6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ วันที่ 30 ธันวาคม 2552 บมจ. อินโดรามา เวนเจอร์ส
และบริษัทย่อยในประเทศไทยมิได้มีพิพาททางกฎหมายที่ยังไม่สิ้นสุด ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อสินทรัพย์ของ
บมจ. อินโดรามา เวนเจอร์ส ที่มีจำนวนสูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น
และไม่มีข้อพิพาทที่มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของ บมจ. อินโดรามา เวนเจอร์ส
อย่างมีนัยสำคัญ

ข้อพิพาททางกฎหมายของบริษัทย่อย

ข้อพิพาททางกฎหมายกรณี Eastman

Eastman ได้ยื่นฟ้อง AlphaPet, IRP Rotterdam, IRP Workington, IRH Rotterdam
และ บมจ. อินโดรามา
โพลีเมอร์ส ต่อศาลแขวงเดลาแวร์ (Delaware District Court) ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่
18 ธันวาคม 2552 อันเกี่ยวเนื่องกับการผลิตเชิงพาณิชย์ของโรงงานผลิต PET ของ AlphaPet
ทั้งนี้ โรงงานผลิต PET ของ AlphaPet มีกำลังการผลิตคิดเป็นร้อยละ 28.8
ของกำลังการผลิตติดตั้งของโรงงานผลิต PET ของบริษัทฯ

นอกจากนี้ IRP Rotterdam, IRP Workington และ IRH Rotterdam (รวมเรียกว่า
“จำเลยในทวีปยุโรป”) เข้าทำสัญญาอนุญาตให้ใช้เทคโนโลยี (Technology License
Agreement) กับ Eastman อันเกี่ยวเนื่องกับการที่บริษัทฯ เข้าซื้อโรงงานผลิต PET
และโรงงานผลิต PTA ของ Eastman
ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปยุโรปในเดือนมีนาคม 2551 โดยภายใต้สัญญาเข้าซื้อกิจการ
(acquisition agreement) ดังกล่าว พนักงานบางรายของ Eastman
ได้เข้ามาเป็นพนักงานของจำเลยในทวีปยุโรป นอกจากนี้ ภายใต้สัญญาอนุญาตให้ใช้เทคโนโลยี
จำเลยในทวีปยุโรปได้รับอนุญาตให้ใช้ความลับทางเทคโนโลยีของ Eastman
ในการผลิตผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์บางประเภทที่โรงงานผลิต PET ของ IRP Workington และ IRP
Rotterdam และโรงงานผลิต PTA ของ IRH Rotterdam
และสัญญาดังกล่าวยังได้ห้ามมิให้จำเลยในทวีปยุโรปใช้หรือเข้าถึงข้อมูลเทคโนโลยี
IntegRex^(TM) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีการผลิต PET ของ Eastman
รวมทั้งห้ามมิให้จำเลยในทวีปยุโรปเอาข้อมูลเกี่ยวกับเทคโนโลยีดังกล่าวจากอดีตพนักงานของ
Eastman

ทั้งนี้ ในคำฟ้องดังกล่าว Eastman ได้กล่าวหาว่า

-   AlphaPet ได้ละเมิดสิทธิบัตรบางรายการของ Eastman โดยการทำ ใช้ ขาย
    และเสนอขาย polyester monomer และ polyester polymer melt phase
    products ในสหรัฐอเมริกา และการจัดหาผลิตภัณฑ์พลาสติกโพลีเมอร์ส
    ให้แก่บุคคลอื่นที่ทำและขายบรรจุภัณฑ์พลาสติกในสหรัฐอเมริกา

-   จำเลยในทวีปยุโรปได้ละเมิดสัญญาอนุญาตให้ใช้เทคโนโลยี เนื่องจากอดีตพนักงานของ
    Eastman ที่รู้ข้อมูลความลับ และความลับทางการค้าของ Eastman
    ได้ใช้หรือเปิดเผยข้อมูลดังกล่าวอย่างไม่สมควรในช่วงการออกแบบ การเริ่มทดลองเดินเครื่อง
    และ/หรือการดำเนินการผลิต PET melt-to-resin ของ AlphaPet

-   จำเลยได้ลักลอบใช้ข้อมูลความลับและความลับทางการค้าของ Eastman
    ภายใต้กฎหมายของมลรัฐเดลาแวร์

