1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1.1 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้าเฉพาะกลุ่ม

บริษัทประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบา เพื่อเป็นวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง ณ วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท จำนวน 3 ราย ซึ่งประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ประกอบด้วย
บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) / บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
และบริษัทย่อย คือ บริษัท คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด / และบริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้
ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นบริษัทรวมกันในสัดส่วนร้อยละ 72.16
(รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 2.1 ความเป็นมาและการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญ) ในปี
2550 บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด
(มหาชน) และบริษัทย่อย บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน)
และบริษัทย่อย มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทรวมกันจำนวน 241.59 ล้านบาท
หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 31.37 ของรายได้จากการขายรวม (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 11
รายการระหว่างกัน) ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงหากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่
เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวอาจจะไม่ให้ความสำคัญกับการซื้อสินค้าของบริษัทเท่าที่ควร
ซึ่งจะทำให้รายได้จากการขายของบริษัทลดลง
และกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตได้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการผลิตผลิตภัณฑ์อิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบา มีผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เป็นคู่แข่งขันโดยตรงกับบริษัทน้อยราย
และกระบวนการผลิตต้องอาศัยเทคโนโลยีที่ทันสมัย
รวมทั้งผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณสมบัติพิเศษเฉพาะตัวที่เป็นที่ต้องการในการก่อสร้างสมัยใหม่
ซึ่งตรงกับความต้องการใช้ของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว
และตรงกับความต้องการใช้ของผู้รับเหมาก่อสร้างรายอื่นๆทั่วไป
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทช่วยให้การก่อสร้างเป็นไปได้รวดเร็วและก่อให้เกิดการประหยัดในด้านต่างๆ
ในการก่อสร้าง (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.2.1
นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์ที่สำคัญ)
นอกจากนี้บริษัทยังให้ความสำคัญกับการขยายฐานลูกค้าไปยังลูกค้ากลุ่มเป้า

หมายรายอื่นๆ เพื่อเป็นการหาลูกค้ารายใหม่ๆ เพิ่มขึ้น นอกเหนือจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว
ได้แก่ กลุ่มเอกชนทั่วไป หน่วยงานราชการ ตัวแทนจำหน่าย และลูกค้าต่างประเทศ เป็นต้น
และจากการสร้างโรงงานแห่งที่ 4
จะส่งผลให้ยอดการจำหน่ายสินค้าให้กับกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีสัดส่วนลดลง
และเป็นการเพิ่มสัดส่วนการจำหน่ายสินค้าให้กับลูกค้ารายใหม่เพิ่มขึ้น

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

1.2.1 ความเสี่ยงจากการรับบริการทางเทคนิคจาก HEBEL ประเทศเยอรมนี

บริษัทผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
โดยอาศัยเทคโนโลยีการผลิตของ HEBEL ประเทศเยอรมนี (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.1
ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ) โดย HEBEL ได้ให้บริการทางเทคนิคแก่บริษัท
และอนุญาตให้บริษัทใช้เครื่องหมายการค้า ดังนั้น หากไม่ได้รับบริการทางเทคนิคดังกล่าว
อาจทำให้เทคโนโลยีของบริษัทมีประสิทธิภาพด้อยลง
หรืออาจทำให้เทคโนโลยีในการผลิตล้าสมัยไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีในอนาคต

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ลงนามในสัญญาให้บริการทางเทคนิคกับ HEBEL (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 5.2 การรับบริการทางเทคนิคและการใช้เครื่องหมายการค้า) โดยบริษัทต้องจ่ายค่าบริการทางเทคนิคและค่าลิขสิทธิ์ ซึ่งบริษัทได้ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวอย่างเคร่งครัด จึงไม่มีเหตุที่จะทำให้มีการยกเลิกการให้บริการทางเทคนิค นอกจากนี้ บริษัทได้นำการให้บริการทางเทคนิคที่ได้รับมาพัฒนาการผลิตอย่างต่อเนื่อง ทั้งในด้านการจัดหาเครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสม และการพัฒนากระบวนการผลิตให้มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งได้จัดตั้งหน่วยงานที่ดูแลเกี่ยวกับการควบคุมคุณภาพและการวิจัยและพัฒนา รวมถึงการฝึกอบรมวิศวกรและพนักงานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งทำให้ในปัจจุบันบริษัทมีเทคโนโลยีที่ได้มาตรฐานในการผลิตอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา ดังจะเห็นได้จากการที่ผลิตภัณฑ์บริษัทได้รับการรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เลขที่ มอก.1505-2541 และ เลขที่ มอก.1510-2541 จากสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม และได้รับการรับรองระบบ มาตรฐานสากล ISO 9001:2000 ทุกระบบงาน จาก UKAS ประเทศอังกฤษ ทั้ง 4 โรงงาน 

1.2.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับจัดหาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต

บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
ซึ่งต้องใช้ปูนซีเมนต์ ทราย ปูนขาว ยิปซั่ม เหล็กเส้น และสารกระจายฟองอากาศ
เป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิต (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.3.2 การจัดหาวัตถุดิบ)
ซึ่งภาวะการฟื้นตัวของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อาจมีผลให้เกิดการขาดแคลนวัตถุดิบดังกล่าวได้

อย่างไรก็ตามบริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้จำหน่ายวัตถุดิบมาโดยตลอดรวมทั้งมีนโยบายในการจัดซื้อวัตถุดิบโดยพิจารณาถึงคุณภาพของวัตถุดิบเป็นสำคัญและสั่งซื้อในปริมาณที่เหมาะสมกับการใช้ในการผลิต
อีกทั้งวัตถุดิบที่สำคัญดังกล่าวข้างต้นซึ่งไม่รวม

