3. ลักษณะการประกอบธุรกิจ

1.  บริษัท และพัฒนาการที่สำคัญ

บริษัท ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2530 ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มแรก 5,000,000 บาท
ในชื่อ บริษัท ออนป้า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ต่อมา ในปี 2537 ได้ทำการแปรสภาพเป็น บริษัท
ออนป้า อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) เพื่อเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ที่ผ่านมา บริษัท มีการเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง เพื่อให้มีความเหมาะสม
และสอดคล้องกับลักษณะที่ดำเนินธุรกิจ โดยเมื่อวันที่ 18 กันยายน 2549
โดยการอนุมัติของที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นครั้งที่ 1/2549 มีมติให้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น
บริษัท ไลฟ์ อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) และทำการจดทะเบียนกับกระทรวงพาณิชย์แล้วเสร็จ
เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2549

ที่ผ่านมา บริษัท มีการเพิ่มทุนจดทะเบียน และลดทุนจดทะเบียน
เพื่อให้ขนาดของกิจการมีความเหมาะสมในการดำเนินธุรกิจในขณะนั้น ในปี 2549 บริษัท
มีการลดทุนจดทะเบียนในส่วนที่ยังไม่มีการจัดสรร,
ลดทุนจดทะเบียนโดยการลดจำนวนหุ้นสามัญที่ออกและเรียกชำระแล้ว เพื่อล้างบัญชีส่วนต่ำมูลค่าหุ้น
และลดผลขาดทุนสะสมออก ต่อมาในปีเดียวกัน ได้ทำการเพิ่มทุนจดทะเบียน เป็น 460,000,000
บาท ซึ่งได้ดำเนินการแล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ 2550

บริษัท มีการเปลี่ยนแปลงมูลค่าที่ตราไว้จากมูลค่าหุ้นละ 1 บาท เป็น 0.10 บาท
โดยการเพิ่มจำนวนหุ้นจาก 460,000,000 หุ้น เป็น 4,600,000,000 หุ้น
โดยยังคงมีจำนวนทุนจดทะเบียนเท่าเดิม คือ 460,000,000 บาท
การดำเนินการเปลี่ยนแปลงมูลค่าที่ตราไว้ดังกล่าว ดำเนินการแล้วเสร็จ
และสามารถซื้อขายในมูลค่าที่ตราไว้ดังกล่าวในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 28
ธันวาคม 2550

ในปี 2550 บริษัท มีการจำหน่ายเงินลงทุนในบริษัท แชนแนล (วี) ไทยแลนด์ จำกัด
คืนให้กับผู้ร่วมลงทุนเดิมรายอื่น เพื่อเป็นการลดความซ้ำซ้อนในการดำเนินธุรกิจลง อย่างไรก็ดี
บริษัทมีการร่วมทุนกับกลุ่มพันธมิตรใหม่ ๆ เพิ่มเติมเช่นกัน เช่น
การร่วมทุนโดยการซื้อหุ้นเพิ่มทุนในบริษัท แอ็กทีฟมีเดีย (ไทยแลนด์) จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทนับตั้งแต่ปี 2550, การร่วมจัดตั้ง บริษัท ฟิวเจอร์ ไลฟ์ เทเลวิชั่น จำกัด
ซึ่งต่อมาได้ดำเนินการจดทะเบียนแล้วเสร็จในเดือนกุมภาพันธ์ 2551
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยแห่งใหม่ของบริษัทในปี 2551
และการร่วมกับพันธมิตรในการลงทุนสร้างภาพยนตร์ในนาม “ไลฟ์ฟิล์ม (LIVE FILM)”
ซึ่งถือเป็นหน่วยธุรกิจของบริษัท

