1.  ปัจจัยความเสี่ยง และแนวทางการป้องกันความเสี่ยงของบริษัท

    1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

สินค้าที่บริษัทจัดจำหน่ายส่วนใหญ่เป็นสินค้าที่นำเข้าจากต่างประเทศโดยตรง
โดยยอดการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศในปี 2552 และปี 2553 คิดเป็นประมาณร้อยละ 66
และร้อยละ 61 ของยอดการสั่งซื้อทั้งหมด ตามลำดับ
ซึ่งการเสนอราคาและการชำระเงินจะใช้เงินสกุลดอลลาร์สหรัฐและดอลลาร์สิงคโปร์เป็นหลัก
ในขณะที่สินค้าทั้งหมดจัดจำหน่ายในประเทศ
ดังนั้นบริษัทจึงอาจได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนซึ่งจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนสินค้าและกำไรขั้นต้นของบริษัท
อย่างไรก็ดีบริษัทได้คำนึงถึงผลกระทบดังกล่าวและทำการขอเปิดวงเงินซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้ากับสถาบันการเงินเพื่อป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
ซึ่งเป็นวงเงินที่สามารถครอบคลุมยอดเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศในขณะใดขณะหนึ่ง ทั้งนี้ ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2553
บริษัทมีวงเงินซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้ากับสถาบันการเงินเป็นซึ่งแบ่งเป็นวงเงินสกุลบาทไทย
และดอลลาร์สหรัฐเท่ากับ 120 ล้านบาท และ 1.15 ล้านเหรียญสหรัฐตามลำดับ
โดยบริษัทจะซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าอย่างสม่ำเสมอภายใต้วงเงินดังกล่าว
นอกจากนี้บริษัทได้มีการบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศด้วยการติดตามความเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลา
ทำให้บริษัทได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงดังกล่าวน้อยมากดังจะเห็นได้จากผลการบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนในรอบ
3 ปีย้อนหลัง ที่มียอดกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนในปี 2550 เท่ากับ 0.66 ล้านบาท ในปี 2551
และ ปี 2552 มียอดขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนเท่ากับ 1.37 ล้านบาท 0.23 ล้านบาท ตามลำดับ
และในปี 2553 มีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยน 3.38 ล้านบาท
นอกจากนี้หากอัตราแลกเปลี่ยนมีการเปลี่ยนแปลงจนมีผลทำให้ต้นทุนสินค้าของบริษัทเพิ่มขึ้นมาก
บริษัทจะทำการปรับราคาสินค้าไปตามสภาพตลาดโดยแจ้งให้ลูกค้าทราบล่วงหน้า
ดังนั้นความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนจึงไม่ส่งผลกระทบต่อรายได้และต้นทุนของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญ

2.  ความเสี่ยงจากการสูญเสียในการเป็นตัวแทนจำหน่ายตราสินค้า (Brand) ที่สำคัญ

บริษัทเป็นผู้จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์เพื่ออาชีวอนามัย ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อม
ที่ดำเนินธุรกิจกับบริษัทคู่ค้าที่เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าหรือผู้จัดจำหน่ายที่มีตราสินค้าของตนเองมาเป็นระยะเวลา
30 ปี สำหรับตราสินค้าที่มียอดขายสูงสุด 3 อันดับแรก คิดเป็นประมาณร้อยละ 47 และ ร้อยละ 46
ของรายได้จากการขาย ในปี 2552 และปี 2553 ตามลำดับ
ดังนั้นหากบริษัทมีการสูญเสียตราสินค้าดังกล่าวไปอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อยอดขายของบริษัทได้
อย่างไรก็ตามตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาบริษัทสามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขทางการค้าตามที่ตกลง
จึงได้รับความไว้วางใจจากบริษัทคู่ค้าให้เป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้ามาโดยตลอด
ดังจะเห็นได้จากการที่บริษัทมียอดขายที่เติบโตขึ้นเป็นลำดับ
ประกอบกับการที่บริษัทมีช่องทางการจำหน่ายที่มีประสิทธิภาพ มีทีมงานขายที่เข้มแข็ง
บริษัทจึงเชื่อว่าบริษัทเจ้าของตราสินค้าจะยังคงมอบหมายให้บริษัทเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าต่างๆ
ต่อไปอย่างต่อเนื่อง

