1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงของ ทอท. ประจำปีงบประมาณ 2551

1. ความเสี่ยงจากผลกระทบด้านเสียง

การชดเชยผู้ได้รับผลกระทบด้านเสียงจากการประกอบกิจการท่าอากาศยาน
ด้วยการซื้ออสังหาริมทรัพย์หรือด้วยการปรับปรุงอาคารที่ได้รับผลกระทบ
เป็นเรื่องใหม่สำหรับผู้ที่เกี่ยวข้อง มีประเด็นละเอียดอ่อนที่ต้องพิจารณาทั้งทางเทคนิค ทางการเงิน

และทางสังคม อย่างไรก็ตาม ทอท. ได้ดำเนินการในเรื่องนี้
โดยให้ความเป็นธรรมอย่างถึงที่สุดกับผู้ได้รับผลกระทบภายใต้

ข้อกฎหมาย ข้อบังคับ ฯลฯ ในขณะเดียวกัน
ด้วยความตระหนักว่าการดำเนินการที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิอาจถูกนำไปใช้

เป็นบรรทัดฐานในการดำเนินงานเกี่ยวกับการชดเชยผลกระทบด้านเสียงที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินกิจการของท่าอากาศยานอื่น
ๆ

ของ ทอท.

มาตรการป้องกันและลดผลกระทบจากความเสี่ยงของ ทอท. จากผลกระทบด้านเสียง
ประกอบด้วยการเร่งรัด
การดำเนินการชดเชยด้วยการซื้ออสังหาริมทรัพย์ หรือด้วยการปรับปรุงอาคารที่ได้รับผลกระทบ
การทำความเข้าใจกับชุมชนโดยรอบท่าอากาศยาน
การปรับเปลี่ยนเส้นทางการบินขึ้น-ลงของอากาศยาน ฯลฯ ทั้งนี้ ทอท.
จะขายอสังหาริมทรัพย์ที่ซื้อไว้ออกไปในโอกาสและราคาที่เหมาะสม

2. ความเสี่ยงจากพระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 ฉบับปรับปรุงแก้ไข
เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการเดินอากาศ

( ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2551
ปัจจุบัน
อัตราค่าภาระในท่าอากาศยานที่ต้องได้รับความเห็นชอบหรือกำหนดโดยคณะกรรมการการบินพลเรือน
ประกอบด้วย ค่าธรรมเนียมการขึ้น-ลงของอากาศยาน ค่าธรรมเนียมการเก็บอากาศยาน
และค่าธรรมเนียมการใช้สนามบิน

พระราชบัญญัติการเดินอากาศ พ.ศ. 2497 ฉบับปรับปรุงแก้ไข เพิ่มเติมโดย
พระราชบัญญัติการเดินอากาศ
( ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2551 มีผลทำให้ค่าธรรมเนียม ค่าตอบแทน ค่าบริการอื่นใด (
ไม่เฉพาะแต่ค่าธรรมเนียมการขึ้น-ลงของ
อากาศยาน ค่าธรรมเนียมการเก็บอากาศยาน และค่าธรรมเนียมการใช้สนามบิน )
ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ
การบินพลเรือน พระราชบัญญัติฯ ดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อความคล่องตัวในการดำเนินงานของ
ทอท.

ทอท. ได้ติดตามและประสานงานอย่างใกล้ชิดกับกรมการขนส่งทางอากาศ
ซึ่งทำหน้าที่เป็นฝ่ายเลขานุการของคณะกรรมการการบินพลเรือน
ในการดำเนินการตามพระราชบัญญัติฯ ดังกล่าว เพื่อลดผลกระทบที่อาจมีขึ้น

3.
ความเสี่ยงจากการปรับอัตราค่าตอบแทนการใช้ประโยชน์ที่ราชพัสดุท่าอากาศยานดอนเมืองและท่าอากาศยาน

