ความเสี่ยงต่อการลงทุนปุ๋ยอินทรีย์

บริษัทได้ทำการลงทุนในการศึกษาวิจัย การวิเคราะห์
และการพัฒนาปุ๋ยอินทรีย์สำหรับการผลิตภายในประเทศ
และต่างประเทศด้วยวัตถุประสงค์ในการเพิ่มรายได้โดยรวมของบริษัทในอนาคต
การตัดสินใจดังกล่าว เป็นการกระทำตามนโยบายรัฐบาลในการแนะนำการใช้ปุ๋ยปลอดสารเคมี
ซึ่งจะช่วยยืดอายุการใช้งานของที่ดินธรรมชาติไว้ อย่างไรก็ตาม
ยังมิเคยมีการดำเนินการอย่างจริงจังเกี่ยวกับนโยบายดังกล่าวจากเจ้าหน้าที่
รวมถึงการตั้งศูนย์ปุ๋ยปลอดสารเคมีในแต่ละจังหวัดตามที่วางแผนไว้
เพราะกสิกรยังชอบใช้ปุ๋ยเคมีราคาถูกอยู่ ดังนั้น
บริษัทสรุปว่าอาจต้องใช้เวลานานกว่าที่คาดไว้สำหรับการเติบโตของธุรกิจประเภทนี้
แต่ในขณะเดียวกัน บริษัทยังคงเชื่อว่าแนวทางเกี่ยวกับปุ๋ยอินทรีย์เป็นแนวทางที่ถูกต้อง
และจะเป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติในที่สุด ดังนั้น บริษัทจะทำการลงทุนต่อไป
แต่จะลดจำนวนเงินลงทุนลง บริษัทจะดำเนินการเพียงการศึกษาวิจัย
และการวิเคราะห์ในมาตราส่วนที่ต่ำ โดยงบประมาณนั้นจะน้อยกว่า 2 ล้านบาทต่อปี

ความเสี่ยงต่ออัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

ในที่สุด
ผู้ส่งออกทั้งหมดจะเริ่มรู้สึกถึงผลกระทบต่อความเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศแม้ว่าบริษัทจะมีรายรับส่วนใหญ่เป็นเงินเยน
แต่บริษัทได้รับผลกระทบน้อยมากจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
เพราะรายได้และวัตถุดิบซึ่งเป็นตัวแทนเกือบ 60% ของต้นทุนการผลิต
มีค่าต่างกันไปแม้ในเงินสกุลเดียวกัน เปรียบเสมือนรั้วต้นไม้ธรรมชาติ นอกจากนี้
การพุ่งตัวสูงขึ้นของค่าเงินบาทในปี พ.ศ. 2549
ได้แสดงให้เห็นถึงความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่เพิ่มขึ้น
ค่าเงินบาทมีมูลค่าเพิ่มสูงขึ้นมากกว่า 16% ต่อดอลล่าร์สหรัฐ และเกือบ 20% ต่อเงินเยนญี่ปุ่น
ที่จริงรายได้ตามค่าเงินบาทลดลงเกือบ 20% แม้ว่าบริษัทจะสามารถรักษาอัตราส่วนกำไรไว้ได้
แต่จริง ๆ แล้ว กำไรตามค่าเงินบาทก็ลดลงเกือบ 20%
บริษัทไม่เคยคิดว่ารัฐบาลจะไม่ทำอะไรเลยในการกันการเพิ่มของค่าเงินบาท
ความเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศสามารถทำให้บริษัท และผู้ส่งออกรายอื่น
ๆ ตกอยู่ในสภาพวิกฤติได้

ความเสี่ยงของสถานการณ์เศรษฐกิจ และธุรกิจการก่อสร้างในประเทศญี่ปุ่น

ธุรกิจของบริษัท คือการจัดสรรโครงสร้างเหล็กกล้าขนาดใหญ่สำหรับอาคารสูง 90% ของลูกค้า
คือผู้รับเหมารายใหญ่ในประเทศญี่ปุ่น
จากสถิติพบว่าความต้องการโครงสร้างเหล็กกล้าในหลายปีที่ผ่านมา ค่อนข้างจะทรงตัวในปริมาณกว่า
7 ล้านตัน ดังนั้น ปริมาณการผลิตของบริษัทเรา เป็นเพียงปริมาณที่น้อยกว่า 1%
ของตลาดโดยรวมในประเทศญี่ปุ่น ประเทศญี่ปุ่นได้ฟื้นฟูออกจากสภาพความตกต่ำ
และยังคงสามารถขยายตัวเพิ่มขึ้นในรูปแบบที่น่าพอใจ เราคาดว่าประเทศญี่ปุ่น
จะสามารถเจริญเติบโตในรูปแบบที่สมบูรณ์ได้ต่อไปอีกหลายปี นอกจากนี้
อาคารบ้านเรือนที่สร้างขึ้นภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้มาถึงวัฎจักรชีวิตแล้ว
ซึ่งการส่งออกสินค้าของเราไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อใช้ในการก่อสร้างอาคารสูง
จึงยังควรมีความเสี่ยงน้อยในอีกหลายปีข้างหน้า