ปี 2551 บริษัทมีการเพิ่มทุน 2 ครั้ง ดังนี้ การเพิ่มทุนครั้งที่ 1 เป็นการเพิ่มทุนจดทะเบียนจาก
460,000,000 บาท เป็น 690,000,000 บาท
เพื่อรองรับการออกและเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม ในอัตราส่วน 2 หุ้นสามัญเดิม
สามารถซื้อใบสำคัญแสดงสิทธิได้ 1 หน่วย ในราคา 0.50 บาท และมีราคาการใช้สิทธิเท่ากับ 1
บาท การเพิ่มทุนครั้งที่ 2 เป็นผลจากภาวะเศรษฐกิจที่ซบเซา
บริษัทจึงได้เสนอที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 1/2551
ยกเลิกการออกและเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิข้างต้น และทำการลดทุนจดทะเบียนคงเหลือ
460,000,000 บาท และในการประชุมคราวเดียวกัน ได้มีการอนุมัติเพิ่มทุนจดทะเบียนอีก
740,000,000 บาท โดยการออกหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 7,400,000,000 หุ้น
มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 0.10 บาท รวมเป็นทุนจดทะเบียนทั้งสิ้น 1,200,000,000 บาท
โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนดังกล่าว ดังต่อไปนี้

- หุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 2,300,000,000 หุ้น
เพื่อรองรับการออกและเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิม จำนวน 2,300,000,000
หน่วย ในอัตราส่วน 2 หุ้นสามัญเดิม สามารถซื้อใบสำคัญแสดงสิทธิได้ 1 หน่วย ในราคา 0.50
บาท และมีราคาการใช้สิทธิเท่ากับ 1 บาท

- หุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 5,100,000,000 หุ้น เพื่อเสนอขายให้แก่บุคคลในวงจำกัด (Private
Placement) โดยเป็นหุ้นสามัญที่เรียกชำระเป็นตัวเงินจำนวน 3,600,000,000 หุ้น
และหุ้นสามัญที่เรียกชำระเป็นทรัพย์สินอื่นจำนวน 1,500,000,000 หุ้น

นอกจากนี้ เพื่อประโยชน์ในการบริหารงาน ในเดือนธันวาคม 2551
บริษัทได้จำหน่ายเงินลงทุนในบริษัท ป๊อบสตาร์ซ แมเนจเมนท์ จำกัด ให้แก่บริษัท ไลฟ์ ทีวี จำกัด
ทั้งจำนวน ซึ่งทำให้บริษัทดังกล่าวถือเป็นบริษัทย่อยของบริษัท ไลฟ์ ทีวี จำกัด

ในปี 2552
บริษัทได้ออกและเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิตามที่ได้รับอนุมัติจากที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นครั้งที่
1/2552 โดยจัดสรรให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมจำนวน 2,299,780,337 หน่วย ต่อมา
ได้ทำการจดทะเบียนเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
และเริ่มทำการซื้อขายเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2552 ใช้ชื่อย่อในการซื้อขายว่า “LIVE-W1”
นอกจากนี้ ในช่วงเวลาเดียวกัน บริษัทได้ทำการเรียกชำระทุนจดทะเบียนเพิ่มขึ้นจำนวน 3 ครั้ง
ครั้งที่ 1 และ 2 เป็นการเรียกชำระทุนจดทะเบียนเนื่องจากการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิ
และครั้งที่ 3 เป็นการเสนอขายให้บุคคลในวงจำกัด 2 ราย
จึงทำให้บริษัทมีทุนจดทะเบียนเรียกชำระแล้วในวันที่ 31 ธันวาคม 2552 เท่ากับ
550,000,252.50 บาท สำหรับในส่วนการดำเนินการธุรกิจ
บริษัทมีการจัดตั้งหน่วยธุรกิจใหม่ภายใต้การดำเนินการของบริษัท คือ Live Aviation
Management (LIVE AIM)
เพื่อดำเนินการเป็นตัวแทนจำหน่ายภาพยนตร์สำหรับให้บริการของสายการบินขึ้น
และดำเนินการเป็นตัวแทนจำหน่ายสื่อโฆษณาของกิจการในกลุ่มบริษัทแก่หน่วยงานและองค์กรขนาดใหญ่

