1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นและมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคต
ซึ่งบริษัทได้ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารความเสี่ยงดังกล่าว ประกอบด้วย

1. ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  เป็นความเสี่ยงที่อาจจะทำให้หนี้สกุลเงินตราต่างประเทศมีมูลค่าเพิ่มขึ้น เนื่องจากในอดีต
  บริษัทมีการกู้ยืมเงินสกุลต่างประเทศ (เหรียญสหรัฐอเมริกา) ซึ่งต่อมามีการปรับโครงสร้างหนี้
  ชำระคืนบางส่วน และซื้อหนี้คืนจากเจ้าหนี้ ทำให้ ณ สิ้นปี 2546
  บริษัทเหลือยอดหนี้เงินกู้ต่างประเทศจำนวน 2.75 ล้านเหรียญ
  โดยบริษัทมีนโยบายในการป้องกันความเสี่ยงโดยการทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าไว้ทั้งจำนวน
  ที่อัตราแลกเปลี่ยน 39.09 บาทต่อหนึ่งเหรียญสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม
  เมื่อถึงกำหนดชำระหนี้ดังกล่าว
  หากอัตราแลกเปลี่ยนของเงินบาทเมื่อเทียบกับเงินเหรียญสหรัฐแข็งค่าขึ้นกว่าอัตราที่บริษัทได้ซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าไว้
  ก็จะทำให้บริษัทเกิดขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนได้ โดยในปี 2546
  บริษัทมีขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนจำนวน 6.48 ล้านบาท และในปี 2547
  บริษัทมีกำไรจากอักตราแลกเปลี่ยน 0.25 ล้านบาท ตามลำดับ ณ สิ้นปี 2547
  บริษัทมียอดหนี้เงินกู้ต่างประเทศเหลือเพียง 2.27 ล้านเหรียญ (หรือ 88.78 ล้านบาท
  ที่อัตราแลกเปลี่ยนเฉลี่ยระหว่างธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547 เท่ากับ 39.11 บาท
  ต่อหนึ่งเหรียญ)

2. ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

  การเปลี่ยนแปลงขึ้นลงของอัตราดอกเบี้ยในตลาด
  ส่งผลกระทบโดยตรงต่ออัตราดอกเบี้ยจ่ายซึ่งเป็นต้นทุนหลักของกิจการ ทั้งนี้
  เงินกู้ยืมของบริษัทส่วนใหญ่เป็นเงินกู้ยืมระยะสั้นจากสถาบันการเงินซึ่งมีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
  ในขณะที่อัตราดอกเบี้ยที่คิดกับลูกค้าของบริษัทซึ่งส่วนใหญ่มาจากธุรกิจแฟคตอริ่งจะเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่
  ดังนั้น การปรับตัวขึ้นของอัตราดอกเบี้ยจะส่งผลให้ต้นทุนการดำเนินงานของบริษัทสูงขึ้น
  อย่างไรก็ตาม บริษัทเชื่อว่าความเสี่ยงดังกล่าวมีผลกระทบไม่มากนัก
  เนื่องจากระยะเวลาของเงินให้กู้ยืมของบริษัทในธุรกิจแฟคตอริ่ง
  มีระยะเวลารับซื้อลูกหนี้เฉลี่ยประมาณ 60 วันเท่านั้น ดังนั้น
  หากอัตราดอกเบี้ยในตลาดปรับตัวสูงขึ้น
  บริษัทก็จะสามารถปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยที่คิดกับลูกค้าสำหรับการรับซื้อหนี้ครั้งต่อไป
  เพื่อชดเชยต้นทุนทางการเงินที่สูงขึ้นของบริษัทได้โดยเร็วเช่นกัน

3. ความเสี่ยงจากคู่แข่งขัน

  นอกจากการแข่งขันในกลุ่มผู้ประกอบการธุรกิจแฟคตอริ่งแล้ว ในปัจจุบัน
  ธนาคารและสถาบันการเงินต่าง
  หันมาให้การสนับสนุนผู้ประกอบการอุตสาหกรรมขนาดกลางและย่อม (SME) มากขึ้น
  ด้วยบริการที่หลากหลาย ทำให้เกิดการแข่งขันทั้งด้านรูปแบบการให้สินเชื่อและบริการ
  และด้านอัตราดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น

  อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ปรับกลยุทธการแข่งขัน
  นอกเหนือจากการมีผู้บริหารที่มีประสบการณ์ยาวนานในธุรกิจแฟคตอริ่ง
  ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า การเพิ่มทุน การจัดหาแหล่งเงินกู้ที่มีต้นทุนต่ำเพิ่มเติม
  การปรับอัตราดอกเบี้ยตามสภาวะตลาดและต้นทุนของบริษัทแล้ว
  บริษัทยังมุ่งเน้นการให้บริการแก่ลูกค้าที่มีลูกหนี้เป็นหน่วยงานราชการ รัฐวิสาหกิจ
  และ/หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับราชการ และเอกชนขนาดใหญ่
  ที่บริษัทมีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ พร้อมทั้งมีบริการที่หลากหลายเพื่ออำนวยความสะดวก
  และจูงใจให้ลูกค้าใช้บริการจากบริษัทอย่างต่อเนื่อง

4. ความเสี่ยงทางด้านสินเชื่อ

  ความเสี่ยงทางด้านสินเชื่อ เกิดจากคุณภาพของลูกหนี้และลูกค้า
  ลักษณะการโอนสิทธิเรียกร้องและเอกสารที่รับซื้อ โดยความเสี่ยงจากคุณภาพของลูกหนี้และลูกค้า
  เกิดจากฐานะการเงินที่เปลี่ยนแปลงไป ทำให้เกิดปัญหาไม่สามารถปฏิบัติหรือชำระหนี้ได้ตามสัญญา
  บริษัทได้มีนโยบายในการลดความเสี่ยงดังกล่าว โดยนำหลักการ Credit Rating และ
  Credit Scoring มาใช้ประกอบการพิจารณาวิเคราะห์ลูกค้าและลูกหนี้อย่างระมัดระวัง
  มีการติดตามดูแลลูกหนี้และลูกค้า รวมทั้งทบทวนวิเคราะห์คุณภาพอย่างสม่ำเสมอ
  บริษัทอาจมีการเรียกหลักทรัพย์ค้ำประกันเพิ่มเติมจากลูกค้าเพื่อเป็นการป้องกันความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้น
  มีระบบรายงานที่สามารถติดตามดูผลการชำระหนี้ เพื่อให้ทราบถึงคุณภาพของลูกหนี้
  และสามารถติดตามให้มีการชำระหนี้ได้

  สำหรับความเสี่ยงที่เกิดจากลักษณะการโอนสิทธิเรียกร้องและเอกสารที่รับซื้อ
  เกิดจากการที่ลูกหนี้ปฏิเสธที่จะรับแจ้งการโอนสิทธิ อย่างไรก็ตามความเสี่ยงดังกล่าวมีไม่มากนัก
  เนื่องจากลูกหนี้ของบริษัท มากกว่าร้อยละ 70 เป็นลูกหนี้ที่ตอบรับการโอนสิทธิ
  และมากกว่าร้อยละ 20 เป็นลูกหนี้โอนสิทธิโดยไม่มีการตอบรับ ซึ่ง
  บริษัทสามารถเรียกบังคับชำระหนี้ได้ทั้งจากลูกค้าและลูกหนี้ สำหรับความเสี่ยงของเอกสารที่รับซื้อ
  บริษัทมีการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าวโดยกำหนดขั้นตอนและวิธีการตรวจสอบเอกสารที่รับซื้อไปยังลูกหนี้โดยตรง

