3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์

บริษัทฯ ประกอบธุรกิจรับประกันวินาศภัยครบทั้ง 4 ประเภท และการทำประกันภัยต่อ
ซึ่งมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

3.1.1. การประกันอัคคีภัย แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

3.1.1.1 การประกันอัคคีภัยมาตรฐานทั่วไป เป็นการให้ความคุ้มครองต่อการสูญเสีย
หรือเสียหายต่อทรัพย์สิน หรือส่วนใดส่วนหนึ่งของทรัพย์สินที่เอาประกัน
ซึ่งถูกใช้ประโยชน์นอกเหนือจากการใช้เพื่อการอยู่อาศัย เช่น สิ่งปลูกสร้าง (ไม่รวมรากฐาน)
เฟอร์นิเจอร์ และเครื่องตกแต่ง ติดตั้ง สต็อกสินค้า และเครื่องจักร เป็นต้น

3.1.1.2 การประกันอัคคีภัยสำหรับที่อยู่อาศัย เป็นการให้ความคุ้มครองต่อการสูญเสีย
หรือเสียหายต่อทรัพย์สิน หรือส่วนใดส่วนหนึ่งของทรัพย์สินที่เอาประกัน
ซึ่งถูกใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยเท่านั้น เช่น สิ่งปลูกสร้าง (ไม่รวมรากฐาน) เฟอร์นิเจอร์
และเครื่องตกแต่งติดตั้งตรึงตรา เป็นต้น

3.1.2. การประกันภัยรถยนต์ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

3.1.2.1 การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ
เป็นการคุ้มครองความเสียหายสำหรับผู้ที่ได้รับอันตรายต่อชีวิตหรือร่างกาย
เนื่องจากรถที่ใช้หรืออยู่ในทาง หรือเนื่องจากสิ่งที่บรรทุกหรือติดตั้งในรถ
แต่ไม่รวมถึงค่าเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สิน โดยได้รับความคุ้มครองตามวงเงินที่กฎหมายกำหนด

3.1.2.2 การประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ แบ่งกรมธรรม์ออกเป็น 3 ประเภท คือ

(1) ประเภท 1 คุ้มครองความเสียหายอันอาจจะเกิดจากการชนหรือคว่ำ ไฟไหม้ รถหาย
ภัยจลาจล การบาดเจ็บหรือเสียชีวิตของบุคคลภายนอก ส่วนที่เพิ่มจาก พ.ร.บ.
คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถฯ เป็นต้น

(2) ประเภท 2 คุ้มครองตัวรถประกันเฉพาะกรณีรถหาย และภัยไฟไหม้
บาดเจ็บหรือเสียชีวิตต่อบุคคลภายนอก ส่วนที่เพิ่มจาก พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ เป็นต้น

(3) ประเภท 3 คุ้มครองความบาดเจ็บหรือเสียชีวิตต่อบุคคลภายนอก ส่วนเพิ่มจาก พ.ร.บ.
คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถทรัพย์สินของบุคคลภายนอกตามวงเงินที่ระบุไว้ในกรมธรรม์ เป็นต้น

3.1.3. การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง แบ่งกรมธรรม์เป็น 2 ประเภท ได้แก่

3.1.3.1 การประกันภัยสินค้าระหว่างการขนส่ง
เป็นการคุ้มครองสินค้าที่เอาประกันระหว่างการขนส่ง

3.1.3.2 การประกันภัยเรือ เป็นการคุ้มครองความเสียหาย
หรือการสูญเสียโดยสิ้นเชิงต่อตัวเรืออันเนื่องจากการชน เรือจม เรือเกยตื้น ไฟไหม้ เป็นต้น
ภัยที่จะได้รับความคุ้มครองนั้น จะต้องถูกระบุไว้ใน “ประเภทภัยที่คุ้มครอง”
ในตารางกรมธรรม์เท่านั้น

3.1.4. การประกันภัยเบ็ดเตล็ด เป็นการรวมประกันวินาศภัยไว้ทุกประเภท
ที่นอกเหนือจากการประกันอัคคีภัย ภัยรถยนต์ ภัยทางทะเล และขนส่ง

