2. ปัจจัยความเสี่ยง

เนื่องจาก บริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน) (“บริษัทฯ”) มีการประกอบธุรกิจหลัก 2
ด้านด้วยกัน คือ ธุรกิจนิคมอุตสาหกรรม และธุรกิจด้านพลังงานไฟฟ้า
ซึ่งต้องเผชิญกับปัจจัยความเสี่ยงต่างกัน จึงขอจำแนกปัจจัยความเสี่ยงโดยรวมของบริษัทฯ
และความเสี่ยงแยกตามประเภทของธุรกิจ ดังต่อไปนี้

ความเสี่ยงโดยรวมของบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด (มหาชน)

1.  ความเสี่ยงด้านความสามารถในการจ่ายเงินปันผล

  ถึงแม้บริษัทฯ จะออกจากกระบวนการฟื้นฟูกิจการมาแล้วก็ตาม แต่บริษัทฯ
  ยังคงต้องจ่ายชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้ ตามที่ระบุไว้ในแผนฟื้นฟูกิจการ ประกอบกับในปัจจุบัน บริษัทฯ
  ยังมีผลขาดทุนสะสมอยู่เป็นจำนวนมาก จึงทำ ให้ไม่สามารถที่จะจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้

2.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

  บริษัทฯ มีหนาที่ในการชําระคืนหนี้เงินตนและดอกเบี้ยที่เกิดจากการปรับโครงสร้างหนี้
  โดยชำระคืนเงินต้นทุก 6 เดือน และชำระดอกเบี้ยทุกไตรมาส
  ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องของบริษัทฯ ได้

  อย่างไรก็ดี บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว
  โดยได้มีการจัดทำประมาณการกระแสเงินสด ระยะสั้นและระยะยาว
  เพื่อติดตามความต้องการใช้เงินและจัดเตรียมแผนการจัดหาเงินทุนอย่างเหมาะสม
  ที่ผ่านมาบริษัทฯ
  ไม่เคยผิดนัดชำระหนี้และสามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขของสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ได้

3.  ความเสี่ยงจากการลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม

  บริษัทฯ ลงทุนในธุรกิจพลังงานไฟฟ้าผ่านบริษัทย่อยและบริษัทร่วม
  โดยจะได้รับผลตอบแทนจากการลงทุน ในรูปเงินปันผล อย่างไรก็ตาม
  ในปัจจุบันบริษัทดังกล่าวอยู่ระหว่างการพัฒนาโครงการไฟฟ้าพลังน้ำ น้ำงึม 3
  ซึ่งจำเป็นต้องใช้เงินลงทุนเป็นจำนวนมาก จึงไม่สามารถที่จะจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้
  ส่งผลให้เกิดความ ไม่แน่นอนของผลตอบแทนจากการลงทุนในระยะเวลาดังกล่าว

4.  ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการถือหุ้นไขว้

  บริษัทฯ มีโครงสร้างการถือหุ้นไขว้กับบริษัท จี เอ็ม เอส เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน) และบริษัท
  เกตเวย์ ดิเวลลอปเมนท์ จำกัด
  เนื่องจากการแปลงหนี้เป็นทุนตามข้อกำหนดในแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท เอ็ม ดี เอ็กซ์ จำกัด
  (มหาชน) ซึ่งการถือหุ้นไขว้ดังกล่าวอาจทำให้บริษัทฯ
  ไม่สามารถทำการเสนอขายหุ้นเพิ่มทุนต่อประชาชนทั่วไปได้ อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
  ได้เปิดเผยข้อมูลการถือหุ้นดังกล่าวไว้ในรายงานประจำปีที่ส่งต่อผู้ถือหุ้นตลอดมา และบริษัทฯ
  ยังไม่มีนโยบายที่จะดำเนินการในเรื่องดังกล่าวแต่อย่างใด

