2. ปัจจัยความเสี่ยง

  ก่อนตัดสินใจลงทุนซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ผู้ลงทุนควรพิจารณาข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยความเสี่ยงตาม
  ที่ระบุไว้ในส่วนนี้และข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในเอกสารฉบับนี้อย่างรอบคอบ อย่างไรก็ดี นอกเหนือจาก
  ปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าวแล้ว ยังมีความเสี่ยงอื่นๆ
  ที่อาจมีผลกระทบในทางลบต่อผลการดำเนินงานของ บริษัท
  ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่ยังไม่อาจคาดการณ์ได้

  ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญประกอบด้วย

  2.1 ความเสี่ยงเกี่ยวกับวงจรอุตสาหกรรม (Industry Cycle)

  วงจรอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมแผ่นฟิล์ม PET จะขึ้นอยู่กับส่วนต่างของราคาแผ่นฟิล์ม PET กับ
  ราคาของ PTA และ MEG ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  หากในช่วงระยะเวลาที่สภาวะความต้องการและการสนองแผ่นฟิล์ม PET
  เป็นไปในทิศทางที่เอื้อต่อผู้ผลิตหรือผู้จำหน่ายก็จะ
  ทำให้ส่วนต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์มกับราคาวัตถุดิบสูงมากขึ้น
  ทำให้ผู้ประกอบการต่างเร่งขยาย กำลังการผลิตเพื่อผลิตสินค้าออกสู่ตลาดมากขึ้น ในทางกลับกัน
  หากปริมาณสินค้าที่ผลิตมีมากกว่า ความต้องการของตลาดก็ทำให้ราคาจำหน่ายลดลง
  ทำให้ผลต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์มและราคา
  ต้นทุนวัตถุดิบเหลือน้อยลงส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของผู้ประกอบการ เพื่อให้เห็นผลกระทบ
  ของวงจรอุตสาหกรรมดังกล่าวข้างต้น บริษัทจึงนำเสนออัตรากำไรก่อนหักภาษี ของ PTL
  (งบรวม) โดยเฉพาะเปรียบเทียบกับราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET และ ราคาวัตถุดิบ ดังนี้

  เปรียบเทียบอัตรากำไรก่อนหักภาษี (Profit before tax/sale) ของ PTL กับ
  ราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET และ วัตถุดิบตามงบรวม (เฉลี่ยสำหรับ PTL ประเทศไทย และ PE
  ประเทศตุรกี)

  []

  []

  ที่มา : ข้อมูลจากบริษัท

  จากข้อมูลข้างต้นดังกล่าว
  จะเห็นแนวโน้มของวงจรกำไรก่อนหักภาษีและราคาจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในช่วง 8 ปีที่ผ่านมา
  ซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อผลประกอบการของผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม PET ตลอดจนโพลีเพล็กซ์

  อย่างไรก็ตาม บริษัทมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าว ด้วยการใช้มาตรการดังต่อไปนี้

-   ด้วยการมีประสิทธิภาพในการผลิตในระดับสูงและมาตรการควบคุมต้นทุนการผลิต ทำให้
    บริษัทเชื่อมั่นว่าบริษัทเป็นหนึ่งในผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม PET ที่มีต้นทุนต่ำที่สุดรายหนึ่งในโลก ซึ่งช่วย
    ให้บริษัทมีผลประกอบการที่ดีกว่าบริษัทอื่นในอุตสาหกรรม

-   สร้างความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ด้วยการเสนอผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ เช่น แผ่นฟิล์มเคลือบอัดขึ้นรูป
    คาสท์โพลิโพรพิลีนฟิล์ม สายเคลือบซิลิโคน (อยู่ระหว่างดำเนินการตามโครงการ
    คาดว่าจะเริ่มผลิตเชิงพาณิชย์ในไตรมาส 3 ของ ปีบัญชี 2554-55) แผ่นฟิล์ม PET ชนิดหนา
    (อยู่ระหว่างดำเนินการตามโครงการ คาดว่าจะเริ่มผลิตเชิงพาณิชย์ในครึ่งปีแรก ของ ปีบัญชี
    2556-57)
    เพื่อลดความเสี่ยงจากการต้องอาศัยผลิตภัณฑ์ใดผลิตภัณฑ์หนึ่งและอุตสาหกรรมใดอุตสาหกรรมหนึ่ง

-   เข้าถึงลูกค้าที่ดำเนินงานในอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ชนิดอ่อนและในภาคอุตสาหกรรมต่างๆทั่วโลก
    โดยนำเสนอผลิตภัณฑ์หลากหลายเป็นทางเลือกแก่ลูกค้า อาศัยความได้เปรียบที่กลุ่มโพลีเพล็กซ์
    มีฐานการผลิตทั้งในอินเดีย ตุรกี และประเทศไทย
    ตลอดจนมีคลังสินค้าและหน่วยจัดจำหน่ายตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกาและจีน
    ทำให้มีความเสี่ยงจากการที่อาศัยลูกค้าเพียงไม่กี่รายลดลง

-   มีฐานการผลิตและการจัดจำหน่ายที่หลากหลายซึ่งช่วยลดความเสี่ยงจากความผันผวนของตลาด
    เช่น ตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งโดยธรรมชาติค่อนข้างผันผวน
    ในขณะที่ตลาดสหรัฐอเมริกา ยุโรป ญี่ปุ่น เป็นต้น มีความผันผวนน้อยกว่า
    โพลีเพล็กซ์พยายามลดความเสี่ยงดังกล่าวด้วยการมีพอร์ตยอดจำหน่ายที่หลากหลาย

-   บริษัทจะเน้นการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่โดยการทำวิจัยและพัฒนาและการรับเทคโนโลยีใหม่ ๆ
    รวมทั้ง สร้างทีมบริการด้านเทคนิคที่แข็งแกร่ง ซึ่งจะเป็นสิ่งที่สร้างความแตกต่าง
    ระหว่างโพลีเพล็กซ์ และคู่แข่ง

  2.2 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าและวัตถุดิบ

  วัตถุดิบหลักในการผลิตแผ่นฟิล์ม PET คือเม็ดพลาสติก PET (Pet Resin) ซึ่งผลิตมาจาก
  Purified Terephthalate Acid (PTA) และ Mono Ethylene Glycol (MEG)

