1. ปัจจัยความเสี่ยง

ลักษณะของธุรกิจของบริษัท
มีปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นและอาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานในอนาคต
ซึ่งสามารถแบ่งแยกเป็นหัวข้อใหญ่ๆ ได้ดังนี้

1.  ความเสี่ยงของธุรกิจ

ธุรกิจการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เป็นธุรกิจที่ได้รับผลกระทบโดยตรงและร้ายแรงจากภาวะวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ปัจจุบันภาวะของธุรกิจการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เริ่มมีแนวโน้มปรับตัวดีขึ้นโดยได้รับปัจจัยเกื้อหนุนจากอัตราดอกเบี้ยดอกเบี้ยเงินเกู้เพื่อใช้ในการซื้อที่อยู่อาศัยอสังหาริมทรัพย์อยู่ในระดับต่ำ
อัตราดอกเบี้ยเงินฝากที่ต่ำอยู่ในระดับต่ำ การที่ธนาคารหรือสถาบันการเงินเริ่มปล่อยสินเชื่อสู่ระบบ
ประกอบกับนโยการการกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลโดยการสนับสนุนให้มีประชาชนให้ซื้อที่อยู่อาศัยโดยรัฐบาลได้ออกมาตราการต่างๆ
เพื่อช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจ เช่น การให้อนุญาตให้นำเอาเงินดาวน์บ้านมาใช้ในการหักลดหย่อนภาษี
การเพิ่มค่าลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา
การลดหย่อนค่าธรรมเนียมการโอนและภาษีธุรกิจเฉพาะ
การให้ธนาคารของรัฐสนับสนุนสินเชื่อเพื่อการซื้อที่อยู่อาศัยแก่ข้าราชการ
ซึ่งปัจจัยเหล่านี้ได้ส่งผลให้ผู้บริโภคเริ่มมีความเชื่อมั่นในการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ
จึงส่งผลให้ประชาชนมีความมั่นใจในการที่จะซื้อหรือลงทุนในที่อยู่อาศัย
และส่งผลให้ผู้ประกอบการธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จำนวนมากกลับมาเริ่มพัฒนาโครงการและเพิ่มการแข่งขันด้านการตลาดมากขึ้น
ผู้ประกอบการที่มีความพร้อมทั้งด้านทำเลที่ตั้ง เงินทุน และความสามารถด้านการตลาด
ย่อมได้เปรียบรายอื่น อย่างไรก็ตาม ปัจจัยดังกล่าวเป็นตัวกระตุ้นกำลังซื้อและพฤติกรรมของผู้บริโภค
ดังนั้นปัจจัยความเสี่ยงหลักๆของธุรกิจจึงอยู่ความสามารถในการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ
ความเชื่อมั่นของผู้บริโภค นโยบายของรัฐบาล คู่แข่ง
และแหล่งเงินทุนของบริษัทที่จะใช้การพัฒนาโครงการ
โดยบริษัทจะดำเนินธุรกิจด้วยความระมัดระวังและรอบเพื่อลดความเสี่ยงทางธุรกิจลง

2.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับความต่อเนื่องของโครงการ

ปัจจุบันบริษัทไม่มีความเสี่ยงเกี่ยวกับความต่อเนื่องของโครงการ
เนื่องจากบริษัทประสบความสำเร็จในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้และการระดมทุนซึ่ง ในวันที่ 26
กุมภาพันธ์ 2546 บริษัท สเตรทติจิค พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทได้เปิดตัวโครงาการร่วมทุน ระหว่างบริษัท ไรมอน แลนด์ (55%) และ
บริษัท คูดู จำกัด (45%) โดยใช้ชื่อโครงการว่าโครงการ “เดอะล็อฟท์ สาทร”
ซึ่งเป็นโครงการระยะสั้นประมาณ 1 ปี
และบริษัทกำลังพิจารณาที่จะลงทุนในโครงการระยะปานกลางอยู่อีก 2
โครงการซึ่งคาดว่าจะเปิดตัวในไตรมาสที่สามของปีนี้หนึ่งโครงการและต้นปี 2547 อีกหนึ่งโครงการ
อีกทั้งบริษัทยังมีสิทธิที่จะซื้อคืนทรัพย์สินอันเป็นหลักประกันที่ได้โอนชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้มีประกันตามแผนฟื้นฟูกิจการก่อนบุคคลอื่น
ภายใน 3 ปี (นับแต่วันที่ 26 มีนาคม 2545)
ซึ่งถ้าสภาวะตลาดอำนวยและบริษัทแหล่งเงินทุนที่เพียงพอบริษัทก็จะใช้สิทธิดังกล่าว

