1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

ตามที่บริษัทได้ขายผลิตภัณฑ์ไปต่างประเทศ
และมีนโยบายที่จะเพิ่มปริมาณการส่งออกสินค้าไปต่างประเทศให้มากขึ้น
ทำให้บริษัทได้รับผลกระทบจากมาตราการทางการค้าต่างๆ อาทิเช่น การยกเลิกใช้สิทธิโควต้าในปี
2548 ทำให้สินค้าที่ได้รับสิทธิโควต้าในปัจจุบัน สูญเสียโอกาสทางการค้า
โดยจะมีการแข่งขันทางด้านราคาจากประเทศที่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่าโดยเฉพาะต้นทุนค่าแรง
อาทิเช่น จีน เวียดนาม และอินโดนีเซีย เป็นต้น อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีนโยบายที่จะพัฒนาคุณภาพสินค้าของบริษัทให้เป็นที่ยอมรับของตลาดโลก
เพื่อเป็นการรักษาฐานลูกค้าให้คงอยู่
อีกทั้งบริษัทมีแผนที่จะหาตลาดใหม่ที่ผู้บริโภคมีกำลังซื้อที่สูงและให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินค้ามากกว่าราคาสินค้า

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

บริษัทมีลูกค้ารายใหญ่ที่มียอดสั่งซื้อสินค้าในสัดส่วนที่สูงเกินกว่าร้อยละ 30 ของยอดขายรวม จำนวน
1 ราย ซึ่งเป็นตัวแทนในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยที่ผ่านมา
บริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้ารายดังกล่าวมาโดยตลอด
มีการติดต่อทางการค้ากันอย่างต่อเนื่องเป็นเวลากว่า 9 ปี อย่างไรก็ตาม
บริษัทเล็งเห็นความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่ ซึ่งหากบริษัทสูญเสียลูกค้ารายดังกล่าว
อาจทำให้มีผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัท
บริษัทจึงมีนโยบายที่จะขยายฐานลูกค้าไปยังตลาดใหม่ เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว

3.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

    1.  ความเสี่ยงจากวัตถุดิบที่มีราคาผันแปร

วัตถุดิบหลักของบริษัทได้แก่ ฝ้าย ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์เกษตร (Commodity)
ที่ราคามีความผันผวนตามราคาตลาดโลก นอกจากฝ้ายแล้ว บริษัทยังใช้วัตถุดิบหลักอื่น ได้แก่
โพลีเอสเตอร์ ซึ่งต้นทุนราคาโพลีเอสเตอร์ จะมีความผันผวนในทิศทางเดียวกับราคาน้ำมัน
โดยในช่วงที่ราคาน้ำมันมีแนวโน้มสูงขึ้น ต้นทุนราคาโพลีเอสเตอร์ ก็จะเพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน
และสำหรับวัตถุดิบหลักประเภทสุดท้ายได้แก่ เรยอน
ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีผู้ผลิตเพียงรายเดียวในประเทศไทย มีผลให้ราคาวัตถุดิบสูง อย่างไรก็ดี
บริษัทใช้เรยอนเป็นวัตถุดิบในกระบวนการผลิตเป็นจำนวนน้อย

เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงทั้งในด้านราคาวัตถุดิบและในด้านการขาดแคลนวัตถุดิบ
โดยหากบริษัทมีสภาพคล่องทางการเงินเพียงพอ
บริษัทจะทำสัญญาสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้ากับผู้จัดจำหน่ายคราวละ 1 ถึง 3 เดือน
ซึ่งทำให้บริษัทสามารถกำหนดแผนการผลิต ควบคุมราคาต้นทุนสินค้าได้ในระดับหนึ่ง
รวมทั้งทำให้บริษัทสามารถประเมินสถานการณ์
และเตรียมการรับมือกับปัญหาที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ นอกจากนี้
บริษัทยังมีนโยบายที่จะรักษาความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่ดีกับผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบของบริษัท

2.  ความเสี่ยงจากกรณีพิพาทแรงงาน

บริษัทถูกกลุ่มลูกจ้างเดิมฟ้องเรียกค่าชดเชยจากการให้ออกจากงานต่อศาลแรงงานเป็นจำนวน 91.7
ล้านบาท ศาลแรงงานได้พิพากษาให้บริษัทจ่ายชดเชยแก่กลุ่มลูกจ้างเดิมเป็นจำนวน 10.3 ล้านบาท
พร้อมดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้อง บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาซึ่งคดียังไม่ถึงที่สุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2547 บริษัทตั้งค่าเผื่อผลเสียหายเป็นจำนวน 13 ล้านบาท
ซึ่งฝ่ายบริหารเชื่อว่าเพียงพอสำหรับผลเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากคดีนี้

