1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงโดยทั่วไปในอุตสาหกรรม

(1) ความเสี่ยงจากความไม่ชัดเจนของนโยบายของคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
(“กทช.”) ที่จะจัดตั้งขึ้นในอนาคต

หลังจากรัฐสภาได้ออกพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับกิจการวิทยุกระจายเสียงวิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2543
ซึ่งกำหนดให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.)
เพื่อทำหน้าที่รับโอนอำนาจจากการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.)
ในการกำกับดูแลธุรกิจโทรคมนาคมต่างๆ ที่มีอยู่
ซึ่งรวมถึงอำนาจในการให้สัมปทานและกำกับดูแลธุรกิจอินเทอร์เน็ตนั้น อย่างไรก็ตาม
การดำเนินการแต่งตั้ง กทช. ยังไม่แล้วเสร็จ
ทำให้ไม่สามารถกำหนดทิศทางการกำหนดเงื่อนไขการประกอบธุรกิจอินเทอร์เน็ต
ทั้งในด้านการออกใบอนุญาต การกำกับดูแลด้านราคา และคุณภาพการให้บริการ เนื่องจาก
พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจโทรคมนาคมได้กำหนดเพียงหลักการคร่าวๆ ว่า กทช.
จะเป็นผู้กำหนดแนวทางต่างๆ ดังกล่าว ทั้งนี้ ความไม่ชัดเจนในการกำหนดกติกา
จะทำให้กิจการการให้บริการอินเทอร์เน็ตเสียโอกาสในการปรับตัวเพื่อเตรียมรับการแข่งขันเสรีเต็มรูปแบบในปี
2549

(2) ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีโทรคมนาคม

นโยบายของรัฐบาลที่จะเปิดเสรีธุรกิจโทรคมนาคมในปี 2549
ส่งผลให้มีแนวโน้มของการควบกิจการระหว่างผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตมากขึ้น
เนื่องจากการแข่งขันที่เพิ่มขึ้นทั้งจากผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตภายในประเทศและต่างประเทศ
ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อการเติบโตของรายได้ในส่วนของการให้บริการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต
อย่างไรก็ดี บริษัทได้เริ่มให้บริการโครงสร้างพื้นฐานทางด้านพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (e-Commerce)
เพื่อช่วยลดภาระต้นทุนและเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานสำหรับธุรกิจไทย
โดยรายได้จากบริการเหล่านี้จะมีอัตราส่วนสูงขึ้นเรื่อยๆ นอกจากนี้
บริษัทได้ให้ความสำคัญกับการพัฒนาความสัมพันธ์กับพันธมิตรทางธุรกิจ
และทำธุรกิจที่ใช้โครงสร้างอินเทอร์เน็ตเป็นสื่อกลางในการให้บริการ
เพื่อให้สามารถใช้อินเทอร์เน็ตเป็นสื่อกลางการให้บริการต่างๆ
อันเป็นการเพิ่มมูลค่าให้กับบริการของบริษัท

บริษัทได้ดำเนินการลดความเสี่ยงจากการเปิดเสรีโทรคมนาคมอย่างต่อเนื่องโดยพยายามขยายธุรกิจ
Non-access เพื่อให้เป็นรายได้อีกแหล่งหนึ่งของบริษัท ซึ่งกิจการ Non-access
ไม่ต้องอาศัยใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมและสามารถดำเนินการได้โดยไม่ต้องรอความชัดเจนของการจัดตั้งกทช.
และการเปิดเสรีโทรคมนาคม

(3) ความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีความขัดแย้งผลประโยชน์เนื่องจากมีการดำเนินธุรกิจที่
แข่งขันกัน และเป็นผู้มีอำนาจควบคุมทางธุรกิจ (Regulator)

บริษัทมี การสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) และ บริษัท ทศท คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
(ทศท) เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท ซึ่งต่างถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 16
ของทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้วของบริษัท และมีกรรมการซึ่งเป็นตัวแทนจากผู้ถือหุ้นดังกล่าว
เป็นกรรมการที่มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัท โดยในขณะนี้ทั้ง กสท. และ ทศท
ได้ให้บริการอินเทอร์เน็ตแก่บุคคลทั่วไปเช่นกัน กล่าวคือ กสท.
ได้เปิดให้บริการอินเทอร์เน็ตทั้งผ่านวงจรเช่า (Leased line) และสายโทรศัพท์ และ ทศท
ได้ให้บริการฟรีอินเทอร์เน็ตกับ ผู้ที่ใช้โทรศัพท์พื้นฐานของ ทศท
และให้บริการอินเทอร์เน็ตสาธารณะโดยสามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้โดยไม่ต้องเสียค่าโทรศัพท์ทางไกล
อย่างไรก็ตาม ณ ปัจจุบัน กสท. ไม่มีนโยบายที่จะดำเนินธุรกิจแข่งขันกับผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต
(ISP) อย่างเต็มรูปแบบ เนื่องจาก กสท. ยังคงเป็นผู้ถือหุ้นของ ISP ทุกรายอยู่
แม้ว่าจะมีการประชุมหารือเกี่ยวกับการอนุญาตให้ ISP ซื้อหุ้นคืนจาก กสท. ได้
แต่ก็ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจน ในอนาคต หาก กสท. ขายหุ้นที่ถืออยู่ใน ISP แล้วเสร็จ
ก็อาจจะดำเนินธุรกิจอินเทอร์เน็ตในเชิงพาณิชย์เช่นกัน แต่ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการจัดตั้ง กทช.
ที่จะแล้วเสร็จในอนาคต รวมทั้งขอบเขตการกำกับดูแลของ กทช.
เพื่อให้เกิดการแข่งขันอย่างเป็นธรรมด้วย

