7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

ทอท. มีการดำเนินกระบวนพิจารณาทางศาลและอนุญาโตตุลาการที่ไม่อยู่ในทางการค้าปกติของ
ทอท. โดยเดิมในฐานะที่ ทอท. เป็นรัฐวิสาหกิจ ทอท.
ต้องให้สำนักงานอัยการสูงสุดเป็นผู้ดำเนินการด้านการฟ้องร้องหรือแก้ต่างทั้งหมด
ในกรณีคดีแพ่งระหว่างหน่วยงานของรัฐ หรือหน่วยงานราชการ หรือรัฐวิสาหกิจ
ต้องเสนอเรื่องให้สำนักงานอัยการสูงสุดเพื่อให้คณะกรรมการพิจารณาชี้ขาดการยุติในการดำเนินคดีแพ่งของส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพิจารณาตัดสินชี้ขาดและนำเสนอให้คณะรัฐมนตรีเพื่อทราบต่อไป

2.  ข้อพิพาทกับกรุงเทพมหานครเรื่องการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดิน

ในรอบบัญชีปี 2542 ถึงรอบบัญชีปี 2546 ทอท. ได้รับแจ้งการประเมินให้เสียภาษีโรงเรือนและที่ดิน
(“ภาษีโรงเรือน”) ในส่วนของท่าอากาศยานสากลกรุงเทพจากกรุงเทพมหานคร เป็นเงิน
1,985,320,000 บาท แต่ ทอท. ได้ชำระภาษีจำนวนเงิน 750,710,000 บาท
ส่วนที่เหลือจำนวน 1,234,610,000 บาท ได้อุทธรณ์ต่อกรุงเทพมหานคร
และเสนอเรื่องให้สำนักงานอัยการสูงสุดเพื่อให้คณะกรรมการพิจารณาชี้ขาดการยุติในการดำเนินคดีแพ่งของส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพิจารณา
ในรอบบัญชีนี้ ทอท.
ได้รับแจ้งการประเมินให้เสียภาษีโรงเรือนและที่ดินในส่วนของท่าอากาศยานกรุงเทพ บางส่วน
เป็นเงิน 414,180,000 บาท แต่ ทอท. ได้ชำระค่าภาษีโรงเรือนจำนวนเงิน 161,560,000
บาท ส่วนที่เหลือจำนวน 252,620,000 บาท ได้อุทธรณ์เช่นเดียวกับที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม ทอท.
ได้ตั้งค้างจ่ายค่าภาษีโรงเรือนส่วนที่ยังไม่ชำระดังกล่าวแล้ว
นอกจากนี้ได้บันทึกค่าปรับเป็นเงินประมาณ 138,950,000 บาท ตามนัยมาตรา 43 (4)
แห่งพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2534
หากผลการอุทธรณ์เป็นไปตามการประเมินของกรุงเทพมหานคร

3.  ข้อพิพาทอื่น ๆ

    1.  คดีกับบริษัท แอร์พอร์ต แอสโซซิเอท จำกัด

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2543 บริษัท แอร์พอร์ต แอสโซซิเอท จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทที่ดำเนินการให้บริการรถลีมูซีน ได้ยื่น
ฟ้อง ทอท. ต่อศาลแพ่งฐานผิดสัญญา โดยอ้างว่า ทอท.
ใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการรับ-ส่งผู้โดยสาร ณ อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ
ท่าอากาศยานกรุงเทพที่บริษัททำกับ ทอท. โดยไม่สุจริต โดยเรียกค่าเสียหายเป็นเงินประมาณ 610
ล้านบาท อย่างไรก็ดี เนื่องจากศาลแพ่งได้มีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวระหว่างพิจารณา
และให้โจทก์สามารถประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าศาลจะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่น ดังนั้น
หากศาลพิจารณาให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีและสามารถประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าจะครบกำหนดอายุสัญญา
ทอท. จะไม่ต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายตามจำนวนที่โจทก์ฟ้อง แต่อาจจะต้องรับผิดชอบชดใช้
ค่าเสียหายในช่วงที่โจทก์หยุดประกอบกิจการเป็นเวลา 2 วัน และค่าใช้จ่ายในการดำเนินคดี

2.  คดีกับอดีตผู้บริหารระดับสูงของทอท.

