7. ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทมีข้อพิพาททางกฎหมายที่อยู่ในระหว่างการพิจารณาคดี สรุปได้ดังนี้

7.1 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 1149/2550 และคดีหมายเลขแดงที่ 1605/2551

คดีของศาล : ศาลปกครองกลาง

คดีหมายเลข : ดำที่ 1149/2550 แดงที่ 1605/2551

วันที่เริ่มคดี : 7 มิถุนายน 2550

ผู้ฟ้องคดี : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

  ผู้ถูกฟ้องคดี : กรุงเทพมหานคร ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1, ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  , คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ในเขตกรุงเทพมหานครและในเขตองค์การบริหารส่วน จังหวัด
  ตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3

  มูลคดี : ผู้ฟ้องคดียื่นฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ถึง 3 ต่อศาลปกครองกลาง เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน
  2550 ว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ดำเนินการออกใบรับแจ้งความประสงค์ แบบ
  กทม.6 ตามมาตรา 39 ทวิ ของพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 แก่ผู้ฟ้องคดีล่าช้า
  โดยผู้ฟ้องคดียื่นขอใบรับแจ้งความประสงค์ ดังกล่าวในวันที่ 15 พฤษภาคม 2549
  แต่ได้รับใบรับแจ้งความประสงค์ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2549
  ทำให้การขออนุญาตก่อสร้างห้องชุดของผู้ฟ้องคดี
  ตกอยู่ภายใต้บังคับตามกฎหมายผังเมืองรวมฉบับใหม่ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ในวันที่ 16
  พฤษภาคม 2549 โดยผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  ได้มีคำสั่งให้แก้ไขใบรับแจ้งความประสงค์ของผู้ฟ้องคดีให้ตรงตามกฎหมายผังเมืองฉบับใหม่
  ซึ่งผู้ฟ้องคดีได้อุทธรณ์ต่อผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3
  ก็มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ผู้ฟ้องคดีแก้ไขและปฏิบัติตามกฎหมายผังเมืองรวมดังกล่าว
  ผู้ฟ้องคดีจึงฟ้องคดีต่อศาลปกครองเพื่อให้มีคำพิพากษาให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  ดำเนินการออกใบรับแจ้งให้แก่ผู้ฟ้องคดีโดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม 2549
  รวมทั้งให้เพิกถอนคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3

  ความคืบหน้าของคดี : ศาลปกครองได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2551
  ว่าหนังสือแจ้งข้อทักท้วงของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3
  เป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย และให้เพิกถอนการแจ้งข้อทักท้วงของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  และคำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ดังกล่าว
  โดยให้มีผลย้อนหลังตั้งแต่วันที่มีหนังสือแจ้งข้อทักท้วงและวันที่มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์แล้วแต่กรณี
  ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ได้อุทธรณ์คดีนี้ต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 25
  ธันวาคม 2551 ศาลสั่งรับอุทธรณ์แล้ว คดีอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลปกครองสูงสุด

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า
  ในประเด็นแห่งคดีที่ศาลปกครองได้วินิจฉัยไว้รวมทั้งข้อเท็จจริงในคดีชัดเจนว่าบริษัทได้เข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินก่อนกฎกระทรวงเรื่องผังเมืองรวมฉบับใหม่มีผลใช้บังคับ
  จึงควรอยู่ภายใต้บังคับตามกฎกระทรวงเรื่องผังเมืองรวมฉบับเก่า ดังนั้นแม้คดีจะขึ้นสู่ศาลสูง
  ก็น่าจะชนะคดีด้วยเหตุผลทางกฎหมายเช่นเดียวกันในศาลชั้นต้น

7.2 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 862/2551 และคดีหมายเลขแดงที่ 1091/2555

คดีของศาล : ศาลปกครองกลาง

คดีหมายเลข : ดำที่ 862/2551 แดงที่ 1091/2555

วันที่เริ่มคดี : 2 มิถุนายน 2551

ผู้ฟ้องคดี : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

ผู้ถูกฟ้องคดี : ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ที่ 1, คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ในเขตกรุงเทพ

  มหานครและในเขตองค์การบริหารส่วนจังหวัดตาม พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร

  พ.ศ. 2522 ที่ 2

มูลคดี : ผู้ฟ้องคดียื่นฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ถึง 2 ต่อศาลปกครองกลาง เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน

2551 ว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจหน้าที่ตามพระราช

บัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ได้ดำเนินการออกใบรับแจ้งความประสงค์ แบบ

กทม.6 ตามมาตรา 39 ทวิ ของพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 ตามที่

ผู้ฟ้องคดียื่นขอใบรับแจ้งความประสงค์ดังกล่าวในวันที่ 10 พฤษภาคม 2549

ก่อนกฎหมายผังเมืองรวมฉบับใหม่ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ในวันที่ 16

พฤษภาคม 2549 ใช้บังคับ แต่ต่อมาเจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ได้มีคำสั่งแจ้ง

ข้อทักท้วง ให้ผู้ฟ้องคดีแก้ไขใบรับแจ้งความประสงค์ของผู้ฟ้องคดี ให้ตรงตาม

กฎหมาย ผังเมืองรวมฉบับใหม่ ซึ่งผู้ฟ้องคดีได้อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวต่อผู้ถูกฟ้องคดี

ที่ 2 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ก็มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ผู้ฟ้องคดีแก้ไขและปฏิบัติตาม