ความเสี่ยงของธุรกิจนิคมอุตสาหกรรม

ในการดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทนิคมอุตสาหกรรม บริษัทฯ
ได้ดำเนินการภายใต้กติกา กฎเกณฑ์ ระเบียบ ข้อบังคับของการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และหน่วยงานราชการ รวมถึงหน่วยงานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องอย่างเคร่งครัด
เพื่อให้การพัฒนาและดำเนินธุรกิจอยู่ร่วมกันได้กับภาคเอกชน ชุมชน และท้องถิ่น
เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ที่สำคัญที่สุดคือ เป็นการพัฒนาและดำเนินธุรกิจอย่างยั่งยืน (Sustainable
Development) ตั้งแต่เริ่มพัฒนาโครงการได้มีการพิจารณาและดำเนินการในด้านต่างๆ
เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น เช่น
การลดขนาดพื้นที่โครงการให้เหมาะสมและสอดคล้องกับพื้นที่เขตอุตสาหกรรม
และความพร้อมของระบบสาธารณูปโภค
การปรับเปลี่ยนเกณฑ์คำนวณค่าร่วมดำเนินงานและการขอปรับลดวงเงินค้ำประกันตามสัญญาร่วมดำเนินงานกับการนิคมฯ
เพื่อเป็นการลดภาระค่าใช้จ่าย
การปรับขึ้นอัตราค่าบริการระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกกับผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรม
การมุ่งเน้นการดูแลบำรุงรักษา ซ่อมแซมเครื่องจักรอุปกรณ์ของระบบสาธารณูปโภคต่างๆ
ที่เสื่อมสภาพตามอายุการใช้งาน รวมถึงอุปกรณ์ที่ควรปรับเปลี่ยนเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด
เป็นต้น

ถึงแม้บริษัทฯ จะพยายามดำเนินมาตรการต่างๆ
อันเป็นการลดปัจจัยเสี่ยงอันอาจเกิดขึ้นกับธุรกิจนิคมอุตสาหกรรม
อย่างไรก็ตามการดำเนินงานของนิคมอุตสาหกรรมก็ยังต้องเผชิญกับความเสี่ยงดังต่อไปนี้

1.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันในธุรกิจการขยะรีไซเคิล

  จากการที่บริษัทฯ ได้ให้บริการการกำจัดขยะกับโรงงานผู้ประกอบการในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา
  พบว่าปริมาณขยะจากโรงงานค่อนข้างคงที่และมีแนวโน้มลดลง
  ในขณะที่โรงงานหลายแห่งมีอัตราการผลิตที่เพิ่มมากขึ้น
  ทั้งนี้เนื่องจากโรงงานดังกล่าวได้มีการจัดการขยะภายในโรงงานเพิ่มมากขึ้น
  โดยส่วนใหญ่จะนำขยะที่สามารถ รีไซเคิลได้ไปขายให้กับผู้รับซื้อ
  ซึ่งนอกจากจะไม่ต้องเสียค่ากำจัดแล้ว ยังกลับกลายเป็นรายได้อีกด้วย ดังนั้นจึงทำให้
  รายได้จากการรับกำจัดขยะลดลงจนอาจไม่คุ้มค่ากับค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น
  และหากมีปัจจัยในด้านราคาเชื้อเพลิงซึ่งเป็นต้นทุนหลักที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆอีก
  อาจก่อให้เกิดความไม่คุ้มค่าในเชิงธุรกิจที่จะให้บริการกำจัดขยะกับโรงงานผู้ประกอบการ

  แนวโน้มในอนาคตของการจัดการขยะของโรงงาน
  จะเป็นไปในลักษณะที่ลดปริมาณของเสียจากการผลิต รวมถึงขยะทั่วไป
  ให้มีปริมาณที่ลดน้อยลงหรือจนกระทั่งไม่มีเลย กล่าวคือ
  สามารถนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ได้ทั้งหมด
  เพราะการลดขยะของโรงงานเป็นแนวทางของการลดค่าใช้จ่ายได้
  ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้อย่างมากที่จะเกิดความเสี่ยงในการที่ปริมาณขยะของโรงงานลดลง
  จนทำให้ไม่คุ้มค่าในการให้บริการกำจัดขยะ

  เนื่องจากเป็นปัจจัยความเสี่ยงจากภายนอกจึงยากต่อการควบคุม
  ในสวนที่จะสามารถทำได้คือการพยายามลดต้นทุนในการบริหารจัดการให้ยังคงคุ้มค่าในการดำเนินงาน
  เช่น การปรับตารางการจัดเก็บให้เหมาะสมกับปริมาณขยะ
  การกำหนดเส้นทางการให้บริการที่สั้นที่สุดที่เหมาะสมกับตารางการจัดเก็บ การลดค่าใช้จ่าย อื่นๆ
  เช่น การปรับปรุงประสิทธิภาพรถเก็บขยะ หรือการเปลี่ยนชนิดเชื้อเพลิงรถเก็บขยะ