ทอท. และอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ทอท. อยู่ในระหว่างการถูกดำเนินคดีทางอาญา
เมื่อเดือนมิถุนายน 2545 อดีตกรรมการ ทอท. รายหนึ่งได้ยื่นฟ้องคดีอาญาต่อทอท.
และจำเลยอื่นอีก 3 คน ในข้อหาดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่
แจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน และเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ
และหมิ่นประมาทซึ่งล้วนเป็นความผิดทางอาญาภายใต้กฎหมายไทย
ทั้งนี้เนื่องจากคณะรัฐมนตรีได้มีมติให้อดีตกรรมการ ทอท. ดังกล่าวซึ่งเป็นผู้บริหารของบทม. ด้วย
พ้นจากตำแหน่งเพราะบกพร่องต่อหน้าที่หรือหย่อนความสามารถในการปฏิบัติงาน
และศาลที่มีอำนาจตัดสินคดีได้ยกฟ้องคดี
ดังกล่าว ซึ่งปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการอุทธรณ์คำสั่งของศาลที่ยกฟ้องและทอท.
ไม่สามารถระบุได้ว่า การพิจารณาตัดสินคดี
ดังกล่าวจะเสร็จสิ้นเมื่อใด หากผลการพิจารณาออกมาในลักษณะที่ไม่เป็นคุณแก่ ทอท. แล้ว ทอท.
อาจต้องชำระค่าปรับในจำนวนซึ่ง ทอท. เห็นว่าไม่ใช่จำนวนที่สูง อย่างไรก็ตาม
ผลการพิจารณาที่ไม่เป็นคุณดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงและความสัมพันธ์ระหว่าง ทอท.
และบุคลากร รวมทั้งลูกค้าของ ทอท. ได้

3.  คดีกับห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์

เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2545 ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์ ได้ฟ้องร้อง ทอท.
เป็นคดีแพ่งโดยอ้างว่าทอท.
บอกเลิกสัญญาอนุญาตให้ประกอบกิจการลานจอดรถยนต์และเช่าพื้นที่โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย คดีนี้
ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์
ได้ตกลงทำสัญญาอนุญาตให้ประกอบกิจการลานจอดรถยนต์และเช่าพื้นที่ ณ ท่าอากาศยานเชียงใหม่
เพื่อให้บริการลานจอดรถยนต์สำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการที่ท่าอากาศยาน
โดยสัญญาเช่ามีระยะเวลาสามปีตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2545 ถึง 31 มกราคม 2548
ต่อมาห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์ มิได้ชำระค่าตอบแทนจากการ
ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการ ทอท. จึงได้ยื่นหนังสือบอกเลิกสัญญากับห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก
อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2545
ภายหลังจากที่ได้ผ่อนผันการชำระเงินให้แล้วหลายครั้ง ตามคำฟ้องห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก
อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์ ฟ้องเรียกค่าเสียหายจาก ทอท. จำนวน 757.5 ล้านบาท ซึ่ง ทอท.
เห็นว่าเป็นค่าเสียหายที่สูงมากและไม่มีเหตุผลที่จะต้องรับผิดชอบในจำนวนค่าเสียหายดังกล่าว
นอกจากนี้ ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์ ขอให้ศาลมีคำสั่ง
ฉุกเฉินบังคับให้ทอท. อนุญาตให้ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้
แมนเนจเมนท์ให้บริการจอดรถยนต์ตามสัญญาต่อไปก่อน

4.  กระบวนการอนุญาโตตุลาการ

    1.  ข้อพิพาทกับบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด

ทอท. กับ บริษัท แอร์พอร์ต ดิวตี้ฟรี จำกัด มีข้อพิพาทต่อกันกรณีที่ ทอท. แจ้งขอให้บริษัทฯ
ชำระเงินค่าตอบแทนชั้นต่ำตามสัญญาเพิ่มขึ้นในปี 2541 – 2544 เป็นเงิน 442,170,000 บาท
แต่บริษัทฯ ยังคงเพิกเฉย ทอท. ได้เจรจาทำความตกลงกับบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด
ซึ่งเป็นคู่สัญญาร่วมทุนกับ ทอท. ตามสัญญาร่วมลงทุนจัดตั้งบริษัท แอร์พอร์ต ดิวตี้ฟรี จำกัด เมื่อวันที่
2 กรกฎาคม 2546 แต่ไม่สามารถทำความตกลงกันได้ พนักงานอัยการได้นัดผู้แทนของ ทอท.
ให้ถ้อยคำเพิ่มเติมในวันที่ 25 กรกฎาคม 2546 และให้ ทอท.
ส่งรายละเอียดที่เป็นข้อพิพาททั้งหมดเสนอบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด
ทราบเป็นลายลักษณ์อักษรอีกครั้งหนึ่งก่อนจะเสนอเรื่องเข้าสู่กระบวนการอนุญาโตตุลาการ
ขณะนี้อยู่ในระหว่างการเสนอข้อพิพาทให้บริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด ทราบ
และดำเนินการแต่งตั้งอนุญาโตตุลาการของบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด
จำนวนเงินค่าตอบแทนดังกล่าวยังไม่ได้บันทึกบัญชี

