2.  ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงด้านการประกันภัย (Insurance Risk)

การเกิดความเสียหายกับทรัพย์สินที่รับประกันภัยจากภัยพิบัติหรืออุบัติเหตุที่ได้ตกลงคุ้มครองไว้กับผู้เอาประกันภัยนั้น
ทำให้บริษัทประกันภัยต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทน
ดังนั้นบริษัทจึงต้องมีการบริหารความเสี่ยงในขั้นตอนการรับประกันภัย
โดยจะพิจารณาถึงตัวผู้เอาประกันภัย ลักษณะกิจการ ความเสี่ยงภัยและการป้องกัน เป็นต้น
และบริษัทยังได้กระจายความเสี่ยงโดยจัดการประกันภัยต่อไว้กับบริษัทรับประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศในหลายรูปแบบโดยทำประกันภัยต่อแบบทำสัญญาล่วงหน้า
(Treaty Reinsurance) และการประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย (Facultative
Reinsurance) ในปี 2551 บริษัทได้ทำประกันภัยต่อออกไปจำนวน 714.80 ล้านบาท
จากเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมดจำนวน 1,681.49 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนที่ทำประกันภัยต่อออกไปเท่ากับอัตราร้อยละ 42.51 ของเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมด
ส่วนที่เหลือบริษัทรับเสี่ยงภัยไว้เอง
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทก็ยังมีการทำประกันภัยต่อแบบไม่กำหนดสัดส่วน(Non-proportional
Reinsurance)
โดยเป็นการประกันภัยต่อที่มิได้กำหนดความรับผิดของผู้รับประกันภัยต่อไว้เป็นสัดส่วนกับความรับผิดของผู้เอาประกันภัยต่อ
ซึ่งได้แก่ การประกันภัยต่อความเสียหายส่วนเกิน(Excess of Loss Reinsurance)
เป็นการประกันภัยต่อที่ให้ความคุ้มครองความเสียหายส่วนที่เกินกว่าจำนวนที่กำหนดไว้ในสัญญา
โดยผู้รับประกันภัยต่อจะกำหนดจำนวนเงินที่ต้องรับผิดสูงสุดไว้
ดังนั้นการทำประกันภัยต่อดังกล่าวจะทำให้ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจประกันภัยของบริษัทลดลง
กล่าวคือกรณีที่เกิดความเสียหายจำนวนมาก
บริษัทก็จะรับผิดตามจำนวนเงินที่กำหนดไว้ในสัญญาความเสียหายส่วนเกิน
ส่วนที่เกินกว่านั้นทางบริษัทก็สามารถเรียกคืนจากบริษัทผู้รับประกันภัยต่อได้

2.2 ความเสี่ยงด้านการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของเงินลงทุน (Market Risk)

บริษัทประกันภัยเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงในเรื่องนี้โดยส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของเงินลงทุนของบริษัท
ปัจจัยที่มากระทบกับเงินลงทุนของบริษัทจึงมาจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยและดัชนีตลาดหลักทรัพย์ฯ
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลมาจากสถานการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศและของโลก

ในระหว่างปี 2551
เศรษฐกิจของไทยไม่เพียงแต่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ทางการเมืองภายในประเทศที่ไม่เอื้ออำนวย
แต่ยังได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจโลกที่ถดถอย ดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ณ วันสิ้นปี
2551 ปรับตัวลดลงอย่างมีนัยสำคัญจากปีก่อน และอัตราดอกเบี้ยในตลาดก็มีความแปรปรวน
สถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยเหล่านี้ได้ถูกคาดการณ์ล่วงหน้าโดยบริษัทอยู่แล้ว
ดังนั้นตั้งแต่ไตรมาสสุดท้ายของปี 2550 จนถึงไตรมาสที่ 1 ของปี 2551
บริษัทจึงได้สับเปลี่ยนการลงทุนในส่วนของตราสารทุนที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ
มากกว่าร้อยละ 80 ไปลงทุนในตราสารหนี้เช่น ตั๋วเงินคลังและพันธบัตรรัฐบาล
ซึ่งระยะเวลาลงทุนในช่วงสั้นบริษัทไม่ได้รับผลกระทบจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยมากนัก
ส่วนการลงทุนในตราสารทุนที่เหลืออยู่เป็นการลงทุนในระยะยาว
และราคาของหุ้นไม่ผันผวนตามดัชนีตลาดหลักทรัพย์ฯ มากนักเนื่องจากเป็นหุ้นที่มีพื้นฐานดี ณ สิ้นปี
2551 บริษัทมีผลขาดทุนที่ยังไม่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของเงินลงทุนสุทธิรวมทั้งสิ้น 41.27
ล้านบาท เปรียบเทียบกับ ณ สิ้นปี 2550
ซึ่งมีกำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของเงินลงทุนสุทธิจำนวน 411.61 ล้านบาท
การเปลี่ยนแปลงของมูลค่าเงินลงทุนสุทธิมีการเปลี่ยนแปลงไปจำนวน 452.88
ล้านบาทซึ่งน้อยกว่าร้อยละ 8 ของยอดเงินลงทุนทั้งหมดของบริษัท
ในขณะที่ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ฯของไทยปรับลดลงมากกว่าร้อยละ 47
000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
รายได้จากการลงทุนสำหรับปี 2551 มีจำนวน 293.35 ล้านบาท
ลดลงจากปีก่อนคิดเป็นอัตราร้อยละ 9.71

