ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท ไทย แคปปิตอล คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เดิมชื่อ บริษัท ไทยฮีทเอ็กซ์เช้นจ์ จำกัด
(มหาชน) เริ่มก่อตั้งในปี 2515
ทำธุรกิจผลิตและจำหน่ายชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศรถยนต์เพื่อทดแทนการนำเข้า
กิจการได้ขยายตัวเพิ่มขึ้นตามลำดับ
จนกระทั่งสามารถเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปี 2534
ด้วยทุนจดทะเบียนรวม 100 ล้านบาท โดยต่อมาได้ร่วมทุนกับกิจการอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจเครื่องปรับอากาศอีกหลายแห่งทั้งในและต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม
ในช่วงที่ประเทศไทยเกิดวิกฤติเศรษฐกิจ บริษัทฯ
ได้ยื่นขอฟื้นฟูกิจการต่อศาลล้มละลายกลางเมื่อปลายปี 2543 และทยอยขายเงินลงทุนในกิจการต่างๆ
รวมทั้งมีการปรับโครงสร้างหนี้และเงินลงทุนหลายครั้ง จนกระทั่งล่าสุดเมื่อเดือนมีนาคม 2549
ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบให้แก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการ และบริษัทฯ สามารถ
จัดหาเงินเพิ่มทุนจากผู้ร่วมลงทุนกลุ่มใหม่ จำนวน 513 ล้านบาท
โดยได้นำเงินเพิ่มทุนดังกล่าวบางส่วนจำนวน 179.75 ล้านบาท ไปชำระหนี้สถาบันการเงิน
รวมถึงไถ่ถอนหลักประกันกลับคืนมาทั้งหมด และออกจากกระบวนการฟื้นฟูกิจการในเดือนกรกฎาคม
2549

หลังจากนั้น บริษัทได้มีการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการและผู้บริหารบางส่วน
โดยมีกรรมการและผู้บริหารชุดใหม่เข้าบริหารกิจการร่วมกับกลุ่มผู้บริหารชุดเดิม (นายสุรพล
ลีสหปัญญา, นายโอฬาร จารุจินดา และนายสุรินทร์ วรรณเพ็ญสกุล) โดย

-   กลุ่มตระกูลชัยวิกรัย ส่งตัวแทน 2 คน (นางสาวยุพิน ชัยวิกรัย เป็นกรรมการ
    และนายสมเกียรติ กมลบาล เป็นกรรมการและผู้บริหาร) และ

-   นายชำนิ จันทร์ฉาย ร่วมเป็นกรรมการและดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ และ

-   สรรหาบุคคลภายนอกร่วมเป็นกรรมการและผู้บริหาร รวม 2 คน ได้แก่ นายธีระวัฒน์
    เนืองนอง เป็นกรรมการและกรรมการผู้จัดการใหญ่ และนายวิสูต กัจฉมาภรณ์ เป็นกรรมการ
    รวมถึง

-   แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบซึ่งเป็นกรรมการอิสระ จำนวน 3 คน ประกอบด้วย
    นายราเมศวร์ อุปถัมพันธุ์ เป็นประธานกรรมการตรวจสอบ และพล.ต.ท.เจตน์ มงคลหัตถี
    และนายสุวัฒน์ สิทธิมงคล เป็นกรรมการตรวจสอบ

