1.  ปัจจัยความเสี่ยง (แก้ไข)

  ก่อนตัดสินใจลงทุนซื้อหุ้นสามัญของบริษัท
  ผู้ลงทุนควรพิจารณาข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยความเสี่ยงตามที่ระบุไว้ในส่วนนี้และข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในเอกสารฉบับนี้อย่างรอบคอบ
  อย่างไรก็ดี นอกเหนือจากปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าวแล้ว
  ยังมีความเสี่ยงอื่นๆที่อาจมีผลกระทบในทางลบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทซึ่งเป็นความเสี่ยงที่ยังไม่อาจคาดการณ์ได้

  ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญประกอบด้วย

1.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับวงจรอุตสาหกรรม (Industry Cycle)

  วงจรอุตสาหกรรมของอุตสาหกรรมแผ่นฟิล์ม PET จะขึ้นอยู่กับผลต่างของราคาแผ่นฟิล์ม PET
  กับราคาของ PTA และ MEG ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  หากช่วงระยะเวลาใดมีความต้องการแผ่นฟิล์ม PET
  สูงก็จะทำให้ผลต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์มกับราคาวัตถุดิบปรับตัวสูงขึ้น
  ทำให้ผู้ประกอบการต่างเร่งขยายกำลังการผลิตเพื่อผลิตสินค้าออกสู่ตลาดมากขึ้น
  ในทางกลับกันหากปริมาณสินค้าที่ผลิตมีมากกว่าความต้องการของตลาดก็ทำให้ราคาจำหน่ายลดลง
  ทำให้ผลต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์มและราคาต้นทุนวัตถุดิบเหลือน้อยลง
  ส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของผู้ประกอบการ
  เพื่อให้เห็นผลกระทบของวงจรอุตสาหกรรมดังกล่าวข้างต้น
  บริษัทจึงนำเสนออัตรากำไรก่อนหักภาษีของบริษัทแม่เปรียบเทียบกับราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET
  และ ราคาวัตถุดิบ ดังนี้

  []เปรียบเทียบอัตรากำไรก่อนหักภาษี (Profit before tax/sale) ของบริษัทแม่ (PCL)
  กับ ราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET และ วัตถุดิบ

  []

ที่มา : ข้อมูลจากบริษัท

  จากรูปข้างต้นแสดงให้เห็นว่าในระหว่างปี 2537 – 2539
  เมื่อส่วนต่างของราคาจำหน่ายแผ่นฟิล์ม PET กับวัตถุดิบสูง
  บริษัทแม่ก็จะมีอัตรากำไรก่อนหักภาษีสูงถึงร้อยละ 24 - 34 และในทางกลับกันในระหว่างปี
  2540-2543 เมื่อผลต่างของราคาจำหน่ายกับต้นทุนในการผลิตลดต่ำลงอย่างชัดเจน
  อัตรากำไรก่อนหักภาษีของบริษัทแม่ก็จะลดลงเหลือเพียงร้อยละ 1-9 เท่านั้น
  ซึ่งแนวโน้มของวงจรในลักษณะคล้ายคลึงกันดังกล่าวปรากฏให้เห็นในช่วง 5-6 ปีหลัง
  ดังนั้นวงจรการขึ้นลงของอุตสาหกรรมจึงส่งผลกระทบโดยตรงต่อผลประกอบการของผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม
  PET และกลุ่มโพลีเพล็กซ์

  อย่างไรก็ตาม บริษัทมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าว ด้วยการใช้มาตรการดังต่อไปนี้

-   ด้วยการมีประสิทธิภาพในการผลิตในระดับสูงและมาตรการควบคุมต้นทุนการผลิต
    ทำให้บริษัทเชื่อว่าบริษัทเป็นหนึ่งในผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม PET ที่มีต้นทุนต่ำรายหนึ่งในโลก
    ซึ่งช่วยให้บริษัทมีผลประกอบการที่ดีกว่าบริษัทอื่นในอุตสาหกรรม
    (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในหัวข้อ 3.4 ภาวะอุตสาหกรรม)

-   นอกเหนือจากโครงการผลิตแผ่นฟิล์มเคลือบอลูมิเนียม (metallised film) แล้ว
    บริษัทมีโครงการที่จะพัฒนาสินค้าที่มีมูลค่าเพิ่ม(valued added films)ให้มากขึ้น
    (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในหัวข้อ 6 โครงการในอนาคต)

