1. ปัจจัยความเสี่ยง

  ก่อนตัดสินใจลงทุนซื้อหุ้นสามัญของบริษัท
  ผู้ลงทุนควรพิจารณาข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยความเสี่ยงตามที่ระบุไว้ในส่วนนี้และข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในเอกสารฉบับนี้อย่างรอบคอบ
  อย่างไรก็ดี นอกเหนือจากปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าวแล้ว
  ยังมีความเสี่ยงอื่นๆที่อาจมีผลกระทบในทางลบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทซึ่งเป็นความเสี่ยงที่ยังไม่อาจคาดการณ์ได้

  ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญประกอบด้วย

1.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับวงจรอุตสาหกรรม (Industry Cycle)

  วงจรอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมแผ่นฟิล์ม PET จะขึ้นอยู่กับผลต่างของราคาแผ่นฟิล์ม PET
  กับราคาของ PTA และ MEG ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  หากช่วงระยะเวลาใดมีความต้องการแผ่นฟิล์ม PET
  สูงก็จะทำให้ผลต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์มกับราคาวัตถุดิบปรับตัวสูงขึ้น
  ทำให้ผู้ประกอบการต่างเร่งขยายกำลังการผลิตเพื่อผลิตสินค้าออกสู่ตลาดมากขึ้น
  ในทางกลับกันหากปริมาณสินค้าที่ผลิตมีมากกว่าความต้องการของตลาดก็ทำให้ราคาจำหน่ายลดลง
  ทำให้ผลต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์มและราคาต้นทุนวัตถุดิบเหลือน้อยลง
  ส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของผู้ประกอบการ
  เพื่อให้เห็นผลกระทบของวงจรอุตสาหกรรมดังกล่าวข้างต้น
  บริษัทจึงนำเสนออัตรากำไรก่อนหักภาษีของบริษัทแม่เปรียบเทียบกับราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET
  และ ราคาวัตถุดิบ ดังนี้

  เปรียบเทียบอัตรากำไรก่อนหักภาษี (Profit before tax/sale) ของบริษัทแม่ (PCL) กับ
  ราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET และ วัตถุดิบ

  []

  []

ที่มา : ข้อมูลจากบริษัท

  จากรูปข้างต้นแสดงให้เห็นว่าในระหว่างปี 2537 – 2539
  เมื่อส่วนต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET กับวัตถุดิบสูง
  บริษัทแม่ก็จะมีอัตรากำไรก่อนหักภาษีสูงถึงร้อยละ 24 - 34 และในทางกลับกันในระหว่างปี
  2540-2543 เมื่อผลต่างของราคาจำหน่ายกับต้นทุนในการผลิตลดต่ำลงอย่างชัดเจน
  อัตรากำไรก่อนหักภาษีของบริษัทแม่ก็จะลดลงเหลือเพียงร้อยละ 1-9 เท่านั้น
  ซึ่งแนวโน้มของวงจรในลักษณะคล้ายคลึงกันดังกล่าวปรากฏให้เห็นในช่วง 5-6 ปีหลัง
  ดังนั้นวงจรการขึ้นลงของอุตสาหกรรมจึงส่งผลกระทบโดยตรงต่อผลประกอบการของผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม
  PET และกลุ่มโพลีเพล็กซ์

  อย่างไรก็ตาม บริษัทมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าว ด้วยการใช้มาตรการดังต่อไปนี้

-   ด้วยการมีประสิทธิภาพในการผลิตในระดับสูงและมาตรการควบคุมต้นทุนการผลิต
    ทำให้บริษัทเชื่อว่าบริษัทเป็นหนึ่งในผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม PET ที่มีต้นทุนต่ำที่สุดรายหนึ่งในโลก
    ซึ่งช่วยให้บริษัทมีผลประกอบการที่ดีกว่าบริษัทอื่นในอุตสาหกรรม
    (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในหัวข้อ 3 การประกอบธุรกิจแต่ละสายผลิตภัณฑ์)

-   นอกเหนือจากการลงทุนเพิ่มสายการผลิตแผ่นฟิล์มเคลือบอลูมิเนียม (metallised film)
    ในประเทศไทยและตุรกีแล้ว บริษัทยังมีโครงการที่จะเพิ่มประเภทความหลากหลายของสินค้า
    รวมถึงการพัฒนาสินค้าที่มีมูลค่าเพิ่ม(valued added films) เช่น
    แผ่นฟิล์มเคลือบอัดขึ้นรูปให้มากขึ้น (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในหัวข้อ 6 โครงการในอนาคต)

-   เนื่องจากกลุ่มโพลีเพล็กซ์มีฐานการผลิตทั้งในอินเดีย ตุรกี และประเทศไทย
    จึงสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าต่างๆในหลายประเทศทั้งในกลุ่มภาคอุตสาหกรรม(industrial)และบรรจุภัณฑ์ชนิดอ่อน
    (flexible packaging) ซึ่งทำให้ความเสี่ยงลดลงและทำให้
    เกิดเสถียรภาพในด้านราคาด้วย

