2. ปัจจัยความเสี่ยง

บริษัทตระหนักถึงการจัดการบริหารความเสี่ยงว่าเป็นวิธีการที่ประสานทุกสิ่งเข้าด้วยกัน
คาดการณ์ถึงอนาคต สำหรับการจัดการทุกความเสี่ยงหลัก และโอกาสทางธุรกิจ
จึงจัดให้มีการนำระบบบริหารความเสี่ยงของกิจการ (Enterprise Risk Management)
(‘ERM”) มาปฎิบัติ โดยปรับให้เหมาะสมกับลักษณะของธุรกิจ
ทั้งนี้เป้าหมายหลักของบริษัทด้านการบริหารความเสี่ยง ได้แก่

-   ให้ความสำคัญกับกระบวนการบริหารความเสี่ยงเสมือนเป็นขั้นตอนการปฏิบัติงานปกติของธุรกิจ
    และผนวกรวมไว้ในทุกขั้นตอนของการวางแผนและตัดสินใจในระดับองค์กร

-   สร้างความมั่นใจว่าผู้บริหารทุกระดับสามารถระบุและติดตามดูแลปัจจัยความเสี่ยงได้ตามกรอบวิธีการที่กำหนดไว้อย่างเหมาะสม

-   ให้ข้อมูลตามระยะเวลาที่เหมาะสมแก่คณะกรรมการ และคณะกรรมการตรวจสอบ
    ถึงปัจจัยความเสี่ยงที่สำคัญและวิธีการที่จะบรรเทาความเสี่ยงเหล่านั้น

บริษัทได้จัดให้มีการรายงานและทบทวนเรื่องปัจจัยความเสี่ยงต่อฝ่ายบริหารอยู่เป็นระยะ
เพื่อเป็นกลไกประกอบการตัดสินใจในการสร้างมาตรการควบคุมเพื่อบรรเทาความเสี่ยง
ปัจจัยเสี่ยงสำคัญบางประการที่บริษัทได้ติดตามดูแล ทบทวนและจัดการ ได้แก่

1.  ความเสี่ยงด้านการตลาด

บริษัทได้รับผลกระทบจากการทุ่มตลาดอย่างรุนแรงของสินค้านำเข้าซึ่งเกิดจากมาตรการลดภาษีตามข้อตกลง
AFTA ในส่วนของผลิตภัณฑ์เหล็กลวด อีกทั้งได้รับผลกระทบจากตลาดเหล็กเส้นที่กระจายตัว
อันประกอบด้วยผู้ผลิตเหล็กรีดซ้ำ (re-roller) ที่ไม่เป็นระบบ
ผนวกกับความล่าช้าของการดำเนินงานโครงการไทยเข้มแข็ง
บริษัทจัดการกับความเสี่ยงของการแข่งขันทางการตลาดโดยให้ความสำคัญกับการริเริ่มทางการตลาดหลายด้าน
รวมถึง

1.  มอบ “คำตอบด้านบริการ” ให้แก่ลูกค้าโดยจัดทำ VMI (Vendor Managed Inventory)
    อันเป็นแนวคิดการบริหารสินค้าคงคลังของลูกค้าโดยผู้ผลิต
    ซึ่งเป็นการเพิ่มคุณค่าและความมั่นคงของอุปทานแก่ลูกค้าโดยตรง

2.  โครงการ RVM (Retail Value Management)
    ซึ่งส่งผลในการเพิ่มประโยชน์ตอบแทนแก่ผู้แทนจำหน่ายสินค้าของบริษัท
    และสร้างจิตสำนึกการเปรียบเทียบระหว่างเหล็กเส้นที่ได้มาตรฐานและไม่ได้มาตรฐาน

3.  เพิ่มประโยชน์จากน้ำเหล็กที่ผลิตจากเตาหลอม 2 (MBF)
    เพื่อให้สามารถผลิตผลิตภัณฑ์คุณภาพสูงใหม่ๆ เช่น เหล็กลวดคาร์บอนสูง เกรด 82 B
    (HCWR82B), ลวดขอบล้อยางรถยนต์, สปริงรถยนต์

4.  การให้ความสำคัญอย่างต่อเนื่องกับการส่งออกไปยังตลาดอาเซียน ออสเตรเลียและอินเดีย

