ส่วนที่ 1

ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

ธุรกิจของกลุ่มเดอะเครนได้ก่อตั้งขึ้นโดยคุณธงไชย แพรรังสี เป็นครั้งแรกในปี 2533
เพื่อประกอบธุรกิจจำหน่ายและให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์ที่มีขนาดใหญ่หรือมีน้ำหนักมาก
ซึ่งเป็นการดำเนินงานภายใต้บริษัท เดอะเครน เซอร์วิส จำกัด (“TCS”)
ต่อมาธุรกิจการให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์ได้มีการขยายตัวมากขึ้น
เพื่อเป็นการรองรับการขยายตัวของธุรกิจในกลุ่มเดอะเครนให้ครอบคลุมการดำเนินงานในหลายพื้นที่คุณธงไชย
แพรรังสีจึงได้จัดตั้งบริษัท เดอะเครน แหลมฉบัง จำกัด (“TCL”) บริษัท เดอะเครน ระยอง
จำกัด (“TCR”) และบริษัท เดอะเครน เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด (“TCH”)
เพื่อให้บริการแก่กลุ่มลูกค้าในหลาย ๆ พื้นที่
รวมถึงการให้บริการในการซ่อมแซมเครื่องจักรกลหนักใช้แล้ว ต่อมาเมื่อ 26 พฤษภาคม 2540
คุณธงไชย แพรรังสีได้จัดตั้งบริษัท ชูไก จำกัด (“บริษัทฯ” หรือ ”CRANE”)
เพื่อดำเนินธุรกิจในการซ่อมแซมเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วที่ ถนนบางนา – ตราด กม. 7
และเพื่อเป็นศูนย์กลางในการให้บริการซ่อมแซมและจำหน่ายอะไหล่เครื่องจักรกลหนักให้แก่บริษัทในกลุ่มและลูกค้าทั่วไป

ต่อมาในปี 2547 กลุ่มบริษัทฯได้มีการปรับโครงสร้างการถือหุ้นและการดำเนินธุรกิจโดยการให้บริษัท
ชูไก จำกัด เข้าลงทุนในบริษัทย่อยเป็นจำนวน 3 บริษัท ได้แก่ บริษัท เดอะเครน แหลมฉบัง จำกัด
(“TCL”) บริษัท เดอะเครน ระยอง จำกัด (“TCR”) และบริษัท เดอะเครน เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด
(“TCH”) โดยบริษัทฯเข้าถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 99.99
ทั้งนี้บริษัทฯจะดำเนินธุรกิจในการจำหน่ายเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วและอะไหล่ให้กับทั้งบริษัทย่อยและบุคคลภายนอก
รวมถึงการให้บริการซ่อมแซมเครื่องจักรกลหนัก
และสำหรับบริษัทย่อยจะดำเนินธุรกิจในการให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์ที่มีขนาดใหญ่หรือมีน้ำหนักมากเป็นหลัก

และในไตรมาส 4 ปี 2549
บริษัทฯได้ทำการปรับโครงสร้างการถือหุ้นเพื่อรองรับการเข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เอ็ม
เอ ไอ (“เอ็ม เอ ไอ”) โดยการเข้าลงทุนในบริษัท เดอะเครน เซอร์วิส จำกัด (“TCS”)
ในสัดส่วนร้อยละ 99.99 ซึ่งบริษัท เดอะเครน เซอร์วิส
จำกัดจะดำเนินธุรกิจในการให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์ที่มีขนาดใหญ่หรือมีน้ำหนักมาก
เช่นเดียวกับบริษัทย่อยอื่น ๆ

การประกอบธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯจึงสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทหลักดังนี้

1.  การให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์โดยรถเครน รถฟอร์คลิฟท์ รถยกตู้คอนเทนเนอร์
    รถแมนลิฟท์ เพื่อการก่อสร้าง การยก ประกอบ และติดตั้ง รวมถึงให้บริการขนส่งและขนย้าย
    ด้วยรถหัวลาก หางเทรลเลอร์ และรถบรรทุกประเภทต่าง ๆ
    ซึ่งเป็นการให้บริการมีทั้งแบบการเหมาโครงการโดยคิดค่าบริการแบบเบ็ดเสร็จและมีการกำหนดระยะเวลาดำเนินการไว้อย่างชัดเจน
    หรือการให้บริการแบบรายเดือนหรือรายวัน ซึ่งให้บริการโดยกลุ่มบริษัทย่อย

2.  การจำหน่ายเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วและอะไหล่ต่าง ๆ ให้แก่กลุ่มบริษัทย่อยและบุคคลภายนอก
    ซึ่งดำเนินงานโดยบริษัทฯ

3.  การให้บริการซ่อมแซมเครื่องจักรกลหนักแก่กลุ่มบริษัทย่อยและบุคคลภายนอก
    ซึ่งดำเนินงานโดยบริษัทฯ

ขั้นตอนการดำเนินธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯสามารถสรุปได้ดังนี้

[]

ในการดำเนินธุรกิจบริษัทฯจะต้องจัดหาเครื่องจักรกลมาใช้ในการดำเนินงาน
โดยบริษัทฯจะเป็นผู้ดำเนินการจัดหาและจัดซื้อโดยการนำเข้าเครื่องจักรกลใช้แล้วจากต่างประเทศ
ซึ่งภายหลังจากที่บริษัทฯได้ดำเนินการนำเข้าเครื่องจักรกลหนักดังกล่าวแล้ว
บริษัทฯจะทำการตรวจสภาพ ซ่อมแซม ปรับปรุงและปรับสภาพเครื่องจักร (Overhaul)
ให้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์พร้อมใช้งาน โดยวิศวกรและทีมช่างที่มีประสบการณ์
เพื่อจำหน่ายหรือให้บริการกับลูกค้าต่อไป

สำหรับการให้บริการของกลุ่มบริษัทย่อยนั้นเป็นทั้งการให้บริการตรงกับทั้งผู้ใช้บริการตรง (end
user) และให้บริการผ่านผู้รับเหมาโครงการ (sub contractor)
เนื่องจากการให้บริการของกลุ่มบริษัทฯเป็นเพียงส่วนย่อยของการให้บริการทั้งโครงการ
โดยมีสัดส่วนการให้บริการแก่ผู้รับเหมาโครงการร้อยละ 80
ของรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่ง และมีสัดส่วนการให้บริการแก่ผู้ใช้บริการตรงร้อยละ 20
ของรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่ง

อุตสาหกรรมหลักที่กลุ่มบริษัทฯได้ให้บริการสามารถแบ่งได้เป็น 3 อุตสาหกรรมดังต่อไปนี้

