1. ปัจจัยความเสี่ยง

การดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ อาจต้องเผชิญกับความเสี่ยงต่างๆ
ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ อย่างไรก็ตาม
อาจมีความเสี่ยงอื่นๆที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตซึ่งบริษัทฯไม่อาจทราบได้ในขณะนี้หรือเป็นความเสี่ยงที่บริษัทฯพิจารณาในขณะนี้ว่าไม่มีผลกระทบในสาระสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
โดยปัจจัยความเสี่ยงหลักๆจำแนกได้ดังนี้

1.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาสินค้าและวัตถุดิบ

โดยปกติแล้วราคาผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯจะเปลี่ยนแปลงสอดคล้องกับราคาวัตถุดิบ อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯอาจมีความเสี่ยงหากราคาผลิตภัณฑ์ไม่สามารถปรับตัวให้สอดคล้องกับราคาวัตถุดิบซึ่งจะมีผลกระทบต่อส่วนต่างราคา
(metal margin) และอัตราการทำกำไรของบริษัทฯ ที่ผ่านมาบริษัทฯซื้อม้วนสเตนเลสรีดร้อน
(ซึ่งเป็นวัตถุดิบในการผลิตสเตนเลสรีดเย็น) จากต่างประเทศทั้งหมด โดยบริษัทฯ
ต้องสั่งวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 2-4 เดือน
ซึ่งอาจทำให้บริษัทฯมีความเสี่ยงหากบริษัทฯซื้อวัตถุดิบมาในราคาสูงแต่ไม่สามารถขายผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯในราคาที่สูงกว่าได้
ทั้งนี้ บริษัทฯได้มีการติดตามความเคลื่อนไหวในตลาดอย่างใกล้ชิดเพื่อที่จะบริหารความเสี่ยงในส่วนนี้

อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯมีสภาพคล่องที่จะสามารถรองรับผลกระทบจากความเสี่ยงจากราคาสินค้าและวัตถุดิบมากขึ้นกว่าเดิม
เนื่องจากภาระหนี้สินของบริษัทฯ ลดลงจากระดับเดิม

1.2 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงการจัดหาวัตถุดิบ

เนื่องจากวัตถุดิบหลักของบริษัทฯ คือ ม้วนสเตนเลสรีดร้อน ซึ่งยังไม่มีการผลิตภายในประเทศ
จึงต้องนำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมด
ทำให้มีความเสี่ยงในกรณีที่ผู้ผลิตจากต่างประเทศไม่สามารถจัดส่งวัตถุดิบได้ทันตามความต้องการ
อย่างไรก็ตามในต้นปี 2550 บริษัทฯได้จัดทำสัญญาซื้อขายวัตถุดิบหลักกับบริษัทพอสโก้ ของเกาหลี
เพิ่มเติมจากเดิมที่มีสัญญาซื้อขายวัตถุดิบกับบริษัทอาร์ซิลอร์ ทำให้ความเสี่ยงในกรณีนี้ลดลง
อย่างไรก็ตามบริษัทฯยังคงลดความเสี่ยงลงอีกโดยการติดต่อซื้อขายกับผู้ผลิตวัตถุดิบรายอื่นในยุโรป
เอเชีย และอัฟริกาอย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากมาตรการการลดภาษีอากรขาเข้าสินค้าประเภทวัตถุดิบสำคัญสำหรับการผลิตในอุตสาหกรรมประเภทต่างๆ
เพื่อการสนับสนุนอุตสาหกรรมภายในประเทศที่ต้องอาศัยวัตถุดิบนำเข้าตามประกาศกระทรวงการคลังฉบับที่
12 ที่ออกในปี 2546 จะหมดอายุลงในวันที่ 31 ธันวาคม 2550
โดยตามประกาศดังกล่าวกระทรวงการคลังได้ประกาศลดสเตนเลสรีดร้อนซึ่งเป็นวัตถุดิบสำคัญของบริษัทฯลงจากอัตราปรกติร้อยละ
5 ลงเหลือร้อยละ 1 ดังนั้นในปี 2550 ที่ผ่านมา
บริษัทฯร่วมกับผู้ผลิตสินค้าในอุตสาหกรรมสเตนเลสที่ใช้แผ่นเหล็กสเตนเลสรีดร้อนเป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้า
ได้ร่วมกับสภาอุตสาหกรรมดำเนินการหารือกับกระทรวงการคลังที่จะขอให้ภาครัฐคงมาตราการดังกล่าวต่อไป
ทั้งนี้เนื่องจากวัตถุดิบสเตนเลสรีดร้อนดังกล่าวไม่มีการผลิตภายในประเทศ
ซึ่งในที่สุดทางกระทรวงการคลังได้ดำเนินการขออนุมัติต่อคณะรัฐมนตรีและได้มีการออกประกาศการลดหย่อนภาษีอากรนำเข้าสินค้าที่เป็นวัตถุดิบสำหรับอุตสาหกรรมต่างๆ
ซึ่งรวมทั้งแผ่นเหล็กสเตนเลสรีดร้อนลงมาเหลือในอัตราร้อยละ 0 กระทรวงการคลังฉบับที่ 3
ลงวันที่ 12 กันยายน 2550

