6.  โครงการดำเนินการในอนาคต

6.1 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ

ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (ทสภ.)
เปิดให้บริการเที่ยวบินเชิงพาณิชย์โดยมีขีดความสามารถรองรับผู้โดยสารได้รวม 45 ล้านคน/ปี
มีทางวิ่ง 2 เส้น รองรับเที่ยวบินได้ 76 เที่ยวบิน/ชั่วโมง มีหลุมจอดอากาศยาน จำนวน 124
หลุมจอด เมื่อ ทสภ.เปิดให้บริการในวันที่ 28 กันยายน 2549 มีปริมาณผู้โดยสารรวม 43
ล้านคน/ปี และปริมาณการจราจรทางอากาศเติบโตอย่างรวดเร็วต่อเนื่อง ในปี 2550 เพิ่มเป็น 46
ล้านคน/ปี โดยมีปัจจัยสำคัญคือ การเปิดให้บริการของสายการบินแบบประหยัด (Low Cost
Carriers : LCCs) ในขณะที่โครงการพัฒนา ทสภ.
ระยะต่อไปดำเนินการล่าช้ากว่าแผนกำหนดไว้ ทำให้ส่งผลกระทบต่อระดับการให้บริการของ ทสภ.
และ ขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ

รัฐบาลจึงมีนโยบายแบ่งปริมาณการจราจรทางอากาศบางส่วนกลับมาให้บริการที่ ทดม.
โดยในระยะแรกให้ สายการบินภายในประเทศที่ไม่มีการเชื่อมต่อเที่ยวบินระหว่างประเทศใช้ ทดม.
ตามความสมัครใจและให้ศึกษาความเหมาะสมในการใช้ประโยชน์ ทดม.
เพื่อให้บริการสายการบินสำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศในระยะต่อไป โดยตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม
2550 ได้มีเที่ยวบินแบบประจำภายในประเทศ จำนวน 3 สายการบิน ย้ายจาก ทสภ.
มาทำการบินที่ ทดม. ซึ่งสามารถบรรเทาความแออัดของปริมาณการจราจรทางอากาศ ณ ทสภ.
เฉพาะเที่ยวบินภายในประเทศบางส่วน
ขณะที่เที่ยวบินระหว่างประเทศแบบประจำทั้งหมดยังคงใช้บริการที่ ทสภ. ทำให้ยังคงคับคั่งเช่นเดิม

ทอท. จึงต้องเร่งดำเนินการพัฒนา ทสภ. ระยะที่ 2 เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของ
ทสภ.ให้สอดคล้องกับการขยายตัวของปริมาณการจราจรทางอากาศที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องให้เพียงพอกับความต้องการและเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพ
เพื่อให้ ประเทศไทยสามารถรักษาความเป็นศูนย์กลางด้านการบินในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

โครงการพัฒนา ทสภ. ระยะที่ 2 อยู่ระหว่างขออนุมัติดำเนินการในปีงบประมาณ พ.ศ.2552–
2557 เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของ ทสภ. ให้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 60 ล้านคน/ปี
(ผู้โดยสารระหว่างประเทศ 52 ล้านคน และผู้โดยสารภายในประเทศ 8 ล้านคน)
รองรับอากาศยานขึ้น-ลง ในชั่วโมงคับคั่งได้ 90-95 เที่ยวบิน/ชั่วโมง
ซึ่งจะเพียงพอในการรองรับผู้โดยสารและปริมาณการจราจรทางอากาศได้ถึงปี พ.ศ.2561
โดยเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2551 คณะรัฐมนตรี (ครม.) ให้
ความเห็นชอบในหลักการแนวทางพัฒนา ทสภ. ระยะที่ 2 ซึ่งมีโครงการสำคัญประกอบด้วย
การก่อสร้างอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1 และทางวิ่งเส้นที่ 3 โดยให้ ทอท.
นำเสนอกระทรวงคมนาคม หน่วยงานที่เกี่ยวข้องและ ครม. พิจารณาให้ความเห็นชอบต่อไป
ทั้งยังเห็นชอบในหลักการให้ ทอท. เปิดบริการ ทดม. ให้กับ LCCs
ในเส้นทางการบินระหว่างประเทศจุดต่อจุด บนหลักการของความสมัครใจ
โดยให้กรมการขนส่งทางอากาศพิจารณาประเด็นข้อผูกพันด้านการบินระหว่างประเทศ
เพื่อให้การดำเนินการเป็นไปอย่างรอบคอบ และให้ ทอท.
ศึกษาแนวทางการพัฒนาและการใช้ประโยชน์ ทดม. ในกิจกรรมที่เกี่ยวเนื่องเพิ่มเติม

