2. ปัจจัยความเสี่ยง

  ------------------------ ------------------------------------------------------------------ ---
  2.1.                                                                                        
  ความเสี่ยงจากการดำเนินงาน                                                                      

                           1. ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย                               
  ------------------------ ------------------------------------------------------------------ ---

  ในธุรกิจให้บริการสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงานมีการกำหนดค่าเช่าในอัตราคงที่ตลอดอายุของสัญญาเช่า
  ทำให้บริษัทมีรายได้ที่แน่นอนจากค่าเช่ารถยนต์
  ในขณะที่ต้นทุนในการดำเนินงานของบริษัทซึ่งเกิดจากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมมี 2 ลักษณะ คือ
  อัตราดอกเบี้ยคงที่ และอัตราดอกเบี้ยลอยตัวซึ่งจะขึ้นลงตามอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาด
  จึงทำให้การดำเนินธุรกิจของบริษัทยังมีความเสี่ยงจากส่วนต่างของรายได้รับ และดอกเบี้ยจ่าย
  ซึ่งจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนและผลกำไรของบริษัท

  แหล่งเงินกู้ยืมของบริษัทที่มาจากสถาบันการเงิน โดยส่วนใหญ่จะกำหนดเป็นอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
  ส่วนแหล่งเงินกู้ยืมที่มาจากธุรกิจเช่าซื้อรถยนต์ (บริษัทจัดหารถรถยนต์ด้วยวิธีการเช่าซื้อ)
  จะกำหนดเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่ตลอดอายุสัญญาเช่าซื้อ โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
  บริษัทมีสัดส่วนของแหล่งเงินทุนที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวและอัตราดอกเบี้ยคงที่ประมาณร้อยละ
  11.91และ ร้อยละ 88.09 ตามลำดับ

  สำหรับอัตราดอกเบี้ยลอยตัวซึ่งขึ้นกับอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาดขณะนั้นๆ
  หากอัตราดอกเบี้ยในตลาดมีการปรับสูงขึ้นจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนเงินกู้ยืมของบริษัท
  ในกรณีที่อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ เพิ่มขึ้นร้อยละ 1 ค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยของบริษัทจะเพิ่มขึ้นประมาณ
  2.37 ล้านบาท จากภาระหนี้คงค้างในปัจจุบัน
  อัตราดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้นจะมีผลให้รายจ่ายดอกเบี้ยรวมเพิ่มขึ้นร้อยละ 2.10
  จากดอกเบี้ยจ่ายในปัจจุบัน
  แม้ว่าสัดส่วนของเงินกู้ที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวจะมีไม่มากและส่งผลกระทบเพียงเล็กน้อยต่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยต่อต้นทุนเงินกู้ยืมของบริษัท
  อย่างไรก็ตามการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนเงินกู้ยืมของบริษัทโดยตรง
  บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยดังกล่าว
  จึงได้มีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงนี้ลง
  ด้วยการจัดหาแหล่งเงินทุนให้สอดคล้องกับลักษณะการดำเนินธุรกิจ
  โดยจัดการบริหารความเสี่ยงใน 2 ด้าน คือ ด้านระยะเวลาและด้านอัตราดอกเบี้ย
  โดยในด้านระยะเวลา
  บริษัทจะกำหนดระยะเวลากู้ยืมเงินจากบริษัทผู้ให้เช่าซื้อรถยนต์ให้สอดคล้องกับอายุของสัญญาเช่า
  ส่วนในด้านอัตราดอกเบี้ยบริษัทจะพยายามจัดหาแหล่งเงินกู้ที่มีต้นทุนคงที่เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะการให้เช่ารถยนต์
  โดยจะรักษาให้มีส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยกับรายได้ค่าเช่าอยู่ในระดับที่มีกำไรและมีความสม่ำเสมอ

สัดส่วนเงินกู้ยืมประเภทอัตราดอกเบี้ยคงที่ และอัตราดอกเบี้ยลอยตัว มีรายละเอียดดังนี้

