1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1
ผู้มาว่าจ้างบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายสินค้าเทปและซีดีเพลงส่วนใหญ่เป็นผู้สร้างสรรค์งานเพลงอิสระ
ไม่มีฐานการผลิตและการจัดจำหน่ายเป็นของตัวเอง
ซึ่งกลุ่มผู้สร้างสรรค์ดังกล่าวมีฐานะการเงินที่ไม่มั่นคงนัก
และได้ปิดกิจการไปเป็นจำนวนมากผลจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำตั้งแต่ปี 2541
ทำให้ผู้สร้างสรรค์ที่มาว่าจ้างบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายมีจำนวนลดลงเรื่อยๆ โดยในปี 2544
มีผู้จัดจำหน่ายปกเทปเพลงให้บริษัทเพียง 15 ราย
ส่งผลให้รายได้จากสินค้าเทปและซีดีเพลงอันเคยเป็นรายได้หลักของบริษัทลดลงมาก

  แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้พยายามรักษาระดับรายได้รวม โดยการมุ่งการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่น
  เช่น การรับจ้างอัด, การขายสินค้าเทปเปล่า และอุปกรณ์บำรุงรักษา เป็นต้น

1.2 ปัจจุบันความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีด้านสารสนเทศได้เติบโตอย่างรวดเร็ว ผู้บริโภคสามารถ
Download เพลงทางระบบ Internetได้ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทในอนาคต

1.3 ปัญหาต้นทุนจมในสินค้าเทปเพลงและคอมแพ็กต์ดิสก์เพลงที่บริษัทซื้อลิขสิทธิ์ในรูปปกเทป
ในสินค้าส่วนที่ผลิตและจำหน่ายไม่หมดจากการคาดการณ์ความนิยมที่เกินกว่าความเป็นจริงในอดีต
โดยบริษัทต้องรับภาระในส่วนต้นทุนเทปคาสเซทและคอมแพ็กต์ดิสก์ ไม่รวมส่วนต้นทุนปกเทป
เนื่องจาก บริษัทสามารถคืนปกเทปให้กับผู้สร้างสรรค์ทั้งจำนวน
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทพยายามลดความเสี่ยงข้างต้น
ด้วยมีนโยบายให้ฝ่ายขายสำรวจตลาดความนิยมของสินค้าก่อนการตกลงซื้อปกเทป
อีกทั้งทำการผลิตในจำนวนที่คาดว่าจะจำหน่ายได้จริง

4.  ความเสี่ยงในการลงทุนซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์วีดีโอเทปจากต่างประเทศของบริษัท ดิจิตอล ไร้ท์
    พิคเจอร์ส จำกัด (มหาชน)
    โดยที่ไม่สามารถคาดการณ์รายได้ที่จะได้รับจากการนำภาพยนตร์ออกฉายจริงได้อย่างแน่นอน
    บางครั้งภาพยนตร์ที่มีราคาสูง อาจจะไม่สามารถทำรายได้ได้ตามเป้าหมาย
    ทำให้เกิดปัญหาขาดทุนได้ นอกจากนั้นในการซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ดังกล่าว
    บริษัทต้องมีการวางเงินมัดจำให้กับผู้ผลิตภาพยนตร์ล่วงหน้าเป็นเวลานาน (1-2 ปี)
    ส่งผลให้บริษัทต้องมีเงินทุนจมอยู่ในส่วนนี้เป็นจำนวนมาก (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544
    มียอดค่าลิขสิทธิ์จ่ายล่วงหน้าเท่ากับ 68.52 ล้านบาท)
    และอาจส่งผลกระทบกับสภาพคล่องของบริษัทได้

5.  ปัญหาการนำภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์
    ผู้ประกอบการผู้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ภาพยนตร์ รวมถึงบริษัท ดิจิตอล ไร้ท์ พิคเจอร์ส จำกัด
    (มหาชน) ต่างต้องประสบปัญหาการนำภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ เนื่องจาก
    แม้ว่าบริษัทจะเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์แต่ไม่ได้เป็นเจ้าของโรงภาพยนตร์
    ดังนั้นการนำภาพยนตร์เข้าฉายต้องอาศัยความร่วมมือและข้อตกลงกับผู้ประกอบการโรงภาพยนตร์
    ซึ่งอาจมีตัวแปรต่างๆซึ่งทำให้บริษัทไม่สามารถนำภาพยนตร์เข้าฉายในช่วงเวลาที่ต้องการได้
    หรือเข้าฉายในช่วงเวลาที่สั้นกว่าที่วางแผนไว้ เช่น
    มีภาพยนตร์เรื่องอื่นที่น่าจะได้รับความนิยมสูง
    ทำให้โรงภาพยนตร์ให้คิวฉายกับภาพยนตร์เรื่องอื่นมากกว่า เป็นต้น แต่อย่างไรก็ตาม
    บริษัทได้พยายามแก้ไขปัญหาดังกล่าวโดยวางแผนและตกลงกับเจ้าของโรงภาพยนตร์
    เพื่อนำภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ล่วงหน้า ไม่น้อยกว่า 1-2 เดือน
    และคอยติดตามข่าวสารการนำเข้าฉายของภาพยนตร์เรื่องอื่นอย่างใกล้ชิด
    เพื่อวางแผนกำหนดการการเข้าฉายที่เหมาะสม อันจะนำมาซึ่งรายได้สูงสุดให้กับบริษัท

