4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

4.1 ธุรกิจการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรม

ธุรกิจหลักของบริษัทฯ
เป็นการให้บริการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรมทั้งที่เป็นอันตรายและไม่เป็นอันตราย
ซึ่งรวมถึงการให้บริการจัดเก็บ รวบรวม และขนส่งกากของเสียเพื่อนำไปบำบัดหรือกำจัด บริษัทฯ
มีศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรม 2 แห่ง ได้แก่ 1) ศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมมาบตาพุด
2) ศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมแสมดำ และศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

4.1.1 ลักษณะการให้บริการ

(1) ศูนย์ให้บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมมาบตาพุด (“ศูนย์มาบตาพุด”)

ศูนย์มาบตาพุดตั้งอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง บนที่ดินแปลง R26 และ R 27
มีเนื้อที่ประมาณ 62.5 ไร่ ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานลำดับที่ 101
โรงงานปรับคุณภาพของเสียรวม และส่วนขยายบนที่ดินแปลง S8-S10 มีเนื้อที่ประมาณ 29 ไร่ 1
งาน 82 ตารางวา ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานลำดับที่ 105
ฝังกลบกากของเสียอุตสาหกรรม

ศูนย์มาบตาพุด ได้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีให้ความช่วยเหลือทางด้านเทคนิคและการจัดการจาก
Waste Management Inc.ประเทศสหรัฐอเมริกามีระบบการบำบัดและกำจัดกากของเสีย ดังนี้

1) ระบบฝังกลบ (Secure Landfill) ใช้สำหรับฝังกลบของเสียจากอุตสาหกรรมที่ไม่เป็น

อันตรายและของเสียอันตรายที่ผ่านกระบวนการปรับเสถียรและทำให้เป็นของแข็งแล้ว

2) ระบบปรับเสถียรและการทำให้เป็นของแข็ง (Stabilization and Solidification)
เป็น

ระบบที่ใช้ในการบำบัดและกำจัดกากของเสียที่เป็นอันตราย ด้วยการทำลายความเป็นพิษและ

ทำให้กลายสภาพเป็นของแข็งก่อนที่จะนำไปฝังกลบ

3)  ระบบผสมกากเชื้อเพลิง (Fuel Blending) เป็นระบบที่ใช้ในการผสมและปรับสภาพกาก

ของเสียที่มีค่าความร้อน (Calorific content) ให้กลายเป็นพลังงานทดแทนสำหรับโรงงานที่

ใช้เตาเผาอุณหภูมิสูง (Waste to Energy) หรือวัตถุดิบทดแทนสำหรับโรงงานปูนซีเมนต์

นอกจากนี้ ศูนย์มาบตาพุด ยังเป็นผู้รับผิดชอบโครงการต่างๆ ของบริษัทฯ อาทิ
โครงการรวมใจประสานจัดการน้ำมันหล่อลื่นใช้แล้ว
ซึ่งเป็นโครงการรับซื้อน้ำมันเครื่องใช้แล้วจากศูนย์บริการรถยนต์
เพื่อนำไปกำจัดด้วยวิธีการเผาในเตาเผาความร้อนสูง หรือนำมาผสม
หรือปรับสภาพเป็นพลังงานทดแทนให้แก่โรงงานที่ใช้เตาเผาความร้อนสูง เป็นต้น

ศูนย์มาบตาพุดได้รับสิทธิพิเศษจากการได้รับการส่งเสริมการลงทุนตามพระราชบัญญัติการส่งเสริมการลงทุน
พ.ศ. 2520 โดยสังเขปดังต่อไปนี้

(ก) ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการพิจารณาอนุมัติ

(ข) ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการประกอบกิจการที่ได้รับการ

ส่งเสริม 8 ปี นับแต่วันที่มีรายได้จากการประกอบกิจการ

(ค) ได้รับลดหย่อนภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการลงทุนในอัตราร้อยละ

ห้าสิบ (50) ของอัตราปกติเป็นเวลา 5 ปี

(ง) ได้รับอนุมัติให้หักค่าขนส่ง ค่าไฟฟ้า และค่าประปา 2 เท่าของค่าใช้จ่ายดังกล่าวเป็นเวลา 10

ปี นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการ

(จ) ได้รับอนุมัติให้หักเงินลงทุนในการติดตั้งหรือก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกร้อยละ 25 ของ

เงินลงทุนนอกเหนือไปจากการหักค่าเสื่อมราคาตามปกติ

(2) ศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมแสมดำ และศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
(“ศูนย์แสมดำ”)