สำหรับบริษัทย่อย ในช่วงปี 2552 บริษัท ไลฟ์ มีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)
ได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน และเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 30,000,000 บาท นอกจากนี้
ในส่วนของบริษัท ฟิวเจอร์ ไลฟ์ เทเลวิชั่น จำกัด ได้มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 3,000,000
บาท โดยบริษัทลดสัดส่วนการถือหุ้นลงจากร้อยละ 55 คงเหลือเท่ากับร้อยละ 40
เพื่อเปิดโอกาสในกลุ่มผู้ร่วมทุนกลุ่มใหม่ คือ บริษัท มีเดีย อินเทลลิเจนท์ จำกัด และบริษัท ไทม์
บรอดคาสท์ จำกัด

ในปี 2553 บริษัทโดยมติที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้นประจำปี 2553 เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2553
ได้มีมติให้มีการลดทุนจดทะเบียนของบริษัท จากจำนวน 1,200,000,000.00 บาท
(12,000,000,000 หุ้น มูลค่าหุ้นละ 0.10 บาท) เป็น 779,978,033.70 บาท
(7,799,780,337 หุ้น มูลค่าหุ้นละ 0.10 บาท) โดยการตัดหุ้นสามัญที่ยังมิได้จำหน่ายจำนวน
420,021,966.30 บาท (4,200,219,663 หุ้น มูลค่าหุ้นละ 0.10 บาท)

และในการประชุมดังกล่าวยังได้มีมติให้โอนส่วนเกินมูลค่าหุ้นจำนวน 41,152,355.40
บาทเพื่อชดเชยผลขาดทุนสะสม อีกทั้งยังได้มีมติให้ลดทุนชำระแล้วของบริษัทลงจำนวน
396,000,181.80 บาท จากจำนวน 779,978,033.70 บาท เหลือ 383,977,851.90 บาท
โดยการลดทุนที่ชำระแล้วลงจำนวน 396,000,181.80 บาท ทำให้ทุนที่ชำระแล้วลดลงจากจำนวน
550,000,252.50 บาท เหลือ 154,000,070.70 บาท มูลค่าหุ้นละ 0.10 บาท
เพื่อชดเชยขาดทุนสะสมบางส่วนของบริษัท
บริษัทได้นำมตินี้ไปจดทะเบียนกับกรมพัฒนาธุรกิจการค้าแล้วเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2553

ทั้งนี้ในปีเดียวกัน บริษัทได้ร่วมทุนกับพัธมิตรเพื่อจัดตั้งบริษัทใหม่ ชื่อบริษัท ทริลเลี่ยน เทเลวิชั่น
จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจผลิตรายการโทรทัศน์สำหรับช่องโทรทัศน์ดาวเทียม “ช่อง Dude TV”
โดยมีทุนจดทะเบียน 2,000,000 บาท จึงถือเป็นบริษัทย่อยแห่งใหม่ของบริษัท
และต่อมาในช่วงเดือนธันวาคม บริษัทได้เลิกบริษัท ฟิวเจอร์ ไลฟ์ เทเลวิชั่น จำกัด และบริษัท
บีเอ็นที มิวสิค แอนด์ พับลิชชิ่ง จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท
เนื่องจากบริษัทย่อยทั้งสองแห่งไม่ได้ดำเนินกิจการใด ๆ แล้ว

สำหรับบริษัทย่อย ในช่วงปี 2553 บริษัท ไลฟ์ ทีวี จำกัด ได้มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น
154,000,000 บาท โดยบริษัทลดสัดส่วนการถือหุ้นลงจากร้อยละ 99.10 คงเหลือเท่ากับร้อยละ
90.10 นอกจากนี้ บริษัท ไลฟ์ มีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ได้มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น
45,000,000 บาท โดยบริษัทคงถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 99.9

ในปี 2554 บริษัท มีการจำหน่ายเงินลงทุนในบริษัท แอ็กทีฟมีเดีย (ไทยแลนด์) จำกัด
คืนให้กับผู้ร่วมลงทุนเดิมรายอื่น เพื่อเป็นการลดความซ้ำซ้อนในการดำเนินธุรกิจลง