กฎหมายผังเมืองรวมดังกล่าวเช่นกัน ผู้ฟ้องคดีจึงฟ้องคดีต่อศาลปกครองเพื่อให้

มีคำพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูก

ฟ้องคดีที่ 2

  ความคืบหน้าของคดี : ศาลปกครองรับคำฟ้องเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2551
  และได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2555
  โดยพิพากษาให้เพิกถอนหนังสือแจ้งข้อทักท้วงของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1
  และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  ทั้งนี้ให้มีผลย้อนหลังตั้งแต่วันที่มีหนังสือแจ้งข้อทักท้วงและวันที่มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์แล้วแต่กรณี
  ซึ่งผู้ถูกฟ้องคดีทั้ง 2 ได้อุทธรณ์คดีนี้ต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2555
  ศาลมีคำสั่งรับอุทธรณ์แล้ว คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครอง

ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้
เนื่องจากข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายนั้นเหมือนกับคดีของโครงการนราธิวาสราชนครินทร์
(คดีหมายเลขดำที่ 1149/2550 และคดีหมายเลขแดงที่ 1605/2551 )

  ซึ่งบริษัทได้ชนะคดีมาแล้วในศาลปกครอง ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า
  คดีนี้บริษัทน่าจะชนะคดีได้เช่นเดียวกัน ตามหลักกฎหมายว่าด้วย กรณีบัญญัติเป็นโทษ
  ไม่ควรมีผลบังคับย้อนหลัง
  บริษัทจึงได้ฟ้องเป็นคดีนี้ต่อศาลปกครองและคดีนี้ไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการบริหารงานของบริษัท
  ดังนั้นแม้คดีจะขึ้นสู่ศาลสูง ก็น่าจะชนะคดีด้วยเหตุผลทางกฎหมายเช่นเดียวกันในศาลชั้นต้น

7.3 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ ส.697/2551 แดงที่ พ.366/2554

  คดีของศาล : ศาลจังหวัดนนทบุรี

คดีหมายเลข : ดำที่ พ.697/2551 แดงที่ พ.366/2554

  วันที่เริ่มคดี : 29 พฤษภาคม 2551

  โจทก์ : พอ. (พ) นพ.เสวก ธาราณัติ ที่ 1 กับพวกรวม 21 คน

  จำเลย : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน) จำเลยที่ 1

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลจังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2551 ฐานละเมิด
  ,เรียกค่าสินไหมทดแทน โดยโจทก์ที่ 1 และพวก ซึ่งอยู่อาศัยในหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2
  กล่าวหาว่าจำเลยที่ 1 ได้ทำการรื้อถอนกำแพงบริเวณซอยสามัคคี 58/10 ของโจทก์
  ซึ่งปลูกสร้างเป็นรั้วของหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2 โดยปราศจากอำนาจ
  ทั้งที่กำแพงดังกล่าวปลูกสร้างอยู่บนที่ดินสาธารณะและได้มีคำสั่งรื้อถอนจากเทศบาลนนทบุรีแล้ว
  และโจทก์ที่ 1 และพวก ได้เรียกให้จำเลยดำเนินการก่อสร้างกำแพงคืนโจทก์ในสภาพเดิม ,
  ห้ามจำเลยดำเนินการหรือจัดให้มีการรื้อถอน ทุบ ทำลาย หรือทำให้เสียหายโดยประการใด ๆ
  กับกำแพงถนน และสาธารณูปโภคภายในหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2 , ห้ามจำเลยที่ 1 ดำเนินการ
  หรือจัดให้มีการดำเนินการเชื่อมต่อถนน หรือสาธารณูปโภคอื่น ๆ ของจำเลยที่ 1 กับถนน
  หรือสาธารณูปโภคภายในหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2 และให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน
  403,000.- บาท และค่าเสียหายรายวัน ๆ ละ 1,000 บาท ต่อคน
  นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะดำเนินการก่อสร้างกำแพงคืนให้โจทก์ในสภาพเดิมจนเสร็จสิ้น
  รวมทั้งให้จำเลยชำระค่าฤชาธรรมเนียมศาลและค่าทนายความแทนโจทก์ด้วย

ความคืบหน้าของคดี : โจทก์และจำเลยได้เจรจาไกล่เกลี่ยกัน ปรากฎว่าไม่สามารถตกลงกันได้
และจำเลย

ที่ 1 ยื่นคำร้องขอรวมการพิจารณาคดีนี้เข้ากับคดีแพ่ง หมายเลขดำที่ ส.1277/2551

  ของศาลจังหวัดนนทบุรี เนื่องจากคู่ความทั้งสองคดีเป็นคู่ความรายเดียวกัน มี

  ประเด็นพิพาทเกี่ยวเนื่องกัน และพยานหลักฐานชุดเดียวกัน ศาลพิเคราะห์แล้วเห็น

  ว่า ทั้งสองคดีเป็นคดีเดียวกันและคู่ความแทบทุกฝ่ายเป็นบุคคลเดียวกัน การรวม

  พิจารณาเป็นการสะดวก จึงอนุญาตให้รวมการพิจารณาคดีเข้ากับคดีแพ่งหมายเลข

  ดำที่ ส.1277/2551 ของศาลนี้ คดีนี้ สืบพยานโจทก์และจำเลย เสร็จสิ้นแล้วเมื่อ

  วันที่ 28 มกราคม 2554 และ ศาลได้มีคำพิพากษาในวันที่ 17 มีนาคม 2554

  ให้โจทก์ที่ 1, 2 , 4 และ 7 (พ.อ.เสวก  ธาราณัติ ที่ 1,  นางนงลักษณ์ สาตรา ที่ 2,

  นายพลเทพ พะลัง ที่ 4และ นางสุดาพร จันทร์เลิศฟ้า ที่7) รื้อถอนแผงเหล็กออกจาก

  ถนนสาธารณะซอยสามัคคี 58/10 และห้ามกระทำการใด ๆ อันเป็นการขัดขวางหรือ

  รบกวนจำเลยที่ 1 (บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน) ) หรือตัวแทนของจำเลยที่ 1 ใน