+--------------+----------+--------+--------+-------+-------+--------+
| ประเ         | 31       |        | 31     |       | 31    |        |
| ภทอัตราดอกเบี้ย | ธันวาคม   |        | ธันวาคม |       | ธ     |        |
|              | 2549     |        | 2550   |       | ันวาคม |        |
|              |          |        |        |       | 2551  |        |
+--------------+----------+--------+--------+-------+-------+--------+
|              | ล้านบาท   | ร้อยละ  | ล้านบาท | ร้อยละ | ล     | ร้อยละ  |
|              |          |        |        |       | ้านบาท |        |
+--------------+----------+--------+--------+-------+-------+--------+
|   - คงที่      | 1,059.66 | 76.31  | 1,     | 87.04 | 1,7   | 88.09  |
|              |          |        | 170.67 |       | 55.42 |        |
|   - ลอยตัว    | 329.01   | 23.69  |        | 12.96 |       | 11.91  |
|              |          |        | 174.38 |       | 2     |        |
|              |          |        |        |       | 37.41 |        |
+--------------+----------+--------+--------+-------+-------+--------+
| รวม          | 1,388.67 | 100.00 | 1,     | 1     | 1,9   | 100.00 |
|              |          |        | 345.05 | 00.00 | 92.83 |        |
+--------------+----------+--------+--------+-------+-------+--------+

  -----------------------------------------------------------------------
  2. ความเสี่ยงด้านการบริหารทรัพย์สินที่หมดอายุสัญญาให้เช่า

  -----------------------------------------------------------------------

  ในการประกอบธุรกิจให้บริการสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงานและให้เช่ารถยนต์ระยะสั้นนั้น
  บริษัทมีนโยบายในการให้บริการสัญญาเช่าเพื่อการดำเนินงานประมาณ 1 - 5 ปี
  หลังจากหมดสัญญาบริษัทอาจพิจารณาเก็บรถยนต์ดังกล่าวไว้เพื่อให้เช่าระยะสั้นต่อไปอีก 1 - 2 ปี
  ในกรณีที่บริษัทเก็บรถยนต์ไว้เพื่อให้เช่าระยะสั้นจำนวนมาก
  หากไม่บริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการมีรถยนต์ที่ให้เช่ามากเกินไป
  และอาจมีบางส่วนที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ เช่น
  รถยนต์ที่หมดสัญญาเช่าแล้วบางส่วนสามารถนำมาให้เช่าต่อได้
  แต่บางส่วนที่เกินจากความต้องการเช่าจำเป็นต้องจำหน่ายออกไป

  ดังนั้น ในการบริหารจัดการรถยนต์เพื่อให้เช่านั้น
  บริษัทได้ตระหนักถึงความสามารถในการขายรถยนต์ที่เกินกว่าความต้องการให้มีประสิทธิภาพสูงสุด
  ผู้บริหารจึงได้วางนโยบายในการบริหารสินทรัพย์ให้มีคุณภาพดังนี้

1)  จัดให้มีศูนย์บริการของตนเองและศูนย์บริการเครือข่ายทั่วประเทศกว่า 500 แห่ง
    โดยมีช่างที่ชำนาญการด้านการบำรุงรักษารถยนต์
    คอยให้คำแนะนำและดูแลให้ลูกค้านำรถยนต์เข้าบำรุงรักษาตามระยะเวลา
    เพื่อให้รถยนต์มีคุณภาพตามที่ตลาดต้องการ
    เพื่อให้การจำหน่ายรถยนต์เมื่อหมดอายุของสัญญาเช่าทำได้ง่ายขึ้น และมีราคาที่สูงขึ้น

2)  ดำเนินการขายรถยนต์ด้วยตนเอง โดยการจำหน่ายให้กับผู้ซื้อโดยตรง ซึ่งจะทำให้ราคาขายดี
    โดยจัดจำหน่ายผ่าน บริษัท กรุงไทยออโตโมบิล จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย

  ซึ่งนโยบายดังกล่าวทำให้บริษัทสามารถบริหารรถยนต์ที่มีอยู่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยในปี 2551
  และปี 2550 บริษัทมีการจำหน่ายรถยนต์ที่เกินกว่าความต้องการเช่าจำนวน 981 คัน และ 646
  คัน ตามลำดับ โดยบริษัทมีกำไรจากการจำหน่ายรถยนต์ที่เกินกว่าความต้องการจำนวน 173.72
  ล้านบาท และ148.65 ล้านบาท ตามลำดับ

  -----------------------------------------------------------------------
  3. ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงิน

  -----------------------------------------------------------------------

  บริษัทมีแหล่งเงินทุนจากส่วนของผู้ถือหุ้นและการกู้ยืมเงิน โดยมีสัดส่วนดังนี้

  ------------------------------------------------------------------------------------------
                                 31 ธันวาคม           31 ธันวาคม           31 ธันวาคม  
                                 2549                2550                2551       
  ------------------------------ ---------- -------- ---------- -------- ---------- --------
                                 ล้านบาท     ร้อยละ    ล้านบาท     ร้อยละ    ล้านบาท     ร้อยละ

