7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

ทอท. มีการดำเนินกระบวนพิจารณาทางศาลและอนุญาโตตุลาการที่ไม่อยู่ในทางการค้าปกติของ
ทอท. โดยเดิมในฐานะที่ ทอท. เป็นรัฐวิสาหกิจ ทอท.
ต้องให้สำนักงานอัยการสูงสุดเป็นผู้ดำเนินการด้านการฟ้องร้องหรือแก้ต่างทั้งหมด
ในกรณีคดีแพ่งระหว่างหน่วยงานของรัฐ หรือหน่วยงานราชการ หรือรัฐวิสาหกิจ
ต้องเสนอเรื่องให้สำนักงานอัยการสูงสุดเพื่อให้คณะกรรมการพิจารณาชี้ขาดการยุติในการดำเนินคดีแพ่งของส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพิจารณาตัดสินชี้ขาดและนำเสนอให้คณะ
รัฐมนตรีเพื่อทราบต่อไป

7.1 ข้อพิพาทกับกรุงเทพมหานครเรื่องการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดิน

ในรอบบัญชีปี 2542 ถึงรอบบัญชีปี 2548 ทอท. ได้รับแจ้งการประเมินให้เสียภาษีโรงเรือนและที่ดิน
(“ภาษีโรงเรือน”)
ในส่วนของท่าอากาศยานกรุงเทพจากกรุงเทพมหานคร เป็นเงิน 2,516.50 ล้านบาท แต่ ทอท.
ได้ชำระภาษีจำนวนเงิน 1,009.38 ล้านบาท ส่วนที่เหลือจำนวน 1,507.12 ล้านบาท
ได้อุทธรณ์ต่อกรุงเทพมหานคร
และเสนอเรื่องให้สำนักงานอัยการสูงสุดเพื่อให้คณะกรรมการพิจารณาชี้ขาดการยุติในการดำเนินคดีแพ่งของส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องพิจารณา
อย่างไรก็ตาม ทอท. ได้ตั้งค้างจ่ายค่าภาษีโรงเรือนส่วนที่ยังไม่ชำระดังกล่าวแล้ว
นอกจากนี้ได้บันทึกค่าปรับเป็นเงินประมาณ 145.15 ล้านบาท ตามนัยมาตรา 43 (4)
แห่งพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2534 ซึ่งเมื่อวันที่ 24
มีนาคม 2548 สำนักงานอัยการสูงสุดได้มีหนังสือแจ้งผลการชี้ขาดของคณะกรรมการ ฯ ให้
ทอท.ทราบ โดยคณะกรรมการ ฯ
ตัดสินชี้ขาดให้กำหนดจำนวนค่าเช่าพื้นที่ในบริเวณท่าอากาศยานกรุงเทพที่สมควรให้เช่าได้โดยแบ่งเป็นช่วงปีภาษี
3 ช่วง ในปีภาษี 2538 ถึงปีภาษี 2540 คิดค่าเช่าในพื้นที่ในอาคารผู้โดยสารตามสัญญาเช่าบวกด้วย
ร้อยละ 20 ของค่าผลประโยชน์ตอบแทนแต่รวมกันแล้วสูงสุดต้องไม่เกิน 2,200.- บาท
สำหรับปีภาษี 2541 – 2543 ไม่เกิน 2,000.- บาท สำหรับปีภาษี 2544 – 2546 ไม่เกิน
2,500.- บาท สำหรับพื้นที่ในอาคารอื่นที่ไม่ได้ให้เช่าเพื่อเป็นที่จอดรถ คิดค่าเช่าตามสัญญาเช่า
บวกด้วย ร้อยละ 20 ของค่าผลประโยชน์ตอบแทนแต่รวมกันแล้วสูงสุดต้องไม่เกินอัตรา สำหรับปีภาษี
2538 – 2540 700.- บาท, สำหรับปีภาษี 2541 – 2543 ไม่เกิน 600.- บาท
และสำหรับปีภาษี 2544 – 2546 ไม่เกิน 800.- บาท
สำหรับพื้นที่ภายนอกอาคารและในอาคารที่ให้เช่าเพื่อเป็นที่จอดรถ คิดค่าเช่าตามสัญญาบวกด้วย
ร้อยละ 20 ของค่าผลประโยชน์ตอบแทนแต่รวมกันแล้วสูงสุดต้องไม่เกินอัตราสำหรับปีภาษี 2538 –
2540 180.- บาท, สำหรับปีภาษี 2541 – 2543 ไม่เกิน 150.- บาท และสำหรับปีภาษี 2544-
2546 ไม่เกิน 200.- บาท ทั้งนี้จำนวนค่าเช่าของผู้เช่าแต่ละรายในปี 2538-2546
ต้องไม่เกินจำนวนค่ารายปีของผู้เช่าแต่ละรายนั้น ๆ ที่กรุงเทพมหานครได้ประเมินไว้
ซึ่งผลจากการพิจารณาชี้ขาดนี้ ทอท. จะได้รับเงินค่าภาษีที่จ่ายเกินไปคืนจากกรุงเทพมหานคร
เป็นเงิน 570.69 ล้านบาท โดย ทอท.มีหนังสือลงวันที่ 11 เมษายน 2548
แจ้งกรุงเทพมหานครขอคืนค่าภาษีโรงเรือนที่ ทอท.ชำระไว้เกินจำนวน 570.69 ล้านบาทแล้ว
ขณะนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของกรุงเทพมหานคร โดย ทอท.อาจใช้วิธีหักกลบภาษี ฯ ปี 2548
ที่กำลังอยู่ระหว่างประเมินค่ารายปี ทั้งนี้
ทอท.ได้หารือกับผู้แทนกรุงเทพมหานครอย่างไม่เป็นทางการมีความเห็นร่วมกันว่าสมควรใช้ค่าดัชนีผู้บริโภค
(Consumer Price Index : CPI)
ของแต่ละปีเป็นตัวประกอบในการกำหนดค่าเช่าเพื่อเป็นฐานการคำนวณค่ารายปีนั้น ๆ