3.  ความเสี่ยงด้านรายได้รับของบริษัท

บริษัทมั่นใจว่าบริษัทไม่มีความเสี่ยงในด้านรายได้รับในปี 2546
เนื่องจากโครงการร่วมทุนที่บริษัทได้เปิดตัวไปนั้นคาดว่าจะแล้วเสร็จภายในไตรมาสสุดท้ายของปีนี้
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทมีส่วนแบ่งกำไรประมาณ 30 – 40 ล้านบาท
นอกจากนี้บริษัทยังมีรายที่จะได้รับในรูปของดอกเบี้ยเงินให้กู้ยืมเพื่อใช้ในการซื้อที่ดินในการโครงการดังกล่าว
รายได้ค่าเช่าอาคารปรีชาคอมเพล็กซ์
และรายได้อื่นที่เกิดจากการขายทรัพย์สินของโครงการเก่าที่เหลือยู่ของบริษัท

4.  ความเสี่ยงด้านการบริหารและจัดการ

  1.4.1 ความเสี่ยงในการเปลี่ยนแปลงกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

จากการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ ได้มีนักลงทุนกลุ่มใหม่ นำโดย บริษัทหลักทรัพย์ ซีมิโก้ จำกัด
(มหาชน) (ซีมิโก้) เข้ามาเป็นผู้ถือใหญ่ของบริษัท นักลงทุนกลุ่มนี้ถือได้ว่าเป็นนักลงทุนทางการเงิน
(Financial Investor) ซึ่งกลุ่มนักลงทุนทางการเงินผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว
ได้เข้ามาถือหุ้นโดยไม่ได้มีการตกลงเกี่ยวกับระยะเวลาห้ามขายหุ้น (Silent Period)
ซึ่งต่อมาเมื่อบริษัทได้ยื่นคำขอต่อตลาดหลักทรัพย์ให้อนุญาตให้หุ้นของบริษัทสามารถซื้อขายได้ภายใต้หมวดบริษัทที่อยู่ระหว่างการแก้ไขการดำเนินงาน
ผู้ถือหุ้นใหม่รายใหญ่หลายรายได้มีการขายหุ้นที่ถือออกในตลาดหลักทรัพย์
ทำให้บริษัทและผู้ถือหุ้นรายย่อยอาจมีความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงในโครงสร้างผู้ถือหุ้น
ในกรณีที่ผู้ถือหุ้นใหญ่มีการขายหุ้นออกไปเป็นจำนวนมาก
โดยมีผู้เข้าซื้อในตลาดหลักทรัพย์ที่เป็นนักลงทุนรายย่อย
อาจทำให้บริษัทขาดผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่จะเป็นหลักในการกำหนดแนวทาง และดูแลการดำเนินธุรกิจ
หรือในกรณีที่ผู้ซื้อหุ้นเป็นนักลงทุนใหญ่รายอื่น อาจส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงแนวนโยบายธุรกิจ
อย่างไรก็ตาม ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545 ซีมิโก้ ถือหุ้นอยู่ประมาณร้อยละ 28
และผู้บริหารของซีมิโก้ได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการของผู้บริหารแผนและของบริษัท