ศูนย์แสมดำ ตั้งอยู่ที่เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร โดยบริษัทฯ
ได้เช่าและได้รับสิทธิในการดำเนินงานจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม
ตามสัญญาเช่าและให้ใช้สิทธิศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมแสมดำ
และศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จังหวัดราชบุรี ตั้งแต่เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2539
มีระยะเวลาการเช่า 10 ปี และปัจจุบันได้รับการต่ออายุสัญญาเช่าให้ขยายระยะเวลาออกไปอีก 10
ปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2549 จนถึงวันที่ 30 กันยายน 2559

โดยศูนย์แสมดำได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานลำดับที่ 101 โรงงานปรับคุณภาพของเสียรวม
ลำดับที่ 105 การคัดแยกหรือฝังกลบวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว และ ลำดับที่ 106
การนำของเสียกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่โดยผ่านกรรมวิธีการผลิตทางอุตสาหกรรม

การดำเนินงานของศูนย์แสมดำจะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกรมโรงงานอุตสาหกรรม
โดยมีคณะที่ปรึกษาตรวจสอบผลการดำเนินงาน ซึ่งในปัจจุบันคือศูนย์วิศวกรรมพลังงานและสิ่งแวดล้อม
(บางเขน) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทำหน้าที่ควบคุมคุณภาพ และการจัดการของเสียอุตสาหกรรม
เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
ทั้งนี้คณะที่ปรึกษาตรวจสอบผลการดำเนินงานจะจัดทำรายงานผลการตรวจสอบส่งให้แก่บริษัทฯ
และกรมโรงงานอุตสาหกรรมเป็นประจำทุกเดือน

ศูนย์แสมดำ มีระบบการบำบัดและกำจัดกากของเสีย ดังนี้

1) ระบบบำบัดน้ำเสีย (Wastewater Treatment)โดยใช้วิธีเคมี-ฟิสิกส์และชีวภาพ สามารถ

บำบัดและกำจัดน้ำเสียจากโรงงานฟอกย้อม โรงงานชุบโลหะ และโรงงานอุตสาหกรรมอื่นๆ

โดยน้ำเสียที่ผ่านกระบวนการบำบัดเรียบร้อยแล้วจะได้ค่าตามเกณฑ์มาตรฐานที่กฎหมาย

กำหนด และกากตะกอนที่เกิดจากการบำบัดน้ำเสียจะถูกนำไปฝังกลบที่ศูนย์วิจัยและ

พัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จังหวัดราชบุรี

2) ระบบปรับเสถียรและการทำให้เป็นของแข็ง (Stabilization and Solidification)
เป็น

ระบบที่ใช้ในการทำลายความเป็นพิษของกากของเสียและทำให้กลายสภาพเป็นของแข็งก่อนที่

จะนำไปฝังกลบอย่างปลอดภัย เช่นเดียวกับศูนย์มาบตาพุด โดยของเสียที่ผ่านกระบวนการ

ปรับเสถียรแล้วจะถูกนำไปฝังกลบที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จังหวัด

ราชบุรี

3) ระบบฝังกลบ (Secure Landfill) ใช้ในการฝังกลบของเสียที่ผ่านการปรับเสถียรและกาก

ตะกอนที่เกิดจากระบบบำบัดน้ำเสียจากศูนย์แสมดำ โดยมีหลุมฝังกลบตั้งอยู่ที่ศูนย์วิจัยและ

พัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จังหวัดราชบุรี ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 500 ไร่

4.1.2 การตลาดและภาวการณ์แข่งขันของธุรกิจการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรม

สำหรับธุรกิจการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรม ได้ถูกกำหนดตามประกาศกระทรวง

วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม
เรื่องประเภทและขนาดของโครงการหรือกิจการของส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ หรือเอกชน
ที่ต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม ฉบับที่ 3 (พ.ศ.2539) ลงวันที่ 22
มกราคม 2539
กำหนดให้โรงงานปรับคุณภาพของเสียรวมหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ในขั้นตอนขออนุญาตจัดตั้งโรงงานเพื่อนำเสนอขอความเห็นชอบต่อสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
โดยประเภทโรงงานที่สามารถให้บริการกำจัดของเสียทั้งที่เป็นอันตรายและไม่เป็นอันตรายปัจจุบันมี
3 ประเภท ได้แก่ โรงงานลำดับที่ 101 โรงงานปรับสภาพของเสียรวม โรงงานลำดับที่ 105
โรงงานคัดแยกและ/หรือฝังกลบของเสีย และโรงงานลำดับที่ 106
โรงงานนำของเสียมาใช้ประโยชน์ใหม่ (Recycle)
และทำให้ผู้ประกอบกิจการบำบัดและกำจัดกากอุตสาหกรรมที่ได้รับใบอนุญาตอย่างถูกต้อง
สามารถแยกออกเป็นกลุ่มหลักๆ ได้ดังนี้

