ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

“ประกาศของคณะกรรมการกำกับตลาดทุน ที่ ทจ.11/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข
และวิธีการรายงาน
การเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของบริษัทที่ออกหลักทรัพย์ได้ยกเลิกหัวข้อนี้”

บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) (“บริษัท”) เริ่มก่อตั้งในเดือนกันยายน 2509
เพื่อดำเนินการธุรกิจโรงแรม โดยทุน จดทะเบียนหุ้นสามัญ 40 ล้านบาท มูลค่าหุ้นละ 1,000 บาท
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2513 บริษัทเปิดดำเนินกิจการโรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพ เป็นแห่งแรก
บนที่เช่าของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ และ ในปี 2518
เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ปัจจุบันบริษัทมีทุนจดทะเบียน 850
ล้านบาท มูลค่า หุ้นละ 10 บาท ธุรกิจหลักของบริษัทและบริษัทย่อย ได้แก่ กิจการโรงแรม
การรับบริหาร การศึกษา และธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับกิจการของบริษัท
ปัจจุบันมีพนักงานรวมทั้งสิ้นจำนวน 3,366 คน จากงบการเงินรวม ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
มีสินทรัพย์รวม 5,940 ล้านบาท หนี้สินรวม 1,805 ล้านบาท ส่วนของบริษัทใหญ่ 3,908 ล้านบาท
โดยในปี 2551 บริษัทมีรายได้รวม 3,728 ล้านบาทและกำไรสุทธิ 217 ล้านบาท
บริษัทเป็นผู้ประกอบการธุรกิจโรงแรม และรับบริหารโรงแรม ทั้งภายในและต่างประเทศ
โดยเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่ใช้ในการประกอบธุรกิจ
และมีศักยภาพในการแข่งขันกับผู้ประกอบการจากเครือต่างประเทศ
บริษัทพัฒนาคุณภาพของสินทรัพย์ด้วยการปรับปรุงตกแต่งโรงแรมทุกแห่งในเครือเพื่อรักษามาตรฐานและคุณภาพของโรงแรม
โดยได้ทำการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องมาตลอด 5 ปี และการตกแต่งส่วนใหญ่ เสร็จแล้วในปี 2551
นอกจากนี้ยังได้พัฒนาด้านบุคลากรอย่างต่อเนื่อง
โดยมีการกำหนดงบประมาณการฝึกอบรมทั้งภายในและภายนอกให้แก่พนักงานในแต่ละระดับ
รวมทั้งการมุ่งเน้นให้ผู้บริหารทุกระดับกำหนดแผนงานเพื่อให้สอดคล้องกับทิศทางและเป้าหมายขององค์กร
ในปี 2550 ได้มีการสร้างเครื่องหมายการค้าใหม่ (Re-Branding)
เพื่อสร้างความชัดเจนในธุรกิจ โดยยังคงมีโรงแรมดุสิตธานีเป็นโรงแรมระดับ 5 ดาวชั้นนำ
โรงแรมดุสิตดีทูเป็นโรงแรมระดับ 5
ดาวที่มุ่งเน้นความทันสมัยมีรสนิยมเหมาะกับวิถีชีวิตของคนรุ่นใหม่ โรงแรมดุสิตเทวารัณย์
โรงแรมกึ่งรีสอร์ทหรูระดับ 6 ดาวสำหรับนักท่องเที่ยวที่นิยมความหรูสบายและเป็นส่วนตัว
โรงแรมดุสิตปริ๊นเซส โรงแรมในเครือระดับ 4 ดาว และดุสิตเรสซิเด้นซ์ที่เน้นธุรกิจ
อพาร์ทเมนท์ในเช่าโดยบริษัทได้ใช้งบประมาณการโฆษณาประชาสัมพันธ์ในการเผยแพร่เครื่องหมายการค้าที่
Re-Branding นี้ในปี 2550 และต่อเนื่องในปี 2551 หลังจาก Re-Branding
ได้เปลี่ยนชื่อเรียกจาก “ดุสิตกรุ๊ป” เป็น “ดุสิตอินเตอร์เนชั่นแนล”
และปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารงานออกเป็น 4 ส่วน คือ

