ปัจจัยความเสี่ยง

นอกจากความเสี่ยงในด้านฐานะการเงินที่ปรากฏในหมายเหตุประกอบงบการเงินขอบผู้สอบบัญชีแล้ว
ปัจจัยความเสี่ยงในเชิงธุรกิจสามารถจำแนกออกได้ดังนี้

1.  ผลิตภัณฑ์ บริษัทผลิตวัสดุสังเคราะห์ไนลอน-6 ซึ่งมีต้นทุนวัตถุดิบที่แพงกว่าใยสังเคราะห์อื่น ๆ
    จึงมีความเสี่ยงที่จะถูกทดแทนสำหรับการใช้งานบางชนิด อย่างไรก็ดี
    ด้วยคุณสมบัติพิเศษของไนลอน ทำให้ยังคงเป็นวัสดุหลักในการใช้งานหลายชนิด เช่นถุงเท้า
    ถุงน่อง ผ้าร่ม ผ้าใบ ผ้าเต๊นท์ แห อวน เป็นต้น
    ประกอบกับกำลังการผลิตไนลอนทั่วโลกมีไม่มากนักและมีการขยายตัวค่อนข้างน้อย
    จึงยังคงมีสมดุลระหว่างอุปสงค์กับอุปทานพอสมควร
    อนึ่งการที่บริษัทยังได้มีการนำวัสดุอื่นเช่นโพลีเอสเตอร์มาใช้ร่วมในการผลิตของบริษัทฯเองบางส่วนอยู่แล้ว
    และยังมีการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์อยู่เสมอ รวมทั้งการลงทุนในเครื่องจักรใหม่ ๆ
    ที่มีความยืดหยุ่นสูง ทำให้ตอบสนองความต้องการของตลาดได้ดีขึ้น
    ผลกระทบในปัจจัยเสี่ยงดังกล่าวจึงลดลง

2.  วัตถุดิบ ต้นทุนวัตถุดิบถือเป็นสัดส่วนที่ใหญ่ที่สุดของใยสังเคราะห์
    ความเคลื่อนไหวของราคาวัตถุดิบ
    ตลอดจนจังหวะการสั่งซื้อย่อมมีผลอย่างมากต่อผลประกอบการ ในระยะนี้
    ราคาวัตถุดิบคาโปรแลคตัมมีราคาสูงตามราคาน้ำมันดิบโลกและวัตถุดิบอื่น ๆ
    ประกอบกับกำลังการผลิตทั่วโลกที่ยังคงไม่เพิ่มขึ้นในช่วงที่ผ่านมา
    บริษัทจึงต้องติดตามข่าวสารอย่างใกล้ชิด และยังคงยึดหลักดำเนินการอย่างไม่ประมาท
    โดยไม่ซื้อวัตถุดิบด้วยวิธีให้ส่งสินค้าก่อนตกลงราคาดังเช่นที่ผู้ประกอบการรายใหญ่ ๆ
    ในประเทศอื่นปฏิบัติ แต่จะตกลงราคาที่แน่นอนสำหรับวัตถุดิบที่สั่งซื้อทุกล็อต
    และยังไม่เสนอราคาขายให้ลูกค้าจนกว่าจะรู้ต้นทุนและจัดหาวัตถุดิบได้เพียงพอ
    ทำให้มีความมั่นใจในตัวเลขต้นทุนการผลิตของทุกสินค้าที่บริษัทฯขายไป

