6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

6.1 ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ

  ตามคดีดำหมายเลขที่ ก.ค. 5/2548 เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2548
  บริษัทเป็นโจทก์ฟ้องร้องสถาบันการเงินในประเทศแห่งหนึ่งและสถาบันการเงินในต่างประเทศแห่งหนึ่ง
  (รวมเรียกว่า “จำเลย”)
  ต่อศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศในฐานความผิดฐานละเมิดและผิดสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิต
  จำเลยได้กระทำการผิดสัญญาและละเมิดต่อบริษัท ซึ่งทำให้บริษัทได้รับความเสียหาย
  โดยจำเลยได้ทำการจ่ายเงินให้แก่ผู้ขายในต่างประเทศเพื่อชำระเงินค่าสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิต
  (เทียบเท่าเงินบาท 202 ล้านบาท)
  โดยไม่ชะลอการชำระเงินจนกว่าเงื่อนไขตามที่กำหนดในเลตเตอร์ออฟเครดิตจะสมบูรณ์ตามคำสั่งของบริษัท
  โดยจำเลยได้ทำการหักเงินในจำนวนดังกล่าวจากบัญชีเงินฝากของบริษัท อย่างไรก็ตาม
  บริษัทไม่ได้รับสินค้าดังกล่าวจากผู้ขาย
  ดังนั้นบริษัทจึงดำเนินการฟ้องร้องให้จำเลยร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายดังกล่าวรวมดอกเบี้ยและค่าเสียหายต่าง
  ๆ เป็นจำนวนเงินรวม 8,594 ล้านบาท

  ปัจจุบันคดีดังกล่าวศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศได้มีคำพิพากษายกฟ้องของบริษัท
  ซึ่งทางบริษัทยังคงไม่เห็นด้วยกับคำพิพากษาของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศดังกล่าว
  ดังนั้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2552
  บริษัทจึงได้ดำเนินการยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศไปยังศาลฎีกา
  เพื่อขอให้ศาลฎีกามีคำพิพากษาให้จำเลยร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายดังกล่าวแก่บริษัท
  บริษัทได้บันทึกเงินที่ถูกหักจากบัญชีของบริษัทจำนวนเงิน 202 ล้านบาท
  เป็น“เงินล่วงหน้าแก่ผู้ขายสินค้า”
  และได้บันทึกขาดทุนจากการตั้งสำรองสำหรับเงินจ่ายล่วงหน้าดังกล่าวทั้งจำนวนในระหว่างปี
  2551 แล้ว

6.2 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้

  (ก) ตามคดีดำหมายเลขที่ 280/2552 เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 บริษัท เอ็น.ที.เอส.
  สตีลกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นฟ้องบริษัทเป็นคดีต่อศาลในฐานความผิดสัญญาซื้อขายน้ำ
  โดยเรียกร้องค่าเสียหายเป็นจำนวน 8 ล้านบาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
  เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2552
  ศาลแพ่งกรุงเทพใต้มีคำพิพากษาให้บริษัทชดใช้ค่าเสียหายเป็นจำนวนดังกล่าว เมื่อวันที่ 29
  มกราคม 2553 บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์ เพื่อคัดค้านคำพิพากษาของศาลแพ่งกรุงเทพใต้
  ปัจจุบันคดีดังกล่าวกำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีในชั้นศาล
  บริษัทได้บันทึกประมาณการหนี้สินสำหรับเงินต้นจำนวน 4.3 ล้านบาทเป็น “เจ้าหนี้การค้า” ณ
  วันที่ 31 ธันวาคม 2553 และ 2552 (ปรับปรุงใหม่)
  โดยบริษัทไม่ได้บันทึกประมาณการหนี้สินสำหรับดอกเบี้ยค้างจ่ายที่เกี่ยวข้องกับคดีดังกล่าว

  (ข) ตามคดีดำหมายเลขที่ 1201/2553 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2553 บริษัท ศรีราชา
  ฮาร์เบอร์ จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นฟ้องบริษัทเป็นคดีต่อศาลในฐานความผิดสัญญาจ้างทำของ
  โดยเรียกร้องให้บริษัทชำระหนี้เป็นจำนวน 111 ล้านบาท โดยรวมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 15
  ต่อปี ปัจจุบันคดีดังกล่าวกำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีในชั้นศาล
  บริษัทได้บันทึกประมาณการหนี้สินสำหรับเงินต้นจำนวน 83.6 ล้านบาทเป็น “เจ้าหนี้การค้า” ณ
  วันที่ 31 ธันวาคม 2553 และ 2552 (ปรับปรุงใหม่)
  บริษัทไม่ได้บันทึกประมาณการหนี้สินสำหรับดอกเบี้ยค้างจ่ายที่เกี่ยวข้องกับคดีดังกล่าว

  (ค)
  เจ้าหนี้การค้าจำนวนสองรายได้ยื่นฟ้องบริษัทเป็นคดีต่อศาลในฐานความผิดสัญญาซื้อขายและสัญญาจ้างทำของ
  โดยเรียกร้องให้บริษัทชำระหนี้เป็นจำนวนเงินรวมทั้งสิ้น 5.3
  ล้านบาทโดยรวมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
  ปัจจุบันคดีดังกล่าวกำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีในชั้นศาล
  บริษัทได้บันทึกประมาณการหนี้สินสำหรับเงินต้นจำนวน 5 ล้านบาทเป็น “เจ้าหนี้การค้า” ณ วันที่
  31 ธันวาคม 2553
  บริษัทไม่ได้บันทึกประมาณการหนี้สินสำหรับดอกเบี้ยค้างจ่ายที่เกี่ยวข้องกับคดีดังกล่าว