1. ปัจจัยความเสี่ยง

ผูลงทุนควรพิจารณาปจจัยความเสี่ยงรวมทั้งขอมูลรายละเอียดอื่นในเอกสารฉบับนี้อยางรอบคอบ
อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงอื่นๆ ที่มิไดกลาวถึงในเอกสารฉบับนี้
เนื่องจากเปนความเสี่ยงอื่นที่ไมมีนัยสําคัญ หรืออาจเปนความเสี่ยงที่ไมอาจคาดหมายได้
ดังนั้นปจจัยความเสี่ยงที่อาจสงผลกระทบตอการดําเนินธุรกิจ สถานะการเงิน
และผลประกอบการของบริษัทสามารถจําแนกไดดังนี้

1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตวัตถุดิบรายใหญ่

-   เหล็กแผ่นรีดเย็น

ปัจจุบันผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วนในประเทศมีเพียง 2 ราย คือ บริษัท เหล็กแผ่นรีดเย็นไทย
จำกัด (มหาชน) (Thai Cold Rolled Steel Sheet Public Company Limited :
TCRSS) และบริษัท สยามยูไนเต็ด สตีล (1995) จำกัด (Siam United Steel (1995)
Company Limited : SUS) มีกำลังการผลิตเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วน เท่ากับ 1.0 ล้านตันต่อปี
และ 1.2 ล้านตันต่อปีตามลำดับ ซึ่งบริษัทไม่มีความสัมพันธ์กับผู้ผลิตทั้งสองรายดังกล่าว
โดยบริษัทสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วน จากกลุ่มบริษัทผู้ผลิตทั้งสองราย
ซึ่งมูลค่าการจำหน่ายสินค้าจากเหล็กแผ่นรีดเย็น คิดเป็นร้อยละ 89.54 ของรายได้รวมในปี 2547
และคิดเป็นร้อยละ 76.50 ของรายได้รวม ใน ปี 2548
จึงทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบ
หากผู้ผลิตทั้งสองรายไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้กับบริษัทได้ตามกำหนด
และบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อแผนการผลิตสินค้า
ทำให้บริษัทอาจไม่สามารถจัดส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าได้ทันตามกำหนด

อย่างไรก็ตาม จากการที่บริษัทผู้ผลิตทั้งสองรายมีฐานะทางการเงินที่มั่นคง
และมีการวางแผนการผลิตที่มีประสิทธิภาพ
ซึ่งทำให้โอกาสเกิดการขาดแคลนวัตถุดิบเหล็กแผ่นรีดเย็นในประเทศเป็นไปได้น้อย
รวมทั้งบริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วนจากผู้ผลิตทั้งสองรายเริ่มตั้งแต่ทั้งสองบริษัทเริ่มดำเนินการผลิตเหล็กแผ่นรีดเย็นในประเทศและมีการซื้อสินค้าอย่างต่อเนื่องและไม่เคยมีการผิดนัดหรือค้างชำระค่าสินค้า
ทำให้บริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับบริษัทผู้ผลิตเหล็กทั้งสองราย
ประกอบกับบริษัทมีการวางแผนการผลิตรวมทั้งแจ้งปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบให้แก่ผู้ผลิตทั้งสองรายล่วงหน้า
และจากการดำเนินงานของบริษัทในอดีตที่ผ่านมาบริษัทยังไม่เคยประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบทั้งในช่วงภาวะเหล็กที่มีราคาปกติหรือในช่วงที่เหล็กมีราคาปรับตัวสูงขึ้น
ทำให้บริษัทเชื่อมั่นว่าจะไม่ได้รับผลกระทบหรือความเสียหายใด ๆ
ในการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตดังกล่าว และหากเกิดภาวะดังกล่าว
บริษัทยังสามารถนำเข้าเหล็กแผ่นรีดเย็นจากต่างประเทศได้

