1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากข้อพิพาททางกฎหมาย

1.1.1 ข้อพิพาทที่บริษัทฯ อยู่ในฐานะเป็นผู้ร้องสอด

ในปี 2546 ได้มีกลุ่มบุคคลร่วมกันฟ้องคดีต่อศาลปกครองกลาง
โดยมีหน่วยงานทางราชการและเจ้าหน้าที่
ของรัฐเป็นผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย และละเลยต่อหน้าที่
ในขั้นตอนการออกใบอนุญาต ประกอบกิจการของหน่วยงานราชการให้แก่บริษัทฯ มีความไม่ถูกต้อง
และร้องขอให้ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษาหรือ
คำสั่งให้เพิกถอนใบอนุญาตให้ประกอบกิจการโรงงานรับฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่อันตราย
และที่เป็นอันตราย และให้เพิกถอนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
และให้ทางบริษัทฯ ชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดให้กับราษฎร

ที่เดือดร้อน ซึ่งศาลปกครองกลางได้รับคำฟ้องของผู้ฟ้องคดี เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2547
และพิจารณาให้บริษัทฯ เป็น

ผู้ร้องสอดในฐานะคู่กรณีฝ่ายที่ 3

ศาลปกครองกลางได้มีคำพิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าวเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2550
ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นอุทธรณ์ไปยังศาลปกครองสูงสุด บริษัทฯ
ได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2550
เพื่อขอให้ศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษายืนตามศาลปกครองกลาง โดยให้ยกฟ้องอุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดี
ซึ่งศาลปกครองสูงสุด ได้รับคำแก้อุทธรณ์ของบริษัทฯ ไว้พิจารณาแล้ว

ที่ปรึกษาทางกฎหมายของบริษัทฯ ได้ให้ความเห็นทางคดีดังกล่าวว่า
แม้ผู้ฟ้องคดีจะใช้สิทธิอุทธรณ์เพื่อคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลปกครองกลางก็ตาม
แต่ศาลปกครองกลางได้มีคำวินิจฉัยในเนื้อหาของคดีครอบคลุมครบถ้วน
ทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมาย จึงน่าเชื่อได้ว่า
ผลของคำพิพากษาน่าจะเป็นไปในแนวทางเดียวกัน อย่างไรก็ตาม
หากศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีผลของคดีอาจส่งผลกระทบ
ต่อการประกอบธุรกิจ และความรับผิดชอบทางกฎหมายของบริษัทฯ ดังนี้

ก) ผลกระทบต่อการประกอบธุรกิจของบริษัทฯ

หากศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษาว่าผู้ถูกฟ้องคดีกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ
บริษัทฯ อาจถูกเพิกถอนใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงาน
หรือใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
และอาจต้องหยุดดำเนินกิจการโรงงานรับฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือ
วัสดุที่ไม่ใช้แล้วไว้ชั่วคราวจนกว่าจะได้รับใบอนุญาตใหม่ ซึ่งบริษัทฯ
เชื่อมั่นว่าทางหน่วยงานราชการสามารถ ออกใบอนุญาตใหม่ที่ถูกต้องตามกฎหมายให้กับบริษัทฯ
เสร็จสิ้นโดยเร็ว เพื่อให้บริษัทฯ สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้โดยเร็วที่สุด

ข) ความรับผิดชอบทางกฎหมายของบริษัทฯ

ในคดีดังกล่าว ผู้ฟ้องคดีได้ขอให้ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้บริษัทฯ ชดใช้ค่าเสียหาย
ให้กับราษฎรที่เดือดร้อน ศาลปกครองกลางได้พิพากษายกฟ้อง และวินิจฉัยในประเด็นนี้ว่าคำขอนั้น
เป็นเพียงการกล่าวรวมๆ เท่านั้น ไม่ได้ระบุว่าเกิดความ เสียหายแก่ผู้ฟ้องคดีรายใด จำนวนเท่าใด
กรณีนี้จึงไม่มีลักษณะเป็นคำขอที่ศาลจะพิจารณาให้ได้

1.1.2 ข้อพิพาทจากคดีอาญาที่ฟ้องบริษัทฯ
และผู้บริหารในฐานะร่วมกันไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่