7.2 ข้อพิพาทอื่น ๆ (เฉพาะคดีที่มีทุนทรัพย์สูงเกินกว่า 50 ล้านบาท
หรือเรื่องร้องเรียนที่อาจจะส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของ ทอท.)

7.2.1 คดีกับบริษัท แอร์พอร์ต แอสโซซิเอท จำกัด

เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2543 บริษัท แอร์พอร์ต แอสโซซิเอท จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทที่ดำเนินการให้บริการรถลีมูซีน ได้ยื่นฟ้อง ทอท.ต่อศาลแพ่งฐานผิดสัญญา โดยอ้างว่า
ทอท.ใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาอนุญาตให้ดำเนินกิจการรับ-ส่งผู้โดยสาร ณ อาคาร

ผู้โดยสารระหว่างประเทศ ท่าอากาศยานกรุงเทพที่บริษัท ฯ ทำกับ ทอท.โดยไม่สุจริต
โดยเรียกค่าเสียหายเป็นเงินประมาณ

610 ล้านบาท อย่างไรก็ดี เนื่องจากศาลแพ่งได้มีคำสั่งคุ้มครองระหว่างพิจารณา
และให้โจทก์สามารถประกอบกิจการต่อไปได้

จนกว่าศาลจะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่น ดังนั้น
หากศาลพิจารณาให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีและสามารถประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่า

จะครบกำหนดอายุสัญญา ทอท.จะไม่ต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายตามจำนวนที่โจทก์ฟ้อง
และในระหว่างการดำเนินกระบวนพิจารณาคดี ศาลแพ่งมีคำสั่งยกเลิกวิธีการคุ้มครองชั่วคราวโจทก์
ด้วยเหตุที่อายุสัญญาที่ศาลได้อาศัยเป็นหลักในการมีคำสั่ง

คุ้มครองชั่วคราวได้สิ้นสุดลง และให้ ทอท.รับเงินวางประกันความเสียหายจากศาลได้
ซึ่งต่อมาศาลแพ่งได้มีคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความด้วยเหตุที่บริษัท ฯ
ได้ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องคดี ซึ่ง ทอท.ไม่คัดค้านและศาลอนุญาตให้ถอนฟ้องได้

7.2.2 คดีกับอดีตผู้บริหารระดับสูงของ ทอท.