1.  กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรม

  กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมหนึ่งที่ใช้บริการเครื่องจักรของกลุ่มบริษัทฯในการยก
  เคลื่อนย้าย และติดตั้ง เครื่องจักรหรืออุปกรณ์ขนาดใหญ่
  รวมถึงในบางอุตสาหกรรมยังสามารถใช้เครื่องจักรในการดำเนินการของบริษัทนั้น ๆ ด้วย
  นอกจากนี้ยังมีกลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมที่มีความจำเป็นต้องใช้บริการของกลุ่มบริษัทฯเกือบตลอดทั้งปี
  เช่น โรงงานไฟฟ้า
  สำหรับการเคลื่อนย้ายหม้อแปลงไฟจากสถานที่หนึ่งไปยังอีกสถานที่หนึ่งหรือมีการปิดโรงงานเพื่อซ่อมบำรุงเครื่องจักรประจำปี
  นอกเหนือจากการให้บริการในกลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมที่มีอยู่แล้วการขยายตัวของโรงงานอุตสาหกรรมจึงส่งผลกระทบโดยตรงต่อการใช้บริการเครื่องจักรของกลุ่มบริษัทฯ
  และจากข้อมูลของกรมโรงงานอุตสาหกรรมจะเห็นได้ว่าจำนวนโรงงานอุตสาหกรรมมีการขยายตัวมาตลอดนับตั้งแต่ปี
  2546 ซึ่งถือได้ว่าเป็นแนวโน้มที่ดีสำหรับการดำเนินงานของกลุ่มบริษัทฯ

  สำหรับในส่วนของภาวะการแข่งขันนั้น
  หากเป็นการให้บริการยกหรือเคลื่อนย้ายวัสดุอุปกรณ์ทั่วๆไปนั้น
  จะมีบริษัทขนาดเล็กถึงขนาดกลางให้บริการหลายราย แต่หากเป็นการเคลื่อนย้ายเครื่องจักร
  วัสดุอุปกรณ์ที่มีความซับซ้อนหรือน้ำหนักมากในอุตสาหกรรมขนาดใหญ่
  ผู้ว่าจ้างจะให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับเรื่องของระบบความปลอดภัยในการทำงาน
  จึงทำให้มีผู้บริการดังกล่าวเพียงไม่กี่ราย และเป็นผู้บริการรายเดิม ๆ
  ที่ให้บริการมาอย่างต่อเนื่อง จึงสรุปได้ว่าภาวะการแข่งขันในกลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมค่อนข้างต่ำ

2.  กลุ่มอุตสาหกรรมการก่อสร้าง

  อุตสาหกรรมการก่อสร้างเป็นอุตสาหกรรมที่ต้องใช้เครื่องจักรของบริษัทฯในการดำเนินงานในทุกขั้นตอนเนื่องจากบริษัทฯมีเครื่องจักรหลากหลายประเภทที่สามารถให้บริการแก่ลูกค้าได้
  ซึ่งโครงการก่อสร้างต่าง ๆ จะรับผิดชอบโดยบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่
  หรือกิจการร่วมค้า เป็นหลัก โดยงานในส่วนที่มีการยกหรือขนย้ายนั้น บริษัทผู้รับเหมานั้น ๆ
  อาจจะดำเนินการเองหรือใช้บริการของบริษัทผู้ให้บริการยกหรือขนย้ายในประเทศที่มีความพร้อมในเรื่องของเครื่องจักรและความชำนาญ
  ซึ่งในปัจจุบันแม้ว่าจำนวนบริษัทผู้ให้บริการจะมีอยู่มากราย
  แต่บริษัทผู้ให้บริการยกและขนย้ายที่มีเครื่องจักรรองรับในปริมาณมากและเป็นที่รู้จักได้แก่
  กลุ่มบริษัทเดอะเครน, บริษัท เอกเครน โลจิสติคส์ จำกัด, และบริษัท ที เอส เค เครน จำกัด
  เป็นต้น
  ดังนั้นภาวะการแข่งขันของบริษัทผู้ให้บริการด้านการยกและขนย้ายในอุตสาหกรรมการก่อสร้างขนาดใหญ่นั้นมีการแข่งขันในระดับปานกลาง
  เนื่องจากโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่มักจะเป็นโครงการระยะยาวจึงมีการใช้งานของเครื่องจักรสำหรับการยกอย่างต่อเนื่องและมีผู้ให้บริการที่มีความพร้อมทางด้านเครื่องจักรน้อยราย

3.  กลุ่มอุตสาหกรรมการนำเข้าและส่งออก

  ปัจจุบันการนำเข้าและส่งออกของประเทศโดยส่วนใหญ่จะใช้การขนส่งทางทะเลเป็นหลัก
  เนื่องจากเป็นวิธีการขนส่งที่มีต้นทุนถูกกว่าขนส่งทางบกและทางอากาศมาก
  และท่าเรือที่ผู้ประกอบการนำเข้าส่งออกใช้บริการหลักได้แก่ ท่าเรือกรุงเทพและท่าเรือแหลมฉบัง
  เนื่องจากสามารถรองรับเรือขนาดใหญ่รวมทั้งมีท่าเทียบเรือสำหรับขนถ่ายสินค้าในปริมาณที่มาก
  สำหรับการนำเข้าและส่งออกในปัจจุบันจะนิยมใช้ตู้ Container เป็นหลัก
  เนื่องจากเกิดความสะดวกในการขนส่งและการบรรจุ
  ส่งผลให้ปริมาณตู้สินค้าผ่านท่าเรือมีจำนวนเพิ่มสูงขึ้นตลอดมา
  ซึ่งการใช้เครื่องจักรกลหนักสำหรับการยกและการขนย้ายในอุตสาหกรรมนำเข้าและส่งออกโดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการใช้งานบริเวณท่าเทียบเรือ
  โรงพักสินค้า ลานพักตู้สินค้า หรือบริเวณลานตู้ Container เป็นหลัก
  ทั้งนี้ผู้ให้บริการยกและขนย้าย
  จะมีทั้งในส่วนของการให้บริการแบบครบวงจรตั้งแต่การขนย้ายจากเรือสู่จุดหมายปลายทาง หรือ
  การให้บริการเฉพาะบริเวณ เช่น ท่าเทียบเรือ ระหว่างท่าเทียบเรือกับจุดหมายปลายทาง หรือ
  เฉพาะบริเวณลานตู้ Container

  ปัจจุบัน บริษัท เดอะเครน แหลมฉบัง จำกัด (“TCL”) หนึ่งในบริษัทย่อยของบริษัทฯ
  ได้มีให้บริการยกและขนย้ายตู้ Container ในบริเวณลานตู้ Container
  ให้กับลูกค้าหลายรายอย่างต่อเนื่องมาตลอด โดยเครื่องจักรกลหนักที่ TCL
  นำไปให้บริการจะเป็นรถฟอร์คลิฟท์ที่มีประสิทธิภาพสูงและลดความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุจากการใช้สลิงยก
  นอกเหนือจากความพร้อมในเรื่องของประเภทและจำนวนรถยกแล้ว TCL
  ยังมีความพร้อมทั้งในส่วนของบุคลากรและช่างซ่อม
  เพื่อสร้างความมั่นใจกับกลุ่มลูกค้าในเรื่องของความต่อเนื่องในการให้บริการ

