4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  โครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้

ลักษณะโครงการ

โครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
เป็นการดำเนินงานด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์หลักของบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน)
ซึ่งตั้งอยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 10 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 อำเภอแปลงยาว
จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่พัฒนาประมาณ 5,183 ไร่ (กรรมสิทธิ์ในที่ดินเป็นของบริษัท)
เป็นการร่วมดำเนินงานระหว่างบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน)
กับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (กนอ.) โดยบริษัทฯ
เป็นผู้รวบรวมจัดหาที่ดินและก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง
รวมทั้งเป็นผู้บริหารจัดการระบบสาธารณูปโภค
ส่วนการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นผู้ควบคุมกำกับด้านนโยบายตามระเบียบราชการ
ซึ่งบริษัทฯ ได้ทำการพัฒนาที่ดินพร้อมระบบสาธารณูปโภคต่างๆ อาทิเช่น ถนน ระบบไฟฟ้า
ระบบประปา ระบบโทรศัพท์ ระบบบำบัดน้ำเสีย ระบบกำจัดขยะ
และสิ่งอำนวยความสะดวกในด้านอื่นๆ
รวมถึงการให้บริการด้านสาธารณูปโภคดังกล่าวหลังการขายให้แก่ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมทั้งชาวไทย
และชาวต่างประเทศที่ประกอบกิจการอยู่ภายในนิคมฯ ทั้งนี้ ผู้ประกอบการในนิคมฯ
สามารถได้รับสิทธิประโยชน์สูงสุดจากการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (เขตส่งเสริมการลงทุนที่ 2)

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ในปัจจุบันมีนิคมอุตสาหกรรมทั้งสิ้นจำนวน 38 แห่ง และมีเขตอุตสาหกรรมอีกทั้งสิ้น 17 แห่ง
กระจายอยู่ในเขตส่งเสริมการลงทุนต่างๆดังนี้

  -------------------- ------------ ------------ ------------ ------------
                       เขต 1        เขต 2        เขต 3        รวม

  นิคมอุตสาหกรรม         8            16           14           38

  สวนอุตสาหกรรม         5            3            9            17

  รวม                  13           19           23           55
  -------------------- ------------ ------------ ------------ ------------

กลยุทธการแข่งขันที่สำคัญ คือ การทำนิคมอุตสาหกรรมให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาด
มีการสื่อสารกับกลุ่มเป้าหมายผ่านช่องทางที่มีประสิทธิภาพ เน้นการแข่งขันด้วยคุณภาพและบริการ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของการบริการหลังการขาย
โดยแบ่งกลุ่มเป้าหมายหลักในการทำกิจกรรมการตลาดเป็น 2 กลุ่ม คือ
ลูกค้าเดิมซึ่งได้ซื้อพื้นที่ไปแล้ว และลูกค้าใหม่

ลูกค้าเดิมเป็นกลุ่มเป้าหมายที่มีความสำคัญอย่างมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มลูกค้าที่อยู่ในอุตสาหกรรมที่มีศักยภาพในการเติบโตสูง อาทิเช่น
อุตสาหกรรมยานยนต์ อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ เป็นต้น
ซึ่งนอกเหนือจากการให้บริการสาธารณูปโภคแล้ว เมื่อธุรกิจของกลุ่มลูกค้าเดิมขยายตัว
จะส่งผลถึงโอกาสในการขายที่ดินเพิ่มเพื่อรองรับการผลิตที่เพิ่มขึ้น

การตลาดสำหรับกลุ่มลูกค้าเดิม บริษัทฯ มีการติดต่อสัมพันธ์กับลูกค้าอย่างต่อเนื่องผ่านทีมขาย
ซึ่งจะประสานงานดูแลลูกค้าร่วมกับฝ่ายปฏิบัติการในนิคมฯ โดยตลอด
เพื่อให้การบริการหลังการขายที่ดี
ซึ่งกระบวนการนี้เริ่มตั้งแต่การให้คำปรึกษาและช่วยประสานงานกับหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดเพื่อดำเนินการจัดตั้งโรงงาน
เช่น การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI)
หลังจากนั้นก็จะให้บริการสาธารณูปโภค ทั้งในเรื่องของถนน น้ำดิบ น้ำประปา การบำบัดน้ำเสีย
และการจัดการเรื่องขยะที่ได้มาตรฐาน
การดูแลรักษาความปลอดภัยทั้งในยามปกติและกรณีที่มีเหตุฉุกเฉิน
การดูแลรักษาสภาพแวดล้อมโดยรวมของนิคมฯ ให้เรียบร้อย
รวมถึงการประสานงานด้านระบบไฟฟ้าและระบบโทรศัพท์
นอกจากนี้ยังจัดให้มีอาคารที่พักอาศัยภายในนิคมฯ ให้เช่า
การจัดทำจดหมายข่าวเพื่อแจ้งข้อมูลความเคลื่อนไหวต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของนิคมอุตสาหกรรม
กฎระเบียบใหม่ของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องกับลูกค้าและกิจกรรมของลูกค้าให้ได้ทราบทั่วกัน

