4. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

4.1 ธุรกิจการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรม

ธุรกิจหลักของบริษัทฯ
เป็นการให้บริการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรมทั้งที่เป็นอันตรายและไม่เป็นอันตราย
ซึ่งรวมถึงการให้บริการจัดเก็บ รวบรวม และขนส่งกากของเสียเพื่อนำไปบำบัดหรือกำจัด บริษัทฯ
มีศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรม ได้แก่ ศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมแสมดำ
/ศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม (“ศูนย์แสมดำ”)
และศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมมาบตาพุด (“ศูนย์มาบตาพุด”)

4.1.1 ลักษณะการให้บริการ

(1) ระบบปรับเสถียรและการทำให้เป็นของแข็ง (Stabilization and Solidification)

เป็นการทำลายฤทธิ์กากของเสียที่เป็นพิษ
แล้วเปลี่ยนให้สารที่ผ่านการทำลายพิษแล้วกลายสภาพเป็นของแข็ง
วัตถุประสงค์คือทำให้เกิดการยึดเกาะทางเคมีของสารพิษที่เป็นองค์ประกอบอยู่ในกากของเสีย
เพื่อยับยั้งการแพร่กระจายไปสู่สิ่งแวดล้อม
และยังเป็นการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางฟิสิกส์ของเสียเพื่อทำให้ง่ายต่อการจัดเก็บและฝังกลบ
โดยของเสียที่ผ่านกระบวนการปรับเสถียรแล้วจะถูกนำไปฝังกลบยังหลุมฝังกลบที่มีความปลอดภัยสูงที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
จังหวัดราชบุรี

(2) ระบบฝังกลบ (Secure Landfill)
ใช้สำหรับฝังกลบของเสียจากอุตสาหกรรมที่ไม่เป็นอันตรายและของเสียอันตรายที่ผ่านกระบวนการปรับเสถียรและทำให้เป็นของแข็งแล้ว
ในการก่อสร้างหลุมฝังกลบบริษัทฯ ได้นำเทคโนโลยีที่ใช้สำหรับการฝังกลบของเสียอันตราย
โดยออกแบบให้เป็นหลุมฝังกลบแบบนิรภัย (Secure Landfill)
ซึ่งสามารถป้องกันมิให้น้ำและกากของเสียที่อยู่ในหลุมฝังกลบซึมออกไปสู่ภายนอกได้
มีการปูพื้นหลุมด้วยวัสดุประเภทต่างๆ อย่างถูกต้องตามมาตรฐานสากล
โดยหลุมฝังกลบตั้งอยู่ที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จังหวัดราชบุรี มีพื้นที่ประมาณ
500 ไร่

(3) ระบบผสมกากเชื้อเพลิง (Fuel Blending) เป็นระบบที่ใช้ในการผสมและปรับสภาพกาก

ของเสียที่มีค่าความร้อน (Calorific content)
ให้กลายเป็นพลังงานทดแทนสำหรับโรงงานที่ใช้เตาเผาอุณหภูมิสูง (Waste to Energy)
หรือวัตถุดิบทดแทนสำหรับโรงงานปูนซีเมนต์

(4) ระบบบำบัดน้ำเสีย (Wastewater Treatment) โดยใช้วิธีเคมี-ฟิสิกส์และชีวภาพ สามารถ

บำบัดและกำจัดน้ำเสียจากโรงงานฟอกย้อม โรงงานชุบโลหะ และโรงงานอุตสาหกรรมอื่นๆ
โดยน้ำเสียที่ผ่านกระบวนการบำบัดเรียบร้อยแล้วจะได้ค่าตามเกณฑ์มาตรฐานที่กฎหมายกำหนด
และกากตะกอนที่เกิดจากการบำบัดน้ำเสียจะถูกนำไปฝังกลบที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
จังหวัดราชบุรี

(5) ระบบการขนส่ง การให้บริการจัดเก็บและขนส่งกากของเสีย บริษัทฯ
ใช้ยานพาหนะที่ได้รับการออกแบบสำหรับการบรรทุกกากของเสียประเภทต่างๆ โดยเฉพาะ
ยานพาหนะทุกคันจะมีผ้าใบปิดคลุมมิดชิดตามมาตรฐานการขนส่ง
นอกจากนี้พนักงานขับรถทุกคนได้ผ่านการฝึกอบรมด้านความปลอดภัย และได้รับใบอนุญาตประเภท 4
จากกรมการขนส่งทางบก มีระบบการควบคุมการขนส่งด้วยใบกำกับการขนส่ง (Manifest)
ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม และการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
มีการใช้ระบบ GPS (Global Position System)
รวมทั้งการใช้เครื่องบันทึกข้อมูลพฤติกรรมการใช้รถ (Black Box) ในการบันทึกข้อมูลต่างๆ
เกี่ยวกับการเดินรถ เช่น ความเร็ว ระยะทาง ระยะเวลาที่ใช้เดินทางของคนขับรถ
เพื่อควบคุมให้การขนส่งเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและมีความปลอดภัยสูงสุดตั้งแต่ต้นทางไปจนถึงปลายทาง

