3.การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

3.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์

บริษัทเป็นกลุ่มบริษัทน้ำตาลในประเทศไทยที่ได้ผ่านการตรวจรับรองระบบบริหารจัดการคุณภาพตาม
“มาตรฐาน SQF 2000”, “มาตรฐาน ISO 9001 Version 2000” รวมทั้ง
“มาตรฐานระบบวิเคราะห์อันตรายและจุดวิกฤตที่ต้องควบคุม” หรือ HACCP น้ำตาลทรายที่
กลุ่มบริษัท ผลิตสามารถจำแนกได้ตามประเภทและเกรดของความบริสุทธิ์ของน้ำตาลเป็น 4 ชนิด
ได้แก่

น้ำตาลทรายดิบ (Raw Sugar) - เป็นน้ำตาลทรายมีค่าสีสูงกว่า 1,500 ICUMSA
สีจะมีลักษณะเป็นสีน้ำตาลเข้ม มีสิ่งสกปรกเจือปนสูง ความบริสุทธิ์ต่ำ
การขนถ่ายจะขนถ่ายในลักษณะเป็น BULK ไม่ได้ใส่ในกระสอบ
น้ำตาลชนิดนี้ไม่สามารถนำไปบริโภคโดยตรงได้
ผู้ซื้อจะต้องนำน้ำตาลไปผ่านกระบวนการรีไฟน์หรือทำให้บริสุทธิ์ก่อนเพื่อผลิตเป็นน้ำตาลทรายขาวหรือน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์

น้ำตาลทรายดิบคุณภาพสูง (High Pol Sugar) - เป็นน้ำตาลทรายมีค่าสีอยู่ระหว่าง 1,000 -
1,500 ICUMSA สามารถนำไปบริโภคได้โดยตรง การขนส่งนิยมบรรจุเป็นกระสอบ
ราคาจะถูกกว่าน้ำตาลทรายขาวและน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์

น้ำตาลทรายขาว (White Sugar) - เป็นน้ำตาลทรายมีค่าสีประมาณ 46 – 200 ICUMSA
มีค่าโพลาไรเซชั่นไม่น้อยกว่า 99.50 ดีกรี
น้ำตาลประเภทนี้โดยทั่วไปเป็นน้ำตาลทรายที่ประชาชนนิยมบริโภค
รวมถึงใช้เป็นวัตถุดิบในโรงงานอุตสาหกรรมอาหารที่ต้องการความบริสุทธิ์ปานกลาง

น้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ (Refined Sugar) – เป็นน้ำตาลทรายมีค่าสีไม่เกิน 45 ICUMSA
มีลักษณะเด่นคือมีความบริสุทธิ์สูง
เป็นน้ำตาลที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมที่ต้องใช้น้ำตาลที่มีความบริสุทธิ์มาก เช่นอุตสาหกรรมยา
เครื่องดื่มประเภทน้ำอัดลมและเครื่องดื่มบำรุงกำลัง

ภายหลังจากที่มีการผ่านกระบวนการผลิตน้ำตาลแล้ว
ของเหลวที่เหลือที่ไม่สามารถทำให้เป็นเม็ดน้ำตาลได้ หรือต่ำกว่าจุดคุ้มทุนที่จะไปทำเป็นน้ำตาล
จะเรียกว่า กากน้ำตาล กากน้ำตาลจัดเป็นผลผลิตพลอยได้จากการผลิตน้ำตาลทรายที่มีมูลค่ามาก
โดยทั่วไปจะมีส่วนประกอบของสารต่างๆคือ น้ำ 20% น้ำตาลซูโครส 30% น้ำตาลอินเวอร์ท 32%
อินทรีย์สารซึ่งไม่ใช่น้ำตาล 12% และ เถ้า 6 % และในปริมาณอ้อย 1 ตัน
โรงงานน้ำตาลจะได้ผลผลิตกากน้ำตาลประมาณ 45 - 50 กิโลกรัม
ดังนั้นผลผลิตกากน้ำตาลในแต่ละปีจะมีมากน้อยเพียงใดขึ้นอยู่กับปริมาณอ้อยเข้าหีบของโรงงาน้ำตาลในแต่ละปี
กากน้ำตาลสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างกว้างขวางในอุตสาหกรรมชีวะ–เคมี
(Biochemistry Industry) ซึ่งได้แก่ อุตสาหกรรมผลิตแอลกอฮอล์และโรงต้มกลั่นสุรา
อุตสาหกรรมผลิตยีสต์ อุตสาหกรรมผลิตผงชูรส อุตสาหกรรมอาหารสัตว์
(โดยผสมกับมันสำปะหลังและชานอ้อย) อุตสาหกรรมผลิตน้ำส้มสายชู
อุตสาหกรรมผลิตซีอิ๊วและซอสปรุงรสต่าง ๆ ซึ่งถือเป็นอุตสาหกรรมปลายน้ำของการผลิตน้ำตาล

