11. ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน

  11.1 ความเห็นของผู้สอบบัญชี

  ผู้สอบบัญชี

  ปี 2543 ถึง ไตรมาสที่ 1 ปี 2544 ไตรมาสที่ 2 ปี 2544 ถึง ปัจจุบัน

  นายมานิตย์ ศิรินิมิตรผล นายพิศิษฐ์ ชีวะเรืองโรจน์

  สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 5524 ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 2803

  บริษัท สำนักงาน เอสจีวี-ณ ถลาง จำกัด บริษัท สำนักงาน เอสจีวี-ณ ถลาง จำกัด

  สรุปรายงานการตรวจสอบของผู้สอบบัญชี ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา

รายงานผู้สอบบัญชีสำหรับปี 2543 2544 และ 2545
ได้ให้ความเห็นอย่างไม่มีเงื่อนไขว่างบการเงินของบริษัทได้จัดทำขึ้นโดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

11.2 งบการเงิน

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย

งบดุล

ณ 31 ธันวาคม

[]

หมายเหตุ : * ปี 2543 เป็นงบการเงินเฉพาะบริษัท เนื่องจากบริษัทย่อยเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี 2544

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย

งบกำไรขาดทุน

สำหรับปี สิ้นสุด 31 ธันวาคม

[]

หมายเหตุ : * ปี 2543 เป็นงบการเงินเฉพาะบริษัท เนื่องจากบริษัทย่อยเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี 2544

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย

งบกระแสเงินสด

สำหรับปี สิ้นสุด 31 ธันวาคม

[]หมายเหตุ : * ปี 2543 เป็นงบการเงินเฉพาะบริษัท เนื่องจากบริษัทย่อยเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี
2544

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย

การวิเคราะห์อัตราส่วนทางการเงิน

[]

หมายเหตุ : * ปี 2543 เป็นงบการเงินเฉพาะบริษัท เนื่องจากบริษัทย่อยเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี 2544

11.3 คำอธิบายและการวิเคราะห์ของฝ่ายจัดการ

  11.3.1 ^(ผลการดำเนินงาน)

ธุรกิจหลักของบริษัทและบริษัทย่อย คือ การก่อสร้างโรงงานมาตรฐานเพื่อให้เช่า ดังนั้น
รายได้ส่วนใหญ่จึงมาจากการเช่าและการให้บริการ โดยในปี 2543 2544 และ 2545 ที่ผ่านมา
บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการทั้งสิ้นเท่ากับ 226.0 ล้านบาท 290.7 ล้านบาท
และ 333.9 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 99.5 ร้อยละ 85.4 และ ร้อยละ 85.7 ของรายได้รวม
ตามลำดับ โดยในปี 2544
บริษัทมีรายได้จากการขายที่ดินและโรงงานแก่ลูกค้าตามสิทธิในสัญญาเช่าในราคา 28.4 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 8.3 ของรายได้รวม

บริษัทและบริษัทย่อยสามารถรักษาอัตราการเติบโตของการให้เช่าโรงงานเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ดังจะเห็นได้จากอัตราการเติบโตของรายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการในระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา
คิดเป็นอัตราเฉลี่ยร้อยละ 27 ต่อปี ซึ่งสอดคล้องกับการเพิ่มขึ้นของพื้นที่การเช่าจาก 89,100
ตารางเมตร ในปี 2542 เป็น 132,450 ตารางเมตร ในปี 2543 และเพิ่มเป็น 152,550
ตารางเมตร ในปี 2544 และ 182,938 ตารางเมตร ในปี 2545
คิดเป็นอัตราการเติบโตเฉลี่ยร้อยละ 28 ต่อปี