3.1.5 การรับประกันภัยต่อ เป็นการที่บริษัทฯ รับเบี้ยประกันต่อมาจากบริษัทประกันภัยอื่น มี 2
ประเภท คือ

(1) การรับประกันภัยต่อเฉพาะราย (Facultative Reinsurance)
ซึ่งรับประกันภัยต่อจากบริษัทประกันภัยในประเทศ

(2) การรับประกันภัยต่อแบบสัญญา (Retrocession Treaty) เป็นสัญญาที่บริษัทฯ ทำกับบริษัท
ไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด (มหาชน) ซึ่งรับงานบริษัทประกันภัยในประเทศมา
และนำมาจัดสรรให้กับบริษัทฯ ตามที่ตกลงในสัญญาสำหรับธุรกิจการประกันภัยที่ไม่ใช่รถยนต์

3.1.6 การเอาประกันภัยต่อ เป็นการกระจายความเสี่ยงภัยที่บริษัทฯ
รับประกันไว้ให้กับบริษัทประกันภัยอื่น โดยแบ่งเป็น 2 ประเภท ดังนี้

(1) การประกันภัยต่อเฉพาะราย (Facultative Reinsurance)

(2) การประกันภัยต่อตามสัญญา (Treaty Reinsurance)

3.1.7 ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อโอกาสหรือข้อจำกัดการประกอบธุรกิจ
ปัจจัยสำคัญที่มีผลกระทบต่อโอกาส (Opportunity) และข้อจำกัด (Threat)
ในธุรกิจประกันภัยในขณะนี้ ก็คือการเปิดเสรีธุรกิจประกันภัย ซึ่งจะเปิดโอกาสให้ผู้ที่มีวิสัยทัศน์
ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์ ความสามารถในการปรับตัว
และความแข็งแกร่งทางการเงินสามารถมองเห็นถึงโอกาส หรือช่องทางใหม่ๆในการทำธุรกิจ
แต่การเปิดเสรีจะนำมาซึ่งการแข่งขัน ที่จะรุนแรงขึ้นทุกขณะ จะกลายเป็นข้อจำกัด (Threat)
สำหรับผู้ที่ขาดความรู้ ความสามารถ และไม่อาจที่จะปรับตัวให้เข้ากับโลกสมัยใหม่

3.2 การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ในเรื่องของนโยบายของบริษัทฯ และลักษณะการตลาดของบริการที่สำคัญ เช่น กลยุทธ์การตลาด
ลักษณะลูกค้า และช่องทางการจำหน่าย มีลักษณะดังต่อไปนี้

3.2.1 การขยายธุรกิจประกันภัย

นอกเหนือจากการขายประกันภัยรถยนต์ภาคปกติ จะเน้นการเพิ่มสัดส่วนขยายงานด้านnon-motor
เช่น อัคคีภัยในรูปแบบใหม่โดยเพิ่มเติมความคุ้มครอง และนำเสนอการประกันภัยสุขภาพ
ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่สู่ท้องตลาด โดยคาดว่าจะเพิ่มยอดขายให้แก่บริษัทฯ ทั้งนี้ การรับประกันภัย Non
– Motor เป็นการประกันภัยที่มีสถิติของค่าสินไหมทดแทนอยู่ในระดับต่ำกว่าการประกันภัยรถยนต์
หากขยายสัดส่วนของธุรกิจที่เป็นการประกันภัยที่มิใช่รถยนต์
จะทำให้สัดส่วนค่าสินไหมทดแทนโดยรวมลดลง

นอกจากนี้ บริษัทฯ จะขยายการรับประกันภัยรถยนต์ประเภทที่มีความเสี่ยงต่ำ เช่น
การรับประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ โดยให้ความสำคัญกับคุณภาพมากกว่าปริมาณ