และเนื่องจากนโยบายของกลุ่มผู้ร่วมทุนรายใหม่ ต้องการให้บริษัทฯ ขยายการลงทุนไปยังธุรกิจอื่นๆ
ที่มีศักยภาพในการเติบโตและมีอัตราผลตอบแทนเป็นที่น่าพอใจในระยะกลางถึงระยะยาว
โดยได้มีการสำรองเงินเพิ่มทุนส่วนที่เหลือหลังจากชำระหนี้คืนสถาบันการเงินไว้บางส่วนเพื่อรองรับการลงทุนในลักษณะดังกล่าว
เริ่มต้นจากการเข้าลงทุนซื้อหุ้นใน บริษัท เหล็กบูรพาอุตสาหกรรม จำกัด (“BRP”)
ในเดือนสิงหาคม ปี 2549 จำนวน 200 ล้านบาท (คิดเป็น 69.7%)
และให้กู้ยืมในลักษณะเงินให้กู้ยืมระยะสั้นจำนวน 100 ล้านบาท โดยผลจากการร่วมลงทุน ทำให้
BRP ผ่านขบวนการฟื้นฟูกิจการ มีกำไรจากการปรับโครงสร้างหนี้ ทรัพย์สินปลอดภาระจำนอง
สามารถนำไปค้ำประกันการขอสินเชื่อจากสถาบันการเงินแห่งใหม่
และออกจากกระบวนการฟื้นฟูกิจการในเดือนตุลาคม 2549
ซึ่งต่อมาได้รับวงเงินสินเชื่อหมุนเวียนจำนวน 345 ล้านบาทในช่วงต้นปี 2550 โดย BRP
มีแผนจะเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ MAI ในปี 2552 ซึ่งจะทำให้ TCC
ได้รับชำระคืนเงินกู้จำนวน 100 ล้านบาท และมีแหล่งที่มาของรายได้เพิ่มขึ้น จาก Capital Gain
และ Dividend ในระยะยาว โดยหลังจากบริษัทเข้าลงทุนใน BRP
ได้มีการเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการและผู้บริหารของ BRP บางส่วน
เข้าร่วมบริหารกิจการกับกลุ่มผู้บริหารเดิม (ดร.สันติสุข ปลูกสวัสดิ์ และนายสาโรจน์
ชัยรัตนอุดมกุล) โดย TCC ส่งกรรมการบริษัท เข้าร่วมเป็นกรรมการใน BRP 3 คน ได้แก่
นายชำนิ จันทร์ฉาย เป็นประธานกรรมการ นายธีระวัฒน์ เนืองนอง และนายวิสูต กัจฉมาภรณ์
เป็นกรรมการ และจัดหาบุคคลภายนอก เข้าร่วมเป็นกรรมการและผู้บริหารบริษัท จำนวน 2 คน
ได้แก่ นางนิจมาลย์ นาคไพโรจน์ เป็นกรรมการและผู้บริหาร และนายเจริญพล ฉลองความดี เป็น
กรรมการ ทั้งนี้ ในระหว่างปี 2550 BRP ได้มีการออกเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 100
ล้านบาท เพื่อนำเงินทุนที่ได้ชำระคืนหนี้เงินกู้ยืมจากบุคคลอื่น ซึ่ง TCC
มิได้ใช้สิทธิซื้อหุ้นเพิ่มทุนตามส่วนเนื่องจากวัตถุประสงค์ในการใช้เงินทุนเป็นเพียงการปรับโครงสร้างทางการเงิน
ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์กับกิจการโดยตรง ส่งผลให้สัดส่วนการถือหุ้นใน BRP ลดลงจาก 69.70%
เหลือ 51.68% นอกจากนี้ ในเดือนพฤศจิกายน 2549
ผู้ถือหุ้นเดิมบางส่วนได้ขายหุ้นที่ถือให้กับนายธิติพงศ์ ตั้งพูนผลวิวัฒน์ ทำให้มีสัดส่วนการถือหุ้นใน BRP
19.01% และได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการ และผู้บริหารระดับสูง ตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการใหญ่
ในเวลาต่อมา

อย่างไรก็ตาม จากสถานการณ์ความผันผวนของราคาเหล็ก และข้อจำกัดของจำนวนเงินทุนหมุนเวียน
ทำให้ผลประกอบการของ BRP ในปี 2550 ไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ โดยยังคงมีผลขาดทุนจำนวน
38.34 ล้านบาท และทำให้ BRP
ไม่สามารถเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ได้ตามแผน ด้วยภาวการณ์ดังกล่าว กอปรกับ TCC
มีแผนพิจารณาลงทุนในธุรกิจค้าถ่านหิน
ซึ่งถูกประเมินว่าเป็นธุรกิจที่มีศักยภาพในการกำไรได้สูงกว่าธุรกิจเหล็กในจำนวนเงินลงทุนที่ใกล้เคียงกัน
ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทครั้งที่ 3/2551 จึงมีมติอนุมัติขายเงินลงทุนใน BRP ทั้งจำนวน ในราคา
200 ล้านบาท โดยกำหนดเงื่อนไขให้ผู้ซื้อชำระหนี้เงินกู้ยืมจำนวน 100 ล้านบาท
พร้อมปลด/รับช่วงภาระค้ำประกันสินเชื่อวงเงิน 345 ล้านบาท ก่อนหรือในวันรับโอนกรรมสิทธิ์หุ้น
ซึ่งภายหลังการเข้าทำรายการครั้งนี้ TCC จะได้รับเงินทุนจำนวน 300 ล้านบาท
เพื่อใช้ในดำเนินกิจการของบริษัท และสามารถปลดภาระความเสี่ยงในการค้ำประกันสินเชื่อให้กับ
BRP อีกด้วย