ในส่วนของกำไรสุทธิหลังภาษีนั้น ในระยะเวลา 3 ปีที่ผ่านมา
บริษัทและบริษัทย่อยมีกำไรสุทธิหลังหักภาษี เท่ากับ 85.5 ล้านบาท 103.3 ล้านบาท และ 111.8
ล้านบาท ตามลำดับ โดยในครึ่งปีแรกของปี 2545
บริษัทมีค่าใช้จ่ายซึ่งเป็นรายการพิเศษที่มิได้เกิดขึ้นเป็นปกติธุรกิจจำนวนรวม 11.1 ล้านบาท
ประกอบด้วยค่าซ่อมแซมและบำรุงรักษาโรงงานส่วนที่บริษัทรับคืนมาจากลูกค้า
และค่าใช้จ่ายเพื่อสนับสนุนการเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
จึงส่งผลให้กำไรสุทธิหลังหักภาษีของบริษัทในปี 2545 เพิ่มขึ้นในอัตราที่ลดลง ทั้งนี้
รายการดังกล่าวจะไม่เกิดขึ้นอีกในอนาคต

นอกจากค่าใช้จ่ายรายการพิเศษดังกล่าวข้างต้นแล้ว ในปี 2544 บริษัทมีรายได้จากการขายโรงงาน
(ก่อให้เกิดกำไรประมาณ 14 ล้านบาท) ในขณะที่ปี 2545 ไม่มีการขายโรงงานเกิดขึ้น ดังนั้น
หากพิจารณาเฉพาะกำไรที่เกิดขึ้นจากการประกอบธุรกิจปกติ คือ
การให้เช่าโรงงานจะพบว่าอัตราการเติบโตของกำไรสุทธิของบริษัทในรอบ 3
ปีดังกล่าวมีการเติบโตในอัตราที่เพิ่มขึ้น

บริษัทและบริษัทย่อยสามารถรักษาอัตรากำไรขั้นต้นในช่วง 3 ปีที่ผ่านมาโดยเฉลี่ยสูงถึงร้อยละ 77.9
โดยในช่วงระยะเวลาดังกล่าว บริษัทมีอัตรากำไรสุทธิเฉลี่ยเท่ากับ ร้อยละ 32.2

สำหรับต้นทุนการให้เช่าและบริการนั้น กว่าร้อยละ 70
เป็นรายการค่าเสื่อมราคาจากโรงงานให้เช่า (Property for rent)
ส่วนต้นทุนขายที่เกิดขึ้นในปี 2544 เกิดจากการขายที่ดินพร้อมโรงงานตามที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น

ในด้านค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารของบริษัทและบริษัทย่อยนั้นพบว่ามีส่วนประกอบหลัก คือ
เงินเดือนและผลตอบแทนพนักงาน โดยในปี 2544 และ 2545 ค่าใช้จ่ายดังกล่าวคิดเป็นร้อยละ
47.5 และ ร้อยละ 43.9 ของค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารรวม
และหากพิจารณาค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารของบริษัทและบริษัทย่อยใน ปี 2544 และ ปี 2545
พบว่า บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารต่อรายได้รวม
เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 16.4 ในปี 2544 เป็นร้อยละ 17.5 ในปี 2545 เนื่องจากในปี 2545
บริษัทมีการขยายตัวทางธุรกิจเพิ่มมากขึ้น
ซึ่งการลงทุนในการขยายการผลิตดังกล่าวจะเกิดขึ้นก่อนที่บริษัทจะรับรู้รายได้ในอนาคต

แหล่งเงินทุนของบริษัทและบริษัทย่อยส่วนใหญ่มาจากเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน ในระยะ 3
ปีที่ผ่านมาอัตราส่วนดอกเบี้ยจ่ายต่อรายได้รวมคิดเป็นร้อยละ 12.6 ร้อยละ 14.1 และ ร้อยละ
11.7 ตามลำดับ การลดลงของอัตราส่วนดังกล่าวในปี 2545
มีสาเหตุมาจากการที่บริษัทได้รับเงินจากการเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไปเมื่อเดือนมิถุนายน
2545 ที่ผ่านมา ซึ่งทำให้บริษัทมีการพึ่งพิงเงินกู้ลดน้อยลง นอกจากนั้น ที่สำคัญ คือ
การมีสถานภาพเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
ประกอบกับความมั่งคงแข็งแกร่งของธุรกิจของบริษัท
ทำให้บริษัทประสบผลสำเร็จในการเจรจาต่อรองขอลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมจากธนาคารผู้ให้กู้

