2. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ สถานะการเงิน
และผลประกอบการของบริษัท สามารถจำแนกได้ดังนี้

1. ความเสี่ยงจากการพึ่งพาโรงงานผู้ผลิตวัตถุดิบรายใหญ่

ในปี 2554 บริษัทได้มีการสั่งซื้อ เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC)
จากโรงงานผู้ผลิตรายใหญ่ในประเทศซึ่ง มีเพียง 3 รายคือ บริษัท สหวิริยา สตีล อินดัสตรี จำกัด
(มหาชน) บริษัท จี เจ สตีล จำกัด (มหาชน) และบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน)
คิดเป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้นร้อยละ 53.39 ของการสั่งซื้อทั้งหมด ซึ่งการสั่งซื้อจากบริษัท จี สตีล จำกัด
(มหาชน) เป็น การสั่งซื้อผ่านบริษัทคู่ค้าทางธุรกิจของผู้ผลิต และในปี 2553 คิดเป็นร้อยละ 52.97
ของการสั่งซื้อทั้งหมด นอกจากนี้ ในปี 2554
บริษัทยังมียอดการสั่งซื้อสินค้าโครงสร้างเหล็กรูปพรรณจาก บริษัท เหล็กสยามยามาโตะ จำกัด
ซึ่งเป็นโรงงานผู้ผลิตโครงสร้างเหล็กรูปพรรณรายใหญ่ที่สุดในประเทศ คิดเป็นมูลค่าร้อยละ 8.19
ของการสั่งซื้อทั้งหมด และในปี 2553 คิดเป็น ร้อยละ 7.44 ของการสั่งซื้อทั้งหมด

จากข้อจำกัดของการมีผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนซึ่งมีอยู่เพียง 3 รายในประเทศเท่านั้น
ประกอบกับมาตรการทางภาษีตอบโต้การทุ่มตลาดซึ่งได้รับการต่ออายุออกไปยังคงเป็นอุปสรรคในการนำเข้า
ทำให้สัดส่วนการสั่งซื้อสินค้าประเภทนี้มีการสั่งซื้อจากผู้ผลิตแต่ละรายในสัดส่วนที่สูงเมื่อเปรียบเทียบกับการสั่งซื้อทั้งหมด
ซึ่งจะทำให้มีความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่ดังกล่าว
หากผู้ผลิตไม่สามารถจัดส่งสินค้าได้ตามกำหนด หรือผู้ผลิตต้องหยุดการผลิตไม่ว่าด้วย เหตุใดก็ตาม
บริษัทอาจประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบ และไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้
ทั้งนี้เหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้นในกรณีที่ผู้ผลิตทั้ง 3
รายประสบปัญหาในการส่งมอบสินค้าในเวลาเดียวกัน

บริษัทมีนโยบายในการรักษาระดับปริมาณสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับ 30 วัน ถึง 60 วัน
ประกอบกับวางแผนสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 30 วัน ถึง 60 วัน
โดยร่วมมือกับผู้ผลิตในการแลกเปลี่ยนข้อมูลสินค้าตามความต้องการของลูกค้าและร่วมกันทำการตลาดอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ผู้ผลิตสามารถวางแผนการผลิตได้อย่างคล่องตัว
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายให้ความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ผลิตทุกรายรวมทั้งตัวแทนจำหน่ายอื่นๆ
ของโรงงานผู้ผลิตรวมถึงผู้ผลิตในต่างประเทศ
ซึ่งจะช่วยเป็นแหล่งสำรองและสร้างความมั่นคงทางด้านวัตถุดิบได้ดี

2. ความเสี่ยงเกี่ยวกับผลกระทบจากมาตรการคุ้มครองโรงงานผู้ผลิตในประเทศจากการทุ่ม

ตลาดเหล็ก

จากมาตรการเรียกเก็บอากรตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti dumping)
ซึ่งออกโดยคณะกรรมการพิจารณาการ ทุ่มตลาดและการอุดหนุน กระทรวงพาณิชย์
ที่เรียกเก็บภาษีอากรในอัตราสูงสำหรับการนำเข้าเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน และไม่เป็นม้วน จาก
14 ประเทศ โดยมีระยะเวลา 5 ปี นับตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม 2552 นั้น
ส่งผลให้ต้นทุนการนำเข้าเหล็กดังกล่าวสูงกว่าการซื้อจากผู้ผลิตในประเทศ
เป็นผลให้ผู้บริโภคในประเทศลดการนำเข้าลงและหันมาใช้เหล็กที่ผลิตในประเทศมากขึ้น
ซึ่งอาจก่อให้เกิดภาวะการขาดแคลนวัตถุดิบเหล็กได้
หากโรงงานผู้ผลิตเหล็กในประเทศไม่สามารถผลิตเหล็กได้ตามคุณสมบัติหรือเพียงพอต่อความต้องการ