-   เนื่องจากกลุ่มโพลีเพล็กซ์มีฐานการผลิตทั้งในอินเดีย ตุรกี และประเทศไทย
    จึงสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าต่างๆในหลายประเทศทั้งในกลุ่มภาคอุตสาหกรรม(industrial)และบรรจุภัณฑ์ที่ยืดหยุ่น(flexible
    packaging) ซึ่งทำให้ความเสี่ยงลดลงและทำให้เกิดเสถียรภาพในด้านราคาด้วย

    2.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของราคาสินค้าและวัตถุดิบ

  วัตถุดิบหลักในการผลิตแผ่นฟิล์ม PET คือเม็ดพลาสติก PET (Pet Resin) ซึ่งผลิตมาจาก
  Purified Terephthalate Acid (PTA) Di-Methyl Terephthalate (DMT) และ
  Mono Ethylene Glycol (MEG)

  เนื่องจากต้นทุนการผลิตของแผ่นฟิล์ม PET ส่วนใหญ่เป็นต้นทุนของเม็ดพลาสติก PET
  ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นหรือลดลงของราคาเม็ดพลาสติก PET
  จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อกำไรจากการดำเนินงาน
  ผลกระทบดังกล่าวจะมากหรือน้อยก็จะขึ้นอยู่ที่ความสามารถของบริษัทว่าจะสามารถส่งผ่านภาระต้นทุนที่สูงขึ้นนี้ไปยังลูกค้าได้มากหรือน้อยเพียงใด
  จากการที่บริษัทจะตกลงราคาจำหน่ายสินค้ากับลูกค้าเป็นรายเดือนหรือรายไตรมาส
  ดังนั้นเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงต้นทุนของเม็ดพลาสติก PET และต้นทุนการดำเนินงานอื่นๆ
  บริษัทก็มักจะสามารถปรับราคาจำหน่ายสินค้าได้ในงวดถัดไป

  เปรียบเทียบต้นทุนวัตถุดิบเฉลี่ยและราคาจำหน่ายเฉลี่ยต่อหน่วยของบริษัทในปี 2546/47 และปี
  2547/48และ ปี 2548/49

+-------------------------------+------------------+------------------+
|                               | ต้นทุนวัตถุดิบ        | ราคาจำหน่ายสินค้า   |
|                               |                  |                  |
|                               | (บาทต่อกก.)       | (บาทต่อกก.)       |
+-------------------------------+------------------+------------------+
| ปี 2546/47 (1 เม.ย..46 – 31    | 37.07            | 73.68            |
| มี.ค.47)                       |                  |                  |
+-------------------------------+------------------+------------------+
| ปี 2547/48 (1 เม.ย. 47 – 31    | 46.98            | 84.67            |
| มี.ค.48)                       |                  |                  |
+-------------------------------+------------------+------------------+
| ปี 2548/49 (1 เม.ย. 48 – 31    | 39.33            | 74.09            |
| มี.ค.49)                       |                  |                  |
+-------------------------------+------------------+------------------+

  จากข้อมูลในตารางข้างต้นแสดงให้เห็นว่าเมื่อต้นทุนวัตถุดิบของบริษัทเพิ่มขึ้นจาก 37.07
  บาทต่อกก. เป็น 46.98 บาทต่อกก. บริษัทก็สามารถจำหน่ายสินค้าได้ในราคาที่สูงขึ้นจาก
  73.68 บาทต่อกก. เป็น 84.67 บาทต่อ กก. :ซึ่งในช่วงปี 2548/49 ลดลงเป็น 74.09
  บาทต่อกก. ซึ่งสอดคล้องกับการที่ราคาวัตถุดิบลดลงเป็น 39.33 บาทต่อกก.
  จึงเป็นการแสดงให้เห็นได้ว่าบริษัทสามารถส่งผ่านภาระต้นทุนที่เพิ่มขึ้นไปสู่ลูกค้าของบริษัทได้

  จากการวิเคราะห์ข้อมูลในอดีตแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์อย่างมากระหว่างราคาของ PTA และ
  MEG(วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตเม็ดพลาสติก PET)และ แผ่นฟิล์ม PET
  ส่วนต่างของราคาของแผ่นฟิล์ม PET และ PTA/MEG
  จะมากหรือน้อยนั้นจะขึ้นอยู่กับอุปสงค์-อุปทานเป็นสำคัญ

  กราฟแสดงแนวโน้มด้านราคาของแผ่นฟิล์ม PET และ PTA และ MEG ในช่วง 12 ปีที่ผ่านมา

[]

