7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ สิ้นเดือนธันวาคม 2547
ธนาคารมีคดีข้อพิพาทซึ่งยังไม่สิ้นสุดและอาจมีผลกระทบด้านลบต่อสินทรัพย์ของธนาคารที่มีจำนวนทุนทรัพย์สูงกว่าร้อยละ
5 ของส่วนผู้ถือหุ้นสุทธิตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชี 2547 ดังนี้

-   ชื่อคู่ความ บริษัท คลอสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด

เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2543 บริษัท คลอสเตอร์เบราเออไร จีเอ็มบีเอช เยอรมัน (โจทก์) ได้ยื่นฟ้องบริษัท คลอสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด (จำเลย) ต่อศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง ด้วยข้อหาละเมิดชื่อทางการค้า 

ต่อมาเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2543 จำเลยได้ยื่นคำให้การอ้างว่า
จำเลยมีสิทธิใช้ชื่อทางการค้าดังกล่าวได้
ภายใต้ข้อตกลงตัวแทนการผลิตและจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์ ระหว่างโจทก์ กับบริษัท ไทยอมฤต
บริวเวอรี่ จำกัด (ไทยอมฤต)
และข้อตกลงตัวแทนจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์แต่ผู้เดียวในประเทศไทย ระหว่างไทยอมฤตกับจำเลย

นอกจากนี้ จำเลยยังได้ฟ้องแย้งโจทก์ และขอให้ศาลเรียก บริษัท ไพร้ซ วอเตอร์เฮาส์คูเปอร์
และธนาคารให้ชดใช้ค่าเสียหาย ในข้อหาสมคบกันไม่ให้ไทยอมฤตส่งเบียร์ให้แก่จำเลย
ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย โดยฟ้องข้อหาละเมิดเรียกค่าเสียหายรวม 10,880 ล้านบาท
สาเหตุของการฟ้องธนาคาร เนื่องจากธนาคารได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของไทยอมฤต
ต่อศาลล้มละลายกลาง ซึ่งศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการและเห็นชอบกับแผน
ที่ประชุมเจ้าหนี้ได้มีมติแต่งตั้งบริษัท ไพร้ซ วอเตอร์เฮาส์คูเปอร์ เป็นผู้บริหารแผน
และต่อมาไทยอมฤตได้เปลี่ยนบริษัทผู้ดำเนินการทางการตลาด จากเดิมที่จำเลยเคยดำเนินการ
เป็นบริษัท ไทยอมฤต ดิสทริบิวชั่น จำกัด

ธนาคารอาจได้รับผลกระทบ หากศาลมีคำพิพากษาให้จำเลยชนะคดีฟ้องแย้ง และให้โจทก์ ธนาคาร
และบริษัทไพร้ซ วอเตอร์เฮาส์คูเปอร์ ร่วมชดใช้ค่าเสียหายเป็นจำนวนตามคำพิพากษา
อย่างไรก็ตาม ในปี 2544 ที่ผ่านมา ศาลได้ชะลอคดีไว้ชั่วคราว
เนื่องจากจำเลยถูกศาลสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด
ต้องรอจนกว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะแจ้งศาลว่า จะดำเนินการต่อไปอย่างใด

เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2546 ศาลได้กำหนดนัดชี้สองสถาน คือกำหนดประเด็นข้อพิพาท
เพื่อคู่ความจะได้สืบพยานภายในกรอบประเด็นนั้นๆ และกำหนดวันนัดสืบพยานโจทก์จำเลยไว้
โดยกำหนดวันสืบพยานจำเลยในวันที่ 27, 28 พฤศจิกายน 2546 วันที่ 2, 4, 16, 18 ธันวาคม
2546 และ วันที่ 16, 17, 20, 22 มกราคม 2547 และวันสืบพยานโจทก์ ในวันที่ 3, 5, 6,
10, 12, 13, 17, 19, 20, 24, 26, 27 กุมภาพันธ์ 2547 และ ในวันที่ 11, 16, 18, 23
มีนาคม 2547 เนื่องจากวันนัดสืบพยานจำเลยดังกล่าวทุกนัด ศาลได้ใช้เพื่อการไกล่เกลี่ย
แต่คู่ความไม่อาจตกลงกันได้ จึงกำหนดวันนัดสืบพยานจำเลยแลโจทก์ใหม่
โดยวันนัดสืบพยานโจทก์เดิมได้เปลี่ยนเป็นวันนัดสืบพยานจำเลยจนถึงวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2547
และให้นัดสืบพยานโจทก์ในวันที่ 24, 26, 27 กุมภาพันธ์ 2547 วันที่ 2, 4, 9, 11, 16, 18,
23, 30 มีนาคม 2547 วันที่ 2, 8 เมษายน 2547 และวันที่ 13, 14, 26, 27, 28 พฤษภาคม
2547