สำหรับของเสียจากกระบวนการผลิตน้ำตาลที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ จะมี กากอ้อย และ
กากหม้อกรอง กากอ้อย เป็นส่วนของชานอ้อยที่ได้จากการขบวนการหีบอ้อยจากชุดลูกหีบชุดสุดท้าย
โดยปัจจุบันบริษัทใช้กากอ้อยเป็นเชื้อเพลิงสำหรับผลิตไฟฟ้าและไอน้ำเพื่อใช้ในกระบวนการผลิตน้ำตาล
และจำหน่ายให้กับการไฟฟ้า ส่วนกากหม้อกรอง
เป็นกากที่ได้จากกระบวนการกรองตะกอนในระบบสูญญากาศ
กากหม้อกรองที่ได้สามารถนำไปเป็นวัตถุดิบในการผลิตปุ๋ยเพื่อการเกษตรทั่วไป
ปัจจุบันบริษัทให้กากหม้อกรองดังกล่าวแก่ชาวไร่อ้อยที่นำอ้อยมาส่งโรงงานเพื่อเป็นการส่งเสริมการผลิตปลูกอ้อยในพื้นที่ใกล้เคียง
อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากที่บริษัทย่อยเริ่มดำเนินกิจการผลิตแอลกอฮอล์และสารเคมีต่อเนื่อง
น้ำเสียที่ได้จากโรงงานจะสามารถนำไปผสมกับกากหม้อกรอง ผ่านกระบวนการย่อยสลาย
(BIODECOMPOSE) ซึ่งจะได้ผลิตภัณฑ์ปุ๋ยอินทรีย์ที่มีคุณภาพเหมาะสมแก่เกษตรกรชาวไร่อ้อย
ซึ่งจะทำให้เกิดการทำธุรกิจที่ครบวงจร

3.2 การตลาดและภาวการณ์แข่งขัน

การตลาดและภาวะอุตสาหกรรมในตลาดต่างประเทศ

ภาพรวมของตลาดน้ำตาลโลกนั้น ผลผลิตน้ำตาลโลก ปีการผลิต 2547/48 เท่ากับ 144.66 ล้านตัน
(มูลค่าน้ำตาลทรายดิบ) ขยายตัวเพิ่มขึ้น 1.23 ล้านตัน หรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 0.86
เมื่อเทียบกับปี 2546/47 ในขณะเดียวกันความต้องการบริโภคโลกรวมเท่ากับ 144.97 ล้านตัน
ขยายตัวเพิ่มขึ้น 2.16 ล้านตัน หรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 1.52 เมื่อเทียบกับปี 2546/47
อย่างไรก็ตามเนื่องจากปริมาณส่งออกน้ำตาลโลกเท่ากับ 54.11
ล้านตันในขณะที่ปริมาณนำเข้ามีเพียง 50.83 ล้านตัน
จึงทำให้ปริมาณน้ำตาลคงเหลือปลายปีลดลงจากระดับ 64.97 ล้านตัน ในปี 2546/47 เหลือเพียง
61.38 ล้านตัน ในปี 2547/48 คิดเป็นอัตราร้อยละ 42.34 ของปริมาณความต้องการบริโภค
หรือเพียงพอสำหรับการบริโภคประมาณ 5 เดือนเท่านั้น

แผนภาพที่ 3.1: ดุลน้ำตาลโลก(ล้านตัน, centrifugal sugar, raw value, OCT/SEP)

[]

  Note: * 2005/06 estimated number

  Source : F.O.Licht, updated 28-10-2005.

สำหรับภาพรวมของตลาดภูมิภาคเอเชีย
ภูมิภาคเอเชียคือตลาดส่งออกที่สำคัญที่สุดของอุตสาหกรรมน้ำตาลทรายไทยเพราะเป็นภูมิภาคที่ผลิตน้ำตาลรวมได้น้อยกว่าความต้องการบริโภคทุกปี
จึงต้องนำเข้าน้ำตาลทรายเพิ่มเติมจากประเทศส่งออกนอกภูมิภาคเอเชียทั้งน้ำตาลทรายดิบและน้ำตาลทรายขาวไม่น้อยกว่าปีละ
10 ล้านตัน ขณะนี้
ประเทศไทยเป็นประเทศส่งออกสุทธิรายใหญ่ประเทศเดียวเท่านั้นที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคนี้
โดยมีอินโดนิเชียเป็นประเทศนำเข้าสุทธิที่ใหญ่ที่สุด อินเดียและปากีสถาน
เป็นสองประเทศตัวแปรที่สร้างความผันผวนกับตลาดมากที่สุดเพราะสามารถเป็นทั้งผู้ส่งออกและผู้นำเข้าสุทธิ
นอกจากนี้ยังมีเวียดนามที่กำลังพยายามเปลี่ยนฐานะจากประเทศนำเข้ามาเป็นส่งออกสุทธิให้ได้ในสองสามปีข้างหน้า