กลุ่มกำจัดกากโดยการฝังกลบ โดยนำกากของเสียไปปรับเสถียร
ทำให้เป็นของแข็งและนำไปฝังกลบตามวิธีที่ถูกต้องตามหลักวิชาการที่ได้กำหนดในรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ซึ่งบริษัทที่ได้รับอนุญาตประกอบกิจการในกลุ่มนี้และถือเป็นคู่แข่งโดยตรงของบริษัทฯ ได้แก่
บมจ.โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) ตั้งอยู่ที่อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว
และบมจ.เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน ตั้งอยู่ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี

กลุ่มกำจัดกากโดยการเผาในเตาอุณหภูมิสูง
บริษัทที่ได้รับอนุญาตประกอบกิจการในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มโรงงานปูนซีเมนต์
อย่างไรก็ดีปัจจุบันโรงงานปูนซีเมนต์ถูกกำหนดให้สามารถรับกากไปเผาเพื่อใช้เป็นวัตถุดิบทดแทน
หรือเชื้อเพลิงทดแทนเท่านั้น ทำให้การแข่งขันในกลุ่มดังกล่าวลดน้อยลง
กลุ่มโรงงานปูนซีเมนต์ที่ได้รับอนุญาตเผากากได้และถือเป็นคู่แข่งสำคัญของบริษัทฯ ได้แก่ บริษัท
ปูนซิเมนต์ไทย (แก่งคอย) จำกัด บมจ. ปูนซิเมนต์นครหลวง บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย (ท่าหลวง)
จำกัด บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย (ลำปาง) จำกัด บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย (ทุ่งสง) จำกัด และ
บมจ.ทีพีไอ โพลีน

กลุ่มที่นำของเสียมาใช้ประโยชน์ใหม่
เนื่องจากปัจจุบันมีผู้ประกอบกิจการที่ได้รับใบอนุญาตเพื่อนำของเสียมาใช้ประโยชน์ใหม่เป็นจำนวนมาก
จึงไม่สามารถระบุชื่อของบริษัทได้ (โรงงานลำดับที่ 106
ที่ไม่อยู่ในข่ายต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม)

และเพื่อให้บริษัทฯ สามารถแข่งขันในตลาดการกำจัดกากอุตสาหกรรมได้ บริษัทฯ
จึงมีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงนโยบายในหลายๆ ด้าน เพื่อให้สอดคลองกับสถานการณ์
และให้สามารถแข่งขันกับบริษัทคู่แข่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยนโยบายด้านการตลาดที่สำคัญๆ
มีรายละเอียดดังนี้

(1) นโยบายทางการตลาด

1) การพัฒนาตลาด

บริษัทฯยังคงให้ความสำคัญต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่
โดยเน้นด้านการเสาะแสวงหาเทคโนโลยีใหม่เพื่อนำมาใช้กับธุรกิจ
การให้ความสำคัญต่อหน่วยงานเน้นวิจัยและพัฒนา (R&D)

2) การมุ่งเน้นตลาด

บริษัทฯยังคงไว้ซึ่งหลักวิธีการที่ถูกต้องของการให้บริการ จะยังคงรักษาคุณภาพและภาพลักษณ์ที่ดี
สร้างความเชื่อมั่นให้ลูกค้า และดำรงรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าปัจจุบัน
ในขณะเดียวกันบริษัทฯยังต้องสร้างฐานลูกค้าใหม่เพิ่มขึ้น
ซึ่งบริษัทฯเชื่อมั่นว่าด้วยมาตรฐานและคุณภาพของการให้บริการที่บริษัทฯได้รับการยกย่องในวงการ
จะเป็นสิ่งกระตุ้นให้เกิดลูกค้ารายใหม่ ที่ต้องการปฎิบัติตามกฎระเบียบและรักษ์สิ่งแวดล้อม

3) รักษามาตรฐาน

บริษัทฯให้ความสำคัญต่อการรักษามาตรฐานการบำบัดและกำจัดอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการอย่างเคร่งครัด
ภายใต้ระบบคุณภาพมาตรฐานสากล ISO 9001, ISO 14001 และ มอก.& OHSAS 18001
ที่จะใช้สร้างความพึงพอใจสูงสุดแก่ลูกค้า

