2. ปัจจัยความเสี่ยง

ความถี่และความรุนแรงจากเหตุการณ์ภัยธรรมชาติต่างๆ
ที่เกิดขึ้นเป็นจุดเปลี่ยนที่ส่งผลให้ทุกภาคส่วนตระหนักและให้ความสำคัญกับการจัดทำประกันภัยมากขึ้น
บริษัทจึงได้ทบทวนและกำหนดนโยบายการบริหารความเสี่ยง ให้ชัดเจนและเป็นรูปธรรม
เพื่อให้สอดคล้องกับการวางแผนการขยายตัวทางธุรกิจ โดยมีคณะกรรมการบริษัท
คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการตรวจสอบ และผู้บริหาร
ติดตามกำกับดูแลอย่างใกล้ชิด พร้อมทั้งการร่วมมือประสานงานภายในองค์กร
เพื่อให้องค์ประกอบต่างๆ เป็นไปตามนโยบายของบริษัท

ความเสี่ยงหลักและการบริหารความเสี่ยง

1. ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

1.1 ความเสี่ยงจากการแข่งขันและการเปิดเสรีธุรกิจประกันภัย

การเปิดเสรีธุรกิจประกันภัยส่งผลทำให้การดำเนินธุรกิจประกันภัยในประเทศไทยมีการเแข่งขันที่รุนแรง
มากขึ้น จากการที่บริษัทประกันภัยต่างประเทศซึ่งมีฐานะทางการเงินที่แข็งแกร่ง
มีเทคโนโลยีที่ทันสมัย และมีผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ เข้ามาร่วมทุนกับบริษัทประกันภัยของคนไทยมากขึ้น
ทำให้บริษัทเหล่านี้มีความสามารถในการรับประกันภัยได้สูงขึ้น ตลอดจนมีอำนาจในการแข่งขัน
ทั้งด้านราคา เชิงกลยุทธ์ และคุณภาพในการให้บริการ
ส่งผลให้บริษัทประกันภัยขนาดกลางและขนาดเล็กของไทยต้องอยู่ในภาวะแข่งขันอย่างรุนแรง

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดย

(1) ปรับกลยุทธ์ทางการแข่งขัน โดยการหาช่องทางการตลาดใหม่ที่มีศักยภาพ
และพัฒนาผลิตภัณฑ์ประเภทใหม่ ให้สอดคล้องกับภาวะเศรษฐกิจ สังคม และความต้องการของลูกค้า
ให้สามารถตอบรับกับสภาพตลาด ที่เปลี่ยนแปลงไป

(2) ดำเนินการควบรวมกิจการกับบริษัทประกันภัยขนาดกลางและขนาดเล็กของคนไทย
เพื่อขยายฐานลูกค้าและเพิ่มขนาดเงินกองทุนให้สามารถรับเสี่ยงภัยได้มากขึ้น
และบริหารค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานโดยใช้ทรัพยากรร่วมกัน
เพื่อให้ต้นทุนการดำเนินงานอยู่ในระดับที่ต่ำและสามารถแข่งขันได้

1.2 ความเสี่ยงจากสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ

ภาวะเศรษฐกิจเป็นปัจจัยสำคัญในการดำเนินธุรกิจ
ในช่วงที่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทำให้อำนาจซื้อลดลง ผู้เอาประกันภัยของบริษัท ซึ่งประกอบด้วย
ลูกค้าบุคคลธรรมดา และลูกค้านิติบุคคล หรือหน่วยงานภาครัฐต่างๆ อาจลดความคุ้มครอง
ยกเลิกความคุ้มครอง หรือไม่ต่ออายุกรมธรรม์ ทั้งจากสาเหตุการลดอัตราการผลิต ลดการส่งออก
หรือลดค่าใช้จ่าย ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงเพื่อป้องกันผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
โดยวิเคราะห์สาเหตุในการแสดงเจตจำนงของผู้เอาประกันภัย
ชี้แจงให้ทราบและเข้าใจถึงผลเสียในการไม่ทำประกันคุ้มครองทรัพย์สิน รวมทั้งเสนอให้ปรับ
ทุนประกันภัย หรือเปลี่ยนประเภทความคุ้มครองอื่นแทน
ตามความเหมาะสมของช่วงเวลาและความต้องการของ ผู้เอาประกันภัย