  11.3.2 ฐานะทางการเงิน

สินทรัพย์

ในปี 2545 บริษัทและบริษัทย่อยมีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้น 2,180.8 ล้านบาท ซึ่งกว่าร้อยละ 92.5
เป็นสินทรัพย์ที่เป็นที่ดินและโรงงานที่มีคุณภาพได้มาตรฐานระดับสากล สินทรัพย์รวมดังกล่าวเพิ่มขึ้น
559.9 ล้านบาท จากปี 2544 หรือคิดเป็นการเพิ่มขึ้นร้อยละ 34.5
ซึ่งมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทและบริษัทย่อยมีการพัฒนาที่ดินและโรงงานเพิ่มมากขึ้น
ทั้งโรงงานที่สร้างเสร็จและให้เช่าแล้ว โรงงานที่สร้างเสร็จพร้อมให้เช่า
และโรงงานในระหว่างการก่อสร้าง ทั้งนี้ จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2545
บริษัทและบริษัทย่อยได้ใช้ที่ดินและโรงงานดังกล่าวบางส่วนค้ำประกันเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน

จากการเปรียบเทียบมูลค่าตามบัญชีกับราคาประเมินทรัพย์สินโดยผู้ประเมินอิสระที่ใช้วิธีต้นทุนทดแทนและวิธีคิดจากรายได้
พบว่ามูลค่าประเมินสูงกว่ามูลค่าตามบัญชีมาก
เนื่องจากทรัพย์สินบางส่วนที่เป็นที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับต้นทุนที่ดินที่บริษัทซื้อมาในอดีต
ซึ่งสามารถดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในหัวข้อ 4.1
ตารางเปรียบเทียบมูลค่าตามบัญชีและมูลค่าประเมินของที่ดินพร้อมโรงงาน

ทั้งนี้ บริษัทมีนโยบายการคิดค่าเสื่อมราคาอาคารโรงงาน ในอัตราร้อยละ 5 ต่อปี ของมูลค่าอาคาร

เงินลงทุนชั่วคราว

ณ สิ้นปี 2545 บริษัทมีเงินลงทุนในกองทุนรวมตราสารหนี้ที่มีความเสี่ยงต่ำจำนวนทั้งสิ้น 56.3
ล้านบาท การลงทุนในกองทุนดังกล่าวเป็นการบริหารสภาพคล่องเงินทุนหมุนเวียนของบริษัทอย่างหนึ่ง
เพื่อให้บริษัทได้รับผลตอบแทนที่ดีที่สุดในการบริหารเงินสดระยะสั้น
เงินลงทุนดังกล่าวถือเป็นเงินลงทุนชั่วคราวซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการทดรองจ่ายสำหรับการซื้อที่ดินเพื่อพัฒนาโรงงานในโครงการต่อไปในระยะเวลาอันใกล้ก่อนที่จะได้รับการสนับสนุนด้านเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงิน

ลูกหนี้การค้า

ในอดีตที่ผ่านมา บริษัทและบริษัทย่อยไม่เคยประสบปัญหาจากการผิดนัดชำระหนี้ของผู้เช่า
ดังจะเห็นได้จาก ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 และ 2545
บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีลูกหนี้การค้าที่ค้างชำระเกินกว่า 3 เดือนของค่าเช่า
ยกเว้นลูกหนี้การค้าที่เกิดจากการขายที่ดินซึ่งจะได้รับชำระเงิน ณ วันโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้ลูกค้า
คิดเป็นมูลค่า 10.6 ล้านบาท
ในปัจจุบันลูกหนี้การค้าที่เกิดจากการขายที่ดินดังกล่าวยังอยู่ในระหว่างขั้นตอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินกับกรมที่ดิน