ปัจจุบันบริษัทฯ มีศูนย์กำจัดกากอุตสาหกรรม 2 แห่ง คือศูนย์แสมดำ ตั้งอยู่ที่เขตบางขุนเทียน
กรุงเทพมหานคร โดยบริษัทฯ ได้เช่าและได้รับสิทธิในการดำเนินงานจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม
กระทรวงอุตสาหกรรม ตามสัญญาเช่าและให้ใช้สิทธิศูนย์บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมแสมดำ
และศูนย์วิจัยและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จังหวัดราชบุรี ตั้งแต่เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2539
มีระยะเวลาการเช่า 10 ปี และปัจจุบันได้รับการต่ออายุสัญญาเช่าให้ขยายระยะเวลาออกไปอีก 10
ปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2549 จนถึงวันที่ 30 กันยายน 2559

ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานลำดับที่ 101 โรงงานปรับคุณภาพของเสียรวม ลำดับที่ 105
การคัดแยกหรือฝังกลบวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว และ ลำดับที่ 106
การนำของเสียกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่โดยผ่านกรรมวิธีการผลิตทางอุตสาหกรรม
การดำเนินงานของศูนย์แสมดำจะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกรมโรงงานอุตสาหกรรม
โดยมีคณะที่ปรึกษาตรวจสอบผลการดำเนินงาน ซึ่งในปัจจุบันคือศูนย์วิศวกรรมพลังงานและสิ่งแวดล้อม
(บางเขน) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ทำหน้าที่ควบคุมคุณภาพ และการจัดการของเสียอุตสาหกรรม
เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
ทั้งนี้คณะที่ปรึกษาตรวจสอบผลการดำเนินงานจะจัดทำรายงานผลการตรวจสอบส่งให้แก่บริษัทฯ
และกรมโรงงานอุตสาหกรรมเป็นประจำทุกเดือน

และศูนย์มาบตาพุดตั้งอยู่ในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด จังหวัดระยอง บนที่ดินแปลง R26 และ

R27 มีเนื้อที่ประมาณ 62.5 ไร่ ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานลำดับที่ 101
โรงงานปรับคุณภาพของเสียรวม และส่วนขยายบนที่ดินแปลง S8-S10 มีเนื้อที่ประมาณ 29 ไร่ 1
งาน 82 ตารางวา ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานลำดับที่ 105
ฝังกลบกากของเสียอุตสาหกรรม

4.1.2 การตลาดและภาวการณ์แข่งขันของธุรกิจการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรม

สำหรับธุรกิจการบำบัดและกำจัดของเสียจากอุตสาหกรรม ได้ถูกกำหนดตามประกาศกระทรวง

วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม
เรื่องประเภทและขนาดของโครงการหรือกิจการของส่วนราชการ รัฐวิสาหกิจ หรือเอกชน
ที่ต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม ฉบับที่ 3 (พ.ศ.2539) ลงวันที่ 22
มกราคม 2539
กำหนดให้โรงงานปรับคุณภาพของเสียรวมหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ในขั้นตอนขออนุญาตจัดตั้งโรงงานเพื่อนำเสนอขอความเห็นชอบต่อสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
โดยประเภทโรงงานที่สามารถให้บริการกำจัดของเสียทั้งที่เป็นอันตรายและไม่เป็นอันตรายปัจจุบันมี
3 ประเภท ได้แก่ โรงงานลำดับที่ 101 โรงงานปรับสภาพของเสียรวม โรงงานลำดับที่ 105
โรงงานคัดแยกและ/หรือฝังกลบของเสีย และโรงงานลำดับที่ 106
โรงงานนำของเสียมาใช้ประโยชน์ใหม่ (Recycle)
และทำให้ผู้ประกอบกิจการบำบัดและกำจัดกากอุตสาหกรรมที่ได้รับใบอนุญาตอย่างถูกต้อง
สามารถแยกออกเป็นกลุ่มหลักๆ ได้ดังนี้

กลุ่มกำจัดกากโดยการฝังกลบ โดยนำกากของเสียไปปรับเสถียร
ทำให้เป็นของแข็งและนำไปฝังกลบตามวิธีที่ถูกต้องตามหลักวิชาการที่ได้กำหนดในรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ซึ่งบริษัทที่ได้รับอนุญาตประกอบกิจการในกลุ่มนี้และถือเป็นคู่แข่งโดยตรงของบริษัทฯ ได้แก่
บมจ.โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) ตั้งอยู่ที่อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว
และบมจ.เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน ตั้งอยู่ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี

กลุ่มกำจัดกากโดยการเผาในเตาอุณหภูมิสูง
บริษัทที่ได้รับอนุญาตประกอบกิจการในกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มโรงงานปูนซีเมนต์
อย่างไรก็ดีปัจจุบันโรงงานปูนซีเมนต์ถูกกำหนดให้สามารถรับกากไปเผาเพื่อใช้เป็นวัตถุดิบทดแทน
หรือเชื้อเพลิงทดแทนเท่านั้น ทำให้การแข่งขันในกลุ่มดังกล่าวลดน้อยลง
กลุ่มโรงงานปูนซีเมนต์ที่ได้รับอนุญาตเผากากได้และถือเป็นคู่แข่งสำคัญของบริษัทฯ ได้แก่ บริษัท
ปูนซิเมนต์ไทย (แก่งคอย) จำกัด บมจ. ปูนซิเมนต์นครหลวง บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย (ท่าหลวง)
จำกัด บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย (ลำปาง) จำกัด บริษัท ปูนซิเมนต์ไทย (ทุ่งสง) จำกัด และ
บมจ.ทีพีไอ โพลีน

กลุ่มที่นำของเสียมาใช้ประโยชน์ใหม่
เนื่องจากปัจจุบันมีผู้ประกอบกิจการที่ได้รับใบอนุญาตเพื่อนำของเสียมาใช้ประโยชน์ใหม่เป็นจำนวนมาก
จึงไม่สามารถระบุชื่อของบริษัทได้ (โรงงานลำดับที่ 106
ที่ไม่อยู่ในข่ายต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม)

และเพื่อให้บริษัทฯ สามารถแข่งขันในตลาดการกำจัดกากอุตสาหกรรมได้ บริษัทฯ
จึงมีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงนโยบายในหลายๆ ด้าน เพื่อให้สอดคลองกับสถานการณ์
และให้สามารถแข่งขันกับบริษัทคู่แข่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยนโยบายด้านการตลาดที่สำคัญๆ
มีรายละเอียดดังนี้

(1) นโยบายทางการตลาด

1) การพัฒนาตลาด

บริษัทฯยังคงให้ความสำคัญต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่
โดยเน้นด้านการเสาะแสวงหาเทคโนโลยีใหม่เพื่อนำมาใช้กับธุรกิจ
การให้ความสำคัญต่อหน่วยงานเน้นวิจัยและพัฒนา (R&D)

2) การมุ่งเน้นตลาด

บริษัทฯยังคงไว้ซึ่งหลักวิธีการที่ถูกต้องของการให้บริการ จะยังคงรักษาคุณภาพและภาพลักษณ์ที่ดี
สร้างความเชื่อมั่นให้ลูกค้า และดำรงรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้าปัจจุบัน
ในขณะเดียวกันบริษัทฯยังต้องสร้างฐานลูกค้าใหม่เพิ่มขึ้น
ซึ่งบริษัทฯเชื่อมั่นว่าด้วยมาตรฐานและคุณภาพของการให้บริการที่บริษัทฯได้รับการยกย่องในวงการ
จะเป็นสิ่งกระตุ้นให้เกิดลูกค้ารายใหม่ ที่ต้องการปฎิบัติตามกฎระเบียบและรักษ์สิ่งแวดล้อม

3) รักษามาตรฐาน

บริษัทฯให้ความสำคัญต่อการรักษามาตรฐานการบำบัดและกำจัดอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการอย่างเคร่งครัด
ภายใต้ระบบคุณภาพมาตรฐานสากล ISO 9001, ISO 14001 และ มอก.& OHSAS 18001
ที่จะใช้สร้างความพึงพอใจสูงสุดแก่ลูกค้า

(2) ภาวการณ์แข่งขัน

ด้วยภาวะเศรษฐกิจโลกในปี 2552 มีการชะลอตัวลงตั้งแต่ต้นปี ประเทศอุตสาหกรรมหลาย
ประเทศอยู่ในภาวะถดถอย ถึงแม้ว่าในช่วงไตรมาสที่ 3 เศรษฐกิจในหลายๆ
ประเทศเริ่มส่งสัญญาณดีขึ้นก็ตาม ในภาคอุตสาหกรรมจากรายงานดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรม
ซึ่งครอบคลุมอุตสาหกรรม 53 กลุ่มพบว่าในช่วงเดือนมกราคม-ตุลาคม 2552
ดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรมลดลงจากช่วงเดียวกันของปีก่อนประมาณร้อยละ 11.6 และคาดว่าทั้งปี
2552 ดัชนีผลผลิตอุตสาหกรรมจะหดตัวที่ร้อยละ 8.5
ส่งผลให้ปริมาณกากของเสียโดยรวมมีปริมาณลดลงตามสัดส่วนของการผลิต