  เนื่องจากต้นทุนการผลิตของแผ่นฟิล์ม PET มาจากต้นทุนของเม็ดพลาสติก PET เป็นหลัก ดังนั้น
  การเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นหรือลดลงของราคาเม็ดพลาสติก PET
  จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อกำไรจากการ การดำเนินงาน
  ผลกระทบดังกล่าวจะมากหรือน้อยก็จะขึ้นอยู่ที่ความสามารถของบริษัทว่าจะสามารถ
  ส่งผ่านภาระต้นทุนที่สูงขึ้นนี้ไปยังลูกค้าได้มากน้อยเพียงใด จากการที่บริษัทจะตกลง
  ราคาจำหน่ายสินค้า กับลูกค้าเป็นรายเดือนหรือรายไตรมาส ดังนั้น ในภาวะตลาดปกติ
  ที่มีความสมดุลของความต้องการ และการสนองผลิตภัณฑ์ หากมีการเปลี่ยนแปลงต้นทุน
  ของเม็ดพลาสติก PET และต้นทุน การดำเนินงาน อื่นๆ บริษัทก็มักจะ
  สามารถปรับราคาจำหน่ายสินค้า ได้ในงวดถัดไป

  กราฟความเคลื่อนไหวราคาวัตถุดิบและราคาจำหน่ายผลิตภัณฑ์ในอดีตข้างต้นแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างต้นทุนวัตถุดิบและราคาจำหน่ายผลิตภัณฑ์
  ส่วนใหญ่จะมีการเคลื่อนไหวของราคาจำหน่ายตามแนวโน้มต้นทุนวัตถุดิบ
  ยกเว้นในปีที่ระดับราคาจำหน่ายได้รับอิทธิพลจากปัจจัยอื่น ดังเช่นในปี 2549-50
  (วงจรขาลงของอุตสาหกรรมแผ่นฟิล์ม PET
  อันเนื่องมาจากความไม่สมดุลของภาวะอุปสงค์และอุปทาน) และในปี 2551-52
  เมื่อเกิดภาวะวิกฤติของเศรษฐกิจทั่วโลก

  ในปี 2553-54 บริษัทประสบกับภาวะความไม่สมดุลของอุปสงค์-อุปทานในอุตสาหกรรมแผ่นฟิล์ม
  PET (ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อผู้ผลิต) เหตุผลหลักบางประการซึ่งมีผลกระทบต่อตลาดได้แก่

-   การพัฒนาของตลาด

    -   ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
        ความต้องการผลิตภัณฑ์ยังคงขยายตัวแม้ในท่ามกลางภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจระหว่างปี
        2551-52

    -   การเพิ่มขึ้นของกำลังการผลิตเพื่อสนองความต้องการมีไม่เพียงพอ (ไม่รวมประเทศจีน)
        ในปี 2551 และปี 2552

    -   ภาวะความต้องการผลิตภัณฑ์มีการฟื้นตัวอย่างแข็งแกร่งภายหลังภาวะวิกฤตเศรษฐกิจในปี
        2553

-   การเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง

    -   การปิดตัวของโรงงานผลิตเดิมบางแห่งที่ไม่มีผลิตภาพเชิงเศรษฐกิจ

    -   ทิศทางกำลังการผลิตที่เบนจากการผลิตเพื่อป้อนโรงงานผลิตบรรจุภัณฑ์ไปสู่การป้อนเพื่ออุตสาหกรรมต่างๆ
        รวมทั้งเบนจากสายการผลิตแผ่นฟิล์มชนิดบางไปยังแผ่นฟิล์มชนิดหนาและเป็นผลิตภัณฑ์ขั้นกลางสำหรับวัตถุประสงค์การใช้ใหม่ๆ

    -   มีความกังวลเพิ่มขึ้นต่อการที่โรงแปรรูปมีแนวโน้มหันไปพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางเลือกอื่นๆ
        โดยมักนิยมใช้ผลิตภัณฑ์จากผู้ผลิตในประเทศ / แหล่งใกล้เคียง

-   การใช้ผลิตภัณฑ์เพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะใหม่ๆ

    -   อุตสาหกรรมอุปกรณ์เกี่ยวกับการใช้แสง (Optical Industry) / เซลล์แสงอาทิตย์
        (Photovoltaic - PV Industry)

    -   ผู้ผลิตแผ่นฟิล์มชนิดบางรายใหญ่ของโลกเปลี่ยนจากการเน้นการผลิตแผ่นฟิล์มสำหรับสินค้าอุปโภคบริโภคเป็นการผลิตเพื่อการใช้แผ่นฟิล์มชนิดหนา
        เนื่องจากสร้างกำไรจากส่วนต่างราคาได้สูงกว่าและมั่นคงกว่ารวมทั้งมีการแข่งขันน้อยกว่าเดิม

  ปัจจัยข้างต้นส่งผลให้เกิดภาวะการผลิตแผ่นฟิล์ม BOPET ที่ตึงตัวมากในปี 2553
  และผู้ผลิตทุกรายในอุตสาหกรรมนี้สามารถปรับราคาจำหน่ายขึ้นได้ในสัดส่วนสูง
  โดยไม่จำเป็นต้องมีการเพิ่มขึ้นของต้นทุนวัตถุดิบ ดังนั้น
  ผู้ผลิตสามารถทำอัตรากำไรจากส่วนต่างราคาได้สูงเป็นพิเศษ

  อัตรากำไรจากส่วนต่างราคาที่สูงเป็นพิเศษในปี 2553
  จูงใจให้มีการลงทุนเพิ่มในอุตสาหกรรมแผ่นฟิล์ม PET
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศอินเดียและประเทศจีน
  ทำให้คาดว่าจะสามารถสร้างความสมดุลระหว่างอุปสงค์-อุปทานได้

  จากการวิเคราะห์ข้อมูลในอดีตแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อย่างชัดเจนระหว่างราคาของ PTA
  และ MEG และแผ่นฟิล์ม PET ส่วนต่างของราคาของแผ่นฟิล์ม PET และ PTA/MEG
  จะมากหรือน้อยนั้น จะขึ้นอยู่กับอุปสงค์-อุปทานเป็นสำคัญ
  รวมทั้งการเคลื่อนไหวอย่างเฉียบพลันและในระดับสูงของ ราคาวัตถุดิบด้วย

  กราฟแสดงแนวโน้มด้านราคาของแผ่นฟิล์ม PET และ PTA และ MEG ในช่วง เวลาที่ผ่านมา

  []

