1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบทั้งทางตรงและทางอ้อมกับการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ สรุปได้ดังนี้

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

บริษัทฯ ประกอบธุรกิจผลิตเส้นใยสังเคราะห์ประเภทไนล่อน
ซึ่งเป็นวัสดุที่ใช้ในการทอผ้าประเภทไนล่อนหรือผ้าผสมไนล่อน
เนื่องจากราคาของไนล่อนจะสูงกว่าราคาของเส้นใยประเภทโพลีเอสเตอร์
ดังนั้นในภาวะที่เศรษฐกิจยังไม่ฟื้นตัวเท่าที่ควร
การลดคุณภาพของผ้าที่ทอโดยการใช้วัสดุอื่นมาทดแทนเส้นใยไนล่อน
ยังส่งผลกระทบต่อการซื้อเส้นด้ายไนล่อน

การแข่งขันของธุรกิจเป็นไปอย่างรุนแรงโดยเฉพาะด้านราคาสินค้าในประเทศซึ่งโรงงานผู้ผลิตเส้นใย/เส้นด้ายไนล่อนต่างไม่สามารถทำการผลิตได้เต็มที่
ในปี 2548 ราคาวัตถุดิบเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ
สืบเนื่องจากราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกที่สูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ส่งผลให้วัตถุดิบและต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
แต่ผู้ผลิตรวมถึงบริษัทฯ
ก็ไม่สามารถผลักภาระการขึ้นราคาของวัตถุดิบให้กับลูกค้าได้ทั้งหมดหรือในทันที
ทำให้ประสบกับการขาดทุนสะสมยิ่งขึ้นส่งผลกระทบต่อเงินทุนหมุนเวียน

2.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

เนื่องจากวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตเส้นใยสังเคราะห์ คือ Caprolactam เป็นสินค้าที่เป็น
By-product จากการกลั่นน้ำมันเบนซินและราคาขายขึ้นอยู่กับผู้ผลิตรายใหญ่ไม่กี่รายในโลก
โดยมีความผันผวนขึ้นอยู่กับราคาน้ำมันในตลาดโลก ถึงแม้ว่าในปัจจุบันจะมีผู้ผลิตในประเทศ คือ
Thai Caprolactam Public Co., Ltd.
แต่ราคาสินค้าก็จะผูกพันและโดยปกติสูงกว่าราคาขายในตลาดโลก
นอกจากนี้ราคาวัตถุดิบถูกกำหนดเป็นเงินสกุลดอลล่าร์สหรัฐ ซึ่งบริษัทฯ
ต้องรับความเสี่ยงทั้งราคาวัตถุดิบที่ผันผวน และราคาอัตราแลกเปลี่ยนที่ไม่แน่นอน
บริษัทฯได้พยายามบริหารความเสี่ยงเหล่านี้
แต่อย่างไรก็ตามราคาของวัตถุดิบเป็นความเสี่ยงสำคัญของธุรกิจนี้
แนวโน้มของผลประกอบการอาจจะดูได้จากราคาของวัตถุดิบในตลาดโลก

สำหรับกระบวนการในการผลิต เป็นกระบวนการทางด้านเคมีและขบวนการที่ต่อเนื่อง
ซึ่งบริษัทฯได้ทำการบำรุงรักษาเครื่องจักรเป็นอย่างดีตลอดเวลาและอย่างสม่ำเสมอ
แต่เนื่องจากเครื่องจักรดังกล่าวมีอายุการใช้งานกว่า 25 ปี
ไม่สามารถทัดเทียมกับเทคโนโลยีใหม่ได้ อย่างไรก็ตาม บุคลลากรของบริษัทฯ
เป็นบุคลากรเดิมที่ผ่านการฝึกอบรมและมีประสบการณ์สูง นอกจากนี้บริษัทฯ
เคยได้รับการรับรองให้เข้าสู่ระบบ ISO 9002 จากสถาบัน BVQI ตั้งแต่เมื่อเดือนเมษายน 2544

3.  ความเสี่ยงด้านการบริหารการจัดการ

ฝ่ายจัดการของบริษัทฯ บริหารงานโดยการกระจายอำนาจตามหน้าที่ความรับผิดชอบ
ฝ่ายจัดการที่มีข้อผูกพันในการฟื้นฟูและปรับปรุงบริษัทฯ เพื่อให้ผลการดำเนินงานให้ได้ดีขึ้น
แต่ยังไม่สามารถบริหารงานได้ตามวัตถุประสงค์และเป้าหมายสำคัญขององค์กร คือ การทำไร