แต่จากการที่ภาครัฐได้มุ่งเน้นให้ความสำคัญกับการกำกับดูแลโรงงานมิให้มีการประกอบกิจการที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
และประชาชน โดยออกประกาศบังคับใช้ในเรื่องการกำจัดสิ่งปฎิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ. 2548
มีการเข้มงวดในด้านความรับผิดชอบต่อการก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
โดยมีบทลงโทษผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับการนำกากอุตสาหกรรมไปกำจัดโดยไม่ถูกต้องตามข้อกำหนด
ได้เป็นปัจจัยที่ช่วยสนับสนุนให้ผู้ประกอบการโรงงานมีความตื่นตัวในเรื่องการกำจัดของเสียให้ถูกต้องมากขึ้น
เห็นได้จากตัวเลขของจำนวนโรงงานอุตสาหกรรมที่แจ้งขออนุญาตขนย้ายกากของเสียเพื่อนำไปกำจัดในระบบอย่างถูกต้องมีจำนวนเพิ่มขึ้น
โดยในปี 2552
มีโรงงานอุตสาหกรรมแจ้งขออนุญาตขนย้ายกากของเสียอันตรายและไม่อันตรายเพื่อนำไปกำจัด
รวมทั้งสิ้น 10,787 โรงงาน เพิ่มขึ้นจากปี 2551 ร้อยละ 4.6
แยกเป็นโรงงานที่ขออนุญาตนำของเสียอันตรายไปกำจัด 5,230 โรงงาน และ
โรงงานที่ขออนุญาตนำของเสีย ไม่อันตรายไปกำจัด 5,557 โรงงาน

หน่วย: โรงงาน

  ---------------------------------- ------------- ------------ ------------
  จำนวนโรงงาน                        ปี 2552        ปี 2551       ปี 2550

  แจ้งขออนุญาตนำของเสียอันตรายไปกำจัด     5,230         4,926        4,508

  แจ้งขออนุญาตนำของเสียไม่อันตรายไปกำจัด   5,557         5,390        4,719

  รวม                                10,787        10,316       9,227
  ---------------------------------- ------------- ------------ ------------

ที่มา: กรมโรงงานอุตสาหกรรม

สถิติปริมาณของเสียอุตสาหกรรมในปี 2552
พบว่ามีจำนวนของเสียจากอุตสาหกรรมถูกนำไปกำจัดในระบบอย่างถูกต้อง 22.3 ล้านตัน
เพิ่มขึ้นจากปี 2551 ร้อยละ 16.7 แยกเป็นของเสียอันตรายจำนวน 2.3 ล้านตัน
และของเสียไม่อันตรายจำนวน 20.0 ล้านตัน

หน่วย: ล้านตัน

  --------------------------------- ------------- ------------ ------------
  ประเภท                            ปี 2552        ปี 2551       ปี 2550

  ของเสียอันตรายจากอุตสาหกรรม          2.3           2.7          2.2

  ของเสียไม่อันตรายจากอุตสาหกรรม        20.0          16.4         16.1

  รวม                               22.3          19.1         18.3
  --------------------------------- ------------- ------------ ------------

ที่มา: กรมโรงงานอุตสาหกรรม

สำหรับในปี 2552 นั้นเนื่องจากเป็นช่วงของเศรษฐกิจถดถอยอย่างรุนแรง
ทำให้กลุ่มประกอบการภาคอุตสาหกรรมในประเทศไทยได้รับผลกระทบไม่ว่าจะเป็นกำลังผลิตที่ลดลงอันเนื่องจากความต้องการซื้อลดลง
บางโรงงานต้องปิดกิจการเนื่องจากประสบภาวะของการขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
บางรายต้องปรับลดค่าใช้จ่ายให้มากที่สุดเพื่อพยุงให้กิจการอยู่รอดในปี 2552
โดยหวังว่าเศรษฐกิจของโลกและของประเทศจะปรับตัวดียิ่งขึ้นในปี 2553
สำหรับภาคธุรกิจการกำจัดกากของเสียนั้นผู้ประกอบการส่วนใหญ่จะมุ่งแข่งขันด้วยการลดราคาเพื่อแย่งลูกค้าที่ยังมีอยู่ในตลาด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะเป็นกลุ่มของผู้ประกอบการกำจัดกากของเสียขนาดเล็กที่ได้รับอนุญาตโรงงานลำดับที่
106 (โรงงานนำของเสียกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่) เนื่องจากมีต้นทุนค่าใช้จ่ายที่ต่ำ
ทำให้ผู้ที่ต้องการกำจัดกากของเสียซึ่งต้องการลดค่าใช้จ่ายได้เริ่มใช้บริการของผู้ประกอบการเหล่านั้นมากยิ่งขึ้น
โดยมิได้คำนึงถึงมาตรฐานและคุณภาพดัง เช่นเคยปฎิบัติมาก่อน
จึงเป็นผลกระทบต่อยอดรายได้ของบริษัทฯ ในปี 2552 เป็นอย่างยิ่ง

