4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

(1) ลักษณะผลิตภัณฑ์และบริการ

บริษัท ไทยเทพรส จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เครื่องปรุงรสอาหารตรา
“ภูเขาทอง” ซึ่งประกอบด้วย ซอสปรุงรส น้ำส้มสายชูกลั่น ซอสพริก ซอสมะเขือเทศ
ซอสหอยนางรม ซอสพริกผสมมะเขือเทศ ซีอิ๊วขาว ซอสผง และ ซีอิ๊วผง นอกจากนั้น
ยังเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายซอสพริกศรีราชา ตรา “ศรีราชาพานิช” แต่เพียงผู้เดียว

ทั้งนี้การผลิตและการจำหน่ายอยู่ภายใต้การดำเนินการของบริษัทฯ โดยไม่มีบริษัทย่อย

(2) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

(1) นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์

บริษัทฯ เน้นการขายเข้าร้านค้าส่ง(ยี่ปั๊ว) เป็นส่วนใหญ่ เพื่อให้ควบคุมและกระจายการขายได้ทั่วถึง
และใช้ “หน่วยรถขายตรง” ทำหน้าที่กระจายสินค้าไปยังร้านค้าย่อยและผู้บริโภคโดยตรง
เน้นหนักไปที่พื้นที่กรุงเทพฯ และพื้นที่ต่างจังหวัด และใช้นโยบายราคาเดียวทั่วประเทศ

การจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ การจำหน่ายในประเทศ และ
การจำหน่ายต่างประเทศ โดยในปี 2555
มูลค่าสินค้าที่จำหน่ายภายในประเทศและต่างประเทศเป็นร้อยละ 91.25 และ 8.75 ตามลำดับ

ลูกค้าของบริษัทฯ เป็นลูกค้ารายย่อยจำนวนกว่า 2,000 ราย
ส่วนใหญ่เป็นร้านค้าส่งที่มีการติดต่อซื้อขายมาเป็นเวลานาน ร้านค้าปลีก และผู้บริโภคโดยตรง
ทำให้บริษัทฯไม่มีผลกระทบจากการสูญเสียลูกค้ารายใดรายหนึ่งไป ยกเว้น Discount Store
รายใหญ่ 3 ราย

ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา ยอดขายให้ลูกค้า 10 รายแรกรวมกันไม่เกินร้อยละ 32 ของยอดขาย

2555 2554 2553

ยอดขายลูกค้า 10 รายแรก (พันบาท) 737,613 821,059 801,129

คิดเป็น อัตราร้อยละของยอดขายรวม 27.89 31.03 31.47

(2) สภาพการแข่งขันภายในอุตสาหกรรม

ตลาดเครื่องปรุงรสในประเทศในระยะ 3 ปีที่ผ่านมามีอัตราขยายตัวอยู่ในเกณฑ์ร้อยละ 4-6

ปี 2555 มีอัตราลดลงจากปีก่อนหน้า จากร้อยละ 11.17 เป็น ร้อยละ 3.83
(จากการประมาณการของบริษัท) เนื่องจากในปี 2555นี้ เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจ ที่ฟื้นตัวดีขึ้น
ฟื้นตัวจากอุทกภัยครั้งใหญ่ ของประเทศ ในไตรมาส 4/2554 การตอบรับจากนโยบายทางการเมือง
แต่ก็ได้รับผลกระทบจากภาวะราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้น และการปรับราคาวัตถุดิบหลัก
อันมีผลมาจากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงเนื่องมาจากสภาวะโลกร้อนที่รุ่นแรงขึ้น
รวมทั้งการขาดแคลนแรงงาน
ภาวะแข่งขันกันรุนแรงด้านราคายังคงเป็นกระแสหลักของอุตสาหกรรมเฉกเช่นเดียวกันกับปี ที่ผ่านมา

 

ขนาดของตลาดเครื่องปรุงรสในประเทศ(ไม่รวมน้ำปลาและผงปรุงรส) รวมในปี 2555 ประมาณการได้ดังนี้

  -------- --------------------- ------------ --------- ----------- -------
                                                        หน่วย :      
                                                        ล้านบาท      

           ประเภทเครื่องปรุงรส      ปี 2555       ปี 2554    เปลี่ยนแปลง   %

  ๏        ซอสปรุงรส              3,100        3,050     50          1.64

  ๏        ซีอิ๊วขาว/ดำ/เต้าเจี้ยว     2,520        2,400     120         5.00

  ๏        ซอสพริก/น้ำจิ้มพริกต่างๆ    1,850        1,800     50          2.78

  ๏        ซอสหอยนางรม           2,030        1,900     130         6.84

  ๏        ซอสมะเขือเทศ           930          900       30          3.33

  ๏        น้ำส้มสายชูกลั่น           420          400       20          5.00

           มูลค่าตลาดรวม           10,850       10,450    400         3.83
  -------- --------------------- ------------ --------- ----------- -------

