1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงที่จะกล่าวถึงในที่นี้เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอันอาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
นักลงทุนควรพิจารณาปัจจัยเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นกับบริษัทฯ
นอกเหนือจากที่ระบุไว้ในเอกสารฉบับนี้ประกอบการพิจารณาการลงทุน
ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญประกอบด้วย

1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1 ปัจจัยเสี่ยงจากคู่แข่งรายใหญ่และคู่แข่งรายใหม่

ปัจจุบันบริษัทฯ
มีคู่แข่งที่เป็นผู้ผลิตยางนอกยางในสำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์รายใหญ่ในประเทศ 3-4
ราย โอกาสในการเกิดผู้ผลิตรายใหม่ขึ้นอยู่กับภาวะความต้องการสินค้าของตลาด
ทั้งนี้ผู้ผลิตรายใหม่จะต้องมีความพร้อมทั้งด้านเงินทุน เทคโนโลยี บุคลากร การตลาด
และเครื่องหมายการค้าที่เป็นที่ยอมรับ สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในประเทศยังไม่มีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้น
เนื่องจากกำลังการผลิตในปัจจุบันยังมีอยู่เพียงพอที่จะรองรับความต้องการภายในประเทศได้
อีกทั้งผู้ผลิตรายเดิมก็มีความสัมพันธ์กับลูกค้ามาเป็นเวลานาน
จึงไม่เป็นการง่ายสำหรับการเข้าตลาดสำหรับผู้ผลิตรายใหม่ สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในต่างประเทศนั้น
การที่บริษัทฯ เป็นบริษัทในเครือของ บริษัท ฮั้วฟง รับเบอร์ อินดัสทรี จำกัด หรือ “HFR”
ซึ่งดำเนินการและมีความชำนาญในธุรกิจด้านนี้มาเป็นเวลานาน
รวมทั้งมีฐานการผลิตและจำหน่ายในหลายประเทศ
ทำให้มีเครือข่ายการตลาดที่ครอบคลุมและมีศักยภาพเพียงพอที่จะแข่งขันในตลาดต่างประเทศได้

  ทั้งนี้ บริษัทฯ จะยังคงทุ่มเทกำลังความสามารถในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ
  การคงไว้ซึ่งคุณภาพที่ดีที่สุด รวมถึง
  การเข้าถึงความพึงพอใจของลูกค้า เพื่อธุรกิจที่เจริญก้าวหน้า
  จึงเป็นเรื่องยากสำหรับคู่แข่งรายอื่น ๆ ที่จะมาแย่งชิง
  ส่วนแบ่งตลาด

1.2 ปัจจัยเสี่ยงจากการแข่งขันกันเองภายในกลุ่มและบริษัท Sumitomo Rubber

เนื่องจากบริษัทฯ ในกลุ่มมีการผลิตสินค้าและผลิตภัณฑ์ซึ่งอยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกัน
แม้ว่าจะมีการแบ่งตลาดและระดับของผลิตภัณฑ์เพื่อไม่ให้ซ้ำซ้อนกัน แต่ก็ไม่ได้มีสัญญาที่มีผลบังคับได้
อย่างไรก็ตามบริษัทแม่ก็ได้มีมติของที่ประชุมคณะกรรมการสำหรับนโยบายการแบ่งตลาดและระดับของผลิตภัณฑ์ระหว่างบริษัทในกลุ่ม
และยังคอยควบคุมบริษัทในกลุ่มให้ดำเนินไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้

สำหรับบริษัท Sumitomo Rubber เองก็เป็นผู้ถือหุ้นสำคัญในบริษัทแม่
แม้ว่าจะมีความเชี่ยวชาญในธุรกิจการผลิตยางรถยนต์และยางรถจักรยานยนต์ แต่เนื่องจากบริษัท
Sumitomo Rubber เป็นกลุ่มพันธมิตร และเน้นการผลิตยางรถยนต์มากกว่า
จึงเน้นการเป็นคู่ค้าทางธุรกิจ และเป็นผู้สนับสนุนการผลิตยางรถจักรยานยนต์ให้กับบริษัทแม่
และบริษัทในกลุ่มมากกว่าจะเป็นคู่แข่ง