ในปี 2547/48 นี้ ภูมิภาคเอเชียมีผลผลิตน้ำตาลรวมเท่ากับ 41.14 ล้านตันน้ำตาลทรายดิบ
น้อยกว่าปีก่อนประมาณ 5 ล้านตันคิดเป็นอัตราลดลงร้อยละ 11
แต่ปริมาณความต้องการบริโภครวมกลับเพิ่มขึ้นจาก 60.61 ล้านตันในปีก่อนเป็น 61.94 ล้านตัน
คิดเป็นอัตราเพิ่มร้อยละ 2.21 ปริมาณส่วนที่ขาดจำนวนประมาณ 20.80
ล้านตันนี้ถูกชดเชยจากสต๊อคคงเหลือที่ยกมาจากปีก่อน และปริมาณนำเข้าสุทธิจากภูมิภาคอื่นๆ

แผนภาพที่3.2: ยอดผลิตและยอดบริโภคในแต่ละภูมิภาค (ล้านตัน, centrifugal sugar, raw
value, Oct/Sep)

[]

  Note: * 2005/06 estimated number

Source : F.O.Licht, updated 28-10-2005

ราคาน้ำตาลตลาดโลกในช่วงปีที่ผ่านมา มีการปรับตัวสูงขึ้นค่อนข้างสูง
โดยสามารถดูได้จากแผนภาพที่ 3.3 ซึ่งเป็นราคาน้ำตาลทรายดิบของตลาดซื้อขายล่วงหน้าที่นิวยอร์ก
(NYBOT Sugar #11) และ แผนภาพที่ 3.4
ซึ่งแสดงราคาน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ของตลาดซื้อขายล่วงหน้าที่ลอนดอน (LIFFE Sugar #5)
ย้อนหลัง 10 ปี โดยราคาที่ผู้ผลิตน้ำตาลไทยที่ขายได้จะเป็นราคาน้ำตาลในตลาดโลก
บวกกับค่าพรีเมี่ยมไทย (สาเหตุที่ผู้ผลิตไทยได้รับพรีเมี่ยมจากการน้ำตาลส่งออก เนื่องจาก
ภูมิภาคเอเชียผลิตน้ำตาลได้น้อยกว่าการบริโภค จึงต้องมีการนำเข้าน้ำตาลจากภูมิภาคอื่น
ซึ่งประเทศผู้นำเข้า แทนที่จะเสียค่าใช้จ่ายในการนำเข้าน้ำตาลจากภูมิภาคอื่น ประเทศผู้นำเข้า
ยินดีที่จ่ายค่าพรีเมียมให้กับผู้ผลิตน้ำตาลในไทยแทน ดังนั้นค่าพรีเมี่ยมไทยจะสูงหรือต่ำ
จะขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำตาลในภูมิภาคเอเชียที่ขาดแคลน
ความแตกต่างในส่วนของค่าขนส่งจากการนำเข้าจากภูมิภาคอื่น และจากการนำเข้าจากประเทศไทย
และอื่น ๆ เป็นต้น

แผนภาพที่ 3.3: ราคาน้ำตาลทรายดิบตลาดโลก ตลาด NYBOT ตลาดซื้อขายล่วงหน้า, NY#11
Raw Sugar (Cents/lbs)

[]

แผนภาพที่ 3.4: ราคาน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ตลาดโลก ตลาด LIFFE ตลาดซื้อขายล่วงหน้า
LIFFE, LD#5 Refined Sugar (US$/ton)

[]

แนวโน้มปีการผลิต 2548/49 เริ่มตั้งแต่ปี 2548/49 เป็นต้นไป
ตลาดน้ำตาลโลกจะมีการเปลี่ยนแปลงด้านโครงสร้างและกลไกกำหนดราคาตลาดโลกที่สำคัญดังนี้

(1) สหภาพยุโรปจะลดปริมาณส่งออกน้ำตาลทรายขาวในอนาคต
เพราะจะต้องพยายามยุติการส่งออกน้ำตาลโควตา C
ทั้งหมดตามแผนการปฎิรูประบบน้ำตาลของสหภาพยุโรปและคำตัดสินขององค์การการค้าโลกที่ปริมาณไม่เกินกว่า
1.274 ล้านตัน

(2) บราซิลจะเพิ่มปริมาณน้ำตาลส่งออกมากขึ้น
แทนที่น้ำตาลส่งออกที่ลดลงของสหภาพยุโรปและคิวบา

(3) เอทานอลจะมีบทบาทสำคัญต่อระบบตลาดน้ำตาลโลก เพราะราคาน้ำมันที่สูงขึ้น
ทำให้ประเทศนำเข้าน้ำมันทั้งหลายจำเป็นต้องแสวงหาแหล่งพลังงานทดแทนอื่นๆเช่น
การผลิตเอทานอลจากอ้อยและกากน้ำตาล ดังนั้น
ปัจจัยราคาน้ำมันตลาดโลกจะเพิ่มอิทธิพลต่อกลไกการกำหนดราคาน้ำตาลทรายตลาดโลก

