2. การบริหารความเสี่ยง และปัจจัยความเสี่ยง

ธนาคารตระหนักถึงปัจจัยความเสี่ยงต่างๆ ทั้งจากภายในและภายนอกธนาคาร
ที่อาจส่งผลกระทบต่อการประกอบการของธนาคาร อาทิ การเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจ
อุตสาหกรรม สภาวะแวดล้อม หรือกระบวนการการดำเนินธุรกรรม
ธนาคารจึงให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง
โดยมีสายบริหารความเสี่ยงซึ่งเป็นหน่วยงานอิสระ
ทำหน้าที่กำกับและสนับสนุนการบริหารความเสี่ยงของธนาคารและบริษัทในกลุ่มธุรกิจของธนาคาร

คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงของธนาคารมีบทบาทสำคัญในการกำหนดนโยบายการบริหารความเสี่ยง
ทบทวนความเพียงพอของนโยบายและระบบการบริหารความเสี่ยง
ตลอดจนดูแลและติดตามปริมาณความเสี่ยงของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมสอดคล้องกับระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้
(Risk Appetite) ของธนาคาร โดยมีเป้าหมายคือ การบริหารความเสี่ยงต่างๆ
ให้อยู่ภายในขอบเขตที่กำหนดและดำเนินธุรกิจให้ได้อัตราผลตอบแทนที่เหมาะสม

นโยบายหลักในการบริหารความเสี่ยงของธนาคารคือ
การบริหารความเสี่ยงให้ครอบคลุมทั้งองค์กรของธนาคารและกลุ่มธุรกิจ
โดยธนาคารในฐานะบริษัทแม่ มีหน้าที่ในการบริหารความเสี่ยงแบบรวมศูนย์ (Centralization)
เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงมีความเหมาะสม และมีประสิทธิภาพ
ทั้งนี้ในแต่ละธุรกิจและหน่วยงานภายในจะมีหน้าที่รับผิดชอบหลักในการเข้าใจความเสี่ยงและจัดให้มีการบริหารจัดการความเสี่ยงอย่างเพียงพอ
เหมาะสม และมีประสิทธิภาพ
โดยอยู่ภายใต้กรอบและนโยบายการบริหารความเสี่ยงรวมของธนาคาร
สายบริหารความเสี่ยงจะทำหน้าที่ในการกำกับดูแลและสอบทานเพื่อให้แน่ใจว่าสายธุรกิจและหน่วยธุรกิจมีกลไกการบริหารและควบคุมความเสี่ยงที่เพียงพอ
นอกจากนั้นในแต่ละสายธุรกิจจะมีการจัดสรรเงินกองทุนที่เหมาะสมกับรายได้และความเสี่ยงของธุรกิจ
โดยวัดจากความเสี่ยงต่างๆ ของธุรกรรมเข้าประกอบกับความเสียหายทางธุรกิจ
ซึ่งมีผลต่อการกำหนดแนวทางนโยบายในการหารายได้ในธุรกิจนั้นด้วย

ธนาคารมีการบริหารความเสี่ยงที่สอดคล้องกับแนวทางของธนาคารแห่งประเทศไทย
โดยขยายครอบคลุมไปสู่กลุ่มธุรกิจของธนาคารด้วยคือ บริษัทหลักทรัพย์ เกียรตินาคิน จำกัด
และแบ่งแยกความเสี่ยงออกเป็น 5 ด้านคือ

1.  ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

2.  ความเสี่ยงด้านเครดิต

3.  ความเสี่ยงด้านตลาด

4.  ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

5.  ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

ปัจจัยความเสี่ยงในปี 2553 และการคาดการณ์ปี 2554

ปี 2553 เป็นปีที่เศรษฐกิจของประเทศไทยเริ่มฟื้นตัวจากวิกฤติสถาบันการเงินในต่างประเทศจากปี
2551 และการไหลเข้าของเงินจากอเมริกาและยุโรปในจำนวนสูงมากและมีโอกาสผันผวนสูง
ซึ่งธนาคารได้ดำเนินนโยบายด้านความเสี่ยง คือ

1.  ระมัดระวังในการขยายสินเชื่อในอุตสาหกรรมที่อาจมีผลกระทบรุนแรงจากการไหลเข้าออกของเงินที่ผันผวน