  1.4.2 ความเสี่ยงทางด้านบุคลากร

จากการที่บริษัทเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการ ทำให้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545
บริษัทคงเหลือพนักงานประจำเพียง 36 คน โดยมีผู้บริหารแผน
ซึ่งมีกรรมการเป็นผู้บริหารเดิมของบริษัทและตัวแทนจากกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่
เป็นผู้ดูแลกิจการของบริษัทและบริหารแผนฟื้นฟูกิจการให้ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ดี
เมื่อแผนฟื้นฟูกิจการเสร็จสิ้นโดยสมบูรณ์ บริษัทจะการขยายงาน
ซึ่งอาจต้องมีการจัดหาบุคลากรเพิ่มเติม ในแง่ทีมงานด้านการขาย
และเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการเพิ่มอีกเติมตามระดับความเหมาะสมของงาน
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายที่จะไม่เพิ่มจำนวนบุคคลากรมากนัก
โดยบริษัทจะพยายามใช้บุคคลากรจากภายนอกให้มากที่สุด
ในแง่ของความช่วยเหลือของผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ซึ่งเป็นนักลงทุนทางการเงิน
ไม่ได้เป็นผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
อาจจะอยู่ในรูปการให้ความช่วยเหลือบริษัทในการคัดเลือกบุคคลากร ผู้บริหาร
ที่จะเสริมสร้างประสิทธิภาพในการบริหารงานและดำเนินงานของบริษัทให้เกิดความแข็งแกร่งต่อไปในอนาคต
โดยผู้ถือหุ้นใหญ่นั้นมีนโยบายและความตั้งใจที่จะสนับสนุนบริษัทในการดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในประเทศไทยอย่างจริงจัง

5.  ความเสี่ยงทางด้านการเงิน

    1.  ความเสี่ยงทางด้านแหล่งเงินทุน

จากการประสบความสำเร็จในการระดมทุนจากจำหน่ายสิทธิซื้อหุ้นเพิ่มทุนในเดือนสิงหาคม 2545
ทำให้บริษัทมีเงินทุนหมุนเวียนจำนวน 270
ล้านบาทโดยเงินส่วนหนึ่งถูกใช้ไปในการซื้ออาคารปรีชาคอมเพล็กซ์
และที่ดินตามเงื่อนไขการลงทุนของนักลงทุน อีกส่วนหนึ่งถูกใช้ไปในการลงทุนในโครงการ “เดอะ
ล็อฟท์ สาทร” และบางส่วนถูกใช้ไปในการดำเนินงาน ซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545
บริษัทมีเงินเหลืออยู่ประมาณ 103 ล้านบาท
ซึ่งบริษัทคาดว่าเงินที่เหลืออยู่นั้นไม่เพียงพอต่อการลงทุนในโครงการในอนาคต
ดังนั้นบริษัทจะทำการระดมทุนเพิ่มเติมหลังจากที่บริษัทได้ ออกจากขบวนการฟื้นฟูกิจการแล้ว
ซึ่งจำนวนเงินทุนที่จะมีการเพิ่มทุนในครั้งใหม่นี้ขึ้นอยู่กับผู้บริหารชุดใหม่ที่จะถูกแต่งตั้งเข้ามาบริหารงาน
ความเห็นชอบจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น ตลอดจนความต้องการเงินทุนที่จะใช้ในโครงการตอนนั้น
ส่วนการลดความเสี่ยงด้านแหล่งเงินทุนในขณะที่บริษัยยังอยู่ในขบวนการฟื้นฟูนั้น
บริษัทลดความเสี่ยงโดยการ ร่วมทุนกับบริษัทที่มีนโยบายไปในแนวทางเดียวกับบริษัท
โดยจะเน้นที่การที่บริษัทสามารถควบคุมโครงการได้โดยที่บริษัทต้องเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของโครงการ
ซึ่งโครงการที่บริษัทได้เปิดตัวไปแล้วคือ โครงการ “เดอะ ล็อฟท์ สาทร”
นั้นและโครงการที่จะเกิดขี้นในอนาคตก็จะมีลักษณะโครงสร้าวคล้ายๆกัน

