6.ข้อพิพาททางกฎหมาย

ข้อพิพาททางกฎหมาย ซึ่งบริษัทฯ เป็นคู่ความ หรือคู่กรณี โดยที่คดี หรือข้อพิพาทยังไม่สิ้นสุด
โดยเฉพาะคดีที่อาจมีผลกระทบต่อสินทรัพย์ของบริษัทฯ ที่มีจำนวนสูงกว่าร้อยละ 5
ของส่วนของผู้ถือหุ้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ.2551 มีดังนี้

6.1 คดีแพ่ง หมายเลขดำที่ 1563/2540 ของศาลจังหวัดชลบุรี

หมายเลขแดงที่ 1787/2548

  วันเริ่มคดี 8 พฤษภาคม พ.ศ.2540

ระหว่าง จังหวัดชลบุรี โดยผู้ว่าราชการจังหวัด ที่ 1 กับพวกรวม 3 คน โจทก์

กับ บริษัท พรเพ็ญประทาน จำกัด ที่ 1 กับพวก รวม 8 คน จำเลย

  (บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) จำเลยที่ 6

  นายเปรมชัย กรรณสูต ในฐานะส่วนตัว จำเลยที่ 7 และนางนิจพร จรณะจิตต์ กรรมการ

  ในฐานะส่วนตัว จำเลยที่ 8 ตามลำดับ )

ข้อหาหรือฐานความผิด ละเมิด บุกรุกที่ดินของรัฐ ระเบิดหินทำลายธรรมชาติ

 เรียกค่าเสียหาย 

ทุนทรัพย์ 654,888,949.69 บาท

ความคืบหน้าของคดี คดีนี้ ศาลได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2548 โดยศาล

  ได้พิพากษาว่า ให้เพิกถอนโฉนดเลขที่ 424 ถึงที่ 427 ตำบลท่าเทววงษ์ อำเภอเกาะสีชัง
  จังหวัดชลบุรี เพิกถอนแบบการครอบครอง (ส.ค.1) เลขที่ 1 ถึงที่ 8 และที่ 11 หมู่ที่ 3
  ตำบลท่าเทววงษ์ อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี ของนายทอง หงษ์ลดารมภ์ ให้จำเลยที่ 1 ถึงที่
  5 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายจำนวนเงิน 36,255,532.50 บาท
  พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 11 มิถุนายน 2535
  เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสาม ให้จำเลยที่ 3 ที่ 6 ถึงที่ 8
  ร่วมกันใช้ค่าเสียหายจำนวน 301,727,340 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี
  นับแต่วันที่ 11 มิถุนายน 2535 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสาม
  และให้จำเลยทั้งแปดร่วมกันใช้ค่าเสียหายจำนวน 138,300,000 บาท
  พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 11 มิถุนายน 2535 เป็นต้นไป
  จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสาม กับให้จำเลยทั้งแปดร่วมกันใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์
  โดยกำหนดค่าทนายความ 1,000,000 บาท คดีอยู่ในชั้นอุทธรณ์

ความเห็นผู้บริหาร คดีนี้อุทธรณ์ บริษัทฯ มีโอกาสชนะคดี
เพราะศาลขั้นต้นวินิจฉัยคลาดเคลื่อนในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายในส่วนสำคัญหลายประการ
ซึ่งเมื่อศาลอุทธรณ์ได้พิจารณาแล้วน่าจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้บริษัทฯ ชนะคดีได้

6.2 คดีปกครอง คดีหมายเลขดำที่ 2095/2545 ของศาลปกครองกลาง

  คดีหมายเลขแดงที่ 1869/2549

  คดีหมายเลขที่ อ.707/2550 ของศาลปกครองสูงสุด

วันเริ่มคดี 25 ธันวาคม 2549

ระหว่าง การประปานครหลวง ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1

กับ บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) ที่ 1

  บริษัท อองเดอโอ เดรเกรม๊องค์ จำกัด ที่ 2

  บริษัท อาควาไทย จำกัด ที่ 3 ผู้ฟ้องคดี

ข้อหาหรือฐานความผิด คดีนี้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ได้ยื่นคำขอเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2549
อ้างว่าการที่ศาล

มีคำสั่งตามคำขอในวิธีการชั่วคราวให้การประปานครหลวงระงับการเซ็น

สัญญาก่อสร้างโครงการมหาสวัสดิ์ 3 เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2545 ซึ่งทำให้โครงการต้องล่าช้า
ซึ่งผู้ถูกฟ้องคดีได้รับความเสียหาย ดังนั้น
ผู้ถูกฟ้องคดีจึงขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ฟ้องคดีทั้งสามชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา
263

