2. ปัจจัยความเสี่ยง

 ภาวะเศรษฐกิจ อุตสาหกรรมธนาคารพาณิชย์
และการเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์และกฎหมายที่เกี่ยวกับการดำเนินงาน

-   ภาวะเศรษฐกิจไทยปี 2555 และแนวโน้มปี 2556

เศรษฐกิจไทยในปี 2555 ขยายตัวในอัตราร้อยละ 6.4
ซึ่งสะท้อนการฟื้นตัวที่เร่งขึ้นกลับเข้าสู่ภาวะปกติจากปี 2554 ที่ขยายตัวเพียงร้อยละ 0.1
โดยมีปัจจัยทางด้านอุปสงค์ภายในประเทศเป็นแรงขับเคลื่อนเศรษฐกิจที่สำคัญ
ทั้งการบริโภคและการลงทุนของภาคเอกชนเพื่อฟื้นฟูทรัพย์สินที่เสียหายจากอุทกภัยเมื่อปลายปี 2554
และภาคอุตสาหกรรมที่เร่งกลับมาทำการผลิตอย่างต่อเนื่อง
ประกอบกับนโยบายของภาครัฐในการเร่งรัดการใช้จ่ายเพื่อเยียวยาผู้ได้รับผลกระทบ
และฟื้นฟูโครงสร้างพื้นฐานที่ได้รับความเสียหายจากอุทกภัยดังกล่าว
ควบคู่กับการดำเนินมาตรการกระตุ้นการใช้จ่าย เช่น การปรับค่าแรงขั้นต่ำ
มาตรการภาษีรถยนต์คันแรก และการดำเนินโครงการรับจำนำสินค้าเกษตร เป็นต้น ทั้งนี้
แรงส่งจากการใช้จ่ายในประเทศดังกล่าว ช่วยชดเชยการชะลอตัวลงของภาคการส่งออก
ซึ่งได้รับผลกระทบจากปัญหาการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของประเทศคู่ค้าหลักของไทย

[] สำหรับแนวโน้มเศรษฐกิจไทยในปี 2556 คาดว่าจะขยายตัวร้อยละ 4.3-5.3
(โดยมีอัตราการเติบโตในกรณีพื้นฐานที่ร้อยละ 4.8) ใกล้เคียงกับปีก่อน
โดยมีน้ำหนักของแรงขับเคลื่อนหลักที่โน้มเอียงมายังการส่งออกมากขึ้น
หลังจากเป็นที่คาดหมายว่าแนวโน้มเศรษฐกิจของประเทศแกนหลักของโลก โดยเฉพาะสหรัฐฯ
และจีน น่าจะมีสัญญาณการฟื้นตัวที่ชัดเจนขึ้น อีกทั้งสถานการณ์วิกฤตหนี้ภาคการคลังของยูโรโซน
ยังไม่น่าจะมีปัจจัยลบเพิ่มเติม ด้านการใช้จ่ายภายในประเทศนั้น
คาดว่าจะมีอัตราการเติบโตที่ชะลอลงมาเข้าสู่ระดับที่เป็นปกติมากขึ้น
ท่ามกลางมาตรการกระตุ้นการบริโภคจากภาครัฐที่ทยอยหมดอายุลงเป็นส่วนใหญ่ในปี 2555
ขณะที่หากการลงทุนในระบบบริหารจัดการน้ำและโครงสร้างพื้นฐานของภาครัฐ
สามารถเดินหน้าได้ตามแผนการที่วางไว้
ก็จะเป็นอีกหนึ่งแรงขับเคลื่อนที่สำคัญสำหรับเศรษฐกิจไทยในปี 2556 เช่นกัน

ด้านอัตราเงินเฟ้อทั่วไปในปี 2556 คาดว่าจะมีระดับเฉลี่ยประมาณร้อยละ 3.3
สูงขึ้นเล็กน้อยจากร้อยละ 3.0 ในปีก่อน เนื่องจากแรงกดดันด้านอุปทาน (Cost-Push) เป็นสำคัญ
อาทิ จากการทยอยลดการอุดหนุนราคาพลังงานของภาครัฐ
และการส่งผ่านต้นทุนจากการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำสู่ 300 บาท/วัน ทั่วประเทศเมื่อต้นปี 2556 ทั้งนี้
ภายใต้ภาพแรงกดดันด้านราคาที่ยังไม่เร่งตัวขึ้นมากดังกล่าว
คาดว่าจะช่วยให้ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.)
มีความยืดหยุ่นที่จะดำเนินนโยบายอัตราดอกเบี้ยที่ผ่อนคลาย
เพื่อประคับประคองการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ ท่ามกลางหลากปัจจัยเสี่ยงที่ยังต้องติดตามใกล้ชิด เช่น
ความไม่แน่นอนของภาวะเศรษฐกิจต่างประเทศ
ความผันผวนของกระแสเงินทุนไหลเข้าและค่าเงินบาท
ตลอดจนปัจจัยด้านการเมืองและความก้าวหน้าในการใช้จ่ายและลงทุนของภาครัฐ เป็นต้น

นอกจากนี้ ยังมีโอกาสและความท้าทายจากปัจจัยสำคัญอื่นๆ
ที่อาจส่งผลต่อทิศทางเศรษฐกิจไทยในระยะต่อไป ทั้งจากการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
และความร่วมมืออาเซียน+3
ที่มีส่วนสนับสนุนการขยายตัวของเมืองออกไปยังพื้นที่ภูมิภาคในอัตราที่เร่งขึ้น
โดยเฉพาะในเขตจังหวัดยุทธศาสตร์หลักที่มีศักยภาพในการเติบโตสูง
รวมถึงแนวโน้มการเข้าสู่สังคมแห่งเทคโนโลยีที่ชัดเจนขึ้นอีกด้วย

-   ภาวะอุตสาหกรรมธนาคารพาณิชย์และการแข่งขัน

ในปี 2555
การดำเนินงานของธนาคารพาณิชย์ไทยได้รับแรงส่งสำคัญจากความต้องการสินเชื่อที่ขยายตัวในอัตราสูงด้วยเลขสองหลักติดต่อกันเป็นปีที่
3 โดยเงินให้สินเชื่อสุทธิของธนาคารพาณิชย์ไทย 14 แห่ง ณ สิ้นปี 2555 ขยายตัวร้อยละ 14.04
(เทียบกับร้อยละ 15.08 ณ สิ้นปี 2554)
สอดคล้องกับกิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศที่เติบโตได้ดี
ขณะเดียวกันความสามารถในการบริหารรายได้ค่าธรรมเนียมที่เพิ่มขึ้น
และผลของการปรับลดอัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลลงจากร้อยละ 30 เป็นร้อยละ 23
ทำให้กำไรสุทธิของระบบธนาคารพาณิชย์ไทยในปี 2555 ยังเติบโตอยู่ในเกณฑ์ดีจากปี 2554
ขณะที่คุณภาพสินทรัพย์ยังคงอยู่ในระดับที่แข็งแกร่ง
ดังสะท้อนจากสัดส่วนหนี้ด้อยคุณภาพต่อสินเชื่อที่ปรับลดลงเป็นร้อยละ 2.57 ในปี 2555
เทียบกับร้อยละ 2.96 ในปี 2554 โดยมีสัดส่วนการกันสำรองค่าเผื่อหนี้ด้อยคุณภาพ (Coverage
Ratio) เพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 131.67 จากปี 2554 ที่อยู่ระดับร้อยละ 112.67 อย่างไรก็ดี
การแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้นทั้งในมิติของฝั่งสินเชื่อและเงินรับฝาก โดยเฉพาะการแข่งขันด้านราคา
เมื่อรวมกับค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยของธนาคารพาณิชย์ที่เพิ่มขึ้นจากการปรับเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมเงินนำส่งสถาบันคุ้มครองเงินฝากและกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน
ตลอดจนทิศทางอัตราดอกเบี้ยนโยบายที่ปรับลดลง 2 ครั้ง ในช่วงไตรมาสที่ 1 และ 4 ของปี 2555
ได้ส่งผลให้อัตราส่วนผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ที่ก่อให้เกิดรายได้สุทธิ (Net Interest Margin:
NIM) ของธนาคารพาณิชย์ไทยในปี 2555 ปรับลดลงเล็กน้อยจากปี 2554

สำหรับแนวโน้มปี 2556
คาดว่าการดำเนินธุรกิจของธนาคารพาณิชย์ไทยยังคงต้องเผชิญกับความท้าทาย มากขึ้น
ในการประคับประคองผลการดำเนินงานและความสามารถในการทำกำไร
เนื่องจากภาวะการแข่งขันที่ยังคงรุนแรงทั้งในมิติของฝั่งสินเชื่อและเงินรับฝาก
ซึ่งอาจทำให้ธนาคารพาณิชย์ไม่ได้รับอานิสงส์จากการเติบโตของปริมาณสินเชื่ออย่างเต็มที่ อีกทั้ง
ธปท. อาจยังใช้นโยบายอัตราดอกเบี้ยที่ค่อนข้างผ่อนคลายต่อเนื่อง
ซึ่งอาจส่งผลต่ออัตราส่วนผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ที่ก่อให้เกิดรายได้สุทธิ (NIM) ในปีนี้
ท่ามกลางการติดตามทิศทางประเด็นด้านคุณภาพหนี้สำหรับลูกค้าบางกลุ่มเป็นพิเศษ
ซึ่งอาจมีทิศทางความสามารถในการชำระหนี้ที่ถดถอยลง
ในกรณีที่ได้รับผลกระทบเพิ่มเติมจากปัจจัยเสี่ยงทางเศรษฐกิจ
แม้ว่าการตั้งค่าเผื่อหนี้สูญและหนี้สงสัยจะสูญในระดับสูง ผนวกกับการติดตามดูแลอย่างใกล้ชิดของ
ธปท.
จะทำให้ธนาคารพาณิชย์มีความสามารถรับมือและบริหารจัดการความเสี่ยงจากประเด็นด้านคุณภาพหนี้ได้ก็ตาม

นอกจากนี้
ธนาคารพาณิชย์คงจะยังมุ่งเน้นการขยายช่องทางการให้บริการไปในแนวทางเพื่อการตอบโจทย์ความต้องการของลูกค้าทุกกลุ่ม
ซึ่งมีแนวโน้มปรับเปลี่ยนไปตามยุคสมัยและวิวัฒนาการทางเทคโนโลยี ขณะเดียวกัน
ก็คงต้องเดินหน้ายกระดับมาตรฐานการดำรงเงินกองทุนของสถาบันการเงินไทยให้เทียบเท่าหลักสากลตามเกณฑ์
Basel lll ในปี 2556 รวมถึงการพัฒนาความสามารถในการแข่งขัน
เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างเศรษฐกิจและภาคการเงินไทยที่จะมีความเชื่อมโยงภายในภูมิภาคอาเซียนสูงขึ้น
โดยเฉพาะจากการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน และความร่วมมืออาเซียน+3

 การเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์และกฎหมายที่เกี่ยวกับการดำเนินงาน[1]

กฎเกณฑ์และกฎหมายที่สำคัญ ซึ่งมีผลต่อการดำเนินงานของธนาคารในปี 2555
และการดำเนินธุรกิจของธนาคารในอนาคต สรุปได้ ดังนี้

-   หลักเกณฑ์ Basel III

ธนาคารแห่งประเทศไทย ออกหลักเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนภายใต้หลักเกณฑ์ Basel III
โดยให้มีผลบังคับใช้ในระดับธนาคารตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556 เป็นต้นไป
และมีผลบังคับใช้สำหรับระดับกลุ่มธุรกิจทางการเงินตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2557 อย่างไรก็ดี
กลุ่มธุรกิจทางการเงินของธนาคารพาณิชย์ที่มีความพร้อมสามารถเลือกที่จะปฏิบัติตามเกณฑ์ Basel
III ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556 ได้เช่นกัน

ในปี 2555 ธนาคารกสิกรไทยได้เตรียมความพร้อมเพื่อรองรับการบังคับใช้เกณฑ์ดังกล่าว
รวมถึงประเมินผลกระทบต่อระดับเงินกองทุนและการปฏิบัติงานอย่างต่อเนื่อง
ตลอดจนสื่อความต่อฝ่ายงานที่เกี่ยวข้อง ส่งผลให้ธนาคารไม่ได้รับผลกระทบจากเกณฑ์ Basel III
อย่างมีนัยสำคัญ และมีความพร้อมที่จะดำรงเงินกองทุนตามเกณฑ์ดังกล่าว
ทั้งในระดับธนาคารและกลุ่มธุรกิจทางการเงินธนาคารกสิกรไทย ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556
เป็นต้นไป

-   หลักเกณฑ์การให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีอากรแก่ลูกหนี้และเจ้าหนี้
    เพื่อส่งเสริมให้มีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้

พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 547 และ
548) พ.ศ.2555 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 เป็นต้นไป
กำหนดให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีอากรแก่ลูกหนี้และเจ้าหนี้ ซึ่งเป็นสถาบันการเงินหรือเจ้าหนี้อื่น
โดยให้ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ภาษีเงินได้นิติบุคคล รวมถึงภาษีอื่น (ถ้ามี)
ที่เกี่ยวเนื่องกับธุรกรรมการปลดหนี้ การโอนตีทรัพย์สินชำระหนี้ การขายสินค้า การให้บริการ
การกระทำ ตราสารและการโอนขายอสังหาริมทรัพย์ที่ติดภาระจำนองอยู่กับสถาบันการเงิน
อันเนื่องมาจากการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์ที่ ธปท.กำหนด ทั้งนี้
ในกรณีลูกหนี้ทั่วไปให้มีผลระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2555 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2555
ส่วนกรณีลูกหนี้ที่ได้รับความเสียหายจากอุทกภัย ให้มีผลสำหรับสัญญาปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตั้งแต่วันที่
25 กรกฎาคม 2554 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2555 และมีการดำเนินการเพื่อแก้ไขหนี้ในระหว่างวันที่
25 กรกฎาคม 2554 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2558

กฎหมายทั้งสองฉบับนี้ ช่วยบรรเทาภาระภาษีอากรให้แก่ลูกหนี้
ในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของสถาบันการเงินและเจ้าหนี้อื่นตามหลักเกณฑ์ที่ ธปท.กำหนด
อันเป็นการส่งเสริมการปรับปรุงโครงสร้างหนี้
เพื่อให้สอดคล้องกับความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้
ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจ รวมถึงความเสียหายจาก
อุทกภัยครั้งร้ายแรงที่เกิดขึ้นในปี 2554 ซึ่งส่งผลดีต่อฐานะการดำเนินงานของธนาคาร
และช่วยลดภาระในการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญและหนี้สูญลง

-   หลักเกณฑ์การลดหย่อนค่าธรรมเนียมจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเป็นพิเศษ
    สำหรับการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่คณะรัฐมนตรีกำหนด

กระทรวงมหาดไทย
ออกประกาศเรื่องหลักเกณฑ์การลดหย่อนค่าธรรมเนียมจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเป็นพิเศษ
ตามประมวลกฎหมายที่ดินและตามกฎหมายว่าด้วยอาคารชุด
สำหรับกรณีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์ที่คณะรัฐมนตรีกำหนด รวม 4 ฉบับ
โดยให้เรียกเก็บค่าจดทะเบียนการโอน และค่าจดทะเบียนการจำนองอสังหาริมทรัพย์ในอัตราร้อยละ
0.01 สำหรับการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ในกรณีที่ลูกหนี้โอนหรือจำนอง
อสังหาริมทรัพย์เพื่อชำระหนี้แก่เจ้าหนี้
และกรณีเจ้าหนี้โอนอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับโอนมาจากลูกหนี้ตามกระบวนการปรับโครงสร้างหนี้
ให้แก่ลูกหนี้รายอื่น
รวมถึงกรณีที่ลูกหนี้โอนขายอสังหาริมทรัพย์ที่จำนองเป็นประกันหนี้ไว้กับสถาบันการเงินให้แก่ผู้อื่น
เพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้
โดยลดหย่อนให้เฉพาะจำนวนเงินที่นำไปชำระให้แก่เจ้าหนี้ที่เป็นสถาบันการเงิน
ส่วนราคาประเมินทุนทรัพย์ที่เกินจำนวนเงินที่นำไปชำระหนี้ดังกล่าว ให้เรียกเก็บตามอัตราปกติ

ทั้งนี้ ให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2555 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2555 สำหรับลูกหนี้ทั่วไป
ส่วนลูกหนี้ที่ประสบอุทกภัย เฉพาะกรณีที่ได้ทำสัญญาปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม
2554 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2555 ให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2555 ถึงวันที่ 31
ธันวาคม 2558

ประกาศดังกล่าว
ช่วยลดภาระค่าธรรมเนียมการจดจำนองและการโอนอสังหาริมทรัพย์และห้องชุดให้แก่ลูกหนี้ที่ได้รับผลกระทบจากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจ
รวมถึงลูกหนี้ที่ได้รับความเสียหายจากอุทกภัยครั้งร้ายแรงที่เกิดขึ้นในปี 2554
สำหรับกรณีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้เพื่อชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ทั้งที่เป็นสถาบันการเงินและเจ้าหนี้อื่นตามหลักเกณฑ์ที่
ธปท.กำหนด อันเป็นการสนับสนุนให้ลูกหนี้ปรับปรุงโครงสร้างหนี้กับธนาคาร
ส่งผลดีต่อฐานะการดำเนินงานของธนาคาร
และช่วยลดภาระในการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญและหนี้สูญลง

-   การกำกับดูแลการขายผลิตภัณฑ์ด้านหลักทรัพย์และด้านประกันภัยผ่านธนาคารพาณิชย์

ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.)
ออกแนวนโยบายเรื่องการกำกับดูแลการขายผลิตภัณฑ์ด้านหลักทรัพย์และด้านประกันภัยผ่านธนาคารพาณิชย์
ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556 เป็นต้นไป โดย
ธปท.ได้ร่วมมือกับสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
และสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
กำหนดมาตรการกำกับดูแลการขายผลิตภัณฑ์
ด้านหลักทรัพย์และด้านประกันภัยผ่านธนาคารพาณิชย์ให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน

หลักการสำคัญในการขายผลิตภัณฑ์ด้านหลักทรัพย์และด้านประกันภัย
กำหนดให้ธนาคารพาณิชย์ต้องคำนึงถึงสิทธิขั้นพื้นฐานของผู้บริโภค (Consumer Rights) เป็นสำคัญ
ได้แก่ สิทธิที่จะได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง (Right to be informed)
สิทธิที่จะเลือกซื้อผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงินได้อย่างอิสระ (Right to choose)
สิทธิที่จะร้องเรียนเพื่อความเป็นธรรม (Right to be heard)
และสิทธิที่จะได้รับการพิจารณาค่าชดเชยหากเกิดความเสียหาย (Right to redress) เช่น
การแสดงความแตกต่างให้ผู้บริโภคเห็นชัดเจนระหว่างผลิตภัณฑ์หลักของธนาคารพาณิชย์กับผลิตภัณฑ์ด้านหลักทรัพย์และด้านประกันภัย
และการมีช่องทางรับเรื่องร้องเรียน เป็นต้น

ทั้งนี้ ธนาคารในฐานะเป็นนายหน้าประกันภัย
และผู้แนะนำผลิตภัณฑ์ด้านการลงทุนได้เตรียมความพร้อมในการบริการให้สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ดังกล่าวแล้ว

-   การจัดให้มีหน่วยงานกำกับดูแลการปฏิบัติงาน

คณะกรรมการกำกับตลาดทุน ออกประกาศที่ ทธ.39/2555
เรื่องการจัดให้มีหน่วยงานกำกับดูแลการปฏิบัติงานของผู้ประกอบธุรกิจ ลงวันที่ 14 สิงหาคม 2555
ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2555 สาระสำคัญ ได้แก่
การกำหนดให้ผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ต้องจัดให้มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่ในการกำกับดูแลการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์
และต้องสนับสนุนให้หน่วยงานดังกล่าวสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
โดยหน่วยงานดังกล่าวต้องมีโครงสร้างที่เป็นอิสระจากการบริหารจัดการ
สามารถรายงานการปฏิบัติงานโดยตรงต่อคณะกรรมการหรือคณะกรรมการที่ได้รับมอบหมาย
และกำหนดหน้าที่และความรับผิดชอบของหน่วยงานดังกล่าวไว้อย่างชัดเจน
รวมถึงกำหนดให้ผู้รับผิดชอบสูงสุดในหน่วยงานกำกับดูแลการปฏิบัติงานต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดด้วย

ประกาศดังกล่าวเป็นการปรับปรุงหลักเกณฑ์เดิมให้มีความชัดเจนยิ่งขึ้น
ซึ่งธนาคารกสิกรไทยและบริษัทของธนาคารกสิกรไทย[2]
ได้ให้ความสำคัญและมีหน่วยงานกำกับดูแลการปฏิบัติงานตามหลักเกณฑ์ดังกล่าวแล้ว

-   การบังคับใช้มาตรฐานการรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ (IASs และ IFRSs)