1.3 ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

เนื่องจากบริษัทฯ มีรายได้จากธุรกิจส่งออกเป็นหลัก คิดเป็นร้อยละ 75.73 ในปี 2546 และร้อยละ
74.58 ในปี 2547 และมีการนำเข้าวัตถุดิบบางส่วนจากต่างประเทศ ร้อยละ 38.88
ของมูลค่าการสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งหมด ดังนั้นจึงมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
โดยเฉพาะจะมีผลต่อราคาผลิตภัณฑ์ และต้นทุนการผลิต
หากอัตราแลกเปลี่ยนสกุลเงินบาทแข็งขึ้นจะทำให้รายได้ในรูปเงินบาทต่ำลง
และต้นทุนวัตถุดิบนำเข้าในรูปเงินบาทต่ำลง
ในขณะเดียวกันก็อาจทำให้เสียเปรียบในเชิงการแข่งขันในตลาดต่างประเทศ
ในทางกลับกันหากอัตราแลกเปลี่ยนสกุลเงินบาทอ่อนลง บริษัทฯ
จะเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันกับตลาดต่างประเทศได้มากขึ้น ส่งผลให้บริษัทฯ
ส่งออกสินค้าได้มากขึ้น แต่ต้นทุนวัตถุดิบนำเข้าในรูปเงินบาทสูงขึ้น
อย่างไรก็ตามหากเทียบสัดส่วนเงินตราแลกเปลี่ยนที่บริษัทฯ ทำการค้าปรากฏว่า
เป็นเงินสกุลยูโรในอัตราส่วนร้อยละ 31.07 และเงินสกุลดอลล่าร์ร้อยละ 68.93
ดังนั้นถึงแม้ว่าค่าเงินบาทจะแข็งขึ้นเมื่อเทียบกับค่าเงินดอลล่าร์สหรัฐ
ซึ่งมีผลทำให้รายได้เป็นเงินบาทน้อยลง แต่ค่าเงินบาทก็มีค่าอ่อนลงเมื่อเทียบกับเงินสกุลยูโร
ซึ่งมีผลทำให้รายได้เป็นเงินบาทมีค่ามากขึ้นเช่นเดียวกัน
จึงเป็นการลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนได้ระดับหนึ่ง นอกจากนี้บริษัทฯ
ไม่มีการกู้เงินในสกุลต่างประเทศ จึงไม่มีความเสี่ยงในด้านอัตราแลกเปลี่ยนเกี่ยวกับเงินกู้

1.4 ปัจจัยเสี่ยงในเรื่องของราคาสินค้าและวัตถุดิบผันแปรไปตามราคาตลาดโลก

เนื่องจากผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ของบริษัทฯ จะส่งออกไปยังต่างประเทศ ดังนั้น
ราคาของสินค้าจึงขึ้นอยู่กับภาวะของตลาดโลกด้วย ซึ่งเป็นปัจจัยที่บริษัทฯ ไม่สามารถควบคุมได้ เช่น
ราคายางพาราซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตยาง ราคาปรับตัวสูงขึ้นจาก 43 บาท/กิโลกรัมในปี
2546 เป็น 48 บาท/กิโลกรัมในปี 2547 และวัตถุดิบที่สำคัญอื่น ๆ ยางสังเคราะที่ทำด้วยน้ำมันดิบ
ซึ่งมีราคาเพิ่มขึ้นจาก 32 ดอลล่าร์ ต่อบาเรลล์ในช่วงต้นปี 2547 เป็น 42 ดอลล่าร์ต่อบาเรลล์
ในช่างปลายปี 2547
ทั้งนี้เนื่องจากการเพิ่มความต้องการยางสังเคราะที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตยางทุกรายยังคงประสบปัญหาจากการที่ราคาวัตถุดิบเพิ่มขึ้น
ดังนั้นบริษัทจึงได้มีการแก้ไขและเพิ่มราคา ของผลิตภัณฑ์
และบริษัทมีนโยบายในการซื้อวัตถุดิบซึ่งมีการกำหนดราคาไว้ล่วงหน้าประมาณ 3 เดือน
เป็นการช่วยลดความเสี่ยงในเรื่องการกำหนดต้นทุน และราคาขาย