Eastman ได้ขอให้ศาลมีคำพิพากษาในเรื่องต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงการให้ค่าชดเชยความเสียหาย
ค่าเสียหาย
เชิงลงโทษ รวมถึงการให้ค่าใช้สิทธิที่สมเหตุผล การห้าม AlphaPet
ไม่ให้กระทำการละเมิดสิทธิบัตรต่าง ๆ ของ Eastman ในอนาคต
การห้ามจำเลยในทวีปยุโรปใช้ข้อมูลความลับ และความลับทางการค้าของ Eastman
โดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งรวมถึงการมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว การให้จ่ายดอกเบี้ย
ค่าใช้จ่ายและค่าทนาย ทั้งนี้ คำฟ้องของ Eastman เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2552
มิได้ขอให้มีการไต่สวนเพื่อให้มีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวแต่อย่างใด

โรงงานผลิต PET ของ AlphaPet ใช้เทคโนโลยีแบบ melt-to-resin ซึ่งได้รับอนุญาตจาก
Uhde Inventa Fischer AG ทั้งนี้ AlphaPet ได้เข้าทำสัญญากับ Uhde Inventa Fischer
AG เพื่อควบคุมการก่อสร้างโรงงานผลิต PET ของ AlphaPet และให้บริการงานออกแบบ
และอุปกรณ์ บริษัทฯ เชื่อว่าข้อกล่าวหาดังกล่าวไม่มีมูลและบริษัทฯ
ประสงค์ที่จะต่อสู้กับข้อกล่าวหาดังกล่าวอย่างจริงจัง อย่างไรก็ดี บริษัทฯ
ไม่อาจคาดการณ์ได้ว่าคดีความนี้จะจบลงเมื่อใด
และไม่อาจรับประกันได้ว่าศาลแขวงเดลาแวร์จะจำหน่ายคดีหรือตัดสินคดีในทางที่เป็นคุณแก่บริษัทฯ
นอกจากนี้ ศาลแขวงเดลาแวร์อาจมีคำสั่งคุ้มครองไม่ว่าชั่วคราวหรือถาวรก่อนมีคำพิพากษา
(ซึ่งอาจส่งผลให้การดำเนินการผลิตของโรงงานผลิต PET ของ AlphaPet ต้องหยุดลง)
อาจพิพากษาเป็นคุณแก่ Eastman และ/หรือ ให้บริษัทฯ ชดใช้ค่าเสียหายเป็นจำนวนมากให้แก่
Eastman และ/หรือ กำหนดค่าใช้สิทธิขึ้นมา นอกจากนี้
หากศาลเห็นว่าจำเลยในทวีปยุโรปได้ละเมิดสัญญาอนุญาตให้ใช้เทคโนโลยีอย่างมีนัยสำคัญ Eastman
มีสิทธิภายใต้สัญญาดังกล่าวที่จะยกเลิกสัญญารวมทั้งการอนุญาตให้ใช้สิทธิต่าง ๆ
ที่ได้ให้ไว้ภายใต้สัญญาดังกล่าว อีกทั้งบริษัทฯ
อาจมีค่าใช้จ่ายเกิดขึ้นเป็นอย่างมากอันเนื่องมาจากการดำเนินการในคดีนี้

อย่างไรก็ตาม หาก Eastman ยกเลิกสัญญาอนุญาตให้ใช้เทคโนโลยี บริษัทฯ
เชื่อว่าโรงงานผลิตของจำเลยในทวีปยุโรป จะสามารถหาเทคโนโลยีสามัญอื่น (Conventional
Technologies)
มาทดแทนได้ด้วยต้นทุนที่ต่ำและสามารถดำเนินการได้โดยเกิดผลกระทบน้อยมากหรือไม่เกิดผลกระทบต่อการผลิตเลย

บริษัทได้แต่งตั้งสำนักงานกฎหมาย Kirkland & Ellis LLP, USA ปกป้องผลประโยชน์แทนบริษัท

