ส่วนที่1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท ไทยลักซ์ เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2530
เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2537

ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2550 บริษัทมีทุนจดทะเบียน 383.76 ล้านบาท แบ่งเป็นหุ้นสามัญจำนวน
383.76 ล้านหุ้น ทุนที่ออกและเรียกชำระแล้ว 313,226,570 บาท แบ่งเป็นหุ้นสามัญจำนวน
313,226,570 ล้านหุ้น ปัจจุบันมีนายอนุโรจน์ เสนีย์ประกรณ์ไกร ดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมการ
มีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ณ วันที่ 31 สิงหาคม 2549 คือกลุ่มเสนีย์ประกรณ์ไกรถือหุ้นร้อยละ 18.87

บริษัทมีการลงทุนในบริษัทย่อย 2 บริษัท คือบริษัท เบทาโกร - ไทยลักซ์ โฮลดิ้ง จำกัด
โดยมีวัตถุประสงค์ในการลงทุนกิจการผลิตอาหารสัตว์ในต่างประเทศ และบริษัท เบทาโกร -
ไทยลักซ์ วีนา ฟีดมิล จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจผลิตอาหารสัตว์น้ำ โดยบริษัทเบทาโกร - ไทยลักซ์
โฮลดิ้ง จำกัด ถือหุ้นในบริษัท เบทาโกร - ไทยลักซ์ วีนา ฟีดมิล จำกัด จำนวนร้อยละ 100
บริษัทร่วม 1 บริษัท คือ บริษัท เอส เอ็ม พี ฟู้ด โปรดักส์ จำกัด
โดยมีวัตถุประสงค์ในการดำเนินการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูป

บริษัทดำเนินธุรกิจการเกษตรภายใต้เครื่องหมายการค้า "ไทยลักซ์"
โดยเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายอาหารเลี้ยงสัตว์น้ำทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ
การดำเนินธุรกิจของบริษัทแบ่งออกเป็น 2 ส่วนงานหลัก คือ ส่วนงานสายผลิตอาหารกุ้ง
และส่วนงานสายผลิตอาหารปลา ซึ่งเป็นการดำเนินงานแบบครบวงจรโดยเริ่มตั้งแต่จัดหาวัตถุดิบ
ผลิต
และจำหน่ายทั้งภายในประเทศและต่างประเทศโดยใช้ช่องทางการจำหน่ายผ่านตัวแทนจำหน่ายและจำหน่ายให้แก่เกษตรกรโดยตรง
ณ ปัจจุบัน บริษัทมีโรงงานผลิต 2 แห่ง คือ

1) โรงงานจังหวัดเพชรบุรีซึ่งแยกเป็นโรงงานผลิตอาหารกุ้งที่กำลังการผลิต 50,400 ตันต่อปี
และโรงงานผลิตอาหารปลาที่กำลังการผลิต 60,000 ตันต่อปี

2) โรงงานจังหวัดสมุทรสงครามซึ่งเป็นโรงงานผลิตอาหารปลาที่กำลังการผลิต 30,000 ตันต่อปี

บริษัทได้รับการรับรองมาตรฐาน ISO 9001: 2000 จากสถาบัน UKAS ประเทศอังกฤษ
รวมทั้งการรับรองระบบหลักเกณฑ์ที่ดีในการผลิตอาหารสัตว์ (GMP)
และการรับรองระบบการวิเคราะห์อันตรายและจุดวิกฤตที่ต้องควบคุม (HACCP)
บริษัทเป็นบริษัทผู้ผลิตอาหารสัตว์น้ำรายแรกที่ได้รับการรับรองทั้ง 3 ระบบ

