ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน

1. ความเห็นของผู้สอบบัญชี

  ผู้สอบบัญชี

+----------------------------------+-----------------------------------+
|   ไตรมาสที่ 1 ปี 2545 ถึง สิ้นปี 2546   |   ไตรมาสที่ 1 ปี 2547 ถึงปัจจุบัน        |
|                                  |                                   |
|   นายพิศิษฐ์ ชีวะเรืองโรจน์            |   นายโสภณ เพิ่มศิริวัลลภ               |
|                                  |                                   |
|   ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 2803 |   ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 3182  |
|                                  |                                   |
|   บริษัท เคพีเอ็มจี ภูมิไชย สอบบัญชี จำกัด |   บริษัท สำนักงาน เอินส์ท แอนด์ ยัง จำกัด |
+----------------------------------+-----------------------------------+

สรุปรายงานการตรวจสอบของผู้สอบบัญชี ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา

รายงานผู้สอบบัญชีสำหรับปี 2547 ถึง ปี 2549
ได้ให้ความเห็นอย่างไม่มีเงื่อนไขว่างบการเงินของบริษัทได้จัดทำขึ้นโดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

อย่างไรก็ดี
ผู้สอบบัญชีได้ให้ข้อสังเกตเกี่ยวกับรายการภาษีเงินได้รอตัดบัญชีในงบการเงินประจำปีสิ้นสุด 31
ธันวาคม 2548 และงบการเงินประจำปีสิ้นสุด 31 ธันวาคม 2549
โดยให้ข้อสังเกตในงบการเงินงวดสิ้นสุด 31 ธันวาคม 2549 ว่า
“ข้าพเจ้าให้สังเกตหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อ 4
บริษัทฯและบริษัทย่อยได้นำนโยบายการบัญชีเกี่ยวกับภาษีเงินได้รอตัดบัญชีมาใช้ตั้งแต่วันที่ 30
มิถุนายน 2548 เป็นผลให้บริษัทฯและบริษัทย่อยต้องปรับงบการเงินย้อนหลัง
โดยถือเสมือนว่าบริษัทฯและบริษัทย่อยได้ถือปฏิบัติเกี่ยวกับภาษีเงินได้รอตัดบัญชีมาโดยตลอด
ผลของการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวทำให้กำไรสะสมต้นปี 2548 เพิ่มขึ้นเป็นจำนวน 4.9 ล้านบาท
ซึ่งได้แสดงในหัวข้อ “ผลสะสมจากการเปลี่ยนแปลงทางการบัญชี”
ในงบแสดงการเปลี่ยนแปลงส่วนของผู้ถือหุ้นของปี 2548 แล้ว”

2. งบการเงิน

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

งบดุล

(หน่วย:บาท)

[]

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

งบกำไรขาดทุน

หน่วย : บาท)

[]

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

งบกระแสเงินสด

(หน่วย : บาท)

[]

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

งบกระแสเงินสด (ต่อ)

(หน่วย : บาท)

[]

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

อัตราส่วนทางการเงิน

[]

หมายเหตุ : อัตรากำไรขั้นต้น อัตรากำไรจากการดำเนินงาน และ
อัตราส่วนเงินสดต่อการทำกำไร คำนวณบนฐานรายได้หลักของบริษัทซึ่งได้แก่
รายได้ค่าเช่ารับและบริการ
และรายได้จากการขายอสังหาริมทรัพย์ให้แก่ลูกค้าและกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอนเท่านั้น

: *อัตราส่วนหมุนเวียนเจ้าหนี้และระยะเวลาชำระหนี้
คำนวณจากต้นทุนขายให้ผู้เช่าและต้นทุนการให้เช่าและบริการ และเจ้าหนี้การค้าที่ดินและค่าก่อสร้าง
โดยต้นทุนขายให้ผู้เช่าเป็นมูลค่าตามบัญชีของโรงงานที่ขายในปีนั้นๆ ซึ่งมีอายุโรงงานแตกต่างกัน
ส่วนเจ้าหนี้ค่าที่ดินสำหรับที่ดินบางแปลงมีระยะเวลาชำระหนี้ยาวมาก
จากการที่ที่ดินแปลงดังกล่าวยังไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้

3. คำอธิบายและการวิเคราะห์ของฝ่ายจัดการ

  3.1 ผลการดำเนินงาน

  1) รายได้

นับตั้งแต่ปี 2548 เป็นต้นมา
ซึ่งเป็นปีที่บริษัทเริ่มมีนโยบายระดมทุนจากการขายโรงงานให้แก่กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอน
(“TFUND”) โครงสร้างรายได้ของบริษัทได้เปลี่ยนแปลงไป กล่าวคือ
รายได้จากการขายโรงงานให้ TFUND จะเป็นสัดส่วนที่สูงเมื่อเทียบกับรายได้รวม
เนื่องจากการขายโรงงานให้แก่ TFUND ในแต่ละคราวจะเป็นการขายจำนวนหลายโรงงาน
อย่างไรก็ดี รายได้ค่าเช่าและบริการยังคงเป็นรายได้หลักที่สำคัญของบริษัทต่อไป
เนื่องจากเป็นธุรกิจหลักของบริษัทและมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง

นอกจากรายได้ดังกล่าว ในบางช่วงเวลาบริษัทยังมีรายได้จากการขายโรงงานให้แก่ลูกค้า
โดยที่เกือบทั้งหมดเป็นลูกค้าที่ใช้สิทธิซื้อโรงงานตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญาเช่า
(ซึ่งไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาใด) ทั้งนี้
รายได้จากการขายโรงงานให้แก่ลูกค้านี้คิดเป็นสัดส่วนค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับรายได้รวมของบริษัท
เนื่องจากในแต่ละช่วงเวลานั้นมีลูกค้าที่ใช้สิทธิซื้อโรงงานจากบริษัทไม่มากนัก