  การใช้ประโยชน์บนถนนสาธารณะซอยสามัคคี 58/10 และให้โจทก์ที่ 1, 2, 4 และ 7

  ร่วมกันชำระค่าเสียหาย แก่จำเลยที่ 1 เป็นเงินจำนวน 500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย

  ร้อยละ 7.5 ของต้นเงินจำนวนดังกล่าวจนกว่าชำระเสร็จสิ้น คำขออื่นนอกจากนี้ให้

  ยกเสีย และให้ยกฟ้อง โจทก์ทั้ง 21 ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับกันไป ต่อมาโจทก์ทั้ง

  ยี่สิบเอ็ดได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา พร้อมขอทุเลาการบังคับคดี เมื่อวันที่ 29

  มิถุนายน 2554 และจำเลยได้ยื่นแก้อุทธรณ์และคัดค้าน การขอทุเลาการบังคับคดี

  ในวันที่ 14 กันยายน 2554 ซึ่งศาลอุทธรณ์นัดฟังคำพิพากษา ในวันที่ 9 สิงหาคม

  2555 โดยพิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ค่าฤชาธรรมเนียมชั้น

  อุทธรณ์เป็นพับ ปัจจุบัน โจทก์ได้ยื่นฏีกาและคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี เมื่อวันที่ 6ธันวาคม
  2555 บริษัทฯอยู่ระหว่างจัดทำแก้ฏีกา และคำร้องคัดค้านการขอทุเลาการบังคับคดี

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ ข้อเท็จจริงที่โจทก์นำมาฟ้องคดีจำเลยที่ 1 นั้น
  เห็นได้ชัดว่าเป็นการฟ้องคดีโดยปราศจากสิทธิใดๆ อันจะกล่าวอ้างได้ตามกฎหมาย
  เนื่องจากสิ่งปลูกสร้างต่างๆ ที่โจทก์เรียกร้องให้จำเลยที่ 1 ก่อสร้างกลับคืนสู่สภาพเดิม
  และให้ชำระค่าเสียหายนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างที่ตั้งอยู่บนที่ดินสาธารณประโยชน์ และเทศบาลนนทบุรี
  ได้มีคำสั่งให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวแล้ว ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า
  คดีนี้ไม่มีมูลที่โจทก์จะนำมาฟ้องคดี และไม่มีเหตุให้ชนะคดีได้
  คดีนี้ย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อการบริหารงานของบริษัทแต่อย่างใด

7.4 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ ส.1277/2551 คดีหมายเลขแดงที่ พ.366/2554

  คดีของศาล : ศาลจังหวัดนนทบุรี

  คดีหมายเลข : ดำที่ พ.1277/2551 แดงที่ พ.366/2554

  วันที่เริ่มคดี : 23 กันยายน 2551

  โจทก์ : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

  จำเลย : พอ.(พ) นพ.เสวก ธาราณัติ , นางนงลักษณ์ สาตรา ,นายพลเทพ พะลัง , นาง
  สุดาพร จันทร์เลิศฟ้า จำเลยที่ 1 - 4

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยทั้ง 4 ต่อศาลจังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2551
  ฐานละเมิด , ห้ามขัดขวางการปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปาในถนนซอยสามัคคี 58/10
  เข้าสู่โครงการของโจทก์ และเรียกค่าเสียหาย โดยจำเลยทั้ง 4 ได้ทำการก่อสร้างกำแพง
  และสิ่งกีดขวางบนถนนสาธารณะซอยสามัคคี 58/10 โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
  ขัดขวางการปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปาในถนนซอยสามัคคี 58/10
  เป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้ประโยชน์บนถนนสาธารณะซอยสามัคคี
  58/10 และไม่สามารถดำเนินการปักเสาพาดสายไฟฟ้า วางระบบท่อประปา
  เข้าสู่โครงการหมู่บ้านจัดสรรของโจทก์
  ทำให้ลูกค้าผู้จะซื้อบ้านพักอาศัยในโครงการดังกล่าวไม่สามารถเข้าอยู่อาศัยได้
  ลูกค้าผู้จะซื้อจึงไม่ยินยอมจดทะเบียนรับโอนกรรมสิทธิ์
  จนกว่าโจทก์จะได้ดำเนินการดังกล่าวเสร็จสิ้น ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย

  ความคืบหน้าของคดี : โจทก์ได้ขอคุ้มครองชั่วคราวฉุกเฉินห้ามจำเลยทั้งสี่
  ขัดขวางการปักเสาพาดสายไฟฟ้า

