3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  (1) ลักษณะผลิตภัณฑ์และบริการ

  1. กลุ่มสินค้าออดิโอและวีดีโอ

1.  สินค้าออดิโอ ประกอบด้วยเทปเปล่า เทปเพลง และสินค้าประเภทคอมแพ็กต์ดิสก์ เช่น
      วีซีดีคาราโอเกะ ซีดีเพลง ซีดีอาร์

2.  สินค้าวีดีโอ ประกอบด้วยวีดีโอเปล่า การรับจ้างบันทึกภาพลงวีดีโอเทป

3.  ผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่ใช้ในการบำรุงรักษาเครื่องเล่นออดิโอเทป วีดีโอเทป และคอมแพ็กต์ดิสก์
      รวมทั้งกล่องพลาสติกบรรจุสินค้าเทป วีดีโอเทป และคอมแพ็กต์ดิสก์

  นอกจากนั้นแล้ว บริษัทยังรับจ้างผลิตสินค้าเทปเปล่าและวีดีโอเปล่าในลักษณะ OEM (Original
  Equipment Manufacturing) ให้กับห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ 3 แห่ง ดังนี้

  ห้างสรรพสินค้า ประเภทสินค้า เครื่องหมายการค้า

  1. Big C เทปเปล่า Leader Price

  2. Lotus วีดีโอเปล่า Super Save

  3. Carrefour เทปเปล่าและวีดีโอเปล่า Carrefour

  2. กลุ่มสินค้าเกี่ยวกับภาพยนตร์

  2.1 การจำหน่ายสิทธิ์ให้เช่า ประกอบด้วยสินค้าภาพยนตร์วีซีดีและดีวีดี
  จำหน่ายต่อตัวแทนจำหน่าย ร้านค้า Franchise
  และศูนย์ให้เช่าทั่วประเทศในรูปแบบการจำหน่ายสิทธิ์ให้เช่า

  2.2 การจำหน่ายสินค้าภาพยนตร์ ประกอบด้วยสินค้าภาพยนตร์ประเภทต่าง ๆ
  ในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี จำหน่ายต่อร้านค้าและห้างสรรพสินค้าทั่วประเทศ

  2.3 การจำหน่ายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ ให้กับผู้จัดจำหน่ายหรือผู้ประกอบการโรงภาพยนตร์ ฟรีทีวี
  และเคเบิ้ลทีวี

  การได้รับการส่งเสริมการลงทุน

บริษัทได้รับการส่งเสริมการลงทุนในการประกอบธุรกิจจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน
และมีบัตรส่งเสริมการลงทุนที่ยังมีผลใช้ในปัจจุบัน 2 ฉบับ คือ บัตรส่งเสริมเลขที่ 1560/2537
สำหรับกิจการการผลิตเทปบันทึกเสียง วีดีโอเทป คอมแพ็กต์ดิสก์ และกล่องบรรจุ
และบัตรส่งเสริมเลขที่ 7003/2539 สำหรับกิจการผลิตเทปบันทึกเสียง ตลับเทป
วีดีโอและกล่องบรรจุ ได้รับสิทธิประโยชน์ในการยกเว้นภาษีเงินได้ 8 ปี ตั้งแต่ 1 มิถุนายน 2539
ถึง 31 พฤษภาคม 2547

  งานที่ยังไม่ส่งมอบ

  บริษัทไม่มีงานที่ยังไม่ส่งมอบที่มีมูลค่ามากกว่าร้อยละ 10 ของรายได้รวม

  (2) การตลาดและการแข่งขัน

  1. กลุ่มสินค้าออดิโอและวีดีโอ

-   กลยุทธ์การแข่งขัน

  ลักษณะการแข่งขันในอุตสาหกรรมการผลิตสินค้าออดิโอและวีดีโอ
  เป็นการแข่งขันในด้านคุณภาพของสินค้า การบริการ ความรวดเร็วในการผลิต
  และความนิยมในเพลงและตัวศิลปิน (สำหรับสินค้าเพลง) เป็นหลัก
  ไม่มุ่งเน้นการแข่งขันด้านราคา
  เนื่องจากราคาของกลุ่มสินค้าเป็นราคาตลาดที่เป็นมาตรฐานในอุตสาหกรรมไม่แตกต่างกันมากนัก

  - กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย คือ กลุ่มวัยรุ่นจนถึงคนทำงานไม่จำกัดเพศและวัย
  เนื่องจากสินค้าของบริษัทเป็นสินค้าที่ตอบสนองความบันเทิงเป็นหลัก

  - การจัดจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

  บริษัทมีการจำหน่ายสินค้าทั้งในและต่างประเทศ โดยมีลักษณะการจำหน่ายดังนี้

1.  การขายในประเทศ มีการจำหน่ายผ่าน 4 ช่องทาง

-   ขายส่ง บริษัทมีร้านค้าขายส่งในเขตกรุงเทพมหานคร และในต่างจังหวัด
      บริษัทมีรถบริการส่งสินค้าให้ร้านขายส่งในกรุงเทพมหานคร โดยไม่คิดค่าขนส่ง
      ส่วนร้านค้าต่างจังหวัดต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการส่งสินค้าเอง

-   ขายตรงต่อร้านค้าปลีกทั่วประเทศ รวมทั้งร้านเซเว่น อีเลเว่น

-   ขายผ่านร้านค้าปลีกขนาดใหญ่ หรือ Modern Trade เช่น ห้าง Big-C ห้าง Lotus ห้าง
      Carefour เป็นต้น

-   อื่น ๆ ได้แก่การขายต่อหน่ายงานราชการ การขายปลีกให้ลูกค้า Walk-in
      และการรับจ้างผลิต

2.  การขายต่างประเทศ เป็นการจำหน่ายวีดีเปล่า เทปรับจ้างอัด และซีดีจ้างอัด
      ให้กับประเทศสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และฝรั่งเศส
      ลูกค้าส่งออกของบริษัทเป็นลูกค้าประจำ 2-3 ราย ที่มีประวัติการติดต่อมานาน

  ในปี 2546 บริษัทมีสัดส่วนการขายในและต่างประเทศเท่ากับร้อยละ 92 ต่อ 8

  - สภาพการแข่งขันภายในอุตสาหกรรม

  อุตสาหกรรมเทปและวีดีโอเทป

  มีแนวโน้มการชะลอตัวอย่างมาก
  เนื่องจากความเจริญของเทคโนโลยีและการเข้ามาทดแทนของสินค้าประเภทคอมแพ็กต์ดิสก์
  จะเห็นได้ว่าในปัจจุบันการผลิตสินค้าประเภทเทปคาสเซท และวีดีโอลดลงมาก
  สินค้าเพลงส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปซีดีเพลง และวีซีดีคาราโอเกะ สินค้าภาพยนตร์อยู่ในรูปวีซีดี
  และดีวีดี ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ได้เลิกผลิตสินค้าภาพยนตร์วีดีโอเทปแล้ว
  หรือมีการเลือกผลิตวีดีโอเทปเพียงภาพยนตร์บางเรื่องเท่านั้น
  สินค้าเทปเปล่าและวีดีโอเปล่าถูกทดแทนด้วยสินค้าซีดีอาร์ หรือ ดีวีดีอาร์ นอกจากนั้นแล้ว ตั้งแต่ปี
  2545 ผู้ประกอบการเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ ได้หยุดผลิตและนำเข้าเครื่องเล่นวีดีโอเทปแล้ว
  และหันมามุ่งเน้นการจำหน่ายเครื่องเล่นวีซีดี และดีวีดีมากขึ้น

  อุตสาหกรรมสินค้าเพลง

มูลค่าตลาดของธุรกิจเพลงนั้นมีมูลค่าประมาณ 4,000 ถึง 5,000
ล้านบาทโดยมีส่วนแบ่งการตลาดระหว่างเพลงไทย และเพลงสากล ประมาณร้อยละ 85 ต่อ 15
โดยเพลงไทยยังคงประกอบด้วยผู้สร้างสรรค์ 3 รายใหญ่คือ บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด
(มหาชน) บริษัท อาร์ เอส โปรโมชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัท โซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร
เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด มีส่วนแบ่งการตลาดสูงถึงร้อยละ 90-95 ของตลาดเพลงไทยในประเทศ
โดยมีการแข่งขันในด้านคุณภาพ การบริการ ความรวดเร็วในการผลิต
และความนิยมในเพลงและตัวศิลปินเป็นหลัก ไม่มุ่งเน้นการแข่งขันด้านราคา
เนื่องจากราคาของกลุ่มสินค้าเป็นราคาตลาดที่เป็นมาตรฐานในอุตสาหกรรมไม่แตกต่างกันมากนัก