2.3 ความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit Risk)

บริษัทประกันภัยอาจลงทุนในสินทรัพย์ด้านเครดิต (Credit Asset)
แต่ความสำเร็จจากการลงทุนในสินทรัพย์ด้านเครดิตอยู่ที่ผู้กู้เงินมีความสามารถในการชำระคืนดอกเบี้ยและเงินต้น
ในบางกรณีผู้กู้อาจมีความสามารถในการชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ย
ในบางกรณีผู้กู้อาจมีความสามารถทางการเงินลดลงทำให้ไม่สามารถชำระหนี้ได้
ส่งผลให้บริษัทประกันภัยผู้ให้กู้เกิดความเสียหาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีเงินให้กู้ยืมจำนวนรวมทั้งสิ้น 2.54 ล้านบาท
เงินให้กู้ยืมดังกล่าวเป็นเงินให้กู้ยืมแก่พนักงานโดยมีบุคคลค้ำประกันซึ่งเป็นไปตามระเบียบว่าด้วยสวัสดิการเงินให้กู้ยืมแก่พนักงานและมีการคิดดอกเบี้ย
ทั้งนี้ในเรื่องการให้กู้ยืมเงิน บริษัทจะต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัยด้วย

2.4 ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational Risk)

เป็นความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินงานที่ผิดพลาด
ทำให้บริษัทไม่สามารถดำเนินงานได้ตามปกติ
แล้วเกิดความเสียหายในรูปตัวเงินหรือชื่อเสียงของบริษัท เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทมีคณะกรรมการที่มีอำนาจหน้าที่ดูแลและจัดการบริษัทให้เป็นไปตามกฎหมาย วัตถุประสงค์
ข้อบังคับและมติของที่ประชุมผู้ถือหุ้น มีการจัดตั้งคณะกรรมการเจ้าหน้าที่บริหาร
คณะกรรมการพิจารณาด้านการลงทุน คณะกรรมการตรวจสอบ
และคณะกรรมการสรรหาและกำหนดค่าตอบแทน
และกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของแต่ละคณะกรรมการไว้อย่างชัดเจน
นอกเหนือจากการจัดให้มีการอบรมความรู้เกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยง
บริษัทยังได้จัดทำนโยบายและแนวทางการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
อีกทั้งบริษัทได้ให้ความสำคัญกับระบบการควบคุมภายในทั้งการควบคุมทางการเงิน การดำเนินงาน
การกำกับดูแลการปฏิบัติงาน
ซึ่งมีฝ่ายตรวจสอบภายในทำหน้าที่ในการตรวจสอบการปฏิบัติตามระบบการควบคุมภายในที่วางไว้

2.5 ความเสี่ยงด้านการขาดสภาพคล่อง (Liquidity Risk)