2.  ความเสี่ยงจากระบบการจัดการห่วงโซ่อุปทานวัตถุดิบ

บริษัทต้องประสบกับความเสี่ยงด้านวัตถุดิบอันเป็นผลจากความไม่สม่ำเสมอของเศษเหล็กที่หาได้
และระยะเวลาที่เพิ่มขึ้นในการจัดหาวัตถุดิบสำหรับเตาหลอม 2 (MBF)
รวมทั้งความเสี่ยงของการพยายามรักษาระดับที่เหมาะสมระหว่างราคาต้นทุนวัตถุดิบและราคาขายสุทธิ
เพื่อรักษาไว้ซึ่งกำไรเบื้องต้น
บริษัทได้จัดการความเสี่ยงด้านการจัดหาเศษเหล็กด้วยการสร้างความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายและคู่แข่งโดยการจัดประชุมเป็นทางการทุกเดือน
เพื่อช่วยเพิ่มการรับรู้ข้อมูลการตลาดอย่างต่อเนื่อง
และช่วยคาดการณ์ภาวะการขาดแคลนวัตถุดิบล่วงหน้าเพื่อเตรียมรับมือด้วยการนำเข้า
บริษัทได้บรรเทาปัญหาด้านระยะเวลาที่เพิ่มขึ้นของการจัดหาวัตถุดิบสำหรับเตาหลอม 2
โดยทบทวนการวางแผนจัดการวัสดุคงคลังรายปีอย่างละเอียดทั้งในด้านการจ่ายวัตถุดิบไปใช้
และการจัดซื้อเพิ่มเติม รวมทั้งความช่วยเหลือในการจัดหาจากเครือข่ายจัดหาระดับโลกของ
ทาทาสตีล ผ่านทางกลไก “ผู้ซื้อหลัก” และจากการดูแลรักษาวัสดุให้อยู่ใน
“ระดับที่ไม่ต่ำจนเป็นผลเสียต่อการผลิต”
เพื่อให้มั่นใจว่าจะสามารถบรรลุตามเป้าหมายการผลิตประจำเดือนได้
มีการร่วมหารืออย่างสม่ำเสมอระหว่างฝ่ายจัดหา ฝ่ายขาย และฝ่ายวางแผนการผลิต
เพื่อแบ่งปันและแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับแนวโน้มทางการตลาดและราคา
ทำให้สามารถรักษาเป้าหมายที่กำหนดไว้ของผลต่างระหว่างราคาวัตถุดิบ และราคาขายสุทธิได้

3.  ความเสี่ยงของบูรณาการการดำเนินงานเตาหลอม 2 (MBF)

บริษัทมีความเสี่ยงอันเกิดจากระดับของการผสานการดำเนินงานของเตาหลอม 2 (MBF)
กับการผลิตเหล็กจากเตาหลอมด้วยไฟฟ้า (Arc Furnace) ซึ่งอาจจะทำให้โครงการเตาหลอม 2
ไม่สามารถใช้กำลังการผลิตสูงสุด และจำกัดการบรรลุความสำเร็จทางเศรษฐกิจของโครงการนี้
จากการทดสอบการเดินเครื่องจักรทั้งหมดที่เกี่ยวเนื่องและสัมพันธ์กัน
รวมทั้งระบบการนำน้ำเหล็กมาใช้ (Hot Metal Charging System)
ได้มีการจัดทำการทดสอบการยืนยันความสามารถในการทำงาน (Performance Guarantee)
อย่างครอบคลุมและกว้างขวาง ความสามารถในการนำน้ำเหล็ก (hot metal)
มาใช้ในเตาหลอมด้วยไฟฟ้าเป็นไปตามตัวชี้วัดประสิทธิภาพ (KPI) ของโครงการที่ตั้งไว้
ทีมงานจากทาทาสตีล ประเทศอินเดีย ได้ให้คำแนะนำ และชี้แนะในการดำเนินงานของเตาหลอม 2
อย่างต่อเนื่องในระดับการปฎิบัติการ
เพื่อให้ความมั่นใจว่ามีการถ่ายทอดความรู้ความสามารถในการดำเนินงาน
รวมถึงมีการติดตามตัวชี้วัดในการดำเนินงานอย่างสม่ำเสมอทั้งจากบริษัทและจากบริษัททาทาสตีล
ประเทศอินเดีย สำหรับหาข้อจำกัดในการดำเนินงาน และวิธีการแก้ไข
เพื่อให้มั่นใจได้ว่าโครงการสามารถผลิตได้ตามกำลังการผลิตที่กำหนดไว้
และเป็นไปตามทุกเงื่อนไขในการดำเนินการ