-   บริษัทจะเน้นการพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยการทำวิจัยและพัฒนาและการรับเทคโนโลยีใหม่ๆ
    รวมทั้งสร้างทีมบริการด้านเทคนิคที่แข็งแกร่ง
    ซึ่งจะเป็นสิ่งที่สร้างความแตกต่างระหว่างโพลีเพล็กซ์และคู่แข่ง

    1.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าและวัตถุดิบ

  วัตถุดิบหลักในการผลิตแผ่นฟิล์ม PET คือเม็ดพลาสติก PET (Pet Resin) ซึ่งผลิตมาจาก
  Purified Terephthalate Acid (PTA) Di-Methyl Terephthalate (DMT) และ
  Mono Ethylene Glycol (MEG)

  เนื่องจากต้นทุนการผลิตของแผ่นฟิล์ม PET มาจากต้นทุนของเม็ดพลาสติก PET เป็นหลัก
  ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นหรือลดลงของราคาเม็ดพลาสติก PET
  จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อกำไรจากการการดำเนินงาน
  ผลกระทบดังกล่าวจะมากหรือน้อยก็จะขึ้นอยู่ที่ความสามารถของบริษัทว่าจะสามารถส่งผ่านภาระต้นทุนที่สูงขึ้นนี้ไปยังลูกค้าได้มากหรือน้อยเพียงใด
  จากการที่บริษัทจะตกลงราคาจำหน่ายสินค้ากับลูกค้าเป็นรายเดือนหรือรายไตรมาส ดังนั้น
  ในภาวะตลาดปกติที่มีความสมดุลของความต้องการและการสนองผลิตภัณฑ์
  หากมีการเปลี่ยนแปลงต้นทุนของเม็ดพลาสติก PET และต้นทุนการดำเนินงานอื่นๆ
  บริษัทก็มักจะสามารถปรับราคาจำหน่ายสินค้าได้ในงวดถัดไป

  เปรียบเทียบต้นทุนวัตถุดิบเฉลี่ยและราคาจำหน่ายเฉลี่ยต่อหน่วยของบริษัทในปี 2546-47
  2547-48 2548-49 และ 2549-50

+------------------------------+------------------+-------------------+
|                              | ต้นทุนวัตถุดิบ        | ราคาจำหน่ายสินค้า*   |
|                              |                  |                   |
|                              | (บาทต่อกก.)       | (บาทต่อกก.)        |
+------------------------------+------------------+-------------------+
| ปี 2546/47 (1 เม.ย..46 – 31   | 37.07            | 73.68             |
| มี.ค.47)                      |                  |                   |
+------------------------------+------------------+-------------------+
| ปี 2547/48 (1 เม.ย. 47 – 31   | 46.98            | 84.67             |
| มี.ค.48)                      |                  |                   |
+------------------------------+------------------+-------------------+
| ปี 2548/49 (1 เม.ย. 48 – 31   | 39.33            | 74.09             |
| มี.ค.49)                      |                  |                   |
+------------------------------+------------------+-------------------+
| ปี 2549/50 (1 เม.ย. 49 – 31   | 40.68            | 64.43             |
| มี.ค.50)                      |                  |                   |
+------------------------------+------------------+-------------------+

  *ราคาจำหน่ายเฉลี่ยต่อ กก.ของแผ่นฟิล์มธรรมดา

  จากข้อมูลในตารางข้างต้นแสดงให้เห็นว่าเมื่อต้นทุนวัตถุดิบของบริษัทเพิ่มขึ้นจาก 37.07
  บาทต่อกก. เป็น 46.98 บาทต่อกก. บริษัทก็สามารถจำหน่ายสินค้าได้ในราคาที่สูงขึ้นจาก
  73.68 บาทต่อกก. เป็น 84.67 บาทต่อกก. ซึ่งในช่วงปี 2548/49 ลดลงเป็น 74.09
  บาทต่อกก. ซึ่งสอดคล้องกับการที่ราคาวัตถุดิบลดลงเป็น 39.33 บาทต่อกก.
  จึงเป็นการแสดงให้เห็นได้ว่าบริษัทสามารถส่งผ่านภาระต้นทุนที่เพิ่มขึ้นไปสู่ลูกค้าของบริษัทได้
  อย่างไรก็ตาม ในปี 2549/50
  บริษัทต้องจำหน่ายสินค้าในราคาที่ต่ำลงแม้ว่าราคาวัตถุดิบจะสูงขึ้นเนื่องจากกำลังการผลิตโลกเพิ่มสูงขึ้นอันนำไปสู่ภาวะการแข่งขันที่รุนแรงขึ้น
  นอกจากนี้ ราคาวัตถุดิบพุ่งสูงขึ้นใน 2 ไตรมาสแรกของปีบัญชี 2549/50
  ซึ่งบริษัทจะปรับราคาจำหน่ายได้เฉพาะในครึ่งปีหลังของปีบัญชีดังกล่าว