ภายใต้การจัดการของโครงการ IFRS Conversion ธนาคารกสิกรไทยและบริษัทย่อย[3]
ได้เตรียมความพร้อม จนสามารถถือปฏิบัติตามมาตรฐานการรายงานทางการเงินที่จะบังคับใช้ในปี
2556 อันได้แก่
เรื่องผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและเรื่องส่วนงานดำเนินงาน
ซึ่งไม่มีผลกระทบที่เป็นสาระสำคัญ ส่วนมาตรฐานการบัญชีเรื่องภาษีเงินได้นั้น
ธนาคารได้ถือปฏิบัติก่อนกำหนดบังคับใช้ตั้งแต่ปี 2553
สำหรับมาตรฐานการรายงานทางการเงินฉบับอื่นๆ ที่ยังไม่บังคับใช้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาตรฐานเกี่ยวกับเครื่องมือทางการเงินซึ่งยังมีการปรับเปลี่ยนในระดับสากลนั้น
โครงการฯ ได้ติดตามความคืบหน้าและประเมินผลกระทบอย่างใกล้ชิด เพื่อบริหารจัดการ
ปรับปรุงนโยบาย กระบวนการทำงาน ตลอดจนระบบงานที่จำเป็น
โดยคำนึงถึงประโยชน์สูงสุดของธนาคารและบริษัทย่อย

-   ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community: AEC)

การรวมเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน หรือ AEC ที่จะเกิดขึ้นในปี 2558
ได้สร้างกระแสความน่าสนใจในการทำธุรกิจระดับภูมิภาค
ด้วยขนาดของเศรษฐกิจและจำนวนประชากรรวมกันของ 10 ประเทศ
ที่มีขนาดใกล้เคียงกับประเทศมหาอำนาจ
ซึ่งจะเป็นจุดเริ่มต้นของพัฒนาการทางเศรษฐกิจที่สำคัญในระยะยาว

ธนาคารจึงเตรียมความพร้อมต่อโอกาสและความท้าทายใหม่ๆ
ที่มาจากการเกิดขึ้นของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
โดยใช้รูปแบบการให้บริการลูกค้าผ่านเครือข่ายธนาคารพันธมิตรชั้นนำในเอเชีย (Asian
Alliance) เพื่อรองรับลูกค้าของธนาคารที่ต้องการขยายธุรกิจไปในต่างประเทศ
และรองรับนักลงทุนต่างประเทศที่ต้องการเข้ามาลงทุนในประเทศไทย นอกจากนี้
ธนาคารยังให้ความสำคัญกับการเตรียมความพร้อมของลูกค้าของธนาคาร
ทั้งในการให้ความรู้ความเข้าใจ และให้การสนับสนุนผลิตภัณฑ์
ตลอดจนบริการทางการเงินที่ครบวงจรให้แก่ลูกค้าทุกกลุ่ม

-   แผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินระยะที่ 2

ธนาคารมีการเตรียมความพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้นจากกฎเกณฑ์ต่างๆ ของ ธปท.
โดยเฉพาะ การรับมือกับการเปิดเสรีภาคธนาคาร
ซึ่งจะเปิดโอกาสให้ธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ของกลุ่มอาเซียน+3
สามารถเข้ามาทำธุรกิจในด้านบริการทางการเงินได้มากยิ่งขึ้น

ธนาคารใช้ยุทธศาสตร์การพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการทางการเงิน
จากความเข้าใจในความต้องการของลูกค้าทุกกลุ่ม
และสอดคล้องกับสภาวะทางเศรษฐกิจและวิถีการดำเนินชีวิตของลูกค้าบุคคล
อีกทั้งยังเหมาะสมกับรูปแบบการประกอบธุรกิจในประเทศไทย นอกจากนี้
ยังพัฒนาช่องทางการให้บริการแก่ลูกค้าให้ครอบคลุมความต้องการของลูกค้าทุกกลุ่ม

ดังนั้น ธนาคารกสิกรไทยและบริษัทของธนาคารกสิกรไทย
จึงมั่นใจว่ายุทธศาสตร์ที่ผ่านการพัฒนาและวางรากฐานการทำงานอย่างต่อเนื่องตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
จะช่วยให้สามารถรักษาความสามารถในการแข่งขัน
ทั้งกับคู่แข่งปัจจุบันและคู่แข่งที่จะเพิ่มมากขึ้นหลังการให้ใบอนุญาตแก่ธนาคารพาณิชย์รายใหม่ในอนาคต

 ภาพรวมการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร

ธนาคารกสิกรไทย
กำหนดยุทธศาสตร์การบริหารความเสี่ยงที่สอดคล้องกับแนวทางและหลักปฏิบัติสากล
โดยมีเป้าหมายให้ธุรกิจเติบโต
และสร้างผลตอบแทนอย่างมั่นคงในระยะยาวให้แก่ผู้ถือหุ้นและนักลงทุน
ผ่านการบริหารความเสี่ยงแบบรวมกลุ่ม อันได้แก่ ความเสี่ยงด้านเครดิต ความเสี่ยงด้านตลาด
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์
และความเสี่ยงด้านอื่นๆ นอกจากนี้
ธนาคารยังให้ความสำคัญในการเปิดเผยข้อมูลการบริหารความเสี่ยงและเงินกองทุนต่อสาธารณะ
ให้มีความถูกต้องและครบถ้วนอย่างสม่ำเสมออีกด้วย

 การพัฒนาเพื่อส่งเสริมการบริหารความเสี่ยง

ธนาคารกสิกรไทย
ตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิผลและทันต่อสภาวการณ์
จึงได้พัฒนานโยบาย เครื่องมือ และกระบวนการในการบริหารความเสี่ยงด้านต่างๆ อย่างต่อเนื่อง
ดังต่อไปนี้

-   การเตรียมความพร้อมเพื่อเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
    ด้วยการกำหนดกรอบความเสี่ยงด้านเครดิตสำหรับประเทศในกลุ่ม AEC เพิ่มเติม
    โดยคำนึงถึงขนาดเศรษฐกิจ ความเหมาะสมต่อการเข้าไปลงทุนในแต่ละประเทศ
    และแผนการเติบโตทางธุรกิจของธนาคาร ควบคู่กับอันดับความน่าเชื่อถือของประเทศ
    ตลอดจนระดับความเสี่ยงที่ธนาคารยอมรับได้
    เพื่อให้ธนาคารมีความพร้อมในการแข่งขันเมื่อมีการเปิดเสรีประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่กำลังจะมาถึงในปี
    2558

-   การเพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันความเสี่ยงจากเหตุการณ์หนี้สาธารณะในยุโรป
    โดยมีการอนุมัติกรอบการติดตามความเสี่ยงเครดิตของคู่ค้าสถาบันการเงิน
    และแผนรองรับการทำธุรกิจอย่างต่อเนื่อง เพื่อป้องกัน และ/หรือ ลดความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้น
    นอกจากนี้ ยังมีการเตรียมความพร้อมในการกำหนดบทบาทหน้าที่ของแต่ละฝ่ายงาน
    กระบวนการและช่องทางการสื่อสาร เพื่อให้เกิดความชัดเจนในการตัดสินใจและการปฏิบัติงาน
    ซึ่งช่วยให้เกิดความต่อเนื่องในการดำเนินธุรกิจ

-   การจัดการความเสี่ยงด้านชื่อเสียงจากการขายผลิตภัณฑ์ลงทุนและประกันผ่านช่องทางการขายของธนาคาร
    โดยจัดตั้งคณะทำงานกำกับดูแลการขายผลิตภัณฑ์ลงทุนและประกัน
    ซึ่งมีขอบเขตครอบคลุมตั้งแต่กระบวนการพิจารณาความเหมาะสมของผลิตภัณฑ์ที่จะเสนอขาย
    การกำหนดช่องทางขายให้เหมาะสมกับความซับซ้อนของผลิตภัณฑ์
    การวางกรอบแนวทางและข้อปฏิบัติด้านกระบวนการขาย รวมถึงการเปิดเผยข้อมูลผลิตภัณฑ์
    เพื่อให้มั่นใจว่าลูกค้าของธนาคารจะได้รับผลิตภัณฑ์ลงทุนและประกันที่เหมาะสมกับความต้องการรับความเสี่ยง
    (Willingness to Take Risk) และความสามารถในการรับความเสี่ยง (Ability to
    Take Risk)
    อันจะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่อาจก่อให้เกิดความเสี่ยงด้านชื่อเสียงต่อธนาคารกสิกรไทย

-   การประเมินค่าความเสียหายและความเพียงพอของเงินกองทุนภายใต้ภาวะวิกฤต
    รวมทั้งแนวโน้มสถานการณ์ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น โดยในปี 2555
    ธนาคารมีการทดสอบภาวะวิกฤตเพื่อประเมินผลกระทบต่อพอร์ตโฟลิโอของธนาคาร
    จากปัจจัยด้านการส่งออกที่ชะลอตัวลง การปรับขึ้นค่าจ้างแรงงาน
    รวมถึงความผันผวนของราคาสินค้าโภคภัณฑ์ นอกจากนี้
    ยังมีการกำหนดแผนรองรับการจัดการภายใต้ภาวะวิกฤต อาทิ
    การเตรียมแผนสภาพคล่องเพื่อรองรับกรณีการไหลออกของเงินรับฝากอย่างรุนแรง

-   การพัฒนาเครื่องมือประเมินความเสี่ยงด้านเครดิต
    โดยแบ่งแยกเครื่องมือที่ใช้ประเมินความเสี่ยงแตกต่างกันไปแต่ละกลุ่มลูกค้า
    รวมทั้งนำข้อมูลพฤติกรรมลูกค้า ทั้งที่เกี่ยวข้องกับเครดิตและการทำธุรกรรมอื่น ๆ กับธนาคาร
    ตลอดจนข้อมูลความมั่งคั่งของผู้ขอเครดิต มาปรับใช้ตั้งแต่กระบวนการอนุมัติเครดิต
    กระบวนการติดตามเครดิต และประเมินความเสี่ยงของลูกค้าในระดับพอร์ตโฟลิโอ

-   การปรับปรุงกรอบการบริหารจัดการผลิตภัณฑ์
    โดยให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องประสานงานและร่วมกันพิจารณาความเสี่ยงด้านต่างๆ
    อย่างรอบด้าน ก่อนที่จะออกผลิตภัณฑ์ใดๆ
    เพื่อให้การดำเนินการพัฒนาและปรับปรุงผลิตภัณฑ์ของธนาคารเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
    รวดเร็ว ตรงตามความต้องการของลูกค้า และอยู่ภายใต้ความเสี่ยงที่เหมาะสม

-   การพัฒนาระบบจัดการการทุจริต ให้สามารถตรวจสอบการทุจริตได้หลากหลายรูปแบบ
    และเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการความเสี่ยงที่เกิดจากการทุจริตได้อย่างรวดเร็วและทันการณ์
    อันจะส่งผลต่อการลดความเสียหายด้านชื่อเสียงและผลการดำเนินงานของธนาคาร

-   การบริหารความเสี่ยงด้านต่างๆ

ธนาคารให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงทุกด้าน
จึงมุ่งเน้นการพัฒนาและปรับปรุงการบริหารความเสี่ยงในมิติต่างๆ โดยเฉพาะความเสี่ยงด้านเครดิต
ซึ่งถือเป็นความเสี่ยงหลัก นอกจากนี้ ยังมีการบริหารความเสี่ยงด้านตลาด
การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
การบริหารความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ และการบริหารความเสี่ยงด้านอื่นๆ ดังนี้