2.  เตรียมเงินกองทุนให้เพียงพอเพื่อให้สามารถรองรับวิกฤติที่อาจเกิดขึ้นได้

สำหรับปี 2554 สภาพเศรษฐกิจโดยรวมจะเข้าสู่สภาวะสมดุลย์ที่มากขึ้น
มีภาวะความเสี่ยงที่เริ่มจะทรงตัว เศรษฐกิจมีสัญญาณเสถียรภาพมากขึ้น
แต่ธนาคารยังคงดำเนินนโยบายหลักด้านความเสี่ยงด้วยความระมัดระวังอย่างต่อเนื่อง
และมีแผนงานที่จะพัฒนาฐานข้อมูลและเครื่องมือที่ใช้ในการบริหารจัดการความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
กอปรกับการผูกรวมการบริหารความเสี่ยงเข้าในกระบวนการทำธุรกิจทุกขั้นตอน นอกจากนี้
ธนาคารยังได้มีการประเมินสถานการณ์และเตรียมแผนรองรับสำหรับวิกฤติการณ์ที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด
โดยธนาคารยังรักษาแนวทางด้านการบริหารความเสี่ยงที่ดำเนินการมาโดยตลอดคือ
การรักษาสภาพคล่องให้อยู่ในระดับสูง มีกระบวนการด้านสินเชื่อที่ดี
และมีการบริหารเงินกองทุนที่แข็งแรง

2.1 ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

เป็นความเสี่ยงที่เกิดจากการกำหนดแผนกลยุทธ์และการปฏิบัติตามแผนอย่างไม่เหมาะสมหรือไม่สอดคล้องระหว่างกลยุทธ์
นโยบาย เป้าหมาย โครงสร้างองค์กร การแข่งขัน และทรัพยากรขององค์กร
ซึ่งในที่สุดจะส่งผลกระทบต่อรายได้และเงินกองทุนของธนาคาร
อันเป็นผลจากปัจจัยทั้งภายในและภายนอก

ธนาคารมีนโยบายในการเป็นธนาคารที่มีความชำนาญเฉพาะด้าน โดยมุ่งเน้นธุรกิจเช่าซื้อ
ธุรกิจสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยการบริหารเงินลงทุน
เพื่อให้เกิดความชำนาญและความสามารถแข่งขันในธุรกิจนั้นๆ และด้วยกลยุทธ์ดังกล่าว
ธนาคารจึงมีมาตรการควบคุมความเสี่ยงหลัก ดังนี้

1.  จัดให้มีเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงในระดับสูงเพียงพอต่อผลกระทบจากการกระจุกตัวธุรกิจของธนาคาร
    และรองรับการผันผวนของรายได้ในอนาคต
    โดยธนาคารยังรักษาระดับเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงให้สูงกว่าระดับเฉลี่ยของสถาบันการเงินโดยรวม
    โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 ธนาคารดำรงเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงในอัตราร้อยละ
    15.18 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทยที่กำหนดไว้ร้อยละ 8.5
    โดยมีเงินกองทุนตามกฎหมายเป็นจำนวน 18,829 ล้านบาท

2.  ลดความเสี่ยงด้านตลาดและด้านสภาพคล่องให้น้อยที่สุด
    เหลือเฉพาะด้านเครดิตที่ธนาคารสามารถจัดการด้วยความเชี่ยวชาญ

3.  ควบคุมการกระจายธุรกิจหลักของธนาคารในปัจจุบันให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
    และหาธุรกิจหลักใหม่เพิ่มเติม (ตามรายละเอียดที่แสดงไว้ในหัวข้อความเสี่ยงด้านเครดิต)

2.2 ความเสี่ยงด้านเครดิต

คือ ความเสี่ยงที่คู่สัญญาหรือผู้กู้ยืมไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อตกลงในสัญญา
ทำให้ไม่สามารถชำระหนี้ที่มีต่อธนาคารเมื่อครบกำหนดได้
หรือจงใจไม่ปฏิบัติตามสัญญาที่จะชำระหนี้ให้กับธนาคาร
หากความเสี่ยงด้านสินเชื่อเกิดขึ้นโดยไม่มีหลักประกันคุ้มครองจะมีผลทำให้ธนาคารต้องกันสำรองหนี้สูญมากขึ้น
ซึ่งจะส่งผลต่อกำไรสุทธิและเงินกองทุนของธนาคาร