3.2.2 มุ่งเน้นในเรื่องคุณภาพของการให้บริการ

บริษัทฯ มีนโยบายที่จะยกระดับการให้บริการแก่ลูกค้า
และกำหนดขั้นตอนในการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนที่มีประสิทธิภาพ
เพื่อให้ผู้เอาประกันได้รับการบริการที่สะดวก รวดเร็วขึ้น และเป็นธรรม นอกจากนี้จะขยายขอบข่าย
และปรับปรุงคุณภาพการบริการของแผนกลูกค้าสัมพันธ์ และเพิ่มสาขา
รวมทั้งพัฒนาด้านบุคลากรของบริษัทฯ ในด้านการบริการ
และการนำเอาเทคโนโลยีด้านการสื่อสารอันทันสมัยมาใช้
เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้เอาประกันในเขตพื้นที่ต่างๆ ยิ่งขึ้น

อนึ่ง บริษัทฯ ไม่มีนโยบายที่จะทำการแข่งขันกับคู่แข่งในด้านราคา
แต่เห็นว่าการเน้นในเรื่องคุณภาพของการให้บริการเป็นเรื่องที่สำคัญมากกว่า

3.2.3 ลักษณะของลูกค้ารวมถึงกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

บมจ. นำสินประกันภัย ให้บริการแก่ลูกค้าเป้าหมาย 3 กลุ่ม คือ

(1) กลุ่มลูกค้าผู้เอาประกันทั่วไป

ในส่วนนี้จะรวมลูกค้าเก่า และลูกค้ารายใหม่ที่ต้องการจะได้รับบริการที่รวดเร็ว
และได้รับการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในอัตราที่เป็นธรรม

(2) กลุ่มลูกค้าประเภทนิติบุคคล

กลุ่มลูกค้าประเภทนิติบุคคล ได้แก่ องค์กร บริษัท ห้างหุ้นส่วนต่างๆ
ซึ่งนอกจากจะเป็นลูกค้าผู้เอาประกันรถยนต์แล้ว
ยังเป็นลูกค้ากลุ่มเป้าหมายใหญ่ในการทำประกันอัคคีภัย ประกันภัยเบ็ดเตล็ด
และการประกันภัยทางทะเล ที่ผ่านมาบริษัทฯ
ได้มีโอกาสให้บริการการประกันวินาศภัยทุกประเภทแก่ลูกค้ากลุ่มนี้ ซึ่งมีความต้องการบริการที่ดี
รวดเร็ว และได้รับการติดตามดูแลรับผิดชอบเป็นอย่างดี รวมทั้งชื่อเสียง ความเป็นที่น่าเชื่อถือ
ตลอดจนฐานะเงินกองทุนที่แข็งแรง ก็เป็นปัจจัยหลักที่ลูกค้ากลุ่มนี้พิจารณา

(3) กลุ่มลูกค้าประจำ

กลุ่มลูกค้าประจำ ได้แก่ องค์กรหรือบริษัทฯ ที่มีความเชื่อมั่นและไว้ใจในการให้บริการ
และการจ่ายค่าสินไหมทดแทนของบริษัทฯ จึงได้ใช้บริการของบริษัทฯ
ด้านการประกันภัยมาเป็นระยะเวลานาน
ลูกค้ากลุ่มนี้ยังเป็นตลาดใหญ่ที่จะรองรับการขยายตัวของการประกันภัยของบริษัทฯ

  ------------------------------- ---------------------------------------
  ประเภทผู้เอาประกัน                 ร้อยละของผู้เอาประกันทั้งหมด

  กลุ่มลูกค้าทั่วไป                     20

  กลุ่มนิติบุคคล                       42

  กลุ่มลูกค้าประจำ                    38

  รวม                             100
  ------------------------------- ---------------------------------------

อนึ่ง ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทฯ ไม่มีการขายให้แก่ลูกค้ารายใหญ่ที่ได้เอาประกันภัยไว้กับบริษัทฯ
เกินกว่าร้อยละ 10 ขึ้นไปของเบี้ยประกันรับรวมทั้งหมด

3.2.4 ช่องทางการจำหน่าย

การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย อาจแบ่งแยกออกได้เป็น 4 ทาง คือ