ส่วนที่ 1 การบริหารสินทรัพย์ มีโรงแรมที่เป็นเจ้าของภายใต้บริษัทและบริษัทย่อย 9 แห่ง
โดยเป็นโรงแรมภายใต้ชื่อ ดุสิตธานี จำนวน 4 แห่งได้แก่ โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพ
โรงแรมดุสิตธานี พัทยา โรงแรมดุสิตธานี หัวหิน และโรงแรมดุสิตธานี มะนิลา
เป็นโรงแรมภายใต้ชื่อ ดุสิตดีทู 1 แห่ง คือ โรงแรมดุสิตดีทู เชียงใหม่ ซึ่งเป็นโรงแรมระดับ 5
ดาว ที่มีการตกแต่งในรูปแบบที่ทันสมัย และผสมผสานความเป็นไทย
นับเป็นโรงแรมต้นแบบของดุสิตดีทู เป็นโรงแรมภายใต้ชื่อ ดุสิตปริ๊นเซส 2
แห่งซึ่งได้เปลี่ยนชื่อหลังจากการปรับปรุงตกแต่งแล้วเสร็จ คือ โรงแรมดุสิตปริ๊นเซส ศรีนครินทร์
และโรงแรมดุสิตปริ๊นเซส โคราช และยังใช้ชื่อรอยัลปริ๊นเซสอีก 2 แห่ง คือ โรงแรมรอยัลปริ๊นเซส
หลานหลวง และโรงแรมรอยัลปริ๊นเซส เชียงใหม่ เนื่องจากอยู่ในระหว่างการปรับปรุง
หากปรับปรุงแล้วเสร็จจึงจะเปลี่ยนชื่อเป็น ดุสิตปริ๊นเซส
นอกเหนือจากธุรกิจโรงแรมแล้วบริษัทยังมีธุรกิจ ที่สนับสนุนธุรกิจหลักอื่นๆ เช่น
ธุรกิจให้เช่าอาคารพาณิชย์ และหอพักที่เชียงใหม่

ส่วนที่ 2 การบริหารกิจการโรงแรม และสปา ในการบริหารโรงแรมมีทั้งหมด 5
เครื่องหมายการค้า ส่วนธุรกิจสปายังคงใช้เครื่องหมายการค้า เทวารัณย์
เนื่องจากดุสิตอินเตอร์เนชั่นแนล มีโครงการขยายธุรกิจไปยังต่างประเทศโดยมี Dusit Overseas
Co., Ltd. เป็นฐานการรองรับการบริหารไปต่างประเทศ และ บ. ดุสิต เวิล์ดวายด์ เป็นบริษัท
ที่สนับสนุนด้านการบริหารและการตลาดให้กับวิสาหกิจในเครือ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ

ส่วนที่ 3 การบริหารการศึกษาประกอบด้วยวิทยาลัยดุสิตธานี ซึ่งเปิดสอนในระดับปริญญาตรี
ในด้านบริหารโรงแรมและการประกอบอาหาร รวมไปถึงธุรกิจฝึกอบรม ภายใต้ บ.
ดุสิตเพื่อการพัฒนาผู้บริหาร
จำกัดโดยมีวัตถุประสงค์ในการฝึกอบรมให้แก่พนักงานและผู้บริหารโรงแรมในกลุ่มดุสิต
และบุคคลทั่วไป นอกจากนี้ยังได้ร่วมลงทุนกับ เลอ กอร์ดอง เบลอ
เปิดโรงเรียนสอนด้านศิลปะการประกอบอาหารสไตล์ฝรั่งเศส ที่อาคารพาณิชย์ดุสิตธานีในปี 2550
และในปี 2551 ได้ขยายธุรกิจในด้านการศึกษา โดยเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2551
บริษัทได้ลงนามในสัญญากับมหาวิทยาลัย Lyceum of Philippines University (“LPU”)
เพื่อบริหารการศึกษาหลักสูตรการโรงแรมให้กับมหาวิทยาลัย LPU
นับเป็นก้าวแรกของการขยายธุรกิจประเภทการศึกษาไปยังต่างประเทศ จากการที่
ดุสิตอินเตอร์เนชั่นแนลมีโรงแรมที่รับบริหารในตะวันออกกลางหลายแห่ง
ดังนั้นนักเรียนจากมหาวิทยาลัย LPU
จะเป็นทรัพยากรบุคคลที่สำคัญที่จะสามารถไปทำงานในโรงแรมเหล่านั้นได้

ส่วนที่ 4 เป็นการบริหารจัดการในด้านนโยบาย กำหนดกลยุทธ์ วิสัยทัศน์ ทิศทางของบริษัท
รวมทั้งกำหนด กฏระเบียบ และการปฏิบัติงาน ควบคุมภายใน เพื่อให้อยู่ในมาตรฐาน
และสอดคล้องกันทั้งกลุ่ม การแบ่งแยกงาน และความรับผิดชอบงานส่วนดังกล่าวออกจากงานใน 3
ส่วนข้างต้น เพื่อแบ่งแยกอำนาจหน้าที่ให้ชัดเจน ทำให้เกิดความคล่องตัวในการบริหารงาน
และเพื่อผลประโยชน์สูงสุดต่อภาพรวมของการบริหารองค์กร