ในปี 2549 บริษัทมีรายได้ที่เกี่ยวข้องกับ TFUND คือ ส่วนแบ่งกำไรจากการลงทุนใน TFUND
และรายได้จากการเป็นผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์ให้แก่ TFUND
ซึ่งรายได้ดังกล่าวจะเพิ่มขึ้นตามขนาดของ TFUND และจำนวนโรงงานที่บริษัทบริหารให้แก่ TFUND
ที่เพิ่มมากขึ้น

1.1 รายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการ

ในปี 2547 2548 และ 2549 บริษัทมีรายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการ 521.7 ล้านบาท 591.4
ล้านบาท และ 628.0 ล้านบาท ในขณะที่มีต้นทุนในการให้เช่าและให้บริการ 110.5 ล้านบาท
121.7 ล้านบาท และ 131.0 ล้านบาท คิดเป็นกำไรขั้นต้นของการให้เช่าและให้บริการร้อยละ
78.8 ร้อยละ 79.4 และร้อยละ 79.1 ตามลำดับ

บริษัทสามารถรักษาอัตรากำไรขั้นต้นได้ในระดับสูงประมาณร้อยละ 79
แม้ว่าอัตราค่าเช่าโรงงานมีการปรับเพิ่มขึ้นไม่มากนักในขณะที่ต้นทุนวัตถุดิบในการก่อสร้างได้เพิ่มสูงขึ้น
ทั้งนี้
เป็นผลมาจากการประหยัดจากขนาดจากการสร้างโรงงานจำนวนมากขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงปีดังกล่าว

รายได้ค่าเช่ารับและบริการของบริษัทในช่วง 3 ปีที่ผ่านมามีการเพิ่มขึ้นร้อยละ 22.1 ร้อยละ 13.4
และร้อยละ 6.2 ต่อปีตามลำดับ
สาเหตุที่รายได้ค่าเช่ารับและบริการในช่วงสองปีหลังเพิ่มขึ้นในอัตราที่ลดลงเนื่องจากบริษัทมีการขายโรงงานที่มีผู้เช่าแล้วให้แก่
TFUND และลูกค้าจำนวนรวมจำนวน 41 โรงงานในปี 2548 และ 51 โรงานในปี 2549

1.2 รายได้จากการขายโรงงานให้ TFUND

ในปี 2549 บริษัทมีรายได้จากการขายโรงงานที่มีผู้เช่าแล้วจำนวน 44 โรงงาน (พื้นที่เช่ารวม
100,407 ตารางเมตร) ให้แก่ TFUND รวมมูลค่า 1,982 ล้านบาท โดยมีต้นทุนขาย 1,005.8
ล้านบาท คิดเป็นกำไรขั้นต้นร้อยละ 49.3

การขายโรงงานให้แก่ TFUND ดังกล่าวเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง โดยครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 2548
ซึ่งเป็นการขายโรงงานที่มีผู้เช่าแล้วจำนวน 39 โรงงาน (พื้นที่เช่ารวม 89,900 ตารางเมตร)
มูลค่า 1,730 ล้านบาท มีต้นทุนขาย 908.8 ล้านบาท คิดเป็นกำไรขั้นต้นร้อยละ 47.5

1.3 รายได้จากการขายโรงงานให้แก่ลูกค้า

ในช่วงปี 2547 ถึง 2549 บริษัทมีรายได้จากการขายโรงงานให้แก่ลูกค้า 202.3 ล้านบาท 108.7
ล้านบาท และ 259.7 ล้านบาท ในขณะที่มีต้นทุนของการขายโรงงานดังกล่าว 117.0 ล้านบาท
62.6 ล้านบาท และ 130.0 ล้านบาท คิดเป็นกำไรขั้นต้นร้อยละ 42.2 ร้อยละ 42.4 และร้อยละ
49.9 ตามลำดับ

บริษัทขายโรงงานให้แก่ลูกค้าจำนวน 3 โรงงาน (พื้นที่รวม 10,350 ตารางเมตร) ในปี 2547
จำนวน 2โรงงาน (พื้นที่รวม 4,625 ตารางเมตร) ในปี 2548 และจำนวน 7 โรงงาน
(พื้นที่รวม 16,500 ตารางเมตร) ในปี 2549

รายได้จากการขายโรงงานให้แก่ลูกค้าเป็นรายได้ที่เกิดขึ้นอย่างไม่สม่ำเสมอ
ในบางช่วงเวลามีรายได้ดังกล่าวเกิดขึ้นจำนวนมาก
และบางช่วงเวลามีรายได้ดังกล่าวเกิดขึ้นจำนวนน้อย
ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของลูกค้าในการใช้สิทธิซื้อโรงงานตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญาเช่าเป็นสำคัญ
นอกจากนั้น กำไรขั้นต้นของการขายโรงงานแต่ละโรงงานมีความแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย
เช่น อายุ ขนาด ลักษณะของโรงงาน (Specification) รวมทั้งที่ตั้งของโรงงานที่ขาย

1.4 รายได้อื่น ๆ

นอกจากรายได้ตามที่กล่าวข้างต้นแล้ว บริษัทและบริษัทย่อยยังมีรายได้ประเภทอื่น ๆ อีก
ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนที่น้อยมากเมื่อเทียบกับรายได้รวมของบริษัท ได้แก่

1) รายได้จากงานรับเหมาก่อสร้าง
เป็นรายได้ที่เกิดจากการที่บริษัทได้รับว่าจ้างจากลูกค้าที่เช่าโรงงานของบริษัทให้ทำการต่อเติม/ดัดแปลงโรงงานที่เช่าอยู่

2) รายได้ค่าสาธารณูปโภค
เกิดจากการที่บริษัทเป็นผู้จัดหาสาธารณูปโภคเป็นการชั่วคราวให้แก่ลูกค้าที่เช่าโรงงานในระหว่างที่ลูกค้าอยู่ระหว่างดำเนินการขอสาธารณูปโภคประเภทนั้น
ๆ จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

