1. ปัจจัยเสี่ยง

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงกลุ่มบริษัทในเครือ Nissan Motor Group

ในอดีตที่ผ่านมา บริษัทฯ มีลูกค้ารายใหญ่ คือ บริษัทในเครือ Nissan Motor Group (“Nissan”) ซึ่งประกอบไปด้วย Kinugawa Rubber Industrial (“KG”) บริษัท คินูงาว่า (ประเทศไทย) จำกัด และ บริษัท สยามนิสสัน ออโตโมบิล จำกัด (“สยามนิสสัน”) บริษัทฯ ได้มีการขายชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กให้กับโรงงานประกอบรถยนต์ของสยามนิสสัน และขายชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กให้กับ KG เพื่อนำไปส่งให้กับโรงงานประกอบรถยนต์ในต่างประเทศอีกทอดหนึ่ง โดยสัดส่วนของรายได้จากบริษัทในเครือ Nissan คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 69.70 60.16 50.22 และ 35.04 ของรายได้รวมตามงบการเงินในปี 2546 2547 2548 และ 2549 ตามลำดับ 

บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงของการพึ่งพิงกลุ่มบริษัทในเครือนิสสัน ที่อาจจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทฯ ในอนาคต จึงได้มีความพยายามในการเพิ่มสัดส่วนรายได้ที่มาจากลูกค้ารายอื่นๆ เช่น ผู้ประกอบรถยนต์ยี่ห้ออื่นๆ (มิตซูบิชิ ฮอนด้า ฟอร์ด และมาสดา) ผู้ผลิตชิ้นส่วนประกอบรถยนต์รายอื่นที่มีศักยภาพ (เช่น สยามคายาบา และยานภัณฑ์) และผู้ประกอบรถจักรยานยนต์ (ยามาฮา) เป็นต้น ดังที่เห็นจากการเพิ่มขึ้นของสัดส่วนรายได้ที่ไม่ได้มาจากบริษัทในเครือ นิสสันที่มีแนวโน้มสูงขึ้นมาโดยตลอด คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 28.50 37.44 46.89 และ 59.83 ตามลำดับ

ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ 

บริษัทฯดำเนินธุรกิจผลิตชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กที่เป็นส่วนประกอบของรถยนต์และรถจักรยานยนต์
โดยวัตถุดิบหลักของบริษัทฯ ประกอบไปด้วย ยางดิบ ยางสังเคราะห์ เหล็กขึ้นรูป และท่อเหล็ก
และวัตถุดิบปลีกย่อยอื่น เช่น น้ำมัน และเคมีภัณฑ์ เป็นต้น เป็นที่ทราบกันดีว่าในปี 2549
ราคาของยางธรรมชาติมีแนวโน้มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและมีความผันผวนของราคาค่อนข้างสูง
จึงส่งผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนการผลิตของบริษัทฯ นอกจากนี้
การเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของราคาน้ำมันดิบในปี 2549
นอกจากจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อค่าขนส่งแล้ว
ยังส่งผลทำให้วัตถุดิบบางประเภทที่ใช้น้ำมันเป็นฐานในการผลิต เช่น ยางสังเคราะห์ เขม่าดำ
และเคมีภัณฑ์ มีราคาสูงขึ้นอย่างรวดเร็วตามไปด้วย
ผลกระทบจากการขึ้นราคายางสังเคราะห์ส่งผลให้ปริมาณความต้องการยางธรรมชาติเพื่อใช้เป็นวัตถุดิบทดแทนเพิ่มสูงขึ้นด้วย
แต่เนื่องจากสภาพภูมิอากาศที่มีฝนตกติดต่อกัน การเกิดโรคระบาดในสวนยาง
เหตุการณ์ความไม่สงบใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ประกอบกับความต้องการใช้ยางธรรมชาติที่สูงขึ้นในหลายๆ ประเทศ
ทำให้เกิดภาวะขาดแคลนยางธรรมชาติขึ้น ด้วยเหตุนี้
ราคายางธรรมชาติจึงมีความผันผวนสูงและมีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้เป็นปัจจัยจากภายนอกที่บริษัทฯ ไม่สามารถควบคุมได้ แต่บริษัทฯ
ได้พยายามที่จะบริหารความเสี่ยงโดยการติดตามราคาน้ำมันดิบและยางธรรมชาติอย่างใกล้ชิด
มีการคาดการณ์แนวโน้มราคาในอนาคต
รวมถึงไม่ยึดอยู่กับแหล่งวัตถุดิบรายใดรายหนึ่งแต่พยายามหาแหล่งวัตถุดิบใหม่ที่มีราคาถูกลงแต่คุณภาพยังคงเดิม
รวมถึงได้พยายามนำเทคโนโลยีใหม่ ๆ
มาประยุกต์ใช้เพื่อลดต้นทุนในการผลิตและทำให้เกิดการใช้วัตถุดิบอย่างคุ้มค่าที่สุด
ตลอดจนดำเนินการเจรจาขอปรับขึ้นราคาสินค้ากับลูกค้า
อีกทั้งยังมีนโยบายที่จะทำการตลาดเชิงรุกเพื่อเพิ่มยอดขายให้สูงขึ้นอีกด้วย

ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

เนื่องจากบริษัทฯ มีการขายสินค้าให้กับลูกค้าในต่างประเทศ และได้รับเงินรายได้จากการจำหน่ายสินค้ามาเป็นเงินสกุลเยน จึงทำให้บริษัทฯ มีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนหากว่าเงินเยนอ่อนตัวลง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทฯ บริษัทฯ มีรายได้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศเป็นสัดส่วนเท่ากับร้อยละ 40.15 33.66 34.68 และ 21.29 ของรายได้รวมในปี 2546 2547 2548 และ 2549 ตามลำดับ 

ถึงแม้ว่าบริษัทฯ จะไม่มีการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวในรูปแบบของการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract) แต่บริษัทฯ ก็ได้มีการตรวจสอบและเฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงของค่าเงินเยนญี่ปุ่นอย่างใกล้ชิดอยู่ตลอดเวลา

2.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่เกินกว่าร้อยละ 50

 กลุ่มวณิชวิศิษฎ์กุล ซึ่งเป็นกลุ่มผู้บริหารบริษัทฯ ถือหุ้นทั้งหมดเท่ากับร้อยละ 59.77 ของจำนวนหุ้นที่ชำระแล้วทั้งหมด ( ณ วันปิดสมุดทะเบียนผู้ถือหุ้น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2549 ) ซึ่งทำให้กลุ่มวณิชวิศิษฎ์กุล สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของจำนวนเสียงทั้งหมดของที่ประชุมผู้ถือหุ้น ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้ นอกจากนี้ ผู้ถือหุ้นของตระกูลวณิชวิศิษฎ์กุล จำนวน 2 ท่าน ยังดำรงตำแหน่งกรรมการในบริษัทฯ และทั้ง 2 ท่านเป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัทฯ ซึ่งทำให้บริษัทฯ มีความเสี่ยงจากการที่กรรมการในกลุ่มวณิชวิศิษฎ์กุลสามารถลงนามผูกพันบริษัทฯ ในเรื่องของการดำเนินกิจการได้ บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวและได้มีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ และอำนาจหน้าที่ของกรรมการผู้จัดการอย่างชัดเจนแล้ว 

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องด้วยบริษัท ซีพีอาร์ โกมุ อินดัสเตรียล จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งและประสบความสำเร็จในการดำเนินกิจการด้วยแนวทางการบริหารงานของผู้บริหารบริษัทฯ คือ นายนพดล วณิชวิศิษฎ์กุล ผู้ก่อตั้งบริษัทฯ มาโดยตลอดเสมือนหนึ่งว่าบริษัทฯ ต้องพึ่งพา นายนพดล วณิชวิศิษฎ์กุล บริษัทฯ จึงมีความเสี่ยงจากการที่กลุ่มของนายนพดล วณิชวิศิษฎ์กุล อาจลดสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทฯ ลงหรือออกจากการเป็นผู้บริหารของกิจการ บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในการพึ่งพิงในตัวผู้บริหารดังกล่าวและได้มีนโยบายที่จะผลักดันให้มีการบริหารงานในลักษณะของทีมงานมากขึ้นในอนาคต