4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

  โครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้

ลักษณะโครงการ

โครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ (“นิคมฯ”)
เป็นการดำเนินงานด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์หลักของบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน)
ซึ่งตั้งอยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 10 ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 อำเภอแปลงยาว
จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่พัฒนาประมาณ 5,183 ไร่ (กรรมสิทธิ์ในที่ดินเป็นของบริษัทฯ )
เป็นการร่วมดำเนินงานระหว่างบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน)
กับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (“กนอ.”) โดยบริษัทฯ
เป็นผู้รวบรวมจัดหาที่ดินและก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง
รวมทั้งเป็นผู้บริหารจัดการระบบสาธารณูปโภค
ส่วนการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นผู้ควบคุมกำกับด้านนโยบายตามระเบียบราชการ
ซึ่งบริษัทฯ ได้ทำการพัฒนาที่ดินพร้อมระบบสาธารณูปโภคต่างๆ อาทิเช่น ถนน ระบบไฟฟ้า
ระบบประปา ระบบโทรศัพท์ ระบบบำบัดน้ำเสีย ระบบกำจัดขยะ
และสิ่งอำนวยความสะดวกในด้านอื่นๆ
รวมถึงการให้บริการด้านสาธารณูปโภคดังกล่าวหลังการขายให้แก่ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมทั้งชาวไทย
และชาวต่างประเทศที่ประกอบกิจการอยู่ภายในนิคมฯ ทั้งนี้ ผู้ประกอบการในนิคมฯ
สามารถได้รับสิทธิประโยชน์สูงสุดจากการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และจากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (เขตส่งเสริมการลงทุนที่ 2)

+-----------------------------------------------------------------------+
| สาระสำคัญของพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2550     |
|                                                                       |
| การลงทุนในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป (General Industrial Zone)                   |
|                                                                       |
| ผู้ลงทุนในเขตอุตสาหกรรมทั่วไปจะได้รับโอกาสและทางเลือกตลอดจนสิทธิประโยชน์ ดังนี้      |
|                                                                       |
| 1. การประกอบกิจการบริการต่างๆ จะสามารถดำเนินการในเขตอุตสาหกรรมทั่วไปได้       |
|                                                                       |
|   กนอ. ได้อำนวยความสะดวกแก่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป           |
|   โดยให้มีการบริการที่ครบวงจร และจำเป็นต่อการประกอบอุตสาหกรรม อาทิเช่น          |
|   การบริการด้านขนส่ง คลังสินค้า ศูนย์ฝึกอบรม สถานพยาบาล ฯลฯ                    |
|   โดยผู้ประกอบการจะสามารถถือครองกรรมสิทธิ์ที่ดินในเขตอุตสาหกรรมทั่วไปได้           |
|                                                                       |
| 2. สิทธิประโยชน์ทั่วไป (Non Tax) สำหรับผู้ประกอบการในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป         |
|                                                                       |
| -   สิทธิการถือครองกรรมสิทธิ์ที่ดินในนิคมอุตสาหกรรม                              |
|                                                                       |
| -   สิทธิในการนำช่างฝีมือต่างชาติเข้ามาทำงาน                                  |
|     และนำคู่สมรสและบุคคลในอุปการะเข้ามาและอยู่ในประเทศ                       |
|                                                                       |
| -   สิทธิในการส่งเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศ                             |
+-----------------------------------------------------------------------+

+-----------------------------------------------------------------------+
| การลงทุนในเขตประกอบการเสรี (IEAT Free Zone)                             |
|                                                                       |
| ภายใต้พระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยฉบับล่าสุด                     |
| นักลงทุนในเขตประกอบการเสรีจะได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษี                         |
| และการอำนวยความสะดวกเพิ่มขึ้น ดังนี้                                         |
|                                                                       |
| 1. สิทธิประโยชน์                                                         |
|                                                                       |
| -   ผู้ประกอบการในเขตประกอ                                              |
| บการเสรีจะได้รับสิทธิประโยชน์โดยไม่กำหนดเงื่อนไขการส่งออกสินค้าออกไปนอกราชอาณาจักร |
|     และได้รับความสะดวกมากขึ้นในการนำของหรือวัตถุดิบเข้าไปในเขตประกอบการเสรี     |
|                                                                       |
| -   ของที่นำเข้าไปในเขตประกอบการเสรี จะได้รับสิทธิประโยชน์ทางอากรเพิ่มขึ้น         |
|                                                                       |
| -                                                                     |
|  ลดภาระภาษีสำหรับการนำผลิตภัณฑ์ออกจากเขตประกอบการเสรีเพื่อใช้หรือจำหน่ายในประเทศ |
|     โดยที่หากวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตผลิตภัณฑ์นั้น                                   |
|     มีส่วนผสมหรือส่วนประกอบของวัตถุดิบที่ผลิตในประเทศ                           |
|     ซึ่งเดิมไม่มีสิทธิ์ได้คืนหรือยกเว้นอากร ก็จะได้รับยกเว้นไม่ต้องนำราคาวัตถุดิบนั้น ๆ      |
|     มาคิดค่าภาษีอากร                                                     |
|                                                                       |
| -   ผู้ประกอบการในเขตประกอบ                                             |
| การเสรีได้รับสิทธิประโยชน์ตามพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเช่นเดิมด้วย |
|     ดังนี้                                                               |
|                                                                       |
|     -   สิทธิประโยชน์ทางภาษี อาทิ การยกเว้นภาษีนำเข้า ส่งออก ภาษีมูลค่าเพิ่ม        |
|         ภาษีสรรพสามิต สำหรับเครื่องจักร อุปกรณ์ ส่วนประกอบ วัตถุดิบ               |
|         ของที่นำเข้ามาผลิต และสินค้า                                        |
|                                                                       |
|     -   สิทธิประโยชน์ทั่วไป ประกอบด้วย สิทธิในการเป็นเจ้าของที่ดิน การนำช่างเทคนิค   |
|         ผู้ชำนาญการเข้ามาทำงาน การนำครอบครัวและผู้อยู่ในอุปการะเข้ามาอยู่ในประเทศ |
|         และการโอนเงินตราต่างประเทศกลับประเทศได้                           |
|                                                                       |
| 2. ความสะดวกในการประกอบการ                                            |
|                                                                       |
| -   อำ                                                                |
| นวยความสะดวกในการนำสินค้าและวัตถุดิบเข้ามาในประเทศและเข้าไปในเขตประกอบการเสรี |
|     เพื่อผลิตสินค้าหรือเพื่อการค้าหรือบริการ โดยไม่ต้องระบุความเป็นเจ้าของ            |
|                                                                       |
| -   อำนวยความสะดวกในการดำเนินการส่งออกสินค้าจากเขตประกอบการเสรีไปต่างประเทศ |
|     ด้วยการกำหนดให้การนำของหรือวัตถุดิบเข้าไปในเขตประกอบการเสรี เพื่อการผลิต ผสม |
|     ประกอบ บรรจุ หรือดำเนินการอื่นใด ได้รับความสะดวกมากขึ้น                    |
|     โดยมิต้องขอหรือมีใบอนุญาตนำเข้าและการควบคุมคุณภาพหรือมาตรฐานตามกฎหมาย อื่น   |
|     ตลอดจนการประทับตราหรือเครื่องหมายใด ๆ ทั้งนี้ไม่รวมถึงกฎหมายศุลกากร          |
+-----------------------------------------------------------------------+

ที่มา : การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

+-----------------------------------------------------------------------+
| พระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยฉบับล่าสุด                          |
| ยังช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของผู้พัฒนานิคมอุตสาหกรรม ดังนี้                |
|                                                                       |
| -   จัดตั้งเขตประกอบการเสรีได้สะดวกรวดเร็วยิ่งขึ้น โดยออกเป็นประกาศคณะกรรมการ    |
|     กนอ. แทนการตราเป็นพระราชกฤษฎีกา                                     |
|                                                                       |
| -   ปรับปรุงขั้นตอนการจัดสรรที่ดินให้ดำเนินการได้รวดเร็วขึ้น อนุมัติโดยผู้ว่าการ          |
|     กนอ.ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่ กนอ. กำหนด                        |
+-----------------------------------------------------------------------+