ภูมิภาค

กรมธนารักษ์เรียกเก็บค่าตอบแทนการใช้ประโยชน์ที่ราชพัสดุจาก ทอท.
สำหรับท่าอากาศยานดอนเมือง และ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิในอัตราร้อยละ 5
ของรายได้ดำเนินงานทั้งหมดโดยไม่หักค่าใช้จ่ายใด ๆ ทั้งสิ้น
สำหรับท่าอากาศยานภูมิภาคในอัตราร้อยละ 2
ของรายได้จากการดำเนินงานทั้งหมดโดยไม่หักค่าใช้จ่ายใด ๆ ทั้งสิ้น
ระเบียบกระทรวงการคลังและกองทัพอากาศ ว่าด้วยการให้ ทอท.
ใช้ประโยชน์ในที่ราชพัสดุที่อยู่ในความปกครองดูแลของกองทัพอากาศและกรมการบินพาณิชย์

พ.ศ. 2545
กำหนดให้ปรับอัตราค่าตอบแทนการใช้ประโยชน์ท่าอากาศยานดอนเมืองและท่าอากาศยานภูมิภาคตามผลการศึกษาของที่ปรึกษา
ที่จะจัดหาโดยกรมธนารักษ์ภายหลังจากมีการเปิดใช้ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ปัจจุบันอยู่ระหว่างการเจรจาต่อรองกับกรมธนารักษ์เพื่อกำหนดอัตราค่าตอบแทนการใช้ประโยชน์ที่ราชพัสดุ

ดังกล่าวให้มีความเหมาะสมและเป็นธรรมต่อ ทอท. ต่อการประกอบธุรกิจ
สถานะการเงินและผลประกอบการของ ทอท.

4. ความเสี่ยงด้านรายได้และโครงสร้างของรายได้

รายได้ของ ทอท. มากกว่าครึ่งหนึ่งมาจากค่าธรรมเนียมสนามบิน และค่าธรรมเนียมการใช้สนามบิน
ซึ่งเป็น

รายได้ที่พึ่งพิงการเติบโตของธุรกิจการบิน และการท่องเที่ยวเป็นหลัก
หากเกิดเหตุการณ์ที่มีผลกระทบกับการท่องเที่ยว จะส่งผล
อย่างมากต่อผลประกอบการท่าอากาศยาน
นอกจากนี้สภาวะการแข่งขันทำให้การเพิ่มรายได้ในเวลาต่อไปด้วยการปรับอัตรา
ค่าภาระเป็นไปได้ยาก

ทอท. มีแนวทางลดผลกระทบจากการพึ่งพิงรายได้ที่เกี่ยวข้องกับการบิน
ด้วยการเพิ่มรายได้จากกิจกรรม
ที่ไม่เกี่ยวกับการบิน ด้วยการพัฒนาที่ดินที่มีอยู่ให้เกิดรายได้ เช่น ที่ดินประมาณ 1,000 ไร่ ใน
ทสภ. ที่สำรองไว้สำหรับกิจกรรม
เชิงพาณิชย์ รวมทั้งการเพิ่มบริการใหม่ๆ ในท่าอากาศยาน

5. ความเสี่ยงจากผลกระทบต่อเนื่องจากราคาน้ำมัน

ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงอากาศยานที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องมีผลกระทบอย่างมากต่อกิจการสายการบิน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายการบินราคาประหยัด (Low Cost Carrier)
ในขณะเดียวกันราคาน้ำมันทั่วไปที่เพิ่มสูงขึ้นมีผลกระทบต่อธุรกิจโดยรวม
ซึ่งมีผลต่อเนื่องไปถึงปริมาณการเดินทางของผู้โดยสารที่อาจลดลง

6. ความเสี่ยงในการใช้ท่าอากาศยานดอนเมืองควบคู่ไปกับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

ปัจจุบัน ท่าอากาศยานดอนเมืองให้บริการแก่สายการบินราคาประหยัด (Low Cost Carrier)
ทำการบินรับ-ส่ง