-   ความเสี่ยงด้านเครดิต

ความเสี่ยงด้านเครดิต
เกิดจากการที่คู่สัญญาหรือผู้กู้ยืมไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อตกลงในสัญญา
ซึ่งอาจเป็นเพราะคู่สัญญาประสบปัญหาทางการเงิน ทำให้ไม่สามารถชำระหนี้เมื่อครบกำหนดได้
หรือจงใจไม่ปฏิบัติตามสัญญา อันส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อธนาคาร
ธนาคารจึงให้ความสำคัญกับการพัฒนาการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตที่เหมาะสมสอดคล้องกับมาตรฐานสากล
และกฎระเบียบของทางราชการ เพื่อสนับสนุนการเติบโตอย่างยั่งยืน
และให้ผลตอบแทนแก่ผู้ถือหุ้นและนักลงทุนอย่างเหมาะสม

ในปี 2555 ธนาคารได้ปรับกระบวนการในการอนุมัติสินเชื่อรายย่อย
โดยนำข้อมูลเครดิตบูโรเข้ามาใช้ประกอบการตัดสินใจในทุกกระบวนการเครดิต
เพื่อให้สามารถประเมินความเสี่ยงของลูกค้าได้อย่างแม่นยำมากขึ้น
ซึ่งช่วยให้ธนาคารสามารถป้องกันความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตได้ดียิ่งขึ้น

กระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต

ธนาคารกำหนดกระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต
ตั้งแต่กระบวนการเริ่มต้นจนถึงกระบวนการสุดท้าย
โดยมีการพัฒนาเพื่อให้สามารถสะท้อนความเสี่ยงอย่างเหมาะสม
เสริมสร้างประสิทธิภาพในการสนองตอบต่อความต้องการของลูกค้า และมีความรัดกุมเพียงพอ
ภายใต้กระบวนการบริหารเครดิต ซึ่งประกอบด้วย

-   การบริหารพอร์ตโฟลิโอ

  ธนาคารมุ่งเน้นการจัดการพอร์ตโฟลิโอเพื่อให้ได้ผลตอบแทนสูงสุด
  ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้
  ผ่านการติดตามสถานะของพอร์ตโฟลิโอตั้งแต่เริ่มกระบวนการอนุมัติเครดิต
  ไปจนตลอดถึงกระบวนการทรัพย์รอการขาย เพื่อให้สามารถบริหารจัดการได้อย่างทันท่วงที
  หากสถานะของพอร์ตโฟลิโอถดถอยหรือไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่กำหนด นอกจากนี้
  ยังจัดทำการทดสอบภาวะวิกฤตเพื่อให้สามารถกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยงอย่างเหมาะสม
  ในกรณีได้รับผลกระทบจากปัจจัยภายในประเทศและต่างประเทศ
  โดยเฉพาะสถานการณ์ด้านการส่งออกที่ถูกกระทบจากวิกฤตในภูมิภาคยุโรป
  และผลกระทบที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาทต่อวัน ทั่วประเทศในปี
  2556

-   การพิจารณาและการอนุมัติเครดิต

  หลักการบริหารเครดิตของธนาคาร เน้นการตัดสินใจจากข้อมูลที่เป็นปัจจุบัน โปร่งใส
  และได้มาตรฐาน ตลอดจนมีการปรับปรุงประสิทธิภาพของกระบวนการอนุมัติเครดิตอย่างต่อเนื่อง
  เพื่อควบคุมระดับความเสี่ยงให้อยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้
  อีกทั้งยังกำหนดกระบวนการพิจารณาเครดิตและระบบงานให้สอดคล้องกับลักษณะลูกค้า
  โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ ได้แก่ 1.กลุ่มลูกค้าธุรกิจทั้งขนาดใหญ่ ขนาดกลาง
  และลูกค้าสถาบันการเงิน ซึ่งจะมีผู้ดูแลความสัมพันธ์ลูกค้าทำหน้าที่วิเคราะห์ความเสี่ยง
  โดยอาศัยเครื่องมือ จัดอันดับเครดิตทั้งเชิงปริมาณและคุณภาพ
  เพื่อกำหนดราคาและนำเสนอโครงสร้างวงเงินเครดิตตาม ความเสี่ยง
  2.กลุ่มลูกค้าธุรกิจรายย่อยและลูกค้าสินเชื่อส่วนบุคคลรายย่อย ซึ่งมีการนำเครื่องมืออนุมัติเครดิต
  (Credit Scoring) มาใช้
  ควบคู่กับการตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลรายได้และหนี้สินของลูกค้าโดยอาศัยแบบจำลองที่พัฒนาจากข้อมูลประวัติเครดิต
  เพื่อให้ธนาคารสามารถประเมินระดับความเสี่ยงของลูกค้า ได้อย่างแม่นยำ
  และสนองตอบความต้องการของลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพในระยะเวลาสั้น ขณะเดียวกัน
  ในขั้นตอนการอนุมัติเครดิต ธนาคารได้มอบหมายให้ผู้พิจารณาเครดิต
  เป็นผู้ที่มีอำนาจอนุมัติและติดตามสถานะของลูกค้าอย่างต่อเนื่อง

-   การปฏิบัติการหลังการอนุมัติเครดิต

  ธนาคารใช้หลักการรวมศูนย์งานปฏิบัติการด้านเครดิต ทั้งในเรื่องเอกสารสัญญา
  การจัดทำนิติกรรมด้านหลักประกัน การตั้งวงเงิน การเบิกใช้วงเงิน การเก็บรักษาเอกสาร
  และการสนับสนุนข้อมูลเครดิต โดยมีกระบวนการติดตามคุณภาพเครดิต
  ที่ครอบคลุมถึงพฤติกรรมการใช้วงเงิน ผลการดำเนินงานของลูกค้า
  การปฏิบัติตามเงื่อนไขในสัญญาเครดิต ตลอดจนความสามารถในการชำระหนี้
  เพื่อสร้างมาตรฐานและเพิ่มประสิทธิภาพให้งานปฏิบัติการหลังขั้นตอนการอนุมัติเครดิต

-   การติดตามคุณภาพหนี้

  ธนาคารพัฒนาตัวชี้วัดสำหรับติดตามและควบคุมคุณภาพเครดิต (Risk Indicators)
  ตั้งแต่ก่อนการอนุมัติจนถึงภายหลังการอนุมัติเครดิต ภายใต้ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk
  Appetite) ของลูกค้าทุกกลุ่ม เพื่อรายงานต่อผู้บริหารระดับสูงเป็นประจำทุกเดือน
  โดยกรณีลูกหนี้รายใหญ่ ธนาคารได้จัดตั้งหน่วยงานติดตามเครดิตและสัดส่วนธุรกิจบรรษัท
  เพื่อทำหน้าที่ติดตามและประเมินคุณภาพของลูกค้าอย่างใกล้ชิด
  โดยเฉพาะตั้งแต่วันที่ลูกค้าประสบปัญหาจากการดำเนินธุรกิจ หรือจากปัจจัยอื่นๆ
  ที่อาจส่งผลให้เกิดการผิดนัดชำระหนี้ หรือไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามจำนวนที่กำหนด
  ส่วนกรณีลูกหนี้ขนาดกลางและรายย่อย ธนาคารใช้ Collection Score
  เป็นเครื่องมือสำหรับติดตามคุณภาพหนี้โดยยึดหลักความรวดเร็วและ มีประสิทธิภาพสูงสุด

-   การแก้ไขหนี้

  ลูกหนี้ที่ประสบปัญหาทางการเงินจะเข้าสู่กระบวนการแก้ไขหนี้
  ตามแนวทางหรือเครื่องมือที่ใช้ในการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
  เพื่อให้ลูกหนี้กลับมามีความสามารถในการชำระหนี้เพิ่มขึ้น ซึ่งจะช่วยลดความเสียหาย
  ขณะเดียวกันยังก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการดำเนินกิจการต่อไปทั้งของลูกหนี้และธนาคาร
  โดยภายหลังการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ ธนาคารจะมีการติดตามดูแลคุณภาพ
  และรายงานผลอย่างสม่ำเสมอต่อผู้บริหารเป็นประจำทุกเดือน

-   การทบทวนคุณภาพสินทรัพย์

  ฝ่ายทบทวนสินทรัพย์เสี่ยงจะดำเนินการทบทวนคุณภาพของนโยบาย และกระบวนการเครดิต
  ตั้งแต่ขั้นตอนการนำเสนอ การอนุมัติ การทำสัญญา รวมทั้งการติดตามคุณภาพสินทรัพย์
  เพื่อใช้เป็นข้อมูลประกอบการจัดการและการพัฒนามาตรฐานการบริหารเครดิตของธนาคารต่อไป

-   ความเสี่ยงด้านตลาด

ความเสี่ยงด้านตลาด เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน
ราคาตราสารทุน ราคาสินค้าโภคภัณฑ์ และความเสี่ยงของตราสารอนุพันธ์ด้านเครดิต
ซึ่งจะมีผลทำให้เกิดความผันผวนต่อรายได้หรือมูลค่าของสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินของธนาคารทั้งในปัจจุบันและอนาคต
ธนาคารจึงได้พัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและกระบวนการที่จำเป็นอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้สามารถบริหารความเสี่ยงในธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับตราสารอนุพันธ์และผลิตภัณฑ์ทางการเงินใหม่
ๆ ได้อย่างเหมาะสมและทันเหตุการณ์ นอกจากนี้
ยังกำหนดกระบวนการบริหารความเสี่ยงของผลิตภัณฑ์
ในทุกรายละเอียดขั้นตอนการทำงานของผลิตภัณฑ์ไปจนถึงการวิเคราะห์และควบคุมความเสี่ยง
ทั้งกับผลิตภัณฑ์ที่เปิดให้บริการแล้ว และที่อยู่ในแผนธุรกิจ

สำหรับปี 2555 ปัจจัยเสี่ยงทั้งจากภายในและภายนอกประเทศ ส่งผลให้ตลาดมีความผันผวนสูง
ดังจะเห็นได้จากค่าเงินสกุลเอเชียที่แข็งค่าขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
รวมถึงค่าเงินบาทที่มีทิศทางแข็งค่าขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ตามศักยภาพการเติบโตของเศรษฐกิจไทยและเศรษฐกิจของภูมิภาค
ขณะที่ประเทศเศรษฐกิจหลักยังคงเผชิญผลกระทบจากวิกฤตหนี้สาธารณะในยุโรปที่ยังคงยืดเยื้อ
ทำให้ต้องดำเนินมาตรการผ่อนคลายทางการเงิน ด้วยการคงอัตราดอกเบี้ยในระดับต่ำ
กอปรกับอัดฉีดสภาพคล่องเข้าสู่ระบบการเงินอย่างต่อเนื่อง
ส่งผลให้มีสภาพคล่องส่วนเกินจากการอัดฉีดของธนาคารกลางเหล่านี้
ไหลเข้าสู่กลุ่มประเทศเอเชียที่มีอัตราผลตอบแทนที่น่าดึงดูดและมีพื้นฐานทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่ง
ปัจจัยต่างๆ เหล่านี้ มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงในตลาดเงิน ตลาดทุน
และอัตราแลกเปลี่ยนอย่างมีนัยสำคัญ