  ที่มา : ข้อมูลอุตสาหกรรม

  ข้อมูลข้างต้นแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างราคาของแผ่นฟิล์ม PET และราคาของ PTA
  และ MEG จะเห็นได้ว่าเมื่อราคาของวัตถุดิบ PTA และ MEG เพิ่มสูงขึ้น ผู้ผลิตแผ่นฟิล์ม PET
  สามารถปรับราคาจำหน่ายโดยการส่งผ่านภาระต้นทุนที่สูงขึ้นไปยังผู้ใช้ได้ตลอดเวลาและจะสังเกตได้ว่าในช่วงระยะเวลา
  2-3 ปีที่ผ่านมาราคาของแผ่นฟิล์ม PET และราคา PTA และ MEG
  จะเปลี่ยนแปลงขึ้นลงในทิศทางเดียวกันและมีความแตกต่างกันค่อนข้างคงที่
  ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงความสมดุลย์ด้านอุปสงค์-อุปทานของแผ่นฟิล์ม PET
  จะส่งผลกระทบต่อกำไรของบริษัทได้

  อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายที่จะลดผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงราคาวัตถุดิบ
  โดยมีการทบทวนราคาที่จำหน่ายให้แก่ลูกค้าเป็นระยะเช่น เป็นรายไตรมาส
  ซึ่งช่วยให้บริษัทสามารถปรับเปลี่ยนราคาได้เมื่อมีการเคลื่อนไหวด้านวัตถุดิบใดๆ นอกจากนี้
  บริษัทยังติดตามแนวโน้มของราคาวัตถุดิบทั้งในตลาดโลกและในประเทศอย่างใกล้ชิดพร้อมทั้งวางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบให้สอดคล้องสภาวะราคาและความต้องการของลูกค้า

1.3 ความเสี่ยงจากการซื้อวัตถุดิบจากผู้จำหน่ายน้อยราย

  ในอดีต บริษัทสั่งซื้อ PTA และ MEG (ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตเม็ดพลาสติก PET)
  เกือบทั้งหมดผู้จัดจำหน่ายรายเดียว โดย PTA
  บริษัทได้มีการซื้อจากผู้จัดจำหน่ายในประเทศรายใหญ่รายหนึ่ง ส่วน MEG
  บริษัทนำเข้าจากผู้ผลิตในประเทศตะวันออกกลางรายหนึ่งซึ่งมีชื่อเสียงในด้านนี้โดยสั่งผ่านคลังสินค้าในประเทศสิงคโปร์

  อย่างไรก็ตาม PTA และ MEG ซึ่งเป็นสินค้า commodity
  ที่มีการซื้อขายโดยทั่วไปจากแหล่งต่างๆ ในระหว่างปี 2548/49 ได้มีโรงงานผลิต PTA เพิ่มขึ้น
  2 แห่งในประเทศไทย แห่งหนึ่งเป็นการดำเนินการโดยผู้ผลิตในปัจจุบัน
  ส่วนอีกแห่งหนึ่งจากผู้ผลิตรายใหม่ เช่นเดียวกันกับ MEG
  ซึ่งจะเริ่มมีโรงงานผลิตในประเทศแห่งแรกตั้งแต่กลางปี 2549 เป็นต้นไป ขณะนี้
  บริษัทกำลังประเมินข้อเสนอในการสั่งซื้อวัตถุดิบดังกล่าวก่อนตัดสินใจลงนามสัญญา

1.4 ความเสี่ยงจากการแข่งขันในอุตสาหกรรมและผู้แข่งขันรายใหม่

  บริษัทมีเป้าหมายการส่งออกไปจำหน่ายยังต่างประเทศเป็นหลัก
  ดังนั้นคู่แข่งของบริษัทจึงจะเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ของโลก เช่น ดูปองท์-เทยิน (Dupont-Taijin)
  โทเรย์ (Toray) มิตซูบิชิ (Mitsubishi) โคลอน(Kolon) และเอสเคซี (SKC)
  ซึ่งล้วนเป็นผู้ผลิตที่มีประสบการณ์ในอุตสาหกรรมนี้มายาวนาน
  รวมไปถึงผู้แข่งขันขนาดกลาง-ขนาดเล็ก
  และผู้แข่งขันรายใหม่ที่มีเงินทุนเพียงพอที่จะสร้างโรงงานและเครื่องจักรที่ใช้ในการผลิต
  เนื่องจากความต้องการใช้แผ่นฟิล์ม PET ของโลกมีการเติบโตมาโดยตลอด
  (ดูรายละเอียดเพิ่มเติม ข้อ 3)

  อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบกับผู้ผลิตรายใหญ่ดังกล่าวแล้วบริษัทมีต้นทุนในการผลิตที่ต่ำกว่าและเนื่องจากบริษัทเน้นการผลิตแผ่นฟิล์ม
  PET ที่มีอัตราการเติบโตของความต้องการสูง คือแผ่นฟิล์ม PET ชนิดบาง เพื่อใช้ใน
  กลุ่มบรรจุภัณฑ์และหีบห่อ (Packaging Application) กลุ่มอุตสาหกรรม (Industry
  Application) กลุ่มอุปกรณ์ไฟฟ้า(Electrical Application)
  สำหรับผู้แข่งขันรายใหม่ที่จะเข้ามาในอุตสาหกรรมนั้น
  ยังจะต้องใช้เวลาในการพัฒนาทักษะการผลิตเพื่อให้มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำเพียงพอที่จะสามารถแข่งขันกับผู้ประกอบการรายเดิมได้
  ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลาในการเรียนรู้ ประกอบกับต้องใช้เวลาพอสมควรในการสร้างฐานลูกค้า
  ดังนั้น
  บริษัทจึงมีความเชื่อมั่นว่าบริษัทมีความพร้อมและมีศักยภาพเพียงพอที่จะแข่งขันได้ทั้งผู้ผลิตรายใหญ่ของโลกและผู้แข่งขันรายใหม่
  ในขณะที่สถานะทางการเงินของบริษัทและกลุ่มบริษัทสามารถสะท้อนแนวโน้มวงจรอุตสาหกรรมนี้ได้เป็นอย่างดี
  บริษัทมีความสามารถในการทำกำไรที่เหนือกว่าผู้ผลิตรายอื่นไม่ว่าภาวะตลาดจะเป็นเช่นไรเนื่องจากความได้เปรียบในการแข่งขันจากที่สะท้อนออกมาในด้านของต้นทุนที่ต่ำกว่า
  ประสิทธิภาพการผลิตที่สูงกว่า และศักยภาพในการจำหน่ายที่ทั่วถึงกว่าผู้ผลิตอื่น

  นอกจากนี้เพื่อเป็นการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของบริษัทให้เพิ่มมากขึ้น
  บริษัทจึงมีแผนการขยายงานดังนี้

-   การจัดตั้งโรงงานผลิตเม็ดพลาสติก PET ขึ้นในประเทศตุรกี
    เพื่อทำให้ต้นทุนในการผลิตลดต่ำลงและลดการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบ

-   การริเริ่มโครงการเคลือบอัดขึ้นรูป (extrusion coating)
    เพื่อผลิตผลิตภัณฑ์อันเป็นการขยายธุรกิจผลิตภัณฑ์ต่อเนื่อง (Forward Integration)
    ที่มีมูลค่าเพิ่มจากการผลิตแผ่นฟิล์มธรรมดา

-   การประเมินการขยายกำลังการผลิตแผ่นฟิล์ม PET ในประเทศตุรกี/ไทย/อินเดีย
    เพื่อเป็นการปรับปรุงโครงสร้างต้นทุนและการเจาะตลาดเพื่อเข้าถึงลูกค้าได้ทั่วถึงมาก

1.5 ความเสี่ยงจากมาตรการกีดกันทางการค้า

  มาตรการกีดกันทางการค้าที่ประเทศต่างๆใช้ในการกีดกันการค้า แบ่งออกเป็น2 ประเภทคือ

1.  มาตรการตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti Dumping - AD)
    :เป็นมาตรการทางภาษีที่ประเทศต่างๆใช้เป็นภาษีตอบโต้การทุ่มตลาดซึ่งจะนำมาใช้กับสินค้าที่นำเข้าหากพิสูจน์ได้ว่าสินค้าดังกล่าวมีราคาจำหน่ายต่ำกว่าราคาจำหน่ายของสินค้าประเภทเดียวกันที่จำหน่ายในประเทศผู้ส่งออก
    ที่ผ่านมาผู้ที่ใช้มาตรการนี้ก็คือ กลุ่มสหภาพยุโรปและประเทศสหรัฐอเมริกา
    ซึ่งนำมาใช้กับประเทศ อินเดียและเกาหลีใต้
    เช่นผู้ผลิตในประเทศเกาหลีใต้ถ้าส่งสินค้าไปจำหน่ายยังสหภาพยุโรป
    จะต้องเสียภาษีนำเข้าเพิ่มขึ้นจากอัตราปกติอีกร้อยละ 3 – 12 เป็นต้น