  สำหรับในส่วนของภาวะการแข่งขันการให้บริการยกตู้นั้น มีการแข่งขันน้อย
  เนื่องจากปริมาณงานที่มีค่อนข้างมากเทียบกับจำนวนผู้ประกอบการ และผู้ประกอบการธุรกิจลานตู้
  Container มีข้อจำกัดชั่วโมงการทำงานของรถที่ต้องมีการหยุดพักและซ่อมแซม
  รวมถึงความจำเป็นที่จะต้องมีรถสำรองไว้ เพื่อให้เกิดความต่อเนื่องในการทำงาน
  จึงมักจะมีการใช้บริการจากบุคคลภายนอก
  เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายด้านการลงทุนในเครื่องจักรกลและลดความเสียหายจากการขนส่งตู้
  Container ไม่ทันเที่ยวเรือ เนื่องจากรถยกเสียหรือไม่เพียงพอ
  ฉะนั้นบริษัทที่มีความพร้อมในเรื่องของเครื่องจักรและบุคลากรทั้งในส่วนของคนขับและช่างซ่อมจะมีข้อได้เปรียบในการแข่งขันมากกว่า

ในการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯและกลุ่มบริษัทย่อยมีความเสี่ยงดังนี้

1.  ความเสี่ยงในการจัดหาเครื่องจักร
    บริษัทฯใช้เครื่องจักรกลหนักใช้แล้วที่จัดหาจากประเทศญี่ปุ่นและประเทศแถบยุโรปเป็นหลักในการดำเนินงาน
    ซึ่งเครื่องจักรดังกล่าวไม่ได้เป็นเครื่องจักรใหม่ที่ทำการผลิตจากโรงงานใดโรงงานหนึ่งโดยตรง
    บริษัทฯจึงไม่สามารถกำหนดระยะเวลาในการจัดหาเครื่องจักรเพิ่มเติมได้แน่นอน
    เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงในการจัดหาเครื่องจักร
    บริษัทฯจึงได้เพิ่มแหล่งในการจัดหาเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วเพิ่มเติมไปสู่ประเทศต่าง ๆ
    ในแถบยุโรป และ เอเชีย เป็นต้น
    ซึ่งส่งผลให้บริษัทฯสามารถจัดหาเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วได้จากหลายแหล่งมากขึ้น
    รวมทั้งบริษัทฯยังมีการซื้อและเช่าเครื่องจักรกลหนักจากตลาดในประเทศ และในช่วง 1 – 2
    ปีที่ผ่านมานี้ บริษัทฯได้เริ่มนำเข้าเครื่องจักรใหม่ (Brand new)
    จากผู้ผลิตในประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงช่างซ่อมเครื่องจักร เมื่อบริษัทฯจัดซื้อเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วมาแล้ว
    บริษัทฯจะส่งเครื่องจักรดังกล่าวไปที่ฝ่ายซ่อมเครื่องจักรของบริษัทฯเพื่อทำการซ่อมแซมให้พร้อมสำหรับการใช้งาน
    ซึ่งการซ่อมแซมในส่วนของเครื่องยนต์นั้นมีความจำเป็นต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญของช่างและวิศวกรเป็นหลักจึงจะสามารถทำการซ่อมแซมได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสูง
    ทำให้บริษัทฯจำเป็นต้องพึ่งพิงช่างซ่อมและวิศวกรจำนวน 11 คนเป็นอย่างมาก
    บริษัทฯจึงให้ความสำคัญในการรักษาให้พนักงานกลุ่มนี้ทำงานกับบริษัทในระยะยาว
    โดยการให้ดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของพนักงานเป็นพิเศษตั้งแต่การให้ที่พัก
    การให้กู้ยืมในกรณีที่พนักงานมีความเดือดร้อนทั้งในการปรับปรุงที่อยู่อาศัย ค่าเล่าเรียนบุตรธิดา
    เป็นต้น
    การจัดการดังกล่าวทำให้บริษัทฯลดความเสี่ยงจากการสูญเสียพนักงานที่มีฝีมือและเป็นผู้ชำนาญได้เป็นอย่างดี

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงพนักงานขับเครื่องจักร
    บริษัทฯได้กำหนดให้พนักงานแต่ละคนมีหน้าที่ในการขับเคลื่อนเครื่องจักรตามที่ได้กำหนดไว้
    ซึ่งเครื่องจักรขนาดใหญ่มักจะกำหนดให้ผู้ขับขี่ต้องมีใบอนุญาต ประเภท 3
    ที่ออกให้โดยกรมขนส่ง ทักษะและประสบการณ์ ในการขับเคลื่อนเครื่องจักรดังกล่าว
    นอกจากนี้การขับเคลื่อนเครื่องจักรขนาดใหญ่ยังต้องใช้ประสบการณ์สูงในการขับเคลื่อนอีกด้วย
    ดังนั้นพนักงานขับเครื่องจักรจำนวนกว่า 40 คน
    จึงเป็นบุคลากรที่บริษัทฯให้ความสำคัญมากสำหรับการดำเนินงาน
    เนื่องจากใบอนุญาตในการขับเคลื่อนเครื่องจักรหรือประสบการณ์ในการขับล้วนเป็นปัจจัยที่ส่งผลให้บุคลากรที่มีคุณสมบัติครบถ้วนไม่สามารถทดแทนกันได้อย่างง่ายดาย
    เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าวบริษัทฯจึงได้จัดให้มีผลตอบแทนที่ดีแก่พนักงานขับเครื่องจักร
    รวมถึงการอบรมและการทดสอบการใช้เครื่องจักร
    มีการยกระดับไปสู่การขับเครื่องจักรที่มีขนาดใหญ่และใช้ความชำนาญมากขึ้น

4.  ความเสี่ยงในเรื่องอายุการใช้งานของเครื่องจักรใช้แล้ว
    เครื่องจักรที่ใช้ในการดำเนินงานของบริษัทฯส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรใช้แล้วที่มีอายุการใช้งานเฉลี่ยระหว่าง
    7 ปี ถึง 17 ปี
    ดังนั้นบริษัทฯจึงมีความเสี่ยงเกี่ยวกับสภาพการใช้งานของเครื่องจักรใช้แล้วเมื่อเปรียบเทียบกับการซื้อเครื่องจักรใหม่
    เนื่องจากความสมบูรณ์ของเครื่องยนต์กลไกต่าง ๆ
    อาจไม่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ทำให้มีโอกาสที่จะประสบปัญหาในระหว่างการทำงานได้สูงกว่าเครื่องจักรใหม่
    แต่บริษัทฯสามารถลดความเสี่ยงจากการใช้เครื่องจักรใช้แล้วเนื่องจากบริษัทฯดำเนินการจัดซื้อเครื่องจักรใช้แล้วจากผู้จัดจำหน่ายที่มีชื่อเสียง
    และจัดให้มีการใช้งานและการดูแลรักษาที่ดีจากผู้ที่มีประสบการณ์ในการดูแลอย่างต่อเนื่องทำให้เครื่องจักรมีสภาพที่ดีและปลอดภัยสำหรับการใช้งานรวมทั้งมีอายุการใช้งานที่ยาวนานขึ้น