  อาจกล่าวได้ว่า หากพิจารณาเฉพาะปี 2549/50
  เนื่องจากรายได้ส่วนใหญ่ของบริษัทมาจากการส่งออก
  การที่ราคาขายลดลงส่วนหนึ่งเป็นเพราะอัตราแลกเปลี่ยนเงินบาทต่อเงินเหรียญสหรัฐแข็งค่าขึ้นอย่างมากในช่วงเวลาดังกล่าว

  จากการวิเคราะห์ข้อมูลในอดีตแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อย่างชัดเจนระหว่างราคาของ PTA
  และ MEG(วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตเม็ดพลาสติก PET) และแผ่นฟิล์ม PET
  ส่วนต่างของราคาของแผ่นฟิล์ม PET และ PTA/MEG
  จะมากหรือน้อยนั้นจะขึ้นอยู่กับอุปสงค์-อุปทานเป็นสำคัญ
  รวมทั้งการเคลื่อนไหวอย่างเฉียบพลันของราคาวัตถุดิบด้วย

  กราฟแสดงแนวโน้มด้านราคาของแผ่นฟิล์ม PET และ PTA และ MEG ในช่วง 13 ปีที่ผ่านมา

[] ที่มา : ข้อมูลอุตสาหกรรม

  ข้อมูลข้างต้นแสดงให้เห็นว่า
  การเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบโดยส่วนใหญ่จะส่งผ่านไปยังผู้ใช้ผลิตภัณฑ์ นอกจากนี้
  ภาวะความสมดุลของอุปสงค์-อุปทานของแผ่นฟิล์ม PET
  ซึ่งแตกต่างกันในแต่ละภูมิภาคก็ส่งผลกระทบต่อส่วนต่างดังกล่าวด้วย
  ส่วนต่างระหว่างราคาวัตถุดิบและราคาแผ่นฟิล์มโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกัน
  การที่บริษัทมีการติดต่อกับลูกค้าส่วนหนึ่งช่วยในการที่จะทบทวนการตั้งราคาเป็นรายไตรมาสหรือเป็นระยะๆ
  ซึ่งจะทำให้สามารถปรับเปลี่ยนราคาตามการเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบได้

  นอกจากนี้
  บริษัทยังติดตามแนวโน้มของราคาวัตถุดิบทั้งในตลาดโลกและในประเทศอย่างใกล้ชิดพร้อมทั้งวางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบให้สอดคล้องสภาวะราคาและความต้องการของลูกค้า

1.3 ความเสี่ยงจากการซื้อวัตถุดิบจากผู้จำหน่ายน้อยราย

  ในอดีต บริษัทสั่งซื้อ PTA และ MEG (ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตเม็ดพลาสติก PET)
  เกือบทั้งหมดผู้จัดจำหน่ายรายเดียว โดย PTA
  บริษัทได้มีการซื้อจากผู้จัดจำหน่ายในประเทศรายใหญ่รายหนึ่ง ส่วน MEG
  บริษัทนำเข้าจากผู้ผลิตในประเทศตะวันออกกลางรายหนึ่งซึ่งมีชื่อเสียงในด้านนี้โดยสั่งผ่านคลังสินค้าในประเทศสิงคโปร์

  อย่างไรก็ตาม PTA และ MEG เป็นสินค้า commodity ที่มีการซื้อขายโดยทั่วไปจากแหล่งต่างๆ
  ในระหว่างปี 2549/50 บริษัทได้เปลี่ยนเป็นการซื้อวัตถุดิบทั้งสองชนิดจากภายในประเทศทั้งหมด
  ซึ่งสามารถสนองความต้องการของกระบวนการผลิตเม็ดพลาสติกได้เต็มจำนวน ทั้งนี้
  บริษัทได้ลงนามในสัญญาระยะยาว/รายปีสำหรับวัตถุดิบดังกล่าวเพื่อให้มั่นใจว่าจะสนองความต้องการได้อย่างเพียงพอต่อไป
  ตามสัญญาดังกล่าว
  มีการรับประกันปริมาณการจำหน่ายให้แก่บริษัทด้วยเพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากการซื้อวัตถุดิบจากแหล่งเดียวหรือผู้ผลิตรายเดียว