1.5 ปัจจัยเสี่ยงจากความเสียหายของเครื่องจักร

เนื่องจากบริษัทฯ ดำเนินการผลิตถึงวันละ 2 กะ ตลอด 24 ชั่วโมง
ดังนั้นหากเครื่องจักรได้รับความเสียหายจนทำให้การผลิตต้องหยุดชะงัก
ย่อมก่อให้เกิดความเสียหายต่อกำลังการผลิตได้ ทั้งนี้บริษัทฯ
มีระบบการตรวจสอบและบำรุงรักษาซ่อมแซมเครื่องจักรอย่างสม่ำเสมอ
มีการเตรียมพร้อมทั้งก่อนจะเริ่มเดินเครื่องทำการผลิต บริษัทฯ จะทำการตรวจสอบ
และซ่อมแซมปีละ 2 ครั้งโดยจะใช้โอกาสวันหยุดสำคัญที่ติดต่อกันนานได้แก่ สงกรานต์ ปีใหม่
ซึ่งจะไม่ทำให้กระทบต่อการผลิต

2. ความเสี่ยงด้านการบริหารจัดการ

2.1 ปัจจัยเสี่ยงจากความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบายการดำเนินงาน

บริษัทฯ มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ HFR ซึ่งเป็นบริษัทแม่ที่ไต้หวันถือหุ้นในบริษัทฯ ร้อยละ 70
ของจำนวนหุ้นบริษัทฯ จึงทำให้บริษัทแม่สามารถควบคุมเสียงส่วนใหญ่ในที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้
อย่างไรก็ตามนโยบายของบริษัทแม่ก็จะไม่แทรกแซงและให้อิสระในการดำเนินงาน
โดยบริษัทแม่จะเป็นผู้สนับสนุนและช่วยเหลือมากกว่า โดยการหาลูกค้าต่างประเทศทั้งหมด
ส่วนการสั่งซื้อวัตถุดิบ บริษัทฯ จะมีความเป็นอิสระและตัดสินใจได้เอง หากบริษัทฯ
ได้รับเงื่อนไขและราคาที่ดีกว่า ปัจจุบันสัดส่วนของการสั่งซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่แล้วบริษัทฯ
จะเป็นผู้สั่งซื้อจากผู้ผลิตและจำหน่ายวัตถุดิบโดยตรง มีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากบริษัทแม่เพียงร้อยละ
2.44 ของมูลค่าวัตถุดิบทั้งหมด ในปี 2547 นอกจากนี้ความเสี่ยงจากการที่บริษัทแม่
อาจเปลี่ยนแปลงนโยบายการทำรายการระหว่างกันภายในกลุ่ม
ซึ่งมีผลทำให้บริษัทได้รับผลกระทบในทางลบ เช่น การกำหนดให้บริษัทมี Margin น้อย การส่ง
Order ของลูกค้าให้บริษัทในปริมาณที่น้อยลง
หรือการให้บริษัทช่วยเหลือทางการเงินแก่บริษัทอื่นที่อยู่ในกลุ่ม
อย่างไรก็ตามจากการดำเนินงานที่ผ่านมาจะเห็นได้ว่าบริษัทแม่มีการกำหนดนโยบายการดำเนินงานที่ค่อนข้างชัดเจน
มีการแบ่งตลาดกลุ่มลูกค้า
โดยบริษัทในกลุ่มเองก็จะปฏิบัติตามระเบียบการค้าขายระหว่างกลุ่มคือมีการคิดราคาต้นทุนบวกด้วยกำไรซึ่งก็เป็นราคาที่สมเหตุสมผล
เมื่อเทียบกับการค้ากับบริษัทอื่นนอกกลุ่ม นอกจากนี้บริษัทแม่เองก็เป็นบริษัทมหาชนในตลาดหลักทรัพย์ที่
ไต้หวันซึ่งจะปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมาย เช่นกัน.