ทอท. และอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ บทม. อยู่ในระหว่างการถูกดำเนินคดีทางอาญา
เมื่อเดือนมิถุนายน 2545 อดีตกรรมการ ทอท. รายหนึ่งได้ยื่นฟ้องคดีอาญาต่อ ทอท.
และจำเลยอื่นอีก 3 คน ในข้อหาดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่
แจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน และเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ
และหมิ่นประมาทซึ่งล้วนเป็นความผิดทางอาญาภายใต้กฎหมายไทย
ทั้งนี้เนื่องจากคณะรัฐมนตรีได้มีมติให้อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ ทอท. ดังกล่าวซึ่งเป็นผู้บริหารของ
บทม. ด้วย พ้นจากตำแหน่งเพราะบกพร่องต่อหน้าที่หรือหย่อนความสามารถในการปฏิบัติงาน
และศาลที่มีอำนาจตัดสินคดีได้ยกฟ้องคดีดังกล่าว
ซึ่งปัจจุบันคดีอยู่ในระหว่างการอุทธรณ์คำสั่งของศาลที่ยกฟ้องและ ทอท. ไม่สามารถระบุได้ว่า
การพิจารณา ตัดสินคดีดังกล่าวจะเสร็จสิ้นเมื่อใด หากผลการพิจารณาออกมาในลักษณะที่ไม่เป็นคุณแก่
ทอท. แล้ว ทอท. อาจต้องชำระค่าปรับในจำนวนซึ่ง ทอท. เห็นว่าไม่ใช่จำนวนที่สูง อย่างไรก็ตาม
ผลการพิจารณาที่ไม่เป็นคุณดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงและความสัมพันธ์ระหว่าง ทอท.
และบุคลากร รวมทั้งลูกค้าของ ทอท. ได้

7.2.3 คดีกับห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเมนท์

เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2545 ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเม้นท์ ได้ฟ้องร้อง
ทอท.เป็นคดีแพ่งโดยอ้างว่า
ทอท.บอกเลิกสัญญาอนุญาตให้ประกอบกิจการลานจอดรถยนต์และเช่าพื้นที่โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
และศาลได้มีคำสั่งคุ้มครอง ชั่วคราวในระหว่างพิจารณา สืบเนื่องจากกรณีที่ ทอท.กับ
ห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเม้นท์
ได้ตกลงทำสัญญาอนุญาตให้ประกอบกิจการลานจอดรถยนต์และเช่าพื้นที่ ณ ท่าอากาศยานเชียงใหม่
เพื่อให้บริการลานจอดรถยนต์สำหรับลูกค้า
ที่มาใช้บริการที่ท่าอากาศยาน โดยสัญญาอนุญาตและสัญญาเช่ามีระยะเวลาสามปีตั้งแต่วันที่ 1
กุมภาพันธ์ 2545 ถึง 31 มกราคม 2548 ต่อมาห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเม้นท์
มิได้ชำระค่าเช่าและค่าตอบแทนจากการได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการ
ทอท.จึงได้ยื่นหนังสือบอกเลิกสัญญากับห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเม้นท์ เมื่อวันที่ 9
ธันวาคม 2545 ภายหลังจากที่ได้ผ่อนผันการชำระเงินให้แล้วหลายครั้ง
และตามคำฟ้องห้างหุ้นส่วนจำกัด บางกอก อินฟินิตี้ แมนเนจเม้นท์ ฟ้องเรียกค่าเสียหายจาก ทอท.
จำนวน 757.5 ล้านบาท ซึ่ง
ทอท.เห็นว่าเป็นค่าเสียหายที่สูงมากและไม่มีเหตุผลที่จะต้องรับผิดชอบในจำนวนค่าเสียหายดังกล่าว
ต่อมาศาลแพ่งมีคำสั่งยกเลิกวิธีการคุ้มครองชั่วคราวโจทก์ตามคำร้องขอของ ทอท.
ด้วยเหตุที่อายุสัญญาที่ศาลได้อาศัยเป็นหลักในการมีคำสั่งคุ้มครองได้สิ้นสุดลงและให้
ทอท.รับเงินวางประกันความเสียหายจากศาลได้เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2548
ซึ่งจะได้มีการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีที่ยื่นฟ้องตามปกติต่อไป

