3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ

บริษัท ไทยเศรษฐกิจประกันภัย จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจหลักในด้านการรับประกันวินาศภัย
(Non-Life Insurance) ทุกประเภท นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังมีรายได้จากการประกอบธุรกิจการลงทุนภายใต้เงื่อนไขของพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ.
2535 โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

1.  ธุรกิจการประกันวินาศภัย

ธุรกิจการประกันวินาศภัยของบริษัทฯ สามารถจำแนกประเภทของการให้บริการได้ 4 ประเภท คือ
การประกันอัคคีภัย การประกันการขนส่งสินค้าทางทะเล การประกันภัยรถยนต์
และการประกันภัยเบ็ดเตล็ด ดังรายละเอียดต่อไปนี้

  1. การประกันอัคคีภัย

การประกันอัคคีภัยเป็นการประกันโดยมีวัตถุที่เอาประกันเป็นตัวทรัพย์สินซึ่งรวมถึงสังหาริมทรัพย์และ/หรืออสังหาริมทรัพย์
โดยกรมธรรม์ประกันอัคคีภัยแบบมาตรฐานจะให้ความคุ้มครองแก่ทรัพย์สินที่เอาประกันไว้เมื่อเกิดภัยดังต่อไปนี้

  ไฟ (Fire)

กรมธรรม์อัคคีภัยจะให้ความคุ้มครองความเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากไฟไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม
เช่น ความเสียหายต่างๆ ที่เกิดจากการดับไฟ ความเสียหายจากควันหรือความร้อนจากไฟ
ความเสียหายที่เกิดจากการพังทลายของชิ้นส่วนอาคารที่ถูกไฟไหม้
แล้วทำให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์สินที่เอาประกัน เป็นต้น

  ฟ้าผ่า (Lightning)

ความเสียหายที่เกิดขึ้นโดยตรงหรือเนื่องมาจากฟ้าผ่า
จะได้รับความคุ้มครองจากกรมธรรม์ไม่ว่าจะมีไฟไหม้เกิดขึ้นหรือไม่ก็ตาม

  การระเบิดของแก๊สที่ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย

กรมธรรม์จะคุ้มครองความเสียหายที่เกิดจากการระเบิดของแก๊สที่ใช้สำหรับการประกอบการเพื่อการอุปโภคหรือบริโภคโดยไม่รวมถึงความเสียหายที่เกิดจากการระเบิดของแก๊สที่ใช้ประโยชน์ในทางการค้าหรือการผลิต

ภัยอากาศยาน หรือวัตถุที่ตกจากอากาศยาน

กรมธรรม์จะคุ้มครองการสูญเสียหรือความเสียหายต่อทรัพย์สินที่ได้เอาประกันภัยไว้ อันเกิดจาก
อากาศยาน รวมถึงความวินาศโดยตรงอันเกิดจากวัตถุตกจากอากาศยาน

ภัยเนื่องจากน้ำ

กรมธรรม์จะคุ้มครองการสูญเสียหรือความเสียหายโดยตรงต่อทรัพย์สินที่เอาประกันภัยไว้อันเกิดขึ้นโดยอุบัติเหตุจากการปล่อย
การรั่วไหล หรือการล้นออกมาของน้ำ หรือไอน้ำจากท่อน้ำ ถังน้ำ ระบบทำความร้อน เครื่องสูบน้ำ
ท่อดับเพลิงประจำบ้าน ระบบทำความเย็น ระบบปรับอากาศ
น้ำฝนที่ไหลผ่านเข้าไปในสิ่งปลูกสร้างจากการชำรุดของหลังคาบ้าน หน้าต่าง ประตู
วงกบประตูหน้าต่าง ช่องลม ช่องรับแสงสว่าง ท่อน้ำ หรือรางน้ำ

นอกเหนือจากความคุ้มครองภัยพื้นฐานดังที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น
ผู้เอาประกันภัยยังสามารถขยายความคุ้มครองไปถึงเหตุการณ์หรือภัยต่างๆ ที่เรียกว่าภัยส่วนเกิน
หรือภัยที่ไม่ได้รับความคุ้มครอง โดยผู้เอาประกันภัยจะต้องชำระค่าเบี้ยประกันภัยเพิ่มเติม เช่น
ภัยที่เกิดจากน้ำท่วม แผ่นดินไหว ลมพายุ การจลาจล การนัดหยุดงาน และการระเบิด เป็นต้น

  2. การประกันภัยการขนส่งสินค้าทางทะเล

การประกันภัยการขนส่งสินค้าทางทะเลที่บริษัทฯ ให้บริการ สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

2.1 การประกันภัยตัวเรือ (Hull Insurance)

เป็นการคุ้มครองความเสียหายต่อตัวเรือ
ในกรณีที่ตัวเรือได้รับความสูญเสียหรือเสียหายจากภัยทางทะเล เช่น ภัยจากลมพายุ มรสุม เรือจม
เรือเกยตื้น เรือชนหินโสโครก หรืออุบัติเหตุต่างๆ เป็นต้น

2.2 การประกันภัยสินค้า (Cargo Insurance)

เป็นการคุ้มครองความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสินค้าที่เอาประกันภัยซึ่งอยู่ในระหว่างการขนส่งทุกประเภททั้งในประเทศและต่างประเทศ
ไม่ว่าจะเป็นการขนส่งทางบก ทางทะเล ทางอากาศ และรวมไปจนถึงการส่งสินค้าทางไปรษณีย์
สำหรับภัยที่ได้รับการคุ้มครองจะขึ้นอยู่กับเงื่อนไขที่ผู้เอาประกันเลือกซื้อความคุ้มครอง

โดยทั่วไปกรมธรรม์การประกันภัยการขนส่งสินค้าทางทะเลจะให้ความคุ้มครองความเสียหายที่เกิดจากภัยทางทะเลต่างๆ
ได้แก่ ภัยจากภาวะผิดปกติของลมและคลื่นในทะเล เช่น พายุ มรสุม อัคคีภัย การทิ้งทะเล
การโจรกรรม การกระทำโดยทุจริตของคนเรือ และภัยอื่นๆ ที่ผู้เอาประกันขอความคุ้มครองเพิ่มเติม
เช่น ภัยสงคราม ภัยจลาจล และภัยจากการนัดหยุดงาน เป็นต้น

  3. การประกันภัยรถยนต์

การประกันภัยรถยนต์ หมายถึง การประกันความเสียหายอันเนื่องมาจากการใช้รถยนต์
ซึ่งครอบคลุมถึงความเสียหายที่เกิดขึ้นกับรถยนต์ และความเสียหายที่เกิดขึ้นแก่ชีวิต ร่างกาย
และทรัพย์สินของบุคคลโดยสารและ/หรือบุคคล ภายนอก การประกันภัยรถยนต์สามารถแบ่งออกเป็น
2 ประเภท คือ

  3.1 การประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ (Compulsory Insurance)

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535
กำหนดให้ผู้ใช้รถยนต์ทุกประเภทจะต้องทำประกันภัย
โดยกรมธรรม์จะให้ความคุ้มครองต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นกับชีวิตและร่างกายรวมทั้งค่ารักษาพยาบาลของ
ผู้ประสบภัยจากอุบัติเหตุทางรถยนต์

  3.2 การประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ (Voluntary Insurance)

การประกันภัยรถยนต์ภาคสมัครใจ สามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ

(ก) การประกันภัยประเภท 1 หรือการประกันภัยประเภทคุ้มครองรวม

การประกันภัยประเภทนี้จะให้ความคุ้มครองความเสียหายที่เกิดขึ้นทั้งหมดต่อทรัพย์สินและร่างกายของทั้งผู้เอาประกันและบุคคลภายนอกในจำนวนที่ไม่เกินวงเงินเอาประกันภัย

(ข) การประกันภัยประเภท 2

การประกันภัยประเภทนี้จะให้ความคุ้มครองความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก
และ/หรือ การบาดเจ็บ การพิการ หรือ การเสียชีวิตของบุคลภายนอก
และขยายความคุ้มครองในกรณีการสูญหายของรถยนต์
หรือความเสียหายต่อรถยนต์อันเกิดจากภัยต่างๆ ด้วย เช่น น้ำท่วม แผ่นดินไหว และไฟไหม้ เป็นต้น

(ค) การประกันภัยประเภท 3

การประกันภัยประเภทนี้จะให้คุ้มครองเฉพาะการบาดเจ็บ หรือเสียชีวิต
และความเสียหายที่เกิดขึ้นต่อทรัพย์สินของบุคคลภายนอก

  4. การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

การประกันภัยเบ็ดเตล็ด หมายถึง
การประกันวินาศภัยที่ให้ความคุ้มครองต่อความสูญเสียหรือความเสียหายอันเกิดขึ้นเนื่องมาจากภัยอื่นๆ
ที่อยู่นอกเหนือจากการครอบคลุมของการประกันอัคคีภัย การประกันภัยการขนส่งสินค้าทางทะเล
และการประกันภัยรถยนต์
และเพื่อเป็นการตอบสนองความต้องการของผู้เอาประกันที่เปลี่ยนแปลงตามสภาพเศรษฐกิจและ
สิ่งแวดล้อม บริษัทฯ จึงได้จำแนกการรับประกันภัยเบ็ดเตล็ดออกเป็นหลายรูปแบบ ดังต่อไปนี้