  และวางท่อประปา ซึ่งศาลได้มีคำสั่งห้ามตามคำขอของโจทก์แล้ว
  ต่อมาศาลได้มีคำสั่งอนุญาตให้รวมการพิจารณาคดีเข้ากับคดีแพ่ง หมายเลขดำที่ พ.697/2551
  ของศาลนี้คดีนี้ สืบพยานโจทก์และจำเลย เสร็จสิ้นแล้วเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2554 และ
  ศาลได้มีคำพิพากษาในวันที่ 17 มีนาคม 2554 ให้โจทก์ที่ 1, 2 , 4 และ 7 (พ.อ.เสวก 
  ธาราณัติ ที่ 1,  นางนงลักษณ์ สาตรา ที่ 2,นายพลเทพ พะลัง ที่ 4และ นางสุดาพร
  จันทร์เลิศฟ้า ที่7) รื้อถอนแผงเหล็กออกจากถนนสาธารณะซอยสามัคคี
  58/10 และห้ามกระทำการใด ๆ อันเป็นการขัดขวางหรือรบกวนจำเลยที่ 1 (บริษัท ปริญสิริ
  จำกัด (มหาชน) ) หรือตัวแทนของจำเลยที่ 1 ในการใช้ประโยชน์บนถนนสาธารณะซอยสามัคคี
  58/10 และให้โจทก์ที่ 1, 2, 4 และ 7ร่วมกันชำระค่าเสียหาย แก่จำเลยที่ 1 เป็นเงินจำนวน
  500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5
  ของต้นเงินจำนวนดังกล่าวจนกว่าชำระเสร็จสิ้น คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกเสีย และให้ยกฟ้อง
  โจทก์ทั้ง 21 ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ ต่อมาโจทก์ทั้งยี่สิบเอ็ดได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา
  พร้อมขอทุเลาการบังคับคดี เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2554 และจำเลยได้ยื่นแก้อุทธรณ์และคัดค้าน
  การขอทุเลาการบังคับคดีในวันที่ 14 กันยายน 2554 ซึ่งศาลอุทธรณ์นัดฟังคำพิพากษา ในวันที่ 9
  สิงหาคม2555 โดยพิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์เป็นพับ
  ปัจจุบัน จำเลยกับพวก ได้ยื่น ฏีกา และคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2555
  บริษัทฯ อยู่ระหว่างจัดทำแก้ฏีกา และคำร้องคัดค้านการขอทุเลาการบังคับคดี

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ ตามข้อเท็จจริงที่จำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์
  โดยปราศจากสิทธิใดๆอันจะกล่าวอ้างได้ตามกฏหมาย
  ซึ่งการทำละเมิดดังกล่าวของจำเลยทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย
  และจากการที่ศาลมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาเข้ากับคดีแพ่ง หมายเลขดำที่ พ.697/2551
  ของศาลนี้ โดยเมื่อพิเคราะห์จากแนวทางการพิจารณาของศาลในคดีดังกล่าว
  ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า คดีนี้ไม่มีมูลที่โจทก์จะนำมาฟ้องคดี และไม่มีเหตุให้ชนะคดีได้
  และไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อการบริหารงานของบริษัทแต่อย่างใด

7.5 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 218/2552 คดีหมายเลขแดงที่ 5171/2553

คดีของศาล : ศาลแพ่ง

  คดีหมายเลข : ดำที่ 218/2552 แดงที่ 5171/2553

  วันที่เริ่มคดี : 28 มกราคม 2552

  โจทก์ : บริษัท หนึ่งแปด ดีไซน์ จำกัด

  จำเลย : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลย ต่อศาลแพ่ง ตามสัญญาจ้างทำของ และเรียกค่าเสียหาย เป็นเงิน
  9,161,589.37 บาท พร้อมดอกเบี้ย โดยคดีนี้ จำเลยได้จ้างโจทก์ออกแบบสถาปัตยกรรม
  วิศวกรรม และแบบภูมิสถาปัตยกรรมให้แก่จำเลย รวม 5 โครงการ
  และโจทก์ได้อ้างว่าจำเลยชำระค่าบริการวิชาชีพตามสัญญาไม่ครบถ้วนตามงวดงานที่โจทก์ได้ทำและส่งมอบแก่จำเลยแล้ว
  แต่จำเลยไม่ได้ชำระ
  ค่าบริการวิชาชีพแก่โจทก์ตามที่โจทก์ได้นำส่งใบแจ้งหนี้เรียกเก็บเงินมาโจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้
  เพื่อเรียกให้จำเลยชำระเงินตามงวดงานที่ค้างชำระ พร้อมค่าเสียหายดังกล่าวข้างต้น