โครงสร้างของ TCC ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 ประกอบด้วยบริษัทย่อย 2 แห่ง ได้แก่

1.  บริษัท ทีโก้เซลส์ จำกัด (TCS) TCC ถือหุ้นร้อยละ 99.99 ของทุนจดทะเบียนเรียกชำระแล้ว
    10 ล้านบาท เพื่อทำกิจกรรม
    ด้านการตลาด จำหน่ายเครื่องปรับอากาศบ้านยี่ห้อ “Morning Star”
    และอุปกรณ์เครื่องปรับอากาศรถยนต์ ให้กับ TCC โดยซื้อสินค้าจาก TCC ไปจำหน่ายต่อ

2.  บริษัท เหล็กบูรพา อุตสาหกรรม จำกัด (BRP) ดำเนินธุรกิจ ผลิต แปรรูป
    และจำหน่ายเหล็กทรงยาว ทั้งประเภท
    เหล็กก่อสร้างทั่วไป และเหล็กก่อสร้างพิเศษ สัดส่วนการถือหุ้น 51.68% ทั้งนี้
    ภายหลังทำรายการซื้อขายหุ้นเรียบร้อยแล้ว จะทำให้ BRP สิ้นสภาพการเป็นบริษัทย่อยของ
    TCC

ในส่วนของการดำเนินธุรกิจในปี 2550 สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 สายผลิตภัณฑ์ ได้แก่
สายผลิตภัณฑ์เครื่องปรับอากาศ ดำเนินการโดย TCC และ TCS และสายผลิตภัณฑ์เหล็กเส้น
ดำเนินการโดย BRP

-   สายผลิตภัณฑ์เครื่องปรับอากาศ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก ได้แก่
    ผลิตภัณฑ์และชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศสำหรับรถยนต์ และ อาคาร โดย TCC
    เป็นผู้ผลิตคอยล์ร้อนและคอยล์เย็นที่ใช้ในระบบปรับอากาศ ทั้ง 2 ประเภท
    โดยผลิตภัณฑ์ที่ผลิตได้จะเป็นแบบ Fin & Tube
    (ฟินอลูมิเนียมร้อยด้วยท่อทองแดงหรือท่ออลูมิเนียม) นอกจากสินค้าประเภทคอยล์แล้ว TCC
    ยังมีสินค้าจำพวกชุดเครื่องปรับอากาศที่มีคอยล์ที่ผลิตได้เป็นส่วนประกอบ
    และสินค้าประเภทชิ้นส่วนหรืออะไหล่เครื่องปรับอากาศที่นำเข้ามาเพื่อจำหน่ายต่อ เข่น
    คอมเพรสเซอร์ และมอเตอร์ฯ

  กลุ่มลูกค้าของเครื่องปรับอากาศรถยนต์ แบ่งเป็น 2 กลุ่มหลัก ได้แก่ โรงงานผู้ผลิต และ
  ตลาดหลังการขาย (After Market) ในขณะที่กลุ่มลูกค้าของเครื่องปรับอากาศอาคาร แบ่งเป็น
  โรงงานผู้ผลิต และ End User

  ช่องทางจัดจำหน่ายให้กับกลุ่มโรงงานผู้ผลิต มีทั้งการจำหน่ายตรง และจำหน่ายผ่าน Trader
  ส่วนตลาด After Market และ End User ส่วนใหญ่จำหน่ายผ่าน Dealer
  ซึ่งการกำหนดราคาขายให้แก่ลูกค้าแต่ละกลุ่มจะ mark up กำไรในอัตราที่แตกต่างกัน

  ในส่วนตลาดเครื่องปรับอากาศอาคาร ซึ่งในช่วงที่ผ่านมามีการแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้นตามลำดับ
  จากฐานตลาดที่ขยายตัวใหญ่ขึ้น ทำให้จำนวนผู้ประกอบการมีเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว
  ประกอบกับมี Supply ส่วนเพิ่มจากสินค้านำเข้า และผู้ผลิตรายใหญ่ที่เดิมเคยอยู่เฉพาะตลาดบน
  เริ่มขยายฐานรุกสู่ตลาดล่าง
  ทำให้ผู้ผลิตขนาดกลางถึงขนาดเล็กประสบปัญหาในการเพิ่มยอดขายและรักษาส่วนแบ่งตลาด
  ซึ่งนับแต่ปลายปี 2549 เป็นต้นมา บริษัทได้ชะลอการผลิตสำหรับผลิตภัณฑ์ดังกล่าว
  เพื่อประเมินสถานการณ์และความเป็นไปได้ในการดำเนินธุรกิจ

  ด้านการขายผลิตภัณฑ์ประเภทชิ้นส่วน ได้แก่ คอมเพรสเซอร์ มอเตอร์ และอื่นๆ
  ที่เดิมมีการปรับลดลงของยอดขายสินค้าในส่วนนี้อย่างต่อเนื่อง
  จากผลของปัญหาสภาพคล่องจากการที่บริษัทอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการค่อนข้างยาวนาน
  โดยได้เริ่มดำเนินกิจกรรมทางการตลาดบางส่วนไปแล้วในช่วงไตรมาสที่ 4/2550

-   สายผลิตภัณฑ์เหล็กเส้น ซึ่ง BRP เป็นโรงงานแบบไม่มีเตาหลอม
    โดยในการผลิตจะซื้อเหล็กแท่ง (Billet) มารีดเป็นเหล็กเส้น แบ่งกลุ่มผลิตภัณฑ์ได้ 3 กลุ่ม
    ได้แก่ เหล็กเส้นเสริมคอนกรีตทั่วไป (เหล็กเส้นกลมและเหล็กเส้นข้ออ้อย),
    เหล็กเส้นชนิดเกลียวรับแรงดึงสูง สำหรับงานวิศวกรรมชั้นสูง และเหล็กเพลา

  กลุ่มลูกค้า สำหรับเหล็กเส้นเสริมคอนกรีต แบ่งเป็น 2 กลุ่มตาม เกรดมาตรฐานสินค้า
  ซึ่งแบ่งเป็น เกรดมาตรฐานทั่วไป SR-24 และ SD-30 ใช้ในงานก่อสร้างขนาดเล็ก
  และเกรดคุณภาพสูง SD-40 และ SD-50 สำหรับใช้ในงานก่อสร้างขนาดใหญ่
  ส่วนเหล็กเส้นชนิดเกลียวแรงดึงสูง ที่ใช้ในงานวิศวกรรมชั้นสูง เช่น โครงการเหมืองใต้ดิน
  อุโมงค์ใต้ดิน และท่าเรือริมชายฝั่งทะเล ข้อมูลที่ได้รับจากผู้บริหารของบริษัท ถือได้ว่า BRP
  เป็นผู้ผลิตเพียงรายเดียวในประเทศไทย และ 1 ใน 5 ของโลกที่สามารถผลิตผลิตภัณฑ์ชนิดนี้ได้

  ช่องทางจัดจำหน่ายของเหล็กเส้นเสริมคอนกรีต และเหล็กเพลา ส่วนใหญ่จำหน่ายตรงให้แก่ผู้ใช้
  ซึ่งโดยมากเป็นผู้รับเหมาและเจ้าของโครงการ หรือผู้ค้าส่งรายใหญ่ ส่วน
  เหล็กเส้นชนิดเกลียวแรงดึงสูง ส่วนใหญ่จะจำหน่ายผ่าน ผู้แทนจำหน่าย ราย บริษัท บีบี บาร์
  จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ บริษัท บิลฟิงเกอร์ เบอร์เกอร์ ประเทศเยอรมันนี
  โดยลักษณะการจำหน่ายจะทำเป็นสัญญาซื้อขายแบบครั้งต่อครั้ง โดยยอดสั่งซื้อต่อครั้งอยู่ในช่วง
  1,000 – 7,000 ตัน ซึ่งการกำหนดราคาขายนอกเหนือจาก Mark up กำไรแล้ว
  ยังต้องพิจารณาแนวโน้มและกลไกตลาดประกอบด้วย

