1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจ 

จากความผันผวนของภาวะเศรษฐกิจโดยรวมของโลกและของภูมิภาค
ส่งผลโดยตรงต่อการขยายตัวของเศรษฐกิจในประเทศที่ยังคงมีแนวโน้มขยายตัวเพิ่มขึ้น
ส่งผลโดยตรงต่อปริมาณความต้องการใช้รถยนต์ภายในประเทศที่เพิ่มขึ้นด้วย
อย่างไรก็ตามบริษัทพยายามระมัดระวังในการคัดเลือกลูกค้าโดยใช้ระบบ Sponsoring
ซึ่งระบบการอนุมัติดังกล่าว กลุ่มผู้สนับสนุน (Sponsor)
ประกอบด้วยผู้บริหารระดับผู้อำนวยการฝ่ายต่างๆ
โดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดจะทำหน้าที่เสนอรายงานแก่ผู้สนับสนุน 1 ท่าน เพื่อรับรองความถูกต้อง
จากนั้นผู้สนับสนุนดังกล่าวจะส่งรายงานที่รับรองความถูกต้องแล้วไปยังผู้สนับสนุนอีก 2 ท่าน
ซึ่งมีอำนาจอนุมัติการให้เช่าทรัพย์สินตามระดับอำนาจอนุมัติที่ได้กำหนดไว้
เพื่อกลั่นกรองอีกระดับหนึ่งเนื่องจากผู้สนับสนุนระดับถัดมาจะมีมุมมองและแนวคิดที่กว้างขวางขึ้น
ทำให้เกิดความรอบคอบมากขึ้นซึ่งจะสะท้อนไปถึงปริมาณของลูกหนี้มีปัญหาของบริษัทฯที่มีอยู่ในระดับที่ต่ำ
บริษัทยังได้มีระบบการติดตามการชำระค่าเช่าของลูกค้าอย่างรัดกุม
รวมถึงได้มีการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญไว้อย่างเพียงพอ
นอกจากนี้บริษัทยังได้ให้ความสำคัญในการติดตามและศึกษาถึงความผันผวนของภาวะเศรษฐกิจโดยรวมของโลกและของภูมิภาค
สภาวะแวดล้อม แนวโน้ม และปัจจัยที่อาจส่งผลโดยตรงต่อการทำธุรกิจของบริษัท
บริษัทจึงได้จัดตั้งหน่วยงานพัฒนาธุรกิจเพื่อศึกษาในเรื่องต่างๆ
เพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจให้ทันท่วงที สำหรับผลกระทบที่อาจมีขึ้นต่อบริษัท

1.2 ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

เนื่องจากบริษัทมีการกำหนดค่าเช่าในอัตราคงที่ตลอดอายุของสัญญา ทำให้มีรายได้ที่แน่นอน ในขณะที่
ต้นทุนเงินกู้ยืมของบริษัทส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาด
อาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนและผลกำไรของบริษัท
ดังนั้นบริษัทจึงต้องบริหารความเสี่ยงเรื่องอัตราดอกเบี้ยให้สอดคล้องใน 2 ด้านคือ ด้านระยะเวลา
(Duration Gap) และด้านอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Gap)
โดยให้มีระยะเวลาสอดคล้องกับอายุของสินทรัพย์ที่ให้เช่า
และให้มีส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยอยู่ในระดับที่มีกำไรและมีความสม่ำเสมอ

ทั้งนี้บริษัทได้มีการลดความเสี่ยงโดยพยายามจัดหาแหล่งเงินกู้ที่มีระยะเวลาและมีอัตราดอกเบี้ยคงที่
เพื่อให้สอดคล้องกับสินทรัพย์ที่ให้เช่า
การลดความเสี่ยงดังกล่าวของบริษัทจะเห็นได้จากสัดส่วนของเงินกู้ยืมระยะสั้นลดลง โดย ณ วันที่
30 กันยายน 2546 และ 30 กันยายน 2545 บริษัทมียอดคงเหลือของเงินกู้ยืมทั้งสิ้นจำนวน 2,484
ล้านบาท และ 1,377 ล้านบาท ตามลำดับ แบ่งเป็นเงินกู้ยืมและตั๋วแลกเงินระยะสั้นอายุไม่เกิน 1
ปี เป็นจำนวน 403 ล้านบาท และ 577 ล้านบาท ตามลำดับ (คิดเป็นอัตราร้อยละ 16.22 และ
41.90 ของเงินกู้ยืม) การที่สัดส่วนของเงินกู้ยืมระยะสั้นที่ลดลงนี้ เนื่องจากในปี 2546
บริษัทมีการกู้ยืมจากแหล่งเงินกู้ระยะยาวเพิ่มขึ้น โดยบริษัทได้ออกหุ้นกู้อายุ 3 ปี อัตราดอกเบี้ยคงที่
จำนวน 900 ล้านบาท และออกตั๋วแลกเงินระยะยาว อัตราดอกเบี้ยคงที่ จำนวน 860 ล้านบาท
เพื่อให้สอดคล้องกับการให้เช่าทรัพย์สินใหม่ที่ขยายตัวเพิ่มขึ้นและเป็นการลดความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย
สำหรับเงินกู้และตั๋วแลกเงินระยะสั้นอัตราดอกเบี้ยคงที่ตามช่วงเวลานั้น
ก็จะสอดคล้องกับอายุของสินทรัพย์ให้เช่าที่มีอายุสัญญาเช่าเหลืออยู่ไม่เกิน 1 ปี
การบริหารเงินดังกล่าวนี้ของบริษัทเพื่อที่จะลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาด

1.3 ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

ในช่วงที่ผ่านมามีผู้ประกอบการธุรกิจลีสซิ่งและเช่าซื้อ เกิดขึ้นในตลาดจำนวนมาก
ทั้งที่เป็นกิจการที่มีผู้ถือหุ้นเป็นสถาบันการเงิน และกิจการที่เป็นธุรกิจด้านบริการของผู้ผลิตรถยนต์
ที่มีเงินทุนจำนวนมากจากต่างประเทศและมีต้นทุนทางการเงินที่ต่ำ
ทำให้การแข่งขันในตลาดเน้นด้านราคาเพื่อเพิ่มปริมาณยอดขายรถเป็นหลัก อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
ก็มีการเลือกกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่ชัดเจนและมีศักยภาพในชำระค่าเช่า เช่น
ธุรกิจที่ต้องการบริการดูแลรักษาสินทรัพย์ที่เช่า เป็นต้น
นอกจากนี้บริษัทยังได้นำระบบคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยและมีประสิทธิภาพมาใช้ในการบริหารงาน
เพื่อก่อให้เกิดประสิทธิภาพในการจัดการ และติดตามการให้บริการได้อย่างใกล้ชิดและทั่วถึง

1.4 ความเสี่ยงด้านการบริหารมูลค่าซาก

เนื่องจากธุรกิจลีสซิ่ง แบบการเช่าดำเนินงาน
ต้องทำการบริหารสินทรัพย์ที่เหลือภายหลังจากที่หมดสัญญากับผู้เช่าแล้ว
ดังนั้นคุณภาพของสินทรัพย์ที่เหลือหลังจากหมดสัญญา
หากขายทอดตลาดไปแล้วก็จะส่งผลต่อผลการดำเนินงานของบริษัทโดยตรง
ทั้งนี้บริษัทก็มีประสบการณ์ในการบริหารที่ยาวนาน และมีความชำนาญในธุรกิจเป็นอย่างดี
ทำให้สามารถบริหารมูลค่าซากได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โดยจะเห็นได้จากการที่บริษัทมีกำไรจากการจำหน่ายทรัพย์สินสำหรับปี 2546 และ 2545
เป็นจำนวน 57 ล้านบาท และ 65 ตามลำดับ

1.5 ความเสี่ยงในการพึ่งพาผู้ถือหุ้นรายใหญ่

เนื่องจากบริษัทได้ให้เช่าทรัพย์สินกับธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นบริษัทอยู่
9.78% โดยมีทรัพย์สินให้เช่าตามสัญญาเช่าดำเนินงาน-สุทธิ ณ วันที่ 30 กันยายน 2546 และ 30
กันยายน 2545 เป็นจำนวน 497 ล้านบาท และ 495 ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 16.43
และ 26.19 ของทรัพย์สินให้เช่าตามสัญญาเช่าดำเนินงานสุทธิ ตามลำดับ และได้มีเงินกู้ยืมระยะสั้น
ณ วันที่ 30 กันยายน 2546 และ 30 กันยายน 2545 เป็นจำนวน 0 ล้านบาท และ 27 ล้านบาท
หรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 0.00 และ 1.92 ของเงินกู้ยืมทั้งสิ้น ตามลำดับ

จะเห็นว่าสัดส่วนของลูกค้าและเงินกู้ยืมของบริษัทผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีแนวโน้มที่ลดลงเป็นผลเนื่องมาจากบริษัทได้มีการกระจายการให้เช่าทรัพย์สินไปสู่กลุ่มลูกค้ารายอื่นนอกเหนือจากบริษัทผู้ถือหุ้นรายใหญ่
จึงทำให้สัดส่วนการให้เช่าทรัพย์สินสุทธิของ บมจ. ธนาคารกสิกรไทยลดลง
นอกจากนี้บริษัทได้มีการออกหุ้นกู้และตั๋วแลกเงินซึ่งเป็นแหล่งเงินใหม่อีกทางเลือกหนึ่งของบริษัท
โดยในปี 2546 บริษัทได้มีการออกหุ้นกู้จำนวน 900 ล้านบาท เพื่อขายให้กับนักลงทุนประเภทสถาบัน
ทำให้ความเสี่ยงในเรื่องการพึ่งพิงผู้ถือหุ้นรายใหญ่ลดลง