  ความคืบหน้าของคดี : ศาลกำหนดสืบพยานโจทก์ วันที่ 21 – 22 กันยายน 2553
  และสืบพยานจำเลยวันที่ 23 - 24 กันยายน 2553 และศาลมีคำพิพากษาในวันที่ 9 ธันวาคม
  2553 โดยพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 7,281,778.92 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ
  7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 7,091,082.60 บาท นับแต่วันฟ้อง (22 มกราคม 2552)
  จนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยชำระค่าธรรมเนียมแทนโจทก์ กำหนดค่าทนายความ 10,000
  บาท เฉพาะค่าขึ้นศาลให้ใช้แทนเท่าจำนวนทุนทรัพย์ที่โจทก์ชนะคดี คำขออื่นให้ยก
  ยกฟ้องแย้งจำเลย ค่าธรรมเนียมให้เป็นพับ
  ทั้งนี้บริษัทยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นและยื่นคำร้องของดการบังคับคดี ต่อศาลในวันที่ 6
  พฤษภาคม 2554 และโจทกได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์
  และภายหลังบริษัทได้ยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีต่อศาลอีกครั้ง
  โดยศาลอุทธรณ์นัดฟังคำสั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีในวันที่ 4 ตุลาคม 2555
  โดยศาลมีคำสั่งให้ยกคำร้อง เนื่องจาก ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีตามที่บริษัทร้องขอแล้ว
  มีผลทำให้เจ้าพนักงานบังคับคดีต้องงดการบังคับคดีไว้
  ไม่จำเป็นต้องยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีอีก คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ โจทก์และจำเลยมีการว่าจ้างและทำงานให้กันจริง
  และจำเลยก็ได้ชำระค่าบริการวิชาชีพแก่โจทก์เรื่อยมา
  แต่ค่าบริการวิชาชีพที่โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยค้างชำระนั้น ตามข้อเท็จจริงปรากฎว่า
  โจทก์มิได้ทำงานที่จ้างได้ครบถ้วน ถูกต้องตามงวดงาน แบบต่าง ๆ
  ที่ส่งมอบมาเพื่อเบิกเงินในงวดท้ายก็ไม่ถูกต้อง ผิดจากข้อกำหนด และข้อบัญญัติของกฎหมาย
  ซึ่งจำเลยไม่สามารถนำไปใช้ในงานก่อสร้างของจำเลยได้จริง
  เมื่อพิจารณาข้อเท็จจริงทั้งหมดประกอบกับประเด็นข้อกล่าวอ้างของโจทก์แล้ว
  เห็นว่าหากพิสูจน์ในเรื่องงานที่โจทก์ได้ดำเนินการและส่งมอบแก่จำเลยอย่างครบถ้วนถูกต้องแล้ว
  จำเลยยังคงค้างค่าบริการวิชาชีพแก่โจทก์เท่าใด จำเลยย่อมชำระตามนั้น
  ซึ่งน่าจะมีมูลค่าไม่สูงนักเนื่องจากส่วนใหญ่จำเลยได้ชำระอย่างต่อเนื่องตามงานที่ได้รับมอบแล้ว

7.6 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ ผบ.1172/2552 คดีหมายเลขแดงที่ ผบ.2482/2554

คดีของศาล : ศาลแพ่ง

  คดีหมายเลข : ดำที่ ผบ.1172/2552 แดงที่ ผบ.2482/2554

  วันที่เริ่มคดี : 13 กุมภาพันธ์ 2552

  โจทก์ : บริษัท ธัญสิริ จำกัด

จำเลย : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน), นางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย และ

  นายขวัญชาย มงคลกิจทวีผล จำเลยที่ 1-3

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยที่ 1 – 3 ต่อศาลแพ่ง เป็นคดีผู้บริโภค ฐานผิดสัญญา
  และเรียกค่าเสียหาย เป็นเงิน 128,532,500 บาท พร้อมดอกเบี้ย โดยคดีนี้ โจทก์และจำเลยที่
  1 ได้ทำสัญญาซื้อขายที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง โดยมีเงื่อนไขเพิ่มเติมให้จำเลยที่ 1
  ปลูกสร้างต่อเติมตามแบบที่โจทก์ได้เป็นผู้กำหนด แต่โจทก์ได้อ้างว่าจำเลยที่ 1
  ได้ขายที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง
  และตกลงทำการต่อเติมโดยมีเงื่อนไขว่าจะดำเนินการแก้ไขผังโครงการและวิธีการจัดสรร
  ให้พื้นที่ถนนภารจำยอมซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนกลางของโครงการจัดสรร ปริญสิริ ไพรเวซี่
  ซึ่งเป็นถนนบริเวณทางเข้าสิ่งปลูกสร้างที่โจทก์ตกลงซื้อจากจำเลยที่ 1
  ให้รวมเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่ขายแก่โจทก์ด้วย แต่ปรากฎว่าจำเลยที่ 1
  ไม่ได้ดำเนินการแก้ไขผังโครงการและวิธีการจัดสรร
  และโอนกรรมสิทธิ์ถนนภารจำยอมดังกล่าวแก่โจทก์ โจทก์ จึงมาฟ้องจำเลยที่1 เป็นคดีนี้
  ส่วนจำเลยที่ 2 และ 3 กระทำการในฐานะกรรมการ
  และโจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสองโดยส่วนตัวรับทราบข้อเท็จจริงดังกล่าวอยู่แล้วจึงต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่
  1

  ความคืบหน้าของคดี : ศาลนัดไกล่เกลี่ย ครั้งแรกวันที่ 26 พฤษภาคม 2552
  โจทก์ประสงค์ให้กรรมการของจำเลยหรือจำเลยที่ 2 หรือจำเลยที่ 3 มาไกล่เกลี่ยเอง
  ซึ่งในวันนัดไกล่เกลี่ย วันที่ 7 ตุลาคม 2552 คู่ความไม่สามารถเจรจาไกล่เกลี่ยกันได้
  จึงให้นัดพิจารณาคดีต่อเนื่อง โดยในวันที่ 17 สิงหาคม 2553 ได้สืบพยานโจทก์ไป 1 ปาก ทั้งนี้
  ศาลได้มีคำพิพากษาในวันที่ 12 กรกฎาคม 2554 ให้ยกฟ้องโจทก์ ซึ่งโจทก์ได้อุทธรณ์
  และจำเลยได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ของโจทก์แล้ว และศาลอุทธรณ์นัดไกล่เกลี่ยคู่ความทั้งสองฝ่าย
  อีกครั้งในวันที่ 5 กันยายน 2555 และวันที่ 21 พฤศจิกายน 2555
  ซึ่งคู่ความไม่สามารถเจรจาตกลงกันได้
  บริษัทมีความประสงค์ให้ศาลดำเนินการไปตามขั้นตอนของกฎหมายต่อไป
  แต่โจทก์ยื่นข้อเสนอขอเจรจากับกรรมการบริษัท เกี่ยวกับข้อพิพาทดังกล่าวอีกครั้งหนึ่ง
  ศาลจึงเลื่อนการไกล่เกลี่ยออกไปเป็น วันที่ 22 มกราคม 2556