ที่มา : ข้อมูลอุตสาหกรรม

  ข้อมูลอุตสาหกรรมข้างต้นของภูมิภาคตะวันออกไกล แสดงให้เห็นว่า
  การเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบ โดยส่วนใหญ่จะส่งผ่านไปยังผู้ใช้ผลิตภัณฑ์ นอกจากนี้
  ภาวะความสมดุลของอุปสงค์-อุปทานของ แผ่นฟิล์ม PET
  ซึ่งแตกต่างกันในแต่ละภูมิภาคก็ส่งผลกระทบต่อส่วนต่างดังกล่าวด้วย ส่วนต่างระหว่าง
  ราคาวัตถุดิบและราคาแผ่นฟิล์ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเคลื่อนไหวไปใน
  ทิศทางเดียวกัน การที่บริษัทมีการติดต่อกับลูกค้าส่วนหนึ่งช่วยในการที่จะทบทวน
  การตั้งราคาเป็นรายไตรมาส หรือเป็นระยะ ๆ ซึ่งจะทำให้สามารถปรับเปลี่ยนราคาตาม
  การเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบได้

  นอกจากนี้
  บริษัทยังติดตามแนวโน้มของราคาวัตถุดิบทั้งในตลาดโลกและในประเทศอย่างใกล้ชิดพร้อม
  ทั้งวางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบให้สอดคล้องสภาวะราคาและความต้องการของลูกค้า

2.3 ความเสี่ยงจากการซื้อวัตถุดิบจากผู้จำหน่ายน้อยราย

  วัตถุดิบสำคัญ 2 ชนิดของบริษัทคือ PTA และ MEG เป็นสินค้า Commodity ที่มีการซื้อขายโดย
  ทั่วไปจากแหล่งต่าง ๆ ในภูมิภาคนี้ อย่างไรก็ตาม
  ปัจจุบันบริษัทสามารถหาแหล่งจากภายในประเทศโดยจัดหาวัตถุดิบแต่ละชนิดได้ทั้งหมดจากผู้จำหน่ายเพียงรายเดียว
  ซึ่งทำให้บริษัทมีความได้เปรียบอย่างชัดเจนในเรื่องของการใช้เวลาดำเนินการสั้นลง/ระดับวัตถุดิบคงคลังที่ต้องจัดเก็บลดต่ำลง
  เป็นต้น ทั้งนี้
  บริษัทได้ลงนามในสัญญาระยะยาว/รายปีสำหรับวัตถุดิบดังกล่าวเพื่อให้มั่นใจว่าจะสนองความต้องการ
  ได้อย่างเพียงพอต่อไปตามสัญญาดังกล่าวมีการรับประกันปริมาณการจำหน่ายให้แก่บริษัท
  ด้วยเพื่อเป็นการ ลดความเสี่ยงจากการซื้อวัตถุดิบจากแหล่งเดียวหรือผู้ผลิตรายเดียว
  ส่วนในเรื่องของราคาก็มีความโปร่งใสเนื่องจากมีกลไกราคาอิงตามอัตรามาตรฐานระดับนานาชาติต่างๆ

  ในการผลิตแผ่นฟิล์มเคลือบอัดขึ้นรูป นอกจากแผ่นฟิล์ม PET แล้ว ยังมีการใช้แผ่นฟิล์มพื้นฐานอย่าง
  BOPP และสารเคมีที่ใช้เคลือบเช่น LDPE และ EVA เป็นวัตถุดิบ บริษัทสามารถจัดหาแผ่นฟิล์ม
  BOPP
  สนองความต้องการได้จากผู้ผลิตในประเทศรวมทั้งการนำเข้าจากผู้ผลิตต่างๆในภูมิภาคอาเชียน
  ส่วน LDPE และ EVA ซึ่งเป็นสารเคมีเคลือบนั้น บริษัทนำเข้าจากภูมิภาคอาเชียนเช่นกัน

  วัตถุดิบสำคัญของแผ่นฟิล์มคาสท์โพลิโพรพิลีน คือ Homo Polymer และ Co-Polymer โดย
  Homo Polymer สามารถจัดหาได้ในประเทศในขณะที่ Co-Polymer
  ต้องนำเข้าจากประเทศสิงคโปร์ เนื่องจากสายการผลิตใหม่นี้เพิ่งเริ่มดำเนินงานเมื่อเดือนมีนาคม
  2553 บริษัทจะยังคงเสาะหาวัตถุดิบจากแหล่งทางเลือกอื่น ๆ ต่อไป
  รวมทั้งกำหนดกลยุทธ์ในการจัดหาวัตถุดิบที่เหมาะสมสำหรับสายการผลิตนี้
  โดยพิจารณาจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น การกำหนดราคา คุณภาพ ระยะเวลาการจัดส่ง เป็นต้น

  2.4 ความเสี่ยงจากมาตรการทางการด้านสิ่งแวดล้อม

  สายการผลิตต่าง ๆ ของบริษัท ยกเว้นเพียงสายการผลิตเม็ดพลาสติก
  ไม่ต้องมีการประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม (Environmental Impact Assessment –
  EIA) สายการผลิตเม็ดพลาสติกนั้นบริษัทได้รับการรับรองจากหน่วยงานกำกับดูแลแล้ว ทั้งนี้
  บริษัทให้ความเอาใจใส่ดูแลในเรื่องนี้อย่างเต็มที่เพื่อให้เป็นไปตามกฎระเบียบดังกล่าว

  สำหรับสายเคลือบซิลิโคนหรือสายการผลิตแผ่นฟิล์มชนิดหนาซึ่งอยู่ระหว่างการดำเนินการ
  บริษัทไม่ต้องมีการขออนุมัติด้าน EIA แต่อย่างใด

  2.5 ความเสี่ยงจากการแข่งขันกับคู่แข่งปัจจุบันและคู่ัแข่งรายใหม่

จากการที่ความต้องการแผ่นฟิล์ม PET เพิ่มสูงขึ้นมาโดยตลอดและมีแนวโน้มที่จะเติบโตต่อไป
จึงเป็นแรง จูงใจให้เกิดการผลิตเพิ่มขึ้นจากผู้ผลิตรายใหญ่ปัจจุบัน (เช่น โพลีเพล็กซ์)
ซึ่งเป็นผู้ผลิตที่มี ประสบการณ์ในอุตสาหกรรมนี้มายาวนาน รวมไปถึงคู่แข่งขนาดกลาง-ขนาดเล็ก
และคู่แข่งรายใหม่ที่มี