(1) การขายผ่านสาขาของบริษัทฯ

ในปัจจุบันนี้ บริษัทฯ มีสำนักงานสาขาและขึ้นทะเบียนกับกรมการประกันภัยแล้ว 24 แห่งคือ
สาขาระยอง ชลบุรี นครราชสีมา สุพรรณบุรี เพชรบุรี เชียงใหม่ กาญจนบุรี ประจวบคีรีขันธ์
นครปฐม สุราษฎร์ธานี อุดรธานี ร้อยเอ็ด ขอนแก่น นครสวรรค์ รามอินทรา จรัญสนิทวงศ์ สีลม
สระบุรี สมุทรสาคร ตรัง หาดใหญ่ พัทยา กระบี่ และระนอง

นอกจากนี้ บริษัทฯ จะจัดตั้งสำนักงานสาขาขึ้นใหม่เพิ่มเติมในปี 2544
เพื่อให้บริการที่สะดวกและรวดเร็วยิ่งขึ้น ในเรื่องการรับประกันภัยและการชดใช้ค่าสินไหมทดแทน

(2) การขายผ่านตัวแทนหรือนายหน้า

บริษัทฯ มีตัวแทน (Agent) ประจำที่ส่งงานให้บริษัทฯ เพียงบริษัทเดียวมีจำนวนทั้งสิ้น 82 คน
และมีตัวแทนที่ไม่ได้ส่งงานให้บริษัทฯ แต่เพียงบริษัทเดียวอีก 330 คน รวมเป็นจำนวน 412 คน
ส่วนนายหน้า (Broker) ที่เป็นบุคคล และนิติบุคคลทั้งสิ้น 12 ราย ซึ่งมีส่วนต่อการขยายตลาด
การดูแลและการบริการแก่ผู้เอาประกันโดยเฉพาะตัวแทน ซึ่งเป็นช่องทางที่บริษัทฯ
ใช้ในการขยายงานมากที่สุด

บริษัทฯ เน้นในการเลือกสรรแต่งตั้งตัวแทนให้ได้บุคคลที่เหมาะสม มีความรับผิดชอบสูง ดังนั้น
บริษัทฯ จึงพยายามที่จะรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับตัวแทนและนายหน้าของบริษัทฯ ให้มั่นคงและยาวนาน
ผู้ขอเป็นตัวแทนประกันวินาศภัยให้กับบริษัทฯ ต้องเป็นผู้มีใบอนุญาตตัวแทนประกันวินาศภัย
มีคุณสมบัติตามที่กฎหมายกำหนด ต้องทำสัญญาเป็นตัวแทนกับบริษัทฯ
และยินยอมที่จะปฏิบัติตามระเบียบของบริษัทฯ
ได้รับการศึกษาวิชาประกันวินาศภัยจากสถาบันที่นายทะเบียนกำหนด นอกจากนี้ บริษัทฯ
มีนโยบายที่จะให้การอบรมโดยต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถบริการลูกค้าได้อย่างเต็มที่

(3) การขายตรง

บริษัทฯ ได้จัดตั้งทีมงานขายตรง
เพื่อเจาะตลาดเฉพาะกลุ่มเป้าหมายโดยเจ้าหน้าที่การตลาดจะทำหน้าที่ติดต่อ
และให้บริการติดตามดูแลลูกค้า ซึ่งจะช่วยขยายตลาดของบริษัทฯ ในทุกๆ ด้าน

(4) การรับประกันภัยต่อ

นอกจากการรับประกันภัยโดยตรงแล้ว บริษัทฯ ได้ทำการรับประกันภัยจากบริษัทประกันภัยรายอื่น
สร้างรายได้จากการรับประกันภัยต่อด้วย

ช่องทางการจำหน่ายของบริษัทฯ แยกตามสัดส่วนของเบี้ยประกันภัยรับในปี 2543

(%)

  --------------------------------------------------------- -------------
  สาขา / สำนักงานตัวแทน ต่างจังหวัด                              42.64