5.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน
    ในการจัดหาเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วนั้นเป็นการจัดหาจากต่างประเทศเกือบทั้งหมด
    ดังนั้นการจ่ายชำระเงินให้แก่ผู้จำหน่ายจึงต้องเป็นไปตามสกุลเงินของประเทศนั้น ๆ
    โดยจะเป็น 2 สกุลหลักคือ เงินเยนญี่ปุ่น (JPY) และเงินยูโร (EURO)
    อีกทั้งเป็นการซื้อภายใต้เงื่อนไขที่เป็น L/C Term เป็นหลัก
    ดังนั้นจึงส่งผลให้บริษัทฯมีความเสี่ยงของการเปลี่ยนแปลงราคาต้นทุนของเครื่องจักรหากอัตราแลกเปลี่ยนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นนัยสำคัญระหว่างวันที่บริษัทฯตกลงทำสัญญาซื้อขายเครื่องจักรและวันที่ทำการจ่ายชำระเงินจริง
    ซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทฯมีภาระหนี้สินที่เป็นเงินสกุลเยนอยู่ประมาณ 95.70
    ล้านเยน

6.  ความเสี่ยงจากการรับภาระหนี้แทนเนื่องจากการเข้าทำสัญญาค้ำประกันกับสถาบันการเงินในการขายเครื่องจักรกลให้กับลูกค้า
    ในอดีต
    การจัดหาแหล่งเงินกู้สำหรับลูกค้าที่มีความต้องการซื้อเครื่องจักรของบริษัทฯและบริษัทย่อยนั้น
    มีสถาบันการเงินหรือบริษัทลีสซิ่งที่ให้บริการน้อยราย
    และการใช้งานเครื่องจักรกลหนักยังไม่แพร่หลาย ดังนั้นหากมีการผิดนัดชำระหนี้หรือเกิดหนี้เสีย
    เครื่องจักรกลหนักที่ยึดคืนมาก็จะประสบปัญหาในการขายออก
    ดังนั้นสถาบันการเงินหรือบริษัทลีสซิ่งจึงกำหนดให้
    บริษัทผู้ขายเครื่องจักรกลหนักต้องทำสัญญารับซื้อคืนรวมทั้งทำสัญญาความรับผิดร่วมกัน
    (สัญญาค้ำประกัน) ซึ่งในอดีตที่ผ่านมานั้น
    บริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการทำสัญญารับซื้อคืนรวมทั้งทำสัญญาความรับผิดร่วมกันกับบริษัทลีสซิ่ง
    ในการขายเครื่องจักรกลหนักให้กับลูกค้าหลายราย
    ซึ่งส่งผลให้บริษัทฯและบริษัทย่อยมีภาระความเสี่ยงที่จะต้องรับภาระชำระหนี้แทนหากลูกค้าที่ซื้อเครื่องจักรกลหนักเกิดการผิดนัดชำระหนี้กับบริษัทลีสซิ่ง
    แต่อย่างไรก็ตาม
    ในปัจจุบันความต้องการซื้อขายเครื่องจักรกลหนักได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างมาก
    ส่งผลให้มีสถาบันการเงินและบริษัทลีสซิ่งหลายรายเข้ามาให้บริการการทางการเงิน
    ทำให้บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำสัญญาความรับผิดร่วมกัน
    (หรือการเข้าค้ำประกัน) อีกต่อไป
    อีกทั้งบริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการกำหนดนโยบายที่จะไม่เข้าทำสัญญาค้ำประกันการขายเครื่องจักรกลหนักในทุกกรณี
    ด้วยนโยบายดังกล่าวส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีภาระความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าวเพิ่มขึ้น

7.  ความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการดำเนินงาน
    ในการประกอบธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯนั้นมีความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการซื้อขายเครื่องจักร
    เช่น
    ความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องให้ชำระหนี้แทนลูกค้าที่ซื้อเครื่องจักรจากการเข้าทำสัญญาร่วมรับผิด
    หรือความเสี่ยงจดทะเบียนเครื่องจักรให้กับลูกค้าล่าช้า
    รวมทั้งมีความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการเกิดอุบัติเหตุในระหว่างการทำงานได้
    ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของบุคคลอื่น ซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม
    2550 บริษัทฯและบริษัทย่อยมีคดีความถูกฟ้องร้องจากการดำเนินงานเป็นจำนวน 8 คดี
    คิดเป็นมูลค่าการถูกฟ้องร้องประมาณ 86.86 ล้านบาทสิ้นสุดแล้ว 4 คดีคงเหลือ 4 คดี
    คิดเป็นมูลค่าการถูกฟ้องร้องคงเหลือประมาณ 71.02 ล้านบาท
    ซึ่งบริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการตั้งสำรองความเสียหายโดยอ้างอิงจากคำพิพากษาของศาล
    รวมถึงการขอคำปรึกษากับที่ปรึกษากฏหมายแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม
    เพื่อลดความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการดำเนินงาน
    บริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการกำหนดนโยบายที่จะไม่เข้าทำสัญญาค้ำประกันการขายในทุกกรณี
    รวมถึงการดำเนินการจัดเตรียมเอกสารการโอนให้พร้อมและแจ้งให้ทราบถึงข้อจำกัดในการโอน
    เช่น ผู้ซื้อต้องมีใบอนุญาตประกอบการขนส่งก่อนจึงสามารถทำการจดทะเบียนเครื่องจักรได้
    เป็นต้น
    นอกจากนี้ยังได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์และมาตรฐานการทำงานที่เน้นในเรื่องของความปลอดภัยสูงสุด
    นับตั้งแต่การออกแบบการทำงาน การปฏิบัติงานโดยบุคคลากรที่มีประสบการณ์
    ที่เน้นในเรื่องความปลอดภัย
    รวมถึงการจัดทำประกันการเกิดอุบัติเหตุสำหรับการดำเนินงานทั้งหมดของกลุ่มบริษัทฯ
    โดยบริษัทประกันภัยเหล่านั้นจะเป็นผู้รับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากอุบัติเหตุในระหว่างการดำเนินงานทั้งหมด
    รวมถึงการพิจารณาเพิ่มวงเงินคุ้มครองให้เหมาะสมกับลักษณะการดำเนินงานนั้น ๆ