ในส่วนของลูกค้าที่เช่าโรงงานจากบริษัทและบริษัทย่อยนั้น
เนื่องจากนโยบายที่สำคัญของบริษัทและบริษัทย่อย คือ การเอาใจใส่ดูแลลูกค้า การให้บริการที่ดี
ตลอดจนการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า
เพื่อให้มั่นใจว่าบริษัทและบริษัทย่อยจะสามารถรับรู้ปัญหาของลูกค้า
และแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ทันท่วงที ประกอบกับนโยบายการเก็บค่ามัดจำเป็นเงินสดไม่เกิน 6
เดือนของค่าเช่าและค่าบริการจากลูกค้าทุกรายเพื่อลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ดังนั้น
บริษัทและบริษัทย่อยจึงไม่เคยมีการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญในงบดุลบริษัทและบริษัทย่อยแต่อย่างใด

การลงทุน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545 บริษัทมีเงินลงทุนในบริษัทย่อยคำนวณตามวิธีส่วนได้ส่วนเสีย 51.6
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 2.4 ของสินทรัพย์รวม
โดยบริษัทได้มีการชำระทุนเต็มมูลค่าตามทุนจดทะเบียนในบริษัทย่อยเพิ่มขึ้นอีก 37.5 ล้านบาท

นอกจากนั้น บริษัทยังมีเงินลงทุนในบริษัทที่เกี่ยวข้องทั้งสิ้น 0.44 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนเงินลงทุนต่อสินทรัพย์รวมร้อยละ 0.03

หนี้สิน

ณ สิ้นปี 2545 บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินรวมทั้งสิ้น 1,109.3 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2544
เป็นจำนวน 135.1 ล้านบาท หรือคิดเป็นเพิ่มขึ้นร้อยละ 13.9 โดยเป็นเงินกู้ยืมระยะยาว 488.5
ล้านบาท และเงินกู้ระยะสั้นจากสถาบันการเงิน 267.8 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 44.0 และร้อยละ
24.1 เมื่อเทียบกับหนี้สินรวมตามลำดับ ทั้งนี้
บริษัทและบริษัทย่อยมีส่วนของเงินกู้ยืมระยะยาวที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี 132.1 ล้านบาท

เงินกู้ยืมระยะยาวของบริษัทและบริษัทย่อยทั้งหมดมาจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงิน
โดยมีระยะเวลาของสัญญาเงินกู้โดยเฉลี่ยประมาณ 7 ปี
บริษัทได้มีการตกลงในเงื่อนไขของการกู้ยืมเงินกับสถาบันการเงินต่าง ๆ ที่สำคัญ คือ
การจ่ายเงินปันผลของบริษัทจะต้องไม่เกินร้อยละ 50 ของกำไรสุทธิหลังหักภาษี
และบริษัทจะต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในอัตราไม่เกิน 1.5 เท่า ทั้งนี้ ณ สิ้นปี
2545 บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเพียง 1.04
ซึ่งเป็นผลมาจากการระดมทุนจากประชาชน ที่ส่งผลให้ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทเพิ่มสูงขึ้น
ประกอบกับการที่บริษัทมีการจ่ายชำระหนี้แก่สถาบันการเงินก่อนกำหนดเวลา
ทำให้เงินกู้ยืมมีจำนวนลดลง

หลังจากที่บริษัทได้รับอนุมัติให้เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
ทำให้บริษัทได้รับความเชื่อถือจากนักลงทุนมากขึ้น
บริษัทจึงหันมาระดมทุนโดยการออกตราสารหนี้ระยะสั้นประเภทตั๋วแลกเงินเสนอขายให้แก่นักลงทุนสถาบันด้วยต้นทุนที่ต่ำ
เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการซื้อที่ดินเพื่อพัฒนาโรงงานเป็นหลัก โดย ณ สิ้นปี 2545
บริษัทมีรายการเงินกู้ยืมระยะสั้นโดยการออกตั๋วแลกเงินทั้งสิ้น 244.6 ล้านบาท ทั้งนี้
บริษัทไม่มีความเสี่ยงในการบริหารสภาพคล่อง
เนื่องจากบริษัทมีวงเงินกู้ยืมระยะยาวรองรับในทุกโครงการพัฒนาที่ดินและโรงงาน