ทุนทรัพย์ 77,111,000.00 บาท

ความคืบหน้าคดี คดีนี้ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2550 ศาลปกครองกลางได้มีคำพิพากษา
โดยวินิจฉัยว่า การใช้สิทธิขอคุ้มครองชั่วคราวนั้น มิได้เป็นการบิดเบือนข้อเท็จจริง
และศาลมีคำสั่งคุ้มครองก็มิได้สั่งไปโดยมีความเห็นหลงไปตามสิทธิเรียกร้องของผู้ฟ้องคดีทั้งสาม
โดยความผิดหรือความเลินเล่อของผู้ฟ้องคดีทั้งสามแต่อย่างไร
ศาลปกครองกลางจึงไม่อาจมีคำสั่งให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสามชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามมาตรา 263
ซึ่งเท่ากับศาลปกครองกลาง ยกฟ้องโจทก์

วันที่ 12 กันยายน 2550 ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1
ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาศาลปกครองกลางต่อศาลปกครองสูงสุด และ ผู้ฟ้องคดีทั้งสาม
ได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2550

วันที่ 17 กันยายน 2551 ศาลปกครองสูงสุดได้แจ้งให้วันที่ 3 ตุลาคม 2551
เป็นวันสิ้นสุดในการแสวงหาข้อเท็จจริง
ในขั้นตอนต่อไปรอศาลปกครองสูงสุดแจ้งกำหนดวันนัดพิจารณาในศาลปกครองสูงสุดก่อนมีการตัดสินคดี

เรื่องเดิม ผู้ฟ้องคดีทั้งสาม ได้ฟ้องคดีกับผู้ถูกฟ้องคดี
โดยขอให้ยกเลิกการเปิดซองราคาการประมูลงานก่อสร้างโรงกรองน้ำมหาสวัสดิ์ 3
ต่อศาลปกครองกลาง
ซึ่งในระหว่างพิจารณาคดีผู้ฟ้องคดีทั้งสามได้ขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนศาลมีคำพิพากษา ต่อมาเมื่อวันที่
28 พฤศจิกายน 2545 ศาลปกครองกลางมีคำสั่งชั่วคราว ให้การประปานครหลวง ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1
ระงับการเซ็นสัญญาก่อสร้างโรงกรองน้ำมหาสวัสดิ์ 3 จนกว่าศาลจะมีคำพิพากษาหรือ คำสั่งถึงที่สุด

ด้วยเหตุผลว่าหลังจากไต่สวนพยานหลักฐานของคู่กรณีแล้ว
ศาลเห็นว่าคดีของผู้ฟ้องคดีมีมูลและมีเหตุที่จะพิจารณาว่า คำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1
ที่ให้เปิดซองราคารายเดียวน่าจะไม่ชอบ ต่อมา ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 อุทธรณ์ คำสั่งชั่วคราวดังกล่าว
ซึ่งในที่สุด เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2546 ศาลปกครองสูงสุดพิจารณา สั่งกลับคำสั่งศาลปกครองกลาง
ให้เพิกถอนคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว กับให้ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ดำเนินการเซ็นสัญญาได้โดยมีเหตุผลว่า
ถึงแม้นว่า ศาลเห็นว่า

ผู้ฟ้องคดี มีสิทธิ์ฟ้องคดีนี้ได้ (คดีมีมูล) แต่เห็นว่าถ้าโครงการนี้ล่าช้าออกไป
จะต้องประกวดราคาใหม่ ก็จะทำให้ราคาสูงขึ้นตามสภาวะเศรษฐกิจ

คดีเดิมถึงที่สุดซึ่งในคดีดังกล่าวศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษายกฟ้องแล้ว

ความเห็นของผู้บริหาร ผู้ฟ้องคดีทั้งสามมีเหตุผลพอเพียงที่จะต่อสู้คดีได้ทั้งหมด ด้วยเหตุผลคือคำร้อง

ของผู้ถูกฟ้องคดีที่1
ไม่อาจหักล้างเหตุผลและข้อเท็จจริงของศาลปกครองสูงสุดที่สนับสนุนข้อต่อสู้ของผู้ฟ้องคดี ดังกล่าว
ซึ่งถึงที่สุดไปแล้วได้ ดังนั้น ผู้ฟ้องคดีจึงไม่จำเป็นต้องรับผิด เรื่องค่าเสียหายที่เรียกร้องด้วย

คดีที่กระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ อย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่สามารถประเมินผลกระทบเป็นตัวเลขได้

- ไม่มี -

คดีที่มิได้เกิดจากการประกอบธุรกิจโดยปกติของบริษัทฯ

- ไม่มี -