2.  ข้อพิพาทกับห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดโยธาการ

เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2545 ห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดโยธาการ
ทำหนังสือร้องขอให้กรรมการผู้จัดการใหญ่ของบทม.
พิจารณาตัดสินชี้ขาดประเด็นข้อพิพาทเกี่ยวกับสัญญาจ้างเหมา ลงวันที่ 24 มิถุนายน 2541
ซึ่งตามเงื่อนไขของสัญญาจ้างเหมาฉบับดังกล่าว คำวินิจฉัยของกรรมการผู้จัดการใหญ่ของบทม.
ถือเป็นที่สุดและมีผลผูกพันห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดโยธาการ ทั้งนี้เว้นแต่ห้างหุ้นส่วนจำกัด
ตราดโยธาการจะดำเนินกระบวนการอนุญาโตตุลาการต่อไป เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2546
ห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดโยธาการ
ได้ทำการยื่นข้อเรียกร้องเพื่อการอนุญาโตตุลาการภายหลังจากที่กรรมการผู้จัดการใหญ่ของบทม.
ได้วินิจฉัยข้อพิพาทปฏิเสธข้อเรียกร้องของห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดโยธาการ
โดยเรียกร้องให้อนุญาโตตุลาการวินิจฉัยชี้ขาดให้บทม. ชำระเงินเป็นจำนวน 101.4 ล้านบาท
ให้แก่ ห้างหุ้นส่วนจำกัด ตราดโยธาการ เพื่อ (ก)
ชดเชยผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจและจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา (ข)
คืนเงินค่าปรับจากการส่งมอบงานก่อสร้างล่าช้า และ (ค) เพื่อเป็นค่างานที่ค้างจ่าย ทั้งนี้ เมื่อวันที่
8 ตุลาคม 2546
คณะอนุญาโตตุลาการได้ทำการพิจารณาโดยมีมติให้นำกระบวนการอนุญาโตตุลาการเรื่องนี้เข้าสู่
การบริหารอำนวยการของสถาบันอนุญาโตตุลาการภายใต้กระทรวงยุติธรรมเพื่อพิจารณาชี้ขาดข้อพิพาทต่อไป
ซึ่งในขณะนี้ คู่กรณียังไม่ได้ดำเนินการเสนอเรื่องต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการแต่อย่างใด

5.  คดีปกครอง

    1.  คดีปกครองเกี่ยวกับการประมูลงานจ้างปรับปรุงทางวิ่ง

เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2545
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้แจ้งให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติดำเนินการสอบสวนเกี่ยวกับความผิดปกติในการจัดจ้างผู้รับเหมาเพื่อปรับปรุงทางวิ่งที่ท่าอากาศยานภูเก็ต
ข้อกล่าวหาดังกล่าวระบุว่าคณะกรรมการจัดจ้างของ ทอท.
ได้ละเลยที่จะปฏิบัติตามขั้นตอนการประมูลในระหว่างการคัดเลือกผู้รับเหมาสำหรับการ
ก่อสร้างเพื่อปรับปรุงทางวิ่ง
ซึ่งถือว่ามีความผิดทางอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ
พ.ศ. 2542 ทั้งนี้ สัญญางานปรับปรุงทางวิ่งท่าอากาศยานภูเก็ตมีมูลค่า 258.7 ล้านบาท
ภายใต้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง ทอท. เชื่อว่าคณะกรรมการจัดจ้างของ ทอท.
ได้ปฏิบัติตามขั้นตอนการจัดจ้างของบริษัทและมิได้กระทำผิดกฎหมายแต่ประการใดใน
การคัดเลือกผู้เสนอราคาสัญญางานปรับปรุงทางวิ่งท่าอากาศยานดังกล่าว
คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติมีหน้าที่ต้องดำเนินการสอบสวนข้อกล่าวหาเกี่ยวกับความผิดปกติต่าง
ๆ ในการเข้าทำสัญญาดังกล่าวโดยรัฐวิสาหกิจ ทั้งนี้
แม้ว่าข้อกล่าวหาดังกล่าวจะไม่มีมูลความจริงใด ๆ เลยก็ตาม ณ ขณะนี้
เรื่องดังกล่าวยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2544 และวันที่ 6 ธันวาคม 2544 เอกชนผู้ถูก
ตัดสิทธิในการประมูลงานจ้างปรับปรุงทางวิ่งที่ท่าอากาศยานภูเก็ตและท่าอากาศยานเชียงใหม่ได้ยื่นฟ้องทอท.
และคณะกรรมการจัดจ้างของ ทอท. เป็นคดีต่อศาลปกครองด้วยเช่นเดียวกัน
แต่คดียังไม่มีความคืบหน้าแต่อย่างใด