-   เหล็กเคลือบสี

เหล็กเคลือบสีเป็นวัตถุดิบสำหรับแผ่นหลังคาเหล็กเคลือบสีและผนังเหล็กเคลือบสี
ซึ่งเป็นสินค้าที่บริษัทเริ่มดำเนินธุรกิจในเดือนพฤศจิกายน 2547 จากการซื้อทรัพย์สิน ได้แก่ ที่ดิน
อาคาร และเครื่องจักรของบริษัท สยามคัลเลอร์ชีท จำกัด
จากผู้ถือหุ้นซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกันกับกลุ่มผู้ถือหุ้นของบริษัท
มาดำเนินการโดยบริษัทเพื่อเป็นการปรับโครงสร้างบริษัท โดยในปี 2547 และในปี 2548
บริษัทมีสัดส่วนรายได้จากการจำหน่ายแผ่นหลังคาเหล็กเคลือบสีและผนังเหล็กเคลือบสีคิดเป็นร้อยละ
3.73 และร้อยละ 20.43 ของรายได้รวม ตามลำดับ บริษัทซื้อเหล็กเคลือบสีจากบริษัท บลูสโคป
สตีล (ประเทศไทย) จำกัด ที่เป็นผู้ผลิตเหล็กเคลือบสีหนึ่งในสองรายของประเทศ
โดยบริษัทจะสั่งซื้อเหล็กเคลือบสีตามสีที่ลูกค้าต้องการ
จึงทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบในกรณีที่ผู้ผลิตไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบให้กับบริษัทได้ตามกำหนดและบริษัทไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้ทัน
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อแผนการผลิตสินค้าทำให้บริษัทไม่สามารถจัดส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าตามกำหนดที่ได้รับคำสั่งซื้อสินค้าจากลูกค้าได้

อย่างไรก็ตาม จากการดำเนินงานของบริษัทในอดีตที่ผ่านมา
บริษัทยังไม่เคยประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบในการผลิต เนื่องจากบริษัทเป็นลูกค้ารายใหญ่
มีการสัมพันธ์ที่ดี และไม่มีประวัติติดค้างชำระหนี้ กับบริษัท บลูสโคป สตีล (ประเทศไทย) จำกัด
ประกอบกับบริษัท บลูสโคป สตีล (ประเทศไทย) จำกัด
ยังมีกำลังการผลิตที่เพียงพอสำหรับตลาดในประเทศ
ทำให้บริษัทเชื่อมั่นว่าจะไม่ได้รับผลกระทบหรือความเสียหายใด ๆ
ในการสั่งซื้อวัตถุดิบจากผู้ผลิตดังกล่าว และหากเกิดภาวะขาดแคลน
บริษัทยังสามารถนำเข้าเหล็กเคลือบสีจากต่างประเทศได้ดังในอดีตที่เป็นมา

-   ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมายด้านการแข่งขัน

  1) การออกมาตรการคุ้มครองผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วนของภาครัฐ

