1. ปัจจัยความเสี่ยง

1. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

บริษัทฯ ได้พัฒนาโครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ ซิตี้
โดยมีการคำนึงถึงปัจจัยความเสี่ยงด้านการผลิต ความพร้อมของระบบสาธารณูปโภค
และสิ่งอำนวยความสะดวก เพื่อรองรับการให้บริการกับผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรม
มาโดยลำดับ ตั้งแต่เริ่มพัฒนาโครงการในปี 2533 โดยมีการลดขนาดพื้นที่โครงการจาก 6,900 ไร่
มาเป็นพื้นที่ประมาณ 5,183 ไร่
โดยการจัดทำสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมดำเนินการกับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(กนอ.) ในปี พ.ศ. 2545 เพื่อให้สาธารณูปโภคหลักต่างๆ ได้แก่ ระบบประปา ระบบบำบัดน้ำเสีย
ระบบกำจัดขยะ ระบบไฟฟ้า ระบบโทรศัพท์ และระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางที่ได้เตรียมไว้แล้ว
เพียงพอต่อพื้นที่ทั้งหมดของโครงการรวมทั้งพื้นที่ในส่วนที่ยังไม่ได้ขายในโครงการโดยไม่ต้องลงทุนในสาธารณูปโภคหลักเพิ่มเติมอีก

ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 บริษัทฯ ได้แจ้งความประสงค์ขอการลดหย่อนค่าบริการต่าง ๆ
ประกอบกับกระทรวงอุตสาหกรรมได้มอบภารกิจให้ กนอ.
เป็นผู้รับผิดชอบหลักในการดำเนินโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ปัจจัยการผลิต และ
Logistics ตามแผนยุทธศาสตร์การสร้างสภาพแวดล้อม และปัจจัยพื้นฐานที่เอื้อต่อการลงทุน
เพื่อเป็นที่รวมพื้นที่นิคมอุตสาหกรรม
และลดค่าใช้จ่ายในการลงทุนและดำเนินการของผู้ประกอบการอุตสาหกรรม ทำให้บริษัทฯ
ได้ดำเนินการจัดทำบันทึกข้อตกลงเพิ่มเติมต่อท้ายสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมดำเนินงานฯ
เพิ่มเติมเมื่อปี พ.ศ. 2547 และขอปรับลดเงินค้ำประกันสัญญาร่วมดำเนินงานที่บริษัทวางไว้กับ
กนอ. มาโดยลำดับ เพื่อเป็นการลดค่าธรรมเนียมธนาคาร
ทำให้เป็นการลดภาระค่าใช้จ่ายร่วมดำเนินงานลงได้ส่วนหนึ่ง
สามารถนำเงินดังกล่าวมาใช้ในการบำรุงรักษาซ่อมแซม
นอกเหนือจากที่มีเงินกองทุนบำรุงรักษาซ่อมแซมอยู่แล้ว

ในส่วนระบบสาธารณูปโภคที่บริษัทดูแลเพื่อรองรับโรงงานต่างๆ ในนิคมฯ
เป็นเทคโนโลยีขั้นพื้นฐานที่เป็นมาตรฐานสากล
และบริษัทได้มีการวางแผนในการดูแลระบบต่างๆตามมาตรฐานระบบการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม ISO
14001 V 2004 และระบบบริหารงานคุณภาพ ISO 9001 V 2000 ทำให้มั่นใจว่ากระบวนการผลิต
และบริการต่างๆ จะเป็นไปอย่างถูกต้องเหมาะสม
แต่เนื่องด้วยการใช้งานของระบบสาธารณูปโภคต่าง ๆ โดยเฉพาะระบบผลิตน้ำประปา
และระบบบำบัดน้ำเสีย มีการเปิดใช้งานมาแล้วเป็นเวลาประมาณ 10 ปี
อุปกรณ์หลายรายการเริ่มชำรุดตามสภาพการ ใช้งาน
อุปกรณ์หลายรายการที่ไม่เคยถูกใช้งานมานานจากการลดการผลิตบางส่วน
เริ่มที่จะต้องมีการปรับปรุงเพื่อนำ กลับมาใช้ใหม่ บางส่วนไม่สามารถรองรับความต้องการที่เพิ่มขึ้น
อย่างไรก็ตามรายรับของสาธารณูปโภคต่างๆ ได้แก่ น้ำประปา การบำบัดน้ำเสีย การกำจัดขยะ
และค่าบริการสาธารณูปโภคส่วนกลาง ก็เพิ่มขึ้นมาโดยตลอดทุกปีจากจำนวนโรงงานที่เพิ่มขึ้น
และการใช้สาธารณูปโภคที่มากขึ้นตามการขยายตัวของการผลิตของโรงงานต่างๆ
อีกทั้งยังมีการจัดตั้งกองทุนบำรุงรักษาซ่อมแซม ซึ่งมีการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นผู้ดูแล
และในปี 2548 นี้ บริษัทฯ ได้พิจารณายื่นเสนอเรื่องขอกำหนดอัตราค่าจัดเก็บบริการสาธารณูปโภค
และสิ่งอำนวยความสะดวก ซึ่งเป็นการกำหนดราคาโดย กนอ. และเป็นราคาที่มีการปรับเพิ่มสูงขึ้น
ทั้งในค่าน้ำประปา ค่าบำบัดน้ำเสีย ค่ากำจัดขยะ และค่าบำรุงสาธารณูปโภคส่วนกลาง
ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่เดือนมกราคม 2549 เป็นต้นไป ในช่วงปี 2548
ที่ทุกภูมิภาคเกิดปัญหาวิกฤตการณ์ ภัยแล้ง
ไม่มีปริมาณน้ำดิบที่เพียงพอต่อภาคการเกษตรและภาคอุตสากหรรมโดยเฉพาะบริเวณพื้นที่ชายฝั่งภาคตะวันออก
จนเป็นเหตุให้เกิดการเร่งระดมหาแนวทางแก้ไขป้องกันอย่างเร่งด่วน แต่นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์
ซิตี้ ไม่ประสบปัญหา ดังกล่าว สามารถมีปริมาณน้ำดิบเก็บกักได้เต็มอ่างเก็บน้ำ
เนื่องด้วยพื้นที่รับน้ำฝนของโครงการที่มากและมีความจุของอ่างเก็บน้ำที่เพียงพอ
จึงสร้างความมั่นใจให้กับผู้ประกอบการภายในนิคมฯ และผู้ร่วมลงทุนทุกราย ดังนั้น
ถือได้ว่าบริษัทไม่มีความเสี่ยงในการให้บริการสาธารณูปโภคต่างๆ แก่ผู้ประกอบการในนิคมฯ

2. ความเสี่ยงด้านการเงิน

จากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงที่ผ่านมาส่งผลให้การลงทุนทั้งจากนักลงทุนต่างประเทศและนักลงทุนชาวไทยลดลง
ธุรกิจนิคมอุตสาหกรรมจึงได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจนทำให้บริษัทขาดเงินทุนหมุนเวียน
และในที่สุดได้ผิดสัญญาเงินกู้กับเจ้าหนี้ จนต้องเข้าสู่กระบวนการปรับโครงสร้างหนี้ผ่านศาลล้มละลาย

โดยศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัท และตั้งบริษัท วิทยุ แพลนเนอร์ จำกัด
เป็นผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการ เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2545
และศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2546
โดยแต่งตั้งให้บริษัท วิทยุ แพลนเนอร์ จำกัด เป็นผู้บริหารแผนฟื้นฟูกิจการ
ต่อมาผู้บริหารแผนได้ยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลางเพื่อขอแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการ
และศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูฉบับแก้ไขเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2548
ปัจจุบันอยู่ระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าว

หากการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการเป็นผลสำเร็จ และศาลมีคำสั่งยกเลิกการฟื้นฟูกิจการ
ก็จะทำให้สามารถลดภาระหนี้สินและขาดทุนสะสมลงได้
และคาดว่าจะสามารถดำเนินงานให้เกิดผลกำไรในระยะยาวได้ แต่หากการปฏิบัติตามแผนไม่สำเร็จ
บริษัทก็จะต้องเข้าสู่กระบวนการล้มละลาย

3. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

3.1 ณ สิ้นปี 2548 บริษัทมีผลขาดทุนสะสมในงบการเงินรวม เป็นจำนวนถึง 10,552.81 ล้านบาท
ทั้งนี้การที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมจำนวนมากในช่วงที่ผ่านมานั้น
เนื่องจากบริษัทมีภาระดอกเบี้ยจ่ายจากการกู้ยืมเงินเป็นจำนวนมาก
ซึ่งการที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าวทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
ผู้ถือหุ้นจึงมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผลที่กำหนดไว้

3.2 ขณะนี้บริษัทอยู่ระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการ
และผู้บริหารแผนได้ดำเนินการจนเกิดผลสำเร็จตามแผนแล้ว
ซึ่งควรทำให้บริษัทสามารถปลดเปลื้องภาระหนี้ตามแผนฟื้นฟูลงได้
และส่งผลให้ส่วนของผู้ถือหุ้นมีค่าเป็นบวก อย่างไรก็ตาม
ผู้สอบบัญชีของบริษัทจะดำเนินการปลดภาระหนี้จากงบการเงินให้เมื่อศาลล้มละลายกลางมีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการแล้ว
จากเหตุผลดังกล่าว จึงทำให้ส่วนของผู้ถือหุ้นที่ปรากฏในงบการเงินของบริษัทฯ ณ 31 ธันวาคม
2548 ยังคงมีค่าเป็นลบ และทำให้บริษัทฯ
ไม่สามารถแก้ไขเหตุแห่งการเพิกถอนได้ทันตามข้อกำหนดของตลาดหลักทรัพย์
ซึ่งอาจส่งผลให้บริษัทเข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นบริษัทจดทะเบียน
ดังนั้นผู้ลงทุนจึงอาจมีความเสี่ยงด้านสภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นหากบริษัทไม่สามารถที่จะแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้

อย่างไรก็ดี ในเดือนมกราคม 2549
บริษัทได้ยื่นคำร้องต่อศาลล้มละลายกลางเพื่อให้ศาลมีคำสั่งยกเลิกการฟื้นฟูกิจการ
และศาลกำหนดวันนัดพิจารณาในวันที่ 24 เมษายน 2549 นอกจากนั้น
บริษัทยังได้ทำจดหมายขอให้ตลาดหลักทรัพย์พิจารณาผ่อนผันการแก้ไขเหตุแห่งการเพิกถอน
ซึ่งขณะนี้ยังไม่ทราบผลการพิจารณา