2.  คดีปกครองกับอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ของ ทอท.

เมื่อเดือนเมษายน 2546 หลังจากที่ ทอท. ได้เลิกจ้างกรรมการผู้จัดการใหญ่ของ ทอท.
เนื่องจากกระทำผิดสัญญาจ้าง อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ได้ฟ้องร้อง ทอท.
ต่อศาลปกครองในข้อกล่าวหาว่า ทอท. เลิกจ้างโดยมิชอบ
ซึ่งต่อมาศาลได้ยกฟ้องเนื่องจากมิได้อยู่ในเขตอำนาจของศาล อย่างไรก็ตาม ทอท.
ไม่อาจรับรองได้ว่าในอนาคตจะไม่มีการฟ้องร้อง ทอท.
ต่อศาลที่มีอำนาจพิจารณาตัดสินคดีโดยอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ในข้อกล่าวหาว่าเลิกจ้างโดยมิชอบ
ทั้งนี้ ทอท. ไม่อาจทราบได้ว่าจำนวนค่าเสียหายที่ ทอท.
ต้องรับผิดหากเกิดการฟ้องร้องขึ้นจริงมีจำนวนเท่าใด

นอกจากคดีฟ้องร้องข้างต้นแล้ว ทอท.
ไม่ได้เป็นคู่ความหรือคู่กรณีในคดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุดและเป็นคดีหรือ
ข้อพิพาทที่อาจมีผลกระทบต่ออย่างมีนัยสำคัญต่อสถานภาพทางการเงิน หรือผลประกอบการของ ทอท.

3.  กรณีร้องเรียนเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการครัวการบิน

เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2547
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้มีหนังสือถึงกระทรวงคมนาคมเพื่อขอให้ชี้แจงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการครัวการบิน
ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
สืบเนื่องจากมีผู้ยื่นข้อเสนอเข้าร่วมงานเพื่อดำเนินโครงการดังกล่าวร้องเรียนว่า Bangkok Air
Catering Joint Venture
ซึ่งเป็นผู้ได้รับการคัดเลือกมีคุณสมบัติไม่เป็นไปตามข้อกำหนดและขอบเขตรายละเอียด (TOR)
ของโครงการ
เนื่องจากขาดประสบการณ์การบริการครัวการบินซึ่งวัดจากจำนวนมื้ออาหารที่ให้บริการตามที่ TOR
กำหนด นอกจากนี้
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินยังได้กล่าวอ้างถึงการไม่เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับข้อสังเกตบางประการของที่ปรึกษาโครงการเกี่ยวกับความไม่สอดคล้องของจำนวนมื้ออาหารที่ให้บริการและข้อมูลอื่น
ๆ เช่น จำนวน
ผู้โดยสาร ที่ได้นำเสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการ
กระทรวงคมนาคมจึงได้สั่งการให้ ทอท.
ในฐานะหน่วยงานผู้รับผิดชอบโครงการดังกล่าวตรวจสอบข้อร้องเรียนและชี้แจงข้อเท็จจริงทั้งหมด
ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการได้พิจารณาตรวจสอบแล้ว
และรายงานให้กระทรวงคมนาคมและสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินทราบว่า Bangkok Air
Catering Joint Venture มีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดใน TOR
ในส่วนของข้อสังเกตของที่ปรึกษาโครงการซึ่งสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินกล่าวอ้างนั้นไม่ปรากฏว่ามีการตั้งข้อสังเกตตามที่สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินกล่าวอ้างแต่ประการใด
ทั้งนี้
กระทรวงคมนาคมได้นำเสนอให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ได้รับสิทธิดำเนินงานโครงการครัวการบินตามที่คณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการเสนอแล้ว

4.  กรณีร้องเรียนเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการคลังสินค้าและโครงการอุปกรณ์บริการภาคพื้นดินและสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการซ่อมบำรุง

เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2547
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้มีหนังสือถึงกระทรวงคมนาคมเพื่อขอให้ชี้แจงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการคลังสินค้าและโครงการอุปกรณ์บริการภาคพื้นดินและสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการซ่อมบำรุงซึ่งมี
WFS-PG Cargo Joint Venture (ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ดับบลิวเอฟเอสพีจีคาร์โก้
จำกัด) และ WFS-PG Ramp Joint Venture (ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท
บริการภาคพื้นการบินกรุงเทพเวิล์ดไวด์ไฟลท์เซอร์วิส จำกัด)
เป็นผู้ได้รับการคัดเลือกให้ดำเนินงานโครงการดังกล่าวตามลำดับ
โดยสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินตั้งข้อสังเกตว่าผู้ยื่นข้อเสนอที่ได้รับอนุญาตในโครงการทั้งสองโครงการยื่นข้อเสนอไม่ครบถ้วนตามข้อกำหนดของ
TOR ในสาระสำคัญ เช่น
ไม่มีการระบุในเอกสารข้อเสนอว่าจะมีการติดตั้งระบบจัดเก็บสินค้าอัตโนมัติภายในอาคารคลังสินค้า
ทั้งยังมีการตั้งรายรับของโครงการสูงมากกว่าที่ควรซึ่งจะมีผลให้ค่าบริการที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิสูงกว่าที่ควรจะเป็น
และมูลค่าของโครงการแต่ละโครงการที่เสนอมีจำนวนไม่ถึงหนึ่งพันล้านบาทซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์
ในเรื่องจำนวนเงินขั้นต่ำที่ต้องนำมาลงทุนตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535

กระทรวงคมนาคมจึงได้สั่งการให้ ทอท.
ในฐานะหน่วยงานผู้รับผิดชอบโครงการดังกล่าวตรวจสอบข้อร้องเรียนและชี้แจงข้อเท็จจริงทั้งหมด
ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการได้ชี้แจงว่า TOR
ของโครงการเป็นเพียงตัวอย่างขอบเขตในการดำเนินการของโครงการเท่านั้น
มิใช่ข้อบังคับเฉพาะเจาะจงในรายละเอียด เนื่องจากทอท.
ต้องการให้การดำเนินงานมีความยืดหยุ่นเพียงพอที่จะให้เอกชนได้ใช้ความรู้ความสามารถอย่างเต็มที่ในการเลือกใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม
ดังนั้น จึงไม่จำเป็นต้องระบุรายการในเอกสารข้อเสนอตามข้อกำหนดของ TOR ทุกประการ
สำหรับประเด็นเรื่องมูลค่าโครงการนั้น ทอท. ได้ชี้แจงว่า
แม้ว่ามูลค่าของโครงการแต่ละโครงการจะมีมูลค่าต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดแต่เนื่องจากกระทรวงการคลังได้เคยให้ความเห็นต่อการดำเนินการคลังสินค้าและโครงการอุปกรณ์บริการภาคพื้นดินฯ
ไว้ว่า กรณีที่โครงการมีลักษณะของธุรกิจเป็นอย่างเดียวกันและต่อเนื่อง
แม้ว่าแบ่งให้เอกชนหลายรายเข้าร่วมงานโดยทำสัญญาเป็นราย ๆ นั้น
ต้องคิดมูลค่ารวมทั้งหมดของทุกโครงการโดยถือเป็นโครงการเดียว ดังนั้น
จึงต้องคำนวณมูลค่าการลงทุนรวมของโครงการทั้งสองโดยคิดรวมมูลค่าการลงทุนของบมจ.
การบินไทย ซึ่งเป็นผู้ประกอบการอีกรายหนึ่งด้วย
และประเด็นเรื่องสมมติฐานรายรับและอัตราค่าบริการนั้นเป็นเพียงข้อเสนอของ
เอกชนเพียงฝ่ายเดียวซึ่ง ทอท.
ย่อมสามารถแทรกแซงได้อยู่แล้วหากมีการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมและค่าบริการที่ไม่เป็นธรรม ทั้งนี้
ตามสัญญาซึ่งทอท. ลงนามกับผู้ได้รับการคัดเลือกให้ดำเนินงานโครงการทั้งสองดังกล่าวเมื่อวันที่ 11
กุมภาพันธ์ 2547 ทอท.
มีสิทธิที่จะพิจารณาและให้ความเห็นชอบต่ออัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการที่ผู้ได้รับการคัดเลือกสามารถเรียกเก็บได้