1. ปัจจัยความเสี่ยง

 

  1.1 ความเสี่ยงจากการเข้ามาของคู่แข่งขันรายใหม่

ธุรกิจผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบา เป็นธุรกิจที่มีคู่แข่งน้อยราย
กล่าวคือปัจจุบันมีผู้ประกอบการผลิตเพียง 2 รายได้แก่ บมจ.ซุปเปอร์บล๊อก และ
บมจ.ควอลิตี้คอนสตรัคชั่นโปรดัคส์
ผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเป็นวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างจึงมีแนวโน้มการเติบโตไปในทิศทางเดียวกับการเติบโตของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

อย่างไรก็ตาม คอนกรีตมวลเบาเป็นวัสดุก่อสร้างที่มีคุณภาพพิเศษ อาทิเช่น การประหยัดพลังงาน
ความคงทน และคุณสมบัติที่ทนไฟได้นานประมาณ 2 - 4 ชั่วโมง
ส่งผลให้ความต้องการใช้คอนกรีตมวลเบามีอัตราการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
และสูงกว่าการเติบโตของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ในระยะเวลา 8
ปีที่ผ่านมาผู้ประกอบการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์สามารถนำคอนกรีตมวลเบามาใช้ทดแทนวัสดุก่อสร้างประเภทอื่นที่ใช้ในอดีต
เช่น อิฐมอญหรือกำแพงปูนสำเร็จรูป ซึ่งกระแสของผู้ต้องการซื้อบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปัจจุบัน
มีความต้องการซื้อบ้านที่สร้างด้วยคอนกรีตมวลเบาเพิ่มมากขึ้น
ดังนั้นความต้องการใช้คอนกรีตมวลเบาจึงมีสูงกว่าอัตรากำลังการผลิตของผู้ประกอบการผลิตที่มีเพียง
2 ราย

ด้วยเหตุผลที่ความต้องการใช้คอนกรีตมวลเบามีสูงกว่าอัตรากำลังการผลิต
ประกอบกับกำไรของผู้ประกอบการทั้งสองรายในปีที่ผ่านมานั้นค่อนข้างสูงจึงทำให้มีนักธุรกิจและนักลงทุนหลายรายสนใจในการเข้ามาลงทุนในธุรกิจผลิตคอนกรีตมวลเบา

อย่างไรก็ตามผู้ประกอบการรายใหม่ที่จะเข้ามาลงทุนในธุรกิจประเภทนี้จะต้องประสบกับข้อจำกัดที่สำคัญ
(Barrier of Entry) ได้แก่
เทคโนโลยีในการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเป็นเทคโนโลยีเฉพาะด้าน (Special Knowhow)
รวมถึงต้องอาศัย ระยะเวลา ประสบการณ์ และการวิจัยสูตรการผลิต (Learning Curve)
เพื่อปรับปรุงสูตรการผลิตให้สามารถผลิตสินค้าที่มีมาตรฐานสอดคล้องกับความต้องการของลูกค้า
สำหรับผู้ประกอบการที่มีเทคโนโลยี (Special Knowhow) ที่ได้มาตรฐานในโลกมีเพียง 2 ราย
ได้แก่ บริษัท XCELLA ประเทศเยอรมนี (ซึ่งเกิดจากการควบรวมของ บริษัท HEBEL
ประเทศเยอรมนี และบริษัท Y-TONG ประเทศเยอรมนี) และบริษัท WEHRHAHN ประเทศเยอรมนี

นอกจากนี้ ธุรกิจผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเป็นธุรกิจที่ใช้เงินลงทุนสูง การสร้างโรงงานผลิต
จะต้องใช้เงินลงทุนประมาณ 650 - 800 ล้านบาท ดังนั้นการลงทุนจึงมีความเสี่ยงค่อนข้างสูง
อีกทั้งบริษัทเชื่อว่าแม้จะมีผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาในอุตสาหกรรมนี้ จะกระทบต่อบริษัทน้อยมาก
เนื่องจากบริษัทมีศักยภาพในการแข่งขันสูง
โดยปัจจุบันสินค้าของบริษัทเป็นสินค้าที่มีคุณภาพระดับสูงสุดในประเทศ
บริษัทผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเกรด 4 ซึ่งเป็นเกรดคอนกรีตมวลเบาที่เป็นที่ต้องการของลูกค้า
ทั้งผู้ประกอบการอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งได้แก่ โครงการที่อยู่อาศัย โครงการอาคารสูง
ผู้ประกอบการโรงแรม
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน่วยงานรัฐบาลซึ่งมีนโยบายในการเลือกใช้วัสดุก่อสร้างที่ช่วยประหยัดพลังงานและมีความปลอดภัยสูง
เช่นวัสดุก่อสร้างที่มีคุณสมบัติที่สามารถทนไฟได้นาน
ผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาของบริษัทยังได้รับการรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เลขที่
มอก.1505-2541 เป็นรายแรกในอุตสาหกรรมคอนกรีตมวลเบาอบไอน้ำ
และยังได้รับการรับรองมาตรฐาน ISO 9001:2000
เป็นรายแรกและรายเดียวในอุตสาหกรรมคอนกรีตมวลเบาอบไอน้ำ
ซึ่งเป็นมาตรฐานรับรองคุณสมบัติระดับโลก
และบริษัทยังเป็นผู้ประกอบการรายเดียวในประเทศไทยที่สามารถส่งคอนกรีตมวลเบาเกรด 4
ไปจำหน่ายในต่างประเทศ