ศาลได้อนุญาตขยายระยะเวลายื่นคำให้การไปถึงวันที่ 12 มีนาคม 2553

ข้อพิพาททางกฎหมายกรณี Industrial Piping

AlphaPet ได้ว่าจ้าง Industrial Piping, Inc. (“Industrial Piping”)
ให้ทำการติดตั้งระบบท่อลำเลียง (Piping) บางประเภทในโรงงานผลิต PET ของ AlphaPet
ในเมือง Decatur รัฐ Alabama สหรัฐอเมริกา โดย Industrial Piping
ได้ตกลงที่จะปฎิบัติงานดังกล่าวโดยคิดค่าตอบแทนจำนวน 2,990,000 ดอลล่าร์สหรัฐฯ แต่ทั้งนี้
เนื่องจากทั้งสองฝ่ายได้มีการแก้ไขรายการต่าง ๆ เพิ่มเติมรวมกัน
ทำให้ค่าตอบแทนดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็น 3,220,000 ดอลล่าร์สหรัฐฯ ต่อมาในวันที่ 23 กันยายน
2551 AlphaPet ได้มีหนังสือแสดงเจตจำนงที่ระบุถึงความพยายามของ AlphaPet กับ
Industrial Piping ที่จะทำความตกลงกันเกี่ยวกับเงื่อนไขและข้อตกลงสุดท้าย อย่างไรก็ดี
แม้ว่า Industrial Piping จะเริ่มดำเนินงานไปแล้ว
แต่ความตกลงเกี่ยวกับเงื่อนไขและข้อตกลงสุดท้ายดังกล่าวก็ยังไม่สามารถตกลงกันได้

ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2552 Industrial Piping
ได้ยื่นคำร้องขอให้มีการไกล่เกลี่ยและเรียกร้องให้มีการระงับ
ข้อพิพาทด้วยวิธีอนุญาโตตุลาการต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการอเมริกา (American Arbitration
Association) โดยใน
คำร้องขอให้มีการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีอนุญาโตตุลาการ Industrial Piping
ได้ทำการเรียกร้องค่าเสียหายจากการผิดสัญญา ประมาทเลินเล่อ
และการให้คำรับรองอันเป็นเท็จโดยประมาทเลินเล่อโดยไม่ได้ระบุจำนวนค่าเสียหาย
และเรียกร้องจำนวนเงินที่มากกว่า 1.9 ล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ
อันเป็นค่าเสียหายจากการผิดข้อตกลงในหนังสือแสดงเจตจำนง
ค่าตอบแทนที่สมเหตุสมผลสำหรับการให้บริการ (Quantum Meruit)
และค่าปฏิบัติงานและแรงงานที่ได้ดำเนินการไปแล้ว ต่อมาในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2552
Industrial Piping ได้ยื่นคำร้องขอสิทธิในการครอบครองทรัพย์สินของ AlphaPet
เพื่อเป็นหลักประกันต่อสำนักงานเจ้าพนักงานดูแลทรัพย์สิน (Office of the Probate Judge)
เขต Morgan รัฐ Alabama สหรัฐอเมริกา เพื่อร้องขอในเรื่องต่าง ๆ
ซึ่งรวมถึงขอให้มีการแถลงว่า Industrial Piping
มีสิทธิที่จะเอาสิทธิในการถือครองทรัพย์สินที่เช่าของ AlphaPet ออกขาย
และนำเงินจากการขายดังกล่าวมาชดใช้ตามที่ Industrial Piping ได้เรียกร้อง
พร้อมทั้งดอกเบี้ยและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ

AlphaPet ได้ปฏิเสธข้อกล่าวหาที่สำคัญทั้งหมดของ Industrial Piping
และมีความประสงค์ที่จะต่อสู้คดีอย่างจริงจัง โดย AlphaPet ได้ยื่นคำร้องแย้งในเรื่องต่าง ๆ
ซึ่งรวมถึงขอให้มีคำสั่งแก้ไขข้อมูลสาธารณะที่เกี่ยวกับสิทธิในการถือครองทรัพย์สินเพื่อเป็นหลักประกัน
ให้มีการแถลงว่าคู่กรณีทั้งสองฝ่ายไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีอนุญาโตตุลาการ
ให้มีคำสั่งห้ามมิให้ Industrial Piping
ดำเนินกระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีอนุญาโตตุลาการต่อไป
และให้กำหนดค่าเสียหายตามความเป็นจริงและค่าเสียหายในเชิงลงโทษอันเกิดจากการหมิ่นประมาททำให้เสียชื่อเสียงและการฉ้อโกง
และในวันเดียวกัน Industrial Piping
ได้ยื่นคำฟ้องเพื่อทำให้สิทธิในการครอบครองทรัพย์สินเพื่อเป็นหลักประกันสมบูรณ์และเพื่อบังคับสิทธิดังกล่าวต่อศาลประจำรัฐของเขต
Morgan รัฐ Alabama ทั้งนี้ บริษัทฯ ไม่อาจคาดการณ์ได้ว่าคดีความดังกล่าวจะมีผลสรุปอย่างไร

ทั้งนี้ IPI ได้ยื่นคำร้องให้สถาบันอนุญาโตตุลาการพิจารณากรณีนี้ต่อไปจนกว่าศาลจะมีคำตัดสิน

เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 AlphaPet ยื่นดำเนินการทางแพ่งหมายเลข CV-09-900394,
ปฏิเสธคำร้องของ IPI ต่ออนุญาโตตุลาการโดย AlphaPet ยืนยันอย่างจริงจังว่า
คู่สัญญาไม่เคยมีการบรรจุข้อกำหนดอนุญาโตตุลาการในสัญญาอย่างถูกต้อง
ตามกฎหมายอนุญาโตตุลาการของสหพันรัฐและกฎหมายของ Alabama คำร้องของ IPI
ต่ออนุญาโตตุลาการจึงควรถูกปฏิเสธ นอกจากนี้ Alpha Pet
ยอมรับว่ากรณีนี้ควรจะดำเนินการพิจารณาในศาลประจำรัฐของเขต Morgan รัฐ Alabama
โดยนำกฎหมายของ Alabama มาใช้ และบังคับให้ IPI ปฏิบัติตามและสละสิทธิยึดหน่วงทรัพย์สิน

ตามกำหนดการแล้วศาลประจำรัฐจะสอบสวนกรณีดังกล่าวในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2553
แต่ผู้พิพากษาก็จะทำสรุปคำวินิจฉัยไม่ว่าข้อเรียกร้องของ IPI
ต่ออนุญาโตตุลาการจะได้รับการยอมรับหรือปฏิเสธก็ตาม

ข้อพิพาททางคดีที่เกี่ยวข้องกับบริษัทฯ แต่บริษัทฯ ไม่ได้เข้าเป็นคู่ความโดยตรง

ข้อพิพาททางคดีซึ่งบริษัทฯ มิได้เข้าเป็นคู่ความแต่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ

ข้อพิพาทเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดโครงการปรับปรุงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและระบบบำบัดมลพิษทางอากาศโรงงานผลิต
Purified Terephthalic Acid (PTA) ของ บจ. อินโดรามา ปิโตรเคม
ซึ่งเป็นข้อพิพาทในศาลปกครองกลาง

เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2552 สมาคมต่อต้านสภาวะโลกร้อนกับพวกรวม 43 คน (“ผู้ฟ้องคดี”)
ได้ยื่นฟ้องหน่วยงานของรัฐ และรัฐมนตรีกระทรวงต่าง ๆ
ซึ่งรวมถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (“หน่วยงานผู้ถูกฟ้อง”) ต่อศาลปกครองกลาง
เพื่อขอให้ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้หน่วยงานผู้ถูกฟ้องเพิกถอนรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
และเพิกถอนใบอนุญาตโครงการหรือกิจกรรมที่เข้าข่ายเป็นโครงการหรือกิจกรรมที่ได้จัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมที่ตั้งอยู่ในพื้นที่มาบตาพุด
บ้านฉางและพื้นที่ใกล้เคียงในจังหวัดระยอง ซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อชุมชนอย่างรุนแรง
ทั้งทางด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติและสุขภาพจำนวน 76 โครงการ
รวมทั้งขอให้ระงับการดำเนินกิจกรรมใด ๆ
ในปัจจุบันสำหรับโครงการหรือกิจกรรมหรือกิจการที่ผู้ขออนุญาตหรือเจ้าของโครงการหรือกิจกรรมหรือกิจการที่กำลังดำเนินการอยู่ในปัจจุบันนี้
เนื่องจากเข้าข่ายเป็นโครงการที่มิได้ปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งรวมถึงการจัดให้มีการประเมินผลกระทบต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ
การจัดให้มีกระบวนการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนและผู้มีส่วนได้เสีย
และการให้องค์การอิสระให้ความเห็นประกอบก่อนมีการดำเนินโครงการหรือกิจกรรมดังกล่าว
โดยหนึ่งในโครงการดังกล่าว ได้แก่
การเปลี่ยนแปลงรายละเอียดโครงการปรับปรุงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตและระบบบำบัดมลพิษทางอากาศโรงงานผลิต
Purified Terephthalic Acid (PTA) ของ บจ. อินโดรามา ปิโตรเคม
ที่ได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

นอกจากนี้ ในวันเดียวกัน
ผู้ฟ้องคดียังได้มีคำขอให้ศาลปกครองกลางมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนมีคำพิพากษาโดยได้ขอให้ศาลมีคำสั่งระงับโครงการ
หรือกิจกรรม หรือกิจการใด ๆ ที่กำลังดำเนินการก่อสร้างในพื้นที่ดังกล่าวข้างต้น
รวมถึงห้ามหน่วยงานผู้ถูกฟ้องให้ความเห็นชอบหรืออนุญาตในรายงานของโครงการใหม่ ๆ
ทุกโครงการที่อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อชุมชนอย่างรุนแรง

ต่อมา ในวันที่ 29 กันยายน 2552
ศาลปกครองกลางได้มีคำสั่งกำหนดมาตรการหรือวิธีการเพื่อบรรเทาทุกข์เป็นการชั่วคราวก่อนการพิพากษา
โดยให้หน่วยงานผู้ถูกฟ้อง สั่งระงับโครงการหรือกิจกรรมต่าง ๆ ดังกล่าวข้างต้นไว้เป็นการชั่วคราว
จนกว่าศาลจะมีคำพิพากษาหรือศาลมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่น ยกเว้น
โครงการหรือกิจกรรมที่ได้รับใบอนุญาตก่อนวันประกาศใช้บังคับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
พุทธศักราช 2550
โครงการหรือกิจกรรมที่ไม่ได้กำหนดให้เป็นประเภทโครงการหรือกิจกรรมที่ต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรื่อง
กำหนดประเภทและขนาดของโครงการหรือกิจการซึ่งต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
และหลักเกณฑ์ วิธีการ ระเบียบปฏิบัติ
และแนวทางการจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม ลงวันที่ 16 มิถุนายน 2552 ทั้งนี้
ไม่รวมถึงการดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามบทบัญญัติมาตรา 67 วรรคสอง
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 อย่างไรก็ดี ในเดือนตุลาคม 2552
หน่วยงานผู้ถูกฟ้อง โดยพนักงานอัยการและผู้ประกอบการหลายรายในพื้นที่มาบตาพุด ซึ่งรวมถึง บจ.
อินโดรามา ปิโตรเคม ได้ดำเนินการยื่นอุทธรณ์
โดยขอให้ศาลปกครองสูงสุดพิจารณากลับคำสั่งของศาลปกครองกลางที่กำหนดมาตรการหรือวิธีการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนการพิพากษา
และขอให้ศาลปกครองสูงสุดมีคำสั่งระงับการปฏิบัติตามคำสั่งศาลปกครองกลาง

เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2552
ศาลปกครองสูงสุดได้พิจารณาอุทธรณ์และมีคำสั่งให้แก้คำสั่งกำหนดมาตรการหรือวิธีการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนการพิพากษาของศาลปกครองกลาง
โดยมีคำสั่งมิให้หน่วยงานผู้ถูกฟ้องสั่งระงับโครงการหรือกิจกรรมของ บจ. อินโดรามา ปิโตรเคม
(และโครงการของบุคคลอื่นอีก 10 โครงการ)
เนื่องจากเป็นโครงการหรือกิจกรรมที่ไม่น่าจะก่อให้เกิดผลกระทบอย่างรุนแรงอย่างชัดเจน
แต่เป็นโครงการหรือกิจกรรมที่มุ่งควบคุมหรือบำบัดมลพิษ หรือติดตั้งอุปกรณ์เพิ่มเติม

สืบเนื่องจากคำวินิจฉัยของศาลปกครองสูงสุดเกี่ยวกับคำสั่งคุ้มครองชั่วคราว บจ. อินโดรามา
ปิโตรเคม ได้ดำเนินการยื่นคำขออนุญาตต่อการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
เพื่อเริ่มดำเนินกิจการในเชิงพาณิชย์ของโรงงานผลิต PTA ของ บจ. อินโดรามา ปิโตรเคม
อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ไม่สามารถรับรองได้ว่า
การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจะให้ความเห็นชอบแก่โครงการดังกล่าวจนกว่าเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคดีความจะสิ้นสุด
หรืออาจไม่ให้ความเห็นชอบเลยก็ได้

สำหรับการดำเนินกระบวนพิจารณาในคดีดังกล่าว
ศาลปกครองกลางกำหนดให้หน่วยงานผู้ถูกฟ้องคดีทำคำให้การและยื่นต่อศาลภายในวันที่ 12 มกราคม
2553 โดยที่ผลของคำพิพากษาในคดีอาจส่งผลให้เกิดการเพิกถอนใบอนุญาต
หรือระงับการดำเนินการในการก่อสร้างอาคารหรือการประกอบกิจการในโครงการของ บจ.
อินโดรามา
ปิโตรเคม

จนกระทั่งถึงวันนี้ ยังไม่มีคำวินิจฉัยจากศาลปกครองกลาง