บริษัทฯ มีข้อพิพาททางกฎหมายต่างๆ เฉพาะคดีที่อาจมีผลกระทบต่อทรัพย์สินของบริษัทฯ ที่มีจำนวน
(ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) สูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
ดังนี้

1.  คดีแพ่ง คดีหมายเลขดำที่ 5880-6250/2544 , 6820-6822/2544 หมายเลขแดงที่
    6774-7148/2546 ระหว่างนางนวลสวาท รวยสูงเนิน กับพวก โจทก์ บริษัท ไทยเกรียง
    กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ยื่นฟ้องต่อศาลแรงงานกลางเรียกร้องให้จำเลยจ่ายเงิน ค่าชดเชย
ค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีพร้อมทั้งค่าเสียหาย
รวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 91,300,064.47 บาท

ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2546 ศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงิน ค่าชดเชย
ค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และ ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์
เป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 10,388,619.01 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5
ต่อปีของต้นเงินดังกล่าวจนกว่าจำเลยจะชำระให้แก่โจทก์ จำนวน 149 คน จนเสร็จสิ้น ซึ่งบริษัทฯ
ไม่เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าวของศาลแรงงานกลาง
จึงได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาดังกล่าวต่อศาลฎีกา

จนกระทั้งต่อมาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550
ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาให้บริษัทจำเลยจ่ายเงินค่าชดเชยและ
ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์รวม 160 คน
พร้อมด้วยดอกเบี้ยรวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 18.95 ล้านบาท ซึ่งบริษัทฯ
ได้จ่ายค่าชดเชยตามคำพิพากษาให้แก่โจทก์ไปทั้งหมดแล้วเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2550
โดยบริษัทฯได้บันทึกค่าเสียหาดังกล่าวไว้งบกำไรขาดทุนสำหรับงวดหกเดือนสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน
2550 จำนวน 2.24 ล้านบาท (สุทธิจากค่าเผื่อผลเสียหายที่ตั้งไว้ตามบัญชีจำนวน 16.71 ล้านบาท

สำหรับค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำนวน 0.7 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยนั้น เมื่อวันที่ 27
กรกฎาคม 2550 และวันที่ 30 สิงหาคม 2550 โจทก์และจำเลย (บริษัท)
ได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน
โดยโจทก์ตกลงยินยอมรับเงินค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้ารวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น
139,737.90 บาท ตามที่บริษัทจำเลยได้เสนอจ่ายให้แก่โจทก์
โดยได้ส่งสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวนั้นไปยังศาลฎีกาเพื่อพิจารณาสั่ง
ซึ่งปัจจุบันนี้ยังอยู่ในชั้นพิจารณาของศาลฎีกา

  ความคืบหน้า ณ วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 ยังอยู่ในชั้นพิจารณาของศาลฎีกา กล่าวคือ
  รอหมายนัดฟัง

คำสั่งเพื่อจะมีคำพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่โจทก์และจำเลยได้เสนอต่อศาลแรงงานกลาง
(ยังไม่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว)

2.  คดีแพ่ง คดีหมายเลขดำที่ 800-1668/2544 คดีหมายเลขแดงที่ 2488-3231/2545
    ระหว่างนางอุบลร่มโพธิ์ทอง ที่ 1 กับพวกรวม 869 โจทก์ ,
    ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย ผู้ร้อง , บริษัท ไทยเกรียงสิ่งทอ จำกัด
    (มหาชน) จำเลย

โจทก์ฟ้องให้จำเลยจ่ายเงินขึ้นประจำปี และโบนัสประจำปี 2540-2543 รวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น
42,051,986.30 บาท
ซึ่งสุดท้ายศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินประจำปีและโบนัสประจำปีเฉพาะปี 2541 และปี
2542 เป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 17,422,105.15 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5
ต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะชำระต้นเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์เสร็จสิ้น

ต่อมาศาลแรงงานกลางได้ออกหมายตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีให้ยึดทรัพย์ซึ่งเป็นที่ดินของบริษัทฯเพื่อนำออกขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้ให้แก่โจทก์ในฐานะเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา

วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2549 บริษัทฯ ได้ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ในฐานะเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา
จนเสร็จสิ้นครบถ้วนแล้ว ปัจจุบันนี้คดีดังกล่าวได้สิ้นสุดลงแล้ว