ในวันที่ 19, 26 มีนาคม 2554 และวันที่ 2 เมษายน 2554 บริษัท ได้จัดคอนเสิร์ต “รัก ณ
อัมพวา” ณ อุทยานพระบรมราชานุสรณ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (อุทยาน ร.2)
จังหวัดสมุทรสงคราม และในวันที่ 9 กรกฎาคม บริษัท ได้จัดคอนเสิร์ต “QUICK ZABB PRESENTS
THE 1ST BEAST FAN MEETING ASIA TOUR IN THAILAND 2011” ณ อิมแพ็ค เอ็กซิบิชั่น
ฮอลล์ 1 เมืองทองธานี ตามลำดับ

ทั้งนี้ ในช่วงไตรมาส 3 ของปี 2554 มีผู้ถือหุ้นใช้สิทธิซื้อหุ้นสามัญของบริษัทตามใบสำคัญแสดงสิทธิ
จำนวน 80,000,000 หน่วย ทำให้บริษัทมีทุนชำระแล้วทั้งสิ้น 162,000,070.70 บาท

ต่อมาวันที่ 2 ธันวามคม 2554 ที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 1/2554
มีมติเพิ่มทุนจดทะเบียนของบริษัทอีกจำนวน 545,977,922.60 บาท จากทุนจดทะเบียนเดิมจำนวน
383,977,851.90 บาท โดยออกเป็นหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 5,459,779,226 หุ้น
มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 0.10 บาท รวมเป็นทุนจดทะเบียนทั้งสิ้น 929,955,774.50 บาท
ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนดังกล่าว ดังต่อไปนี้

- จัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 3,240,001,414 หุ้น
เพื่อเสนอขายให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมตามสัดส่วนจำนวนหุ้นที่ผู้ถือหุ้นแต่ละรายถืออยู่ (Right Offering)
ในสัดส่วน 1 หุ้นเดิมต่อ 2 หุ้นเพิ่มทุนใหม่ โดยเสนขายในราคา 0.10 บาท
ในกรณีที่หุ้นสามัญเพิ่มทุนคงเหลือจากการจัดสรรให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมตามสัดส่วนในคราวแรก
ให้คณะกรรมการบริษัทดำเนินการจัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนที่เหลือให้แก่ผู้ถือหุ้นอื่นที่แสดงความจำนงจองซื้อเกินสัดส่วนตามสัดส่วนการถือหุ้นเดิมในราคาเดียวกันจนกว่าจะหมด
หรือจนกว่าไม่มีผู้ถือหุ้นรายใดประสงค์จะจองซื้อหุ้นดังกล่าวอีกต่อไป

- จัดสรรหุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 2,219,777,812 หุ้น
สำหรับรองรับการใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะจองซื้อหุ้นของบริษัท ครั้งที่ 1 (LIVE-W1)
เพิ่มเติมเนื่องจากการเพิ่มทุนจดทะเบียน

สำหรับบริษัทย่อย ในช่วงปี 2554 บริษัท ไลฟ์ ทีวี จำกัด ได้มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ
ได้แก่ปรับเปลี่ยนโครงสร้างขององค์กรเพื่อให้เกิดความคล่องตัวในการบริหารจัดการ,
ลดต้นทุนการผลิต รวมถึงลดภาระค่าใช้จ่ายอื่น ๆ เป็นต้น

2. ภาพรวมของการประกอบธุรกิจ

บริษัทประกอบธุรกิจบันเทิงและสื่อโฆษณา โดยมีธุรกิจหลักแบ่งออกเป็น 4 ประเภท ได้แก่

1.  ธุรกิจผลิตรายการบันเทิงสำหรับโทรทัศน์ระบบบอกรับสมาชิก และโทรทัศน์ดาวเทียม

2.  ธุรกิจรับจ้างโฆษณา ทำป้ายโฆษณา และให้เช่าป้ายโฆษณา

3.  ธุรกิจการจัดแสดงและบริหารศิลปิน

[]