ในปี 2550 ได้มีกลุ่มบุคคลร่วมกันฟ้องคดีอาญาต่อศาลจังหวัดสระบุรี กรณีบริษัทฯ และกรรมการ
ผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทฯ จำนวน 3 ท่าน ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่
ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น
น้ำเน่าเสียก่อให้เกิดอันตรายความเสียหายและความเดือดร้อนแก่โจทก์ที่พักอาศัยอยู่ใกล้ชิดหรือติดต่อกับพื้นที่ที่ผู้ถูกฟ้องคดี
นำกากอุตสาหกรรมเข้ามาฝังกลบ ทั้งนี้ ศาลได้มีคำสั่งนัดไต่สวนมูลฟ้องในวันที่ 4 ธันวาคม 2550
ซึ่งบริษัทฯ ชี้แจงว่าได้ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535
อย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด โดยมีการรายงานผลการดำเนินงานของบริษัทฯ
เป็นประจำและสม่ำเสมอ ตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด และไม่เคยปรากฏว่า บริษัทฯ
ได้รับแจ้งจากพนักงานเจ้าหน้าที่ว่าบริษัทฯ ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่
ดังที่โจทก์กล่าวอ้าง แต่อย่างใด

เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551 ศาลจังหวัดสระบุรีได้รับคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีที่ได้ยื่นฟ้องบริษัทฯ
และกรรมการผู้มีอำนาจ ในข้อหาร่วมกันไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่
โดยศาลจังหวัดสระบุรี ได้มีคำสั่งให้กำหนดวันนัดสืบพยานโจทก์ครั้งแรกในวันอังคารที่ 1 กันยายน
2552

ที่ปรึกษาทางกฎหมายของบริษัทฯ มีความเห็นทางคดีดังกล่าวว่า
ข้อกล่าวหาของโจทย์ที่กล่าวหาบริษัทฯ นั้นไม่น่าจะรับฟังได้
เนื่องจากตลอดระยะเวลาในการประกอบกิจการของบริษัทฯ ที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบันนั้น
ไม่ปรากฎว่าพนักงานเจ้าหน้าที่ของหน่วยราชการ ที่มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลกิจการของบริษัทฯ
จะได้ออกคำสั่งทางวาจาหรือลายลักษณ์อักษรว่า บริษัทฯ
ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่แต่อย่างใดเลย ดังนั้น จึงน่าเชื่อได้ว่า เมื่อบริษัทฯ
ได้นำพยานหลักฐานต่างๆ ประกอบการพิจารณาและนำเสนอต่อศาลแล้ว ศาลน่าจะพิจารณาและ
มีคำพิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าว อย่างไรก็ตาม หากผลคดีนี้ถึงที่สุดว่าบริษัทฯ หรือกรรมการบริษัท
ได้กระทำผิดตาม คำฟ้องผลทางคดี โดยหลักแล้ว มีเพียงการเสียค่าปรับตามที่เปรียบเทียบภายใน
30 วัน นับแต่วันที่มีการเปรียบเทียบปรับ และให้ถือว่าคดีเลิกกันตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

1.2. ความเสี่ยงจากผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อม

ในการดำเนินธุรกิจบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วทั้งที่ไม่อันตรายและที่เป็นอันตราย
มีความเสี่ยงต่อการก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่มีต่อชุมชนใกล้เคียงบริษัทฯ
จึงได้กำหนดแนวทางในการดำเนินงานต่างๆ
และมีการควบคุมมาตรฐานสิ่งแวดล้อมตามที่หน่วยงานราชการกำหนด
เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบด้านมลภาวะต่อชุมชน
และมีการควบคุมปัญหาและลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ไว้ อย่างดี ดังนี้

1) จัดตั้งพื้นที่โครงการ ตามข้อกำหนดของกรมควบคุมมลพิษ
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม
และตามพระราชบัญญัติการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติของสหรัฐอเมริกา (Resource
Conservation and Recovery Act : EPA)

2) กำหนดนโยบายและคู่มือปฏิบัติงานที่ชัดเจน
เพื่อให้พนักงานใช้เป็นแนวทางปฏิบัติให้สอดคล้องตามมาตรการลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ตามที่กำหนดไว้ในรายงานการศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

3) กำกับดูแลการดำเนินงานให้เป็นไปตามกฎหมายและนโยบายของบริษัทฯโดยจัดตั้งหน่วยงาน
ฝ่ายวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อมคอยตรวจสอบและติดตามผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่องและให้หน่วยงานภายนอกอิสระเข้าตรวจสอบเป็นประจำทุก
6 เดือน ทั้งนี้ บริษัทฯ ได้รับการรับรองมาตรฐานด้านการจัดการคุณภาพ ISO 9001:2000
และมาตรฐานด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม ISO 14001:2004 จาก SGS (Thailand) Limited