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ จำเลยที่ 1
  ได้ปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อจะขายครบถ้วนแล้วทุกประการ
  ทั้งเรื่องการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง การปลูกสร้างต่อเติมตามแบบของโจทก์
  มีเพียงในส่วนเรื่องการแก้ไขผังโครงการและวิธีการจัดสรร
  และโอนกรรมสิทธิ์ถนนภารจำยอมดังกล่าวแก่โจทก์ ซึ่งจำเลยที่ 1
  ทราบดีอยู่แล้วว่าไม่สามารถทำได้ตามกฎหมายและไม่เคยบอกกล่าวหรือตกลงกับโจทก์
  ไม่ว่าจะด้วยวาจาหรือลายลักษณ์อักษร ว่าจะดำเนินการดังกล่าวให้แก่โจทก์
  ข้อกล่าวอ้างของโจทก์เป็นเพียงการกล่าวอ้างลอย ๆ โดยไม่มีหลักฐานใด ๆ มาสนับสนุน
  ดังนั้นหากนำคดีขึ้นสู่ศาลสูง ก็ไม่มีเหตุให้โจทก์ชนะคดี ด้วยเหตุผลทั้งจากข้อเท็จจริง
  และข้อกฎหมายเช่นเดียวกันในศาลชั้นต้น

7.7 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 1905/2552

  คดีของศาล : ศาลปกครองกลาง

  คดีหมายเลข : ดำที่ 1905/2552

  วันที่เริ่มคดี : 24 พฤศจิกายน 2552

  ผู้ฟ้องคดี : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

ผู้ถูกฟ้องคดี : กรุงเทพมหานคร ที่ 1 และกระทรวงการคลัง ที่ 2

  มูลคดี : ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ต่อศาลปกครองกลาง เป็นคดีหมายเลขดำที่
  1149/2550 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2550 เพื่อขอเพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
  ซึ่งศาลปกครองได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2551 เป็นคดีหมายเลขแดงที่
  1605/2551 ว่าหนังสือแจ้งข้อทักท้วงของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่
  3 ในคดีนั้น ๆ เป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
  และให้เพิกถอนการแจ้งข้อทักท้วงของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และคำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3
  ในดังกล่าว
  โดยให้มีผลย้อนหลังตั้งแต่วันที่มีหนังสือแจ้งข้อทักท้วงและวันที่มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์แล้วแต่กรณี
  โจทก์จึงได้นำผลของคำพิพากษาในคดีปกครองดังกล่าว มาฟ้องเรียกค่าเสียหายจากผู้ถูกฟ้องคดีที่
  1 และ 2 ในมูลละเมิดเป็นคดีนี้ โดยเรียกค่าเสียหายเป็นเงินรวมทั้งสิ้น 238,557,169.04
  บาท

  ความคืบหน้าของคดี : ขณะนี้ศาลปกครองได้รับคำฟ้องไว้แล้ว เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2552
  ซึ่งต่อมา ศาลปกครองชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับคำฟ้อง ซึ่งบริษัทได้อุทธรณ์คำสั่งไม่รับฟ้องแล้ว
  และในวันที่ 24 พฤษภาคม 2554 ศาลปกครองสูงสุดมีคำสั่งชี้ขาด
  คำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับคำฟ้อง โดยยืนตามคำสั่งของศาลปกครองชั้นต้น

ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ เป็นการฟ้องคดีละเมิดตามผลของคำพิพากษาในคดีปกครอง
ซึ่งบริษัทชนะคดี

มาแล้ว และผลของคำสั่งทางปกครองที่ผู้ถูกฟ้องคดี ได้สั่งให้บริษัทปฏิบัติตาม

ก่อให้เกิดความเสียหายที่สามารถพิสูจน์ตัวเงินได้จริง ไม่ว่าจะเป็นค่าที่ดินที่บริษัทซื้อ

เพิ่มเพื่อให้สามารถดำเนินโครงการต่อไปได้ , ค่าปรับล่าช้าที่บริษัทต้องชำระแก่ลูกค้า

