1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจหลักของบริษัท4

    1. ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงการจัดจำหน่ายกับผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท

บริษัท สึมิกิน บูสซัน คอร์ปอเรชั่น จำกัด (“Sumikin Bussan Corporation” หรือ “สึมิกิน”)
เป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท และยังเป็นผู้ถือหุ้นของโรจนะเพาเวอร์
โดยสึมิกินเป็นตัวแทนการจัดจำหน่ายที่ดินรายใหญ่ของบริษัท
ซึ่งมีสัดส่วนการขายผ่านสึมิกินปีละประมาณ 70-80 ของการขายที่ดิน
ทั้งนี้สึมิกินได้รับผลตอบแทนในรูปของค่านายหน้าจากการขายที่ดิน ในอัตราร้อยละ 4
ของยอดขายที่ดิน ดังนั้นความเสี่ยงจากการที่สึมิกินอาจยกเลิกการเป็นตัวแทนจำหน่ายให้กับบริษัท
จะส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัท อย่างมีนัยสำคัญ

อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเป็นเวลานาน
ประกอบกับการมีผลประโยชน์ร่วมกันทั้งทางตรงและทางอ้อม
ความเสี่ยงในการยกเลิกเป็นตัวแทนจำหน่ายดังกล่าวจึงมีน้อยมาก

นอกจากนี้บริษัทมีการพัฒนาทีมงานขายของบริษัทเองอีกส่วนหนึ่งเพื่อทำการตลาดเพิ่มขึ้น
ซึ่งจะสามารถช่วยลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงการจัดจำหน่ายผ่านสึมิกินลงได้อีกทางหนึ่ง

2. ความเสี่ยงจากการมีนโยบายไม่สะสมที่ดินเป็นจำนวนมาก

โดยปกติ การที่บริษัทมีนโยบายในการถือครองที่ดินในแต่ละช่วงเวลาเป็นจำนวนไม่มากนัก
และจะจัดหาซื้อที่ดินเมื่อมีโครงการรองรับแล้วเท่านั้น
เว้นแต่จะเป็นที่ดินที่บริษัทฯเล็งเห็นว่ามีศักยภาพสูงในการพัฒนาและราคาอยู่ในระดับที่ให้ผลตอบแทนการลงทุนสูง
หรือที่ดินที่เป็นผืนใหญ่ ๆ ติดต่อกันแต่ราคาค่อนข้างต่ำ
ด้วยเหตุเหล่านี้ทำให้บริษัทไม่ต้องรับภาระดอกเบี้ยและแบกภาระต้นทุนที่ดินที่ยังไม่สามารถขายได้
แต่ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงที่ราคาที่ดินอาจเพิ่มสูงขึ้นในอนาคต
ซึ่งอาจส่งผลต่อความสามารถในการสร้างรายได้และทำกำไรของบริษัท

จากประสบการณ์ของบริษัทในระยะที่ผ่านมาจะพบว่าความเสี่ยงดังกล่าวมีไม่มากนัก
เนื่องจากปัจจุบันที่ดินที่อยู่บริเวณรอบโครงการของบริษัทเป็นที่ดินของรายย่อย
มีอำนาจต่อรองไม่สูงนัก ประกอบกับ บริษัทจะทำการซื้อที่ดินผ่านนายหน้า ซึ่งมีประสบการณ์
และมีความสามารถในการเจรจาต่อรองสูง
โดยมีการกำหนดราคาเป้าหมายที่ต้องการสำหรับที่ดินแต่ละแปลงเอาไว้
เพื่อป้องกันการซื้อที่ดินในราคาที่สูงเกินไปจนอาจส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของบริษัท
นอกจากนี้เนื่องจาก บริษัทมีการกำหนดกลยุทธ์ในการตั้งราคาแบบ Cost Plus
ซึ่งเป็นการกำหนดราคาขายโดยใช้ราคาทุนเป็นฐานในการคำนวณ
ดังนั้นเมื่อที่ดินที่รับซื้อเข้ามามีราคาแพงขึ้น ราคาขายก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย
ซึ่งที่ผ่านมาราคาของที่ดินที่ซื้อเพิ่มอยู่ในระดับที่ยอมรับได้
และราคาขายก็ได้รับการยอมรับจากผู้ซื้อว่าอยู่ในระดับที่สมเหตุสมผล