  เนื่องจาก
  เหล็กเส้นเสริมคอนกรีตของบริษัทมีข้อได้เปรียบในด้านการรับประกันคุณสมบัติการเชื่อมต่อ
  ทำให้ในช่วงที่ผ่านมาสามารถขยายฐานลูกค้าในกลุ่มเกรดมาตรฐานสูงได้แก่
  โครงการก่อสร้างสาธารณูปโภคขนาดใหญ่ และโครงการหมู่บ้านจัดสรรที่เน้นคุณภาพงานก่อสร้าง
  ซึ่งมีภาวะการแข่งขันน้อยกว่าเกรดมาตรฐานต่ำได้ ส่วนเหล็กเส้นชนิดเกลียวแรงดึงสูง นับว่า
  บริษัทมีข้อได้เปรียบด้านการแข่งขันจากต้นทุนการผลิตที่อยู่ในระดับต่ำกว่าคู่แข่งอื่นมาก เนื่องจาก
  บริษัทเป็นผู้พัฒนาเทคโนโลยีการผลิต และสร้างเครื่องจักรเอง

นอกจากนี้ ในช่วงปลายปี 2550 บริษัทได้พิจารณาขายที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง ณ
ที่ตั้งสำนักงานและโรงงานในปัจจุบันให้แก่บุคคลที่ไม่มีความเกี่ยวโยงกัน ในราคา 176 ล้านบาท
ซึ่งสูงกว่ามูลค่าตลาดที่ประเมินโดยผู้ประเมินราคารับอนุญาตจากสำนักงานกลต. ที่ 158.1 ล้านบาท
โดยได้รับชำระเงินพร้อมโอนกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินดังกล่าวเรียบร้อยแล้ว เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2551
ที่ผ่านมา ซึ่งเงินทุนที่ได้จะนำไปใช้ในการดำเนินธุรกิจเครื่องปรับอากาศ จัดหาที่ตั้งโรงงานแห่งใหม่
และเป็นเงินทุนในการขยายธุรกิจสู่การค้าถ่านหิน
ที่คณะกรรมการบริษัทมีมติอนุมัติดำเนินโครงการในช่วงต้นปี
โดยในระยะแรกจะซื้อขายถ่านหินประเภท บิทูบินัส และซับบิทูบินัส โดย TCC
ซื้อถ่านหินจากเหมืองในประเทศอินโดนีเซีย เพื่อขายตรงให้กับผู้ใช้ในต่างประทศ หรือขนส่งทางเรือ
เพื่อคัดแยกและปรับปรุงคุณภาพ ก่อนจำหน่ายให้กับผู้ใช้ภายในประเทศ ซึ่งกลุ่มเป้าหมาย คือ
โรงงานอุตสาหกรรมที่ใช้ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงพลังงาน โดยการกำหนดราคาใช้วิธี Mark up
ทำให้กลุ่มผลิตภัณฑ์ของบริษัทในช่วงครึ่งปีแรก 2551 แบ่งได้เป็น 3 สายผลิตภัณฑ์
โดยภายหลังการขายหุ้น BRP สายผลิตภัณฑ์ของบริษัทจะคงเหลือ เพียง เครื่องปรับอากาศ
และถ่านหิน

ในด้านของปัจจัยความเสี่ยง TCC
มีข้อจำกัดด้านเครื่องจักรที่ไม่สามารถผลิตสินค้าเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ที่ใช้กับรถยนต์รุ่นใหม่ๆ
ซึ่งเปลี่ยนจากการใช้ท่อทองแดง มาเป็นท่ออลูมิเนียมเพื่อลดน้ำหนักลง
ซึ่งกระทบโดยตรงต่อยอดขายบางส่วนของบริษัท แต่บริษัทฯ
ก็ยังคงสามารถผลิตงานเพื่อรองรับรถบรรทุก รถโดยสาร หรือรถใช้งานหนัก
ซึ่งเน้นด้านความคงทนแข็งแรง
หรือส่งออกไปจำหน่ายในต่างประเทศที่ยังมีความต้องการผลิตภัณฑ์ของบริษัทอยู่ โดยในช่วงที่ผ่านมา
บริษัทยังคงรักษาส่วนแบ่งตลาดบางส่วนในตลาด After market ภายในประเทศไว้ได้
ในรถยนต์รุ่นที่ยังคงใช้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทอยู่
ซึ่งนอกเหนือจากความพยายามเพิ่มส่วนแบ่งตลาดของยอดขายสินค้าที่บริษัทผลิตได้แล้ว
บริษัทยังมีแผนที่จะเพิ่มยอดขายสินค้าประเภทชิ้นส่วนที่นำเข้ามาเพื่อจำหน่ายต่ออีกด้วย