  ส่วนของผู้ถือหุ้น                    743.55     34.87    830.59     35.30    910.20     30.75

  เงินกู้ยืมตามสัญญาเช่าซื้อ/เช่าการเงิน                                                      

  -  ที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี       415.09     19.47    380.55     16.17    633.40     21.40

  -  ที่ถึงกำหนดชำระมากกว่าหนึ่งปี      644.57     30.23    790.12     33.58    1,122.02   37.91

  เงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน                                                              

  -  เงินกู้ยืมระยะสั้น                278.64     13.07    244.74     10.40    131.63     4.45

  -  เงินกู้ยืมระยะยาว               50.37      2.36     107.23     4.55     162.73     5.50

  รวมเงินกู้ยืม                      1,388.67   65.12    1,522.64   64.70    2,049.78   69.25

  รวม                            2,132.23   100.00   2,353.23   100.00   2,959.97   100.00
  ------------------------------------------------------------------------------------------

  หากพิจารณาแหล่งที่มาของเงินทุน บริษัทอาจมีความเสี่ยงทางด้านสภาพคล่องทางการเงิน
  เนื่องจากบริษัทมีแหล่งเงินทุนส่วนหนึ่งที่มีภาระต้องชำระคืนทั้งเงินกู้ยืมตามสัญญาเช่าซื้อและเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน
  อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาโครงสร้างของแหล่งเงินทุนจากงบการเงินบริษัท ณ วันที่ 31
  ธันวาคม 2551 จะเห็นว่าโครงสร้างเงินทุนแบ่งเป็น 1. เงินทุนระยะสั้นจำนวน 765.02
  ล้านบาท และ 2. เงินทุนระยะยาวจำนวน 2,194.95 ล้านบาท
  (ซึ่งประกอบด้วยหนี้สินระยะยาว 1,284.75 ล้านบาท และส่วนของผู้ถือหุ้น 910.20 ล้านบาท)
  หรือคิดเป็นสัดส่วนเงินทุนระยะสั้นต่อเงินทุนระยะยาวประมาณ 26:74
  และหากพิจารณาเฉพาะหนี้สินที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปีทั้งเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินและหนี้สินตามสัญญาเช่าซื้อ
  มีจำนวนรวม 708.08 ล้านบาท
  โดยในช่วงที่ผ่านมาบริษัทมีนโยบายกู้ยืมเงินรูปแบบสัญญาเช่าซื้อรถยนต์
  เนื่องจากต้องการลดความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากการปรับเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย
  ซึ่งถือเป็นต้นทุนในการดำเนินงานส่วนหนึ่ง
  อีกทั้งยังสามารถกำหนดเงื่อนไขชำระเงินกู้สัญญาเช่าซื้อให้สอดคล้องกับกระแสเงินสดที่ได้รับชำระจากค่าเช่ารถยนต์
  นอกจากนี้
  เมื่อพิจารณาจากรายได้ขั้นต่ำจากค่าเช่าในอนาคตของบริษัทภายใต้สัญญาเช่าเพื่อการดำเนินงานที่ไม่อาจบอกเลิกได้
  ที่มีอายุไม่เกิน 1 ปี และอายุมากกว่า 1 ปี ณ สิ้นปี 2551 มีจำนวน 824.52 ล้านบาท และ
  1,036.51 ล้านบาทตามลำดับ ในขณะที่หนี้สินที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปีจำนวน 708.08
  ล้านบาท และหนี้สินระยะยาวจำนวน 1,284.75 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม
  บริษัทยังมีสภาพคล่องในการจำหน่ายรถหลังหมดสัญญาเช่า ซึ่งจากสถิติปี 2551
  มีการขายรถออกไปจำนวน 981 คัน และมีเงินสดรับจากการขายจำนวน 459.44 ล้านบาท
  ประกอบกับในปี 2552 บริษัทมีแผนในการขยายสาขาของบริษัทย่อย
  เพื่อขยายฐานการจำหน่ายรถที่หมดสัญญาเช่า โดยในปี 2552 มีรถครบสัญญาเช่าจำนวนประมาณ
  1,000 คัน ซึ่งทำให้เพียงพอต่อการดำรงสภาพคล่องของบริษัท
  นอกจากการบริหารสภาพคล่องดังกล่าวข้างต้นแล้ว บริษัทยังมีนโยบายอื่นๆ เพิ่มเติม เช่น
  -การควบคุมการจัดเก็บค่าเช่า และการขายรถยนต์ที่หมดสัญญาเช่าให้มีประสิทธิภาพ