2.2 การบริหารงานที่พึ่งพิงผู้บริหารหรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัทฯ เป็นบริษัทในเครือของ HFR ซึ่งถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 70
บริษัทแม่เป็นบริษัทที่ตั้งอยู่ที่ประเทศไต้หวันซึ่งมีบริษัทในเครือหลายแห่งกระจายอยู่ตามประเทศต่าง ๆ
ดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายยางนอกและยางในภายใต้ยี่ห้อ “DURO” และ “DUNLOP”
มาเป็นระยะเวลานาน ทั้งนี้เพื่อให้สินค้ามีคุณภาพและราคาที่ได้มาตรฐานเดียวกัน
รวมทั้งป้องกันการแข่งขันกันเองภายในกลุ่ม บริษัทในกลุ่มจะต้องใช้เทคโนโลยีการผลิต
นโยบายการกำหนดราคา และนโยบายการตลาดซึ่งกำหนดโดยบริษัทแม่

เนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
ต้องพึ่งพิงบริษัทแม่เป็นผู้กำหนดนโยบายการบริหารงานทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจอย่างมากหากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่
เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวอาจจะไม่ให้ความสำคัญกับการขายสินค้าของบริษัทฯ เท่าที่ควร
ซึ่งจะทำให้ส่วนแบ่งการตลาดของบริษัทฯ
ลดลงไปและกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทฯ ในอนาคตได้
อย่างไรก็ตามหลังจากการเสนอขายหุ้นครั้งนี้แล้วผู้ถือหุ้นรายใหญ่ก็ยังคงเป็นกลุ่มเดิม
และยังคงนโยบายการสนับสนุนการตลาดต่างประเทศให้กับบริษัทในเครืออย่างชัดเจน
เพื่อให้ภาพรวมของกลุ่มมีความแข็งแกร่งทางด้านการตลาดต่างประเทศและป้องกันการแข่งขันของธุรกิจในกลุ่มเดียวกัน
รวมทั้งสามารถแข่งขันกับบริษัทนอกกลุ่มได้ นอกจากนี้บริษัทฯ
ได้มีการเพิ่มสัดส่วนการจำหน่ายภายในประเทศให้มากขึ้นโดยที่บริษัทฯ
จะเป็นทำการตลาดเองไม่มีการแทรกแซงโดยบริษัทแม่รวมถึงเรื่องราคาขายด้วย
รวมทั้งแสวงหาตลาดต่างประเทศที่ไม่ซ้ำซ้อนตลาดที่ได้รับการสนับสนุนจากบริษัทแม่และบริษัทในเครือ

สำหรับผู้ถือหุ้นรายใหญ่อีกรายที่สำคัญคือ บริษัท Sumitomo Rubber นั้น
ถึงแม้ว่าจะถือหุ้นเพียงร้อยละ 13 ในบริษัทแม่แต่ก็มีความสำคัญและถือว่าเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่ง
ซึ่งบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มอาจจะได้รับผลกระทบหากบริษัท Sumitomo Rubber ถอนหุ้นออกไป
เพราะรายได้ส่วนหนึ่งมาจากผลติภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้า DUNLOP
และการสนับสนุนทางเทคโนโลยีการผลิตให้กับบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่ม อย่างไรก็ตามบริษัท
Sumitomo Rubber
มีความสัมพันธ์ที่ดีและติดต่อทางธุรกิจกับทางบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มมาเป็นเวลานาน
จากคู่ค้ากลายเป็นผู้ถือหุ้น และบริษัทแม่ยังมีการร่วมทุนกับ บริษัท Sumitomo Rubber
ในประเทศจีนอีกด้วย
แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ดีและการร่วมมือกันทางธุรกิจที่น่าจะเพิ่มมากขึ้นในอนาคต

กล่าวโดยสรุปหากบริษัทฯ ไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่แล้ว
บริษัทก็สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้จากความมั่นคงในฐานะทางการเงินของบริษัทฯ เอง
และความสามารถทางการตลาดดังจะเห็นได้ว่ามีการขยายการตลาดซึ่งบริษัทฯ
บุกเบิกเองจากร้อยละ 5 เป็นร้อยละ 25 ภายใน 6 ปีที่ผ่านมา
นอกจากนี้ความสัมพันธ์ที่ดีและมีมาช้านานระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทแม่และ Sumitomo Rubber กว่า
25 ปีก็เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความร่วมมือที่ดีตลอดมา