สำหรับแนวโน้มธุรกิจปี 2553 บริษัทฯ คาดว่าหากเศรษฐกิจของโลกเริ่มฟื้นตัวขึ้น
และสภาวะทางการเมืองภายในประเทศมั่นคง
ย่อมจะส่งผลให้อุตสาหกรรมการผลิตในประเทศขยายตัว
ปริมาณกากของเสียจากโรงงานอุตสาหกรรมย่อมต้องมีปริมาณเพิ่มขึ้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากบริษัทหรือหน่วยงานซึ่งยังยึดมั่นที่จะใช้บริการกับบริษัทที่ให้บริการได้ตามมาตรฐานภายใต้หลักวิชาการเหล่านั้นจะกลับเข้ามาสู่ระบบที่ถูกต้อง
ประกอบกับภาครัฐได้ให้ความสนใจ
มีความจริงใจต่อการเข้าไปตรวจสอบและชักชวนให้ภาคอุตสาหกรรมที่ต้องการกำจัดกากของเสียไปใช้บริการกับบริษัทที่ได้มาตรฐานสากล
จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่บริษัทฯ คาดหวังว่าจะมีรายได้เพิ่มขึ้นจากความเข้มข้นของภาครัฐในครั้งนี้

4.1.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

(1) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์

1) การผลิต/กำลังการผลิตรวม

ในปี 2552 ศูนย์ให้บริการกำจัดกากอุตสาหกรรมของบริษัทฯ มีกำลังการผลิตและปริมาณการผลิตดังนี้

+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| วิธีการจัดการของเสีย      | ศูนย์แส     |          | ศูน       |           |
|                       | มดำ/ราชบุรี |          | ย์มาบตาพุด |           |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
|                       | ก         | ปริม      | กำ       | ปร        |
|                       | ำลังการผลิต | าณการผลิต | ลังการผลิต | ิมาณการผลิต |
|                       |           |          |          |           |
|                       | (ตัน/ปี)    | (ตัน/ปี)   | (ตัน/ปี)   | (ตัน/ปี)    |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 1. การฝังกลบโดยตรง     | 45,000    | 1,574    | 79,200   | 232       |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 2.                    |           | 16,538   | 52,800   | 2,395     |
| ก                     |           |          |          |           |
| ารปรับเสถียรและการฝังกลบ |           |          |          |           |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 3.                    | -         | -        | 47,520   | 22,292    |
| การผสม                |           |          |          |           |
| กากเชื้อเพลิงและการเผาใน |           |          |          |           |
|                       |           |          |          |           |
| เตาอุณหภูมิสูง            |           |          |          |           |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 4. การบำบัดน้ำเสียชุบโลหะ | 63,000    | 23,769   | -        | -         |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+
| 5. การบำบัดน้ำเสียฟอกย้อม | 60,000    | 3,869    | -        | -         |
+-----------------------+-----------+----------+----------+-----------+

หมายเหตุ กำลังการผลิตคิดวันทำงานเท่ากับ 300 วันต่อปีทำงานวันละ 8 ชั่วโมง

2) วัตถุดิบ

วัตถุดิบที่ใช้ในการบำบัดกากของเสียจะมีความหลากหลายขึ้นอยู่กับประเภทของกากของเสียที่ต้องทำการบำบัด
โดยการบำบัดแต่ละครั้งจะต้องมีการตรวจสอบและกำหนดสูตรในการบำบัดจากฝ่ายปฏิบัติการห้องทดลองก่อน
วัตถุดิบที่ใช้ในการบำบัดกากของเสียแต่ละประเภทสรุปได้ดังนี้

(ก) การบำบัดน้ำเสียชุบโลหะ วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการบำบัดกากของเสียกลุ่มนี้ คือ ปูน

ขาว โดยมีการเติมสารเคมีอื่นๆ เพิ่มเติมตามชนิดของสารปนเปื้อนที่มีอยู่ในน้ำเสีย

สารเคมีเหล่านี้ได้แก่ กรดซัลฟูริก (H₂SO₄) โซเดียมไฮโปคลอไรด์ (NaOCl) เฟอร์

รัสซัลเฟต (Fe₂SO₄) และในบางกรณีจะมีการใช้โซเดียมซัลไฟด์ (Na₂S)

(ข) การบำบัดน้ำเสียฟอกย้อม วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการบำบัด คือ สารส้มร่วมกับปูนขาว

โดยบางกรณีจะมีการใช้เฟอร์ริคคลอไรด์ (FeCl₃) และสารโพลีเมอร์ (Polymer) ช่วย

เร่งการตกตะกอนร่วมในการบำบัด

(ค) การปรับเสถียรและทำให้เป็นก้อนแข็ง จะใช้ปอร์ตแลนด์ซีเมนต์เป็นวัตถุดิบหลักโดย

มีการเติมสารเคมีอื่นๆ ตามลักษณะของของเสียโดยสารเคมีรองที่ใช้ได้แก่ ปูนขาว

โซเดียมซัลไฟด์ (Na₂S) โซเดียมไฮโปคลอไรด์ (NaOCL) เฟอร์รัสซัลเฟต (Fe₂SO₄)

ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ (H₂O₂)

(2) ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ภายใต้พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535
ซึ่งกำหนดให้ผู้ประกอบการกำจัดกากอุตสาหกรรมต้องจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมเสนอต่อสำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อมนั้น
บริษัทฯ ได้ว่าจ้างให้บริษัทที่เป็นหน่วยงานกลาง (Third Party)
เป็นผู้ดำเนินการติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อมเป็นประจำทุกปี
จากรายงานผลการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมประจำปี 2552
ตามรายงานผลการปฏิบัติตามมาตรการลดผลกระทบสิ่งแวดล้อมและมาตรการการติดตามตรวจสอบผลการตรวจวัดคุณภาพอากาศและเสียง
ผลการตรวจวัดคุณภาพน้ำชะล้างและคุณภาพน้ำผิวดิน
ปรากฏว่าผลการตรวจติดตามคุณภาพสิ่งแวดล้อมอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน

นอกจากนี้บริษัทฯ ยังได้ให้ความสำคัญต่อการดำเนินการในทุกขั้นตอน และเพื่อให้การปฏิบัติ

งานของบริษัทฯ ไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนและสิ่งแวดล้อม
เป็นไปภายใต้ระบบมาตรฐานการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม
มาตรฐานการจัดการด้านความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อม
และมาตรฐานด้านระบบการบริหารคุณภาพ

4.2 ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เป็นธุรกิจเสริมของบริษัทฯ เพื่อขยายฐานรายได้ เพิ่มเสถียรภาพให้แก่องค์กร
และการดำเนินงานเป็นเพียงระยะเวลาเริ่มต้น ประกอบด้วยโครงการที่พักอาศัยประเภททาวน์เฮ้าส์
อาคารพาณิชย์ และอาคารชุดพักอาศัย
โดยเน้นการพัฒนาโครงการในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลเป็นหลัก

4.2.1 ลักษณะโครงการ

(1) ทาวน์เฮ้าส์ มุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่มีรายได้ระดับปานกลาง
เป็นผู้ที่ต้องการที่อยู่อาศัยบนพื้นที่ใช้สอยพอเพียง และตั้งอยู่ในเขตชานเมือง
สำหรับโครงการที่บริษัทฯ ดำเนินการแล้ว ได้แก่ โครงการบ้านนวรัตน์ (รัตนาธิเบศร์-บางบัวทอง)
จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 97 ตารางวา จำนวน 100 ยูนิต
ก่อสร้างแล้วเสร็จทั้งโครงการ และลูกค้าได้ทำการจองซื้อและโอนแก่ลูกค้าแล้วกว่าร้อยละ 62
ของยูนิตทั้งหมด

(2) อาคารพาณิชย์ มุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่มีรายได้ระดับปานกลาง
ผู้ที่ต้องการที่อยู่อาศัยบนทำเลค้าขายในเขตชานเมือง สำหรับโครงการที่บริษัทฯ ดำเนินการแล้ว
ได้แก่ โครงการเอเซียคอมเมอร์เชียล 1 ตั้งอยู่ในเขตบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่ 799
ตารางวา จำนวน 39 ยูนิต ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จทั้งโครงการ
และลูกค้าได้ทำการจองซื้อและโอนแก่ลูกค้าแล้วกว่าร้อยละ 59 ของยูนิตทั้งหมด
โครงการบางบัวทองโฮมออฟฟิศ ตั้งอยู่ในเขตบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่ 688 ตารางวา
จำนวน 25 ยูนิต ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จทั้งโครงการ
และลูกค้าได้ทำการจองซื้อและโอนแก่ลูกค้าแล้วกว่าร้อยละ 48 ของยูนิตทั้งหมด

(3) อาคารชุดพักอาศัย (คอนโดมิเนียม) มุ่งเน้นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่มีรายได้ระดับกลางถึงสูง
ที่ต้องการที่พักอาศัยแบบทันสมัย เนื้อที่จำกัดแต่สามารถตอบสนองการใช้สอยได้อย่างคุ้มค่า
เดินทางไปมาได้อย่างสะดวก สำหรับโครงการอาคารชุดที่ดำเนินการแล้ว ได้แก่
โครงการเดอะเพลนเนอรี่ (The Plenary) ตั้งอยู่ในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร บนเนื้อที่
627 ตารางวา จำนวน 170 ยูนิต ปัจจุบันก่อสร้างแล้วเสร็จทั้งโครงการ
และลูกค้าได้ทำการจองซื้อแล้วกว่าร้อยละ 22 ของยูนิตทั้งหมด
และโครงการที่เป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัทฯ บางส่วน ได้แก่ โครงการเมืองทองบางนา
ตั้งอยู่ในเขตบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ จำนวน 202 ยูนิต
ลูกค้าได้ทำการจองซื้อและเช่าอยู่แล้วกว่าร้อยละ 11 ของยูนิตทั้งหมด