(2) ภาวการณ์แข่งขัน

แม้เศรษฐกิจไทยในปี 2551 มีการชะลอตัวลงในช่วงไตรมาสสุดท้าย
แต่เมื่อพิจารณาดัชนีผลผลิตภาคอุตสาหกรรม ของธนาคารแห่งประเทศไทย ปี 2551
พบว่ามีการขยายตัวเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 5.3 เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2550
ซึ่งการขยายตัวของอุตสาหกรรมการผลิตที่เพิ่มขึ้นนี้
ส่งผลให้ปริมาณกากของเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมมีปริมาณเพิ่มมากขึ้น
สอดคล้องกับสถิติปริมาณของเสียอันตรายและไม่อันตรายของกรมโรงงานอุตสาหกรรม ที่พบว่าในปี
2551 มีโรงงานอุตสาหกรรมแจ้งขออนุญาตขนย้ายกากของเสียอันตรายเพื่อนำไปกำจัด 2.4 ล้านตัน
เพิ่มขึ้นจากปีก่อนร้อยละ 26.3
ในขณะที่มีโรงงานอุตสาหกรรมแจ้งขออนุญาตขนย้ายของเสียไม่อันตรายเพื่อนำไปกำจัด 14.6
ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปีก่อน ร้อยละ 15.0

หน่วย: ล้านตัน

  --------------------------------- ------------- ------------ ------------
  ประเภท                            ปี 2551        ปี 2550       ปี 2549

  ของเสียอันตรายจากอุตสาหกรรม          2.4           1.9          1.8

  ของเสียไม่อันตรายจากอุตสาหกรรม        14.6          12.7         10.4

  รวม                               17.0          14.6         12.2
  --------------------------------- ------------- ------------ ------------

ที่มา: กรมโรงงานอุตสาหกรรม

สำหรับในปี 2551
บริษัทฯได้ให้บริการกำจัดกากของเสียอันตรายและไม่อันตรายจากโรงงานทั่วประเทศรวมทั้งสิ้น
104,749 ตัน แยกเป็นของเสียอันตราย 100,321 ตัน คิดเป็นร้อยละ 4.2
เมื่อเปรียบเทียบกับปริมาณของเสียอันตรายในปี 2551 ที่กรมโรงงานอุตสาหกรรมได้ทำสำรวจไว้
ทั้งนี้กากของเสียที่บริษัทฯ รับมากำจัดสามารถแยกเป็นรายกลุ่มอุตสาหกรรมได้ดังนี้

  --- ------------------------------------------- ------------------------
      กลุ่มอุตสาหกรรม                                ร้อยละ

      อุตสาหกรรมอิเล็คโทรนิค                          16.0

      อุตสาหกรรมชุบโลหะ                             15.4

      อุตสาหกรรมรถยนต์                              7.7

      อุตสาหกรรมเคมี                                6.4

      อุตสาหกรรมเหล็ก                               6.4

      อุตสาหกรรมรับเหมาและให้บริการ                   3.6

      อุตสาหกรรมแก้ว (เลนส์)                         3.4

      อุตสาหกรรมปิโตรเคมี                            2.8

      อุตสาหกรรมประกอบชิ้นส่วน                        2.7

      อุตสาหกรรมสิ่งทอ                               2.5

      อื่นๆ                                         33.0

      รวม                                         100.0
  --- ------------------------------------------- ------------------------

แนวโน้มธุรกิจปี 2552 คาดว่าเศรษฐกิจในภูมิภาคต่างๆ ทั่วโลก ที่มีแนวโน้มเข้าสู่ภาวะถดถอย

อาจส่งผลให้การขยายตัวของอุตสาหกรรมการผลิตในประเทศลดลง
และมีผลให้ปริมาณกากของเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมมีปริมาณลดลงได้
แต่ถึงอย่างไรก็ยังมีปัจจัยที่มีส่วนสนับสนุนให้กากของเสียเข้าสู่กระบวนการกำจัดอย่างถูกต้องเพิ่มมากขึ้น
จากการที่ภาครัฐได้มุ่งเน้นให้ความสำคัญกับการกำกับดูแลโรงงานมิให้มีการประกอบกิจการที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
และประชาชน โดยออกประกาศฉบับใหม่ เรื่องการกำจัดสิ่งปฎิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ. 2548
มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 26 เมษายน 2549 เป็นต้นมา
มีบทลงโทษผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับการนำกากอุตสาหกรรมไปกำจัดโดยไม่ถูกต้องตามข้อกำหนดในอัตราสูงสุดถึงสองแสนบาท
น่าจะยังคงส่งผลให้ผู้ประกอบการโรงงานมีความตื่นตัวในเรื่องการกำจัดของเสีย
ประกอบกับการที่ภาครัฐกำลังพิจารณาจัดทำราคากลางของการบำบัดและกำจัดกากของเสีย
เพื่อสร้างมาตรฐานของผู้ให้บริการกำจัดกากของเสียให้อยู่ในระดับเดียวกัน จะเป็นโอกาสที่บริษัทฯ
ซึ่งให้บริการด้วยคุณภาพตามมาตรฐานสากล จะสามารถขยายฐานการตลาด
และดึงดูดลูกค้าให้เข้ามาใช้บริการได้เพิ่มมากขึ้น

4.1.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

(1) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์

1) การผลิต/กำลังการผลิตรวม

ในปี 2551 ศูนย์ให้บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมของบริษัททั้ง 2 แห่ง คือ
ศูนย์มาบตาพุดและศูนย์แสมดำ มีกำลังการผลิตและปริมาณการผลิตดังนี้

+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| วิธีการจัดการของเสีย      | ศูนย์แส     |          | ศูน       |           |
|                       | มดำ/ราชบุรี |          | ย์มาบตาพุด |           |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
|                       | ก         | ปริม      | กำ       | ปร        |
|                       | ำลังการผลิต | าณการผลิต | ลังการผลิต | ิมาณการผลิต |
|                       |           |          |          |           |
|                       | (ตัน/ปี)    | (ตัน/ปี)   | (ตัน/ปี)   | (ตัน/ปี)    |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 1. การฝังกลบโดยตรง     | 45,000    | 1,881    | 79,200   | 2,547     |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 2.                    |           | 11,993   | 52,800   | 17,448    |
| ก                     |           |          |          |           |
| ารปรับเสถียรและการฝังกลบ |           |          |          |           |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 3.                    | -         | -        | 47,520   | 36,385    |
| การผสม                |           |          |          |           |
| กากเชื้อเพลิงและการเผาใน |           |          |          |           |
|                       |           |          |          |           |
| เตาอุณหภูมิสูง            |           |          |          |           |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 4. การบำบัดน้ำเสียชุบโลหะ | 63,000    | 29,195   | -        | -         |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 5. การบำบัดน้ำเสียฟอกย้อม | 60,000    | 5,300    | -        | -         |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+

หมายเหตุ กำลังการผลิตคิดวันทำงานเท่ากับ 300 วันต่อปีทำงานวันละ 8 ชั่วโมง

2) วัตถุดิบ

วัตถุดิบที่ใช้ในการบำบัดกากของเสียจะมีความหลากหลายขึ้นอยู่กับประเภทของกากของเสียที่ต้องทำการบำบัด
โดยการบำบัดแต่ละครั้งจะต้องมีการตรวจสอบและกำหนดสูตรในการบำบัดจากฝ่ายปฏิบัติการห้องทดลองก่อน
วัตถุดิบที่ใช้ในการบำบัดกากของเสียแต่ละประเภทสรุปได้ดังนี้

(ก) การบำบัดน้ำเสียชุบโลหะ วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการบำบัดกากของเสียกลุ่มนี้ คือ ปูน

ขาว โดยมีการเติมสารเคมีอื่นๆ เพิ่มเติมตามชนิดของสารปนเปื้อนที่มีอยู่ในน้ำเสีย

สารเคมีเหล่านี้ได้แก่ กรดซัลฟูริก (H₂SO₄) โซเดียมไฮโปคลอไรด์ (NaOCl) เฟอร์

รัสซัลเฟต (Fe₂SO₄) และในบางกรณีจะมีการใช้โซเดียมซัลไฟด์ (Na₂S)

(ข) การบำบัดน้ำเสียฟอกย้อม วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการบำบัด คือ สารส้มร่วมกับปูนขาว

โดยบางกรณีจะมีการใช้เฟอร์ริดคลอไรด์ (FeCl₃) และสารช่วยเร่งการตกตะกอนร่วม

ในการบำบัด

(ค) การปรับเสถียรและทำให้เป็นก้อนแข็ง จะใช้ปอร์ตแลนด์ซีเมนต์เป็นวัตถุดิบหลักโดย

มีการเติมสารเคมีอื่นๆ ตามลักษณะของของเสียโดยสารเคมีรองที่ใช้ได้แก่ ปูนขาว

โซเดียมซัลไฟด์ (Na₂S) โซเดียมไฮโปคลอไรด์ (NaOCL) เฟอร์รัสซัลเฟต (Fe₂SO₄)

ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ (H₂O₂)

(2) ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ภายใต้พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535
ซึ่งกำหนดให้ผู้ประกอบการกำจัดกากอุตสาหกรรมต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมเสนอต่อสำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อมนั้น
บริษัทฯ ได้ว่าจ้างให้บริษัทที่เป็นหน่วยงานกลาง (Third Party)
เป็นผู้ดำเนินการติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมเป็นประจำทุกปี
จากรายงานผลการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมประจำปี 2551
ตามรายงานผลการปฏิบัติตามมาตรการลดผลกระทบสิ่งแวดล้อมและมาตรการการติดตามตรวจสอบผลการตรวจวัดคุณภาพอากาศและเสียง
ผลการตรวจวัดคุณภาพน้ำชะล้างและคุณภาพน้ำผิวดิน
ปรากฏว่าผลการตรวจติดตามคุณภาพสิ่งแวดล้อมอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานทั้งศูนย์มาบตาพุดและศูนย์แสมดำ