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ดำเนินการป้องกันโดยกำหนดแนวทางการกำกับดูแลที่ดี (Code of
Conduct) เกี่ยวกับการรักษาความลับและข้อมูลภายในของบริษัท
และการกำหนดให้กรรมการผู้มีส่วนได้เสียไม่มีสิทธิออกเสียงลงมติในเรื่องที่มีส่วนได้เสียดังกล่าวไว้เป็นระเบียบบริษัท
เพื่อเป็นมาตรการป้องกันความเสี่ยงในส่วนนี้อีกทางหนึ่ง
โดยคณะกรรมการบริษัทได้ลงนามรับทราบข้อกำหนดตามระเบียบดังกล่าวแล้ว

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงเนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัท

(1) ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี

การประกอบธุรกิจของบริษัทต้องอาศัยเทคโนโลยี ซึ่งมีความก้าวหน้าและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
และอาจมีผลกระทบต่อต้นทุนการให้บริการของบริษัท
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงโดยตรงต่อการติดตามการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีและปรับตัวให้สามารถแข่งขันกับคู่แข่งขันในธุรกิจ
ด้วยเหตุนี้บริษัทจึงได้ตระหนักถึงความสำคัญของการพัฒนาเทคโนโลยีของตนเอง
โดยศูนย์วิจัยและพัฒนาของบริษัทจะเป็นผู้ติดตามข่าวสารและแนวโน้มเพื่อกำหนดทิศทางในการดำเนินธุรกิจในอนาคตให้สามารถรองรับกับการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีอยู่ตลอดเวลา
และสามารถนำเทคโนโลยีต่างๆ มาพัฒนาเพื่อก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มต่อลูกค้า
พร้อมทั้งบริษัทมีแผนการพัฒนาและอบรมบุคลากรให้มีความรู้ความเข้าใจในธุรกิจอย่างต่อเนื่อง

(2) ความเสี่ยงจากการพึ่งพาบุคลากรหลัก

ธุรกิจของบริษัทต้องอาศัยความรู้ความสามารถ และความชำนาญของบุคลากรเป็นหลัก ดังนั้น
การเติบโตแบบก้าวกระโดดของธุรกิจอินเทอร์เน็ตและการแข่งขันค่อนข้างสูง ณ ปัจจุบัน
อาจทำให้มีการดึงตัวพนักงานและผู้บริหารที่มีความรู้ความชำนาญในธุรกิจออกไป
ซึ่งการสูญเสียบุคลากรเหล่านี้ย่อมมีผลกระทบทางลบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทในอนาคต
อย่างไรก็ดี บริษัทมีนโยบายการบริหารทรัพยากรบุคคลที่ดี
โดยให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่องและมีมาตรการจูงใจต่างๆ
ที่สอดคล้องและแข่งขันได้กับตลาด เพื่อลดความเสี่ยงจากการสูญเสียบุคลากรหลักดังกล่าว

(3)
ความเสี่ยงด้านการแข่งขันในประกอบธุรกิจให้บริการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตและแนวโน้มของการลดลงของอัตราค่าบริการ

การลดลงของอัตราค่าบริการอินเทอร์เน็ตอย่างต่อเนื่อง
ทำให้ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตบางรายประสบภาวะขาดทุนและมีการควบกิจการระหว่างผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต
ประกอบกับการที่ยังไม่สามารถดำเนินการแต่งตั้ง กทช.ได้
ทำให้จำนวนผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตในประเทศไทยไม่เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ดี
บริษัทได้พยายามพัฒนาเนื้อหาและบริการต่อเนื่องอื่นๆ เพิ่มขึ้นเพื่อให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า
เช่น ธุรกิจให้บริการการทำธุรกรรมบนอินเทอร์เน็ต (Transaction)
เพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพารายได้หลักจากการให้บริการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต
และเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของลูกค้าในการแข่งขันในโลกยุคธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ด้วย

(4) ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน

รายได้จากการดำเนินงานของบริษัทส่วนใหญ่อยู่ในรูปสกุลเงินบาท
ในขณะที่มีค่าเช่าใช้สัญญาณวงจรเชื่อมต่อระหว่างประเทศส่วนที่เป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐและสกุลเงินเยน
ซึ่งถือเป็นต้นทุนหลักของบริษัท คิดเป็นประมาณร้อยละ 20.83 ของต้นทุนบริการของบริษัท
โดยในปัจจุบัน บริษัทได้ชำระค่าเช่าวงจรดังกล่าวเป็นเงินบาทผ่านทาง กสท.
ตามอัตราแลกเปลี่ยนที่กำหนดในใบแจ้งหนี้แต่ละครั้ง
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน ดังนั้น
บริษัทได้ดำเนินการจัดหามาตรการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
โดยบริษัทจะติดตามความเคลื่อนไหวและความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
เพื่อนำมาประกอบการวิเคราะห์และการตัดสินใจทำประกันความเสี่ยงในแต่ละครั้ง
โดยจะเปรียบเทียบกับต้นทุนของการประกันความเสี่ยง และความเสี่ยงหรือค่าใช้จ่ายอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ บริษัทได้เปิดวงเงินสินเชื่อ Forward Contract กับธนาคารพาณิชย์จำนวน 2
แห่ง ในวงเงินแห่งละ 10 ล้านบาท แล้ว ซึ่งเพียงพอกับการคุ้มครองความเสี่ยงดังกล่าว