  สาขา / ตัวแทน กรุงเทพฯ                                      42.06

  การขายตรง                                                 13.25

  การรับประกันภัยต่อ                                            2.05
  --------------------------------------------------------- -------------

3.2.5 สภาพการแข่งขัน จำนวนคู่แข่ง ขนาดบริษัทเทียบกับคู่แข่ง
สถานะภาพของบริษัทในการแข่งขัน แนวโน้มอุตสาหกรรมและการแข่งขันในอนาคต

ณ วันที่ 30 กันยายน 2543 มีบริษัทที่ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยในประเทศไทยทั้งสิ้น 78 บริษัท
แบ่งเป็นกลุ่มบริษัทประกันวินาศภัยไทยจำนวน 67 บริษัท สาขาบริษัทต่างประเทศ 5 บริษัท
และกลุ่มบริษัทประกันสุขภาพอีก 6 บริษัท บมจ. นำสินประกันภัย ได้รับเบี้ยประกันรับโดยตรงในปี
2543 จำนวน 773.95 ล้านบาท ซึ่งจากข้อมูลเบื้องต้นของกองนโยบายและระบบสารสนเทศ
กรมการประกันภัย ปรากฏว่า บริษัทฯ มีส่วนแบ่งการตลาดเท่ากับร้อยละ 1.60
ของเบี้ยประกันรับโดยตรงของตลาดประกันภัยทั้งประเทศในปี 2543 ซึ่งมีจำนวน 48,417 ล้านบาท
หากพิจารณาเฉพาะการรับประกันภัยรับโดยตรงจากแผนกรถยนต์ บริษัทฯ
ได้รับจำนวนเบี้ยประกันภัยรับโดยตรง 677.62 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 2.31
ของตลาดประกันภัยรถยนต์ทั้งประเทศ ซึ่งมีจำนวนทั้งสิ้น 29,369.50 ล้านบาท

จากการที่เศรษฐกิจไทยในปี 2543 ขยายตัวประมาณร้อยละ 4.0 – 4.5
ธุรกิจประกันวินาศภัยโดยรวมจึงมีการขยายตัวตาม
ดังปรากฏในรายงานข้อมูลเบื้องต้นของกองนโยบายและระบบสารสนเทศ กรมการประกันภัยว่า
เบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของธุรกิจประกันวินาศภัยทั้งระบบในปี 2543 มีจำนวน 48,417 ล้านบาท
เพิ่มขึ้นร้อยละ 5.56 เมื่อเทียบกับปี 2542 ซึ่งเมื่อพิจารณาแยกประเภทของการประกันวินาศภัยแล้ว
ปรากฏว่าเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากการประกันอัคคีภัย ภัยทางทะเลและขนส่ง รถยนต์
และเบ็ดเตล็ด มีจำนวนเพิ่มขึ้นร้อยละ –0.6, 15.08, 2.85 และ 20.02 ตามลำดับ

ในขณะที่ธุรกิจประกันวินาศภัยโดยส่วนรวมมีรายได้จากเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงเพิ่มขึ้น
แต่รายได้จากการลงทุนในปี 2543 กลับตรงกันข้าม
เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งทรงตัวอยู่ในระดับต่ำ
ดังกองนโยบายและระบบสารสนเทศ กรมการประกันภัย เปิดเผยว่า
รายได้จากการลงทุนของบริษัทประกันวินาศภัยทุกบริษัทในปี 2543 มีจำนวน 2,319.2 ล้านบาท
ต่ำกว่าช่วงเดียวกันของปี 2542 ถึงร้อยละ 17.61 สาเหตุสำคัญก็คือ
ดอกเบี้ยเงินฝากธนาคารมีจำนวนลดลงร้อยละ 55.1