ความเสี่ยงต่อการมีลูกค้ารายใหญ่แต่เพียงรายเดียว

ธุรกิจของบริษัท
คือธุรกิจในการผลิตและส่งออกโครงสร้างเหล็กกล้าขนาดใหญ่ที่ผลิตขึ้นตามรายละเอียดที่กำหนดมาในแต่ละโครงการ
ลูกค้ารายใหญ่ คือบริษัทคาจิม่า (Kajima Corporation)
ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทก่อสร้างชั้นนำที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น 90% ของรายได้รวมบริษัทในระหว่างปี
พ.ศ. 2545 – พ.ศ. 2549 ได้มาจากบริษัทคาจิม่า ดังนั้น หากบริษัทเสียลูกค้ารายนี้ไป
ก็อาจส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีความมั่นใจว่านี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ดังที่กล่าวมาแล้ว
บริษัทคาจิม่า เป็นบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างที่ใหญ่
และต้องการโครงสร้างเหล็กกล้าในปริมาณมากสำหรับงานโครงการ (500,000 ตันต่อปี)
ซึ่งปัจจุบัน บริษัทเรามีกำลังในการผลิตเพียง 50,000 ตันต่อปี (เพียง 10%
ของความต้องการของบริษัทคาจิม่า)

บริษัทได้รับการติดต่อจากผู้รับเหมาก่อสร้างรายอื่น ๆ บ่อยครั้ง บริษัทจึงได้ตั้งนโยบายใหม่
ซึ่งบริษัทจะผลิตสินค้าให้กับบริษัทคาจิม่าไม่เกิน 50% ของปริมาณการผลิตรวมของบริษัท
ที่เหลือจะทำการผลิตให้บริษัทอื่น อาทิเช่น บริษัททาเกนากะ หรือชิมิสึ (Takenaka or Shimizu)
ซึ่งทั้งสองบริษัทนี้ ต่างก็เป็นบริษัทผู้รับเหมาที่ใหญ่พอ ๆ กับบริษัทคาจิม่า ในปี พ.ศ. 2550
เราจะมีงานประมาณ 40%จากบริษัททั้งสองนี้ และแนวโน้มจะเป็นแบบนี้ต่อในปีถัดไป
บริษัทจะยังหาลูกค้ารายใหม่เหมือนเคย ซึ่งการมีลูกค้ามากกว่าหนึ่งรายเป็นสิ่งที่สำคัญมาก
แต่ในเวลาเดียวกัน การมีลูกค้าหลายรายมากเกินไปก็ไม่ดีเช่นกัน
เพราะเราต้องใช้เวลาในการทำความคุ้นเคยกับลูกค้า เข้าใจความต้องการของลูกค้า
ให้บริการที่เหมาะสมตามเขาต้องการทำให้ได้มาซึ่งอัตราส่วนของกำไรที่สูงกว่า