ที่มา : การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

ปัจจุบัน การพัฒนาโครงการเสร็จสมบูรณ์แล้ว และบริษัทฯ
ยังคงมีพื้นที่เขตอุตสาหกรรมพร้อมขายเหลืออยู่อีกประมาณ 720 ไร่ หรือประมาณ 20%
ของพื้นที่ขายรวม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการแข่งขันด้านการขายพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมที่สูงมากในปี
2552 และนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้เป็น 1 ใน 16
นิคมอุตสาหกรรมที่อยู่ในเขตส่งเสริมการลงทุนเขต 2
ซึ่งได้รับสิทธิประโยชน์น้อยกว่าเขตส่งเสริมการลงทุน 3
และยังอยู่ในตำแหน่งที่ห่างจากกบินทร์บุรีและปลวกแดง จังหวัดระยอง
ซึ่งได้รับการส่งเสริมการลงทุนเขต 3 เพียง 50 กิโลเมตร ประกอบกับการส่งเสริมด้านระบบขนส่ง
อาทิ ถนน ฯลฯ เข้าสู่พื้นที่บริเวณดังกล่าวเป็นไปอย่างช้ามาก
หากเทียบกับเขตส่งเสริมการลงทุนเขต 3 เฉกเช่นระยอง
ปัจจัยดังกล่าวส่งผลอย่างมากต่อการดำเนินการด้านการขายของนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
เมื่อประกอบเข้าด้วยกันกับสถานการณ์ทางการเมืองและรวมถึงกรณีอื่นๆ
ก็ยิ่งทำให้ยอดการขายที่ดินในปี 2552 ลดลงอย่างมาก

ถึงแม้ว่าจะประสบปัญหาข้างต้น บริษัทฯ
ก็ยังพยายามดำเนินการด้านการตลาดและการขายอย่างต่อเนื่อง
และเน้นกลยุทธการเข้าถึงลูกค้ากลุ่มเป้าหมายโดยตรง นอกจากพื้นที่พัฒนาพร้อมขายแล้วบริษัทฯ
ยังคงมีพื้นที่รอการพัฒนาอีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งการดำเนินงานพัฒนาพื้นที่ใหม่ บริษัทฯ
คงต้องพิจารณาช่วงจังหวะที่เหมาะสม ณ ขณะนี้บริษัทฯ จะเน้นการขายพื้นที่ที่พัฒนาแล้ว
พร้อมกับพัฒนาปรับปรุงการให้บริการและดูแลระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกในเขตพื้นที่ที่พัฒนาแล้วเป็นหลัก
ดังนั้น การดำเนินงานด้านธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของบริษัทฯ จะเป็นไปในอัตราที่ไม่สูงมาก
และเป็นการรอคอยจังหวะและเวลาที่เหมาะสม

+-----------------------------------------------------------------------+
| สิทธิประโยชน์การลงทุน บีโอไอ                                               |
|                                                                       |
| +------------------------------------------------------------------+  |
| | ผู้ประกอบการที่เข้ามาลงทุนในนิคมอุตสาหกรรม และยื่นคำขอระหว่าง 1 มกราคม      |  |
| | 2548 - 31 ธันวาคม 2552 จะได้รับสิทธิประโยชน์จากบีโอไอ ดังนี้               |  |
| +------------------------------------------------------------------+  |
| |   ------------- ------------------------- -                      |  |
| | ------- -------------------- -------- -------------------------- |  |
| | -------------------- -------- ------------------------- -------- |  |
| |   สิทธิประโยชน์    เขต 1                                            |  |
| |                 เขต 2                         เขต 3              |  |
| |                                       เขต 3                      |  |
| |                                                                  |  |
| |                                               36 จังหวัดและนิคมแหลม |  |
| | ฉบัง                                   22 จังหวัด                   |  |
| |                                                                  |  |
| |                                               นิคม/เขตอุตสาหกรรมใน |  |
| | จ.ระยอง                                                          |  |
| |                                                                  |  |
| |                 ในนิคม/เขต                                        |  |
| |  นอกนิคม   ในนิคม/เขต            นอกนิคม   ในนิคม/เขต                |  |
| |                        นอกนิคม   ในนิคม/เขต                 นอกนิคม |  |
| |                 อุตสาหกรรมที่ได้รับการส่ง                              |  |
| | เสริม            อุตสาหกรรม                     อุตสาหกรรมที่         |  |
| |                                       อุตสาหกรรมที่ได้รับการส่งเสริม    |  |
| |                                                                  |  |
| |                 ที่ได้รับส่งเสริม                   ได้รับการส่งเสริม      |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |                 (ไม่รวมนิคมแหลมฉบัง                                 |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |                 นิคม/เขตอุตสาหกรรมใน                               |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |                 จ.ระยอง)                                         |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   อากรขาเข้า     ลดหย่อน 50%                                       |  |
| |   ลดหย่อน   ยกเว้น                ลดหย่อน   ยกเว้น                   |  |
| |                         ยกเว้น    ยกเว้น                     ยกเว้น |  |
| |   เครื่องจักร                                                       |  |
| |        50%                           50%                         |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   ภาษีเงินได้      3 ปี                                              |  |
| |     -        7 ปี*                 3 ปี      8 ปี                   |  |
| |                           8 ปี      8 ปี                       8 ปี |  |
| |   นิติบุคคล                                                         |  |
| |                                               (รวมนิคมแหลมฉบัง/เขต |  |
| | อุตสาหกรรมในจ.ระยอง)                                              |  |
| |                                                                  |  |
| |   อากรวัตถุดิบ     ยกเว้น                                            |  |
| |   ยกเว้น    ยกเว้น                ยกเว้น    ยกเว้น                   |  |
| |                         ยกเว้น    ยกเว้น                     ยกเว้น |  |
| |   เพื่อผลิตส่งออก   1 ปี                                              |  |
| |     1 ปี      1 ปี                  5 ปี      5 ปี                   |  |
| |                           5 ปี      5 ปี                       5 ปี |  |
| |                                                                  |  |
| |   ลดหย่อนภาษี     -                                                |  |
| |       -        -                    -        /                   |  |
| |                             -        /                         / |  |
| |   เงินได้ 50% 5ปี                                                   |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   หักค่าขนส่ง ไฟฟ้า -                                                |  |
| |       -        -                    -        /                   |  |
| |                             -        /                         / |  |
| |   ประปา 2 เท่า                                                    |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   หักค่าติดตั้ง      -                                                |  |
| |       -        -                    -        /                   |  |
| |                             /        /                         / |  |
| |   สิ่งอำนวย                                                        |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   ความสะดวก                                                      |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   อากรวัตถุดิบ     -                                                |  |
| |       -        -                    -        ลดหย่อน 75% เป็นเวลา  |  |
| | 5 ปี* ให้คราวละ 1 ปี           -        ลดหย่อน 75% เป็นเวลา 5 ปี*   - |  |
| |   เพื่อผลิต                                                         |  |
| |                                               (ยกเว้นนิคมแหลมฉบังแล |  |
| | ะนิคม/เขตอุตสาหกรรมในจ.ระยอง )          ให้คราวละ 1 ปี               |  |
| |   จำหน่ายใน                                                       |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   ประเทศ                                                         |  |
| |                                                                  |  |
| |                                                                  |  |
| |   ------------- ------------------------- -                      |  |
| | ------- -------------------- -------- -------------------------- |  |
| | -------------------- -------- ------------------------- -------- |  |
| +------------------------------------------------------------------+  |
| |  หมายเหตุ: / = ได้รับสิทธิประโยชน์; - = ไม่ได้รับสิทธิประโยชน์               |  |
| |                                                                  |  |
| | ที่มา : กองสิทธิประโยชน์ สำนักบริการเบ็ดเสร็จครบวงจร                      |  |
| |                                                                  |  |
| | ที่มา : การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย                                |  |
| +------------------------------------------------------------------+  |
+-----------------------------------------------------------------------+

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

การดำเนินธุรกิจของโครงการนิคมอุตสหกรรมเกตเวย์ซิตี้
สามารถแบ่งออกได้เป็นการขายพื้นที่ให้กับนักลงทุนเพื่อตั้งสถานประกอบกิจการ
และการให้บริการระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน
และสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับสถานประกอบกิจการนั้นๆ
ในภาวะปัจจุบันด้วยสถานการณ์ทางการเมือง
ประกอบกับความไม่ชัดเจนในการดำเนินงานตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 มาตรา 67
วรรค 2 ทำให้นักลงทุนโดยเฉพาะนักลงทุนต่างประเทศ
ยังไม่มั่นใจต่อสถานการณ์และชะลอการลงทุน ประกอบกับจำนวนพื้นที่ขายของนิคมอุตสาหกรรม
และเขตอุตสาหกรรมที่กระจายตัวอยู่ตามเขตส่งเสริมการงทุนต่างๆ ที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก
ส่งผลให้ภาวะการแข่งขันในการขายพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมในช่วงปี 2552 สูงมาก

ในปัจจุบันมีนิคมอุตสาหกรรมทั้งสิ้นจำนวน 38 แห่ง และสวนอุตสาหกรรม 17 แห่ง
กระจายอยู่ในเขตส่งเสริมการลงทุนต่างๆดังนี้

  -------------------- ------------ ------------ ------------ ------------
                       เขต 1        เขต 2        เขต 3        รวม

  นิคมอุตสาหกรรม         8            16           14           38

  สวนอุตสาหกรรม         5            3            9            17

  รวม                  13           19           23           55
  -------------------- ------------ ------------ ------------ ------------

