1. ปัจจัยความเสี่ยง

  1. บริษัทอยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการตาม พ.ร.บ.ล้มละลาย

  เนื่องจากวิกฤตการณ์ทางการเงินและเศรษฐกิจของประเทศนับตั้งแต่ปี 2540
  ซึ่งส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทเป็นอย่างมาก
  ทำให้เป็นเหตุแห่งการอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
  บริษัทได้เข้าสู่กระบวนการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการเพื่อส่งเสริมการ
  ปรับปรุงโครงสร้างหนี้ (ค.ป.น.) และได้เจรจาเกี่ยวกับแผนปรับปรุงโครงสร้างหนี้กับ เจ้าหนี้
  และเข้าสู่กระบวนการฟื้นฟูกิจการตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 (แก้ไขเพิ่มเติม
  พ.ศ. 2542) โดยศาลได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัทในเดือนสิงหาคม 2543
  ตามคำร้องขอของบริษัท
  แผนฟื้นฟูกิจการได้ผ่านความเห็นชอบโดยมติส่วนใหญ่จากที่ประชุมเจ้าหนี้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม
  2543 และศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทแล้วเมื่อวันที่ 12
  มกราคม 2544

  หากบริษัทสามารถดำเนินการได้ตามแผนฟื้นฟูกิจการ ก็จะทำให้บริษัทสามารถ
  ลดภาระหนี้สินและปรับปรุงโครงสร้างหนี้ที่มีอยู่ให้สามารถดำเนินธุรกิจได้ต่อไป
  และเพิ่มขีดความสามารถให้กับบริษัทในด้านการแข่งขันในตลาดที่จะส่งผลดีให้ธุรกิจของบริษัทเจริญเติบโตได้ต่อไป

  อนึ่ง
  ปัจจุบันเจ้าหนี้สถาบันการเงินรายหนึ่งได้ยื่นอุทธรณ์แผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทที่ได้รับความเห็นชอบจากศาลแล้ว
  โดยคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
  ทำให้เกิดความไม่แน่นอนในการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูกิจการ และอาจส่งผลให้บริษัท พรีเมียร์
  ซีอี จำกัด ซึ่งมีแผนที่จะรวมและโอนกิจการกับบริษัท ไทยอีเลคโทรนิค อุตสาหกรรม จำกัด
  (มหาชน) ตามที่ระบุไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทมีการพิจารณาในเรื่องดังกล่าวใหม่อีกครั้ง

2. ด้านกำลังการผลิตโดยรวม

  ด้วยสภาวะถดถอยของการบริโภคที่ผ่านมา
  ทำให้การใช้กำลังการผลิตโดยรวมของทั้งภาคอุตสาหกรรมทั้งในประเทศ
  และต่างประเทศที่ประสบกับสภาวะเดียวกันมีระดับต่ำกว่า 50%
  จึงมีกำลังการผลิตส่วนเกินเหลืออยู่ ทำให้เกิดภาวะการแข่งขันที่สูงขึ้นเพื่อผลิตและจำหน่ายสินค้า
  แต่เนื่องจากบริษัทฯ มีความสัมพันธ์ที่ดีและยาวนานกับคู่ค้า
  จึงทำให้บริษัทสามารถรักษาฐานลูกค้าได้ และเมื่อเศรษฐกิจฟื้นตัว
  ยอดการสั่งซื้อและการผลิตก็จะเติบโตตามลำดับ

3. ด้านอัตราแลกเปลี่ยน

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศ ประกอบด้วย
  เงินเหรียญดอลล่าสหรัฐ เงินเยนญี่ปุ่น และเงินเหรียญดอลล่าสิงคโปร์
  ตามที่ได้ระบุไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินประจำปี 2543 ของบริษัทในหมายเหตุที่ 17
  ปัจจุบันบริษัทไม่ได้มีการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าเพื่อคุ้มครองความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนไว้
  เนื่องจากหนี้สินส่วนใหญ่ ประกอบด้วย จำนวน 0.9 ล้านเหรียญดอลล่าสหรัฐ และ 100.8
  ล้านเยนญี่ปุ่น หรือประมาณ ร้อยละ 83.8 ของ หนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศทั้งหมด
  อยู่ระหว่างการปรับโครงสร้างหนี้ตามแผน ฟื้นฟูกิจการ
  ซึ่งอัตราแลกเปลี่ยนจะถูกกำหนดไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทแล้ว
  หนี้สินต่างประเทศส่วนที่เหลือเกิดจากการสั่งซื้อสินค้าเข้าจากต่างประเทศเพื่อส่งมอบแก่ลูกค้า
  ซึ่งปกติจะคำนวณรวมเป็นค่าสินค้าอยู่แล้ว และมีกำหนดชำระค่าสินค้าแก่
  ผู้จำหน่ายในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ
  บริษัทจึงไม่ได้มีการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าเพื่อคุ้มครองความเสี่ยง
  เนื่องจากเห็นว่าจะทำให้มีค่าใช้จ่ายสูง
  และคาดว่าบริษัทจะได้รับผลกระทบจากหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศในส่วนนี้ไม่มากนัก

4. ด้านต้นทุนแรงงาน

เนื่องจากต้นทุนแรงงานเป็นปัจจัยที่สำคัญส่วนหนึ่งของต้นทุนการผลิต และค่า
แรงงานในประเทศได้ปรับตัวขึ้นมาเป็นลำดับในหลายปีที่ผ่านมา
ซึ่งทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้นตามไปด้วย ในขณะที่ต้นทุนแรงงานในประเทศคู่แข่งขัน เช่น จีน หรือ
อินโดนีเซีย ต่ำกว่า จึงมีโอกาสผลิตสินค้ามาแข่งขันในประเทศได้มากขึ้น ดังนั้น
เพื่อลดปัจจัยความเสี่ยงในด้านแรงงาน ทางบริษัทได้ปรับปัจจัยการผลิตให้มีการใช้ แรงงานน้อยลง
และใช้เครื่องจักรอัตโนมัติมากขึ้น
และทำการผลิตสินค้าที่มูลค่าเพิ่มทางเทคโนโลยีสูงขึ้นมากกว่าการประกอบจากแรงงานเท่านั้น

  5. บริษัทมีรายได้จากลูกค้ารายใหญ่โดยมีสัดส่วนเกินร้อยละ 30 ของยอดรายได้รวม

  บริษัทประกอบธุรกิจในลักษณะผลิตสินค้าตามคำสั่งของลูกค้า ในปี 2543 บริษัท
  มีรายได้จากลูกค้ารายใหญ่รายหนึ่งในสัดส่วนร้อยละ 32.42 ของยอดรายได้รวม ส่วน ในปี
  2542 บริษัทมีรายได้จากลูกค้ารายใหญ่อีกรายหนึ่งในสัดส่วนร้อยละ 43.48 ของยอดรายได้รวม
  ซึ่งลูกค้าทั้ง 2 รายเป็นลูกค้าของบริษัทมานานและบริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้ามาโดยตลอด
  และปกติ บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในเรื่องของรายได้จากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่อยู่เสมอ
  แต่จากภาวะวิกฤติเศรษฐกิจตั้งแต่ปี 2540 ประกอบกับการหยุดดำเนินการผลิตชั่วคราวในปี 2543
  ทำให้ยอดรายได้รวมของบริษัทลดลงจากภาวะปกติ จึงทำให้ลูกค้าทั้ง 2
  รายมีสัดส่วนยอดการจำหน่ายเกินกว่าร้อยละ 30