ปัจจัยความสำเร็จหลักในธุรกิจเพลงอยู่ที่ความนิยมของผู้บริโภคเป็นหลัก
ซึ่งทำให้ผู้ประกอบการมุ่งเน้นการลงทุนด้านโฆษณาประชาสัมพันธ์เพลงทางสื่อต่าง ๆ
ไม่ว่าจะเป็นสื่อวิทยุ โทรทัศน์และสิ่งพิมพ์ เพื่อให้เพลงและศิลปินเป็นที่รู้จัก
และนิยมในกลุ่มลูกค้าเป้าหมายอย่างรวดเร็ว
และเป็นการกระตุ้นยอดขายในช่วงเวลาส่งเสริมการขาย

บริษัทยังคงวางตัวเป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายอิสระให้กับผู้สร้างสรรค์เพลงทั่วไป
โดยบริษัทได้รับความไว้วางใจจากบริษัท โซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ให้เป็นผู้จัดจำหน่ายสินค้าเพลงไทยจากค่ายโซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโรแต่เพียงผู้เดียว

แนวโน้มการแข่งขันของผู้ประกอบการในธุรกิจเพลงยังคงรุนแรง
ผู้สร้างสรรค์เพลงค่ายใหญ่ก็มีการเพิ่มช่องทางของรายได้ โดยรุกเข้าไปทำธุรกิจภาพยนตร์ที่ใช้ดารา
นักร้องในสังกัดตัวเอง ปัญหาใหญ่ของอุตสาหกรรมเพลงก็ยังคงอยู่ที่การละเมิดลิขสิทธิ์
แต่การที่รัฐบาลได้เข้ามาจัดการปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์อย่างเข้มงวด ในปี 2546
และการประกาศลดราคาขายของสินค้าซีดี และวีดีโอซีดีของผู้ประกอบการ ทำให้ปัญหาดังกล่าวลดลง
ผู้สร้างสรรค์เพลงก็ได้ประโยชน์จากยอดขายที่เพิ่มขึ้น

  - การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

  - การผลิต บริษัทมีโรงงานผลิต 2 โรงงาน คือ

1.  โรงงาน OPI มีที่ตั้งที่สำนักงานใหญ่ เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร
      เป็นสถานที่ผลิตสินค้าทุกประเภท และเป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้า

2.  โรงงาน OPR มีที่ตั้งที่อำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง เป็นสถานที่ผลิตชิ้นส่วนคาสเซทเทป
      และวีดีโอเทป รวมทั้งกล่องวีซีดี และดีวีดี

  สำหรับกำลังการผลิตเต็มที่ของเครื่องจักรผลิตดีวีดี และวีซีดีใหม่ที่ลงทุนในช่วงไตรมาสที่ 4 ของปี
  2546 สามารถผลิตแผ่นดีวีดี และวีซีดี ได้ 8.64 ล้านแผ่นต่อปี ปัจจุบันมีการผลิตประมาณร้อยละ
  95 นโยบายการผลิตของบริษัท ขึ้นกับการวางแผนการผลิตของฝ่ายจัดการการผลิต

  - การจัดหาวัตถุดิบที่สำคัญ ในปี 2546
  บริษัทมีสัดส่วนการซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายในประเทศและต่างประเทศ เท่ากับร้อยละ 95 : 6
  ตามลำดับ

  วัตถุดิบที่สำคัญของบริษัท คือ เม็ดพลาสติก สายเทปคาสเซทและสายเทปวีดีโอเทป
  และลิขสิทธิ์เพลงและปกเทป

  - เม็ดพลาสติก มีแหล่งที่มาจากผู้จัดจำหน่ายในประเทศ บริษัทไม่มีปัญหาในการจัดหาเม็ดพลาสติก
  แต่อย่างใด เนื่องจากเป็นสินค้าที่หาซื้อได้ทั่วไป และบริษัทมิได้พึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายรายใดเป็นสำคัญ

