1. ปัจจัยความเสี่ยง

การดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ อาจต้องเผชิญกับความเสี่ยงต่างๆ
ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ อย่างไรก็ตาม
อาจมีความเสี่ยงอื่นๆที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตซึ่งบริษัทฯไม่อาจทราบได้ในขณะนี้หรือเป็นความเสี่ยงที่บริษัทฯพิจารณาในขณะนี้ว่าไม่มีผลกระทบในสาระสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
โดยปัจจัยความเสี่ยงหลักๆจำแนกได้ดังนี้

1.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาสินค้าและวัตถุดิบ

โดยปกติแล้วราคาผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯจะเปลี่ยนแปลงสอดคล้องกับราคาวัตถุดิบ อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯอาจมีความเสี่ยงหากราคาผลิตภัณฑ์ไม่สามารถปรับตัวให้สอดคล้องกับราคาวัตถุดิบซึ่งจะมีผลกระทบต่อส่วนต่างราคา
(metal margin) และอัตราการทำกำไรของบริษัทฯ ที่ผ่านมาบริษัทฯซื้อม้วนสเตนเลสรีดร้อน
(ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการผลิตสเตนเลสรีดเย็น) จากต่างประเทศทั้งหมด โดยบริษัทฯ
ต้องสั่งวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 2-4 เดือน
ซึ่งอาจทำให้บริษัทฯมีความเสี่ยงหากบริษัทฯซื้อวัตถุดิบมาในราคาสูงแต่ไม่สามารถขายผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯในราคาที่สูงกว่าได้
ทั้งนี้ บริษัทฯได้มีการติดตามความเคลื่อนไหวในตลาดอย่างใกล้ชิดเพื่อที่จะบริหารความเสี่ยงในส่วนนี้

อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯมีสภาพคล่องที่จะสามารถรองรับผลกระทบจากความเสี่ยงจากราคาสินค้าและวัตถุดิบมากขึ้นกว่าเดิม
เนื่องจากภาระหนี้สินของบริษัทฯ ลดลงจากระดับเดิม

1.2 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงการจัดหาวัตถุดิบ

เนื่องจากวัตถุดิบหลักของบริษัทฯ คือ ม้วนสเตนเลสรีดร้อน ซึ่งยังไม่มีการผลิตภายในประเทศ
จึงต้องนำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมด
ทำให้มีความเสี่ยงในกรณีที่ผู้ผลิตจากต่างประเทศไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบได้ทันตามความต้องการ
อย่างไรก็ตามในต้นปี 2550 บริษัทฯได้จัดทำสัญญาซื้อขายวัตถุดิบหลักกับบริษัทพอสโก้ ของเกาหลี
เพิ่มเติมจากเดิมที่มีสัญญาซื้อขายวัตถุดิบกับบริษัทอาร์ซิลอร์ ทำให้ความเสี่ยงในกรณีนี้ลดลง
อย่างไรก็ตามบริษัทฯยังคงลดความเสี่ยงลงอีกโดยการติดต่อซื้อขายกับผู้ผลิตวัตถุดิบรายอื่นในยุโรป
เอเชีย และอัฟริกาอย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากมาตราการการลดภาษีอากรขาเข้าสินค้าประเภทวัตถุดิบสำคัญสำหรับการผลิตในอุตสาหกรรมประเภทต่างๆ
เพื่อการสนับสนุนอุตสาหกรรมภายในประเทศที่ต้องอาศัยวัตถุดิบนำเข้าตามประกาศกระทรวงการคลังฉบับที่
12 ที่ออกในปี 2546 จะหมดอายุลงในวันที่ 31 ธันวาคม 2550
โดยตามประกาศดังกล่าวกระทรวงการคลังได้ประกาศลดสเตนเลสรีดร้อนซึ่งเป็นวัตถุดิบสำคัญของบริษัทฯลงจากอัตราปรกติร้อยละ
5 ลงเหลือร้อยละ 1 ดังนั้นในปี 2550 ที่ผ่านมา
บริษัทฯร่วมกับผู้ผลิตสินค้าในอุตสาหกรรมสเตนเลสที่ใช้แผ่นเหล็กสเตนเลสรีดร้อนเป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้า
ได้ร่วมกับสภาอุตสาหกรรมดำเนินการหารือกับกระทรวงการคลังที่จะขอให้ภาครัฐคงมาตราการดังกล่าวต่อไป
ทั้งนี้เนื่องจากวัตถุดิบสเตนเลสรีดร้อนดังกล่าวไม่มีการผลิตภายในประเทศ
ซึ่งในที่สุดทางกระทรวงการคลังได้ดำเนินการขออนุมัติต่อคณะรัฐมนตรีและได้มีการออกประกาศการลดหย่อนภาษีอากรนำเข้าสินค้าที่เป็นวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมต่างๆ
ซึ่งรวมทั้งแผ่นเหล็กสเตนเลสรีดร้อนลงมาเหลือในอัตราร้อยละ 0 กระทรวงการคลังฉบับที่ 3
ลงวันที่ 12 กันยายน 2550