การตลาดสำหรับกลุ่มลูกค้าใหม่นั้น บริษัทฯ จะมุ่งไปที่กลุ่มที่ให้ความสำคัญกับระบบสาธารณูปโภค
และการให้บริการที่มีคุณภาพของนิคมฯ อย่างต่อเนื่อง
โดยหากแบ่งตามลักษณะทางภูมิศาสตร์สามารถจำแนกได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่
กลุ่มแรกเป็นลูกค้าจากต่างประเทศที่ต้องการขยายฐานหรือย้ายฐานการผลิตเข้ามาในประเทศไทย
สำหรับกลุ่มที่สองเป็นลูกค้าในประเทศที่ต้องการขยายโรงงานหรือย้ายที่ตั้งจากบริเวณชานเมืองกรุงเทพฯ
และจังหวัดใกล้เคียง
โดยจะเน้นลูกค้าในอุตสาหกรรมที่สอดคล้องกับอุตสาหกรรมที่มีอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
เพราะลูกค้ามีแรงจูงใจที่จะได้รับประโยชน์จากอุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่องกัน
ไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ อุตสาหกรรมด้านอิเล็กทรอนิกส์
และอุตสาหกรรมอื่นๆ
โดยจะมีการประสานงานอย่างใกล้ชิดกับหน่วยงานที่สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายทั้งในและต่างประเทศ
เช่น การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน
กระทรวงอุตสาหกรรม สถานทูต และหอการค้าประเทศต่างๆ หลักใหญ่ประกอบด้วยกิจกรรม 3
ประเภท คือ การรวบรวมฐานข้อมูลของกลุ่มเป้าหมาย การแนะนำตัวผ่านสื่อการขาย
และการจัดกลุ่มเยี่ยมชมนิคมฯ รวมทั้งมีการจัดทำแผ่นพับ Brochure และ Website
ที่ได้รับการปรับปรุงข้อมูลให้ทันสมัยอยู่เสมอ

ในฐานะที่บริษัทฯ เป็นส่วนหนึ่งของสังคมไทย
กิจกรรมทางการตลาดจึงไม่เพียงครอบคลุมในเรื่องของธุรกิจเท่านั้น
แต่ยังรวมถึงการใช้งบประมาณในการตอบแทนสังคมด้วย เช่น
การมอบอุปกรณ์การศึกษาให้แก่เด็กนักเรียน การซ่อมแซมอาคารเรียน การให้ทุนการศึกษา เป็นต้น
นอกจากนี้ยังเปิดโอกาสให้คณะนักเรียน นักศึกษา
และผู้ที่สนใจเข้าเยี่ยมชมการดำเนินงานของนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
เพื่อเพิ่มพูนความรู้และประสบการณ์
ตลอดจนให้ตระหนักถึงความสำคัญของการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมอย่างมีประสิทธิภาพ

ปัจจัยหลักที่เป็นจุดขายของนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ มีดังนี้

1. นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ
82 กม. สนามบินสุวรรณภูมิประมาณ 65 กม. และท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบัง 85 กม.
ซึ่งเป็นทำเลที่ตั้งที่ถือว่ามีการคมนาคมสะดวก และประหยัดเวลาในการขนส่งสินค้าของผู้ประกอบการ

2. มีระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ
ที่ได้มาตรฐานตามเกณฑ์ของการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และเพียงพอในการรองรับการลงทุนของลูกค้า

3. ได้รับสิทธิประโยชน์ตามเกณฑ์ของเขตการส่งเสริมการลงทุนที่ 2
จากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) และยังมีเขตปลอดอากร (Free Zone :
FZ) เพื่อรองรับอุตสาหกรรมที่เน้นการส่งออกเป็นหลัก

งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบ

นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ ได้เริ่มก่อสร้างและพัฒนาโครงการตั้งแต่ปีพ.ศ.2534
โดยถือเป็นนิคมอุตสาหกรรมของเอกชนในยุคแรกที่มีการร่วมดำเนินงานกับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย(กนอ.)
ซึ่งต้องมีการออกแบบก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคที่สำคัญ อาทิเช่น ระบบผลิตน้ำประปา
ระบบบำบัดน้ำเสีย ระบบกำจัดขยะมูลฝอย ระบบไฟฟ้า และระบบโทรศัพท์
ให้เพียงพอที่จะรองรับในกรณีที่มีผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมเต็มพื้นที่โครงการ
ทั้งในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป (General Industrial Zone : GIZ) และเขตปลอดอากร
(Free Zone : FZ ซึ่งเดิมเรียกว่า เขตอุตสาหกรรมส่งออก หรือ Export Processing Zone
: EPZ) และระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางดังกล่าวได้มีการก่อสร้างแล้วเสร็จตั้งแต่ 2-3
ปีแรกของการพัฒนาโครงการ ดังนั้นจึงถือได้ว่า
นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ไม่มีงานค้างในการที่ต้องส่งมอบกับกนอ.แต่อย่างใด
อีกทั้งจากกรณีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขสัญญาร่วมดำเนินงานที่ได้มีการพิจารณาปรับเกณฑ์การคิดอัตราการใช้ระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางของกิจกรรมการผลิตและบริการของแต่ละโรงงานอุตสาหกรรมให้สอดคล้องกับความเป็นจริง
ซึ่งจากสถิติพบว่าอัตราการใช้ระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางของโรงงานอุตสาหกรรมจะมีอัตราที่ต่ำกว่าเกณฑ์การออกแบบของกนอ.
ประกอบกับจำนวนโรงงานอุตสาหกรรมที่เปิดดำเนินงานภายในนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
ยังไม่เต็มพื้นที่โครงการ
ทำให้ปัจจุบันขนาดกำลังการผลิตของสาธารณูปโภคส่วนกลางแต่ละระบบยังมีปริมาณที่เพียงพอในการรองรับการลงทุนของลูกค้าในอนาคต

อย่างไรก็ตาม
เพื่อเป็นการสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้ประกอบการอุตสาหกรรมในการให้บริการของนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
กนอ.ได้กำหนดให้บริษัทจัดให้มีกองทุนเพื่อการซ่อมสร้างและทดแทน โดยมีวงเงินสูงสุดไม่เกิน 60
ล้านบาท ซึ่งได้มีการเบิกจ่ายให้กับกนอ.มาโดยลำดับตามปริมาณการขายพื้นที่