สำหรับผลการดำเนินงานในช่วงที่ผ่านมานั้น ตามงบการเงินรวม ในปี 2549 บริษัทมีรายได้รวม
2,293.90 ล้านบาท ประกอบด้วยรายได้จากการขาย 2,257.88 ล้านบาท รายได้จากค่าเช่า
15.08 ล้านบาท และรายได้จากการลงทุนและรายได้อื่นจำนวน 20.94 ล้านบาท มีกำไรสุทธิ
161.93 ล้านบาท หรือ 0.65 บาทต่อหุ้น ผลการดำเนินงานในปี 2549
เมื่อเทียบกับผลการดำเนินงานในงวดเดียวกันของปี 2548 มีกำไรเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 34.26
เนื่องจากบริษัทมียอดขายเพิ่มขึ้น
ซึ่งเป็นผลจากการที่บริษัทมุ่งมั่นที่จะรักษาคุณภาพสินค้าให้มีความคงที่อย่างต่อเนื่องเสมอมา
แม้ว่าบริษัทจะต้องประสบกับปัญหาขาดทุนในบางครั้ง
สินค้าของบริษัทจึงได้รับความนิยมจากทั้งลูกค้าเก่า
และลูกค้ารายใหม่เป็นอย่างดีและต่อเนื่องมาโดยตลอด
ในขณะเดียวกันบริษัทมีการปรับปรุงประสิทธิภาพเครื่องจักรและขบวนการผลิตให้สามารถเพิ่มผลผลิตให้สูงขึ้น
โดยลดการสูญเสียในการผลิตให้เหลือน้อยที่สุด
นอกจากนี้บริษัทยังมีการวางแผนการจัดซื้อวัตถุดิบและการผลิตให้มีคุณภาพได้มาตรฐาน
และยังได้จัดทำระบบการควบคุมค่าใช้จ่ายที่ดีโดยใช้ระบบงบประมาณเข้ามาเป็นเครื่องมือในการบริหาร

เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2549
คณะกรรมการมีมติให้จ่ายเงินปันผลระหว่างกาลสำหรับผลการดำเนินงานงวดครึ่งปีตั้งแต่วันที่ 1
มกราคม 2549 ถึง วันที่ 30 มิถุนายน 2549 ในอัตราหุ้นละ 0.15 บาท
รวมเป็นเงินปันผลจ่ายระหว่างกาลจำนวน 37.5 ล้านบาท โดยได้ดำเนินการจ่ายเงินปันผลในวันที่
14 กันยายน 2549

เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2550
คณะกรรมการบริษัทได้มีมติให้จ่ายเงินปันผลสำหรับผลการดำเนินงานครึ่งปีหลังตั้งแต่วันที่ 1
กรกฎาคม 2549 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2549 ในอัตราหุ้นละ 0.18 บาท
รวมเป็นเงินปันผลจ่ายในงวดปี 2549 รวมเป็นเงินประมาณ 56 ล้านบาท
โดยจะทำการเสนอต่อที่ประชุมสามัญผู้ถือหุ้นครั้งที่ 1/2550 ซึ่งกำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 20 เมษายน
2550 เพื่อพิจารณาอนุมัติ

  สรุปได้ว่าปี 2550 บริษัทได้จัดสรรกำไรของกิจการรวมเป็นเงินปันผลจ่ายประมาณ 93.5
  ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 61 ของผลกำไรสุทธิ (หลังหักสำรองตามกฎหมาย)

สรุปปัจจัยเสี่ยงและมาตราการในการป้องกันความเสี่ยงที่สำคัญของบริษัท

ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาวัตถุดิบ : วัตถุดิบเป็นปัจจัยหลักในการผลิตอาหารสัตว์ วัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตได้แก่ ปลาป่น กากถั่วเหลือง แป้ง ตับปลาหมึก ดังนั้นบริษัทอาจจะต้องประสบปัญหาในเรื่องการผันผวนของราคาวัตถุดิบที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามความต้องการของตลาด การชี้นำราคาของผู้นำตลาด หรือประสบปัญหาในเรื่องการขาดแคลนวัตถุดิบ ในอดีตที่ผ่านมา ราคาของวัตถุดิบมีความผันผวนไม่มากนัก โดยเฉลี่ยอยู่ประมาณร้อยละ 5 ยกเว้นในช่วงวิกฤตการณ์ เช่นจากราคาน้ำมันและค่าขนส่งที่ปรับตัวสูงขึ้นทำให้ต้นทุนในการผลิตสูงขึ้น บริษัทมีนโยบายในการจัดซื้อวัตถุดิบให้มีความหลากหลายและกระจายไปตามภูมิภาคต่างๆ พร้อมทั้งมีการหาแหล่งวัตถุดิบใหม่ๆ เพิ่มขึ้นอยู่เสมอ รวมถึงการใช้วัตถุดิบแบบผสมผสานกัน