  ทั้งนี้การศึกษาความเหมาะสมและความเป็นไปได้ที่จะเป็นผู้ให้บริการรับซื้อขยะรีไซเคิลเอง
  อาจจะเป็นทางหนึ่งของการรองรับความเสี่ยงจากปริมาณขยะจากโรงงานผู้ประกอบการที่ลดลงได้ทางหนึ่ง

2.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันด้านแรงงาน

  ปัจจุบันในนิคมฯ มีโรงงานผู้ประกอบการจำนวน 56 แห่ง จำนวนพนักงานรวมประมาณ 17,500
  คน ยังไม่รวม กับผู้ประกอบการภายนอกนิคมฯ
  และในจังหวัดใกล้เคียงที่มีค่าแรงขั้นต่ำสูงกว่าจังหวัดฉะเชิงเทรา และใน
  ปัจจุบันผู้ประกอบการหลายแห่งในนิคมฯ มีการขยายกำลังการผลิต
  ทำให้ความต้องการแรงงานเพิ่มสูงขึ้น
  จึงเป็นโอกาสที่แรงงานจะสามารถเลือกนายจ้างที่ให้ผลตอบแทนทั้งทางด้านรายได้และสวัสดิการที่ดีกว่า
  ดังนั้น หากบริษัทฯ ให้ค่าจ้างและสวัสดิการไม่ดีพออาจก่อให้เกิดการขาดแคลนแรงงานได้

  แนวทางที่สามารถนำมาใช้เพื่อรองรับความเสี่ยงได้แก่
  การทบทวนอัตราค่าตอบแทนและสวัสดิการที่เหมาะสมที่สามารถแข่งขันกับตลาดแรงงานในพื้นที่ได้
  รวมทั้งการพิจรณาจัดหาแรงงานโดยการว่าจ้างบริษัทภายนอกมาเสริมในการให้บริการระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวกในนิคมฯ
  โดยปัจจุบันได้เริ่มจ้างบริษัทภายนอกมาเสริมในบางหน่วยงานแล้ว
  และมีแนวโน้มว่ายังต้องจ้างเพิ่มอีกในบางหน่วยงาน

3.  ความเสี่ยงจากอายุการใช้งานของระบบสาธารณูปโภค

  นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ ซิตี้ ได้ให้บริการระบบสาธารณูปโภคกับผู้ประกอบการมาตั้งแต่ปี พ.ศ.
  2534 นับเป็นเวลากว่า 20 ปี จึงทำให้ระบบสาธารณูปโภคต่างๆ
  มีโอกาสเสี่ยงต่อการชำรุดเสียหายเนื่องจากการเสื่อมสภาพไปตามอายุการใช้งาน และจากข้อมูล
  ท่อซีเมนต์ใยหินที่ใช้ในการบริการน้ำประปาให้กับผู้ประกอบการ เริ่มเกิดการชำรุด
  ซึ่งอาจทำให้ต้องดำเนินการเปลี่ยนท่อประปาซึ่งมีความยาวรวมประมาณ 32 กิโลเมตร
  จึงทำให้ต้องลงทุนเพิ่มเป็นจำนวนมาก

  เนื่องจากเป็นปัจจัยภายในที่นิคมฯสามารถบริหารจัดการได้เอง
  จึงได้มีมาตรการรองรับความเสี่ยง โดยการ
  จัดทำแผนที่จะทยอยเปลี่ยนชนิดของท่อประปาจากท่อซีเมนต์ใยหินเป็น ท่อ HDPE ทั้งโครงการ
  เพื่อยืดอายุการ ใช้งานและลดความเสี่ยงที่ท่อจะชำรุดเสียหายลง
  อีกทั้งยังเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพในการจ่ายน้ำประปาและ
  ลดค่าใช้จ่ายในการซ่อมบำรุงลงได้ในอนาคต
  โดยปัจจุบันได้เปลี่ยนท่อส่งน้ำประปาไปแล้วประมาณร้อยละ 70