5. ความเสี่ยงทางด้านการกระจุกตัวของลูกหนี้และลูกค้า

  ในปี 2546 และ 2547 ยอดรับซื้อลูกค้าแฟคตอริ่ง 10 รายแรกของบริษัทมีสัดส่วนคิดเป็นร้อยละ
  44.05 และร้อยละ 37.23 ของจำนวนยอดรับซื้อทั้งหมดตามลำดับ
  ซึ่งนับเป็นสัดส่วนที่สูงมากเมื่อเทียบกับจำนวนลูกค้าทั้งหมด 269 ราย และ 299 รายตามลำดับ
  โดยในจำนวนหนี้ที่รับซื้อในปี 2545 มีลูกค้ารายหนึ่งที่ลูกหนี้ผิดนัดชำระหนี้แก่บริษัทจำนวน 222.60
  ล้านบาท ทั้งนี้ลูกหนี้ดังกล่าวเป็นนิติบุคคลที่ก่อตั้งโดยหน่วยงานราชการ
  ซึ่งที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทได้ให้ความเห็นว่าลูกหนี้มีฐานะการเงินที่สามารถชำระหนี้ให้บริษัทได้
  และสิทธิเรียกร้องของบริษัทที่มีต่อลูกหนี้ดังกล่าวครบถ้วนถูกต้องสามารถบังคับชำระหนี้ได้
  โดยมูลหนี้ที่บริษัทฟ้องร้องทั้งลูกค้าและลูกหนี้เป็นยอดรับซื้อรวม 203.06 ล้านบาท โดยในปี 2547
  บริษัทได้รับชำระแล้วจำนวนประมาณ 77.77 ล้านบาท
  ส่วนที่เหลืออยู่ระหว่างกระบวนการพิจารณาทางศาล อย่างไรก็ตาม
  เมื่อพิจารณาถึงการกระจุกตัวของลูกหนี้ พบว่า ยอดรับซื้อลูกหนี้ 10 รายแรกคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
  36.88 และร้อยละ 28.18 ของยอดรับซื้อลูกหนี้ทั้งหมดในปี 2546 และ 2547
  ซึ่งเป็นสัดส่วนที่ไม่สูงมากนัก เมื่อเทียบกับการกระจุกตัวของลูกค้า

  บริษัทมีนโยบายในการแก้ปัญหาการกระจุกตัวของลูกหนี้และลูกค้า
  โดยการกำหนดวงเงินสูงสุดของลูกค้าลูกหนี้ไว้
  รวมทั้งการขยายสินเชื่อแฟคตอริ่งในอนาคตของบริษัท
  จะเน้นการขยายเข้าไปในกลุ่มลูกค้าและลูกหนี้ที่มีศักยภาพรายใหม่ ๆ เพิ่มเติม
  ซึ่งจะช่วยกระจายการกระจุกตัวของลูกหนี้และลูกค้ารายใหญ่ด้วยเช่นกัน

6. ความเสี่ยงจากการเข้ามาควบคุมของภาครัฐ

  ปัจจุบัน
  หน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องกำลังอยู่ระหว่างการร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการประกอบธุรกิจแฟคตอริ่ง
  โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำให้การดำเนินงานของผู้ประกอบธุรกิจแฟคตอริ่งมีมาตรฐานเดียวกัน
  เช่นสำนักงานเศรษฐกิจการคลังกำลังศึกษาถึงเรื่องการโอนสิทธิเรียกร้อง
  เพื่อให้หน่วยงานราชการทุกหน่วยสามารถตอบรับการโอนสิทธิของผู้ประกอบการที่ติดต่อกับหน่วยงานราชการได้
  ซึ่งนโยบายดังกล่าวจะช่วยให้ความเสี่ยงในการรับชำระหนี้ของบริษัทลดลง
  นอกจากนี้ธนาคารแห่งประเทศไทยกำลังศึกษาเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ในการดำเนินธุรกิจแฟคตอริ่ง
  ซึ่งหากพระราชบัญญัติดังกล่าวมีผลใช้บังคับแล้ว
  บริษัทอาจจะต้องมีการปรับเปลี่ยนขั้นตอนการปฏิบัติงานบางส่วนให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติดังกล่าว
  หรือหากตลาดหลักทรัพย์ หรือสำนักงานคณะกรรมการ ก.ล.ต. มีการออกข้อกำหนดอื่นๆ
  ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของบริษัท เช่นเกณฑ์การตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ
  บริษัทก็จะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดดังกล่าวด้วย อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าว
  จะช่วยให้ความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจแฟคตอริ่งลดลง

7. ความเสี่ยงจากการไม่สามารถจ่ายเงินปันผล

  ปัจจุบัน บริษัทฯ ยังมีขาดทุนสะสมอยู่เป็นจำนวนมาก โดย ณ สิ้นปี 2546 และปี 2547
  บริษัทมีขาดทุนสะสมเป็นจำนวน 771.71 ล้านบาท และ 671.04 ล้านบาท ตามลำดับ
  ดังนั้นในช่วงที่บริษัทยังมีขาดทุนสะสมอยู่ บริษัทยังไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นได้
  อย่างไรก็ตาม ในปี 2548 บริษัทมีนโยบายที่จะให้มีการลดทุนเพื่อล้างขาดทุนสะสม
  ให้บริษัทสามารถจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นได้เร็วขึ้น
  ซึ่งจะต้องรอผลการพิจารณาอนุมัติในการประชุมผู้ถือหุ้นต่อไป