3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

(2) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

(1) นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์

บริษัทฯ เน้นการขายเข้าร้านค้าส่งเป็นส่วนใหญ่ เพื่อให้ควบคุมและกระจายการขายได้ทั่วถึง
และได้เพิ่มจำนวนของ “หน่วยรถขายตรง”
ที่ทำหน้าที่กระจายสินค้าไปยังร้านค้าย่อยและผู้บริโภคโดยตรง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นหนักไปที่พื้นที่ต่างจังหวัดซึ่งยังมีช่องว่างอยู่อีกมาก
และใช้นโยบายราคาเดียวทั่วประเทศ

การจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ การจำหน่ายในประเทศ และ
การจำหน่ายต่างประเทศ โดยในปี 2543
มูลค่าสินค้าที่จำหน่ายภายในประเทศและต่างประเทศเป็นร้อยละ 88 และ 12 ตามลำดับ

ลูกค้าของบริษัทฯ เป็นลูกค้ารายย่อยจำนวนมากกว่า 2,000 ราย
ส่วนใหญ่เป็นร้านค้าส่งที่มีการติดต่อซื้อขายมาเป็นเวลานาน ร้านค้าปลีก และผู้บริโภคโดยตรง
ทำให้บริษัทฯไม่มีผลกระทบจากการสูญเสียลูกค้ารายใดรายหนึ่งไป

ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา ยอดขายให้ลูกค้า 10 รายแรกรวมกันไม่เกินร้อยละ 30 โดยในปี 2543
ยอดขายให้ลูกค้า 10 รายแรกรวมเป็นเพียงร้อยละ 18.4 ของยอดขาย

[]

(2) สภาพการแข่งขันภายในอุตสาหกรรม

ตลาดเครื่องปรุงรสในประเทศในระยะ 3 ปีที่ผ่านมามีอัตราขยายตัวอยู่ในเกณฑ์ร้อยละ 7-8
และมีแนวโน้มชะลอตัวลงเล็กน้อยเนื่องจากภาวะแข่งขันกันรุนแรงด้านราคา

ขนาดของตลาดเครื่องปรุงรสในประเทศรวมในปี 2543 ประมาณการได้ดังนี้

[]

ที่มา ตัวเลขประมาณการของบริษัทฯ

ในปี 2543 สภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรมเครื่องปรุงรสยังคงรุนแรงไม่น้อยกว่าปีก่อนๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของซุปเปอร์มาร์เก็ตและดิสเคานท์สโตร์ การโฆษณาผ่านสื่อต่างๆ
เพิ่มมากขึ้นจากปี 2542 กว่าร้อยละ 30
ผู้ผลิตแต่ละรายต้องพยายามผลิตให้มากผลิตภัณฑ์เพื่อความได้เปรียบในการทำตลาด และหลายๆ
รายต้องออกสินค้ายี่ห้อรองๆ ของตนเองหรือรับจ้างผลิตให้กับผู้ค้าปลีกเพื่อลดต้นทุนของตน

ยอดการนำเข้าผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงรสในปี 2543 มูลค่าประมาณ 650 ล้านบาทเพิ่มขึ้นจาก 515
ล้านบาทในปีก่อนหน้า (อ้างอิง สถิติการนำเข้าและส่งออกสินค้าปี 2543 โดย กรมศุลกากร)

จากปัจจัยดังกล่าวข้างต้น คาดว่าอัตราการเติบโตของมูลค่าเครื่องปรุงรสในประเทศจะมีเพียง 5%
ในขณะที่ปริมาณอาจเพิ่มสูงถึง 8%

ซอสปรุงรส ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดได้แก่ ภูเขาทอง และตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ง่วนเชียง แม๊กกี้
และฉลากทอง เป็นต้น

ซีอิ๊ว ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดได้แก่ เด็กสมบูรณ์ ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ง่วนเชียง ภูเขาทอง และ
เซิงโชวหวัง เป็นต้น

ซอสพริก/น้ำจิ้มพริกต่างๆ ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดไม่ชัดเจน ตรายี่ห้อที่เป็นที่นิยมได้แก่ ภูเขาทอง
ศรีราชาพานิช ไฮนซ์ ม้าบิน แม่ประนอม และ พันท้ายนรสิงห์ เป็นต้น

ซอสหอยนางรม ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ แม่ครัว ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ สามแม่ครัว นกเพนกวิน ลีกุมกี่
ไฮนซ์ ภูเขาทอง และแม๊กกี้ เป็นต้น

ซอสมะเขือเทศ ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ โรซ่า และไฮนซ์ ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ คิงคิชเช่น และ
ภูเขาทอง เป็นต้น

น้ำส้มสายชูกลั่น ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ อสร. ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ภูเขาทอง ทิพรส ไทยคิวพี
เกษตร และฉลากทอง เป็นต้น

(3) การจัดหาผลิตภัณฑ์

(1) การจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์

  บริษัทฯ มีโรงงาน 2 แห่ง คือ

1.  บริษัท ไทยเทพรสผลิตภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่ เลขที่ 208 หมู่ 6
    ถนนท้ายบ้าน ตำบลท้ายบ้าน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10280
    ดำเนินการผลิตเครื่องปรุงรสอาหาร มีกำลังการผลิต 78,300 ตัน/ปี ในปี 2543
    มีอัตราการใช้กำลังการผลิต 73 เปอร์เซ็นต์