กลุ่มบริษัทมีเป้าหมายในการดำเนินธุรกิจในเชิงรุก ควบคู่ไปกับการบริหารต้นทุนอย่างมีประสิทธิภาพ
(Cost Efficiency) โดยมุ่งเน้นการเพิ่มจำนวนโรงแรมที่รับบริหาร โดยในปี 2551
บริษัทได้ลงนามในสัญญาให้บริการให้คำปรึกษาทางเทคนิคและสัญญารับบริหารรวม 5 โครงการ
โดยเป็นโครงการสปาในโรงแรม ในต่างประเทศ 3 โครงการ และโรงแรมในต่างประเทศ 2
โครงการ และได้กำหนดเป้าหมายว่าภายในอีก 5 ปีข้างหน้าจะมีโรงแรมในกลุ่มทั้งหมดประมาณ 50
โรงแรม หากไม่มีสถานการณ์ใดๆ มากระทบต่อธุรกิจของบริษัท และธุรกิจการท่องเที่ยว
นอกจากการรับบริหารโรงแรมแล้วยังได้พิจารณาการลงทุนในกิจการโรงแรมและกิจการที่เกี่ยวข้องควบคู่ไปด้วย
บริษัทสามารถใช้เงินลงทุนจากการออกหุ้นกู้ซึ่งผู้ถือหุ้นได้อนุมัติวงเงินไว้แล้วจำนวน 5,000 ล้านบาท

ในปี 2551 มีปัจจัยหลายด้านที่ส่งผลกระทบทางลบกับธุรกิจการท่องเที่ยว
และส่งผลถึงธุรกิจโรงแรมด้วย
อีกทั้งกลุ่มบริษัทต้องแข่งขันกับโรงแรมในระดับเดียวกันในภูมิภาคต่างๆ
โดยเฉพาะโรงแรมที่เป็นเครือข่ายเครื่องหมายการค้าจากต่างประเทศ
รวมทั้งยังมีสถานที่ให้บริการที่เทียบเคียงกับโรงแรม เช่น เซอร์วิสอพาร์ทเมนท์
โรงพยาบาลที่ให้บริการห้องพักระยะสั้น เป็นต้น
ทำให้กลุ่มบริษัทต้องเตรียมความพร้อมในการดำเนินการ อย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม
ธุรกิจของบริษัทยังมีปัจจัยความเสี่ยงทั้งปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอก
โดยความเสี่ยงจากปัจจัยภายใน เช่น การยกเลิกสัญญารับจ้างบริหารโรงแรมก่อนกำหนด
การลงทุนในโครงการใหม่ๆ ที่ผลประกอบการยังไม่แน่นอน
ซึ่งความเสี่ยงจากปัจจัยภายในบริษัทสามารถหาแนวทางในการลดความเสี่ยงได้
แต่ความเสี่ยงจากปัจจัยภายนอก ได้แก่ สภาวะการแข่งขันที่สูงขึ้น การเมือง
ความไม่สงบภายในประเทศ ภัยธรรมชาติ โรคระบาด รวมไปถึงความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
อัตราแลกเปลี่ยน และราคาน้ำมันเป็นความเสี่ยงที่อยู่เหนือการควบคุม
บริษัทจึงพยายามกระจายความเสี่ยงโดยการขยายธุรกิจไปตามภูมิภาคต่างๆ รวมถึงต่างประเทศ
เพื่อไม่ให้มีการกระจุกตัวของรายได้เฉพาะที่ใดที่หนึ่ง

ทั้งนี้ในช่วงครึ่งปีแรก จากราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งผลกระทบต่อธุรกิจโรงแรม
บ้างเล็กน้อย แต่ความเสี่ยงที่รุนแรงเกิดจากปัจจัยภายในประเทศ ที่เกิดจากผันผวนทางการเมือง
ความไม่สงบเรียบร้อย และการปิดสนามบิน ทำให้นักท่องเที่ยวไม่เชื่อมั่นเรื่องความปลอดภัย

ขณะเดียวกันปัญหาเศรษฐกิจในประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเริ่มมีผลต่อการใช้จ่ายและการเดินทางในระยะไกล
ซึ่งคาดว่าจะส่งผลกระทบต่อธุรกิจโรงแรมไทย
โดยจะทำให้การเติบโตของธุรกิจรวมถึงอัตราเข้าพักและราคาห้องพักจะลดลง
อย่างไรก็ตามเพื่อรองรับสถานการณ์ดังกล่าว
บริษัทจึงได้ปรับกลยุทธ์ด้วยการทำการตลาดกับลูกค้ากลุ่มที่ได้รับผลกระทบน้อยกว่าในยุโรป ซึ่งได้แก่
ประเทศในกลุ่มตะวันออกกลาง หรือ ลูกค้าจากบริษัทใหญ่ๆ
ที่ประสงค์จะใช้บริการกับกลุ่มโรงแรมที่ราคาไม่สูงจนเกินไป