1.4 ความเสี่ยงจากการแข่งขันกับคู่แข่งปัจจุบันและคู่ัแข่งรายใหม่

  บริษัทมีเป้าหมายการส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศเป็นหลัก จากการที่ความต้องการแผ่นฟิล์ม
  PET เพิ่มสูงขึ้นมาโดยตลอด จึงมีภาวะการแข่งขันจากคู่แข่งซึ่งเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ของโลก เช่น
  ดูปองท์-เทยิน (Dupont-Taijin) โทเรย์ (Toray) มิตซูบิชิ (Mitsubishi)
  โคลอน(Kolon) และเอสเคซี (SKC)
  ซึ่งล้วนเป็นผู้ผลิตที่มีประสบการณ์ในอุตสาหกรรมนี้มายาวนาน
  รวมไปถึงคู่แข่งขนาดกลาง-ขนาดเล็ก
  และคู่แข่งรายใหม่ที่มีเงินทุนเพียงพอที่จะสร้างโรงงานและเครื่องจักรที่ใช้ในการผลิต
  (ดูรายละเอียดเพิ่มเติม ข้อ 3)

  อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ผลิตรายใหญ่ดังกล่าวแล้ว
  บริษัทมีต้นทุนในการผลิตที่ต่ำกว่าและเนื่องจากบริษัทเน้นการผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  ที่มีอัตราการเติบโตของความต้องการสูง คือแผ่นฟิล์ม PET ชนิดบาง เพื่อใช้ใน
  กลุ่มบรรจุภัณฑ์และหีบห่อ (Packaging Application) กลุ่มอุตสาหกรรม (Industry
  Application) กลุ่มอุปกรณ์ไฟฟ้า(Electrical Application)
  สำหรับคู่แข่งรายใหม่ที่จะเข้ามาในอุตสาหกรรมนั้น
  ยังจะต้องใช้เวลาในการพัฒนาทักษะการผลิตเพื่อให้มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำเพียงพอที่จะสามารถแข่งขันกับผู้ประกอบการรายเดิมได้
  ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลาในการเรียนรู้ ประกอบกับต้องใช้เวลาพอสมควรในการสร้างฐานลูกค้า
  ดังนั้น
  บริษัทจึงมีความเชื่อมั่นว่าบริษัทมีความพร้อมและมีศักยภาพเพียงพอที่จะแข่งขันได้ทั้งกับผู้ผลิตรายใหญ่ของโลกและคู่แข่งรายใหม่
  ในขณะที่สถานะทางการเงินของบริษัทและกลุ่มบริษัทสามารถสะท้อนแนวโน้มวงจรอุตสาหกรรมนี้ได้เป็นอย่างดี
  บริษัทมีความสามารถในการทำกำไรที่เหนือกว่าผู้ผลิตรายอื่นไม่ว่าภาวะตลาดจะเป็นเช่นไรเนื่องจากความได้เปรียบในการแข่งขันจากที่สะท้อนออกมาในด้านของต้นทุนที่ต่ำกว่า
  ประสิทธิภาพการผลิตที่สูงกว่า และศักยภาพในการจำหน่ายที่ทั่วถึงกว่าผู้ผลิตอื่น

  นอกจากนี้เพื่อเป็นการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของบริษัทให้เพิ่มมากขึ้น
  บริษัทจึงมีแผนการขยายงานดังนี้

-   การจัดตั้งโรงงานผลิตเม็ดพลาสติก PET ขึ้นในประเทศตุรกี
    เพื่อทำให้ต้นทุนในการผลิตลดต่ำลงและลดการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ

-   การริเริ่มโครงการเคลือบอัดขึ้นรูป (extrusion coating)
    เพื่อผลิตผลิตภัณฑ์อันเป็นการขยายธุรกิจผลิตภัณฑ์ต่อเนื่อง (Forward Integration)
    ที่มีมูลค่าเพิ่มจากการผลิตแผ่นฟิล์มธรรมดา

-   การขยายกำลังการผลิตแผ่นฟิล์มเคลือบอลูมิเนียมในประเทศไทยและตุรกี
    เพื่อลดความเสี่ยงจากการขายเพียงแผ่นฟิล์มธรรมดา

-   การเพิ่มกำลังการผลิตแผ่นฟิล์มของโรงงานในตุรกีซึ่งจะทำให้โครงสร้างต้นทุนดีขึ้น
    รวมทั้งสนองความต้องการของตลาดที่อยู่ใกล้เคียง

-   การประเมินแนวทางสร้างการเติบโตสำหรับผลิตภัณฑ์แผ่นฟิล์ม PET และผลิตภัณฑ์ PET
    ที่มีมูลค่าเพิ่ม และผลิตภัณฑ์อื่นๆที่เกี่ยวข้อง เช่น แผ่นฟิล์ม CPP/OPP
    สำหรับทำเลต่างๆในประเทศตุรกี ประเทศไทย และประเทศอินเดีย
    เพื่อเป็นการปรับปรุงโครงสร้างต้นทุน การนำเสนอผลิตภัณฑ์
    และการเจาะตลาดเพื่อเข้าถึงลูกค้าได้ทั่วถึงมากขึ้น