4) มีการพัฒนาความรู้ความสามารถของบุคลากรอย่างต่อเนื่อง เช่น การฝึกอบรม
และการเข้าสัมมนา ในเรื่องที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น

1.3. ความเสี่ยงจากข้อจำกัดทางด้านการจัดหาที่ดินเพิ่มเติม

ที่ดินในศูนย์บริหารและจัดการ ของบริษัทฯ สามารถรองรับสิ่งปฏิกูลฯ ได้ประมาณ 2.34 ล้านตัน
สำหรับสิ่งปฏิกูลที่ไม่อันตราย และประมาณ 1.63 ล้านตัน สำหรับสิ่งปฏิกูลที่เป็นอันตราย
ทำให้บริษัทฯ
อาจมีความเสี่ยงในการจัดหาที่ดินเพื่อให้บริการเพิ่มเติมเมื่อที่ดินที่มีอยู่ปัจจุบันได้ถูกฝังกลบสิ่งปฏิกูลทั้งหมดแล้ว
อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่ต้นปี 2552 เป็นต้นไป บริษัทฯ
ยังคงมีที่ดินและหลุมฝังกลบที่สามารถรองรับสิ่งปฏิกูลฯ ได้อย่างเพียงพอ

1.4. ความเสี่ยงจากด้านการขนส่ง

ในขั้นตอนของการรับสิ่งปฏิกูลจากโรงงานของลูกค้ามาบำบัดและฝังกลบ บริษัทฯ
ได้มอบหมายให้บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ ทรานสปอร์ต จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย
เป็นผู้บริหารและจัดการเกี่ยวกับการให้บริการรถขนส่ง
รวมทั้งจัดหาและว่าจ้างผู้ประกอบการขนส่งภายนอก
ซึ่งมีการกำหนดวิธีการในการลดความเสี่ยงโดยเข้มงวดในการคัดเลือกพนักงาน ขับรถ หรือจัดจ้าง
ผู้รับเหมาภายนอก (Vendor) และติดตามประเมินผล ตลอดจนมีคู่มือปฏิบัติงานและมีการฝึกอบรม
ให้ความรู้ถึงความสำคัญของขั้นตอนการเคลื่อนย้ายและขนส่งสิ่งปฏิกูล
เพื่อให้มีความตระหนักถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น รวมทั้งมีการกำหนดสิ่งจูงใจต่างๆ
เพื่อรักษาคุณภาพการปฏิบัติงาน

นอกจากนี้ ในเงื่อนไขข้อตกลงตามสัญญาระหว่างบริษัทฯ กับผู้รับเหมาภายนอก (Vendor)
ระบุข้อตกลงระหว่างกันให้ไล่เบี้ยเอาผิดกับผู้ที่ฝ่าฝืนหรือกระทำผิดไว้อย่างชัดเจน
และให้ผู้รับเหมาภายนอก (Vendor) ปฏิบัติตามกฎหมาย ข้อบังคับ
และระเบียบของหน่วยงานราชการทั้งที่มีอยู่แล้วตลอดจนที่จะมีขึ้นต่อไปทุกประการ

ทั้งนี้ ในเบื้องต้นกรณีที่เกิดเหตุร้ายแรงระหว่างขนส่ง บริษัทฯ
ได้มีหน่วยงานฉุกเฉินที่จะคอยให้คำแนะนำ และความช่วยเหลือต่างๆ แก่ผู้ขับรถ
เพื่อช่วยบรรเทาผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นให้เหลือน้อยที่สุด
อย่างไรก็ตามการให้บริการด้านกากอุตสาหกรรมของบริษัทฯ
มีการให้บริการตามใบขออนุญาตตามที่ราชการออกให้ ดังนั้น กากอุตสาหกรรมชนิดที่เป็นอันตรายสูง
ไวไฟ หรือที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม บริษัทฯ จะงดการให้บริการ
จึงเป็นการลดโอกาสเกิดความเสี่ยงจากลักษณะดังกล่าว