ณ 31 ธันวาคม 2554 บริษัท มีบริษัทย่อยรวม 6 บริษัท ได้แก่

(1) บริษัท ไลฟ์ เรดิโอ จำกัด

  ประเภทธุรกิจ สื่อวิทยุกระจายเสียง สัดส่วนการถือหุ้น 97.5%

(2) บริษัท ไลฟ์ ทีวี จำกัด

  ประเภทธุรกิจ ผลิตรายการบันเทิงสำหรับโทรทัศน์ระบบบอกรับสมาชิก โทรทัศน์ดาวเทียม
  ออกอากาศใน ระบบที่ไม่ต้องเข้ารหัสสัญญาณ (Free to Air) และระบบที่ต้องเข้ารหัสสัญญาณ
  (Encryption) สัดส่วนการถือหุ้น 90.1%

(3) บริษัท ไลฟ์ มีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)

  ประเภทธุรกิจ รับจ้างโฆษณา ทำป้ายโฆษณา และให้เช่าป้ายโฆษณา สัดส่วนการถือหุ้น 99.9%

(4) บริษัท อิน แอนด์ ออน สตูดิโอ จำกัด (ในปี 2551 ไม่มีการประกอบธุรกิจใด ๆ)

  ประเภทธุรกิจ การจัดแสดง สัดส่วนการถือหุ้น 99.9%

(5) บริษัท ดิจิตอล ไร้ท์ พิคเจอร์ จำกัด (มหาชน) (ในปี 2551 ไม่มีการประกอบธุรกิจใด ๆ)

  ประเภทธุรกิจ ผลิตและจำหน่ายสินค้าภาพยนตร์ สัดส่วนการถือหุ้น 99.9%

(6) บริษัท ทริลเลี่ยน เทเลวิชั่น จำกัด

  ประเภทธุรกิจ ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ ส่งเสริมการขาย และเป็นตัวแทนในการจำหน่ายสื่อโฆษณา
  สัดส่วนการถือหุ้น 30%

3. โครงสร้างรายได้ของบริษัท ไลฟ์ อินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย

[]

4. วิสัยทัศน์ในการดำเนินธุรกิจ

บริษัท มีวิสัยทัศน์ในการดำเนินธุรกิจที่สำคัญ คือ ก้าวสู่การเป็นองค์กรด้านสื่อและบันเทิงระดับสากล
ที่ดำเนินงาน ด้านการพัฒนา การสร้างสรรค์ การผลิตรายการโทรทัศน์
บริหารลิขสิทธิ์ซึ่งเป็นทรัพย์สินทางปัญญาของบริษัท เผยแพร่สื่อบันเทิงหลากรูปแบบ เช่น ภาพยนตร์
รายการโทรทัศน์ ดนตรี ตลอดจนกิจกรรมการแสดงต่าง ๆ เพื่อผู้ชมทั่วโลก
และรวมถึงการเพิ่มช่องทางรายได้ในด้านอื่น ๆ ให้กับบริษัท

5. สภาพการณ์ของอุตสาหกรรมที่บริษัทดำเนินธุรกิจอยู่

อุตสาหรรมโทรทัศน์ดาวเทียม

(1) สภาพการณ์ของการแข่งขัน (Rivalry between established firms)

จะเห็นได้ว่าสภาพการแข่งขั้นในอุตสาหรรมนี้มีการแข่งขันที่รุนแรงเนื่องจากอัตราการเติบโตของอุตสาหกรรมอยู่ในระดับสูงโดยเฉพาะเม็ดเงินที่เข้ามาในอุตสาหกรรมที่เพิ่มขึ้นทุกปี
ดังนั้น สิ่งที่เห็นได้ชัดก็มีเพียงแต่การแข่งขันในเรื่องของคุณภาพของเนื้อหารายการโทรทัศน์
(Content) ที่นับวันจะรุนแรงขึ้น ซึ่งในอนาคตแล้วเนื้อหารายการโทรทัศน์ (Content)
ถือได้ว่าจะเป็นสิ่งที่บ่งชี้ได้ว่าผู้ประกอบการรายใดบ้างที่จะสามารถแข่งขันอยู่ในตลาดหรืออุตสาหกรรมนี้ได้