2. ความเสี่ยงด้านการประกันภัย

2.1 ความเสี่ยงจากจำนวนและความถี่ของความเสียหายที่เพิ่มสูงขึ้น
เป็นผลกระทบจากปัจจัยภายนอก ทั้งจากสภาพทางภูมิศาสตร์ ภัยธรรมชาติ ภัยพิบัติ อุบัติภัย
ภัยก่อการร้าย หรือโจรกรรม และอาจนำมาซึ่งความเสียหายรุนแรง ต่อชีวิต ร่างกาย
และทรัพย์สินที่บริษัทรับประกันภัยไว้

2.2 ความเสี่ยงจากความไม่สมดุลของสัดส่วนของผลิตภัณฑ์ประกันภัยประเภทต่างๆ
โดยเน้นเจาะตลาดเฉพาะภัยบางประเภท อาจทำให้รายได้ของบริษัทต้องผูกติดกับผลิตภัณฑ์นั้น
ซึ่งอาจมีต้นทุนหรือค่าเสียหายโดยเฉลี่ยอยู่ในระดับสูง เช่นการประกันรถยนต์
และอาจส่งผลกระทบต่อรายได้หรือกำไรของบริษัท

2.3 ความเสี่ยงทางจริยธรรมหรือศีลธรรม
ความเสี่ยงที่เกิดจากการกระทำอันไม่สุจริตของผู้เอาประกันภัย
ที่มุ่งหวังผลประโยชน์จากการทำประกันภัย
ทำให้บริษัทต้องเสี่ยงต่อการจ่ายค่าสินไหมทดแทนจำนวนสูงเกินความเป็นจริง

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดย

(1) วิเคราะห์อัตราค่าความเสียหาย และอัตราความเสียหายรวมกับค่าใช้จ่าย

(2) พิจารณาคัดเลือกกลุ่มลูกค้า ลักษณะกิจการ
และความเสี่ยงของภัยที่จะรับประกันภัยอย่างเข้มงวด

(3) กระจายความสี่ยงภัย โดยการทำประกันภัยต่อแบบสัญญาล่วงหน้า และแบบเฉพาะราย
ไว้กับบริษัทประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศ
รวมทั้งการซื้อประกันต่อแบบความเสียหายส่วนเกิน ซึ่งจะช่วยควบคุม ความเสี่ยงภัยที่บริษัทรับไว้เอง
เพื่อป้องกันไม่ให้ผลการดำเนินงานและฐานะทางการเงินของบริษัทเกิดความผันผวน
และได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง กรณีเกิดมหันตภัย

(4) บริหารสัดส่วนของผลิตภัณฑ์ ให้กระจายการรับเสี่ยงภัยไปในทุกประเภทภัย
ด้วยสัดส่วนที่เหมาะสม สอดคล้องกับสภาพตลาด โดยใช้หลักวิชาการ ข้อมูลทางสถิติที่ทันสมัย
และสอดคล้องกับแผนกลยุทธ์ทางการตลาด
เพื่อมุ่งเน้นเจาะตลาดในผลิตภัณฑ์ที่สามารถสร้างผลกำไรและมีแนวโน้มการเติบโตดี

3. ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงอันเกิดจากการมีเงินลงทุนและสินทรัพย์ที่ไม่สามารถทำการซื้อขายในจำนวน ราคา และ
เวลาที่ต้องการได้ อาจทำให้บริษัทประสบกับสภาพขาดเงินสดที่จะนำมาชำระหนี้สิน
และภาระผูกพันให้ได้ตามจำนวนหรือตรง ตามเวลา
ผลเสียหายที่เกิดขึ้นมีทั้งความเสียหายในรูปตัวเงินและความเสียหายที่ไม่ได้อยู่ในรูปตัวเงิน เช่น
ชื่อเสียง ภาพลักษณ์ ความเชื่อมั่นของลูกค้า คู่ค้า ประชาชน และอุตสาหกรรม

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดย

(1) พิจารณาลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีสภาพคล่อง เช่น ตราสารหนี้ภาครัฐหรือตราสารหนี้ภาคเอกชน
ที่มีความเสี่ยงด้านเครดิตต่ำ
การลงทุนแบบกระจายการลงทุนและกำหนดสัดส่วนและระยะเวลาการลงทุนให้สอดคล้องและเหมาะสมกับระยะเวลาการชำระหนี้สินและภาระผูกพันของบริษัท
การบริหารลูกหนี้ เจ้าหนี้ การบริหารจัดการระยะเวลาคงเหลือ และการเปลี่ยนแปลงมูลค่าสินทรัพย์
โดยคำนึงถึงโครงสร้างอายุคงเหลือของสินทรัพย์และหนี้สิน
ให้อยู่ในระดับของปริมาณและระยะเวลาที่สอดคล้องกับสถานการณ์ทั้งภายในและภายนอกบริษัท

