2. ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงในด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มใหม่

  แม้ว่าในการออกผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มใหม่ บริษัทจะมีการพิจารณาและวางแผน
  รวมถึงทำการทดสอบคุณภาพต่าง ๆ ทั้งทางด้านการผลิต การออกแบบบรรจุภัณฑ์
  การทดสอบรสชาติ การทำโฆษณาและส่งเสริมการขายแล้ว
  ซึ่งส่งผลให้การออกผลิตภัณฑ์ใหม่ต้องมีการลงทุนที่สูง แต่ผลิตภัณฑ์ใหม่
  บางประเภทยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากยังไม่เป็นที่ชื่นชอบของผู้บริโภค
  รวมทั้งการแข่งขันในตลาดที่รุนแรงในกลุ่มธุรกิจเครื่องดื่ม
  บริษัทจึงได้เพิ่มความเข้มงวดในการเตรียมความพร้อมในการออกผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มใหม่
  ทั้งในส่วนของคุณภาพสินค้า การมุ่งเน้นความต้องการของผู้บริโภค รวมทั้งกิจกรรมการตลาด
  เพื่อให้มั่นใจว่าการออกผลิตภัณฑ์ใหม่จะมีอัตราความสำเร็จเพิ่มขึ้น

2.2 ความเสี่ยงในด้านการจัดหาพื้นที่เช่าสำหรับขยายสาขาใหม่และรักษาพื้นที่เช่าสำหรับสาขาเดิม

  เนื่องด้วยทำเลที่ตั้งของสาขาเป็นปัจจัยแห่งความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจร้านอาหาร
  ประกอบกับสภาวะการแข่งขันที่รุนแรงในธุรกิจร้านอาหารในปัจจุบัน
  ส่งผลให้เกิดข้อจำกัดต่อผู้ประกอบการในการแสวงหาพื้นที่ขยายสาขาใหม่
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่ในห้างสรรพสินค้าที่มุ่งเน้นการเช่าพื้นที่ในห้างสรรพสินค้าในแหล่งชุมชน
  และโดยปกติการเช่าพื้นที่จะทำเป็นสัญญาเช่าระยะสั้น 3 ปี และสามารถต่ออายุสัญญาเช่าได้อีก 3
  ปี บริษัทมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับการต่ออายุสัญญาเช่าหรืออาจมีการปรับอัตราค่าเช่าเพิ่มสูงขึ้น
  ซึ่งบริษัทได้มีการวางแผนในการรักษาพื้นที่เช่าโดยการรักษาและสร้างความสัมพันธ์อันดีกับผู้ให้เช่า
  รวมถึงมีการติดตามและแสวงหาพื้นที่ในทำเลที่ดีใหม่ ๆ
  เพื่อให้มั่นใจว่าบริษัทจะมีพื้นที่ที่มีทำเลที่ตั้งที่ดีในการรองรับการขยายสาขาอย่างต่อเนื่อง

2.3 ความเสี่ยงต้นทุนจากการเสื่อมสภาพของวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์

  เนื่องจากในการดำเนินธุรกิจร้านอาหารนั้น บริษัทให้ความสำคัญกับคุณภาพ
  ความสดใหม่ของวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์เป็นหลักสำคัญ มากกว่า 50% ของวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ ได้แก่
  เนื้อสัตว์ อาหารทะเล
  ผัก ผลไม้ และขนมปัง มีอายุการใช้งานสั้น จึงอาจส่งผลกระทบต่อต้นทุนการผลิต
  หากขาดการบริหารจัดการและควบคุมการใช้วัตถุดิบอย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้
  เพื่อลดความเสี่ยงทางด้านต้นทุน
  บริษัทได้กำหนดนโยบายการจัดซื้อและการบริหารจัดการสินค้าคงคลัง
  ด้วยการสั่งซื้อในลักษณะวันต่อวันในจำนวนที่พอเพียง
  และจัดเก็บในห้องเย็นรักษาอุณหภูมิเพื่อลดการเสื่อมสภาพของวัตถุดิบ
  รวมถึงมีระบบการควบคุมสต๊อกแบบ First-In-First-Out (FIFO)

2.4 ความเสี่ยงจากการมีแหล่งวัตถุดิบที่มีจำกัด

  เนื่องจากบริษัทมีนโยบายซื้อวัตถุดิบที่มีคุณภาพเพื่อให้สามารถผลิตสินค้าที่ได้มาตรฐาน ดังนั้น
  บริษัทไม่ซื้อวัตถุดิบบางชนิด หรือวัตถุดิบจากผู้ขายเพียงรายเดียว
  ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงจากการขาดแคลนหรือขาดอำนาจต่อรองทางด้านราคาได้
  โดยที่ผ่านมา
  บริษัทกำหนดให้ฝ่ายวิจัยผลิตภัณฑ์และฝ่ายจัดซื้อดำเนินการแสวงหาผู้ขายสินค้าที่มีคุณภาพเพื่อให้มีผู้ขายสินค้ามากรายยิ่งขึ้น

