1. ปัจจัยความเสี่ยง 

1.1 ความเสี่ยงจากการถูกยกเลิกเครื่องหมายการค้า 7-Eleven

บริษัทดำเนินธุรกิจร้านค้าสะดวกซื้อในประเทศไทยภายใต้สัญญาให้ใช้สิทธิที่บริษัททำกับ 7-Eleven,
Inc. แห่งประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน 2531 ตามข้อกำหนดของสัญญาดังกล่าว
บริษัทมีสิทธิในการใช้เครื่องหมายการค้า “7-Eleven”
และเครื่องหมายการค้าที่เกี่ยวข้องในประเทศไทย
ตลอดจนได้รับความช่วยเหลือทางด้านการฝึกอบรมและด้านเทคนิคความรู้เกี่ยวกับการดำเนินธุรกิจร้านค้าสะดวกซื้อจาก
7-Eleven, Inc. ต่อมาในวันที่ 20 สิงหาคม 2546 7-Eleven, Inc.
ได้เข้าทำสัญญาให้ความยินยอม ซึ่งเป็นสัญญาที่ทำขึ้นระหว่างบริษัทและบริษัท เครือเจริญโภคภัณฑ์
จำกัด (“CPG”) กับ 7-Eleven, Inc. โดย 7-Eleven, Inc.
ได้ตกลงให้ความยินยอมต่อการเสนอขายหุ้นต่อประชาชน
รวมถึงการนำหุ้นเข้าจดทะเบียนซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ฯ

โดยสัญญาให้ใช้สิทธิเป็นสัญญาที่ไม่มีกำหนดอายุ
โดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายมีสิทธิที่จะเลิกสัญญาหากเกิดเหตุการณ์ตามที่กำหนดไว้ในสัญญา
หรือในกรณีที่ถือเป็นเหตุเลิกสัญญาตามสัญญาให้ความยินยอมซึ่งจะมีผลเป็นการยกเลิกสัญญาให้ใช้สิทธิด้วย
ในกรณีที่สัญญาให้ใช้สิทธิถูกยกเลิก บริษัทจะสูญเสียสิทธิในการใช้เครื่องหมายการค้า
ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบกับการดำเนินธุรกิจของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ
และบริษัทอาจต้องชำระค่าเสียหายต่างๆ ให้แก่ 7-Eleven, Inc.
นอกจากนี้หากความสัมพันธ์ระหว่างบริษัท หรือ CPG กับ 7-Eleven, Inc.
เปลี่ยนแปลงไปในทางลบ บริษัทอาจไม่ได้รับความช่วยเหลือจาก 7-Eleven, Inc. เท่าที่ควร

การบริหารความเสี่ยงของบริษัท

จากความสัมพันธ์อันดีตลอดระยะเวลากว่า 17 ปี บริษัทยังไม่เคยมีกรณีพิพาทใดๆ ที่สำคัญกับ
7-Eleven, Inc. รวมทั้งได้ปฏิบัติตามข้อกำหนดต่างๆในสัญญาดังกล่าวมาโดยตลอด
ทำให้บริษัทเชื่อว่า บริษัทและ CPG ยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ 7-Eleven, Inc. บริษัทยังเชื่อว่า
การดำเนินธุรกิจของบริษัทภายใต้เครื่องหมายการค้า “7-Eleven”
เป็นผลประโยชน์ทางธุรกิจร่วมกัน ซึ่งที่ผ่านมาความสัมพันธ์ทางธุรกิจและการให้ความช่วยเหลือต่างๆ
ก็เป็นไปด้วยดี ทำให้โอกาสที่ความสัมพันธ์จะเปลี่ยนแปลงไปในทางลบมีน้อย
และในขณะนี้ไม่มีเหตุอันควรเชื่อได้ว่าจะมีเหตุการณ์ใดที่จะส่งผลกระทบในทางลบกับความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทและ
CPG กับ 7-Eleven, Inc.