ปัจจุบันสินเชื่อ ณ 2553 ของธนาคารประกอบด้วย สินเชื่อเช่าซื้อร้อยละ 71.5
สินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยร้อยละ 14.6 และสินเชื่อธุรกิจร้อยละ 13.9
(สินเชื่อที่ปรับโครงสร้างจากเงินลงทุน และสินเชื่ออื่นๆ ร้อยละ 3.5)
มีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้จำนวน 4,968 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 4.43 ของเงินให้สินเชื่อรวม

สินเชื่อเช่าซื้อเป็นธุรกิจที่มีความผันผวนทางธุรกิจต่ำและมีการเติบโตสูง
ในขณะเดียวกันก็มีการแข่งขันสูงมากในเรื่องการให้บริการและอัตราดอกเบี้ย
แต่จัดเป็นธุรกิจที่มีการกระจายความเสี่ยงในตัวเอง
ผลกระทบของความเสี่ยงที่สำคัญจะเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ กฎหมาย
และภาวะอุตสาหกรรมรถยนต์ ซึ่งมีผลกระทบต่อความสามารถในการผ่อนชำระหนี้ของลูกหนี้
รวมทั้งนโยบายและกระบวนการดำเนินธุรกิจของธนาคารเอง

ณ สิ้นปี 2553 ลูกหนี้สินเชื่อเช่าซื้อคงค้างของธนาคารมีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (Non
Performing Loans) ทั้งสิ้น 863 ล้านบาทหรือร้อยละ 1.1 ของสินเชื่อเช่าซื้อรวม

ณ สิ้นปี 2553 สำหรับสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย ธนาคารมีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (Non
Performing Loans) ทั้งสิ้น 2,762 ล้านบาทหรือร้อยละ 17.5
ของสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยรวม ลดลง 693 ล้านบาท หรือลดลงร้อยละ 20.1 จากสิ้นปี
2552 โดยส่วนใหญ่เป็นหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ที่เกิดจากการให้สินเชื่อก่อนปี 2549
ก่อนที่จะมีการปรับนโยบายสินเชื่อที่เข้มงวดขึ้น โดยธนาคารได้ทยอยแก้ไขปัญหา
จนทำให้หนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ดังกล่าวลดปริมาณลงอย่างต่อเนื่อง

การบริหารความเสี่ยงของธุรกิจสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย
จึงมุ่งเน้นที่กระบวนการคัดเลือกและการอนุมัติสินเชื่อกับโครงการที่มีศักยภาพดี
และมีโอกาสสูงที่จะประสบความสำเร็จในสภาวะตลาดปัจจุบันและอนาคต นอกจากนี้
ธนาคารพยายามกระจายที่ตั้งของโครงการ และลักษณะของสินค้าในโครงการ
การกำหนดอัตราผลตอบแทนจะเป็นไปตามระดับความเสี่ยงของสินเชื่ออย่างชัดเจน
เพื่อลดผลกระทบทางการเปลี่ยนแปลงของสภาวะของตลาดอสังหาริมทรัพย์ คู่แข่ง รวมทั้งผู้บริโภค
ในการสอบทานคุณภาพสินเชื่อได้มีการมุ่งเน้นการสอบทานให้เหมาะสมกับขนาดของสินเชื่อแต่ละกลุ่ม
โดยมีการติดตามอย่างใกล้ชิดในสินเชื่อที่ต่ำกว่ามาตรฐาน นอกจากนี้
ธนาคารมีการปรับปรุงนโยบายการให้สินเชื่อธุรกิจ
สินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยให้มีความเข้มงวดขึ้น ทำให้คุณภาพของสินเชื่อใหม่ที่ปล่อยดีขึ้น
และการกระจายที่ตั้งของโครงการในพื้นที่ต่างๆ เป็นไปอย่างเหมาะสมและสอดคล้องกับสภาวะตลาด

สินเชื่อธุรกิจ เป็นสินเชื่อที่ให้กับธุรกิจที่มีความเกี่ยวเนื่องกับสินเชื่อหลักของธนาคาร ประกอบด้วย
สินเชื่อธุรกิจอพาร์ทเมนท์ สินเชื่อสนับสนุนตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ สินเชื่อธุรกิจขนส่ง
และสินเชื่อธุรกิจสิ่งพิมพ์และบรรจุภัณฑ์ ทั้งนี้
ธนาคารเชื่อว่าสินเชื่อดังกล่าวมีศักยภาพที่จะช่วยให้ธนาคารมีผลประกอบการที่ดีและมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง

ณ สิ้นปี 2553 สินเชื่อธุรกิจมียอดหนี้คงค้างรวมทั้งสิ้น 11,151 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้นจากสิ้นปี 2552
เท่ากับ 2,713 ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 32.2 มีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ 433 ล้านบาท
หรือร้อยละ 3.9 ของเงินให้สินเชื่อธุรกิจรวม

การบริหารสิทธิเรียกร้องทางด้านสินเชื่อ เป็นธุรกิจที่มีความผันผวนด้านกระแสเงินรับ
ระยะเวลาในการดำเนินการปรับโครงสร้างและมูลค่าสินทรัพย์หลักประกัน
ความสำเร็จขึ้นอยู่กับความสามารถและประสิทธิภาพของขบวนการทางด้านการปรับโครงสร้างที่เหมาะสมกับความสามารถในการชำระหนี้ของผู้กู้และหลักประกันของสินเชื่อ
รวมถึงกระบวนการทางกฎหมายทั้งภายในและภายนอกองค์กร

โดยภาพรวมของการให้สินเชื่อในธุรกิจทุกประเภท
ธนาคารตระหนักถึงความผันผวนของธุรกิจดังกล่าว
จึงให้ความสำคัญกับกระบวนการพิจารณาสินเชื่อที่มีมาตรฐาน
และมีมาตรการดำรงเงินกองทุนให้อยู่ในระดับสูง และกันสำรองเผื่อหนี้สงสัยจะสูญในอัตราที่สูง โดย
ณ สิ้นปี 2553 ธนาคารกันสำรอง เท่ากับร้อยละ 85.24 ของหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ทั้งสิ้น
รวมทั้งมีการติดตามและบริหารหนี้ควบคู่กับการดำเนินการตามขั้นตอนทางกฎหมายอย่างใกล้ชิด
ตลอดจนการสำรองการลดค่าของสินทรัพย์และการเสื่อมค่าของทรัพย์สินรอการขายในอัตราที่สูงกว่ามาตรฐาน
เพื่อให้เพียงพอรองรับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของภาวะเศรษฐกิจที่มีผลกระทบต่อธุรกิจ

2.3 ความเสี่ยงด้านตลาด

คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการเคลื่อนไหวของอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน
และราคาของตราสารในตลาดเงินและตลาดทุนที่มีผลกระทบต่อผลประกอบการทางการเงินของธนาคาร

อัตราดอกเบี้ย ราคาตลาดของสินทรัพย์ และอัตราแลกเปลี่ยน
เป็นปัจจัยความเสี่ยงด้านตลาดที่มีผลกระทบโดยตรงต่อฐานะและผลการดำเนินงานของธนาคาร
อย่างไรก็ตาม
ธนาคารมีนโยบายในการดำเนินการเพื่อลดผลของความผันผวนดังกล่าวให้อยู่ในระดับต่ำ

ธนาคารตระหนักถึงความสำคัญของความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
ซึ่งมีผลกระทบโดยตรงต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิ
ฝ่ายจัดการจึงได้มอบหมายให้คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (ALCO)
ติดตามและควบคุมผลกระทบ
โดยใช้หลักการปรับเรื่องของอายุและระยะเวลาในการปรับอัตราดอกเบี้ยของหนี้สินให้สอดคล้องกับสินทรัพย์
และใช้เครื่องมือติดตามผลกระทบ เช่น
การติดตามและวัดผลกระทบของรายได้ดอกเบี้ยสุทธิจากสถานการณ์จำลองต่างๆ
ให้อยู่ในช่วงที่กำหนด มีผลทำให้ธนาคารมีความเสี่ยงทางด้านตลาดที่ต่ำ เช่น
หากอัตราดอกเบี้ยขึ้นร้อยละ 1 จะทำให้ธนาคารมีรายได้ดอกเบี้ยสุทธิลดลงเพียง 139.06 ล้านบาท
หรือคิดเป็นร้อยละ 2.26 ของประมาณการรายได้ดอกเบี้ยสุทธิในปี 2554
เนื่องจากธนาคารมีสินทรัพย์รอการขายประเภทอสังหาริมทรัพย์เป็นสัดส่วนค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับสินทรัพย์รวมของธนาคาร
ราคาตลาดของอสังหาริมทรัพย์จึงมีผลกระทบต่อฐานะและผลการดำเนินงาน
แม้ว่าผลการขายในอดีตมีระดับใกล้เคียงกับราคาประเมิน
แต่ธนาคารยังคงนโยบายในการบันทึกบัญชีโดยใช้การตั้งสำรองเผื่อการลดมูลค่าแบบขั้นบันไดตามระยะเวลาที่ถือครองอย่างเข้มงวด
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553 ธนาคารมีทรัพย์สินรอการขายตามบัญชีจำนวน 7.7 พันล้านบาท
ในขณะที่ราคาประเมินอยู่ที่ระดับ 13.8 พันล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 179 ของราคาตามบัญชี

ในปัจจุบันธนาคารมีธุรกรรมที่เกี่ยวข้องและมีผลกระทบโดยตรงกับอัตราแลกเปลี่ยนอย่างไม่มีนัยสำคัญ
และไม่มีเงินลงทุนในหลักทรัพย์ตามบัญชีเพื่อค้า
ธนาคารใช้วิธีการรายงานมูลค่าตามราคาตลาดประจำวันสำหรับเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย
และมีการกำหนดระดับตัดขาดทุนเพื่อจำกัดผลกระทบ

2.4 ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

คือ ความเสี่ยงที่ธนาคารอาจไม่สามารถชำระเงินตามภาระผูกพันภายในระยะเวลาที่กำหนด
วัตถุประสงค์ของการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารคือ
ธนาคารมีเงินทุนในระดับที่เหมาะสมและเพียงพอที่จะใช้จ่ายหรือชำระภาระผูกพันทั้งในปัจจุบันและอนาคต
ในขณะเดียวกันยังสามารถนำเงินทุนไปใช้ให้เกิดประโยชน์ได้อย่างเหมาะสมในภาวะที่ตลาดเอื้ออำนวยด้วย

ธนาคารตระหนักดีว่า ธนาคารจัดเป็นธนาคารขนาดเล็ก
และมีลักษณะของเงินให้สินเชื่อที่มีการกระจุกตัวเป็นอุตสาหกรรม
รวมทั้งกระแสเงินสดรับจากภาคธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจเงินลงทุนในสิทธิเรียกร้อง
มีความผันผวนค่อนข้างสูงและคาดการณ์ได้ยาก ขณะที่ด้านกระแสเงินสดจ่ายจากการถอนคืนเงินฝาก
ธนาคารอาจได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงข้อกฎหมายในอนาคตเรื่องการคุ้มครองเงินฝาก
ดังนั้น ธนาคารได้มีการดำเนินนโยบายในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องอย่างระมัดระวัง
และทำการประเมินสถานการณ์
รวมถึงมีการดำเนินการเพื่อลดผลกระทบดังกล่าวมาอย่างต่อเนื่องเสมอมา อนึ่ง
การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารอยู่ภายใต้การกำกับดูแลโดยคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน
(ALCO)
ซึ่งมีหน้าที่ดำเนินนโยบายเน้นการรักษาและบริหารสภาพคล่องของธนาคารอย่างเข้มงวดและต่อเนื่อง
เพื่อควบคุมความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม โดยมีนโยบายหลักเรื่อง

-   การรักษาสภาพคล่องให้อยู่ในระดับสูงอย่างต่อเนื่อง

-   ควบคุมส่วนต่างของอายุหนี้สินและทรัพย์สินให้อยู่ในระดับที่รับได้

-   มีหนี้สินที่มีอายุครบกำหนดยาวในสัดส่วนที่สูง

-   มีการกระจายตัวของประเภทหนี้สิน

-   มีการขยายฐานเงินฝาก ทั้งด้านบัญชีลูกค้ารายใหญ่และกระจายช่วงเวลาครบกำหนด

-   มีมาตรการหาสภาพคล่องสำรองไว้กรณีฉุกเฉิน

2.5 ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

คือ ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากความบกพร่องของระบบและกระบวนการปฏิบัติงานภายใน
ความผิดพลาดของบุคลากรและผู้บริหาร
หรือความล้มเหลวในการปฏิบัติงานที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ภายนอก

ในการดำเนินธุรกิจของธนาคาร มีโอกาสเกิดความเสี่ยงด้านปฏิบัติการในทุกกระบวนการทำงาน
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายได้
ธนาคารจึงได้เล็งเห็นความสำคัญของการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อลดความสูญเสียจากการปฏิบัติงาน
ปรับปรุงกระบวนการทำงานให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นและช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของการตรวจสอบภายในโดยพิจารณาจากผลกระทบของความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
ซึ่งสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้ถือหุ้นและเกิดความได้เปรียบในเชิงแข่งขัน

ในปีที่ผ่านมาธนาคารมุ่งเน้นพัฒนาระบบการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการในด้านต่างๆ ดังนี้

-   การพัฒนาระบบงาน และปรับปรุงกระบวนการทำงานภายในอย่างต่อเนื่อง
    เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินธุรกิจของธนาคาร โดยมีหน่วยงานเฉพาะทำหน้าที่ศึกษา
    วิเคราะห์ และเสนอการปรับปรุงกระบวนการทำงานภายในครอบคลุมทั่วทั้งองค์กร
    เพื่อให้เกิดการปรับปรุงคุณภาพการบริการที่ดียิ่งขึ้น รวมถึงมีประสิทธิภาพ
    และประสิทธิผลในการปฏิบัติงานสูงสุด

-   การทำแผนควบคุมและติดตามความเสี่ยง
    ซึ่งเป็นกระบวนการต่อเนื่องจากการวางระบบจัดเก็บข้อมูลความเสี่ยง
    (ระบุและประเมินความเสี่ยง) จากทุกหน่วยงานของธนาคารที่ได้ดำเนินการแล้วเสร็จ
    เพื่อแก้ไขและป้องกันสาเหตุความเสี่ยง รวมถึงมีการสื่อสาร
    เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ในลักษณะเดียวกันกับหน่วยงานอื่น

-   การประเมินและพิจารณาความเสี่ยงสำหรับผลิตภัณฑ์บริการทางการเงินและระบบงานใหม่
    เพื่อให้มั่นใจว่ามีความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ยอมรับได้
    และมีกระบวนการควบคุมความเสี่ยงที่เหมาะสมก่อนจะเริ่มออกให้บริการกับลูกค้า

-   สำหรับการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ
    ธนาคารได้จัดทำนโยบายและแผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
    เพื่อให้มั่นใจได้ว่าในกรณีที่เกิดเหตุฉุกเฉิน
    ธนาคารจะยังสามารถให้บริการสำหรับธุรกรรมงานที่สำคัญได้อย่างต่อเนื่อง
    หรือกลับสู่การดำเนินการภายในเวลาที่เหมาะสม นอกจากนี้
    ธนาคารได้ทำการทดสอบและทบทวนแผนดังกล่าวอย่างสม่ำเสมอ
    เพื่อให้มีประสิทธิภาพและนำไปปฏิบัติได้จริง

-   ในการดูแลความเสี่ยงด้านทุจริตจากบุคคลภายนอก
    ธนาคารให้ความสำคัญในการป้องกันความเสี่ยง โดยมีหน่วยงานเฉพาะทำหน้าที่
    ติดตามและตรวจสอบปัจจัยเสี่ยงที่ผิดปกติในสายสินเชื่อรายย่อย
    เพื่อช่วยป้องกันและบรรเทาความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้อย่างทันท่วงที

-   การสื่อสารความรู้การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการจากวิทยากรภายในและภายนอกอย่างต่อเนื่อง
    เพื่อให้ผู้เกี่ยวข้องตระหนักถึงความเสี่ยงที่แฝงอยู่ในกระบวนการทำงานของตนเอง

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553
ธนาคารดำรงเงินกองทุนขั้นต่ำสำหรับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการตามเกณฑ์ Basel II โดย วิธี
Basic Indicator Approach (BIA) จำนวนรวม 1,114 ล้านบาท

ธนาคารเริ่มโครงการจัดทำการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุน ICAAP
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหลักเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนตาม Basel II Pillar 2
ทั้งนี้เพื่อให้การบริหารความเสี่ยงครอบคลุมถึงความเสี่ยงสำคัญทั้งหมด ซึ่งได้แก่
ความเสี่ยงจากการกระจุกตัวด้านสินเชื่อ ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ และความเสี่ยงด้านชื่อเสียง นอกจากนี้
ธนาคารได้พิจารณาความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในภาวะวิกฤติ ได้แก่
ความเสี่ยงจากการกระจุกตัวด้านเครดิต ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร
และความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง โดยประเมินความเสี่ยงและผลกระทบต่อเงินกองทุน
พร้อมกับจัดทำแผนรองรับในแต่ละความเสี่ยง โดยมีนโยบาย กระบวนการ
ขั้นตอนการปฏิบัติงานที่เป็นลายลักษณ์อักษร และผ่านการอนุมัติจากคณะกรรมการธนาคาร
โดยโครงการดังกล่าวเริ่มนำมาใช้ปฏิบัติงานจริงภายในไตรมาสแรกของปี 2554