  เม็ดพลาสติกเป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตสินค้าของบริษัท
  การเปลี่ยนแปลงในเทคโนโลยีไม่มีผลกระทบต่อการใช้เม็ดพลาสติกแต่อย่างใด
  เพราะเป็นการพัฒนาในตัวเครื่องจักร หรือเทคโนโลยีในการผลิตมากกว่าประเภทของวัตถุดิบ
  เห็นได้จากการพัฒนาจากเทปคาสเซทและวีดีโอเทปมาเป็นซีดีเพลง วีดีโอซีดี และดีวีดี
  เม็ดพลาสติกก็ยังคงเป็นวัตถุดิบหลักใช้ในการผลิตเช่นเดิม

-   สายเทปวีดีโอเทป เป็นการนำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมดจากประเทศเกาหลี และอินโดนีเซีย

-   ลิขสิทธิ์เพลงและปกเทป ในปี 2546
      บริษัทเป็นผู้จำหน่ายสินค้าเพลงให้กับค่ายเพลงและผู้สร้างสรรค์เพลง 19 ราย

  บริษัทไม่มีการซื้อวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายรายได้รายหนึ่งเกินกว่าร้อยละ 30
  ของรายได้รวมในระยะ 3 ปี ที่ผ่านมา

  - ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

1.  โรงงาน OPI ถูกควบคุมผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยฝ่ายงานอนามัย สำนักงานเขตยานนาวา
      บริษัทได้จัดการจัดเก็บแยกประเภทสิ่งปฏิกูล และขยะอุตสาหกรรมอย่างเป็นสัดส่วน
      โดยให้มีระยะห่างจากโรงงานอย่างน้อย 50 เมตร
      นอกจากนี้บริษัทยังได้ติดตั้งเครื่องบำบัดน้ำเสีย
      เพื่อปรับสภาพน้ำทิ้งที่มีส่วนของน้ำยาเคมีปะปนก่อนปล่อยลงสู่แหล่งสาธารณะ
      โดยเครื่องจะทำการแยกส่วนที่เป็นกากเคมีและน้ำออกจากกัน
      ในส่วนของกากเครื่องจะทำการอบแห้งให้หมดสภาพเคมี
      ส่วนของน้ำเครื่องจะปรับสภาพให้เป็นกลาง จากนั้นจึงปล่อยสู่แหล่งน้ำสาธารณะ
      จึงไม่ก่อให้เกิดผลกระทบใด ๆ ต่อสิ่งแวดล้อม

2.  โรงงาน OPR กำจัดขยะและสิ่งปฏิกูลจากโรงงานด้วยวิธีเผาในเตาเผาของโรงงาน
      และวิธีขายให้กับพ่อค้าทั่วไป
      ซึ่งบริษัทได้ยื่นแบบขออนุญาตนำสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุไม่ใช้แล้วออกนอกโรงงานต่อกรมโรงงานอุตสาหกรรมเป็นประจำทุกปี
      และเนื่องจากบริษัทไม่มีน้ำเสียจากการผลิต จึงไม่มีระบบบำบัดน้ำเสียแต่อย่างใด

  การควบคุมผลกระทบของสิ่งแวดล้อมของโรงงานอยู่ภายใต้การควบคุมของกรมโรงงาน
  กระทรวงกระทรวงอุตสาหกรรม ผลปฏิบัติในการบำบัดน้ำเสียของโรงงาน OPI
  และการกำจัดขยะของโรงงาน OPR อยู่ในเกณฑ์ตามที่กำหนดตามกฎหมาย และในระยะ 3
  ปีที่ผ่านมาบริษัทไม่มีค่าใช้จ่ายในการลงทุนเพื่อควบคุมสิ่งแวดล้อม

  2. กลุ่มสินค้าเกี่ยวกับภาพยนตร์

  - กลยุทธ์การแข่งขันและสภาพการแข่งขัน

    ธุรกิจภาพยนตร์ในลักษณะ Home Entertainment

  ปี 2546 นับว่าเป็นปีที่ธุรกิจภาพยนตร์เพื่อให้ความบันเทิงในบ้าน หรือ Home Entertainment
  มีการขยายตัวอย่างมาก สภาพการแข่งขันในธุรกิจเป็นไปอย่างรุนแรง
  มีผู้ประกอบการเข้ามาในตลาดจำนวนมาก อาทิเช่น