การประกาศลดอัตราภาษีศุลกากรดังกล่าวจะช่วยให้ บริษัทฯ
สามารถประหยัดภาษีศุลกากรได้ประมาณปีละไม่ต่ำกว่า 150 ล้านบาท
นอกจากนั้นยังเป็นการสนับสนุนอุตสาหกรรมสเตนเลสอื่นๆ นอกจากบริษัทฯ
เช่นอุตสาหกรรมท่อเหล็กรีดร้อน อุตสาหกรรมผลิตเครื่องจักรสำหรับอุตสาหกรรมอาหาร
อุตสาหกรรมยา ที่ใช้เหล็กแผ่นสเตนเลสรีดร้อนเป็นวัตถุดิบอีกด้วย

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศจำนวนน้อยราย

    เพื่อเป็นการรองรับกับการขยายกำลังผลิตที่จะเพิ่มขึ้นในอนาคต
    ทางบริษัทฯได้เพิ่มช่องทางการจัดจำหน่ายการส่งออกของบริษัทฯให้มากขึ้น
    เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้จัดจำหน่ายในต่างประเทศจำนวนน้อยราย
    โดยบริษัทฯได้แต่งตั้งผู้จัดจำหน่ายรายใหม่ในต่างประเทศเพิ่มเติมจากเดิมซึ่งมีเพียงกลุ่มอาร์ซิลอร์เพียงรายเดียว
    อย่างไรก็ตาม ในปี 2551
    การจำหน่ายผ่านกลุ่มอาร์ซิลอร์ไปยังตลาดต่างประเทศยังคงมีสัดส่วนสูงสุดในช่องทางการจำหน่ายไปยังตลาดต่างประเทศทั้งหมดของบริษัทฯ