-   การประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคล (Personal Accident)

-   การประกันอุบัติเหตุเดินทาง (Travel Accident)

-   การประกันสุขภาพ (Health)

-   การประกันผู้โดยสารและผู้ขับขี่ไม่ระบุชื่อ (Unnamed Passenger and Driver)

-   การประกันผู้โดยสารในเรือโดยสาร (Compulsory Boat Passenger)

-   การประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิด (All Risks)

-   การประกันโจรกรรม (Burglary)

-   การประกันสำหรับเงิน (Money)

-   การประกันกระจก (Plate Glass)

-   การประกันป้ายโฆษณา (Neon Sign or Sign Board)

-   การประกันความรับผิดต่อบุคคลภายนอก (Public Liability)

-   การประกันความซื่อสัตย์ของลูกจ้าง (Fidelity Guarantee)

-   การประกันเงินทดแทนแรงงาน (Workmen Compensation)

-   การประกันผู้เล่นกอล์ฟ (Golfer’s Indemnity)

-   การประกันสิทธิการเช่า (Leasehold Interest)

-   การประกันงานรับเหมาตามสัญญา (Contract Works)

-   การประกันเครื่องอุปกรณ์อีเล็คทรอนิคส์ (Electronic Equipment)

-   การประกันเครื่องจักรเสียหาย (Machinery Breakdown)

-   การประกันหม้อไอน้ำและถังความดัน (Boiler and Pressure Vessel)

-   การประกันคุ้มครองเจ้าบ้าน หรือเจ้าบ้านเป็นสุข (Householder)

-   การประกันการเสี่ยงภัยทุกชนิดสำหรับอุตสาหกรรม (Industrial All Risks)

-   การประกันธุรกิจหยุดชะงัก (Business Interruption)

-   การประกันเครื่องเพชรและอัญมณี (Jewelry Block)

นอกเหนือจากการรับประกันภัยโดยตรงตามประเภทของการประกันวินาศภัยที่กล่าวข้างต้นแล้ว
บริษัทฯ ยังมีการเอาประกันภัยต่อให้แก่บริษัทรับประกันภัยต่อทั้งในประเทศและต่างประเทศ
เนื่องจากบริษัทฯ ติดข้อจำกัดทางกฎหมายในการรับความเสี่ยงภัยไว้เอง
โดยจะสามารถรับประกันภัยสูงสุดได้ไม่เกินกว่าที่กฎหมายกำหนด

การประกันภัยต่อ (Reinsurance)

การประกันภัยต่อเป็นการกระจายความเสี่ยงในการรับประกันภัยระหว่างบริษัทประกันภัย
เนื่องจากความสามารถในการรับประกันภัยของบริษัทประกันภัยแต่ละรายมีอยู่จำกัด
โดยความสามารถในการรับประกันภัยของแต่ละบริษัทนั้นจะขึ้นอยู่กับเงินกองทุนของบริษัทนั้นๆ
ตามพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 มาตรา 27 เรื่อง
การดำรงไว้ซึ่งเงินกองทุนของบริษัทที่ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย และมาตรา 31 ข้อ 2 เรื่อง
ข้อกำหนดในการรับประกันวินาศภัย ดังนั้น บริษัทฯ
ต้องมีการเอาประกันภัยต่อให้แก่บริษัทรับประกันภัยต่อในกรณีที่ทรัพย์สินที่เอาประกันมีทุนประกันภัยสูงๆ
นอกจากนี้
ลักษณะของความเสี่ยงภัยของทรัพย์สินที่เอาประกันภัยก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ต้องมีการเอาประกันภัยต่อ
กล่าวคือ หากทรัพย์สินที่เอาประกันมีความเสี่ยงสูง บริษัทฯ
ก็จะบริหารความเสี่ยงโดยเอาประกันภัยต่อให้แก่บริษัทรับประกันภัยต่อเช่นเดียวกัน

การเอาประกันต่อสามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ดังนี้คือ

1.  การประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย (Facultative Reinsurance)

เป็นการประกันภัยต่อที่ทำระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทรับประกันภัยต่อแบบรายต่อราย โดยบริษัทฯ
จะต้องเสนอรายละเอียดของภัยแต่ละรายไปให้กับบริษัทรับประกันภัยต่อพิจารณาเป็นครั้งๆ ไป
ซึ่งบริษัทรับประกันภัยต่อสามารถที่จะบอกรับหรือปฏิเสธการเอาประกันภัยต่อที่บริษัทเอาประกันภัยต่อเสนอไปก็ได้

2.  การประกันภัยต่อตามสัญญา (Treaty Reinsurance)

เป็นการประกันภัยต่อตามสัญญาที่มีการตกลงกันไว้ล่วงหน้าระหว่างบริษัทฯ และบริษัทรับประกันภัยต่อ
โดยสัญญาจะระบุรายละเอียดของภัยที่บริษัทรับประกันภัยต่อจะสามารถรับประกันภัยต่อได้ภายในระยะเวลาที่ระบุในสัญญา
ซึ่งโดยปกติสัญญาดังกล่าวจะมีอายุ 1 ปี การประกันภัยต่อประเภทนี้
บริษัทรับประกันภัยต่อไม่สามารถปฏิเสธการรับประกันภัยต่อที่บริษัทฯ ส่งมาเอาประกันภัยต่อกับตนได้
ถ้าการประกันภัยต่อรายนั้นอยู่ภายใต้เงื่อนไขของสัญญารับประกันภัยต่อ

นโยบายการประกันภัยต่อ

หลักเกณฑ์ในการพิจารณากำหนดสัดส่วนการรับประกันไว้เองและการประกันภัยต่อ บริษัทฯ
จะพิจารณาจากเงินกองทุน
ข้อจำกัดในการรับประกันภัยตามที่กำหนดในพระราชบัญญัติประกันวินาศภัยตามที่กล่าวมาแล้วข้างต้น
และระดับของความเสี่ยงภัยของทรัพย์สินที่เอาประกันภัย ทั้งนี้ บริษัทฯ
จะรับประกันไว้เองเฉพาะส่วนที่ไม่เกินกว่าที่กฎหมายกำหนด
ซึ่งจะพิจารณาตามความเหมาะสมในการกระจายความเสี่ยงเป็นรายกรณี
รวมทั้งเงื่อนไขและข้อตกลงที่บริษัทฯ ทำไว้กับบริษัทรับประกันภัยต่อ
สำหรับส่วนที่เกินกว่าความสามารถของบริษัทฯ บริษัทฯ
จะต้องทำการเอาประกันต่อให้กับบริษัทรับประกันภัยต่อภายในประเทศและต่างประเทศ ทั้งนี้
กรมการประกันภัยได้มีนโยบายให้บริษัทประกันวินาศภัยดำเนินการรับเสี่ยงภัยไว้ในประเทศ
(รับเสี่ยงภัยไว้เอง หรือเอาประกันภัยต่อในประเทศ)
สำหรับกรมธรรม์บางประเภทเพื่อตอบสนองนโยบายของรัฐบาลในการสงวนเงินตราไว้ในประเทศ
นโยบายดังกล่าวสามารถสรุปได้ดังนี้

  --------------------------------------------------------- ---------------------------------------
  ประเภทของกรมธรรม์                                          จำนวนเอาประกันที่ต้องรับความเสี่ยงไว้ในประเทศ

  1. กรมธรรม์ประกันอัคคีภัยและกรมธรรม์ประกันความเสี่ยงภัยทรัพย์สิน       ไม่เกิน 20 ล้านบาท
  หรือกรมธรรม์ประกันภัยใดๆ                                      
  ที่ให้ความคุ้มครองความสูญเสียหรือความเสียหายของอาคารที่สร้างเสร็จแล้ว   
  และทรัพย์สินภายในอาคารจากอัคคีภัย                               

  2. กรมธรรม์ประกันภัยทางทะเลและการขนส่งสินค้า                    ไม่เกิน 3 ล้านบาท ต่อกรมธรรม์

  3. กรมธรรม์ประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคล                              ไม่เกิน 1 ล้านบาท
  --------------------------------------------------------- ---------------------------------------

ในการคัดเลือกบริษัทเอาประกันภัยต่อที่บริษัทฯ จะเข้าทำสัญญาประกันภัยต่อด้วยนั้น บริษัทฯ
จะพิจารณาคัดเลือกจากความน่าเชื่อถือและความมั่นคงของบริษัทรับประกันภัยต่อ
เนื่องจากตามสัญญาประกันภัย บริษัทฯ จะมีความรับผิดชอบต่อผู้เอาประกันภัยแต่เพียงผู้เดียว
โดยที่บริษัทฯ สามารถที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนต่อจากผู้รับประกันภัยต่อของบริษัทฯ
ได้ตามสัญญารับประกันภัยต่อ
ดังนั้นความมั่นคงและความน่าเชื่อถือของบริษัทรับประกันภัยต่อจึงเป็นปัจจัยที่สำคัญในการพิจารณา
หากเป็นบริษัทรับประกันภัยต่อต่างประเทศ บริษัทฯ
จะพิจารณาคัดเลือกบริษัทรับประกันภัยต่อที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือตั้งแต่ระดับ A
ขึ้นไปหรือเทียบเท่า สำหรับบริษัทรับประกันภัยต่อในประเทศ บริษัทฯ
จะพิจารณาคัดเลือกจากบริษัทรับประกันภัยต่อที่มีฐานะทางการเงินที่มั่นคง มีความสัมพันธ์ที่ดีกับบริษัทฯ
และติดต่อดำเนินธุรกิจร่วมกับบริษัทฯ มายาวนาน ทำให้บริษัทฯ
มีความเชื่อมั่นในฐานะและความมั่นคงของบริษัทรับประกันภัยต่อรายนั้นๆ