(2) อำนาจการต่อรองของผู้บริโภค (Bargaining power of buyers)

สำหรับอุตสาหกรรมโทรทัศน์ดาวเทียมแล้ว ผู้บริโภคสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มคือ

2.1 ผู้ซื้อโฆษณา หรือก็คือ บริษัทเจ้าของสินค้าต่างๆ ที่มาโฆษณาผ่านช่องโทรทัศน์ดาวเทียม
จะเห็นได้ว่าเมื่อก่อนโทรทัศน์ดาวเทียมมีผู้ให้ความสนใจในการเข้ามาโฆษณาน้อย
อัตราค่าโฆษณาต่ำมาก แต่ปัจจุบันมีการเพิ่มทั้งอัตราค่าโฆษณาและจำนวนเวลาที่ใช้ออกอากาศมากขึ้น
โดยในส่วนนี้อำนาจต่อรอง
ของผู้ซื้อเหมือนจะมีมากเนื่องจากมีช่องโทรทัศน์ดาวเทียมมากมายหลายช่องแต่
ช่องที่ตรงกลุ่มเป้าหมายและมีผู้ชมมากพอในการโฆษณากลับมีเพียงไม่กี่ช่องทำให้เมื่อตลาดนี้โตขึ้น
เจ้าของสินค้าให้ความสนใจมากขึ้น อัตราค่าโฆษณาจึงยังสามารถเพิ่มขึ้นได้
อำนาจต่อรองของเจ้าของสินค้าก็มีเพียงระดับหนึ่งเท่านั้นหากช่องไม่สามารถหารายได้ครอบคลุมต้นทุนที่เสียไปได้ช่องก็จะใช้วิธีการปิดตัวลงแทน

2.2 ผู้ชมรายการโทรทัศน์ เนื่องจากอุตสาหรรมนี้แบ่งออกเป็น 2 แบบคือแบบที่เสียเงินเพื่อรับชม
กับอีกแบบคือแบบดูฟรี
ในส่วนแบบดูฟรีแล้วอำนาจต่อรองโดยตรงจะไม่มีจะมีเพียงแค่การเลือกที่จะดูช่องไหนเท่านั้น
แต่ส่วนประเภทที่เสียเงินเพื่อรับชม ปัจจุบัน ยังมีเพียง บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
เท่านั้นทำให้อำนาจต่อรองของผู้บริโภคยังอยู่ได้แค่จะซื้อเพื่อดูหรือไม่ดูเท่านั้นยังไม่มีทางเลือกอื่น

(3) อำนาจการต่อรองของผู้ผลิต (Bargaining power of suppliers)

ผู้ผลิตในอุตสาหกรรมนี้สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่ม คือ ภาคส่งสัญญาณ และภาครับสัญญาณ
โดยมีรายละเอียดดังนี้

3.1 ภาคส่งสัญญาณ

(ก) บริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน) (“ไทยคม”)
ซึ่งปัจจุบันไทยคมไม่มีช่องสัญญาณเหลือให้เช่าแล้วสำหรับดาวเทียมไทยคม 5 แต่ดาวเทียมไทยคม 6
คาดหมายว่าจะสามารถให้บริการได้ประมาณเดือนสิงหาคมปี 2556
โดยไทยคมถือได้ว่ามีอำนาจต่อรองสูงเนื่องจากทางเลือกของการทำโทรทัศน์ดาวเทียมในประเทศไทยนั้น
มีดาวเทียมเพียง 2 ดวงคือ ดาวเทียมไทยคม 5 และ ดาวเทียม NSS 6
ซึ่งดวงที่ดีและเป็นที่นิยมคือดาวเทียมไทยคม 5