    1.4 ความเสี่ยงจากการเพิ่มกำลังการผลิตสเตนเลสรีดเย็นในตลาดโลก

    [] สถิติความต้องการสเตนเลสในระยะยาวตั้งแต่ ปี 2528 จนถึงปี 2550 โดย CRU
    Analysis
    ยังคงแสดงให้เห็นว่าสเตนเลสยังคงมีอัตราการเจริญเติบโตที่สูงกว่าอัตราการเจริญเติบโตของวัสดุโลหะอุตสาหกรรมต่างๆ
    อาทิเช่นอลูมิเนียม เหล็กคาร์บอน สังกะสีตลอดจนทองแดง ซึ่งส่งผลให้ประเทศผู้ผลิต
    สเตนเลสต่างๆได้มีการเพิ่มกำลังการผลิตเพื่อตอบสนองความต้องการที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้นในอนาคตตลอดเวลา
    โดยเฉพาะการเพิ่มกำลังการผลิตในประเทศจีนในช่วง 5-6 ปีที่ผ่านมา
    ทั้งนี้เนื่องมาจากวัตถุประสงค์ที่จะเปลี่ยนฐานะจากผู้บริโภค
    สเตนเลสรายใหญ่ที่สุดของโลกแต่อย่างเดียว มาเป็นผู้ผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้า
    และนำกำลังการผลิตที่เหลือในการส่งออก
    อย่างไรก็ตามการขยายกำลังผลิตดังกล่าวเองได้สร้างปัญหาการมีกำลังผลิตส่วนเกินในอุตสาหกรรมสเตนเลสเป็นอันมาก
    ทั้งกำลังการผลิตทั้ง Slab, Hot rolled และ Cold rolled
    ที่เหลือเกินความต้องการของอุตสาหกรรม โดยในปี 2550 -2551 ที่ผ่านมา
    ผู้ผลิตในประเทศจีนหลายราย
    ได้ทำการขยายกำลังผลิตตามโครงการที่ได้เริ่มดำเนินการเสร็จสิ้นลง
    ทำให้ประเทศจีนกลายเป็นผู้ผลิตสเตนเลสทรงแบนรายใหญ่ที่สุดของโลก
    โดยมีกำลังผลิตเกินกับความต้องการของตลาดการบริโภคภายในประเทศ
    ทำให้สามารถลดการพึ่งพาการนำเข้าจากต่างประเทศ และ
    ผู้ผลิตในประเทศจีนได้เริ่มมีการส่งออกจากการกำลังการผลิตส่วนเกินด้วยเป็นจำนวนมากตั้งแต่ปี
    2549 และต่อเนื่องมาในปี 2551 โดยมีการส่งออกที่เน้นไปยังตลาดสหภาพยุโรป
    และสหรัฐอเมริกาที่เป็นตลาดที่มีระดับราคาสูงกว่าระดับราคาโดยเฉลี่ยในประเทศจีนและภูมิภาคเอเซียค่อนข้างมาก
    การส่งออกไปยังตลาดทั้งสองเป็นจำนวนมากนี้ส่งผลให้ประเทศจีนกลายเป็นผู้ส่งออกสเตนเลสทรงแบนทั้งรีดร้อนและรีดเย็นรายใหญ่ที่สุด

    การที่ผู้ผลิตในประเทศจีนมีกำลังผลิตส่วนเหลือเกินจากความต้องการที่มีอยู่เป็นจำนวนมากนี่เองจะเป็นแรงผลักดันให้ต้องทำการส่งออกไปแข่งขันยังตลาดต่างประเทศมากขึ้น
    และจะทำให้การแข่งขันในตลาดส่งออกและตลาดภายในประเทศของบริษัทฯเองจะมีความรุนแรงขึ้นในอนาคต

5.  ความเสี่ยงจากการกำหนดเพดานราคาสเตนเลสรีดเย็น

    กรมการค้าภายในได้กำหนดให้เหล็กแผ่นซึ่งรวมถึงเหล็กแผ่นไร้สนิมรีดเย็นหรือสเตนเลส
    เป็นหนึ่งในสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการเมื่อวันที่
    31 มกราคม 2550 และยังกำหนดให้บริษัทฯ ในฐานะผู้ผลิตต้องทำการแจ้ง ต้นทุน
    ราคาและรายละเอียดที่กำหนด ตามประกาศลงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2550
    โดยกำหนดให้ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงรายการหรือราคาสูงกว่าที่แจ้งไว้
    โดยบริษัทฯต้องทำการแจ้งต่อคณะกรรมการกลางว่าด้วยราคาสินค้าและบริการล่วงหน้าเป็นเวลาไม่น้อยกว่าเจ็ดวันก่อนการนำสินค้าออกจำหน่าย

    อย่างไรก็ตามในด้านการปรับราคาจำหน่ายให้สอดคล้องกับต้นทุนวัตถุดิบนั้น ในรอบปี 2551
    ที่ผ่านมานั้น
    บริษัทฯได้ทำการปรับปรุงราคาจำหน่ายหน้าโรงงานลงมาต่ำกว่าราคาเพดานที่เคยได้รับอนุมัติจากกรมการค้าภายในมาโดยตลอด
    เพื่อให้สามารถแข่งขันได้กับราคาในตลาดโลก
    และเป็นการสนับสนุนอุตสาหกรรมต่อเนื่องของผู้ใช้สเตนเลสในประเทศ