ทั้งนี้
บริษัทมิได้แสวงหากำไรจากการให้บริการงานรับเหมาก่อสร้างและการจัดหาสาธารณูปโภคให้แก่ลูกค้า

3) ส่วนแบ่งกำไรจากเงินลงทุนในบริษัทร่วมตามวิธีส่วนได้เสีย
ซึ่งเป็นส่วนแบ่งกำไรตามสัดส่วนที่บริษัทมีการลงทุนใน TFUND
รายได้ดังกล่าวขึ้นอยู่กับสัดส่วนการลงทุนของบริษัทใน TFUND และขนาดของ TFUND ณ สิ้นปี 2549
บริษัทมีสัดส่วนเงินลงทุนใน TFUND ร้อยละ 30.8 ของหน่วยลงทุนทั้งหมดของ TFUND ลดลงจาก ณ
สิ้นปี 2548 ซึ่งมีสัดส่วนร้อยละ 35.6 แต่บริษัทมีส่วนแบ่งกำไรจากเงินลงทุนใน TFUND
เพิ่มขึ้นร้อยละ 77.5 เนื่องจากขนาดของ TFUND เพิ่มขึ้นจาก 1,750.0 ล้านบาท ณ สิ้นปี 2548
เป็น 3,800.0 ล้านบาท ณ สิ้นปี 2549

4) รายได้จากการเป็นผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์หรือโรงงานให้เช่าซึ่งบริษัทขายให้แก่ TFUND
สำหรับปี 2549 บริษัทมีรายได้ดังกล่าวเพิ่มขึ้นจากปี 2548 ร้อยละ 63.6 เนื่องจาก TFUND
มีโรงงานให้เช่าเพิ่มมากขึ้น ทั้งนี้ รายได้จากการเป็นผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์ให้แก่ TFUND
มีแนวโน้มจะเพิ่มขึ้นต่อไปจากการที่บริษัทมีนโยบายเสนอขายโรงงานของบริษัทให้แก่ TFUND
อย่างต่อเนื่องในอนาคต

5) กำไรที่รับรู้เพิ่มเติมจากการขายอสังหาริมทรัพย์ให้ TFUND ประกอบด้วยสองรายการ ดังนี้

ก. กำไรที่รับรู้เพิ่มเติมจากการที่บริษัทมีสัดส่วนการลงทุนใน TFUND ลดลงเหลือร้อยละ 25.3 (ณ
วันที่บริษัทขายโรงงานให้แก่ TFUND ครั้งที่ 2) จากร้อยละ 33.3 ของหน่วยลงทุนทั้งหมดของ
TFUND (ณ วันที่บริษัทขายโรงงานให้แก่ TFUND ครั้งที่ 1)
การลดลงของสัดส่วนการลงทุนดังกล่าวในปี 2549
ทำให้บริษัทสามารถรับรู้กำไรจากการขายโรงงานให้ TFUND ในครั้งที่ 1 เพิ่มขึ้นอีกจำนวน 66.2
ล้านบาท

ข. กำไรที่รับรู้เพิ่มเติมจากการที่ TFUND ขายโรงงาน 2 โรงงานให้แก่ลูกค้าในเดือนสิงหาคม
2549 ซึ่งโรงงานทั้ง 2 โรงงานเป็นโรงงานที่บริษัทขายให้แก่ TFUND ในครั้งแรก
การขายโรงงานของ TFUND
ดังกล่าวส่งผลให้บริษัทสามารถรับรู้รายการกำไรจากการขายโรงงานให้แก่ TFUND
ครั้งแรกได้เพิ่มขึ้นอีกจำนวน 15.9 ล้านบาท ตามสัดส่วนการลงทุนใน TFUND ร้อยละ 25.3

  2) ค่าใช้จ่าย

  2.1 ค่าใช้จ่ายในการขายและบริหาร

ในปี 2547 2548 และ 2549
บริษัทมีค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารเมื่อเทียบกับรายได้รวมเท่ากับร้อยละ 13.3 ร้อยละ 5.8
และร้อยละ 6.6 ตามลำดับ โดยในช่วงสองปีหลังเป็นปีที่บริษัทมีรายได้จากการขายโรงงานให้แก่
TFUND

ในช่วงสามปีดังกล่าวบริษัทมีค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารเพิ่มขึ้นร้อยละ 36.2 ร้อยละ 28.5
และร้อยละ 39.4 ต่อปีตามลำดับ ส่วนประกอบที่สำคัญของค่าใช้จ่ายในการขายและบริหาร ได้แก่
ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับพนักงาน (เงินเดือน โบนัส สวัสดิการ ยานพาหนะ
ตลอดจนค่าใช้จ่ายการในการฝึกอบรม)
การเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายดังกล่าวมีสาเหตุหลักมาจากการที่ธุรกิจของบริษัทมีการขยายตัวอย่างรวดเร็วทั้งในส่วนของการพัฒนาโรงงานมาตรฐาน
และในส่วนของการขยายธุรกิจไปสู่การพัฒนาอาคารคลังสินค้า
ซึ่งส่งผลให้บริษัทต้องมีการเพิ่มจำนวนพนักงานในสายงานต่าง ๆ อีกมาก
อีกทั้งยังต้องมีการขยายพื้นที่สำนักงานของบริษัทด้วย นอกจากนั้น
การที่บริษัทมีการขยายการพัฒนาอาคารโรงงาน/คลังสินค้าเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 2549
ซึ่งโครงการพัฒนาอาคารคลังสินค้าได้ทยอยพร้อมให้เช่าได้บางส่วน
ได้ส่งผลให้มีค่าใช้จ่ายในการดำเนินการด้านการตลาดและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

2.2 ดอกเบี้ยจ่าย

ในระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทมีสัดส่วนดอกเบี้ยจ่ายเมื่อเทียบกับรายได้รวมร้อยละ 5.1 ร้อยละ
3.5 และร้อยละ 6.7 ตามลำดับ

ในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ดอกเบี้ยจ่ายของบริษัทเพิ่มขึ้นร้อยละ 9.0 ร้อยละ 105.7 และร้อยละ
135.8 ต่อปีตามลำดับ การที่อัตราส่วนดอกเบี้ยจ่ายในช่วงสองปีหลังเพิ่มสูงขึ้นมาก
เนื่องจากบริษัทมีการกู้ยืมเงินเพิ่มขึ้นมากเพื่อนำมาใช้ในการพัฒนาเขตอุตสาหกรรมไทคอนโลจิสติคส์ซึ่งต้องใช้เงินลงทุนค่อนข้างสูง
ประกอบกับการที่อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมในตลาดเงินได้ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่ปลายปี
2548 เป็นต้นมา

  3) กำไร

3.1 กำไรขั้นต้น

บริษัทมีอัตรากำไรขั้นต้นจากการดำเนินธุรกิจในปี 2547 2548 และ 2549 ร้อยละ 68.6 ร้อยละ
55.0 และร้อยละ 55.9 ตามลำดับ
อัตรากำไรขั้นต้นดังกล่าวในแต่ละปีขึ้นอยู่กับจำนวนและราคาของโรงงานที่ขาย ทั้งนี้
อัตรากำไรขั้นต้นของการขายจะต่ำกว่าอัตรากำไรขั้นต้นของการให้เช่าโรงงาน ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว

3.2 กำไรสุทธิ

บริษัทมีกำไรสุทธิในช่วง 3 ปีที่ผ่านมาเท่ากับ 291.0 ล้านบาท 680.3 ล้านบาท และ 869.2
ล้านบาท ตามลำดับ คิดเป็นอัตรากำไรสุทธิเท่ากับร้อยละ 34.1 ร้อยละ 27.0 และร้อยละ 27.9
ตามลำดับ การที่อัตรากำไรสุทธิในปี 2548 และ 2549 อยู่ในระดับต่ำกว่าเมื่อเทียบกับปี 2547
เนื่องจากในปี 2548 และ 2549 บริษัทมีการขายโรงงานจำนวนมากให้แก่ TFUND
ซึ่งการขายจะมีอัตรากำไรต่ำกว่าการให้เช่าดังที่กล่าวแล้วข้างต้น

กล่าวโดยสรุปในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา ผลการดำเนินงานของบริษัทมีการเติบโตขึ้นอย่างมาก
โดยเฉพาะปี 2548 และ 2549
ซึ่งนอกจากจะมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทมีรายได้ค่าเช่าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องแล้ว
ยังมีสาเหตุสำคัญมาจากการที่บริษัทมีการขายโรงงานให้แก่ TFUND เป็นจำนวนรวม 83 โรงงาน
นอกจากนั้น บริษัทยังมีรายได้ประเภทอื่นเพิ่มขึ้นด้วย อันได้แก่ รายได้ที่เกี่ยวเนื่องกับ TFUND
ซึ่งประกอบด้วย รายได้จากส่วนแบ่งกำไรจากเงินลงทุนใน TFUND
และรายได้จากการบริหารอสังหาริมทรัพย์ให้ TFUND
ที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามขนาดของกองทุนที่ใหญ่ขึ้น

  3.2 ฐานะทางการเงิน

1) สินทรัพย์

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้น 9,538.3 ล้านบาท ซึ่งร้อยละ 76.6
เป็นสินทรัพย์ประเภทที่ดิน อาคารโรงงาน/คลังสินค้า อันประกอบด้วยที่ดิน
โรงงาน/คลังสินค้าที่อยู่ระหว่างก่อสร้างและพร้อมให้เช่า (ร้อยละ 46.6 ของสินทรัพย์รวม)
และที่ดินและโรงงานที่มีผู้เช่าแล้ว (ร้อยละ 30.0 ของสินทรัพย์รวม)

สินทรัพย์รวมของบริษัทเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตามการเติบโตของธุรกิจการจัดสร้างโรงงานมาตรฐานเพื่อให้เช่า
รวมทั้งการขยายเข้าสู่ธุรกิจการพัฒนาอาคารคลังสินค้าเพื่อให้เช่า โดยในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา
สินทรัพย์รวมของบริษัทมีการเพิ่มขึ้นร้อยละ 42.1 ร้อยละ 48.3 และร้อยละ 48.0 ต่อปีตามลำดับ

1.1 สินทรัพย์ในระหว่างการพัฒนา/พร้อมให้เช่า/ให้เช่า

ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทมีสินทรัพย์ระหว่างการพัฒนา สินทรัพย์พร้อมให้เช่า
และสินทรัพย์ที่มีผู้เช่าแล้วจำนวน 4,164.3 ล้านบาท 5,665.4 ล้านบาท และ 7,310.5 ล้านบาท
ตามลำดับ คิดเป็นการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์ดังกล่าวเฉลี่ยร้อยละ 36.8 ต่อปี

จากการเปรียบเทียบมูลค่าตามบัญชีของสินทรัพย์ที่เป็นที่ดินและอาคารโรงงาน/คลังสินค้าของบริษัทกับราคาประเมินสินทรัพย์ดังกล่าวที่ประเมินโดยวิธีต้นทุนทดแทนและวิธีคิดจากรายได้
พบว่ามูลค่าประเมินสูงกว่ามูลค่าตามบัญชีมาก
เนื่องจากสินทรัพย์ส่วนที่เป็นที่ดินมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับต้นทุนที่ดินที่ซื้อมาในอดีต
อีกทั้งมูลค่าของโรงงาน/คลังสินค้าหากคิดตามต้นทุนการก่อสร้างเพื่อสร้างทดแทนในปัจจุบันก็เพิ่มขึ้นมากด้วยเช่นกัน
นอกจากนั้น การที่โรงงานมาตรฐานส่วนหนึ่งของบริษัทมีผู้เช่าและก่อให้เกิดรายได้แล้ว
ได้ส่งผลให้มูลค่าประเมินโดยวิธีคิดจากรายได้มีค่าสูงขึ้นมาก