การประกาศลดอัตราภาษีศุลกากรดังกล่าวจะช่วยให้ บริษัทฯ
สามารถประหยัดภาษีศุลกากรได้ประมาณปีละไม่ต่ำกว่า 150 ล้านบาท
นอกจากนั้นยังเป็นการสนับสนุนอุตสาหกรรมสเตนเลสอื่นๆ นอกจาบริษัทฯ
เช่นอุตสาหกรรมท่อเหล็กรีดร้อน อุตสาหกรรมผลิตเครื่องจักรสำหรับอุตสาหกรรมอาหาร
อุตสาหกรรมยา ที่ใช้เหล็กแผ่นสเตนเลสรีดร้อนเป็นวัตถุดิบอีกด้วย

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศจำนวนน้อยราย

    ในปี 2550
    ที่ผ่านมานั้นเพื่อเป็นการรองรับกับการขยายกำลังผลิตที่จะเพิ่มขึ้นในอนาคตอันใกล้เพื่อเพิ่มช่องทางการจัดจำหน่ายการส่งออกของบริษัทฯให้มากขึ้น
    และลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศจำนวนน้อยราย
    บริษัทฯได้แต่งตั้งผู้จัดจำหน่ายรายใหม่ในต่างประเทศเพิ่มเติมจากเดิมซึ่งมีเพียงกลุ่มอาร์ซิลอร์เพียงรายเดียว
    อย่างไรก็ตาม
    การจำหน่ายผ่านกลุ่มอาร์ซิลอร์ไปยังตลาดต่างประเทศยังคงมีสัดส่วนสูงสุดในช่องทางการจำหน่ายไปยังตลาดต่างประเทศทั้งหมดของบริษัทฯ