เงินลงทุนของบริษัทมีทั้งการลงทุนระยะสั้นและระยะยาว
ซึ่งบริษัทจะมีการบริหารสภาพคล่องของบริษัทอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อที่จะทำให้บริษัทมีสภาพคล่องในการใช้จ่ายเงินในแต่ละวัน
นอกจากนี้ยังมีการปรับเปลี่ยนนโยบายบริหารการลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทนที่สูง
มีความเสี่ยงต่ำและมีความเหมาะสมในแต่ละสถานการณ์อยู่ตลอดเวลา
โดยคำนึงถึงสภาพคล่องของแต่ละหลักทรัพย์ที่ลงทุนด้วย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีสินทรัพย์ที่อยู่ในรูปเงินสดและเงินฝากสถาบันการเงินจำนวน
1,193.38 ล้านบาท เงินลงทุนในพันธบัตรจำนวน 401.30 ล้านบาท
เงินลงทุนในตั๋วเงินคลังจำนวน 157.92 ล้านบาท เงินลงทุนในตั๋วเงินจำนวน 386.35 ล้านบาท
และเงินลงทุนในหุ้นกู้จำนวน 707.78 ล้านบาท ซึ่งเงินลงทุนดังกล่าวแสดงมูลค่าด้วยราคายุติธรรม
ทั้งนี้
เงินลงทุนส่วนใหญ่ของบริษัททั้งในระยะสั้นและระยะยาวเป็นหลักทรัพย์ที่อยู่ในความต้องการของตลาดซึ่งมีตลาดรองในการซื้อขาย

2.6 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

ปัจจุบันบริษัทได้รับงานประกันอัคคีภัยจากธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด(มหาชน)
และลูกค้าสินเชื่อและเงินฝากของธนาคารเป็นจำนวนมาก โดยในปี 2551
มียอดเบี้ยประกันภัยจากแหล่งงานดังกล่าวคิดเป็นร้อยละ 58.69
ของเบี้ยประกันภัยอัคคีภัยทั้งหมดของบริษัท นอกจากนี้บริษัทได้ประสานงานกับธนาคารกรุงศรีอยุธยา
จำกัด(มหาชน) จัดทำโครงการ Bancassurance
โดยทางธนาคารทำหน้าที่เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย ในปี 2551
สามารถขายกรมธรรม์ผ่านโครงการนี้ได้เบี้ยประกันภัยทุกประเภทรวมจำนวน 141.06 ล้านบาท
ลดลงจากปี 2550 ที่มียอดเบี้ยประกันภัยผ่านช่องทางนี้จำนวน 154.75 ล้านบาท ลดลงจำนวน
13.69 ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 8.8
ที่ผ่านมาบริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับทางธนาคารมาโดยตลอด
ทางธนาคารจึงส่งงานประกันภัยให้กับบริษัทอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่บริษัทเริ่มดำเนินธุรกิจมาจนถึงปัจจุบัน

2.7 ความเสี่ยงในการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ

ในการดำเนินธุรกิจประกันวินาศภัย บริษัทมีช่องทางการจัดจำหน่ายผ่านทางตัวแทนและบริษัทนายหน้า
ซึ่งในการรับประกันภัยผ่านช่องทางดังกล่าว
บริษัทได้ออกกรมธรรม์ประกันภัยและจัดส่งให้กับตัวแทนและบริษัทนายหน้า
และได้เรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัยจากตัวแทนและบริษัทนายหน้าในภายหลัง
โดยมีการกำหนดระยะเวลาเรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัย
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระที่อาจจะเรียกเก็บไม่ได้
หากตัวแทนและบริษัทนายหน้านั้นๆ ไม่มีสภาพคล่องหรือมีปัญหาทางการเงิน
ซึ่งถือเป็นความเสี่ยงอันหนึ่งที่บริษัทให้ความสำคัญอย่างมาก

บริษัทมีการบริหารการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ
โดยการกำหนดแนวทางการจัดเก็บที่ชัดเจนและรัดกุม
มีการประชุมผู้บริหารติดตามเบี้ยค้างชำระอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำทุกเดือน
บริษัทได้ดำเนินการอย่างเข้มงวดในการติดตามทวงถามเบี้ยประกันภัยตามข้อบังคับของคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ซึ่งในการเรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัย บริษัทมีการกำหนดระยะเวลาในการจัดเก็บค่าเบี้ยประกัน
หากเบี้ยประกันภัยค้างชำระที่จัดเก็บไม่ได้ และเกินกำหนดระยะเวลาในการเรียกเก็บ
หน่วยงานที่ทำหน้าที่ติดตามทวงถามจะดำเนินการติดตามซึ่งเป็นไปตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในระเบียบการจัดเก็บค่าเบี้ยประกันของบริษัท
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีเบี้ยประกันภัยค้างรับจำนวน 256.77 ล้านบาท
เป็นเบี้ยประกันภัยค้างรับไม่เกิน 60 วัน จำนวน 171.32 ล้านบาท คิดเป็นอัตราร้อยละ 66.72
ของเบี้ยประกันภัยค้างรับทั้งหมด