บริษัทมีนโยบายการคิดค่าเสื่อมราคาอาคารโรงงาน/คลังสินค้าในอัตราร้อยละ 5 ต่อปี
ของมูลค่าต้นทุนอาคาร

1.2 เงินลงทุนชั่วคราว

  ก. ตั๋วเงินคลัง

ในช่วงปลายปี 2549 บริษัทมีการลงทุนในตั๋วเงินคลังโดยมียอดคงค้าง ณ สิ้นปี 619.3 ล้านบาท
การลงทุนในตั๋วเงินคลังเป็นการบริหารเงินสดที่บริษัทได้รับจากการขายหุ้นเพิ่มทุนในเดือนพฤศจิกายน
2549

การลงทุนในตั๋วเงินคลังดังกล่าวเป็นการลงทุนระยะสั้น และมีความเสี่ยงในการลงทุนต่ำ
โดยบริษัทได้รับผลตอบแทนจากการลงทุนดังกล่าวในอัตราที่สูงกว่าการฝากธนาคาร

  ข. เงินฝากประจำกับสถาบันการเงิน

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีเงินฝากประจำกับสถาบันการเงินแห่งหนึ่งจำนวน 100 ล้านบาท
เงินฝากประจำดังกล่าวสามารถใช้เป็นหลักทรัพย์ค้ำประกันวงเงินตั๋วสัญญาใช้เงินจำนวน 100
ล้านบาทในกรณีที่บริษัทต้องการเงินทุนหมุนเวียนระยะสั้นในอนาคต

1.3 ลูกหนี้การค้า

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมียอดลูกหนี้การค้า 18.6 ล้านบาท
โดยยอดลูกหนี้การค้าดังกล่าวเป็นยอดคงค้างของลูกหนี้ค่าเช่าโรงงาน อย่างไรก็ดี
บริษัทมีการเก็บค่ามัดจำเป็นเงินสดจำนวน 3-6
เดือนของค่าเช่าและค่าบริการจากลูกค้าทุกรายเพื่อลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ดังนั้น
บริษัทจึงไม่เคยมีการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญในส่วนของลูกหนี้ค่าเช่าโรงงานแต่อย่างใด

สำหรับการตั้งรายการค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจำนวน 227,127 บาท
ที่ปรากฏอยู่ในหมายเหตุประกอบงบการเงินของบริษัท
เป็นรายการที่ไม่เกี่ยวข้องกับลูกหนี้ค่าเช่าโรงงาน
แต่เป็นรายการค้างจ่ายจากคู่ค้าในการดำเนินธุรกิจในปี 2546 และ 2549
ซึ่งบริษัทอยู่ในขั้นตอนการติดตามชำระหนี้จากลูกหนี้

1.4 การลงทุน

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีเงินลงทุนในบริษัทย่อย บริษัทร่วม และบริษัทที่เกี่ยวข้อง ดังนี้

ก. บริษัท อีโค อินดัสเทรียล เซอร์วิสเซส จำกัด (บริษัทย่อย) ในสัดส่วนร้อยละ 99.99
ของทุนชำระแล้วของบริษัทย่อย ทั้งนี้ เงินลงทุนดังกล่าวคำนวณตามวิธีส่วนได้เสียเท่ากับ 106.2
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 1.1 ของสินทรัพย์รวมของบริษัทและบริษัทย่อย

ข. บริษัท ไทคอน โลจิสติคส์ พาร์ค จำกัด (บริษัทย่อย) ในสัดส่วนร้อยละ 95.00
ของทุนชำระแล้วของบริษัทย่อย เงินลงทุนดังกล่าวคำนวณตามวิธีส่วนได้เสียเท่ากับ 650.2 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 6.8 ของสินทรัพย์รวมของบริษัทและบริษัทย่อย

ค. กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอน (บริษัทร่วม) ในสัดส่วนร้อยละ 30.8 ของทุนชำระแล้วของ
TFUND เงินลงทุนดังกล่าวคำนวณตามวิธีส่วนได้เสียเท่ากับ 703.1 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 7.4
ของสินทรัพย์รวมของบริษัทและบริษัทย่อย

ง. บริษัท บางกอกคลับ จำกัด (บริษัทที่เกี่ยวข้อง) ในสัดส่วนร้อยละ 0.22
ของทุนชำระแล้วของบริษัทดังกล่าว คิดเป็นเงินลงทุนหลังหักค่าเผื่อการด้อยค่าของเงินลงทุน 0.44
ล้านบาท

1.5 สินทรัพย์ภาษีเงินได้รอตัดบัญชี

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีภาษีเงินได้รอตัดบัญชีจำนวน 110.9 ล้านบาท
ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นการรอตัดบัญชีของภาษีเงินได้ที่เกิดจากกำไรจากการขายอสังหาริมทรัพย์ให้แก่
TFUND

สินทรัพย์ภาษีเงินได้รอตัดบัญชีเกิดขึ้นเนื่องจากการที่บริษัทไม่สามารถรับรู้กำไรจากการขายโรงงานให้แก่
TFUND ตามสัดส่วนที่บริษัทมีการลงทุนใน TFUND
การบันทึกภาษีในงบกำไรขาดทุนจึงมิได้บันทึกภาษีทั้งจำนวน
แต่หักด้วยภาษีจำนวนหนึ่งตามสัดส่วนที่บริษัทมีการลงทุนใน TFUND อย่างไรก็ดี
ภาษีที่เกิดจากกำไรจากการขายโรงงานให้ TFUND ทั้งจำนวนได้ถูกจ่ายชำระเป็นเงินสดแล้ว ดังนั้น
จึงเกิดรายการสินทรัพย์ภาษีเงินได้รอตัดบัญชีเท่ากับผลต่างระหว่างภาษีที่ชำระแล้วเป็นเงินสดกับภาษีที่บันทึกในงบกำไรขาดทุน
ทั้งนี้
ยอดภาษีเงินได้รอตัดบัญชีจะลดลงได้เมื่อบริษัทสามารถรับรู้กำไรเพิ่มเติมจากการขายอสังหาริมทรัพย์ให้
TFUND ในอนาคต

