1. ปัจจัยความเสี่ยง

บริษัทได้ให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงในด้านต่างๆ
ซึ่งเป็นทั้งปัจจัยภายนอกและปัจจัยภายในที่จะมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจและแนวทางป้องกันความเสี่ยงดังนี้

1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงสินค้าจากผู้ผลิตสินค้ารายใหญ่

บริษัทมีรายได้หลักมาจากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ IBM
บริษัทอาจได้รับผลกระทบในทางรายได้และผลกำไรหาก IBM
มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายการดำเนินธุรกิจ เช่น
เปลี่ยนนโยบายไม่จำหน่ายสินค้าผ่านตัวแทนจำหน่าย
หากแต่ดำเนินการจำหน่ายสินค้าถึงผู้ประกอบการหรือผู้บริโภคโดยตรง
หรือเพิ่มจำนวนตัวแทนจำหน่าย หรือเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขต่างๆ ในการจำหน่าย

อนึ่ง บริษัทมีรายได้ส่วนสำคัญมาจากการจำหน่ายคอมพิวเตอร์ขนาดกลางของ IBM รุ่น i-Series
ซึ่งเป็นสินค้ารุ่นที่ในประเทศไทยมีผู้ขายน้อยราย และไม่มีคู่แข่งรายใหม่เข้ามาในตลาด
บริษัทได้รับการยอมรับทั้งในด้านความน่าเชื่อถือ
ความเชี่ยวชาญและความพร้อมรวมทั้งคุณภาพการให้บริการ และความแข็งแกร่งในด้านฐานลูกค้า
ทำให้ IBM ต้องพึ่งพาช่องทางการจำหน่ายของบริษัทในการกระจายสินค้า ตามนโยบายของ IBM
ที่ต้องการให้คู่ค้าขยายธุรกิจมาแทนที่ IBM มากกว่าที่ IBM จะทำการค้าเองโดยตรง

อย่างไรก็ตาม บริษัทพยายามลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาผลิตภัณฑ์ IBM
โดยขยายธุรกิจการเป็นตัวแทนจำหน่ายให้กับสินค้าตราผลิตภัณฑ์อื่นๆ เพิ่มมากขึ้น เช่น Dell
Compaq HP พร้อมทั้งพัฒนาองค์กรให้เป็นผู้นำในด้านเทคโนโลยี
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายในการเพิ่มสัดส่วนรายได้ในส่วนของการขายซอฟท์แวร์คอมพิวเตอร์และการให้บริการให้มากขึ้น
เนื่องจากบริษัทสามารถทำกำไรจากการขายซอฟท์แวร์คอมพิวเตอร์และการให้บริการได้สูงกว่าเมื่อเทียบกับการขายฮาร์ดแวร์เพียงอย่างเดียว
และยังช่วยลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาผลิตภัณฑ์ IBM

2.  ความเสี่ยงด้านการดำเนินธุรกิจ

สินค้าส่วนใหญ่ที่บริษัทจำหน่ายโดยเฉพาะฮาร์ดแวร์
บริษัทได้รับการแต่งตั้งเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าประเภท non-exclusive
ซึ่งไม่มีข้อจำกัดในการแต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายเพิ่มเติม
ทำให้เจ้าของสินค้ามีการเพิ่มตัวแทนจำหน่ายตลอดเวลา เพื่อเพิ่มส่วนแบ่งทางการตลาด
จึงส่งผลให้ตลาดขายฮาร์ดแวร์และซอฟท์แวร์คอมพิวเตอร์มีการแข่งขันสูงขึ้นและมีอัตรากำไรลดลง
นอกจากนี้ เจ้าของสินค้าบางรายได้ดำเนินการขยายธุรกิจทางการค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
หรือได้ดำเนินการขายสินค้าตรงให้ผู้ประกอบการเอง ดังนั้น
ในฐานะที่บริษัทเป็นตัวแทนจำหน่ายรายหนึ่งจึงมีความเสี่ยงเกิดขึ้นจากผลกระทบที่ส่งผลให้ความสำคัญของตัวแทนจำหน่ายลดบทบาทลง