2.  ความเสี่ยงจากความผิดพลาดหรือขัดข้องของศูนย์กระจายสินค้า

สินค้าส่วนใหญ่ที่จำหน่ายในร้าน 7-Eleven จะถูกส่งผ่านมาจากศูนย์กระจายสินค้าของบริษัท
ดังนั้นการดำเนินการของศูนย์กระจายสินค้ามีความสำคัญต่อธุรกิจของ 7-Eleven อย่างมีนัยสำคัญ
ความเสียหายที่เกิดกับศูนย์กระจายสินค้าดังกล่าวเนื่องจากภัยธรรมชาติ
ความล้มเหลวของระบบติดต่อสื่อสารและระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ หรือเหตุสุดวิสัยอื่นๆ
ย่อมมีผลเสียต่อความสามารถในการจัดส่งสินค้าไปยังร้าน 7-Eleven
ซึ่งอาจทำให้เกิดผลกระทบกับผลประกอบการของบริษัทได้

การบริหารความเสี่ยงของบริษัท

บริษัทได้เตรียมแผนการสำหรับป้องกันภัยต่างๆ
และแผนสำรองในกรณีที่ศูนย์กระจายสินค้าได้รับความเสียหาย
รวมทั้งบริษัทได้ดำเนินการให้มีศูนย์กระจายสินค้าหลักเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแห่งในเขตกรุงเทพฯ
และปริมณฑล และศูนย์กระจายสินค้าย่อยตามภูมิภาค
นอกจากนี้บริษัทยังได้จัดทำประกันภัยเพื่อชดเชยความเสียหายที่จะเกิดขึ้นจากภัยดังกล่าวตามความเหมาะสม
อย่างไรก็ตามยังมีความเสี่ยงที่แผนการต่างๆ
และความคุ้มครองจากประกันภัยไม่สามารถป้องกันและชดเชยความเสียหายได้อย่างสมบูรณ์
และบริษัทยังต้องพึ่งพาผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่ายในการจัดส่งสินค้ามายังศูนย์กระจายสินค้า
และส่งตรงไปยังร้านสาขา
ความผิดพลาดของผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่ายในการจัดส่งสินค้าอาจส่งผลกระทบในทางลบต่อยอดขายของบริษัทได้

3.  ความเสี่ยงจากความผิดพลาดหรือขัดข้องของระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ

บริษัทได้ลงทุนในระบบเทคโนโลยีสารสนเทศต่างๆ เช่น ระบบบริหารร้านค้า
และระบบบริหารศูนย์กระจายสินค้า เป็นต้น
ระบบเทคโนโลยีสารสนเทศถือเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้บริษัทสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งด้านการบริหารการหมุนเวียนของสินค้า
การจัดซื้อ การจัดเก็บข้อมูลและการประมวลผลข้อมูล เพื่อพัฒนาความสามารถในการดำเนินการ
ดังนั้นความผิดพลาดหรือขัดข้องของระบบเทคโนโลยีสารสนเทศย่อมส่งผลเสียต่อความสามารถของบริษัทในการบริหารร้าน
7-Eleven ให้เป็นไปตามปกติซึ่งอาจเกิดผลกระทบกับผลประกอบการของบริษัทได้

การบริหารความเสี่ยงของบริษัท

บริษัทตระหนักถึงความสำคัญของระบบเทคโนโลยีสารสนเทศทั้งระดับร้านและสำนักงานใหญ่
และได้จัดให้มีระบบป้องกันและสำรองข้อมูลตามมาตรฐานซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
รวมทั้งบริษัทได้ดำเนินการก่อสร้างศูนย์คอมพิวเตอร์แห่งที่ 2 บริเวณถนนแจ้งวัฒนะ
เพื่อกระจายความเสี่ยงดังกล่าว
อย่างไรก็ตามบริษัทก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะสามารถป้องกันความเสียหายได้อย่างสมบูรณ์

1.4 ความเสี่ยงจากการลงทุนในต่างประเทศ

เนื่องจากบริษัทมีการลงทุนใน Shanghai Lotus Supermarket Chain Store Co., Ltd.
(“SLS”) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่ดำเนินธุรกิจซุปเปอร์เซ็นเตอร์ในสาธารณรัฐประชาชนจีน (“PRC”)
อันอาจจะมีความเสี่ยงเกิดขึ้นได้จากปัจจัยทางการเมือง กฎหมาย หรือภาวะเศรษฐกิจของ PRC
ที่อาจเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งอาจมีผลกระทบให้รายได้จากธุรกิจเหล่านั้นไม่เป็นไปตามเป้าหมาย