นอกจากนี้บริษัทฯ ยังได้ให้ความสำคัญต่อการดำเนินการในทุกขั้นตอน และเพื่อให้การปฏิบัติ

งานของบริษัทฯ ไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนและสิ่งแวดล้อม
การปฎิบัติงานเป็นไปภายใต้ระบบมาตรฐานการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม
มาตรฐานการจัดการด้านความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อม
และมาตรฐานด้านระบบการบริหารคุณภาพ ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้ ปี 2545
จนถึงปัจจุบันศูนย์มาบตาพุดและศูนย์แสมดำได้รับการรับรองมาตรฐานการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม
ISO14001 จากสถาบัน TUV NORD ปี 2546
จนถึงปัจจุบันศูนย์มาบตาพุดและศูนย์แสมดำได้รับการรับรองมาตรฐานการจัดการด้านความปลอดภัย
อาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อม มอก.& OHSAS 18001 จากสถาบันรับรองมาตรฐานไอเอสโอ
(สรอ.) และปี 2547 จนถึงปัจจุบัน
ศูนย์แสมดำได้รับการรับรองมาตรฐานการจัดการด้านระบบการบริหาร คุณภาพ ISO 9001
จากสถาบัน TUV NORD

4.2 ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เป็นเพียงธุรกิจเสริมของบริษัทฯ เพื่อขยายฐานรายได้
เพิ่มเสถียรภาพให้แก่องค์กร และการดำเนินงานเป็นเพียงระยะเวลาเริ่มต้นดังที่กล่าวแล้วในข้างต้น
ประกอบด้วยโครงการที่พักอาศัยประเภททาวน์เฮ้าส์ อาคารพาณิชย์ และอาคารชุดพักอาศัย
โดยเน้นการพัฒนาโครงการในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลเป็นหลัก

4.2.1 ลักษณะโครงการ

(1) ทาวน์เฮ้าส์ มุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่มีรายได้ระดับปานกลาง
เป็นผู้ที่ต้องการที่อยู่อาศัยบนพื้นที่ใช้สอยพอเพียง และตั้งอยู่ในเขตชานเมือง
สำหรับโครงการที่บริษัทฯ ดำเนินการแล้ว ได้แก่ โครงการบ้านนวรัตน์ (รัตนาธิเบศร์-บางบัวทอง)
จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 97 ตารางวา จำนวน 100 ยูนิต
ก่อสร้างแล้วเสร็จทั้งโครงการ และลูกค้าได้ทำการจองซื้อแล้วกว่าร้อยละ 50 ของยูนิตทั้งหมด

(2) อาคารพาณิชย์ มุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่มีรายได้ระดับปานกลาง
ผู้ที่ต้องการที่อยู่อาศัยบนทำเลค้าขายในเขตชานเมือง สำหรับโครงการที่บริษัทฯ ดำเนินการแล้ว
ได้แก่ โครงการเอเซียคอมเมอร์เชียล 1 ตั้งอยู่ในเขตบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่ 799
ตารางวา จำนวน 39 ยูนิต ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จทั้งโครงการ
และลูกค้าได้ทำการจองซื้อแล้วกว่าร้อยละ 59 ของยูนิตทั้งหมด โครงการเอเซียคอมเมอร์เชียล 2
(ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นบางบัวทองโฮมออฟฟิศ) ตั้งอยู่ในเขตบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่
688 ตารางวา จำนวน 25 ยูนิต ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จทั้งโครงการ
และลูกค้าได้ทำการจองซื้อแล้วกว่าร้อยละ 32 ของยูนิตทั้งหมด

(3) อาคารชุดพักอาศัย (คอนโดมิเนียม) มุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่มีรายได้ระดับกลางถึงสูง
ที่ต้องการที่พักอาศัยแบบทันสมัย เนื้อที่จำกัดแต่สามารถตอบสนองการใช้สอยได้อย่างคุ้มค่า
เดินทางไปมาได้อย่างสะดวก สำหรับโครงการอาคารชุดของบริษัทฯ
ที่อยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้าง ได้แก่โครงการเดอะเพลนารี่ (The Plenary)
ตั้งอยู่ในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร บนเนื้อที่ 627 ตารางวา จำนวน 163 ยูนิต
ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จกว่าร้อยละ 80 และคาดว่าจะเปิดให้ลูกค้าที่สนใจทำการจองซื้อภายในต้นปี
2552 นี้

