7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทฯและบริษัทย่อยมีข้อพิพาททางกฏหมายรวมทั้งสิ้น 7
  คดีสิ้นสุดแล้ว 2 คดี คงเหลือ 5 คดี โดยข้อพิพาททางกฎหมายที่เกิดขึ้นและผลสรุปของคดี
  สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่

  7.1 ข้อพิพาทที่เกิดจากการดำเนินงานตามปกติ

  7.1.1
  ข้อพิพาทที่เกิดจากการซื้อขายเครื่องจักรหนักที่บริษัทฯหรือบริษัทย่อยมีการทำสัญญาค้ำประกัน

  7.1.2 ข้อพิพาทที่เกิดจากการให้บริการขนย้ายวัสดุอุปกรณ์

  7.2 ข้อพิพาทที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์อื่น

7.1 ข้อพิพาทที่เกิดจากการดำเนินงานตามปกติ

  7.1.1
  ข้อพิพาทที่เกิดจากการซื้อขายเครื่องจักรกลหนักที่บริษัทฯหรือบริษัทย่อยมีการทำสัญญาค้ำประกัน

  ในอดีตการขายเครื่องจักรกลหนักให้กับลูกค้า
  บริษัทฯและบริษัทย่อยมีภาระความรับผิดชอบที่จะต้องทำสัญญารับซื้อคืนและทำสัญญาความรับผิดร่วมกัน
  (สัญญาค้ำประกัน) ส่งผลให้บริษัทฯและบริษัทย่อยมีภาระความรับผิดชอบที่จะต้องชำระหนี้แทน
  หากลูกค้ารายใดผิดนัดชำระหนี้กับสถาบันการเงินหรือบริษัทลีสซิ่ง โดยในอดีตที่ผ่านมา
  บริษัทย่อยมีข้อพิพาททางกฎหมายที่เกิดจากการซื้อขายเครื่องจักรกลหนัก 1 คดี
  ดังรายละเอียดต่อไปนี้

  คดีที่ 1 เกิดจากการขายเครื่องจักรกลหนักของ บริษัท เดอะเครน เซอร์วิส จำกัด (“TCS”)
  ให้กับลูกค้ารายหนึ่งในปี 2539
  โดยมีบริษัทลีสซิ่งแห่งหนึ่งให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ลูกค้ารายดังกล่าว ภายใต้เงื่อนไขที่ TCS
  ต้องทำสัญญารับซื้อคืนและร่วมรับผิดชอบ (หรือค้ำประกัน) ต่อมาในปี 2544
  ลูกค้ารายดังกล่าวมีข้อพิพาทผิดนัดสัญญากับบริษัทลีสซิ่ง บริษัทลีสซิ่งจึงขอให้ TCS
  ในฐานะผู้ร่วมรับผิดลงนามในสัญญารับสภาพหนี้และบันทึกข้อตกลงแก้ไขเพิ่มเติมรวมทั้งขอให้ TCS
  ชำระหนี้แทนลูกค้ารายดังกล่าวตั้งแต่ เดือนตุลาคม ปี 2544 เป็นต้นมา ซึ่ง TCS
  ก็ได้มีการชำระหนี้แทนลูกค้ารายดังกล่าวมาตลอด โดยเหตุผลและความจำเป็นของ TCS
  ในการชำระหนี้แทนลูกค้ารายดังกล่าวเกิดขึ้นเนื่องจาก
  หน้าที่ความรับผิดชอบตามสัญญาร่วมรับผิดและความจำเป็นในการพึ่งพิงแหล่งเงินทุนจากบริษัทลีสซิ่งรายดังกล่าว
  ณ เวลาขณะนั้น

  ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2550 TCS
  ได้มีหนังสือสอบถามไปยังลูกค้ารายนั้นและขอใช้สิทธิไล่เบี้ยเงินที่ TCS
  จ่ายชำระให้กับบริษัทลีสซิ่งแทนลูกค้า แต่ลูกค้าปฏิเสธการชำระเงินที่ถูกไล่เบี้ย และชี้แจงว่า
  ไม่มีหนี้สินใด ๆ ติดค้างชำระกับบริษัทลีสซิ่ง
  หนี้ที่บริษัทกล่าวอ้างก็เป็นข้อพิพาทซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ผู้เช่าชำระเงินเพียง 5.40 ล้านบาท
  ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น TCS
  จึงได้หยุดชำระหนี้เงินต้นและดอกเบี้ยตามสัญญาและได้ยื่นฟ้องบริษัทลีสซิ่งให้คืนเงินที่ได้ชำระเกินพร้อมค่าเสียหายคืนเมื่อวันที่
  18 เมษายน 2550 โดยที่ผ่านมา TCS ได้มีการชำระหนี้แทนเป็นจำนวนเงิน 45.82 ล้านบาท

  ในขณะเดียวกัน เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2550 บริษัทลีสซิ่งรายดังกล่าวก็ได้ยื่นฟ้องให้ TCS
  ชำระหนี้ตามสัญญารับสภาพหนี้ที่ทำไว้ทุนทรัพย์ประมาณ 66.54 ล้านบาท ( วันที่ 24 กรกฎาคม
  2550และวันที่ 9 มกราคม 2551
  บริษัทลีสซิ่งได้ยื่นฟ้องข้อหาความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คจำนวนทุนทรัพย์ 0.96 ล้านบาท และ
  60.03 ล้านบาท ตามลำดับ ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
  ปัจจุบันอยุ่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาลอุทธรณ์ ) อย่างไรก็ตามแม้ว่า TCS
  จะไม่มีการบันทึกค่าความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น เนื่องจาก TCS
  เห็นว่าจะไม่ได้รับความเสียหายจากคดีดังกล่าวก็ตาม แต่ TCS
  มีการบันทึกดอกเบี้ยค้างจ่ายตามอัตราที่ระบุในข้อตกลง
  และที่ปรึกษากฎหมายมีความเห็นว่าคำฟ้องและข้อต่อสู้ของ TCS
  มีน้ำหนักโอกาสที่จะเป็นฝ่ายชนะคดีค่อนข้างสูง

โอกาสของการเกิดข้อพิพาทลักษณะดังกล่าวในอนาคตและมาตรการรองรับ

  สำหรับในอนาคตของกรณีพิพาทที่อาจเกิดขึ้นจากการเข้าค้ำประกันการขายเครื่องจักรกลหนักของบริษัทฯและบริษัทย่อยนั้น
  บริษัทฯและบริษัทย่อยคาดว่าภาระความรับผิดชอบในเรื่องดังกล่าวจะจำกัดอยู่เพียงจำนวนเงินที่ได้มีการทำสัญญาร่วมรับผิดกับสถาบันการเงินและบริษัทลีสซิ่งตั้งแต่ในอดีต
  ซึ่งมียอดคงเหลือเท่ากับ 12.24 ล้านบาท ทั้งนี้
  เนื่องจากปัจจุบันบริษัทฯและบริษัทย่อยไม่มีนโยบายที่จะเข้าทำสัญญาค้ำประกันในทุกกรณี
  ซึ่งจะช่วยให้บริษัทฯไม่ต้องมีภาระรับผิดชอบในเรื่องดังกล่าวเพิ่มขึ้นอีกต่อไป
  และสำหรับในส่วนของภาระความรับผิดร่วมที่บริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการทำสัญญากับสถาบันการเงินและบริษัทลีสซิ่งในอดีตซึ่งมีจำนวนคงเหลือ
  12.24 ล้านบาทนั้น ที่ผ่านยอดคงเหลือดังกล่าวก็มีการลดลงตามลำดับ
  รวมถึงอายุของสัญญาใกล้จะสิ้นสุด
  ด้วยเหตุผลดังกล่าวจึงทำให้ภาระความเสี่ยงจากการต้องชำระหนี้แทนของบริษัทฯและบริษัทย่อยลดน้อยลง
  แต่อย่างไรก็ตาม
  บริษัทฯและบริษัทย่อยก็ได้มีการกำหนดมาตรการในการติดตามสถานการณ์การผ่อนชำระหนี้ของลูกค้าแต่ละรายเป็นรายไตรมาสกับสถาบันการเงิน
  และหากมีการค้างชำระค่างวด ก็จะเพิ่มความถี่ในการสอบถามเป็นกรณีพิเศษ
  พร้อมทั้งขอความร่วมมือจากสถาบันการเงิน เพื่อหาแนวทางในการแก้ปัญหาได้ทันท่วงที