  โครงการด้านไฟฟ้า

บริษัท เอ็มดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน) ได้จัดตั้งบริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน)
และบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ กรุ๊ป จำกัด
ขึ้นเพื่อรับผิดชอบโครงการด้านไฟฟ้าทั้งหมดในพื้นที่ตลอดแนวฝั่งแม่น้ำโขง อาทิ
สาธารณรัฐประชาชนจีน เมียนม่าร์ ไทย สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยบริษัทฯ
ได้วางแผนด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลที่จะพัฒนาโครงการพลังงานไฟฟ้าในประเทศดังกล่าว
ซึ่งมีประชากรรวมเกินกว่า 230 ล้านคน ส่วนในด้านนโยบายการลงทุนในแต่ละโครงการนั้น
บริษัทจะทำการจัดตั้งบริษัทย่อย หรือบริษัทร่วมทุนขึ้นมาเพื่อดำเนินการในแต่ละโครงการ

ปี 2551 นับเป็นปีที่บริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน)
ซึ่งเป็นบริษัทพัฒนาพลังงานไฟฟ้าเอกชนและเป็นบริษัทในเครือของบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด
(มหาชน) ประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง ตามโครงการต่างๆ ดังนี้

  1. โครงการในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

บริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน) ได้ลงทุนผ่านบริษัท จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด
(เดิมชื่อบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ ลาว จำกัด) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่บริษัทฯ ถือหุ้น 100%
เพื่อเข้าร่วมพัฒนาโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้าเอกชนในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว(ลาว)
จากอุปสงค์ด้านพลังงานไฟฟ้าในประเทศไทยที่เพิ่มมากขึ้นทุกขณะ
ผนวกกับแหล่งผลิตพลังน้ำที่สมบูรณ์ของลาว
ทำให้รัฐบาลของทั้งสองประเทศได้ตกลงร่วมมือกันดำเนินโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้า
ซึ่งมีกำลังผลิตรวมกว่า 3,300 เมกกะวัตต์ โดยได้ร่วมลงนามในบันทึกความเข้าใจในเดือนมิถุนายน
2536 และมิถุนายน 2539 ตามลำดับ ในปัจจุบันบริษัท จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด
กำลังพัฒนาสองโครงการใหญ่ในลาว ดังนี้

1.1 โครงการเทิน-หินบูน

โครงการเทิน-หินบูน เป็นโครงการสร้างเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าขนาด 210 เมกกะวัตต์ ซึ่งเป็น
โครงการผลิตพลังงานไฟฟ้าโครงการแรกของกลุ่มบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ ฯ ดำเนินการโดย บริษัท
เอ็ม ดี เอ็กซ์ ลาว จำกัด ผ่านบริษัท เทิน-หินบูน พาวเวอร์ จำกัด (บริษัท เทิน-หินบูน)
ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง บริษัท จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด (20%) การไฟฟ้าลาว (60%) และ
กลุ่ม Nordic Hydropower AB (20%)
เทิน-หินบูนนับเป็นโครงการพลังงานไฟฟ้าโครงการแรกที่ดำเนินงานโดยบริษัทเอกชนต่างประเทศเพื่อผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าให้แก่ประเทศไทย
และได้รับสัมปทานจากรัฐบาลลาวให้ดำเนินการผลิตกระแสไฟฟ้าในระยะเวลา 30 ปี
ซึ่งสามารถต่ออายุสัญญาได้ตามข้อตกลงกับรัฐบาลลาวที่ลงนามในเดือนตุลาคม 2537
นอกจากนี้ยังเป็นโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้าโครงการแรกของลาว
ที่ลงนามในข้อตกลงการซื้อไฟฟ้ากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยในเดือนมิถุนายน 2539
และถัดมาในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน
โครงการนี้ก็ได้เป็นโครงการผลิตกระแสไฟฟ้าโครงการแรกของลาว
ที่ได้รับการสนับสนุนทางการเงินระหว่างประเทศเป็นเงินกู้ที่มีสิทธิไล่เบี้ยจำกัด มูลค่า 207
ล้านดอลลาร์สหรัฐ
โดยส่วนหนึ่งได้รับจากกลุ่มผู้ให้กู้เชิงพาณิชย์ระหว่างประเทศที่ให้เงินกู้เป็นดอลลาร์สหรัฐ
ภายใต้การค้ำประกันโดยสำนักงานเครดิตการส่งออก
และอีกส่วนหนึ่งได้รับจากกลุ่มธนาคารพาณิชย์ไทยที่ให้กู้เป็นเงินบาท
ซึ่งธุรกรรมดังกล่าวถือได้ว่าเป็นธุรกรรมประวัติศาสตร์แห่งปีที่นับเป็นผลงานชิ้นสำคัญของบริษัทฯ
และเป็นแบบอย่างที่สำคัญสำหรับการสนับสนุนทางการเงินที่จะเกิดขึ้นในอนาคตของประเทศและภูมิภาคเอเชีย

ด้านการก่อสร้างโครงการซึ่งมีมูลค่าประมาณ 280 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้เริ่มขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม
2537
โดยผู้รับเหมาที่มีชื่อเสียงและมีประสบการณ์ที่ผ่านการคัดเลือกตามขั้นตอนการประมูลแข่งขันระหว่างประเทศ
และสามารถสร้างเสร็จสมบูรณ์ก่อนกำหนด โดยเริ่มปฏิบัติการในเชิงพาณิชย์ได้ตั้งแต่ 31 มีนาคม
2541 รวมต้นทุน ที่ใช้ในการก่อสร้างโครงการประมาณ 240 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ซึ่งถือว่าต่ำกว่างบประมาณที่ตั้งไว้มาก