2.  ความเสี่ยงจากผลกระทบจากผลประกอบการของบริษัทย่อยและบริษัทร่วม

  บริษัทย่อยและบริษัทร่วมส่วนใหญ่เป็นบริษัทที่ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เช่นเดียวกับบริษัท
  ดังนั้นจึงถูกกระทบจากภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจ
  และประสบปัญหาทางการเงินและปัญหาผลการดำเนินงานเช่นเดียวกับบริษัท
  ซึ่งในอดีตผลประกอบการของบริษัทเหล่านั้นได้ส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท
  แต่ในแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทได้กำหนดให้ขายบริษัทเหล่านี้ออกไป
  ดังนั้นความเสี่ยงที่เกิดจากผลประกอบการของบริษัทเหล่านั้นที่จะกระทบต่อผลประกอบการของบริษัทนั้นจึงไม่น่าจะมี

  แต่อย่างไรก็ตามเมื่อนักลงทุนใหม่เข้ามาถือหุ้นใหญ่ในบริษัทและเข้าเป็นกรรมการในบริษัท
  และเป็นผู้บริหารแผนได้มีการทบทวนและเห็นว่าบริษัทที่เกี่ยวข้องบางแห่งยังมีศักยภาพในการสร้างมูลค่า
  อาทิเช่น บริษัท ไรมอน ทาวเวอร์ จำกัด
  จึงได้สนับสนุนในการปรับโครงสร้างหนี้และเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการภายใต้ พรบ. ล้มละลาย
  ซึ่งบริษัทคาดว่าน่าจะทำให้เกิดประโยชน์มากกว่าการจำหน่ายออกไป อย่างไรก็ตาม
  บริษัทย่อยของบริษัทอีกแห่งหนึ่งที่บริษัทเห็นว่ามีศักยภาพและบริษัทได้ส่งเข้าสู่ขบวนการฟื้นฟูแต่เจ้าหนี้ไม่เห็นด้วยกับแผนฟื้นฟูกิจการ
  และศาลได้มีคำสั่งยกเลิกการฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2546 นั้น ดังนั้น
  บริษัทในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ได้พิจารณาและมีมติให้เลิกบริษัทหรืออาจดำเนินการอื่นใดให้เกิดประโยชน์แก่บริษัทสูงสุด

  ในส่วนของเงินกู้ยืมที่บริษัทให้กู้ยืมแก่บริษัทย่อยนั้น
  บริษัทได้มีการตั้งสำรองหนี้เผื่อสงสัยจะสูญไว้เต็มจำนวนแล้ว
  และภาระที่บริษัทได้ค้ำประกันให้แก่บริษัทที่เกี่ยวข้อง
  เจ้าหนี้ค้ำประกันได้ยื่นขอรับชำระหนี้ต่อศาลล้มละลายกลางและบริษัทได้ดำเนินการตามแผนฟื้นฟูคือทำการแปลงหนี้เป็นทุน
  ให้แก่เจ้าหนี้ค้ำประกันเรียบร้อยแล้ว

6.  ความเสี่ยงจากการค้ำประกันหนี้ให้กับบริษัทย่อย

ในปี 2545
บริษัทไม่มีความเสี่ยงในเรื่องการค้ำเนื่องจากบริษัทได้ปรับปรุงโครงสร้างหนี้ผ่านขบวนการฟื้นฟูกิจการ
ดังนั้น
หากเจ้าหนี้รายใดที่ไม่ได้ยื่นขอรับชำระหนี้ในบริษัทได้ค้ำประกันไว้ให้ต่อบริษัทย่อยหรือบุคคล/นิติบุคคลอื่น
ภาระค้ำประกันเหล่านั้นก็จะหมดไปตามกฎหมาย
และในส่วนที่เจ้าหนี้ที่ยื่นขอรับชำระหนี้ในส่วนที่เป็นการค้ำประกันผ่านขบวนการฟื้นฟูกิจการ จำนวน
764 ล้านบาท นั้น ได้ถูกรวมไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการแล้ว
และบริษัทได้ทำการชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้เหล่านี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