ด้านความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบหลักท่อทองแดงสำหรับการผลิตคอยล์
ซึ่งมีสัดส่วนมูลค่าในต้นทุนผลิตประมาณ 50%
และความเสี่ยงจากการที่ต้องพึ่งพิงการจัดจำหน่ายจากผู้ผลิตในประเทศที่มีเพียง 3 ราย
ปัจจุบันบริษัทฯ ได้แก้ปัญหาโดยจัดซื้อจากประเทศจีนเพิ่มเติม เพื่อลดการพึ่งพิงจากผู้จำหน่ายรายเดิม
และกำหนดให้ทบทวนราคาขายให้สัมพันธ์กับราคาซื้อวัตถุดิบ โดยมีการทบทวนทุก 3 เดือน
เพื่อควบคุมอัตรากำไรไม่ให้ผันผวนไปจากระดับที่กำหนด

ในด้านความผันผวนของราคาวัตถุดิบหลักบิลเลต ภายใต้ภาวการณ์ที่ BRP
ยังคงมีจำนวนเงินทุนหมุนเวียนสำหรับการดำเนินกิจการได้ในระดับหนึ่ง
ปัญหาการพึ่งพิงการจัดจำหน่ายจากผู้ผลิตเพียงรายเดียว ราย บริษัท ยูเอ็มซี เม็ททอล จำกัด
เนื่องจาก ผู้ขายอยู่ใกล้ที่ตั้งโรงงาน และคุณภาพสินค้ารวมถึงระบบจัดส่ง
สอดคล้องกับการบริหารจัดการของบริษัท
บริษัทได้มีการบริหารความเสี่ยงโดยการรักษาระดับปริมาณสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมกับการผลิตในแต่ละช่วงเวลา
และร่วมมือกับผู้ผลิตในการแลกเปลี่ยนข้อมูลและทำการตลาดอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้ผู้ผลิตสามารถวางแผนการผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับ
ผู้จำหน่ายอื่นๆ ทั้งในและต่างประเทศ
เพื่อเป็นแหล่งจัดหาสำรองกรณีผู้จำหน่ายหลักประสบปัญหาไม่สามารถจัดส่งสินค้าให้ได้

ส่วนความผันผวนของราคาถ่านหิน ซึ่งไม่รุนแรงมากนักเมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงราคาน้ำมัน
โดยบริษัทอาจได้รับผลกระทบโดยตรงจากต้นทุนค่าขนส่ง อย่างไรก็ตาม ด้วยลักษณะการดำเนินธุรกิจ
และนโยบายการกำหนดราคา คาดว่าบริษัทจะสามารถผลักภาระความเสี่ยงส่วนนี้ให้กับผู้ซื้อได้

ด้านผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย และการเปิดเขตการค้าเสรี
ที่จะทำให้อัตราภาษีศุลกากรสำหรับการนำเข้าเหล็กแท่ง เหล็กเส้นและเหล็กข้ออ้อยลดลงจาก 5%
เหลือ 0% ภายในปี 2553
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อภาวะการแข่งขันภายในประเทศจากระดับราคาสินค้านำเข้าที่อาจจะถูกลงในอนาคต
อย่างไรก็ตาม การปรับลดอัตราภาษีดังกล่าว จะส่งผลให้ราคาวัตถุดิบเหล็กแท่งปรับลดลงเช่นกัน
ซึ่งอาจเป็นทางเลือกหนึ่งในการพิจารณาดำเนินการเพื่อบริหารความเสี่ยงในอนาคต