    1.4 ความเสี่ยงจากการเพิ่มกำลังการผลิตสเตนเลสรีดเย็นในตลาดโลก

[] สถิติความต้องการสเตนเลสในระยะยาวตั้งแต่ ปี 2528 โดย CRU Analysis
แสดงให้เห็นว่าสเตนเลสมีอัตราการเจริญเติบโตที่สูงกว่าอัตราการเจริญเติบโตของวัสดุโลหะอุตสาหกรรมต่างๆ
อาทิเช่นอลูมิเนียม เหล็กคาร์บอน สังกะสีตลอดจนทองแดง ส่งผลให้ประเทศผู้ผลิต
สเตนเลสต่างๆได้มีการเพิ่มกำลังการผลิตเพื่อตอบสนองความต้องการที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้นในอนาคตตลอดเวลาโดยเฉพาะการเพิ่มกำลังการผลิตในประเทศจีนในช่วง
5-6 ปีที่ผ่านมา ทั้งนี้เพื่อวัตถุประสงค์ที่จะเปลี่ยนฐานะจากผู้บริโภค
สเตนเลสรายใหญ่ที่สุดของโลกแต่อย่างเดียว มาเป็นการผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้า
และนำกำลังการผลิตที่เหลือในการส่งออก
อย่างไรก็ตามการขยายกำลังผลิตดังกล่าวเองได้สร้างปัญหาการมีกำลังผลิตส่วนเกินในอุตสาหกรรมสเตนเลสโดยเฉพาะกำลังการผลิต
Slab หรือ Hot rolled ที่เหลือเกินความต้องการของอุตสาหกรรมสเตนเลสรีดเย็น
อย่างไรก็ตามการขยายกำลังผลิตของประเทศจีนที่ผ่านมาจะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมสเตนเลสโดยรวมทั้งนี้เนื่องจากจะมีการใช้กำลังผลิตส่วนเหลือทีมีอยู่จำนวนมากในการส่งออกไปยังตลาดต่างประเทศทำให้การแข่งขันในตลาดส่งออกมีความรุนแรงขึ้นในอนาคต

ในปี 2549-2550 ที่ผ่านมา ผู้ผลิตในประเทศจีนหลายราย
ได้ทำการขยายกำลังผลิตตามโครงการที่ได้เริ่มดำเนินการเสร็จสิ้นลง
ทำให้ประเทศจีนกลายเป็นผู้ผลิตสเตนเลสทรงแบนรายใหญ่ที่สุดของโลก
นอกจากจะมีกำลังผลิตใกล้เคียงกับความต้องการของตลาดการบริโภคภายในประเทศ
ทีทำให้สามารถลดการพึ่งพาการนำเข้าจากต่างประเทศได้มากขึ้นแล้ว
ผู้ผลิตในประเทศจีนได้เริ่มมีการส่งออกจากการกำลังการผลิตส่วนเกินด้วยเป็นจำนวนมากตั้งแต่ปี
2549 และต่อเนื่องมาในปี 2550 โดยมีการส่งออกที่เน้นไปยังตลาดสหภาพยุโรป
และสหรัฐอเมริกาที่เป็นตลาดที่มีระดับราคาสูงกว่าระดับราคาโดยเฉลี่ยในประเทศจีนและภูมิภาคเอเซียค่อนข้างมาก
การส่งออกไปยังตลาดทั้งสองเป็นจำนวนมากนี้ส่งผลให้ประเทศจีนกลายเป็นผู้ส่งออกสเตนเลสทรงแบนทั้งรีดร้อนและรีดเย็นรายใหญ่ที่สุดไปยังสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรป
ส่งผลให้ในเดือน พฤศจิกายน 2550 ที่ผ่านมา Eurofer
ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ผลิตเหล็กในสหภาพยุโรปได้ประกาศที่จะยื่นร้องให้คณะกรรมการการค้ายุโรปพิจารณากรณีการทุ่มตลาดเหล็กสเตนเลสต่อผู้ผลิตของประเทศจีน
เกาหลีใต้และ ประเทศไต้หวัน
ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายต่ออุตสาหกรรมผลินเหล็กสิตนเลสในกลุ่มประเทศสหภาพยุโรป
คาดว่าการตรวจสอบโดยคณะกรรมการการค้าฯจะใช้เวลาประมาณ 15 เดือน และคาดว่าภายใน
6-9
เดือนหลังจากการเริ่มทำการไต่สวนอาจจะมีการออกมาตราการชั่วคราวบางประการเพื่อคุ้มครองอุตสาหกรรม