นอกจากนี้ ตามที่รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนได้ลงนามในข้อตกลงการค้ากับ World Trade
Organization (“WTO”)
ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบต่างๆให้สอดคล้องกับการขยายตัวของธุรกิจต่างๆภายในประเทศ
สำหรับธุรกิจค้าปลีกนั้น นับตั้งแต่วันที่ 11 ธันวาคม 2547 เป็นต้นไป รัฐบาล PRC
ได้อนุญาตให้ผู้ถือหุ้นต่างชาติสามารถถือหุ้นในบริษัทที่ดำเนินธุรกิจซุปเปอร์เซ็นเตอร์ได้เพิ่มขึ้น
จากเดิมถือหุ้นได้ไม่เกินร้อยละ 49 เป็นถือหุ้นได้มากกว่าร้อยละ 50
ซึ่งอาจจะทำให้บริษัทเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นใน SLS ได้มากขึ้น

การบริหารความเสี่ยงของบริษัท

บริษัทมีนโยบายและสร้างระบบในการติดตามและควบคุมการดำเนินงาน
พร้อมทั้งได้จัดส่งผู้บริหารซึ่งเป็นตัวแทนของบริษัทเข้าไปดูแลการดำเนินการใน PRC
รวมทั้งได้จัดให้มีการประชุมผลการดำเนินงานอย่างน้อยไตรมาสละครั้ง
เพื่อสรุปผลการดำเนินงานและแนวทางการบริหารงานให้มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง

1.5 ความเสี่ยงจากอิทธิพลการควบคุมของเครือเจริญโภคภัณฑ์

เครือเจริญโภคภัณฑ์มีอำนาจควบคุมทั้งทางตรงและทางอ้อมในบริษัท และในสัญญาให้ความยินยอม
CPG ตกลงจะดำรงสัดส่วนการถือหุ้นขั้นต่ำ
ตลอดจนอำนาจในการแต่งตั้งและอำนาจควบคุมจำนวนกรรมการข้างมากของบริษัท โดย ณ ธันวาคม
ปี 2549 บริษัทในเครือเจริญโภคภัณฑ์ยังคงมีสัดส่วนการถือหุ้นรวมกันเท่ากับร้อยละ 44.8 ดังนั้น
เครือเจริญโภคภัณฑ์จึงสามารถแต่งตั้งกรรมการบริษัทส่วนใหญ่
และสามารถมีอิทธิพลในการบริหารจัดการบริษัท
รวมถึงพิจารณาหรือผลักดันเรื่องต่างๆที่ต้องได้รับความเห็นชอบจากผู้ถือหุ้นของบริษัท
ปัจจุบันนี้ไม่มีข้อจำกัดทางสัญญาใดๆระหว่างบริษัทและบริษัทในเครือเจริญโภคภัณฑ์ที่ห้ามบริษัทในเครือเจริญโภคภัณฑ์ขยายธุรกิจหรือลงทุนในธุรกิจค้าปลีกอื่นๆ
จึงอาจมีความเสี่ยงว่าเครือเจริญโภคภัณฑ์จะไม่พิจารณาจัดสรรโอกาสและทรัพยากรไปในทางที่เป็นประโยชน์สูงสุดกับบริษัทและผู้ถือหุ้นของบริษัท

การบริหารความเสี่ยงของบริษัท

นอกเหนือจากการระบุรายละเอียดของการทำรายการที่เกี่ยวโยงกันไว้ในข้อบังคับของบริษัทและบริษัทย่อยแล้ว
บริษัทได้จัดให้มีกรรมการอิสระ และกรรมการตรวจสอบ
ทำหน้าที่ช่วยดูแลผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นทุกรายของบริษัท
โดยมีการกำหนดนโยบายและมาตรการการทำรายการที่เกี่ยวโยงกัน
เพื่อยึดถือเป็นแนวทางการปฏิบัติ
และกำหนดแนวทางการบริหารงานในนโยบายการกำกับและดูแลกิจการที่ดี
ที่จะคำนึงถึงประโยชน์ของบริษัทที่มีต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกกลุ่มอย่างเท่าเทียมกัน