3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

(2) การตลาดและภาวะการแข่งขัน

(1) นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์

บริษัทฯ เน้นการขายเข้าร้านค้าส่งเป็นส่วนใหญ่ เพื่อให้ควบคุมและกระจายการขายได้ทั่วถึง และใช้
“หน่วยรถขายตรง” ทำหน้าที่กระจายสินค้าไปยังร้านค้าย่อยและผู้บริโภคโดยตรง
เน้นหนักไปที่พื้นที่กรุงเทพฯ และพื้นที่ต่างจังหวัด และใช้นโยบายราคาเดียวทั่วประเทศ

การจำหน่ายผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ การจำหน่ายในประเทศ และ
การจำหน่ายต่างประเทศ โดยในปี 2550
มูลค่าสินค้าที่จำหน่ายภายในประเทศและต่างประเทศเป็นร้อยละ 91.55 และ 8.45 ตามลำดับ

ลูกค้าของบริษัทฯ เป็นลูกค้ารายย่อยจำนวนกว่า 2,000 ราย
ส่วนใหญ่เป็นร้านค้าส่งที่มีการติดต่อซื้อขายมาเป็นเวลานาน ร้านค้าปลีก และผู้บริโภคโดยตรง
ทำให้บริษัทฯไม่มีผลกระทบจากการสูญเสียลูกค้ารายใดรายหนึ่งไป ยกเว้น Discount Store
รายใหญ่ 3 ราย

ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา ยอดขายให้ลูกค้า 10 รายแรกรวมกันไม่เกินร้อยละ 30 โดยในปี 2550

ยอดขายให้ลูกค้า 10 รายแรกรวมเป็นเพียงร้อยละ 26.83 ของยอดขาย

2550 2549 2548

ยอดขายลูกค้า 10 รายแรก (พันบาท) 592,180 550,992 454,640

คิดเป็น อัตราร้อยละของยอดขายรวม 26.83 24.05 23.16

(2) สภาพการแข่งขันภายในอุตสาหกรรม

ตลาดเครื่องปรุงรสในประเทศในระยะ 3 ปีที่ผ่านมามีอัตราขยายตัวอยู่ในเกณฑ์ร้อยละ 5-9 ปี
2550 มีอัตราเติบโตเพิ่มขึนจากปีก่อนหน้า จากร้อยละ 6.29 เป็น ร้อยละ 9.21
ถึงแม้จะได้รับผลกระทบจาก ราคาน้ำมันที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง วัตถุดิบทางการเกษตรขาดแคลน
รวมทั้งเหตุการณ์วุ่นวายทางการเมือง
แต่ภาวะแข่งขันกันรุนแรงด้านราคายังคงเป็นกระแสหลักของอุตสาหกรรมเฉกเช่นเดียวกันกับปี 2549
ที่ผ่านมา

ขนาดของตลาดเครื่องปรุงรสในประเทศ(ไม่รวมน้ำปลาและผงปรุงรส) รวมในปี 2550 ประมาณการได้ดังนี้

  -------- --------------------- ------------ --------- ----------- -------
                                                        หน่วย :      
                                                        ล้านบาท      

           ประเภทเครื่องปรุงรส      ปี 2550       ปี 2549    เปลี่ยนแปลง   %

  ๏        ซอสปรุงรส              2,600        2,425     175         7.22

  ๏        ซีอิ๊วขาว/ดำ/เต้าเจี้ยว     1,750        1,550     200         12.90

  ๏        ซอสพริก/น้ำจิ้มพริกต่างๆ    1,550        1,450     100         6.90

  ๏        ซอสหอยนางรม           1,450        1,275     175         13.73

  ๏        ซอสมะเขือเทศ           650          625       25          4.00

  ๏        น้ำส้มสายชูกลั่น           300          275       25          9.09

           มูลค่าตลาดรวม           8,300        7,600     600         9.21
  -------- --------------------- ------------ --------- ----------- -------

ที่มา ตัวเลขประมาณการของบริษัทฯ

ในปี 2550 สภาวะการแข่งขันของอุตสาหกรรมเครื่องปรุงรสยังคงทวีความรุนแรงต่อเนื่องจากปี
2549 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของซุปเปอร์มาร์เก็ตและดิสเคานท์สโตร์ การโฆษณาผ่านสื่อต่างๆ
เพิ่มมากขึ้นผู้ผลิตแต่ละรายต้องพยายามผลิตให้มากผลิตภัณฑ์เพื่อความได้เปรียบในการทำตลาด
และหลายๆ รายต้องออกสินค้ายี่ห้อรองๆ
ของตนเองหรือรับจ้างผลิตให้กับผู้ค้าปลีกเพื่อลดต้นทุนของตน
ตลอดจนมีการจัดรายการส่งเสริมการขาย เพิ่มมากยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะอยู่ในรูปของการ ลด แลก แจก
แถม การแพ็คสินค้าคู่ หรือตลอดจนมีการคืนกำไรให้ผู้บริโภค โดยการจัดรายการชิงโชค
โดยส่งชิ้นส่วนไปชิงรางวัลเงินล้าน เป็นต้น ซึ่งไม่แตกต่างจากปี 2549 ที่ผ่านมา