ด้านการเงิน บริษัท เทิน-หินบูน
ยังประสบความสำเร็จในการปรับโครงสร้างเงินทุนในเดือนเมษายน 2545
โดยการจัดหาเงินกู้ใหม่เพื่อทดแทนวงเงินกู้เดิม กล่าวคือ บริษัท เทิน-หินบูน
สามารถจัดหาเงินกู้ใหม่อีก 3,000 ล้านบาท โดยได้รับจากกลุ่มผู้ให้กู้ร่วมซึ่งมีธนาคารกรุงเทพฯ
เป็นแกนนำ และประกอบด้วย ธนาคารไทยธนาคาร ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารนครหลวงไทย
ธนาคารกรุงศรีอยุธยา บริษัทเงินทุนเอกชาติ และธนาคารทหารไทย
นอกจากนี้ยังได้รับเงินกู้สกุลดอลลาร์สหรัฐจำนวน 30 ล้านเหรียญจาก Thai Exim
ซึ่งจะมาแทนที่เงินกู้เดิมของ Thai Exim รวมทั้งเงินกู้ด้อยสิทธิของ Asian Mezzanine
Infrastructure Fund เงินกู้สกุลดอลลาร์สหรัฐนี้มีกำหนดระยะเวลา 10 ปี
และเป็นวงเงินกู้ที่ไม่มีข้อผูกมัดที่มากที่สุดเท่าที่ Thai Exim เคยออกให้บริษัทที่ไม่ใช่บริษัทของไทย

ด้านโครงสร้างทางการเงิน นับว่าบริษัทฯ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก
ไม่ว่าจะเป็นการลดดอกเบี้ยลงได้จำนวนมาก
แล้วยังเป็นการจัดโครงสร้างเงินกู้ได้เหมาะกับโครงสร้างรายได้ของบริษัท เทิน-หินบูน
ทั้งยังช่วยลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราด้วย
รวมทั้งยังช่วยลดการลงทุนของผู้ถือหุ้นโดยการหาเงินทุนทดแทน
ซึ่งทำให้ผู้ถือหุ้นได้รับผลตอบแทนจากการลงทุนครบจำนวนเงินลงทุนภายในระยะเวลาประมาณ 4
ปีหลังจากเริ่มดำเนินการแล้ว สิ่งเหล่านี้คือผลลัพธ์ที่น่าภาคภูมิใจยิ่ง

เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2547 ได้มีการลงนามในบันทึกข้อตกลงระหว่างบริษัทเทิน-หินบูนกับรัฐบาลลาว
ซึ่งทำให้บริษัทเทิน-หินบูนได้สิทธิที่จะขยายโครงการเพิ่มขึ้น
นอกจากนี้บริษัทเทิน-หินบูนยังได้เริ่มทำการศึกษาวิจัยและสำรวจทางด้านเทคนิคและด้านมาตรการในการลดผลกระทบต่อสภาวะแวดล้อม
รวมทั้งการศึกษาความเป็นไปได้ทางการเงินของโครงการส่วนที่ขยาย

โครงการส่วนขยายของบริษัท เทิน-หินบูนจะรวมถึงอ่างเก็บน้ำใหม่ และโรงผลิตไฟฟ้า
ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำจากเขื่อนเดิม และรวมถึงการขยายการผลิตของโรงไฟฟ้าปัจจุบัน
โดยเฉพาะปริมาณไฟฟ้าที่ขายให้การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (การไฟฟ้าฝ่ายผลิต)
จะเพิ่มขึ้นจาก 210 เมกกะวัตต์ เป็น 440 เมกกะวัตต์ และอีก 60 เมกกะวัตต์จากโรงไฟฟ้าใหม่
จะถูกขายให้ Electricite du Laos (EdL)
ยังผลให้ปริมาณการผลิตทั้งหมดจากโครงการเพิ่มขึ้นไปถึง 500 เมกกะวัตต์

ปี 2551 เป็นปีแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญสำหรับโครงการเทิน-หินบูนส่วนขยาย
เนื่องจากได้มีการบรรลุข้อตกลงทางการค้าที่สำคัญ
ซึ่งยังผลให้โครงการส่วนขยายดำเนินงานต่อไปได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเจรจาต่อรองในส่วนแก้ไขของสัญญาระหว่างผู้ถือหุ้น
สัญญาการซื้อไฟฟ้ากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตและการไฟฟ้าลาว และ License Agreement
กับรัฐบาลลาว นอกจากนี้ ยังได้มีการเจรจาเกี่ยวกับสัญญาการก่อสร้างต่างๆ โดยได้คัดเลือกให้
ซีเอ็มซี จากประเทศอิตาลี เป็นผู้รับเหมาในงานโยธา VATech จากออสเตรีย
เป็นผู้รับเหมางานด้านเครื่องจักรกลและระบบไฟฟ้า
และบริษัทร่วมทุนระหว่างล็อกซ์เลย์และอาร์ซีอาร์จากประเทศไทย จะดำเนินการด้านสายส่งไฟฟ้า
ซึ่งสัญญาเหล่านี้นับเป็นสัญญาที่เกี่ยวเนื่องกับงานหลักที่สำคัญทั้งหมดในการดำเนินโครงการส่วนขยาย
และในปี 2551 ได้แจ้งต่อผู้รับเหมาของทุกสัญญาเพื่อให้เริ่มดำเนินการก่อสร้างแล้ว

ความสำเร็จที่สำคัญอย่างยิ่งของโครงการเทิน-หินบูนส่วนขยายคือ สามารถจัดหาเงินทุนประเภท
non-recourse จำนวนเทียบเท่ากว่า 600 ล้านเหรียญสหรัฐได้สำเร็จในเดือนตุลาคม
แม้จะเป็นช่วงวิกฤตทางการเงินที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์
และย่อมแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งมั่นคงของโครงการและผู้ร่วมลงทุน
เงินกู้ยืมดังกล่าวประกอบด้วยเงินดอลลาร์สหรัฐและเงินบาท โดย PNB Paribas, ANZ, KBC,
และธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทยเป็นแกนนำของสถาบันการเงินที่ให้กู้เป็นดอลลาร์สหรัฐ
และส่วนธนาคารกสิกรไทยเป็นแกนนำของสถาบันการเงินที่ให้การสนับสนุนเป็นเงินบาท
โดยมีธนาคารกรุงศรีอยุธยา ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย
ธนาคารนครหลวงไทย และธนาคารธนชาต เป็นผู้ให้กู้ร่วม

1.2 โครงการน้ำงึม 3

เป็นโครงการผลิตกระแสไฟฟ้าพลังน้ำขนาด 400 เมกกะวัตต์ และนับเป็นโครงการผลิตพลังงาน
ไฟฟ้าในลาวโครงการที่สองของกลุ่มบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ ซึ่งดำเนินการโดยบริษัท จี เอ็ม เอส
ลาว จำกัด เช่นเดียวกับ โครงการเทิน-หินบูน
ที่ตั้งของโครงการอยู่เหนือขึ้นไปทางต้นน้ำของโครงการน้ำงึม 1
ซึ่งเป็นโครงการผลิตกระแสไฟฟ้าพลังน้ำของรัฐบาลลาวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ในเดือนมีนาคม 2537
บริษัท จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด
ได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกับรัฐบาลลาวเพื่อร่วมทุนในการพัฒนาโครงการนี้ โดยบริษัทจี เอ็ม
เอส ลาว ถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 55 และ รัฐบาลลาวถือหุ้นร้อยละ 45

ในขั้นตอนแรกของการพัฒนาโครงการน้ำงึม 3 กลุ่ม Snowy Mountains Engineering
Corporation จากประเทศออสเตรเลีย
ได้รับเลือกให้เป็นผู้จัดทำรายงานการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการ
โดยรายงานฉบับสุดท้ายได้ยื่นเสนอเมื่อเดือนมีนาคม 2539
และได้รับการยอมรับจากรัฐบาลลาวเรียบร้อยแล้ว ในเดือนพฤศจิกายน 2540 บริษัท จี เอ็ม เอส
ลาว จำกัด ได้ลงนามในสัญญาพัฒนาโครงการ
ซึ่งนำไปสู่การลงนามในสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิกับรัฐบาลลาว และในวันที่ 29 ธันวาคม 2540
บริษัทจี เอ็ม เอส ลาว ก็ได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
เพื่อสรุปหลักเกณฑ์ทางการค้าซึ่งรวมทั้งพิกัดอัตราภาษีศุลกากร

ในขณะที่วิกฤตการณ์ทางการเงินของภูมิภาคเอเซียได้ชะลอการพัฒนาของโครงการลง
แต่งานโครงการก็ยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับสภาวะแวดล้อม
ในเดือนเมษายนและเดือนกันยายนของปี 2545 ได้มีการประชุมหารือร่วมกับเจ้าหน้าที่ระดับท้องถิ่น
ระดับจังหวัด และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลลาว
เกี่ยวกับเรื่องของแผนการดำเนินการทางสังคมและแผนการลดผลกระทบของสิ่งแวดล้อม
แผนเหล่านี้ได้สรุปและยื่นให้รัฐบาลลาวอนุมัติขั้นสุดท้ายในเดือนพฤศจิกายน
และได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลลาวในเดือนพฤษภาคม 2546 ทำให้โครงการน้ำงึม 3
เป็นโครงการแรกที่ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลลาว ภายใต้กฎหมายสิ่งแวดล้อมฉบับใหม่ซึ่งประกาศใช้
ตั้งแต่ปี 2543

ในปี 2547 เศรษฐกิจไทยฟื้นตัวดีขึ้น ส่งผลให้เกิดความสำเร็จที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของโครงการ
น้ำงึม 3 เมื่อการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (การไฟฟ้าฝ่ายผลิต)
ได้แจ้งความประสงค์ขอทบทวนการเจรจาเพื่อขอซื้อไฟฟ้าจากโครงการ
และได้จัดให้มีการประชุมขึ้นอีกหลายครั้งเกี่ยวกับเรื่องนี้
ด้วยเหตุที่ทั้งสองฝ่ายต้องการทบทวนการพิจารณาข้อเสนอเดิมอีกครั้ง

ความสำเร็จอีกประการหนึ่งในปี2548 คือ การลงนามในบันทึกข้อตกลง (MOU) ระหว่างบริษัท จี
เอ็ม เอส ลาว จำกัด บริษัท Marubeni และบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี โฮลดิ้ง จำกัด (“REGCO”)
เมื่อวันที่ 26 เมษายน2548
เพื่อสนับสนุนการเข้าร่วมโครงการของสองบริษัทใหม่ในการพัฒนาโครงการน้ำงึม 3
โดยมีสัดส่วนการลงทุนในการพัฒนาโครงการดังนี้ บริษัท จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด 27% บริษัท
Marubeni 25% REGCO 25% และรัฐบาลลาว 23%และต่อมาเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2549
ได้มีการลงนามในบันทึกข้อตกลง (MOU) เรื่องการซื้อไฟฟ้าจากโครงการกับการไฟฟ้าฝ่ายผลิต

ในปี 2550 นับเป็นก้าวสำคัญของโครงการ
ด้วยมีการลงนามในสัญญาการซื้อไฟฟ้ากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิต เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2550
และนอกเหนือจากนั้น ทางโครงการยังได้ดำเนินงานพัฒนาโครงการน้ำงึม 3 เพิ่มเติมขึ้นอย่างมาก
ประกอบด้วยการสำรวจภาคสนามเพิ่มเติมและการก่อสร้างเบื้องต้นควบคู่ไปกับการเจรจากับรัฐบาลลาว

ในปี 2551 อยู่ระหว่างการเจรจากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิต เพื่อหาข้อสรุปสำหรับสัญญาการซื้อไฟฟ้า
รวมถึงงานก่อสร้างพื้นฐาน และข้อสรุปในการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม และ License Agreement
กับรัฐบาลลาว