4.  ความเสี่ยงด้านความเพียงพอของปริมาณน้ำประปา

  ในช่วงปีที่ผ่านมาพบว่า ปริมาณความต้องการน้ำประปาในนิคมฯ
  เพิ่มสูงขึ้นจากการขยายกำลังการผลิตและ การเปิดดำเนินงานของผู้ประกอบการรายใหม่
  และคาดว่าความต้องการใช้น้ำประปาจะยังคงเพิ่มขึ้นไปอีก
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากการขยายตัวของโรงงานขนาดใหญ่ เช่น โรงงานประกอบรถยนต์
  แล้วเสร็จ ดังนั้นหาก
  ความต้องการใช้น้ำประปาในอนาคตยังมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นมากเช่นในปัจจุบัน
  อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงใน ด้านความเพียงพอของปริมาณน้ำประปาในอนาคตได้

  เพื่อเป็นการรับมือในเรื่องดังกล่าว บริษัทฯ ได้มีการเตรียมการดังต่อไปนี้

1.  เพิ่มปริมาณการสำรองน้ำดิบ เพื่อใช้ในการผลิตน้ำประปา โดยการ

  - ยกระดับขอบอ่างเก็บน้ำโดยรอบให้สูงขึ้น เพื่อให้กักเก็บน้ำดิบได้มากขึ้น

  - เตรียมการปรับปรุงระบบส่งน้ำสำรองนอกโครงการที่ได้ก่อสร้างไว้แล้ว
  โดยคาดว่าจะต้องปรับปรุงทั้ง ระบบสูบ และท่อที่ส่งน้ำเข้าโครงการเนื่องจากความชำรุด

2.  เพิ่มกำลังการผลิตน้ำประปา จากปัจจุบันที่มีกำลังการผลิตสูงสุดที่ 23,350 ลบ.ม./วัน
    โดยประเมินว่าจะ เพิ่มอีกประมาณ 10,000 ลบ.ม./วัน

  ซึ่งคาดว่าหากการดำเนินการดังกล่าวแล้วเสร็จ
  จะสามารถลดความเสี่ยงด้านความเพียงพอของปริมาณน้ำประปาลงได้

นอกจากนั้น
ยังคงมีประเด็นปัจจัยความเสี่ยงที่เป็นผลมาจากสภาพแวดล้อมภายนอกที่อาจส่งผลด้านการดำเนินธุรกิจของผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมบ้าง
แต่ในมุมมองของผู้พัฒนานิคมอุตสาหกรรมอาจถือได้ว่ายังไม่มีความชัดเจน
เด่นชัดจนเป็นรูปธรรมที่จะส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ ปัจจัยดังกล่าวประกอบด้วย
การเข้าสู่การเปิดเสรีทางการค้าของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ในปี พ.ศ. 2558
การเปิดประเทศเชิญชวนนักลงทุนต่างชาติเข้ามาพัฒนาพื้นที่ของประเทศสหภาพพม่า
ที่สำคัญคือการพัฒนานิคมอุสาหกรรมทวาย การเปิดสะพานมิตรภาพไทย – สปป.ลาวหลายแห่ง
และการที่ประเทศไทยเป็นจุดยุทธศาตร์การเชื่อมโยงเส้นทางโลจิสติกส์ระหว่างพื้นที่ทางเหนือลงได้
และพื้นที่ตะวันตกไปยังตะวันออก

สำหรับปัจจัยความเสี่ยงที่บริษัทฯ ได้เคยพิจารณาเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์ด้านการลดหย่อนภาษีอากร
การยกเว้นภาษีนิติบุคคล และอื่นๆ ตามสิทธิประโยชน์เขตส่งเสริมการลงทุนเขต 2
ที่ด้อยกว่าเขตส่งเสริมการลงทุนเขต 3 (รวมพื้นที่จังหวัดระยอง) นั้น
จากการดำเนินธุรกิจที่ผ่านมาพบว่าปัจจัยดังกล่าวไม่ถือเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของนิคม
อุตสาหกรรมเกตเวย์ ซิตี้
ด้วยเป็นที่ประจักษ์แก่ผู้ประกอบการและนักลงทุนภาคอุตสาหกรรมว่าที่ตั้งโครงการในเขตพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรายังเป็นพื้นที่ที่ปราศจากมลพิษสิ่งแวดล้อมและยังมีความสามารถในการรองรับภาระของสิ่งแวดล้อมได้เป็นอย่างดี
(Environment Loading Capacity)
ไม่มีผลกระทบด้านมลพิษที่รุนแรงตามรายละเอียดของรัฐธรรมนูญมาตรา 67 วรรค 2 แต่ประการใด

ความเสี่ยงของธุรกิจพลังงาน

บริษัทฯ ได้ลงทุนในธุรกิจผลิตไฟฟ้าผ่านบริษัทย่อยและบริษัทร่วม
ซึ่งผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าภายใต้สัญญาซื้อขายกระแสไฟฟ้าระยะยาว
โดยมีความเสี่ยงของการพัฒนาโครงการด้านไฟฟ้า ดังนี้

  1. ความเสี่ยงของการพัฒนาโครงการใหม่

  1.1 ความเสี่ยงจากปัจจัยแวดล้อมในการพัฒนาโครงการ

ในการพัฒนาโครงการด้านไฟฟ้านั้น
จะมีปัจจัยแวดล้อมที่เกี่ยวข้องที่อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงหลายประการ ได้แก่ สภาพการแข่งขัน
การเติบโตในอุตสาหกรรม ต้นทุนเครื่องจักรอุปกรณ์ ราคาน้ำมันและการก่อสร้าง
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชน และการเปลี่ยนแปลงของข้อกฎหมายและข้อกำหนดอื่นๆ
ที่เกี่ยวข้อง รวมถึงความเสี่ยงทางการเมือง

มาตรการป้องกันและจัดการความเสี่ยงดังกล่าวข้างต้นในการดำเนินธุรกิจการผลิตและจำหน่ายไฟฟ้าของบริษัทฯ
คือ การศึกษาข้อมูลและวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของโครงการ
และการประเมินความเหมาะสมภายใต้กรอบการลงทุนอย่างรอบคอบและครบถ้วน
โดยรายงานคณะกรรมการบริหารอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อให้มั่นใจว่าโครงการลงทุนแต่ละโครงการนั้นมีความเหมาะสมและเป็นประโยชน์กับกลุ่มบริษัทฯ

  1.2 ความเสี่ยงของประเทศที่เข้าไปลงทุน

ด้วยภาวะการแข่งขันภายในประเทศที่สูง
ในขณะที่การเติบโตในตลาดของกลุ่มประเทศเพื่อนบ้านยังมีอยู่มาก บริษัทฯ
จึงมองหาโอกาสการลงทุนในต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
ซึ่งมีนโยบายส่งเสริมอุตสาหกรรมด้านพลังงานและมีข้อตกลงความร่วมมือกับประเทศไทย

สำหรับการพิจารณาลงทุนในต่างประเทศนั้น บริษัทฯ ได้นำข้อมูลต่างๆ เช่น สภาวะเศรษฐกิจมหภาค
สภาวะอุตสาหกรรม นโยบายด้านพลังงาน เศรษฐกิจ การเมืองและสังคม
รวมทั้งข้อกฎหมายของประเทศนั้นๆ มาศึกษาวิเคราะห์และพิจารณา
เพื่อให้แน่ใจว่าการลงทุนในโครงการดังกล่าวมีความเป็นไปได้ทั้งทางด้านวิศวกรรม การจัดการ
และผลตอบแทนทางการลงทุน
โดยมีระดับความเสี่ยงที่เหมาะสมและยอมรับได้ทั้งในช่วงก่อนการลงทุนและตลอดระยะเวลาโครงการ

โดยที่ผ่านมา จากการศึกษาและวิเคราะห์การลงทุน บริษัทฯ
ได้เล็งเห็นศักยภาพการพัฒนาโครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำในประเทศลาว
ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรน้ำ และภูมิศาสตร์ที่เหมาะกับการสร้างเขื่อนและโรงไฟฟ้าพลังน้ำ
และยังมีชายแดนติดกับประเทศไทยซึ่งทำให้มีต้นทุนในการพัฒนาระบบสายส่งที่น้อยกว่า
อีกทั้งประเทศลาวเป็นประเทศที่สงบเรียบร้อย มีความเสี่ยงทางด้านการเมืองน้อย
และมีนโยบายสนับสนุนความร่วมมือในการพัฒนาด้านพลังงานร่วมกับประเทศไทยอีกด้วย

  2. ความเสี่ยงของโครงการที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง

ปัจจุบัน บริษัทฯ มีโครงการโรงไฟฟ้าที่อยู่ระหว่างการพัฒนา คือ โครงการเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำ น้ำงึม
3 ซึ่งได้มีการลงนามในบันทึกความเข้าใจในการขายไฟฟ้าจากโครงการดังกล่าว
กับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยในเดือนมีนาคม 2552 และคาดว่าจะเริ่มจ่ายไฟฟ้าได้ในปี
2560 นั้น เนื่องจากได้เกิดมรสุมใหญ่ในปี 2553 มีผลทำให้การดำเนินการล่าช้ากว่าแผนงาน
อีกทั้งเกิดความล่าช้าในการจัดการระบบสายส่งของรัฐบาลลาว
ทำให้บันทึกความเข้าใจดังกล่าวหมดอายุ และจำเป็นต้องเจรจากับการไฟฟ้าฝ่ายผลิตฯ
เพื่อกำหนดราคาซื้อขายไฟฟ้าใหม่ เพื่อให้สะท้อนต่อต้นทุนการพัฒนาโครงการที่เพิ่มสูงขึ้น

ซึ่งความเสี่ยงต่างๆ เหล่านี้ โดยมากมักเกิดจากปัจจัยภายนอกที่ยากต่อการควบคุม
และในที่สุดอาจส่งผลกระทบต่อผลตอบแทนโดยรวมของโครงการได้

  3. ความเสี่ยงของโรงไฟฟ้าที่กำลังดำเนินการผลิต

  3.1 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้าหลัก

ธุรกิจผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าของบริษัทฯ
เป็นการดำเนินกิจการโดยมีสัญญาซื้อขายกระแสไฟฟ้าระยะยาวกับกฟผ.
และกับรัฐบาลของประเทศเพื่อนบ้านที่ไปลงทุน
ดังนั้นการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่นี้อาจมีความเสี่ยงที่จะส่งผลต่อรายได้จากการผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าของบริษัทฯ
ได้ แต่ด้วยภารกิจของกฟผ.ที่ต้องสร้างความมั่นคงด้านพลังงานไฟฟ้าให้กับประเทศ
และกฟผ.เป็นรัฐวิสาหกิจที่มีชื่อเสียงดีและมีฐานะทางการเงินที่มั่นคงมาตลอด จึงอาจถือได้ว่าบริษัทฯ
มีความเสี่ยงในส่วนนี้น้อยมาก และเนื่องจากสัญญาซื้อขายไฟฟ้าที่มีกับกฟผ.
มีข้อกำหนดให้กฟผ.ต้องรับซื้อไฟฟ้าส่วนใหญ่หรือทั้งหมดที่โครงการสามารถผลิตได้
ไม่ว่าประเทศไทยจะมีความต้องการไฟฟ้าเพิ่มขึ้นหรือลดลง
ส่งผลให้ความเสี่ยงทางด้านการตลาดมีน้อยมาก

  3.2 ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติการของโรงไฟฟ้า

การผลิตกระแสไฟฟ้าตามสัญญาซื้อขายกระแสไฟฟ้านั้น อาจมีความเสี่ยง ดังนี้

3.2.1 ความเสี่ยงเกี่ยวกับประสิทธิภาพของโรงไฟฟ้า

กระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้ามีปัจจัยหลายประการที่เป็นตัววัดประสิทธิภาพของโรงไฟฟ้า
ซึ่งการบำรุงรักษาโรงไฟฟ้าอย่างมีประสิทธิภาพก็เป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่ง
โดยเฉพาะในส่วนของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมนั้น ค่าความพร้อมจ่าย (Equivalent
Availability Factor : EAF) และค่าอัตราการใช้ความร้อน (Heat Rate)
ถูกกำหนดไว้ในสัญญาซื้อขายกระแสไฟฟ้ากับกฟผ.
หากโรงไฟฟ้าไม่สามารถรักษาประสิทธิภาพในการผลิตไว้ได้ เช่น
ถ้าระดับความพร้อมจ่ายต่ำกว่าที่กำหนดไว้อาจต้องเสียค่าปรับให้แก่กฟผ. บริษัทฯ
ตระหนักดีถึงเรื่องนี้
จึงได้มีนโยบายในการบำรุงรักษาโรงไฟฟ้าอย่างสม่ำเสมอด้วยวิธีการที่เหมาะสมโดยมืออาชีพ
ทำให้สามารถควบคุมความเสี่ยงในเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี
อันสะท้อนได้จากการที่โรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
ได้รับการบันทึกสถิติในระดับโลกสำหรับการทำงานอย่างต่อเนื่องของเครื่องหันแก๊สรุ่น GT-26
ยาวนานที่สุดถึง 189 วัน ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ยาวนานกว่าสถิติโลกเดิมที่เคยมีการบันทึกไว้

นอกจากนั้น ผู้บริหารยังคงให้ความสำคัญกับมาตรการต่างๆ
เพื่อสร้างความมั่นใจว่าการปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องจะบรรลุผลตามเป้าหมาย อาทิ

-   กำหนดให้ปัจจัยหลักที่เป็นตัววัดประสิทธิภาพในการผลิตกระแสไฟฟ้าเป็นตัววัดผลการดำเนินการที่สำคัญ
    (KPI) ของโรงไฟฟ้า เพื่อให้มั่นใจว่าประสิทธิภาพในการผลิตจะได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด
    และพนักงานทุกคนจะมีส่วนร่วมในความรับผิดชอบ

-   ทำสัญญาระยะยาวกับบริษัทชั้นนำในต่างประเทศให้เป็นผู้ดูแลจัดการการเดินเครื่องและบำรุงรักษา
    เพื่อให้มั่นใจว่าเครื่องจักรได้รับการดูแลรักษาจากผู้ชำนาญการเฉพาะทางอย่างแท้จริง

-   กำหนดให้มีการตรวจสอบการใช้งานของอุปกรณ์ต่างๆ ตามระยะเวลาที่กำหนด
    และจัดให้มีการบำรุงรักษาตามตารางบำรุงรักษาเป็นประจำและต่อเนื่อง

-   จัดให้มีการสำรองพัสดุที่จำเป็น และเพียงพอต่อการใช้งานและการบำรุงรักษา
    ภายใต้การบริหารพัสดุที่เหมาะสม

-   มีการพัฒนาความรู้ความสามารถของบุคลากรอย่างต่อเนื่อง

3.2.2 การขาดแคลนนํ้าดิบในการผลิตไฟฟ้า

หากเกิดการขาดแคลนน้ำดิบจะส่งผลให้การผลิตกระแสไฟฟ้าของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ
จังหวัดสมุทรปราการ ต้องหยุดชะงัก และส่งผลกระทบต่อรายได้ หรืออาจทำให้เสียค่าปรับได้
แต่ในช่วง 3-4 ปี ที่ผ่านมายังไม่เคยประสบกับภาวะการขาดแคลนน้ำดิบแต่อย่างใด ถึงกระนั้นก็ตาม
บริษัทฯ ได้มีการกำหนดและดำเนินการตามมาตรการการใช้น้ำให้เกิดประโยชน์สูงสุด
เพื่อป้องกันและลดความเสี่ยงจากการขาดน้ำดิบในกระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้า

ส่วนโครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูนนั้น ขณะนี้การก่อสร้างโครงการส่วนขยายเสร็จสมบูรณ์แล้ว
จึงทำให้มีพื้นที่เก็บน้ำสำรองเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าในฤดูแล้งเพิ่มขึ้น
และถือเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ที่จะลดความเสี่ยงเรื่องปริมาณน้ำดิบที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อการผลิตกระแสไฟฟ้าของโครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำ
เทินหินบูนด้วย

3.2.3 การขาดแคลนเชื้อเพลิงในการผลิตไฟฟ้า

โรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมบางบ่อ
ใช้ก๊าซธรรมชาติเป็นเชื้อเพลิงหลักในการผลิตกระแสไฟฟ้าโดยมีสัญญาซื้อขายเชื้อเพลิงระยะยาวที่แน่นอนกับบริษัท
ปตท. จำกัด (มหาชน) จึงมีความเสี่ยงในเรื่องนี้น้อย

3.2.4 ความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสิ่งแวดล้อม

บริษัทฯ ตระหนักดีว่ากระบวนการผลิตกระแสไฟฟ้านั้นอาจจะส่งผลกระทบต่อความปลอดภัย
สิ่งแวดล้อม และคุณภาพชีวิตของชุมชนที่อยู่ใกล้เคียงโรงไฟฟ้า
จึงได้กำหนดมาตรการป้องกันผลกระทบในทางลบและลดโอกาสที่อาจเกิดขึ้น เช่น

-   ศึกษาวิเคราะห์ วางแผน
    และจัดระบบบริหารจัดการด้านสิ่งแวดล้อมภายใต้มาตรฐานสากลเพื่อการปกป้องสิ่งแวดล้อมและสังคม
    (Equator Principles)
    ซึ่งเป็นที่ยอมรับของสถาบันการเงินทั่วโลกในการบริหารจัดการผลกระทบต่อสังคมท้องถิ่นและสิ่งแวดล้อมของโรงไฟฟ้าพลังน้ำเทินหินบูน

-   ดำเนินการตามคู่มือระบบจัดการความปลอดภัย
    และสิ่งแวดล้อมที่ได้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน

-   ดำเนินการตามคู่มือการปฏิบัติงาน จัดให้มีการฝึกอบรม การฝึกซ้อม การจัดทำแผนฉุกเฉิน
    การทดสอบแผนงาน เครื่องมือ ระบบเตือนภัย และปฏิบัติตามคู่มืออย่างเคร่งครัด

-   ดำเนินการตามทะเบียนข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ที่ต้องปฏิบัติตาม
    พร้อมกำหนดผู้รับผิดชอบในการดำเนินการอย่างชัดเจน

3.2.5 ความเสี่ยงจากอุบัติเหตุ

ในกระบวนการผลิตและดำเนินงานของโรงไฟฟ้าอาจมีอุบัติเหตุที่ทำให้เกิดเพลิงไหม้จากการปฏิบัติงาน
และอาจเกิดการต่อต้านจากชุมชนหากกระบวนการผลิตก่อให้เกิดผลกระทบ
ฝ่ายบริหารตระหนักถึงความเสี่ยงเหล่านี้จึงกำหนดมาตรการต่างๆ
เพื่อเป็นการป้องกันและลดโอกาสในการเกิดความเสี่ยงดังกล่าว เช่น

-   เน้นย้ำกับผู้ปฏิบัติงานอย่างสม่ำเสมอถึงความไม่ประมาท

-   บำรุงรักษาอุปกรณ์ต่างๆ ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ เพื่อให้อุปกรณ์นั้นๆ
    สามารถทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

-   สร้างความสัมพันธ์อย่างดีเยี่ยมต่อชุมชนรอบโรงไฟฟ้าอันจะก่อให้เกิดความเข้าใจที่ถูกต้องได้

-   กำหนดแผนการรักษาความปลอดภัย การติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ รวมทั้งการฝึกซ้อมเป็นประจำ

-   จัดทำประกันภัยโรงไฟฟ้าที่ครอบคลุมในเรื่อง Properties All Risks, Machinery
    Breakdown, Business Interruption และ Third Party Liability
    เพื่อความมั่นใจว่าหากมีเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้น
    ทรัพย์สินและบุคคลที่ได้รับความเสียหายจะได้ความคุ้มครองอย่างเพียงพอและเหมาะสม

  4. ความเสี่ยงด้านการเงิน

การลงทุนในธุรกิจการผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้าของกลุ่มบริษัทฯ ต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมาก
โดยเงินทุนที่นำมาใช้ส่วนหนึ่งเป็นการกู้ยืมจากสถาบันการเงินทั้งในและต่างประเทศ
ซึ่งความเสี่ยงที่สำคัญ คือ ความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย และอัตราแลกเปลี่ยน
ซึ่งอาจส่งผลให้ผลประกอบการของบริษัทฯ ไม่เป็นไปตามประมาณการ ดังนั้น
แนวทางป้องกันและลดความเสี่ยงทางการเงิน มีดังนี้

  4.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทฯ มีนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนของโครงการโรงไฟฟ้า
โดยพยายามจัดให้โครงสร้างของสกุลเงินกู้สอดคล้องกับโครงสร้างสกุลเงินของรายได้และค่าใช้จ่ายของโครงการ
และบริหารให้ค่าใช้จ่ายในการพัฒนาและก่อสร้างโครงการเป็นเงินสกุลเดียวกับเงินกู้ที่ได้รับในสัดส่วนที่ใกล้เคียงกันให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

  4.2 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

บริษัทฯ มีนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราดอกเบี้ย เช่น
การใช้อัตราดอกเบี้ยคงที่ การทำสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Swap)
เพื่อลดความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
ทำให้สามารถประมาณกระแสเงินสดจ่ายของเงินกู้ตลอดอายุสัญญาได้อย่างถูกต้อง
และหากยังไม่เพียงพอบริษัทฯ
อาจพิจารณาหาเครื่องมือทางการเงินที่มีในตลาดเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยให้อยู่ในเกณฑ์ที่เหมาะสมต่อไป