3.  ความเสี่ยงจากการไม่ได้ต่อสัญญาแต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายตราสินค้า (Brand)

สัญญาแต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายตราสินค้าเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับธุรกิจตัวแทนจำหน่าย
ทั้งนี้สัญญาแต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายตราสินค้ากับคู่ค้ามีทั้งลักษณะที่กำหนดอายุของสัญญาและลักษณะที่ไม่กำหนดอายุของสัญญา
ดังนั้นหากบริษัทถูกยกเลิกสัญญาไม่ว่าด้วยกรณีใดๆ เช่น บริษัทคู่ค้ามีการควบรวมกิจการกับบริษัทอื่น
เป็นต้น อาจส่งผลกระทบต่อยอดขายของบริษัทได้ ซึ่งตั้งแต่ปี 2548 เป็นต้นมา
บริษัทสูญเสียตราสินค้าที่ได้รับแต่งตั้งเป็นตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการ 2 ตราสินค้า
โดยหนึ่งในสองตราสินค้านั้นมีสาเหตุจากการที่บริษัทเจ้าของตราสินค้าได้ถูกซื้อกิจการ
ส่วนอีกตราสินค้าหนึ่งนั้นมีสาเหตุจากการที่สินค้ามีตลาดกลุ่มจำเพาะ ทำให้ขนาดของตลาดเล็ก
จึงไม่มีตัวแทนจำหน่ายที่ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการในประเทศไทยในปัจจุบัน

อย่างไรก็ตามด้วยประสบการณ์ดำเนินงานในธุรกิจนี้มามากกว่า 30 ปี
บริษัทมีตราสินค้าที่จำหน่ายมากกว่า 40 ตราสินค้า
มีการให้บริการและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าจนเป็นที่ยอมรับของลูกค้า
อีกทั้งมีฐานลูกค้าที่แข็งแกร่งกว่า 4,000 ราย
บริษัทจึงมั่นใจว่าหากมีการสูญเสียตราสินค้าใดสินค้าหนึ่งไป
บริษัทจะสามารถหาผลิตภัณฑ์ตราสินค้าอื่นมาทดแทนและตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายที่จะพัฒนาตราสินค้าของบริษัทเอง
รวมถึงการนำเข้าตราสินค้าใหม่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นการลดความเสี่ยงได้อีกทางหนึ่ง

4.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทเจ้าของตราสินค้าเข้ามาทำการตลาดเอง

กรณีที่บริษัทเจ้าของตราสินค้ามีความประสงค์จะเข้ามาทำตลาดในประเทศไทยโดยตรงโดยไม่ผ่านบริษัท
อาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการสูญเสียความเป็นตัวแทนจำหน่ายตราสินค้านั้นๆ
และมีความเสี่ยงที่จะต้องแข่งขันกับบริษัทเจ้าของตราสินค้าที่จะเข้ามาทำการตลาดเอง
อย่างไรก็ดีบริษัทเชื่อว่าความเสี่ยงดังกล่าวมีโอกาสเกิดน้อยเนื่องจากบริษัทได้รับความไว้วางใจจากบริษัทเจ้าของตราสินค้าในการสร้างยอดขายในประเทศไทยเป็นอย่างดีมาเป็นเวลานาน
นอกจากนี้บริษัทเจ้าของตราสินค้าดังกล่าวจะต้องพิจารณาถึงความคุ้มค่าของการลงทุนในการทำตลาดเอง
หรืออีกนัยหนึ่งหมายถึงการสร้างยอดขายให้ถึงจุดที่เกิดการประหยัดต่อขนาด (Economy of
Scale)
ในขณะเดียวกันยังต้องพิจารณาถึงความหลากหลายของสินค้าที่จะให้บริการด้วยว่าสามารถตอบสนองต่อความต้องการของกลุ่มอุตสาหกรรมผู้ใช้ผลิตภัณฑ์เพื่ออาชีวอนามัย
ความปลอดภัย และสิ่งแวดล้อมได้มากน้อยเพียงใด
เนื่องจากลูกค้าเหล่านี้จะคำนึงถึงความสะดวกในการสั่งซื้อผลิตภัณฑ์จากผู้แทนจำหน่ายที่มีสินค้าให้เลือกหลายประเภทและหลายรูปแบบและสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างครบวงจร
ดังนั้นการที่บริษัทเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าหลากหลายตราสินค้า
มีบุคลากรที่มีความชำนาญในสินค้าและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้ามาเป็นระยะเวลานาน
รวมทั้งการที่บริษัทได้ทำการตลาดมาอย่างต่อเนื่องและมีฐานลูกค้าที่เข้มแข็งในหลายกลุ่มอุตสาหกรรม
จะสามารถช่วยลดความเสี่ยงจากการลดลงของยอดขายในกรณีที่เจ้าของตราสินค้ารายใดรายหนึ่งเข้ามาทำตลาดในประเทศไทยเอง
โดยตั้งแต่ปี 2548 เป็นต้นมา
ไม่มีบริษัทเจ้าของตราสินค้าที่บริษัทจัดจำหน่ายเข้ามาทำการตลาดเองในประเทศไทย

5.  ความเสี่ยงจากลูกหนี้การค้า

การจัดจำหน่ายสินค้าของบริษัทในปี 2552 และปี 2553 มียอดขายเครดิตคิดเป็นประมาณ ร้อยละ
97 ของรายได้รวมจากการขายและการให้บริการ
โดยเป็นการจำหน่ายแบบให้เครดิตในการชำระเงิน
ดังนั้นกรณีที่ลูกค้าของบริษัทมีลักษณะเป็นหนี้สูญหรือหนี้สงสัยจะสูญเป็นจำนวนที่มีนัยสำคัญอาจส่งผลต่อสภาพคล่องและผลการดำเนินงานของบริษัท
บริษัทจึงมีนโยบายเน้นการควบคุมคุณภาพของลูกหนี้การค้า ซึ่งในส่วนของลูกค้ารายใหม่
(ยกเว้นลูกค้ารายใหญ่ที่เป็นนิติบุคคลที่มีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับทั่วไป)
จะต้องมีการสั่งซื้อสินค้าเป็นเงินสดเป็นระยะเวลาหนึ่งก่อนที่จะมีการพิจารณาเปิดวงเงินให้เครดิตในการสั่งซื้อ
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายการให้เครดิตที่รัดกุมกับลูกค้าโดยมีการพิจารณาทบทวนเครดิตลูกค้าทุก 3
เดือน จึงทำให้ที่ผ่านมาระหว่างปี 2550 ถึง ปี 2552
บริษัทมียอดหนี้สงสัยจะสูญจากลูกหนี้การค้าเพียงร้อยละ 0.01 ร้อยละ 0.05 ร้อยละ 0.35
ของยอดขายเครดิตตามลำดับ และในปี 2553 บริษัทไม่มียอดหนี้สงสัยจะสูญจากลูกหนี้การค้า
สำหรับนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญนั้น
บริษัทมีนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญโดยบันทึกค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญโดยประมาณจากจำนวนหนี้อาจเกิดขึ้นจากการเรียกเก็บเงินจากลูกหนี้ไม่ได้ตามเงื่อนไขการชำระเงิน
โดยอาศัยประวัติการเรียกเก็บเงินในอดีตและตามสถานะปัจจุบันของลูกหนี้คงค้าง ณ วันที่งบดุล
โดยพิจารณาจากลูกหนี้ที่มีอายุการชำระหนี้เกิน 180 วัน และไม่มีการเคลื่อนไหวซึ่งพิจารณาเป็นราย
ๆ ใช้อัตราการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญร้อยละ 100 จากยอดหนี้คงค้างทั้งสิ้น

6.  ความเสี่ยงจากระบบการจัดซื้อและบริหารสินค้าคงคลังของบริษัท

บริษัทมีรายการสินค้าที่จำหน่ายอยู่มากกว่า 3,000 รายการ
โดยสินค้าบางรายการที่เป็นที่นิยมของลูกค้าจะมีการขาดตลาดบ้างในบางโอกาส
หรือมีสินค้าบางรายการที่คงค้างอยู่ในคลังสินค้าไม่ได้นำออกมาจำหน่ายหรือจัดโครงการส่งเสริมการขายเพื่อจำหน่ายสินค้าค้างสต็อคให้เร็วขึ้น
ทำให้บริษัทเสียโอกาสในการจำหน่ายสินค้า เช่น สินค้าล้าสมัย สินค้าหมดอายุ เป็นต้น
อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายที่จะพัฒนาประสิทธิภาพการให้บริการ
โดยได้นำเอาโปรแกรมระบบบริหารคลังสินค้าที่ทันสมัยมาใช้ในการบันทึกรายละเอียดของสินค้า
การเก็บสินค้า การกระจายสินค้า และการสั่งซื้อสินค้า เพื่อให้ได้สินค้าที่ถูกต้อง รวดเร็ว
สามารถบริหารคลังสินค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ตอบสนองความต้องการของลูกค้าและทำให้ลูกค้ามั่นใจในการให้บริการได้เป็นอย่างดี
บริษัทเชื่อว่าโปรแกรมระบบบริหารคลังสินค้านี้จะช่วยลดปัญหาเรื่องการขาดสินค้าและการมีสินค้าค้างสต็อค
อัตราการหมุนของสินค้า อันเป็นการช่วยบริหารต้นทุนสินค้าได้อีกทางหนี่ง