เ งินทุนเพียงพอที่จะสร้างโรงงานและเครื่องจักรที่ใช้ในการผลิต

  อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ผลิตดังกล่าวแล้ว
  บริษัทมีต้นทุนในการผลิตที่ต่ำกว่าและเนื่องจาก บริษัทเน้นการผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  ที่มีอัตราการเติบโตของความต้องการสูง คือแผ่นฟิล์ม PET ชนิดบาง
  เพื่อใช้ในกลุ่มบรรจุภัณฑ์และหีบห่อชนิดอ่อน (Flexible Packaging Application)
  กลุ่มอุตสาหกรรม (Industry Application) กลุ่มอุปกรณ์ไฟฟ้า (Electrical
  Application) สำหรับคู่แข่งรายใหม่ที่จะเข้ามาใน อุตสาหกรรมนั้น
  ยังจะต้องใช้เวลาในการพัฒนาทักษะการผลิต เพื่อให้มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำเพียงพอที่จะ
  สามารถแข่งขันกับผู้ประกอบการรายเดิมได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลาในการเรียนรู้
  ประกอบกับในการ สร้างฐานลูกค้าต้องใช้เวลาในการสร้างความเชื่อถือ
  โดยอาศัยการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพ ดีอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นบริษัทจึงมีความเชื่อมั่นว่า
  บริษัทมีความพร้อมและมีศักยภาพ เพียงพอที่จะแข่งขัน
  ได้ทั้งกับผลิตรายใหญ่ของโลกและคู่แข่งรายใหม่ ในขณะที่สถานะทางการเงิน
  ของบริษัทและกลุ่มบริษัท สามารถสะท้อนแนวโน้มวงจรอุตสาหกรรมโดยรวมนี้ได้
  บริษัทมีความสามารถในการทำกำไรที่เหนือ กว่าผู้ผลิตรายอื่นไม่ว่าภาวะตลาดจะเป็นเช่นไร
  เนื่องจากความได้เปรียบในการแข่งขัน จากที่สะท้อน ออกมาในด้านของต้นทุนที่ต่ำกว่า
  คุณภาพที่ดีกว่า ประสิทธิภาพการผลิตที่สูงกว่ามีความหลากหลาย ของผลิตภัณฑ์ที่สร้างมูลค่าเพิ่ม
  และศักยภาพ ในการจำหน่ายที่ครอบคลุมทั่วโลก

  บริษัทได้เริ่มดำเนินโครงการขยายงานหลายโครงการในประเทศตุรกีและประเทศไทยในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา
  โดยยังมีอีก 2 โครงการที่กำลังเตรียมดำเนินการอยู่แลโครงการลงทุนสายการผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  ชนิดบางใหม่อีกหนึ่งโครงการ (ตามข้อ 3 ลักษณะการประกอบธุรกิจเกี่ยวกับรายละเอียด
  โครงการที่ เริ่มต้น ในช่วงระหว่างปี และข้อ 6 โครงการในอนาคตเกี่ยวกับ
  รายละเอียดโครงการใหม่ ๆ ที่จะดำเนินการ) บริษัทได้มีการประเมินแนวทางอื่น ๆ
  ในการสร้างการเติบโตสำหรับผลิตภัณฑ์ แผ่นฟิล์ม PET และผลิตภัณฑ์ที่มีมูลค่าเพิ่มและผลิตภัณฑ์อื่น
  ๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น แผ่นฟิล์ม CPP/ BOPP/ แผ่นฟิล์ม เคลือบซิลิโคนสำหรับทำเลต่าง ๆ
  ในประเทศ ตุรกี ประเทศไทย และสหรัฐอเมริกา
  รวมทั้งมีการประเมินทางเลือกการสร้างการเติบโตในทำเลที่ตั้งใหม่ ๆ /ผลิตภัณฑ์ประเภทใหม่ ๆ
  จากการที่ได้เริ่มสายการผลิตแผ่นฟิล์มเคลือบอัดขึ้นรูป สายการผลิตคาสท์โพลิโพรพิลีน
  และโครงการที่กำลังดำเนินการในประเทศไทย ได้แก่ แผ่นฟิล์มเคลือบซิลิโคน และแผ่นฟิล์ม PET
  ชนิดหนา บริษัทได้มุ่งที่จะนำเสนอผลิตภัณฑ์ต่อลูกค้าได้ในวงกว้างและหลากหลายขึ้น
  ในขณะเดียวกันก็เป็นการกระจายความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับวงจรอุตสาหกรรมแผ่นฟิล์ม PET ด้วย

2.6 ความเสี่ยงจากมาตรการกีดกันทางการค้า

  มาตรการกีดกันทางการค้าที่ประเทศต่าง ๆ ใช้ในการกีดกันการค้า แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

1.  มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti Dumping - AD) :
    เป็นมาตรการทางภาษีที่ประเทศต่าง ๆ ใช้เป็น ภาษีตอบโต้การทุ่มตลาด
    ซึ่งจะนำมาใช้กับสินค้าที่นำเข้า หากพิสูจน์ได้ว่าสินค้า ดังกล่าวมีราคา จำหน่าย ณ
    โรงงานต่ำกว่าราคาจำหน่ายของสินค้าประเภทเดียวกัน ที่จำหน่ายในประเทศของผู้ส่งออก
    ที่ผ่านมาประเทศที่ใช้มาตรการนี้ก็คือ กลุ่มสหภาพ ยุโรปและประเทศสหรัฐอเมริกา
    ซึ่งใช้กับประเทศ อินเดีย จีน บราซิล และเกาหลีใต้

1.  มาตรการตอบโต้การสนับสนุนทางการค้า(Anti-Subsidy):
    ภาษีตอบโต้การสนับสนุนทางการค้า (Countervailing Duty - CVD)
    จะนำมาใช้กับสินค้าที่นำเข้าหากพิสูจน์ได้ว่า รัฐบาล หรือหน่วยงานของ
    รัฐบาลของประเทศผู้ส่งออกให้ผลประโยชน์หรือสิทธิพิเศษแก่ผู้ส่งออกรายใดรายหนึ่งเป็นการเฉพาะ