สำหรับแนวโน้มในปี 2544 ธนาคารแห่งประเทศไทยคาดว่า การส่งออกจะขยายตัวร้อยละ 7.0 -
11.0 ซึ่งชะลอตัวลงจากปี 2543 ที่ขยายตัวถึงร้อยละ 20
สืบเนื่องจากการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก
ขณะที่การลงทุนภาคเอกชนคาดว่าจะทรงตัวเมื่อเทียบกับปี 2543 ในอัตราร้อยละ 4.5-7.5
ทั้งนี้เช่นเดียวกับการใช้จ่ายเงินเพื่อการอุปโภคและบริโภคของภาคเอกชน ที่จะขยายตัวเพียงร้อยละ
3.0 - 5.0 เมื่อพิจารณาภาพโดยรวมแล้ว คาดว่า เศรษฐกิจไทยจะขยายตัวในปี 2544
ประมาณร้อยละ 3.0 - 4.5 โดยมีอัตราเงินเฟ้อในระดับที่ต่ำ ดังนั้น
คาดว่าจะยังมีการขยายตัวของธุรกิจประกันวินาศภัยในปี 2544
แต่เนื่องจากเศรษฐกิจไทยน่าจะขยายตัวในอัตราที่เชื่องช้าลง ธุรกิจประกันภัยในปี 2544
จึงไม่น่าจะขยายตัวในอัตราที่สูงกว่าปี 2543

ส่วนสภาพคล่องของระบบนั้น คาดว่าจะยังคงอยู่ในระดับที่สูง อีกทั้งไม่ปรากฏแรงกดดันด้านเงินเฟ้อ
อัตราดอกเบี้ยจึงน่าจะยังทรงตัวอยู่ในระดับต่ำต่อไป
ซึ่งน่าจะมีผลทำให้รายได้จากการลงทุนของบริษัทประกันวินาศภัยยังอยู่ในระดับที่ไม่สูงนัก

ปัจจุบันนี้การแข่งขันในธุรกิจประกันวินาศภัยมีความรุนแรงเป็นที่ทราบกันทั่วไป
นอกจากนี้หลายบริษัทฯยังมีปัญหาสภาพคล่องทางการเงิน ซึ่งยังเป็นปัญหาที่จะยืดเยื้อต่อไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 2544 ซึ่งตลาดประกันภัยไม่น่าจะขยายตัวในอัตราที่สูงกว่าปี 2543
และรายได้จากการลงทุนจะยังอยู่ในระดับที่ต่ำ
สำหรับสภาพการแข่งขันในอนาคตนั้นการเปิดเสรีในธุรกิจประกันวินาศภัยโดยกระทรวงพาณิชย์
เพื่อส่งเสริมให้เกิดการแข่งขันทางธุรกิจประกันวินาศภัย
จะทำให้บริษัทที่มีเงินกองทุนอยู่ในระดับที่ต่ำประกอบธุรกิจต่อไปด้วยความยากลำบากมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม
กระทรวงพาณิชย์ได้มีนโยบายที่จะปรับปรุงการกำกับตรวจสอบบริษัทประกันวินาศภัยให้เหมาะสมและทันสมัย
เพื่อให้การดำเนินงานของบริษัทต่างๆ เป็นไปตามมาตรฐานสากล
ซึ่งจะเป็นผลดีต่อกลุ่มอุตสาหกรรมประกันภัยในระยะยาวต่อไป

3.  การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

บริษัทฯ ทำธุรกิจรับประกันภัย ซึ่งเป็นการประกอบธุรกิจบริการประเภทหนึ่ง
มีนโยบายเกี่ยวกับแหล่งที่มาของเงินทุน เงินลงทุน และสภาพคล่อง
เพื่อสามารถที่จะให้บริการแก่ลูกค้า ดังนี้

3.3.1 แหล่งที่มาของเงินทุน

  บริษัทฯ ให้ความสำคัญกับแหล่งที่มาของเงินทุนที่เป็นส่วนของผู้ถือหุ้น
  โดยเชื่อว่าการมีเงินกองทุนในระดับที่สูงจะทำให้บริษัทฯ มีความแข็งแกร่งทางการเงิน
  มีความสามารถในการให้บริการในเรื่องค่าสินไหมทดแทนและจะยืนหยัดอยู่ได้ในเวลาที่ภาวะเศรษฐกิจมีความผันผวน