4.  ความเสี่ยงด้านบุคลากร

บริษัทมีความเสี่ยงแฝงในด้านการจัดหาบุคลากรที่มีความรู้เพียงพอ มีความสามารถที่เกี่ยวข้อง
และมีความชำนาญทางเทคนิคเพื่อปฏิบัติงานในควบคุมดูแลการดำเนินงานโครงการเตาหลอม 2
ในตำแหน่งที่สำคัญ ซึ่งจากการให้การฝึกอบรมในการ ปฏิบัติงานจริง ตลอดจนการฝึกฝนต่างๆ
โดยทีมงานผู้ชำนาญการของทาทาสตีล ประเทศอินเดีย
ทำให้มีการถ่ายทอดความรู้ทางด้านเตาหลอมเหล็กให้แก่พนักงานอย่างมาก
นอกจากนั้นยังได้มีการริเริ่มโครงการต่างๆเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพนักงานในอันที่จะธำรงรักษาไว้ซึ่งพนักงานให้คงอยู่ปฏิบัติงานกับบริษัท
เช่น การสำรวจความพึงพอใจในการทำงานของพนักงาน ระบบบริหารผลการปฏิบัติงาน
การทบทวนความสามารถเพื่อเฟ้นหาพนักงานที่มีศักยภาพ การสื่อสารสองทาง
และการสัมภาษณ์เมื่อลาออก เป็นต้น
ปัจจุบันบริษัทกำลังอยู่ในระยะเริ่มต้นโครงการพัฒนาพนักงานเป็นรายบุคคล หรือ IDP
(Individual Development Plan) ซึ่งประกอบด้วยการระบุตำแหน่งที่สำคัญ
ตลอดจนการระบุคุณสมบัติที่จำเป็นสำหรับตำแหน่ง’งานดังกล่าว
และการดำเนินโครงการอบรมและพัฒนาที่เป็นระบบ เพื่อแก้ไขและปิดช่องว่างที่ได้สำรวจพบนั้นๆ

5.  ความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม

ความเสี่ยงทางด้านความปลอดภัยที่เกิดขึ้นจากสภาพกระบวนการผลิตที่มีอันตรายได้รับการแก้ไขโดยยึดปฏิบัติตามเป้าหมาย
“ความถี่ของการเกิดอุบัติเหตุจนถึงขั้นหยุดงาน” (LTIF - Lost Time Injury Frequency)
ที่ระบุไว้ในวิสัยทัศน์ของบริษัท ซึ่งสามารถแจกแจงรายละเอียดออกเป็นความริเริ่มใหม่ๆ เช่น
การตั้ง “คณะกรรมการความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน” (Safety,
Health and Environment – SHE Committee) LTIF Committee การบันทึกและวิเคราะห์
“สภาพที่ไม่ปลอดภัย” และ “เฉียดอุบัติเหตุ”
การบรรยายสรุปเรื่องความปลอดภัยก่อนการเยี่ยมชมโรงงาน
การบังคับให้มีการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ความปลอดภัยส่วนบุคคล (PPE) เป็นต้น
ในฐานะที่เป็นประเด็นหลักของความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรและภายใต้ระบบคุณภาพของ ISO
OHSAS และ TPM จึงมีการควบคุมมลภาวะและการปล่อยกาซคาร์บอนไดออกไซด์อย่างต่อเนื่อง
มีการกำหนดให้มีขั้นตอนการปฏิบัติตามกฎหมายและระเบียบซึ่งสอดคล้องกับหลักเกณฑ์ของ ISO
ซึ่งรวมถึงการติดตามอย่างใกล้ชิดเมื่อมีกฎระเบียบใหม่ๆออกมารวมทั้งหลักเกณฑ์การปฏิบัติที่จำเป็นด้วย

6.  ความเสี่ยงจากการหยุดผลิตเนื่องจากขาดแคลนสิ่งจำเป็น

เมื่อเป้าหมายการผลิตเพิ่มมากขึ้นและมีการใช้สินทรัพย์ที่สูงตามไปด้วย
จึงทำให้บริษัทต้องประสบกับความเสี่ยงจากการเกิดความล่าช้าหรือต้องหยุดกระบวนการผลิตเพราะขาดแคลนสิ่งที่จำเป็น
ความเสี่ยงนี้ได้รับการแก้ไขหลายวิธี ได้แก่ การติดตามและวิเคราะห์ ‘ปัจจัยการผลิต’
อย่างต่อเนื่อง การวิเคราะห์รายงานความล่าช้า การตั้งบรรทัดฐานผลผลิตเปรียบเทียบ
โดยร่วมมือกับบริษัท NatSteel และบริษัทอื่นๆ
การแลกเปลี่ยนข้อมูลในการประชุมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (South East Asia - SEA
Integration) รวมทั้งการริเริ่มจัดหาสิ่งจำเป็นต่อการผลิตให้ทันเวลาโดยโครงการรหัสวัสดุ
(Unique Material Code – UMC) และการวิเคราะห์ข้อแตกต่าง เป็นต้น

7.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่เกิดขึ้นเนื่องจากมีการนำเข้าวัตถุดิบจำนวนมาก
ได้ถูกบรรเทาลงจากการจัดตั้งคณะกรรมการการเงิน เพื่อดูแลการปฏิบัติงานด้านธุรกรรมการเงิน
และใช้กลยุทธ์ป้องกันความเสี่ยง
ซึ่งปรากฏรายละเอียดอยู่ในนโยบายการบริหารเงินที่กำหนดโดยคณะกรรมการบริษัทซึ่งระบุเป้าหมายการป้องกัน
เครื่องมือที่ใช้ในการป้องกัน ขอบเขตการป้องกันและปริมาณที่อนุญาตให้ไม่ต้องมีการป้องกัน
การมอบหมายอำนาจหน้าที่ และกลไกการทบทวนผลของนโยบายการบริหารเงิน