  ซึ่งผลของการใช้มาตรการภาษีดังกล่าว จะส่งผลให้สินค้าของผู้ผลิตจากประเทศที่ถูกตอบโต้
  ต้องเสียภาษี ในอัตราที่สูงขึ้นมาก จนทำให้สินค้ามีราคาแพงและแข่งขันกับผู้ผลิตรายอื่นได้ยาก
  อย่างไรก็ตาม สำหรับ ผู้ผลิตที่มีฐานการผลิตในทำเลหรือตลาดดังกล่าว มาตรการกีดกัน
  ทางการค้าดังกล่าว จะกลับเป็นโอกาส ทางธุรกิจสำหรับผู้ผลิตนั้น ๆ
  หากมีการกำหนดภาษีป้องกันการ ทุ่มตลาดจากสินค้าที่นำเข้าจากผู้ผลิต
  ต้นทุนต่ำในประเทศแถบเอเชีย

  บริษัทได้มีการดำเนินมาตรการต่าง ๆ ที่จะช่วยป้องกันความเสี่ยงจากการถูกตอบโต้ทางภาษี
  รวมทั้ง มาตรการกีดกันทางการค้าอื่นๆตามที่ประเทศผู้นำเข้าสินค้าจะกำหนด
  ทั้งนี้นโยบายการกระจายพื้นที่
  การตลาดในลักษณะที่กลุ่มดำเนินการจะช่วยลดผลกระทบจากมาตรการการกีดกันการค้าหากมีการนำมา
  ใช้โดยประเทศผู้นำเข้าได้

  ในปี 2551 ในคำร้องของสหรัฐอเมริกาต่อคณะกรรมการเพื่อการค้าระหว่างประเทศ
  (International Trade Commission - ITC) เพื่อป้องกันการทุ่มตลาดของผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม
  PET จากประเทศไทย จีน บราซิลและ ตะวันออกกลาง
  ผลการตัดสินไม่มีผลกระทบในด้านลบต่อประเทศไทยโดยผลิตภัณฑ์ จากประเทศไทย
  ไปยังตลาดในสหรัฐอเมริกาไม่ต้องเสียอากรขาเข้า
  จึงเป็นโอกาสอันดีสำหรับบริษัทในการที่จะเพิ่มส่วนแบ่งตลาดสหรัฐอเมริกาผ่านบริษัทในเครือที่เป็นตัวแทนจัดจำหน่าย
  คือ Polyplex Americas Inc.

  สำหรับผลการสอบสวนของประเทศบราซิลเพื่อป้องกันการทุ่มตลาดจากประเทศไทยและอินเดีย
  เมื่อปี 2550 ได้มีการกำหนดอากรขาเข้าประมาณ 28 เซ็นต์/กก. สำหรับผลิตภัณฑ์นำเข้าจาก
  ประเทศไทยไปยัง บราซิล มาตรการดังกล่าวไม่ส่งผลกระทบต่อบริษัทมากนัก
  เนื่องจากบริษัทมีการส่งออกผลิตภัณฑ์ไป ยังประเทศบราซิลในปริมาณที่น้อยมาก

  ในเดือนธันวาคม 2554
  รัฐบาลประเทศบราซิลได้เริ่มการสอบสวนเรื่องมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti
  Dumping - AD) สำหรับสินค้านำเข้าจากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เม็กซิโก และตุรกี
  เข้าไปยังบราซิล บริษัทย่อยของบริษัทในตุรกี (Polyplex Europa)
  ได้ยื่นคำตอบแบบสอบถามตามที่รัฐบาลบราซิลกำหนด
  รวมทั้งให้ความร่วมมือในการให้ข้อมูลที่ต้องใช้ระหว่างการตรวจสอบรับรองความถูกต้อง ณ
  สถานที่ตั้งในตุรกีเมื่อเดือนมิถุนายน 2554
  คาดว่าจะมีการประกาศผลการตัดสินการสอบสวนขั้นต้นในอีก 2-3 เดือนข้างหน้า
  ปัจจุบันการส่งออกของ Polyplex Europa
  ไปยังบราซิลมีปริมาณไม่มากนักเมื่อเทียบกับปริมาณจำหน่ายโดยรวม ทั้งนี้
  ฝ่ายจัดการคาดว่าจะไม่มีผลกระทบสำคัญใด ๆ หากการตัดสินการสอบสวนออกมาในทางลบ

2.7 ความเสี่ยงจากโครงการลงทุนในอนาคต

ความเสี่ยงสำคัญๆของโครงการใหม่ใดๆได้แก่

-   ความเสี่ยงด้านตลาด เนื่องจากกลุ่มโพลีเพล็กซ์มีเครือข่ายทั่วโลกทั้งในด้านการตลาดและจัด
    จำหน่ายบริษัทคาดว่าจะมีความเสี่ยงไม่มากนักในการพัฒนาตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์ใหม่ต่างๆ
    ในกรณีของโครงการสายเคลือบซิลิโคน สามารถใช้ประโยชน์จากการที่บริษัทแม่มีข้อมูลวิจัย
    ด้านตลาดและประสบการณ์ทางการตลาดพร้อมอยู่แล้วในการเพิ่มยอดขายหลังจากที่โครงการได้เริ่มดำเนินงาน

-   ความเสี่ยงด้านการแข่งขัน บริษัทเชื่อว่าโครงสร้างต้นทุนเอื้อต่อการแข่งขันได้ทั่วโลก และ
    เป็นหนึ่งในหลาย ๆ ข้อได้เปรียบที่สำคัญของบริษัทเมื่อเทียบกับผู้ผลิตอื่นในปัจจุบัน /
    ผู้ผลิตรายใหม่

-   ความเสี่ยงด้านการลงทุนในโครงการ การลงทุนในโครงการให้อยู่ในงบประมาณและกำหนด
    เวลาที่กำหนดไว้ เป็นปัจจัยที่สำคัญยิ่งอีกปัจจัยหนึ่งต่อความสำเร็จของโครงการ จาก
    ประสบการณ์ที่ผ่านมา อาจกล่าวได้ว่าทีมบริหารโครงการที่มีประสบการณ์ของกลุ่ม
    โพลีเพล็กซ์จะสามารถสร้างความมั่นใจในการดำเนินการโครงการใหม่ต่าง ๆ ให้ประสบ
    ความสำเร็จโดยเสร็จตามกำหนดและใช้เงินลงทุนไม่เกินงบประมาณที่กำหนดไว้
    เว้นแต่จะมีเหตุการณ์ที่ไม่อาจคาดการณ์ได้เกิดขั้น