  การกู้ยืมเงินจากแหล่งเงินทุนภายนอกบริษัทฯ ขณะนี้มีสัดส่วนที่ต่ำมาก
  ถึงแม้จะมีการกู้ยืมเงินอยู่บ้าง เช่น การเบิกเงินเกินบัญชีจากสถาบันการเงิน
  ก็ทำในระดับที่ต่ำมาก (ทั้งนี้
  มีรายละเอียดอยู่ในหัวข้อคำอธิบายและวิเคราะห์ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน)

  3.3.2 เงินลงทุนและลูกหนี้

  บริษัทฯ มีนโยบายที่จะนำเอาเงินที่มีอยู่ไปลงทุนในตราสารทางการเงิน
  เพื่อให้เกิดประโยชน์ในเชิงเศรษฐกิจ ทั้งนี้รวมถึงการให้กู้เงินด้วย
  โดยได้จัดตั้งคณะกรรมการลงทุนขึ้นมา กำหนดนโยบายในการลงทุน
  เพื่อให้ได้รับผลตอบแทนในระดับที่เหมาะสมกับความเสี่ยงที่เกิดจากการลงทุน
  ภายใต้ข้อกำหนดของพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย

ตราสารทางการเงินที่บริษัทฯ ลงทุนส่วนใหญ่จะเป็นพันธบัตรรัฐบาล
เงินฝากในธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับความคุ้มครองโดยกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน
ตั๋วเงินที่สถาบันการเงินอาวัล ทั้งนี้รวมถึงหลักทรัพย์อื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกองทุนประเภทต่าง ๆ
ถ้าพิจารณาจากองค์ประกอบของเงินลงทุนในหลักทรัพย์และเงินฝากดังกล่าวข้างต้นแล้ว กล่าวได้ว่า
บริษัทฯ เลือกที่จะลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีพื้นฐานหรือคุณภาพดีเป็นสำคัญ

  ในส่วนของการให้กู้ยืมนั้น จำนวนเงินให้กู้ยืมมีจำนวนลดลงตามภาวะเศรษฐกิจ ที่ยังไม่แข็งแรงนัก
  ปัจจุบันบริษัทฯไม่มีนโยบายที่จะขยายการให้สินเชื่อ เว้นแต่ในกรณีของลูกหนี้ที่เป็นพนักงานบริษัทฯ
  ที่กู้เงินสวัสดิการภายใต้ข้อกำหนดของกรมการประกันภัย
  ทั้งนี้ไม่มีการให้กู้ยืมผ่านบุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหาร หรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่แต่อย่างใด
  อนึ่งบริษัทฯมีนโยบายที่จะเร่งรัดลูกหนี้ทั้งหมด ที่รวมถึงลูกหนี้เบี้ยประกันและลูกหนี้อื่นๆ
  ให้ชำระเงินภายในเวลาที่เหมาะสม มิให้ค้างชำระเป็นเวลานานเกินสมควร
  (ทั้งนี้มีรายละเอียดในข้อ5.5
  และหัวข้อคำอธิบายและวิเคราะห์ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน)

3.3.3 ความสามารถในการดำรงกองทุน

  บริษัทฯ รับประกันภัยภายใต้ข้อกำหนดของ พ.ร.บ.ประกันวินาศภัย พ.ศ.2535
  ที่กำหนดว่าบริษัทฯ จะต้องดำรงเงินกองทุนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 10 ของจำนวนเบี้ยประกันภัยรับสุทธิ
  บริษัทฯ มีนโยบายที่จะดำรงเงินกองทุนไว้ในสัดส่วนที่สูง เพื่อสร้างความแข็งแกร่งทางการเงิน
  ดังได้กล่าวไปแล้วในข้อ 3.3.1 (ทั้งนี้
  มีคำอธิบายรายในหัวข้อคำอธิบายและวิเคราะห์ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน)

3.3.4 สภาพคล่อง

มีคำอธิบายอยู่ในหัวข้อคำอธิบายและการวิเคราะห์ฐานะการเงิน และผลการดำเนินงาน