บริษัทยังคงใช้นโยบายการรักษาระดับปริมาณสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับ 30 วัน ถึง 60 วัน
ประกอบกับการ วางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 30 วัน ถึง 60 วัน
ทำให้สามารถลดผลกระทบจากมาตรการดังกล่าวได้ในระดับหนึ่ง

3. ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC)

ในปี 2554
บริษัทมีรายได้รวมจากการจำหน่ายและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนคิดเป็น ร้อยละ
77.93 ของรายได้จากการขายทั้งหมด ในขณะที่ในปี 2553 คิดเป็นร้อยละ 80.19
ของรายได้จากการขายทั้งหมด บริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้ผลิตภายในประเทศร้อยละ
86.62 ในปี 2554 และร้อยละ 88.75 ในปี 2553 ของ ยอดซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนทั้งหมด
ดังนั้นความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศย่อมส่งผลกระทบต่อต้นทุน
ราคาผลิตภัณฑ์ และการบริหารจัดการสินค้าคงคลังของบริษัท
ที่ผ่านมาการเคลื่อนไหวของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน
ในประเทศจะมีการเปลี่ยนแปลงและแปรผันตามราคาของเหล็กแผ่นรีดร้อนในต่างประเทศ

บริษัทได้พยายามลดผลกระทบจากความผันผวนของราคาโดยใช้นโยบายกำหนดราคาขายให้มุ่งเน้นการรักษาส่วนต่างกำไร
และบริษัทยังได้มีการติดตามราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินสถานการณ์และแนวโน้มของราคาวัตถุดิบ
เพื่อนำมาประกอบการพิจารณาตัดสินใจในการสั่งซื้อและบริหารจัดการปริมาณวัตถุดิบคงคลังซึ่งเป็นต้นทุนหลักของบริษัท
ให้มีความเหมาะสม

4. ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อลูกค้า

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554 บริษัทมีลูกหนี้การค้าสุทธิทั้งหมด เท่ากับ 1,117.75 ล้านบาท
ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 14.55 ของยอดขาย ระยะเวลาการเก็บหนี้เฉลี่ย ในปี 2554 เท่ากับ 50 วัน
และ บริษัทมีลูกหนี้ที่มีอายุน้อยกว่า 3 เดือน เป็นมูลค่า 1,101.15 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 98.51
ของลูกหนี้สุทธิ บริษัทอาจจะมีความเสี่ยงในการเรียกเก็บชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า
ซึ่งถ้าลูกหนี้การค้าของบริษัทมีปัญหาในการดำเนินงานก็อาจจะส่งผลกระทบต่อผลกำไรและฐานะการเงินของบริษัทได้

บริษัทมีการติดตามคุณภาพลูกหนี้อย่างสม่ำเสมอ
และมีนโยบายในการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเมื่อมีลูกหนี้ที่ ไม่มีหลักประกันรายใดค้างชำระเกิน 180
วัน หรือ
บริษัทจะตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเมื่อพบว่าลูกหนี้อาจจะมีปัญหาในการชำระไม่ว่าลูกหนี้รายนั้นจะเกินกำหนดชำระไม่ถึง
180 วัน หรือไม่ก็ตาม นอกจากนี้
บริษัทได้ให้ความสำคัญในการพิจารณาการให้เครดิตทางการค้ากับลูกหนี้อย่างเข้มงวด
โดยจัดให้มีคณะกรรมการสินเชื่อ ประกอบด้วยผู้บริหารจากฝ่ายต่างๆ
ร่วมพิจารณาการให้เครดิตกับลูกหนี้ที่มีความสัมพันธ์ทางการค้าติดต่อกันมาเป็นระยะเวลาพอสมควร
หรือบริษัทจะขอให้มีเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางด้านการเงิน อาทิเช่น
หนังสือสัญญาค้ำประกันจากทางธนาคาร ตั๋วสัญญาใช้เงินที่มีอาวัล หรือ เลตเตอร์ออฟเครดิต เป็นต้น
เพื่อให้สามารถบริหารความเสี่ยงและมั่นใจได้ว่าจะไม่มีผลกระทบต่อเงินทุนหมุนเวียนของบริษัท
นอกจากนี้ บริษัทมีฐานลูกหนี้กระจายตัวและมีจำนวนมากราย
ซึ่งบริษัทไม่ได้ยึดติดกับฐานลูกหนี้การค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

5. ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554
บริษัทมีหนี้สินที่เกิดจากการกู้ยืมทั้งหมดเป็นหนี้สินระยะสั้นจากสถาบันการเงิน จำนวน 1,512.47
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 77.18 ของหนี้สินรวม
การกู้ยืมของบริษัทส่วนใหญ่ประกอบด้วยเงินกู้ระยะสั้น ในรูปแบบตั๋วสัญญาใช้เงิน สัญญาทรัสต์รีซีท
และ เลตเตอร์ออฟเครดิต เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการสั่งซื้อสินค้าจากโรงงานผู้ผลิต
ซึ่งจะมีอายุของการชำระหนี้มากกว่าการรับชำระเงินของลูกหนี้การค้าของบริษัท

การเปลี่ยนแปลงของภาวะอัตราดอกเบี้ยในตลาด
อาจส่งผลต่อค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยและผลการดำเนินงานของบริษัท
อย่างไรก็ดีค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยในปี 2554 คิดเป็นร้อยละ 0.63 ของยอดขาย ในขณะที่ปี 2553
เท่ากับร้อยละ 0.28 ของยอดขาย และความสามารถในการจ่ายดอกเบี้ยของปี 2554 คิดเป็น
4.39 เท่า เมื่อคิดจากกำไรจากการดำเนินงานก่อนดอกเบี้ยจ่ายและภาษี
ในขณะที่อัตราดังกล่าวเท่ากับ 17.59 เท่า ในปี 2553

6. ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

ในปี 2554 และ ปี 2553 บริษัทมีมูลค่าการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศประมาณร้อยละ 4.47 และ
ร้อยละ 9.38 ของมูลค่าที่สั่งซื้อทั้งหมด ตามลำดับ โดยเป็นการสั่งซื้อในเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
จึงทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
ที่ผ่านมาบริษัทได้ลดผลกระทบจากความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยน
โดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward contract) หรือ
แปลงหนี้ค่าสินค้าเป็นหนี้เงินสกุลบาท หรือชำระหนี้ก่อนกำหนด
โดยพิจารณาตามความเหมาะสมของกระแสเงินสดและสถานการณ์ในขณะนั้นๆ

ในอนาคต บริษัทคาดว่าจะยังคงต้องสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศบ้างต่อไป ดังนั้น
บริษัทจะยังคงรักษานโยบายลดผลกระทบจากความเสี่ยงในอัตราแลกเปลี่ยนโดยวิธีดังกล่าวต่อไปตามความเหมาะสมของสภาวการณ์ในขณะนั้น
ๆ

7. ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติ

ภัยธรรมชาติเป็นเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่สามารถคาดการณ์ได้ล่วงหน้า
สถานการณ์มหาอุทกภัยในปี 2554 ที่เกิดขึ้นในพื้นที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยานั้น
ได้ส่งผลกระทบต่อการดำเนินการผลิต และการขนส่งของโรงงานและศูนย์กระจายสินค้าวังน้อย
ทำให้ไม่สามารถดำเนินการได้ตามปกติเป็นระยะเวลา 39 วัน (ตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม 2554 ถึง
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554)
ถึงแม้ว่าสถานการณ์น้ำท่วมดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อโรงงานและศูนย์กระจายสินค้าวังน้อย
แต่บริษัทได้ดำเนินการลดผลกระทบดังกล่าวโดยการใช้โรงงานและศูนย์กระจายสินค้าพระราม 3
เป็นฐานในการให้บริการสินค้าและขนส่ง
รวมถึงดำเนินการจ้างผลิตกับโรงงานพันธมิตรภายนอกเพื่อชดเชยการผลิตของโรงงานและศูนย์กระจายสินค้าวังน้อย

โดยที่ในปี 2554 บริษัทได้ทำประกันภัยคุ้มครองภัยทุกชนิดรวมถึงภัยจากน้ำท่วมที่เกิดขึ้นกับสินค้า
อาคาร และเครื่องจักร ซึ่งสามารถช่วยบรรเทาผลกระทบจากภัยน้ำท่วมได้ แต่ในปี 2555
บริษัทประกันภัยมีแนวโน้มที่จะไม่รับประกันภัยจากอุทกภัยหรือกำหนดความคุ้มครองในระดับต่ำมาก
บริษัทจึงได้กำหนดแผนการป้องกันความเสี่ยงจากเหตุการณ์อุทกภัยโดยเตรียมดำเนินการจัดทำแผงคอนกรีตทั้งแบบถาวรและเคลื่อนย้ายได้โดยรอบโรงงานและรอบอาคารโรงงานพร้อมจัดเตรียมระบบการระบายน้ำแบบรวมศูนย์
เครื่องมือและอุปกรณ์เพื่อป้องกันน้ำเข้าท่วมในโรงงานในอนาคต