2. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงที่จะกล่าวถึงในที่นี้เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอันอาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
นักลงทุนควรพิจารณาปัจจัยเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นกับบริษัทฯนอกเหนือจากที่ระบุไว้ในเอกสารฉบับนี้ประกอบการพิจารณาการลงทุนปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญประกอบด้วย

1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1 ปัจจัยเสี่ยงจากคู่แข่งรายใหญ่และคู่แข่งรายใหม่

ปัจจุบันบริษัทฯมีคู่แข่งที่เป็นผู้ผลิตยางนอกยางในสำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์รายใหญ่ในประเทศ
5-6 ราย โอกาสในการเกิดผู้ผลิตรายใหม่ขึ้นอยู่กับภาวะความต้องการสินค้าของตลาด
ทั้งนี้ผู้ผลิตรายใหม่จะต้องมีความพร้อมทั้งด้านเงินทุน เทคโนโลยี บุคลากร การตลาด
และเครื่องหมายการค้าที่เป็นที่ยอมรับ สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในประเทศยังไม่มีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้น
เนื่องจากกำลังการผลิตในปัจจุบันยังมีอยู่เพียงพอที่จะรองรับความต้องการภายในประเทศได้
อีกทั้งผู้ผลิตรายเดิมก็มีความสัมพันธ์กับลูกค้ามาเป็นเวลานาน
จึงไม่เป็นการง่ายสำหรับการเข้าตลาดสำหรับผู้ผลิตรายใหม่

สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในต่างประเทศนั้น การที่บริษัทฯ เป็นบริษัทในเครือของ บริษัทฮั้วฟง รับเบอร์
อินดัสทรี จำกัด หรือ “HFR” ประเทศไต้หวัน
ซึ่งดำเนินการและมีความชำนาญในธุรกิจด้านนี้มาเป็นเวลานาน
รวมทั้งมีฐานการผลิตและจำหน่ายในหลายประเทศ
ทำให้มีเครือข่ายการตลาดที่ครอบคลุมและมีศักยภาพเพียงพอที่จะแข่งขันในตลาดต่างประเทศได้
อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
ยังคงประสบปัญหาเรื่องการแข่งขันทางด้านราคาขายซึ่งยังคงสูงกว่าหลายคู่แข่ง
โดยเฉพาะคู่แข่งที่มีฐานการผลิตในประเทศจีนซึ่งมีศักยภาพแข็งแกร่งในส่วนของต้นทุนการผลิตอย่างมาก
ทั้งนี้เนื่องจากวัตถุดิบต่าง ๆ โดยเฉพาะในส่วนของไนลอน ยางสังเคราะห์
ผงคาร์บอนและสารเคมีที่เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตสินค้าทั้งยางนอกและยางในนั้น
ส่วนใหญ่บริษัทก็จะนำเข้าจากประเทศจีน เพราะสินค้าจากจีนจะมีราคาที่ถูกกว่าแหล่งอื่น ๆ
อีกทั้งในปัจจุบันมีจำนวนผู้จัดจำหน่ายน้อยลงด้วย อย่างไรก็ดี เนื่องจากบริษัทฯ
ได้ป้องกันการขาดทุนจากการขึ้นราคาของวัตถุดิบอย่างรุนแรงโดยการทบทวนและปรับราคาขายสินค้าขึ้นตาม
จึงมีผลกระทบให้ราคาสินค้าค่อนข้างแข่งขันได้ยากในท้องตลาด หากแต่บริษัทฯ
ยังคงมีศักยภาพในการรักษาคุณภาพของผลิตภัณฑ์ไว้ได้คงที่ จึงนับว่าบริษัทฯ
ยังคงมีจุดเด่นในการแข่งขันในตลาดโลกได้ไม่แพ้คู่แข่งรายอื่น ๆ
และทำให้ยังคงรักษาฐานลูกค้าปัจจุบันไว้ได้

1.2 ปัจจัยเสี่ยงจากการแข่งขันกันเองระหว่างบริษัทในเครือ

เนื่องจากบริษัทฯ ในเครือ มีการผลิตสินค้าและผลิตภัณฑ์ซึ่งอยู่ในกลุ่มอุตสาหกรรมเดียวกัน