4.2.2 การตลาดและภาวะการณ์แข่งขันของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์

(1) นโยบายทางการตลาด

1) สร้างภาพลักษณ์ในการให้บริการโดยเน้นการให้ความสำคัญด้านสิ่งแวดล้อมเพื่อความ

สอดคล้องกับธุรกิจหลักของบริษัทฯ ซึ่งเป็นผู้นำและให้ความสำคัญกับสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก

2) เลือกทำเลที่ตั้งโครงการไม่ไกลจากย่านธุรกิจการค้า ทำให้มีการเดินทางไปมาได้อย่าง

สะดวก บนราคาที่เหมาะสมและเป็นธรรม

3) เน้นการดำเนินงานที่ได้มาตรฐาน วัสดุมีคุณภาพ และมีการตรวจสอบความเรียบร้อยในทุก

ขั้นตอนก่อนการส่งมอบให้กับลูกค้า

4) ใช้รายการส่งเสริมการขาย และสื่อประชาสัมพันธ์ เพื่อกระตุ้นยอดขาย

(2) ภาวะการแข่งขัน

ตลาดที่อยู่อาศัยโดยรวมในปี 2552
หากพิจารณาจากตัวเลขของที่อยู่อาศัยสร้างเสร็จจดทะเบียนของธนาคารอาคารสงเคราะห์
ช่วงเดือนมกราคมถึงกันยายน
จะพบว่ามีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเปรียบเทียบในช่วงเดียวกันของปี 2551
โดยที่อยู่อาศัยจดทะเบียนในปี 2552 มีจำนวนทั้งหมด 64,253 หน่วย เพิ่มขึ้นจากปี 2551 ร้อยละ
8.2 โดยแบ่งเป็นที่อยู่อาศัยประเภทสร้างเอง 15,951 หน่วย และที่อยู่อาศัยประเภทจัดสรร
48,302 หน่วย ดังราย

ละเอียดตารางข้อมูลเปรียบเทียบที่อยู่อาศัยจดทะเบียนจำแนกตามประเภทดำเนินการ ระหว่างปี
2550-2552 ดังนี้

+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| จำแนกประเภท    | ปี 2552         | ปี 2551         | ปี 2550          |
|                |                |                |                 |
|                | (              | (              | (มกราคม-กันยายน) |
|                | มกราคม-กันยายน) | มกราคม-กันยายน) |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| สร้างเอง        | 15,951         | 18,632         | 19,333          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| จัดสรร          | 48,302         | 40,743         | 34,745          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| รวมทั้งหมด       | 64,253         | 59,375         | 54,078          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| เปลี่ยนแปลง      | 8.2%           | 9.8%           | (10.9%)         |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+

ที่มา: ธนาคารอาคารสงเคราะห์

โดยหากพิจารณาเฉพาะที่อยู่อาศัยซึ่งจำแนกตามประเภทที่อยู่ในปี 2552
จะมีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญดังนี้ ประเภทบ้านเดี่ยว มีจำนวนรวมทั้งสิ้น 22,261 หน่วย
ลดลงร้อยละ 17.2 เมื่อเทียบกับปี 2551 ประเภทบ้านแฝดมีจำนวนรวมทั้งสิ้น 995 หน่วย
เพิ่มขึ้นร้อยละ 5.7 เมื่อเทียบกับปี 2551 ประเภททาวน์เฮ้าส์และอาคารพาณิชย์มีจำนวนรวมทั้งสิ้น
8,216 หน่วย ลดลงร้อยละ 18.0 เมื่อเทียบกับปี 2551 ประเภทคอนโดมิเนียมมีจำนวนรวมทั้งสิ้น
32,781 หน่วย เพิ่มขึ้นร้อยละ 52.4 เมื่อเทียบกับปี 2551
ดังรายละเอียดตารางข้อมูลเปรียบเทียบที่อยู่อาศัยจดทะเบียนจำแนกตามประเภทที่อยู่อาศัย
ระหว่างเดือนมกราคม-กันยายน 2550-2552 ดังนี้

+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| จำแนกประเภท    | ปี 2552         | ปี 2551         | ปี 2550          |
|                |                |                |                 |
|                | (              | (              | (มกราคม-กันยายน) |
|                | มกราคม-กันยายน) | มกราคม-กันยายน) |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| บ้านเดี่ยว        | 22,261         | 26,895         | 28,921          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| บ้านแฝด         | 995            | 941            | 899             |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| ทาวน์เ          | 8,216          | 10,026         | 11,112          |
| ฮ้าส์/อาคารพาณิชย์ |                |                |                 |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| คอนโดมิเนียม     | 32,781         | 21,513         | 13,146          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+
| รวมทั้งหมด       | 64,253         | 59,375         | 54,078          |
+----------------+----------------+----------------+-----------------+