ที่รอรับโอนกรรมสิทธิ์ตามสัญญา และดอกเบี้ยของธนาคารที่บริษัทรับภาระเพิ่มขึ้น

ไม่ว่าศาลปกครองจะมีคำสั่งในคดีนี้อย่างไร ย่อมไม่กระทบกับบริษัทในทางลบแต่

อย่างใด

7.8 คดีข้อพิพาทหมายเลขดำที่ 1787/2554 คดีหมายเลขแดงที่ 3642/2555

คดีของศาล : ศาลแพ่ง

คดีหมายเลข : ดำที่ 1787/2554 แดงที่ 3642/2555

วันที่เริ่มคดี : 19 พฤษภาคม 2554

ผู้ฟ้องคดี : นายหุ้ย ภู่ภิรมย์ กับพวกรวม 3 คน

ผู้ถูกฟ้องคดี : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องบริษัทต่อศาลแพ่ง เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2554 ในฐานความผิดเรื่อง
ผิดสัญญา,ซื้อขาย จำนวนทุนทรัพย์รวมประมาณ 102,000,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5
ต่อปี โดยฟ้องเรียกเงินตามบันทึกข้อตกลงเรื่องซื้อขายที่ดินตลิ่งชัน
ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยได้รับโอนที่ดินตามบันทึกข้อตกลงแล้ว
แต่โจทก์ยังไม่ได้รับชำระค่าส่วนต่างในค่าที่ดินตามบันทึกข้อตกลง ทั้งยังไม่ไปรับโอนที่
ตามที่โจทก์นัดหมาย เป็นเหตุให้เจ้าของที่ดินริบเงินมัดจำของโจทก์
และทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย

ความคืบหน้าของคดี : จำเลยได้ยื่นคำให้การและฟ้องแย้งแล้ว เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2554
ซึ่งศาลสั่งรับคำให้การและฟ้องแย้งแล้ว ต่อมาในวันนัด คู่ความแถลงว่าประสงค์จะไกล่เกลี่ย
ศาลกำหนดนัดไกล่เกลี่ย วันที่ 21 ธันวาคม 2554 เวลา 13.30 น.
ซึ่งต่อมาศาลได้เลื่อนการไกล่เกลี่ยออกไปอีก เป็นวันที่ 2 เมษายน 2555
แต่เนื่องจากคู่ความทั้งสองฝ่ายไม่สามารถเจรจาตกลงกันได้ ศาลจึงนัดชี้สองสถานในวันที่ 30
เมษายน 2555 โดยกำหนดนัดสืบพยานวันที่ 11,12,18,19,20,25,26 กันยายน 2555
ต่อมาในวันที่ 12 กันยายน 2555 คู่ความทั้งสองฝ่ายสามารถ เจรจาตกลงกันได้
จึงได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อศาล
โดยจำเลยตกลงชำระเงินแก่โจทก์ทั้งสามเป็นเงินจำนวน 30,000,000.-บาท (
สามสิบล้านบาทถ้วน ) โดยชำระภายในวันที่ 27 กันยายน 2555
และจำเลยตกลงจดทะเบียนโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 79839,12044,1645 ตำบลตลิ่งชัน อำเภอตลิ่งชัน
กรุงเทพฯ ให้แก่โจทก์ที่ 3

ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้
ฝ่ายจัดการได้ศึกษาข้อเท็จจริงและร่วมประชุมปรึกษากับที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทฯ แล้วพบว่า
นายหุ้ย ภู่ภิรมย์ โจทก์ ยังไม่ได้ปฎิบัติหน้าที่ตามที่ทำบันทึกข้อตกลงไว้กับบริษัทฯ ให้ครบถ้วน
รวมทั้งโจทก์ยังไม่ดำเนินการทำถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ท่อระบายน้ำ สะพาน
ตลอดจนการดำเนินการให้ถนนที่รับไปดำเนินการดังกล่าวเป็นถนนสาธารณะ
รวมทั้งยังไม่สามารถจัดให้บริษัทฯ เข้าทำบันทึกการโอนสิทธิ์ตามสัญญาจะซื้อจะขายกับเจ้าของที่ดิน
และโจทก์ได้เปลี่ยนทางเข้า-ออกของที่ดินที่บริษัทฯ
ต้องการทำสัญญาจะซื้อจะขายให้มีมูลค่าลดลงไปอันเป็นสาระสำคัญอีกประการหนึ่ง ในระหว่างนี้
บริษัทฯได้ทำการเจรจากับโจทก์มาโดยตลอด
เพื่อให้คดีสามารถยุติลงได้ด้วยการเจรจาประนีประนอมต่อกัน
ทำให้คดีนี้ไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อการบริหารงานของบริษัทแต่อย่างใด

7.9 คดีข้อพิพาทหมายเลขดำที่ ผบ.1167-1176/2554

คดีของศาล : ศาลแพ่งธนบุรี

คดีหมายเลข : ผบ.1167-1176/2554

วันที่เริ่มคดี : 11 กรกฎาคม 2554

ผู้ฟ้องคดี : นายสมบูรณ์ มีทรัพย์ประเสริฐ กับพวกรวม 10 คน

ผู้ถูกฟ้องคดี : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องบริษัทต่อศาลแพ่ง เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2554 ในข้อหาฐาน ความผิดเรื่อง
ผิดสัญญาจะซื้อจะขาย และสัญญาซื้อขาย จำนวนทุนทรัพย์รวม ประมาณ 19,490,000 บาท
พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี โดยโจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าเสียหาย เป็นค่าน้ำมันรถ
ค่าเสียหายเพื่อการลงโทษ ค่าเสียหายในการประกอบอาชีพ และ
เรียกค่าเสียหายจากมูลค่าที่ดินที่ลดลง โดยอ้างว่า จำเลยได้โฆษณาขายว่าโครงการ ที่มีข้อพิพาท
มีสองทางเข้าออกสองทาง แต่ไม่ได้ปฎิบัติตามสัญญา ทำให้โจทก์เสียหาย