(2) ดำรงเงินกองทุนที่มาจากส่วนของผู้ถือหุ้น ให้ครอบคลุมภาระหนี้สิน
และให้มีสัดส่วนที่เพียงพอต่อความเสี่ยงทางธุรกิจและจากการดำเนินงาน รวมทั้ง
จัดให้มีแหล่งสำรองสภาพคล่องจากสถาบันการเงินไว้เป็นแผนรองสำหรับภาวะฉุกเฉิน

(3)
กำหนดหน้าที่ความรับผิดชอบและลำดับชั้นการรายงานของผู้ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารสภาพคล่องอย่างชัดเจน
และกำหนดให้มีระบบการรายงานข้อมูลที่สามารถที่จะเตือนภัยให้ผู้บริหารทราบหากมีกิจกรรมใดที่ฝ่าฝืนนโยบาย
หรือตัวชี้ค่าใดมีระดับเข้าใกล้ขีดจำกัดซึ่งได้กำหนดไว้โดยกระชับ ชัดเจน รวดเร็ว ทันกาล
และถูกต้องแม่นยำ

4. ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการ

4.1 ความเสี่ยงด้านบุคลากร
โดยจำนวนบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถด้านธุรกิจประกันภัยมีจำนวนค่อนข้างจำกัด
ซึ่งบริษัทบริหารความเสี่ยงโดยสนับสนุนให้มีการจัดอบรมในองค์กรและให้ทุนพนักงานไปอบรมและศึกษาต่อในระดับการศึกษาที่สูงขึ้น
เพื่อรักษาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถให้ทำงานกับบริษัทในระยะยาว

4.2 ความเสี่ยงจากกระบวนการปฏิบัติงาน เกิดจากความไม่เพียงพอ
หรือไม่เหมาะสมของระบบการควบคุมภายใน ที่อาจมีการแบ่งแยกหน้าที่การทำงานไม่เหมาะสม
ซึ่งบริษัทบริหารความเสี่ยงโดย

(1) สนับสนุนและสร้างค่านิยมต่อการทำงานที่คำนึงถึงหลักธรรมภิบาลอย่างต่อเนื่อง

(2) กำหนดคู่มือวิธีปฏิบัติงาน อำนาจดำเนินการ
และความรับผิดชอบอย่างชัดเจนเป็นลายลักษณ์อักษร และ มีปรับปรุงอย่างสม่ำเสมอ

(3) เสริมสร้างวัฒนธรรมและค่านิยมต่อการบริหารความเสี่ยงในองค์กร
และต่อการปฏิบัติงานอย่างซื่อสัตย์ มีจริยธรรม คำนึงความถูกต้อง ความรอบคอบ

4.3 ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยี ซึ่งข้อมูลสถิติต่างๆ และข้อมูลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับลูกค้าของบริษัท
อาจมี การสูญหาย หรือรั่วไหลไปสู่บุคคลภายนอกหรือคู่แข่งขัน
ซึ่งส่งผลกระทบทางลบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
รวมถึงความเสี่ยงจากการหยุดธุรกิจอันเนื่องมาจากการเกิดพิบัติภัยกับศูนย์คอมพิวเตอร์หลักของบริษัท
ทำให้ ไม่สามารถใช้ระบบคอมพิวเตอร์ในการดำเนินธุรกิจได้ หรือข้อมูลสูญหายบางส่วนหรือทั้งหมด

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดยการสร้างระบบป้องกันความปลอดภัยของข้อมูล
จัดให้มีระบบสำรองข้อมูล และมาตรการรองรับความเสี่ยงของศูนย์คอมพิวเตอร์หลัก
เพื่อรองรับเหตุฉุกเฉินอันอาจจะเกิดขึ้น
ซึ่งบริษัทได้กำหนดแนวทางปฎิบัติกรณีเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินที่อาจกระทบต่อการดำเนินงาน
โดยได้จัดทำแผนการรองรับเพื่อให้ การดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
และทำการทดสอบแผนอย่างต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี

นอกจากนี้ บริษัทมีข้อกำหนดระเบียบวิธีปฏิบัติอย่างชัดเจน
ในเรื่องนโยบายการรักษาความปลอดภัยของข้อมูลและระบบข้อมูล เพื่อป้องกันการสูญหาย
หรือรั่วไหลของข้อมูล โดยครอบคลุมด้านต่างๆ ได้แก่

(1) ซอฟท์แวร์ ระบบความปลอดภัย และการรักษาข้อมูล
โดยได้จัดให้มีระบบตรวจสอบระบบการป้องกันไวรัสคอมพิวเตอร์ ไฟร์วอลล์
และการติดตั้งแพทช์ของผู้ผลิตโปรแกรมเพื่อปิดจุดอ่อนหรือช่องโหว่ในระบบ
และจัดให้มีระบบสำรองข้อมูลเป็นประจำ

(2) ฮาร์ดแวร์และระบบเครือข่าย ซึ่งได้จัดให้มีการใช้บริการศูนย์คอมพิวเตอร์สำรองของบริษัท
ดาต้าโปรคอมพิวเตอร์ซิสเต็มส์ จำกัด และระบบเครือข่ายบริษัท ยูไนเต็ด อินฟอร์เมชั่น ไฮเวย์
จำกัด เพื่อเป็นศูนย์สำรองกรณี เกิดภัยพิบัติ

(3) กายภาพของศูนย์คอมพิวเตอร์
โดยได้จัดให้มีระบบสำรองไฟไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉินระยะสั้นรวมทั้งระบบสำรองไฟจากเครื่องผลิตไฟฟ้า
ในกรณีที่ไฟฟ้าจากสถานีจ่ายไฟดับเป็นระยะเวลานาน มีระบบป้องกันไฟไหม้
และอุปกรณ์ดับเพลิงที่ไม่ส่งผลกระทบกับระบบอิเล็กทรอนิกส์

(4) ระบบบริหารบุคคล เช่น การกำหนดสิทธิ์ผู้ใช้งานและขนาดของเมล์ที่สามารถส่งออกนอกบริษัท
รายงานการส่งเมล์ออกนอกบริษัท เป็นต้น

(5) การตรวจสอบระบบสารสนเทศ
ซึ่งจัดให้มีการตรวจสอบระบบสารสนเทศโดยผู้ตรวจสอบจากภายนอก เป็นครั้งคราว
เพื่อการปรับปรุงกระบวนการและขั้นตอนการทำงานให้ได้มาตรฐานตามหลักสากลอย่างต่อเนื่อง

5. ความเสี่ยงด้านตลาด

คือความเสี่ยงที่เกิดจากการลดลงของมูลค่าของสินทรัพย์ที่ลงทุน
จากความผันผวนของด้านอัตราแลกเปลี่ยน อัตราดอกเบี้ย และราคาหลักทรัพย์
จากการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยภายนอกต่างๆ เช่น ภาวะเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดยการกระจายการลงทุนในหลักทรัพย์หลายประเภท
และกระจายการลงทุนหลายประเภทธุรกิจ เพื่อลดความผันผวนของมูลค่าเงินลงทุนโดยรวมของบริษัท
โดยมีการติดตามและวิเคราะห์ความผันผวนของราคาตราสารที่ลงทุน
เพื่อประกอบการตัดสินใจลงทุนให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ และมีนโยบายหลีกเลี่ยง
การลงทุนในประเภทหลักทรัพย์เก็งกำไร ที่มีความเสี่ยงของความผันผวนของราคาสูง
โดยให้น้ำหนักการลงทุนในสินทรัพย์ที่มีคุณภาพ และมีผลตอบแทนที่แน่นอน ทั้งนี้
บริษัทมีคณะกรรมการลงทุนที่จะพิจารณาและกำหนดนโยบายการลงทุน
ซึ่งเพิ่มเติมจากข้อกำหนดของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.) เพื่อลดผลกระทบของความเสี่ยงที่บริษัทจะสูญเสียเงินลงทุน
และมีการพิจารณาและทบทวนสัดส่วนการลงทุนอย่างสม่ำเสมอ

6. ความเสี่ยงด้านเครดิต

คือความเสี่ยงที่เกิดจากคู่สัญญาไม่สามารถปฏิบัติตามภาระที่ตกลงไว้กับบริษัท
และมีโอกาสที่จะถูกปรับลดอันดับความน่าเชื่อถือ