ส่วนของผู้ถือหุ้น

ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทและบริษัทย่อย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 และ 2545 เท่ากับ 646.7
ล้านบาท และ 1,071.5 ล้านบาท ตามลำดับ คิดเป็นการเพิ่มขึ้นร้อยละ 65.7
อันเป็นผลเนื่องมาจากทุนจดทะเบียนและส่วนเกินมูลค่าหุ้นที่เพิ่มขึ้นจากการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนให้แก่ประชาชนทั่วไปจำนวน
315 ล้านบาท ในไตรมาส 2 ของปี 2545

ความเหมาะสมของโครงสร้างทุน

ณ สิ้นปี 2545 บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.04 : 1 ลดลงจาก
1.5 : 1 ณ สิ้นปี 2544
ซึ่งมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทมีการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนให้แก่ประชาชนทั่วไปในปีที่ผ่านมา ทั้งนี้
บริษัทมีนโยบายจะรักษาอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นมิให้เกิน 1.5 : 1
ตามข้อตกลงที่ระบุอยู่ในเงื่อนไขการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงิน

สภาพคล่อง

จากการที่ลักษณะการดำเนินธุรกิจของบริษัทเป็นการลงทุนเพื่อสร้างโรงงานให้เช่าเป็นหลัก ดังนั้น
การซื้อที่ดินและก่อสร้างโรงงาน
(ซึ่งมีผลตอบแทนในรูปของค่าเช่าและค่าบริการในการดูแลรักษาโรงงานให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานตามที่ได้ระบุไว้ในสัญญา)
จึงถือเป็นกิจกรรมลงทุนตามมาตรฐานการบัญชีฉบับที่ 25 เรื่องงบกระแสเงินสด ที่กล่าวโดยสรุปว่า
การแยกเปิดเผยข้อมูลของกระแสเงินสดที่เกิดจากกิจกรรมลงทุนมีความสำคัญ
เพราะกระแสเงินสดดังกล่าวแสดงให้เห็นรายจ่ายที่ได้จ่ายไปซื้อทรัพยากรต่างๆ
ที่จะก่อให้เกิดรายได้และกระแสเงินสดรับในอนาคต ดังนั้น ในงบการเงินสอบทาน สำหรับงวด 6
เดือน สิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2544 เป็นต้นมา ผู้สอบบัญชีจึงได้จัดประเภทรายการ
“สินทรัพย์พร้อมขาย/ให้เช่าและในระหว่างการพัฒนา และสินทรัพย์ให้เช่า”
ซึ่งในอดีตได้แสดงไว้ในกลุ่มกระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงาน
มาแสดงในกลุ่มกระแสเงินสดจากกิจกรรมลงทุน
เพื่อให้สอดคล้องตามลักษณะการดำเนินธุรกิจและสะท้อนสภาพคล่องที่แท้จริงของบริษัทและบริษัทย่อย

ทั้งนี้ ผลจากการปรับรายการ “สินทรัพย์พร้อมขาย/ให้เช่า และในระหว่างการพัฒนา
และสินทรัพย์ให้เช่า”
จากกระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงานมาอยู่ในกระแสเงินสดจากกิจกรรมลงทุน
เป็นผลให้กระแสเงินสดสุทธิจากกิจกรรมดำเนินงานในปี 2544 เปลี่ยนจากมูลค่าติดลบเป็นมูลค่าบวก
ซึ่งในปี 2544 และปี 2545 บริษัทและบริษัทย่อยมีกระแสเงินสดสุทธิได้มาจากกิจกรรมดำเนินงาน
52.5 ล้านบาท และ 216.3 ล้านบาท ตามลำดับ