ดังนั้น บริษัทแม่จึงยังคงยึดนโยบายการบริหารจัดการ
การแบ่งตลาดและระดับของผลิตภัณฑ์ระหว่างบริษัทในเครืออย่างชัดเจน (
ดูจากตารางการจำแนกตลาดของบริษัทในเครือ หน้าที่ 15 )
อีกทั้งยังคอยควบคุมบริษัทในเครือให้ดำเนินการไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้
ทั้งนี้ในการแบ่งตลาดนั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยทางข้อได้เปรียบของพื้นที่ตลาด ปัจจัยด้านภาษีนำเข้า
ประเภทของผลิตภัณฑ์และราคาเป็นสำคัญ
เพื่อจำแนกความรับผิดชอบทางการตลาดและการขายให้มีความสมดุลและสะดวกต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทในเครือ
และลูกค้า ทั้งนี้ทั้งนั้น เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงในการแย่งตลาดระหว่างกัน

1.3 ปัจจัยเสี่ยงจากการแข่งขันจากบริษัท Sumitomo Rubber

สำหรับบริษัท Sumitomo Rubber ก็ยังคงเป็นผู้ถือหุ้นสำคัญในบริษัทแม่
แม้ว่าจะมีความเชี่ยวชาญในธุรกิจการผลิตยางรถยนต์และยางรถจักรยานยนต์ แต่เนื่องจากบริษัท
Sumitomo Rubber เป็นกลุ่มพันธมิตร
และเน้นการผลิตยางรถยนต์มากกว่าจึงเน้นการเป็นคู่ค้าทางธุรกิจและเป็นผู้สนับสนุนการผลิตยางรถจักรยานยนต์ให้กับบริษัทแม่และบริษัทในเครือมากกว่าจะเป็นคู่แข่ง
ซึ่งปัจจุบันยางรถจักรยานยนต์ที่ทางบริษัทฯ
ได้รับการอนุญาตให้ผลิตและจำหน่ายนั้นเป็นประเภทยางที่แตกต่างกับที่ทางบริษัท Sumitomo
Rubber ทำการผลิตอยู่ในโรงงานอื่นๆ ดังนั้น ปัจจัยเสี่ยงในการแย่งตลาดจึงเป็นไปได้ยาก
ประกอบกับความสัมพันธ์ทางการค้าที่มีมานาน ในส่วนของบริษัทฯ
เองก็ยังคงได้รับการสนับสนุนความรู้
ความช่วยเหลือทางเทคนิคในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ทั้งภายใต้เครื่องหมายการค้า “DUNLOP”
ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท Sumitomo Rubber และบริษัทฯ
ยังสามารถนำความรู้ดังกล่าวมาพัฒนาผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้าอันเป็นลิขสิทธิ์ของบริษัทฯให้ดียิ่งขึ้น

1.4 ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  - ความเสี่ยงจากการซื้อขาย

ปัจจุบันรายได้ของบริษัทฯ ยังคงมาจากธุรกิจส่งออกเป็นหลักซึ่งคิดเป็นร้อยละ 62.08 ในปี 2552
และร้อยละ 58.20 ในปี 2553 ซึ่งยังคงประกอบไปด้วยสกุลเงินต่างประเทศ 2 สกุลหลัก ได้แก่
ดอลลาร์สหรัฐและยูโรดังนั้นความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนจึงมีส่วนสำคัญที่อาจส่งผลกระทบต่อสถานะทางการเงินของบริษัทฯ
โดยเฉพาะสกุลดอลล่าร์สหรัฐที่แข็งค่าอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงไตรมาส 3 เป็นต้นมา
ซึ่งส่งผลต่อการส่งออกเพราะรายได้ต่อหน่วยผลิตภัณฑ์จะลดลงเมื่อรับเงินเป็นสกุลเงินบาท
อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ยังได้รับผลดีในการนำเข้าวัตถุดิบจากต่างประเทศ
เพราะเมื่อค่าเงินบาทแข็งค่าขึ้นทำให้บริษัทฯ จ่ายค่าสินค้าน้อยลงตามไปด้วย ทั้งนี้ บริษัทฯ
ได้บริหารอัตราแลกเปลี่ยนโดยการจับคู่ระหว่างสินทรัพย์และหนี้สินที่มีสกุลเงินเดียวกัน (Naturally
hedged) ซึ่งสามารถลดความเสี่ยงในด้านอัตราแลกเปลี่ยนได้ในระดับหนึ่ง

  - ความเสี่ยงจากการกู้เงิน

บริษัทฯ ยังคงมีความเสี่ยงนจากการกู้ยืมเงินในสกุลเงินต่างประเทศ
เพราะความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ มีความเสี่ยงไม่มาก
เนื่องจากเป็นการกู้ยืมเงินระยะสั้น