4.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

ฝ้ายถือเป็นวัตถุดิบหลักที่บริษัทต้องนำเข้าฝ้ายจากต่างประเทศ
เนื่องจากข้อจำกัดด้านปริมาณฝ้ายที่ผลิตในประเทศไม่เพียงพอต่อความต้องการ ทั้งนี้
บริษัทมีการนำเข้าวัตถุดิบฝ้ายในรูปของเงินสกุลเหรียญสหรัฐ และปัจจุบันบริษัทมีการทำสัญญา Trust
Receipt กับธนาคารในรูปเงินสกุลเหรียญสหรัฐ นอกจากนี้ บริษัทยังมีการนำเข้าอะไหล่ อุปกรณ์
และเครื่องจักรจากต่างประเทศ
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม
เพื่อเป็นการลดผลกระทบจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
บริษัทมีนโยบายเพิ่มมูลค่าการส่งออกของบริษัทให้ใกล้เคียงกับการนำเข้า นอกจากนี้
บริษัทยังเปิดบัญชีเงินตราต่างประเทศเพื่อใช้ลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว

5.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับความสามารถในการดำเนินงานต่อเนื่องของบริษัท

ผู้ตรวจสอบบัญชีซึ่งทำการตรวจสอบงบการเงินประจำปี 2547
ของบริษัทไม่แสดงความเห็นต่องบการเงินของบริษัท
เนื่องจากความไม่แน่นอนที่เป็นสาระสำคัญซึ่งอาจเป็นเหตุให้เกิดข้อสงสัยอย่างมากเกี่ยวกับความสามารถในการดำเนินงานต่อเนื่องของบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้จัดซื้ออะไหล่อุปกรณ์ที่จำเป็นให้เพียงพอในการผลิต
และได้ซื้อเครื่องกรอด้ายและปั่นด้าย เพื่อเพิ่มผลผลิตให้มากขึ้น และลดต้นทุนการผลิตต่อหน่วยลง
โดยในปี 2547 นี้ บริษัทฯ สามารถลดต้นทุนการผลิตต่อหน่วยลง
มีผลให้ขาดทุนขั้นต้นลดลงเป็นประมาณร้อยละ 19.3 เทียบกับร้อยละ 25.4 ในปีก่อน บริษัทฯ
คาดว่าจะสามารถลดต้นทุนต่อหน่วยลงได้มากขึ้นในปี 2548 ประกอบกับบริษัทฯ
ได้จัดตั้งแผนกการเม้นท์ เพื่อเพิ่มมูลค่าในสินค้าคงเหลือมาผลิตเป็นสินค้าสำเร็จรูปเพื่อจำหน่ายต่อไป
บริษัทฯ คาดว่าจะสามารถทำให้ผลประกอบการของบริษัทฯดีขึ้นได้ในปี 2548 อีกทั้ง
บริษัทอยู่ระว่างการเสนอขายหุ้นสามัญของบริษัทแก่ผู้ลงทุนโดยเฉพาะเจาะจง และ/หรือ
ผู้ลงทุนประเภทสถาบัน ในส่วนที่เหลือจากการเพิ่มทุนครั้งที่แล้ว บริษัทคาดว่า
จะทำให้บริษัทมีสภาพคล่องทางการเงินเพิ่มขึ้น
ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่อาจทำให้ผลการดำเนินงานของบริษัทดีขึ้นในอนาคต

6.  ความเสี่ยงจากการที่หุ้นสามัญของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน

บริษัทได้รับแจ้งจากตลาดหลักทรัพย์ฯ
เรื่องการเข้าเกณฑ์อาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ
โดยตลาดหลักทรัพย์ฯ มีคำสั่งเปลี่ยนหมวดการการซื้อขายหุ้นสามัญของบริษัทจากหมวดสิ่งทอ
เป็นหมวดบริษัทจดทะเบียนที่อยู่ระหว่างแก้ไขดำเนินการ (REHABCO)
ซึ่งเป็นผลจากการที่บริษัทมีผลขาดทุนจากการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้
บริษัทได้จัดทำแผนดำเนินการเพื่อแก้ไขเหตุที่หุ้นสามัญของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
และได้นำส่งแผนดังกล่าวต่อตลาดหลักทรัพย์ฯ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2546

อย่างไรก็ตาม ตามประกาศตลาดหลักทรัพย์ฯ
เรื่องขั้นตอนและแนวทางดำเนินการต่อบริษัทจดทะเบียนที่เข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนและต้องจัดทำแผนฟื้นฟูกิจการ
ฉบับลงวันที่ 28 มีนาคม 2546 กำหนดไว้ว่า ภายในระยะเวลา 3 ปี
นับจากวันที่ใช้แนวทางตามแผนดังกล่าว หากบริษัทยังมีส่วนของผู้ถือหุ้นต่ำกว่าศูนย์
หรือไม่มีกำไรสุทธิจากการดำเนินงานในธุรกิจหลัก
คณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์จะพิจารณาเพิกถอนหุ้นสามัญของบริษัทจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
ซึ่งที่ผ่านมา บริษัทยังมีขาดทุนสุทธิจากการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง ดังนั้น
ผู้ลงทุนจึงมีความเสี่ยงจากการที่หุ้นสามัญของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
ซึ่งอาจทำให้ขาดสภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นสามัญของบริษัท
หรืออาจไม่ได้รับผลตอบแทนตามที่คาดหวังไว้