ที่มา: ธนาคารอาคารสงเคราะห์

สำหรับแนวโน้มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในปี 2553 คาดว่าจะเริ่มปรับตัวในทิศทางที่ดีขึ้น
ซึ่งเป็นการปรับตัวในทิศทางที่ค่อยเป็นค่อยไป
โดยกำลังซื้อยังคงมาจากกลุ่มผู้บริโภคที่มีความพร้อมและมีความจำเป็นในการซื้อที่อยู่อาศัยเป็นหลัก
โดยมีปัจจัยหนุนมาจากภาวะเศรษฐกิจไทยที่เริ่มมีสัญญาณการฟื้นตัว
ซึ่งจะสนับสนุนให้ผู้ที่ต้องการซื้อที่อยู่อาศัยตัดสินใจซื้อได้เร็วขึ้น โดยเฉพาะในช่วงไตรมาสที่ 1 ของปี
2553
อาจมีปัจจัยเร่งการตัดสินใจซื้อจากมาตรการลดหย่อนค่าธรรมเนียมการทำธุรกรรมอสังหาริมทรัพย์
ที่จะสิ้นสุดลงในวันที่ 18 มีนาคม 2553 ประกอบกับการที่สถาบันการเงินปล่อยสินเชื่อผู้บริโภคมากขึ้น
โดยเฉพาะสินเชื่อที่อยู่อาศัยซึ่งมีหลักประกันและความเสี่ยงต่ำกว่าสินเชื่ออื่นๆ
ล้วนแต่จะส่งผลดีต่อตลาดอสังหาริมทรัพย์ปี 2553 อย่างไรก็ดีแม้จะมีปัจจัยบวกเข้ามาช่วยสนับสนุน
แต่ยังมีปัจจัยลบจากราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้นตั้งแต่ต้นปี
ซึ่งจะนำไปสู่การปรับตัวขึ้นของค่าขนส่งและราคาวัสดุก่อสร้าง และอัตราเงินเฟ้อในประเทศ
อาจส่งผลให้มีการปรับอัตราดอกเบี้ยนโยบาย ปัจจัยต่างๆ เหล่านี้อาจทำให้กำลังซื้อลดลงได้ ดังนั้น
บริษัทฯ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด เพื่อปรับทิศทางการลงทุน
และการพัฒนาที่อยู่อาศัยในระดับราคาที่เหมาะสมให้สอดคล้องกับกำลังซื้อที่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยต่างๆ
เหล่านี้ด้วย

4.2.3 การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

(1) ลักษณะการจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์

1) การผลิต/นโยบายการผลิต

บริษัทฯ มีนโยบายพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์เพื่อรองรับความต้องการของผู้บริโภค

มีราคาขายที่เหมาะสมและเป็นธรรม
มีการควบคุมคุณภาพของผู้รับเหมาให้มีการก่อสร้างที่มีคุณภาพได้มาตรฐานตามที่กำหนด
มีฝ่ายจัดการคอยควบคุมดูแล ประสานงาน และรับผิดชอบตรวจตรางานของผู้รับเหมาอย่างสม่ำเสมอ

2) วัตถุดิบ

ในการจัดหาที่ดิน หรือจัดซื้อโครงการมาพัฒนาต่อนั้น บริษัทฯ จะคัดเลือกจากสภาพแวดล้อม
ให้มีการเดินทางไปมาได้อย่างสะดวก อยู่ใกล้กับสถานที่สำคัญ เช่น โรงพยาบาล สถานที่ราชการ
ธนาคาร และตลาดการค้า เป็นต้น โดยมีบางโครงการ ได้แก่โครงการเดอะเพลนารี่
ซึ่งตั้งอยู่ในเขตคลองสาน มีทำเลใกล้กับรถไฟฟ้าส่วนขยาย
ซึ่งจะมีความสะดวกเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ทำงานอยู่ในเขตเมือง

(2) ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ในการก่อสร้างที่อยู่อาศัยและการก่อสร้างสาธารณูปโภคต่างๆ
ของโครงการอาจมีผลกระทบต่อสภาพสิ่งแวดล้อม ที่สำคัญ ได้แก่
ระบบระบายน้ำของโครงการที่ระบายน้ำเสียจากครัวเรือน เข้าสู่แหล่งน้ำสาธารณะ ฝุ่นละออง
หรือแม้แต่เสียงดังที่ก่อให้เกิดความรำคาญสาเหตุจากการก่อสร้าง
ซึ่งหากดูแลไม่ดีพอก็อาจมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชนได้ บริษัทฯ
จึงให้ความสำคัญกับปัญหาต่างๆ
ที่อาจจะเกิดขึ้นเหล่านี้โดยเข้าทำการตรวจสอบพื้นที่โครงการในระยะก่อสร้างอย่างสม่ำเสมอ
มีการจัดทำระบบรองรับน้ำเสียที่ถูกต้องมีสภาพพร้อมใช้งาน ดังนั้นบริษัทฯ
จึงไม่มีปัญหาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมจากการก่อสร้างแต่อย่างใด