โครงการพัฒนา ทสภ. ระยะที่ 2 มีประมาณการวงเงินลงทุน 77,885.777 ล้านบาท
(รวมสำรองราคาและปริมาณงานเปลี่ยนแปลงร้อยละ 10 และภาษีมูลค่าเพิ่มร้อยละ 7)
โครงการพัฒนา ทสภ. ระยะที่ 2 ประกอบด้วย 6 กลุ่มงาน ดังนี้

1. การชดเชยผลกระทบด้านเสียงจากการดำเนินการพัฒนา ทสภ. ระยะที่ 2

2. กลุ่มงาน Airfield Pavement - งานก่อสร้างทางวิ่งเส้นที่ 3

3. กลุ่มงานอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1

3.1 งานออกแบบและก่อสร้างอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1

3.2 งานก่อสร้างลานจอดอากาศยานประชิดอาคารเทียบเครื่องบินรองหลังที่ 1

3.3 งานออกแบบและก่อสร้างส่วนต่อเชื่อมอุโมงค์ด้านทิศใต้

3.4 งานออกแบบและติดตั้งระบบขนส่งผู้โดยสาร (Automated People Mover:APM)

4 กลุ่มงานอาคารผู้โดยสาร

4.1 งานออกแบบและก่อสร้างส่วนขยายอาคารผู้โดยสารด้านทิศตะวันออก

4.2 งานออกแบบและก่อสร้างอาคารสำนักงานสายการบินและที่จอดรถด้านทิศตะวันออก
(อาคารจอดรถ 1)

5. กลุ่มงานระบบสาธารณูปโภค - งานออกแบบและก่อสร้างระบบสาธารณูปโภค

6. งานจ้างที่ปรึกษาบริหารจัดการโครงการ (Project Management Consultant:PMC)

6.2 ท่าอากาศยานภูเก็ต

ท่าอากาศยานภูเก็ต (ทภก.) ได้รับการปรับปรุงตามแผนพัฒนาท่าอากาศยานภูเก็ตในปีงบประมาณ
2547-2549 เพื่อเพิ่มขีดความสามารถให้ ทภก.
เป็นศูนย์กลางการบินในภูมิภาคโดยสามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึงปี พ.ศ.2554
มีปริมาณผู้โดยสารรวม 6.5 ล้านคน/ปี (ผู้โดยสารระหว่างประเทศ 3.5 ล้านคน
ผู้โดยสารภายในประเทศ 3 ล้านคน)
แต่เนื่องจากสภาพปัจจุบันปริมาณการเติบโตของผู้โดยสารและจำนวนเที่ยวบินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ซึ่งคาดว่าจะเต็มขีดความสามารถในปี พ.ศ.2552 ทอท. จึงจัดทำแผนพัฒนา ทภก. ในปีงบประมาณ
2551
ซึ่งอยู่ระหว่างขออนุมัติงบประมาณเพื่อที่จะดำเนินการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานอาคารสาธารณูปโภคตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง
ๆ ในปีงบประมาณ 2552-2555 ให้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ถึงปี พ.ศ. 2560
มีปริมาณผู้โดยสารรวม 12.5 ล้านคน/ปี (ผู้โดยสารระหว่างประเทศ 5 ล้านคน
ผู้โดยสารภายในประเทศ 7.5 ล้านคน) ซึ่งประกอบด้วยโครงการพัฒนา ทภก. 5 กลุ่มงาน ดังนี้

1. กลุ่มงานออกแบบและก่อสร้างเขตปฏิบัติการการบินส่วนขยาย

1.1 งานออกแบบและก่อสร้างทางขับ และ ลานจอดอากาศยาน

  1.2 งานออกแบบและก่อสร้างปรับปรุงขยายระบบเติมน้ำมันอากาศยานทางท่อ

2. กลุ่มงานออกแบบและก่อสร้างอาคารผู้โดยสารและอาคารสนับสนุนอาคารผู้โดยสาร

1.  2.1 งานออกแบบและก่อสร้างอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ

  2.2 งานออกแบบและก่อสร้างอาคารจอดรถยนต์

  2.3 งานออกแบบและก่อสร้างสำนักงาน

  2.4 งานออกแบบและปรับปรุงอาคารผู้โดยสารเดิมเป็นอาคารผู้โดยสารภายในประเทศ

3. กลุ่มงานออกแบบและก่อสร้างอาคารเพื่อทดแทน

2.  3.1 งานออกแบบและก่อสร้างอาคารคลังสินค้า

3.  3.2 งานออกแบบและก่อสร้างอาคารอุปกรณ์ภาคพื้น

4.  3.3 งานออกแบบและก่อสร้างอาคารสถานีดับเพลิง

4. กลุ่มงานออกแบบและก่อสร้างระบบสาธารณูปโภค

5.  4.1 งานออกแบบและก่อสร้างระบบถนนภายในท่าอากาศยาน

6.  4.2 งานออกแบบและก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคท่าอากาศยาน

5. กลุ่มงานศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม

6.3 ท่าอากาศยานดอนเมือง

จากมติคณะรัฐมนตรี (ครม.) เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2550
เห็นชอบให้ใช้ประโยชน์ท่าอากาศยานดอนเมือง (ทดม.)
เป็นท่าอากาศยานนานาชาติอีกแห่งควบคู่กับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ (ทสภ.) และต่อมา เมื่อ 20
กุมภาพันธ์ 2550 ครม. ได้มีมติเพิ่มเติม
คือในระยะแรกให้สายการบินภายในประเทศที่ไม่มีการเชื่อมต่อเที่ยวบินระหว่างประเทศใช้ ทดม.
ตามความสมัครใจ และเมื่อ 25 มีนาคม 2550 ได้มีเที่ยวบินแบบประจำภายในประเทศ จำนวน 3
สายการบินย้ายจาก ทสภ. มาทำการบินที่ ทดม. ได้แก่ การบินไทย, นกแอร์ และ วัน ทู โก

ปัจจุบัน ทดม. ได้เปิดใช้อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ อาคาร 1
และอาคารผู้โดยสารภายในประเทศสำหรับให้บริการการบินประเภทต่าง ๆ ดังนี้

  1. การบินประเภททั่วไป (General Aviation)

  2. การบินเพื่อธุรกิจการค้า (Commercial Aviation)

  3. การบินเพื่อการฝึกบิน (Training)

  4. การบินแบบไม่ประจำประเภทเช่าเหมาลำ (Non-scheduled Charter Flight)

5. เที่ยวบินภายในประเทศทั้งแบบประจำและไม่ประจำ (Domestic Scheduled and
Non-scheduled Flight)
สำหรับแนวนโยบายการใช้พื้นที่ ทดม. โดยรวมให้เต็มประสิทธิภาพในอนาคตนั้น ทดม.
ได้เสนอโครงการที่เกี่ยวเนื่องกับอุตสาหกรรมการบิน
ซึ่งปัจจุบันอยู่ระหว่างการพิจารณาโครงการดังกล่าวได้แก่

1. โครงการศูนย์ฝึกบินจำลอง (Simulator Training Center)
ใช้กลุ่มอาคารด้านทิศเหนือของ ทดม. ซึ่งมีพื้นที่รวม 2,258 ตร.ม.

2. โครงการอาคารผู้โดยสารสำหรับอากาศยานส่วนตัว โดยใช้อาคารห้องรับรองพิเศษ
ซึ่งมีห้องรับรองพิเศษ
จำนวน 9 ห้อง และมีพื้นที่รวม 2,888 ตร.ม.

3. โครงการคลังสินค้าเร่งด่วนและไปรษณีย์ทางอากาศ โดยใช้อาคารคลังสินค้าที่ 1
มีพื้นที่เก็บสินค้า 21,104 ตร.ม. รองรับสินค้าได้ 211,040 ตัน/ปี

4. ศูนย์ให้บริการสินค้าประเภทเน่าเสียง่ายและสินค้าตามฤดูกาล (Perishable Center)
และสินค้าควบคุมอุณหภูมิ (Cool Cargo) โดยใช้คลังสินค้าที่ 2 มีพื้นที่เก็บสินค้า 31,475 ตร.ม.
รองรับสินค้าได้ 314,750 ตัน/ปี

5. โครงการศูนย์ซ่อมอากาศยานในรูปแบบเขตปลอดอากร (Customs Free Zone)
โดยใช้คลังสินค้าที่ 3 และ 4 มีพื้นที่รวม 59,790 ตร.ม.