ธนาคารได้นำเครื่องมือที่หลากหลายมาใช้ในการประเมินและวิเคราะห์ความเสี่ยงด้านตลาดอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารความเสี่ยง
ให้สามารถรองรับความผันผวนของตลาดที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง อาทิ เครื่องมือ Value-at-Risk
ซึ่งใช้ในการประเมินความสูญเสียที่อาจเกิดขึ้นในธุรกิจต่างๆ
เครื่องมือที่ใช้เป็นสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้า (Early Warning Indicator)
เพื่อให้ธนาคารสามารถประเมินความเสียหายที่อาจเกิดจากการเคลื่อนไหว
อย่างรุนแรงของราคาตลาดได้ เครื่องมือการทดสอบภาวะวิกฤต (Stress Test)
ซึ่งใช้ในการประเมินความเสียหายที่
อาจเกิดขึ้นกับธนาคารในสถานการณ์วิกฤตที่เคยเกิดขึ้นในอดีตและเหตุการณ์ที่ราคาตลาด (Market
Rate) มีการปรับเปลี่ยนอย่างไม่เป็นปกติ เครื่องมือ Reverse Stress Test
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเตือนภัยล่วงหน้า
ที่ช่วยให้ธนาคารสามารถประเมินได้ว่าเมื่อกำหนดค่าความเสียหายสูงสุดค่าหนึ่งแล้ว (Trigger
Loss Level) เหตุการณ์ในลักษณะใดที่จะทำให้เกิดความเสียหายถึงระดับที่กำหนด
รวมถึงดำเนินการทดสอบภาวะวิกฤตในเชิงบูรณาการ (Integrated Stress Test)
ของความเสี่ยงประเภทต่างๆ ในภาพรวมอย่างต่อเนื่องทุกไตรมาส โดยใช้สมมติฐานเดียวกันทั้งหมด
เพื่อทำให้สามารถประเมินความเสี่ยงแบบองค์รวมได้ดีขึ้น

นอกจากนี้ ธนาคารยังมุ่งพัฒนาแนวทางการวัดผลประกอบการ (Performance Measurement)
และการกำหนดผลตอบแทนของหน่วยธุรกิจ (Compensation Scheme) สำหรับธุรกรรมเพื่อค้า
เพื่อใช้เป็นกลไกหลักในการประสานการบริหารความเสี่ยง
ให้มีความสมดุลกับการวัดผลประกอบการและการกำหนดผลตอบแทนของหน่วยธุรกิจ
ตลอดจนทำให้แนวทางการประเมินมูลค่ายุติธรรมของตราสารและสัญญาอนุพันธ์ของธุรกิจเพื่อค้าเป็นไปอย่างครบถ้วนถูกต้องและมีความน่าเชื่อถือ
ตัวอย่างเช่น การทยอยรับรู้รายได้สำหรับผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีสภาพคล่อง (Illiquid Products)
การดำเนินการให้มีการหักลบรายได้จากการประเมินมูลค่ายุติธรรมของตราสารและสัญญาอนุพันธ์เพื่อค้าด้วยค่าปรับเทียบ
(Valuation Adjustment) ตามความเสี่ยงในด้านต่างๆ อาทิ ความเสี่ยงด้านคู่ค้า
ความเสี่ยงจากการมีสถานะในปริมาณมาก อนึ่ง ธนาคารมีการนำหลักการ Fair Value Option
มาใช้ในการประเมินมูลค่าของตราสารหนี้ที่มีอนุพันธ์แฝง (Structured Notes)
ซึ่งการนำหลักการดังกล่าวมาใช้ ทำให้การลงบัญชีสะท้อนความเป็นจริงมากขึ้น
ส่งผลให้งบกำไรขาดทุนของธนาคารมีความผันผวนลดลง
รวมถึงทำให้มูลค่าของธนาคารถูกสะท้อนออกมาอย่างเหมาะสมมากขึ้นอีกด้วย

โดยในปี 2555 ธนาคารได้นำเครื่องมือ Value-at-Risk
มาใช้ในการวัดและติดตามความเสี่ยงด้านตลาดในธุรกิจการรับประกันการจัดจำหน่ายกองทุนโครงสร้างพื้นฐาน
(Infrastructure Fund Underwriting) และเครื่องมือ NII-at-Risk
มาใช้ในการวัดและติดตามความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย
เพื่อให้ธนาคารสามารถรักษาระดับของรายได้ดอกเบี้ยให้ได้ตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ ขณะเดียวกัน
ธนาคารยังมีการติดตามสถานะความเสี่ยงของคู่ค้าสถาบันการเงินอย่างใกล้ชิด
รวมถึงกำหนดกระบวนการตัดสินใจและการจัดการ
ในกรณีมีสัญญาณบ่งชี้หรือมีข้อสงสัยเกี่ยวกับสถานะของคู่ค้าสถาบันการเงิน
เพื่อให้การจัดการความเสี่ยงเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและทันต่อเหตุการณ์

ความคืบหน้าและข้อมูลที่สำคัญของความเสี่ยงด้านตลาดในปี 2555
จำแนกตามวัตถุประสงค์ของประเภทธุรกิจได้ 2 ประเภท ประกอบด้วย
ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้า และความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคาร ดังนี้

ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้า 

ธนาคารไม่มีนโยบายที่จะถือฐานะความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงราคาสินค้าโภคภัณฑ์และความเสี่ยงของตราสารอนุพันธ์ด้านเครดิต
ธนาคารจึงดำเนินแนวทางการปิดความเสี่ยงด้านตลาดอย่างสมบูรณ์ (Back-to-Back)
ทำให้ปัจจุบันธนาคารมีความเสี่ยงหลักจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้า 3 ประเภทด้วยกัน คือ
ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน และความเสี่ยงด้านตราสารทุน
จากธุรกิจรับประกันการจัดจำหน่ายตราสารทุน (Equity Underwriting)
และธุรกิจเพื่อค้าตราสารทุน เพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าเป็นหลัก
โดยความเสี่ยงดังกล่าวอยู่ภายใต้การกำกับและควบคุมของสายงานบริหารความเสี่ยงองค์การและคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงองค์การ

สำหรับธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้าในปี 2555 นั้น มีค่า VaR ระยะเวลา 1 วัน
และที่ความเชื่อมั่นร้อยละ 99 เฉลี่ยประมาณ 43.76 ล้านบาท
ซึ่งหมายความว่าในจำนวนวันทำการทั้งหมด 100 วัน
จะมีโอกาสเกิดความสูญเสียกับธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้าต่อวันรวมไม่เกิน 43.76 ล้านบาท เป็นจำนวน
99 วัน

[] []

ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคาร

ธนาคารมีความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคารจากอัตราดอกเบี้ยและตราสารทุน
โดยมีรายละเอียดดังนี้

- ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร

  ปัจจัยแวดล้อมทางเศรษฐกิจจากภายนอกประเทศ โดยเฉพาะวิกฤตหนี้สาธารณะในภูมิภาคยุโรป
  การหาข้อตกลงเกี่ยวกับมาตรการปรับขึ้นภาษีและปรับลดงบประมาณรายจ่ายของสหรัฐฯ (Fiscal
  Cliff) และการชะลอตัวของเศรษฐกิจจีน
  ประกอบกับปัจจัยภายในจากตัวเลขทางเศรษฐกิจต่างๆ อัตราเงินเฟ้อ
  และมาตรการกระตุ้นการใช้จ่ายของรัฐบาล
  ส่งผลต่อทิศทางอัตราดอกเบี้ยในประเทศอย่างมีนัยสำคัญ

  อย่างไรก็ตาม
  ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยของธนาคารยังอยู่ในขอบเขตจำกัด
  เนื่องจากธนาคารดำเนินกลยุทธ์ในการปรับโครงสร้างงบดุลของธนาคารให้สอดคล้องกับทิศทางอัตราดอกเบี้ยในอนาคต
  โดยคำนึงถึงรายได้สุทธิและมูลค่าทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป ภายใต้กรอบ ความเสี่ยงที่กำหนด
  นอกจากนี้ ธนาคารยังติดตามพฤติกรรมของลูกค้าอย่างใกล้ชิด
  เพื่อให้ได้ข้อมูลที่สะท้อนความเป็นจริงมากที่สุดสำหรับนำมาใช้ในแบบจำลองการประเมินความเสี่ยง

  ในปี 2555
  ธนาคารติดตามความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคารเป็นประจำทุกเดือน
  และจะเพิ่มความถี่มากขึ้นในกรณีที่โครงสร้างสินทรัพย์และหนี้สินมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ
  โดยมีการจัดทำรายงาน Interest Rate Risk Gap
  เพื่อใช้ในการติดตามความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยและประเมินความอ่อนไหวต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิ
  (Net Interest Income Sensitivity) ในระยะ 12 เดือนข้างหน้า
  ภายใต้สมมติฐานการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 1.00
  ในรายการสินทรัพย์และหนี้สินทุกประเภทตามระยะเวลาการปรับอัตราดอกเบี้ยของแต่ละรายการ
  ซึ่งผลจากการประเมินความเสี่ยงดังกล่าว เป็นดังนี้

ผลการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิ

  ---------------------------------------------------- ------------------
  หน่วย: ล้านบาท                                         

  สำหรับงวดสิ้นสุดวันที่                                      31 ธ.ค. 55

                                                       +100 จุด

  สกุลเงินบาท                                            (77)

  สกุลเงินตราต่างประเทศ                                   178

  รวมผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย                  101
  ---------------------------------------------------- ------------------

- ความเสี่ยงด้านตราสารทุนในบัญชีเพื่อการธนาคาร

  ปัจจุบันธนาคารไม่มีนโยบายที่จะขยายการลงทุนในหุ้นทุน
  แต่มีการบริหารเพื่อลดขนาดการลงทุนในตราสารทุนที่ไม่มีความสัมพันธ์โดยตรงกับธุรกิจหลักของธนาคารลง
  โดยจะวิเคราะห์ข้อมูลและประเมินสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
  เพื่อให้เกิดผลประโยชน์สูงสุดต่อธนาคาร

-   ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
เกิดจากการที่ธนาคารไม่สามารถจัดหาเงินได้เพียงพอตามความต้องการภายในระยะเวลาที่กำหนดโดยมีต้นทุนที่เหมาะสม
และ/หรือไม่สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์ที่มีอยู่เป็นเงินสด ทำให้ไม่สามารถปฏิบัติตามภาระผูกพันต่างๆ
เมื่อครบกำหนดได้

ทั้งนี้ เพื่อให้มั่นใจว่าธนาคารมีระดับของสภาพคล่องที่เพียงพอ
สำหรับรองรับความต้องการในการดำเนินธุรกิจ
ธนาคารจึงได้วางระบบการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
ให้มีประสิทธิภาพและมีความยืดหยุ่นเหมาะสมกับสถานการณ์
ผ่านการจัดการโครงสร้างสินทรัพย์และหนี้สินในเชิงรุก ให้อยู่ในระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk
Appetite) ด้วยต้นทุนการจัดการที่เหมาะสม

ในปี 2555 มีเหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องอย่างมีนัยสำคัญทั้งทางตรงและทางอ้อม
โดยในช่วง ครึ่งแรกของปี 2555 ภาคอุตสาหกรรมการผลิตของไทยเริ่มทยอยฟื้นตัวขึ้น
หลังจากได้รับผลกระทบจากอุทกภัย ครั้งใหญ่ในช่วงปลายปี 2554
รวมถึงการใช้จ่ายในประเทศซึ่งส่วนหนึ่งได้รับแรงหนุนจากมาตรการของภาครัฐ
ส่งผลให้มีความต้องการของสินเชื่อค่อนข้างมาก แม้ว่าปัจจัยทางเศรษฐกิจยังมีความไม่แน่นอนสูง
โดยเฉพาะจากปัญหาวิกฤติหนี้สาธารณะในยุโรป
ปัจจัยดังกล่าวผนวกกับมาตรการปรับลดการคุ้มครองเงินรับฝากจาก 50 ล้านบาท/ราย/ธนาคาร
เป็น 1 ล้านบาท/ราย/ธนาคาร ที่มีผลบังคับใช้ในวันที่ 11 สิงหาคม 2555
ธนาคารจึงเร่งระดมเงินรับฝากและออกตราสารหนี้เพื่อรองรับการเติบโตของสินเชื่อ

สำหรับในช่วงครึ่งหลังของปี 2555 แม้ปัญหาของประเทศเศรษฐกิจหลักยังคงเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญ
และส่งผลกระทบต่อเนื่องมายังภาคการส่งออกและการผลิตภาคอุตสาหกรรมของไทย
แต่การที่รัฐบาลไทยผ่อนผันยืดอายุการคุ้มครองเงินรับฝากที่ 50 ล้านบาทต่อไปอีก 3 ปี
ประกอบกับการออกมาตรการผ่อนคลายทางการเงินเพิ่มเติมเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจของธนาคารกลางสหรัฐฯ
และธนาคารกลางยุโรป ทำให้ภาพรวมสภาพคล่องของเศรษฐกิจโลกอยู่ในระดับสูง
ส่งผลให้มีการไหลของเงินทุนเข้าสู่ภูมิภาคเอเชียที่มีความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ
และทำให้สถานการณ์ สภาพคล่องของสถาบันการเงินในประเทศผ่อนคลายมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ธนาคารมีกระบวนการในการติดตามระดับความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
รวมถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่ส่งผลกระทบทางอ้อมต่อความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (Consequential
Risk) ธนาคารจึงได้จัดทำแผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง (Business Continuity
Plan) เพื่อบรรเทาความรุนแรงและลดผลกระทบที่อาจส่งผลให้
การดำเนินงานและระบบงานที่สำคัญของธนาคารหยุดชะงัก
รวมถึงเพื่อให้ธนาคารมีความสามารถที่จะปฏิบัติตามภาระผูกพันต่างๆ ได้ตามกำหนด
โดยกำหนดขั้นตอนการปฏิบัติงานที่สำคัญต่างๆ
ตลอดจนแผนฉุกเฉินสำหรับกรณีที่มีการไหลออกของเงินรับฝากอย่างรุนแรง (Bank Run)
เพื่อให้มั่นใจว่าระบบบริหารสภาพคล่องจะสามารถดำเนินการได้อย่างต่อเนื่อง
แม้ในขณะเกิดเหตุการณ์รุนแรงที่ไม่อาจคาดการณ์ได้

นอกจากนี้ ธนาคารยังได้พัฒนาเครื่องมือที่ใช้ในการประเมินและวิเคราะห์ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง
อย่างต่อเนื่อง โดยมีความสอดคล้องกับหลักสากลและทิศทางการเติบโตของธนาคาร อาทิ
การวิเคราะห์ส่วนต่าง สภาพคล่อง (Liquidity Gap Analysis) ทั้งในภาวะปกติ (Normal
Situation) และภาวะวิกฤตสภาพคล่อง (Crisis Situation) ทั้งนี้
ธนาคารยังได้แยกแยะการประเมินผลกระทบในกรณีเกิดวิกฤตสภาพคล่องออกเป็น 3 ระดับด้วยกัน
คือ กรณีเกิดวิกฤตทั้งระบบ (Market-Wide Liquidity Crisis)
กรณีเกิดวิกฤตพร้อมกันทั้งธนาคารและระบบ (Combination Liquidity Crisis)
และกรณีเกิดวิกฤตสภาพคล่องเฉพาะธนาคาร (Bank-Specific Liquidity Crisis)

ขณะเดียวกัน
ธนาคารยังมีการวิเคราะห์และประเมินผลกระทบจากการปรับลดวงเงินคุ้มครองเงินรับฝาก
อย่างต่อเนื่อง ครอบคลุมทั้งกรณีที่คาดว่าน่าจะเป็น (Base-Case Scenario)
และในกรณีที่เลวร้ายที่สุด (Worst-Case Scenario)
เพื่อนำผลที่ได้มาใช้ในการเตรียมการและกำหนดกลยุทธ์สำหรับรองรับการทยอยลดวงเงินคุ้มครองเงิน
รับฝาก ที่อาจมีผลกระทบในวงกว้างต่อสภาพคล่องของธนาคารพาณิชย์

ธนาคารยังมุ่งดำเนินการปรับโครงสร้างแหล่งที่มาของเงินทุนให้มีความเหมาะสมกับสภาวะตลาดและแนวโน้มสภาพคล่องของระบบธนาคารพาณิชย์
เพื่อรับมือกับสถานการณ์เศรษฐกิจโลกและการเปลี่ยนแปลง
อย่างรวดเร็วของราคาสินทรัพย์ทางการเงิน
สำหรับการบริหารสภาพคล่องของสกุลเงินตราต่างประเทศ นอกจาก
การส่งเสริมเงินรับฝากในสกุลต่างประเทศ ซึ่งถือเป็นแหล่งที่มาของสภาพคล่องคุณภาพสูงแล้ว
ธนาคารยังเน้นการดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องสกุลเงินตราต่างประเทศขั้นต่ำที่เหมาะสม
เพื่อรองรับกับความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่อาจมีสูงขึ้นจากความผันผวนของเศรษฐกิจโลก
ควบคู่กับการติดตามปัจจัยแวดล้อมที่สำคัญซึ่งอาจส่งผลต่อความเสี่ยงด้านสภาพคล่องและความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยของธนาคารในระยะต่อไปอย่างใกล้ชิด
ทั้งนี้ปัจจัยแวดล้อมดังกล่าว ประกอบด้วย

-   แนวโน้มเศรษฐกิจโลกและเศรษฐกิจไทยในระยะสั้นและระยะกลาง

-   กรอบเวลาและการปรับอัตราดอกเบี้ยนโยบายของธนาคารแห่งประเทศไทย

-   การไหลเข้าและออกของกระแสเงินลงทุนจากต่างประเทศ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

-   การแข่งขันของผลิตภัณฑ์การออมและการลงทุนของสถาบันการเงิน

-   แนวโน้มความต้องการสินเชื่อ ซึ่งอาจเพิ่มแรงกดดันต่อสภาพคล่องของระบบธนาคารพาณิชย์

-   ผลกระทบจากหลักเกณฑ์ของทางการด้านความเสี่ยงสภาพคล่องตามเกณฑ์ Basel III
    ทั้งในส่วนของ Liquidity Coverage Ratio (LCR) และ Net Stable Funding
    Ratio (NSFR)

-   ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ เป็นความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากความผิดพลาด
หรือความไม่เพียงพอของกระบวนการทำงาน พนักงาน ระบบงาน
และ/หรือระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ ตลอดจนปัจจัยภายนอก
ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อธนาคารทั้งทางตรงและทางอ้อม
ธนาคารจึงมุ่งพัฒนากรอบการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ อย่างต่อเนื่อง
ตามข้อกำหนดของธนาคารแห่งประเทศไทย กฎหมาย และสอดคล้องกับมาตรฐานสากล
โดยมีการจัดตั้งคณะอนุกรรมการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational Risk
Sub-Committee)
เพื่อทำหน้าที่ผลักดันและควบคุมให้กลุ่มธุรกิจทางการเงินของธนาคารมีการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการตามแนวทางที่กำหนด
พร้อมกับติดตามความคืบหน้าของการจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่สำคัญอย่างใกล้ชิด
ผ่านโครงการ Corporate Level Initiative ที่เน้นจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่สำคัญ
อาทิ การบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business Continuity Management)

นอกจากนี้
ธนาคารยังกำหนดให้หน่วยงานเจ้าของความเสี่ยงมีหน้าที่ต้องรายงานความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่สำคัญของตนเองผ่าน
Operational Risk Management Dashboard
พร้อมทั้งดำเนินมาตรการเพื่อควบคุมความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่สำคัญ (Risk Prevention
Initiatives) โดยนำเครื่องมือบริหารความเสี่ยงที่ทันสมัยมาใช้ อาทิ ระบบดัชนีชี้วัดความเสี่ยง
(Key Risk Indicators) ระบบฐานข้อมูลความเสี่ยง (Risk Event Database)
และระบบเทคโนโลยีสารสนเทศอื่นๆ

ขณะเดียวกัน ธนาคารได้จัดโครงการความร่วมมือในการแลกเปลี่ยนข้อมูลความเสี่ยงที่สำคัญ
และจัดการประชุมเชิงปฏิบัติการระหว่างผู้ที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งส่งผลให้กระบวนการบริหารความเสี่ยงและกระบวนการตรวจสอบภายในของธนาคารมีประสิทธิภาพเพิ่มสูงขึ้น
และเกิดการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทันต่อการเปลี่ยนแปลงอันรวดเร็ว
และเป็นรากฐานสำคัญสำหรับการสร้างวัฒนธรรมองค์กร อาทิ
โครงการความร่วมมือระหว่างฝ่ายงานธุรกิจและฝ่ายงานสนับสนุนของธนาคาร
ที่ประยุกต์แนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการให้ประสานกับแนวคิด Lean และ Six
Sigma ในการสร้างความสมดุลระหว่างการควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้
โดยมีต้นทุนที่เหมาะสม และเกิดประสิทธิภาพสูงสุดในกระบวนการปฏิบัติงาน
เพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันของธนาคาร

ในปี 2555 ธนาคารได้ปรับปรุงกรอบการบริหารจัดการผลิตภัณฑ์ (Product Management
Framework: PMF) เพื่อให้การพัฒนาและปรับปรุงผลิตภัณฑ์ของธนาคารเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
รวดเร็ว และตรงตามความต้องการของลูกค้าของธนาคาร
รวมทั้งได้มาตรฐานและสอดคล้องกับข้อกำหนดของธนาคารแห่งประเทศไทย
โดยให้ทุกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทราบถึงบทบาทและหน้าที่
รวมถึงการประสานงานและการพิจารณาความเสี่ยงด้านต่างๆ ระหว่างสายงานที่เกี่ยวข้อง (Cross
Functional Process) ก่อนอนุมัติให้มีการออกผลิตภัณฑ์ของธนาคาร

อีกทั้งยังได้พัฒนาระบบการจัดการการทุจริตและการวิเคราะห์เครือข่ายการทุจริต (Fraud
Management and Intelligence System)
เพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นทั้งต่อชื่อเสียงและผลการดำเนินงานของธนาคาร
โดยแบ่งระบบการจัดการการทุจริตออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ การจัดการการทุจริตจากการสมัคร
(Application Fraud) การจัดการการทุจริตจากการทำธุรกรรม (Transaction Fraud)
และการจัดการการทุจริตภายใน (Internal Fraud)
เพื่อให้เกิดการจัดการการทุจริตด้านปฏิบัติการได้อย่างรวดเร็วและทันการณ์

-   ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ เป็นความเสี่ยงที่เกิดจากการกำหนดกลยุทธ์
แผนดำเนินงานและการนำไปปฏิบัติ ไม่เหมาะสม
หรือไม่สอดคล้องกับปัจจัยภายในและสภาพแวดล้อมภายนอก อันส่งผลกระทบต่อรายได้ เงินกองทุน
หรือการดำรงอยู่ของธนาคารกสิกรไทย

ธนาคารกสิกรไทย มีการกำหนดแผนกลยุทธ์ 3 ปี
เพื่อนำมาสรุปแผนการดำเนินงานและงบประมาณประจำปีที่เหมาะสม
โดยคำนึงถึงความสอดคล้องของแผนการดำเนินงานและงบประมาณ กับแผนกลยุทธ์
รวมถึงความเพียงพอของแผนการดำเนินงาน เพื่อให้ธนาคารสามารถบรรลุเป้าหมายตามแผนกลยุทธ์

ทั้งนี้ คณะกรรมการธนาคารและคณะจัดการ
ได้ติดตามและวิเคราะห์ผลการดำเนินงานจริงเปรียบเทียบกับเป้าหมายในแผนดำเนินงานและงบประมาณ
โดยผ่านทางเครื่องมือบ่งชี้สำคัญ อาทิ การประชุม Segment Monitoring รายเดือน
บาลานซ์สกอร์การ์ด (Balanced Scorecard) และการวัดผลในระดับต่างๆ
เพื่อหาสาเหตุของความเสี่ยงด้าน กลยุทธ์ รวมถึงกำหนดแนวทางการแก้ไข
และติดตามผลการดำเนินการแก้ไขอย่างใกล้ชิด

-   ความเสี่ยงจากความเพียงพอของเงินกองทุน

เงินกองทุน

ธนาคารตระหนักถึงความสำคัญของเงินกองทุน ในฐานะที่เป็นแหล่งเงินทุนสำคัญ
และสะท้อนถึงความมั่นคงแข็งแกร่งทางการเงิน
รวมทั้งส่งผลกระทบโดยตรงต่อความน่าเชื่อถือของสถาบันการเงินนั้นๆ
ธนาคารจึงกำหนดแนวทางการบริหารจัดการเงินกองทุนโดยยึดแนวทางสากลชั้นนำ
และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ Basel II ซึ่งได้เริ่มบังคับใช้ในประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม
2551 โดยมีคณะอนุกรรมการบริหารเงินกองทุน
ทำหน้าที่วางแผนและดูแลความเพียงพอของเงินกองทุน
ภายใต้การกำกับดูแลภาพรวมการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร
โดยคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงองค์การ
เพื่อให้มั่นใจว่าระดับความเสี่ยงของธนาคารอยู่ภายในขอบเขตที่ยอมรับได้

ในปี 2555
ธนาคารได้เตรียมความพร้อมสำหรับการปฏิบัติตามเกณฑ์การกำกับดูแลเงินกองทุนภายใต้หลักเกณฑ์
Basel III ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในระดับธนาคาร ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556 เป็นต้นไป
และมีผลบังคับใช้สำหรับระดับกลุ่มธุรกิจทางการเงินตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2557 อย่างไรก็ดี
กลุ่มธุรกิจทางการเงินธนาคารกสิกรไทยมีความพร้อมและเลือกที่จะปฏิบัติตามเกณฑ์ Basel III
ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556 ทั้งระดับธนาคารและระดับกลุ่มธุรกิจทางการเงิน

การบริหารจัดการเงินกองทุน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 ธนาคารมีเงินกองทุนทั้งสิ้นจำนวน 218,201 ล้านบาท
โดยแบ่งเป็นเงินกองทุนชั้นที่ 1 จำนวน 142,375 ล้านบาท และเงินกองทุนชั้นที่ 2 จำนวน
75,826 ล้านบาท

โครงสร้างเงินกองทุนตามหลักเกณฑ์ Basel ll

ณ 31 ธ.ค. 2555

[]

เงินกองทุนขั้นต่ำเพื่อรองรับความเสี่ยงทุกประเภทตามหลักเกณฑ์ Basel II คิดเป็นจำนวนทั้งสิ้น
116,081 ล้านบาท หรือเทียบเท่ากับสินทรัพย์เสี่ยงมูลค่า 1,365,661 ล้านบาท
โดยความเสี่ยงด้านเครดิตเป็น ความเสี่ยงหลักของธนาคาร ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 89.48
ของเงินกองทุนขั้นต่ำที่ธนาคารต้องดำรงทั้งหมด

เงินกองทุนขั้นต่ำที่ธนาคารต้องดำรงตามหลักเกณฑ์ Basel II

ณ 31 ธ.ค. 2555

[]

การเปรียบเทียบเงินกองทุนขั้นต่ำที่ธนาคารต้องดำรงตามหลักเกณฑ์ Basel II ซึ่งคิดเป็นจำนวน
116,081 ล้านบาท กับเงินกองทุนทั้งสิ้นที่ธนาคารมีอยู่ที่จำนวน 218,201 ล้านบาทนั้น
แสดงให้เห็นถึงระดับเงินกองทุนของธนาคารที่สูงกว่าระดับขั้นต่ำที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดเป็นจำนวน
102,120 ล้านบาท
ซึ่งเป็นระดับเงินกองทุนที่เพียงพอสำหรับการรองรับการดำเนินธุรกิจที่เติบโตขึ้นภายใต้ภาวะปกติและภาวะวิกฤต
รวมทั้งแสดงถึงความสามารถในการสร้างผลตอบแทนให้แก่ผู้ถือหุ้นได้อย่างเหมาะสม

ความเพียงพอของเงินกองทุน

ณ 31 ธ.ค. 2555

[]

นอกจากนี้
ความเพียงพอของเงินกองทุนของธนาคารที่คิดเป็นอัตราส่วนเงินกองทุนทั้งสิ้นต่อสินทรัพย์เสี่ยง
ที่ร้อยละ 15.98 และอัตราส่วนเงินกองทุนชั้นที่ 1 ต่อสินทรัพย์เสี่ยงที่ร้อยละ 10.43 นั้น
สูงกว่าอัตราขั้นต่ำที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดไว้ที่ร้อยละ 8.5
และอยู่ภายในกรอบที่กำหนดว่าเป็นการบริหารเงินกองทุนที่มีประสิทธิผล
ตามแนวทางการบริหารจัดการเงินกองทุนของธนาคาร

-   การวัดผลงานในรูปของผลตอบแทนต่อเงินกองทุนเมื่อปรับค่าความเสี่ยงแล้ว
    (Risk-Adjusted Return on Capital : RAROC)
    และผลกำไรในเชิงเศรษฐศาสตร์ต่อผู้ถือหุ้น (Economic Profit)

ในปี 2555 ธนาคารยังคงพัฒนาและมุ่งเน้นการนำแนวทางการบริหารจัดการเชิงมูลค่า
(Value-Based Management: VBM) มาปรับใช้ในการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง
เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มสูงสุดให้แก่ผู้ถือหุ้นตามยุทธศาสตร์และเป้าหมายขององค์กร
โดยพิจารณาจากอัตราผลตอบแทนต่อเงินกองทุนเมื่อปรับความเสี่ยง (Risk-Adjusted Return
on Capital: RAROC) และผลกำไรเชิงเศรษฐศาสตร์ (Economic Profit: EP)
ซึ่งเป็นผลกำไรสุทธิหลังปรับค่าต้นทุนของเงินกองทุนตามความเสี่ยงแล้ว

นอกจากนี้
ธนาคารได้มีการพัฒนาแนวทางการวัดผลตอบแทนให้สอดคล้องและเชื่อมโยงกับการบริหารจัดการในด้านต่างๆ
อาทิ การกำหนดเป้าหมายธุรกิจ การวางกลยุทธ์และแผนธุรกิจ โดยคำนึงถึงผลตอบแทนปรับ
ความเสี่ยงที่ครบถ้วน การตั้งราคาตามความเสี่ยง (Risk-Based Pricing)
การจัดสรรทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ
ตลอดจนการประเมินผลการดำเนินงานและการวิเคราะห์ผลกำไรเชิงมูลค่า
ตามแนวคิดที่มุ่งเน้นลูกค้าเป็นศูนย์กลาง (Customer Centricity)
เพื่อให้เกิดความได้เปรียบในการแข่งขัน (Competitive Advantage) ทั้งในมิติของกลุ่มลูกค้า
กลุ่มผลิตภัณฑ์ และมิติของการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มลูกค้าและกลุ่มผลิตภัณฑ์ ขณะเดียวกัน
หน่วยธุรกิจยังได้ใช้ แนวทางการวิเคราะห์เชิงมูลค่า (Value-Based Analysis)
เพื่อประกอบการวิเคราะห์และประเมินความเป็นไปได้ ทางธุรกิจและโครงการลงทุนต่างๆ
เพื่อให้สามารถปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ได้อย่างเหมาะสม มีประสิทธิภาพ
และสอดคล้องกับสภาวะตลาดที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วในปัจจุบัน