3. ความเสี่ยงด้านกฎหมายในธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จะมีความเสี่ยงเกี่ยวกับเรื่องการจัดสรรที่ดิน
การใช้พื้นที่ ตามพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543,
ประกาศคณะกรรมการการจัดสรรที่ดินกลางเรื่อง กำหนดขั้นตอนหลักเกณฑ์และวิธีการ
พิจารณาแผนผังโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดิน และการขอแก้ไขและเปลี่ยนแปลงแผนผังโครงการ,
ประกาศคณะกรรมการจัดสรรที่ดินฯ เรื่องกำหนดนโยบายการจัดสรรที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรม,
พระราชบัญญัติผังเมือง, พระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520
ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงกฎหรือข้อบังคับต่าง ๆ จะส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้ติดตามความเคลื่อนไหวต่าง ๆ
ของกฎระเบียบที่ออกมาและปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับแนวปฏิบัติของกฎหมายอยู่เสมอ

  4. ความเสี่ยงจากเงินลงทุนและลูกหนี้การค้า

บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีความเสี่ยงจากการกระจุกตัวของเงินลงทุนและลูกหนี้การค้าที่เกิดจากเงินสดและเงินลงทุนระยะสั้นที่มีนัยสำคัญ
เนื่องจากบริษัทย่อยได้นำเงินสดไปลงทุนในเงินลงทุนที่มีความเสี่ยงต่ำกับธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงินที่มีความน่าเชื่อถือ
และบริษัทมีนโยบายโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินที่ขายเมื่อลูกค้าชำระเงินครบถ้วนแล้ว

5. ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทย่อยแห่งหนึ่งมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนที่เกิดจากรายการซื้อสินทรัพย์ที่เป็นเงินตราต่างประเทศ
ซึ่งผู้บริหารมีนโยบายในการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
โดยการทำสัญญาระยะสั้นตามจำนวนเงินที่ต้องชำระในระหว่างปี
เพื่อป้องกันความเสี่ยงในระยะสั้นของอัตราแลกเปลี่ยน
ซึ่งเกิดจากความผันผวนของเงินตราต่างประเทศ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
บริษัทย่อยมีสัญญาซื้อเงินต่างประเทศล่วงหน้าคงเหลือ เป็นจำนวนเงิน 0.21 ล้านเหรียญสหรัฐ
โดยมีสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ จำนวนเงิน 24.10
ล้านเหรียญสหรัฐ

6. ความเสี่ยงจากการปรับสิทธิของใบแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญ

ตามเงื่อนไขการปรับสิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญ
กำหนดให้บริษัทต้องดำเนินการปรับราคาใช้สิทธิ
และอัตราการใช้สิทธิตลอดอายุของใบสำคัญแสดงสิทธิเพื่อไม่ให้สิทธิประโยชน์ของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิด้อยไปกว่าเดิม
เมื่อเกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ ภายหลังการออกใบสำคัญแสดงสิทธิ
อย่างไรก็ตามการปรับสิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิที่ออกในครั้งนี้
จะเป็นการปรับสิทธิเพื่อชดเชยมูลค่าที่แท้จริง (Intrinsic Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิเท่านั้น
ไม่ได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value) ด้วย
ดังนั้นผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิอาจมีความเสี่ยงที่จะได้รับสิทธิประโยชน์ที่น้อยลงจากการปรับสิทธิดังกล่าว
เนื่องจากวิธีปรับสิทธิดังกล่าวไม่อาจชดเชยสิทธิประโยชน์ของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิได้ครบถ้วน

7. ความเสี่ยงจากการเกิดอุทกภัย

บริษัทและบริษัทย่อย 2 แห่ง ตั้งโรงงานในแถบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา
ซึ่งมีความเสี่ยงจะเกิดอุทกภัยได้ในฤดูน้ำหลาก เพื่อป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทและบริษัทย่อยได้ทำประกันครอบคลุมถึงภัยธรรมชาติ
รวมทั้งได้สร้างเขื่อนป้องกันน้ำท่วมรอบโครงการ โดยเขื่อนจะเป็นแบบระบบเข็มพืด คอนกรีต
(พื้นผิวแบบลอนลูกฟูก) ความสูง 6.05 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล

8. ความเสี่ยงจากการไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาซื้อขายไฟฟ้า

โรจนะเพาเวอร์ มีสัญญาที่จะขายไฟฟ้าให้กับลูกค้าหลายราย ซึ่ง กฟผ. จัดเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุด
โดยรายได้จากการขายไฟฟ้าให้ กฟผ. นั้นมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 40
ของรายได้จากการขายไฟฟ้าทั้งหมด ดังนั้น โรจนะเพาเวอร์ จึงมีความเสี่ยงหาก กฟผ.
ยกเลิกสัญญาซื้อขายไฟฟ้าดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงจากการไม่สามารถปฏิบัติตามสัญญาซื้อขายไฟฟ้านั้นมีไม่มากนัก
เนื่องจากสัญญาซื้อขายไฟฟ้าที่โรจนะเพาเวอร์ทำกับ กฟผ. นั้นเป็นสัญญาซื้อขายไฟฟ้าระยะยาว
ซึ่งมีระยะเวลาตามสัญญาทั้งสิ้น 25 ปี โดยที่คู่สัญญาสามารถต่อสัญญาหลังจากครบอายุสัญญาได้อีก
ซึ่งสัญญานี้เริ่มมีผลตั้งแต่บริษัทเริ่มมีการจำหน่ายไฟฟ้าให้กับ กฟผ. ในปี 2542
ปัจจุบันมีอายุสัญญาคงเหลือประมาณ 12 ปี

นอกจากนี้แม้ว่าในระหว่างอายุสัญญา กฟผ.
จะมีสิทธิบอกเลิกสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากับโรจนะเพาเวอร์ได้
หากโรจนะเพาเวอร์ไม่สามารถปฏิบัติตามข้อกำหนดตามเงื่อนไขที่เกี่ยวกับมาตรฐานคุณภาพไฟฟ้าที่ผู้ผลิตไฟฟ้ารายเล็กพึงต้องปฏิบัติ
(SPP Grid Code) ที่ระบุในสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากับ กฟผ. ได้ แต่จากผลการดำเนินงานที่ผ่านมา
นับตั้งแต่วันเริ่มต้นซื้อขายไฟฟ้าจนกระทั่งถึงปัจจุบัน
โรจนะเพาเวอร์สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขสำคัญต่างๆ ที่ระบุไว้ในสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากับ กฟผ.
ได้ครบถ้วน โดยไม่เคยทำผิดเงื่อนไขในสัญญาซื้อขายดังกล่าวอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งนี้
เนื่องจากเครื่องจักรและอุปกรณ์ที่

ใช้ในการผลิตไฟฟ้านั้น ใช้เทคโนโลยีที่มีมาตรฐานและเป็นที่ยอมรับกันทั่วโลก
และมีการบำรุงรักษาอย่างสม่ำเสมอ โดยใช้บริการจากบริษัท ออปอเรชั่นแนล เอ็นเนอร์ยี่ กรุ๊ป
จำกัด (“OEG”) ซึ่งเป็นบริษัทร่วมของบริษัท
ประกอบด้วยผู้บริหารและพนักงานที่มีความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ในการบริหารโรงไฟฟ้าทั้งในและต่างประเทศ

9. ความเสี่ยงจากการผันแปรของราคาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต

ก๊าซธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิงหลักที่ใช้ในการผลิตไฟฟ้าและไอน้ำของโรจนะเพาเวอร์
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงของราคาก๊าซธรรมชาติจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อต้นทุนการผลิตไฟฟ้าของโรจนะเพาเวอร์
อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นกับโรจนะเพาเวอร์
จากผลกระทบของการผันผวนของราคาก๊าซธรรมชาติจัดอยู่ในเกณฑ์ต่ำ
เนื่องจากสูตรการคำนวณค่าพลังงานไฟฟ้าในสัญญาซื้อขายไฟฟ้า กับ กฟผ.
นั้นได้มีการคำนวณให้แปรผันตามต้นทุนจริงของราคาก๊าซธรรมชาติที่โรจนะเพาเวอร์ซื้อจาก ปตท.
ทำให้โรจนะเพาเวอร์ได้รับการชดเชยผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงราคาก๊าซธรรมชาติในส่วนของการผลิตไฟฟ้าที่ขายให้
กฟผ. ทั้งหมด สำหรับค่าพลังงานไฟฟ้าที่ได้รับจากลูกค้ารายอื่นๆ
นั้นอิงกับสูตรค่าไฟฟ้าของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (“กฟภ.”)
โดยค่าไฟฟ้าส่วนหนึ่งจะแปรผันตามต้นทุนเชื้อเพลิงและอัตราแลกเปลี่ยนซึ่งเรียกว่าสูตรปรับอัตราค่าไฟฟ้าอัตโนมัติ
(FT) ทำให้ค่าพลังงานไฟฟ้าของลูกค้ารายอื่นๆ
มีการปรับตามการเปลี่ยนแปลงของราคาก๊าซธรรมชาติเช่นเดียวกัน ดังนั้น
ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตไฟฟ้าของบริษัทถือว่าอยู่ในเกณฑ์ต่ำเนื่องจากได้รับการชดเชยจากการปรับปรุงค่าพลังงานไฟฟ้าดังที่ได้กล่าวมา

10. ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมาย ข้อบังคับ และนโยบายของภาครัฐบาลไทย
ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจผลิตและจำหน่ายไฟฟ้า

เนื่องจากธุรกิจการผลิตและจำหน่ายไฟฟ้าเป็นกิจการสาธารณูปโภคพื้นฐานที่มีความจำเป็นต่อประชาชน
ดังนั้น หากรัฐบาลมีการเปลี่ยนแปลงกฏหมาย ข้อบังคับ
และนโยบายที่เกี่ยวข้องกับการซื้อขายไฟฟ้าของ กฟผ. กับภาคเอกชน
หรือการปรับโครงสร้างกิจการไฟฟ้าของรัฐบาล
อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินกิจการของโรจนะเพาเวอร์ในอนาคตได้
ซึ่งยังไม่สามารถประเมินผลกระทบได้ในปัจจุบัน

ความเสี่ยงด้านการเงิน

ณ สิ้นปี 2555 บริษัทและบริษัทย่อย มีเงินกู้ยืมทั้งระยะสั้นและระยะยาวจากสถาบันการเงิน จำนวน
19,422.67 ล้านบาท เพื่อลงทุนในโครงการการพัฒนาที่ดินและขยายธุรกิจ
โดยจะต้องชำระคืนเงินต้นทุก ๆ ไตรมาสและชำระค่าดอกเบี้ยทุก ๆ เดือน
โดยบริษัทมีข้อตกลงกับสถาบันการเงินเจ้าหนี้ ดังนี้

เงินกู้ระยะยาว D/E* งบการเงินรวม ไม่เกิน 2.50 เท่า งบการเงินเฉพาะกิจการ 1.75 เท่า

หุ้นกู้ D/E** งบการเงินรวม ไม่เกิน 2.75 เท่า

โดยปัจจุบันบริษัทมี D/E เท่ากับ 2.64 และ 2.08 เท่า ตามลำดับ
ซึ่งเกิดจากการนำเงินไปฟื้นฟูโครงการและขยายโครงการเพื่อก่อให้เกิดรายได้ในอนาคต
ซึ่งทางธนาคารและสถาบันการเงินเจ้าหนี้ทุกแห่งได้เข้าใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้นและให้ความยินยอมผ่อนผันและปรับเงื่อนไขต่าง
ๆ ให้สอดคล้องกับการขยายตัวของบริษัท

(*D/E คำนวณจาก ส่วนหนี้สินรวมต่อส่วนของเจ้าของตามงบการเงินรวม

**D/E คำนวณจาก ส่วนหนี้สินโดยไม่รวมถึงหนี้ในทางการค้าปกติ(Trade Payable debts)
ต่อส่วนของเจ้าของตามงบการเงินรวม)