  3.1.2 ธุรกิจการลงทุน

นอกเหนือจากการรับประกันภัยแล้ว กฎหมายยังอนุญาตให้บริษัทประกันวินาศภัยนำเงินที่ได้จากเบี้ย
ประกันภัยรับและส่วนของผู้ถือหุ้นไปลงทุนแสวงหาผลประโยชน์ได้
แต่ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง
การลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย ซึ่งบริษัทฯ
จะพิจารณาสัดส่วนการลงทุนในหลักทรัพย์และตราสารทางการเงินประเภทต่างๆ
ให้เป็นไปอย่างเหมาะสม โดยคำนึงถึงการบริหารสภาพคล่อง อัตราผลตอบแทนจากการลงทุน
และการกระจายความเสี่ยงในการลงทุนเป็นสำคัญ

1.  การตลาดและภาวะการแข่งขัน

    1.  ลักษณะลูกค้า

ลักษณะลูกค้าของบริษัทฯ สามารถแบ่งได้ 3 ประเภท ดังนี้

1.  ลูกค้ารายย่อยทั่วไป

ลูกค้ารายย่อย หมายถึง ลูกค้าที่เป็นบุคคลธรรมดาที่ต้องการทำประกันวินาศภัยประเภทต่างๆ
โดยมีความต้องการความคุ้มครองที่เหมาะสมต่อฐานะรายได้ของตน ได้แก่
การประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคล การประกันอุบัติเหตุเดินทาง และการประกันทรัพย์สิน เป็นต้น
การใช้บริการของกลุ่มลูกค้าประเภทนี้ จะขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ ได้แก่
ความประทับใจในบริการที่สะดวกรวดเร็วและเป็นธรรม การโฆษณาประชาสัมพันธ์
ข้อมูลข่าวสารที่ได้รับจากญาติสนิท เพื่อน นายหน้าหรือตัวแทน เป็นต้น

2.  กลุ่มลูกค้าประเภทนิติบุคคล

กลุ่มลูกค้าประเภทนี้ครอบคลุมถึง บริษัทและห้างร้านต่างๆ โรงงานอุตสาหกรรม
รวมทั้งกลุ่มผู้ประกอบการอื่นๆ
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มลูกค้าหลักในการประกันอัคคีภัยและการประกันภัยเบ็ดเตล็ดบางประเภทของบริษัทฯ
โดยลูกค้าจะพิจารณาจากชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของบริษัทฯ ลูกค้าในกลุ่มนี้ได้แก่ บริษัท
เนชั่นมัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) และธนาคาร สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ดนครธน จำกัด
(มหาชน) เป็นต้น

  3. องค์กรและหน่วยงานของรัฐ

นอกเหนือจากกลุ่มลูกค้าที่เป็นเอกชนแล้ว บริษัทฯ
ยังขยายฐานลูกค้าไปยังองค์กรและหน่วยงานของรัฐหรือรัฐวิสาหกิจอีกด้วย ได้แก่
การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
องค์การรถไฟฟ้ามหานครเป็นต้น
ส่วนใหญ่งานประเภทนี้จะเป็นการเปิดประมูลที่เปิดโอกาสให้กับบริษัทประกันวินาศภัยทั่วไป
สามารถส่งข้อเสนอไปยังองค์กรหรือหน่วยงานที่ต้องการเอาประกันภัย

  3.2.2 ภาวะการแข่งขัน

สภาพการแข่งขันในปัจจุบันรวมทั้งแนวโน้มการแข่งขันในอนาคตของธุรกิจประกันวินาศภัยยังค่อนข้างรุนแรง
ทั้งนี้ เนื่องจากอุปสงค์ของประชาชนยังไม่เพิ่มสูงขึ้น
อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากสภาวะเศรษฐกิจที่ยังชะลอตัวอยู่
ทำให้ประชาชนต้องระมัดระวังในเรื่องการจับจ่ายใช้สอย
อีกทั้งประชาชนยังขาดความรู้ความเข้าใจในธุรกิจ
และไม่ได้ตระหนักถึงประโยชน์ของการประกันวินาศภัยอย่างเพียงพอ นอกจากนี้
ปัจจัยที่สำคัญอีกประการหนึ่ง คือ
การเข้ามามีบทบาทมากขึ้นของบริษัทประกันวินาศภัยต่างชาติไม่ว่าจะโดยการร่วมทุน
หรือการควบรวมกิจการกับบริษัทประกันวินาศภัยในประเทศ
ซึ่งมีความได้เปรียบในด้านเทคโนโลยีและ ฐานะทางการเงินที่แข็งแกร่ง
จึงมีการนำกลยุทธ์ทางการตลาดรวมทั้งนำเสนอผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ
ให้แก่ผู้เอาประกันได้หลากหลายมากยิ่งขึ้น
ส่งผลให้ผู้ประกอบการในประเทศที่มีอยู่เดิมต่างก็ต้องพยายามที่จะรักษาส่วนแบ่งทางการตลาดและฐานลูกค้าเดิมไว้ให้มากที่สุด
ทำให้ผู้ประกอบการในประเทศเหล่านั้นต่างก็มีความจำเป็นที่จะต้องพยายามพัฒนาสินค้าใหม่
ผสมผสานกับการพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ

ในปี 2543 เบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของธุรกิจประกันวินาศภัยทั้งระบบมีจำนวน 48,663.59
ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 6.09 เมื่อเทียบกับปี 2542
แบ่งเป็นเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากการประกันอัคคีภัยจำนวน 7,844.65 ล้านบาท
ภัยทางทะเลและขนส่งจำนวน 2,401.54 ล้านบาท รถยนต์จำนวน 29,772.52 ล้านบาท
และเบ็ดเตล็ดจำนวน 8,644.88 ล้านบาท
การเพิ่มขึ้นของเบี้ยประกันรับดังกล่าวเป็นผลมาจากการเริ่มฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของประเทศที่มีการขยายตัวประมาณร้อยละ
4.4 หากพิจารณาเปรียบเทียบเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงเฉพาะส่วนของบริษัทฯ ในปี 2543
ซึ่งมีจำนวน 810.47 ล้านบาท จะเห็นว่าบริษัทฯ มีส่วนแบ่งทางการตลาดคิดเป็นร้อยละ 1.67
ของเบี้ยประกันภัยรวมของทั้งระบบ แต่เนื่องจากสัดส่วนเบี้ยประกันภัยรับของบริษัทฯ ประมาณร้อยละ
50 ของเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมดมาจากการประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ
ดังนั้นหากเปรียบเทียบเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากการ ประกันภัยรถภาคบังคับของบริษัทฯ
กับของอุตสาหกรรมรวมทั้งระบบ จะเห็นว่าบริษัทฯ มีส่วนแบ่งทางการตลาดเป็นอันดับ 3
ในส่วนของการประกันภัยรถภาคบังคับคิดเป็นร้อยละ 6.18
ของเบี้ยประกันภัยรถภาคบังคับของอุตสาหกรรมรวมทั้งระบบ รองจากบริษัท วิริยะประกันภัย จำกัด
และบริษัท ลิเบอร์ตี้ประกันภัย จำกัด ซึ่งมีส่วนแบ่งทางการตลาดคิดเป็นร้อยละ 20.15 และร้อยละ
7.96 ตามลำดับ

สำหรับช่วงเดือนมกราคมถึงกันยายน ปี 2544
เบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของธุรกิจประกันวินาศภัยทั้งระบบมีจำนวน 39,119.59 ล้านบาท
เพิ่มขึ้นจากช่วงระยะเวลาเดียวกันของปี 2543 คิดเป็นร้อยละ 8.39
แบ่งเป็นเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงจากการประกันอัคคีภัยจำนวน 6,027.88 ล้านบาท
ภัยทางทะเลและขนส่งจำนวน 1,875.12 ล้านบาท รถยนต์จำนวน 23,770.80 ล้านบาท
และเบ็ดเตล็ดจำนวน 5,109.36 ล้านบาท ซึ่งในช่วง 9 เดือนแรกของปี 2544 บริษัทฯ
มีส่วนแบ่งทางการตลาดเป็นอันดับ 6 ในส่วนของการประกันภัยรถภาคบังคับคิดเป็นร้อยละ 5.67
ของเบี้ยประกันภัยรถภาคบังคับของอุตสาหกรรมรวมทั้งระบบ

ตารางเปรียบเทียบเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของบริษัทประกันวินาศภัย

+--------------+----------+--------+-------+--------+--------+-------+
|              | ปี 2543   | ปี 2542 | ร้อยละ | ม.ค. – | ม.ค. – | ร้อยละ |
|              |          |        | ของกา | ก.ย.   | ก.ย.   | ของกา |
|              | (ล้านบาท) | (ล     | รเปลี่ย |        |        | รเปลี่ย |
|              |          | ้านบาท) | นแปลง | ปี 2544 | ปี 2543 | นแปลง |
|              |          |        |       |        |        |       |
|              |          |        |       | (ล     | (ล     |       |
|              |          |        |       | ้านบาท) | ้านบาท) |       |
+--------------+----------+--------+-------+--------+--------+-------+
| อัคคีภัย        | 7,844.65 | 7,     | (     | 6,     | 6,     | (     |
|              |          | 878.28 | 0.43) | 027.88 | 079.71 | 0.85) |
| ภัยทา         | 2,401.54 |        |       |        |        |       |
| งทะเลและขนส่ง |          | 2,     | 13.05 | 1,     | 1,     | 4.45  |
|              | 162.77   | 124.40 |       | 875.12 | 795.17 |       |
| ตัวเรือ        |          |        | (     |        |        | 36.80 |
|              | 2,238.77 | 163.74 | 0.59) | 161.52 | 118.06 |       |
| สินค้า         |          |        |       |        |        | 2.18  |
|              | 2        | 1,     | 14.18 | 1,     | 1,     |       |
| รถยนต์        | 9,772.52 | 960.66 |       | 713.60 | 677.11 | 7.33  |
|              |          |        | 4.26  |        |        |       |
| โดยข้อบ       | 7,216.25 | 28,    |       | 23,    | 22,    | 6.75  |
| ังคับแห่งกฎหมาย |          | 555.31 | 4.80  | 770.80 | 147.60 |       |
|              | 2        |        |       |        |        | 7.51  |
| โ            | 2,556.27 | 6,     | 4.09  | 5,     | 5,     |       |
| ดยความสมัครใจ |          | 885.53 |       | 668.60 | 310.37 | 22.67 |
|              | 8,644.88 |        | 18.24 |        |        |       |
| เบ็ดเตล็ด      |          | 21,    |       | 18,    | 16,    | 23.31 |
|              | 1,742.20 | 669.78 | 16.10 | 102.20 | 837.23 |       |
| อ            |          |        |       |        |        | 3.50  |
| ุบัติเหตุส่วนบุคคล | 876.03   | 7,     | 10.81 | 7,     | 6,     |       |
|              |          | 311.40 |       | 445.79 | 069.63 | 25.66 |
| ก            | 6,026.65 |        | 20.05 |        |        |       |
| ารประกันสุขภาพ |          | 1,     |       | 1,     | 1,     |       |
|              |          | 500.57 |       | 634.76 | 325.77 |       |
| อื่นๆ          |          |        |       |        |        |       |
|              |          | 790.60 |       | 701.67 | 677.93 |       |
|              |          |        |       |        |        |       |
|              |          | 5,     |       | 5,     | 4,     |       |
|              |          | 020.23 |       | 109.36 | 065.93 |       |
+--------------+----------+--------+-------+--------+--------+-------+
| รวม          | 4        | 45,    | 6.09  | 39,    | 36,    | 8.39  |
|              | 8,663.59 | 869.39 |       | 119.59 | 092.11 |       |
+--------------+----------+--------+-------+--------+--------+-------+
| จำนวนกรมธรรม์ | 14       | 13,8   | 4.88  | 11,7   | 10,6   | 10.11 |
|              | ,488,169 | 13,867 |       | 71,315 | 90,071 |       |
+--------------+----------+--------+-------+--------+--------+-------+

ที่มา : กองนโยบายและระบบสารสนเทศ กรมการประกันภัย

ตารางแสดงส่วนแบ่งตลาดเบี้ยประกันภัยรับโดยตรงของการประกันภัยรถยนต์ภาคบังคับ

[TABLE]

ที่มา : กองนโยบายและระบบสารสนเทศ กรมการประกันภัย

สำหรับแนวโน้มปี 2544 และปี 2545 ฝ่ายวิจัยและสถิติ บริษัท ไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด
(มหาชน) (THAIRE) ได้คาดการณ์ว่าธุรกิจประกันวินาศภัยในปี 2544 และปี 2545
จะมีเบี้ยประกันภัยโดยตรงรวมทั้งสิ้นประมาณ 51,290 และ 48,763 ถึง 52,272 ล้านบาท
ตามลำดับ คิดเป็นอัตราการขยายตัวร้อยละ 5.4 และร้อยละ –4.9 ถึงร้อยละ 1.9 ตามลำดับ
จากประมาณการ จะเห็นได้ว่าการประกันอัคคีภัยมีการขยายตัวน้อยที่สุด เนื่องจากฝ่ายวิจัยและสถิติ
THAIRE เชื่อว่า
การประกันอัคคีภัยจะถึงจุดอิ่มตัวทางเทคนิคหากการหาลูกค้าใหม่มีน้อยและไม่ทันกับการที่ลูกค้าโดยเฉพาะรายใหญ่ที่ทยอยเปลี่ยนไปเป็นการเอาประกันภัยคุ้มครองความเสี่ยงภัยทุกชนิด
(Industrial All Risk) แทน
ทั้งนี้เป็นไปตามกลไกตลาดที่ราคาของการประกันภัยคุ้มครองความเสี่ยงภัยทุกชนิดมักจะต่ำกว่าและมีความคุ้มครองที่กว้างขวางกว่า
นอกจากนี้แล้ว กรมการประกันภัยได้ปรับปรุงพิกัดอัตราเบี้ยประกันอัคคีใหม่ ซึ่งได้เริ่มใช้ในไตรมาสที่
4 ของปี 2544 ซึ่งจะส่งผลกระทบให้เบี้ยประกันภัยลดลงไปได้อีกถึงประมาณร้อยละ –8.60
สำหรับธุรกิจที่คาดว่าน่าจะมีการขยายตัวมากที่สุด คือ การประกันภัยรถยนต์
ซึ่งคาดว่าจะมีอัตราการขยายตัวประมาณร้อยละ 1.9 ถึงร้อยละ 3.9

[TABLE]

ที่มา : ฝ่ายวิจัยและสถิติ บริษัท ไทยรับประกันภัยต่อ จำกัด (มหาชน)

หมายเหตุ : E หมายถึง ค่าประมาณการ และ F หมายถึง ค่าพยากรณ์

  3.2.3 กลยุทธ์การแข่งขัน

เนื่องจากในปัจจุบัน สภาวะการแข่งขันในธุรกิจประกันวินาศภัยเป็นไปอย่างรุนแรง บริษัทฯ
จึงได้กำหนด กลยุทธ์ต่างๆ เพื่อใช้ในการแข่งขัน ซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้

1.  การเพิ่มความหลากหลายของสินค้า

บริษัทฯ พยายามที่จะเพิ่มประเภทสินค้าหรือบริการใหม่ๆ
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าให้ได้มากที่สุด กล่าวคือ บริษัทฯ
มีการคิดค้นและเสนอแผนประกันภัยแบบพิเศษให้แก่ลูกค้าเพื่อเป็นการจูงใจอย่างสม่ำเสมอ เช่น
บริษัทฯ ได้ออกแผนการประกันภัยแบบพิเศษสำหรับการประกันภัยรถยนต์ หรือที่เรียกว่า
“แผนไกรทอง 3” เพื่อให้ความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. และความคุ้มครองประเภท 3 นอกจากนี้
บริษัทฯ ยังได้ออกแผนการประกันภัยแบบพิเศษสำหรับบ้านหรืออาคารเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย
หรือที่เรียกว่า “แผนเจ้าบ้านเป็นสุข” เพื่อให้ความคุ้มครองกรณีที่อาคาร เฟอร์นิเจอร์
ได้รับความเสียหายจากไฟไหม้ ฟ้าผ่า การระเบิด รวมถึงค่าเช่าที่อยู่อาศัยใหม่ชั่วคราว
รวมถึงกรณีที่ทรัพย์สินถูกโจรกรรม

2.  การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับนายหน้าและตัวแทน

บริษัทฯ ไม่เพียงที่จะรักษาความสัมพันธ์กับนายหน้าและตัวแทนรายเก่าไว้เท่านั้น แต่บริษัทฯ
ยังพยายามที่จะหานายหน้าและตัวแทนรายใหม่เพิ่มมากขึ้นอีกด้วย
เพื่อเป็นการเพิ่มช่องทางในการขยายฐานลูกค้าใหม่ให้แก่บริษัทฯ อย่างไรก็ตาม
ในการรับขึ้นทะเบียนนายหน้าและตัวแทนรายใหม่นั้น บริษัทฯ
ได้มีการกำหนดคุณสมบัติของผู้ที่จะสามารถมาขึ้นทะเบียนเป็นนายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
อย่างชัดเจนและรัดกุม ทั้งนี้เพื่อช่วยให้บริษัทฯ
สามารถคัดเลือกนายหน้าและตัวแทนที่มีความน่าเชื่อถือและมีประวัติดี