2.5 ความเสี่ยงด้านความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

  จากการที่ราคาพลังงานชนิดต่าง ๆ การนำธัญพืชมาผลิตเป็นพลังงานทดแทน
  และความต้องการใช้วัตถุดิบหลาย ๆ อย่างในประเทศจีนที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด
  ทำให้ต้นทุนต่าง ๆ ในส่วนของค่าขนส่ง เชื้อเพลิง เยื่อกระดาษ แป้ง ผลิตภัณฑ์นม น้ำมันพืช
  และบรรจุภัณฑ์ที่ทำจากปิโตรเลียมมีแนวโน้ม
  ปรับราคาเพิ่มสูงขึ้นมาก
  บริษัทจึงได้ดำเนินการทำสัญญาระยะปานกลางและระยะยาวกับผู้ขายบางรายเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีผลกระทบกับบริษัทมากนัก

2.6 ความเสี่ยงด้านการแข่งขันทางธุรกิจ

  ด้วยสภาวการณ์การแข่งขันทางด้านธุรกิจเครื่องดื่มและอาหารเป็นไปอย่างรุนแรง
  ทางด้านธุรกิจเครื่องดื่มมีผู้ประกอบการรายใหม่ ๆ
  ซึ่งมีศักยภาพสูงนำสินค้าออกสู่ตลาดไม่ว่าจะเป็นชาเขียว และเครื่องดื่มแนว Functional
  Drink สำหรับธุรกิจอาหารก็มีผู้ประกอบการรายใหม่ ๆ เปิดร้านอาหารญี่ปุ่นจำนวนมาก
  เนื่องจากความนิยมในอาหารประเภทนี้เติบโตอย่างรวดเร็วในประเทศไทย และมีคู่แข่ง
  บางรายเปิดร้านอาหารแนวเดียวกับของบริษัทในทำเลที่ใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตาม
  บริษัทมีนโยบายแข่งขันทางด้านภาพลักษณ์ ในรูปแบบการโฆษณา ประชาสัมพันธ์
  และการจัดกิจกรรมการตลาดรูปแบบต่าง ๆ โดยไม่เน้นการตัดราคา ทั้งนี้
  เพื่อทำให้ผลิตภัณฑ์และการบริการของบริษัทมีคุณภาพ และภาพลักษณ์ที่เหนือกว่า
  รวมถึงบริษัทมีความเชื่อว่ายิ่งการแข่งขันมีมากเท่าใดย่อมส่งผลดีต่ออุตสาหกรรมเครื่องดื่มและอาหารมากขึ้นเท่านั้น
  เพราะจะทำให้การเติบโตของตลาดในธุรกิจประเภทนี้เติบโตมากยิ่งขึ้น
  ซึ่งย่อมส่งผลทำให้ธุรกิจของบริษัทเติบโตขึ้นด้วยเช่นกัน

2.7 ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติ

  จากมหาอุทกภัยที่เกิดขึ้นในประเทศไทยในปี 2554
  ซึ่งส่งผลกระทบและสร้างความเสียหายให้แก่บริษัทเป็นจำนวนมากนั้น บริษัท
  จึงได้เล็งเห็นถึงความสำคัญ จำเป็น ในการป้องกัน
  และกระจายความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติที่อาจเกิดขึ้นซ้ำอีก โดยได้ดำเนินการต่าง ๆ เช่น
  การวางแผนและสร้างกำแพงป้องกันน้ำท่วมในส่วนโรงงานที่นิคมอุตสาหกรรมนวนคร
  นอกเหนือจากเขื่อนที่ก่อสร้างแล้วเสร็จของนิคมอุตสาหกรรมเอง
  รวมถึงบริษัทได้กระจายการลงทุนไปยังจังหวัดซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีทำเลที่ตั้งสูง
  และมีการคมนาคมขนส่งสะดวก จึงน่าจะปลอดภัยและไม่ได้รับผลกระทบจากภัยธรรมชาติ
  ตลอดจนมีการกำหนดแผนสำรองฉุกเฉินในเหตุการณ์ต่าง ๆ
  เพื่อให้มั่นใจว่าธุรกิจจะสามารถดำเนินต่อไปได้อย่างต่อเนื่องและปลอดภัย