สำหรับความเสี่ยงในด้านการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน บริษัทได้บริหารความเสี่ยงดังกล่าว
โดยพิจารณาใช้อัตราแลกเปลี่ยนที่ Conservative
ในการคำนวณเพื่อกำหนดราคาขายและประมาณการต้นทุน
โดยลูกค้าที่มีการติดต่อซื้อขายต่อเนื่องตลอดปี
จะใช้วิธีการกำหนดต้นทุนและราคาล่วงหน้าเป็นรายไตรมาส
และสามารถปรับราคาขายได้ในกรณีอัตราแลกเปลี่ยนมีการเปลี่ยนแปลงเกินกว่า 10%
โดยจากการที่บริษัทมีทั้งการส่งออกและนำเข้า จึงได้พิจารณาแนวทางบริหารความเสี่ยง
โดยการเปิดบัญชีเงินฝากสกุลต่างประเทศ
เพื่อลดความเสี่ยงและเพิ่มความคล่องตัวในการรับและจ่ายเงินต่างประเทศสกุลเดียวกันในเวลาที่ใกล้เคียงกัน
ในส่วนของ BRP แม้ว่าสัดส่วนการส่งออกเป็นสกุลเงินต่างประเทศจะยังอยู่ในระดับเพียงประมาณ
8% ซึ่งผลกระทบยังไม่รุนแรงมากนัก
แต่ผู้บริหารของบริษัทยังคงใช้ความระมัดระวังในการติดตามผลกระทบจากความผันผวนอย่างสม่ำเสมอ
โดยนอกเหนือจากการเสนอขายสินค้าล่วงหน้า ณ ระดับราคา
และอัตราแลกเปลี่ยนที่ใกล้เคียงกับการนำเข้าวัตถุดิบแล้ว ในอนาคต
หากปริมาณการส่งออกหรือขนาดความเสี่ยงเพิ่มสูงขึ้น
บริษัทอาจมีการพิจารณาเพิ่มการบริหารจัดการโดยใช้เครื่องมือทางการเงินเข้ามาช่วยบริหารความเสี่ยงต่อไป

ในส่วนของภาระและความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการเข้าค้ำประกันการใช้สินเชื่อของ BRP
และการลงนามในบันทึกข้อตกลงให้หนี้เงินกู้ของบริษัทเป็นหนี้ด้อยสิทธิ จะได้รับชำระคืนเมื่อ BRP
เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ หรือได้รับความยินยอมจากธนาคารเป็นลายลักษณ์อักษร
คาดว่าความเสี่ยงดังกล่าวจะหมดไปภายในไตรมาสที่ 2/2551 จากการขายเงินลงทุนทั้งหมดใน
BRP ให้กับบุคคลที่ไม่มีความเกี่ยวโยงกัน

นอกจากนี้ ผู้ถือหุ้นของ TCC ยังอาจมีความเสี่ยงจากการไม่ได้เงินปันผล
เนื่องจากสถานะผลประกอบการของบริษัท ณ สิ้นงวด ปี 2550 มีผลขาดทุนสะสมคงเหลือตามงบดุล
จำนวน 271.96 ล้านบาท โดยผลขาดทุนดังกล่าว
จะทยอยลดลงจากกำไรจากการดำเนินงานและผลตอบแทนจากเงินลงทุนหรือโครงการลงทุนของบริษัทในอนาคต
ซึ่งคณะกรรมการบริษัทตระหนักถึงภาระกิจหลักสำคัญดังกล่าว
จึงมีการกำหนดแนวนโยบายที่จะแสวงหาธุรกิจที่สามารถทำกำไรได้อย่างยั่งยืน อย่างไรก็ตาม
ผลขาดทุนสะสมดังกล่าวอาจปรับลดลงบางส่วนจากผลของการกลับรายการส่วนเกินทุนจากการตีราคาสินทรัพย์
ณ วันโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพร้อม
สิ่งปลูกสร้างที่ขาย และการรับรู้ผลกำไรจากการขายเงินลงทุนใน BRP เนื่องจาก มูลค่าตามบัญชี ณ
ปัจจุบันได้ถูกปรับลดลงจากการตั้งค่าเผื่อด้อยค่าของเงินลงทุน ทั้งนี้ ในวันที่ 31 ตุลาคม 2550
บริษัทได้ออกเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมของบริษัท (TCC-W1)
ที่มีชื่อปรากฎในสมุดทะเบียน ณ วันที่ 30 ตุลาคม 2550 โดยไม่คิดมูลค่า
โดยใบสำคัญแสดงสิทธิมีอายุ 7 ปี ครบกำหนด วันที่ 30 ตุลาคม 2557
ใช้สิทธิได้ทุกสิ้นเดือนมิถุนายน เริ่มปี 2552 อัตราใช้สิทธิ 1 : 1 ราคาใช้สิทธิ 1 บาท/หุ้น
และนำหลักทรัพย์ดังกล่าวเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
เริ่มทำการซื้อขายตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน 2550 ที่ผ่านมา
เพื่อเป็นการตอบแทนผู้ถือหุ้นของบริษัทที่ให้การสนับสนุนบริษัทตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา

ในด้านการพัฒนาระบบการควบคุมภายใน บริษัทฯ ได้ว่าจ้างนิติบุคคลจากภายนอก
เพื่อมาทำหน้าที่ดังกล่าว ตั้งแต่ช่วงครึ่งแรกของปี 2550 โดยเริ่มต้นจากการจัดทำคู่มือการปฏิบัติงาน
Manual Report) และ ประเมินความเสี่ยง ซึ่งแล้วเสร็จเมื่อปลายเดือนมิถุนายน 2550 ที่ผ่านมา
และเริ่มกระบวนการตรวจสอบภายในนับแต่เดือน กรกฎาคม 2550 เป็นต้นมา
ซึ่งผู้ตรวจสอบได้รายงานผลการตรวจสอบ
และแผนงานตรวจสอบต่อคณะกรรมการตรวจสอบเพื่อพิจารณาให้ความเห็น
และคณะกรรมการตรวจสอบได้มีการมอบหมายให้ฝ่ายจัดการพิจารณาดำเนินการที่เกี่ยวข้อง
รวมถึงติดตามความคืบหน้าการดำเนินการอย่างต่อเนื่อง

สำหรับผลประกอบการปี 2550 บริษัทฯ ยังคงมีผลขาดทุน จำนวนเงิน 26.37 และ 49.58
ล้านบาท ในงบการเงินเฉพาะกิจการ
สาเหตุหลักเกิดจากระดับการผลิตของทั้งบริษัทและบริษัทย่อยอยู่ที่ระดับต่ำกว่าจุดคุ้มทุน
ทำให้ต้องแบกรับภาระค่าใช้จ่ายคงที่ เช่น ค่าใช้จ่ายพนักงานและค่าเสื่อมราคา
และภาระจากการถูกตั้งสำรองหรือค่าเผื่อเกี่ยวกับลูกหนี้การค้าและสินค้าคงเหลือ ทั้งนี้
โครงสร้างผลดำเนินงานในงบการเงินเฉพาะกิจการและงบการเงินรวมในไตรมาสที่ 2/2551
เป็นต้นไป จะมีการเปลี่ยนแปลง
โดยสัดส่วนผลการดำเนินงานในงบเฉพาะกิจการจะมีขนาดเพิ่มขึ้นจากการขายเงินลงทุนใน BRP
และรับรู้ผลการดำเนินงานของธุรกิจค้าถ่านหิน

โดยสรุป ในการตัดสินใจขยายธุรกิจสู่การค้าถ่านหินนั้น
ด้วยความเชื่อมั่นของคณะกรรมการบริษัทและผู้บริหารว่า
ธุรกิจดังกล่าวเป็นธุรกิจที่มีศักยภาพที่จะสามารถเติบโตได้อย่างต่อเนื่อง
และมีความเป็นไปได้ที่จะสามารถสร้างผลตอบแทนที่น่าพอใจให้กับกิจการได้ในระยะยาว
จึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่า บริษัทจะได้รับการสนับสนุนด้วยดีจากท่านผู้ถือหุ้น พนักงาน รวมถึงผู้เกี่ยวข้อง
ทุกฝ่ายด้วยดีดังเช่นที่ผ่านมา
ซึ่งจะเป็นปัจจัยเสริมในการช่วยนำพาธุรกิจของบริษัทให้สามารถเติบโตอย่างมั่นคงได้ต่อไป