วารสาร F.O.Litcht ได้ทำการประมาณการในช่วงเดือนตุลาคม 2548 ว่า
ผลผลิตน้ำตาลโลกปีหน้าควรจะอยู่ที่ระดับประมาณ 148.86 ล้านตันน้ำตาลทรายดิบ
หรือเพิ่มขึ้นจากปีนี้ประมาณ 4.2 ล้านตันเพราะผลผลิตที่สูงขึ้นของบราซิลและอินเดีย
ในขณะที่ตัวเลขประมาณการปริมาณความต้องการอยู่ที่ระดับ 147.26
ล้านตันซึ่งต่ำกว่าปริมาณผลผลิตประมาณ 1.60 ล้านตัน อย่างไรก็ตาม ปัจจัยเรื่องความผันผวนของ
(1) ผลผลิตเนื่องจากสภาวะอากาศ (2) ราคาน้ำมันตลาดโลก และ (3)
ตัวเลขสัดส่วนการใช้อ้อยเพื่อผลิตเอทานอลของบราซิล
จะทำให้การคาดคะเนแนวโน้มราคาน้ำตาลตลาดโลกปีหน้ายากกว่าปี 2547/48
ที่ผ่านมาทั้งเรื่องทิศทางและอัตราการปรับตัว

ภูมิภาคเอเซียจะยังคงเป็นตลาดส่งออกที่สำคัญของประเทศไทยต่อไปในปีหน้า
เพราะคาดว่าจะมีปริมาณนำเข้าสุทธิประมาณ 13-13.50 ล้านตัน
เนื่องจากอินเดียและอินโดนิเซียจะนำเข้าน้อยลงในขณะที่จีนและปากีสถานจะนำเข้ามากขึ้น
คู่แข่งสำคัญของการผลิตน้ำตาลทรายในเอเชีย
คือนโยบายผลิตเอทานอลจากอ้อยเพื่อเป็นแหล่งพลังงานทดแทนในขณะนี้และอนาคตอันใกล้
ซึ่งจะทำให้ปริมาณผลผลิตน้ำตาลทรายในภูมิภาคเอเซียต้องลดลงหรือขยายตัวช้า
ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้สูงที่จะต้องเพิ่มการนำเข้าน้ำตาลทรายจากประเทศส่งออกนอกภูมิภาคเอเชีย
เช่น บราซิล กัวเตมาลา ออสเตรเลีย และสหภาพอาฟริกาใต้ เป็นต้น

สำหรับช่องทางการจำหน่ายในการส่งออกของโรงงานน้ำตาลไทย
ส่วนใหญ่จะนิยมขายผ่านเทรดเดอร์รายใหญ่ (Traders) เช่น บริษัท Cargill, บริษัท Tate &
Lyle, บริษัท Kerry เป็นต้น จากนั้นเทรดเดอร์ นำน้ำตาลไทยไปขายต่อให้ผู้ซื้ออื่น ๆ
ในต่างประเทศต่อไป การขายให้กับเทรดเดอร์ จะเป็นการลดความเสี่ยงในเรื่องการเก็บเงินไม่ได้
และลดความยุ่งยากในการจัดการเรื่องการส่งออก
โดยโรงงานน้ำตาลไทยจะรับผิดชอบการขนส่งถึงท่าเรือที่ส่งออกในประเทศไทยเท่านั้น เช่น FOB
Ports @ Bangkok หรือ FOB Ports @ Lamchabang เป็นต้น

การตลาดและภาวะอุตสาหกรรมในตลาดในประเทศ

อุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาลไทยอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทราย พ.ศ.2527
ซึ่งกำหนดให้คณะกรรมการอ้อยและน้ำตาล
ควบคุมปริมาณน้ำตาลให้มีปริมาณเพียงพอกับปริมาณความต้องการน้ำตาลภายในประเทศ โดยทุกปี
คณะกรรมการอ้อยและน้ำตาล จะประมาณการปริมาณน้ำตาลที่จะบริโภคภายในประเทศ
จากนั้นกำหนดออกเป็นโควตา
และกระจายโควตาตามสัดส่วนปริมาณน้ำตาลที่ผลิตได้ให้แก่โรงงานน้ำตาล
ตามปริมาณน้ำตาลที่แต่ละโรงงานผลิต อีกทั้งราคาจำหน่ายน้ำตาลภายในประเทศถูกควบคุมภายใต้
พรบ.ว่าด้วยสินค้าและบริการปี 2542 ซึ่งกำหนดให้

(1) ราคาน้ำตาลทรายขาวธรรมดาจำหน่ายส่งมอบ ณ.โรงงานขายได้ไม่เกิน 1,100
บาทต่อกระสอบ100 กิโลกรัม

(2) ราคาน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์จำหน่ายส่งมอบ ณ.โรงงานขายได้ไม่เกิน 1,200
บาทต่อกระสอบ 100 กิโลกรัม

(3) ราคาจำหน่ายส่ง ส่งมอบ ณ สถานที่จำหน่ายส่งทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
ของน้ำตาลทรายขาวธรรมดาจะขายได้ไม่เกิน 1,165 บาทต่อกระสอบ 100 กิโลกรัม
ของน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์จะขายได้ไม่เกิน 1,265 บาทต่อกระสอบ 100 กิโลกรัม