1.  ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน ปัจจุบันบริษัทมีการนำเข้าวัตถุดิบซึ่งได้แก่ ตับปลาหมึก
    แป้งสาลี น้ำนึ่งปลา ซึ่งเป็นวัตถุดิบสำคัญที่ใช้เพื่อเสริมคุณค่าอาหารสัตว์น้ำ
    โดยบริษัทจะจัดซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศในรูปเงินสกุลเยนและดอลลาร์
    ทำให้ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนมีผลต่อต้นทุนการผลิตและการดำเนินงานของบริษัทโดยตรงเนื่องจากบริษัทมีการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ให้แก่ลูกค้าภายในประเทศซึ่งได้แก่กลุ่มตัวแทนจำหน่าย
    และกลุ่มเกษตรกร
    บริษัทมีนโยบายในการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนโดยการซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
    (Forward Contract) คราวละไม่เกิน 3 เดือน

2.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันกับผู้ค้ารายใหญ่ซึ่งเป็นผู้นำตลาด
    ผู้นำตลาดของสินค้าอาหารกุ้งมีส่วนแบ่งในตลาดถึงร้อยละ 50
    รองลงมาเป็นบริษัทขนาดกลางในระดับเดียวกัน 4-5 บริษัท
    ซึ่งจะแบ่งส่วนที่เหลือไปประมาณร้อยละ 35 นอกจากนั้นก็จะเป็นบริษัทรายย่อยต่างๆ
    เนื่องจากผู้นำตลาดได้รับความเชื่อถือจากเกษตรกรสูงและมีการจำกัดยี่ห้อสินค้าที่จะมาลงเสริมในร้านค้า
    มีการผูกขาดระหว่างเกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งที่จะต้องใช้วัตถุดิบจึงทำให้บริษัทค่อนข้างประสบความยากลำบากในการแย่งส่วนแบ่งทางการตลาด
    ประกอบกับบริษัทจัดอยู่ในบริษัทขนาดกลางทำให้บริษัทไม่สามารถปรับราคาขายหรือราคารับซื้อวัตถุดิบได้โดยสะดวก
    อย่างไรก็ตามบริษัทมุ่งมั่นที่จะรักษาคุณภาพสินค้า รวมทั้งเน้นประสิทธิภาพในการบริการ
    มีการบริการที่ตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างรวดเร็ว
    ทำให้ลูกค้ามีความเชื่อมั่นว่าจะได้รับสินค้าที่มีมาตรฐานอย่างสม่ำเสมอ
    บริษัทจึงได้รับการตอบสนองจากลูกค้าเป็นอย่างดี
    สามารถคงยอดขายของอาหารกุ้งได้ถึงแม้ว่าปริมาณความต้องการอาหารกุ้งยังคงน้อยกว่าปริมาณการผลิตโดยรวม
    ส่วนธุรกิจอาหารปลานั้นปัจจุบันอัตราการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมอาหารปลามีการเติบโตอย่างสม่ำเสมอ
    จึงยังไม่ส่งผลกระทบต่อบริษัทในช่วงนี้
    แต่ตลาดอาหารปลานับเป็นตลาดที่สร้างความสนใจให้ผู้ผลิตอาหารสัตว์รายอื่นเนื่องจากเป็นอุตสาหกรรมที่มีการขยายอย่างต่อเนื่อง
    การแข่งขันจึงทวีความรุนแรงขึ้น
    เนื่องจากโดยรวมปัจจุบันกำลังการผลิตมีมากกว่ากำลังการบริโภค
    อย่างไรก็ตามบริษัทยังคงมีฐานลูกค้ากว้างครอบคลุมทั่วประเทศ
    ลูกค้ายังคงใช้สินค้าของบริษัทอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากมีความเชื่อมั่นในคุณภาพของสินค้าสูง
    ซึ่งเป็นผลดีมาจากการที่บริษัทระวังในการรักษาคุณภาพสินค้าอย่างต่อเนื่อง