ผู้โดยสารในประเทศเฉพาะจุดต่อจุด (point –to-point) อย่างไรก็ตาม
ด้วยปริมาณการจราจรทางอากาศทั้งต่างประเทศและ
ในประเทศที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
จึงมีความจำเป็นที่จะต้องใช้ท่าอากาศยานดอนเมืองให้บริการแก่สายการบินเพิ่มมากขึ้น
ในระยะยาว ซึ่งเป็นการใช้ประโยชน์จากทรัพย์สินที่มีอยู่แล้ว
การให้บริการท่าอากาศยานดอนเมืองควบคู่ไปกับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ หากไม่ดำเนินการพัฒนา
และบริหารจัดการในลักษณะที่สนับสนุนซึ่งกันและกัน
อาจส่งผลถึงความสามารถในการเป็นศูนย์กลางการบินชั้นนำในภูมิภาค ทอท.
จึงว่าจ้างองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศมาทำการศึกษาการใช้ประโยชน์จากท่าอากาศยานทั้งสองในลักษณะ
Bangkok Airport System
โดยคำนึงถึงการพัฒนาและบริหารจัดการที่ประสานประโยชน์ของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องโดยรวมได้แก่
ผลประโยชน์ของชาติ
ในการรักษาสถานะความเป็นศูนย์กลางการบินชั้นนำในภูมิภาค ความสะดวกสบายของผู้โดยสาร
ทั้งในการใช้สิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ
ในท่าอากาศยานและในการเดินทางทั้งภายในประเทศและการเชื่อมต่อไปยังจุดหมายปลายทางในทุกภูมิภาค

ของโลก ผลประโยชน์ของสายการบิน ตลอดจนผลประโยชน์ของ ทอท. และผู้ถือหุ้นเป็นสำคัญ
ผลการศึกษามีกำหนดแล้วเสร็จประมาณเดือนกุมภาพันธ์ 2552
.

7. ความเสี่ยงจากข้อพิพาทกับกรุงเทพมหานครในการคำนวณภาษีโรงเรือนและที่ดิน

กรุงเทพมหานครประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดินโดยนำผลประโยชน์ตอบแทนจากผู้ประกอบการมารวมเป็นฐานในการกำหนดค่ารายปีเพื่อคำนวณภาษีโรงเรือนและที่ดิน
ซี่ง ทอท. ไม่เห็นด้วยจึงได้ยื่นหนังสืออุทธรณ์กับสำนักงานอัยการสูงสุดทุกปี ตั้งแต่ปี 2538 เป็นต้นมา

สำนักงานอัยการสูงสุดได้มีหนังสือแจ้งผลการชี้ขาดของคณะกรรมการพิจารณาชี้ขาดการยุติในการดำเนินคดีแพ่งของส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
สำหรับการประเมินค่าภาษีตั้งแต่ปี 2538-2547 โดยหาก กทม. ยอมรับผลการชี้ขาดจะทำให้ทอท.
ได้รับค่าภาษีคืนจาก กทม. ประมาณ 570 ล้านบาท
กทม. ไม่เห็นด้วยกับหลักเกณฑ์การประเมินภาษีตามที่คณะกรรมการชี้ขาด ฯ กำหนด และเมื่อวันที่ 2
ตุลาคม 2549 กรมธนารักษ์ในฐานะเจ้าของที่ดินได้มีหนังสือถึง ทอท.
แจ้งว่าได้มีหนังสือถึงสำนักงานอัยการสูงสุดเพื่อนำเรียนคณะรัฐมนตรี
สั่งการให้ กทม. ปฏิบัติตามต่อไป
เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2551 กทม.
มีหนังสือขอให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาพิจารณาทบทวนความเห็นกรณีดังกล่าว
ซึ่งคณะกรรมการกฤษฎีกาได้พิจารณาข้อเท็จจริงปรากฏว่า
สำนักงานอัยการสูงสุดได้ส่งคำตัดสินชี้ขาดของคณะกรรมการพิจารณาชี้ขาดฯ
พร้อมทั้งมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับแนวทางในการดำเนินคดีอาญา คดีแพ่ง และคดีปกครอง
กรณีจึงเป็นที่ยุติแล้ว ดังนั้น คณะกรรมการกฤษฎีกาจึงไม่อาจรับข้อหารือไว้พิจารณาได้
อย่างไรก็ดีหากกรุงเทพมหานครไม่ยอมรับในผลการชี้ขาดสามารถนำเรื่องสู่การพิจารณาของศาล