4.2.2 การตลาดและภาวะการแข่งขันของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

(1) นโยบายทางการตลาด

1) สร้างภาพลักษณ์ในการให้บริการโดยเน้นการให้ความสำคัญด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อความ

สอดคล้องกับธุรกิจหลักของบริษัทฯ ซึ่งเป็นผู้นำและให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก

2) เลือกทำเลที่ตั้งโครงการไม่ไกลจากย่านธุรกิจการค้า ทำให้มีการเดินทางไปมาได้อย่าง

สะดวก บนราคาที่เหมาะสมและเป็นธรรม

3) เน้นการดำเนินงานที่ได้มาตรฐาน วัสดุมีคุณภาพ และมีการตรวจสอบความเรียบร้อยในทุก

ขั้นตอนก่อนการส่งมอบให้กับลูกค้า

4) ใช้รายการส่งเสริมการขาย และสื่อประชาสัมพันธ์ เพื่อกระตุ้นยอดขาย

(2) ภาวะการแข่งขัน

ตลาดที่อยู่อาศัยโดยรวมในปี 2551
หากพิจารณาจากตัวเลขของที่อยู่อาศัยสร้างเสร็จจดทะเบียนของธนาคารอาคารสงเคราะห์
ช่วงเดือนมกราคมถึงกันยายน
จะพบว่ามีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเปรียบเทียบในช่วงเดียวกันของปี 2550
โดยที่อยู่อาศัยจดทะเบียนในปี 2551 มีจำนวนทั้งหมด 56,690 หน่วย เพิ่มขึ้นจากปี 2550 ร้อยละ
4.8 โดยแบ่งเป็นที่อยู่อาศัยประเภทสร้างเอง 17,925 หน่วย และที่อยู่อาศัยประเภทจัดสรร
38,765 หน่วย ดังราย

ละเอียดตารางข้อมูลเปรียบเทียบที่อยู่อาศัยจดทะเบียนจำแนกตามประเภทดำเนินการ ระหว่างปี
2549-2551 ดังนี้

+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| จำแนกประเภท    | ปี 2551         | ปี 2550         | ปี 2549          |
|                |                |                |                 |
|                | (              | (              | (มกราคม-กันยายน) |
|                | มกราคม-กันยายน) | มกราคม-กันยายน) |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| สร้างเอง        | 17,925         | 19,333         | 22,424          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| จัดสรร          | 38,765         | 34,745         | 38,310          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| รวมทั้งหมด       | 56,690         | 54,078         | 60,734          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| เปลี่ยนแปลง      | 4.8%           | (10.9%)        | 13.6%           |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+

ที่มา: ธนาคารอาคารสงเคราะห์

โดยหากพิจารณาเฉพาะที่อยู่อาศัยซึ่งจำแนกตามประเภทที่อยู่ในปี 2551
จะมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญดังนี้ ประเภทบ้านเดี่ยว มีจำนวนรวมทั้งสิ้น 26,113 หน่วย
ลดลงร้อยละ 9.7 เมื่อเทียบกับปี 2550 ประเภทบ้านแฝดมีจำนวนรวมทั้งสิ้น 938 หน่วย
เพิ่มขึ้นร้อยละ 4.3 เมื่อเทียบกับปี 2550 ประเภททาวน์เฮ้าส์และอาคารพาณิชย์มีจำนวนรวมทั้งสิ้น
9,980 หน่วย ลดลงร้อยละ 10.2 เมื่อเทียบกับปี 2550 ประเภทคอนโดมิเนียมมีจำนวนรวมทั้งสิ้น
19,659 หน่วย เพิ่มขึ้นร้อยละ 49.5 เมื่อเทียบกับปี 2550
ดังรายละเอียดตารางข้อมูลเปรียบเทียบที่อยู่อาศัยจดทะเบียนจำแนกตามประเภทที่อยู่อาศัย
ระหว่างเดือนมกราคม-กันยายน 2549-2551 ดังนี้

+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| จำแนกประเภท    | ปี 2551         | ปี 2550         | ปี 2549          |
|                |                |                |                 |
|                | (              | (              | (มกราคม-กันยายน) |
|                | มกราคม-กันยายน) | มกราคม-กันยายน) |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| บ้านเดี่ยว        | 26,113         | 28,921         | 33,463          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| บ้านแฝด         | 938            | 899            | 695             |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| ทาวน์เ          | 9,980          | 11,112         | 13,333          |
| ฮ้าส์/อาคารพาณิชย์ |                |                |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| คอนโดมิเนียม     | 19,659         | 13,146         | 13,243          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| รวมทั้งหมด       | 54,078         | 54,078         | 60,734          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+