(4) ราคาจำหน่ายปลีกในเขตกรุงเทพมหานคร นนทบุรี ปทุมธานี สมุทรปราการ และสมุทรสาคร
น้ำตาลทรายขาวธรรมดา จะขายได้ไม่เกิน 13.25 บาทต่อกิโลกรัม น้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์
จะขายได้ไม่เกิน 14.25 บาทต่อกิโลกรัม (รวม VAT)

โดยการควบคุมราคาดังกล่าวไม่บังคับกับน้ำตาลทรายชนิดก้อนสี่เหลี่ยมบรรจุกล่องหรือที่บรรจุในซอง
น้ำหนักไม่เกินซองละ 10 กรัม

ส่งผลให้ตลาดน้ำตาลภายในประเทศ มีสภาวะการแข่งขันต่ำ
แต่ละโรงงานน้ำตาลจะกระจายสินค้าน้ำตาลผ่านช่องทางใด ขึ้นอยู่นโยบายของแต่ละโรงงาน เช่น
บางโรงงานอาจจะเน้นที่ค้าปลีก บางโรงงานเน้นขายให้พ่อค้าคนกลาง หรือ Modern Trade หรือ
บางโรงงานนิยมขายให้กับโรงงานอุตสาหกรรม สำหรับน้ำตาลในกลุ่มบริษัท น้ำตาลขอนแก่น นั้น
ได้วางนโยบายขายน้ำตาลให้กับโรงงานอุตสาหกรรมเป็นส่วนใหญ่

สภาวะการแข่งขันและคู่แข่งขัน

ปัจจุบันประเทศไทยมีโรงงานน้ำตาลจำนวน 46 โรง รวมมีกำลังการหีบอ้อยประมาณ 60 - 75
ล้านตันอ้อย / ปี ผลิตน้ำตาลประมาณ 5.0 – 8.0 ล้านตันน้ำตาล / ปี
(ขึ้นอยู่กับปริมาณอ้อยเข้าหีบแต่ละปี) โดยมีระยะเวลาการหีบอ้อยในแต่ละปีประมาณ 4 – 6
เดือนเท่านั้น เนื่องจากปริมาณอ้อยที่เข้าโรงงานอยู่ในระดับต่ำ
ฤดูการหีบอ้อยจะเริ่มประมาณเดือนพฤศจิกายนของแต่ละปีจนถึงประมาณเดือนเมษายน หรือ
พฤษภาคม
จำนวนของโรงงานน้ำตาลปัจจุบันถูกควบคุมจากทางภาครัฐโดยผู้ประกอบการโรงงานน้ำตาลต้องได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย
และกรมโรงงาน กระทรวงอุตสาหกรรมก่อน ถึงจะขยายกำลังการผลิต หรือย้ายฐานการผลิต
หรือสร้างโรงงานน้ำตาลแห่งใหม่ได้
ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีการออกใบอนุญาตใหม่ให้แก่ผู้ประกอบการรายใหม่

กลุ่มโรงงานน้ำตาลซึ่งเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ของประเทศสามารถแบ่งออกได้เป็น 5 กลุ่มใหญ่
และผู้ผลิตรายย่อย โดยสามารถจำแนกได้ตามตารางด้านล่างนี้

ตารางที่ 3.6: กลุ่มโรงงานน้ำตาลและส่วนแบ่งตลาดในประเทศไทย

+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| กลุ่ม      | จ    | ปริมา      | ส่วนแบ | ปริมา      | ส่ว   | %         |
|          | ำนวน | ณอ้อยเข้าหีบ | ่งตลาด | ณอ้อยเข้าหีบ | นแบ่ง | เปลี่ยนแปลง |
|          | โรงน |           |       |           | ตลาด |           |
|          | ้ำตาล | ปี         | ปี     | ปี         |      | เพิ่มขึ้น /   |
|          |      | 2547/2548 |       | 2546/2547 | ปี    | ลดลง      |
|          |      |           | 25    |           |      |           |
|          |      | (         | 47/48 | (         | 254  |           |
|          |      | ล้านตันอ้อย) |       | ล้านตันอ้อย) | 6/47 |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| กลุ่ม      | 5    | 8.51      | 17.8  | 11.47     | 17.8 | -25.8 %   |
| โรงงานน้ำ | โรง  |           | %     |           | %    |           |
| ตาลมิตรผล |      |           |       |           |      |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| กลุ่มโรงง  | 7    | 7.15      | 14.9  | 10.01     | 15.5 | -28.6 %   |
| านน้ำตาลไ | โรง  |           | %     |           | %    |           |
| ทยรุ่งเรือง |      |           |       |           |      |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| กลุ่มโรงงา | 3    | 6.11      | 12.8  | 7.83      | 12.1 | -22.0 %   |
| นน้ำตาลไท | โรง  |           | %     |           | %    |           |
| ยเอกลักษณ์ |      |           |       |           |      |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| กลุ่มโ     | 4    | 4.24      | 8.9 % | 6.88      | 10.7 | - 38.4 %  |
| รงงานน้ำต | โรง  |           |       |           | %    |           |
| าลวังขนาย |      |           |       |           |      |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| กลุ่มโ     | 4    | 4.07      | 8.5 % | 5.05      | 7.8  | -19.4 %   |
| รงงานน้ำต | โรง  |           |       |           | %    |           |
| าลขอนแก่น |      |           |       |           |      |           |
|          |      |           |       |           |      |           |
| (KSL)    |      |           |       |           |      |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| อื่นๆ      | 23   | 17.75     | 37.1  | 23.24     | 36.0 | -23.6 %   |
|          | โรง  |           | %     |           | %    |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+
| รวม      | 46   | 47.82     | 100.0 | 64.48     | 100  | -25.8 %   |
|          | โรง  |           | %     |           | .00% |           |
+----------+------+-----------+-------+-----------+------+-----------+