2.  มาตรการตอบโต้การสนับสนุนทางการค้า(Anti-Subsidy):
    ภาษีตอบโต้การสนับสนุนทางการค้า (Countervailing Duty - CVD)
    จะนำมาใช้กับสินค้าที่นำเข้าหากพิสูจน์ได้ว่ารัฐบาลหรือหน่วยงานของรัฐบาลของประเทศผู้ส่งออกให้ผลประโยชน์หรือสิทธิพิเศษแก่ผู้ส่งออกรายใดรายหนึ่งเป็นการเฉพาะเช่น
    ผู้ผลิตในประเทศอินเดียหากต้องส่งสินค้าไปจำหน่ายในกลุ่มสหภาพยุโรป
    จะต้องเสียภาษีนำเข้าเพิ่มขึ้นจากอัตราปกติอีกร้อยละ 3 – 19 เป็นต้น

  ซึ่งผลของการใช้มาตรการภาษีดังกล่าวจะส่งผลให้สินค้าของผู้ผลิตจากประเทศที่ถูกตอบโต้ต้องเสียภาษีในอัตราที่สูงขึ้นมาก
  จนทำให้สินค้ามีราคาแพงและแข่งขันกับผู้ผลิตรายอื่นได้ยาก

  ในอดีตบริษัทแม่ซึ่งมีฐานในประเทศอินเดียเคยเผชิญกับมาตรการดังกล่าวมาตั้งแต่ปี 2540
  ทำให้ทราบถึงสาเหตุ และวิธีการตรวจสอบของประเทศผู้นำเข้าและวิธีการแก้ไขปัญหาดังกล่าว
  จึงได้ดำเนิน การแก้ไขปัญหา โดยการใช้มาตรการติดตามกลไกตลาดอย่างใกล้ชิด
  โดยการเปรียบเทียบราคาส่งออกและราคาขายในประเทศ จนทำให้มั่นใจได้ว่า
  บริษัทจะไม่ได้รับผลกระทบจากมาตรการกีดกันการค้าดังกล่าวอีกต่อไป ทั้งนี้
  นโยบายการกระจายพื้นที่การตลาดจะช่วยลดผลกระทบจากมาตรการการกีดกันการค้าหากมีการนำมาใช้โดยประเทศผู้นำเข้าได้

1.6 ความเสี่ยงจากโครงการลงทุนในอนาคต

1.6.1. โครงการการลงทุนในประเทศตุรกี

ในอดีตที่ผ่านสภาวะเศรษฐกิจของประเทศตุรกียังไม่มั่นคงนัก
เนื่องจากประสบกับปัญหาการขาดดุลบัญชีเดินสะพัด
อัตราเงินเฟ้อและอัตราดอกเบี้ยสูงและภาระหนี้ของภาครัฐอยู่ในระดับสูง
ซึ่งรัฐบาลตุรกีก็ได้ใช้ความพยายามดำเนินมาตรการปฏิรูปให้ระบบเศรษฐกิจมีความมั่นคงมากขึ้นโดยได้รับการสนับสนุนจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ
(IMF) พร้อมกับการที่ตุรกีสมัครเข้าเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรป (European Union)
นอกจากนี้บริษัทยังอาจจะมีความเสี่ยงเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของโครงการในประเทศตุรกีเนื่องจากอาจเกิดเหตุการณ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้
เช่น
ระยะเวลาในการก่อสร้างโรงงานอาจจะนานกว่าที่คาดการณ์ไว้หรือต้นทุนในการก่อสร้างอาจจะเพิ่มสูงขึ้นได้
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อแผนการผลิตและการจำหน่ายที่บริษัทได้วางไว้

  อย่างไรก็ตามความเสี่ยงในการดำเนินโครงการที่ประเทศตุรกีได้ลดลงเกือบสิ้นเชิงแล้ว
  เนื่องจากกิจการดังกล่าวได้เริ่มดำเนินการผลิตเชิงพาณิชย์จากสายการผลิตแผ่นฟิล์มบางและแผ่นฟิล์มเคลือบอลูมิเนียมแล้วในปี
  2548/49 ส่วนโรงงานผลิตเม็ดพลาสติก PET
  ซึ่งอยู่ในระหว่างก่อสร้างคาดว่าจะสามารถเริ่มผลิตได้ราวปลายปี 2549 นอกจากนี้
  จากการที่ผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่จะเพื่อการส่งออก
  โรงงานของบริษัทจะตั้งอยู่ในเขตที่ได้รับการส่งเสริมการลงทุน (Free Trade Zone) ดังนั้น
  จึงไม่ได้รับผลกระทบจากสภาวะเศรษฐกิจของตุรกีมากนัก