  3. การมุ่งเน้นในด้านคุณภาพของการให้บริการ

คุณภาพในการให้บริการถือเป็นปัจจัยที่สำคัญประการหนึ่งในการที่ลูกค้าจะตัดสินใจว่าจะเลือกเอาประกันกับบริษัทประกันภัยใด
ทั้งนี้เนื่องจากบริษัทประกันทุกแห่งต่างก็มีความคุ้มครองพื้นฐานในการรับประกันวินาศภัยทุกประเภทที่ไม่แตกต่างกัน
ดังนั้น บริษัทฯ จึงให้ความสำคัญเรื่องการให้บริการที่สะดวก รวดเร็ว
และเป็นธรรมแก่ลูกค้าทั้งในด้านการรับประกันภัย การชดใช้ค่าสินไหมทดแทน การรับแจ้งเหตุ
รวมถึงการส่งเจ้าหน้าที่ออกไปสำรวจความเสียหายในกรณีที่เกิดวินาศภัย
เพื่อให้ลูกค้าเกิดความประทับใจและรักษาฐานลูกค้าเก่าให้เอาประกันภัยอย่างต่อเนื่อง
รวมทั้งเป็นการจูงใจให้ลูกค้ารายใหม่เข้ามาเอาประกันกับบริษัทฯ เพิ่มมากขึ้น โดยบริษัทฯ
มีการจัดตั้ง Call Center
เพื่อให้ผู้เอาประกันภัยหรือผู้ที่สนใจสามารถโทรศัพท์เข้ามาสอบถามข้อมูลต่างๆ ได้ที่ศูนย์ Hot-line
1352 ตลอด 24 ชั่วโมง

นอกเหนือจากนี้ บริษัทฯ ยังได้มุ่งเน้นที่จะทำการฝึกอบรมพนักงานของบริษัทฯ รวมทั้งนายหน้าและ
ตัวแทนให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับธุรกิจประกันวินาศภัยเป็นอย่างดี
และสามารถให้คำปรึกษาและคำแนะนำแก่ลูกค้าได้อย่างมี
ประสิทธิภาพอันจะเป็นการเสริมสร้างภาพพจน์ที่ดีของบริษัทฯ อีกด้วย

  4. การมีเครือข่ายในการให้บริการที่ครอบคลุม

ปัจจุบัน บริษัทฯ มีสาขาและศูนย์บริการทั้งสิ้น 31 แห่ง ที่สามารถให้บริการแก่ลูกค้าในเขตพื้นที่ต่างๆ
ทั่วประเทศ
ซึ่งผู้เอาประกันภัยสามารถดำเนินการแจ้งอุบัติเหตุรวมทั้งรับค่าสินไหมทดแทนได้จากเจ้าหน้าที่สินไหมของบริษัทฯ
ที่ประจำอยู่ ณ ศูนย์บริการแต่ละแห่ง โดยไม่ต้องเดินทางมาติดต่อยังสำนักงานใหญ่ ดังนั้น
จึงถือว่าเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ผู้เอาประกันในการใช้บริการของบริษัทฯ นอกจากนี้
ลูกค้าหรือผู้เอาประกันภัยยังสามารถใช้บริการจากระบบอินเตอร์เน็ตผ่านเวบไซท์ของบริษัทฯ
www.thai-setakij.com เพื่อการรับประกันภัย การแจ้งสินไหม
การสอบถามรูปแบบกรมธรรม์ที่บริษัทฯ ให้บริการและ ข้อมูลอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง

  5. การขยายพันธมิตรทางธุรกิจ

จากการที่รัฐบาลมีนโยบายการเปิดเสรีธุรกิจประกันภัย
ทำให้ผู้ประกอบการธุรกิจประกันภัยในประเทศต่างก็ต้องปรับตัวเพื่อรองรับการแข่งขันที่จะเกิดขึ้น
ตามที่ได้กล่าวมาแล้วว่าบริษัทประกันภัยต่างชาติมีความได้เปรียบผู้ประกอบการในประเทศทั้งในด้านเทคโนโลยีและฐานะทางการเงินที่แข็งแกร่ง
ดังนั้นการเข้ามาดำเนินธุรกิจของบริษัทประกันภัยต่างชาติทำให้
ผู้ประกอบการในประเทศต้องเตรียมความพร้อมในด้านต่างๆ
เพื่อรองรับการแข่งขันทางด้านราคาและการให้บริการ ซึ่งบริษัทฯ
ก็ได้ตระหนักถึงภาวะการแข่งขันดังกล่าว บริษัทฯ
จึงได้มีการหาพันธมิตรทางธุรกิจเพื่อให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเอาประกันภัยต่อ
และการแลกเปลี่ยนข่าวสารข้อมูลระหว่างกัน

4.  นโยบายราคา

นโยบายการกำหนดราคาของบริษัทฯ ซึ่งได้แก่
การกำหนดค่าเบี้ยประกันภัยสำหรับการรับประกันภัยแต่ละประเภทของบริษัทฯ มีดังนี้

1.  การประกันอัคคีภัย

บริษัทฯ กำหนดค่าเบี้ยประกันสำหรับการประกันอัคคีภัย โดยใช้พิกัดอัตราเบี้ยประกันภัย
ซึ่งกำหนดโดยกรมการประกันภัย ยกเว้นงานที่มีทุนประกันภัยสูง บริษัทฯ
อาจขออัตราเบี้ยประกันพิเศษจากกรมการประกันภัยเป็นรายๆ ไป ทั้งนี้
ต้องเป็นไปตามเงื่อนไขที่กรมการประกันภัยกำหนด

2.  การประกันภัยการขนส่งสินค้าทางทะเล

บริษัทฯ
จะเป็นผู้กำหนดอัตราค่าเบี้ยประกันภัยสำหรับการประกันภัยการขนส่งสินค้าทางทะเลให้เหมาะสมสอดคล้องกับสภาพของความเสี่ยงภัย
โดยพิจารณาจากปัจจัยต่างๆ ได้แก่ ลักษณะของตัวสินค้า การบรรจุหีบห่อ เส้นทางการ ขนส่ง
พาหนะที่ใช้ในการขนส่ง และมูลค่าของการเอาประกันภัย เป็นต้น

3.  การประกันภัยรถยนต์

    1.  การประกันภัยภาคบังคับ

กรมการประกันภัยได้กำหนดค่าเบี้ยประกันภัยสำหรับรถแต่ละประเภทที่ทำประกันภาคบังคับไว้
ซึ่งบริษัทประกันวินาศภัยทุกแห่งจะต้องใช้อัตราเดียวกัน

2.  การประกันภัยภาคสมัครใจ

บริษัทฯ กำหนดค่าเบี้ยประกันภัยสำหรับการประกันภัยภาคสมัครใจ
ตามอัตราเบี้ยประกันภัยพื้นฐานที่กำหนดโดยกรมการประกันภัย นอกจากนี้ บริษัทฯ
ได้กำหนดค่าเบี้ยประกันภัยเพิ่มกรณีผู้เอาประกันภัยต้องการความคุ้มครองความเสียหายที่เกินกว่าความคุ้มครองพื้นฐานที่กรมการประกันภัยกำหนด

4.  การประกันภัยเบ็ดเตล็ด

ค่าเบี้ยประกันสำหรับการประกันภัยเบ็ดเตล็ด เป็นอีกประเภทหนึ่งที่บริษัทฯ
จะเป็นผู้กำหนดอัตราค่าเบี้ยประกันภัย โดยพิจารณาจากลักษณะของภัยที่เอาประกัน

  3.2.5 ช่องทางการจำหน่าย

ช่องทางการจำหน่ายของบริษัทฯ ประกอบด้วย

1.  การขายโดยตรงกับลูกค้า

บริษัทฯ มีเจ้าหน้าที่การตลาดที่ทำหน้าที่ในการติดต่อและให้บริการแก่ลูกค้า และในบางครั้งลูกค้าอาจ
ติดต่อเข้ามาโดยตรงซึ่งส่วนใหญ่เป็นลูกค้าที่มีความสัมพันธ์ที่ดีและได้เอาประกันภัยไว้กับบริษัทฯ
มาเป็นเวลานาน และมีจำนวนทุนประกันภัยไม่มากนัก บริษัทฯ
มีรายได้ค่าเบี้ยประกันภัยจากการขายโดยตรงประมาณร้อยละ 20 ของเบี้ยประกันภัยรวมในแต่ละปี

2.  การขายผ่านนายหน้าและตัวแทน

นายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
นับว่าเป็นผู้ที่มีบทบาทอย่างมากต่อการขยายตลาดและการให้บริการแก่ผู้เอาประกันโดยตรง บริษัทฯ
จึงให้ความสำคัญอย่างมากในการคัดเลือกและแต่งตั้งนายหน้าและตัวแทน
หากนายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
สามารถให้บริการรวมทั้งคำแนะนำที่เหมาะสมและเป็นประโยชน์แก่ลูกค้าผู้เอาประกันมากที่สุด
ก็จะเป็นการช่วยส่งเสริมภาพพจน์ของบริษัทฯ ได้เป็นอย่างดี