[]

แผนภาพจากการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย

อย่างไรก็ตาม นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ ก็ยังคงอาศัยปัจจัยหลักที่เป็นจุดขาย ดังนี้

1. นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ
82 กม. สนามบินสุวรรณภูมิประมาณ 65 กม. และท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบังประมาณ 85 กม.
ซึ่งเป็นทำเลที่ตั้งที่ถือว่ามีการคมนาคมสะดวก
ประหยัดเวลาและค่าใช้จ่ายในการขนส่งสินค้าของผู้ประกอบการ

2. มีระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ
ที่ได้มาตรฐานตามเกณฑ์ของการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และเพียงพอในการรองรับการลงทุนของลูกค้า

3. ได้รับสิทธิประโยชน์ตามเกณฑ์ของเขตการส่งเสริมการลงทุนที่ 2
จากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) และยังมีเขตการค้าเสรี (Free Trade
Zone : FTZ) เพื่อรองรับอุตสาหกรรมที่เน้นการส่งออกเป็นหลัก

จากกรณีปัญหาด้านมลพิษสิ่งแวดล้อมในนิคมอุตสาหกรรมบริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออก
ที่มีข้อพิพาทเกี่ยวกับเงื่อนไขการปฏิบัติตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 มาตรา 67 วรรคสอง
เกี่ยวกับโครงการหรือกิจการที่มีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อชุมชนทั้งด้านคุณภาพสิ่งแวดล้อม
ทรัพยากรธรรมชาติและสุขภาพต่อบุคคลหรือชุมชน
ก็ส่งผลกระทบออกไปในวงกว้างต่อทุกนิคมอุตสาหกรรม

นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
มีการเปิดกว้างรับนักลงทุนอุตสาหกรรมที่มีกระบวนการผลิตที่ต้องมีการควบคุมระมัดระวังอย่างสูงด้านมลพิษสิ่งแวดล้อม
ให้มาจัดตั้งภายในนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ โดยอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ กฎระเบียบ
ข้อบังคับที่เข้มงวดของประเภทอุตสาหกรรมนั้น ๆ
รวมถึงนโยบายการเปิดกว้างรับผู้ประกอบการอุตสาหกรรมด้านบริการ
นอกเหนือจากผู้ประกอบการด้านการผลิต
ซึ่งสอดคล้องกับการประชุมแก้ไขพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
ในการเพิ่มขอบข่ายของประเภทอุตสาหกรรมที่มาจัดตั้งภายในนิคมอุตสาหกรรมให้ครอบคลุมถึงธุรกิจภาคบริการด้วย

นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ ยังคงเน้นกลุ่มเป้าหมายอุตสาหกรรมด้านชิ้นส่วนยานยนต์
และอิเลคทรอนิคส์เป็นสำคัญ
และเปิดกว้างต่ออุตสาหกรรมทุกประเภทให้มาจัดตั้งภายในนิคมอุตสาหกรรมได้
ด้วยศักยภาพความพร้อมของพื้นที่ตั้งโครงการ ความสมบูรณ์พร้อมของระบบสาธารณูปโภค
และสิ่งอำนวยความสะดวก
อีกทั้งเป็นพื้นที่ที่ไม่อยู่ในบริเวณชายฝั่งทะเลตะวันออกที่มีจุดอิ่มตัวของธรรมชาติ
ในการรองรับมลพิษและฟื้นฟูสภาพสิ่งแวดล้อม
ที่แม้ว่าแต่ละโรงงานอุตสาหกรรมจะมีมาตรการคุมเข้มในการควบคุมการปล่อยมลพิษให้เป็นไปตามระเบียบข้อบังคับแล้วก็ตาม
ทั้งนี้ หากสถานการณ์ทางการเมืองของประเทศไทยปรับตัวดีขึ้น
นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ก็ยังคงมีศักยภาพที่ดีแห่งหนึ่ง
สำหรับนักลงทุนที่จะพิจารณาเลือกซื้อพื้นที่เพื่อประกอบกิจการ

สำหรับการให้บริการระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวกในนิคมอุตสาหกรรม
นับเป็นธุรกิจอีกแขนงหนึ่งของบริษัทฯ ที่สร้างรายได้อย่างค่อนข้างคงที่
และมีโอกาสที่จะเพิ่มขึ้นต่อไปตามปริมาณกำลังการผลิตของสถานประกอบการและรวมถึงยอดการใช้พื้นที่ที่เพิ่มขึ้น
ปัจจุบัน ด้วยขนาดของระบบสาธารณูปโภค อาทิ ระบบผลิตจ่ายน้ำประปา ระบบบำบัดน้ำเสีย
ระบบกำจัดขยะ ระบบไฟฟ้า ระบบสื่อสาร ระบบถนน
ที่ได้จัดเตรียมไว้รองรับการดำเนินงานของสถานประกอบการภายในนิคมอุตสาหกรรมอย่างเพียงพอและพร้อมที่จะรองรับการลงทุนครอบคลุมพื้นที่ขายทั้งหมด
โดยที่ไม่จำเป็นต้องลงทุนขยายกำลังการผลิตของระบบสาธารณูปโภคแต่อย่างใด
ซึ่งนับได้ว่าเป็นข้อดีประการหนึ่งของการประกอบธุรกิจ

ในการดำเนินงานนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้ บริษัทฯ ในฐานะส่วนหนึ่งของสังคมไทย
ได้มีกิจกรรมเพื่อตอบแทนสังคมควบคู่กันไปด้วย เช่น การมอบอุปกรณ์การศึกษาให้แก่เด็กนักเรียน
การซ่อมแซมอาคารเรียน การให้ทุนการศึกษา เป็นต้น นอกจากนี้ ยังเปิดโอกาสให้คณะนักเรียน
นักศึกษา และผู้ที่สนใจเข้าเยี่ยมชมการดำเนินงานของนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ซิตี้
เพื่อเพิ่มพูนความรู้และประสบการณ์
ตลอดจนให้ตระหนักถึงความสำคัญของการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมอย่างมีประสิทธิภาพ

  โครงการด้านไฟฟ้า

ลักษณะโครงการ

บริษัทฯ ได้จัดตั้งบริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน) ขึ้นในปี 2536
เพื่อลงทุนพัฒนาโครงการด้านไฟฟ้าในพื้นที่ตลอดแนวฝั่งแม่น้ำโขง อาทิ ประเทศไทย
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เมียนม่าร์ และ สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยบริษัทฯ
ได้วางแผนด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลที่จะพัฒนาโครงการพลังงานไฟฟ้าในกลุ่มประเทศดังกล่าวซึ่งมีประชากรรวมกันเกินกว่า
230 ล้านคน ส่วนในด้านการจัดวางโครงสร้างการลงทุนในแต่ละโครงการนั้น บริษัทฯ
จะทำการจัดตั้งบริษัทย่อยหรือบริษัทร่วมทุนขึ้นมาเพื่อดำเนินการในแต่ละโครงการ

การจัดวางโครงสร้างในลักษณะนี้
เอื้ออำนวยให้บริษัทฯสามารถระดมเงินกู้สำหรับโครงการใหม่ได้โดยไม่มีผลกระทบใดๆต่อโครงการเดิมที่มีอยู่
ซึ่งส่งผลให้บริษัทฯ
มีความคล่องตัวในการขยายกิจการและการบริหารโครงการของบริษัทย่อยที่แยกจากกัน
ทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของแต่ละบริษัทดีขึ้น
และการรายงานผลการดำเนินงานมีความชัดเจนยิ่งขึ้น

ปัจจุบัน บริษัทฯ (โดยบริษัทย่อย) เป็นผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายใหญ่ (ไอพีพี)
ซึ่งจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์แล้ว 2 โครงการ คือ โรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูน
ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (กำลังการผลิตกระแสไฟฟ้าปัจจุบันเท่ากับ 210
เมกกะวัตต์) และโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
(กำลังการผลิตกระแสไฟฟ้าปัจจุบันเท่ากับ 350 เมกกะวัตต์)
ซึ่งคิดเป็นกำลังผลิตไฟฟ้าตามสัดส่วนการถือหุ้นรวมทั้งสิ้น 154 เมกกะวัตต์

ส่วนโครงการที่อยู่ระหว่างการดำเนินการก่อสร้าง ได้แก่
โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูนส่วนขยาย
(ซึ่งจะทำให้กำลังการผลิตกระแสไฟฟ้ารวมของโครงการเพิ่มขึ้นจากเดิม 210 MW เป็น 500 MW)
ซึ่งคาดว่าจะสามารถจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ได้ภายใน เดือนมิถุนายน 2555
และโครงการที่อยู่ระหว่างการเปิดประมูลงานก่อสร้าง ได้แก่ โครงการโรงฟ้าพลังน้ำ น้ำงึม 3 ใน
สปป. ลาว (ขนาดกำลังการผลิตกระแสไฟฟ้า 440 MW)
โดยเมื่อการก่อสร้างโครงการทั้งสองแล้วเสร็จ
จะทำให้กำลังผลิตไฟฟ้าตามสัดส่วนการถือหุ้นรวมของเอ็มดีเอ็กซ์เพิ่มขึ้นเป็น 330.80 เมกกะวัตต์