จากการทุ่มตลาดเหล็กแผ่นรีดเย็นในประเทศไทยในปี 2544-2545 จากสหพันธรัฐรัสเซีย
และสาธารณรัฐคาซัคสถาน ทำให้ราคาเหล็กในประเทศลดต่ำลงมาก
ส่งผลกระทบต่อผู้ผลิตเหล็กภายในประเทศ
และทำให้เกิดการแข่งขันด้านราคาของผู้ผลิตเหล็กแปรรูปสูงมาก
ทำให้ภาครัฐโดยคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน
ออกมาตรการชั่วคราวตอบโต้การทุ่มตลาดการนำเข้าสินค้าเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วน แผ่นตัด
และแผ่นแถบ เพื่อคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศจากสหพันธรัฐรัสเซียและสาธารณรัฐคาซัคสถาน (ฉบับที่
3) ลงวันที่ 23 มกราคม 2546 โดยให้เรียกเก็บอากรตอบโต้การทุ่มตลาดในอัตราร้อยละ
35.80 - 64.70 ของราคา ซี.ไอ.เอฟ. จากสินค้าเหล็กที่นำเข้าจากสหพันธรัฐรัสเซีย
และให้เรียกเก็บอากรตอบโต้การทุ่มตลาดในอัตราร้อยละ 26.36 ของราคา ซี.ไอ.เอฟ.
จากสินค้าเหล็กที่นำเข้าจากสาธารณรัฐคาซัคสถาน
ซึ่งมาตรการที่ออกมาเพื่อคุ้มครองผู้ผลิตในประเทศมีอายุ 5 ปี โดยจะสิ้นสุดการคุ้มครองในปี 2551
จากมาตรการความคุ้มครองดังกล่าว
ทำให้ราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นจากทั้งสองประเทศมีระดับราคาที่สูงกว่าเหล็กแผ่นรีดเย็นที่ผลิตในประเทศ
ดังนั้นหากมาตรการคุ้มครองที่ภาครัฐออกมาหมดอายุลง
อาจจะทำให้ราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นนำเข้าต่ำกว่าราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นภายในประเทศจากการทุ่มตลาดของผู้ผลิตต่างประเทศ
ดังนั้นอาจทำให้ความสามารถในการแข่งขันของบริษัทลดลงหากบริษัทไม่สามารถจัดหาหรือนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศที่มีราคาถูกกว่าเข้ามาจำหน่ายได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทตระหนักถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นหากมาตรการคุ้มครองดังกล่าวหมดลง
รวมถึงกรณีที่ราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นในต่างประเทศมีราคาถูกกว่าผู้ผลิตในประเทศ
บริษัทจึงได้เตรียมความพร้อมโดยขอวงเงินสำหรับการเปิด L/C จากสถาบันการเงิน
ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถสั่งซื้อเหล็กจากผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดเย็นจากต่างประเทศทั้งจากทวีปอเมริกาและเอเชีย
เช่น ประเทศแคนาดา อาร์เจนติน่า บราซิล และ ไต้หวัน
เนื่องจากบริษัทเริ่มประกอบธุรกิจค้าเหล็กจากการซื้อมาขายไป
โดยการนำเข้าจากต่างประเทศเข้ามาจำหน่าย
ทำให้บริษัททราบถึงแหล่งจำหน่ายวัตถุดิบในต่างประเทศที่มีราคาถูกรวมถึงปริมาณการผลิตและจำหน่ายของบริษัทมีมากเพียงพอที่สามารถสั่งซื้อจากต่างประเทศแต่ปัจจุบันราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นในต่างประเทศยกเว้น
2 ประเทศข้างต้น มีราคาที่สูงกว่าราคาเหล็กในประเทศ

2) การเปิดเขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA)

ปัจจุบันอัตราภาษีอากรขาเข้าเหล็กแผ่นรีดเย็นอยู่ที่ร้อยละ 5
ซึ่งตามข้อผูกพันการให้สิทธิประโยชน์ด้านอากรตามความตกลงว่าด้วยการใช้มาตรการกำหนดอัตราอากรร่วมเพื่อการค้าเสรีอาเซียน
(Agreement on the Common Effective Preferential Tariff (CEPT) Scheme for
ASEAN Free Trade Area (AFTA))
ซึ่งเหล็กแผ่นรีดเย็นเป็นสินค้าที่ต้องลดภาษีในระยะเวลาปรกติ คือต้องลดภาษีเหลือร้อยละ 0–5
ภายในเวลา 10 ปี ครบกำหนดในปี 2553
ส่งผลให้อาจมีราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นนำเข้าอาจมีราคาถูกลงในอนาคต
และทำให้มีคู่แข่งจากต่างประเทศเพิ่มมากขึ้น

อย่างไรก็ตามข้อจำกัดด้านระยะเวลาในการขนส่งและค่าขนส่งเหล็กแผ่นรีดเย็นนำเข้าจะเป็นข้อเสียเปรียบที่สำคัญของการนำเข้า
นอกจากนี้หากการนำเหล็กแผ่นรีดเย็นจากต่างประเทศถูกกว่าการซื้อในประเทศบริษัทสามารถนำเข้าจากต่างประเทศดังที่เคยทำในอดีต

-   ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ

เหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วน (Cold Rolled Coil : CRC) เป็นวัตถุดิบหลักของบริษัท
ซึ่งราคาของเหล็กแผ่นรีดเย็นเปลี่ยนแปลงตามราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน
เนื่องจากเหล็กแผ่นรีดร้อนเป็นวัตถุดิบสำหรับการทำเหล็กแผ่นรีดเย็น ซึ่งในช่วงสองถึงสามปีที่ผ่านมา
ราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นมีความผันผวน ตามราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน
ซึ่งเป็นผลจากความต้องการใช้เหล็กทั่วโลกเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะประเทศจีนและประเทศสหรัฐอเมริกา
ตามภาวะเศรษฐกิจที่ปรับตัวดีขึ้น รวมทั้งปัจจัยอื่น เช่น อัตราแลกเปลี่ยน อัตราภาษีนำเข้า
ซึ่งรวมทั้งการกำหนดค่าธรรมเนียมพิเศษ (Surcharge) เป็นต้น ส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยง
หากบริษัทไม่สามารถปรับราคาขายสินค้าตามต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้นได้

กราฟแสดงราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นต่างประเทศ (CRC-F) และราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนต่างประเทศ
(HRC-F)

ที่มา : ข้อมูลจาก Iron and Steel Institute of Thailand และบริษัท โดยที่ราคา
CRC-F และ HRC-F เป็นราคา Japan Export – FOB

กราฟแสดงราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นในประเทศ (CRC-L) และราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศ
(HRC-L)

ที่มา : ข้อมูลจาก Iron and Steel Institute of Thailand และบริษัท โดยที่ราคา
CRC-L และ HRC-L เป็นราคาที่ซื้อขายในประเทศ

ราคา HRC และ CRC ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมามีความผันผวนมากดังจะเห็นได้จากราคาเฉลี่ยของ
HRC-F เพิ่มขึ้นจาก 240 เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อตันในปี 2545 เป็น 320
เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อตันในปี 2546 และเพิ่มขึ้นเป็น 496 เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อตันในปี 2547
ในขณะที่ราคาเฉลี่ยของ CRC-F เพิ่มขึ้นจาก 320 เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อตันในปี 2545 เป็น 442
เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อตันในปี 2546 และเพิ่มขึ้นเป็น 603 เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อตันในปี 2547
ซึ่งความผันผวนราคาดังกล่าว
เป็นผลจากความต้องการใช้เหล็กทั่วโลกเพิ่มขึ้นจากภาวะเศรษฐกิจที่ปรับตัวดีขึ้น
โดยเฉพาะประเทศจีนและประเทศสหรัฐอเมริกา
ซึ่งจะเห็นได้จากการที่ประเทศจีนได้ประกาศยกเลิกมาตรการปกป้องผู้ผลิตเหล็กในประเทศ
(Safeguard) และประเทศสหรัฐอเมริกาประกาศยกเลิกมาตรการเพื่อควบคุมการนำเข้า

สำหรับราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วนในประเทศ มีความผันผวนตามราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน
ซึ่งราคาเหล็กแผ่นรีดเย็นชนิดม้วนมีการปรับราคาสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงหากบริษัทไม่สามารถปรับราคาขายสินค้าตามต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้นได้