6.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอากรตอบโต้การทุ่มตลาดและมาตรการทางภาษี

    ตามที่มาตรการการตอบโต้การทุ่มตลาดสินค้าสเตนเลสรีดเย็นชนิดม้วน แผ่น และแผ่นแถบ
    ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น สหภาพยุโรป ไต้หวัน และสาธารณรัฐเกาหลี (ฉบับที่ 5)
    พ.ศ. 2546 ได้มีอายุครบ 5 ปีในวันที่ 13 มีนาคม 2551
    บริษัทฯจึงได้ทำการยื่นขอให้คณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน
    ทำการพิจารณาทบทวนยืดระยะเวลาการเรียกเก็บอากรตอบโต้การทุ่มตลาด
    (Anti-Dumping) ออกไปอีกเป็นระยะเวลาหนึ่ง หรือที่เรียกว่าการทำ Sunset review
    เพื่อเป็นการปกป้องการทุ่มตลาดที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตหลังจาก
    มาตรการดังกล่าวจะครบกำหนด ทั้งนี้จากสภาวะที่กำลังผลิตในประเทศสหภาพยุโรป
    ประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลีใต้และประเทศไต้หวันได้มีการขยายตัวเพิ่มขึ้น
    ในขณะที่ปริมาณความต้องการได้มีการหดตัวลงจากสภาพการตกต่ำของตลาดโลกอันเนื่องจากปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจโลก
    ทั้งนี้กำลังการผลิตส่วนเกินในประเทศต่างๆเหล่านี้อาจจะส่งผลต่อการแข่งขันและอาจทำให้เกิดการทุ่มตลาดในราคาที่ต่ำกว่า
    ราคาปกติ (Normal value) มายังประเทศไทยได้ โดยในปี 2551
    ที่ผ่านมานั้นเป็นระยะเวลาที่คณะทำงานของภาครัฐฯได้ใช้ในการไต่สวนผู้เกี่ยวข้องที่ได้แสดงเจตจำนงที่จะเข้าร่วมในกระบวนการทั้งหมด
    โดยในระหว่างที่กระทรวงพาณิชย์เปิดทำการไต่สวนอยู่นี้ได้มีประกาศให้มีการวางค้ำประกันอากรการทุ่มตลาดแก่สินค้าที่นำเข้าจากประเทศคู่กรณีในอัตราเดิมไปก่อน
    ซึ่งหากการไต่สวนพบว่ามีความเสียหาย
    ต่ออุตสาหกรรมภายในประเทศตามคำร้องของบริษัทฯแล้ว
    ผู้นำเข้าในช่วงเวลาของการไต่สวนจะต้องเสียอากรการทุ่มตลาดแก่ภาครัฐฯ ต่อไป

    อนึ่งคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน ได้มีมติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม
    2552อนุมัติให้ทำการต่ออายุมาตราการการทุ่มตลาดสินค้าเหล็กไร้สนิมรีดเย็นสำหรับการนำเข้าจากประเทศญี่ปุ่น
    ประเทศจีนและประเทศไต้หวันออกไปอีกเป็นระยะเวลา 5 ปี
    โดยยกเว้นประเทศในสหภาพยุโรปเนื่องจากพิจารณาเห็นว่ามีปริมาณการการนำเข้าในช่วงที่ผ่านมาลดลง
    การคงมาตราการดังกว่าต่อไปอีกเป็นเวลา 5
    ปีนี้น่าจะส่งผลส่งผลต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
    เพราะจะทำให้การแข่งขันในตลาดการบริโภคภายในประเทศสามารถลดความรุนแรงและการทุ่มตลาดลงได้