ถึงสารกระจายฟองอากาศ สามารถจัดหาจากภายในประเทศได้ทั้งหมด
และวัตถุดิบส่วนใหญ่โดยเฉพาะปูนซีเมนต์
ปัจจุบันยังมีกำลังการผลิตส่วนเกินอยู่และมีผู้ผลิตปูนซีเมนต์หลายรายที่บริษัทจะพิจารณาจัดซื้อ
ดังนั้นที่ผ่านมาบริษัทจึงไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการขาดแคลนวัตถุดิบ
ในกรณีที่มีการขาดแคลนวัตถุดิบเกิดขึ้นบริษัทมีนโยบายรองรับโดยการทำสัญญาซื้อวัตถุดิบระยะยาว

1.2.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเข้ามาของคู่แข่งขันรายใหม่

ปัจจุบันการผลิตอิฐมวลเบา มีคู่แข่งขันน้อยราย
ในขณะที่ภาวะอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์มีแนวโน้มที่ชะลอตัวลง
แต่ความต้องการที่พักอาศัยยังเพิ่มขึ้น ทำให้มีความต้องการวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการก่อสร้างเพิ่มขึ้น
ปัจจัยดังกล่าวดึงดูดผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาดำเนินการผลิตอิฐมวลเบา
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อส่วนแบ่งตลาดของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม การผลิตอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบาที่มีคุณภาพ ต้องการเครื่องมือเครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพและทันสมัย
ซึ่งต้องใช้เงินลงทุนสูง และต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย
ซึ่งบริษัทมีข้อได้เปรียบในเรื่องดังกล่าว เนื่องจากการลงทุนสำหรับการผลิตอิฐมวลเบา
แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบาสำหรับ 4 โรงงาน
บริษัทได้ดำเนินการลงทุน โดยมูลค่าเงินลงทุนในที่ดิน อาคาร เครื่องจักรและอุปกรณ์
จำนวนรวมประมาณ 2,968 ล้านบาท ซึ่งส่วนใหญ่ต้องนำเข้าเครื่องจักรและอุปกรณ์จากต่างประเทศ
นอกจากนี้ บริษัทยังได้รับความช่วยเหลือด้านเทคโนโลยีการผลิตจาก HEBEL ประเทศเยอรมนี
ซึ่งมีผลให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณภาพและเป็นที่ยอมรับของลูกค้าทั่วไป
ปัจจัยดังกล่าวข้างต้นทำให้บริษัทมีข้อได้เปรียบต่อการเข้ามาของผู้ผลิตรายใหม่

1.3 ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

1.3.1 ความเสี่ยงกรณีมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 70

ณ วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551 บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่จำนวน 3 ราย ประกอบด้วย บริษัท แลนด์
แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) / บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย คือ บริษัท
คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด / และบริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้

ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นบริษัทรวมกัน คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 72.16
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 2.1
ความเป็นมาและการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญ) ทั้งนี้
กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวแต่ละรายมีความสัมพันธ์กันในลักษณะการถือหุ้น หรือการมีผู้ถือหุ้น
หรือกรรมการบางส่วนร่วมกัน รวมทั้งมีการดำเนินธุรกิจในลักษณะที่ใกล้เคียงกัน

สัดส่วนการถือหุ้นของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวที่มากกว่า 2 ใน 4
ทำให้มีอำนาจในการควบคุมบริษัทและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นของบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่กลุ่มถือหุ้นรายใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากโครงสร้างจัดการของบริษัท ประกอบด้วยคณะกรรมการบริษัท
คณะกรรมการบริหาร และคณะกรรมการตรวจสอบ
จะเห็นได้ว่าบริษัทมีการวางโครงสร้างการบริหารงานโดยบุคคลที่มีความรู้ความสามารถในการดำเนินธุรกิจ
และมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ อย่างชัดเจนและโปร่งใส
และในกรณีการเข้าทำรายการที่เกี่ยวโยงกับกรรมการ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
และผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการ รวมถึงบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง
บุคคลดังกล่าวจะไม่มีสิทธิออกเสียงในการอนุมัติรายการนั้นๆ

1.4 ความเสี่ยงด้านการเงิน

1.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญา

  ให้สินเชื่อ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทได้มีการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินจำนวน 730.60 ล้านบาท
เพื่อใช้ในการก่อสร้างโรงงานและขยายกำลังการผลิต ครบกำหนดชำระคืนเงินกู้ตั้งแต่เดือนมกราคม
2548 ถึงเดือนสิงหาคม 2553 อัตราดอกเบี้ย MLR
เงินกู้ยืมระยะยาวดังกล่าวค้ำประกันโดยการจดจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง
ซึ่งจากผลการดำเนินงานที่ผ่านมา
บริษัทมีสภาพคล่องทางการเงินที่ดีทำให้บริษัทไม่เคยผิดนัดการชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ย

1.4.2 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากบริษัทมีเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศในสกุลเงินตราต่างประเทศ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
จำนวน 239,460 ดอลลาร์สหรัฐฯ และ 53,248 ยูโร
นอกจากนี้บริษัทมีเจ้าหนี้ค่าลิขสิทธิ์ในการใช้เครื่องหมายการค้าในสกุลเงินตราต่างประเทศตามที่ระบุในสัญญาจนถึงปี
2565 ซึ่งบริษัทมิได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงเนื่องจากการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า
เพื่อคุ้มครองความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนข้างต้นอาจทำให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น
ซึ่งขณะนี้ยังไม่มีเหตุที่จะทำให้บริษัทเชื่อได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินตราต่างประเทศดังกล่าวจะเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