8.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับข้อพิพาทในที่ดินที่บริษัทย่อยใช้เป็นสถานที่ตั้งสำนักงาน
    ปัจจุบันที่ดินที่เป็นที่ตั้งสำนักงานของ บริษัท เดอะครน เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด (“TCH”)
    ซึ่งมีการเช่าช่วงต่อจาก นายธงไชย แพรรังสี นั้น อยู่ระหว่างการมีข้อพิพาททางกฏหมาย
    โดยเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้ถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย
    เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จึงได้มีหนังสือแจ้งให้ TCH
    ส่งมอบที่ดินและขนย้ายสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินดังกล่าว
    รวมทั้งชำระค่าเช่าค้างจ่ายให้กับเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ดังนั้น TCH
    จึงมีความเสี่ยงที่จะต้องย้ายออกจากพื้นที่และภาระในการชำระค่าเช่าค้างจ่ายจำนวน 13.60
    ล้านบาท แต่อย่างไรก็ตาม TCH ได้มีการยื่นคำร้องปฎิเสธหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
    เนื่องจาก TCH ได้ทำสัญญาเช่าช่วงที่ดินจากกรรมการของ TCH
    มิใช่เป็นการทำสัญญาเช่าที่ดินจากบุคคลที่เป็นบุคคลล้มละลาย
    แต่เพื่อลดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว TCH
    จึงได้มีการตั้งสำรองค่าเผื่อความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น
    โดยการหยุดชำระค่าเช่าที่ดินรายเดือนให้กับกรรมการบริษัทฯ และบันทึกเป็นค่าเช่าค้างจ่ายไว้
    รวมถึงการกันสำรองส่วนเพิ่ม
    ซึ่งเป็นส่วนต่างระหว่างราคาค่าเช่าที่เป็นราคาตลาดกับค่าเช่าที่ต้องจ่ายให้กับกรรมการของบริษัท
    นอกจากนี้ TCH ยังมีนโยบายที่จะเจรจากับที่ประชุมเจ้าหนี้เพื่อซื้อที่ดินแปลงดังกล่าว
    ซึ่งหากไม่สามารถซื้อที่ดินแปลงดังกล่าวได้ TCH ก็อาจจะย้ายที่ทำการมายังที่ดินของบริษัทฯ
    บริเวณ ถนน บางนา-ตราด กิโลเมตรที่ 22 (โดยสามารถดูรายละเอียดได้ในส่วนที่ 2 ข้อ 7
    ข้อพิพาทที่เกิดจากเหตุการณ์อื่น)

สรุปฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงาน

ตามที่บริษัทฯได้มีการปรับโครงสร้างการประกอบธุรกิจของบริษัทฯภายในกลุ่ม โดยการเข้าซื้อหุ้นของ
TCL TCR และ TCH ในปี 2547 และ TCS ในปี 2549 ซึ่งตามงบการเงินรวมของบริษัทฯสำหรับปี
2547 ถึงปี 2549 ที่ได้รับการตรวจสอบโดยผู้สอบบัญชีรับอนุญาตของบริษัทฯนั้น
ได้มีการแสดงฐานะและผลการดำเนินงานของบริษัทฯตามหลักการจัดทำงบการเงินรวม
โดยในส่วนของผลการดำเนินงานตามงบการเงินรวมจะเป็นการรวมผลการดำเนินงานของบริษัทย่อยนับจากวันที่บริษัทฯเข้าซื้อกิจการจนถึงปัจจุบัน
แต่เพื่อประโยชน์ในการเปรียบเทียบฐานะการเงินและผลการดำเนินงานภายใต้การควบคุมเดียวกันของกลุ่มบริษัทฯในช่วง
3 ปีที่ผ่านมา บริษัทฯจึงได้มีการจัดทำงบการเงินรวมประหนึ่งทำใหม่ขึ้น
โดยเป็นการรวมฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงานของทุกบริษัทเป็นกลุ่มเข้าด้วยกันตั้งแต่ต้นปี
2547
ดังนั้นการวิเคราะห์ฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของบริษัทฯจึงเป็นการวิเคราะห์จากงบประหนึ่งทำใหม่เป็นหลัก

ในช่วงปี 2548
การขยายตัวของความต้องการใช้เครื่องจักรประเภทรถเครนในภาคอุตสาหกรรมต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้น
ส่งผลให้กลุ่มบริษัทฯได้รับงานโครงการขนาดใหญ่
จึงมีรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่งเพิ่มขึ้นเป็น 490.24 ล้านบาท
ถึงแม้โครงการขนาดใหญ่ที่กลุ่มบริษัทฯได้รับในปี 2548
จะสิ้นสุดลงกลุ่มบริษัทฯยังมีรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่งจากลูกค้ารายใหม่ ๆ
ทำให้รายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่งลดลงเล็กน้อยเหลือ 477.71 ล้านบาทในปี 2549
และสำหรับปี 2550 กลุ่มบริษัทฯมีรายได้จากการให้บริการและขนส่งเท่ากับ 467.45 ล้านบาท

สำหรับรายได้จากการขายที่มีการปรับลดลงตั้งแต่ปี 2548 เป็นต้นมา
มีสาเหตุจากการปรับเปลี่ยนนโยบายการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
ที่ต้องการเน้นการให้บริการเช่าและขนส่งเป็นหลัก
เนื่องจากรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่งก่อให้เกิดรายได้ที่ต่อเนื่องในระยะยาว
จากการปรับเปลี่ยนนโยบายรวมถึงผลกระทบจากภาวะอุตสาหกรรม
ส่งผลให้รายได้รวมของบริษัทฯมีการเปลี่ยนแปลงลดลงในปี 2548 – 2550 จาก 833.02 ล้านบาท
เป็น 751.23 ล้านบาท และ 741.60 ล้านบาทตามลำดับ
มีการปรับตัวลดลงเนื่องจากการเสร็จสิ้นโครงการขนาดใหญ่ เช่น โครงการสนามบินสุวรรณภูมิ
โครงการบ้านเอื้ออาทร
ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่องและความผันผวนทางการเมืองซึ่งทำให้ผู้ประกอบการชะลอการลงทุน

นอกเหนือจากรายได้จากการดำเนินงานตามปกติของบริษัทฯและบริษัทย่อย
ทั้งในส่วนของรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่งและรายได้จากการขายแล้ว
บริษัทฯและบริษัทย่อยยังมีรายได้อื่น สำหรับในส่วนของรายได้อื่นในช่วงระหว่างปี 2548 – 2549
และปี 2550 จำนวน 33.96 ล้านบาท 24.30 ล้านบาท และ 20.29 ล้านบาท ตามลำดับนั้น
เป็นการบันทึกรายการปรับปรุงบัญชี รายได้จากการให้เช่าลวดสลิงหรือลูกปูนสำหรับการทดสอบเครน
และกำไรจากการจำหน่ายทรัพย์สินและรายได้จากการจำหน่ายอะไหล่เป็นหลัก

สำหรับต้นทุนในการดำเนินธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯประกอบด้วยต้นทุนหลัก ได้แก่ ต้นทุนขาย
ต้นทุนจากการให้บริการเช่าและขนส่ง และค่าใช้จ่ายในการขายและบริหาร
ซึ่งต้นทุนขายเกิดจากต้นทุนเครื่องจักร ณ วันที่ทำการจำหน่าย
ดังนั้นต้นทุนขายในแต่ละปีจึงขึ้นอยู่กับมูลค่าตามบัญชีของเครื่องจักรที่เกิดขึ้นจริง
สำหรับต้นทุนจากการให้บริการเช่าและขนส่งประกอบด้วยค่าใช้จ่ายพนักงาน ค่าน้ำมัน
และค่าเสื่อมราคาเป็นหลัก ดังนั้นต้นทุนจากการให้บริการเช่าและขนส่ง
จึงผันแปรตามรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่ง
รวมถึงต้นทุนต่อหน่วยของราคาน้ำมันที่มีการเปลี่ยนแปลงจาก 14.59 บาทต่อสิตรในปี 2548 เป็น
27.69 บาทต่อลิตรในปี 2549 และ 29.34 บาทต่อลิตรในปี 2550
ซึ่งได้ส่งผลให้ต้นทุนจากการให้บริการเช่าและขนส่งเพิ่มขึ้นจาก 337.20 ล้านบาทในปี 2548 เป็น
352.24 ล้านบาทในปี 2549 สำหรับปี 2550
ต้นทุนจากการให้บริการเช่าและขนส่งปรับลดลงเหลือจำนวน 338.96
เนื่องจากค่าซ่อมแซมบำรุงรักษาและค่าเสื่อมราคาของสินทรัพย์เก่าที่มีอายุใช้งานเกิน 5 ปี