2.  บริษัท ไทยเทพรสผลิตภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) สาขาลำปาง เลขที่ 162/1 หมู่ 2
    ถนนบ้านฟ่อน-แม่ทะ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง 52000
    ดำเนินการผลิตผักและผลไม้กระป๋อง มีกำลังการผลิต 3,420 ตัน/ปี ในปี 2543
    มีอัตราการใช้กำลังการผลิต 50 เปอร์เซ็นต์

วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

วัตถุดิบที่สำคัญมีดังต่อไปนี้

  ----------------------- ----------------------- -----------------------
  ประเภทสินค้า              ชนิดวัตถุดิบ                แหล่งที่มา

  ซอสปรุงรส                ธัญญพืชสกัดน้ำมัน            อินเดีย อาร์เจนตินา บราซิล
                                                  อเมริกา อินเดีย
                                                  และในประเทศ

                          โซดาแอช                 จีน

                          น้ำตาลทราย, เกลือป่น       ในประเทศ

  ซอสพริก                  พริกชี้ฟ้า, กระเทียม         ในประเทศ

                          น้ำส้มสายชูกลั่น             ผลิตเอง

  ซอสมะเขือเทศ             มะเขือเทศเข้มข้น           ผลิตเอง, ในประเทศ

  ซอสหอยนางรม             หอยนางรมสด              ในประเทศ

  น้ำส้มสายชูกลั่น             แอลกอฮอล์                ในประเทศ

  ซีอิ๊วขาว                  ถั่วเหลืองเม็ด              แคนาดา
  ----------------------- ----------------------- -----------------------

สัดส่วนวัตถุดิบที่ซื้อจากแหล่งวัตถุดิบภายในประเทศเป็น 49.92 % และที่ซื้อจากแหล่งวัตถุดิบต่างประเทศเป็น 50.08 % ไม่มีต้นทุนวัตถุดิบชนิดใดชนิดหนึ่งสูงกว่าร้อยละ 50 ของต้นทุนการผลิตรวม และไม่มีผู้จำหน่ายรายใดที่บริษัทฯ ซื้อวัตถุดิบเกินกว่าร้อยละ 30 ของมูลค่าการซื้อวัตถุดิบทั้งหมด

สำหรับวัตถุดิบที่ซื้อจากผู้จำหน่ายรายเดียว บริษัทฯ ทำสัญญาซื้อขายผูกพันเป็นรายปี โดยมีจำนวนและราคาที่แน่นอน และไม่มีข้อจำกัดในการซื้อวัตถุดิบดังกล่าวจากผู้จำหน่ายรายอื่นๆ ยกเว้นแอลกอฮอล์ที่ซื้อจากองค์การสุรา กรมสรรพสามิต ซึ่งผูกขาดโดยรัฐบาล

บริษัทฯ ไม่มีปัญหาในเรื่องการจัดหาวัตถุดิบสำคัญๆ เนื่องจากผู้จัดจำหน่ายส่วนมากเป็นผู้ผลิตหรือจัดจำหน่ายรายใหญ่ของอุตสาหกรรมประเภทนั้นๆ

(ข) การดำเนินการของบริษัทฯ เพื่อลดผลกระทบของกระบวนการผลิตต่อสิ่งแวดล้อม

ของเสียจากกระบวนการผลิตของบริษัทจำแนกได้เป็น 2 ลักษณะคือ น้ำเสีย และ อากาศเสีย
ซึ่งบริษัทใช้ระบบบำบัดในสถานที่ของบริษัทเอง โดยมีรายละเอียดคือ

ระบบบำบัดน้ำเสีย ใช้สารเคมีปรับความเป็นกรดด่าง, กรองแบบไร้อากาศ, และการให้อากาศ

แบบตะกอนเร่งประกอบกัน รองรับน้ำเสียได้วันละ 600 ลบ. ม. หรือประมาณ 2
เท่าของปริมาณน้ำเสียในปัจจุบัน

  ระบบบำบัดอากาศเสีย ใช้น้ำเป็นตัวลดอุณหภูมิและจับฝุ่น, ไอสารเคมีที่ใช้ในขบวนการผลิตไป

พร้อมกัน

ทั้งระบบบำบัดน้ำเสียและบำบัดอากาศเสียออกแบบโดยวิศวกรที่ปรึกษา
ส่วนการใช้งานระบบนั้นบริษัทฯมีวิศวกรและผู้ปฏิบัติงานควบคุมดูแลตลอดเวลาการผลิต
จึงมั่นใจได้ว่าไม่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

(4) งานที่ยังไม่ได้ล่งมอบ

บริษัทฯ มีการวางแผนงานในการผลิตสินค้า เพื่อจำหน่ายให้กับร้านค้าต่างๆโดยสม่ำเสมอ
จึงไม่มีปัญหาในกรณีไม่มีสินค้าส่งมอบแต่อย่างไร