  -----------------------------------------------------------------------
  4. ความเสี่ยงจากการดำเนินงาน

  -----------------------------------------------------------------------

  การให้บริการสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงานและให้เช่ารถยนต์ระยะสั้นนั้น
  บริษัทมีโอกาสที่จะไม่สามารถเรียกเก็บค่าเช่าและเรียกรถยนต์คืนได้หากไม่ระมัดระวังในการคัดเลือกลูกค้า
  ขาดระบบการติดตามการชำระค่าเช่าอย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงขาดระบบควบคุมภายในที่ดี

  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าวบริษัทจึงได้มีมาตรการด้านการคัดเลือกลูกค้าอย่างระมัดระวังโดยคำนึงถึงความสามารถในการจ่ายค่าเช่าของลูกค้าจากผลประกอบการและฐานะทางการเงินในอดีตจนถึงปัจจุบัน
  รวมถึงความน่าเชื่อถือของลูกค้า
  โดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดจะทำหน้าที่เสนอรายงานข้อมูลลูกค้าในเบื้องต้น เช่น งบการเงิน
  ประวัติการเช่ารถยนต์ในอดีตให้แก่ผู้จัดการฝ่ายเพื่อรับรองความถูกต้อง
  และส่งให้ผู้มีอำนาจอนุมัติการให้เช่าสินทรัพย์ตามระดับอำนาจอนุมัติที่ได้กำหนดไว้
  เพื่อกลั่นกรองอีกระดับหนึ่ง ทำให้เกิดความรอบคอบมากขึ้น
  นอกจากนี้บริษัทมีนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากตัวลูกค้า โดยสัญญาเช่าระยะสั้น
  ลูกค้าต้องจัดให้มีบุคคลค้ำประกันหรือวางเงินประกันการเช่าในปริมาณที่สูงรวมถึงเรียกชำระค่าเช่าล่วงหน้าเต็มจำนวนตามระยะเวลาการเช่า
  ซึ่งช่วยคุ้มครองความเสี่ยงจากการดำเนินงานได้ในระดับหนึ่ง
  เนื่องจากบริษัทสามารถเรียกร้องให้บุคคลค้ำประกันรับผิดชอบค่าเสียหายในกรณีที่เกิดขึ้น
  รวมทั้งสามารถชดเชยค่าเสียหายจากเงินประกันการเช่าได้จำนวนหนึ่ง

  ในขณะที่สัญญาเช่าเพื่อการดำเนินงาน
  บริษัทมีนโยบายเก็บเงินมัดจำการเช่ารถยนต์โดยเฉลี่ยประมาณ 3 เดือนของราคาค่าเช่า
  แต่ทั้งนี้บริษัทมิได้มีการเก็บจากลูกค้าทุกราย
  โดยจะขึ้นอยู่กับฐานะทางการเงินและเครดิตของลูกค้า
  ซึ่งแม้ว่าบริษัทจะยังคงมีความเสี่ยงบางส่วนจากค่าเช่าที่เรียกเก็บไม่ได้หลังหักเงินมัดจำดังกล่าว
  แต่จากประสบการณ์และวิธีการในการคัดเลือกลูกค้า
  รวมถึงประสิทธิภาพในการติดตามหนี้ของบริษัท
  ซึ่งสะท้อนในปริมาณลูกหนี้ที่มีปัญหาค้างชำระค่าเช่าเกินกว่า 3 เดือนก่อนหักเงินมัดจำ
  ซึ่งลูกหนี้ของบริษัททุกรายมีฐานะการเงินดีและมีความสามารถในการชำระค่าเช่าได้อยู่
  โดยบริษัทสามารถติดตามหนี้ได้ และลูกหนี้เหล่านี้ได้มีการทยอยชำระหนี้ให้กับบริษัท