ในส่วนของค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารนั้นในปี 2549
บริษัทฯมีค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารลดลงจากจำนวน 157.40ล้านบาทในปี 2548 เหลือ
140.60 ล้านบาท เกิดจากการลดลงของการสำรองด้อยค่าสินทรัพย์จำนวน 2.29 ล้านบาทในปี
2549 และมีการปรับปรุงการลงบัญชีค่าเสื่อมราคาของสินทรัพย์ในปี 2548 จำนวน 5.25
ล้านบาทไปอยู่ต้นทุนจากการให้บริการเช่าและขนส่งในปี 2549
สำหรับค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารในปี 2550 เท่ากับ 142.66 ล้านบาท คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
19.24 ของรายได้รวม เกิดจากการปรับเพิ่มเงินเดือนประจำปีให้แก่พนักงาน
และการจัดตั้งกองทุนสำรองเลี้ยงชีพในเดือนเมษายน 2550
รวมถึงการตั้งด้อยค่าของสินค้าคงเหลือที่ไม่มีการเคลื่อนไหวเกิน 1 ปี

กำไรก่อนหักดอกเบี้ยจ่ายและภาษีเงินได้ ของบริษัทในปี 2549 เพิ่มขึ้นจาก 86.46 ล้านในปี 2548
เป็น 121.52 ล้านบาทหรืออัตรากำไรสุทธิร้อยละ 16.18 ของรายได้รวม
เป็นผลมาจากการลดลงของต้นทุนขายและต้นทุนบริการ รวมทั้งการลดลงของหนี้สงสัยจะสูญกว่า
64.76 ล้านบาทจากปี 2548 สำหรับในปี 2550 เท่ากับ 170.55 ล้านบาท
คิดเป็นอัตรากำไรสุทธิร้อยละ 23.00 ของรายได้รวม เพิ่มขึ้นจากปี 2549
เนื่องจากการปรับราคาขายและอัตราค่าบริการเพิ่มขึ้น รวมถึงต้นทุนขายที่ลดลง

ดอกเบี้ยจ่ายในปี 2549 เพิ่มขึ้นเป็น 76.24 ล้านบาท
เกิดจากการลดลงของดอกเบี้ยจ่ายจากหนี้สินภายใต้สัญญาปรับโครงสร้างหนี้ที่ลดลงจาก 40.86
ล้านบาทในปี 2548 เหลือเพียง 25.83 ล้านบาทในปี 2549 แต่ในปี 2549
บริษัทฯได้มีการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินในปลายปี 2549 เพื่อการจัดซื้อที่ดินที่ ถนนบางนา –
ตราด กม. 22 เป็นเงินจำนวน 280.00 ล้านบาท ส่งผลให้ดอกเบี้ยจ่ายจากหนี้สินทั่วไปเพิ่มขึ้นจาก
35.33 ล้านบาทในปี 2548 เป็น 50.41 ล้านบาทในปี 2549 สำหรับดอกเบี้ยจ่ายในปี 2550
มีมูลค่าเท่ากับ 74.14 ล้านบาท คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 10.00 ของรายได้รวม
ดอกเบี้ยจ่ายที่เพิ่มขึ้นเกิดจากหนี้สินระยะยาวสำหรับการซื้อสินทรัพย์ในไตรมาส 4 ปี 2549

สำหรับกำไรสุทธิหลังหักภาษีเงินได้ของบริษัทฯ
(ก่อนรวมกำไรสุทธิที่เป็นส่วนของผู้ถือห้นเดิมและรายการพิเศษ) ในปี 2549 เพิ่มขึ้นจากปี 2548
เป็น 0.19 ล้านบาท จากเดิมที่ในปี 2548 ขาดทุน 45.34 ล้านบาท เนื่องจากบริษัทฯ
ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องบันทึกรายการหนี้สงสัยจะสูญจำนวนที่สูงเหมือนปี 2548
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ยังคงมีภาระดอกเบี้ยจ่ายที่สูง
โดยเฉพาะดอกเบี้ยจ่ายที่เกิดขึ้นจากหนี้สินทั่วไป
เนื่องจากบริษัทฯได้ทำการกู้ยืมเงินสำหรับการจัดซื้อเครื่องจักรใหม่และการซื้อที่ดินที่ถนนบางนา –
ตราด กม. 22 เป็นเงินจำนวน 280.00 ล้านบาทในระหว่างปี
ได้ส่งผลให้กำไรสุทธิหลังหักภาษีเงินได้ของบริษัทฯในปี 2549 ยังคงอยู่ในระดับต่ำ

ในส่วนของกำไรสุทธิหลังหักภาษีเงินได้สำหรับปี 2550 นั้น บริษัทฯ มีกำไรสุทธิจำนวน 78.82
ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2549 คิดเป็นร้อยละ 10.63 จากยอดรายได้รวม
เป็นผลมาจากภาษีเงินได้จาก 45.09 ล้านบาทในปี 2548 เหลือ 17.59 ล้านบาทในปี 2550
และการเพิ่มขึ้นของกำไรขั้นต้นจากการขายเครื่องจักรที่มีต้นทุนทางบัญชีต่ำ

สำหรับกำไรสุทธิของบริษัทฯ(หลังรวมกำไรสุทธิที่เป็นส่วนของผู้ถือหุ้นเดิมและรายการพิเศษ)
ในระหว่างปี 2548 – 2549 นั้น
เนื่องจากผลการดำเนินงานภายใต้งบประหนึ่งทำใหม่ได้มีการรวมผลการดำเนินงานของบริษัทย่อยตลอดทั้งปี
ซึ่งเป็นการรวมรายการก่อนการเข้าซื้อกิจการที่เกิดขึ้นจริงในระหว่างปี
ส่งผลให้กำไร(ขาดทุน)สุทธิบางจำนวนจะถูกปันส่วนให้กับผู้ถือหุ้นเดิมของบริษัทย่อยนั้นๆ
โดยกำไร(ขาดทุน) ส่วนที่เป็นของผู้ถือหุ้นเดิมในระหว่างปี 2548 – 2549 เท่ากับ 330.66 และ
(839.92) ล้านบาท ตามลำดับ นอกเหนือจากกำไร(ขาดทุน) สุทธิที่เป็นส่วนของผู้ถือหุ้นเดิมแล้ว
กำไรสุทธิของบริษัทฯยังถูกปรับปรุงด้วยรายการพิเศษ ได้แก่
ขาดทุนจากการปรับลดหนี้ให้กับบริษัทที่เกี่ยวข้อง (เป็นรายการที่ TCS
ขาดทุนจากการปรับลดหนี้ให้กับ ทูเดย์ ทรานสปอร์ต) จำนวน 301.38 และ 101.30 ล้านบาท
ในปี 2548 และ ปี 2549 ตามลำดับ รวมถึงกำไรจากการปรับโครงสร้างหนี้ซึ่ง TCS
ได้รับจากเจ้าหนี้สถาบันการเงินจำนวน 42.28 และ 962.86 ล้านบาท ในปี 2548 และปี 2549
ตามลำดับ จากปัจจัยข้างต้น ส่งผลให้กำไรสุทธิของบริษัทฯในปี 2548 – 2549
ภายหลังการปรับปรุงด้วยรายการดังกล่าวแล้ว จะเท่ากับ 26.23 และ 21.83 ล้านบาท ตามลำดับ
ซึ่งคิดแป็นอัตรากำไรสุทธิร้อยละ 3.15 และ 2.91 ของรายได้รวม ตามลำดับ