-   ความเสี่ยงด้านการระดมเงินทุนโดยปกติบริษัทจะขอเงินกู้ระยะยาวจำนวนร้อยละ 65-75 ของ
    เงินลงทุนในโครงการทั้งหมด ส่วนที่เหลือจะมาจากเงินค้างรับของกิจการ
    จากการที่บริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับธนาคารต่าง ๆ ในปัจจุบัน
    บริษัทค่อนข้างมั่นใจว่าจะสามารถระดมเงินส่วนที่ต้องใช้ดังกล่าวสำหรับโครงการใหม่ ๆ
    ได้โดยมีข้อกำหนดและเงื่อนไขที่สามารถแข่งขันได้

-   ความเสี่ยงด้านสกุลเงินกู้ การตัดสินใจกู้เงินในสกุลใด ๆ
    สำหรับโครงการใหม่ขึ้นอยู่กับกระแสเงินสดเพื่อการดำเนินงานที่ประมาณการไว้ของโครงการ
    สกุลเงินที่จะเลือกต้องเป็นสกุลเงินที่มีส่วนเกินสูงสุดในกระแสเงินสดเพื่อการดำเนินงาน
    อันเป็นการป้องกันความเสี่ยงแบบธรรมชาติ (Natural Hedge)
    สำหรับการชำระคืนเงินกู้เมื่อถึงกำหนดการชำระคืนเงินกู้ นอกจากนี้
    บริษัทยังมีแนวทางภายในเกี่ยวกับการกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต้นทุนโครงการสุทธิโดยการทำ
    Net Exposure สกุลเงินต่าง ๆ ในการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
    (Forward Contract) เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงเงินลงทุนในโครงการโดย
    รวมที่ได้มีการประมาณการไว้แต่แรกเริ่มจากความผันผวนของสกุลเงินตรา

  นอกจากความเสี่ยงต่าง ๆ ของโครงการและมาตรการลดความเสี่ยงดังกล่าวข้างต้นแล้ว
  ขอกล่าว ถึงหลักปฏิบัติของบริษัทที่มีการทำกรมธรรม์ประกันภัย
  เพื่อการคุ้มครองสำหรับโครงการใหม่ ๆ อยู่แล้ว เพื่อให้ครอบคลุมความเสี่ยงในการติดตั้ง
  การก่อสร้าง รวมถึงความเสี่ยง ทั้งหลายเช่น ความเสี่ยงจากการขนส่งทางเรือ
  การสูญเสียรายได้เนื่องจากความล่าช้าในการเริ่มดำเนินงานตาม โครงการ เป็นต้น

2.8 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาบริษัทแม่

  ปัจจุบันนี้ PTL มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ PCL ถือหุ้นทั้งทางตรงและทางอ้อมในสัดส่วนร้อยละ 51
  ของทุนที่เรียกชำระแล้วของบริษัท

  ในช่วง 2-3 ปีแรกของการก่อตั้งกิจการ ผู้บริหารหลักบางคนของบริษัทเคยเป็นพนักงานของ PCL
  และมีส่วนสำคัญในการช่วยบริษัทสามารถเริ่มดำเนินงานได้สำเร็จในระยะเวลาที่รวดเร็วกว่ากำหนด
  และ ด้วยเงินทุนที่น้อยกว่าที่ได้ประมาณการไว้ รวมทั้งความสามารถในการผลิตในระดับสูง
  ทำให้บริษัท สามารถผลิตสินค้าในราคาที่สามารถแข่งขันได้
  อย่างไรก็ตามหลังจากกิจการดำเนินงานไปได้ 4-5 ปี โดยกิจการมีความมั่นคงดีแล้ว
  บริษัทสามารถพัฒนาสู่การพึ่งพาผู้บริหารหรือบุคลากรต่างชาติน้อยลง
  และเพิ่มสัดส่วนของบุคลากรคนไทยให้มีมากขึ้น ทั้งในระดับปฏิบัติการและระดับบริหารจัดการ
  โดยสามารถบริหารการผลิตและการดำเนินงานอย่างมีประสิทธิภาพนับจากนั้นเป็นต้นมา

  โดยในปัจจุบันนี้ บริษัทมีผู้บริหารที่มีประสบการณ์ครอบคลุมตั้งแต่การผลิต การตลาด การจำหน่าย
  และการบัญชี/การเงิน
  บริษัทจึงสามารถดำเนินธุรกิจได้ได้เองโดยที่ไม่ต้องพึ่งพิงบริษัทแม่แต่อย่างใด
  ยกเว้นทางด้านการวิจัยและการพัฒนาและการดำเนินการโครงการใหม่ๆเท่านั้นที่บริษัทแม่จะถ่ายทอดความรู้ความช่วยเหลือทางเทคนิคให้แก่บริษัท

  นอกจากนี้การดำเนินธุรกิจของบริษัทก็สามารถกระทำได้โดยอิสระจากบริษัทแม่ในเรื่องต่างๆ เช่น
  การเพิ่มทุนโดยเสนอขายหุ้นต่อประชาชน การกู้ยืมเงิน และ การลงทุนอื่นใดที่จะมีขึ้นในอนาคต
  เป็นต้น โดยที่บริษัทแม่ไม่ต้องดำเนินการขออนุมัติจากหน่วยงานราชการใด
  ยกเว้นแต่เพียงการรายงาน เมื่อมีเหตุการณ์สำคัญไปยังตลาดหลักทรัพย์ที่บริษัทแม่จดทะเบียนอยู่ 2
  แห่งคือ Mumbai Stock Exchange และ National Stock Exchange เท่านั้น

  บริษัทมีความเชื่อมั่นว่าในการดำเนินธุรกิจ จะไม่เกิดผลประโยชน์ขัดแย้งกันระหว่างบริษัทและ
  PCL ซึ่งเป็นบริษัทแม่ เนื่องจาก

-   กลุ่มโพลีเพล็กซ์มีนโยบายในการดำเนินธุรกิจที่เท่าเทียมกันระหว่างฐานการผลิตต่างๆ
    โดยการจัดสรรจะขึ้นอยู่กับความสามารถในการบริการที่ดีที่สุดให้แก่ลูกค้าเป็นสำคัญ

-   การลงทุนของบริษัทแม่ในบริษัทและบริษัทย่อยนับเป็นจำนวนเงินที่สูงเมื่อเทียบกับสินทรัพย์ของบริษัทแม่
    ดังนั้นผลประกอบที่ดีของบริษัทก็จะส่งผลโดยตรงต่อบริษัท แม่ด้วย