โครงการโรงไฟฟ้าของกลุ่มบริษัทฯ ที่ดำเนินการและจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์แล้ว
มีลักษณะการประกอบธุรกิจเช่นเดียวกับผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายอื่นๆ
โดยรายได้หลักจะมาจากการขายไฟฟ้าตามสัญญาซื้อขายไฟฟ้าระยะยาว ซึ่งได้ลงนามกับ กฟผ.
และกับรัฐบาลของประเทศที่เข้าไปลงทุน โดยมีระยะเวลาของสัญญา 20 – 30 ปี

  1. โครงการในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว

บมจ. จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ ได้ลงทุนผ่านบริษัท จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่บมจ. จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ ถือหุ้น 100%
เพื่อเข้าร่วมพัฒนาโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้าเอกชนในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
(“ลาว”) จากอุปสงค์ด้านพลังงานไฟฟ้าในประเทศไทยที่เพิ่มมากขึ้นทุกขณะ
ผนวกกับแหล่งผลิตพลังน้ำที่สมบูรณ์ของลาว
ทำให้รัฐบาลของทั้งสองประเทศได้ตกลงร่วมมือกันดำเนินโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้า
ซึ่งมีกำลังผลิตรวมกว่า 3,300 เมกกะวัตต์ โดยได้ร่วมลงนามในบันทึกความเข้าใจในเดือนมิถุนายน
2536 และมิถุนายน 2539 ตามลำดับ ในปัจจุบันบริษัท จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด
กำลังพัฒนาสองโครงการใหญ่ในลาว ดังนี้

1.1 โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูน
(และโครงการส่วนขยายซึ่งปัจจุบันอยู่ระหว่างการก่อสร้าง)

โรงไฟฟ้าพลังน้ำเทิน-หินบูน เป็นโครงการสร้างเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าขนาด 210 เมกกะวัตต์
ซึ่งเป็นโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้าโครงการแรกของกลุ่มบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ ดำเนินการโดยบริษัท
จี เอ็ม เอส ลาว จำกัด ผ่านบริษัท เทิน-หินบูน พาวเวอร์ จำกัด (“บจ. เทิน-หินบูน”)
ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างบจ. จี เอ็ม เอส ลาว (20%) การไฟฟ้าลาว (60%) และกลุ่ม
Nordic Hydropower AB (20%)
นับเป็นโครงการพลังงานไฟฟ้าโครงการแรกที่ดำเนินงานโดยบริษัทเอกชนต่างประเทศเพื่อผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าให้แก่ประเทศไทย
และได้รับสัมปทานจากรัฐบาลลาวให้ดำเนินการผลิตกระแสไฟฟ้าในระยะเวลา 30 ปี
ตามข้อตกลงกับรัฐบาลลาวที่ลงนามในเดือนตุลาคม 2537
นอกจากนี้ยังเป็นโครงการผลิตพลังงานไฟฟ้าโครงการแรกของลาว
ที่ลงนามในข้อตกลงการซื้อไฟฟ้ากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย

ในเดือนมีนาคม 2547 มีการลงนามในบันทึกข้อตกลงระหว่างบจ. เทิน-หินบูน กับรัฐบาลลาว
ที่ให้สิทธิแก่บจ. เทิน-หินบูน ในการขยายโครงการ โดยโครงการส่วนขยายของบจ.
เทิน-หินบูนจะรวมถึงอ่างเก็บน้ำใหม่ และโรงผลิตไฟฟ้า ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำจากเขื่อนเดิม
และรวมถึงการขยายการผลิตของโรงไฟฟ้าปัจจุบัน
โดยเฉพาะปริมาณไฟฟ้าที่ขายให้การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยจะเพิ่มขึ้นจาก 210 เมกกะวัตต์
เป็น 440 เมกกะวัตต์ และอีก 60 เมกกะวัตต์จากโรงไฟฟ้าใหม่ จะถูกขายให้การไฟฟ้าลาว
ยังผลให้ปริมาณการผลิตทั้งหมดจากโครงการเพิ่มขึ้นไปเป็น 500 เมกกะวัตต์ ต่อมาในปี 2552
ทางรัฐบาลลาวได้พิจารณาอนุมัติขยายอายุสัญญาสัมปทานสำหรับโครงการเทินหินบูนเพิ่มเติมเพื่อรองรับโครงการส่วนขยายตามที่เสนอ
และได้มีการลงนามในข้อตกลง (ฉบับแก้ไข) ระหว่างรัฐบาลลาว กับบริษัท เทินหินบูน พาวเวอร์
จำกัด ทำให้ปัจจุบันอายุสัมปทานของโครงการโรงไฟฟ้าเทินหินบูนมีกำหนดอายุถึงปี 2582
และยังสามารถต่ออายุสัญญาได้อีก

การจำหน่ายกระแสไฟฟ้าของโครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูน
ปัจจุบันอยู่ภายใต้สัญญาซื้อขายไฟฟ้าระยะยาวกับ กฟผ. (ฉบับแก้ไข) ซึ่งลงนามในเดือนธันวาคม
2550 และสัญญาการซื้อขายกระไฟฟ้ากับการไฟฟ้าลาว (ฉบับแก้ไข) ซึ่งลงนามในเดือนพฤษภาคม
2551 โดยสัญญาซื้อขายไฟฟ้าทั้งสองฉบับดังกล่าวครอบคลุมถึงการซื้อขายกระแสไฟฟ้าทั้งหมด
ทั้งที่ผลิตจากโครงการเทินหินบูนเดิม และโครงการเทินหินบูนส่วนขยายใหม่
ซึ่งมีกำหนดเริ่มจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ในปี 2555 เป็นระยะเวลา 27 ปี
นับจากวันที่โครงการเทินหินบูนส่วนขยายเริ่มจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ดังกล่าวจนถึงปี 2582

โครงสร้างการคิดค่ากระแสไฟฟ้าสำหรับโครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูนส่วนเดิมที่ได้รับชำระจาก
กฟผ. ผู้ซื้อไฟฟ้าหลักนั้น ใช้อัตราค่าไฟฟ้าพื้นฐาน (Base Rate)
และปรับขึ้นด้วยอัตราร้อยละคงที่ทุกๆ ปีตลอดอายุสัญญา
แต่หลังจากโครงการเทินหินบูนส่วนขยายเริ่มจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ในปี 2555 นั้น
การคิดค่ากระแสไฟฟ้าจากโครงการเทินหินบูนจะเป็นไปตามราคาใหม่ที่ระบุไว้ในสัญญา
โดยเงินรายได้ค่าไฟฟ้าที่โครงการเทินหินบูนได้รับชำระจาก กฟผ.
จะแบ่งเป็นเงินสกุลดอลล่าร์สหรัฐฯ ส่วนหนึ่ง และเงินบาทอีกส่วนหนึ่ง
ตามเงื่อนไขที่ระบุไว้ในสัญญาซื้อขายไฟฟ้า ส่วนเงินรายได้ค่าไฟฟ้าที่ได้รับชำระจากการไฟฟ้าลาวนั้น
เป็นเงินสกุลดอลล่าร์สหรัฐฯ ทั้งหมด

1.2 โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำน้ำงึม 3

เป็นโครงการผลิตกระแสไฟฟ้าพลังน้ำขนาด 440 เมกกะวัตต์ และนับเป็นโครงการผลิตพลังงาน
ไฟฟ้าในลาวโครงการที่สองของกลุ่มบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ ซึ่งดำเนินการโดยบจ. จี เอ็ม เอส ลาว
เช่นเดียวกับ โครงการเทิน-หินบูน ที่ตั้งของโครงการอยู่เหนือขึ้นไปทางต้นน้ำของโครงการน้ำงึม 1
ซึ่งเป็นโครงการผลิตกระแสไฟฟ้าพลังน้ำของรัฐบาลลาวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ในเดือนมีนาคม 2537
บจ. จี เอ็ม เอส ลาว
ได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกับรัฐบาลลาวเพื่อร่วมทุนในการพัฒนาโครงการนี้ โดยบจ.จี เอ็ม
เอส ลาว จำกัดถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 55 และรัฐบาลลาวถือหุ้นร้อยละ 45

ในขั้นตอนแรกของการพัฒนาโครงการ กลุ่ม Snowy Mountains Engineering Corporation
จากประเทศออสเตรเลีย ได้รับเลือกให้เป็นผู้จัดทำรายงานการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการ
โดยผลการศึกษาความเป็นไปได้ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลลาวเมื่อเดือนมีนาคม 2539

เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2540 บจ. จี เอ็ม เอส ลาว ได้ลงนามในข้อตกลงกับรัฐบาลลาว
ว่าด้วยการพัฒนาโครงการน้ำงึม 3 ซึ่งนำไปสู่ข้อตกลงในการให้สิทธิในการดำเนินงานโครงการ
และเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2540 บจ. จี เอ็ม เอส ลาว
ก็ได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจกับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
โดยมีข้อสรุปหลักการซื้อขายไฟฟ้าที่สำคัญ ซึ่งรวมถึงอัตราค่ากระแสไฟฟ้า

ในขณะที่วิกฤตการณ์ทางการเงินของภูมิภาคเอเซียได้ชะลอการพัฒนาของโครงการลง
แต่งานโครงการก็ยังคงดำเนินการอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับสภาวะแวดล้อม
ในเดือนเมษายนและเดือนกันยายนของปี 2545 ได้มีการประชุมหารือร่วมกับเจ้าหน้าที่ระดับท้องถิ่น
ระดับจังหวัด และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลลาว
เกี่ยวกับเรื่องของแผนการดำเนินการทางสังคมและแผนการลดผลกระทบของสิ่งแวดล้อม
แผนเหล่านี้ได้สรุปและยื่นให้รัฐบาลลาวอนุมัติขั้นสุดท้ายในเดือนพฤศจิกายน 2545
และได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลลาวในเดือนพฤษภาคม 2546 ทำให้โครงการน้ำงึม 3
เป็นโครงการแรกที่ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลลาว ภายใต้กฎหมายสิ่งแวดล้อมฉบับใหม่ซึ่งประกาศใช้
ตั้งแต่ปี 2543

ในปี 2547 เศรษฐกิจไทยฟื้นตัวดีขึ้น ส่งผลให้เกิดความสำเร็จที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของโครงการ
น้ำงึม 3
เมื่อการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้แจ้งความประสงค์ขอทบทวนการเจรจาเพื่อขอซื้อไฟฟ้าจากโครงการ
และได้จัดให้มีการประชุมขึ้นอีกหลายครั้งเกี่ยวกับเรื่องนี้
ด้วยเหตุที่ทั้งสองฝ่ายต้องการทบทวนการพิจารณาข้อเสนอเดิมอีกครั้ง ต่อมาเมื่อวันที่ 26 เมษายน
2548 ได้มีการลงนามในบันทึกข้อตกลง (MOU) ระหว่าง บจ. จี เอ็ม เอส ลาว บริษัท มารูเบนิ
และบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี โฮลดิ้ง จำกัด (“REGCO”)
เพื่อสนับสนุนการเข้าร่วมโครงการของสองบริษัทใหม่ในการพัฒนาโครงการน้ำงึม 3
โดยมีสัดส่วนการลงทุนในการพัฒนาโครงการดังนี้ บจ. จี เอ็ม เอส ลาว 27% บริษัท มารูเบนิ
25% REGCO 25% และรัฐบาลลาว 23% และเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2549
ได้มีการลงนามในบันทึกข้อตกลง (MOU) เรื่องการซื้อไฟฟ้าจากโครงการกับการไฟฟ้าฝ่ายผลิต
จึงนับได้ว่าโครงการประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก

ในปี 2550 ก็นับเป็นก้าวสำคัญของโครงการ
ด้วยมีการลงนามในสัญญาการซื้อไฟฟ้ากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม
2550 และนอกเหนือจากนั้น ทางโครงการยังได้ดำเนินงานพัฒนาเพิ่มเติม
ประกอบด้วยการสำรวจภาคสนามเพิ่มเติม และการก่อสร้างเบื้องต้น
ควบคู่ไปกับการเจรจากับรัฐบาลลาว

เมื่อเดือนธันวาคม 2552 นับเป็นอีกก้าวสำคัญ
เมื่อการเจรจากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตต่อเนื่องจากสัญญาซื้อขายไฟฟ้าที่ได้มีการลงนามเบื้องต้นเมื่อปี
2550 ได้บรรลุผล โดยมีการปรับอัตราค่ากระแสไฟฟ้าใหม่ และสรุปจัดทำบันทึกข้อตกลงฉบับใหม่
จากผลข้อสรุปตามบันทึกข้อตกลงดังกล่าว
ก็ทำให้การดำเนินงานก่อสร้างรวมถึงการเจรจาสรุปการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมและสัญญาสัมปทานกับรัฐบาลลาวเดินหน้าต่อไป

  2. โครงการในประเทศไทย

โครงการโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ

โครงการโรงไฟฟ้าบางบ่อ ถือเป็นผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายใหญ่ (IPP)
ที่ผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าภายใต้สัญญาซื้อขายไฟฟ้าระยะยาว ที่มีกำหนดระยะเวลา 20 ปี
นับจากวันเริ่มจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ ซึ่งระยะเวลาของสัญญาซื้อขายไฟฟ้านี้จะหมดลงในปี
2566 โครงการดังกล่าวดำเนินงานโดยบริษัท อีสเทิร์น เพาเวอร์ แอนด์ อิเล็คทริค จำกัด (“บจ.
อีสเทิร์น เพาเวอร์”) ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างบมจ. จี เอ็ม เอส พาวเวอร์ กับ บริษัท
มารูเบนิ คอร์ปอเรชั่น ของประเทศญี่ปุ่น โดยบมจ. จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ถือหุ้นในอัตราร้อยละ
67

ในปี 2542 ได้ดำเนินการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้นของบจ. อีสเทิร์น เพาเวอร์
โดยดึงเอาผู้ร่วมทุนที่มีศักยภาพเข้ามาเสริม อันได้แก่ Total Gas and Power Thailand S.A.
(“TOTAL”) จากประเทศฝรั่งเศส และ China Development Industrial Bank Inc.
(“CDIB”) จากไต้หวัน TOTAL เป็นบริษัทพลังงานที่ใหญ่ติดอันดับหนึ่งในห้าของโลก
ซึ่งให้ความสนใจการพัฒนาระบบก๊าซธรรมชาติในไทยและภูมิภาคใกล้เคียง
และได้เสนอโอกาสทางธุรกิจในอนาคตที่ดีต่อบจ. อีสเทิร์น เพาเวอร์ โดยได้เข้าซื้อหุ้นของบจ.
อีสเทิร์น เพาเวอร์ ในอัตราร้อยละ 28 เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2542 ส่วน CDIB
เป็นธนาคารเพื่ออุตสาหกรรมชั้นนำของไต้หวัน
ซึ่งสนใจการลงทุนในประเทศไทยและภูมิภาคใกล้เคียง
และเป็นผู้ให้การสนับสนุนด้านการเงินที่สำคัญแก่บจ. อีสเทิร์น เพาเวอร์
ได้เข้าซื้อหุ้นในอัตราร้อยละ 12 เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2542
ผลจากการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้นดังกล่าว ทำให้สัดส่วนการถือหุ้นของบมจ. จี เอ็ม เอส เพาเวอร์
ในบจ. อีสเทิร์น เพาเวอร์ ลดลงเหลือร้อยละ 32 และบริษัท มารูเบนิ คอร์ปอเรชั่น
มีสัดส่วนการถือหุ้นลดลงเหลือร้อยละ 28 ซึ่งบมจ. จี เอ็ม เอส เพาเวอร์
ก็ยังคงเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดและเป็นผู้นำหลักในการพัฒนาบจ. อีสเทิร์น เพาเวอร์ ในขณะที่บจ.
อีสเทิร์น เพาเวอร์
มีศักยภาพและโอกาสทางธุรกิจในอนาคตที่ดีขึ้นจากการเข้าร่วมทุนของสองบริษัทใหญ่ และต่อมาบริษัท
มารูเบนิ คอร์ปอเรชั่น ได้โอนหุ้นที่ถืออยู่ร้อยละ 28 ของบจ. อีสเทิร์น เพาเวอร์
ให้กับบริษัทในเครือชื่อบริษัท แอ็คเซีย เพาเวอร์ โฮลดิ้ง บี.วี.