6.  ความเสี่ยงจากสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์
    การเข้ามากินส่วนแบ่งตลาดเพลงและภาพยนตร์ของสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์เป็นปัญหาหนึ่งที่ส่งผลกระทบทางลบต่อของรายได้ของบริษัท
    รวมถึงผู้ประกอบการอื่นในอุตสาหกรรมเพลงและภาพยนตร์
    โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการผู้สร้างสรรค์
    และถึงแม้ว่าทางรัฐบาลจะมีการปราบปรามปัญหาดังกล่าวอย่างจริงจังช่วงกลางปี 2544
    ส่งผลให้ปัญหาดังกล่าวลดลงในช่วงสั้นๆ
    แต่อย่างไรก็ตามหากปัญหาไม่ได้รับการแก้ไขอย่างต่อเนื่องทั้งทางภาครัฐ และเอกชน
    ปัญหาดังกล่าวจะกลับมาทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

7.  ความเสี่ยงจากสินค้าคงเหลือล้าสมัย
    เนื่องจากสินค้าประเภทเพลงและภาพยนตร์เป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมในเวลาจำกัด
    ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงในการเกิดสินค้าคงเหลือล้าสมัย ผลจากการรับคืน
    หรือการจำหน่ายไม่ได้ของสินค้า
    แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้พยายามลดความเสี่ยงลงโดยการพิจารณายอดวางตลาดครั้งแรกของสินค้าให้เหมาะสมมากขึ้น
    โดยพิจารณาจากความต้องการของลูกค้าและภาวะเศรษฐกิจ

ตั้งแต่ปี 2540
บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายในการตั้งสำรองเผื่อลดมูลค่าสินค้าคงเหลือในส่วนสินค้าล้าสมัยและคาดว่าจะขายไม่ได้
เพื่อให้บัญชีสินค้าคงเหลือสะท้อนมูลค่าที่แท้จริง โดยในปี 2544
มียอดสำรองเผื่อลดมูลค่าสินค้าคงเหลือ จำนวน 423.29 ล้านบาท
(เป็นการตั้งสำรองเพิ่มเฉพาะในปี 2544 จำนวน 39.40 ล้านบาท) จากมูลค่าสินค้าคงเหลือทั้งสิ้น
589.10 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 71.85 ของสินค้าคงเหลือ
ทำให้บัญชีสินค้าคงเหลือแสดงมูลค่าสุทธิ 165.81 ล้านบาท

2.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

เครื่องจักรในการผลิตของบริษัทบางส่วนล้าสมัยและชำรุด จากการใช้งานมาเป็นเวลานานมากกว่า
5-8 ปี ทำให้ต้นทุนด้านการดูแลรักษาซ่อมแซมสูงขึ้น
และบางช่วงเวลาบริษัทไม่สามารถผลิตสินค้าได้ทันความต้องการของลูกค้า
โดยเฉพาะสินค้าประเภทคอมแพ็กต์ดิสก์ (ซีดีเพลง, วีดีโอซีดี และวีซีดีคาราโอเกะ)
แต่อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้แก้ปัญหาข้างต้นโดยการว่าจ้างบริษัทภายนอกผลิตสำหรับคำสั่งซื้อที่บริษัทไม่สามารถผลิตได้ทัน
ซึ่งอาจเกิดความเสี่ยงที่เกิดการผลิตเกินกว่าคำสั่งซื้อ และก่อให้เกิดปัญหาสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ได้

เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว ในปี 2545 บริษัทมีโครงการที่จะลงทุนในเครื่องจักรผลิตคอมแพ็กต์ดิสก์
และเครื่องพิมพ์สกรีนคอมแพ็กต์ดิสก์ เพื่อการเพิ่มผลผลิตสินค้าคุณภาพสูง