1.5 ความเสี่ยงจากมาตรการกีดกันทางการค้า

  มาตรการกีดกันทางการค้าที่ประเทศต่างๆใช้ในการกีดกันการค้า แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ

1.  มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti Dumping - AD)
    :เป็นมาตรการทางภาษีที่ประเทศต่างๆใช้เป็นภาษีตอบโต้การทุ่มตลาดซึ่งจะนำมาใช้กับสินค้าที่นำเข้าหากพิสูจน์ได้ว่าสินค้าดังกล่าวมีราคาจำหน่าย
    ณ โรงงานต่ำกว่าราคาจำหน่ายของสินค้าประเภทเดียวกันที่จำหน่ายในประเทศของผู้ส่งออก
    ที่ผ่านมาประเทศที่ใช้มาตรการนี้ก็คือ กลุ่มสหภาพยุโรปและประเทศสหรัฐอเมริกา
    ซึ่งใช้กับประเทศ อินเดียและเกาหลีใต้
    เช่นผู้ผลิตหรือผู้ส่งออกของประเทศเกาหลีใต้ถ้าส่งสินค้าไปจำหน่ายยังสหภาพยุโรป
    จะต้องเสียภาษีนำเข้าเพิ่มขึ้นจากอัตราปกติอีกร้อยละ 3 – 12 เป็นต้น

1.  มาตรการตอบโต้การสนับสนุนทางการค้า(Anti-Subsidy):
    ภาษีตอบโต้การสนับสนุนทางการค้า (Countervailing Duty - CVD)
    จะนำมาใช้กับสินค้าที่นำเข้าหากพิสูจน์ได้ว่ารัฐบาลหรือหน่วยงานของรัฐบาลของประเทศผู้ส่งออกให้ผลประโยชน์หรือสิทธิพิเศษแก่ผู้ส่งออกรายใดรายหนึ่งเป็นการเฉพาะเช่น
    ผู้ผลิตหรือผู้ส่งออกของประเทศอินเดียหากต้องส่งสินค้าไปจำหน่ายในกลุ่มสหภาพยุโรป
    จะต้องเสียภาษีนำเข้าเพิ่มขึ้นจากอัตราปกติอีกร้อยละ 3 – 19 เป็นต้น

  ซึ่งผลของการใช้มาตรการภาษีดังกล่าวจะส่งผลให้สินค้าของผู้ผลิตจากประเทศที่ถูกตอบโต้ต้องเสียภาษีในอัตราที่สูงขึ้นมาก
  จนทำให้สินค้ามีราคาแพงและแข่งขันกับผู้ผลิตรายอื่นได้ยาก

  บริษัทได้มีการดำเนินมาตรการต่างๆที่จะช่วยป้องกันความเสี่ยงจากการถูกตอบโต้ทางภาษีดังกล่าว
  รวมทั้งมาตรการกีดกันทางการค้าอื่นๆตามที่ประเทศผู้นำเข้าสินค้าจะกำหนด ทั้งนี้
  นโยบายการกระจายพื้นที่การตลาดของกลุ่มจะช่วยลดผลกระทบจากมาตรการการกีดกันการค้าหากมีการนำมาใช้โดยประเทศผู้นำเข้าได้

1.6 ความเสี่ยงจากโครงการลงทุนในอนาคต

  1.6.1. โครงการการลงทุนในประเทศตุรกี

  ในอดีตที่ผ่านสภาวะเศรษฐกิจของประเทศตุรกียังไม่มั่นคงนัก
  เนื่องจากประสบกับปัญหาการขาดดุลบัญชีเดินสะพัด
  อัตราเงินเฟ้อและอัตราดอกเบี้ยสูงและภาระหนี้ของภาครัฐอยู่ในระดับสูง
  ซึ่งรัฐบาลตุรกีก็ได้ใช้ความพยายามดำเนินมาตรการปฏิรูปให้ระบบเศรษฐกิจมีความมั่นคงมากขึ้นโดยได้รับการสนับสนุนจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ
  (IMF) และการที่ตุรกีเข้าเจรจากับสหภาพยุโรป (European Union) ด้วย นอกจากนี้
  จากการที่ผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่จะเพื่อการส่งออก
  โรงงานของบริษัทจะตั้งอยู่ในเขตที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุน (Free Trade Zone) ดังนั้น
  จึงไม่ได้รับผลกระทบจากสภาวะเศรษฐกิจของตุรกีมากนัก
  อีกทั้งการที่บริษัทขยายฐานการผลิตออกเป็น 2
  ประเทศนั้นจะทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในระดับประเทศ (Country risk) น้อยลง
  ประกอบกับประสบการณ์จากการบริหารโรงงานในประเทศตุรกีมาเป็นเวลาเกือบ 2
  ปีโดยไม่มีประเด็นที่จะส่งผลกระทบในทางลบต่อการดำเนินงานแต่อย่างใด

  ขณะนี้ บริษัทกำลังดำเนินโครงการจัดตั้งสายการผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  เพิ่มอีกสายหนึ่งในประเทศตุรกี
  เนื่องจากบริษัทมีประสบการณ์และประสบความสำเร็จในการจัดตั้งโรงงานในประเทศดังกล่าวมาแล้วเป็นอย่างดี
  จึงไม่น่าจะมีปัญหาความเสี่ยงแต่อย่างใด นอกจากนี้
  เครื่องจักรอุปกรณ์สำคัญได้มีการสั่งซื้อและงานก่อสร้างโยธาได้มีการทำสัญญาแล้ว
  ทำให้ในขณะนี้กำหนดการหรือตารางเวลาของโครงการรวมทั้งเงินลงทุนในโครงการได้ข้อสรุปแล้วเป็นส่วนใหญ่
  คาดว่าสายการผลิตใหม่นี้จะเริ่มดำเนินงานเชิงพาณิชย์ในไตรมาสที่ 2 ของปี 2551

  1.6.2. โครงการเคลือบอัดขึ้นรูป (Extrusion Coating)

  ความเสี่ยงส่วนใหญ่จะมาจาก ด้านตลาด การดำเนินการและบริหารโครงการ การดำเนินงาน
  และการดูแลรักษาโรงงาน

  ได้มีการศึกษาความเป็นไปได้ด้านตลาดเรียบร้อยแล้ว
  บริษัทกำลังสำรวจแนวทางที่จะลงนามในสัญญาซื้อขายสินค้าที่มีการกำหนดปริมาณรับซื้อขั้นต่ำ
  (Off-take Agreement) กับผู้ซื้อรายใหญ่รายหนึ่ง
  ได้มีการดำเนินกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการตลาดอย่างเต็มที่
  เพื่อจะได้มีการใช้กำลังการผลิตอย่างเต็มประสิทธิภาพในเวลาอันสั้นที่สุด

  เงินลงทุนในโครงการ ส่วนที่จะขอกู้จากธนาคาร ได้รับการอนุมัติจากธนาคารแล้ว
  ส่วนการบริหารโครงการเป็นไปตามตารางเวลาที่กำหนด
  คาดว่าจะเริ่มทำการผลิตได้ในไตรมาสที่ 4 ปี 2550

  ขณะนี้
  บริษัทกำลังสร้างทีมงานผู้บริหารที่มีความสามารถเพื่อบริหารโรงงานดังกล่าวอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล

1.7 ความเสี่ยงด้านการพึ่งพา โพลีเพล็กซ์ คอร์ปอเรชั่น ลิมิเต็ด (PCL) ซึ่งเป็นบริษัทแม่

  ปัจจุบันนี้บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ PCL ได้ถือหุ้นร้อยละ 70 ในบริษัท PTL
  ทั้งทางตรงและทางอ้อม คณะผู้บริหารในปัจจุบันของบริษัทจำนวนมากเคยเป็นพนักงานของ PCL
  และมีส่วนสำคัญในการช่วยก่อตั้งโรงงานของบริษัทได้สำเร็จในระยะเวลาที่รวดเร็วกว่ากำหนดและด้วยเงินทุนที่น้อยกว่าที่ได้ประมาณการไว้
  รวมทั้งความสามารถในการผลิตในระดับสูงทำให้บริษัทสามารถผลิตสินค้าในราคาที่สามารถแข่งขันได้
  จากการที่บริษัทสามารถดำเนินกิจการได้อย่างมั่นคงดีแล้ว
  บริษัทจึงมีการพัฒนาความสามารถและเพิ่มสัดส่วนของบุคลากรคนไทยให้มีมากขึ้นเพื่อลดการพึ่งพาบุคลากรชาวต่างชาติ
  ทั้งในระดับปฏิบัติการและระดับบริหารจัดการ

  โดยในปัจจุบันนี้ บริษัทมีผู้บริหารที่มีประสบการณ์ครอบคลุมตั้งแต่ การผลิต การตลาด การจำหน่าย
  และ การบัญชี/การเงิน
  บริษัทจึงสามารถดำเนินธุรกิจได้ได้เองโดยที่ไม่ต้องพึ่งพิงบริษัทแม่แต่อย่างใด
  ยกเว้นทางด้านการวิจัยและการพัฒนาเท่านั้นที่บริษัทแม่จะถ่ายทอดมาให้บริษัทโดยไม่คิดค่ามูลค่า

  นอกจากนี้การดำเนินธุรกิจของบริษัทก็สามารถกระทำได้โดยอิสระ เช่น
  การเพิ่มทุนโดยเสนอขายหุ้นต่อประชาชน การกู้ยืมเงิน และ การลงทุนอื่นใดที่จะมีขึ้นในอนาคต
  เป็นต้น โดยที่บริษัทแม่ไม่ต้องดำเนินการขออนุมัติจากหน่วยงานราชการใด
  ยกเว้นแต่เพียงการรายงานเมื่อมีเหตุการณ์สำคัญไปยังตลาดหลักทรัพย์ที่บริษัทแม่จดทะเบียนอยู่ 2
  แห่งคือ Mumbai Stock Exchange และ National Stock Exchange เท่านั้น

  บริษัทมีความเชื่อมั่นว่าในการดำเนินธุรกิจ จะไม่เกิดผลประโยชน์ขัดแย้งกันระหว่างบริษัทและ
  PCL ซึ่งเป็นบริษัทแม่ เนื่องจาก

-   กลุ่มโพลีเพล็กซ์มีนโยบายในการดำเนินธุรกิจที่เท่าเทียมกันระหว่างฐานการผลิตต่างๆ
    โดยการจัดสรรจะขึ้นอยู่กับความสามารถในการบริการที่ดีที่สุดให้แก่ลูกค้าเป็นสำคัญ

-   การลงทุนของบริษัทแม่ในบริษัทนับว่าเป็นสัดส่วนที่มีนัยสำคัญอย่างยิ่งต่อฐานะของบริษัทแม่
    ดังนั้นผลประกอบที่ดีของบริษัทก็จะส่งผลโดยตรงต่อบริษัทแม่ด้วย

  (ดูนโยบายการตลาดและนโยบายลงทุนระหว่างบริษัทและบริษัทแม่ในข้อ 2.2)

1.8 ความเสี่ยงจากความที่ผู้ถือหุ้นใหญ่ถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 70 ของหุ้นทั้งหมดของบริษัท

  ปัจจุบันนี้บริษัทมีผู้ถือหุ้นใหญ่คือ PCL ถือหุ้นร้อยละ 16.50 (ณ วันที่ 31 มีนาคม 2550 นายซันจีฟ
  ซาราฟ และกลุ่มที่เกี่ยวข้องถือหุ้นใน PCL ในสัดส่วนร้อยละ 41.98) และ โพลีเพล็กซ์(เอเชีย)
  พีทีอี ลิมิเต็ด (“PAPL”) (ซึ่งบริษัทแม่ถือหุ้นร้อยละ 100) ถือหุ้นบริษัทในสัดส่วนร้อยละ 53.50
  รวมเป็นการถือหุ้นร้อยละ 70 ของทุนจดทะเบียนและชำระแล้วจำนวน 800 ล้านบาท ดังนั้น
  ในกรณีที่มีเรื่องใดๆเสนอที่ประชุมผู้ถือหุ้นที่ต้องการเสียงสนับสนุนอย่างน้อย 3 ใน 4
  ของผู้มาประชุมและมีสิทธิออกเสียงได้ทั้งหมด
  ผู้ถือหุ้นรายย่อยก็ยังสามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อถ่วงดุลการบริหารงานได้ อย่างไรก็ตาม
  บริษัทแม่ยังสามารถกำหนดนโยบายการบริหารและดำเนินกิจการของบริษัทได้เป็นส่วนใหญ่
  ทั้งนี้เนื่องจากผู้บริหารระดับสูงส่วนใหญ่ของบริษัทมาจากประเทศอินเดียจึงรับนโยบายมาจากบริษัทแม่และผู้ถือหุ้นใหญ่ของ
  PCL คือนายซันจีฟ ซาราฟ ซึ่งเป็นกรรมการและผู้มีอำนาจลงนามในบริษัทและบริษัทแม่
  ดังนั้นนายซันจีฟ ซาราฟ จึงสามารถควบคุมการบริหารงานทั้งของบริษัทแม่และบริษัทได้

  อย่างไรก็ตาม บริษัทได้จัดให้มีคณะกรรมการตรวจสอบประกอบด้วยกรรมการ 3
  ท่านเพื่อถ่วงดุลและตรวจสอบการดำเนินงานและการบริหาร
  ประกอบกับบริษัทแม่ก็เป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ในประเทศอินเดีย
  จึงต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของตลาดหลักทรัพย์ดังกล่าวอีกด้วย

1.9 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  การจำหน่ายสินค้าของบริษัทประมาณร้อยละ 80-85 เป็นการจำหน่ายไปยังต่างประเทศ
  บริษัทจึงมีรายได้ส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐ และเงินยูโร
  ซึ่งรายได้ดังกล่าวบริษัทก็จะนำมาชำระค่าใช้จ่ายในการผลิตที่เชื่อมโยงกับสกุลเงินเหรียญสหรัฐและเงินยูโร
  ได้แก่ PTA และ MEG รวมทั้งดอกเบี้ยจ่าย มีเพียงค่าใช้จ่ายบางรายการที่เป็นเงินบาท เช่น
  บรรจุภัณฑ์ต่างๆ เงินเดือนพนักงาน และค่าใช้จ่ายในการบริหารต่างๆ เป็นต้น
  ซึ่งจ่ายด้วยเงินจากการจำหน่ายในประเทศ ด้วยเหตุดังกล่าว
  บริษัทจึงมีรายรับที่เป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐและเงินยูโรส่วนเกินอยู่
  ซึ่งสามารถนำไปชำระเงินคืนเงินกู้ระยะยาวสกุลเงินดังกล่าวรวมทั้งลงทุนในโรงงานที่ประเทศตุรกีในนาม
  PSPL ได้ นอกจากนี้
  บริษัทยังได้มีการป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนโดยการซื้อขายเงินตราล่วงหน้า (Forward)
  เป็นระยะๆ อันเป็นมาตรการระยะสั้นในการลดความเสี่ยง
  สาเหตุสำคัญส่วนหนึ่งของการที่กำไรในปี 2549-2550 ลดลง
  นอกจากการที่เป็นไปตามวงจรของอุตสาหกรรมนี้แล้ว
  ยังเป็นเพราะค่าเงินบาทที่แข็งขึ้นต่อสกุลเงินสหรัฐ
  ผลของการขายสินค้าในรูปสกุลเงินสหรัฐสามารถชดเชยได้บางส่วนด้วยประโยชน์จากค่าใช้จ่ายในรูปสกุลเงินสหรัฐดังกล่าว

  ปัจจุบันบริษัทมีเงินกู้ยืมระยะยาวคงค้างสกุลเงินยูโรจำนวน 14 ล้านยูโร และอาจกู้ยืมเพิ่มอีก 27
  ล้านเหรียญสหรัฐ ในช่วงปี 2550-2551 สำหรับการลงทุนในโครงการแผ่นฟิล์มเคลือบอัดขึ้นรูป
  ในประเทศไทยและการลงทุนขยายการผลิตแผ่นฟิล์มชนิดบางในประเทศตุรกี

1.10 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย

  ณ วันที่ 31 มีนาคม 2550 บริษัทมีเงินกู้ยืมระยะยาวคงค้างจำนวน 14 ล้านยูโร
  โดยไม่มีเงินกู้ยืมระยะสั้นคงค้าง อย่างไรก็ตาม
  บริษัทอาจจะมีการกู้เงินระยะยาว/ระยะสั้นเป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐและสกุลเงินยูโรในช่วงปี
  2550-2551 โดยมีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวที่เป็น Libor/Euribor
  หรืออัตราคงที่/ลอยตัวที่เป็นเงินบาท
  การใช้อัตราดอกเบี้ยลอยตัวอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากต้นทุนทางการเงินที่อาจเพิ่มขึ้นในอนาคตหากอัตราดอกเบี้ยเพิ่มสูงขึ้น
  อย่างไรก็ตามบริษัทได้ติดตามภาวะอัตราดอกเบี้ยอย่างใกล้ชิดและมีการแปลง (swaps)
  เป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่หากพิจารณาแล้วว่าจะเป็นประโยชน์ต่อบริษัทมากกว่า

  1.11 ความเสี่ยงจากการซ้ำซ้อนของสินค้าและตลาดกับบริษัทแม่ (PCL)

  บริษัทและบริษัทแม่ผลิตสินค้าประเภทที่ใกล้เคียงกัน
  ดังนั้นเพื่อไม่ให้จำหน่ายสินค้าซ้ำซ้อนกันหรือมีตลาดเดียวกัน
  บริษัทแม่และบริษัทจึงได้มีนโยบายการแบ่งตลาดกันอย่างชัดเจน
  โดยมีปัจจัยสำคัญที่นำมาใช้ในการกำหนดตลาด คือ การใช้หลักโลจิสติกส์
  (ต้นทุนและระยะเวลาในการขนส่งสินค้า) ประเภทของสินค้า
  อัตราภาษีพิเศษสำหรับเขตการค้าต่างๆ มาตรการกีดกันทางการค้า เป็นต้น
  (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในข้อ 2.2)

  นอกจากนี้กลุ่มบริษัทโพลีเพล็กซ์ยังได้กำหนดนโยบายในการลงทุนในอนาคตในธุรกิจผลิตแผ่นฟิล์ม
  PET และธุรกิจต่างๆที่เกี่ยวข้องระหว่างบริษัทแม่และบริษัท
  โดยการลงทุนในประเทศอินเดียและประเทศในทวีปเอเชียใต้จะดำเนินการโดยบริษัทแม่และบริษัทย่อยของบริษัทแม่
  (ยกเว้นบริษัท) ส่วนการลงทุนในประเทศไทยและกลุ่มประเทศในแถบอาเซียน และ ประเทศอื่นๆ
  จะดำเนินการโดยบริษัทหรือบริษัทย่อยที่บริษัทถือหุ้นใหญ่ (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในข้อ ข้อ 2.2)