ต่อมาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2549 ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย
ผู้ร้องได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลออกหมายตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีซ้ำในหนี้ดังกล่าว บริษัทฯ
จึงได้ยื่นคำร้องต่อศาล
00000000000000000000000000000000000000000000เพื่อขอให้เพิกถอนหมายบังคับคดีที่
313/2549 ฉบับลงวันที่ 21 มิถุนายน 2549 ซึ่งศาลได้มีคำสั่งให้เพิกถอนหมายบังคับคดีดังกล่าว
ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย ผู้ร้องไม่เห็นพ้องด้วยกับคำสั่งของศาลดังกล่าว
จึงได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งศาลที่มีคำสั่งเพิกถอนหมายบังคับคดี
ซึ่งศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องดังกล่าวของธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย
ผู้ร้อง

ความคืบหน้า ณ วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2550
ศาลฏีกาได้มีคำพิพากษายืนตามคำสั่งของศาลแรงงานกลาง
(ยกคำร้องของธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย ผู้ร้อง)
โดยศาลฏีกาวินิจฉัยว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้ผู้ร้องได้รับชำระหนี้จำนองก่อนเจ้าหนี้อื่น
ตามคำร้อง ป.วิแพ่ง มาตรา 289
ซึ่งคำสั่งของศาลแรงงานกลางมีความหมายเพียงว่าให้ผู้ร้องได้รับชำระหนี้ที่ได้จากการขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่จำนองไว้แก่ผู้ร้องก่อนเจ้าหนี้อื่นของจำเลยเท่านั้น
ผู้ร้องไม่ได้เป็นคู่ความซึ่งเป็นฝ่ายชนะคดีหรือเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา
ผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิร้องขอให้บังคับคดี
ประกอบกับข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยนำเงินมาชำระหนี้ให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาครบถ้วนทั้งหมดแล้ว
โดยไม่มีการขายทอดตลาดทรัพย์ที่จำนองไว้แต่อย่างใด
ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้เพิกถอนหมายบังคับคดีจึงชอบแล้ว อุทธรณ์ของผู้ร้องจึงฟังไม่ขึ้น
ศาลฏีกาพิพากษายืนตามคำสั่งศาลแรงงานกลาง คดีจึงถึงที่สุด

3.  คดีอาญา หมายเลขดำที่ 3445/2551 ระหว่าง นางนันทนา ภัทรพงศ์สันต์ โจทก์ กับ บริษัท
    ไทยเกรียง กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาว่า กระทำความผิดอาญา
ในฐานร่วมกันแจ้งข้อความอันเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงาน
และฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาแก่เจ้าพนักงานฯและฐานแจ้งให้เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย
จดข้อความเท็จลงในเอกสารราชการต่อศาลอาญา ซึ่งศาลอาญาได้มีคำสั่งนัดไต่สวนมูลฟ้อง ในวันที่
27 เมษายน 2552

ต่อมาศาลอาญาได้มีคำสั่งว่าคดีของโจทก์ไม่มีมูลให้ประทับรับฟ้องไว้พิจารณา จึงพิพากษา
ยกฟ้องโจทก์ แต่โจทก์ไม่เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าว
จึงได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาของศาลชั้นต้นนั้นต่อศาลอุทธรณ์คดีดังกล่าวนั้น
ยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

ความคืบหน้า ณ วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์
(ยังไม่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว)

4.  คดีอาญา หมายเลขดำที่ อ.262/2552 ระหว่าง นางนันทนา ภัทรพงศ์สันต์ โจทก์ กับ บริษัท
    ไทยเกรียง กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาว่า กระทำความผิดอาญา ในฐานร่วมกันเบิกความ ต่อศาลอาญา
ซึ่งศาลอาญาได้มีคำสั่งนัดไต่สวนมูลฟ้อง ในวันที่ 30 มีนาคม 2552 เวลา 13.30 นาฬิกา

ต่อมาศาลอาญาได้มีคำสั่งว่าคดีของโจทก์ไม่มีมูล จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์
แต่โจทก์ไม่เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าว จึงได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาของศาลชั้นต้น
ต่อศาลอุทธรณ์

ความคืบหน้า ณ วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์
(ยังไม่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว)

5.  คดีแรงงาน หมายเลขดำที่ 2703/2553 หมายเลขแดงที่ 8808/2553 ระหว่าง นายประวิตร
    ยะตินันท์ โจทก์ กับ บริษัท อั่งเปา แอสเสท จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลแรงงานกลาง ในข้อหาความผิด สัญญาจ้างแรงงาน
กฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน และการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม

ศาลได้มีคำพิพากษายกฟ้องทุกข้อกล่าวหาทุกประเด็นตามฟ้องโจทก์
โจทก์ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 โดยบริษัทฯ
ได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ในวันที่ 9 มีนาคม 2554

ความคืบหน้า ณ วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา