1. ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการผลิตถุงเท้า มีสภาพปัญหาไม่แตกต่างจากอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วไป เช่น เครื่องจักรล้าสมัย, ใช้เทคโนโลยีขั้นต่ำ, พึ่งพาแรงงานคนทุกขั้นตอนการผลิต เป็นต้น ปัญหาเหล่านี้สะสมมานาน การเปลี่ยนแปลงระบบการผลิตให้ทันสมัยจนสามารถแข่งขันกับผู้ผลิตในตลาดโลกได้ จึงต้องอาศัยเวลาในการปรับตัว ผู้ผลิตทั้งหลาย ต่างตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และพยายามปรับปรุงระบบการผลิตของตน ดังนั้นปัญหาต่างๆ ข้างต้น จึงเป็นความเสี่ยงของผู้ผลิตถุงเท้าเกือบทุกราย สำหรับความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรานั้น บริษัทมีลูกหนี้และเจ้าหนี้การค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศ ซึ่งบริษัทไม่ได้มีการทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง โดยบริษัทเห็นว่า ลูกหนี้และเจ้าหนี้การค้าดังกล่าว เกิดจากการซื้อขายตามปกติธุรกิจ และเป็นเงินเยนเกือบทั้งหมด การนำเข้าและส่งออกในสกุลเงินเดียวกัน ทำให้เกิดดุลยภาพลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน และเป็นช่วงระยะสั้นๆ อนึ่ง บริษัทไม่มีหนี้สินจากการกู้ยืมที่เป็นเงินตราต่างประเทศ (เปิดเผยไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อที่ 21) 

อย่างไรก็ดี
ฝ่ายจัดการได้ประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตไว้ดังนี้

1.  การพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่น้อยราย

ช่วงภาวะเศรษฐกิจ 2-3 ปีที่ผ่านมา มีความผันผวนค่อนข้างมาก
ทำให้ทั้งผู้ผลิตและผู้จำหน่ายรายย่อยที่มีฐานะไม่มั่นคงต้องล้มเลิกกิจการ หรือหันไปทำธุรกิจอย่างอื่น
ลูกค้ารายเล็กๆ ของบริษัทที่มีอยู่ โดยเฉพาะที่เป็นลูกค้าต่างประเทศ มียอดสั่งซื้อไม่แน่นอน
และบริษัทต้องเพิ่มความระมัดระวังในการปล่อยเครดิต ดังนั้น
การแสวงหาลูกค้ารายใหม่จึงมีข้อจำกัดมากขึ้น ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทมีจำนวน 2 ราย
เป็นลูกค้าในประเทศ 1 ราย ในปี 2547 มียอดขายร้อยละ 30 ของยอดขายรวม
และเป็นลูกค้าต่างประเทศอีก 1 ราย มียอดขายร้อยละ 31 ของยอดขายรวม
หากบริษัทสูญเสียลูกค้าดังกล่าว
จะมีผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทโดยประมาณตามอัตราส่วนต่อยอดขายรวมข้างต้น
แต่เนื่องจากลูกค้าทั้ง 2 ราย เป็นลูกค้าเก่าแก่ของบริษัทมีความสัมพันธ์กับบริษัทในฐานะผู้ถือหุ้น
และมีฐานะการเงินที่มั่นคงเชื่อถือได้ โอกาสที่จะสูญเสียลูกค้า 2 รายนี้จึงมีไม่มากนัก
แต่การมีลูกค้ารายใหญ่น้อย ทำให้บริษัทขาดอำนาจในการต่อรองราคา

มาตรการในการรองรับความเสี่ยงจากการสูญเสียส่วนแบ่งตลาดหรือ ถูกผูกขาดราคามากเกินไปนั้น
คือ บริษัทพยายามเปิดตลาดเชิงรุกในตลาดใหม่ๆ มากขึ้น พัฒนาระบบการติดต่อสื่อสารให้ทันสมัย
รวดเร็ว ทันเวลา พัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐานสากล ซึ่งปัจจุบันได้รับการรับรองมาตรฐาน
ISO 9001 : 2000 นอกจากนี้มีการรวมกลุ่มกันระหว่างผู้ผลิต
และผู้ค้าเพื่อจัดหาบุคลากรและงบประมาณในการเจาะตลาดใหม่ๆ อย่างจริงจัง ในปี 2547 บริษัทฯ
สามารถเปิดตลาดใหม่ๆ ในยุโรปและอเมริกาได้ลูกค้าเพิ่มขึ้น
และร่วมทุนกับลูกค้าผู้มีความชำนาญด้านการตลาด ตั้งบริษัท TRADING FIRM
ทำหน้าที่เจาะตลาดยุโรปและอเมริกาอีกด้านหนึ่ง

1.2 ทำเลที่ตั้งไม่เหมาะสมต่อการขยายโรงงาน

เดิมโรงงานของบริษัทอยู่ในทำเลที่ดี เอื้อต่อการประกอบการ แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไป
สังคมโดยรอบกลายเป็นชุมชนที่มีความเจริญ และผู้คนอาศัยหนาแน่นขึ้น
กระบวนการผลิตบางขั้นตอนที่อาจส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อม สร้างมลภาวะให้แก่อากาศและน้ำ
แม้บริษัทจะมีมาตรการการควบคุมที่ดีเพียงใด แต่ในอนาคตชุมชนและความเจริญต่างๆ ยิ่งเพิ่มขึ้น
บริษัทก็ต้องเพิ่มความเข้มข้นในการควบคุมมากขึ้น โอกาสที่จะขยายโรงงานทำได้ยาก
และมีโอกาสที่จะถูกย้ายโรงงานออกจากย่านชุมชน อย่างไรก็ดี
ความเสี่ยงดังกล่าวมิได้อยู่ในอนาคตอันใกล้ แต่เป็นปัจจัยหนึ่งที่ฝ่ายจัดการคำนึงถึง
และต้องเตรียมหาวิธีป้องกันและแก้ไข เพื่อรองรับความเสี่ยงดังกล่าว

1.3 การเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่า

เนื่องจากเครื่องจักรของบริษัทส่วนใหญ่ เป็นเครื่องจักรเก่าล้าสมัย ทำให้ขาดศักยภาพในการแข่งขัน
ในปี 2547 มีการซื้อเครื่องจักรใหม่ที่ประสิทธิภาพการผลิตสูง
ได้รับการตอบรับจากลูกค้าเป็นอย่างดีมาทดแทน และจะมีการทยอยเปลี่ยนแทนไปเรื่อยๆ
โดยการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช้ประโยชน์ อันได้แก่ ที่ดินว่างเปล่า
เครื่องจักรเก่าและซื้อเครื่องจักรใหม่ครั้งละไม่มาก ลดความเสี่ยงเรื่องเงินทุนจม
และไม่ให้กระทบต่ออัตราการจ่ายเงินปันผลมากนัก

การเปิดเสรีการค้าสิ่งทอ

การเปิดเสรีการค้าสิ่งทอ สร้างโอกาสให้กับคู่แข่ง โดยเฉพาะจีน
ซึ่งมีปัจจัยหลายอย่างที่ได้เปรียบอยู่แล้วให้เข้มแข็งขึ้น
ลูกค้าต่างประเทศหันไปนำเข้าสินค้าจากประเทศจีนมากขึ้น เพราะราคาถูกกว่า
หากสินค้าจากประเทศจีนทะลักเข้ามาในประเทศ การแข่งขันทางด้านราคาจะรุนแรงขึ้น
ผู้ผลิตในประเทศประสบกับปัญหาต้นทุนการผลิตสูง ทั้งจากต้นทุนวัตถุดิบ ค่าแรง โครงสร้างภาษี
ค่าขนส่งระวางเรือ ค่าสาธารณูปโภค แนวทางการแก้ไขปัญหานั้น
บริษัทเริ่มทยอยเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่า ซื้อเครื่องจักรใหม่ที่ผลิตสินค้าได้หลากหลายแบบ
เน้นผลิตสินค้าคุณภาพในตลาดระดับบน มีนโยบายการปรับปรุงระบบการผลิตให้เป็นแบบ 3S คือ
SMALL SPEED SPECIAL
ซึ่งต้องใช้ระยะเวลาค่อนข้างนานในการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างระบบเก่าที่ถือปฏิบัติกันมานาน
และสรรหาบุคลากรที่มีความชำนาญเฉพาะทาง