5.  ปัจจัยเสี่ยงในเรื่องของราคาสินค้าและวัตถุดิบผันแปรไปตามราคาตลาดโลก

ในปีที่ 2553 ราคายางธรรมชาติ มีความผันผวนมาก
และมีแนวโน้มจะที่จะปรับราคาในทิศทางที่สูงขึ้น
สาเหตุหลักก็ยังคงเป็นเพราะความต้องการใช้ยางธรรมชาติในภาคอุตสาหกรรมยานยนต์ของประเทศจีน
จากยอดจำหน่ายรถยนต์ที่เพิ่มขึ้นประมาณ 30 % จากปีก่อน แตะระดับ 18 ล้านคัน
เป็นเหตุให้ประเทศจีนต้องนำเข้ายางธรรมชาติเพิ่มขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการ
ประกอบกับความต้องการบริโภคยางธรรมชาติภายในประเทศเพิ่มขึ้น
โดยผลสำรวจศูนย์วิจัยกสิกรไทยคาดว่า
ตลาดรถยนต์ในประเทศจะทำสถิติใหม่ด้วยยอดดจำหน่ายเพิ่มขึ้นไม่ต่ำกว่า 44 %
อีกทั้งปริมาณอุปทานของยางธรรมชาติในประเทศลดลง
เนื่องจากได้รับผลกระทบจากสภาวะอากาศที่มีฝนตกชุกในหลายพื้นที่ปลูกยางที่สำคัญ
ตั้งแต่กลางเดือนตุลาคมจนถึงสิ้นปี
โดยเฉพาะภาคใต้เกิดภาวะน้ำท่วมและต้นยางโค่นล้มจากพายุดีเปรสชั่น
จึงทำให้ราคายางธรรมชาติปรับตัวสูงขึ้น จากเดือนมกราคม ปี 2553 กิโลกรัมละ 102.45 บาท
เป็นกิโลกรัมละ 142.50 บาท ในเดือนธันวาคม และยังคงปรับราคาสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ด้วยเหตุนี้
บริษัทฯ จึงได้พยายามปรับขึ้นราคาขายสินค้ากับลูกค้า
และตกลงซื้อขายยางธรรมชาติล่วงหน้ากับผู้ขาย
พร้อมทั้งปรับปรุงกระบวนการผลิตลดปริมาณของเสียให้มากที่สุด

1.6 ปัจจัยเสี่ยงจากความเสียหายของเครื่องจักร

เนื่องจากบริษัทฯ ดำเนินการผลิตถึงวันละ 2 กะ ตลอด 24 ชั่วโมง
ดังนั้นหากเครื่องจักรได้รับความเสียหายจนทำให้การผลิตต้องหยุดชะงัก
ย่อมก่อให้เกิดความเสียหายต่อกำลังการผลิตได้ ทั้งนี้บริษัทฯ
มีระบบการตรวจสอบและมีการวางแผนการตรวจเช็คสภาพเครื่องจักรเป็นประจำทุกปี
พร้อมทั้งแผนการบำรุงรักษาซ่อมแซมเครื่องจักรทุกเดือน
มีการเตรียมพร้อมทั้งก่อนจะเริ่มเดินเครื่องทำการผลิต บริษัทฯ จะทำการตรวจสอบ
และซ่อมแซมใหญ่ปีละ 2 ครั้งโดยจะใช้โอกาสวันหยุดสำคัญที่ติดต่อกันนานได้แก่ สงกรานต์ ปีใหม่
ซึ่งจะไม่ทำให้กระทบต่อการผลิต

2. ความเสี่ยงด้านการบริหารจัดการ

1.  ปัจจัยเสี่ยงจากความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบายการดำเนินงาน

บริษัท มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ HFR ซึ่งเป็นบริษัทแม่ที่ไต้หวันถือหุ้นในบริษัทฯ ร้อยละ 50.42
ของจำนวนหุ้นบริษัทฯ จึงทำให้บริษัทแม่สามารถควบคุมเสียงส่วนใหญ่ในที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้
อย่างไรก็ตามนโยบายของบริษัทแม่ก็จะไม่แทรกแซงและให้อิสระในการดำเนินงาน
โดยบริษัทแม่จะเป็นผู้สนับสนุนและช่วยเหลือมากกว่า อีกทั้งยังหาลูกค้าต่างประเทศให้กับบริษัท
ส่วนการสั่งซื้อวัตถุดิบ บริษัทจะมีความเป็นอิสระและตัดสินใจได้เอง หาก