3.  การถูกทุ่มตลาดจากต่างประเทศเนื่องจากการปรับลดภาษีขาเข้า
    จากนโยบายภาครัฐที่เร่งดำเนินการปรับโครงสร้างภาษี และลดอัตราภาษีลงตามข้อผูกพัน
    จะทำให้ภาษีขาเข้าของผลิตภัณฑ์ของบริษัททุกชนิดมีการอัตราลดต่ำลงเหลือไม่เกินร้อยละ 5
    ซึ่งเป็นอัตราตามโครงสร้าง อัตราดังกล่าวนี้นับว่าค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับประเทศคู่แข่ง
    จึงเอื้อให้มีการนำเข้าสินค้าไนลอนจากประเทศที่มีผู้ผลิตใหญ่ ๆ ซึ่งมีศักยภาพสูงกว่า
    และได้เปรียบในเชิงต้นทุน ในประเด็นนี้ บริษัทได้เน้นย้ำเรื่องการพัฒนาประสิทธิภาพการผลิต
    และลดการใช้ทรัพยากรลงให้น้อยที่สุดเพื่อแข่งขันได้ในด้านต้นทุน
    ขณะเดียวกันก็เน้นการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ ร่วมกับลูกค้าเพื่อให้ได้สินค้าที่มีคุณสมบัติพิเศษ
    ตรงตามความต้องการของลูกค้า ตลอดจนให้บริการที่ใกล้ชิด สะดวก และรวดเร็ว
    ซึ่งคู่แข่งในต่างประเทศไม่สามารถทำได้ดีเท่า

4.  ความเสี่ยงเรื่องค่าเงินบาท จากการแข็งค่าของเงินบาทอย่างรุนแรงในช่วงที่ผ่านมา
    ส่งผลกระทบถึงอุตสาหกรรมหลายชนิด รวมทั้ง

  อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม รองเท้า เฟอร์นิเจอร์ อาหาร ฯลฯ
  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมที่มีต้นทุนเป็นเงินบาทในสัดส่วนที่สูง สำหรับบริษัทฯ
  ต้นทุนวัตถุดิบซึ่งเป็นสัดส่วนที่ใหญ่นั้น ซื้อขายกันเป็นเงินดอลล่าร์
  ทั้งส่วนที่นำเข้าและส่วนที่ซื้อในประเทศ จึงมีความเสี่ยงในด้านนี้ค่อนข้างน้อย โดยเฉพาะบริษัทฯ
  มียอดขายส่งออกเป็นเงินดอลล่าร์ในระดับใกล้เคียงกับยอดซื้อวัตถุดิบในแต่ละเดือน
  จึงแทบไม่มีความเสี่ยงในด้านนี้เลย แต่บริษัทฯ ก็มิได้ประมาท
  โดยในช่วงที่มีความผันผวนมากก็จะทำการซื้อขายดอลล่าร์ล่วงหน้าสำหรับส่วนต่างระหว่างด้านรายรับและรายจ่ายเพื่อรักษาสมดุลในแต่ละช่วงเวลา
  ซึ่งเป็นมาตรการที่ได้ผล และมีค่าใช้จ่ายต่ำ

5.  ความเสี่ยงเรื่องบุคลากร
    ในระยะสองสามปีที่ผ่านมามีบุคลากรของบริษัทในระดับผู้บริหารได้ถึงกำหนดเกษียณอายุหลายคน
    จึงเป็นประเด็นที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจ ไม่ว่าจะเป็นการสูญเสียประสบการณ์
    องค์ความรู้ และประสิทธิภาพการทำงาน
    อีกทั้งอุตสาหกรรมสิ่งทอในปัจจุบันไม่อาจดึงดูดบุคลากรชั้นแนวหน้าจากสถานศึกษาหรืออุตสาหกรรมอื่น
    ๆ บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงในเรื่องนี้ จึงพยายามสร้างบุคลากรรุ่นใหม่มารองรับจากภายใน
    สำหรับบางหน่วยงานที่บุคลากรรุ่นใหม่ยังไม่สามารถสานงานต่อได้
    ก็ได้ใช้วิธีต่ออายุเกษียณออกไป
    ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือที่ดีจากพนักงานผู้ที่ยังมีสุขภาพดีและพร้อมจะทำงานต่อ

6.  ความเสี่ยงเชิงธุรกิจ ประกอบด้วยความเสี่ยงต่อข้อบังคับและกฏหมาย
    ความเสี่ยงของตัวสินค้าต่อผู้บริโภค ความเสี่ยงในด้านชื่อเสียง ตลอดจนความเสี่ยงอื่น ๆ นั้น
    ทางบริษัทกำลังศึกษาที่จะมีระบบการประเมินภายในเพื่อให้สอดคล้องกับเป้าหมายการลดความเสี่ยงในองค์กร