7.  ความเสี่ยงจากการค้ำประกันหนี้โดยบริษัทย่อย

บริษัทอาจมีความเสี่ยงที่เกิดจากการที่บริษัทย่อยไปค้ำประกันบริษัทอื่นดังต่อไปนี้

บริษัท ชะอำ แคมปัส ซิตี้ จำกัดได้ค้ำประกันหนี้เงินกู้ของบริษัท ไรมอน จำกัด
และอดีตผู้บริหารบริษัท เป็นจำนวนเงินรวมประมาณ 326 ล้านบาท
ซึ่งถูกธนาคารเจ้าหนี้ฟ้องร้องเมื่อปลายปี 2543 เป็นมูลหนี้รวมดอกเบี้ยจำนวนรวม 536 ล้านบาท
ซึ่งขณะนั้นคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล และเมื่อบริษัท ชะอำ แคมปัส ซิตี้ จำกัด
ได้เข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการของศาลล้มละลายกลางเจ้าหนี้รายนี้ได้มายื่นขอรับชำระหนี้
โดยมียอดหนี้รวมดอกเบี้ยถึงวันยื่นขอรับชำระหนี้ รวมประมาณ 621 ล้านบาท ซึ่งต่อมาเมื่อวันที่ 24
มีนาคม 2546 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ยกเลิกการฟื้นฟูกิจการของ บริษัท ชะอำ แคมปัส ซิตี้
จำกัด เนื่องจากเจ้าหนี้ไม่มีมติพิเศษเห็นชอบด้วยแผน ดังนั้น บริษัทในฐานะที่ถือหุ้น ร้อยละ 99
ในบริษัท ชะอำ แคมปัส ซิตี้ จำกัด
จึงมีความเสี่ยงจากการที่บริษัทย่อยจะต้องชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ให้แก่เจ้าหนี้จากการค้ำประกันดังกล่าว
ซึ่งบริษัทสามารถจำกัดความเสี่ยงนี้ได้โดยการมีมติให้เลิกบริษัทหรือดำเนินการอื่นใดให้เกิดประโยชน์สูงสุดตามข้อ
1.5

นอกจากนี้ บริษัท ไฟคัส เบนก้า จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทร่วมของบริษัทและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิที่ดินที่จังหวัดกระบี่
ได้นำที่ดินค้ำประกันหนี้ของบริษัทที่เกี่ยวข้องแห่งหนึ่ง และถูกธนาคารฟ้องร้อง
มูลหนี้เงินต้นพร้อมดอกเบี้ยเป็นจำนวนรวมประมาณ 114 ล้านบาท โดยศาลได้มีคำสั่งเป็นคดีแดงที่
06386/2545 เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2545 ให้บริษัท ไฟคัส เบนก้า จำกัด
ร่วมกับลูกหนี้ชำระเงินต้น จำนวน 65 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 16 ต่อปี นับแต่วันที่
1 กันยายน 2540 ถึง วันที่ 31 สิงหาคม 2542 และในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 1
กันยายน 2542 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้เสร็จสิ้น
หรือยึดที่ดินที่จังหวัดกระบี่ออกขายทอดตลาดและนำเงินมาชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้
ซึ่งที่ดินแปลงนี้มีราคาตามบัญชีสุทธิ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545 เท่ากับ 110 ล้านบาท
แต่อย่างไรก็ตามความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับ บริษัท ไฟคัส เบนก้า จำกัด
ก็จะไม่กระทบกระเทือนถึงบริษัท ไรมอน แลนด์ เนื่องจากเป็นคนละนิติบุคคล และบริษัท
ก็ได้ตั้งสำรองหนี้สินต่างๆ ที่บริษัท ไฟคัส เบนก้า จำกัด มีต่อ ไรมอน แลนด์ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว