2. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น และมีผลกระทบต่อการดำเนินงานในอนาคตของบริษัทฯ มีดังนี้

1.  

2.  1.  ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจ

จากภาวะเศรษฐกิจที่ซบเซาตั้งแต่ปลายปี 2551 ประกอบกับผลกระทบจากวิกฤติเศรษฐกิจโลก
รวมถึงสถานการณ์การแพร่ระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธ์ใหม่ 2009 ทำให้ในปี 2552
เศรษฐกิจชะลอตัวลงอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีปัญหาความขัดแย้งทางการเมือง
เหตุการณ์ความรุนแรงใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

ภาพรวมธุรกิจค้าปลีกค้าส่งในช่วงครึ่งปีแรก ของปี 2552 หดตัวลง
โดยผู้บริโภคชะลอการใช้จ่ายกับสินค้าเกือบทุกประเภท ยกเว้นสินค้าหมวดอาหาร
ที่มีอัตราการเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ส่วนในช่วงครึ่งปีหลัง
ภาพรวมเศรษฐกิจในประเทศปรับตัวในทิศทางที่ดีขึ้น ผู้บริโภคมีความเชื่อมั่นต่อเศรษฐกิจ
และเริ่มกลับมาจับจ่ายใช้สอยมากขึ้น ปัจจัยสำคัญมาจากมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของภาครัฐ เช่น
โครงการเช็คช่วยชาติ โครงการเงินช่วยเหลือผู้สูงอายุ โครงการไทยเข้มแข็ง เป็นต้น
รวมถึงมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจอื่นๆ ที่ส่งผลให้ผู้บริโภคมีกำลังซื้อเพิ่มขึ้น
และช่วยให้บรรยากาศการใช้จ่ายใช้สอยในธุรกิจค้าปลีกค้าส่งดีขึ้นตามมาด้วย

อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ได้มีการติดตามสถานการณ์ด้านเศรษฐกิจ และการเมืองอย่างใกล้ชิด
เพื่อดำเนินการวางแผนเพื่อหามาตรการ และกลยุทธ์ต่างๆ สำหรับป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
ทั้งนี้เพื่อให้สามารถดำเนินธุรกิจ และได้รับผลสำเร็จตามเป้าหมายที่วางไว้

ความเสี่ยงจากการลงทุนในสินค้าคงคลัง

  จำนวนสาขาที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้บริษัทฯ ต้องมีการสำรองสินค้าเพิ่มขึ้น
  มูลค่าสินค้าคงเหลือสุทธิ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 มีจำนวนเท่ากับ 2,547.57 ล้านบาท
  เพิ่มขึ้นเป็น 2,728.08 ล้านบาท ในปี 2551 และ 2,905.14 ล้านบาท ในปี 2552 ตามลำดับ
  จำนวนสินค้าที่เพิ่มขึ้นทำให้บริษัทฯ มีความเสี่ยงเกี่ยวกับการบริหารพื้นที่จัดเก็บ
  ค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษาที่เพิ่มขึ้น รวมถึงความเสี่ยงจากสินค้าที่ล้าสมัย
  ซึ่งเหล่านี้ล้วนส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องทางการเงินของบริษัทฯ

  อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้พยายามเพิ่มรอบการหมุนของสินค้าคงคลัง
  โดยมีการพัฒนาระบบบริหารสินค้าคงคลังอย่างต่อเนื่อง
  มีการปรับปรุงรูปแบบการจัดเรียงสินค้าและรูปลักษณ์ภายในสาขา การจัดรายการส่งเสริมการขาย
  การพัฒนาคุณภาพการให้บริการของพนักงานขาย การปรับเปลี่ยนรูปแบบ
  และประเภทสินค้าให้ตรงกับความต้องการข้องลูกค้า เป็นต้น นอกจากนี้บริษัทฯ
  ยังมีศูนย์กระจายสินค้า ซึ่งมีพื้นที่ประมาณ 40,000 ตารางเมตร
  ที่ยังสามารถรองรับการเพิ่มขึ้นของสาขาในอนาคต

  จากความพยายามข้างต้น ทำให้ตลอด 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทฯ
  สามารถลดระยะเวลาการขายสินค้าลงได้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งทำให้ Cash Cycle ลงจากวันที่ 31
  ธันวาคม 2550 ที่ (- 14) วัน เป็น (- 18) วัน ในปี 2551 และ (- 24) วัน ในปี 2552
  ตามลำดับ จำนวนวันของ Cash Cycle ที่ลดลงแสดงให้เห็นว่าบริษัทฯ
  มีสภาพคล่องทางการเงินที่ดีขึ้น

ความเสี่ยงการลงทุนขยายสาขา

  บริษัทฯ มีนโยบายที่จะขยายสาขาอย่างต่อเนื่อง
  แต่ภายใต้ความไม่แน่นอนของภาวะเศรษฐกิจทำให้บริษัทฯ
  มีความเสี่ยงเกี่ยวกับผลการดำเนินงานของสาขาใหม่ที่อาจไม่เป็นไปตามที่ประมาณการไว้
  และจะทำให้กระทบต่อผลการดำเนินงานโดยรวม บริษัทฯ
  ป้องกันความเสี่ยงโดยได้ทำการวิเคราะห์ผลตอบแทนจากการลงทุนก่อนที่จะตัดสินใจลงทุนทุกครั้ง
  มีการจัดทำแผนดำเนินการ งบประมาณประจำปี
  และเมื่อสาขาใหม่เปิดดำเนินการจะมีการติดตามผลประกอบการ
  และความคืบหน้าของแผนทุกเดือน โดยจะช่วยให้บริษัทฯ
  สามารถวางแผนรับความเสี่ยงและแก้ไขปัญหาที่อาจจะเกิดได้ทันท่วงที

  ความเสี่ยงต่อการสูญหายของสินค้า

  ปัญหาสินค้าสูญหายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยากสำหรับธุรกิจค้าปลีก ไม่ว่าจะจากพนักงานขาย
  หรือลูกค้า บริษัทฯ ได้จัดตั้งหน่วยงานป้องกันการสูญเสีย (Loss Prevention)
  เพื่อรับผิดชอบเกี่ยวกับการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว ซึ่งนอกจากจะเพื่อป้องกันความเสี่ยง
  และการสูญเสียในด้านอื่นๆ แล้ว
  ยังมีการวางระบบที่ช่วยเพิ่มความปลอดภัยในการปฏิบัติงานของพนักงานอีกด้วย

ความเสี่ยงเกี่ยวกับลูกหนี้

  บริษัทฯ แบ่งลูกค้าออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มลูกค้ารายย่อย และ
  กลุ่มผู้รับเหมาและเจ้าของโครงการ กลุ่มลูกค้ารายย่อย
  คือลูกค้าหน้าร้านที่ส่วนใหญ่ขายสินค้าเป็นเงินสด ส่วนกลุ่มผู้รับเหมาและเจ้าของโครงการ
  คือกลุ่มลูกค้าที่ขายโดยการให้เครดิต รายได้จากการขายส่วนใหญ่มาจากกลุ่มลูกค้ารายย่อย
  โดยในปี 2552 สัดส่วนการขายเป็นเงินสดอยู่ที่ร้อยละ 99.2 ของยอดขายทั้งหมด สำหรับปี
  2551 และ 2550 สัดส่วนอยู่ที่ร้อยละ 98.7 และ ร้อยละ 98.4 ขณะที่จำนวน
  และสัดส่วนของลูกค้าที่ขายโดยการให้เครดิตลดลงอย่างต่อเนื่อง สำหรับการขายที่ให้เครดิต
  บริษัทฯ จะพิจารณาเฉพาะโครงการที่มีฐานะการเงินที่เชื่อถือได้
  โดยได้ตรวจสอบผลการดำเนินงานและฐานะทางการเงินแล้ว
  หรือเป็นผู้รับเหมาที่มีหนังสือค้ำประกันเป็นหลักประกันในการชำระหนี้ เป็นต้น

  ลูกหนี้ของบริษัทฯ ประกอบดัวย ลูกหนี้จากการขายให้โครงการ ลูกหนี้บริษัทในเครือ
  และลูกหนี้จากบัตรเครดิต โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม ของปี 2552 2551 และ 2550
  ยอดลูกหนี้ค้างชำระมีจำนวน 143.18 ล้านบาท 160.63 ล้านบาท และ 164.37
  ล้านบาทตามลำดับ มีการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญคิดเป็นมูลค่าประมาณ 14.40 ล้านบาท
  25.64 ล้านบาท และ 20.79 ล้านบาท
  ซึ่งผู้บริหารได้ประเมินระยะเวลาที่กำหนดในการชำระหนี้
  และสถานะทางการเงินของลูกหนี้แต่ละรายแล้ว บริษัทฯ
  เห็นว่าค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญที่ตั้งไว้เพียงพอ และเหมาะสมแล้ว

2.  ความเสี่ยงจากการแข่งขัน

บริษัทฯ ประกอบธุรกิจค้าปลีกสินค้าเกี่ยวกับบ้าน และที่อยู่อาศัยโดยมีคู่แข่งขันทั้งทางตรงและทางอ้อม
เช่น ร้านจำหน่ายสินค้าเกี่ยวกับบ้านในลักษณะ Modern trade ร้านค้าปลีกวัสดุเกี่ยวกับบ้าน
ห้างสรรพสินค้า และร้านจำหน่ายสินค้าเฉพาะอย่าง เป็นต้น บริษัทฯ
สร้างความแตกต่างโดยมุ่งเน้นในเรื่องความหลากหลายของสินค้า และการให้บริการที่ครบวงจร
อีกทั้งยังมีบริการจัดหาทีมช่างผู้เชี่ยวชาญงานระบบด้านต่างๆ เช่น งานระบบไฟฟ้า ประปา
งานติดตั้งอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น

นอกจากนี้บริษัทฯ ได้เน้นการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารภายใน เพื่อเสริมสร้างศักยภาพ
สร้างความแตกต่าง และความได้เปรียบต่อคู่แข่งทั้งภายใน และต่างประเทศที่อาจเข้ามาในอนาคต

3.  ความเสี่ยงจากกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง และอาจมีผลให้เกิดความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ มีดังนี้

1.  กฎหมายผังเมือง รวมกรุงเทพมหานคร

ประกาศใช้เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2549
มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนากรุงเทพมหานคร และรองรับการขยายตัวในอนาคต
หากในอนาคตมีการปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าว บริษัทฯ
จะไม่ได้รับผลกระทบจากข้อจำกัดนี้แต่อย่างใด
เนื่องจากที่ผ่านมาบริษัทฯได้ลงทุนครอบคลุมพื้นที่ในเขตกรุงเทพฯ เกือบทุกส่วนแล้ว
แต่กลับมองว่าเป็นการจำกัดการขยายธุรกิจของคู่แข่ง ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่บริษัทฯ อีกด้วย

2.  พ.ร.บ.การแข่งขันทางการค้า

ในปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า
มีมติให้ประกาศใช้เกณฑ์แนวทางพิจารณาการปฏิบัติทางการค้าระหว่างผู้ประกอบธุรกิจค้าส่งค้าปลีกกับผู้ผลิต/ผู้จำหน่าย
ภายใต้ พ.ร.บ.การแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 จำนวน 8 แนวทาง ได้แก่

1.  การกำหนดราคาที่ไม่เป็นธรรม

2.  การเรียกรับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่ไม่เป็นธรรม

3.  การคืนสินค้าโดยไม่เป็นธรรม

4.  การใช้สัญญาการฝากขายที่ไม่เป็นธรรม

5.  การบังคับให้ซื้อ หรือให้จ่ายค่าบริการ (Coercion to Purchase)

6.  การใช้พนักงานของผู้ผลิต/ผู้จำหน่าย อย่างไม่เป็นธรรม

7.  การปฏิเสธการรับสินค้าที่สั่งซื้อ/ผลิตพิเศษ เป็นตราเฉพาะของผู้สั่งผลิต (Private Brand)
    หรือเป็นตราเฉพาะของผู้ประกอบธุรกิจค้าส่งค้าปลีก (House Brand)

8.  การปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมอื่นๆ

แนวทางพิจารณาการปฏิบัติทางการค้า 8 ข้อ ดังกล่าว มีผลกระทบต่อผู้ค้าปลีกแบบสมัยใหม่ทุกราย
(Modern Trade) อย่างไรก็ตาม เพื่อให้สามารถดำเนินธุรกิจได้สอดคล้องตามประกาศข้างต้น
บริษัทฯ ได้ตกลงร่วมกันในการปรับแก้ข้อสัญญากับบริษัทคู่ค้าให้มีความละเอียด และชัดเจนยิ่งขึ้น

3.  ร่างพรบ. การประกอบธุรกิจค้าปลีกหรือค้าส่ง

ครม.ได้รับหลักการร่างพรบ.ประกอบธุรกิจค้าปลีกค้าส่ง
โดยให้นำร่างของผู้แทนการค้าเข้ามาร่วมด้วย แต่ให้ยึดร่างของกระทรวงพาณิชย์เป็นหลัก
หลังจากนี้จะส่งร่างให้กฤษฎีกาพิจารณาเพื่อนำเสนอสภาฯ ต่อไป ซึ่งหากพรบ.
ดังกล่าวผ่านการพิจารณา จะมีผลกระทบต่อผู้ค้าปลีกสมัยใหม่ที่เป็นรายใหญ่ทุกราย
และหากมีผลบังคังใช้กับประเภทธุรกิจของบริษัทฯ
อาจเป็นผลดีเนื่องจากเป็นการจำกัดการขยายธุรกิจของผู้เข้ามาในธุรกิจรายใหม่
คงเหลือแต่การแข่งขันกับคู่แข่งรายเดิมภายใต้กรอบกฎหมายเดียวกัน

4.  พรบ.การตอบโต้การทุ่มตลาด และการอุดหนุนซึ่งสินค้าจากต่างประเทศ พ.ศ. 2542

เนื่องจากปัจจุบัน บริษัทฯได้มีการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศหลายรายการ ประกอบกับในปี 2553
จะมีการลดอัตราภาษีสินค้านำเข้าจากประเทศที่เป็นคู่สัญญาตามข้อตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางเศรษฐกิจ
ตามข้อตกลงต่างๆ ทำให้ผู้ผลิตในประเทศไทยอาจยื่นข้อร้องเรียนเรื่องการทุ่มตลาดได้