ตั้งแต่ปี 2549 ที่ผ่านไปแล้วนั้น
เพื่อเป็นการลดความร้อนแรงของธุรกิจเหล็กซึ่งเป็นหนึ่งในธุรกิจที่เป็นผู้บริโภคพลังงานรายใหญ่
รัฐบาลจีนจึงได้ดำเนินการออกมาตรการด้านภาษีต่าง ๆ
เพื่อลดการสนับสนุนและชะลอผลผลิตในอุตสาหกรรมส่งออกที่ใช้พลังงานมากเช่นอุตสาหกรรมเหล็กและกระจก
โดยตัวอย่างของมาตรการที่นำมาใช้อาทิเช่น
การปรับลดการคืนภาษีมูลค่าเพิ่มที่จ่ายคืนให้แก่ภาคอุตสาหกรรมสำหรับสินค้าที่ส่งออกลง
หรือมาตรการการเก็บภาษีสำหรับสินค้าส่งออก
ทั้งนี้ด้วยมาตรการดังกล่าวนี้เหล่านี้เองทียังคงมีการดำเนินการต่อเนื่องมาในปี 2550
ได้ส่งผลทำให้ระดับราคาของสินค้าส่งออกจากประเทศจีนมีราคาสูงขึ้นในตลาดต่างประเทศ
ทำให้ปริมาณการส่งออกในระยะยาวมีแนวโน้มลดลง โดยในปลายปี 2550
เองนั้นประเทศจีนยังได้ทำการปรับเพิ่ม ภาษีส่งออกสำหรับผลิตภัณฑ์ สเตนเลส
และวัตถุดิบสำหรับสเตนเลส เช่น เหล็กรีดร้อนและเหล็กรีดเย็น สเตนเลส อาทิเช่น
สเตนเลสรีดเย็นเกรด 200 มีการเพิ่มภาษีส่งออกจากร้อยละ 5 เป็นร้อยละ 10 ทั้งนี้มีผลตั้งแต่ 1
มกราคม 2551 ในขณะที่ภาษีมูลค่าเพิ่มที่จ่ายคืนผู้ส่งออกยังคงจ่ายในอัตราที่ร้อยละ 5
ในขณะทีอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มในประเทศจีนอยู่ที่ร้อยละ 1

ผลกระทบจากมาตรการต่างเหล่านี้ส่งผลให้ราคาสเตนเลสส่งออกจากผู้ผลิตในประเทศจีนในตลาดส่งออกจะสูงขึ้น
ซึ่งน่าจะส่งผลดีต่อการแข่งขันในตลาดส่งออกของบริษัทฯที่จะไม่รุนแรงขึ้นในระยะอันใกล้นี้

5.  ความเสี่ยงจากการกำหนดเพดานราคาสเตนเลสรีดเย็น

    เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2550 ที่ผ่านมาได้มีการประกาศราชกิจจานุเบกษา สำหรับ พรบ.
    ยกเลิกประกาศหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
    ฉบับที่ 8 เรื่องการห้ามกักตุนสินค้า ลงวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2549
    ทำให้บริษัทสามารถทำการปรับราคาจำหน่ายหน้าโรงงานตามราคาเพดานที่ได้มีการอนุมัติก่อนหน้านี้โดยกรมการค้าภายใน
    กระทรวงพาณิชย์ได้ตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน 2550 เป็นต้นมา
    อย่างไรก็ตามเนื่องจากระดับราคาเหล็กไร้สนิมรีดร้อนซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักของการผลิตได้มีการปรับตัวอย่างรวดเร็วตามระดับราคาของแร่นิกเกิลมาตั้งแต่ปลายปี
    2549 ต่อเนื่องมาจนถึงไตรมาสที่ 2 ของปี 2550
    ทำให้บริษัทฯจำเป็นที่ต้องยื่นขอปรับราคาเพดานต่อคณะกรรมการควบคุมระดับราคาสินค้าและปริมาณ
    ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับของกรมการค้าภายในใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2550
    ซึ่งหลังจากการพิจารณาแล้วทางบริษัทฯได้รับการอนุมัติจากกรมการค้าภายใน ให้บริษัทฯ
    ปรับราคาเพดานใหม่สำหรับราคาขายหน้าโรงงานตามต้นทุนที่เปลี่ยนแปลงได้ตั้งแต่ วันที่ 30
    เมษายน 2550 เป็นต้นมา