2.9 ความเสี่ยงจากความที่ผู้ถือหุ้นใหญ่ถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 51 ของหุ้นทั้งหมดของบริษัท

ปัจจุบันนี้บริษัทมีผู้ถือหุ้นใหญ่คือ PCL ถือหุ้นร้อยละ 16.50 (ณ วันที่ 31 มีนาคม 2554 นายซันจีฟ
ซาราฟ ผู้ก่อตั้งบริษัท และกลุ่มที่เกี่ยวข้องถือหุ้นใน PCL ในสัดส่วนร้อยละ 46.93) และ
โพลีเพล็กซ์(เอเชีย) พีทีอี ลิมิเต็ด (“PAPL”) (ซึ่งบริษัทแม่ถือหุ้นร้อยละ 100)
ถือหุ้นบริษัทในสัดส่วนร้อยละ 34.50 รวมเป็น การถือหุ้นร้อยละ 51
ของทุนจดทะเบียนเรียกชำระแล้วจำนวน 800 ล้านบาท ดังนั้นในกรณีที่มี เรื่องใดๆ
เสนอที่ประชุมผู้ถือหุ้นที่ต้องการเสียงสนับสนุนอย่างน้อย 3 ใน 4 ของผู้มาประชุม และมีสิทธิออก
เสียงได้ทั้งหมด ผู้ถือหุ้นรายย่อยก็ยังสามารถรวบรวม คะแนนเสียง เพื่อถ่วงดุลการบริหารงานได้
อย่างไรก็ตาม บริษัทแม่ยังคงมีบทบาทสำคัญในการกำหนด
นโยบายการบริหารและดำเนินกิจการของบริษัท

  อย่างไรก็ตาม บริษัทได้จัดให้มีคณะกรรมการตรวจสอบประกอบด้วยกรรมการ 3
  ท่านเพื่อถ่วงดุลและ ตรวจสอบการดำเนินงานและการบริหาร
  ประกอบกับบริษัทแม่ก็เป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาด หลักทรัพย์ในประเทศอินเดีย
  จึงต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของตลาดหลักทรัพย์ดังกล่าวอีกด้วย

2.10 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  การจำหน่ายสินค้าของบริษัทประมาณร้อยละ 75-85 เป็นการจำหน่ายไปยังต่างประเทศ บริษัท
  จึงมีรายได้ส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐและเงินยูโร ซึ่งรายได้ดังกล่าวบริษัทก็จะนำมาชำระ
  ค่าใช้จ่าย เช่น วัตถุดิบได้แก่ PTA และ MEG ที่เชื่อมโยงกับสกุลเงินเหรียญสหรัฐ แม้ว่าจะชำระ
  เป็นเงินบาท รวมทั้งมีการชำระเงินกู้หรือดอกเบี้ยสำหรับเงินกู้ระยะยาว
  เป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐ และเงินยูโร ณ วันที่ 31 มีนาคม 2554
  บริษัทมีเงินกู้สกุลเงินยูโรจำนวนประมาณ 6.2 ล้านยูโร
  และเงินกู้สกุลเงินเหรียญสหรัฐจำนวนประมาณ 36.4 ล้านเหรียญสหรัฐ มีค่าใช้จ่ายบางรายการ
  ที่เป็นเงินบาท เช่น วัตถุดิบที่จัดหาในประเทศ บรรจุภัณฑ์ต่าง ๆ เงินเดือนพนักงาน
  ค่าสาธารณูปโภค และค่าใช้จ่ายในการบริหารต่างๆ เป็นต้น
  ซึ่งจ่ายด้วยเงินจากการจำหน่ายในประเทศและ
  จากรายได้ส่วนเกินที่มาจากการส่งออกในรูปเงินเหรียญสหรัฐ/เงินยูโร ดังนั้น หากกล่าวโดยรวม
  บริษัทมีรายรับสุทธิสกุลเงินเหรียญสหรัฐและสกุลเงินยูโรส่วนเกินอยู่
  ซึ่งสามารถนำไปชำระเงินคืนเงินกู้ ระยะยาวสกุลเงินดังกล่าวได้
  โดยบริษัทพยายามที่จะมีการป้องกัน ความเสี่ยงแบบธรรมชาติ (Natural Hedge)
  เพื่อลดความเสี่ยงจากความผันผวนของค่าเงิน นอกจากนี้ บริษัทยังได้มีการป้องกันความเสี่ยง
  อัตราแลกเปลี่ยนโดยการซื้อขายเงินตราล่วงหน้า (Forward) อย่างต่อเนื่อง
  เพื่อเป็นการปิดความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของสกุลเงินเหรียญสหรัฐและสกุลเงินยูโร

  ในทำนองเดียวกัน บริษัทย่อยของบริษัทที่อยู่ในตุรกีมีส่วนเกินสุทธิในสกุลเงินเหรียญสหรัฐและยูโร
  ในขณะที่บริษัทดังกล่าวต้องชำระเงินเป็นสกุลเงินในประเทศ
  ซึ่งมีการป้องกันความเสี่ยงแบบธรรมชาติ (Natural Hedge) เป็นระยะๆ
  โดยทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)

  แผนการระดมเงินทุนสำหรับโครงการใหม่นี้ พิจารณาโดยอิงอยู่กับกระแสเงินที่จะได้รับจากการ
  ดำเนินงานในอนาคตของโครงการ เพื่อให้เป็นการป้องกันความเสี่ยงแบบธรรมชาติ (Natural
  Hedge) ให้มากที่สุด

2.11 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย

  ณ วันที่ 31 มีนาคม 2554 บริษัทมีเงินกู้ยืมระยะยาวคงค้าง(งบรวม)จำนวน 18.2 ล้านยูโร
  และ 36.4 ล้านเหรียญสหรัฐ และเงินกู้ยืมระยะสั้นคงค้างเท่ากับ 6.4 ล้านเหรียญสหรัฐ
  ทั้งนี้เงินกู้สกุล เงินเหรียญสหรัฐจำนวน 6.1 ล้านเหรียญสหรัฐได้มีการแปลง (Swap)
  จากอัตราดอกเบี้ยลอยตัวเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่ ส่วนที่เหลือเป็นอัตราดอกเบี้ยลอยตัวที่เป็น
  LIBOR ส่วนเงินกู้สกุลยูโรเกือบทั้งหมดมีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวที่เป็น EURIBOR ยกเว้นเงินยูโร
  0.2 ล้านยูโรที่บริษัทย่อยในตุรกีซึ่งได้แปลงเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่
  การใช้อัตราดอกเบี้ยลอยตัวอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากต้นทุนทางการเงินที่
  อาจเพิ่มขึ้นในอนาคตหากอัตราดอกเบี้ยเพิ่มสูงขึ้น ทั้งนี้
  บริษัทได้มีการติดตามภาวะดอกเบี้ยอย่างใกล้ชิด และสม่ำเสมอ และจะทำ Swap
  อัตราดอกเบี้ยเพื่อแปลงเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่หากเห็นว่าจะเป็นประโยชน์ต่อกิจการ

