1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตวัตถุดิบรายใหญ่ในประเทศเพียง 3 ราย

  ในปี 2551 บริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil)
  ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตท่อเหล็ก

และเหล็กแผ่นดำเกือบทั้งหมดจากผู้ผลิตและจำหน่ายรายใหญ่ในประเทศ ซึ่งมีเพียง 3 ราย คือ
กลุ่มบริษัท สหวิริยา สตีล อินดัสทรี จำกัด (มหาชน) กลุ่มบริษัท จี เจ สตีล จำกัด (มหาชน) และ
บริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) จึงทำให้บริษัทมีการความเสี่ยงจากการพึ่งพิงกลุ่มบริษัทดังกล่าว
อย่างไรก็ดี บริษัทคาดว่า ผู้ผลิตเหล็กแผ่นชนิดม้วนภายในประเทศทั้ง 3 ราย
สามารถที่จะส่งมอบวัตถุดิบให้แก่บริษัทตามที่บริษัทต้องการได้ เนื่องจากผู้ผลิตทั้ง 3 รายดังกล่าว
มีกำลังการผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนรวมกันประมาณ 7.3 ล้านตันต่อปี
ในขณะที่ความต้องการใช้ในประเทศมีเพียง 5.43 ล้านตันต่อปีเท่านั้น
รวมทั้งบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีและมีการประกอบธุรกิจกับผู้ผลิตเหล็กแผ่นชนิดม้วน 3
รายมาเป็นเวลานาน ประกอบกับบริษัทมีนโยบายการบริหารจัดการต้นทุนการผลิตให้มีประสิทธิภาพ
เพื่อลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบซึ่งถือเป็นต้นทุนการผลิตหลัก
โดยบริษัทได้มีนโยบายในการวางแผนการผลิคตและดำเนินการสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนล่วงหน้าประมาณ
1 เดือน โดยคำนึงถึงแนวโน้มของราคาและปริมาณความต้องการใช้วัตถุดิบเป็นสำคัญ นอกจากนี้
บริษัทยังคงเตรียมความพร้อมการลดความเสี่ยงดังกล่าวโดยการสั่งซื้อวัตถุดิบที่มีคุณภาพทัดเทียมกันและมีราคาไม่แตกต่างจากราคาที่ซื้อภายในประเทศจากผู้ผลิตในต่างประเทศที่ไม่เข้าข่ายตามมาตรการการตอบโต้การทุ่มตลาด
(Anti-Dumping Duty) ของกรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์

2.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบประเภทเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน

  เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Coil) เป็นRolled วัตถุดิบหลักในการผลิตท่อเหล็ก
  ทั้งนี้ราคาผลิตภัณฑ์ของ

บริษัทจะแปรเปลี่ยนไปในทิศทางเดียวกับราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศเป็นส่วนใหญ่
ดังนั้นความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศจึงมีผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนขายและผลกำไรของบริษัท
หากบริษัทไม่สามารถปรับเพิ่มราคาของผลิตภัณฑ์ในอัตราที่เท่ากับหรือมากกว่าอัตราการเพิ่มขึ้นของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน

  อย่างไรก็ดี
  ผู้บริหารของบริษัทได้มีการติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมิน

สถานการณ์และแนวโน้มของราคาและปริมาณความต้องการใช้เหล็กทั้งในและต่างประเทศ
เพื่อนำมาพิจารณาประกอบการตัดสินใจในการสั่งซื้อและบริหารจัดการปริมาณวัตถุดิบคงคลังซึ่งเป็นต้นทุนหลักของบริษัทให้มีความเหมาะสม
โดยบริษัทมีนโยบายที่จะลดปริมาณวัตถุดิบคงคลังหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มการปรับตัวลดลงและเพิ่มปริมาณวัตถุดิบคงคลังหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มที่จะปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น

3.  ความเสี่ยงจากการการแข่งขันที่มากขึ้น

  ปัจจุบัน ผู้ประกอบกิจการผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนม้วนรายใหญ่ในประเทศรายหนึ่ง
  ซึ่งเป็นผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

หลักให้แก่บริษัท มีนโยบายที่จะขยายการดำเนินธุรกิจให้มากขึ้น
โดยอาจครอบคลุมการเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายท่อเหล็ก
จึงทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการเข้ามาของผู้ประกอบกิจการดังกล่าว อย่างไรก็ดี
บริษัทยังคงความได้เปรียบกว่าผู้ประกอบการดังกล่าว
เนื่องจากบริษัทมีทีมผู้บริหารที่มีประสบการณ์ในอุตสาหกรรมท่อเหล็กมานานประกอบกับสินค้าของทางบริษัมีมาตรฐานอุตสาหกรรมรองรับ
รวมทั้งมีระบบการผลิต ระบบการส่งมอบสินค้าที่ดีและได้รับการยอมรับจากลูกค้ามากว่า 10 ปี
บริษัทจึงคาดว่าจะสามารถลดผลกระทบของปัจจัยดังกล่าวได้