7.  ความเสี่ยงจากการเปิดเขตการค้าเสรี

    ปัจจุบันภาษีนำเข้าสเตนเลสรีดเย็นของประเทศไทยยังคงอยู่ที่ร้อยละ 5
    จากการเจรจาการเปิดเขตเสรีทางการค้าในหลายๆ กรอบที่ผ่านมา อาทิ เช่น ไทย-ญี่ปุ่น
    (JTEPA) ที่เริ่มมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2550 การเจรจาเขตการค้า
    อาเซียน-จีน อาเซียน–เกาหลี ไทย-อินเดีย อาเซียน-อินเดีย BIMSTEC
    และตลอดจนการเจรจาเขตการค้าเสรี อาเซียน-EU ที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้น
    ผู้ผลิตในอุตสาหกรรมเหล็กภายในประเทศทั้งหมดรวมทั้งบริษัทฯนั้น
    ได้ร้องขอให้รัฐบาลกำหนดสินค้าเหล็กไว้อยู่ในรายการสินค้าอ่อนไหวที่จะมีการเปิดตลาดในปีท้ายๆของข้อตกลง
    เนื่องจากอุตสาหกรรมเหล็กในประเทศยังไม่มีอุตสาหกรรมการผลิตเหล็กต้นน้ำประกอบกับวัตถุดิบที่ไม่พอเพียง
    ทำให้ในการเปิดเสรีทางการค้าต่างๆนั้นอุตสาหกรรมเหล็กทั้งระบบต้องการระยะเวลาในการปรับตัวเพื่อให้สามารถแข่งขันกับประเทศคู่ค้าที่ไทยจะทำการเปิดเขตการค้าเสรีด้วยได้เสียก่อนที่จะทำการปรับลดภาษีนำเข้าลง
    ซึ่งทางอุตสาหกรรมได้รับการตอบสนองจากภาครัฐด้วยดีในทุกกรอบการเจรจา
    อย่างไรก็ตามบริษัทฯเชื่อว่าจากการที่บริษัทฯ มีเทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย
    การจัดการต้นทุนที่มีประสิทธิภาพ ตลอดจนการส่งเสริมพัฒนาให้บุคลากรของบริษัทฯ
    มีทักษะและความชำนาญที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จะช่วยส่งผลให้บริษัทฯ
    สามารถทำการแข่งขันทั้งตลาดภายในประเทศและตลาดส่งออกได้ดี เนื่องจากสินค้าที่บริษัทฯ
    ผลิตอยู่ได้รับการยอมรับทั้งในด้านคุณภาพ ราคา
    และกำหนดส่งมอบที่รวดเร็วจากกลุ่มลูกค้าในประเทศที่ทำการเจรจาอยู่ ดังนั้น
    หากมีการเปิดเสรีทางการค้า บริษัทฯ
    จะยังคงมีความได้เปรียบอยู่ในแง่ความสามารถในการผลิตสินค้าที่มีระดับคุณภาพสูง
    ตรงตามความต้องการของลูกค้า
    ดังนั้นหากภาครัฐสามารถเจรจาเปิดเสรีทางการค้าที่จะก่อให้เกิดการแข่งขันที่เป็นธรรมแก่ประเทศไทยโดยให้สามารถส่งสินค้าไปจำหน่ายต่างประเทศได้โดยปราศจากข้อกีดกันแล้ว
    น่าจะเป็นประโยชน์ต่อโอกาสและช่องทางในการจำหน่ายของทางบริษัทฯให้ขยายตัวเพิ่มขึ้น
    ทั้งนี้เนื่องมาจากระดับรายได้ของประชากรของประเทศคู่ค้าที่เจรจาและความต้องการในการใช้สินค้าที่มีคุณภาพสูงมีอัตราที่สูงขึ้นตามความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจของประเทศนั้นๆ