ที่มา ตัวเลขประมาณการของบริษัทฯ

โดยภาพรวม ปี 2555 ตลาดเครื่องปรุงรสอาหารในประเทศ
เริ่มจะฟื้นตัวขึ้นต่อเนื่องจากไตรมาสสุดท้ายของปี 2554
มีการฟื้นตัวจากอุทกภัยในปีที่ผ่านมาอย่างต่อเนื่อง การขยายตัวในปี 2555 มีอัตราการเติบโตลดลง
จากร้อยละ 11.71 ในปี 2554 คงเหลือเพียง 3.38 ตามภาวะเศรษฐกิจโลกที่ลดลง
อุตสาหกรรมเครื่องปรุงรส ในปีที่ผ่านมาประสบภาวะปัญหาเรื่องการปรับราคาวัตถุดิบหลัก
อันมีผลมาจากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงเนื่องมาจากสภาวะโลกร้อนที่รุ่นแรงขึ้น
รวมทั้งการขาดแคลนแรงงาน ทำให้สินค้าหลายค่ายปรับราคาสูงขึ้นในไตรมาสที่ 3/2555
การแข่งขันในตลาดไม่มีความแตกต่างจากปีก่อนหน้าอย่างมีนัยสำคัญ กล่าวคือ ใช้กลยุทธ์ราคาถูก
และของแถมเป็นหลัก ผู้ประกอบการกลุ่มดิสเคานท์สโตร์ยังคงมีการว่าจ้างโรงงานต่าง ๆ
ผลิตเครื่องปรงุรสอาหารด้วยตรายี่ห้อของตนเอง (House Brand)
และตั้งราคาจำหน่ายต่ำกว่าราคาจำหนายปกติของผลิตภัณฑ์ที่เป็นผู้นำตลาดถึงร้อยละ 20

ในปี 2555 สภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรมเครื่องปรุงรสยังคงทวีความรุนแรงต่อเนื่องจากปี
2554 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของซุปเปอร์มาร์เก็ตและดิสเคานท์สโตร์ การโฆษณาผ่านสื่อต่างๆ
เพิ่มมากขึ้นผู้ผลิตแต่ละรายต้องพยายามผลิตให้มากผลิตภัณฑ์เพื่อความได้เปรียบในการทำตลาด
และหลายๆ รายต้องออกสินค้ายี่ห้อรองๆ
ของตนเองหรือรับจ้างผลิตให้กับผู้ค้าปลีกเพื่อลดต้นทุนของตน
ตลอดจนมีการจัดรายการส่งเสริมการขาย เพิ่มมากยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะอยู่ในรูปของการ ลด แลก แจก
แถม การแพ็คสินค้าคู่ ซึ่งไม่แตกต่างจากปี 2554 ที่ผ่านมา ในส่วนของดิสเคานท์สโตร์รายใหญ่
มีการดึงดูดลูกค้าโดยการนำสินค้าตรายี่ห้อที่เป็นผุ้นำตลาดมาลดราคาต่ำกว่าทุนร้อยละ 15-20
ให้ลูกค้าเข้ามาซื้อสินค้าดังกล่าว และผลที่ได้คือซื้อสินค้าอื่น ๆ ของห้างตามไปด้วย

ในส่วนของบริษัทฯ ในปี 2555 นี้ ยังคงแคมเปญ “ทุกทิศทั่วไทยใช้ภูเขาทอง”
ที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง
ได้จัดกิจกรรมทางการตลาดและการสื่อสารกับผู้บริโภคอย่างมีประสิทธิภาพและต่อเนื่อง
โดยโฆษณาแนะนำบรรจุภัณฑ์ใหม่ ออกภาพยนตร์โฆษณาทางโทรทัศน์ ซอสปรุงรสฝาเขียวขวดเพท ชุด
ซูโม่ (ซอสปรุงรสฝาเขียว 980 ซีซี ขวดเพท แข็งแรง น้ำหนักเบา ไม่แตกง่าย อร่อยเหมือนเดิม)
ตลอดจนซอส หอยนางรม และ ซอสพริกศรีราชาพานิชเพื่อทำการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ให้สินค้า
ตรา “ภูเขาทอง” เป็นที่รู้จักแพร่หลายมากยิ่งขึ้น เรายังคงพัฒนาและสรรหาช่องทางใหม่ ๆ
ในการสื่อสารทางการตลาดอย่างต่อเนื่องไม่ว่าจะเป็น เว็บไซต์ Thaitheparos.com ,
โฆษณาบนระประจำทาง รายการทำอาหาร I am Banky โดย คุณบัญชา วิญญรัตน์ (แบงค์)
ออกอากาศทุกวันเสาร์ช่อง 5 เวลา 10.55-11.00 น. สื่อ Social Network เช่น เฟสบุ๊ค
อินสเตแกรม เป็นต้น รวมถึงยังเป็นสปอนเซอร์สนับสนุนรายการ

เชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย มีการจัดกิจกรรมลูกค้าสัมพันธ์ หรือ CRM
เพื่อเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อลูกค้า

ในปี 2555 บริษัท ได้ใช้ กิจกรรม “ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร” “CSR”
แบบเชิงลึกมากขึ้น ทั้งในแนวทางของธุรกิจเพื่อสังคมและในรูปแบบกิจกรรมเพื่อสังคม รวมทั้งคู่ค้า
เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดี

ปี 2555 มีเครื่องปรุงรสยี่ห้อต่างๆ อยู่ในตลาดถึงกว่า 50 ยี่ห้อ มีผู้ผลิตกว่า 30 ราย
มีการออกผลิตภัณฑ์ใหม่ๆที่หลากหลายขึ้น เช่น ซอสปรุงสำเร็จสูตร ต่างๆ
ออกขนาดบรรจุภัณฑ์ที่เล็กลงสำหรับผู้บริโภครายย่อย บรรจุภัณฑ์แบบแพ็ครวม
บรรจุภัณฑ์ที่เพิ่มปริมาตรขึ้นสำหรับตลาดร้านอาหารหรือกึ่งอุตสาหกรรม

จากปัจจัยดังกล่าวข้างต้น
คาดว่ามูลค่าตลาดเครื่องปรุงรสในประเทศโดยรวม(ไม่รวมน้ำปลาและผงปรุงรส)ในปี 2555
เป็นประมาณ 10,850 ล้านบาท และมีอัตราการเติบโตประมาณ 3-5 % ในปี 2556

ซอสปรุงรส ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดได้แก่ ภูเขาทอง ส่วนแบ่งตลาดประมาณ 53%
(จากการประมาณการของบริษัท) รองลงมาคือ แม๊กกี้ และตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ง่วนเชียง
ฉลากทอง เด็กสมบูรณ์ ไฮคิว ออมทอง และ เป็นต้น

ซีอิ๊ว ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดได้แก่ เด็กสมบูรณ์ รองลงมาคือ ง่วนเชียง ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่
ภูเขาทอง และ เด็กยืน เป็นต้น

ซอสพริกและน้ำจิ้มพริกต่างๆ ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดไม่ชัดเจน ซอสพริกซึ่งเป็นที่นิยมได้แก่ ม้าบิน
ภูเขาทอง ส่วนแบ่งตลาดประมาณ 16% (จากการประมาณการของบริษัท) รองลงมาได้แก่ไฮคิว
ไฮนซ์ ศรีราชาพานิช เป็นต้น ส่วนน้ำจิ้มพริกซึ่งเป็นที่นิยม คือแม่ประนอม และ พันท้ายนรสิงห์ แม่ศรี
เป็นต้น

ซอสหอยนางรม ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ แม่ครัว ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ สามแม่ครัว นกเพนกวิน
ช้อนทอง ฉลากเงิน เด็กสมบูรณ์ ไฮนซ์ ภูเขาทอง และ ลีกุมกี่ เป็นต้น

ซอสมะเขือเทศ ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ ไฮนซ์ และโรซ่า ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ภูเขาทอง

น้ำส้มสายชูกลั่น ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ อสร. (ได้เลิกกิจการประมาณปลายปี 2552) ปัจจุบัน
ตรายี่ห้อผู้นำตลาด คือ ภูเขาทอง รองลงมาคือ คิวพี ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ทิพรส ฉลากทอง
และเกษตร เป็นต้น

(3) การจัดหาผลิตภัณฑ์

(1) การจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์

บริษัทฯ มีโรงงาน 1 แห่ง คือ

1.  บริษัท ไทยเทพรส จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่ เลขที่ 208 หมู่ 6 ถนนท้ายบ้าน
    ตำบลท้ายบ้าน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10280
    ดำเนินการผลิตเครื่องปรุงรสอาหาร ในปี 2555 มีกำลังการผลิต 109,290 ตัน/ปี มากกว่าปี
    2554จำนวน 3,500 ตัน ในปี 2555 มีอัตราการใช้กำลังการผลิต 72.51 % ลดจาก 81.06
    % ในปี 2554 หรือลดลง 8.55 %

วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

วัตถุดิบที่สำคัญมีดังต่อไปนี้

  ----------------------- ------------------- ---------------------------
  ประเภทสินค้า              ชนิดวัตถุดิบ            แหล่งที่มา