  2. โครงการในสาธารณรัฐประชาชนจีน

บริษัทจี เอ็ม เอส พาวเวอร์ จำกัด (มหาชน) (บริษัท จี เอ็ม เอส พาวเวอร์)
ได้มุ่งมั่นที่จะพัฒนาโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้าในภูมิภาค
จึงได้เข้าไปลงทุนในสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีน)
ซึ่งเป็นประเทศที่มีศักยภาพสูงด้านการผลิตกระแสไฟฟ้าและส่งกลับมายังประเทศไทยได้สะดวก
โดยในเดือนมีนาคม 2537 ได้มีการลงนามในข้อตกลงร่วมระหว่างบริษัทจี เอ็ม เอส พาวเวอร์
กับการไฟฟ้าแห่งมณฑลยูนนาน เพื่อจัดตั้งบริษัทร่วมทุนในการพัฒนาโครงการไฟฟ้าพลังน้ำ 3
โครงการในมณฑลยูนนาน ได้แก่ โครงการจินหง กาลันบา และเมงสง
ซึ่งโครงการทั้งหมดอยู่บนแม่น้ำโขงสายหลัก
โดยโครงการจินหงเป็นโครงการแรกที่ได้รับคัดเลือกให้พัฒนาและเป็นโครงการไฟฟ้าพลังน้ำขนาด
1,500 เมกกะวัตต์ ตั้งอยู่ห่างจากพรมแดนไทยประมาณ 300 กิโลเมตร
ด้วยเหตุที่โครงการนี้ตั้งอยู่ใกล้ประเทศไทย จึงสะดวกอย่างยิ่งที่จะส่งกระแสไฟฟ้ามายังประเทศไทย

2.1 โครงการจินหง

ในเดือนเมษายน 2538 บริษัทจี เอ็ม เอส พาวเวอร์ ร่วมลงทุนกับองค์กรไฟฟ้าส่วนภูมิภาคยูนนาน
เพื่อก่อตั้งบริษัท ยูนนาน จินหง ไฮโดรเพาเวอร์สเตชั่น คอนเซาท์ติ้ง จำกัด (บริษัท ยูนนาน
จินหง) โดยองค์กรไฟฟ้าส่วนภูมิภาคยูนนาน ถือหุ้นในอัตราร้อยละ 52 และบริษัท จี เอ็ม เอส
เพาเวอร์ ถือหุ้นในอัตราร้อยละ 48 และได้ร่วมทำสัญญากับสถาบันวิจัยและออกแบบสำรวจคุนหมิง
ซึ่งเป็นหน่วยงานสังกัดกระทรวงพลังงานไฟฟ้าของจีน เพื่อศึกษาความเป็นไปได้
และประเมินผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
ในส่วนของการเชื่อมต่อเพื่อส่งกระแสไฟฟ้ามายังประเทศไทยนั้น บริษัท ยูนนาน จินหง
ได้ร่วมทำสัญญากับสถาบันพลังงานไฟฟ้าตะวันตกเฉียงใต้แห่งประเทศจีน
และการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของระบบการส่งกระแสไฟฟ้าของโครงการในจีน
และระบบการส่งกระแสไฟฟ้าระหว่างประเทศลาวกับประเทศไทย ตามลำดับ
นอกจากนี้ได้มีการตั้งคณะทำงานต่างๆ ซึ่งนำโดยธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย
ตัวแทนจากสถาบันพลังงานไฟฟ้าตะวันตกเฉียงใต้แห่งประเทศจีน การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
หน่วยงานที่เกี่ยวข้องของรัฐบาลลาว และบริษัท ยูนนาน จินหง
เพื่อประกันความร่วมมืออย่างใกล้ชิดสำหรับการศึกษาความเป็นไปได้ของระบบการส่งกระแสไฟฟ้า

เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2541 บริษัทฯ ได้ร่วมลงนามในบันทึกความเข้าใจระหว่างรัฐบาลไทย
กับรัฐบาลจีน เพื่อสนับสนุนการส่งกระแสไฟฟ้าขนาด 3,000 เมกกะวัตต์ จากจีนมายังไทยภายในปี
2560 โครงการจินหงเป็นโครงการแรกที่ได้รับการพัฒนาภายใต้บันทึกความเข้าใจ
อันเป็นรากฐานที่จะนำไปสู่ความเข้าใจอันดีระหว่างรัฐบาลจีนและไทย
เพื่อการพัฒนาโครงการและจำหน่ายพลังงานไฟฟ้าให้แก่ประเทศไทย
และเป็นพื้นฐานสำหรับการเจรจา
ข้อตกลงการซื้อพลังงานไฟฟ้ากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย

ในปี 2543 การศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการขั้นสุดท้าย
โดยสถาบันวิจัยและออกแบบการสำรวจคุนหมิงก็ได้เสร็จสิ้นลง
และได้รับการอนุมัติและยอมรับโดยบริษัท ยูนนาน จินหง จากนั้น บริษัทจี เอ็ม เอส พาวเวอร์
และหุ้นส่วนจีนในบริษัท ยูนนาน จินหง
ก็ได้เตรียมดำเนินการขั้นต่อไปในการเริ่มงานพัฒนาโครงการจินหง โดยเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2543
ได้มีการลงนามในหนังสือแสดงเจตจำนงที่เมืองคุนหมิง
ระหว่างนักลงทุนจีนซึ่งจะถือหุ้นในอัตราส่วนร้อยละ 30 กับนักลงทุนไทยคือ บริษัท จี เอ็ม เอส
พาวเวอร์ ซึ่งจะถือหุ้นในอัตราส่วนร้อยละ 70 เพื่อร่วมลงทุนพัฒนาโครงการไฟฟ้าพลังน้ำ
ยูนนาน-จินหง