6.1 ความเสี่ยงจากการลงทุน การมีสินทรัพย์อยู่ในรูปเงินลงทุนในหลักทรัพย์เกินกว่าร้อยละ 50
ของสินทรัพย์ทั้งหมดของบริษัท ดังนั้นความเสี่ยงอาจเกิดขึ้นจากผู้ออกตราสารที่บริษัทลงทุนไว้
ไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามกำหนด

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดยพิจารณาลงทุนกับผู้ออกตราสารที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือโดยสถาบันภายนอกที่มีมาตรฐาน
เช่น TRIS และ FITCH และกำหนดนโยบายที่จะลงทุนเฉพาะตราสารที่มีอันดับความน่าเชื่อถือระดับ
Investment Grade ที่บริษัทกำหนดเท่านั้น
พร้อมกับมีการติดตามข่าวสารการปรับอันดับความน่าเชื่อถือของ ตราสารที่บริษัทลงทุน
เพื่อพิจารณาแนวโน้มธุรกิจของบริษัทที่ออกตราสาร
และกำหนดให้มีการติดตามทบทวนวงเงินลงทุนรวมในแต่ละรายที่เหมาะสม
ภายใต้นโยบายการลงทุนของบริษัท อย่างสม่ำเสมอ

6.2 ความเสี่ยงจากบริษัทรับประกันภัยต่อ
การที่บริษัทรับประกันภัยต่อจะไม่สามารถชำระค่าสินไหมทดแทน ให้บริษัทได้ตามเวลากำหนด และ/
หรือ ตามจำนวนที่ระบุไว้ในสัญญาประกันภัยต่อ ซึ่งจะส่งผลต่อความเสี่ยง
ด้านสภาพคล่องแก่บริษัทตามมาอีกด้วย อย่างไรก็ตาม
บริษัทจะพิจารณาคัดเลือกบริษัทประกันภัยต่อที่มีอันดับ ความน่าเชื่อถือที่ไม่ต่ำกว่า A- ทั้งนี้
ภายหลังจากการทำสัญญาประกันภัยต่อ จะมีการติดตามการปรับอันดับ
ความน่าเชื่อถือของบริษัทประกันภัยต่อเป็นประจำทุกเดือน

7. ความเสี่ยงด้านการกระจุกตัว

หมายถึง ความเสี่ยงที่มูลค่าสินทรัพย์กระจุกตัวในแต่ละประเภท การลงทุนในตราสารทุนที่กระจุกตัว
รวมถึง การกระจุกตัวในส่วนของผู้รับประกันภัยต่อ ทั้งในประเทศและนอกประเทศ

7.1 ความเสี่ยงจากการลงทุน เนื่องจากมีนโยบายการลงทุนในตราสารทุน
เพื่อให้ได้รับผลตอบแทนจากการลงทุนตามที่บริษัทได้ตั้งเป้าหมายไว้ ดังนั้น
ถ้าบริษัทลงทุนแบบกระจุกตัวเฉพาะในตราสารทุนหนึ่งๆ ที่ให้ผลตอบแทนที่ดี
อาจส่งผลให้บริษัทเกิดเสียความเสียหายอย่างมาก เมื่อมูลค่าของตราสารทุนนั้นๆ ลดลง
หรือบริษัทขาดทุนจาก การลงทุนในตราสารทุนดังกล่าว

บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดยกระจายการลงทุนในการบริหารสินทรัพย์และจำกัดสัดส่วนที่จะลงทุนแยกตามประเภทความเสี่ยงของหลักทรัพย์
ซึ่งบริษัทให้ความสำคัญกับความเสี่ยงด้านการกระจุกตัว เพราะจะส่งผลกระทบ ในภาพรวมของบริษัท
และทำให้บริษัทมีความเสี่ยงด้านอื่นๆ เช่น ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ความเสี่ยงด้าน
การประกันภัยต่อ รวมถึงความเพียงพอของการดำรงเงินกองทุนตามระดับความเสี่ยงของบริษัท