    ในปี 2551 การดำเนินการเขตการค้าเสรีต่างๆ ได้มีความคืบหน้าไปมาก อาทิเช่น
    การเจรจา
    เขตการค้าเสรีอาเซียน-เกาหลีในส่วนของประเทศไทยได้ดำเนินการแล้วเสร็จในส่วนของการค้าและบริการและปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนของการรอขั้นตอนการแลกเปลี่ยนร่างเอกสารข้อตกลงที่เป็นทางการระหว่างกัน
    เขตการค้าเสรีไทย-อินเดียและเขตการค้าเสรีอาเซียน-บิมเทค
    เองก็มีความคืบหน้าด้านการเจรจาไปมาก
    นอกจากนั้นได้มีการวางแผนการเริ่มการเจรจาในกรอบใหม่เพิ่มขึ้นอาทิ
    เขตการค้าเสรีอาเซียยุโรป หรือเขตการค้าเสรี ไทย-สหรัฐอเมริกา
    ที่อาจจะเริ่มมีการกลับมาเริ่มเจรจากันใหม่ในอนาคตอันใกล้เป็นต้น

    อนึ่งสำหรับการจัดทำเขตเสรีการค้าในกรอบที่เหลืออยู่นั้น ตามมาตรา 190
    ของรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550
    แห่งราชอาณาจักรไทยได้กำหนดให้การดำเนินการจัดทำหนังสือสัญญากับนานาประเทศใดๆจะต้องผ่านการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน
    การวางมาตรการแก้ไขหรือเยียวยาผู้ที่จะได้รับผลกระทบ
    ก่อนที่จะได้ความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี
    และนำเสนอกรอบการเจรจาขอความเห็นชอบต่อรัฐสภาอีกด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้บริษัทฯ
    ได้ดำเนินการติดตามและเข้าไปมีส่วนร่วมอย่างใกล้ชิดมาตลอด

8.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน

    บริษัทฯ มีการนำเข้าม้วนสเตนเลสรีดร้อนทั้งหมดจากต่างประเทศ
    ซึ่งราคาซื้อวัตถุดิบจะถูกกำหนดในรูปเงินตราต่างประเทศ
    ในขณะที่ราคาจำหน่ายสเตนเลสรีดเย็นสำหรับสินค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศจะถูกกำหนดโดยการอ้างอิงกับราคาตลาดโลกซึ่งอยู่ในรูปเงินตราต่างประเทศเช่นกัน
    ดังนั้น
    ความเสี่ยงในด้านผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนต่อประเด็นดังกล่าวจึงอยู่ในขอบเขตที่จำกัด
    อย่างไรก็ตาม
    ช่วงระยะเวลาของการจ่ายเงินและรับเงินสำหรับการจัดซื้อวัตถุดิบและการจำหน่ายผลิตภัณฑ์โดยปกติของบริษัทฯ
    จะมีระยะเวลาห่างกันประมาณ 30 วัน ดังนั้น
    การเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนในช่วงเวลาดังกล่าวอาจทำให้ต้นทุนวัตถุดิบไม่สอดคล้องกับราคาการจำหน่ายของผลิตภัณฑ์

    อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ได้มีการทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเป็นครั้งคราว
    เพื่อป้องกันความเสี่ยงของราคาวัตถุดิบและราคาขายสินค้าสำเร็จรูป
    ในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนมีความผันผวนมากผิดปกติ

9.  ความเสี่ยงจากการมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

    ในปัจจุบัน กลุ่มมหากิจศิริ ถือหุ้นในบริษัทฯรวมกันคิดเป็นประมาณร้อยละ 52.13
    ของทุนชำระแล้วของบริษัทฯ
    จึงทำให้กลุ่มมหากิจศิริสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
    ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
    หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
    ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทฯกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
    ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น อย่างไรก็ดี ผู้ถือหุ้นทุกกลุ่มย่อมมีจุดประสงค์เดียวกันคือ
    ต้องการบริหารธุรกิจให้เป็นประโยชน์กับบริษัทฯสูงสุด
    กล่าวคือมีประสิทธิภาพและก่อให้เกิดผลกำไรสูงสุดจากการประกอบการ
    เพื่อการจ่ายเงินปันผลกับผู้ถือหุ้นทุกท่านและเพื่อความมั่นคงของบริษัทฯในระยะยาว