Source : Office of the cane and sugar board, Thailand

กลุ่มบริษัทน้ำตาลขอนแก่นจัดเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ผลิตน้ำตาลรายใหญ่ของประเทศโดยมีโรงงานทั้งหมด 4
โรงตั้งอยู่ใน 3 ภูมิภาค คือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (1 โรง) ภาคกลาง (2 โรง) และ
ภาคตะวันออก (1 โรง) และความสามารถในการหีบอ้อยสูงสุดรวมประมาณ 66,885 ตันอ้อยต่อวัน
โดยในปีการผลิต 2547 / 48 กลุ่มบริษัทมีการหีบอ้อยรวม 4,067,330.72 ตัน
สามารถผลิตน้ำตาลได้ทั้งสิ้น 425,612.16 ตัน ประกอบด้วยน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ 101,982.25
ตัน น้ำตาลทรายขาว ธรรมดา 280,686.10 ตัน และน้ำตาลทรายดิบ 42,943.81 ตัน
และสามารถผลิตกากน้ำตาลได้ รวม 187,395.78 ตัน โดยตารางที่ 3.8
แสดงยอดขายของน้ำตาลชนิดต่าง ๆ ในปี 2547/48 และสัดส่วนส่งออกต่อการขายในประเทศ

Table 3.7: ยอดขายน้ำตาลชนิดต่าง ๆ ในปี 2548 และ 2547
และสัดส่วนการส่งออกต่อการขายในประเทศ

[]

3.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์และบริการ

นโยบายการจัดหาวัตถุดิบ

ปัจจุบันพื้นที่ในการปลูกอ้อยไม่ได้มีการขยายตัวมากเนื่องจากการควบคุมการบุกรุกป่าและราคาที่ดินที่มีราคาสูงขึ้น
อีกทั้งการขาดการส่งเสริมการปลูกอ้อยที่จริงจังทำให้ในภาพรวมของพื้นที่การขยายตัวของการปลูกอ้อยในประเทศเป็นไปอย่างจำกัด
การเติบโตและผันผวนของผลผลิตอ้อยในแต่ละปีจึงมีสาเหตุหลักมาจากสภาวะความสมบูรณ์ของดินฟ้าอากาศในแต่ละปี
ดังนั้นการจัดหาวัตถุดิบเพื่อป้อนโรงงานจัดเป็นหัวใจสำคัญของโรงงานน้ำตาล
เนื่องจากสภาวะในปัจจุบันที่อุตสาหกรรมน้ำตาลมีกำลังการผลิตรวมมากกว่าปริมาณอ้อยที่มีในประเทศทำให้ทุกโรงงานน้ำตาลต้องหาอ้อยมาป้อนโรงงานให้ได้มากที่สุดเพื่อลดต้นทุนคงที่
(Fixed cost) ต่อหน่วยลง
ปัจจุบันวิธีหลักที่กลุ่มโรงงานน้ำตาลใช้เพื่อการจัดหาวัตถุดิบคือระบบการให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ชาวไร่
หรือเป็นที่รู้จักกันในอุตสาหกรรมในระบบ “ เกี๊ยว ”
ระบบการให้การสนับสนุนทางการเงินของโรงงานจะเป็นการทำสัญญาซื้ออ้อยล่วงหน้าจากเกษตรกรโดยที่เกษตรกรจะสามารถขอเงินกู้จากโรงงานน้ำตาลเพื่อนำไปใช้ในการลงทุนปลูกอ้อย
เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยวชาวไร่จะนำอ้อยมาส่งให้แก่โรงงานและโรงงานจะหักค่าอ้อยดังกล่าวจากเงินกู้ที่ได้ให้แก่เกษตรกรแต่ละรายไป