ในปี 2544
ได้เตรียมงานก่อสร้างโครงการตามข้อตกลงในสัญญาร่วมทุนเพื่อการพัฒนาโครงการไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนจินหง
ซึ่งสัญญาดังกล่าวทำขึ้นระหว่างผู้ลงทุนฝ่ายไทยคือ บริษัท จี เอ็ม เอส พาวเวอร์และผู้ลงทุนฝ่ายจีน
ซึ่งประกอบด้วยบรรษัทพลังงานแห่งชาติ การไฟฟ้ามณฑลยูนนาน
และสำนักงานพัฒนาและการลงทุนแห่งมณฑลยูนนาน เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2544
ผู้ลงทุนดังกล่าวได้ประชุมหารือกัน ณ นครปักกิ่ง
โดยที่ประชุมได้จัดตั้งคณะกรรมการดำเนินการและคณะทำงานขึ้น
เพื่อร่วมดำเนินการในการเตรียมงานก่อสร้างโครงการ

ในปี 2546 ได้มีการปฏิรูปหน่วยงานของบรรษัทพลังงานแห่งชาติ โดยแบ่งเป็นบริษัทผลิตกระแส
ไฟฟ้า 5 บริษัท และบริษัทสายส่งกระแสไฟฟ้า 2 บริษัท
เป็นผลให้การไฟฟ้ามณฑลยูนนานกลายเป็นบริษัทในเครือของ China Southern Power Grid
Co., Ltd. ซึ่งดูแลรับผิดชอบในเรื่องการส่งกระแสไฟฟ้าเพียงอย่างเดียว โดยมี China
Huaneng Group (CHNG) ซึ่งเป็น 1 ใน 5 ของบริษัทผู้ผลิตกระแสไฟฟ้า
เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบในเรื่องการพัฒนาการผลิตกระแสไฟฟ้าของแม่น้ำลานช้าง รวมทั้งโครงการจินหง

จากการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวของผู้ลงทุนฝ่ายจีนในโครงการจินหง CHNG และ จี เอ็ม เอส
พาวเวอร์ ได้ตกลงร่วมกันที่จะดำเนินโครงการจินหงต่อไป
โดยได้มีการปรับเปลี่ยนข้อตกลงบางประการ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้มีการตกลงในหลักการร่วมกันให้รวมการพัฒนาโครงการจินหง (1,500
เมกกะวัตต์) และโครงการ Nuozhadu (5,500 เมกกะวัตต์) อยู่ภายใต้ข้อตกลงเดียวกัน
ซึ่งได้มีการตกลงกันไว้แล้วระหว่างคณะกรรมการร่วมฝ่ายไทยและจีน ที่จะส่งกระแสไฟฟ้าจำนวน
3,000 เมกกะวัตต์ของทั้งสองโครงการนี้มายังประเทศไทย

เนื่องจากความต้องการใช้ไฟฟ้าในจีนได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว CHNG จึงได้เสนอให้เริ่มโครงการ
จินหง โดยการส่งกระแสไฟฟ้าไปที่จังหวัด Guangdong
ก่อนและจึงส่งมายังประเทศไทยตามความต้องการการใช้ไฟฟ้า ในอนาคต
ซึ่งทางเลือกดังกล่าวได้อยู่ระหว่างการทำการศึกษา
ในที่สุดเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของผู้ร่วมทุนฝ่ายจีน
ทำให้ต้องยกเลิกสำนักงานของโครงการจินหงไปในเดือน ธันวาคม 2546

  3. โครงการในประเทศไทย

3.1 โครงการไฟฟ้าบางบ่อ

บริษัทจี เอ็ม เอส พาวเวอร์ ได้ร่วมทุนกับบริษัท มารูเบนิ คอร์ปอเรชั่น ของประเทศญี่ปุ่น
จัดตั้งบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์ แอนด์ อิเล็คทริค จำกัด (บริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์) ขึ้น
โดยบริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ถือหุ้นในอัตราร้อยละ 67
เพื่อเข้าร่วมในการยื่นซองประกวดราคาโครงการผู้ผลิตกระแสไฟฟ้าอิสระ (IPP)
และโครงการอื่นๆ ของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (การไฟฟ้าฝ่ายผลิต)
เมื่อประมาณเดือนมิถุนายน 2538 และต่อมาในเดือนมีนาคม 2540
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตได้แจ้งว่าโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนร่วมบางบ่อขนาด 350
เมกกะวัตต์ของบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์ ซึ่งตั้งอยู่อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
เป็นผู้ได้รับการคัดเลือก และเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2540
การไฟฟ้าฝ่ายผลิตได้ลงนามในสัญญาซื้อกระแสไฟฟ้ากับบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์

ในปี 2542 การดำเนินการโครงสร้างที่สำคัญของบริษัท จี เอ็ม เอส พาวเวอร์
ได้ก้าวหน้าไปอย่างมาก โดยได้ดำเนินการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้นของบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์
โดยดึงเอาผู้ร่วมทุนที่มีศักยภาพเข้ามาเสริม อันได้แก่ TOTAL FINA S.A. (TOTAL)
จากประเทศฝรั่งเศส และ China Development Industrial Bank Inc. (CDIB)
จากไต้หวัน TOTAL เป็นบริษัทพลังงานที่ใหญ่ติดอันดับหนึ่งในห้าของโลก
ซึ่งให้ความสนใจการพัฒนาระบบก๊าซธรรมชาติในไทยและภูมิภาคใกล้เคียง
และได้เสนอโอกาสทางธุรกิจในอนาคตที่ดีต่อบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์
โดยได้เข้าซื้อหุ้นในอัตราร้อยละ 28 ของบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์ เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2542
ส่วน CDIB เป็นธนาคารเพื่ออุตสาหกรรมชั้นนำของไต้หวัน ซึ่งสนใจการลงทุนในประเทศไทย
และภูมิภาคใกล้เคียง และเป็นผู้ให้การสนับสนุนด้านการเงินที่สำคัญแก่บริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์
ได้เข้าซื้อหุ้นในอัตราร้อยละ 12 เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2542
ผลจากการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้นดังกล่าว ทำให้สัดส่วนการถือหุ้นของบริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์
ในบริษัทอีสเทิร์น เพาเวอร์ ลดลงเหลือร้อยละ 32 และบริษัท มารูเบนิ คอร์ปอเรชั่น
มีสัดส่วนการถือหุ้นลดลงเหลือร้อยละ 28 ซึ่งบริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์
ก็ยังคงเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดและเป็นผู้นำหลักในการพัฒนาบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์ ในขณะที่
บริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์
มีศักยภาพและโอกาสทางธุรกิจในอนาคตที่ดีขึ้นจากการเข้าร่วมทุนของสองบริษัทใหญ่ และต่อมาบริษัท
มารูเบนิ คอร์ปอเรชั่น ได้โอนหุ้นที่ถืออยู่ร้อยละ 28 ของบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์
ให้กับบริษัทในเครือชื่อบริษัท แอ็คเซีย เพาเวอร์ โฮลดิ้ง บี.วี.