ในส่วนของบริษัทฯ ในปีนี้ไม่ได้จัดแคมเปญสำหรับผู้บริโภคแต่อย่างใด เนื่องจากเพิ่ง จัดรายการลุ้น
20 ล้านกับภูเขาทองไปเมื่อปีที่แล้ว ในส่วนร้านค้ามีการจัดแคมเปญ ท่องเที่ยวหลวงพระบาง
วังเวียง เวียงจันทน์ ในเดือน พฤษภาคม 2550 ด้วย

ปี 2550 มีเครื่องปรุงรสยี่ห้อต่างๆ อยู่ในตลาดถึงกว่า 50 ยี่ห้อ มีผู้ผลิตกว่า 30 ราย
มีการออกผลิตภัณฑ์ใหม่ๆที่หลากหลายขึ้น เช่น ซอสปรุงสำเร็จสูตร ต่างๆ
ออกขนาดบรรจุภัณฑ์ที่เล็กลงสำหรับผู้บริโภครายย่อย บรรจุภัณฑ์แบบแพ็ครวม
บรรจุภัณฑ์ที่เพิ่มปริมาตรขึ้นสำหรับตลาดร้านอาหารหรือกึ่งอุตสาหกรรม

จากปัจจัยดังกล่าวข้างต้น
คาดว่ามูลค่าตลาดเครื่องปรุงรสโดยรวม(ไม่รวมน้ำปลาและผงปรุงรส)ในปี 2550 เป็นประมาณ
8,300 ล้านบาท และมีอัตราการเติบโตประมาณ 6-7 % ในปี 2551

ซอสปรุงรส ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดได้แก่ ภูเขาทอง และตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ง่วนเชียง แม๊กกี้
ฉลากทอง ออมทอง และ อสร. เป็นต้น

ซีอิ๊ว ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดได้แก่ เด็กสมบูรณ์ ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ง่วนเชียง ภูเขาทอง และ
เด็กยืนเป็นต้น

ซอสพริกและน้ำจิ้มพริกต่างๆ ตรายี่ห้อที่เป็นผู้นำตลาดไม่ชัดเจน ซอสพริกซึ่งเป็นที่นิยมได้แก่ ม้าบิน
ภูเขาทอง ศรีราชาพานิช ไฮคิว ไฮนซ์ ส่วนน้ำจิ้มพริกซึ่งเป็นที่นิยม คือแม่ประนอม และ
พันท้ายนรสิงห์ เป็นต้น

ซอสหอยนางรม ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ แม่ครัว สามแม่ครัว นกเพนกวิน ลีกุมกี่ ไฮนซ์ เด็กสมบูรณ์
และภูเขาทอง เป็นต้น

ซอสมะเขือเทศ ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ ไฮนซ์ และโรซ่า ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ภูเขาทอง

น้ำส้มสายชูกลั่น ตรายี่ห้อผู้นำตลาดคือ อสร. ตรายี่ห้ออื่นๆ ได้แก่ ภูเขาทอง ทิพรส ไทยคิวพี
เกษตร และฉลากทอง เป็นต้น

(3) การจัดหาผลิตภัณฑ์

(1) การจัดให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์

บริษัทฯ มีโรงงาน 1 แห่ง คือ

1.  บริษัท ไทยเทพรสผลิตภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่ เลขที่ 208 หมู่ 6
    ถนนท้ายบ้าน ตำบลท้ายบ้าน อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10280
    ดำเนินการผลิตเครื่องปรุงรสอาหาร มีกำลังการผลิต 99,590 ตัน/ปี ในปี 2550
    มีอัตราการใช้กำลังการผลิต 90.98 % เพิ่มขึ้นจาก 85.65 % ในปี 2549

วัตถุดิบ และผู้จำหน่ายวัตถุดิบ

วัตถุดิบที่สำคัญมีดังต่อไปนี้

  ----------------------- ------------------- ---------------------------
  ประเภทสินค้า              ชนิดวัตถุดิบ            แหล่งที่มา

  ซอสปรุงรส                ธัญญพืชสกัดน้ำมัน        ในประเทศ และ จาก อินเดีย
                                              อาร์เจนตินา และ บราซิล