ในส่วนของกำไรสุทธิสำหรับปี 2550 นั้น บริษัทฯ มีกำไรสุทธิจำนวน 78.82 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี
2549 คิดเป็นร้อยละ 10.63 จากยอดรายได้รวม
เป็นผลมาจากการเพิ่มขึ้นของอัตรากำไรขั้นต้นจากการขายเครื่องจักรที่มีต้นทุนทางบัญชีที่ต่ำ

สินทรัพย์รวมของบริษัทฯลดลงจาก 1,602.80 ล้านบาทในปี 2548 เป็น 1,591.65 ล้านบาทในปี
2549 และเพิ่มขึ้น 1,651.59 ล้านบาทในปี 2550 คิดเป็นอัตราการลดลงร้อยละ 0.70
และเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.77 ตามลำดับ โดยแบ่งได้เป็นการลดลงของสินทรัพย์หมุนเวียนจาก 381.69
ล้านบาทในปี 2548 เป็น 288.83 ล้านบาทและ 277.53 ล้านบาทในปี 2549
ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 23.81 ร้อยละ 18.15 และร้อยละ 16.80 ของสินทรัพย์รวมตามลำดับ
โดยสินทรัพย์หมุนเวียนที่ลดลงในปี 2549
เกิดจากการลดลงของเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดเป็นจำนวน 25.79 ล้านบาท
และเงินให้กู้ยืมระยะสั้นแก่บุคคลหรือกิจการที่เกี่ยวข้องกัน 53.04 ล้านบาท
นอกจากนี้ยังมีการปรับลดลงของลูกหนี้การค้าจากการจำหน่ายสินทรัพย์จำนวน 35.28
ล้านบาทจากการรับชำระหนี้ และจากการได้รับชำระหนี้จากลูกหนี้จากการขายผ่อนชำระจำนวน
6.37 ล้านบาท

สำหรับการลดลงของสินทรัพย์หมุนเวียนในปี 2550 เกิดจากการลดลงของลูกหนี้การค้าจาก 109.14
ล้านบาทเป็น 75.60 ล้านบาท คิดเป็นอัตราการลดลงร้อยละ 30.73
ซึ่งเป็นการลดลงเนื่องจากบริษัทมีระยะเวลาเฉลี่ยในการเก็บหนี้เร็วขึ้นจากเดิม 73.62 วันในปี
2549 เป็น 58.26 วันในปี 2550

ส่วนสินทรัพย์ไม่หมุนเวียนของบริษัทฯนั้นเพิ่มขึ้นจาก 1,221.11 ล้านบาทในปี 2548 เป็น
1,302.83 ล้านบาทในปี 2549 และ 1,374.06 ล้านบาทในปี 2550 ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
81.85 และร้อยละ 83.20 ของสินทรัพย์รวมตามลำดับ
โดยการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์ไม่หมุนเวียนในปี 2549 แม้ว่า TCS จะได้รับการชำระคืนเงินกู้จาก
ทูเดย์ ทรานสปอร์ต ซึ่งส่งผลให้เงินกู้ยืมแก่กิจการที่เกี่ยวข้องลดลงเป็นจำนวน 370.00
ล้านบาทก็ตาม แต่ในระหว่างปีบริษัทฯมีการซื้อที่ดิน (บริเวณ ถนนบางนา – ตราด กม. 22)
และเครื่องจักรใหม่จำนวน 10 คันในปลายปี 2549 ส่งผลให้ที่ดิน อาคาร
และอุปกรณ์ของบริษัทฯมีการปรับเพิ่มขึ้นจาก 830.72 ล้านบาทในปี 2548 เป็น 1,284.97
ล้านบาทในปี 2549

สำหรับการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์ไม่หมุนเวียนในปี 2550 เกิดจากการซื้อรถเครนขนาด 400 ตัน
ซึ่งเป็นรถเครนตีนตะขาบ ( Crawler crane ) ยี่ห้อ Manitowoc รุ่น 16000 ในเดือนตุลาคม
2550 ซึ่งมีมูลค่ารวมประมาณ 203.84 ล้านบาท (ณ 31 ธันวาคม 2550
บันทึกอยู่ในสินทรัพย์ระหว่างทางมูลค่าเท่ากับ 189.08 ล้านบาท)

บริษัทฯมีหนี้สินรวมลดลงจาก 1,945.83 ล้านบาทในปี 2548 เป็น 972.91 ล้านบาทในปี 2549
และ 954.02 ล้านบาท ในปี 2550 โดย สำหรับการลดลงของหนี้สินรวมอย่างมีนัยสำคัญในปี 2549
เนื่องจาก TCS ประสบความสำเร็จในการจ่ายชำระหนี้ตามสัญญาปรับโครงสร้างหนี้
ซึ่งส่งผลให้บริษัทได้รับการปรับลดหนี้จำนวนเงินกว่า 962.86
ล้านบาทและรับรู้เป็นกำไรจากการปรับโครงสร้างหนี้จำนวน 823.32 ล้านบาท
นอกจากนี้บริษัทยังได้มีการจ่ายชำระหนี้สินตามสัญญาเช่าซื้อจำนวน 167.15 ล้านบาทในปี 2549
อย่างไรก็ตามในช่วงไตรมาส 4 ปี 2549 บริษัทฯยังได้มีการกู้ยืมเงินจาก ธนาคารไทยธนาคาร
จำกัด (มหาชน) จำนวน 280.00 ล้านบาท เพื่อจัดซื้อที่ดินบริเวณถนนบางนา – ตราด กม. 22
สำหรับการรองรับการขยายงานในอนาคตส่งผลให้หนี้สินรวมของบริษัทฯ ในปี 2549 ลดลงจาก
1,945.83 ล้านบาท เหลือเพียง 972.91 ล้านบาทในปี 2549 และหนี้สินรวม ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2550 ลดลงเหลือ 954.02 ล้านบาท
เนื่องจากบริษัทฯได้เริ่มทำการจ่ายชำระหนี้สินระยะยาวให้แก่สถาบันการเงินจำนวน 258.75
ล้านบาท แต่ในระหว่างปีบริษัทได้มีการทำสัญญาเช่าทางการเงินกับสถาบันการเงินประเภทลีสซิ่ง
มูลค่าเท่ากับ 283.90 ล้านบาท การลดลงของภาษีเงินได้ค้างจ่ายจาก 22.46 ล้านบาทในปี 2549
เป็น 1.16 ล้านบาทในปี 2550 และการเพิ่มขึ้นของเงินกู้ยืมระยะสั้นจาก 0.08 ล้านบาทในปี
2549 เป็น 8.95 ล้านบาทในปี 2550 จึงทำให้หนี้สินรวมลดลงเพียง 18.89
ล้านบาทซึ่งคิดเป็นอัตราการลดลงร้อยละ 1.94 จากหนี้สินสินรวมปี 2549

ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทฯ (ส่วนของผู้ถือหุ้นบริษัทใหญ่) ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 – 2549 และ
31 ธันวาคม 2550 มีมูลค่า 365.24 ล้านบาท 618.75 ล้านบาท และ 697.57
ล้านบาทตามลำดับ โดยการเพิ่มขึ้นของส่วนของผู้ถือหุ้นในปี 2549 เพิ่มขึ้นจาก 365.24 ล้านบาท
เป็น 618.78 ล้านบาท เกิดจากกำไรสุทธิจำนวน 21.40 ล้านบาทในระหว่างปี 2549
และการเพิ่มทุนจดทะเบียนที่ออกและเรียกชำระแล้วอีก 150.00 ล้านบาท
ซึ่งมีส่วนเกินมูลค่าหุ้นจากการขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนให้แก่นักลงทุนแบบเฉพาะเจาะจงเป็นมูลค่า 50.00
ล้านบาท
นอกจากนี้บริษัทฯยังได้มีการบันทึกส่วนเกินจากการปรับโครงสร้างภายในกิจการภายใต้การควบคุมเดียวกันจำนวน
31.66 ล้านบาท จากการเข้าซื้อกิจการใน TCS สำหรับในส่วนของผู้ถือหุ้น ณ 31 ธันวาคม 2550
เพิ่มขึ้นเป็น 697.57 ล้านบาท
เกิดจากการเพิ่มขึ้นของกำไรสะสมที่เพิ่มขึ้นตามกำไรสุทธิของผลประกอบการในปี 2550 จาก
179.55 ล้านบาทเป็น 258.37 ล้านบาท

อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในปี 2548 – 2549 และ ปี 2550 เท่ากับ 5.33 เท่า 1.57
เท่า และ 1.37 เท่าตามลำดับ ซึ่งอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นที่ลดลงในปี 2549
เป็นผลมาจากการเพิ่มทุนจดทะเบียนชำระแล้วจาก 200.00 ล้านบาท เป็น 350.00 ล้านบาท
และการบันทึกส่วนเกินจากการปรับปรุงโครงสร้างภายในกิจการภายใต้การควบคุมเดียวกันเพิ่มขึ้นจำนวน
31.66 ล้านบาท รวมถึงการเพิ่มขึ้นของกำไรสะสมจากกำไรสุทธิในปี 2549 เป็นจำนวน 21.83
ล้านบาท และในปี 2550
กำไรสะสมที่เพิ่มขึ้นและการลดลงของการจ่ายชำระเงินกู้ยืมธนาคารและหนี้สินภายใต้สัญญาเช่าทางการเงินบางส่วนส่งผลให้อัตราส่วนหนี้สินต่อทุนลดลงเหลือเพียง
1.37 เท่า ในปี 2550

กระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงานลดลงจาก 244.32 ล้านบาทในปี 2548 เป็น 155.21
ล้านบาทในปี 2549 เกิดจากการเพิ่มขึ้นของรายได้ค้างรับจำนวน 16.97 ล้านบาท
การเพิ่มขึ้นของสินค้าคงเหลือ 38.97 ล้านบาท จากการจัดซื้อเครื่องจักรใหม่จำนวน 10 คัน
นอกจากนี้บริษัทฯยังได้จ่ายชำระภาษีค้างจ่ายเป็นเหตุให้ภาษีเงินได้ค้างจ่ายลดลง 13.19 ล้านบาท
ส่วนกระแสเงินสดได้มาจากกิจกรรมดำเนินงานในปี 2550 เพิ่มขึ้นเป็น 292.36 ล้านบาท
เนื่องจากการลดลงของลูกหนี้การค้า รายได้ค้างรับ และกำไรสุทธิที่เพิ่มขึ้นในระหว่างปี

กระแสเงินสดใช้ไปในกิจกรรมลงทุนของปี 2549 เพิ่มขึ้นกว่า 172.45 ล้านบาท เมื่อเทียบกับปี
2548 ที่มีการใช้ไปในการลงทุนเพียง 96.03 ล้านบาท
เกิดจากการลงทุนในการซื้อที่ดินและเครื่องจักรกลหนักและการซื้อกิจการ TCS จำนวน 99.99
ล้านบาท ส่วนกระแสเงินสดใช้ไปในกิจกรรมลงทุนในปี 2550 ลดลงเหลือ 69.32 ล้านบาท
เนื่องจากในปี 2550 บริษัทฯมีการซื้อเครื่องจักรผ่านสถาบันการเงินหรือลีสซิ่ง

กระแสเงินสดใช้ไปในกิจกรรมจัดหาเงินในปี 2549 มีจำนวน 8.65 ล้านบาท
ถึงแม้ว่าบริษัทฯจะมีกระแสเงินสดจากเงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นเพิ่มขึ้น 46.64 ล้านบาท
และมีเงินสดจากการเพิ่มทุนอีก 200.00 ล้านบาทนั้น แต่บริษัทฯมีการจ่ายชำระหนี้ต่าง ๆ
เป็นจำนวนกว่า 255.29 ล้านบาท โดยหลัก ๆ
ได้แก่การจ่ายชำระเงินกู้ยืมระยะสั้นจากบุคคลและกิจการที่เกี่ยวข้องกัน 19.30 ล้านบาท
เงินกู้ยืมระยะสั้นอื่น 28.57 ล้านบาท หนี้สินภายใต้สัญญาเช่าการเงิน167.15 ล้านบาท
เงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงิน 7.01 ล้านบาท หนี้สินระยะยาวอื่น 4.40 ล้านบาท
หนี้สินภายใต้สัญญาปรับโครงสร้างหนี้ 27.94 ล้านบาท
จึงส่งผลให้บริษัทฯมีเงินกระแสเงินสดสุทธิที่ใช้ไปในกิจกรรมจัดหาเงินในปี 2549 เท่ากับ 8.65
ล้านบาท สำหรับกระแสเงินสดใช้ไปในกิจกรรมจัดหาเงินในปี 2550 เท่ากับ 219.25 ล้านบาท
เนื่องจากการจ่ายชำระหนี้สินภายใต้สัญญาเช่าการเงิน 191.99 ล้านบาท
และจ่ายชำระเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงิน 55.92 ล้านบาท