  - ผู้ประกอบการที่เป็นผู้สร้างสรรค์ภาพยนตร์ ในปี 2546
  ได้เกิดกระแสความนิยมในภาพยนตร์ไทยอย่างกว้างขวาง
  ทั้งในรูปแบบการเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ และสินค้า Home Entertainment
  มีผู้ประกอบการสร้างสรรค์และผลิตสินค้า Telemovie
  หรือภาพยนตร์ไทยเพื่อจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีโดยไม่ผ่านการเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ อาทิเช่น
  บริษัท เรย์ พิคเจอร์ส จำกัด (บริษัทในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน))
  บริษัทในเครือบริษัท อาร์ เอส โปรโมชั่น จำกัด (มหาชน) เป็นต้น

  - ผู้ประกอบการที่เป็นผู้จัดหาลิขสิทธิ์ภาพยนตร์เพื่อผลิตเป็นสินค้าภาพยนตร์วีซีดีหรือดีวีดีเพื่อให้เช่า
  หรือจำหน่าย เช่น บริษัท แปซิฟิค มาร์เก็ตติ้ง แอนด์เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จำกัด บริษัทแคททาลิส์ท
  อัลลายแอนซ์ (ประเทศไทย) จำกัด เป็นต้น

  ในปี 2546 ตลาดให้เช่าสินค้าภาพยนตร์ได้เริ่มมีการเติบโตขึ้น หลังจากที่ซบเซา
  และมีการปิดตัวของศูนย์เช่าไปเป็นจำนวนมากในปี 2545 แต่อย่างไรก็ตาม
  ผู้ประกอบการให้เช่าต้องมีระบบการบริหารการจัดการ และการควบคุมต้นทุนที่มีประสิทธิภาพ
  จึงจะสามารถดำรงอยู่ในธุรกิจได้

  ผลจากการเข้ามาของผู้ประกอบการจำนวนมาก ทำให้ความต้องการในลิขสิทธิ์ภาพยนตร์
  และราคาลิขสิทธิ์ภาพยนตร์สูงขึ้น จากการเสนอราคาที่สูงเพื่อการแข่งขันกันให้ได้มาซึ่งลิขสิทธิ์
  สำหรับการได้มาซึ่งลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ต่างประเทศของผู้ประกอบการ Home Entertainment
  ในประเทศไทย แบ่งเป็น 3 ลักษณะคือ

  1. ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดในเครือเมเจอร์กรุ๊ปจากประเทศสหรัฐอเมริกา
  ซึ่งเป็นภาพยนตร์ต่างประเทศที่มีเงินลงทุนสูง ดารานำแสดงเป็นที่รู้จัก
  จะมีคัดเลือกผู้ประกอบการในประเทศไทยที่มีศักยภาพเพื่อนำลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ไปผลิตเป็นสินค้าภาพยนตร์เพื่อเช่าหรือจำหน่าย
  โดยมีการทำสัญญา 1-2 ปี มีเงื่อนไขในด้านต่าง ๆ อาทิเช่น
  มูลค่ารายได้ขั้นต่ำของภาพยนตร์แต่ละเรื่อง การแบ่งผลประโยชน์ การประชาสัมพันธ์ เป็นต้น

  2. ลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ต่างประเทศจากผู้สร้างสรรค์ผ่านเทศกาลภาพยนตร์ต่าง ๆ
  ซึ่งจะเป็นงานที่งานที่ผู้สร้างสรรค์
  ผู้ครอบครองและผู้จัดจำหน่ายลิขสิทธิ์ทั่วโลกมารวมตัวเพื่อจำหน่ายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ทั้งในส่วนภาพยนตร์ที่ถ่ายทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว
  และที่ยังเป็นโครงการจะถ่ายทำต่อไป ให้กับผู้สนใจทั่วไป โดยเทศกาลภาพยนตร์มีทั้งหมด 4
  เทศกาล คือ