เมื่อพิจารณางบกระแสเงินสดในปี 2544 จะพบว่าบริษัทมิได้มีการลงทุนในที่ดินเพิ่มขึ้นแต่อย่างใด
แต่บริษัทยังคงมีการเช่าที่ดิน และดำเนินการก่อสร้างโรงงานอย่างต่อเนื่อง กล่าวคือ ในปี 2544
บริษัทและบริษัทย่อยมีการลงทุนในการก่อสร้างเพิ่มขึ้น 270.9 ล้านบาท นอกจากนี้
ในปีเดียวกันบริษัทและบริษัทย่อยได้ชำระคืนเจ้าหนี้การค้า จำนวน 99.6 ล้านบาท
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นค่าซื้อที่ดินที่เกิดขึ้นในปี 2543 สำหรับปี 2545
แม้ว่าบริษัทจะมีการซื้อที่ดินสำหรับการก่อสร้างโครงการใหม่เพิ่มในช่วง 6 เดือนหลังของปี
แต่ยังมีค่าที่ดินบางส่วนที่ยังไม่ถึงกำหนดชำระ ประกอบกับการที่กำไรสุทธิของบริษัทเพิ่มขึ้น
รวมทั้งได้รับเงินมัดจำจากลูกค้าเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2544
ส่งผลให้กระแสเงินสดสุทธิจากกิจกรรมดำเนินงานของบริษัทและบริษัทย่อยเพิ่มขึ้นจาก 52.5
ล้านบาทในปี 2544 เป็น 216.3 ล้านบาท ในปี 2545
ในส่วนของกระแสเงินสดจากกิจกรรมจัดหาเงินนั้น
นอกจากเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินแล้ว ในปี 2545 บริษัทยังมีแหล่งเงินจำนวน 315
ล้านบาท จากการจำหน่ายหุ้นสามัญเพิ่มทุนแก่ประชาชนทั่วไป

จะเห็นได้ว่า ลักษณะการดำเนินธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อย
จำเป็นต้องมีการลงทุนในที่ดินและการก่อสร้างในสัดส่วนที่สูง ดังนั้น
จากอดีตที่ผ่านมาจะพบว่างบกระแสเงินสดของบริษัทในแต่ละปี
จะขึ้นอยู่กับมูลค่าเงินลงทุนในการซื้อที่ดิน/การก่อสร้างในปีนั้น ๆ จนถึงปัจจุบัน
บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายที่จะขยายการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
โดยใช้แหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมและจากผลการดำเนินงาน
ซึ่งแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินจะยังคงเป็นแหล่งเงินทุนหลัก ทั้งนี้ ในปี
2545 ภายหลังการเสนอขายหุ้นต่อประชาชนและการเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แล้ว
บริษัทได้มีการจัดหาเงินทุนผ่านตราสารทางการเงินระยะสั้นโดยการออกตั๋วแลกเงิน
ซึ่งมีต้นทุนที่ต่ำกว่าเงินกู้ยืมระยะยาวอย่างมีนัยสำคัญดังที่กล่าวมาแล้ว

สำหรับอัตราส่วนสภาพคล่องโดยรวมของบริษัทและบริษัทย่อยนั้นพบว่า
บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนสภาพคล่องค่อนข้างต่ำ
ซึ่งมีสาเหตุหลักมาจากการที่บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีสินค้าคงเหลืออยู่ในสินทรัพย์หมุนเวียน
เนื่องจากลักษณะสินทรัพย์ของบริษัทและบริษัทย่อยส่วนใหญ่เป็นที่ดินและโรงงาน
ซึ่งสินทรัพย์ประเภทที่ดิน/โรงงานที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา
และที่ดิน/โรงงานที่สร้างเสร็จแล้วแต่ยังไม่มีผู้เช่านั้น จะไม่บันทึกเป็นสินทรัพย์หมุนเวียนของบริษัท
ในทางตรงกันข้าม รายการเจ้าหนี้การค้าค่าที่ดิน และค่าก่อสร้างโรงงาน
จะถูกบันทึกเป็นหนี้สินหมุนเวียนของบริษัท
จึงทำให้อัตราส่วนสินทรัพย์หมุนเวียนต่อหนี้สินหมุนเวียนของบริษัทอยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำ นอกจากนั้น
การที่บริษัทมีการกู้เงินโดยการออกตั๋วแลกเงินจำนวนหนึ่งด้วยอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำ
ก็เป็นปัจจัยเสริมที่ทำให้อัตราส่วนสภาพคล่องโดยรวมของบริษัทอยู่ในระดับต่ำ อย่างไรก็ดี
บริษัทไม่มีความเสี่ยงในการบริหารสภาพคล่องดังที่ได้กล่าวมาแล้ว
โดยบริษัทได้จัดหาแหล่งเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินให้สอดคล้องกับการจัดหาสินทรัพย์ถาวรของบริษัท