บริษัทมีนโยบายลดความเสี่ยงในด้านนี้ลง
โดยบริษัทได้เพิ่มพันธมิตรและคู่ค้าที่สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มในตลาดเฉพาะอุตสาหกรรม เช่น
อุตสาหกรรมโรงแรม รถยนต์ ธุรกิจค้าปลีก ห้างสรรพสินค้า และ สถาบันการเงิน เป็นต้น
โดยเน้นเป้าหมายที่เป็นองค์กรธุรกิจต่างประเทศที่อยู่ในประเทศไทยที่ต้องการบริการที่ดี
เข้าใจและพร้อมที่จะซื้อสินค้าจากบริษัทที่มีบริการครบวงจร รวมทั้งบริษัทได้ขยายบริการ
เพื่อสนับสนุนลูกค้าที่ต้องการสร้างระบบการค้าพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ทั้งด้านระบบพื้นฐาน
(Infrastructure) การทำรายการทางการค้า (Trading) จนถึงการชำระเงิน (Payment)
ในระบบออนไลน์

ทั้งนี้ การปรับเปลี่ยนสัดส่วนการสร้างรายได้ของบริษัท
โดยเน้นการจำหน่ายซอฟท์แวร์คอมพิวเตอร์และให้การบริการมากขึ้น
มีส่วนช่วยลดความเสี่ยงในด้านนี้เช่นเดียวกัน ที่ผ่านมา
บริษัทพยายามปรับเปลี่ยนเป็นผู้ให้บริการจัดระบบสารสนเทศแบบครบวงจร (System
Integrator) ทั้งฮาร์ดแวร์ ซอฟท์แวร์ และบริการ
สิ่งเหล่านี้จะช่วยสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับสินค้าและบริการของบริษัทได้
ทำให้ลูกค้ายังคงใช้บริการกับบริษัทต่อไปแม้ว่าจะมีผู้จัดจำหน่ายรายอื่นขายสินค้าชนิดเดียวกันในราคาที่ต่ำกว่าก็ตาม

นอกจากนี้ สัญญาแต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายสินค้าที่บริษัทมีกับเจ้าของสินค้า
ส่วนใหญ่เป็นสัญญาระยะสั้นที่มีอายุสัญญาประมาณ 1 – 2 ปี
โดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายมีสิทธิที่จะบอกเลิกสัญญาได้ แม้ว่าบริษัทจะมีความเสี่ยงในด้านนี้อยู่บ้าง
แต่ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติทางการค้าปกติของเจ้าของสินค้าที่จะกำหนดอายุสัญญาตัวแทนจำหน่ายค่อนข้างสั้นกับตัวแทนจำหน่ายทุกราย
และใช้วิธีการต่ออายุสัญญาไปเรื่อยๆ เมื่อสัญญาครบกำหนด
จากผลการดำเนินงานที่ผ่านมาบริษัทไม่เคยประสบปัญหาจากการถูกบอกเลิกสัญญาหรือไม่ต่ออายุสัญญาเลย
อนึ่งการที่เจ้าของผลิตภัณฑ์จะพิจารณายกเลิกตัวแทนจำหน่ายรายเดิมและแต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายรายใหม่มิใช่เรื่องที่จะกระทำโดยง่าย
โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ซอฟท์แวร์ซึ่งต้องอาศัยบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญมีความรู้ความเข้าใจในการทำงานของซอฟท์แวร์ตัวนั้นๆเป็นอย่างดี
ซึ่งต้องอาศัยระยะเวลาพอสมควรที่จะพัฒนาบุคลากรให้มีความสามารถในระดับดังกล่าว
บริษัทอยู่ในฐานะที่ได้เปรียบผู้ที่จะเข้ามาแข่งขันรายใหม่เนื่องจากบริษัทมีความพร้อมมากในเรื่องบุคลากรทั้งในเรื่องจำนวนและคุณภาพ
จึงถือได้ว่าความเสี่ยงของบริษัทที่จะไม่ได้รับการต่ออายุสัญญามีค่อนข้างต่ำ

3.  ความเสี่ยงจากการล้าสมัยของสินค้าคงเหลือ

เนื่องจากสินค้าที่บริษัทจัดจำหน่ายเป็นสินค้าทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงทางด้านเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว ดังนั้น
บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงจากการล้าสมัยของสินค้าคงเหลือได้ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีมาตรการในการลดความเสี่ยงในด้านนี้
โดยบริษัทมีนโยบายบริหารสินค้าคงเหลือโดยควบคุมอายุของสินค้าในสต็อค
ถ้าสินค้าชนิดใดมีแนวโน้มว่าจะล้าสมัย
บริษัทมีนโยบายเร่งระบายสินค้าดังกล่าวออกจากสต็อคให้เร็วที่สุด โดยการจัดการส่งเสริมการขาย
(Sales Promotion) สินค้าดังกล่าว
เพื่อสร้างแรงจูงใจในการซื้อของลูกค้าทำให้สินค้าดังกล่าวสามารถจำหน่ายออกไปได้ง่ายและเร็วขึ้น
จากนโยบายการบริหารสินค้าคงเหลือของบริษัทดังกล่าวทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการล้าสมัยของสินค้าคงเหลือค่อนข้างต่ำ
บริษัทมีนโยบายในการตั้งสำรองสินค้าล้าสมัยสำหรับสินค้าที่ไม่มีการเคลื่อนไหวมากกว่า 1 ปี

4.  ความเสี่ยงจากลูกหนี้ที่เก็บเงินไม่ได้

จากการที่ยอดขายของบริษัทมีอัตราการเพิ่มขึ้น
ทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการที่มีลูกหนี้การค้าที่ไม่สามารถเรียกเก็บได้
บริษัทจึงมีมาตรการในการลดความเสี่ยงดังกล่าว
โดยมีนโยบายควบคุมการบริหารลูกหนี้อย่างต่อเนื่อง จึงจะเห็นได้ว่า ณ 31 ธันวาคม 2546
บริษัทมีลูกหนี้การค้าที่มีอายุหนี้ค้างเกินกำหนดชำระมากกว่า 60 วัน ร้อยละ 2.13 ของยอดลูกหนี้
เพื่อป้องกันความเสี่ยงบริษัทมีนโยบายตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญโดยประมาณจากลูกหนี้การค้าที่คาดว่าจะเรียกเก็บเงินไม่ได้แยกตามอายุของลูกหนี้การค้า

5.  ความเสี่ยงจากผลประกอบการของบริษัทย่อยและบริษัทร่วม

ณ 31 ธันวาคม 2546 บริษัทมีการลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วมทั้งสิ้นรวม 10 บริษัท
เป็นเงินลงทุนทั้งสิ้น 95.36 ล้านบาท คิดเป็นเงินลงทุนตามวิธีส่วนได้เสียรวม 71.83 ล้านบาท
การที่เงินลงทุนตามวิธีส่วนได้เสียต่ำกว่าเงินลงทุนตามวิธีราคาทุนอยู่ 23.53 ล้านบาท
เป็นผลเนื่องจากผลการดำเนินงานขาดทุนของบริษัทย่อย และบริษัทร่วม
โดยมีบริษัทที่มีผลประกอบการขาดทุนอยู่ในระดับเกินทุน ได้แก่ บริษัท แอดวานซ์ บิซิเนส เอ็กซ์เชนจ์
จำกัด และ บริษัท เมโทรซอฟท์ จำกัด ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงเกิดขึ้นหากการดำเนินธุรกิจของบริษัทย่อยและบริษัทร่วมดังกล่าวยังประสบกับภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง

บริษัทพยายามที่จะลดความเสี่ยงจากผลประกอบการของบริษัทย่อยและบริษัทร่วม
โดยบริษัทพยายามติดตามดูแลการบริหารงานและผลประกอบการของบริษัทย่อยและบริษัทร่วมอย่างใกล้ชิด
และหากบริษัทย่อยหรือบริษัทร่วมใดไม่สามารถปรับตัวและสร้างกำไรได้
บริษัทมีนโยบายที่จะจำหน่ายเงินลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วมดังกล่าวออกไป