บริษัทเชื่อมั่นว่าความเสี่ยงจากการเข้ามาของคู่แข่งขันรายใหม่มีน้อยมากและ
ในกรณีที่มีผู้ประกอบการใหม่เข้าในอุตสาหกรรมนี้
ก็จะกระทบต่อบริษัทน้อยมากเนื่องจากบริษัทมีศักยภาพในการแข่งขันสูง

  1.2 ความเสี่ยงจากความผันผวนด้านราคาของวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต

วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาประกอบด้วย ปูนซีเมนต์ ปูนขาว ยิปซั่ม
เหล็กเส้น สารกระจายฟองอากาศ และทราย
วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาได้แก่ ปูนขาว ปูนซีเมนต์ และทราย
เนื่องด้วยเป็นสัดส่วนที่ใช้มากเมื่อเทียบกับวัตถุดิบอื่นๆ

ตั้งแต่บริษัทเริ่มดำเนินการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาในปี 2539 จนถึงปัจจุบัน
บริษัทซื้อปูนขาวจากผู้ประกอบการ 2 ราย และซื้อปูนซีเมนต์จากผู้ประกอบการ 1
รายได้แก่ตัวแทนจำหน่ายของบริษัทปูนซีเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) โดยในระยะเวลา 8 ปีที่ผ่านมา
บริษัทและผู้ประกอบการมีความสัมพันธ์ที่ดีมาตลอด บริษัทยังไม่เคยประสบปัญหาในการซื้อปูนขาว
และ/หรือ ปูนซีเมนต์ ทั้งทางด้านปริมาณและราคา

บริษัทคาดว่าแนวโน้มความต้องการใช้ปูนขาวและ/หรือปูนซีเมนต์จะมีสูงขึ้นในอนาคต สืบเนื่องมาจาก
(1) การเพิ่มกำลังการผลิตของบริษัทที่เกิดขึ้นจากประสิทธิภาพและประสิทธิผลของเครื่องจักร (2)
การขยายกำลังการผลิตของบริษัท (3) การขยายกำลังการผลิตของคู่แข่งและ (4)
แนวโน้มของผู้ประกอบการรายใหม่ในอนาคต
การขยายกำลังการผลิตของแต่ละฝ่ายจะส่งผลให้ความต้องการใช้ปูนขาว และ/หรือ
ปูนซีเมนต์มากขึ้น
อย่างไรก็ตามปัญหาการขาดแคลนวัตถุดิบไม่น่าจะเกิดขึ้นโดยในส่วนของปูนซิเมนต์จากสถิติปริมาณการผลิตปูนซิเมนต์ในช่วง
4 ปีที่ผ่านมา ( ปี 2544-2547 ) มีมากกว่าปริมาณความต้องการมาโดยตลอด
ดังรายละเอียดตามตาราง

หน่วย :(000 เมตริกตัน)

  ----------------- ------------- ------------- ------------- -------------
  ปูนซิเมนต์           ปี2544         ปี 2545        ปี2546         ปี 2547

  ปริมาณการผลิต       27,913        31,679        32,530        35,626

  ปริมาณความต้องการ   19,048        23,020        24,227        27,191
  ----------------- ------------- ------------- ------------- -------------

ที่มา : ธนาคารแห่งประเทศไทย

สำหรับปูนขาวคาดว่าไม่น่าจะมีปัญหาการขาดแคลนเช่นเดียวกันเนื่องจากในช่วงปีที่ผ่านมา
มีผู้ประกอบการรายใหม่ๆที่ผลิตปูนขาวเฉพาะทาง
(ปูนขาวที่สามารถนำมาใช้สำหรับการผลิตคอนกรีตมวลเบาเท่านั้น) เพิ่มขึ้นจำนวน 2 ราย
ส่งผลให้มีอุปทานของปูนขาวเพิ่มมากขึ้นในตลาด
โดยปริมาณปูนขาวที่เพิ่มขึ้นใกล้เคียงกับความต้องการใช้ปูนขาวในการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาที่เพิ่มขึ้นดังกล่าว
ดังนั้นบริษัทเชื่อว่าโอกาสที่ผู้ประกอบการที่ผลิตปูนขาวเฉพาะทางจะไม่ขายปูนขาวให้กับบริษัทมีน้อยมาก

แม้ว่าบริษัทจะไม่มีความเสี่ยงด้านการขาดแคลนวัตถุดิบ
แต่ในบางช่วงเวลาบริษัทมีโอกาสประสบภาวะความผันผวนด้านราคาของวัตถุดิบทั้ง 2
ชนิดเช่นเดียวกับราคาวัสดุก่อสร้างทั่วไปในตลาด

บริษัทคาดว่าบริษัทสามารถควบคุมความเสี่ยงด้านความผันผวนของราคาวัตถุดิบได้เนื่องจากบริษัทมีแผนเพื่อป้องกันและควบคุมความเสี่ยงจากการขาดแคลนซึ่งส่งผลกระทบต่อการขึ้นราคาของปูนขาว
และ/หรือ ปูนซีเมนต์ โดยรายละเอียดมีดังนี้

(1) บริษัทได้ดำเนินการซื้อปูนขาวเฉพาะทางจากผู้ประกอบรายอื่นๆเพื่อให้บริษัทไม่ต้องพึ่งผู้ประกอบการเพียง
    2 ราย นอกจากนี้ ผู้ขายปูนขาวให้บริษัทในปัจจุบัน
    จะส่งหนังสือเสนอราคาที่จะซื้อขายในระยะเวลา 1 ปี ให้แก่บริษัท
    ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถควบคุมราคาซื้อปูนขาวล่วงหน้าได้

(2) บริษัทได้ติดต่อกับตัวแทนจำหน่ายปูนซีเมนต์รายอื่นๆ ได้แก่
    ตัวแทนจำหน่ายของบริษัทปูนซีเมนต์นครหลวง จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ปูนซิเมนต์เอเชีย
    จำกัด (มหาชน) เพื่อซื้อปูนซีเมต์ส่งผลให้บริษัทไม่ต้องพึ่งผู้ประกอบการรายเดียว

ด้วยเหตุผลดังกล่าว บริษัทคาดว่าความเสี่ยงจากการขาดแคลนซึ่งส่งผลต่อการขึ้นราคาของวัตถุดิบ
ปูนขาว และปูนซีเมนต์อยู่ในเกณฑ์ที่สามารถควบคุมได้

  1.3 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญาเงินกู้

ในเดือนสิงหาคม 2547 บริษัทได้ลงนามในสัญญาเงินกู้กับสถาบันการเงินไทยจำนวน 610 ล้านบาท
โดยแบ่งเงินกู้ 3 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 สำหรับการใช้คืนเงินกู้เดิมที่มีกับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
ส่วนที่ 2 สำหรับขยายกำลังการผลิต เพื่อสร้างโรงงานแห่งที่ 2 และซื้อเครื่องจักร และส่วนที่ 3
สำหรับเป็นเงินทุนหมุนเวียน โดยมีระยะเวลาชำระเงินรายงวดเป็นเวลา 66 เดือน ทั้งนี้
หลักประกันสำหรับเงินกู้ดังกล่าว ได้แก่ ที่ดิน สิ่งปลูกสร้างและเครื่องจักร
รวมถึงโรงงานทั้งหมดของบริษัท ทั้งนี้ บริษัทต้องรักษาเงื่อนไขตลอดระยะเวลาการกู้เงินดังนี้

-   บริษัทต้องดำรงอัตราส่วนความสามารถการชำระดอกเบี้ย (Interest Coverage Rate)
    ไม่ต่ำกว่า 9.50 เท่า

-   บริษัทต้องดำรงอัตราส่วนความสามารถการชำระเงินต้นและดอกเบี้ย (Debt Service
    Coverage Rate) ไม่ต่ำกว่า 2.00 เท่า

-   บริษัทต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (Debt to Equity Ratio) ภายหลังปี
    2547 ไม่เกิน 2.00

วงเงินสนับสนุนจากสถาบันการเงินจำนวน 610 ล้านบาทที่กล่าวในข้างต้น
ส่งผลให้บริษัทมีภาระที่จะต้องชำระเงินต้นและดอกเบี้ยให้กับสถาบันการเงินทุกเดือนโดย ณ 31
ธันวาคม 2548 บริษัทมียอดเงินกู้ยืมที่จะถึงกำหนดชำระคืนใน 1 ปี 70 ล้านบาท
(เฉพาะเงินต้นไม่รวมดอกเบี้ย)

จากการพิจารณาประวัติการชำระเงินต่อสถาบันการเงินตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
บริษัทสามารถบริหารงานและกระแสเงินสดได้เพียงพอที่จะนำเงินมาชำระคืนเงินกู้ได้ตรงตามกำหนดระยะเวลา
โดยไม่เคยมีการผิดนัดชำระหนี้เลย