อย่างไรก็ตาม จากการที่บริษัทใช้นโยบายต้นทุนบวกกำไรในการกำหนดราคาขายสินค้าของบริษัท
กล่าวคือ การนำต้นทุนวัตถุดิบ รวมค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น รวมกับกำไร มากำหนดราคาขาย
ทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนต่างของกำไรได้
เนื่องจากบริษัทจะทำการปรับราคาขายสินค้าเป็นระยะ ๆ ตามราคาวัตถุดิบที่มีการปรับราคา
และหากลูกค้าต้องการสั่งสินค้าล่วงหน้า บริษัทจะเรียกเก็บเงินค่าสินค้าทันที
และทำการสั่งซื้อจากผู้ผลิต
ทำให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดเย็น นอกจากนี้
จากการติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด
เพื่อนำมาประกอบการตัดสินใจในการสั่งซื้อและบริหารจัดการปริมาณวัตถุดิบคงคลังให้มีความเหมาะสม
โดยบริษัทมีนโยบายที่จะลดปริมาณวัตถุดิบคงคลังหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มการปรับตัวลดลงและเพิ่มปริมาณวัตถุดิบคงคลังหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มที่จะปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น
จากทั้งสองนโยบายดังกล่าว
ทั้งนโยบายการกำหนดราคาและนโยบายการบริหารจัดการปริมาณวัตถุดิบคงคลัง
ทำให้การเปลี่ยนแปลงด้านราคาวัตถุดิบ
จึงไม่ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

-   ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทนำเข้าเหล็กเคลือบเคมีด้วยไฟฟ้า และเหล็กกล้าแรงดึงสูงชุบสังกะสีชนิดม้วนจากต่างประเทศ
ซึ่งราคาวัตถุดิบเหล่านี้จะถูกกำหนดในรูปเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
โดยบริษัทไม่ได้มีการนำเข้าสินค้าเหล็กจากต่างประเทศเป็นประจำ ซึ่งในการนำเข้าแต่ละครั้ง
บริษัทใช้วงเงิน L/C ของบริษัทที่เกี่ยวข้องในการนำเข้าวัตถุดิบ
เนื่องจากบริษัทไม่ได้ขอวงเงินกู้สำหรับการเปิด L/C
และบริษัทที่เกี่ยวข้องจะซื้อสินค้าที่นำเข้าให้บริษัทเป็นเงินสกุลบาท ทำให้ในปี 2547
บริษัทไม่มีกำไรหรือขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยน และในปัจจุบันบริษัทอยู่ระหว่างการขอเปิดวงเงิน
L/C เพื่อดำเนินการสั่งสินค้าโดยตรงจากต่างประเทศ
ซึ่งจะทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนจากการซื้อวัตถุดิบเหล่านี้ได้

อย่างไรก็ตามบริษัทได้ตระหนักถึงปัญหาที่อาจเกิดขึ้น จึงได้ทำการป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
บริษัทจึงเริ่มทำการตลาดต่างประเทศ โดยการส่งออกสินค้าของบริษัทให้กับลูกค้าในต่างประเทศ
และกำหนดราคาขายในรูปเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
แต่มูลค่าที่บริษัทส่งออกยังไม่เพียงพอสำหรับการชำระเงินในรูปเงินตราต่างประเทศ เนื่องจากในปี
2547 บริษัทส่งออกสินค้ามูลค่า 37.09 ล้านบาท ซึ่งส่วนต่างของมูลค่าที่บริษัทต้องชำระนั้น
บริษัทจะทำสัญญาซื้อขายเงินตราล่วงหน้า (Forward)
ทั้งหมดเพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น

-   ความเสี่ยงจาการไม่ได้รับการต่อสัญญาเป็นตัวแทนจำหน่าย Smartruss

บริษัทได้ซื้อทรัพย์สินและโอนการดำเนินการของ บริษัท สยามคัลเลอร์ชีท จำกัด ในเดือนพฤศจิกายน
2547ทำให้บริษัทได้รับโอนสิทธิ์การเป็นตัวแทนจำหน่ายโครงหลังคาบ้าน Smartruss มาด้วย
และปัจจุบันบริษัทอยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลงชื่อการเป็นตัวแทนจำหน่าย
ซึ่งเดิมสัญญาการเป็นตัวแทนจำหน่ายเป็นการสัญญาระหว่างบริษัท สยามคัลเลอร์ชีท จำกัด กับ บริษัท
BHP Steel Lysaght ( Thailand ) Limited (“BHPL”) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท
บลูสโคป สตีล (ประเทศไทย) จำกัด อายุสัญญา 2 ปี ครบกำหนดวันที่ 30 มิถุนายน 2547
และสามารถต่ออายุได้อัตโนมัติและไม่มีค่าใช้จ่าย ซึ่งเงื่อนไขในการต่อสัญญา ระบุว่า
ตัวแทนจำหน่ายควรมียอดควรมียอดสั่งซื้อโครงหลังคาขั้นต่ำ จำนวน 100 ตัน
ต่อเดือนและควรมียอดสั่งซื้อในปีสุดท้ายของสัญญาไม่น้อยกว่า 100 ตัน หากตัวแทนจำหน่าย
ไม่สามารถสั่งซื้อยอดขั้นต่ำตามที่กำหนด BHPL มีสิทธิที่จะไม่ต่อสัญญาตัวแทนจำหน่าย
และจากการดำเนินธุรกิจของบริษัท สยามคัลเลอร์ชีท จำกัด ที่ผ่านมา ยอดการจำหน่ายของ
Smartruss ไม่ครบตามจำนวนที่กำหนดในสัญญา
ดังนั้นบริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงจากการไม่ได้รับการต่อสัญญาการเป็นตัวแทนจำหน่ายโครงหลังคา
Smartruss

อย่างไรก็ตามการกำหนดยอดสั่งซื้อขั้นต่ำเป็นเพียงการกระตุ้นให้ตัวแทนจำหน่ายพยายามทำการตลาดของ
Smartruss ให้เป็นที่ยอมรับในตลาด เนื่องจากโครงสร้างหลังคาบ้าน Smartruss
เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่และเพิ่งเริ่มทำการตลาดในประเทศ และจากการดำเนินธุรกิจของบริษัท
สยามคัลเลอร์ชีท จำกัด ที่ผ่านมายอดการจำหน่ายของ Smartruss ในปี 2547 เท่ากับ 200,000
บาท คิดเป็นประมาณ 5 ตัน ซึ่งไม่ครบตามจำนวนที่กำหนดในสัญญา แต่บริษัทสยามคัลเลอร์ชีท จำกัด
ยังได้รับการต่อสัญญาเป็นตัวแทนจำหน่ายโครงหลังคา Smartruss อยู่

2. ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

-   ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีผู้ถือหุ้นใหญ่ถือหุ้นรวมกันมากกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่ 31 มีนาคม 2548 กลุ่มนายชูเกียรติ ยงวงศ์ไพบูลย์ ถือหุ้นรวมกันในบริษัทร้อยละ 76.99
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท และภายหลังการเสนอขายหุ้นต่อประชาชน
จะทำให้สัดส่วนการถือหุ้นลดลงเหลือร้อยละ 61.59 ของทุนจดทะเบียนจำนวน 500 ล้านบาท
จึงทำให้กลุ่มนายชูเกียรติ
ยงวงศ์ไพบูลย์สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้
และปัจจุบัน นายชูเกียรติ ยงวงศ์ไพบูลย์ ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการ/กรรมการผู้จัดการ
และเป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงนาม

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจากการประกอบธุรกิจของบริษัทอาศัยความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้บริหารหลักและคู่ค้าที่เกี่ยงข้องทั้งผู้จัดหาวัตถุดิบ
(Supplier) และลูกค้า
ทำให้บริษัทสามารถจัดหาแหล่งวัตถุดิบได้ในราคาถูกและทราบการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีการผลิต
รวมถึงผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่ ๆ ทำให้บริษัทอาจได้รับผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท
หากบริษัทสูญเสียผู้บริหารหลักที่เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทตระหนักถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
บริษัทจึงให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง
รวมถึงในปัจจุบันบริษัทมีผู้อำนวยการแต่ละฝ่ายที่มีความรู้ ความชำนาญในแต่ละด้านที่ดูแล
และบริษัทได้มีการกระจายอำนาจให้แต่ฝ่ายมีอำนาจตัดสินใจตามของเขตที่บริษัทกำหนด