  ซอสปรุงรส                ธัญญพืชสกัดน้ำมัน        ในประเทศ และ จาก อินเดีย
                                              อาร์เจนตินา และ บราซิล

                          โซดาแอช             จีน

                          น้ำตาลทราย, เกลือป่น   ในประเทศ

  ซอสพริก                  พริกชี้ฟ้า, กระเทียม     ในประเทศ

                          น้ำส้มสายชูกลั่น         ผลิตเอง

  ซอสมะเขือเทศ             มะเขือเทศเข้มข้น       ในประเทศ , ต่างประเทศ

  ซอสหอยนางรม             หอยนางรมสด          ในประเทศ

  น้ำส้มสายชูกลั่น             แอลกอฮอล์            ในประเทศ

  ซีอิ๊วขาว                  ถั่วเหลืองเม็ด          ในประเทศ และ ต่างประเทศ
  ----------------------- ------------------- ---------------------------

 สัดส่วนวัตถุดิบในการผลิตเครื่องปรุงรสที่ซื้อจากแหล่งวัตถุดิบภายในประเทศเป็น 48.04 % และที่ซื้อจากแหล่งวัตถุดิบต่างประเทศเป็น 51.96 % ไม่มีต้นทุนวัตถุดิบชนิดใดชนิดหนึ่งสูงกว่าร้อยละ 50 ของต้นทุนการผลิตรวม และมีผู้จำหน่าย 1 รายที่บริษัทฯ ซื้อวัตถุดิบเกินกว่าร้อยละ 30 ของมูลค่าการซื้อวัตถุดิบทั้งหมด 

สำหรับวัตถุดิบที่ซื้อจากผู้จำหน่ายรายเดียว บริษัทฯ ทำสัญญาซื้อขายผูกพันเป็นรายปี
โดยมีจำนวนและราคาที่แน่นอน และไม่มีข้อจำกัดในการซื้อวัตถุดิบดังกล่าวจากผู้จำหน่ายรายอื่นๆ
ยกเว้นแอลกอฮอล์ที่ซื้อจากองค์การสุรา กรมสรรพสามิต ซึ่งผูกขาดโดยรัฐบาล

 บริษัทฯ ไม่มีปัญหาในเรื่องการจัดหาวัตถุดิบสำคัญๆ เนื่องจากผู้จัดจำหน่ายส่วนมากเป็นผู้ผลิตหรือจัดจำหน่ายรายใหญ่ของอุตสาหกรรมประเภทนั้นๆ

(ข) การดำเนินการของบริษัทฯ เพื่อลดผลกระทบของกระบวนการผลิตต่อสิ่งแวดล้อม

ของเสียจากกระบวนการผลิตของบริษัทจำแนกได้เป็น 2 ลักษณะคือ น้ำเสีย และ อากาศเสีย
ซึ่งบริษัทใช้ระบบบำบัดในสถานที่ของบริษัทเอง โดยมีรายละเอียดคือ

ระบบบำบัดน้ำเสีย ใช้สารเคมีปรับความเป็นกรดด่าง, กรองแบบไร้อากาศ, และการให้อากาศ

แบบตะกอนเร่งประกอบกัน รองรับน้ำเสียได้วันละ 600 ลบ. ม. หรือประมาณ 2
เท่าของปริมาณน้ำเสียในปัจจุบัน

  ระบบบำบัดอากาศเสีย ใช้น้ำเป็นตัวลดอุณหภูมิและจับฝุ่น, ไอสารเคมีที่ใช้ในขบวนการผลิตไป

พร้อมกัน

ทั้งระบบบำบัดน้ำเสียและบำบัดอากาศเสียออกแบบโดยวิศวกรที่ปรึกษา
ส่วนการใช้งานระบบนั้นบริษัทฯมีวิศวกรและผู้ปฏิบัติงานควบคุมดูแลตลอดเวลาการผลิต
จึงมั่นใจได้ว่าไม่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม กำหนดคุณลักษณะของน้ำทิ้งที่ระบายออกจากโรงงาน ข้อ 2
กำหนดไว้ดังนี้ (15) ค่าบีโอดี (Biochemical Oxygen Demand) ที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส
เวลา 5 วัน ไม่มากกว่า 20 มิลลิกรัมต่อลิตร

ปี 2555 บริษัทฯ มี ค่าบีโอดี เฉลี่ย เท่ากับ 18.90 มิลลิกรรมต่อลิตร

บริษัทฯ มีค่าใช้จ่ายในการควบคุมสิ่งแวดล้อม 3 ปีย้อนหลังดังต่อไปนี้

  2555 จำนวน 3.26 ล้านบาท

2554 จำนวน 3.47 ล้านบาท

  2553 จำนวน 3.48 ล้านบาท