  2.12 ความเสี่ยงจากการซ้ำซ้อนของสินค้าและตลาด

  บริษัท (PTL) บริษัทแม่ (PCL) และ PE ผลิตสินค้าประเภทที่ใกล้เคียงกัน
  ดังนั้นเพื่อลดความเสี่ยงจากการมีผลิตภัณฑ์ที่ซ้ำซ้อนกันหรือมีตลาดเดียวกัน
  บริษัทในกลุ่มในประเทศต่าง ๆ คือ อินเดีย ไทย และตุรกี โดยใช้เกณฑ์การพิจารณาด้านต่าง ๆ
  เช่น ประเภทผลิตภัณฑ์ ต้นทุนการจัดส่งสินค้า และระยะเวลาในการขนส่ง การกีดกันทางการค้า
  สิทธิประโยชน์ทางภาษี เป็นต้น จากนโยบาย การแบ่งตลาดดังกล่าว บริษัทจะจำหน่ายสินค้าให้แก่
  ลูกค้าทวีปอเมริกาเหนือ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียแปซิฟิก จีน ออสเตรเลีย
  และนิวซีแลนด์ ส่วนบริษัทแม่จะมุ่งลูกค้าในแถบเอเชียใต้ และอเมริกาใต้ ในขณะที่โรงงาน
  ในประเทศตุรกี จะมุ่งตลาด ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ตะวันออกกลาง อัฟริกา
  และกลุ่มรัสเซีย/รัฐอิสระซีไอเอส

  นอกจากนี้
  กลุ่มโพลีเพล็กซ์ยังมีนโยบายการลงทุนในอนาคตในแผ่นฟิล์มโพลีเอสเตอร์/ด้านอื่นๆระหว่างบริษัทและบริษัทแม่
  การลงทุนในประเทศอินเดีย/ประเทศในแถบเอเชียใต้ จะมีการตัดสินใจและดำเนินการโดย PCL
  และบริษัทย่อย อื่นๆของบริษัทแม่ (ยกเว้นบริษัท) ส่วนการลงทุนในประเทศไทย และเขตอาเซียน
  รวมถึงประเทศอื่นๆ จะดำเนินการในลักษณะคล้ายคลึงกันโดย PTL
  หรือบริษัทย่อยซึ่งบริษัทมีหุ้นใหญ่อยู่ ทั้งนี้
  การลงทุนใดๆดังกล่าวต้องขึ้นอยู่กับความเพียงพอของแหล่งเงินที่จะใช้ลงทุน/ความสามารถในการขอกู้ยืมเงินโดยบริษัทในปัจจุบัน/บริษัทที่เห็นสมควรให้ดำเนินการตามนโยบายที่วางไว้

  2.13 ความเสี่ยงด้านเครดิต

  ความเสี่ยงด้านเครดิตของลูกค้าเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่สำคัญปัจจัยหนึ่งในการทำธุรกิจใดก็ตาม
  บริษัท บริหารความเสี่ยงโดยการใช้นโยบายและวิธีการควบคุมเครดิตอย่างเหมาะสม
  การจำหน่ายสินค้าแบบให้
  ระยะเวลาเครดิตแก่ลูกค้าจะได้รับการคุ้มครองจากเล็ตเตอร์ออฟเครดิตที่ออกโดยลูกค้า
  หรือด้วยการ
  คุ้มครองจากการทำประกันเครดิตตามความเหมาะสมสำหรับการจำหน่ายทั้งในประเทศและส่งออก
  ภายใต้สภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบัน
  บริษัทได้ใช้ความระมัดระวังมากเป็นพิเศษในการคัดเลือกลูกค้าใหม่
  ๆและการให้ระยะเวลาเครดิตในการซื้อสินค้าของลูกค้า

  2.14 ความเสี่ยงจากวิกฤติเศรษฐกิจยุโรป

  เนื่องจากบริษัทย่อยในประเทศตุรกีต้องอาศัยตลาดยุโรปเป็นตลาดหลัก
  การเกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยในยุโรปทำให้เกิดความกังวลว่าจะส่งผลกระทบต่อโรงงานที่ตุรกีในรอบปีบัญชีนี้
  แต่ ณ ขณะนี้
  บริษัทย่อยยังไม่ได้รับผลกระทบโดยตรงทั้งในเรื่องของการหดตัวของอุปสงค์/คำสั่งซื้อของลูกค้าอันอาจส่งผลต่อการดำเนินงานหรือการทำกำไรในปีนี้ได้แต่อย่างใด
  ในระหว่างปีบัญชี 2553-54 กำไรสุทธิของบริษัทเพิ่มขึ้นมากกว่า 5 เท่าเทียบกับปีบัญชีที่ผ่านมา
  เนื่องจากภาวะตลาดที่เอื้ออำนวย ทั้งนี้เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของ
  บริษัทส่วนใหญ่เป็นวัสดุหีบห่อของสินค้าอุปโภคบริโภคหลัก (อาหาร สบู่ ผงซักฟอก เป็นต้น)
  จึงอาจกล่าวได้ว่า ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีภูมิต้านทานต่อภาวะเศรษฐกิจถดถอย ด้วยเหตุผลดังกล่าว
  คาดว่าบริษัทย่อยจะได้รับผลจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรก็ตาม
  การอ่อนค่าใดๆของสกุลเงินยูโร
  จะทำให้รายได้/กำไรของบริษัทตามงบการเงินรวมได้รับผลกระทบไปด้วย
  เพราะสกุลเงินที่ใช้ในการรายงานทางการเงินของบริษัทย่อยเป็นสกุลยูโรและรายได้ส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินยูโรเช่นกันแม้ว่าบางส่วนจะเป็นเงินเหรียญสหรัฐ