1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

บริษัทขายผลิตภัณฑ์ไปต่างประเทศ ซึ่งเป็นสินค้าได้รับ QUOTA แต่ในปี 2548 WTO
จะยกเลิกการได้ใช้สิทธิ QUOTA
ซึ่งอาจจะทำให้บริษัทไม่สามารถแข่งขันกับประเทศเพื่อนบ้านที่มีต้นทุนค่าแรงที่ต่ำกว่า เช่นประเทศจีน
เวียดนามและอินโดนีเซีย อย่างไรก็ตาม สัดส่วนการส่งออกของบริษัทมีประมาณร้อยละ 30
ของยอดขายทั้งหมด และบริษัทได้จัดตั้งบริษัทย่อยในประเทศฮ่องกงเพื่อหาตลาดใหม่
นอกเหนือจากประเทศอเมริกาและยุโรป
ซึ่งบริษัทย่อยดังกล่าวจะช่วยลดการพึ่งพิงประเทศดังกล่าวได้ อีกทั้ง
บริษัทมีนโยบายปรับปรุงและยกระดับคุณภาพสินค้า เพื่อหนีตลาดระดับล่าง
รวมทั้งคิดค้นออกผลิตภัณฑ์ใหม่สู่ตลาด เชื่อว่า จะลดผลกระทบดังกล่าวลงได้

1.2. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

1.2.1. ความเสี่ยงจากวัตถุดิบที่มีราคาผันแปร

วัตถุดิบฝ้ายเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิต และฝ้ายเป็นผลผลิตจากการเกษตร
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต้องเผชิญกับปัญหาราคาวัตถุดิบไม่คงที่ วัตถุดิบอื่นเช่นโพลีเอสเตอร์
ราคาส่วนใหญ่จะผันผวนตามราคาน้ำมัน วัตถุดิบประเภทสุดท้ายคือเรยอน
ซึ่งมีผู้ผลิตเพียงรายเดียวในประเทศ มีผลให้ราคาวัตถุดิบสูง
เพื่อลดความเสี่ยงจากราคาวัตถุดิบที่ผันผวน บริษัทจะการทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้า คราวละ 1-3
เดือนกับผู้ผลิตและจำหน่าย ซึ่งทำให้บริษัทสามารถกำหนดแผนการผลิต
ประเมินสถานการณ์และแก้ไขปัญหาได้ล่วงหน้า

1.2.2. ความเสี่ยงจากกรณีพิพาทแรงงาน

เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2543 สหภาพแรงงานสิ่งทอไทยเกรียงและสมาชิก
ได้นัดหยุดงานและปิดโรงงานเป็นเวลามากกว่า 1 เดือน ถึงแม้ว่า
กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมได้ออกคำสั่งให้สหภาพแรงงานสิ่งทอไทยเกรียงและสมาชิก
กลับเข้าทำงาน และบริษัทได้รับลูกจ้างกลับเข้าทำงานตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2543
และคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ได้มีมติให้บริษัทปรับขึ้นค่าแรง 3 บาทต่อคนต่อวันแล้วเมื่อวันที่ 18
มกราคม 2544 แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ 2544
สหภาพแรงงานและคนงานบางคนได้ยื่นฟ้องบริษัทเรียกร้องเงินโบนัสและเงินขึ้นประจำปีตั้งแต่ปี
2540-2543 คิดเป็นเงินกว่า 42 ล้านบาท รายละเอียดปรากฏในข้อ 7 ข้อพิพาทกฎหมาย

1.3. ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

  - ไม่มี –

1.4. ความเสี่ยงด้านการเงิน

1.4.1. ความเสี่ยงจากการซื้อวัตถุดิบเป็นเงินตราต่างประเทศที่ไม่ได้มีการป้องกันความเสี่ยง

เนื่องจากฝ้ายซึ่งเป็นหนึ่งในวัตถุดิบหลักที่ต้องจัดซื้อ บริษัทต้องพึ่งพาการนำเข้าฝ้ายจากต่างประเทศ
โดยต้องซื้อเป็นเงินสกุลดอลลาร์ ทำให้มีความเสี่ยงต่ออัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
เพื่อป้องกันปัญหาจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
บริษัทได้รักษาปริมาณการส่งออกให้ใกล้เคียงกับปริมาณการนำเข้าวัตถุดิบ อีกทั้ง
บริษัทได้เปิดบัญชีเงินตราต่างประเทศ เพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของเงินตราต่างประเทศ

1.4.2. ความเสี่ยงการผิดสัญญาปรับโครงสร้างหนี้

เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2543 บริษัทได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคาร กรุงเทพ จำกัด
(มหาชน) ซึ่งเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ สำหรับหนี้สินที่มีอยู่(ประกอบด้วยเงินต้นจำนวน 486.8 ล้านบาท
และดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมค้างจ่ายจำนวน 327.6 ล้านบาท)

