1. ปัจจัยความเสี่ยง

  1.1 ความเสี่ยงในการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ (มากกว่าร้อยละ 50)

ณ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2550 (วันปิดสมุดทะเบียนผู้ถือหุ้นครั้งล่าสุด) ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท 2
กลุ่ม คือ กลุ่มตระกูลวงศ์สวัสดิ์ถือหุ้นในบริษัทจำนวน 276,392,942 หุ้น หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
56.37 ของทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้ว และกลุ่มนายสุรสิทธิ์ ติยะวัชรพงศ์กับนายวิสาล
นีรนาทโกมล ถือหุ้นในบริษัทจำนวน 73,086,468 หุ้น คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ14.91
ของทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้ว ซึ่งสัดส่วนการถือหุ้นที่มากกว่าร้อยละ 50
ทำให้ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวมีอำนาจในการควบคุมบริษัท
ในเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา
เว้นแต่เป็นกรณีที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีส่วนได้เสียและไม่มีสิทธิออกเสียงลงคะแนน
หรือเป็นกรณีที่หลักเกณฑ์ของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
หรือตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยกำหนด ให้ผู้ถือหุ้นรายย่อยสามารถใช้สิทธิคัดค้านได้
หากแต่มองในแง่ของการบริหารจัดการ การมีเสียงของผู้ถือหุ้นรายใหญ่
จะทำให้บริษัทมีความคล่องตัวในการบริหารจัดการในเรื่องที่ต้องใช้เวลาในการตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

2.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีส่วนต่ำมูลค่าหุ้นจำนวนมากทำให้บริษัทอาจจะไม่สามารถจ่ายเงินปันผลได้ในระยะเวลาอันใกล้

ในระหว่างปี 2548
บริษัทได้ลดทุนจดทะเบียนเพื่อนำมาชดเชยส่วนต่ำมูลค่าหุ้นและผลขาดทุนสะสมของบริษัท
โดยได้ชดเชยผลขาดทุนสะสมก่อนที่จะชดเชยส่วนต่ำกว่ามูลค่าหุ้น ซึ่งบริษัทได้ดำเนินการตามกฎหมาย
ดังนั้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 งบการเงินของบริษัทจะไม่ปรากฏผลขาดทุนสะสม
แต่ยังคงมีส่วนต่ำกว่ามูลค่าหุ้นจำนวน 264.64 ล้านบาท

บริษัทได้รับหนังสือจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (สำนักงาน
ก.ล.ต.) เลขที่ กลต.ชส.(ว) 4/2548 เรื่อง
ความเห็นเกี่ยวกับวิธีการบันทึกบัญชีในการลดทุนไปล้างขาดทุนสะสม ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2548
เนื่องจากบริษัทได้ลดทุนเพื่อมาชดเชยผลขาดทุนสะสมก่อนที่จะชดเชยส่วนต่ำกว่ามูลค่าหุ้น ดังนั้น
บริษัทจึงได้ส่งข้อหารือกลับไปยังสำนักงาน ก.ล.ต. ในประเด็นดังกล่าว ทั้งนี้ สำนักงาน ก.ล.ต.
ได้ส่งหนังสือเวียน ที่ กลต.ช. 251/2549 เรื่อง
ตอบข้อหารือเกี่ยวกับวิธีการบันทึกบัญชีในการลดทุนเพื่อล้างขาดทุนสะสม ลงวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2549
กลับมาให้บริษัท โดยได้แนบหนังสือของสภาวิชาชีพบัญชี ลงวันที่ 26 มกราคม 2549
ซึ่งได้แจ้งถึงการผ่อนผันการบังคับใช้วิธีการบันทึกบัญชี
ซึ่งบริษัทจะปฏิบัติตามเงื่อนไขในการผ่อนผันการบังคับใช้วิธีการบันทึกบัญชี ทั้งนี้
ฝ่ายบริหารของบริษัทจะเร่งดำเนินการศึกษาแผนการลดส่วนต่ำกว่ามูลค่าหุ้นดังกล่าวให้หมดไป
ซึ่งคาดว่าจะเสร็จสิ้นภายในระยะเวลา 3 ปี

อย่างไรก็ดี หากบริษัทจะจ่ายเงินปันผล
กำไรสะสมคงเหลือหลังจากจ่ายเงินปันผลของบริษัทต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่าส่วนต่ำกว่ามูลค่าหุ้นที่ค้างอยู่ในบัญชี

3.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีธุรกิจเพียงอย่างเดียวและมีขนาดเล็ก

ในปี 2549 บริษัทมีธุรกิจให้เช่าพื้นที่ในเขตปลอดอากรเพียงอย่างเดียว
โดยมีพื้นให้เช่าทั้งหมดประมาณ 38,566 ตร.ม. โดยบริษัทมีรายได้จากการให้เช่าพื้นที่จำนวน
49.04 ล้านบาท

