บริษัทฯ มีข้อพิพาททางกฎหมายต่างๆ เฉพาะคดีที่อาจมีผลกระทบต่อทรัพย์สินของบริษัทฯ ที่มีจำนวน
(ไม่รวมดอกเบี้ยและค่าใช้จ่าย) สูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
ดังนี้

1.  คดีแพ่ง คดีหมายเลขดำที่ 5880-6250/2544 , 6820-6822/2544 หมายเลขแดงที่
    6774-7148/2546 ระหว่างนางนวลสวาท รวยสูงเนิน กับพวก โจทก์ บริษัท ไทยเกรียง
    กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ยื่นฟ้องต่อศาลแรงงานกลางเรียกร้องให้จำเลยจ่ายเงิน ค่าชดเชย
ค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีพร้อมทั้งค่าเสียหาย
รวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 91,300,064.47 บาท

ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2546 ศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงิน ค่าชดเชย
ค่าสินจ้าง แทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และ ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์
เป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 10,388,619.01 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5
ต่อปีของต้นเงินดังกล่าวจนกว่าจำเลยจะชำระให้แก่โจทก์ จำนวน 149 คน จนเสร็จสิ้น ซึ่งบริษัทฯ
ไม่เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าวของศาลแรงงานกลาง
จึงได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาดังกล่าวต่อศาลฎีกา

จนกระทั้งต่อมาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550
ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาให้บริษัทจำเลยจ่ายเงินค่าชดเชย และ
ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์รวม 160 คน
พร้อมด้วยดอกเบี้ยรวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 18.95 ล้านบาท ซึ่งบริษัทฯ
ได้จ่ายค่าชดเชยตามคำพิพากษาให้แก่โจทก์ไปทั้งหมดแล้วเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2550
โดยบริษัทฯได้บันทึกค่าเสียหาดังกล่าวไว้งบกำไรขาดทุนสำหรับงวดหกเดือนสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน
2550 จำนวน 2.24 ล้านบาท (สุทธิจากค่าเผื่อผลเสียหายที่ตั้งไว้ตามบัญชีจำนวน 16.71 ล้านบาท

สำหรับค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำนวน 0.7 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยนั้น เมื่อวันที่ 27
กรกฎาคม 2550 และวันที่ 30 สิงหาคม 2550 โจทก์และจำเลย (บริษัท)
ได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอม ยอมความกัน
โดยโจทก์ตกลงยินยอมรับเงินค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้ารวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น
139,737.90 บาท ตามที่บริษัทจำเลยได้เสนอจ่ายให้แก่โจทก์
โดยได้ส่งสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวนั้นไปยังศาลฎีกาเพื่อพิจารณาสั่ง
ซึ่งปัจจุบันนี้ยังอยู่ในชั้นพิจารณาของศาลฎีกา

ความคืบหน้า ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 จากการตรวจสอบสำนวนคดีในเบื้องต้นทราบว่า ศาลฎีกา
ได้มีคำพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วเมื่อวันที่ 7 กันยายน 2552 โดยมีเนื้อความว่า
“ผู้พิพากษา ได้พิจารณาสัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์และจำเลยฉบับลงวันที่ 27
กรกฎาคม 2550 และวันที่ 30 สิงหาคม 2550
แล้วเห็นว่าชอบด้วยกฎหมายจึงพิพากษาให้คดีเป็นอันเสร็จเด็ดขาดไปตามสัญญาประนีประนอม
ยอมความ” เมื่อช่วงเดือนธันวาคม 2555
ได้มีโจทก์ไปขอรับเงินตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วงไปขอคัดถ่ายจากศาลแรงงานกลางชอบด้วยกฎหมายจึงพ่
๒000000000000000000000000000000000000000000000000000000

2.  คดีอาญา หมายเลขดำที่ 3445/2551 ระหว่าง นางนันทนา ภัทรพงศ์สันต์ โจทก์ กับ บริษัท
    ไทยเกรียง กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาว่า กระทำความผิดอาญา ในฐานร่วมกันแจ้งข้อความอันเป็นเท็จต่อ
เจ้าพนักงาน และฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาแก่เจ้าพนักงานฯ
และฐานแจ้งให้เจ้าพนักงาน ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย
จดข้อความเท็จลงในเอกสารราชการต่อศาลอาญา ซึ่งศาลอาญาได้มีคำสั่งนัดไต่สวน มูลฟ้อง ในวันที่
27 เมษายน 2552

หลังจากไต่ส่วนมูลฟ้องแล้วศาลอาญาเห็นว่า คดีของโจทก์ไม่มีมูลให้ประทับรับฟ้อง จึงได้พิพากษา
ยกฟ้องโจทก์ แต่โจทก์ไม่เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าว
โจทก์จึงยื่นอุทธรณ์เพื่อคัดค้านคำพิพากษาของศาลชั้นต้นต่อศาลอุทธรณ์
ปัจจุบันคดียังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

ความคืบหน้า ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 คดียังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์
(ยังไม่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว)

3.  คดีอาญา หมายเลขดำที่ อ.262/2552 ระหว่าง นางนันทนา ภัทรพงศ์สันต์ โจทก์ กับ บริษัท
    ไทยเกรียง กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาว่า กระทำความผิดอาญา ในฐานร่วมกันเบิกความต่อศาลอาญา
ซึ่งศาลอาญาได้นัดไต่สวนมูลฟ้อง ในวันที่ 30 มีนาคม 2552 เวลา 13.30 นาฬิกา

หลังจากศาลไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีของโจทก์ไม่มีมูล ศาลจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ แต่โจทก์
ไม่เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าว โจทก์จึงได้ยื่นอุทธรณ์เพื่อคัดค้านคำพิพากษาของศาลชั้นต้น
ต่อศาลอุทธรณ์ ปัจจุบันคดียังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

ความคืบหน้า ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 คดียังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์
(ยังไม่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว)

4.  คดีแรงงาน หมายเลขดำที่ 2703/2553 หมายเลขแดงที่ 8808/2553 ระหว่าง นายประวิตร
    ยะตินันท์ โจทก์ กับ บริษัท อั่งเปา แอสเสท จำกัด (มหาชน) จำเลย

โจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลแรงงานกลาง ในข้อหาหรือฐานความผิด สัญญาจ้างแรงงาน กฎหมายว่าด้วย
การคุ้มครองแรงงาน และการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม

ศาลได้มีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์ในทุกข้อกล่าวหาทุกประเด็น
โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำพิพากษาศาลชั้นต้นจึงใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
โดยโจทก์ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2554 บริษัทฯได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ในวันที่ 9
มีนาคม 2554

ความคืบหน้า ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 ปัจจุบันคดียังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
(ยังไม่เปลี่ยนแปลงจากปีที่แล้ว)