ในปี 2543 โครงการไฟฟ้าบางบ่อประสบความสำเร็จในด้านการจัดหาเงินทุน โดยบริษัท อีสเทิร์น
เพาเวอร์ ได้ลงนามในสัญญากู้เงินเพื่อพัฒนาโครงการเป็นจำนวน 181,875,000
เหรียญสหรัฐเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2543 โดยเงินกู้รอบแรกที่โครงการได้รับมีจำนวนเกินกว่า
115 ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งจัดเตรียมโดย Citicorp, Tokai Bank, BNP Paribas, Credit
Agricole Indosuez และร่วมจัดการโดย Standard Chartered Bank
โดยมีหน่วยงานภาครัฐของประเทศญี่ปุ่น (MITI of Japan)
เป็นผู้รับประกันความเสี่ยงด้านการเมืองของเงินกู้ดังกล่าว
และเงินกู้รอบที่สองที่โครงการได้รับมีจำนวน 45 ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งสนับสนุนโดย TOTAL FINA
ELF S.A. และจัดเตรียมโดย BNP และร่วมจัดการโดย Credit Agricole Indusuez และ
Fortis Bank
นับว่าการจัดการด้านการเงินของโครงการไฟฟ้าบางบ่อในครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง
และถือเป็นธุรกรรมด้านการเงินครั้งสำคัญในภูมิภาคเอเชียนับตั้งแต่เกิดวิกฤตการณ์ทางการเงิน
ต่อมาในเดือนมีนาคม 2543
โครงการไฟฟ้าบางบ่อได้เบิกเงินรอบแรกเพื่อนำมาพัฒนาโครงการให้เป็นไปตามกำหนดโดยได้เริ่มดำเนินการตามสัญญาหลักต่างๆ
ได้แก่ สัญญาการก่อสร้างโครงการที่ได้ลงนามกับ Alstom Power (ชื่อเดิม ABB Power)
รวมทั้งสัญญาก่อสร้างสายส่งและท่อส่งก๊าซ ซึ่งได้ลงนามกับ Sumitomo Electric Industries
และ Italian Thai Development PLC. ตามลำดับ

โครงการไฟฟ้าบางบ่อได้ผ่านการทดสอบการเดินเครื่องครั้งสุดท้าย
และเดินเครื่องเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2546
ซึ่งบางช่วงอาจประสบปัญหาต่างๆในการพัฒนาโครงการอยู่บ้าง
แต่โครงการไฟฟ้าบางบ่อก็ใช้เงินลงทุนต่ำกว่างบประมาณที่ตั้งไว้ถึงประมาณ 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ซึ่งถือเป็นผลงานที่น่าภูมิใจสำหรับโครงการที่มีความยากและท้าทาย
นอกจากนี้โครงการยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
ในการเสด็จมาเป็นองค์ประธานเปิดโครงการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2546
พร้อมด้วยบุคคลสำคัญๆอีกหลายท่าน เพื่อร่วมฉลองความสำเร็จครั้งสำคัญของโครงการนี้

ในเดือนธันวาคม 2547 โครงการไฟฟ้าบางบ่อได้ประสบความสำเร็จอีกก้าวหนึ่ง โดยบริษัท จี เอ็ม
เอส พาวเวอร์ ได้ดำเนินการกู้เงินใหม่เพื่อชำระหนี้เดิม (refinancing) ได้สำเร็จ
ทั้งยังได้รับความสนับสนุนจากกลุ่มสถาบันการเงินกลุ่มใหม่ อันประกอบด้วย China Construction
Bank และ Bank of China จากประเทศจีน KBC Bank จากประเทศเบลเยี่ยม Sumitomo
Mitsui Banking Corporation จากประเทศญี่ปุ่น และ Citicorp จากสหรัฐอเมริกา การ
refinancing เงินกู้ครั้งนี้ ก่อให้เกิดผลประโยชน์แก่ผู้ถือหุ้นหลายประการ อาทิเช่น
การลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ การยกเลิกการประกันความเสี่ยงทางการเมือง
รวมทั้งการลดจำนวนเงินฝากสำรองเพื่อการชำระหนี้ลงเหลือ 3
เดือนของจำนวนเงินกู้ที่ครบกำหนดชำระในแต่ละ 6 เดือน

นอกจากความสำเร็จด้านการเงิน ปี 2548
โครงการไฟฟ้าบางบ่อได้ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวดโดยเป็นโครงการที่ได้รับการบันทึกในระดับโลกสำหรับการทำงานอย่างต่อเนื่องของเครื่องกังหันแก๊สรุ่น
GT-26 เมื่อมีการหยุดเดินเครื่องเพื่อทำการตรวจเช็คตามกำหนดในเดือนพฤศจิกายน เครื่อง
GT-26 ได้ทำงานอย่างต่อเนื่องไปแล้ว 189 วัน
ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ยาวนานกว่าสถิติโลกเดิมที่เคยมีบันทึกไว้ และในปี 2551
นับเป็นปีที่ดีอีกปีหนึ่งสำหรับบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์
เนื่องด้วยบริษัทมีผลประกอบการที่ดีอย่างต่อเนื่อง