-   ความเสี่ยงด้านการกระจุกตัวของการให้สินเชื่อ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 ธนาคารและบริษัทย่อยตามงบการเงินรวม
มีเงินให้สินเชื่อแก่ภาคอุตสาหกรรม การผลิตและการพาณิชย์ สินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัย
ภาคการสาธารณูปโภคและบริการ และธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และ การก่อสร้าง โดยมีสัดส่วนร้อยละ
48.94, 16.00, 13.00 และ 6.52 ตามลำดับ แม้ว่าเงินให้สินเชื่อแก่ภาคอุตสาหกรรม
การผลิตและพาณิชย์ในปีนี้ยังคงมีสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง
หากเปรียบเทียบกับเงินให้สินเชื่อแก่ภาคอุตสาหกรรมการผลิตและพาณิชย์ ณ สิ้นปี 2554
โดยมีสัดส่วนร้อยละ 51.23 นั้น มีแนวโน้มลดลง อีกทั้งมีการกระจายไปยังอุตสาหกรรมย่อยต่างๆ
ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายและการกระจายความเสี่ยงที่ธนาคารกำหนดไว้
สำหรับเงินให้สินเชื่อแก่ลูกหนี้สูงสุด 10 อันดับแรก (ไม่รวมบริษัทบริหารสินทรัพย์ เพทาย จำกัด
และบริษัทของธนาคารกสิกรไทย) ณ สิ้นปี 2555 มีจำนวนรวม 40,401 ล้านบาท
หรือคิดเป็นร้อยละ 3.07 ของเงินให้สินเชื่อทั้งสิ้น
ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการกระจายความเสี่ยงของการให้สินเชื่อแก่ลูกค้ารายใหญ่ และรายย่อยที่ดี

-   ความเสี่ยงจากการด้อยคุณภาพของสินเชื่อและหลักประกัน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 ธนาคารมีเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพ (NPL) จำนวน 31,627 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 2.06 ของเงินให้สินเชื่อทั้งสิ้น (รวมสถาบันการเงิน)
ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในหมวดอุตสาหกรรม การผลิตและการพาณิชย์ ซึ่งในปี 2555
ธนาคารได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับลูกหนี้ โดยมีหนี้ตามบัญชีก่อนปรับจำนวน 55,396 ล้านบาท
การปรับโครงสร้างหนี้ส่วนใหญ่ใช้วิธีการขยายระยะเวลาการผ่อนชำระ
และวิธีผ่อนผันให้ชำระเงินต้นก่อนดอกเบี้ย

ในส่วนของการประเมินราคาหลักประกันนั้น
ธนาคารได้ดำเนินการประเมินราคาหลักประกันตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
รวมถึงสินเชื่อด้อยคุณภาพที่มียอดคงค้างมากกว่า 50 ล้านบาท ซึ่งธนาคารได้จัดให้มี
การประเมินโดยผู้ประเมินอิสระทุกปี ทั้งนี้ ธนาคารมีค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจำนวน 42,541 ล้านบาท
หรือคิดเป็นร้อยละ 3.2 ของเงินให้สินเชื่อรวม ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
โดยคิดเป็นร้อยละ 138.4 ของค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญตามเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย

-   ความเสี่ยงจากการด้อยค่าของทรัพย์สินรอการขาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 ธนาคารมีทรัพย์สินรอการขายซึ่งมีมูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี
11,356 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 0.59 ของสินทรัพย์รวม โดยแยกเป็นที่ดินว่างเปล่า 15%
เพื่อการพาณิชย์ 49% ที่อยู่อาศัย 24% และอื่นๆ 12% ของทรัพย์สินรอการขาย โดยในปี 2555
ธนาคารได้รับโอนทรัพย์สินรอการขาย มูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี 2,017 ล้านบาท
และขายทรัพย์สินรอการขาย มูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี 4,297 ล้านบาท
และรับรู้ผลกำไรจากการจำหน่ายทรัพย์สินรอการขายเป็นจำนวนเงิน 308 ล้านบาท
คิดเป็นกำไรร้อยละ 7.2 ของมูลค่าตามราคาต้นทุน ทั้งนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
ธนาคารมีค่าเผื่อการด้อยค่าสำหรับทรัพย์สินรอการขาย จำนวน 1,238 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ
10.90 ของมูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี ซึ่งเพียงพอที่จะรองรับค่าใช้จ่ายในการถือครอง
ค่าใช้จ่ายในการขายและขาดทุนจากการจำหน่ายทรัพย์สินรอการขายส่วนที่เหลือ

-   ความเสี่ยงเกี่ยวกับบริษัทบริหารสินทรัพย์ เพทาย จำกัด

ในปี 2542 ธนาคารได้จัดตั้งบริษัทบริหารสินทรัพย์ ธนบุรี จำกัด
(ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทบริหารสินทรัพย์ เพทาย จำกัด) เป็นการเฉพาะกิจ
เพื่อรับโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพจากธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทบริหารสินทรัพย์
เพทาย จำกัด
ได้ดำเนินการแก้ไขและปรับโครงสร้างหนี้ของสินทรัพย์ด้อยคุณภาพที่ได้รับโอนแล้วจำนวน 73,268
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 99 ของยอดเงินต้นคงค้างของสินทรัพย์ด้อยคุณภาพตั้งต้น
และคาดว่าจะได้รับชำระหนี้ร้อยละ 48 ของเงินต้นคงค้างของหนี้ที่ได้รับการแก้ไขแล้ว ทั้งนี้
การที่จะได้รับชำระหนี้ในอัตราที่คาดการณ์
ขึ้นอยู่กับความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ที่ได้รับการแก้ไขแล้ว

-   ความเสี่ยงเกี่ยวกับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย

เพื่อให้เป็นไปตามพระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ. 2544 เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม
2544 ธนาคารได้ลงนามในสัญญาโอนสินทรัพย์กับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (“บสท.”)
เพื่อโอนลูกหนี้ด้อยคุณภาพ พร้อมสิทธิ อื่นใดเหนือทรัพย์สินที่เป็นหลักประกันการชำระหนี้
และหน้าที่ต่างๆ เกี่ยวกับลูกหนี้ด้อยคุณภาพ
โดยได้มีการกำหนดราคาโอนเท่ากับมูลค่าทรัพย์สินที่เป็นหลักประกันแต่ไม่เกินมูลค่าทางบัญชีหักด้วยเงินสำรองที่ต้องตั้ง
ณ วันที่โอนตามประกาศของธนาคารแห่งประเทศไทย
การชำระราคาด้วยตั๋วสัญญาใช้เงินประเภทเปลี่ยนมือไม่ได้ อาวัลโดยกองทุน
เพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน และจะครบกำหนดชำระเมื่อสิ้นระยะเวลา 10
ปีนับแต่วันที่ออก ซึ่ง บสท. สามารถใช้สิทธิไถ่ถอนก่อนครบกำหนดได้
ตั๋วสัญญาใช้เงินดังกล่าวมีอัตราดอกเบี้ยเท่ากับอัตราดอกเบี้ยเงินฝากเฉลี่ยของธนาคารพาณิชย์ไทยขนาดใหญ่
5 แห่ง ซึ่ง บสท.จะชำระดอกเบี้ยดังกล่าวทุกสิ้นปี

ภายหลังการโอนหนี้ให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
ธนาคารยังคงมีความเสี่ยงที่จะต้องร่วมรับผลขาดทุนในกรณีที่บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยมีผลขาดทุน
ทั้งนี้ ตามเงื่อนไขของพระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ. 2544
และสัญญาโอนสินทรัพย์ กำหนดให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
และธนาคารแบ่งปันผลกำไรหรือร่วมรับผลขาดทุนเมื่อครบสิ้นปีที่ 5 และสิ้นปีที่ 10 นับแต่วันที่ 1
กรกฎาคม 2544 โดยในกรณีที่มีผลขาดทุน ผลขาดทุน ส่วนแรกจำนวนไม่เกินร้อยละ 20
ของราคาโอน ธนาคารจะเป็นผู้รับผิดชอบ ผลขาดทุนส่วนที่สองจำนวนไม่เกิน ร้อยละ 20
ของราคาโอน บสท. และธนาคารจะแบ่งกันคนละครึ่ง ผลขาดทุนส่วนที่เหลือ บสท. จะรับไปทั้งหมด
นอกจากนี้ค่าใช้จ่ายของ บสท. ให้รวมอยู่ในการแบ่งปันกำไรหรือขาดทุนดังกล่าวด้วย
ส่วนกรณีที่มีผลกำไร ผลกำไรส่วนแรกจำนวนไม่เกินร้อยละ 20 ของราคาโอน บสท.
และธนาคารจะแบ่งกันคนละครึ่ง ทั้งนี้ หากยังคงมีกำไรเหลืออีก
ธนาคารจะได้รับผลกำไรส่วนหลังนี้ในจำนวนไม่เกินมูลหนี้ตามบัญชีหักด้วยราคาโอนและผลกำไรส่วนแรก
สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2555
ธนาคารได้ตั้งประมาณการหนี้สินเพื่อรองรับส่วนแบ่งผลขาดทุนที่อาจเกิดขึ้นจำนวน 1,400 ล้านบาท

สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2555 ธนาคารไม่มีการโอนลูกหนี้ด้อยคุณภาพตามคำสั่งของ บสท.
โดยมูลหนี้ตามบัญชีก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญของลูกหนี้ที่โอนจำนวน 14,882 ล้านบาท
และราคาโอนจำนวน 9,747 ล้านบาท และธนาคารได้รับตั๋วสัญญาใช้เงินจาก บสท.
และขณะนี้อยู่ระหว่างดำเนินการชำระบัญชีโดยคณะกรรมการชำระบัญชี
จะต้องให้แล้วเสร็จในเวลาไม่ช้ากว่าปีที่สิบสองนับตั้งแต่วันที่พระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
พ.ศ.2544 ใช้บังคับ

ธนาคารได้รับแจ้งข้อมูลจาก บสท. ว่า ธนาคารมีผลกำไรจากการบริหารสินทรัพย์ด้อยคุณภาพ ณ
สิ้นปีที่ 10 จำนวน 107 ล้านบาท ทั้งนี้ บสท. แจ้งว่าจะมีการปรับปรุงผลการคำนวณสิ้นปีที่ 10
เมื่อบริหารจัดการสินทรัพย์ คงเหลือเสร็จสิ้นแล้ว

[1] รายละเอียดที่เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของกฎหมายที่เกี่ยวกับการดำเนินงานอื่น ๆ
ที่เกิดขึ้นระหว่างปี 2555 สามารถดูได้ในรายงานคำอธิบายและการวิเคราะห์ของฝ่ายจัดการ
สำหรับไตรมาสสิ้นสุดวันที่ 31 มีนาคม 2555 วันที่ 30 มิถุนายน 2555 และวันที่ 30 กันยายน
2555

[2] บริษัทของธนาคารกสิกรไทย รวม 5 บริษัท ได้แก่ บลจ. กสิกรไทย บจก. ศูนย์วิจัยกสิกรไทย
บมจ. หลักทรัพย์กสิกรไทย บจก. ลีสซิ่งกสิกรไทย และ บจก. แฟคเตอรี แอนด์ อีควิปเมนท์
กสิกรไทย

[3] บริษัทย่อย หมายถึง บริษัทย่อยตามคำนิยามของมาตรฐานการรายงานทางการเงิน
ซึ่งธนาคารได้เปิดเผยไว้ในงบการเงินในส่วนของหมายเหตุประกอบงบการเงิน