ช่องทางการจำหน่ายนี้ถือว่าเป็นช่องทางที่สามารถทำรายได้ให้แก่บริษัทฯ มากที่สุด
โดยมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 60 ของเบี้ยประกันภัยรวมในแต่ละปี ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544
บริษัทฯ มีนายหน้าและตัวแทนที่ประจำอยู่ในกรุงเทพและต่างจังหวัดรวมทั้งสิ้นจำนวน 1,390 ราย
ในช่วงเวลา 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทฯ มีเบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่ได้รับผ่านตัวแทนรายหนึ่งใน
สัดส่วนประมาณร้อยละ 60 ของเบี้ยประกันภัยรถยนต์รวม หรือประมาณร้อยละ 45
ของเบี้ยประกันภัยรับรวมทั้งหมดของบริษัทฯ อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
ได้พยายามที่จะลดการพึ่งพิงตัวแทนรายดังกล่าว โดยบริษัทฯ
ได้ทำการเพิ่มจำนวนนายหน้าและตัวแทนอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับบริษัทฯ
มีนโยบายที่จะขยายศูนย์บริการให้ครอบคลุมพื้นที่ต่างๆ เพิ่มมากขึ้น
ทำให้สัดส่วนเบี้ยประกันภัยที่บริษัทฯ ได้รับจากตัวแทนรายดังกล่าวลดลงเหลือร้อยละ 57.09
ของเบี้ยประกันภัยรถยนต์รวม และร้อยละ 42.15 ของเบี้ยประกันภัยรับรวมทั้งหมดของบริษัทฯ ในปี
2544

3.  การขายผ่านสถาบันการเงิน

บริษัทฯ จะมีทีมงานในการติดต่อรับประกันภัยจากสถาบันการเงินต่างๆ เช่น ธนาคาร บริษัทเงินทุน
บริษัทเช่าซื้อ เป็นต้น ส่วนใหญ่เป็นการรับประกันภัยงานสินเชื่อประเภทต่างๆ ได้แก่
สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ สินเชื่อเพื่อการเคหะ เป็นต้น
การรับประกันภัยประเภทนี้จะกำหนดให้สถาบันการเงินเป็นผู้รับผลประโยชน์ บริษัทฯ
มีรายได้ค่าเบี้ยประกันภัยจากการขายผ่านสถาบันการเงินประมาณร้อยละ 20
ของเบี้ยประกันภัยรวมในแต่ละปี

1.  การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

    1.  แหล่งที่มาของเงินทุน

แหล่งที่มาของเงินทุนของบริษัทฯ สามารถแบ่งได้ดังนี้

1.  รายได้จากการรับประกันภัย ซึ่งถือเป็นแหล่งเงินทุนที่สำคัญของบริษัทฯ โดยบริษัทฯ
    จะนำเงินที่ได้รับจากการดำเนินงานส่วนที่เหลือหลังจากหักค่าใช้จ่ายต่างๆ
    ไปลงทุนตามเงื่อนไขที่กรมการประกันภัยกำหนดเพื่อให้ได้ผลตอบแทนเพิ่มขึ้น

2.  เงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน บริษัทฯ
    ได้ทำสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีไว้กับธนาคารพาณิชย์สำหรับใช้ในกรณีฉุกเฉินที่ทำให้บริษัทฯ
    ไม่สามารถจัดหาเงินมาชำระได้ทัน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ
    มีวงเงินเบิกเกินบัญชีที่ทำไว้กับธนาคารพาณิชย์รวมทั้งสิ้นจำนวน 102.50 ล้านบาท
    โดยมียอดเงินกู้คงค้างทั้งสิ้นจำนวน 4.25 ล้านบาท

3.  เงินทุนจากส่วนของผู้ถือหุ้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ มีส่วนของผู้ถือหุ้นทั้งสิ้น
    322.16 ล้านบาท

    1.  นโยบายและขั้นตอนการรับประกันภัย

(ก) นโยบายในการรับประกันภัย

หลักเกณฑ์ที่บริษัทฯ ใช้ในการพิจารณารับประกันภัยประกอบด้วย

1.  ลักษณะของการเสี่ยงภัย

ขั้นตอนแรกในการพิจารณารับประกันภัย บริษัทฯ จะพิจารณาจากลักษณะของ

การเสี่ยงภัย ซึ่งจะแตกต่างกันตามประเภทของการประกันวินาศภัย ทั้งนี้ ปัจจัยต่างๆ
ที่จะนำมาพิจารณาสามารถ

สรุปได้ดังนี้

+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| การประกันอัคคีภัย  | การ            | ก              | กา              |
|                | ประกันภัยการขนส่ง | ารประกันภัยรถยนต์ | รประกันภัยเบ็ดเตล็ด |
|                | สินค้าทางทะเล    |                |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| -   สภ         | -   ล          | -   ประเภ      | -               |
| าพแวดล้อมของทรัพ | ักษณะของสินค้าที่ทำ | ทของการใช้รถยนต์ |    ลักษณะของภัยที่จ |
| ย์สินที่เอาประกันภัย |     ประกันภัย    |                | ะทำประกันให้เหมาะ |
|     เช่น        |                | -   อายุกา      | สมกับประเภทของกา |
|     พิจารณาว่าทร | -   ล          | รใช้งานของรถยนต์ | รประกันภัยเบ็ดเตล็ด |
| ัพย์สินที่เอาประกันภ | ักษณะบรรจุภัณฑ์ของ |                |                 |
| ัยนั้นตั้งอยู่โดดเดี่ยว |                | -   ยี่ห         | -               |
|                | สินค้าที่ทำประกันภัย | ้อและรุ่นของรถยนต์ |  ตัวผู้เอาประกันภัย/ |
| หรือตั้งอยู่ในสถานที่ |                |                | ทรัพย์สินที่เอาประกัน |
|     ที่มีทร       | -   เ          | -              |                 |
| ัพย์สินอื่นอยู่รอบข้าง | ส้นทางในการขนส่ง |   ขนาดของรถยนต์ | -               |
|     ซึ่งหากมีทร   |                |                |  สถานที่ตั้งและสภาพ |
| ัพย์สินอื่นอยู่รอบข้าง | ลักษณะของเมืองท่า | -   อายุของผู้ขับขี่ |     แวดล้อ       |
|     โอกา       |     และยา      |                | มของภัยที่เอาประกัน |
| สที่อัคคีภัยจะลุกลาม | นพาหนะที่ใช้ในการ | -   ประวัติการเ  |                 |
| มายังทรัพย์สินที่เอา |     ขนส่ง       | กิดอุบัติเหตุของรถย |                 |
| ประกันก็จะมีมากขึ้น |                | นต์ที่จะทำประกันภัย |                 |
|     เป็นต้น      | -   มูลค่าขอ     |                |                 |
|                | งสินค้าที่เอาประกัน |                |                 |
| -   ลักษ        |                |                |                 |
| ณะของสิ่งปลูกสร้าง |                |                |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+

  2. ความสามารถในการรับประกันภัยของบริษัทฯ

เนื่องจากการประกันภัยถูกควบคุมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งมีข้อกำหนดว่า
บริษัทประกันวินาศภัยไม่สามารถรับประกันวินาศภัยโดยมีจำนวนเงินเอาประกันภัยรายหนึ่งเกินกว่าร้อยละ
10 ของเงินกองทุน ดังนั้น
ในการพิจารณารับประกันภัยในกรณีที่จำนวนงินเอาประกันภัยของผู้เอาประกันภัยรายใดรายหนึ่งเกินว่าจำนวนที่กำหนดไว้
บริษัทฯ จะไม่สามารถรับประกันภัยดังกล่าวได้ไว้เองทั้งหมด บริษัทฯ
จะต้องทำการเอาประกันภัยต่อให้แก่บริษัทประกันวินาศภัยอื่น

  3. สถิติของการเกิดความเสียหายในอดีต

เพื่อให้ทราบความเป็นไปได้ของการเกิดความเสียหายจากภัยที่บริษัทฯ รับประกันภัยไว้ บริษัทฯ
จะต้องพิจารณาจากข้อมูลสถิติของการเกิดความเสียหายของภัยประเภทเดียวกันหรือใกล้เคียงกันที่ผ่านมาในอดีต
ทั้งนี้ เพื่อเป็นข้อมูลเบื้องต้นในการประเมินความเสี่ยงของบริษัทฯ ในการที่จะรับงานประกันภัยนั้นๆ

(1) สรุปขั้นตอนในการรับประกันภัย

พนักงานของบริษัทฯ ตัวแทนและนายหน้าประกันวินาศภัย

ทำการติดต่อกับลูกค้า

วิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับการประกันภัย ได้แก่ ลักษณะภัย