(ข) ผู้ให้บริการเชื่อมสัญญาณจากห้องส่งไปยังไทยคมภาคพื้นดิน ประกอบไปด้วย บริษัท กสท
โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) , บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน), บริษัท ซิมโฟนี่ คอมมูนิเคชั่น
จำกัด (มหาชน), บริษัท ทริปเปิลที บอร์ดแบนด์ จำกัด (มหาชน)
ซึ่งด้วยมีผู้ให้บริการหลายรายทำให้อำนาจต่อรองของผู้ให้บริการเหล่านี้ยังไม่สูงมากนัก

3.2 ภาครับสัญญาณ

ระบบรับสัญญาณรายใหญ่ในปัจจุบัน คือ บริษัท พีเอสไอ โฮลดิ้ง (“พีเอสไอ”) จำกัด
ซึ่งมีส่วนแบ่งการตลาดเกินกว่าในอัตราร้อยละ 70 ซึ่งทำให้ที่ผ่านมา พีเอสไอ
มีอำนาจต่อรองสูงมาก
โดยเฉพาะถึงขั้นสามารถหารายได้จากการเรียงลำดับของหมายเลขช่องรายการได้
แต่ปัจจุบันเริ่มมีรายใหญ่ที่ก้าวเข้าสู่ตลาดและมีแนวโน้มที่จะสามารถแย้งส่วนแบ่งทางการตลาดไปได้คือ
บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และทำให้อำนาจต่อรองของ พีเอสไอ
เริ่มลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด

(4) การเข้ามาของผู้ประกอบการรายใหม่ (Risk of entry by potential competitors)

ปัจจุบันการเข้าสู่ตลาดโทรทัศน์ดาวเทียมทำได้ไม่ยากนัก หากมีเงินทุนแต่สิ่งที่ยากที่สุด ณ เวลานี้ คือ
การหาช่องสัญญาณคลื่นความถี่สำหรับใช้ในการออกอากาศที่มีอยู่อย่างจำกัด
ทำให้ปัจจุบันมีผู้ประกอบการรายใหม่ที่ไม่จำต้องมีเงินทุนจำนวนมากเข้ามาสู่ตลาดอย่างมากมาย
แต่สิ่ง0เป็นตัวแปลในอุตสาหกรรมนี้ คือ
การหารายได้เพราะในช่วงปีที่ผ่านมาจะเห็นได้ว่ามีช่องรายการโทรทัศน์ที่เกิดใหม่จำนวนมาก
แต่มีช่องรายการโทรทัศน์จำนวนน้อยที่จะสามารถหารายได้จากการผู้สนับสนุน
เพื่อให้สามารถครอบคลุมค่าใช้จ่ายที่จะต้องเสียไป

(5) การมีสินค้าและบริการอื่นทดแทน (Threat of substitute products)

สำหรับอุตสาหกรรมสื่อโทรทัศน์ดาวเทียมแล้ว ถือได้ว่าเป็นสื่อใหม่ ที่กำลังมียอดการใช้บริการที่สูงขึ้น
ในส่วนสินค้าทดแทน ที่ถือได้ว่าสามารถแทนกันได้จะประกอบไปด้วย

-   ดิจิตอลทีวี ทางภาคพื้นดินผ่านเสาอากาศ ซึ่งคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง
    กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (“กสทช.”)
    กำลังจะให้ประมูลโครงข่ายถึงอย่างไรกว่าที่ดิจิตอลทีวีจะสามารถออกมาให้บริการได้ก็อีก 2
    ถึง 3 ปี ซึ่งเวลานั้นโทรทัศน์ดาวเทียมคงสามารถครอบคลุม 20
    ล้านครัวเรือนทั่วประเทศไปได้แล้ว และดิจิตอลทีวีเองก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหาเดิม ๆ ของ
    ทีวีภาคพื้นดินผ่านเสาอากาศ ซึ่งหากไปอยู่ในชนบทที่ห่างไกลแล้วยังจำเป็นต้องตั้งเสาที่สูงมาก
    ๆ เพื่อให้รับสัญญาณได้ชัดเจนขึ้น