ความคืบหน้าของคดี : จำเลยได้ยื่นคำให้การและฟ้องแย้งแล้ว ซึ่งศาลสั่งรับคำให้การ
แต่ไม่รับฟ้องแย้ง โดยให้เหตุผลว่าฟ้องแย้งไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม และในวันที่ 27 กันยายน 2554
บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฟ้องแย้ง
คดีนี้ศาลประสงค์ให้คู่ความทั้งสองฝ่ายตกลงเจรจาไกล่เกลี่ยกันมาโดยตลอด
แต่ทั้งสองฝ่ายยังไม่สามารถเจรจาตกลงกันได้ศาลจึงให้นำคดีสู่การพิจารณาของศาล
แต่เนื่องจากจำเลยได้ยื่นอุทธรณ์ คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฟ้องแย้งของจำเลย
โดยบางสำนวนศาลอุทธรณ์ยังไม่มีคำสั่งเกี่ยวกับการฟ้องแย้ง
แต่บางสำนวนได้มีคำสั่งเรื่องฟ้องแย้งแล้ว ศาลจึงมีคำสั่งให้เลื่อนนัดพิจารณาออกไป
เพื่อรอฟังผลคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และต่อมาศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้ง โดยศาลได้มีคำสั่งทั้ง
10 สำนวนไม่พร้อมกัน โดยมีรายละเอียดดังนี้

  1. คดีหมายเลขดำที่ ผบ.1167/2554, 1170/2554, 1171/2554, 1172/2554,
  1174/2554, 1176/2554 เนื่องจากทั้ง 6 สำนวนนี้
  ศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งของจำเลยก่อน
  จำเลยจึงได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่รับฟ้องแย้งไว้
  และศาลอนุญาตให้ถึงวันที่ 10 กันยายน 2555 จึงไม่สามารถรวมพิจารณาคดี
  และกำหนดประเด็นข้อพิพาทได้ จึงให้เลื่อนคดีออกไป

  2. คดีหมายเลขดำที่ ผบ.1168/2554, 1169/2554, 1173/2554, 1175/2554
  ศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งจำเลยลงมาในภายหลัง
  และเนื่องจากคดีในส่วนอื่นที่จะขอรวมการพิจารณา ยังอยู่ระหว่างระยะเวลายื่นฎีกา
  จึงไม่สามารถรวมคดีและกำหนดประเด็นข้อพิพาทได้ จึงให้เลื่อนนัดพร้อมในวันที่ 8 ตุลาคม 2555

  วันที่ 8 กันยายน 2555 โจทก์ ในคดี 1172/2554, 1176/2554
  ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องเนื่องด้วยได้รับการเยียวยาจากจำเลย
  และในวันดังกล่าวจำเลยได้ยื่นคำร้องขอถอนฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่รับฟ้องแย้งจำเลย
  ในคดี 1172/2554, 1176/2554 โดยศาลชั้นต้นรอคำสั่งจากศาลฎีกา
  เพื่อพิจารณาการถอนฟ้องของโจทก์ทั้งสองไปพร้อมฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่รับฟ้องแย้งจำเลย
  โดยในวันนัดนี้ ศาลได้ให้โอกาสคู่ความเจรจาไกล่เกลี่ยข้อพิพาทกัน โดยศาลเห็นว่า
  มีแนวทางที่จะสามารถตกลงกันได้ ศาลได้เลื่อนวันนัดพร้อมเป็นวันที่ 7 ธันวาคม 2555 เวลา
  9.00 น. แต่ในวันนัดดังกล่าว ศาลชั้นต้นเห็นว่า ศาลฎีกายังไม่มีคำสั่ง
  ในกรณีที่จำเลยฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่รับฟ้องแย้งของจำเลย
  จึงให้เลื่อนเป็นนัดพร้อมวันที่
  4 มีนาคม 2556 เวลา 9.00
  เนื่องจากศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่าคู่ความทั้งสองฝ่ายจะสามารถเจรจาตกลงเพื่อหาข้อยุติกันได้

ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้
ฝ่ายจัดการได้ศึกษาข้อเท็จจริงและร่วมประชุมปรึกษากับที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทฯ
แล้วพบว่าคดีดังกล่าวค่าเสียหาย ในส่วนค่าน้ำมันรถ ค่าเสียหายจากมูลค่าที่ดินที่ลดลง
เป็นจำนวนต่ำกว่าที่โจทก์ฟ้องเรียกร้อง ทั้งนี้ค่าเสียหายเพื่อการลงโทษ
และค่าเสียหายในการประกอบอาชีพ ที่โจทก์บางรายเรียกร้องมานั้น
ไม่มีกฏหมายกำหนดให้ไว้โดยเฉพาะเจาะจง จึงไม่ควรนำมาคำนวณเป็นค่าเสียหาย
หรือหากลูกบ้านมีความประสงค์จะเรียกร้องค่าเสียหายดังกล่าว
ก็ถือเป็นหน้าที่ของลูกบ้านที่ต้องนำสืบให้ศาลเห็นอย่างชัดแจ้ง ถึงค่าความเสียหายดังกล่าวที่แท้จริง
ซึ่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ประเด็นที่ลูกบ้านฟ้องร้องต่อศาล
ไม่เกี่ยวกับประเด็นการประกอบอาชีพของลูกบ้านแต่ประการใด
ซึ่งในระหว่างกระบวนการดำเนินคดีทางศาลนี้ บริษัทได้ทำการเจรจากับโจทก์มาโดยตลอด
เพื่อให้สามารถยุติข้อพิพาทลงได้ด้วยการเจรจาประนีประนอมยอมความ
ทำให้คดีนี้ไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อการบริหารงานของบริษัทแต่อย่างใด