7.2 ความเสี่ยงจากบริษัทรับประกันภัยต่อ
เนื่องจากบริษัทโอนความเสี่ยงไปให้บริษัทรับประกันภัยต่อเพียงบริษัทเดียวหรือเพียงกลุ่มเดียว
เกินร้อยละ 50 ของจำนวนเงินเอาประกันภัยต่อทั้งหมด ทำให้บริษัทอาจไม่ได้รับชำระ
ค่าสินไหมทดแทนเป็นจำนวนมาก ในกรณีที่บริษัทรับประกันภัยต่อเกิดการล้มละลาย หรือ
ไม่สามารถชำระหนี้ให้กับบริษัทได้

บริษัทมีเกณฑ์ในการกำหนดและคัดเลือกบริษัทรับประกันภัยต่อทั้งในประเทศและนอกประเทศ
โดยกำหนดให้จำนวนเงินเอาประกันภัยต่อของบริษัทประกันภัยต่อบริษัทหนึ่งๆ มีสัดส่วนไม่เกินร้อยละ
50 ของจำนวนเงิน เอาประกันภัยต่อทั้งหมดของบริษัท

8. ความเสี่ยงด้านผลกระทบต่อชื่อเสียง

หมายถึง การเสื่อมถอยของชื่อเสียงและภาพลักษณ์องค์กร
ส่งผลต่อความเชื่อมั่นและความมั่นคงของบริษัท และเกี่ยวข้องกับการรับรู้ของสาธารณชน
ซึ่งยากแก่การระบุหรือประเมินได้อย่างชัดเจน
เพราะอาจจะได้รับอิทธิพลหรือเกี่ยวพันกับประเด็นทั้งทางการเมือง เศรษฐกิจ
และสังคมในขณะหนึ่งขณะใด รวมถึงเกี่ยวข้องกับความคาดหวังที่มี ต่อบริษัทเป็นการเฉพาะด้วย

บริษัทคำนึงถึงเป้าหมายเชิงกลยุทธ์และชื่อเสียงของบริษัทเป็นสำคัญ
โดยได้รับการสนับสนุนและการมีส่วนร่วมจากคณะกรรมการและผู้บริหารระดับสูง
เพื่อให้ได้รับข้อมูลจากหลากหลายแง่มุมและประสบการณ์ อีกทั้งยังจัดให้มีระบบรับเรื่องร้องเรียน
ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการประเมินความเสี่ยงด้านชื่อเสียงของบริษัทที่อาจจะเกิดขึ้นได้
พร้อมทั้งปรับปรุงและชี้แจงในข้อร้องเรียนต่างๆ

9. ความเสี่ยงด้านกฎหมาย

หมายถึง การที่บริษัทไม่ปฏิบัติตาม ละเมิด หรือ ละเลย กฎ ระเบียบ ข้อบังคับของกฎหมาย หรือ
ประกาศตาม ที่หน่วยงานกำกับดูแลได้ระบุไว้ ซึ่งบริษัทมีการบริหารความเสี่ยงโดย

(1)
ส่งเสริมให้พนักงานตระหนักว่าการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เป็นภาระความรับผิดชอบของพนักงานทุกคน
ทุกระดับ

(2) สื่อสารและทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ที่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานให้พนักงานทุกส่วนรับทราบ

(3) จัดเก็บและติดตามข้อมูลเกี่ยวกับกฎ ข้อบังคับ ให้ทันเหตุการณ์และสะดวกต่อการใช้งาน

10. ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นใหม่

หมายถึง ความสูญเสียจากความเสี่ยงที่ยังไม่ปรากฏขึ้นในปัจจุบัน แต่อาจจะเกิดขึ้นได้ในอนาคต
เนื่องจาก สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป เป็นความเสี่ยงที่เกิดขึ้นอย่างช้าๆ
มีโอกาสในการเกิดความเสี่ยงต่ำ แต่เมื่อเกิดขึ้นแล้วจะส่งผลกระทบอย่างรุนแรง
ความเสี่ยงประเภทนี้มักจะถูกระบุขึ้นมาจากการคาดการณ์
บนพื้นฐานของการศึกษาจากหลักฐานที่ปรากฏอยู่

เนื่องจากสภาพแวดล้อมทางกายภาพและนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสารสนเทศมีความผันผวนสูง
จึงทำให้บริษัทตระหนักและให้ความสำคัญกับความเสี่ยงที่เกิดขึ้นใหม่
ซึ่งมีแนวทางการบริหารจัดการความเสี่ยงโดยการพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้ครอบคลุมกับต้นทุนความเสียหาย
หรือ คัดเลือกภัยของลูกค้าให้รัดกุมมากขึ้น