-   ทีวีบนอินเตอร์เน็ต(“IP TV”) ด้วยปัญหาเรื่องความเร็วของการส่งสัญญาณตามสาย
    โดยเฉพาะต่างจังหวัด ทำให้ระบบ IP TV ยังไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร
    ถึงแม้ว่าอนาคตจะมีการใช้งานมากขึ้นก็ตามแต่ก็จะเป็นเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น
    โดยเฉพาะในเขตตัวเมือง ที่อินเตอร์เน็ตมีความเร็วในการส่งสัญญาณเพียงพอ

อุตสาหรรม Out of Home Media

(1) สภาพการณ์ของการแข่งขัน (Rivalry between established firms)

มูลค่ารวมของอุตสาหกรรมนี้แทบจะไม่เปลี่ยนแปลงมา 2 ปีแล้ว
เนื่องจากสำหรับสื่อในด้านนี้ถือได้ว่าเป็นสื่อที่มีไว้เพื่อเตือนความจำ หรือแค่กระตุ้นการรับรู้
เท่านั้นแต่
ไม่ว่าจะมีการโฆษณาผ่านสื่ออื่นๆอย่างไรแต่สื่อประเภทนี้ก็ยังคงต้องมีอยู่จึงทำให้มูลค่าของอุตสาหกรรมนี้แทบไม่เปลี่ยนแปลงหรือได้รับผลกระทบจากการเข้ามาของสื่อใหม่
ๆ การแข่งในตลาดเองก็ไม่มีผู้ประกอบการรายใหม่ ๆ
เข้ามาแข่งขันกันจะเป็นการแข่งขันในการหาทำเลที่ตั้งป้ายมากกว่าการแข่งขันเรื่องราคา

(2) อำนาจการต่อรองของผู้บริโภค (Bargaining power of buyers)

สำหรับลูกค้าในอุตสาหกรรมนี้มีทางเลือกและอำนาจต่อรองไม่มากนักเพราะส่วนใหญ่จะไปอยู่ที่ทำเลในการโฆษณา
หากต้องการทำเลดี ๆ ลูกค้าก็ต้องยอมจ่าย
อยากที่จะต่อรองราคาได้เพราะเป็นไปตามกฎของอุปสงค์และอุปทานที่หากมีผู้ต้องการสินค้ามากราคายิ่งสูง

(3) อำนาจการต่อรองของผู้ผลิต (Bargaining power of suppliers)

ในที่นี้ผู้ผลิตส่วนใหญ่จะไม่มีอำนาจต่อรองมากนักยกเว้นเจ้าของที่ดิน หรือผู้ให้เช่าพื้นที่
ที่จะมีอำนาจต่อรองและสามารถเลือกผู้เช่าได้
เพราะบริษัทในอุตสาหกรรมนี้ล้วนแล้วแต่แย่งกันหาทำเลดี ๆ ทั้งสิ้น

(4) การเข้ามาของผู้ประกอบการรายใหม่ (Risk of entry by potential competitors)

สำหรับอุตสาหกรรมนี้แล้วผู้ประกอบการรายใหม่ ค่อนข้างยากที่จะเข้าสู่ตลาดเพราะทำเลดี ๆ
ล้วนแล้วถูกจับจองไว้แล้วแทบทั้งสิ้น

(5) การมีสินค้าและบริการอื่นทดแทน (Threat of substitute products)

สำหรับสินค้าทดแทน ที่ทดแทนได้โดยตรงยังไม่มีแต่
เป็นเรื่องของเทคโนโลยีที่จะเข้ามามีบทบาทมากขึ้นเนื่องจาก ข้อจำกัดของเรื่องพื้นที่
ที่นับวันจะหายากและมีข้อแม้เพิ่มขึ้นมากทุกวัน ทำให้แนวคิดในการใช้
เทคโนโลยีเข้ามาพัฒนาสร้างมูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมมีมากขึ้น เช่น ป้าย LED
ซึ่งเปลี่ยนและโฆษณาได้หลากหลายมากขึ้น