1. ปัจจัยความเสี่ยง

  ปัจจัยความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจของบริษัท
  ที่อาจมีผลกระทบต่อผลตอบแทนจากการลงทุนของผู้ลงทุนอย่างมีนัยสำคัญสามารถสรุปได้ ดังนี้

1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

  วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตของบริษัทและบริษัทย่อย คือ ทองแดง อลูมิเนียม ทองเหลือง
  และเหล็กแผ่น โดยเฉพาะทองแดงซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตของบริษัทและบริษัทย่อย
  โดยมีมูลค่าการสั่งซื้อทองแดงคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 78 และร้อยละ 81
  ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบในการผลิตทั้งหมดของบริษัทและบริษัทย่อยในปี 2549 และในปี 2550
  ตามลำดับ และเป็นสินค้าประเภท Commodity ที่ประเทศไทยต้องนำเข้าจากต่างประเทศ
  ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงของราคาซื้อขายตามราคาตลาดโลก ในช่วงระยะ 2 - 3 ปีที่ผ่านมา
  ราคาทองแดงมีการปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยราคาทองแดงเฉลี่ยในปี 2548 เท่ากับ
  3,678.89 เหรียญสหรัฐต่อตัน ในปี 2549 เท่ากับ 6,900 เหรียญสหรัฐต่อตัน
  และราคาเฉลี่ยของทองแดงในปี 2550 เท่ากับ 7,200 เหรียญสหรัฐต่อตัน ทั้งนี้
  การขยายตัวทางเศรษฐกิจทั่วโลก ทำให้ปริมาณความต้องการทองแดงในตลาดโลกเพิ่มสูงขึ้น
  ซึ่งมีความเป็นไปได้ที่ราคาทองแดง อาจมีความผันผวนในอนาคต
  ซึ่งการผันผวนของราคาทองแดงอาจส่งผลให้ต้นทุนในการผลิตของบริษัทและบริษัทย่อยเพิ่มสูงขึ้นด้วย

  อย่างไรก็ดี ทีมผู้บริหารของบริษัทและบริษัทย่อย
  ซึ่งมีประสบการณ์ในวงการผลิตชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศมานานกว่า 20 ปี
  ได้วิเคราะห์สถานการณ์และติดตามภาวะตลาดของวัตถุดิบในตลาดโลกและตลาดในประเทศอย่างสม่ำเสมอ
  เพื่อวางแผนในการสั่งซื้อวัตถุดิบประมาณ 1 - 1.5 เดือนล่วงหน้า
  เพื่อนำราคาดังกล่าวไปใช้กำหนดราคาขายสินค้าร่วมกับลูกค้า
  ซึ่งบริษัทจะชี้แจงให้ลูกค้าทราบและเข้าใจถึงสถานการณ์ของวัตถุดิบ
  รวมถึงความจำเป็นในการปรับราคา โดยตั้งแต่ปี 2549
  บริษัทและบริษัทย่อยได้ปรับราคาขายให้เพิ่มขึ้นตามการปรับตัวสูงขึ้นของราคาวัตถุดิบในทุกไตรมาส
  โดยบริษัทสามารถตกลงราคาวัตถุดิบล่วงหน้ากับคู่ค้าและตกลงราคาขายกับลูกค้าเพื่อลดความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ
  ทำให้บริษัทและบริษัทย่อยสามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบในการผลิตได้

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพาการสั่งซื้อทองแดงจากคู่ค้าน้อยราย

  เนื่องจาก ทองแดงเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศในอาคาร
  ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทและบริษัทย่อย และมีมูลค่าการสั่งซื้อทองแดงคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
  78 และร้อยละ 81 ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบในการผลิตทั้งหมดของบริษัทและบริษัทย่อยในปี
  2549 และในปี 2550 ตามลำดับ ในปัจจุบัน บริษัทและบริษัทย่อยได้สั่งซื้อทองแดงจากบริษัท
  ฟูรูกาวา เม็ททัล (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) (“ฟูรูกาวา”)
  ซึ่งเป็นผู้ผลิตทองแดงรายใหญ่ที่สุดรายหนึ่งของประเทศในสัดส่วนเฉลี่ยประมาณร้อยละ 30 ในปี
  2549 และร้อยละ 50 ในปี 2550 ของมูลค่าการสั่งซื้อทองแดงทั้งหมดของบริษัทและบริษัทย่อย
  ดังนั้น
  อาจมีความเสี่ยงหากคู่ค้ารายนี้ยกเลิกการจำหน่ายหรือไม่สามารถจัดหาทองแดงให้แก่บริษัทและบริษัทย่อยได้ทันตามกำหนดเวลา
  ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อสายการผลิตของบริษัทและบริษัทย่อยที่มีทองแดงเป็นวัตถุดิบในการผลิต
  และอาจส่งผลกระทบต่อต้นทุนการผลิตของบริษัทและบริษัทย่อย

  อย่างไรก็ดี บริษัทและบริษัทย่อยมีความสัมพันธ์กับบริษัทคู่ค้ามานานกว่า 10
  และตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน กลุ่มบริษัทและบริษัทคู่ค้าไม่เคยมีปัญหาใด ๆ
  ที่ส่งผลกระทบต่อการส่งมอบสินค้า ดังนั้น
  บริษัทจึงมีความเสี่ยงค่อนข้างน้อยที่บริษัทคู่ค้าจะไม่ส่งมอบสินค้าตามกำหนดหรือผิดสัญญาทางการค้า
  นอกจากนี้ การที่บริษัทและบริษัทย่อยสั่งซื้อจากผู้ผลิตน้อยราย ส่งผลให้
  บริษัทและบริษัทย่อยมีอำนาจในการต่อรองในเรื่องราคา สามารถควบคุมคุณภาพของสินค้า
  และได้รับส่งมอบสินค้าตรงตามกำหนดมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม
  บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายการสั่งซื้อทองแดงล่วงหน้าประมาณ 1 - 1.5 เดือน ดังนั้น
  หากคู่ค้ารายนี้ไม่สามารถจัดหาทองแดงให้แก่บริษัทและบริษัทย่อยได้ระยะเวลาที่กำหนด
  บริษัทและบริษัทย่อยก็ยังมีเวลาที่จะสั่งซื้อจากผู้ผลิตรายอื่น ทั้งนี้
  บริษัทและบริษัทย่อยอาจได้รับผลกระทบเนื่องจากบริษัทอาจไม่สามารถหาผู้ผลิตรายใหม่มาทดแทนได้ทันเวลา
  หรืออาจได้สินค้าในราคาที่สูงขึ้นเนื่องจากอำนาจการต่อรองลดลง

3.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการขยายสายการผลิตการรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร
    (OEM) และ ความเสี่ยงในการดำเนินงานรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร (OEM)

  จากการที่
  กลุ่มบริษัทมีความประสงค์ที่จะก้าวไปสู่การเป็นผู้นำในการผลิตชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศและรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร
  (OEM)
  กลุ่มบริษัทจึงได้ลงทุนเพิ่มเติมในการขยายสายการรับจ้างการผลิตเครื่องปรับอากาศเพื่อรองรับการเติบโตของอุตสาหกรรมเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร
  โดยหากบริษัทไม่สามารถหาลูกค้าได้ตามที่ได้ประมาณการไว้
  อาจส่งผลให้การลงทุนในการขยายสายการผลิตครั้งนี้ไม่คุ้มค่าต่อการลงทุน

  อย่างไรก็ดี ณ ปัจจุบัน บริษัทได้รับคำสั่งซื้อจากลูกค้า อาทิเช่น LG และ Fujitsu ประมาณ
  850,000 เครื่อง เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งคิดเป็นอัตราการใช้กำลังการผลิตร้อยละ 32.5
  และกำลังอยู่ระหว่างการเจรจาเพื่อรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร (OEM)
  กับลูกค้าเจ้าของแบรนด์สัญชาติสหรัฐอเมริกาเช่น NORDYNE, ESPITECH, POMPANETTE ยุโรป
  เช่น TONONFORTY, GALLETTI และตะวันออกกลาง เช่น WESTAIR เพิ่มเติม โดยคาดว่า
  บริษัทจะได้รับคำสั่งซื้อจากลูกค้าดังกล่าวในอนาคตอันใกล้
  จากการได้รับคำสั่งซื้อจากลูกค้าทั้งสองรายดังกล่าว ส่งผลให้
  ความเสี่ยงที่กลุ่มบริษัทไม่สามารถหาลูกค้า OEM ได้จึงลดลง ทั้งนี้
  บริษัทและบริษัทย่อยได้ขยายกำลังการผลิตการรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร (OEM)
  โดยการซื้อโรงงานและเครื่องจักรซึ่งเป็นสายการผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร (OEM)
  เพิ่มเติมจากบริษัท ยอร์ค อินดัสเตรียล (ประเทศไทย) จำกัด (‘ยอร์ค”) ในเดือนกันยายน
  2550 ที่ผ่านมา ทำให้บริษัทมีกำลังการผลิตในการรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร
  (OEM) เพิ่มขึ้นจาก 8 แสนเครื่องต่อปี เป็น 2 ล้านเครื่องต่อปี

ความเสี่ยงในการดำเนินงานรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร (OEM)

  ในการเติบโตไปสู่การเป็นผู้รับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร (OEM)
  อาจเป็นการขยายกำลังการผลิตอย่างมากในเวลาอันสั้น ดังนั้น
  กลุ่มบริษัทอาจมีความเสี่ยงที่การดำเนินการผลิตอาจไม่เป็นไปอย่างราบรื่น อาทิเช่น
  การขาดแคลนบุคคลากรที่เชี่ยวชาญ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินการของบริษัท
  ที่อาจไม่สามารถดำเนินการผลิตตามที่บริษัทและบริษัทย่อยได้วางแผนไว้ อย่างไรก็ตาม
  บริษัทและบริษัทย่อยได้วางแผนป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
  โดยมีการวางแผนงานเพื่อรองรับการผลิตและเพิ่มกำลังการผลิตในอนาคต
  โดยการส่งพนักงานประมาณ 150 คนไปอบรมฝึกฝนการผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร
  (OEM) ที่บริษัทลูกค้า และจ้างพนักงานชั่วคราวในบางส่วนของกระบวนการผลิตที่ไม่ซับซ้อน
  รวมทั้งได้เชิญผู้เชี่ยวชาญชาวต่างประเทศซึ่งเคยเป็นผู้บริหารของลูกค้ามาเป็นส่วนหนึ่งของทีมบริหารของกลุ่มบริษัทเพื่อให้การวางแผนการผลิตเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด
  โดยในช่วงทดลองการผลิตระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนธันวาคม 2550
  ลูกค้าได้ส่งผู้ตรวจสอบซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญในการผลิตมาควบคุมดูแลกระบวนการผลิตอย่างใกล้ชิด
  โดยสายการผลิตจะต้องมีการตรวจสอบจนมั่นใจว่า
  สินค้าที่บริษัทผลิตมีคุณภาพทัดเทียมกับสินค้าที่ลูกค้าผลิตเอง

4.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

  บริษัทและบริษัทย่อยมีลูกค้ารายใหญ่ที่มียอดรายได้คิดเป็นสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 10
  ของรายได้รวมของบริษัทและบริษัทย่อยจำนวน 1 ราย
  ซึ่งเป็นบริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องปรับอากาศภายในอาคารต่างชาติรายใหญ่รายหนึ่ง
  โดยลูกค้าได้ยกเลิกสายการผลิตชิ้นส่วนท่อโลหะแบบเป็นชุดสำหรับเครื่องปรับอากาศภายในอาคารและว่าจ้างบริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตชิ้นส่วนดังกล่าวให้
  ส่งผลให้ในปี 2549 บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้จากลูกค้ารายใหญ่ดังกล่าวคิดเป็นมูลค่าประมาณ
  350 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 17 ของรายได้รวมของบริษัทและบริษัทย่อย และในปี
  2550 คิดเป็นมูลค่าประมาณ 505 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 19
  ของรายได้รวมของบริษัทและบริษัทย่อย ดังนั้น
  หากลูกค้ารายใหญ่รายนี้ยกเลิกการว่าจ้างให้บริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตชิ้นส่วนดังกล่าว
  หรือลดปริมาณการว่าจ้างลงอย่างมีนัยสำคัญ
  รายได้ของบริษัทและบริษัทย่อยอาจจะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ

  อย่างไรก็ดี
  บริษัทและบริษัทย่อยมีความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้ารายใหญ่ดังกล่าวมาเป็นระยะเวลามากกว่า 10 ปี
  โดยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาบริษัทได้รับคำสั่งซื้อจากลูกค้ารายใหญ่รายนี้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
  และลูกค้าไม่เคยยกเลิกการว่าจ้างผลิตกับบริษัทและบริษัทย่อย เนื่องจาก
  บริษัทและบริษัทย่อยสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้เป็นอย่างดี ทั้งในด้านคุณภาพ
  ราคา การส่งมอบตรงตามกำหนดเวลา
  ตลอดจนการบริการทั้งก่อนและหลังการขายที่มีประสิทธิภาพ
  ทำให้ลูกค้ามีความเชื่อมั่นต่อบริษัทและบริษัทย่อยและได้รับการคัดเลือกจากลูกค้ารายใหญ่ให้อยู่ในกลุ่มผู้ผลิตเกรดเอ
  ซึ่งเป็นบริษัทที่ลูกค้ามีความพึงพอใจและมีแนวโน้มของการทำธุรกิจร่วมกันมากขึ้นในอนาคต ทั้งนี้
  บริษัทได้มีแนวทางป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการสูญเสียลูกค้ารายใหญ่โดยการเสนอแผนพัฒนาผลิตภัณฑ์
  (R&D) และแผนการผลิตร่วมกับลูกค้าตั้งแต่เริ่มต้น
  ซึ่งส่งผลให้บริษัทและลูกค้ามีการขยายงานและเติบโตทางธุรกิจร่วมกันและมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจใกล้ชิดกันมากขึ้น
  นอกจากนี้ เพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้าในอุตสาหกรรมเดียว
  บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายที่จะตอบสนองลูกค้าใน 7 กลุ่มหลัก ได้แก่ (1)
  กลุ่มชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศภายในรถยนต์ (2) กลุ่มชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร
  (3) กลุ่มชิ้นส่วนคอมเพรสเซอร์ (4) กลุ่มเครื่องถนอมอาหารแช่แข็ง (5)
  กลุ่มชิ้นส่วนโลหะขึ้นรูป (6) กลุ่มผลิตแม่พิมพ์
  อุปกรณ์เครื่องกลและเครื่องจักรอัตโนมัติสำหรับอุตสาหกรรมการผลิต และ (7)
  กลุ่มรับจ้างผลิตเครื่องปรับอากาศภายในอาคาร (OEM)

5.  ความเสี่ยงที่ลูกค้าจะย้ายฐานการผลิตชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศไปประเทศอื่นหรือลูกค้ากลับมาผลิตเอง

  เนื่องจาก กลุ่มลูกค้าหลักของบริษัทและบริษัทย่อย คือ
  ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องปรับอากาศในอาคารและเครื่องปรับอากาศในรถยนต์ต่างชาติที่มีฐานการผลิตในประเทศไทย
  ซึ่งได้ยกเลิกสายการผลิตชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศและว่าจ้างให้บริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ผลิตชิ้นส่วนดังกล่าวแทน
  ดังนั้น
  หากลูกค้ายกเลิกการว่าจ้างกับบริษัทและบริษัทย่อยและย้ายฐานการผลิตเครื่องปรับอากาศไปยังประเทศอื่นที่มีต้นทุนการผลิตที่ถูกกว่าประเทศไทยในอนาคต
  เช่น ประเทศจีน และประเทศเวียดนาม
  อาจส่งผลกระทบให้รายได้ของบริษัทและบริษัทย่อยลดลงได้ อย่างไรก็ดี
  ประเทศไทยยังมีศักยภาพในการเป็นผู้ผลิตเครื่องปรับอากาศเหนือคู่แข่งในภูมิภาคเดียวกัน
  เนื่องจาก ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางวัตถุดิบและชิ้นส่วนการผลิตของเครื่องปรับอากาศทั้งหมด
  ซึ่งหากลูกค้าย้ายฐานการผลิตไปที่ประเทศอื่นและต้องอาศัยการขนส่งชิ้นส่วนระหว่างกัน
  อาจส่งผลให้ผลิตภัณฑ์ อาทิเช่น ท่อทองแดง เกิดสนิมได้เนื่องจากสภาวะอากาศที่ชื้น
  หรือหักงอเนื่องจากการบรรจุผลิตภัณฑ์และการขนส่งที่ไม่ระมัดระวัง ผนวกทั้ง
  ระยะเวลาในการขนส่งที่อาจล่าช้าและต้นทุนที่เพิ่มมากขึ้นจากค่าขนส่งและค่าประกันภัยสินค้า ทั้งนี้
  บริษัทผู้ผลิตเครื่องปรับอากาศสัญชาติญี่ปุ่นไม่ต้องการย้ายฐานการผลิตไปประเทศจีนเนื่องจาก
  ปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์และทรัพย์สินทางปัญญาที่รัฐบาลจีนยังไม่สามารถหามาตรการป้องกันได้
  รวมถึงปัญหาความขัดแย้งทางด้านเชื้อชาติของทั้งสองประเทศ ซึ่งส่งผลให้
  การบริหารงานและบุคคลากรของบริษัทผลิตเครื่องปรับอากาศสัญชาติญี่ปุ่นเกิดความไม่คล่องตัว
  นอกจากนี้
  บริษัทผู้ผลิตเครื่องปรับอากาศสัญชาติญี่ปุ่นยังไม่ต้องการย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศเวียดนาม
  เนื่องจากประเทศเวียดนามยังไม่มีสาธารณูปโภคที่ครบครันและเทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สามารถรองรับอุตสาหกรรมการผลิตต่าง
  ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพเทียบเท่าประเทศไทย
  ซึ่งปัจจัยนี้เป็นปัจจัยสำคัญในการตัดสินใจลงทุนของผู้ผลิตเครื่องปรับอากาศต่าง ๆ
  ที่จะคงฐานการผลิตอยู่ในประเทศไทยต่อไป

  สำหรับความเสี่ยงที่ลูกค้าของบริษัทและบริษัทย่อยที่ได้ยกเลิกสายการผลิตชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศในรถยนต์และเครื่องปรับอากาศในอาคารไปแล้ว
  จะยกเลิกการว่าจ้างกับบริษัทและบริษัทย่อย และลูกค้าหันกลับมาผลิตชิ้นส่วนดังกล่าวเอง
  ซึ่งอาจส่งผลให้รายได้ของบริษัทและบริษัทย่อยลดลงนั้น ในปัจจุบัน
  บริษัทและบริษัทย่อยมีการบริหารต้นทุนของทุกสายการผลิตที่มีประสิทธิภาพ
  ซึ่งทำให้ต้นทุนการผลิตของบริษัทและบริษัทย่อยต่ำกว่าลูกค้า
  โดยที่มีคุณภาพเท่าเทียมกันกับสินค้าที่ลูกค้าผลิตเอง ทั้งนี้ ในอนาคต
  กลุ่มลูกค้าส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะหันมาเน้นการดูแลแบรนด์เพียงอย่างเดียว
  และว่าจ้างให้มีผู้ผลิตอื่นผลิตชิ้นส่วนและสินค้าแทนเพื่อลดต้นทุนการผลิตและเพิ่มความคล่องตัวในการปรับกลยุทธ์การดำเนินงาน
  ซึ่งจะทำให้ลูกค้ามีอัตรากำไรที่สูงขึ้น และทำให้แนวโน้มที่ลูกค้าจะหันกลับมาผลิตชิ้นส่วนเองลดลง