2) หนี้สิน

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีหนี้สินรวม 4,960.6 ล้านบาท ซึ่งมีส่วนประกอบที่สำคัญ คือ เงินกู้ยืมร้อยละ
78.4 เจ้าหนี้การค้าร้อยละ 15.2 และเงินมัดจำจากผู้เช่าร้อยละ 5.2 ของหนี้สินรวม
หนี้สินรวมของบริษัท ณ สิ้นปี 2549 เพิ่มขึ้นจากสิ้นปี 2548 ร้อยละ 11.2
จากการขยายตัวของธุรกิจของบริษัท

2.1 เจ้าหนี้การค้า

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมียอดเจ้าหนี้การค้าจำนวน 754.8 ล้านบาท ร้อยละ 73.2
ของเจ้าหนี้การค้าดังกล่าวเป็นเจ้าหนี้ค่าที่ดินที่อยู่ระหว่างขั้นตอนการโอนกรรมสิทธิ์จากผู้ขาย
ส่วนที่เหลืออีกร้อยละ 26.3 เป็นเจ้าหนี้ค่าก่อสร้าง

เจ้าหนี้การค้าบริษัทที่เกี่ยวข้องกันที่ปรากฏอยู่ในงบดุลเป็นเจ้าหนี้ค่าที่ดิน
(ที่อยู่ระหว่างรอโอนกรรมสิทธิ์) ที่บริษัทซื้อจากบริษัท สวนอุตสาหกรรมโรจนะ จำกัด (มหาชน)
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท

2.2 เงินกู้ยืม

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีเงินกู้ยืมรวมทั้งสิ้น 3,890.8 ล้านบาท
โดยเป็นเงินกู้ยืมระยะยาวส่วนที่ถึงกำหนดชำระภายใน 1 ปี จำนวน 241.6 ล้านบาท
(รายละเอียดของเงินกู้ระยะยาว ณ 31 ธันวาคม 2549 ปรากฎในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อ
15)

เงินกู้ยืมของบริษัทประกอบด้วยเงินกู้ยืมระยะสั้นร้อยละ 0.7 เงินกู้ยืมระยะยาวร้อยละ 60.7
และหุ้นกู้ร้อยละ 38.6 ของเงินกู้ยืมทั้งหมด ยอดเงินกู้ยืมรวมตามที่กล่าวข้างต้นเพิ่มขึ้นจากสิ้นปี
2548 ร้อยละ 6.1 โดยเป็นการลดลงของเงินกู้ระยะสั้นร้อยละ 97.8
การเพิ่มขึ้นของเงินกู้ระยะยาวร้อยละ 0.1 และการออกหุ้นกู้ใหม่จำนวน 1,500 ล้านบาท

ในการพัฒนาโรงงาน/คลังสินค้าของบริษัทซึ่งถือว่าเป็นการลงทุนระยะยาวนั้น
บริษัทจะใช้เงินจากแหล่งเงินกู้ยืมระยะยาวและเงินจากผลการดำเนินงานของบริษัท
ในส่วนของเงินกู้ระยะสั้นนั้น บริษัทจะใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินงาน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับจ่ายชำระค่าที่ดินในช่วงก่อนที่บริษัทจะได้รับอนุมัติวงเงินกู้ระยะยาวจากสถาบันการเงิน
คณะกรรมการตรวจสอบของบริษัทได้มีการตรวจสอบอย่างสม่ำเสมอมิให้สัดส่วนของเงินกู้ระยะสั้นต่อเงินกู้รวมของบริษัทเกินอัตราที่กำหนด

ยอดคงค้างของเงินกู้ระยะสั้นและระยะยาวโดยรวมของบริษัทจะเพิ่มขึ้นตามการขยายธุรกิจของบริษัท
อย่างไรก็ดี ในบางช่วงเวลาบริษัทอาจมียอดคงค้างของเงินกู้ระยะสั้นจำนวนมาก-น้อยแตกต่างกันไป
ซึ่งขึ้นอยู่กับการบริหารเงินสดของบริษัทในช่วงนั้น ๆ เป็นสำคัญ

ในปี 2549 บริษัทมีการกู้ยืมเงินโดยการออกหุ้นกู้อายุ 3 ปี จำนวน 1,500 ล้านบาท
เสนอขายให้แก่ผู้ลงทุนเฉพาะเจาะจง โดยมีอัตราดอกเบี้ยคงที่เฉลี่ยร้อยละ 6.52 ต่อปี
บริษัทนำเงินที่ได้รับจากการเสนอขายหุ้นกู้ไปใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนของบริษัท

บริษัทมีการตกลงในเงื่อนไขที่สำคัญของการกู้ยืมเงินกับสถาบันการเงินบางแห่ง และผู้ถือหุ้นกู้
ที่สำคัญคือ การดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในอัตราไม่เกิน 2.5 เท่า

3) ส่วนของผู้ถือหุ้น

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีส่วนของผู้ถือหุ้น 4,577.7 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากสิ้นปี 2548 ร้อยละ 130.6
โดยมีสาเหตุหลักมาจากการที่บริษัทมีการขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนที่ออกใหม่ให้แก่นักลงทุนเป็นการเฉพาะเจาะจงจำนวน
107.0 ล้านหุ้น ราคาหุ้นละ 19 บาท (ราคาตามมูลค่าหุ้นละ 1 บาท)
ซึ่งบริษัทได้รับเงินทุนหลังหักค่าใช้จ่ายแล้ว 2,000.1 ล้านบาท