ความคืบหน้าในปี 2547

ได้มีการสืบพยานจำเลยไปบางส่วน
แต่ติดขัดเรื่องเอกสารที่จำเลยขอออกหมายเรียกจากบุคคลภายนอกยังไม่ส่งเข้าสำนวน
และจำเลยยืนยันว่าเป็นเอกสารสำคัญที่ต้องใช้ประกอบการสืบพยาน
ทำให้ไม่สามารถสืบพยานจำเลยต่อไปได้ จึงได้มีการยกเลิกวันนัดทั้งหมด
และมีการกำหนดนัดเป็นวันนัดพิจารณาแทนการนัดสืบพยานในวันที่ 24,25,28 มิถุนายน 2547 ,
วันที่ 1,5,19 กรกฎาคม 2547, วันที่16,30 สิงหาคม 2547 และวันที่ 13,20 กันยายน 2547
ซึ่งต่อมาเมื่อถึงวันนัดวันที่ 24 มิถุนายน 2547
ปรากฎว่าเอกสารตามหมายเรียกยังส่งเข้าสำนวนไม่ครบถ้วนและไม่แน่นอนว่า
เอกสารดังกล่าวเข้าสำนวนเมื่อใด จึงได้มีการยกเลิกวันนัดทั้งหมดและกำหนดวันนัดใหม่อีกครั้ง
โดยครั้งสุดท้ายศาลนัดพร้อมในวันที่ 5 ตุลาคม 2547
และศาลเห็นว่าคู่ความมีข้อซักถามพยานแต่ละปากจำนวนมาก
จึงมีคำสั่งให้เปลี่ยนแปลงวิธีการรับบันทึกคำเบิกพยานเป็นระบบดิจิตอล
และนัดสืบพยานจำเลยต่อในวันที่ 3 พฤษภาคม 2548 โดยศาลนัดพิจารณาทั้งวัน

ความเห็นของฝ่ายจัดการ โอกาสที่ธนาคารจะแพ้คดีมีน้อยมาก
ธนาคารมิได้กระทำละเมิดตามฟ้องแย้งโดยใช้สิทธิตามกฎหมายในการยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการไทยอมฤตตามพระราชบัญญัติล้มละลาย
และเมื่อศาลได้พิจารณามีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการแล้ว
จะเป็นขั้นตอนการทำแผนและการบริหารแผนโดยมติของที่ประชุมเจ้าหนี้
โดยศาลพิจารณาเห็นชอบด้วย ธนาคารจึงเป็นเพียงเจ้าหนี้ที่ใช้สิทธิตามกฎหมาย
จึงไม่เป็นการทำละเมิดตามฟ้องแย้งของจำเลย

-   ชื่อคู่ความ บริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีคัลไทย จำกัด (มหาชน)

ศาลล้มละลายกลาง ได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีคัลไทย
จำกัด(มหาชน) และ บริษัทในเครืออีก 6 บริษัท (กลุ่มทีพีไอ)
ต่อมาเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคำสั่งให้ธนาคารได้รับชำระหนี้จำนวน 35,026 ล้านบาท 56
ล้านดอลลาร์สหรัฐ 23 ล้านดอยช์มาร์ค และ 37 ล้านเยน ตามลำดับ

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเห็นชอบกับแผนฟื้นฟูกิจการ แต่ผู้บริหารเดิมของบริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย
จำกัด (มหาชน) ไม่เห็นชอบด้วยกับแผนและคำสั่งของศาลชั้นต้น และได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านต่อศาลฎีกา
ในที่สุดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2545 ศาลฎีกามีคำสั่งเห็นพ้องด้วยกับศาลชั้นต้น

ในปี 2545 ระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการ
ผู้บริหารเดิมของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน)
ได้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
ให้ยื่นคำร้องขอต่อศาลให้มีคำสั่งให้ผู้บริหารแผนพ้นจากตำแหน่ง ซึ่งต่อมา
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ดำเนินการให้ตามคำร้องขอ

ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2546 ให้บริษัท เอ็ฟเฟ็คทีฟ แพลนเนอร์ส
จำกัด พ้นจากการเป็นผู้บริหารแผน
และได้มีคำสั่งให้ลูกหนี้และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ร่วมกันเป็นผู้บริหารแผนชั่วคราว
โดยให้ที่ประชุมเจ้าหนี้เลือกผู้บริหารแผนรายใหม่
ซึ่งที่ประชุมเจ้าหนี้ได้ลงมติเลือกกระทรวงการคลังเป็นผู้บริหารแผน และเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม
2546 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งตั้งกระทรวงการคลัง โดยมีพลเอกมงคล อัมพรพิสิฎฐ์
และคณะรวม 5 คน เป็นผู้บริหารแผนรายใหม่

กระทรวงการคลัง ในฐานะผู้บริหารแผน ได้แต่งตั้งที่ปรึกษาทางการเงินและที่ปรึกษาทางเทคนิค
เพื่อพิจารณารายละเอียดทางด้านทรัพย์สินและหนี้สินของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด
(มหาชน)
พร้อมทั้งศึกษาแนวทางในการปรับโครงสร้างทางการเงินและการบริหารจัดการของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย
จำกัด (มหาชน) ซึ่งจะต้องอาศัยวิธีการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการ
ในการดำเนินการให้เป็นไปตามแนวทางที่ศึกษา

ความคืบหน้าในปี 2547 กระทรวงการคลัง ในฐานะผู้บริหารแผน
ได้จัดทำข้อเสนอเพื่อการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการเพื่อเสนอต่อเจ้าหนี้ทางการเงินของกลุ่มทีพีไอ
พิจารณาในชั้นแรก อันเป็นไปตามเงื่อนไขและข้อกำหนดของแผนฟื้นฟูกิจการ
ซึ่งข้อเสนอดังกล่าวได้รับความเห็นชอบจากเจ้าหนี้ทางการเงิน
ผู้บริหารแผนจึงขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เรียกประชุมเจ้าหนี้ทั้งหมดของกลุ่มทีพีไอ
อันเป็นขั้นตอนตามกฎหมาย ในวันที่ 12 ตุลาคม 2547
ที่ประชุมเจ้าหนี้ของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน)
ได้มีมติยอมรับการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการ และ ถัดมาในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2547
ศาลล้มละลายกลางก็ได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยกับการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย
จำกัด (มหาชน) และในระยะเวลาใกล้เคียงกัน
ก็ได้มีการดำเนินการดังกล่าวในส่วนของบริษัทในเครือทั้ง 6 บริษัทอีกเช่นกัน
จึงถือได้ว่าแผนฟื้นฟูกิจการของกลุ่มทีพีไอ ได้มีการแก้ไขให้เป็นไปตามข้อเสนอของกระทรวงการคลัง
โดยได้รับการยอมรับจากที่ประชุมเจ้าหนี้ และความเห็นชอบจากศาลแล้ว

ความเห็นฝ่ายจัดการ การแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของกลุ่มทีพีไอ
มีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขและข้อกำหนดของการชำระหนี้ที่กำหนดไว้เดิม
โดยใช้วิธีการแบ่งหนี้ออกเป็นกลุ่ม และเปลี่ยนแปลงกำหนดเวลาในการชำระหนี้ที่แตกต่างกันออกไป
รวมถึง วิธีการในการชำระหนี้บางส่วน
ที่อาจจะมาจากเงินที่ได้รับจากการออกหุ้นใหม่และขายสินทรัพย์ที่มีอยู่ ซึ่งแผนฟื้นฟูกิจการที่มีการแก้ไข
ได้กำหนดให้มีการแปลงหนี้เป็นทุนบางส่วนได้เช่นกัน หากไม่สามารถหาผู้ร่วมทุนรายใหม่ได้

การจัดหาผู้ร่วมลงทุนรายใหม่ เพื่อเข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นและมีบทบาทในการบริหารจัดการ
ถือเป็นขั้นตอนสำคัญในการปรับโครงสร้างการบริหารจัดการ
ซึ่งอยู่ระหว่างดำเนินการโดยกระทรวงการคลัง
ตามเงื่อนไขและข้อกำหนดของแผนฟื้นฟูกิจการที่มีการแก้ไข

สำหรับระยะเวลาในการดำเนินการให้เป็นไปตามแผนฟื้นฟูกิจการ
ได้มีการขยายออกไปจากเดิมที่กำหนดให้สิ้นสุดในปี 2547 เป็นสิ้นสุดในปี 2548