สำหรับกลุ่มบริษัทนั้น ในการจัดหาอ้อยเพื่อมาป้อนโรงงานผลิตนั้น ก่อนฤดูเพาะปลูก
ทางบริษัทจะทำสัญญากับชาวไร่อ้อยเพื่อทำสัญญาซื้อ /
ขายอ้อยล่วงหน้าโดยมีการสนับสนุนทางการเงินในรูปแบบของเงินกู้เพื่อสนับสนุนการเพาะปลูกอ้อยขึ้นอยู่กับชาวไร่ว่ามีความต้องการในการรับการสนับสนุนทางการเงินหรือไม่
หลังจากนั้นชาวไร่จะทำการปลูกและบำรุงตอจนถึงการตัดส่งโรงงานซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 10 -
12 เดือน เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยวชาวไร่จะตัดและนำอ้อยมาส่งกับบริษัท
ในกรณีที่เป็นชาวไร่ที่ได้รับเงินสนับสนุนจากทางโรงงาน
ทางโรงงานจะหักค่าอ้อยจากเงินสนับสนุนที่ได้ให้ไปก่อนหน้าจนครบหนี้
ในกรณีที่มูลค่าอ้อยที่ชาวไร่นำมาส่งสูงกว่าเงินสนับสนุน ชาวไร่จะได้รับชำระส่วนต่างไป
แต่ในกรณีที่มูลค่าอ้อยที่ชาวไร่นำมาส่งทั้งหมดยังน้อยกว่าจำนวนเงินสนับสนุนที่ชาวไร่ได้รับไป
ทางบริษัทจะทำการปรับโครงสร้างหนี้แล้วทำการติดตามหนี้จากมูลค่าอ้อยที่ส่งในปีถัดไป
หรือให้ชาวไร่ชำระคืนเป็นเงินสดแทน ในกรณีที่ชาวไร่ไม่สามารถชำระหนี้ได้
ทางบริษัทจะดำเนินการตามกฎหมายต่อไป
บริษัทให้ความสำคัญอย่างมากกับการจัดหาวัตถุดิบเนื่องจากเป็นองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้โรงงานสามารถใช้กำลังผลิตได้เต็มที่ซึ่งทำให้ต้นทุนคงที่ต่อหน่วยลดลง
ที่ผ่านมากลยุทธ์ที่บริษัทใช้คือการทำให้ชาวไร่อ้อยที่ส่งอ้อยให้กับโรงงานได้รับผลตอบแทนที่ดีในระยะยาวซึ่งจะทำให้ชาวไร่อ้อยมีแรงจูงใจที่จะปลูกอ้อยเพื่อป้อนโรงงานต่อไปและเป็นการเติบโตไปพร้อมกับโรงงาน
นโยบายหลักของบริษัทที่ใช้โดยเฉพาะที่ภาคอีสานคือ “ชาวไร่ร่ำรวย โรงงานรุ่งโรจน์”
ซึ่งเป็นนโยบายที่มุ่งเน้นการสร้างและส่งเสริมอาชีพระยะยาวให้แก่ชาวไร่อ้อยและเป็นระบบที่ตัดตัวกลางหรือ
“หัวหน้าโควตา”
ออกไปทำให้บริษัทสามารถรู้ถึงปัญหาของชาวไร่ได้โดยตรงและสามารถให้การช่วยเหลือชาวไร่ได้
อีกทั้งบริษัทยังให้การสนับสนุนทางด้านเครื่องมือ
วิชาการและปัจจัยการผลิตเช่นให้เงินกู้เพื่อซื้อรถขนอ้อยแก่ชาวไร่รายย่อยการให้กากหม้อกรองแก่ชาวไร่เพื่อนำไปใช้เป็นปุ๋ยสำหรับการปลูกอ้อยโดยไม่คิดมูลค่า
การส่งผู้เชี่ยวชาญทางด้านเกษตรมาให้ความรู้ในเรื่องการปลูกอ้อย การป้องกันและการกำจัดศัตรูพืช
การกระทำดังกล่าวจัดเป็นกลยุทธ์ที่ทำให้บริษัทมีความสัมพันธ์ที่ดีกับชาวไร่และก่อให้เกิดการเติบโตไปพร้อมๆกันอย่างเป็นระบบ

นโยบายการผลิต

(1) การมุ่งเน้นการผลิตน้ำตาลทรายขาวและขาวบริสุทธิ์

บริษัทมุ่งเน้นการผลิตน้ำตาลทรายขาวและ
ขาวบริสุทธิ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะสามารถหาตลาดได้เนื่องจากเป็นสินค้าที่มีราคาขายสูงที่สุดและให้ผลตอบแทนกำไรมากที่สุด
โดยในปีการผลิต 2547/48 บริษัทมีการผลิตน้ำตาลทรายขาวและ ขาวบริสุทธิ์คิดเป็นร้อยละ 66.0
และ 24.0 ตามลำดับ ในขณะที่ผลผลิตทั้งประเทศมีการผลิตน้ำตาลทรายขาวและ
ขาวบริสุทธิ์คิดเป็นเพียงร้อยละ 49.0 และ 20.8 ของผลผลิตน้ำตาลทั้งหมด