โครงการไฟฟ้าบางบ่อได้ผ่านการทดสอบการเดินเครื่องครั้งสุดท้าย
และเดินเครื่องเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2546
โดยโครงการไฟฟ้าบางบ่อใช้เงินลงทุนต่ำกว่างบประมาณที่ตั้งไว้ถึงประมาณ 30 ล้านเหรียญสหรัฐ
ซึ่งถือเป็นผลงานที่น่าภูมิใจสำหรับโครงการที่มีความยากและท้าทาย
นอกจากนี้โครงการยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
ในการเสด็จมาเป็นองค์ประธานเปิดโครงการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2546
พร้อมด้วยบุคคลสำคัญๆอีกหลายท่าน เพื่อร่วมฉลองความสำเร็จครั้งสำคัญของโครงการนี้

นอกจากความสำเร็จด้านการเงินแล้ว ปี 2548
โครงการไฟฟ้าบางบ่อได้ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งโดยเป็นโครงการที่ได้รับการบันทึกในระดับโลกสำหรับการทำงานอย่างต่อเนื่องของเครื่องกังหันแก๊สรุ่น
GT-26 เมื่อมีการหยุดเดินเครื่องเพื่อทำการตรวจเช็คตามกำหนดในเดือนพฤศจิกายน เครื่อง
GT-26 ได้ทำงานอย่างต่อเนื่องไปแล้ว 189 วัน
ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ยาวนานกว่าสถิติโลกเดิมที่เคยมีบันทึกไว้

สำหรับโครงการโรงไฟฟ้าบางบ่อ กฟผ. กำหนดหลักเกณฑ์การคิดค่ากระแสไฟฟ้าโดยแบ่งออกเป็น 2
ส่วน คือ

  ก. ค่าความพร้อมจ่ายพลังไฟฟ้า (Availability Payment) ซึ่งเป็นค่าตอบแทนที่ กฟผ.
  จ่ายให้แก่โรงไฟฟ้าเป็นรายเดือน ในการรักษาระดับความพร้อมจ่ายไฟฟ้าของโรงไฟฟ้า
  โดยไม่คำนึงว่า กฟผ.จะซื้อพลังงานไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้าหรือไม่
  ซึ่งค่าพลังไฟฟ้าหรือค่าความพร้อมจ่ายพลังไฟฟ้า (แล้วแต่กรณี)
  จะครอบคลุมต้นทุนการเงินของเงินลงทุนในโรงไฟฟ้า รวมถึงการชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ย
  ค่าใช้จ่ายคงที่ในการผลิตและบำรุงรักษา ค่าใช้จ่ายในการบริหาร ค่าบำรุงรักษาหลัก
  และผลตอบแทนสำหรับส่วนของผู้ถือหุ้น

2.  ค่าพลังงานไฟฟ้า (Energy Payment)
    ซึ่งถือเป็นค่าตอบแทนตามปริมาณพลังงานไฟฟ้าที่ส่งมอบจริง
    ค่าพลังงานไฟฟ้านี้จะครอบคลุมค่าใช้จ่ายผันแปรในการผลิตและบำรุงรักษา

การตลาดและภาวะการแข่งขัน

ปัจจุบัน กฟผ. ในฐานะที่เป็นผู้ซื้อไฟฟ้ารายใหญ่ของประเทศ
และเป็นผู้ซื้อไฟฟ้าหลักของโครงการโรงไฟฟ้าบริษัทฯ
ได้มีการทำสัญญาซื้อขายไฟฟ้าระยะยาวกับผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายใหญ่ทุกราย มีระยะเวลาตั้งแต่
20-25 ปี ซึ่งภายใต้สัญญาซื้อขายไฟฟ้าดังกล่าว
ได้กำหนดอัตราค่าไฟฟ้าและเกณฑ์การคิดรายได้สำหรับผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายใหญ่แต่ละรายเป็นการเฉพาะ
จึงไม่มีการแข่งขันโดยตรงระหว่างผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายใหญ่ที่ดำเนินการอยู่

นอกจากนี้ โอกาสที่ผู้ประกอบการรายใหม่จะเข้ามาในอุตสาหกรรมนี้ค่อนข้างเป็นไปได้ยาก
เนื่องจากข้อจำกัดทางด้านเงินลงทุน บุคลากรในอุตสาหกรรมที่มีอยู่จำกัด
และความพร้อมในด้านต่างๆ
ประกอบกับเกณฑ์และกระบวนการการคัดเลือกผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายใหม่ของ กฟผ.
ที่มีความเข้มงวดอย่างมาก
ซึ่งยากต่อการที่ผู้ประกอบการรายใหม่ที่ไม่มีความพร้อมอย่างเต็มที่จะสามารถผ่านการคัดเลือกได้

ในเดือนมีนาคม ปี 2552 กระทรวงพลังงานได้ปรับปรุงแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้า PDP2007
ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 2
โดยได้เปิดให้มีการพิจารณารับซื้อกระแสไฟฟ้าจากประเทศเพื่อนบ้านเพิ่มขึ้นตามข้อตกลงที่มีอยู่ของแต่ละประเทศ
และได้กำหนดให้มีการพิจารณาจัดทำแผนพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าใหม่ในปี 2553
ตามการประมาณการอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจของสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

การแข่งขันในอุตสาหกรรมผลิตไฟฟ้าในอนาคตจะมีความเข้มข้นมากขึ้น
เนื่องจากความต้องการไฟฟ้ามีอัตราการเพิ่มขึ้นที่ลดลง
โดยจะมีสัดส่วนของการรับซื้อพลังงานจากประเทศเพื่อนบ้านเพิ่มมากขึ้น
ทำให้ปริมาณการรับซื้อไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้าเอกชนแห่งใหม่ในประเทศลดลงได้ ทั้งนี้
สถานที่ตั้งของโรงไฟฟ้า เชื้อเพลิงที่ใช้ในการผลิต และราคาค่ากระแสไฟฟ้า
เป็นปัจจัยที่สำคัญที่จะทำให้ชนะการประมูล

บริษัทฯ ได้เตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันในอุตสาหกรรมมาโดยตลอด
โดยเฉพาะประเทศในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง โดยบริษัทฯ
ได้มีการแสวงหาทรัพยากรสำหรับการพัฒนาโครงการใหม่ๆ
เพื่อสนับสนุนการผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าที่มีอยู่เดิม
ศึกษาและวิเคราะห์ความเป็นไปได้สำหรับโครงการพัฒนาต่างๆ
รวมถึงการจัดการบริหารด้านต้นทุนการผลิต การพัฒนาบุคลากร และการพัฒนาข้อมูลเทคโนโลยี
เพื่อรักษาประสิทธิภาพการทำกำไรและศักยภาพการเติบโตในอุตสาหกรรมอย่างต่อเนื่อง และในปี
2552 บริษัทฯ
ประสบความสำเร็จในการลงนามในบันทึกความเข้าใจเพื่อการผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าให้แก่
กฟผ. เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งโครงการ คือ โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำน้ำงึม 3 ใน สปป.ลาว
โดยมีกำลังการผลิตกระแสไฟฟ้า 440 เมกกะวัตต์
เพิ่มเติมจากโครงการโรงไฟฟ้าเทินหินบูนส่วนขยายซึ่งบรรลุข้อตกลงซื้อขายกระแสไฟฟ้าเพิ่มเติมและลงนามในสัญญาซื้อขายกระแสไฟฟ้า
(ฉบับแก้ไข) กับ กฟผ. และการไฟฟ้าลาว ในปีก่อนหน้านี้

การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

บริษัทฯ มีนโยบายที่จะผลิตกระแสไฟฟ้าให้มีคุณภาพและประสิทธิภาพสูงสุด
โดยจะดำเนินงานตามสัญญาและคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย ทั้งนี้ การจัดหาผลิตภัณฑ์
วัตถุดิบ เครื่องจักรอุปกรณ์ และบริการต่างๆ เพื่อสนับสนุนการผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้า
สามารถสรุปได้ดังนี้

  วัตถุดิบ

สำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมนั้น วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตกระแสไฟฟ้าคือเชื้อเพลิง
โดยมีก๊าซธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิงหลัก (Primary Fuel) และน้ำมันดีเซลเป็นเชื้อเพลิงสำรอง
(Secondary Fuel) นอกจากนั้น ยังมีน้ำ และสารเคมีต่างๆ เช่น สารปรับคุณภาพน้ำ
ซึ่งมีส่วนสำคัญในกระบวนการผลิตด้วยเช่นกัน

ในส่วนของโรงไฟฟ้าพลังน้ำ ปัจจัยหลักคือปริมาณน้ำในธรรมชาติ
ซึ่งเป็นผลมาจากตำแหน่งที่ตั้งของโครงการ ซึ่งต้องผ่านการศึกษาวิเคราะห์
ทั้งด้านสถิติปริมาณน้ำตามธรรมชาติในแต่ละฤดูกาล
ความเหมาะสมด้านวิศวกรรมและการลงทุนมาเป็นอย่างดีตั้งแต่ในขั้นตอนการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการ
การบริหารจัดการน้ำ รวมถึงการบำรุงรักษาเครื่องจักรอุปกรณ์ให้มีประสิทธิภาพสูงสุดอยู่เสมอ
เป็นปัจจัยสำคัญสำหรับกระบวนการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ

(1) ก๊าซธรรมชาติ

ก๊าซธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิงหลัก (Primary Fuel) สำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ
โดยมีบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
เป็นผู้จัดหาก๊าซธรรมชาติให้กับโรงไฟฟ้าบางบ่อตามปริมาณและราคาตามที่กำหนดไว้ในสัญญาซื้อขายก๊าซธรรมชาติระยะยาวระหว่าง
ปตท. และโรงไฟฟ้าบางบ่อ ซึ่งได้กำหนดปริมาณและคุณภาพของก๊าซธรรมชาติที่นำมาเป็นเชื้อเพลิง
และปัจจัยที่สำคัญอื่น ๆ ไว้ในสัญญาที่เกี่ยวข้องแล้ว ทั้งนี้ กฟผ.
จะจ่ายค่าเชื้อเพลิงให้แก่โรงไฟฟ้าบางบ่อในรูปของค่าพลังงานความร้อนในราคาเดียวกับต้นทุนก๊าซธรรมชาติที่โรงไฟฟ้าซื้อจาก
ปตท. ซึ่งส่งผลให้โรงไฟฟ้าบางบ่อ ไม่มีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของราคาก๊าซธรรมชาติ

(2) น้ำมันดีเซล

น้ำมันดีเซลจะถูกใช้เป็นเชื้อเพลิงสำรองในกรณีที่ปริมาณเชื้อเพลิงหลักไม่เพียงพอสำหรับโรงไฟฟ้าบางบ่อ
และใช้ในกรณีทดลองเดินเครื่องและหลังจากการซ่อมบำรุง โดยสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากับ กฟผ.
กำหนดไว้ว่าโรงไฟฟ้าบางบ่อ
จะต้องเตรียมน้ำมันดีเซลสำรองไว้ให้เพียงพอกับการเดินเครื่องเต็มกำลังการผลิตเป็นเวลา 3 วัน
โดยที่ โรงไฟฟ้าบางบ่อ จะเดินเครื่องโดยใช้น้ำมันดีเซลแทนก๊าซธรรมชาติเมื่อ กฟผ.
สั่งการเท่านั้น และเช่นเดียวกับกรณีของก๊าซธรรมชาติ กฟผ.
จะจ่ายค่าเชื้อเพลิงให้แก่โรงไฟฟ้าบางบ่อในรูปของค่าพลังงานความร้อนในราคาเดียวกับราคาน้ำมันดีเซลที่โรงไฟฟ้าซื้อจาก
ปตท. ซึ่งส่งผลให้ไม่มีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของราคาน้ำมันดีเซล

(3) น้ำ

โครงการโรงไฟฟ้าบางบ่อตั้งอยู่ในอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
ซื้อน้ำประปาจากการประปานครหลวงเพื่อใช้ในกระบวนการผลิตไฟฟ้า
นอกจากนี้ภายในบริเวณโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ
ได้ขุดอ่างเก็บน้ำสำรองไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน ที่ขนาดความจุ 30,000 ลูกบาศก์เมตร
ซึ่งใช้เนื้อที่ประมาณ 4.5 ไร่ สามารถสำรองน้ำไว้ใช้ได้ประมาณ 3 วัน
และในโรงไฟฟ้ายังมีหน่วยผลิตน้ำปราศจากเกลือแร่ Demineralized Water Treatment
Plant อยู่ด้วย ทั้งนี้
น้ำที่ใช้ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้าของโรงไฟฟ้าบางบ่อนั้นประกอบด้วยน้ำสำหรับหม้อผลิตไอน้ำ
และน้ำสำหรับการหล่อเย็นของโรงไฟฟ้า

สำหรับโรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูนซึ่งตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำเทินและแม่น้ำหินบูน
จากสถิติตั้งแต่เริ่มดำเนินการผลิตและจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ในปี 2541 เป็นต้นมา
มีปริมาณน้ำในธรรมชาติอย่างเพียงพอและสอดคล้องกับกำลังการผลิตกระแสไฟฟ้า 210
เมกกะวัตต์ของโครงการ นอกจากนี้
เมื่อโครงการเทินหินบูนส่วนขยายซึ่งมีการสร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำยวงทางด้านทิศเหนือของโครงการเดิมแล้วเสร็จ
จะทำให้โครงการโรงไฟฟ้าเทินหินบูนมีพื้นที่รองรับและจัดเก็บน้ำสำรองฉุกเฉินสำหรับฤดูแล้งมากขึ้น
ทำให้สามารถลดความเสี่ยงเรื่องปริมาณน้ำไม่เพียงพอต่อการผลิตกระแสไฟฟ้าในฤดูแล้งที่เพิ่มขึ้นได้ในระดับหนึ่ง

(4) สารเคมี

สารเคมีส่วนใหญ่ที่ใช้ในโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ เป็นสารเคมีสำหรับปรับคุณภาพน้ำ ได้แก่
Ammonia และ Eliminox ซึ่งใช้ในหม้อน้ำ (Boiler), กรดซัลฟูริก (H2SO4)
และโซเดียมไฮดร็อกไซด์ (NaOH) ซึ่งใช้ในการ Regenerate เรซิน
และผลิตน้ำปราศจากเกลือแร่, โซเดียมไฮโปคลอไรด์ (NaOCl)
และกรดซัลฟูริคในการปรับปรุงคุณภาพน้ำในระบบหล่อเย็น
โดยสารเคมีเหล่านี้จัดซื้อจากผู้ผลิตภายในประเทศ

  ชิ้นส่วนอุปกรณ์และการบำรุงรักษาโรงไฟฟ้าและเครื่องจักร

สำหรับโรงไฟฟ้าที่ดำเนินการผลิตและจ่ายกระแสไฟฟ้าเชิงพาณิชย์แล้วทั้งสองแห่ง บริษัทฯ
ได้ว่าจ้างบริษัทที่มีความชำนาญเฉพาะทางด้านโรงไฟฟ้าที่มีโครงสร้างกระบวนการผลิต
ชนิดและประเภทของเครื่องจักรเดียวกันกับที่โครงการใช้อยู่
ซึ่งรวมถึงบริษัทผู้ผลิตเครื่องจักรและอุปกรณ์สำคัญต่างๆ ที่ใช้ในโครงการ
ให้เป็นผู้ให้บริการด้านการบำรุงรักษาตามกำหนดเวลา
และการสำรองชิ้นส่วนอุปกรณ์อย่างครบถ้วนและพร้อมอยู่เสมอ
ทำให้สามารถตรวจสอบและบำรุงรักษาโรงไฟฟ้าและเครื่องจักรอุปกรณ์ต่างๆ
ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

ผลกระทบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม

บริษัทฯ คำนึงถึงสังคมและสิ่งแวดล้อม
โดยให้ความสำคัญกับการจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง
โดยมุ่งเน้นการป้องกันและแก้ไขผลกระทบสิ่งแวดล้อมจากการดำเนินธุรกิจโรงไฟฟ้า
มีการประสานงานอย่างใกล้ชิดกับหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง
และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชนในพื้นที่
มีการจัดทำแผนการจัดการสิ่งแวดล้อมและกิจกรรมส่งเสริมสังคมอย่างต่อเนื่อง
ทบทวนและประเมินผลการดำเนินงานอย่างสม่ำเสมอเพื่อติดตามความก้าวหน้า
และเพื่อให้แน่ใจว่าบริษัทฯ ได้ปฏิบัติตามนโยบายเกี่ยวกับสังคมและสิ่งแวดล้อม
ผู้บริหารโครงการได้จัดสรรงบประมาณสำหรับกิจกรรมด้านสังคมและการลดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมในแต่ละปีอย่างเหมาะสม

การควบคุมมาตรฐานว่าด้วยเรื่องสิ่งแวดล้อมและการตอบสนองต่อสังคมในโครงการโรงไฟฟ้าของกลุ่มเอ็มดีเอ็กซ์ที่มีอยู่นั้น
สามารถดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นที่ยอมรับต่อทั้งชุมชน หน่วยงานในประเทศ
รวมถึงองค์กรระหว่างประเทศ อาทิ ธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB), PROPARCO
แห่งฝรั่งเศส, FMO เนเธอร์แลนด์, และ DEG เยอรมนี
ซึ่งเป็นสถาบันการเงินเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศที่เน้นความสำคัญอย่างยิ่งต่อผลกระทบด้านสังคมและสิ่งแวดล้อมในแต่ละโครงการที่ได้ให้การสนับสนุนเงินกู้
ซึ่งมีการเข้าตรวจติดตามผลโดยอิสระอย่างต่อเนื่อง

การจัดการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสิ่งแวดล้อม

บริษัทฯ ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการจัดการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย
และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยมีเป้าหมายที่จะรักษาและพัฒนาระบบการจัดการด้านอาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อมให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากลอย่างต่อเนื่อง