1.5. ความเสี่ยงด้านบริหารการตลาด

การจัดการความเสี่ยงด้านบริหารการตลาด บริษัทฯ
ได้กำหนดให้ฝ่ายบริหารการตลาดจัดทำแผนการดำเนินงานด้านการตลาดให้สอดคล้องกับนโยบายของบริษัทฯ
รวมถึงได้กำหนดให้แต่ละหน่วยงานจัดทำแผนการดำเนินงาน
เพื่อสนับสนุนให้การบริหารการตลาดของบริษัทฯ สามารถขับเคลื่อนได้ตามเป้าหมายที่กำหนด
รวมถึงได้มีการติดตาม ผลการปฏิบัติงานอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อรับทราบความเคลื่อนไหวของทางตลาดและคู่แข่งขัน เพื่อกำหนดกลยุทธ์
ให้เหมาะสมกับสภาวการณ์

นอกจากนี้ จากการประกอบธุรกิจที่ผ่านมาบริษัทฯ มีจำนวนลูกค้าที่ใช้บริการรวมประมาณ1,500 ราย
โดยในแต่ละปีบริษัทฯ มีแนวทางในการลดความเสี่ยง
โดยมุ่งเน้นการให้บริการที่ครบวงจรและมีคุณภาพได้มาตรฐาน ระดับสากล
ในราคาที่เหมาะสมและแข่งขันได้ เพื่อสร้างความพึงพอใจให้แก่ลูกค้า
ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ลูกค้าใช้บริการ อย่างต่อเนื่อง รวมทั้งบริษัทฯ
ได้มีฝ่ายบริหารการตลาดที่จะทำการคัดเลือกรายชื่อลูกค้าหรือโรงงานอุตสาหกรรมเป้าหมายหรือติดต่อผ่านหน่วยงานราชการ
เพื่อเข้าไปแนะนำบริการของบริษัทฯ ต่อลูกค้าโดยตรงหรือจัดทำประชาสัมพันธ์
นอกสถานที่เพื่อเป็นการขยายฐานลูกค้าอีกด้วย

1.6. ความเสี่ยงด้านการเงินและสภาพคล่อง

ในด้านฐานะทางการเงินและสภาพคล่องของบริษัทฯ นั้น
จากการประเมินของคณะอนุกรรมการบริหารความเสี่ยง ฝ่ายจัดการ
และผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงิน/CFO พบว่าปัจจุบันบริษัทฯ ยังมีฐานะทางการเงินและสภาพคล่อง
อยู่ในเกณฑ์ที่ดีมีค่าใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยอุตสาหกรรม

1.7. ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงาน

การพิจารณาความเสี่ยงจากการปฏิบัติงาน บริษัทฯ มีมาตรการควบคุมและป้องกันความเสี่ยงในด้าน
การปฏิบัติงาน ดังนี้

1) กำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานหรือผู้ที่เกี่ยวข้องปฏิบัติตามคู่มือและขั้นตอนการทำงานอย่างเคร่งครัด
ซึ่งคู่มือและขั้นตอนการทำงานที่ประกาศใช้ นั้นได้จัดทำขึ้นโดยมีความสอดคล้องตามมาตรฐาน ISO
9001และ ISO14001 จึงได้รับการตรวจติดตามอย่างสม่ำเสมอ
และหากมีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้แจ้งกับผู้ที่เกี่ยวข้องรับทราบทันที

2) ความผิดพลาดอันเนื่องมาจากการปฏิบัติงานไม่ตรงตามความต้องการของลูกค้า
หรือมีการร้องเรียนจากภายในและภายนอก
ได้กำหนดให้มีการติดตามอย่างใกล้ชิดและเร่งด่วนทั้งนี้เพื่อให้ลูกค้าเกิดความพึงพอใจสูงสุด

3) ในการจัดการความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงาน บริษัทฯ
จะติดตามและป้องกันโดยนำปัญหาหรือประเด็นที่มีแนวโน้มเกิดปัญหาบ่อยครั้งมาแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ
โดยจะบรรจุเป็นวาระการประชุมเพื่อนำเสนอ ต่อที่ประชุมคณะทำงานพัฒนาระบบ

4) ด้านการประเมินผลการดำเนินงาน บริษัทฯ
กำหนดให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำการประเมินสอบถามเพื่อวัดความพึงพอใจ
และประเมินผู้รับจ้างช่วง/ผู้ให้บริการ เพื่อดำเนินการแก้ไขปรับปรุงตามข้อคิดเห็น

5) บริษัทฯ ได้กำหนดให้มีหน่วยงานตรวจสอบภายในเพื่อทำหน้าที่ตรวจสอบและตรวจประเมิน
ความเพียงพอของระบบการควบคุมภายใน

.