1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

บริษัทฯ ได้พัฒนาโครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ ซิตี้
โดยได้คำนึงถึงปัจจัยความเสี่ยงด้านการผลิต และความพร้อมของระบบสาธารณูปโภค
และสิ่งอำนวยความสะดวก
เพื่อรองรับการให้บริการกับผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมมาโดยลำดับตั้งแต่เริ่มพัฒนาโครงการในปี
2533 โดยมีการลดขนาดพื้นที่โครงการจาก 6,900 ไร่ มาเป็นพื้นที่ประมาณ 5,183 ไร่
โดยการจัดทำสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมดำเนินการกับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(กนอ.) ในปี พ.ศ. 2545 เพื่อให้สาธารณูปโภคหลักต่างๆ ได้แก่ ระบบประปา ระบบบำบัดน้ำเสีย
ระบบกำจัดขยะ ระบบไฟฟ้า ระบบโทรศัพท์ และระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางที่ได้เตรียมไว้แล้ว
เพียงพอต่อพื้นที่ทั้งหมดของโครงการรวมทั้งพื้นที่ในส่วนที่ยังไม่ได้ขายในโครงการโดยไม่ต้องลงทุนในสาธารณูปโภคหลักเพิ่มเติมอีก

ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 บริษัทฯ ได้แจ้งความประสงค์ขอการลดหย่อนค่าบริการต่าง ๆ
ประกอบกับกระทรวงอุตสาหกรรมได้มอบภารกิจให้ กนอ.
เป็นผู้รับผิดชอบหลักในการดำเนินโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ปัจจัยการผลิต และ
Logistics ตามแผนยุทธศาสตร์การสร้างสภาพแวดล้อม และปัจจัยพื้นฐานที่เอื้อต่อการลงทุน
เพื่อเป็นที่รวมพื้นที่นิคมอุตสาหกรรม
และลดค่าใช้จ่ายในการลงทุนและดำเนินการของผู้ประกอบการอุตสาหกรรม ทำให้บริษัทฯ
ได้ดำเนินการจัดทำบันทึกข้อตกลงเพิ่มเติมต่อท้ายสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมดำเนินงานฯ
เพิ่มเติมเมื่อปี พ.ศ. 2547 และขอปรับลดเงินค้ำประกันสัญญาร่วมดำเนินงานที่บริษัทวางไว้กับ
กนอ. มาโดยลำดับ เพื่อเป็นการลดค่าธรรมเนียมธนาคาร
ทำให้เป็นการลดภาระค่าใช้จ่ายร่วมดำเนินงานลงได้ส่วนหนึ่ง
สามารถนำเงินดังกล่าวมาใช้ในการบำรุงรักษาซ่อมแซม
นอกเหนือจากที่มีเงินกองทุนบำรุงรักษาซ่อมแซมอยู่แล้ว

ในส่วนระบบสาธารณูปโภคที่บริษัทดูแลเพื่อรองรับโรงงานต่างๆ ในนิคมฯ
เป็นเทคโนโลยีขั้นพื้นฐานที่เป็นมาตรฐานสากล
และบริษัทได้มีการวางแผนในการดูแลระบบต่างๆตามมาตรฐานระบบการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม ISO
14001 V 2004 และระบบบริหารงานคุณภาพ ISO 9001 V 2000 ทำให้มั่นใจว่ากระบวนการผลิต
และบริการต่างๆ จะเป็นไปอย่างถูกต้องเหมาะสม
แต่เนื่องด้วยการใช้งานของระบบสาธารณูปโภคต่าง ๆ มีการใช้งานมาแล้วเป็นเวลาประมาณ 10 ปี
โดยเฉพาะระบบผลิตน้ำประปา ระบบบำบัดน้ำเสีย และระบบกำจัดขยะ
อุปกรณ์หลายรายการเริ่มชำรุดตามสภาพการใช้งาน
อุปกรณ์หลายรายการที่ไม่เคยถูกใช้งานมานานจากการที่จำนวนผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมในระยะแรกมีไม่มาก
ทำให้ยังไม่มีความจำเป็นต้องเดินหน่วยบำบัดบางหน่วย
อุปกรณ์หลายรายการมีการหยุดใช้งานเป็นบางช่วงจากการลดการผลิตของโรงงานผู้ประกอบการในช่วงที่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ
อุปกรณ์บางรายการสามารถดำเนินการปรับปรุงซ่อมแซมและแก้ไขได้โดยใช้ระยะเวลาไม่นาน
แต่บางรายการจำเป็นต้องมีการวางแผนบริหารจัดการที่เป็นระบบเพื่อไม่ให้กระทบการให้บริการแก่ผู้ประกอบการ
โดยในปี 2549 พบว่าระบบท่อส่งจ่ายน้ำประปาที่วางท่อไปตามแนวถนน
จากเดิมที่ใช้ท่อประเภทซีเมนต์ใยหิน (Asbestos Cement)
ซึ่งเป็นท่อประปาที่นิยมใช้กันมากในช่วง 10 กว่าปีก่อน เริ่มหมดสภาพผุกร่อน
มีการรั่วซึมแตกเสียหาย และส่งผลกระทบต่อคุณภาพน้ำประปาที่ผลิตได้
จึงมีความจำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นท่อ HDPE ที่มีความแข็งแรงทนทานต่อแสงแดดและการผุกร่อน
อีกทั้งสามารถวางติดตั้งได้ง่าย นอกจากนี้
บริษัทยังมีการพิจารณาถึงแนวทางการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน (Preventive Maintenance)
ของเครื่องจักรอุปกรณ์ขนาดใหญ่ อาทิเช่น เครื่องสูบน้ำ อุปกรณ์ในหน่วยบำบัดน้ำเสีย
รวมถึงเตาเผาขยะ ให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา

ในการดำเนินงานข้างต้นจำเป็นต้องใช้งบประมาณที่สูงพอสมควร บริษัทฯ
จึงได้ทำการปรับเพิ่มค่าบริการระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวก
จากอัตราเดิมที่เคยเก็บมาตั้งแต่เริ่มเปิดดำเนินการ
อย่างไรก็ตามอัตราดังกล่าวยังถือเป็นอัตราที่อยู่ในเกณฑ์ต่ำเมื่อเทียบกับนิคมร่วมดำเนินงานอื่น ดังนั้น
บริษัทฯ จึงมีนโยบายที่จะขอเสนออนุมัติจาก กนอ. ในการปรับขึ้นค่าบริการอีกครั้ง
โดยคาดว่าจะยื่นเสนอภายในปี 2550 และจะมีผลบังคับใช้ประมาณต้นปี 2551

1.2 ความเสี่ยงจากการขาดเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและการเมือง

จากการที่รายได้ส่วนหนึ่งของบริษัทฯ
มาจากการขายที่ดินและการให้บริการสาธารณูปโภคในนิคมอุตสาหกรรม
และกลุ่มลูกค้าส่วนใหญ่มักเป็นชาวต่างชาติมากกว่าชาวไทย
ซึ่งปัจจัยหลักในการตัดสินใจลงทุนของนักลงทุนต่างชาติ นอกจากจะมาจากสิทธิประโยชน์ที่ได้รับแล้ว
ความมีเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและการเมืองก็เป็นปัจจัยที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ดังนั้น
หากประเทศไทยไม่สามารถสร้างเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและการเมืองให้เกิดขึ้น
ก็จะทำให้ความเชื่อมั่นของนักลงทุนต่างชาติค่อยๆลดลง
และในที่สุดจะหันไปลงทุนในประเทศเพื่อนบ้านเช่น เวียดนาม และ จีน เป็นต้น

1.3 ความเสี่ยงจากสภาวะการณ์ทางธรรมชาติ

จากปัญหาวิกฤตการณ์ภัยแล้งของประเทศเมื่อกลางปี 2548 โดยรวม
ได้ทำให้เกิดภาวะการขาดแคลนน้ำในบริเวณพื้นที่ชายฝั่งด้านตะวันออก
ซึ่งหากวิกฤตการณ์ดังกล่าวเกิดต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน
ก็อาจมีความเสี่ยงในด้านผลกระทบต่อปริมาณน้ำดิบที่ใช้ในกระบวนการผลิตน้ำประปาของบริษัทฯ
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ก็ได้พยายามหาแนวทางในการป้องกันปัญหาดังกล่าว
โดยได้มีการขุดอ่างเก็บน้ำดิบเพิ่มเติมเพื่อใช้เป็นที่สำรองเก็บกักปริมาณน้ำดิบ
โดยมีพื้นที่และความจุที่คาดว่าจะสามารถรองรับปริมาณน้ำฝนได้เพียงพอ
เพื่อนำมาใช้ในกระบวนการผลิตในช่วงที่เกิดภาวะวิกฤตการณ์ภัยแล้ง ซึ่งบริษัทฯ
สามารถมั่นใจในระดับหนึ่งว่าปัญหาดังกล่าวไม่น่าจะมีผลกระทบต่อกระบวนการผลิตน้ำประปาของบริษัท

1.4 ความเสี่ยงด้านการเงิน

ถึงแม้ว่าศาลล้มละลายกลาง จะได้มีคำสั่งให้บริษัทฯ ออกจากกระบวนการฟื้นฟูกิจการแล้วนั้น บริษัทฯ
ก็ยังคงมีหน้าที่ที่จะต้องชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ตามกำหนดระยะเวลาที่ระบุไว้ในแผนต่อไป ดังนั้น
บริษัทฯ จึงมีความเสี่ยงในกรณีที่กระแสเงินสดจากการดำเนินงานไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้
ก็อาจส่งผลกระทบกับความสามารถในการจ่ายชำระหนี้ของบริษัทฯได้