  อย่างไรก็ดี
  บริษัทย่อยของบริษัทได้เริ่มให้บริการขนส่งสินค้าทางรถไฟเส้นทางนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด –
  ท่าเรือ แหลมฉบังในเชิงพาณิชย์เมื่อเดือน ธันวาคม 2549

  1.4 ความเสี่ยงจากความล่าช้าของลูกค้าในการบรรจุสินค้าเข้าตู้คอนเทนเนอร์

การขนส่งสินค้าทางรถไฟมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการบรรจุสินค้าเข้าตู้คอนเทนเนอร์ให้ทันตารางเวลาที่กำหนด
เนื่องจากมีตารางการเดินรถที่แน่นอน
ความล่าช้าในการออกขบวนรถจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อกำหนดการเดินรถของขบวนถัดไป
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทฯ ไม่สามารถขนส่งสินค้าได้ตามกำหนด
และก่อให้เกิดความเสียหายแก่ลูกค้าของบริษัทฯ
ที่ต้องขนถ่ายตู้สินค้าเหล่านั้นไปยังปลายทางให้ทันตามกำหนดเวลา

อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้วางแผนในการบริหารจัดการเวลาในการขนส่งสินค้า
โดยรับขนส่งเฉพาะตู้คอนเทนเนอร์สินค้าที่มีการสั่งซื้อล่วงหน้าเท่านั้น โดยลูกค้าของบริษัทฯ
จะต้องบรรจุสินค้าเข้าตู้คอนเทนเนอร์ไว้ล่วงหน้า เพื่อรอการขนส่งจากบริษัทฯ ซึ่งลูกค้าของบริษัทฯ
เป็นลูกค้าที่ดำเนินธุรกิจเกี่ยวข้องกับการขนส่งสินค้ามาเป็นเวลานาน และมี มาตรฐานในการรับ -
ส่งสินค้าค่อนข้างสูง เช่น บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) และบริษัท
อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน) เป็นต้น นอกจากนี้ บริษัทฯ
มีลานกองตู้พร้อมทั้งอุปกรณ์สนับสนุนการขนถ่ายสินค้าขึ้นรถไฟ อย่างเพียงพอ เช่น
รถยกตู้คอนเทนเนอร์ และรถ Forklift ดังนั้น บริษัทฯ
เชื่อมั่นว่าจะไม่มีความล่าช้าจากการบรรจุสินค้าเข้าตู้คอนเทนเนอร์

1.5 ความเสี่ยงจากปริมาณตู้คอนเทนเนอร์ที่ขนส่งไม่เป็นไปตามเป้าหมาย

ปัจจุบันผู้ผลิตสินค้าเพื่อการส่งออกในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุดส่วนใหญ่ยังใช้ระบบการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์สินค้าทางรถบรรทุกทางถนน
บริษัทฯ
อาจมีความเสี่ยงด้านปริมาณการบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์สินค้าทางรถไฟไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่กำหนด
เนื่องจากการขนส่งทางรถไฟเป็นระบบที่ยังมิได้รับความนิยมเท่ากับการขนส่งทางรถยนต์ นอกจากนี้
ระยะเวลาและการบริการที่มีประสิทธิภาพเป็นปัจจัยที่ผู้ผลิตสินค้าเพื่อการส่งออกในนิคมอุสาหกรรมมาบตาพุดได้ให้ความสำคัญ
ดังนั้นผู้ผลิตสินค้าดังกล่าวอาจจะยังไม่เชื่อมั่นต่อระบบการขนส่งสินค้าทางรถไฟของโครงการ
ทำให้ปริมาณการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์สินค้าของโครงการไม่เป็นไปตามเป้าหมาย

อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากปัจจุบันผู้ผลิตเพื่อการส่งออกได้รับผลกระทบในเรื่องต้นทุนการขนส่งสินค้าที่เพิ่มสูงขึ้นจากการปรับราคาน้ำมัน
การขนส่งสินค้าทางรถไฟจะช่วยลดต้นทุนการขนส่งเนื่องจากสามารถขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ต่อเที่ยวได้เป็นจำนวนมาก
จึงทำให้เกิดการประหยัดเนื่องจากขนาด (Economy of Scale) บริษัทฯ
จึงมีความเชื่อมั่นว่าต้นทุนการขนส่งทางรถไฟที่ถูกกว่าจะเป็นปัจจัยให้กลุ่มผู้ผลิตสินค้าเพื่อการส่งออกซึ่งเป็นลูกค้าเป้าหมายของโครงการจะหันมาใช้บริการการขนส่งสินค้าทางรถไฟเพิ่มขึ้น