ตามสัญญา (ภายในวันที่ 27 มิถุนายน 2544) บริษัทจะ ก) ลดทุนจดทะเบียนจาก 700 ล้านบาท (
70 ล้านหุ้น มูลค่าหุ้นละ 10 บาท) เป็น 175 ล้านบาท (17.5 ล้านหุ้น มูลค่าหุ้นละ 10 บาท) ข)
เพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 2,178,571,440 บาท (217,857,144 หุ้น มูลค่าหุ้นละ 10 บาท) ค)
รับชำระเงินจากผู้ร่วมลงทุน (นอกเหนือจากธนาคาร) ในจำนวนไม่น้อยกว่า 100 ล้านบาท
และแปลงดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมค้างจ่ายให้เป็นสัดส่วน ร้อยละ 10 ของทุนจดทะเบียน
ภายหลังการดำเนินการ ธนาคารจะลดดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมค้างจ่ายลงร้อยละ 50
(สุทธิจากจำนวนที่แปลงเป็นทุน)

ตามสัญญา (ภายในวันที่ 27 มิถุนายน 2545) บริษัทจะดำเนินการเพิ่มทุนในจำนวนไม่น้อยกว่า 100
ล้านบาท และจะแปลงดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมค้างจ่ายเป็นทุน (ให้ได้สัดส่วนเท่ากับร้อยละ 10
ของทุนที่จดทะเบียนในขณะนั้น)
หลังจากนั้นธนาคารจะลดดอกเบี้ยและค่าธรรมเนียมค้างจ่ายที่เหลืออยู่ทั้งหมด

เมื่อการเพิ่มทุนเสร็จสิ้นตามที่กล่าวไว้ข้างต้น เงินต้นจำนวน 486.8 ล้านบาท
จะจ่ายชำระคืนเป็นจำนวนเท่ากัน 10 งวดทุกครึ่งปี งวดแรกจะชำระไม่เกินเดือนมิถุนายน 2547
อัตราดอกเบี้ยจะเป็นอัตราดอกเบี้ยขั้นต่ำของเงินกู้หลังจากการปรับโครงสร้างหนี้ได้เสร็จสิ้น
ในสัญญาได้ระบุถึงข้อจำกัดการลงทุนและการรักษาอัตราส่วนของผู้เป็นหุ้นส่วน
ข้อจำกัดที่จะต้องรักษาอัตราส่วนการก่อหนี้เพิ่มขึ้น โดยต้องรักษาอัตราส่วนหนี้สินต่อทุนไม่มากกว่า 3
เท่าหลังการเพิ่มทุนครั้งแรก และไม่เกิน 2 เท่า หลังการเพิ่มทุนครั้งที่ 2

1.5. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

1.5.1. บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากจนกระทบความสามารถในการจ่ายเงินปันผล

ในงวดบัญชีปี 2543 บริษัทมีผลขาดทุนสุทธิจำนวน 168 ล้านบาท
ซึ่งเป็นการดำเนินงานขาดทุนสุทธิต่อเนื่องเป็นปีที่ 8 ของบริษัท
และมีผลให้บริษัทมีผลการดำเนินงานขาดทุนสะสม ณ สิ้นปี 2543 เป็นจำนวน 1,228 ล้านบาท ทั้งนี้
การที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมานั้น เนื่องจาก
บริษัทมีภาระดอกเบี้ยจ่ายสูงจากการกู้ยืมเงิน ซึ่งคิดในอัตราดอกเบี้ยผิดนัดชำระ โดยในปี 2543
บริษัทมีดอกเบี้ยจ่ายและดอกเบี้ยค้างจ่ายเป็นจำนวนเงิน 86 ล้านบาท
บริษัทประสบภาวะการแข่งขันสูง ในปี 2543
บริษัทมีผลกระทบจากการนัดหยุดงานและไฟไหม้เป็นอย่างมาก
ทำให้ยอดขายของบริษัทลดลงอย่างต่อเนื่องเป็น 949 ล้านบาท
ในขณะที่บริษัทมีต้นทุนการผลิตที่สูงเป็น 917 ล้นบาท การที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าว
ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย อย่างไรก็ดี ในขณะนี้
บริษัทอยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการ และปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การตลาด และการผลิต ซึ่งบริษัทคาดว่า
การดำเนินการตามแผนดังกล่าว จะสามารถลดภาระหนี้ดังกล่าวได้
และคาดว่าบริษัทจะสามารถเริ่มมีกำไรสุทธิสำหรับผลประกอบการใน 2-3 ปีข้างหน้า
และคาดว่าจะสามารถลดการขาดทุนสะสมได้หมดภายใน 5-6 ปี
ซึ่งจะทำให้บริษัทจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้หลังจากล้างขาดทุนสะสมแล้ว