    อนึ่ง กรมการค้าภายในได้กำหนดให้เหล็กแผ่นซึ่งรวมถึงเหล็กแผ่นไร้สนิมรีดเย็นหรือสเตนเลส
    เป็นหนึ่งในสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการเมื่อวันที่
    31 มกราคม 2550 และยังกำหนดให้บริษัทฯ ในฐานะผู้ผลิตต้องทำการแจ้ง ต้นทุน
    ราคาและรายละเอียดที่กำหนด ตามประกาศลงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2550
    โดยกำหนดให้ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงรายการหรือราคาสูงกว่าที่แจ้งไว้
    โดยบริษัทฯต้องทำการแจ้งต่อคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการล่วงหน้าเป็นเวลาไม่น้อยกว่าเจ็ดวันก่อนการนำสินค้าออกจำหน่าย

    อย่างไรก็ตามในด้านการปรับราคาจำหน่ายให้สอดคล้องกับต้นทุนด้านวัตถุดิบนั้น
    สืบเนื่องจากการประกาศของตลาด LME (London Metal Exchange) เมื่อวันที่ 6
    มิถุนายน 2550
    ที่มีการปรับปรุงเงื่อนไขในการถือครองแร่นิกเกิลในตลาดตลอดจนการลดค่าธรรมเนียมการยืมระหว่างผู้ถือครองในตลาดลง
    ส่งผลให้ราคาแร่นิกเกิลในตลาด LME
    ที่ใช้เป็นหลักในการอ้างอิงราคาและการคำนวณราคาขายสเตนเลสในตลาดอ่อนตัวลงอย่างรวดเร็วตั้งแต่เดือนมิถุนายนเป็นต้นมาหลังจากที่ราคาของนิกเกิลได้พุ่งตัวขึ้นมาตั้งแต่ต้นปี
    2549 เป็นต้นมา
    ดังนั้นเพื่อเป็นการสอดคล้องกับภาวะการแข่งขันในตลาดและราคาต้นทุนวัตถุดิบที่ปรับตัวลดลงตามราคาของแร่นิกเกิลนี้
    ตั้งแต่เดือน พฤษภาคม 2550
    เป็นต้นมาบริษัทจึงได้ทำการปรับปรุงราคาจำหน่ายหน้าโรงงานลงมาต่ำกว่าราคาเพดานมาโดยตลอด
    เพื่อให้เหมาะสมสอดคล้องกับต้นทุนวัตถุดิบสเตนเลสรีดร้อนที่ได้ลดราคาลงมาด้วย

6.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอากรตอบโต้การทุ่มตลาดและมาตรการทางภาษี

    ตามที่มาตรการการตอบโต้การทุ่มตลาดสินค้าสเตนเลสรีดเย็นชนิดม้วน แผ่น และแผ่นแถบ
    ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น สหภาพยุโรป ไต้หวัน และสาธารณรัฐเกาหลี (ฉบับที่ 5)
    พ.ศ. 2546 จะมีอายุครบ 5 ปีในวันที่ 13 มีนาคม 2551นั้น
    เพื่อเป็นการปกป้องการทุ่มตลาดที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตหลังจาก
    มาตรการดังกล่าวจะครบกำหนด
    ทั้งนี้จากสภาวะที่กำลังผลิตทั่วโลกได้มีการขยายตัวเพิ่มขึ้นเกินปริมาณความต้องการที่หดตัวลงจากสภาพการตกต่ำของตลาดโลกอันเนื่องจากปัญหา
    Sub-prime ในประเทศสหรัฐอเมริกา
    และกำลังการผลิตส่วนเกินความต้องการของในประเทศสหภาพยุโรป ประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น
    ประเทศเกาหลีใต้และประเทศไต้หวัน
    ต่างๆเหล่านี้จะส่งผลต่อการแข่งขันและการทุ่มตลาดในราคาที่ต่ำกว่า ราคาปรกติ (Normal
    value) บริษัทฯจึงได้ทำการยื่นขอให้คณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน
    ขอให้ทำการพิจารณาทบทวนยืดระยะเวลาการเรียกเก็บอากรตอบโต้การทุ่มตลาด
    (Anti-Dumping) ออกไปอีกเป็นระยะเวลาหนึ่ง หรือที่เรียกว่าการทำ Sunset review
    มา โดยคาดว่าจะทราบผลการพิจารณาของคณะกรรมการภายในไตรมาสที่หนึ่งของปี 2551