  นอกจากนั้น จากการที่บริษัทขยายฐานการผลิตออกเป็น 2
  ประเทศนั้นจะทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในระดับประเทศ (Country risk) น้อยลง
  ประกอบกับประสบการณ์จากการจัดตั้งโรงงานในประเทศไทยได้สำเร็จในระยะเวลาที่รวดเร็วกว่าที่ได้วางแผนไว้
  และการได้รับการสนับสนุนจากสถาบันการเงินจะทำให้ลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นต่อโครงการได้เป็นอย่างดี

  1.6.2. โครงการเคลือบอัดขึ้นรูป (extrusion coating)

  นับเป็นสินค้าชนิดใหม่ที่บริษัทไม่เคยผลิตและจำหน่ายมาก่อน อย่างไรก็ตาม
  กระบวนการและเทคโนโลยีที่ใช้ในการผลิตจะมาจากแหล่งที่เชื่อถือได้
  บริษัทยังดำเนินการเพื่อให้มั่นใจว่า
  จะมีการจ้างบุคลากรที่มีประสบการณ์มาดูแลในระหว่างการดำเนินการลงทุนตามโครงการรวมทั้งในช่วงเริ่มดำเนินการผลิตเพื่อเป็นการลดความเสี่ยง
  ขณะนี้
  โครงการกำลังอยู่ในขั้นประเมินการจัดหาและจัดการในเรื่องเครื่องจักรและประเภทผลิตภัณฑ์
  (product mix) คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 12 เดือนก่อนเริ่มดำเนินการผลิตได้

1.7 ความเสี่ยงด้านการพึ่งพา โพลีเพล็กซ์ คอร์ปอเรชั่น ลิมิเต็ด (PCL) ซึ่งเป็นบริษัทแม่

  ปัจจุบันนี้บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ PCL ได้ถือหุ้นร้อยละ 70 ในบริษัท PTL
  ทั้งทางตรงและทางอ้อม คณะผู้บริหารในปัจจุบันของบริษัทจำนวนมากเคยเป็นพนักงานของ PCL
  และมีส่วนสำคัญมากในการช่วยก่อตั้งโรงงานของบริษัทได้สำเร็จในระยะเวลาที่รวดเร็วกว่ากำหนดและด้วยเงินทุนที่น้อยกว่าที่ได้ประมาณการไว้
  รวมทั้งความสามารถในการผลิตในระดับสูงทำให้บริษัทสามารถผลิตสินค้าในราคาที่สามารถแข่งขันได้
  ในอนาคตภายหลังจากที่บริษัทสามารถดำเนินกิจการได้อย่างมั่นคงดีแล้ว
  บริษัทก็จะมีนโยบายพัฒนาความสามารถและเพิ่มสัดส่วนของบุคลากรคนไทยให้มีมากขึ้นเพื่อลดการพึ่งพาบุคลากรชาวต่างชาติ

  โดยในปัจจุบันนี้ บริษัทมีผู้บริหารที่มีประสบการณ์ครอบคลุมตั้งแต่ การผลิต การตลาด การจำหน่าย
  และ การบัญชี/การเงิน
  บริษัทจึงสามารถดำเนินธุรกิจได้เองโดยที่ไม่ต้องพึ่งพิงบริษัทแม่แต่อย่างใด
  ยกเว้นทางด้านการวิจัยและการพัฒนาเท่านั้นที่บริษัทแม่จะถ่ายทอดมาให้บริษัทโดยไม่คิดค่ามูลค่า
  อีกทั้งไม่มีการจัดทำสัญญาอื่นใดที่เกี่ยวกับการถ่ายทอดเทคโนโลยีในการผลิตระหว่างบริษัทแม่และบริษัท
  เนื่องจากบริษัทเป็นบริษัทย่อยของบริษัทแม่

  นอกจากนี้การดำเนินธุรกิจของบริษัทก็สามารถกระทำได้โดยอิสระ เช่น
  การเพิ่มทุนเพื่อเสนอขายต่อประชาชน การกู้ยืมเงิน และ การลงทุนอื่นใดที่จะมีขึ้นในอนาคต
  เป็นต้น โดยที่บริษัทแม่ไม่ต้องดำเนินการขออนุมัติจากหน่วยงานราชการใด
  ยกเว้นแต่เพียงการรายงานเมื่อมีเหตุการณ์สำคัญไปยังตลาดหลักทรัพย์ที่บริษัทแม่จดทะเบียนอยู่ 2
  แห่งคือ Mumbai Stock Exchange และ National Stock Exchange เท่านั้น

