1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

    1.  ปัจจุบัน ในตลาดสินค้าเพลงไทยมีผู้ประกอบการรายใหญ่ เพียง 3 ราย คือ ค่ายแกรมมี่
        ค่ายอาร์เอส และค่ายโซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร
        โดยค่ายแกรมมี่และค่ายอาร์เอสมีฐานการผลิตและจำหน่ายเป็นของตนเอง ส่วนค่ายโซนี่
        มิวสิค ได้ว่าจ้างให้บริษัทเป็นผู้จัดจำหน่าย ในปัจจุบัน
        ผู้สร้างสรรค์งานเพลงอิสระมีน้อยลงมาก
        ส่งผลให้รายได้จากสินค้าเทปและซีดีเพลงอันเคยเป็นรายได้หลักของบริษัทลดลงมาก
        แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้พยายามรักษาระดับรายได้รวม
        โดยการมุ่งการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่น เช่น สินค้าภาพยนตร์ดีวีดี การรับงานจ้างอัด
        การขายสินค้าเทปเปล่า ซีดีอาร์ และอุปกรณ์บำรุงรักษา เป็นต้น

    2.  ปัญหาต้นทุนจมในสินค้าเทปเพลงและคอมแพ็กต์ดิสก์เพลงที่บริษัทซื้อลิขสิทธิ์ในรูปปกเทป
        ในสินค้าส่วนที่ผลิตและจำหน่ายไม่หมดจากการคาดการณ์ความนิยมที่เกินกว่าความเป็นจริงในอดีต
        โดยบริษัทต้องรับภาระในส่วนต้นทุนเทปคาสเซท และคอมแพ็กดิสก์
        ไม่รวมส่วนต้นทุนปกเทป เนื่องจาก บริษัทสามารถคืนปกเทปให้กับผู้สร้างสรรค์ทั้งจำนวน
        แต่อย่างไรก็ตามบริษัทพยายามลดความเสี่ยงข้างต้น
        ด้วยมีนโยบายให้ฝ่ายขายสำรวจตลาดความนิยมของสินค้าก่อนการตกลงซื้อปกเทป
        อีกทั้งทำการผลิตในจำนวนที่คาดว่าจะจำหน่ายได้จริง

นอกจากนั้นแล้ว สำหรับค่ายเพลงรายใหญ่ของบริษัท คือ บริษัท โซนี่ มิวสิค บีอีซี เทโร
เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จำกัด ซึ่งได้ว่าจ้างให้บริษัทเป็นผู้จัดจำหน่ายสินเค้าเพลงแต่เพียงผู้เดียว
ได้จำหน่ายสินค้าเพลงให้บริษัทในลักษณะสินค้าสำเร็จรูป
เพื่อให้บริษัทเป็นผู้กระจายสินค้าต่อให้ถึงมือผู้ค้าปลีกและส่ง
ทำให้ไม่มีปัญหาความเสี่ยงข้างต้นแต่อย่างใด

3.  ความเสี่ยงในการลงทุนซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์จากต่างประเทศ
    โดยที่ไม่สามารถคาดการณ์รายได้ที่จะได้รับจากการนำภาพยนตร์ออกฉายจริงได้อย่างแน่นอน
    บางครั้งภาพยนตร์ที่มีราคาสูง อาจจะไม่สามารถทำรายได้ได้ตามเป้าหมาย ประกอบกับในปี
    2546 มีผู้ประกอบการเข้ามาในธุรกิจอีกเป็นจำนวนมาก
    ความต้องการในลิขสิทธิ์ภาพยนตร์สูงขึ้น ส่งผลให้ราคาลิขสิทธิ์ภาพยนตร์สูงขึ้นเป็นอย่างมาก
    ทำให้อาจเกิดปัญหาขาดทุนได้

นอกจากนั้นในการซื้อลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ดังกล่าว
บริษัทต้องมีการวางเงินมัดจำให้กับผู้ผลิตภาพยนตร์ล่วงหน้าเป็นเวลานาน (1-2 ปี)
ในขณะที่ยังไม่สามารถใช้ประโยชน์จากลิขสิทธิ์นั้นได้
ทำให้บริษัทต้องมีเงินทุนจมอยู่ในส่วนนี้เป็นจำนวนมาก
และอาจส่งผลกระทบกับสภาพคล่องของบริษัทได้ (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2546
ปรากฏยอดค่าลิขสิทธิ์จ่ายล่วงหน้าก่อนหักค่าเผื่อการด้อยค่าของลิขสิทธิ์ เท่ากับ 27.181 ล้านบาท)

4.  ปัญหาการนำภาพยนตร์ต่างประเทศเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ในปี 2546
    กระแสความนิยมในภาพยนตร์ไทยสูงขึ้นเป็นอย่างมากทั้งในโรงภาพยนตร์และในรูปแบบสินค้าวีซีดี
    ส่งผลกระทบทางลบต่อผู้ประกอบการผู้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ภาพยนตร์ต่างประเทศเป็นอย่างมาก
    ซึ่งบริษัทได้แก้ปัญหาดังกล่าว โดยตั้งแต่ปี 2547 เป็นต้นไป บริษัทได้ว่าจ้างบริษัท Milk
    Power Co., Ltd. ซึ่งเป็นบริษัทในกลุ่มไทเอ็นเทอร์เทนเม้นท์ ของคุณวิสูตร พูลวรลักษณ์
    ให้เป็นผู้ประชาสัมพันธ์และดำเนินการนำภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์แทน
    เป็นระยะเวลา 3 ปี