3.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

    1.  ความเสี่ยงจากการไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้

ในช่วงปี 2543 บริษัทได้ประสบความสำเร็จในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้มูลค่า 591.17 ล้านบาท
และ 13.72 ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา กับเจ้าหนี้สถาบันการเงินในและต่างประเทศ
สามารถลดมูลหนี้ (Haircut) ในส่วนหนี้ไม่มีหลักประกัน มูลค่า 94.10 ล้านบาท และ 4.80
ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา และขยายระยะเวลาการชำระหนี้ จำนวน 389.53 ล้านบาท และ 3.43
ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา ออกไปอีก 7 ปี โดยมีกำหนดการชำระคืนหนี้เป็นรายปี ทุกวันที่ 31
มีนาคม ตั้งแต่ปี 2543 ถึงปี 2549 ภายใต้เงื่อนไขข้อกำหนดที่บริษัทต้องปฏิบัติหลายประการ เช่น

-   อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (Debt to Equity Ratio) ในปี 2543 เป็นต้นไป
    ต้องไม่สูงกว่า 1.00 เท่า

-   อัตราส่วนสภาพคล่อง (Current Ratio) ในปี 2543, 2544, 2545 และ 2546
    เป็นต้นไป ต้องไม่ต่ำกว่า 2.00, 2.50, 3.00 และ 4.0 เท่าตามลำดับ

-   อัตราส่วนความสามารถในการชำระหนี้(Debt Service Coverage Ratio) ในปี 2543,
    2544 และ 2545 เป็นต้นไป ต้องไม่ต่ำกว่า 1.75, 2.25 และ 3.00 เท่าตามลำดับ
    โดยเริ่มพิจารณาตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2543

-   อัตราส่วนความสามารถในการชำระดอกเบี้ย (Interest Coverage Ratio) ในปี 2543
    และ 2544 เป็นต้นไป ต้องไม่ต่ำกว่า 5.00 และ 8.00 เท่าตามลำดับ

-   อัตราส่วนเงินสด (Cash Ratio) ในปี 2543-2547 ต้องไม่ต่ำกว่า 0.50, 0.70, 1.00,
    1.75 และ 2.00 เท่าตามลำดับ

แม้ว่าในปี 2544 บริษัทจะสามารถชำระเงินต้นและดอกเบี้ยตามเงื่อนไขที่กำหนดในสัญญาได้
แต่ผลจากภาวะเศรษฐกิจที่ยังตกต่ำอย่างต่อเนื่อง
ประกอบกับบริษัทมีการตั้งสำรองและตัดจำหน่ายสินทรัพย์ เช่น เงินลงทุน, สินค้าคงเหลือ,
ลูกหนี้การค้า, สินทรัพย์ถาวร และสินทรัพย์อื่น
เพื่อปรับปรุงมูลค่าของสินทรัพย์ให้สะท้อนมูลค่าที่แท้จริง มูลค่ารวม 162.95 ล้านบาท ส่งผลให้ในปี
2544 บริษัทมีผลประกอบการขาดทุนสุทธิ 220.60 ล้านบาท, ส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 355.03
ล้านบาท บริษัทจึงไม่สามารถดำรงรักษาอัตราส่วนทางการเงินบางข้อที่ให้ไว้กับเจ้าหนี้

นอกจากนั้นแล้ว ในปี 2545 บริษัทอาจจะไม่สามารถชำระหนี้เงินต้นงวดที่ 3 จำนวน 62.58
ล้านบาท และ 0.31 ล้านเหรียญสหรัฐ ให้กับเจ้าหนี้สถาบันการเงินเนื่องจากปัญหาสภาพคล่อง
ซึ่งการที่อาจจะไม่สามารถชำระหนี้ตามแผนการปรับโครงสร้างหนี้
ทำให้เกิดความความเสี่ยงที่เจ้าหนี้อาจจะฟ้องและเรียกคืนหนี้ทั้งหมด
รวมถึงหนี้เงินต้นและดอกเบี้ยที่เจ้าหนี้ไม่มีหลักประกันยอมลดยอดหนี้ให้

ซึ่งบริษัทได้เล็งเห็นปัญหาดังกล่าว จึงได้เสนอแผนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ใหม่
และเจ้าหนี้สถาบันการเงินได้แต่งตั้งที่ปรึกษาทางการเงิน
เพื่อหาแผนการชำระหนี้ใหม่ที่สอดคล้องกับแผนการดำเนินธุรกิจ
และความสามารถในการชำระหนี้ของบริษัท และอัตราส่วนทางการเงินที่มีความเป็นไปได้
เสนอให้เจ้าหนี้พิจารณา โดยคาดว่าบริษัทจะได้รับคำตอบจากเจ้าหนี้ภายในไตรมาสที่สองของปี
2545 ซึ่งตามเงื่อนไขในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ บริษัทต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าหนี้ส่วนใหญ่
เกินกว่า 2 ใน 3 หรือร้อยละ 66.67 ของมูลหนี้คงเหลือทั้งหมด

นอกจากนั้นแล้ว บริษัทมีความพยายามที่จะขายทรัพย์สินที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ของบริษัทและบริษัทย่อย
อาทิเช่น ที่ดินและอาคารที่จังหวัดฉะเชิงเทรา และที่ดินและอาคารปลาทองกระรัตที่เขตห้วยขวาง
เพื่อช่วยให้บริษัทมีสภาพคล่องมากขึ้น

1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
    สืบเนื่องจากบริษัทต้องนำเข้าวัตถุดิบบางส่วนจากต่างประเทศ เช่น
    แผ่นโพลีเอสเตอร์ในการผลิตสายเทปคาสเซท และสายวีดีโอเทป
    รวมทั้งลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ของบริษัท ดิจิตอล ไร้ท์ พิคเจอร์ส จำกัด (มหาชน) เป็นต้น
    ทำให้ต้นทุนการผลิตขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเป็นอย่างมาก
    แต่อย่างไรก็ดีบริษัทมีการส่งออกสินค้าบางส่วนไปต่างประเทศทำให้สามารถลดความเสี่ยงดังกล่าวได้ระดับหนึ่ง
    ในปี 2544 บริษัท ดิจิตอล ออนป้า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน)
    มีการนำเข้าวัตถุดิบที่เป็นเงินตราต่างประเทศจำนวน 45.90 ล้านบาท ในขณะที่มีการส่งออก
    63.58 ล้านบาท

2.  ณ วันที่ 31 ธันวาคม2544 บริษัทมีภาระหนี้สินเงินตราต่างประเทศรวม 306.93 ล้านบาท
    ประกอบด้วยภาระหนี้สินในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐอเมริกา 6.80 ล้านเหรียญ หรือร้อยละ 98
    ของหนี้สินเงินตราต่างประเทศทั้งหมด
    ที่เหลือเป็นภาระหนี้การค้าในรูปเงินสกุลดอลล่าห์ฮ่องกง, มาร์คเยอรมนี และยูโร
    ภาระหนี้สินเงินตราต่างประเทศประกอบด้วย เงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน 1.53
    ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งคิดเป็นเงินบาทประมาณ 68.05 ล้านบาท (ใช้อัตราแลกเปลี่ยน 44.36
    บาท ต่อ 1 เหรียญสหรัฐ) หรือร้อยละ 18 ของเงินกู้ยืมทั้งหมด
    ที่เหลือเป็นหนี้การค้าจากการนำเข้าวัตถุดิบเพื่อการผลิต
    ปัจจุบันบริษัทมิได้มีการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าเพื่อคุ้มครองความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนจากเงินกู้ยืม
    ซึ่งเป็นหนี้ระยะยาวคงเหลือระยะเวลาชำระคืนเงินต้น 5 ปี แต่อย่างใด
    เนื่องจากบริษัทเห็นว่าการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าเป็นระยะเวลานาน
    อาจทำให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายสูงมาก

3.  ความเสี่ยงการที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากจนกระทบความสามารถในการจ่ายเงินปันผล
    เนื่องจากในปี 2544 บริษัทมีผลการดำเนินงานขาดทุนจำนวน 220.62 ล้านบาท
    และมีผลขาดทุนสะสม ณ สิ้นปี จำนวน 2,889.39 ล้านบาท
    การที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าว
    ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้
    และผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผล

  แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทกำลังอยู่ระหว่างการศึกษาแนวทางการลดทุน
  เพื่อล้างขาดทุนสะสมดังกล่าว เพื่อให้สามารถจ่ายเงินปันผลแก่ผู้ถือหุ้นได้เร็วขึ้น

4.  ความเสี่ยงด้านการบริหารและการจัดการ

ความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่หรือผู้บริหารที่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ที่มีกิจการที่อาจแข่งขันกับบริษัท
เนื่องจากกลุ่มตระกูลปรีชาว่องไวกุล และกลุ่มบริษัท บรอดคาสติ้ง เน็ทเวอร์ค (ไทยแลนด์) จำกัด
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัท และมีตัวแทนเป็นกรรมการที่มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัท
มีความเกี่ยวข้องในบริษัทอื่นที่ดำเนินธุรกิจคล้ายคลึงหรือแข่งขันกับธุรกิจของบริษัท
(ดูรายละเอียดในหัวข้อ “รายการระหว่างกัน” ) ดังนั้น
จึงมีความเสี่ยงที่ผู้บริหารดังกล่าวจะมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ในการบริหารงานเพื่อประโยชน์สูงสุดในบริษัทที่ตนเองมีส่วนได้เสีย

แต่อย่างไรก็ตามเพื่อป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทมีนโยบายว่าการทำรายการค้าใดๆกับบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ที่ไม่เป็นไปตามราคาตลาดและเงื่อนไขการค้าปกติ
ต้องได้รับการอนุมัติจากที่ประชุมคณะกรรมการบริหารของบริษัท
ซึ่งกรรมการและผู้บริหารผู้มีส่วนได้เสียในรายการดังกล่าว ไม่มีสิทธิออกเสียงในการพิจารณาอนุมัติ