  บริษัทมีความเชื่อมั่นว่าในการดำเนินธุรกิจ จะไม่เกิดผลประโยชน์ขัดแย้งกันระหว่างบริษัทและ
  PCL ซึ่งเป็นบริษัทแม่ เนื่องจาก

-   กลุ่มโพลีเพล็กซ์มีนโยบายในการดำเนินธุรกิจที่เท่าเทียมกันระหว่างฐานการผลิตต่างๆ
    โดยการจัดสรรจะขึ้นอยู่กับความสามารถในการบริการที่ดีที่สุดให้แก่ลูกค้าเป็นสำคัญ

-   การลงทุนของบริษัทแม่ในบริษัทนับว่าเป็นสัดส่วนที่มีนัยสำคัญอย่างยิ่งต่อฐานะของบริษัทแม่
    ดังนั้นผลประกอบที่ดีของบริษัทก็จะส่งผลโดยตรงต่อบริษัทแม่ด้วย

  (ดูนโยบายการตลาดและนโยบายลงทุนระหว่างบริษัทและบริษัทแม่ในข้อ 2.2 และ ข้อ 5.2)

1.8 ความเสี่ยงจากความที่ผู้ถือหุ้นใหญ่ถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 70 ของหุ้นทั้งหมดของบริษัท

  ปัจจุบันนี้บริษัทมีผู้ถือหุ้นใหญ่คือ PCL ถือหุ้นร้อยละ 16.50 (ณ วันที่ 31 มีนาคม 2549 นายซันจีฟ
  ซาราฟ และกลุ่มที่เกี่ยวข้องถือหุ้นใน PCL ในสัดส่วนร้อยละ 41.62) และ
  โพลีเพล็กซ์(เอเชีย)พีทีอี ลิมิเต็ด(“PAPL”) (ซึ่งบริษัทแม่ถือหุ้นร้อยละ 100)
  ถือหุ้นบริษัทในสัดส่วนร้อยละ 53.50 รวมเป็นการถือหุ้นร้อยละ 70
  ของทุนจดทะเบียนและชำระแล้วจำนวน 800 ล้านบาท ดังนั้น
  ในกรณีที่มีเรื่องใดๆเสนอที่ประชุมผู้ถือหุ้นที่ต้องการเสียงสนับสนุนอย่างน้อย 3 ใน 4
  ของผู้มาประชุมและมีสิทธิออกเสียงได้ทั้งหมด
  ผู้ถือหุ้นรายย่อยก็ยังสามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อถ่วงดุลการบริหารงานได้ อย่างไรก็ตาม
  บริษัทแม่ยังสามารถกำหนดนโยบายการบริหารและดำเนินกิจการของบริษัทได้เป็นส่วนใหญ่
  ทั้งนี้เนื่องจากผู้บริหารระดับสูงทั้งหมดของบริษัทมาจากประเทศอินเดียจึงรับนโยบายมาจากบริษัทแม่และผู้ถือหุ้นใหญ่ของ
  PCL คือนายซันจีฟ ซาราฟ ซึ่งเป็นกรรมการและผู้มีอำนาจลงนามในบริษัทและบริษัทแม่
  ดังนั้นนายซันจีฟ ซาราฟ จึงสามารถควบคุมการบริหารงานทั้งของบริษัทแม่และบริษัทได้

  อย่างไรก็ตาม บริษัทได้จัดให้มีคณะกรรมการตรวจสอบ 3
  ท่านเพื่อถ่วงดุลและเป็นการตรวจสอบการทำงานของคณะกรรมการบริษัทและผู้บริหาร
  ประกอบกับบริษัทแม่ก็เป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์บอมเบย์ ที่ประเทศอินเดีย
  จึงต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของตลาดหลักทรัพย์บอมเบย์อีกด้วย

1.9 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  การจำหน่ายสินค้าของบริษัทประมาณร้อยละ 85 เป็นการจำหน่ายไปยังต่างประเทศ
  บริษัทจึงมีรายได้ส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐ และเงินยูโร
  ซึ่งรายได้ดังกล่าวบริษัทก็จะนำมาชำระค่าใช้จ่ายในการผลิตที่เชื่อมโยงกับสกุลเงินเหรียญสหรัฐและเงินยูโร
  ได้แก่ PTA และ MEG รวมทั้งดอกเบี้ยจ่าย มีเพียงค่าใช้จ่ายบางรายการที่เป็นเงินบาท เช่น
  บรรจุภัณฑ์ต่างๆ เงินเดือนพนักงาน และค่าใช้จ่ายในการบริหารต่างๆ เป็นต้น
  ซึ่งจ่ายด้วยเงินจากการจำหน่ายในประเทศ