นอกจากการเพิ่มขึ้นของส่วนทุนและส่วนเกินทุนจากการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนแล้ว
ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทยังเพิ่มขึ้นจากการที่บริษัทมีกำไรสะสมเพิ่มขึ้นอีกจำนวน 546.8 ล้านบาท

ในปี 2549 ผู้ถือหุ้นบุริมสิทธิได้แปลงสภาพหุ้นบุริมสิทธิดังกล่าวเป็นหุ้นสามัญแล้วทั้งจำนวน

ณ สิ้นปี 2549 บริษัทมีผลตอบแทนต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (Return on equity) ร้อยละ 26.5
ลดลงจากร้อยละ 36.4 ณ สิ้นปี 2548 ซึ่งมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทมีการเพิ่มทุน อย่างไรก็ดี
การเพิ่มทุนในครั้งนี้ทำให้บริษัทมีเงินทุนจำนวนมากเพื่อใช้ในการขยายธุรกิจที่ให้ผลตอบแทนที่ดีอันจะส่งผลให้ผลตอบแทนต่อผู้ถือหุ้นเพิ่มขึ้นในที่สุด

4) ความเหมาะสมของโครงสร้างเงินทุน

ในอดีตที่ผ่านมาตั้งแต่จัดตั้งบริษัท
บริษัทมีแหล่งเงินทุนหลักเพื่อใช้ในการขยายธุรกิจการจัดสร้างโรงงานมาตรฐาน คือ
เงินทุนจากการดำเนินงาน และเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน อย่างไรก็ดี ในช่วง 2-3
ปีที่ผ่านมาซึ่งธุรกิจโรงงานมาตรฐานมีการขยายตัวอย่างมาก
บริษัทได้มีส่วนร่วมในการจัดตั้งกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอนในปี 2548
เพื่อให้กองทุนดังกล่าวเป็นช่องทางระดมทุนทางหนึ่งของบริษัท
ซึ่งทำให้บริษัทลดการพึ่งพาการจัดหาเงินโดยการเพิ่มทุน

ในปี 2548 บริษัทได้ขยายการลงทุนไปสู่ธุรกิจใหม่ คือ
การพัฒนาอาคารคลังสินค้าภายใต้การดำเนินการของบริษัทย่อย
โดยมีโครงการพัฒนาอาคารคลังสินค้าบนพื้นที่ประมาณ 400 ไร่
ซึ่งต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมากในแต่ละปี
เงินทุนที่บริษัทหาได้จากแหล่งเงินทุนเดิมจึงไม่เพียงพอสำหรับการลงทุนในการพัฒนาอาคารคลังสินค้า
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 1.5 เท่า ณ สิ้นปี 2547
เป็น 2.2 เท่า ณ สิ้นปี 2548 และยังคงอยู่ที่ 2.2 เท่า ณ สิ้นไตรมาสที่ 3/2549
แม้ว่าบริษัทจะมีรายได้จากการขายโรงงานให้แก่ TFUND ในไตรมาส 2/2548 และไตรมาส
2/2549

จากเหตุผลของความต้องการเงินทุนจำนวนมากเพื่อใช้ในการขยายธุรกิจไปสู่การพัฒนาอาคารคลังสินค้าดังที่กล่าวข้างต้น
บริษัทจึงได้ทำการเพิ่มทุนและได้รับเงินจากการเพิ่มทุน (ก่อนหักค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้อง) จำนวน
2,033 ล้านบาท ซึ่งได้ส่งผลให้หนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทลดลงเป็น 1.1 เท่า ณ สิ้นปี
2549 นอกจากนั้น
การเพิ่มทุนดังกล่าวยังทำให้บริษัทมีความสามารถในการเบิกใช้เงินกู้ยืมได้เพิ่มขึ้นอีกจำนวนมาก

5) สภาพคล่อง

ในปี 2547 2548 และ 2549 บริษัทมีกระแสเงินสดสุทธิที่ได้มาจากกิจกรรมดำเนินงาน 623.1
ล้านบาท 1,894.2 ล้านบาท และ 2,162.3 ล้านบาท ตามลำดับ
ซึ่งนับว่าเพิ่มขึ้นมากจากการที่ธุรกิจของบริษัทมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
รวมทั้งการที่บริษัทมีการขายโรงงานให้แก่ TFUND

ในช่วงปีดังกล่าวบริษัทมีกระแสเงินสดสุทธิใช้ไปในกิจกรรมการลงทุนเท่ากับ 1,337.7 ล้านบาท
2,946.5 ล้านบาท และ 3,763.5 ล้านบาท ตามลำดับ
เงินสดสุทธิที่ใช้ไปในกิจกรรมการลงทุนมีการเพิ่มขึ้นมากในช่วงสองปีหลังมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทมีการลงทุนในสินทรัพย์ที่เป็นที่ดิน
และโรงงาน/คลังสินค้ามากขึ้น รวมทั้งมีการลงทุนในหน่วยลงทุนของ TFUND อีกด้วย

บริษัทมีกระแสเงินสดสุทธิได้มาจากกิจกรรมการจัดหาเงินเท่ากับ 759.9 ล้านบาท 1,228.8
ล้านบาท และ 1,913.6 ล้านบาท ในปี 2547 2548 และ 2549 ตามลำดับ
เงินสดสุทธิจากกิจกรรมการจัดหาเงินเพิ่มขึ้นมากในช่วงสองปีหลังเนื่องจากบริษัทมีการเบิกใช้เงินกู้ยืม
(เงินกู้ยืมระยะสั้น เงินกู้ยืมระยะยาว และหุ้นกู้) เพิ่มมากขึ้น รวมทั้งมีการขายหุ้นเพิ่มทุนในปี 2549

จากข้อมูลการใช้ไปและได้มาของกระแสเงินสดตามที่กล่าวข้างต้น
จะพบว่าบริษัทมีสภาพคล่องทางการเงินพอเพียงสำหรับการดำเนินธุรกิจในแต่ละปีตามที่บริษัทได้ตั้งเป้าหมายไว้
(การคำนวณอัตราส่วนสภาพคล่อง (Current ratio) ไม่สามารถอธิบายสภาพคล่องของบริษัทได้
เนื่องจากบริษัทไม่มีการบันทึกรายการสินค้าคงเหลือในสินทรัพย์หมุนเวียน
(เนื่องจากลักษณะสินทรัพย์ของบริษัทส่วนใหญ่เป็นที่ดินและโรงงานซึ่งจะไม่บันทึกเป็นสินทรัพย์หมุนเวียนของบริษัท)
ในขณะที่รายการเจ้าหนี้การค้าค่าที่ดินและค่าก่อสร้างจะถูกบันทึกเป็นหนี้สินหมุนเวียน
จึงทำให้อัตราส่วนสินทรัพย์หมุนเวียนต่อหนี้สินหมุนเวียนมีค่าต่ำ)

ในปี 2549 บริษัทมีอัตราส่วนความสามารถในการชำระดอกเบี้ย
และความสามารถในการชำระภาระผูกพันเท่ากับ 7.6 เท่า และ 1.81 เท่า ตามลำดับ

  3.3 แนวโน้มในอนาคต

ในสภาวะที่ภาวะเศรษฐกิจทั่วโลกได้รับผลกระทบจากปัจจัยต่าง ๆ เช่นปัจจุบัน
บริษัทเชื่อว่าภาคอุตสาหกรรมที่เป็นลูกค้าหลักของบริษัท (อิเล็คทรอนิคส์และยานยนต์)
จะยังคงมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง และความต้องการเช่าโรงงาน/คลังสินค้า
(แทนการเป็นเจ้าของเอง)
รวมถึงการขายโรงงานที่ผู้ประกอบการเป็นเจ้าของให้แก่บริษัทและเช่ากลับคืน (Sales and
leaseback) จะเป็นทางเลือกที่เหมาะสมกับสภาวการณ์ดังกล่าว ทั้งนี้
การที่บริษัทประสบความสำเร็จในการขายหุ้นเพิ่มทุนช่วงปลายปีที่ผ่านมา
ประกอบกับการมีช่องทางการระดมทุนเพิ่มขึ้นผ่านกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอน
ทำให้ปัจจุบันบริษัทมีสถานะทางการเงินที่แข็งแกร่ง สามารถพัฒนาโรงงาน/คลังสินค้า
(ทั้งรูปแบบมาตรฐาน และรูปแบบตามความต้องการของลูกค้า
รวมทั้งการซื้อโรงงานจากเจ้าของเพื่อให้เช่ากลับคืน)
เพื่อรองรับความต้องการของตลาดได้อย่างเพียงพอ

กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอนจะยังคงเป็นเครื่องมือการระดมทุนที่สำคัญของบริษัทต่อไปในอนาคต
บริษัทมีความตั้งใจที่จะขายโรงงาน/คลังสินค้าให้แก่ TFUND เป็นระยะ รวมทั้งมีการลงทุนใน
TFUND และเป็นผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์ของ TFUND ด้วย ซึ่งจะทำให้บริษัทมีรายได้ที่เกี่ยวเนื่องกับ
TFUND มากขึ้น อันได้แก่ รายได้จากการขายอสังหาริมทรัพย์ให้ TFUND
ส่วนแบ่งกำไรจากการลงทุนใน TFUND รายได้ค่าบริหารอสังหาริมทรัพย์
และรายได้จากเงินปันผลจากการลงทุนใน TFUND
ซึ่งรายได้ทั้งหมดที่กล่าวมาจะมากขึ้นในอนาคตจากการที่ TFUND มีสินทรัพย์เพิ่มขึ้นในแต่ละปี
และมีรายได้ที่เกิดจากสินทรัพย์นั้นมากขึ้นตามไปด้วย ทั้งนี้ บริษัทมีแผนจะขายโรงงานเพิ่มเติมให้แก่
TFUND เป็นครั้งที่สามในไตรมาสที่ 3-4/2550 นี้
บริษัทเชื่อว่าแผนดังกล่าวจะไม่น่าจะได้รับผลกระทบจากมาตรการดำรงเงินสำรองเงินนำเข้าระยะสั้นที่ออกโดยธนาคารแห่งประเทศไทย
เนื่องจากยังมีผู้ลงทุนในประเทศจำนวนมากที่มีความสนใจลงทุนใน TFUND

ด้วยฐานะทางการเงินที่แข็งแกร่งประกอบกับความเชี่ยวชาญในธุรกิจการพัฒนาโรงงาน/คลังสินค้าให้เช่ามาเป็นเวลานับสิบปี
บริษัทจะยังคงมุ่งขยายการลงทุนในธุรกิจการพัฒนาโรงงานและคลังสินค้าให้เช่าให้มีส่วนแบ่งทางการตลาดมากที่สุดต่อไป
ซึ่งบริษัทมีความเชื่อมั่นว่าผู้ประกอบการจะมีแนวคิดในการเช่าโรงงาน/คลังสินค้าแทนการเป็นเจ้าของเองมากขึ้นเรื่อย
ๆ ในอนาคต (ทั้งนี้เพื่อประสิทธิภาพและเพื่อความยืดหยุ่นในการดำเนินธุรกิจ กล่าวคือ
ผู้ประกอบการจะได้ใช้เงินลงทุนไปในสินทรัพย์ที่ตนมีความชำนาญและ/หรือก่อให้เกิดรายได้
นอกจากนั้นการเคลื่อนย้ายแหล่งผลิตของผู้ประกอบการก็สามารถกระทำได้คล่องตัวมากขึ้น)
ความต้องการเช่าโรงงาน/คลังสินค้าที่มีอยู่อย่างต่อเนื่องจะส่งผลให้บริษัทมีการเติบโตที่ดี
สร้างผลตอบแทนให้แก่ผู้ถือหุ้นอย่างต่อเนื่องต่อไป