บริษัท ได้รับเงื่อนไขและราคาที่ดีกว่า
ปัจจุบันสัดส่วนของการสั่งซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่แล้วบริษัทจะเป็นผู้สั่งซื้อจากผู้ผลิตและจำหน่ายวัตถุดิบโดยตรง
มีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากบริษัทแม่เพียงร้อยละ 1.08 ของมูลค่าวัตถุดิบทั้งหมด ในปี 2553
อย่างไรก็ตามจากการดำเนินงานที่ผ่านมาจะเห็นได้ว่าบริษัทแม่มีการกำหนดนโยบายการดำเนินงานที่ค่อนข้างชัดเจน
มีการแบ่งตลาดกลุ่มลูกค้า นอกจากนี้บริษัทแม่ก็เป็นบริษัทมหาชนในตลาดหลักทรัพย์ที่
ประเทศไต้หวันซึ่งจะปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมาย เช่นกัน

2.  การบริหารที่พึ่งพิงผู้บริหารหรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัทฯ เป็นบริษัทในเครือของ HFR ซึ่งถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 50.42
บริษัทแม่เป็นบริษัทที่ตั้งอยู่ที่ประเทศไต้หวันซึ่งมีบริษัทในเครือหลายแห่งกระจายอยู่ตามประเทศต่าง ๆ
บริษัทฯ ดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายยางนอกและยางในภายใต้ยี่ห้อ “DURO” “Q-UICK”และ
“DUNLOP” มาเป็นระยะเวลานาน ทั้งนี้เพื่อให้สินค้ามีคุณภาพและราคาที่ได้มาตรฐานเดียวกัน
รวมทั้งป้องกันการแข่งขันกันเองภายในกลุ่ม บริษัทในกลุ่มจะต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตร่วมกัน
ส่วนนโยบายการตลาดและการกำหนดราคาเป็นการตกลงร่วมกันระหว่างบริษัทฮั้วฟงฯและบริษัทแม่
เนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
ต้องพึ่งพิงบริษัทแม่เป็นผู้กำหนดนโยบายการบริหารงานทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจหากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวอาจจะไม่ให้ความสำคัญกับการขายสินค้าของบริษัทเท่าที่ควรซึ่งจะทำให้ส่วนแบ่งการตลาดของบริษัทฯลดลงไปและกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทในอนาคตได้
อย่างไรก็ตามผู้ถือหุ้นรายใหญ่ก็ยังคงเป็นกลุ่มเดิม
และยังคงนโยบายการสนับสนุนการตลาดต่างประเทศให้กับบริษัทในเครืออย่างชัดเจนเพื่อให้ภาพรวมของกลุ่มมีความแข็งแกร่งทางด้านการตลาดต่างประเทศและป้องกันการแข่งขันของธุรกิจในกลุ่มเดียวกัน
รวมทั้งสามารถแข่งขันกับบริษัทนอกกลุ่มได้ นอกจากนี้บริษัทฯ
ได้มีการเพิ่มสัดส่วนการจำหน่ายภายในประเทศและต่างประเทศให้มากขึ้นโดยที่บริษัทจะทำการตลาดเองและไม่มีการแทรกแซงจากบริษัทแม่
รวมถึงเรื่องราคาขายด้วย
และแสวงหาตลาดต่างประเทศที่ไม่ซ้ำซ้อนกับที่ได้รับการสนับสนุนจากบริษัทแม่และบริษัทในเครือ

สำหรับผู้ถือหุ้นรายใหญ่อีกรายที่สำคัญคือ บริษัท Sumitomo Rubber นั้น
ถึงแม้ว่าจะถือหุ้นเพียงร้อยละ 13.15
ในบริษัทแม่แต่ก็มีความสำคัญและถือว่าเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่ง
ซึ่งบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มอาจจะได้รับผลกระทบหากบริษัท Sumitomo Rubber ถอนหุ้นออกไป
เพราะรายได้ส่วนหนึ่งมาจากผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้า DUNLOP
และการสนับสนุนทางเทคโนโลยีการผลิตให้กับบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่ม อย่างไรก็ตามบริษัท
Sumitomo Rubber
มีความสัมพันธ์ที่ดีและติดต่อธุรกิจกับทางบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มมาเป็นเวลานาน
จากคู่ค้ากลายเป็นผู้ถือหุ้น
แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ดีและการร่วมมือกันทางธุรกิจที่น่าจะเพิ่มมากขึ้นในอนาคต

กล่าวโดยสรุปหากบริษัทไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่แล้วบริษัทก็สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้จากความมั่นคงในฐานะทางการเงินของบริษัทเอง
และความสามารถทางการตลาดดังจะเห็นได้ว่ามีการขยายตลาดในประเทศเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ
41.80 ในปี 2553 นอกจากนี้ความสัมพันธ์ที่ดีและมีมาช้านานระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทแม่และ
Sumitomo Rubber กว่า 30 ปีก็เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความร่วมมือที่ดีตลอดมา