  ด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้นบริษัทจึงมีรายรับที่เป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐและเงินยูโรส่วนเกินอยู่
  ซึ่งสามารถนำไปชำระเงินคืนเงินกู้ระยะยาวสกุลเงินดังกล่าวรวมทั้งลงทุนในโรงงานที่ประเทศตุรกีในนาม
  PSPLได้ นอกจากนี้
  บริษัทยังได้มีการป้องกันความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนโดยการซื้อขายเงินตราล่วงหน้า (Forward)
  เป็นระยะๆ อันเป็นมาตรการระยะสั้นในการลดความเสี่ยง

  ปัจจุบันบริษัทมีเงินกู้ยืมระยะยาวคงค้างสกุลเงินเหรียญสหรัฐแล้วสกุลเงินยูโรจำนวน 11 ล้านยูโร
  และอาจกู้ยืมเพิ่มอีก 3 ล้านยูโร ในช่วงปี 2549-2550
  สำหรับการลงทุนในประเทศตุรกีของบริษัท โดยผ่าน PSPL นั้น ณ วันที่ 31 พฤษภาคม 2549
  บริษัทได้ลงทุนไปแล้วเป็นมูลค่าประมาณ 21 ล้านเหรียญสหรัฐ และ 11.02 ล้านยูโร
  โดยมีแผนที่จะทยอยลงทุนจนครบ 41.40 ล้านเหรียญสหรัฐ
  สำหรับการดำเนินการลงทุนตามโครงการจนเสร็จ

1.10 ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย

  ณ วันที่ 31 มีนาคม 2549 บริษัทมีเงินกู้ยืมระยะยาวคงค้างจำนวน 11 ล้านยูโร
  โดยไม่มีเงินกู้ยืมระยะสั้นคงค้าง อย่างไรก็ตาม
  บริษัทอาจจะมีการกู้เงินระยะยาว/ระยะสั้นเป็นสกุลเงินเหรียญสหรัฐและสกุลเงินยูโรในช่วงปี
  2549-2550 โดยมีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวที่เป็น Libor/Euribor
  หรืออัตราคงที่/ลอยตัวที่เป็นเงินบาท
  การใช้อัตราดอกเบี้ยลอยตัวอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากต้นทุนทางการเงินที่อาจเพิ่มขึ้นในอนาคตหากอัตราดอกเบี้ยเพิ่มสูงขึ้น
  อย่างไรก็ตามบริษัทได้ติดตามภาวะอัตราดอกเบี้ยอย่างใกล้ชิดและมีแปลง (swap)
  เป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่หากพิจารณาแล้วว่าจะเป็นประโยชน์ต่อบริษัทมากกว่า

1.11 ความเสี่ยงจากการซ้ำซ้อนของสินค้าและตลาดกับบริษัทแม่ (PCL)

  บริษัทและบริษัทแม่ผลิตสินค้าประเภทที่ใกล้เคียงกัน ดังนั้นเพื่อไม่ให้จำหน่ายสินค้าซ้ำซ้อนกัน
  บริษัทแม่และบริษัทจึงได้มีนโยบายการแบ่งตลาดกันอย่างชัดเจน
  โดยมีปัจจัยสำคัญที่นำมาใช้ในการกำหนดตลาด ได้แก่ระยะเวลาในการขนส่งสินค้า
  ค่าใช้จ่ายในการขนส่งสินค้า ประเภทของสินค้า อัตราภาษีพิเศษสำหรับเขตการค้าต่างๆ
  มาตรการกีดกันทางการค้า เป็นต้น (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในข้อ 2.2)

  นอกจากนี้กลุ่มบริษัทโพลีเพล็กซ์ยังได้กำหนดนโยบายในการลงทุนในอนาคตในธุรกิจผลิตแผ่นฟิล์ม
  PET และธุรกิจต่างๆที่เกี่ยวข้องระหว่างบริษัทแม่และบริษัท
  โดยการลงทุนในประเทศอินเดียและประเทศในทวีปเอเชียใต้จะดำเนินการโดยบริษัทแม่และ/หรือบริษัทย่อยของบริษัทแม่(ยกเว้นบริษัท)
  ส่วนการลงทุนในประเทศไทยและกลุ่มประเทศในแถบอาเซียน และ
  ประเทศอื่นๆที่ไม่รวมเอเชียใต้และประเทศอินเดีย
  จะดำเนินการโดยบริษัทหรือบริษัทย่อยที่บริษัทถือหุ้นใหญ่ (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในข้อ ข้อ 5.2)