1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ผลสำเร็จของแผนฟื้นฟูกิจการ

 บริษัทประสบผลขาดทุนจากการดำเนินงานอย่างมาก มีหนี้สินหมุนเวียนสูงกว่าสินทรัพย์หมุนเวียน 

 มีผลขาดทุนเกินทุนถึง 10,770 ล้านบาท ในขณะที่มีสินทรัพย์รวม 6,052 ล้านบาท นอกจากนั้นแล้วบริษัทมี

เงินกู้ยืมระยะสั้นถึงกำหนดชำระภายในระยะเวลาสั้นเป็นจำนวนมาก และได้ทำผิดเงื่อนไขในสัญญากู้ และการออกหุ้นกู้ ซึ่งประกอบด้วยการผิดนัดชำระเงินต้นและดอกเบี้ย การไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขในการดำรงอัตราส่วนทางการเงินที่ระบุไว้ในสัญญาเงินกู้ และการผิดเงื่อนไขอื่น ๆ ในขณะนี้บริษัทอยู่ในระหว่างการดำเนินการปรับโครงสร้างหนี้กับผู้ให้กู้ โดยอยู่ในขั้นตอนที่ผู้ทำแผนและที่ปรึกษาทางการเงินกำลังรวบรวมข้อมูลและจัดทำข้อเสนอแก่เจ้าหนี้ ซึ่งศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้บริษัทฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2544 ซึ่งการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่องต่อไปของบริษัทขึ้นอยู่กับความสำเร็จของแผนฟื้นฟูกิจการ ความสำเร็จในการเจรจาเพื่อปรับโครงสร้างหนี้ ความสำเร็จในการปฏิบัติตามเงื่อนไขต่าง ๆ ในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้

  1.2 ความเสียหายเพิ่มเติมจากการถูกฟ้องร้อง

  จากการที่ศาลมีคำสั่งให้บริษัทฯฟื้นฟูกิจการตามที่กล่าวไว้ในข้อ1.1
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้แจ้งให้ลูกค้า เจ้าหนี้การค้า และผู้ให้กู้ยืม
  เข้ายื่นคำขอรับชำระหนี้จากบริษัทฯตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม 2544 ถึง วันที่ 27 เมษายน 2544
  ซึ่งปรากฎผลว่าสรุปยอดหนี้สินที่มีผู้ยื่นคำขอรับชำระหนี้จากบริษัทฯมียอดสูงกว่ายอดคงเหลือตามบัญชีของบริษัทฯ
  ณ วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2544 เป็นจำนวนสุทธิ 482 ล้านบาท
  ซึ่งบริษัทฯได้ตรวจสอบหลักฐานและยื่นคำคัดค้านต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สำหรับคำขอรับชำระหนี้ที่บริษัทฯเห็นว่าไม่ถูกต้องไปทั้งหมดแล้ว
  อย่างไรก็ตาม เพื่อความรอบคอบ บริษัทฯได้บันทึกสำรองเผื่อหนี้สินที่จะเกิดขึ้น
  เพิ่มเติมจากจำนวนที่ได้บันทึกไว้ในบัญชีแล้วเป็นจำนวน 240 ล้านบาท
  โดยถือเป็นค่าใช้จ่ายในงบกำไรขาดทุน ซึ่งบริษัทฯเชื่อมั่นว่าบริษัทฯจะสามารถโต้แย้งได้ทั้งหมด
  หรือถ้ามีเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงบริษัทฯก็เชื่อว่าจะไม่มีผลขาดทุนที่เกิดจากเหตุการณ์ดังกล่าวเกินกว่าจำนวนเงินที่ได้บันทึกสำรองไว้

3.  ความเสี่ยงจากการเข้าค้ำประกันหนี้ของบริษัทร่วม

  บริษัทฯได้เข้าค้ำประกันหนี้ของบริษัทร่วม
  และต่อมาบริษัทและบริษัทร่วมแห่งหนึ่งได้ถูกฟ้องให้ชำระหนี้พร้อมดอกเบี้ยค้างจ่ายจนถึง วันที่ 1
  กันยายน 2541 เป็นจำนวน 1,038 ล้านบาท
  บริษัทฯและบริษัทร่วมได้ฟ้องธนาคารและสถาบันการเงินดังกล่าวเช่นกันและเรียกค่าเสียหายเป็นจำนวนเงิน
  717 ล้านบาท ขณะนี้คดียังอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543
  เพื่อความรอบคอบ
  บริษัทฯได้บันทึกสำรองเผื่อผลขาดทุนจากเงินลงทุนในบริษัทร่วมดังกล่าวไว้เป็นจำนวนรวม 1,212
  ล้านบาท
  โดยคำนวณจากจำนวนหนี้สินที่บริษัทฯให้การค้ำประกันบริษัทร่วมรวมทั้งหนี้สินอื่นที่บริษัทร่วมมีกับธนาคารแห่งนั้นและดอกเบี้ยค้างชำระที่คาดว่าจะคิดจากบริษัทฯสุทธิจากมูลค่าที่ดินของบริษัทร่วมดังกล่าวที่คาดว่าธนาคารจะตีราคาเพื่อชำระหนี้
  บริษัทฯเชื่อว่าจะไม่มีผลขาดทุนที่เกิดจากเหตุการณ์ดังกล่าวเกินกว่าจำนวนเงินที่ได้บันทึกสำรองไว้

4.  ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 บริษัทฯมีหนี้สินสุทธิที่เป็นเงินตราต่างประเทศจำนวนเทียบเท่า 97.9
ล้านเหรียญสหรัฐฯ ซึ่งไม่ได้ทำการป้องกันความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนไว้
บริษัทฯคาดว่าในการจัดทำแผนพื้นฟูกิจการของเจ้าหนี้
ทางผู้ทำแผนและที่ปรึกษาทางการเงินได้กำหนดแนวทางในการลดความเสี่ยงทางด้านนี้ให้ลดลง

1.5 การตกต่ำของราคาอสังหาริมทรัพย์

บริษัทฯบันทึกราคาสินทรัพย์ในโครงการต่างๆของบริษัทฯไว้ตามราคาประเมินที่ผู้ประเมินราคาอิสระได้ให้ความเห็นไว้เมื่อวันที่
24 เมษายน 2543
ดังนั้นถ้าราคาอสังหาริมทรัพย์ซึ่งเริ่มมีเสถียรภาพมากขึ้นกว่าในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ
อาจปรับตัวลดลงอย่างรุนแรงตามกำลังซื้อที่ลดลงหรือจากการตื่นตระหนกในสภาวะเศรษฐกิจที่คาดว่าจะเลวร้ายลง
อย่างไรก็ตามภายหลังจากการประเมินราคาแล้วบริษัทฯยังคงติดตามและสอบถามราคาจากผู้ประเมินราคาอิสระ
พบว่าราคาอสังหาริมทรัพย์ยังมีแนวโน้มที่ทรงตัว หรือถ้าจะลดลงอีกก็จะไม่รุนแรงกว่าเดิมมากนัก
เนื่องจากราคาได้ลดลงมาจนถึงจุดที่ต่ำมากแล้ว