3.  กระบวนการอนุญาโตตุลาการ

    7.3.1 ข้อพิพาทกับบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด

ทอท. กับ บริษัท แอร์พอร์ต ดิวตี้ฟรี จำกัด มีข้อพิพาทต่อกันกรณีที่ ทอท. แจ้งขอให้บริษัทฯ
ชำระเงินค่าตอบแทนขั้นต่ำ ตามสัญญาเพิ่มขึ้นในปี 2541 – 2544 เป็นเงิน 442.170 ล้านบาท
แต่บริษัทฯ ยังคงเพิกเฉย ทอท. ได้เจรจาทำความตกลงกับบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด
ซึ่งเป็นคู่สัญญาร่วมทุนกับ ทอท. ตามสัญญาร่วมลงทุนจัดตั้งบริษัท แอร์พอร์ต ดิวตี้ฟรี จำกัด เมื่อวันที่
2 กรกฏาคม 2546 แต่ไม่สามารถทำความตกลงกันได้ พนักงานอัยการได้นัดผู้แทนของ ทอท.
ให้ถ้อยคำเพิ่มเติมในวันที่ 25 กรกฎาคม 2546 และให้ ทอท.
ส่งรายละเอียดที่เป็นข้อพิพาททั้งหมดเสนอบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด
ทราบเป็นลายลักษณ์อักษรอีกครั้งหนึ่งก่อนจะเสนอเรื่องเข้าสู่กระบวนการอนุญาโตตุลาการ
ขณะนี้อยู่ในระหว่างการเสนอข้อพิพาทให้บริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด ทราบ
และดำเนินการแต่งตั้งอนุญาโตตุลาการของบริษัท บี.เอ.ดี.เอฟ. จำกัด
จำนวนเงินค่าตอบแทนดังกล่าวยังไม่ได้บันทึกบัญชี

7.4 คดีปกครอง

7.4.1 คดีปกครองเกี่ยวกับการประมูลงานจ้างปรับปรุงทางวิ่ง

เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2545
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้แจ้งให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติดำเนินการสอบสวนเกี่ยวกับความผิดปกติในการจัดจ้างผู้รับเหมาเพื่อปรับปรุงทางวิ่งที่ท่าอากาศยานภูเก็ต
ข้อกล่าวหาดังกล่าว ระบุว่าคณะกรรมการจัดจ้างของ ทอท.
ได้ละเลยที่จะปฏิบัติตามขั้นตอนการประมูลในระหว่างการคัดเลือกผู้รับเหมาสำหรับการ
ก่อสร้างเพื่อปรับปรุงทางวิ่ง
ซึ่งถือว่ามีความผิดทางอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ
พ.ศ. 2542 ทั้งนี้ สัญญางานปรับปรุงทางวิ่งท่าอากาศยานภูเก็ตมีมูลค่า 258.7 ล้านบาท
ภายใต้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง ทอท. เชื่อว่าคณะกรรมการจัดจ้างของ ทอท.
ได้ปฏิบัติตามขั้นตอนการจัดจ้างของบริษัทและมิได้กระทำผิดกฎหมายแต่ประการใดในการคัดเลือกผู้เสนอราคาสัญญางานปรับปรุงทางวิ่งท่าอากาศยานดังกล่าว
คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติมีหน้าที่ต้องดำเนินการสอบสวนข้อกล่าวหาเกี่ยวกับความผิดปกติต่าง
ๆ ในการเข้าทำสัญญาดังกล่าวโดยรัฐวิสาหกิจ ทั้งนี้แม้ว่าข้อกล่าวหาดังกล่าวจะไม่มีมูลความจริงใด
ๆ เลยก็ตาม ณ ขณะนี้
เรื่องดังกล่าวยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
แห่งชาติ นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2544 และวันที่ 6 ธันวาคม 2544 เอกชน
ผู้ถูกตัดสิทธิในการประมูลงานจ้างปรับปรุงทางวิ่ง
ที่ท่าอากาศยานภูเก็ตและท่าอากาศยานเชียงใหม่ได้ยื่นฟ้อง ทอท. และคณะกรรมการจัดจ้างของ
ทอท. เป็นคดีต่อศาลปกครองด้วยเช่นเดียวกัน แต่คดียังไม่มีความคืบหน้าแต่อย่างใด

2.  คดีปกครองกับอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ของ ทอท.

เมื่อเดือนเมษายน 2546 หลังจากที่ ทอท.ได้เลิกจ้างกรรมการผู้จัดการใหญ่ของ
ทอท.เนื่องจากกระทำผิดสัญญาจ้าง ซึ่งอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ได้ฟ้องร้อง ทอท.ต่อศาลแพ่ง
ในข้อหาผิดสัญญาจ้างเป็นผู้บริหาร, พระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ.2540
โดยให้ชำระเงินค่าตอบแทนและค่าเสียหายเป็นเงินประมาณ 98 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม
ประเด็นตามคำฟ้องและในส่วนของค่าเสียหาย
ทอท.ยังมีข้อโต้แย้งและอดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ต้องนำสืบในชั้นศาลให้ได้ความต่อไป

กรณีร้องเรียนเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการครัวการบิน

เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2547
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้มีหนังสือถึงกระทรวงคมนาคมเพื่อขอให้ชี้แจงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการครัวการบิน
ณ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
สืบเนื่องจากมีผู้ยื่นข้อเสนอเข้าร่วมงานเพื่อดำเนินโครงการดังกล่าวร้องเรียนว่า Bangkok Air
Catering Joint Venture
ซึ่งเป็นผู้ได้รับการคัดเลือกมีคุณสมบัติไม่เป็นไปตามข้อกำหนดและขอบเขตรายละเอียด (TOR)
ของโครงการ
เนื่องจากขาดประสบการณ์การบริการครัวการบินซึ่งวัดจากจำนวนมื้ออาหารที่ให้บริการตามที่ TOR
กำหนด นอกจากนี้
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินยังได้กล่าวอ้างถึงการไม่เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับข้อสังเกตบางประการของที่ปรึกษาโครงการเกี่ยวกับความไม่สอดคล้องของจำนวนมื้ออาหารที่ให้บริการและข้อมูลอื่น
ๆ เช่น จำนวน
ผู้โดยสาร ที่ได้นำเสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการ
กระทรวงคมนาคมจึงได้สั่งการให้ ทอท.
ในฐานะหน่วยงานผู้รับผิดชอบโครงการดังกล่าวตรวจสอบข้อร้องเรียนและชี้แจงข้อเท็จจริงทั้งหมด
ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการได้พิจารณาตรวจสอบแล้ว
และรายงานให้กระทรวงคมนาคมและสำนักงานการตรวจเงิน แผ่นดินทราบว่า Bangkok Air
Catering Joint Venture มีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดใน TOR
ในส่วนของข้อสังเกตของที่ปรึกษาโครงการซึ่งสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินกล่าวอ้างนั้นไม่ปรากฏว่ามีการตั้งข้อสังเกตตามที่สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินกล่าวอ้างแต่ประการใด
ทั้งนี้ กระทรวงคมนาคมได้นำเสนอให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ได้รับสิทธิดำเนินงาน
โครงการครัวการบินตามที่คณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการเสนอแล้ว
ปัจจุบันสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินยังไม่ได้สรุปผลการพิจารณาให้ ทอท.ทราบแต่อย่างใด

7.4.4
กรณีร้องเรียนเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการคลังสินค้าและโครงการอุปกรณ์บริการภาคพื้นดินและสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการซ่อมบำรุง

เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2547
สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้มีหนังสือถึงกระทรวงคมนาคมเพื่อขอให้ชี้แจงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานในโครงการคลังสินค้าและโครงการอุปกรณ์บริการภาคพื้นดินและสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการซ่อมบำรุงซึ่งมี
WFS-PG Cargo Joint Venture (ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ดับบลิวเอฟเอสพีจีคาร์โก้
จำกัด) และ WFS-PG Ramp Joint Venture (ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท
บริการภาคพื้นการบินกรุงเทพเวิล์ดไวด์ไฟลท์เซอร์วิส จำกัด)
เป็นผู้ได้รับการคัดเลือกให้ดำเนินงานโครงการดังกล่าวตามลำดับ
โดยสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินตั้งข้อสังเกตว่าผู้ยื่นข้อเสนอที่ได้รับอนุญาตในโครงการทั้งสองโครงการยื่นข้อเสนอไม่ครบถ้วนตามข้อกำหนดของ
TOR ในสาระสำคัญ เช่น
ไม่มีการระบุในเอกสารข้อเสนอว่าจะมีการติดตั้งระบบจัดเก็บสินค้าอัตโนมัติภายในอาคารคลังสินค้า
ทั้งยังมีการตั้งรายรับของโครงการสูงมากกว่าที่ควรซึ่งจะมีผลให้ค่าบริการที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิสูงกว่าที่ควรจะเป็น
และมูลค่าของโครงการแต่ละโครงการที่เสนอมีจำนวนไม่ถึงหนึ่งพันล้านบาทซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ในเรื่องจำนวนเงินขั้นต่ำที่ต้องนำมาลงทุนตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ. 2535

