2. ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการผลิตถุงเท้า มีสภาพปัญหาไม่แตกต่างจากอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วไป เช่น เครื่องจักรล้าสมัย, ใช้เทคโนโลยีขั้นต่ำ, พึ่งพาแรงงานคนทุกขั้นตอนการผลิต เป็นต้น ปัญหาเหล่านี้สะสมมานาน การเปลี่ยนแปลงระบบการผลิตให้ทันสมัยจนสามารถแข่งขันกับผู้ผลิตในตลาดโลกได้ จึงต้องอาศัยเวลาในการปรับตัว ผู้ผลิตทั้งหลาย ต่างตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และพยายามปรับปรุงระบบการผลิตของตน ดังนั้นปัญหาต่างๆ ข้างต้น จึงเป็นความเสี่ยงของผู้ผลิตถุงเท้าเกือบทุกราย ด้านความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา (เปิดเผยไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อที่ 23) ลูกหนี้การค้าต่างประเทศ โดยส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินเยน ซึ่งอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลเงินนี้ค่อนข้างมีเสถียรภาพ อีกทั้งเป็นหนี้ระยะสั้นๆ บริษัทจึงไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง ส่วนเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศนั้นมีจำนวนน้อย เพราะมีนำเข้าวัตถุดิบบางรายการ ส่วนมากซื้อภายในประเทศ 

อย่างไรก็ดี
ฝ่ายจัดการได้ประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตไว้ดังนี้

1.  การพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่น้อยราย

บริษัทมีลูกค้ารายใหญ่ 2 ราย เป็นลูกค้าในประเทศ 1 ราย มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัท ร้อยละ 39
ของยอดขายรวม และเป็นลูกค้าต่างประเทศอีก 1 ราย มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทร้อยละ 12
ของยอดขายรวม ลูกค้าทั้งสองรายดังกล่าว เป็นลูกค้าเก่าแก่ของบริษัท
มีความสัมพันธ์อันดีมาโดยตลอด แต่เนื่องจากในปัจจุบัน การแข่งขันรุนแรง มีคู่แข่งจำนวนหลายราย
ที่มีความได้เปรียบกว่าด้านต้นทุนการผลิต จึงมีโอกาสที่บริษัทอาจสูญเสียรายได้จากลูกค้ารายดังกล่าว
ซึ่งหากบริษัทไม่สามารถหาลูกค้ารายอื่นมาทดแทนได้
จะทำให้ยอดขายของบริษัทลดลงตามสัดส่วนต่อยอดขายรวมข้างต้น

มาตรการในการรองรับความเสี่ยงจากการสูญเสียส่วนแบ่งตลาดหรือ ถูกผูกขาดราคามากเกินไปนั้น
คือ บริษัทพยายามเปิดตลาดเชิงรุกในภูมิภาคต่าง ๆ มากขึ้น พัฒนาระบบการติดต่อสื่อ สารให้ทันสมัย
รวดเร็ว ทันเวลา พัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐานสากล ซึ่งปัจจุบันได้รับการรับรองมาตรฐาน
Wrap ( Worldwide Responsible Apparel Production)
หรือหลักสากลว่าด้วยความรับผิดชอบสำหรับการผลิตเสื้อผ้า
มาตรฐานสากลดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบและรับรองผู้ผลิตที่แสดงความรับผิดชอบต่อสังคม
และเพื่อให้แน่ใจว่าการดำเนินการผลิตนั้นถูกต้องตามกฎหมาย
และสอดคล้องกับหลักจริยธรรมและสิทธิมนุษยชน มาตรฐานของ Wrap เป็นที่ยอมรับในวงการสิ่งทอ
ในแง่ของการตลาด การได้รับใบรับรองจาก Wrap มีส่วนช่วยในการรุกตลาดใหม่ แถบอเมริกา
ยุโรป และสแกนดิเนเวียได้มากขึ้น

2.2 การเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่า

เครื่องจักรหลักของบริษัทส่วนใหญ่ เป็นเครื่องจักรเก่า โดยร้อยละ 29 อายุการใช้งานตั้งแต่ 30 ปี
ร้อยละ 5 อายุการใช้งานตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป ร้อยละ 38 อายุการใช้งานตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป
ส่วนเครื่องจักรใหม่ที่มีอายุการใช้งานต่ำกว่า 10 ปี มีเพียง ร้อยละ 28 เท่านั้น

ตั้งแต่ 2547 จนถึงปี 2553 บริษัททยอยซื้อเครื่องจักรใหม่ ประสิทธิภาพสูง
เข้ามาเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าได้บางส่วน แต่เนื่องจากเครื่องจักรใหม่ยังไม่เพียงพอ
จึงตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้าได้ไม่ทั่วถึง ทำให้เสียโอกาสที่จะรับยอดสั่งซื้อเพิ่ม
การซื้อเครื่องจักรใหม่เปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าที่เหลือ อีกร้อยละ 72 นั้น ต้องใช้เงินลงทุนสูง
บริษัทจึงจำเป็นต้องทยอยซื้อเครื่องจักรใหม่ ทีละน้อย โดยใช้เงินทุนที่ได้จากการดำเนินงาน และ
จากการขายเครื่องจักรเก่า นอกจากการเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าบางส่วนแล้ว
บริษัทเลิกใช้เครื่องจักรเก่าอีกบางส่วน ลดขนาดกิจการลง ให้พอเหมาะกับปริมาณการผลิตที่เหลือ
ทำให้ประสิทธิภาพการผลิตสูงขึ้น ต้นทุนการผลิตลดลง ความเสี่ยงจากการใช้เครื่องจักรเก่า
จึงลดลงด้วย อย่างไรก็ดี บริษัทมีแผนการที่จะซื้อเครื่องจักรใหม่ ทดแทนเครื่องจักรเก่าทั้งหมด
โดยคำนึงถึงความต้องการของตลาด และความพร้อมของเงินทุนในอนาคต