7.  ความเสี่ยงจากการเปิดเขตการค้าเสรี

    ปัจจุบันภาษีนำเข้าสเตนเลสรีดเย็นของประเทศไทยยังคงอยู่ที่ร้อยละ 5
    จากการเจรจาการเปิดเขตเสรีทางการค้าในหลายๆ ครั้ง อาทิ เช่น ไทย-ญี่ปุ่น ไทย-อินเดีย
    ไทย-จีน ผู้ผลิตในอุตสาหกรรมเหล็กภายในประเทศ รวมทั้งบริษัทฯ
    ได้ร้องขอให้รัฐบาลกำหนดสินค้าเหล็กไว้อยู่ในรายการสินค้าอ่อนไหว
    ซึ่งอุตสาหกรรมเหล็กทั้งระบบต้องการระยะเวลาในการปรับตัว
    ให้สามารถแข่งขันกับประเทศคู่ค้าที่ไทยจะทำการเปิดเขตการค้าเสรีด้วยก่อนที่จะทำการปรับลดภาษีลง
    และได้รับการตอบสนองจากภาครัฐด้วยดี อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ เชื่อว่าจากการที่บริษัทฯ
    มีเทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย การจัดการต้นทุนที่มีประสิทธิภาพ
    ตลอดจนการส่งเสริมพัฒนาให้บุคลากรของบริษัทฯ
    ให้มีทักษะและความชำนาญที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จะช่วยส่งผลให้บริษัทฯ
    สามารถทำการแข่งขันทั้งตลาดภายในประเทศและตลาดส่งออกได้ดี เนื่องจากสินค้าที่บริษัทฯ
    ผลิตอยู่ได้รับการยอมรับทั้งในด้านคุณภาพ ราคา
    และกำหนดส่งมอบที่รวดเร็วจากกลุ่มลูกค้าในประเทศที่ทำการเจรจาอยู่ ดังนั้น
    หากมีการเปิดเสรีทางการค้า บริษัทฯ
    จะยังคงมีความได้เปรียบอยู่ในแง่ความสามารถในการผลิตสินค้าที่มีระดับคุณภาพสูง
    ตรงตามความต้องการของลูกค้า
    ดังนั้นหากภาครัฐสามารถเจรจาการเปิดเสรีการค้าที่จะก่อให้เกิดการแข่งขันที่เป็นธรรมแก่ประเทศไทยให้สามารถส่งสินค้าไปจำหน่ายได้โดยปราศจากข้อกีดกันแล้ว
    น่าจะเป็นประโยชน์ต่อโอกาสและช่องทางในการจำหน่ายของบริษัทฯ ให้ขยายตัวเพิ่มขึ้น
    ทั้งนี้เนื่องมาจากระดับประชากรของประเทศคู่ค้าที่เจรจานั้นมีรายได้สูงและต้องการใช้สินค้าที่มีคุณภาพเพิ่มขึ้นตามความมั่นคั่งทางเศรษฐกิจของประเทศนั้นๆ