ที่มา: ธนาคารอาคารสงเคราะห์

สำหรับแนวโน้มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในปี 2552 มีปัจจัยบวกหลายประการ อาทิเช่น
อัตราดอกเบี้ยที่ปรับลดลงและมีแนวโน้มจะลดลงอย่างต่อเนื่อง เพิ่มความสามารถในการซื้อที่อยู่อาศัย
ราคาน้ำมันลดลงส่งผลให้ต้นทุนการก่อสร้างลดลง มาตรการกระตุ้นธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของภาครัฐ
ให้ผู้ที่ซื้อที่อยู่อาศัยในปี 2552 ได้รับประโยชน์จากมาตรการลดหย่อนภาษี
และการขยายระยะเวลามาตรการลดค่าธรรมเนียมและค่าจดจำนอง
ล้วนแต่จะส่งผลดีต่อตลาดอสังหาริมทรัพย์ปี 2552
เพราะจะช่วยให้กลุ่มผู้บริโภคที่มีความพร้อมด้านการเงิน และเป็นกลุ่มที่จำเป็นต้องซื้อที่อยู่อาศัย
หรือเป็นกลุ่มที่ไม่ได้รับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจ ตัดสินใจในการซื้อเร็วขึ้น
แต่อย่างไรก็ดีแม้จะมีปัจจัยบวกเข้ามาช่วยสนับสนุน แต่ก็มีการประเมินว่าความต้องการที่อยู่อาศัยในปี
2552 อาจยังคงไม่ปรับตัวดีขึ้นอย่างรวดเร็วนัก เนื่องจากแนวโน้มเศรษฐกิจในภูมิภาคต่างๆ ทั่วโลก
กำลังประสบปัญหาอย่างหนัก และกำลังเข้าสู่ภาวะถดถอย ดังนั้น บริษัทฯ
เองก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด เพื่อปรับทิศทางการลงทุน
และการพัฒนาที่อยู่อาศัยในระดับราคาที่เหมาะสมให้สอดคล้องกับกำลังซื้อที่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยต่างๆ
เหล่านี้

4.2.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

(1) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์

1) การผลิต/นโยบายการผลิต

บริษัทฯ มีนโยบายพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์เพื่อรองรับความต้องการของผู้บริโภค

มีราคาขายที่เหมาะสมและเป็นธรรม
มีการควบคุมคุณภาพของผู้รับเหมาให้มีการก่อสร้างที่มีคุณภาพได้มาตรฐานตามที่กำหนด
มีฝ่ายจัดการคอยควบคุมดูแล ประสานงาน และรับผิดชอบตรวจตรางานของผู้รับเหมาอย่างสม่ำเสมอ

2) วัตถุดิบ

ในการจัดหาที่ดิน หรือจัดซื้อโครงการมาพัฒนาต่อนั้น บริษัทฯ จะคัดเลือกจากสภาพแวดล้อม
ให้มีการเดินทางไปมาได้อย่างสะดวก อยู่ใกล้กับสถานที่สำคัญ เช่น โรงพยาบาล สถานที่ราชการ
ธนาคาร และตลาดการค้า เป็นต้น โดยมีบางโครงการ ได้แก่โครงการเดอะเพลนารี่
ซึ่งตั้งอยู่ในเขตคลองสาน มีทำเลใกล้กับรถไฟฟ้าส่วนขยาย
ซึ่งจะมีความสะดวกเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ทำงานอยู่ในเขตเมือง

(2) ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ในการก่อสร้างที่อยู่อาศัยและการก่อสร้างสาธารณูปโภคต่างๆ
ของโครงการอาจมีผลกระทบต่อสภาพสิ่งแวดล้อม ที่สำคัญ ได้แก่
ระบบระบายน้ำของโครงการที่ระบายน้ำเสียจากครัวเรือน เข้าสู่แหล่งน้ำสาธารณะ ฝุ่นละออง
หรือแม้แต่เสียงดังที่ก่อให้เกิดความรำคาญสาเหตุจากการก่อสร้าง
ซึ่งหากดูแลไม่ดีพอก็อาจมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชนได้ บริษัทฯ
จึงให้ความสำคัญกับปัญหาต่างๆ
ที่อาจจะเกิดขึ้นเหล่านี้โดยเข้าทำการตรวจสอบพื้นที่โครงการในระยะก่อสร้างอย่างสม่ำเสมอ
มีการจัดทำระบบรองรับน้ำเสียที่ถูกต้องมีสภาพพร้อมใช้งาน ดังนั้นบริษัทฯ
จึงไม่มีปัญหาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมจากการก่อสร้างแต่อย่างใด