3.  ความเสี่ยงจากการจำหน่ายภายในประเทศ
    บริษัทมีรายได้ส่วนใหญ่จากการจำหน่ายสินค้าภายในประเทศ
    หากปีใดความต้องการอาหารสัตว์ลดลงเนื่องจากสภาพแวดล้อม หรือ
    สภาพดินฟ้าอากาศที่ไม่อำนวย ก็จะเกิดผลกระทบที่มีนัยสำคัญต่อยอดขายรวมของบริษัท
    บริษัทจึงได้มีการลงทุนในกิจการอื่นๆ เพื่อเป็นการเสริมรายได้ให้แก่บริษัท
    รวมทั้งยังขยายตลาดอาหารสัตว์น้ำในต่างประเทศเพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากการจำหน่ายในประเทศเป็นหลัก

4.  ความเสี่ยงจากการลงทุนในธุรกิจอื่นๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
    บริษัทมีการลงทุนในธุรกิจอื่นๆ จึงอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงในการควบคุมดูแลดำเนินการ
    โดยเฉพาะการลงทุนในต่างประเทศยังต้องมีความเสี่ยงจากปัจจัยทางด้านการเมือง กฎหมาย
    หรือภาวะเศรษฐกิจของประเทศที่อาจมีการเปลี่ยนแปลง
    บริษัทได้มีการจัดส่งผู้บริหารเข้าไปดูแลกิจการอื่นๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
    รวมทั้งให้มีการรายงานผลการดำเนินงานของแต่ละเดือนในที่ประชุมกรรมการบริษัท

5.  ความเสี่ยงจากการกีดกันทางการค้า
    การส่งออกกุ้งไปยังสหภาพยุโรปมีแนวโน้มขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
    อย่างไรก็ตามสหภาพยุโรปมีการออกระเบียบเพิ่มความเข้มงวดด้านการตรวจสอบสินค้ามากขึ้น
    เช่น การกำหนดค่าสารปนเปื้อนในสินค้าอาหาร
    และข้อเสนอด้านสุขภาพสำหรับสัตว์น้ำเพาะเลี้ยง
    และผลิตภัณฑ์การป้องกันและควบคุมการเกิดโรคในสัตว์น้ำเพาะเลี้ยง ทั้งนี้
    หากผู้ส่งออกไทยขาดการเตรียมความพร้อมในเรื่องเหล่านี้ก็จะส่งผลกระทบต่อการส่งออกไปสหภาพยุโรปได้
    ในส่วนของการส่งออกกุ้งของไทยไปตลาดสหรัฐอเมริกาคาดว่ามูลค่าการส่งออกกุ้งจะเพิ่มขึ้นไม่มากนัก
    เนื่องจากอยู่ในช่วงที่สหรัฐ ดำเนินการทบทวนภาษีของแต่ละประเทศ
    ซึ่งประเทศไทยมีการเจรจาขอให้ใช้ภาษีทุ่มตลาดตามอัตราเดิม
    และกรณีปัญหาเรื่องการวางเงินค้ำประกัน
    ซึ่งขณะนี้กรมการค้าต่างประเทศได้ยื่นหนังสือขอหารือต่อ WTO
    แล้วว่าการเงินค้ำประกันดังกล่าวขัดต่อความตกลงภายใต้ WTO ถือเป็นการเรียกเก็บซ้ำซ้อน

6.  ความเสี่ยงจากการเสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิ
    บริษัทมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินเพิ่มทุนจากการใช้สิทธิซื้อหุ้นสามัญของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิ
    ที่อาจเกิดขึ้นในกรณีที่ราคาหุ้นสามัญของบริษัทต่ำกว่าราคาการใช้สิทธิ ณ
    วันที่ครบกำหนดให้มีการใช้สิทธิซื้อหุ้นของบริษัท
    ทำให้บริษัทจะไม่ได้รับเงินเพิ่มทุนตามที่กำหนดไว้

* (ผู้ลงทุนควรอ่านรายละเอียดข้อมูลในส่วนที่ 2 ก่อนตัดสินใจลงทุนในหลักทรัพย์)