ข้อพิพาททางกฎหมาย

1. บริษัทใช้สิทธิที่ชำระต่อเจ้าพนักงานเจ้าพิทักษ์ทรัพย์แทนบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น
จำกัด จำนวน 44,246,000 บาท ในกรณีเรื่องอาคารโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา เมื่อวันที่ 3
กรกฎาคม 2544
เป็นการใช้สิทธิเพื่อระงับความเสียหายอันอาจเกิดขึ้นต่อภาพลักษณ์ของบริษัทและกิจการโรงแรมที่บริษัทดำเนินอยู่โดยอาศัยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
มาตรา 230 และจึงได้บันทึก บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
เป็นลูกหนี้ในฐานะที่บริษัทได้ชำระหนี้แทน
และได้บันทึกค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ดังกล่าวเป็นจำนวน 41,048,395 บาท
เนื่องจากบริษัทจะได้รับเงินคืนจากเจ้าหนี้เป็นจำนวน 3,197,605 บาท ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับหนี้สูญ
และหนี้สงสัยจะสูญดังกล่าว แสดงรวมอยู่ในค่าใช้จ่ายในการขายและการบริหาร

จึงมีผลให้บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ได้รับการปลดจากการล้มละลายตามผลของกฏหมาย ต่อมาบริษัทได้มีหนังสือทวงถามให้บริษัท เวิลด์
อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด ชำระหนี้ที่บริษัทได้ชำระหนี้แทน แต่บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด
คอร์ปอเรชั่น จำกัด ไม่ได้ชำระหนี้ดังกล่าวแต่ประการใด ดังนั้นในวันที่ 19 ธันวาคม 2544
บริษัทจึงได้ยื่นฟ้องบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ในจำนวนทุนทรัพย์ 45,782,488 บาท
เพื่อเรียกร้องให้ชำระเงินคืนจากกรณีดังกล่าวอันเป็นสิทธิโดยชอบตามกฏหมาย

2. เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2544 บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ได้ยื่นฟ้องบริษัทต่อศาลแพ่ง กรุงเทพใต้ เพื่อเรียกทรัพย์สินคืน (อาคารโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา)
และค่าเสียหายการละเมิดโดยมีทุนทรัพย์ในการฟ้องคดีเป็นจำนวนเงิน 2,760,000,000 บาท
บริษัทได้ยื่นคำให้การแก้ฟ้องแล้วเมื่อวันที่ 16 มกราคม 2545
ฝ่ายบริหารโดยฝ่ายกฏหมายของบริษัทมีความเห็นตามข้อเท็จจริงและข้อกฏหมายว่าบริษัทเป็นผู้ครอบครอง
และเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในอาคารโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา กล่าวคือ
บริษัทได้ครอบครองเพื่อตนและได้กรรมสิทธิ์ในอาคารดังกล่าวมาโดยผลของกฏหมาย

3. บริษัทในฐานะผู้เรียกร้อง ได้ยื่นเสนอข้อเรียกร้องต่อ สำนักงานอนุญาโตตุลาการ สภาหอการค้า
แห่งประเทศไทย กับ บริษัท พรีเมียร์ รีสอร์ท กระบี่ จำกัด เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2542
ในฐานะผู้ถูกเรียกร้องให้ชำระค่าจ้างบริหารและค่าจูงใจตามสัญญา
รวมทั้งค่าเสียหายจากการผิดสัญญา เป็นเงินทั้งสิ้น 77,623,847 บาท
ซึ่งผู้ถูกเรียกร้องได้ยื่นคัดค้านข้อเรียกร้องดังกล่าวโดยปฎิเสธข้อกล่าวหาทั้งหมดและเรียกร้องแย้งกลับเป็นเงิน
42,218,005 บาท ซึ่งในขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาของอนุญาโตตุลาการ
และยังไม่มีคำวิจัยชี้ขาดแต่ประการใด
และผู้บริหารเชื่อว่าไม่มีผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นของคดีต่อการดำเนินงานของบริษัทและบริษัทย่อย

4. บริษัท รอยัลปริ๊นเซส จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน)
ได้ถูกฟ้องเป็นจำเลยที่ 2 ในคดีที่บริษัทเงินทุน ธนชาติ จำกัด (มหาชน)
ฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีหมายเลขดำที่ 13476/42 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม
2542 ในคดีนี้ บริษัท รอยัลปริ๊นเซส จำกัด (มหาชน)
ถูกฟ้องในฐานผู้ค้ำประกันซึ่งโจทก์มีหลักฐานยืนยันการค้ำประกันระหว่างบริษัทและโจทก์อย่างครบถ้วน
ดังนั้นในคดีนี้บริษัทจึงอาจต้องรับผิดในมูลหนี้ที่โจทก์เรียกร้องเมื่อการพิจารณาได้สิ้นสุดลง
และผู้บริหารเชื่อว่ามีผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นของคดีต่อกิจการ
เพราะมีนัยสำคัญต่อผลการดำเนินงานและฐานะการเงิน และการดำเนินงานของบริษัท
เนื่องจากบริษัทต้องรับผิดในมูลหนี้ในฐานผู้ค้ำประกัน มูลค่า 325 ล้านบาท พร้อมหนี้อุปกรณ์
เมื่อเทียบความเสียหายคิดเป็นร้อยละ 12.81 ของรายได้รวมและร้อยละ 7.90 ของทรัพย์สินรวม

5. บริษัท โคราชธานี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัท รอยัลปริ๊นเซส จำกัด (มหาชน)
ได้ถูกฟ้องเป็นจำเลยที่ 1 ในคดีที่ บริษัทเงินทุน ธนชาติ จำกัด (มหาชน)
ฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีหมายเลขดำที่ 13476/42 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม
2542 ทุนทรัพย์จำนวน 461 ล้านบาท ในคดีนี้บริษัทถูกฟ้องในฐานผิดสัญญาเงินกู้
ซึ่งโจทก์มีหลักฐานยืนยันการกู้เงินระหว่างบริษัทและโจทก์อย่างครบถ้วน
ดังนั้นในคดีนี้บริษัทจึงอาจต้องรับผิดในมูลหนี้ที่โจทก์เรียกร้องเมื่อการพิจารณาได้สิ้นสุดลง
และผู้บริหารเชื่อว่ามีผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นของคดีต่อกิจการ
เพราะมีนัยสำคัญต่อผลการดำเนินงานและฐานะการเงิน และการดำเนินงานของบริษัท
เนื่องจากเกิดความไม่แน่นอนในการดำเนินงานอย่างต่อเนื่องของบริษัทโคราชธานี จำกัด เพราะมี
หนี้สินเป็นจำนวนมาก เมื่อเทียบความเสียหายคิดเป็นร้อยละ 11.21 ของทรัพย์สินรวม

นอกจากนี้ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย ได้ยื่นฟ้องและดำเนินคดีต่อลูกหนี้บางรายที่ค้างชำระค่าบริการห้องพักและอาหาร อย่างไรก็ตาม ทุนทรัพย์ที่ฟ้องในแต่ละคดีนั้นเป็นจำนวนที่ไม่สูงนัก