Table 3.8: สัดส่วนการผลิตน้ำตาลทรายขาว และน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ ต่อน้ำตาลทั้งหมด
ของกลุ่มน้ำตาล KSL เทียบกับน้ำตาลที่ผลิตได้ทั้งประเทศ ปี 2547/48

+-------------------+----------+------------+----------+------------+
| ปีการผลิต 2547/48   | น้ำตา     | น้ำตาลทร    | น้ำต      | น้ำตาล      |
|                   | ลทรายขาว | ายขาวบริสุทธิ์ | าลทรายดิบ |            |
| (หน่วยตัน)          |          |            |          | ทั้งหมด      |
|                   |          |            | และอื่น ๆ  |            |
+-------------------+----------+------------+----------+------------+
| กลุ่มบริษัท KSL       | 28       | 101,982.25 | 4        | 425,612.16 |
|                   | 0,686.10 |            | 2,943.81 |            |
+-------------------+----------+------------+----------+------------+
| สัดส่วนการผลิต       | 66.0%    | 24.0%      | 10.1%    | 100.0%     |
+-------------------+----------+------------+----------+------------+
| รวม 46 โรง        | 2,50     | 1,         | 1,54     | 5,         |
|                   | 5,205.50 | 064,813.24 | 2,053.75 | 112,072.48 |
+-------------------+----------+------------+----------+------------+
| สัดส่วนการผลิต       | 49.0%    | 20.8%      | 30.2%    | 100.0%     |
+-------------------+----------+------------+----------+------------+

Source : Office of the cane and sugar board, Thailand

(2) การปรับปรุงและพัฒนาประสิทธิภาพการผลิต

บริษัทเป็นหนึ่งในกลุ่มบริษัทผู้ผลิตน้ำตาลที่มีประสิทธิภาพการผลิต
โดยจากข้อมูลของสำนักงานคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทรายในปีการผลิต 2546/47
บริษัทน้ำตาลนิวกว้างสุ้นหลี จำกัด (บริษัทย่อย) มีประสิทธิภาพการผลิตเป็นอันดับ 1 ของประเทศ
ในขณะที่ บริษัท น้ำตาลขอนแก่น จำกัด (มหาชน) บริษัท น้ำตาลท่ามะกา จำกัด และ บริษัท
น้ำตาลนิวกรุงไทย จำกัด มีประสิทธิภาพการผลิตเป็นอันดับ 3, 4 และ 8 ของประเทศ
บริษัทจะยังคงให้ความสำคัญในการเป็นผู้นำทางด้านการผลิตที่มีประสิทธิภาพ
โดยการนำเอาเทคโนโลยีใหม่ๆมาช่วยในกระบวนการผลิตและปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องจักรให้มีความพร้อมอยู่เสมอ

นโยบายการตลาด

เนื่องจากราคาขายน้ำตาลในประเทศที่มีการควบคุมโดยภาครัฐบริษัทจึงมุ่งเน้นการขายตรงให้กับภาคอุตสาหกรรมโดยบริษัทให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินค้าและ
การส่งมอบที่ตรงเวลา
โดยลูกค้าส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเครื่องดื่มและขนมหวานเป็นหลัก
การขายให้กับภาคอุตสาหกรรมเป็นการขายที่มีต้นทุนน้อยที่สุดเนื่องจากบริษัทไม่ต้องทำการโฆษณาประชาสัมพันธ์เพื่อให้สินค้าเป็นที่รู้จักของผู้บริโภค
อีกทั้งการขนส่ง
รวมถึงต้นทุนในการบรรจุหีบห่อก็สามารถทำได้ในปริมาณที่มากในคราวเดียวซึ่งทำให้การขายให้กับอุตสาหกรรมต่อเนื่องมีต้นทุนที่ต่ำกว่าการขายปลีกให้กับผู้บริโภคทั่วไป

นอกเหนือจากการกลยุทธ์การมุ่งเน้นการขายให้กับภาคอุตสาหกรรมแล้ว
บริษัทเองยังให้ความสำคัญกับการขายน้ำตาลให้กับผู้ประกอบการที่เป็นผู้ผลิตผลิตภัณฑ์อาหารเพื่อการส่งออก
(re-exporter)
เนื่องจากการขายน้ำตาลให้กลุ่มผู้ผลิตดังกล่าวบริษัทจะสามารถขายน้ำตาลในส่วนของ โควตา ค.
ได้
โดยสามารถขายได้โดยมีผลตอบแทนที่ดีกว่าการขายส่งออกทั่วๆไปเนื่องจากต้นทุนค่าขนส่งที่ถูกกว่า

ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่สำคัญของกระบวนการผลิตน้ำตาลทรายจะเกิดจากน้ำเสียที่ใช้ในกระบวนการผลิต
และฝุ่นขี้เถ้าที่เกิดจากการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำ ซึ่งบริษัทได้คำนึงถึงและหามาตรการป้องกัน ต่าง
ๆ เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและให้เป็นไปตามมาตรฐานของกระทรวงอุตสาหกรรม

3.4 งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบ

- ไม่มี -