กระทรวงคมนาคมจึงได้สั่งการให้ ทอท.
ในฐานะหน่วยงานผู้รับผิดชอบโครงการดังกล่าวตรวจสอบข้อร้องเรียนและชี้แจงข้อเท็จจริงทั้งหมด
ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาคัดเลือกเอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการได้ชี้แจงว่า TOR
ของโครงการเป็นเพียงตัวอย่างขอบเขตในการดำเนินการของโครงการเท่านั้น
มิใช่ข้อบังคับเฉพาะเจาะจงในรายละเอียด เนื่องจากทอท.
ต้องการให้การดำเนินงานมีความยืดหยุ่นเพียงพอที่จะให้เอกชนได้ใช้ความรู้ความสามารถอย่างเต็มที่ในการเลือกใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสม
ดังนั้น จึงไม่จำเป็นต้องระบุรายการในเอกสารข้อเสนอตามข้อกำหนดของ TOR ทุกประการ
สำหรับประเด็นเรื่องมูลค่าโครงการนั้น ทอท. ได้ชี้แจงว่า
แม้ว่ามูลค่าของโครงการแต่ละโครงการจะมีมูลค่าต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดแต่เนื่องจากกระทรวงการคลังได้เคยให้ความเห็นต่อการดำเนินการคลังสินค้าและโครงการอุปกรณ์บริการภาคพื้นดินฯ
ไว้ว่า กรณีที่โครงการมีลักษณะของธุรกิจเป็นอย่างเดียวกันและต่อเนื่อง
แม้ว่าแบ่งให้เอกชนหลายรายเข้าร่วมงานโดยทำสัญญาเป็นราย ๆ นั้น
ต้องคิดมูลค่ารวมทั้งหมดของทุกโครงการโดยถือเป็นโครงการเดียว ดังนั้น
จึงต้องคำนวณมูลค่าการลงทุนรวมของโครงการทั้งสองโดยคิดรวมมูลค่าการลงทุนของ บมจ.
การบินไทย ซึ่งเป็นผู้ประกอบการอีกรายหนึ่งด้วย
และประเด็นเรื่องสมมติฐานรายรับและอัตราค่าบริการนั้นเป็นเพียงข้อเสนอของ
เอกชนเพียงฝ่ายเดียวซึ่ง ทอท.
ย่อมสามารถแทรกแซงได้อยู่แล้วหากมีการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมและค่าบริการที่ไม่เป็นธรรม ทั้งนี้
ตามสัญญาซึ่งทอท. ลงนามกับผู้ได้รับการคัดเลือกให้ดำเนินงานโครงการทั้งสองดังกล่าวเมื่อวันที่ 11
กุมภาพันธ์ 2547 ทอท.
มีสิทธิที่จะพิจารณาและให้ความเห็นชอบต่ออัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการที่ผู้ได้รับการคัดเลือกสามารถเรียกเก็บได้
ปัจจุบันสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินยังไม่ได้สรุปผลการพิจารณาให้ ทอท.ทราบแต่อย่างใด

7.4.5
กรณีร้องเรียนเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าดำเนินกิจการบริหารจัดการพื้นที่กิจกรรมเชิงพาณิชย์ภายใน

อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2548 สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินได้มีหนังสือถึง
ทอท.เพื่อขอทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการ
คัดเลือกเอกชนเข้าดำเนินกิจการบริหารจัดการพื้นที่กิจกรรมเชิงพาณิชย์ภายในอาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ซึ่ง ทอท.ได้ให้สิทธิแก่บริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
เป็นผู้ดำเนินกิจการดังกล่าวมีกำหนดระยะเวลา 10 ปี
นับตั้งแต่วันที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ
เนื่องจากมีผู้ร้องเรียนต่อสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินเกี่ยวกับการคัดเลือกเอกชนเข้าดำเนินการตามโครงการดังกล่าวว่าอาจจะเป็นการขัดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ.2535 ซึ่ง
ทอท.ได้ชี้แจงข้อเท็จจริงในเรื่องนี้ให้สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินทราบว่าบริษัทที่ปรึกษาซึ่ง
ทอท.ได้ว่าจ้างให้เป็นที่ปรึกษาในการกำหนดแนวทางดำเนินงานตามโครงการนี้
ได้สรุปแนวทางการให้สิทธิแก่เอกชนเพื่อประกอบกิจกรรมเชิงพาณิชย์ภายในอาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ว่ามีมูลค่าเงินลงทุนตามโครงการทั้งในส่วนของภาครัฐและภาค เอกชนไม่เกิน 1,000 ล้านบาท
ดังนั้น
กรณีจึงไม่เข้าข่ายที่จะต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ
พ.ศ.2535 ขณะนี้เรื่องอยู่ในการดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริงของสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน