2.7 ข้อพิพาททางกฎหมาย

2.7.1. การปฏิบัติงานเหมืองแร่ดีบุกในทะเล

สืบเนื่องจากการทำเหมืองดีบุกในทะเล พื้นที่ประทานบัตรของบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน)
(“บริษัทฯ”) ที่จังหวัดภูเก็ตภายใต้การดำเนินงานของลูกจ้างของบริษัทฯ เมื่อวันที่ 31 กรกฏาคม
2546 นั้น

เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2547 ศาลจังหวัดภูเก็ตได้มีคำพิพากษาในคดีดำที่ 2825/2546 ว่าบริษัทฯ
ในฐานะจำเลยที่ 1 และกรรมการผู้จัดการ ในฐานะจำเลยที่ 2 ได้กระทำความผิด 2 ข้อหา
กล่าวคือ 1) การไม่ใช้อุปกรณ์สำหรับควบคุมการแพร่กระจายดินและทราย และ 2)
ไม่แจ้งการเปลี่ยนแปลงเครื่องจักรหรืออุปกรณ์
เป็นลายลักษณ์อักษรให้ทรัพยากรธรณีประจำท้องถิ่นทราบ โดยให้บริษัทฯ
และกรรมการผู้จัดการชำระค่าปรับข้อหาละ 5,000 บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 20,000 บาท
คดีนี้เป็นที่ยุติแล้ว

2.7.2. การทำเหมืองทองคำ

เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2550 กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ “กพร”
ได้มีหนังสือแจ้งบริษัท ทุ่งคำ จำกัด (บริษัทย่อย) ให้ไปพบอธิบดี “กพร”
เพื่อบันทึกปากคำรับทราบข้อกล่าวหาและเปรียบเทียบคดีว่า บริษัทย่อยขนแร่โลหะทองคำมีเงินเจือปน
จำนวน 105.5153 กิโลกรัม ออกจากเขตเหมืองแร่หรือเขตโลหกรรม
โดยมิได้ยื่นขอใบอนุญาตขนแร่

อย่างไรก็ดี เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2551 บริษัทย่อย
ได้รับทราบเป็นทางการจากสำนักงานอัยการจังหวัดเลยในเรื่องการงดดำเนินคดีกับบริษัทย่อยในข้อหาขนแร่ออกจากเขตเหมืองแร่และหรือเขตโลหะกรรม
เนื่องจากคดีขาดอายุความ สิทธินำคดีอาญามาฟ้องจึงระงับ

2.7.3 โครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์

2.7.3.1 ศาลแพ่ง คดีดำ เลขที่ 2071/2548 และคดีแดง เลขที่ 2884/2549

เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2548 ห้างหุ้นส่วนจำกัดคอนสตรัคชั่น คอส์ท คอนซัลแตนท์
ได้ยื่นฟ้องต่อศาลแพ่งให้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด (บริษัทย่อยของบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด
(มหาชน)) ชำระค่าบริการเป็นจำนวนเงิน 491,531.24 บาท โดยบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ได้ปฏิเสธการชำระค่าบริการดังกล่าว เนื่องจากบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ยังไม่ได้รับการบริการครบถ้วนตามหนังสือสัญญาที่ตกลงกันไว้ ต่อมาศาลแพ่งได้พิพากษาให้บริษัท
สกายคลิฟฟ์ จำกัด ชำระค่าปรับ และดอกเบี้ยที่อัตราร้อยละ 7.5
ให้แก่ห้างหุ้นส่วนจำกัดคอนสตรัคชั่น คอส์ท คอนซัลแตนท์ ทั้งนี้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ไม่เห็นด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าว และได้ดำเนินการอุทรณ์ ในวันที่ 11 ตุลาคม 2549
ซึ่งในขณะนี้ยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2550 ศาลอุทธรณ์
โดยศาลชั้นต้นได้นัดหมายโจทก์และจำเลยเพื่อรับฟังคำพิพากษาในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2550
ซึ่งในวันนั้น ศาลได้สั่งให้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
เตรียมหลักประกันที่มีราคาเทียบเท่ากับค่าบริการจำนวนดังกล่าวรวมกับดอกเบี้ยซึ่งคำนวนจากวันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาจนถึงอีก
1 ปีถัดมา (ประมาณ 600,000 บาท) ศาลอุทธรณ์ได้นัดพิจารณาเรื่องหลักประกันอีกครั้งในวันที่ 15
กุมภาพันธ์ 2551

เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2551 ศาลอุทธรณ์ได้เลื่อนวันนัดพิจารณาเรื่องหลักประกันไปเป็นวันที่ 18
มีนาคม 2551 ในวันนั้นศาลได้อนุญาตให้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัดใช้ที่ดินโฉนดเลขที่ 2615
ของบริษัททุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) เป็นหลักประกันในการขอทุเลาการบังคับคดี
โดยศาลได้นัดหมายให้กรรมการผู้มีอำนาจของบริษัททุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด

(มหาชน)
หรือผู้รับมอบอำนาจในการทำสัญญาประกันในการขอทุเลาบังคับคดีต่อศาลและให้ศาลยึดโฉนดที่ดินเป็นประกัน
ภายใน 15 นับจากวันนั้น มิฉะนั้นศาลจะไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี

เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2551 บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ได้เข้าทำสัญญาประกันต่อศาลและอนุญาตให้ศาลยึดโฉนดที่ดินดังกล่าวไว้เป็นประกันในการขอทุเลาบังคับคดีระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ซึ่งปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

2.7.3.2 ศาลแพ่ง คดีหมายเลขดำที่ 2360/2551

เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2551 นายไต้ ชอง ยี ในฐานะโจทก์ ได้ยื่นคำฟ้องบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์
จำกัด(มหาชน) เป็นจำเลยที่ 1 บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด เป็นจำเลยที่ 2 บริษัท สินธนา โฮลดิงส์
จำกัดเป็นจำเลยที่ 3 นายโรนัลด์ อึ้ง วาย ชอย เป็นจำเลยที่ 4 นายจอห์น ปีเตอร์ มิลล์ส
เป็นจำเลยที่ 5 และนางสาวมณฑา คงคำ เป็นจำเลยที่ 6
ในข้อหาผิดสัญญาร่วมทุนโจทก์ได้ยื่นขอต่อศาลเรียกร้องให้จำเลยทั้งหก ร่วมกันชำระค่าเสียหาย
ดังต่อไปนี้

อย่างไรก็ตามบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด กำลังตระเตรียมคดีเพื่อฟ้องกลับนายไต้ ชอง ยี
ข้อหาผิดสัญญาร่วมทุนเนื่องจากนายไต้ ชอง ยี
ไม่สามารถตระเตรียมการก่อสร้างและจัดหาเงินทุนได้ตามข้อกำหนดหลักในสัญญา

2.7.3.3 ศาลอาญา คดีหมายเลขดำที่ อ. 2132/2551

เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2551 นายไต้ ชอง ยี ในฐานะโจทก์ ได้ยื่นคำฟ้องคดีอาญาต่อนายโรนัลด์ อึ้ง
วาย ชอย เป็นจำเลยที่ 1 นายจอห์น ปีเตอร์ มิลล์ส เป็นจำเลยที่ 2 นางสาวมณฑา คงคำ
เป็นจำเลยที่ 3 บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) เป็นจำเลยที่ 4 บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
เป็นจำเลยที่ 5 และบริษัท สินธนา โฮลดิงส์ จำกัด เป็นจำเลยที่ 6 ในข้อหาร่วมกันฉ้อโกงทรัพย์
ยักยอกทรัพย์ และหมิ่นประมาท อย่างไรก็ตามบริษัทและผุ้เกี่ยวข้องกำลังตระเตรียมฟ้องนายไต้ ชอง
ยี ในข้อหาหมิ่นประมาทเนื่องจากเป็นคดีไม่มีมูล

นายไต้ ชอง ยี ได้กล่าวหากรรมการสามคนของบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ว่าได้ร่วมกันหลอกลวงนายไต้ ชอง ยี ซึ่งนอกจากนายอึ้ง วาย ชอยในฐานะกรรมการของบริษัท
ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) แล้ว กรรมการท่านอื่นไม่เคยพบนายไต้ ชอง ยี ก่อนที่นายไต้ ชอง
ยี จะเข้ามาทำงานเลย

นายไต้ ชอง ยี เคยเป็นผู้จัดการของธนาคารต่างประเทศแห่งหนึ่งในประเทศไทย
และหลังจากที่นายไต้ ชอง ยี ได้ถูกบอกเลิกสัญญา นายไต้ ชอง ยี
ก็ยื่นฟ้องในข้อหาฉ้อโกงและเรียกร้องค่าเสียหาย ซึ่งนายไต้ ชอง ยี
ไม่สามารถปฏิบัติตามสาระสำคัญของสัญญาที่กำหนดอย่างชัดแจ้งว่านายไต้ ชอง ยี
มีหน้าที่จัดหาเงินทุนและดำเนินก่อสร้างโครงการของบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด ก่อนวันที่ 1 เมษายน
2550

คณะกรรมการของบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด และฝ่ายกฎหมายมีความเห็นว่าข้อกล่าวหาของนายไต้
ชอง ยี ไม่มีมูล ซึ่งปัจจุบันนายไต้ ชอง ยี ยังไม่อาจสามารถพิสูจน์ข้ออ้างและข้อกล่าวหาต่อศาลได้