    ในปี 2550 การดำเนินการเขตการค้าเสรีต่างๆ ได้มีความคืบหน้าไปมาก อาทิเช่น
    เขตการค้าเสรี ไทย-ญี่ปุ่น (JTEPA) ที่เริ่มมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2550
    การเจรจา
    เขตการค้าเสรีอาเซียน-เกาหลีในส่วนของประเทศไทยได้ดำเนินการแล้วเสร็จในส่วนของการค้าและบริการและปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนของการรอขั้นตอนการแลกเปลี่ยนร่างเอกสารข้อตกลงที่เป็นทางการระหว่างกัน
    เขตการค้าเสรีไทย-อินเดียก็ได้มีความคืบหน้าไปมาก นอกจากนั้น
    เขตการค้าเสรีอาเซียน-บิมเทค เองก็มีความคืบหน้าด้านการเจรจาไปมาก
    นอกจากนั้นได้มีการวางแผนการเริ่มการเจรจาในกรอบใหม่เพิ่มขึ้นอาทิ
    เขตการค้าเสรีอาเซียยุโรป หรือเขตการค้าเสรี ไทย-สหรัฐอเมริกา
    ที่อาจจะเริ่มมีการกลับมาเริ่มเจรจากันใหม่ในอนาคตอันใกล้เป็นต้น

    อนึ่งสำหรับการจัดทำเขตเสรีการค้าในกรอบที่เหลืออยู่นั้น ตามมาตรา 190
    ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550
    แห่งราชอาณาจักรไทยได้กำหนดให้การดำเนินการจัดทำหนังสือสัญญากับนานาประเทศใดๆจะต้องผ่านการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน
    การวางมาตรการแก้ไขหรือเยียวยาผู้ที่จะได้รับผลกระทบ
    ก่อนที่จะได้ความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี
    และนำเสนอกรอบการเจรจาขอความเห็นชอบต่อรัฐสภาอีกด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้บริษัทฯ
    ได้ดำเนินการติดตามอย่างใกล้ชิดมาตลอด

8.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน

    บริษัทฯ มีการนำเข้าม้วนสเตนเลสรีดร้อนทั้งหมดจากต่างประเทศ
    ซึ่งราคาซื้อวัตถุดิบจะถูกกำหนดในรูปเงินตราต่างประเทศ
    ในขณะที่ราคาการจำหน่ายสเตนเลสรีดเย็นสำหรับสินค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศจะถูกกำหนดโดยอ้างอิงกับราคาตลาดโลกซึ่งอยู่ในรูปเงินตราต่างประเทศเช่นกัน
    ดังนั้น
    ความเสี่ยงในด้านผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนต่อประเด็นดังกล่าวจึงอยู่ในขอบเขตจำกัด
    อย่างไรก็ตาม
    ช่วงระยะเวลาของการจ่ายเงินและรับเงินสำหรับการจัดซื้อวัตถุดิบและการจำหน่ายผลิตภัณฑ์โดยปกติของบริษัทฯ
    จะมีระยะเวลาห่างกันประมาณ 30 วัน ดังนั้น
    การเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนในช่วงเวลาดังกล่าวอาจทำให้ต้นทุนวัตถุดิบไม่สอดคล้องกับราคาการจำหน่ายผลิตภัณฑ์

    อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ได้มีการทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเป็นครั้งคราว
    เพื่อป้องกันความเสี่ยงของราคาวัตถุดิบและราคาขายสินค้าสำเร็จรูป
    ในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนมีความผันผวนมากผิดปกติ

9.  ความเสี่ยงจากการมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

    ในปัจจุบัน กลุ่มมหากิจศิริ ถือหุ้นในบริษัทฯรวมกันคิดเป็นประมาณร้อยละ 52.13
    ของทุนชำระแล้วของบริษัทฯ
    จึงทำให้กลุ่มมหากิจศิริสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
    ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
    หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
    ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทฯกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
    ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น อย่างไรก็ดี ผู้ถือหุ้นทุกกลุ่มย่อมมีจุดประสงค์เดียวกันคือ
    ต้องการบริหารธุรกิจให้เป็นประโยชน์กับบริษัทฯสูงสุด
    กล่าวคือมีประสิทธิภาพและก่อให้เกิดผลกำไรสูงสุดจากการประกอบการ
    เพื่อการจ่ายเงินปันผลกับผู้ถือหุ้นทุกท่านและเพื่อความมั่นคงของบริษัทฯ ในระยะยาว