5.  ความเสี่ยงจากสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์
    การเข้ามากินส่วนแบ่งตลาดเพลงและภาพยนตร์ของสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์เป็นปัญหาหนึ่งที่ส่งผลกระทบทางลบต่อของรายได้ของบริษัท
    รวมถึงผู้ประกอบการอื่นในอุตสาหกรรมเพลงและภาพยนตร์
    โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการผู้สร้างสรรค์
    และถึงแม้ว่าทางรัฐบาลจะมีการปราบปรามปัญหาดังกล่าวอย่างจริงจัง
    ส่งผลให้ปัญหาดังกล่าวลดลง
    แต่อย่างไรก็ตามหากปัญหาไม่ได้รับการแก้ไขอย่างต่อเนื่องทั้งทางภาครัฐ และเอกชน
    ปัญหาดังกล่าวจะกลับมาทวีความรุนแรงขึ้นอีก

6.  ความเสี่ยงจากสินค้าคงเหลือล้าสมัย
    เนื่องจากสินค้าประเภทเพลงและภาพยนตร์เป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมในเวลาจำกัด
    ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงในการเกิดสินค้าคงเหลือล้าสมัย ผลจากการรับคืน
    หรือการจำหน่ายไม่ได้ของสินค้า
    แต่อย่างไรก็ตามบริษัทได้พยายามลดความเสี่ยงลงโดยการพิจารณายอดวางตลาดครั้งแรกของสินค้าให้เหมาะสมมากขึ้น
    โดยพิจารณาจากความต้องการของลูกค้าและภาวะเศรษฐกิจ

2.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

2.1 เครื่องจักรในการผลิตของบริษัทบางส่วนล้าสมัยและชำรุด จากการใช้งานมาเป็นเวลานาน
ทำให้ต้นทุนด้านการดูแลรักษาซ่อมแซมสูงขึ้น
และบางช่วงเวลาบริษัทไม่สามารถผลิตสินค้าได้ทันความต้องการของลูกค้า
โดยเฉพาะสินค้าประเภทคอมแพ็กต์ดิสก์ (ซีดีเพลง ภาพยนตร์วีซีดี และวีซีดีคาราโอเกะ)
แต่อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้แก้ปัญหาข้างต้นโดยการว่าจ้างบริษัทภายนอกผลิตสำหรับคำสั่งซื้อที่บริษัทไม่สามารถผลิตได้ทัน
ซึ่งอาจเกิดความเสี่ยงที่เกิดการผลิตเกินกว่าคำสั่งซื้อ และก่อให้เกิดปัญหาสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ได้

  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว ในไตรมาสที่ 3 ปี 2546 บริษัทได้ลงทุนในเครื่องจักรผลิตซีดีและดีวีดี
  และมีโครงการที่จะติดตั้งเครื่องตรวจคุณภาพแผ่นซีดีและวีซีดี ภายในปี 2547

2.2 สืบเนื่องจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ทำให้ความต้องการในสินค้าวีดีโอเทปลดลงมาก
ผลจากการถูกทดแทนด้วยสินค้าคอมแพ็กต์ดิสก์
ในส่วนของบริษัทนั้นมีเพียงคำสั่งซื้อจากต่างประเทศบางส่วน
และการจำหน่ายวีดีโอเทปเปล่าเท่านั้นที่ยังคงเหลือ
ทำให้อัตราการใช้งานเครื่องจักรผลิตวีดีโอเทปลดต่ำลง ซึ่งในปี 2546
บริษัทได้จำหน่ายเครื่องจักรที่ไม่จำเป็นในการใช้งาน และไม่ก่อให้เกิดรายได้ ให้กับบุคคลภายนอก
โดยวิธีประมูลราคา เพื่อการนำมาซึ่งกระแสเงินสดให้กับบริษัท

3.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

3.1 ความเสี่ยงจากการไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้กับธนาคารกรุงไทย จำกัด
(มหาชน)

แม้ว่าในปี 2546 บริษัทจะสามารถ Refinance หนี้ระยะยาวจากเจ้าหนี้ 11
สถาบันการเงินมายังธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) ได้ แต่อย่างไรก็ตาม ธนาคารกรุงไทย
จำกัด (มหาชน) ได้กำหนดเงื่อนไขให้บริษัทต้องดำรงอัตราส่วน Debt to Equity
ทุกขณะไม่เกินกว่า 1.5 เท่า ซึ่ง ณ 31 ธันวาคม 2546 บริษัทมีอัตราส่วน 2.05 เท่า
นอกจากนั้นแล้วบริษัทได้ขอผ่อนผันการชำระหนี้เงินต้นของเงินกู้ระยะยาวงวดที่ 7 ของวงเงินกู้ 277
ล้านบาท (ภาระหนี้ ณ 31 ธ.ค.46 เท่ากับ 256.996 ล้านบาท)
ซึ่งครบกำหนดชำระในเดือนธันวาคม 2546 ต่อธนาคารกรุงไทย