4.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

หลังจากวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจทั้งในประเทศและต่างประเทศซึ่งเริ่มขึ้นปี พ.ศ. 2540
ส่งผลให้กิจการของบริษัทฯ ขาดสภาพคล่องทางการเงินอย่างมาก
เช่นเดียวกับปัญหาการขาดสภาพคล่องและหนี้สินค้างชำระที่เกิดขึ้นในภาคธุรกิจอื่นๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งความซบเซาอย่างรุนแรงของภาคธุรกิจอุตสาหกรรมสิ่งทอ
ซึ่งเป็นผลกระทบโดยตรงจากการที่ราคาวัตถุดิบ ( Caprolactam)
ที่นำมาใช้ในการประกอบการผลิตมีมูลค่าสูงขึ้น
เหตุเพราะแนวโน้มของผลประกอบการผลิตนั้นขึ้นอยู่กับภาวะผกผันของราคาน้ำมันในตลาดโลก
จึงส่งผลให้ บริษัทฯ
ขาดเงินทุนหมุนเวียนที่จะนำมาใช้ในการจัดหาวัตถุดิบเพื่อทำการผลิตสินค้าให้เพียงพอหรือมากกว่ากำลังการผลิตที่จะได้ถึงจุดคุ้มทุน
ดังนั้นผลิตผลอันเกิดจากการผลิตที่ต่ำกว่าจุดคุ้มทุนส่งผลให้ บริษัทฯ
ไม่สามารถนำกระแสเงินสดมาจัดสรรชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ได้

อย่างไรก็ตาม การขาดสภาพคล่องทางการเงินของ บริษัทฯ
เป็นผลสืบเนื่องมาจากการที่สถาบันการเงินหลายแห่งได้ถูกปิดกิจการลงและเจ้าหนี้สถาบันการเงินที่เหลือดำเนินนโยบายงดปล่อยสินเชื่อ
ตลอดจนมีการปรับอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ขึ้น
ส่งผลกระทบต่อดอกเบี้ยวงเงินสินเชื่อเดิมอันเป็นภาระหนี้เดิมที่มีอยู่ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก ส่งผลให้
บริษัทฯ มีภาระหนี้ใหม่ประกอบกับต้นทุน ค่าใช้จ่ายต่างๆ เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

นอกจากนี้ การลดค่าเงินบาทและมาตรการลอยตัวที่ทำให้ค่าเงินบาทปรับตัวอย่างเสรี
ส่งผลให้ค่าเงินมีมูลค่าลดลงอย่างมาก
ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อระบบเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ รวมถึงบริษัทฯ เพราะบริษัทฯ
ต้องสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศและเงื่อนไขการจำหน่ายสินค้าส่วนใหญ่อยู่ภายใต้เงื่อนไขการจำหน่ายสินค้าโดยออก
Letter of Credit
ซึ่งทำให้ต้นทุนในการประกอบกิจการเพิ่มสูงขึ้นและหนี้ในสกุลเงินต่างประเทศสูงขึ้นเกือบเท่าตัว

1.5 ความเสี่ยงจากเหตุการณ์ที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้หรือคดีฟ้องร้องที่อาจจะเกิดขึ้น

เนื่องจากบริษัทฯ ประสบกับปัญหาด้านเงินทุนหมุนเวียนอย่างมาก ทำให้บริษัทฯ
มีหนี้ค้างชำระกับบุคคลภายนอกหลายรายเป็นเวลานาน เช่น
ค้างชำระเงินกู้และดอกเบี้ยกับสถาบันการเงินหลายแห่ง
ค้างชำระค่าสินค้าและบริการกับเจ้าหนี้การค้าและส่วนราชการหลายราย
รวมถึงค้างส่งสินค้าให้กับลูกค้าหลายราย จนกระทั่งเมื่อเดือน เมษายน 2549 บริษัทฯ
ได้ประกาศหยุดกิจการชั่วคราว และในวันที่ 12 กันยายน 2548
ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัทฯ อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯได้ยื่นแผนฟื้นฟูกิจการต่อศาลล้มละลายกลางเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2549 ทั้งนี้
หากศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทฯ นั้น บริษัทฯ
จะสามารถขจัดปัญหาหนี้สินค้างชำระได้ทั้งหมด