สถานที่ตั้ง ลักษณะของสิ่งปลูกสร้าง มูลค่าของทรัพย์สิน เป็นต้น

ศึกษาประวัติการเรียกร้องค่าเสียหายในอดีต

ทำการสำรวจภัย สำหรับกรณีที่เป็นการรับประกัน

โครงการขนาดใหญ่

ประเมินค่าความเสียหายสูงสุดที่อาจเกิดขึ้น

พิจารณากำหนดอัตราเบี้ยประกันภัยตามประเภทของการ

ประกันวินาศภัย

พิจารณากระจายความเสี่ยงภัยในกรณีที่ไม่สามารถรับประกัน

ได้เต็มตามมูลค่าของกรมธรรม์

ดำเนินการขออนุมัติตามอำนาจในการรับประกันภัยของ

เจ้าหน้าที่ในแต่ละระดับ

เมื่อจัดเตรียมกรมธรรม์เสร็จเรียบร้อยแล้ว จะจัดส่งให้แก่ลูกค้า

หรือตัวแทนและนายหน้าเพื่อจัดส่งให้แก่ลูกค้า แล้วแต่กรณี

1.  การกำหนดทุนประกันภัย

+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| การประกันอัคคีภัย  | การประกันภัยการข | ก              | กา              |
|                | นส่งสินค้าทางทะเล | ารประกันภัยรถยนต์ | รประกันภัยเบ็ดเตล็ด |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| กำหนดตา        | -              | ประมาณร้อยละ 80 | ขึ้นอยู่กับประเภท    |
| มมูลค่าของทรัพย์สิน | กา             | ขอ             | และเงื่อน         |
| ที่เอาประกัน ณ    | รรับประกันภัยสินค้า | งราคาซื้อขายในปัจ | ไขของการประกันภัย |
| วันที่ทำประกัน     |                | จุบันของรถแต่ละคัน |                 |
| โดยกำหนดจาก    | บริษัทฯ          |                |                 |
| ราคาสิ่งปลูกสร้างต | จ              |                |                 |
| ่อตารางเมตรตามล | ะกำหนดทุนประกันภ |                |                 |
| ักษณะของสิ่งปลูกสร | ัยไว้ประมาณร้อยละ |                |                 |
| ้างและวัสดุตามที่ระ | 110            |                |                 |
| บุไว้ในคู่มือการรับป | ของมูลค่าของสินค้า |                |                 |
| ระกันภัยซึ่งจัดทำโด | (C&F)          |                |                 |
| ยกรมการประกันภัย | ตามที่ระบ        |                |                 |
|                | ุไว้ในใบกำกับสินค้า |                |                 |
|                |                |                |                 |
|                | -              |                |                 |
|                | การ            |                |                 |
|                | รับประกันภัยตัวเรือ |                |                 |
|                |                |                |                 |
|                | บริษัทฯ          |                |                 |
|                | กำหนดทุน        |                |                 |
|                | ประกันสำหรับตัวเร |                |                 |
|                | ือตามราคาซื้อขายใ |                |                 |
|                | นปัจจุบันของเรือแต่ |                |                 |
|                |                |                |                 |
|                | ละลำ           |                |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+

2.  นโยบายการชดใช้ค่าสินไหมทดแทน

เมื่อวินาศภัยที่เกิดขึ้นเป็นผลโดยตรงจากภัยที่รับประกันไว้ บริษัทฯ
จะชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้มีสิทธิได้รับค่าสินไหมทดแทนตามความเสียหายที่แท้จริง
ซึ่งผู้มีสิทธิได้รับค่าสินไหมทดแทน หมายความรวมถึง ผู้เอาประกัน ผู้รับผลประโยชน์ หรือคู่กรณี

เจ้าหน้าที่สินไหมทดแทนของบริษัทฯ
จะเป็นผู้ที่รับผิดชอบดำเนินการในเรื่องการประเมินและสำรวจภัย
การตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลและเอกสารที่เกี่ยวข้อง
รวมทั้งการพิจารณาข้อเท็จจริงกรณีมีข้อสงสัย ทั้งนี้
หากความเสียหายที่เกิดขึ้นมีสาเหตุมาจากภัยทั่วไป เช่น ภัยจากรถชน ภัยจากไฟไหม้บ้านที่อยู่อาศัย
เป็นต้น บริษัทฯ จะใช้เจ้าหน้าที่ประเมินของบริษัทฯ เอง ยกเว้นในกรณีที่ค่าเสียหายมีจำนวนสูง
ซึ่งส่วนใหญ่จะมีข้อมูลหรือรายละเอียดที่เกี่ยวข้องและซับซ้อนมาก
จึงต้องใช้เวลาในการดำเนินการมาก
หรือต้องการผู้ที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษเฉพาะด้านในการประเมิน บริษัทฯ
จะว่าจ้างผู้สำรวจภัยและประเมินค่า สินไหมทดแทนอิสระมาดำเนินการแทนบริษัทฯ
โดยผู้สำรวจภัยและประเมินค่าสินไหมทดแทนจะต้องเสนอรายงานให้แก่บริษัทฯ เพื่อพิจารณาต่อไป

วิธีการทั่วไปที่บริษัทฯ ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกัน ประกอบด้วย

(1) การซ่อมแซม วิธีนี้ใช้สำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้นเพียงบางส่วนกับทรัพย์ที่เอาประกันภัย
    และอยู่ในวิสัยที่จะซ่อมแซมให้กลับคืนสู่สภาพเดิมได้

(2) การชดใช้เป็นตัวเงิน กรณีอื่นๆ ที่ไม่อาจซ่อมแซมได้ หรือกรณีที่ผู้เอาประกันเรียกร้อง บริษัทฯ
    จะชดใช้เป็นตัวเงิน

เนื่องจากธุรกิจรับประกันภัยรถยนต์ เป็นธุรกิจที่สร้างรายได้หลักให้แก่บริษัทฯ
จึงมีปริมาณงานมากกว่าการ รับประกันภัยประเภทอื่นอย่างมาก
ประกอบกับเป็นการรับประกันภัยที่มีความเสียหายเกิดขึ้นเป็นประจำทุกวัน บริษัทฯ
จึงมีการแยกเป็นฝ่ายสินไหมรถยนต์ขึ้นมาเพื่อรับผิดชอบงานดังกล่าวโดยเฉพาะ ทั้งนี้
เพื่อควบคุมให้ขั้นตอนต่างๆ เป็นไปด้วยความถูกต้อง เป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย
ขอบเขตความรับผิดชอบของฝ่ายสินไหมรถยนต์เริ่มต้นตั้งแต่ การรับแจ้งเหตุ การตรวจสอบอุบัติเหตุ
การควบคุมราคา การติดต่อกับโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาลต่างๆ (กรณีที่มีผู้บาดเจ็บ)
ไปจนถึงการชำระเงินให้แก่ผู้เอาประกันภัย อู่ซ่อม รถยนต์ หรือโรงพยาบาล

  3.3.5 นโยบายการจัดสรรเงินสำรองต่างๆ

เบี้ยประกันภัยที่บริษัทฯ รับจากผู้เอาประกันภัยเป็นการรับล่วงหน้า
และมีภาระผูกพันที่จะต้องชดใช้เงินตามสัญญาหรือค่าสินไหมทดแทนตราบเท่าที่กรมธรรม์ยังมีผลบังคับอยู่
กฎหมายจึงกำหนดให้บริษัทฯ
ต้องจัดสรรเบี้ยประกันภัยจำนวนหนึ่งเป็นเงินสำรองไว้สำหรับชดใช้หนี้สินที่มีต่อผู้เอาประกันภัยตามที่กำหนดไว้ในมาตรา
23 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 เงินสำรองที่บริษัทฯ
ต้องทำการสำรองตามกฎหมายสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้

(1) เงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ถือเป็นรายได้ หรือ เงินสำรองเพื่อการเสี่ยงภัย

วิธีการตั้งสำรองเพื่อการเสี่ยงภัยมี 2 วิธี คือ

1.  วิธีที่กรมการประกันภัยกำหนด

กรมการประกันภัยกำหนดให้บริษัทประกันวินาศภัยจัดสรรเงินสำรองเพื่อการเสี่ยงภัยจาก
เบี้ยประกันภัยรับสุทธิ ตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

1.  การประกันภัยการขนส่งเฉพาะเที่ยว ให้จัดสรรไว้เต็มตามจำนวนเบี้ยประกันภัยในรอบ
    90วันนับย้อนหลังจากวันจัดสรร

2.  การประกันภัยอุบัติเหตุการเดินทาง ให้จัดสรรไว้เต็มตามจำนวนเบี้ยประกันภัยในรอบ 30
    วันนับย้อนหลังจากวันจัดสรร

3.  การประกันภัยประเภทอื่นนอกจาก 1.1 และ 1.2
    ให้จัดสรรไว้ไม่น้อยกว่าจำนวนที่คำนวณโดยวิธีเศษหนึ่งส่วนยี่สิบสี่ (1/24^(th) System)

2.  วิธีที่กรมสรรพากรกำหนด

กรมสรรพากรกำหนดให้บริษัทประกันวินาศภัยบันทึกเงินสำรองเพื่อการเสี่ยงภัยในอัตราร้อยละ 40
ของเบี้ยประกันภัยสุทธิ
ซึ่งวิธีนี้เป็นวิธีการบัญชีที่รับรองทั่วไปและเป็นวิธีเดียวกับการคำนวณภาษีเงินได้ตามประมวลรัษฎากร

ในการตั้งเงินสำรองเพื่อการเสี่ยงภัยของบริษัทฯ ที่แสดงไว้ในงบการเงิน บริษัทฯ
ใช้วิธีการจัดสรรตามเกณฑ์ที่กรมสรรพากรกำหนด โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ
มีเงินสำรองสำหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ถือเป็นรายได้จำนวน 264.15 ล้านบาท

(2) เงินสำรองสำหรับค่าสินไหมทดแทน

กรมการประกันภัยกำหนดให้บริษัทประกันวินาศภัยจัดสรรเงินสำรองสำหรับค่าสินไหมทดแทนตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้