4.  ความเสี่ยงจากการไม่ได้รับการต่อสินเชื่อวงเงินระยะสั้นจากสถาบันการเงิน
    และการผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
  บริษัทมีเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินจำนวน

1,184.00 ล้านบาท และเงินกู้ยืมระยะยาวจำนวน 549.00 ล้านบาท หรือรวมกันทั้งสิ้นประมาณ
1,733.00 ล้านบาท คิดเป็นอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.12 ดังนั้น
ในกรณีที่บริษัทไม่ได้รับการต่อสินเชื่อดังกล่าวโดยเฉพาะตั๋วสัญญาใช้เงิน
ซึ่งอาจส่งผลกระทบให้บริษัทไม่มีเงินทุนหมุนเวียนที่เพียงพอในการดำเนินธุรกิจ
หรือในกรณีที่สินเชื่อดังกล่าวมีอัตราดอกเบี้ยเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้น
อาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตได้

  อย่างไรก็ดี บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงข้อนี้
  จึงได้พิจารณาถึงการจัดหาแหล่งเงินทุนและสถาบันการเงิน

อื่นเพิ่มเติม ประกอบกับบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ยาวนานกับสถาบันการเงินและมีประวัติการชำระเงินที่ดี
รวมทั้งบริษัทสามารถดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นตามข้อกำหนดของธนาคารไม่เกิน 1.50
เท่า บริษัทจึงได้รับการต่ออายุวงเงินสินเชื่อจากสถาบันการเงินตลอดเวลา

5.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหารในการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงิน

  ปัจจุบันวงเงินกู้ยืมของบริษัทส่วนใหญ่ได้รับการค้ำประกันจากผู้บริหาร และผู้ถือหุ้นรายใหญ่
  ทรัพย์สินของ

ผู้บริหารและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ และ/หรือ ทรัพย์สินของบริษัทที่เกี่ยวข้องกับผู้บริหารและผู้ถือหุ้นรายใหญ่
(โปรดดูรายละเอียดเพิ่มเติมในส่วนที่ 2 หน้า 47)
ดังนั้นจึงอาจพิจารณาได้ว่าความเชื่อมั่นของการอนุมัติวงเงินกู้ยืมของสถาบันการเงินอาจพึ่งพิงอยู่กับผู้บริหารและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวข้างต้น
อย่างไรก็ดี บริษัทคาดว่าความเสี่ยงดังกล่าวอาจมีไม่มากนัก
เนื่องจากผู้บริหารเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท
หากบริษัทไม่มีผู้บริหารและผู้ถือหุ้นรายใหญ่กลุ่มดังกล่าว
บริษัทเชื่อว่ายังสามารถระดมเงินทุนจากสถาบันการเงินได้เอง
เนื่องจากบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ยาวนานกับสถาบันการเงินและมีประวัติการชำระเงินที่ดี
รวมทั้งบริษัทสามารถดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นตามข้อกำหนดของธนาคารไม่เกิน 1.50
เท่า หากพิจารณาอัตราส่วนหนี้สินต่อทุน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 ซึ่งเท่ากับ 1.12
เท่าจะเห็นได้ว่าอัตราส่วนดังกล่าวยังคงมีอัตราที่ไม่สูงมากนักที่จะทำให้สถาบันการเงินอื่นไม่อนุมัติสินเชื่อให้แก่บริษัท

6.  ความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายการบริหารงาน

  ณ วันที่ 28 สิงหาคม 2551 (วันปิดสมุดทะเบียนผู้ถือหุ้นล่าสุด) กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คือ
  คุณดิสพงษ์ ทรัพย์

บุญเกิด นางสาวจินตนา ลีลาชัยเจริญภัณฑ์ และครอบครัวชินธรรมมิตร์ (โปรดดูรายละเอียดในส่วนที่
2 ข้อ 8.2 ผู้ถือหุ้น) ถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 31.79, 20.59 และร้อยละ 18.49 ตามลำดับ
รวมกันแล้วเท่ากับร้อยละ 70.87 ซึ่งมากกว่าร้อยละ 50
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
จึงทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าวสามารถควบคุมคะแนนเสียงในการลงมติที่สำคัญได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าในเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นในเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
ของจำนวนหุ้นที่เข้าประชุมและมีสิทธิออกเสียง เช่น การเพิ่มทุน และการลดทุน เป็นต้น ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นที่เข้าร่วมประชุมและมีสิทธิออกเสียงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลการบริหารของผู้ถือหุ้นใหญ่
นอกเหนือจากคณะกรรมการตรวจสอบที่ทำหน้าที่แทนผู้ถือหุ้นรายย่อย