  นอกจากนี้ บริษัทยังได้มีระบบการควบคุมและติดตามการชำระค่าเช่าของลูกค้าอย่างรัดกุม
  โดยบริษัทจะออกรายงานการเรียกเก็บค่าเช่าทุกๆ
  สิ้นเดือนเพื่อให้ทราบถึงมูลค่าของลูกหนี้คงค้างและลูกหนี้ที่ถึงกำหนดเรียกชำระค่าเช่า
  การส่งเจ้าหน้าที่เร่งรัดหนี้สินออกติดตามการเรียกเก็บค่าเช่าสำหรับลูกค้าที่มีการค้างชำระ ณ 31
  ธันวาคม 2551 บริษัทมีสัดส่วนลูกค้านิติบุคคลร้อยละ 94 และลูกค้าบุคคลธรรมดาประมาณร้อยละ
  6 ของจำนวนรายได้จากค่าเช่ารถยนต์ทั้งการเช่าเพื่อการดำเนินงานและการเช่าระยะสั้นรวมกัน

  สำหรับรายได้จากสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงาน
  สัดส่วนของลูกค้าหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ เช่น ธนาคารอาคารสงเคราะห์
  สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)
  และสำนักพระราชวัง เป็นต้น และลูกค้าหน่วยงานเอกชน เช่น ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด
  (มหาชน) บริษัท คาโอ คอมเมอร์เชียล (ประเทศไทย) จำกัด และ บริษัท โทเทิ่ล แอ็คเซ็ส
  คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) เป็นต้น

  -----------------------------------------------------------------------
  5. ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

  -----------------------------------------------------------------------

  จากการขยายตัวของเศรษฐกิจและข้อจำกัดด้านกฎหมายในการดำเนินธุรกิจเพียงเล็กน้อย
  ประกอบกับการใช้เงินลงทุนที่ต่ำสำหรับการเริ่มต้นดำเนินธุรกิจ
  ทำให้มีผู้ประกอบการให้เช่ารถยนต์ในตลาดเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ประกอบการรายเล็ก
  ทำให้เกิดการแข่งขันในธุรกิจให้เช่ารถยนต์มากขึ้น
  โดยการแข่งขันส่วนใหญ่เป็นการแข่งขันด้านราคาโดยเฉพาะในตลาดให้เช่ารถยนต์ระยะสั้น
  ภาวะการแข่งขันดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อยอดขายและผลกำไรของบริษัท

  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว
  บริษัทจึงมีนโยบายที่ชัดเจนในการเป็นผู้ประกอบการขนาดใหญ่ที่เน้นให้บริการอย่างมีคุณภาพ
  (Premium Quality) และบริการหลังการขายครบวงจร (One Stop Service)
  โดยบริษัทได้นำระบบคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยและมีประสิทธิภาพมาใช้ในการบริหารงาน
  เพื่อก่อให้เกิดประสิทธิภาพในการจัดการ และติดตามการให้บริการได้อย่างใกล้ชิดและทั่วถึง

  บริษัทมีการเลือกกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่ชัดเจนและสอดคล้องกับนโยบายการให้เช่ารถยนต์ระยะยาว
  โดยลูกค้าส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นธุรกิจขนาดกลางและขนาดใหญ่
  รวมถึงหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ เป็นต้น
  ซึ่งกลุ่มลูกค้าเหล่านี้นิยมการเช่ารถยนต์ระยะยาวและการบริการหลังการขายที่ดีมากกว่าการให้ความสำคัญเรื่องราคา

  อย่างไรก็ตามเนื่องจากในปัจจุบัน บริษัทมีรถยนต์ให้เช่ามากกว่า 5,700 คัน
  จึงทำให้เกิดการประหยัดจากขนาด ( Economy of Scale)
  โดยทำให้บริษัทสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายการดำเนินงานบางส่วน เช่น
  การใช้ประโยชน์จากสัดส่วนช่างซ่อมแซมต่อจำนวนรถที่มากขึ้น
  ต้นทุนต่อหน่วยในการบริหารจัดการลดลง การใช้ประโยชน์จากสินทรัพย์ร่วมกัน
  และการได้รับส่วนลดจากการสั่งซื้อรถยนต์ในจำนวนมาก เป็นต้น
  ส่งผลให้บริษัทสามารถแข่งขันในด้านราคาได้เช่นกัน แต่บริษัทจะไม่เน้นการใช้กลยุทธ์ด้านราคา

  --------------------- ------------------------------------------------------------------ --
  2.2                                                                                      
  ความเสี่ยงด้านการบริหาร                                                                      
  การจัดการ                                                                                 

                        1. ความเสี่ยงจากโอกาสการเกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์                     
  --------------------- ------------------------------------------------------------------ --

  เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท คือ ตระกูลจันทรเสรีกุล เป็นผู้ถือหุ้นและกรรมการใน
  บริษัท
  แกรนด์ คาร์เร้นท์ จำกัด (“แกรนด์ คาร์เร้นท์”) ซึ่งดำเนินธุรกิจคล้ายคลึงกับบริษัท คือ
  การให้เช่ารถยนต์ ทำให้อาจเกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ได้
  บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวจึงมีนโยบายแยกการบริหารงานออกจากกันอย่างชัดเจน
  โดยตระกูลจันทรเสรีกุลโอนหุ้นของบริษัท แกรนด์ คาร์เร้นท์ จำกัด ให้แก่ นางสาวพิมลพรรณ
  จันทรเสรีกุล ซึ่งมีความสัมพันธ์เป็นบุตรสาวของนายไพฑูรย์ จันทรเสรีกุล
  โดยนางสาวพิมลพรรณเป็นผู้ถือหุ้นในบริษัท แกรนด์ คาร์เร้นท์ จำกัด ในสัดส่วนร้อยละ 99.99
  ของทุนที่ออกและเรียกชำระแล้ว และให้มีอำนาจในการบริหารงานแต่เพียงผู้เดียว
  และมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการบริหารงานในบริษัท กรุงไทยคาร์เร้นท์ แอนด์ ลีส จำกัด
  (มหาชน) ซึ่งกล่าวได้ว่าปัจจุบันบริษัททั้งสองแห่ง ต่างมีการแยกการบริหารจัดการเป็นอิสระต่อกัน
  ประกอบกับบริษัทมีคณะกรรมการตรวจสอบที่เป็นอิสระทำหน้าที่กำกับดูแลให้การบริหารงานของบริษัทเป็นไปอย่างโปร่งใส

  นอกจากนี้ผู้ถือหุ้นใหญ่ของแกรนด์ คาร์เร้นท์ มีนโยบายที่จะหยุดการดำเนินธุรกิจของ แกรนด์
  คาร์เร้นท์ ในอนาคตเพื่อมิให้เกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ โดย แกรนด์ คาร์เร้นท์
  ได้หยุดการซื้อรถยนต์เพื่อให้เช่าเพิ่ม และหยุดการทำสัญญาให้บริการกับลูกค้าใหม่ตั้งแต่เดือน
  พฤษภาคม 2547 เป็นต้นมา
  จะเห็นได้จากอัตราการเติบโตของจำนวนรถยนต์ที่ซื้อและจำนวนรถยนต์ที่ให้เช่า
  ซึ่งมีแนวโน้มลดลงอย่างชัดเจน ดังนี้

  ------------------------------------------------------------------------
                                2549          2550          2551
  ----------------------------- ------------- ------------- --------------
  จำนวนรถยนต์ที่ซื้อเพิ่ม (คัน)         -             -             -

  จำนวนรถยนต์ที่ขาย (คัน)           57            34            5

  จำนวนรถยนต์ให้เช่า (คัน)          54            15            5

  รายได้ค่าเช่า (ล้านบาท)           5.35          1.40          0.61
  ------------------------------------------------------------------------

  -----------------------------------------------------------------------
  2. ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ถือหุ้นรวมกันมากกว่าร้อยละ 75

  -----------------------------------------------------------------------

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 กลุ่มตระกูลจันทรเสรีกุล ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท
  ถือหุ้นในบริษัทรวมกันประมาณร้อยละ 75.20 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
  และกลุ่มตระกูลจันทรเสรีกุลยังดำรงตำแหน่งในระดับผู้บริหารสูงสุดจำนวน 3 คน
  และเป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัททั้ง 3 คน จากคณะกรรมการบริษัทที่มีจำนวนทั้งหมด
  7 คน ทั้งนี้ กรรมการและกรรมการตรวจสอบมีทั้งสิ้น 3 คน ซึ่งสัดส่วนการถือหุ้นที่มากกว่า 3 ใน
  4 ดังกล่าว
  ทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าวมีอำนาจในการควบคุมบริษัทและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  ดังนั้น
  ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา
  นอกจากนี้การถือหุ้นในลักษณะการกระจุกตัวโดยผู้ถือหุ้นใหญ่รายนี้ยังทำให้โอกาสที่บริษัทจะถูกครอบงำกิจการ
  (Takeover)
  โดยบุคคลอื่นไม่สามารถเกิดขึ้นได้โดยปราศจากการยินยอมจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่นี้
  แม้ว่าผู้ถือหุ้นกลุ่มอื่นจะเห็นโอกาสที่จะทำให้มูลค่าของกิจการเพิ่มขึ้น