7.  ความเสี่ยงจากโครงการขายน้ำที่ได้จากการบำบัดให้กับลูกค้ากลุ่มอุตสาหกรรมในลักษณะเดียวกับรูปแบบของสัมปทาน

เนื่องจากโครงการขายน้ำที่ได้รับจากการบำบัดให้กับกลุ่มลูกค้าอุตสาหกรรมในลักษณะเดียวกับรูปแบบของสัมปทานนั้น
บริษัทจะต้องลงทุนในเครื่องจักรและอุปกรณ์และรวมถึงติดตั้งพร้อมใช้งานให้กับลูกค้าทั้งหมด
โดยบริษัทจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานทั้งหมด
และจะทยอยเก็บเกี่ยวรายได้จากการจำหน่ายน้ำที่บำบัดแล้วให้กับลูกค้าตามที่ระบุในสัญญา
ดังนั้นหากลูกค้าผิดสัญญา ทั้งด้านเงื่อนไขการใช้น้ำที่ได้รับจากระบบบำบัด และ
การจ่ายชำระค่าน้ำตามสัญญา หรือมีปัญหาเกี่ยวกับสถานะทางการเงิน
อาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัท อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้มีการประเมินความน่าเชื่อถือ
และฐานะทางการเงินของลูกค้าแต่ละรายก่อนที่จะทำข้อตกลงและเริ่มดำเนินโครงการ
เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว
นอกจากนี้บริษัทสามารถประเมินแนวโน้มโครงการได้อย่างใกล้ชิดโดยหากมีสัญญาณที่จะส่งผลกระทบต่อโครงการก็จะสามารถย้ายชุดอุปกรณ์และเครื่องจักรไปติดตั้งให้กับลูกค้ารายอื่นได้เช่นกัน

8.  ความเสี่ยงจากเงินลงทุนและการให้กู้ยืมเงินแก่บริษัทย่อย

ปัจจุบัน บริษัทมีเงินลงทุนในหุ้นสามัญของบริษัทย่อยในสัดส่วนร้อยละ 60
คิดเป็นมูลค่าเงินลงทุนจำนวน 3 ล้านบาท นอกจากนี้
บริษัทตกลงให้บริษัทย่อยกู้ยืมเงินโดยการออกตั๋วเงินมูลค่า 5 ล้านบาท อัตราดอกเบี้ยร้อยละ 15
ต่อปี และทำสัญญาค้ำประกันสินเชื่อประเภทหนังสือค้ำประกัน ให้แก่บริษัทย่อยเป็นวงเงิน 20
ล้านบาท โดยบริษัทเป็นผู้ถือหุ้นเพียงรายเดียวที่ให้การสนับสนุนทางด้านการเงิน
ดังนั้นหากผลประกอบการของบริษัทย่อยไม่เป็นไปตามแผน
อาจจะทำให้บริษัทย่อยไม่สามารถชำระดอกเบี้ยและเงินกู้ยืมได้ตามเงื่อนไขและตามระยะเวลาที่กำหนด
ซึ่งการให้การสนับสนุนด้านการเงินข้างต้นจะส่งผลกระทบต่อเงินลงทุนและเงินให้กู้ยืมในส่วนของเงินต้นของบริษัท
ไม่เกิน 8 ล้านบาท และภาระผูกพันและหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตเป็นจำนวนไม่เกิน 20
ล้านบาท นอกจากนี้ยังอาจจะไม่ได้รับการจ่ายชำระดอกเบี้ย
รวมถึงความเสียหายอื่นๆที่อาจเกิดขึ้นจากการค้ำประกัน
จากการให้การสนับสนุนด้านการเงินดังกล่าว
ทั้งนี้การให้เงินกู้ยืมดังกล่าวเป็นข้อตกลงในการร่วมทุนตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัทย่อย
เพื่อให้บริษัทย่อยมีสภาพคล่องหมุนเวียนในการดำเนินธุรกิจ
ซึ่งบริษัทจะเป็นผู้สนับสนุนด้านเงินทุนและช่องทางการจัดจำหน่ายเป็นหลักในขณะที่
ผู้ถือหุ้นกลุ่มคุณสุรพล หังสพฤกษ์ จะให้การสนับสนุนด้าน เทคโนโลยี ฐานลูกค้า และ การผลิต
เป็นหลัก

อย่างไรก็ตามบริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นกรณีบริษัทย่อยไม่สามารถดำเนินการได้ตามแผนซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความสามารถในการชำระหนี้ให้กับบริษัทตามสัญญาที่ได้ระบุไว้ข้างต้น
บริษัทจึงได้กำหนดนโยบายในการให้การสนับสนุนทางการเงินให้แก่บริษัทย่อย
โดยในอนาคตมีนโยบายให้บริษัทย่อยพึ่งพาตนเองโดยการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงิน
เว้นแต่หากมีความจำเป็นที่จะขอให้บริษัทสนับสนุนทางการเงินเพื่อดำเนินการทางธุรกิจ
จะต้องขออนุมัติจากกรรมการตรวจสอบและกรรมการบริษัทเพื่ออนุมัติการเข้าทำรายการในแต่ละครั้ง
และการสนับสนุนทางการเงินดังกล่าวจะต้องเป็นไปตามสัดส่วนการถือหุ้น

9.  ความเสี่ยงจากการดำเนินงานของบริษัทย่อย

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบุคลากรหลัก

ธุรกิจของบริษัทย่อยเป็นธุรกิจที่ต้องอาศัยความรู้ความสามารถ
รวมถึงประสบการณ์ของบุคลากรในการดำเนินงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในธุรกิจบริการออกแบบ ผลิต
และติดตั้งระบบบำบัดน้ำดีและน้ำเสีย ซึ่งต้องพึ่งพาความรู้
และความชำนาญเฉพาะด้านของบุคลากรเป็นหลัก
โดยเฉพาะวิศวกรผู้เชี่ยวชาญในด้านวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมที่มีประสบการณ์
การสูญเสียบุคลากรเหล่านี้ย่อมส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานและความสามารถในการแข่งขันของบริษัทย่อย
อย่างไรก็ตามความเสี่ยงดังกล่าวอยู่ในระดับต่ำเนื่องจากผู้เชี่ยวชาญหลักเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทย่อยและมีสัดส่วนในการถือหุ้นคิดเป็นร้อยละ
25 ของทุนจดทะเบียนของบริษัทย่อย

-   ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี

ธุรกิจบริการออกแบบ ผลิต และติดตั้งระบบบำบัดน้ำดีและน้ำเสีย
มีการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีตลอดเวลาที่ผ่านมา ทั้งในด้านประสิทธิภาพ ราคา
และความเหมาะสมกับลักษณะการใช้งานแต่ละประเภท
ซึ่งจะส่งผลต่อความสามารถของการแข่งขันและภาวะการแข่งขันในอุตสาหกรรม ดังนั้น
บริษัทและบริษัทย่อยในฐานะผู้จัดจำหน่าย ผู้ผลิตอุปกรณ์
และผู้ให้บริการจึงต้องมีการศึกษาและติดตามข้อมูลของเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลง
รวมถึงจัดหาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ เพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขันอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งบริษัทได้มีการให้พนักงานเข้าร่วมการอบรมและสัมมนา
และมีการติดตามเทคโนโลยีที่เปลี่ยนไปจากสื่อต่างๆอย่างสม่ำเสมอ
รวมถึงได้มีการจัดทำโครงการพัฒนาและฝึกอบรมบุคลากร ร่วมกับสถาบันการศึกษาที่มีความชำนาญ
และยังได้รับความรู้ในด้านเทคโนโลยีเพิ่มเติมในหลายๆด้านที่ได้รับการนำเสนอจากผู้ผลิตและพัฒนาเทคโนโลยีในสินค้านั้นๆ