1.  ในกรณีที่ได้ตกลงจำนวนค่าสินไหมทดแทนไว้แล้ว
    ให้จัดสรรไว้ไม่น้อยกว่าจำนวนค่าสินไหมที่ได้ตกลงไว้แล้วนั้น

2.  ในกรณีที่ยังไม่ได้ตกลงจำนวนค่าสินไหมทดแทน
    ให้จัดสรรไว้ไม่น้อยกว่าจำนวนค่าสินไหมทดแทนบริษัทประเมินไว้
    แต่ไม่เกินจำนวนเงินจำกัดความรับผิดตามสัญญาประกันภัย

3.  นอกจากการจัดสรรตาม 1. และ 2. แล้ว ทุกสิ้นเดือน ให้จัดสรรไว้อีกไม่น้อยกว่าร้อยละ
    2.5 ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิย้อนหลัง 12 เดือน สำหรับค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้นแล้ว
    แต่ยังไม่ได้มีการรายงานให้บริษัททราบ (IBNR – Incurred But Not Report)
    ซึ่งการจัดสรรเงินสำรองดังกล่าว ได้มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2545 ที่ผ่านมา

  3.3.6 เงินลงทุน

การบริหารการลงทุนของบริษัทฯ จะขึ้นอยู่กับกระแสเงินสด (Cash Flow) เป็นหลัก
โดยฝ่ายบัญชีและการเงินจะพิจารณาจากกระแสเงินสดรับและกระแสเงินสดจ่ายของบริษัทฯ
หากมีเงินส่วนเกินจึงจะนำเงินส่วนเกินนี้ไปลงทุน ทั้งนี้ จะต้องเป็นไปตามที่ประกาศกระทรวงพาณิชย์
เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย
โดยพิจารณากระจายความเสี่ยงให้เป็นไปอย่างเหมาะสม

เนื่องจากพอร์ตการลงทุนของบริษัทฯ มีขนาดไม่ใหญ่มากนัก บริษัทฯ
จึงไม่มีการจัดตั้งฝ่ายการลงทุนขึ้นมาเพื่อดูแลเกี่ยวกับการลงทุนของบริษัทฯ โดยบริษัทฯ
ได้มอบหมายหน้าที่ในการดำเนินการเกี่ยวกับการลงทุนให้แก่ผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงิน
เมื่อผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงินได้รับข้อมูล ข่าวสาร
รวมถึงบทวิเคราะห์หลักทรัพย์จากสถาบันการเงินต่างๆ เช่น ธนาคาร บริษัทหลักทรัพย์ เป็นต้น
เกี่ยวกับการออกและเสนอขายหลักทรัพย์หรือตราสารประเภทต่างๆ
จะทำการวิเคราะห์ถึงผลตอบแทนที่จะได้รับ
หลังจากที่ทำการวิเคราะห์แล้วหากเป็นการลงทุนที่น่าสนใจ
ผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงินก็จะนำเสนอประธานกรรมการบริหารของบริษัทฯ เพื่อพิจารณาตัดสินใจ

บริษัทฯ จะพิจารณาลงทุนส่วนหนึ่งในหลักทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูงสามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ง่าย
เช่น ตั๋วสัญญาใช้เงิน เงินฝากธนาคาร เป็นต้น เนื่องจากบริษัทฯ
จะต้องสำรองเงินไว้เพื่อใช้จ่ายในการดำเนินงานประจำวัน ได้แก่ ค่าสินไหมทดแทน
ค่าจ้างและบำเหน็จ รวมทั้งค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานต่างๆ นอกจากนี้ บริษัทฯ
จะพิจารณาลงทุนในหลักทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนที่ค่อนข้างคงที่แน่นอน เช่น พันธบัตรรัฐบาล/รัฐวิสาหกิจ
หุ้นกู้ เป็นต้น ส่วนที่เหลือ บริษัทฯ จะพิจารณาลงทุนในบริษัทต่างๆ
ที่อยู่นอกตลาดหลักทรัพย์หากพิจารณาเห็นว่าเป็นบริษัทที่มีศักยภาพ
หรืออาจลงทุนในบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
ซึ่งระยะหลังเนื่องจากสภาวะการซื้อขายหลักทรัพย์อยู่ในช่วงซบเซา บริษัทฯ
จึงมีนโยบายจำกัดการลงทุนในหลักทรัพย์ประเภทนี้โดยจะหันไปลงทุนในหลักทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนที่คงที่แน่นอนเพิ่มมากขึ้น

เงินลงทุนในสินทรัพย์ลงทุนของบริษัทฯ ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา สามารถสรุปได้ดังนี้

[TABLE]

นโยบายในการตั้งสำรองค่าเผื่อการด้อยค่าของเงินลงทุน

ในการตั้งสำรองค่าเผื่อการด้อยค่าของเงินลงทุน บริษัทฯ ได้ปฏิบัติตามมาตรฐานการบัญชีฉบับที่ 36
เรื่องการด้อยค่าของทรัพย์สิน โดยบริษัทฯ ได้แบ่งเงินลงทุนเป็น 2 ประเภท คือ
หลักทรัพย์เพื่อค้าซึ่งเป็นเงินลงทุนในหลักทรัพย์ระยะสั้น โดยมุ่งหวังกำไรจากการขายหลักทรัพย์
และหลักทรัพย์เผื่อขายซึ่งเป็นเงินลงทุนในหลักทรัพย์ระยะยาวโดยมุ่งหวังดอกเบี้ยและ/หรือเงินปันผล

สำหรับหลักทรัพย์เพื่อค้า บริษัทฯ บันทึกเงินลงทุนตามราคาตลาด ณ วันสิ้นงวดบัญชี
โดยจะบันทึกรับรู้กำไร/ ขาดทุนจากเงินลงทุนในหลักทรัพย์ทันทีในงวดนั้นๆ
และสำหรับหลักทรัพย์เผื่อขายนั้น บริษัทฯ จะแบ่งหลักทรัพย์ออกเป็น 2 ประเภท คือ
หลักทรัพย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ บริษัทฯ จะบันทึกเงินลงทุนตามราคาตลาด ณ
วันสิ้นงวดบัญชี และหลักทรัพย์ที่ไม่ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ บริษัทฯ
จะบันทึกเงินลงทุนตามมูลค่าตามบัญชีของหลักทรัพย์นั้นๆ ณ วันสิ้นงวดบัญชี
โดยจะพิจารณาตั้งสำรองค่าเผื่อการด้อยค่าเมื่อมูลค่าเงินลงทุนสูงกว่ามูลค่าที่คาดว่าจะได้รับคืน

  3.3.7 ความสามารถในการดำรงเงินกองทุน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 บริษัทฯ มีเงินกองทุนทั้งสิ้น 322.16 ล้านบาท ซึ่งคิดเป็นร้อยละ
48.78 ของเบี้ย ประกันภัยรับสุทธิ จะเห็นได้ว่าบริษัทฯ
ดำรงเงินกองทุนไว้เกินกว่าที่กรมการประกันภัยกำหนดไว้ตามมาตรา 27
แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535
ว่าบริษัทประกันวินาศภัยต้องดำรงไว้ซึ่งเงินกองทุนตลอดเวลาที่ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย
เป็นจำนวนไม่น้อยกว่าร้อยละ 10 ของเบี้ยประกันภัยรับสุทธิที่ได้รับทั้งหมดสำหรับปีปฏิทินที่ล่วงแล้ว
แต่ทั้งนี้ ต้องไม่ต่ำกว่า 30 ล้านบาท

  3.3.8 นโยบายในการบริหารสภาพคล่อง

รายจ่ายของบริษัทฯ สามารถแบ่งได้เป็น 2 ลักษณะ คือ
รายจ่ายที่สามารถประมาณจำนวนเงินและกำหนดวันที่จะต้องชำระเงินได้อย่างแน่นอน เช่น
ค่าจ้างและบำเหน็จ ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานต่างๆ เป็นต้น
และรายจ่ายที่ไม่อาจคาดการณ์ได้ล่วงหน้า ซึ่งหมายถึงค่าสินไหมทดแทน ดังนั้น บริษัทฯ
ต้องทำการจัดสรรเงินไว้เพื่อใช้จ่ายให้สอดคล้องกับรายจ่ายดังกล่าว
โดยหากเป็นรายจ่ายประเภทแรก บริษัทฯ
จะสามารถประมาณและจัดสรรเงินสดรับจากเบี้ยประกันภัย
และผลตอบแทนจากเงินลงทุนให้สอดคล้องกับรายจ่ายดังกล่าวได้อย่างมีประสิทธิภาพ
แต่หากเป็นรายจ่ายประเภทที่สอง บริษัทฯ
จะจัดสรรเงินลงทุนจำนวนหนึ่งเพื่อลงทุนในตราสารทางการเงินระยะสั้นที่สามารถเปลี่ยนเป็นสดได้ทันที
ทั้งนี้เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับรายจ่ายที่ไม่สามารถประมาณการณ์ได้ล่วงหน้า นอกจากนี้
หากเป็นกรณีฉุกเฉินที่บริษัทฯ ไม่สามารถจัดหาเงินได้ทันท่วงที บริษัทฯ
ก็สามารถเบิกใช้วงเงินจากเงินเบิกเกินบัญชีที่ทำไว้กับธนาคารพาณิชย์ได้อีกด้วย