1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงโดยทั่วไปในอุตสาหกรรม

(1) ปัจจัยความเสี่ยงจากความไม่ชัดเจนของนโยบายของคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
(“กทช.”)

ภายหลังจากการแต่งตั้งคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.)
ตามพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ.2543 เมื่อปลายปี 2547 ซึ่ง
กทช.มีภาระหน้าที่จะต้องกำกับดูแลกิจการโทรคมนาคมทั้งหมดตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
พ.ศ.2544 แต่จนถึงขณะนี้ กทช.ยังมิได้กำหนดหลักเกณฑ์
รวมถึงแนวนโยบายที่ชัดเจนสำหรับการประกอบกิจการโทรคมนาคมในประเภทต่างๆ
ที่กฎหมายได้แบ่งแยกไว้ รวมทั้งการกำหนดเงื่อนไขการออกใบอนุญาต การกำกับดูแลการให้บริการ
และนโยบายที่สำคัญต่างๆ
เป็นเหตุให้บริษัทยากที่จะกำหนดแนวทางการลงทุนในด้านกิจการโทรคมนาคมที่ชัดเจน
และเมื่อพิจารณาแล้วจะเห็นว่าประเทศไทยจะต้องเปิดเสรีการให้บริการด้านโทรคมนาคมในปี 2549
จึงทำให้บริษัทต่างๆ
ที่ดำเนินกิจการด้านโทรคมนาคมไม่สามารถปรับตัวเพื่อรองรับการเปิดเสรีได้อย่างเต็มรูปแบบ

(2) ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีโทรคมนาคม

สืบเนื่องจากประเทศไทยได้ลงนามในข้อตกลงทั่วไปว่าด้วยการค้าและบริการ (General
Agreement on Trade in Services – GATS)
ซึ่งมีสภาพบังคับให้ประเทศไทยจำต้องเปิดเสรีบริการโทรคมนาคมในปี 2549
ส่งผลให้เป็นความเสี่ยงของบริษัทจากการเข้าสู่ตลาดในประเทศของผู้ให้บริการจากต่างประเทศ
อันอาจเป็นผลกระทบต่อการเติบโตของรายได้ในส่วนของการบริการของบริษัท
อย่างไรก็ตามบริษัทได้เปิดให้บริการต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องกับบริการอินเทอร์เน็ตให้มีความหลากหลายมากขึ้น อาทิเช่น
ในด้านของการดำเนินการค้าหรือบริการครบวงจรที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีสารสนเทศ
และการสื่อสาร (Business Solutions) เป็นต้น เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว
อีกทั้งเป็นบริการที่สามารถลดภาระต้นทุน และเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินธุรกิจขององค์กรต่างๆ
ประกอบกับรัฐบาลได้ให้การสนับสนุนการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการดำเนินงานทั้งภาครัฐและภาคเอกชน
ทำให้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเข้ามามีบทบาทสำคัญต่อการดำเนินงานขององค์กร
และการดำเนินธุรกิจมากยิ่งขึ้น

(3) ความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์
เนื่องจากการดำเนินธุรกิจที่แข่งขันกัน

บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คือ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (“กสท”) และบริษัท ทศท
คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) (“ทศท”) ซึ่งแต่ละบริษัทดังกล่าวถือหุ้นในบริษัทในสัดส่วนร้อยละ 16
ของทุนจดทะเบียน และเรียกชำระแล้วของบริษัท
ประกอบกับมีกรรมการซึ่งเป็นตัวแทนจากผู้ถือหุ้นดังกล่าวเป็นกรรมการที่มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัท
โดยขณะนี้ทั้ง กสท และทศท ได้เปิดให้บริการอินเทอร์เน็ตเชิงพาณิชย์แก่บุคคลทั่วไปเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ดำเนินการป้องกันโดยกำหนดแนวทางการกำกับดูแลที่ดี (Code of
Conduct) เกี่ยวกับการรักษาความลับและข้อมูลภายในบริษัท
และการกำหนดให้กรรมการผู้มีส่วนได้เสียไม่มีสิทธิออกเสียงลงมติในเรื่องที่มีส่วนได้เสียดังกล่าวไว้ในระเบียบของบริษัท
เพื่อเป็นมาตรการป้องกันความเสี่ยงในส่วนนี้อีกทางหนึ่ง
โดยคณะกรรมการบริษัทได้ลงนามรับทราบข้อกำหนดตามระเบียบดังกล่าวแล้ว
ซึ่งกรรมการทุกท่านได้รับการแต่งตั้งจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
และได้แจ้งให้ผู้ถือหุ้นทราบถึงความขัดแย้งทางผลประโยชน์ก่อนเข้ารับตำแหน่งตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชน

นอกจากนี้ บริษัทมีนโยบายที่จะจัดตั้งคณะกรรมการบริหาร (Executive Board)
ซึ่งประกอบด้วยกรรมการที่ไม่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ เนื่องจากการดำเนินธุรกิจที่แข่งขันกัน
เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์
เนื่องจากการดำเนินธุรกิจที่แข่งขันกัน

ปัจจัยความเสี่ยงเนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัท

(1) ความเสี่ยงจากการพึ่งพาบุคลากร

การดำเนินธุรกิจของบริษัทจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้ความรู้ความสามารถของบุคลากรเป็นหลักสำคัญ
แต่เมื่อปัจจุบันธุรกิจอินเทอร์เน็ตและธุรกิจอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องต่อเนื่องใกล้เคียงกันนั้น
ได้ขยายตัวและเติบโตอย่างรวดเร็ว
ความต้องการบุคลากรในธุรกิจด้านนี้จึงมีความต้องการมากขึ้นตามไปด้วย
จึงทำให้อาจมีการดึงตัวพนักงานและผู้บริหารในธุรกิจเช่นนี้ออกไปจากบริษัท
การสูญเสียบุคลากรเช่นนี้ย่อมมีผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทในอนาคต อย่างไรก็ดี
บริษัทมีแนวนโยบายในการบริหารทรัพยากรบุคคลที่ดี
กล่าวคือบริษัทคำนึงถึงการพัฒนาบุคลากรของบริษัทอย่างต่อเนื่อง
โดยมุ่งเน้นให้สามารถปฏิบัติงานได้ในหลายๆ รูปแบบ
สามารถปรับตัวเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
และเปิดโอกาสให้พนักงานแสดงความสามารถได้อย่างเต็มที่

(2) ความเสี่ยงด้านการแข่งขันในการประกอบธุรกิจให้บริการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต

เมื่อบริการอินเทอร์เน็ตเป็นที่นิยมมากยิ่งขึ้น
จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ก่อให้เกิดภาวะการแข่งขันในตลาดรุนแรงมากยิ่งขึ้น
เมื่อเป็นเช่นนี้ปัจจัยด้านราคาจึงเข้ามีส่วนสำคัญในการแข่งขันทางธุรกิจมากยิ่งขึ้น
ประกอบกับรัฐบาลมีแนวนโยบายให้ประชาชนสามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้อย่างทั่วถึงจึงมีนโยบายให้หน่วยงานของรัฐที่ให้บริการอินเทอร์เน็ตทำการลดราคาการให้บริการลงอันเป็นผลให้ผู้ให้บริการภาคเอกชนหลายบริษัทลดอัตราค่าบริการตามไปด้วย
อีกทั้งผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตบางรายที่มีบริษัทใหญ่เป็นผู้ให้บริการโครงข่ายได้นำราคาอินเทอร์เน็ตบวกเข้ากับบริการอื่นของบริษัททำให้มีความได้เปรียบในการจัดทำราคา
เป็นต้น ดังนั้น จึงก่อให้เกิดการแข่งขันทางด้านราคามากขึ้นด้วย

สำหรับการให้บริการของบริษัทเน้นการให้บริการในด้านคุณภาพเป็นสำคัญ
ซึ่งมีผู้ใช้บริการจำนวนมากที่ยังคงเน้นเรื่องคุณภาพมากกว่าด้านราคาทำให้บริษัทไม่ได้รับผลกระทบมากเกินไปนัก
นอกจากนี้ บริษัทได้นำเสนอบริการด้านไอซีทีครบวงจรเสนอต่อลูกค้าเพิ่มเติม
อันเป็นการเปิดตลาดใหม่และเป็นไปตามความต้องการของตลาดและผู้ใช้บริการมากขึ้น