1.  AFM (American Films Market) ประเทศสหรัฐอเมริกา ประมาณเดือนกุมภาพันธ์

2.  Cannes Films Festival ประเทศฝรั่งเศส ประมาณเดือนพฤษภาคม

3.  Filmmakt ประเทศฮ่องกง ประมาณเดือนมิถุนายน

4.  Mifed Festival ประเทศอิตาลี ประมาณเดือนตุลาคม

  โดยผู้สร้างสรรค์
  ผู้ครอบครองและผู้จัดจำหน่ายลิขสิทธิ์จะมีราคาเบื้องต้นสำหรับภาพยนตร์แต่ละเรื่อง หรือแต่ละชุด
  สำหรับแต่ละประเทศในแต่ละทวีป
  แต่การตกลงทำสัญญาซื้อขายจะขึ้นกับการต่อรองราคาและเงื่อนไขต่าง ๆ
  ปัญหาที่เกิดขึ้นคือการแข่งขันด้านราคาเนื่องจากความต้องการได้มาซึ่งลิขสิทธิ์ของผู้ประกอบการในประเทศไทย
  (ทั้งด้านโรงภาพยนตร์ ผู้ประกอบการสินค้าภาพยนตร์วีซีดีเพื่อเช่าและจำหน่าย) จำนวนมากกว่า
  1 ราย ทำให้มีการเสนอราคาที่สูงเพื่อการแข่งขันกัน

  สำหรับกลยุทธ์การแข่งขันของบริษัท คือ การพยายามสร้างความแปลกใหม่ในตัวสินค้า อาทิเช่น
  การออกแบบปกสินค้าให้สวยงาม สะดุดตาผู้บริโภค และมีความแตกต่างจากคู่แข่งขัน
  การจัดรวมสินค้าขายเป็นชุดในราคาถูก
  การจัดทีมขายเข้าประชาสัมพันธ์และแนะนำสินค้าให้กับร้านค้าโดยตรง เป็นต้น
  แต่อย่างไรก็ตามผลจากการเข้ามาของสินค้าของผู้ประกอบการจำนวนมากในตลาดรวม
  ทำให้อัตราการรับคืนสินค้าของบริษัทสูงขึ้น จากระดับปกติ 15-20 เป็น เป็นร้อยละ 25- 30

  ธุรกิจการนำภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์

  บริษัท ดิจิตอล ออนป้า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน)
  มีการนำภาพยนตร์ต่างประเทศที่คาดว่าจะได้รับความนิยมนำออกฉายในโรงภาพยนตร์
  สำหรับโรงภาพยนตร์ในเขตกรุงเทพมหานคร
  บริษัทจะได้รับค่าตอบแทนเป็นส่วนแบ่งจากรายได้ค่าตั๋วภาพยนตร์ร้อยละ 40-50
  ส่วนการออกฉายในเขตต่างจังหวัด
  บริษัทจะจำหน่ายฟิล์มภาพยนตร์ให้กับผู้ประกอบการโรงภาพยนตร์ต่างจังหวัดในราคาที่ตกลงระหว่างกัน

  คู่แข่งขันในอุตสาหกรรมนี้คือ
  ผู้ประกอบการผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธ์ภาพยนตร์ต่างประเทศที่ได้รับสิทธิ์นำภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ได้
  และผู้ประกอบการสร้างสรรค์ภาพยนตร์ไทย อาทิเช่น บริษัทสตูดิโอต่าง ๆในเครือเมเจอร์กรุ๊ป
  บริษัท มงคลฟิล์ม จำกัด บริษัท ไร้ท์ บียอน จำกัด บริษัท ซอฟแวร์ ซัพพลาย อินเตอร์เนชั่นแนล
  จำกัด บริษัท นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด และบริษัท ทีไอจีเอ จำกัด เป็นต้น

  ปัจจัยความสำเร็จของการนำภาพยนตร์ออกฉายมีหลายปัจจัย เช่น ความนิยมของผู้ชม
  ช่วงเวลาและจำนวนโรงภาพยนตร์ที่นำออกฉาย
  ซึ่งผู้ประกอบการต่างต้องประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ทางสื่อต่าง ๆ ทั้งสิ่งพิมพ์ วิทยุ โทรทัศน์
  และการออกฉายหนังตัวอย่างในโรงภาพยนตร์ก่อนการเข้าฉายจริงเพื่อสร้างกระแสความนิยม
  ปัญหาหลักที่พบในปี 2546 คือ ผลจากกระแสความนิยมในภาพยนตร์ไทย
  ทำให้มีปริมาณภาพยนตร์ไทยเข้าฉายในโรงภาพยนตร์จำนวนมาก
  ผนวกกับหนังต่างประเทศที่เข้าฉายในจำนวนปกติ
  ทำให้ภาพยนตร์ที่ได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์มีความถี่มากขึ้น
  ส่งผลให้อายุของการออกฉายในโรงภาพยนตร์สั้นลง
  โอกาสในการสร้างรายได้ของภาพยนตร์ลดลงด้วย
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพยนตร์ต่างประเทศที่ไม่ได้เป็นหนังฟอร์มใหญ่ เห็นได้จากเมื่อ 1-2 ปีก่อน
  จะมีภาพยนตร์ใหม่เข้าฉาย 1-2 เรื่องต่อสับดาห์ แต่ในปีก่อนมีภาพยนตร์ใหม่เข้าฉายถึง 3-4
  เรื่องต่อสับดาห์

  - กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย คือ ผู้ประกอบการศูนย์ให้เช่าสินค้าภาพยนตร์วีซีดีและดีวีดีทั่วประเทศ
  ห้างสรรพสินค้า และร้านค้าออดิโอและวีดีโอ
  เพื่อการกระจายสินค้าต่อให้กับลูกค้าทั่วไปทุกระดับตั้งแต่กลุ่มเด็กถึงกลุ่มคนทำงาน

  - การจำหน่ายและช่องทางการจำหน่าย

  บริษัทมีช่องทางการจำหน่ายสินค้าเกี่ยวกับภาพยนตร์ 3 ช่องทาง คือ

1.  การขายสิทธิ์ให้เช่าภาพยนตร์วีซีดีและดีวีดี ให้กับ

    - ลูกค้าตัวแทนลิขสิทธิ์ ในปี 2546 บริษัทมีลูกค้าตัวแทนลิขสิทธิ์ทั่วประเทศ 10 ราย เพื่อ
    จำหน่ายสิทธิ์ให้เช่าต่อศูนย์ให้เช่าวีดีโอเทป อื่น ๆ ในเขตที่ตนรับผิดชอบ

    - ร้านค้า Franchise 7 ราย คือ ร้านVideo Easy ร้านMangpong ร้านBlockbuster
    ร้านTsutaya ร้านนิวหนวด ร้านอมรมูฟวี่ และร้านแมงป่อง

    - ศูนย์ให้เช่าวีดีโอเทป เป็นขายสิทธิ์ให้เช่าตรงต่อศูนย์ให้เช่าวีดีโอเทปที่ไม่ได้อยู่ในความ
    รับผิดชอบของตัวแทนลิขสิทธิ์ 11 ศูนย์

2.  การจำหน่ายสินค้าภาพยนตร์ในรูปวีซีดี และดีวีดีให้แก่ห้างสรรพสินค้า
      ร้านค้าขายส่งและขายปลีกทั่วประเทศ

3.  การจำหน่ายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ชั้นนำจากต่างประเทศ ให้กับผู้ประกอบการโรงภาพยนตร์
      เพื่อนำภาพยนตร์ออกฉายตามโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศ
      วัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มรายได้ให้กับบริษัท และเป็นการประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์
      ที่จะนำมาผลิตเป็นภาพยนตร์วีซีดี
      และดีวีดีให้เป็นที่รู้จักนอกจากนั้นแล้วบริษัทยังมีการจำหน่ายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ให้กับฟรีทีวี
      และเคเบิ้ลทีวี อีกด้วย

  - การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

  - การผลิต สินค้าภาพยนตร์ในรูปแบบวีซีดี ในปี 2546
  บริษัทสามารถผลิตแผ่นวีซีดีได้เองประมาณร้อยละ 17
  และว่าจ้างบริษัทภายนอกผลิตประมาณร้อยละ 83
  ส่วนสินค้าดีวีดีได้ว่าจ้างบุคคลภายนอกผลิตทั้งหมด

  - การจัดหาวัตถุดิบที่สำคัญ
  บริษัทซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์จากผู้สร้างภาพยนตร์และผู้ครอบครองลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ทั้งในและต่างประเทศ
  ในปี 2546 มีการซื้อลิขสิทธิ์จากผู้จัดจำหน่ายในและต่างประเทศ (ได้แก่ประเทศสหรัฐอเมริกา
  ฮ่องกง อิตาลี ฝรั่งเศส เป็นต้น) สัดส่วนร้อยละ 92 ต่อ 8
  โดยบริษัทจะมีการตกลงทำสัญญาซื้อขายลิขสิทธิ์ อายุตั้งแต่ 1 - 7 ปี เงื่อนไขที่สำคัญคือ
  กำหนดการจ่ายเงินและการส่งมอบ

  - ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

  - ไม่มี -