บริษัทฯ ให้ความสำคัญกับการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพและมีการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมที่ดี
เพื่อป้องกันและลดผลกระทบที่จะเกิดขึ้น ซึ่งครอบคลุมทั้งด้านการจัดการทรัพยากรน้ำ
การบำบัดน้ำจากกระบวนการผลิต การจัดการมลภาวะทางอากาศ การจัดการมลภาวะทางเสียง
การจัดการวัสดุเหลือใช้ ตลอดจนการบริหารจัดการความหลากหลายทางชีวภาพ
และการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดควบคู่ไปกับการสร้างจิตสำนึกเพื่อการใช้พลังงานอย่างยั่งยืน

ด้านความปลอดภัย บริษัทฯ ให้ความสำคัญกับการเตรียมความพร้อม
โดยได้นำหลักการด้านการบริหารความเสี่ยงมาประยุกต์ใช้เพื่อเตรียมรับมือกับอุบัติภัยที่อาจจะเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด
อาทิ กรณีอัคคีภัย ได้จัดให้มีการฝึกซ้อมอพยพหนีไฟประจำปี
การตรวจสอบความปลอดภัยของสถานที่ทำงาน
และเพิ่มพูนทักษะความสามารถในการใช้อุปกรณ์ด้านความปลอดภัยและเครื่องมือป้องกันอุบัติภัยให้กับพนักงานอย่างสม่ำเสมอ

การจัดการทรัพยากรนํ้า และการบำบัดนํ้าจากกระบวนการผลิต

บริษัทฯ ให้ความสำคัญกับการใช้น้ำอย่างคุ้มค่า โดยเฉพาะในโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วม
นอกจากความพยายามลดปริมาณการใช้น้ำเพื่อลดการใช้ทรัพยากรแล้ว
ยังมีการนำเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ในระบบปรับปรุงคุณภาพน้ำให้มีความเหมาะสมกับลักษณะของน้ำ
กล่าวคือ ใช้ระบบตะกอนเร่ง บำบัดน้ำเสียจากอาคารและสำนักงาน และใช้ระบบ
Neutralization บำบัดน้ำเสียที่ปนเปื้อนสารเคมีจากกระบวนการผลิต
ควบคู่ไปกับการปฏิบัติตามแผนการจัดการคุณภาพน้ำอย่างเคร่งครัด ซึ่งรวมถึง

-   ตรวจสอบคุณภาพน้ำอย่างสม่ำเสมอ
    เพื่อให้คุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานก่อนปล่อยออกสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ
    เพื่อป้องกันและลดผลกระทบต่อแหล่งน้ำ
    รวมทั้งติดตามตรวจสอบระบบนิเวศน์ทางน้ำบริเวณโรงไฟฟ้าอย่างสม่ำเสมอ

-   ตรวจสอบคุณภาพน้ำบริเวณทางน้ำส่วนต่อเนื่องกับโรงไฟฟ้าและบริเวณใกล้เคียง
    และรายงานหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง ทุกๆ 6 เดือน

-   พัฒนาและตรวจสอบสภาพการทำงานของระบบปรับปรุงคุณภาพอย่างสม่ำเสมอ
    หากมีระบบใดชำรุดหรือเสียหายจะเร่งดำเนินการปรับปรุงแก้ไข
    เพื่อให้สามารถบำบัดน้ำเสียได้อย่างมีคุณภาพ

-   ใช้น้ำที่ผ่านการบำบัดแล้วให้เกิดประโยชน์สูงสุด เช่น ใช้ในการรดน้ำต้นไม้ในพื้นที่โรงไฟฟ้า

การจัดการมลภาวะทางอากาศ

ด้วยความใส่ใจในการควบคุมกระบวนการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ และใช้เครื่องจักรประสิทธิภาพสูง
ปล่อยมลภาวะต่ำ เป็นผลให้คุณภาพ
อากาศที่ปล่อยจากปล่องระบายอากาศของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมในกลุ่มบริษัทฯ
อยู่ในเกณฑ์ที่ดีกว่าคุณภาพมาตรฐานอากาศที่กฎหมายอนุญาตให้ปล่อยออก ทั้งนี้ บริษัทฯ
ยังได้ดำเนินแผนการจัดการคุณภาพอากาศอย่างต่อเนื่อง ซึ่งประกอบด้วย

-   ตรวจวัดคุณภาพอากาศจากปล่องระบายอากาศตลอดเวลา เป็นแบบ Online Monitoring
    โดยส่งข้อมูลดังกล่าวไปยังหน่วยงานรัฐ ที่ควบคุมดูแล

-   ตรวจสอบคุณภาพอากาศบริเวณชุมชนใกล้เคียงโรงไฟฟ้าบางบ่อเป็นประจำทุกๆ 6 เดือน
    และรายงานไปยังหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง

-   บำรุงรักษาประสิทธิภาพการจัดการคุณภาพอากาศอย่างต่อเนื่อง

การจัดการมลภาวะทางเสียง

โรงไฟฟ้าบางบ่อ ถูกออกแบบให้เป็นโรงไฟฟ้าที่มีตัวอาคารครอบตัวกังหันแก๊สและกังหันไอน้ำ
รวมถึงเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
ทำให้สามารถลดมลภาวะทางเสียงที่เกิดจากอุปกรณ์ดังกล่าวได้เป็นอย่างมาก
และเพื่อลดความดังของเสียงในกรณีฉุกเฉินที่วาล์วนิรภัยทำงาน
โรงไฟฟ้าบางบ่อได้มีการติดตั้งเครื่องเก็บเสียง (Silencer)
ไว้ที่วาล์วนิรภัยดังกล่าวเพื่อช่วยลดความดังของเสียงด้วย

ในระหว่างการปฏิบัติงานตามปกติ
โรงไฟฟ้าบางบ่อจะมีการตรวจวัดความดังของเสียงในพื้นที่ปฏิบัติงาน โดยกำหนดจุดตรวจวัดไว้ 3
จุด ได้แก่ ณ จุดกำเนิดเสียงภายในโรงไฟฟ้า ภายในห้องควบคุมในโรงไฟฟ้า
และบริเวณขอบรั้วโรงไฟฟ้า
ซึ่งพบว่าภายในห้องควบคุมในโรงไฟฟ้ามีค่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่กฎหมายกำหนด ส่วนระดับเสียง ณ
จุดกำเนิดเสียงภายในโรงไฟฟ้า
ในสภาพความเป็นจริงของการปฏิบัติงานจะถูกควบคุมให้มีค่าอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่กฎหมายกำหนด
อย่างไรก็ดี หากผู้ปฏิบัติงานจะต้องปฏิบัติงานในจุดดังกล่าว
จะต้องสวมใส่อุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคล เพื่อลดความดังของเสียงที่ผู้ปฏิบัติงานจะได้รับ
โดยได้มีการติดตั้งป้ายเตือนและกำหนดเป็นข้อบังคับให้ผู้ปฏิบัติงานทุกคนยึดถือปฏิบัติ นอกจากนี้ ทุกๆ
6 เดือน
ทางโรงไฟฟ้าบางบ่อจะมีการตรวจวัดความดังเสียงบริเวณพื้นที่รอบโรงไฟฟ้าและรายงานให้หน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องด้วย

การจัดการวัสดุเหลือใช้

ด้วยความใส่ใจในการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า บริษัทฯ
จึงได้กำหนดวิธีการควบคุมและจัดการวัสดุเหลือใช้ ขยะมูลฝอย และกากของเสียอื่นๆ
ภายในโรงไฟฟ้าโดยยึดหลักการสำคัญ ดังนี้

-   ให้พนักงานทุกคนปฏิบัติงานและทำกิจกรรมทุกประเภทโดยให้เกิดขยะมูลฝอยน้อยที่สุด
    และให้นำขยะบางประเภทกลับมาใช้ประโยชน์อีก

-   มีการจัดการขยะอย่างถูกต้อง เริ่มต้นตั้งแต่การแยกประเภทขยะ วิธีการจัดเก็บ
    การขนถ่ายรวมทั้งการกำจัดที่เหมาะสมและถูกวิธี

-   ว่าจ้างบริษัทผู้เชี่ยวชาญนำขยะปนเปื้อนและกากของเสียที่อาจส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมไปกำจัดต่อไป
    โดยปฏิบัติตามกฎหมายสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องอย่างเคร่งครัด

  ธุรกิจการให้บริการที่ปรึกษา

รายได้ค่าบริการที่ปรึกษาที่เกิดขึ้นนั้น ส่วนใหญ่เกิดจากการรับจ้างบริหารงานในด้านต่างๆ เช่น
ด้านการบริหารจัดการ การเงินและบัญชี ด้านกฎหมาย ด้านการปฏิบัติการบำรุงรักษา เป็นต้น
ให้กับบริษัทในเครือ และบริษัทที่เกี่ยวข้อง
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรบุคคลที่มีอยู่ให้เกิดรายได้เพิ่ม
และเพื่อบริหารทรัพยากรบุคคลให้เกิดประโยชน์สูงสุด