จากการที่บริษัทไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไข Financial Covenant ที่กำหนด
และการไม่สามารถชำระหนี้ตามเงื่อนไขในสัญญา
ทำให้บริษัทเกิดความเสี่ยงที่เจ้าหนี้อาจจะฟ้องและเรียกชำระคืนหนี้ทั้งหมด ซึ่งในเดือนมกราคม
2547
บริษัทได้เสนอแผนการชำระหนี้ใหม่ที่เหมาะสมกับความสามารถในการชำระหนี้ต่อธนาคารกรุงไทยเพื่อพิจารณาอนุมัติ
และบริษัทตั้งเป้าหมายที่จะขายทรัพย์สินที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ของบริษัท
เช่นที่ดินและอาคารโรงงานที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อการลดภาระหนี้สินที่มีกับธนาคารกรุงไทย
จำกัด (มหาชน)

3.2 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

สืบเนื่องจากบริษัทต้องนำเข้าวัตถุดิบบางส่วนจากต่างประเทศ เช่น
แผ่นโพลีเอสเตอร์ในการผลิตสายเทปคาสเซท สายวีดีโอเทป และลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ต่างประเทศ
เป็นต้น ทำให้ต้นทุนการผลิตขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนเป็นอย่างมาก
แต่อย่างไรก็ดีบริษัทมีการส่งออกสินค้าบางส่วนไปต่างประเทศทำให้สามารถลดความเสี่ยงดังกล่าวได้ระดับหนึ่ง

3.3 ความเสี่ยงการที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากจนกระทบความสามารถในการจ่ายเงินปันผล

เนื่องจากในปี 2546 บริษัทมีผลการดำเนินงานขาดทุนจำนวน 161.022 ล้านบาท
และมีผลขาดทุนสะสม ณ สิ้นปี จำนวน 3,283.434 ล้านบาท
การที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าว ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้
และผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผล แต่อย่างไรก็ตาม
ผลจากการจดทะเบียนลดทุนจดทะเบียนเป็น 652.8 ล้านบาท เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2547
ทำให้บริษัทสามารถลดขาดทุนสะสมได้รวม 2,918,026,911 บาท (ยอดขาดทุนสะสมจาก ณ วันที่
31 ธันวาคม 2546 จำนวน 3,283,434,679 บาท ลดลงเหลือ 365,407,768 บาท)

3.4 ความเสี่ยงจากปัญหาสภาพคล่อง

บริษัทยังคงประสบปัญหาสภาพคล่อง
ซึ่งบริษัทได้พยายามแก้ไขปัญหาโดยการจำหน่ายทรัพย์สินที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
จำหน่ายสินค้าคงเหลือล้าสมัย การขอผ่อนผันการชำระเงินกู้และเสนอแนวทางการชำระใหม่
ที่เหมาะสมกับความสามารถในการชำระคืนต่อธนาคารกรุงไทย เป็นต้น และในปี 2547
บริษัทจะดำเนินการเพิ่มทุน โดยการเสนอขายผู้ลงทุนโดยเฉพาะเจาะจง
ที่มีศักยภาพด้านการเงินและสามารถสนับสนุนการดำเนินธุรกิจของบริษัทได้

4.  ความเสี่ยงด้านการบริหารและการจัดการ

ความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
หรือผู้บริหารที่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ที่มีกิจการที่อาจแข่งขันกับบริษัท
เนื่องจากกลุ่มตระกูลปรีชาว่องไวกุล และกลุ่มบริษัท บรอดคาสติ้ง เน็ทเวอร์ค (ไทยแลนด์) จำกัด
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัท (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2546
กลุ่มตระกูลปรีชาว่องไวกุลมีตัวแทนเป็นกรรมการที่มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัท)
มีความเกี่ยวข้องในบริษัทอื่นที่ดำเนินธุรกิจคล้ายคลึงหรือแข่งขันกับธุรกิจของบริษัท
(ดูรายละเอียดในหัวข้อ “รายการระหว่างกัน”) ดังนั้น
จึงอาจมีความเสี่ยงที่ผู้บริหารดังกล่าวจะมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ในการบริหารงาน
เพื่อประโยชน์สูงสุดในบริษัทที่ตนเองมีส่วนได้เสีย

แต่อย่างไรก็ตามเพื่อป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทมีนโยบายว่าการทำรายการค้าใด ๆ
กับบุคคลที่อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ที่ไม่เป็นไปตามราคาตลาดและเงื่อนไขการค้าปกติ
ต้องได้รับการอนุมัติจากที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท
ซึ่งกรรมการและผู้บริหารผู้มีส่วนได้เสียในรายการดังกล่าวต้องไม่ร่วมประชุมและออกเสียง