ความเสี่ยงต่อการจัดสรรวัตถุดิบ

วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตโครงเหล็กกล้าของบริษัท คือเหล็กกล้ารีด บริษัทสั่งเหล็กกล้ารีด
เกรดพิเศษจากบริษัท เจ เอฟ อี สตีล คอร์ปอเรชั่น (JFE Steel Corporation)
ซึ่งเป็นโรงเหล็กกล้าขนาดใหญ่ในญี่ปุ่น เป็นแหล่งจัดสรรวัตถุดิบหลัก
มูลค่าการสั่งสินค้าเข้าตกประมาณ 70% ของต้นทุนรวมของวัตถุดิบในบริษัท
ความสำเร็จของนโยบายบริษัทในการกระจายความเสี่ยงต่อการมีผู้จัดสรรวัตถุดิบเพียงรายเดียว
สามารถทำได้แล้วด้วยการจัดหาแผ่นเหล็กที่มีลักษณะเฉพาะ จุดเด่น และคุณภาพใกล้เคียงจากบริษัท
พอสโก คอร์ปอเรชั่น (POSCO Corporation) ในประเทศเกาหลี
บริษัทจะยังคงดำเนินนโยบายนี้ต่อไปเรื่อย ๆ อย่างไก็ตาม
การรวมตัวกันของโรงเหล็กกล้าขนาดใหญ่ในโลกในปีที่ผ่านมา
ได้ทำให้เกิดระบบทุนนิยมอย่างไม่เป็นทางการท่ามกลางโรงเหล็กกล้าเหล่านั้น ดังนั้น
ความเสี่ยงต่อการมีวัตถุดิบอย่างเพียงพอ ก็จะกลายเป็นปัญหาทั่วไปสำหรับผู้ผลิตทั้งหลาย
แนวโน้มของราคาวัตถุดิบจะเพิ่มสูงขึ้นแม้ว่าบริษัทสามารถต่อรองราคา และปริมาณกับบริษัทเจ เอฟ
อี และผู้จัดสรรรายอื่น ๆ เมื่อ 6 เดือนก่อนไว้แล้ว ซึ่งช่วยให้บริษัทมีช่องทางในการวางแผน
และได้รับผลกระทบน้อยที่สุดจากการผันแปรของราคา ปัจจุบัน มีผู้จัดสรรน้อยลงเรื่อย ๆ
การมีวัตถุดิบในปริมาณที่เพียงพอ และราคาที่คงที่ จะกลายเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับผู้ผลิตทุกราย

ความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่มีอิทธิพลกำหนดนโยบายการบริหาร

ตอนต้นปี พ.ศ. 2549 กลุ่มของดร.ไนยวน ชิ มีหุ้นสุทธิทั้งหมด 62.18% ซึ่งกลุ่มของดร.ไนยวน
ชิได้ส่งผู้แทนเข้ามาดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ และผู้บริหารสูงสุด ซึ่งทำให้กลุ่มดร.ไนยวน
ชิสามารถควบคุมนโยบายและการบริหารงานของบริษัทได้
รวมทั้งยังมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทเกือบทุกเรื่องที่ต้องการมติจากผู้ถือหุ้นในการประชุมผู้ถือหุ้น
(ในกฎระเบียบของบริษัทมีข้อกำหนดไว้ว่ามติจะต้องได้เสียงโหวต 3 ใน 4
จากเสียงโหวตรวมของผู้ถือหุ้นในการประชุมผู้ถือหุ้น) อย่างไรก็ตามสิ้นปี พ.ศ. 2549
กลุ่มของดร.ไนยวนได้ลดการถือหุ้นลงเหลือ 39%
และจะยังคงลดจำนวนการถือหุ้นลงไปอีกให้เหลือเพียง 30% ตามคำประกาศในหลายโอกาสที่ผ่านมา
เพื่อยืนยันถึงความโปร่งใส และเตรียมเวทีให้คณะบริหารใหม่

ความเสี่ยงต่อการแปรผันราคาน้ำมัน

ในปี พ.ศ. 2549
ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกได้เพิ่มตัวสูงขึ้นถึงขั้นที่ไม่เคยปรากฎมาก่อนในช่วงเวลา 10 ปีที่ผ่านมา
ซึ่งส่งผลกระทบที่เป็นอันตรายต่อค่าขนส่งของทุกหน่วยงาน โดยเฉพาะต่อผู้ส่งออก อย่างไรก็ตาม
การเพิ่มราคาน้ำมันมิได้มีผลกระทบต่อผลกำไรของบริษัทมากนัก
เพราะบริษัทยังสามารถควบคุมค่าขนส่งของบริษัทบางส่วนได้
บริษัทได้ทำสัญญาการขนส่งกับบริษัทขนส่งอื่น ๆ เป็นรายปี และมีการตกลงราคากันไว้ครึ่งปีล่วงหน้า
นอกจากนี้ บริษัทยังได้ทำสัญญาเช่าที่ว่างท่าเทียบเรือระยะยาวกับบริษัทญี่ปุ่น
และได้มีการจัดการเกี่ยวกับท่าเรือแวะเทียบตามรายทางใกล้กับบริษัทเพื่อรับรองการใช้ท่าเทียบเรือที่มีประสิทธิภาพ

ใน ส่วนที่ 2 ทั้งนี้ ณ เดือนพฤษภาคม 2548 ระยะเวลาประมาณ [ เดือน]