                          โซดาแอช             จีน

                          น้ำตาลทราย, เกลือป่น   ในประเทศ

  ซอสพริก                  พริกชี้ฟ้า, กระเทียม     ในประเทศ

                          น้ำส้มสายชูกลั่น         ผลิตเอง

  ซอสมะเขือเทศ             มะเขือเทศเข้มข้น       ในประเทศ , ต่างประเทศ

  ซอสหอยนางรม             หอยนางรมสด          ในประเทศ

  น้ำส้มสายชูกลั่น             แอลกอฮอล์            ในประเทศ

  ซีอิ๊วขาว                  ถั่วเหลืองเม็ด          ในประเทศ และ ต่างประเทศ
  ----------------------- ------------------- ---------------------------

สัดส่วนวัตถุดิบในการผลิตเครื่องปรุงรสที่ซื้อจากแหล่งวัตถุดิบภายในประเทศเป็น 52.66 % และที่ซื้อจากแหล่งวัตถุดิบต่างประเทศเป็น 47.34 % ไม่มีต้นทุนวัตถุดิบชนิดใดชนิดหนึ่งสูงกว่าร้อยละ 50 ของต้นทุนการผลิตรวม และมีผู้จำหน่าย 1 รายที่บริษัทฯ ซื้อวัตถุดิบเกินกว่าร้อยละ 30 ของมูลค่าการซื้อวัตถุดิบทั้งหมด 

สำหรับวัตถุดิบที่ซื้อจากผู้จำหน่ายรายเดียว บริษัทฯ ทำสัญญาซื้อขายผูกพันเป็นรายปี
โดยมีจำนวนและราคาที่แน่นอน และไม่มีข้อจำกัดในการซื้อวัตถุดิบดังกล่าวจากผู้จำหน่ายรายอื่นๆ
ยกเว้นแอลกอฮอล์ที่ซื้อจากองค์การสุรา กรมสรรพสามิต ซึ่งผูกขาดโดยรัฐบาล

บริษัทฯ ไม่มีปัญหาในเรื่องการจัดหาวัตถุดิบสำคัญๆ เนื่องจากผู้จัดจำหน่ายส่วนมากเป็นผู้ผลิตหรือจัดจำหน่ายรายใหญ่ของอุตสาหกรรมประเภทนั้นๆ

(ข) การดำเนินการของบริษัทฯ เพื่อลดผลกระทบของกระบวนการผลิตต่อสิ่งแวดล้อม

ของเสียจากกระบวนการผลิตของบริษัทจำแนกได้เป็น 2 ลักษณะคือ น้ำเสีย และ อากาศเสีย
ซึ่งบริษัทใช้ระบบบำบัดในสถานที่ของบริษัทเอง โดยมีรายละเอียดคือ

ระบบบำบัดน้ำเสีย ใช้สารเคมีปรับความเป็นกรดด่าง, กรองแบบไร้อากาศ, และการให้อากาศ

แบบตะกอนเร่งประกอบกัน รองรับน้ำเสียได้วันละ 600 ลบ. ม. หรือประมาณ 2
เท่าของปริมาณน้ำเสียในปัจจุบัน

  ระบบบำบัดอากาศเสีย ใช้น้ำเป็นตัวลดอุณหภูมิและจับฝุ่น, ไอสารเคมีที่ใช้ในขบวนการผลิตไป

พร้อมกัน

ทั้งระบบบำบัดน้ำเสียและบำบัดอากาศเสียออกแบบโดยวิศวกรที่ปรึกษา
ส่วนการใช้งานระบบนั้นบริษัทฯมีวิศวกรและผู้ปฏิบัติงานควบคุมดูแลตลอดเวลาการผลิต
จึงมั่นใจได้ว่าไม่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม กำหนดคุณลักษณะของน้ำทิ้งที่ระบายออกจากโรงงาน ข้อ 2
กำหนดไว้ดังนี้ (15) ค่าบีโอดี (Biochemical Oxygen Demand) ที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส
เวลา 5 วัน ไม่มากกว่า 20 มิลลิกรัมต่อลิตร

ปี 2550 บริษัทฯ มี ค่าบีโอดีเฉลี่ย 12 เดือน เท่ากับ 12.20 มิลลิกรัมต่อลิตร

 บริษัทฯ มีค่าใช้จ่ายในการควบคุมสิ่งแวดล้อม 3 ปีย้อนหลังดังต่อไปนี้

2550 จำนวน 3.46 ล้านบาท

  2549 จำนวน 3.22 ล้านบาท

  2548 จำนวน 3.54 ล้านบาท

(4) งานที่ยังไม่ได้ส่งมอบ ไม่มี