ในส่วนของการชำระคืนเงินกู้ยืมระยะยาวที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี
ที่ผ่านมาบริษัทและบริษัทย่อยจะใช้แหล่งเงินทุนจากกระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงานของบริษัท
อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาอัตราส่วนความสามารถในการชำระดอกเบี้ยของบริษัทและบริษัทย่อย
จะพบว่า อัตราส่วนดังกล่าวเพิ่มขึ้นจาก 2.70 เท่า ในปี 2544 เป็น 6.11 เท่า ในปี 2545 ทั้งนี้
เนื่องจากในปี 2545 บริษัทมีกระแสเงินสดสุทธิได้มาจากการดำเนินงานเป็นจำนวนสูงมาก
ในขณะที่มีดอกเบี้ยจ่ายลดลงจากการที่บริษัทมีการชำระคืนเงินกู้ยืมระยะยาวก่อนกำหนดบางส่วนและได้มีการเจรจาขอปรับลดอัตราดอกเบี้ยกับทางสถาบันการเงินสำหรับวงเงินกู้ยืมส่วนที่เหลือ

  11.3.3 แนวโน้มในอนาคต

บริษัทมีความเชื่อมั่นว่า
ผู้ประกอบการโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการชาวต่างชาติยังคงมีความต้องการโรงงานให้เช่าอย่างต่อเนื่อง
เนื่องจากประเทศไทยมีความได้เปรียบในด้านการแข่งขันเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นในภูมิภาคนี้
แม้ว่าสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันจะส่งผลให้ผู้ประกอบการมีความระมัดระวังในการใช้จ่ายเงินทุนในการประกอบการ
มีความต้องการสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิตที่ยืดหยุ่นได้ ดังนั้น
การเช่าโรงงานจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมของผู้ประกอบการ นอกจากนี้
สถานที่ตั้งโรงงานของบริษัทอยู่ที่นิคมอุตสาหกรรม
ซึ่งช่วยอำนวยความสะดวกในขั้นตอนการขออนุญาตต่าง ๆ ทำให้ผู้ประกอบการลดความยุ่งยาก
และสามารถเริ่มดำเนินการผลิตในระยะเวลาอันสั้น

จนถึงปัจจุบัน บริษัทได้ดำเนินธุรกิจมาแล้วกว่า 13 ปี
โดยถือได้ว่าบริษัทเป็นหนึ่งในผู้นำด้านการก่อสร้างโรงงานมาตรฐานเพื่อให้เช่า/ขายในประเทศไทย
บริษัทไม่มีข้อจำกัดในการเลือกทำเลที่ตั้งเพื่อพัฒนาโรงงาน
ซึ่งถือเป็นหนึ่งในข้อได้เปรียบในการทำธุรกิจของบริษัทที่แตกต่างจากคู่แข่งขันที่ดำเนินธุรกิจเป็นผู้ประกอบการพัฒนานิคมอุตสาหกรรม
และพัฒนาโรงงานในที่ดินของตนเองเท่านั้น อันถือเป็นข้อจำกัดอย่างหนึ่งของคู่แข่งขัน นอกจากนั้น
การมีทีมงานที่มีประสิทธิภาพ การควบคุมภายในของการพัฒนาโครงการ
ตลอดจนการมีจริยธรรมในการให้บริการ
ได้ส่งผลให้บริษัทสามารถแข่งขันกับคู่แข่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และมีแนวโน้มของการเติบโตที่ดีในอนาคต