7.1.2 ข้อพิพาทที่เกิดจากการให้บริการขนย้ายวัสดุอุปกรณ์

  ในการให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุอุปกรณ์ของกลุ่มบริษัทนั้น
  มีโอกาสที่จะเกิดอุบัติเหตุที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อบุคคลหรือทรัพย์สินของบุคคลอื่นได้ โดย ณ
  ปัจจุบันบริษัทและบริษัทย่อยมีข้อพิพาทที่เกิดขึ้นจากการให้บริการจำนวน 3 คดี
  ดังรายละเอียดต่อไปนี้

  คดีที่ 1 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2548 บริษัท เดอะเครน เซอร์วิส จำกัด (“TCS”)
  ถูกฟ้องร้องเนื่องจากการให้บริการรื้อถอนและเคลื่อนย้ายเครื่องจักรให้กับลูกค้ารายหนึ่งที่ได้มีการทำประกันภัยไว้กับบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่ง
  โดยในระหว่างการปฏิบัติงานได้เกิดอุบัติเหตุก่อให้เกิดความเสียหายกับเครื่องจักร
  ซึ่งบริษัทประกันภัยได้ฟ้องร้อง TCS ในฐานะจำเลยที่ 4 โดยมีทุนทรัพย์จำนวน 1.98 ล้านบาท
  ทั้งนี้ TCS ได้บันทึกความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นแล้วเป็นจำนวน 0.49 ล้านบาท
  ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้จำเลยทั้ง 4 รายร่วมกันรับผิดชอบชำระ
  ปัจจุบันอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาลฎีกา

  คดีที่ 2 เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2550 บริษัท เดอะเครน เซอร์วิส จำกัด (“TCS”)
  ถูกฟ้องร้องจากการให้บริการติดตั้งเครนรางให้กับลูกค้า
  และก่อให้เกิดความเสียหายกับหัวเสาเข็มในโรงงานของลูกค้า
  ลูกค้าจึงปฏิเสธการจ่ายค่าบริการและฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกับ TCS โดยมีทุนทรัพย์จำนวน
  0.22 ล้านบาท ปัจจุบันศาลชั้นต้นพิพากษาให้บริษัทฯ ชำระเงินจำนวน 0.22
  ล้านบาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีจนกว่าจะชำระเสร็จ ณ 31 ธันวาคม 2551 TCS
  ได้บันทึกความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นแล้วเป็นจำนวน 0.26 ล้านบาท
  ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาลอุทธรณ์

  คดีที่ 3 เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2541 บริษัท เดอะเครน เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด (“TCH”)
  ถูกบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่งฟ้องสืบเนื่องจาก TCH
  ได้ให้บริการขนย้ายหม้อแปลงไฟฟ้าให้กับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
  แต่ต่อมาภายหลังเกิดความเสียหายขึ้น ผู้ว่าจ้างได้เรียกร้องค่าเสียหายจากบริษัทประกันภัย
  บริษัทประกันภัยดังกล่าวจึงฟ้องเรียกค่าเสียหายจาก TCH อีกทอดหนึ่ง โดยมีทุนทรัพย์จำนวน
  1.32 ล้านบาท คดีดังกล่าวกำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
  (ศาลชั้นต้นพิพากษาให้บริษัทประกันภัยเป็นผู้ชนะ แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง)
  อย่างไรก็ตาม TCH ยังไม่ได้บันทึกค่าความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น
  เนื่องจากผู้บริหารมีความเห็นว่าจะไม่มีความเสียหายที่จะเกิดขึ้นจากคดีดังกล่าว

  โอกาสของการเกิดข้อพิพาทดังกล่าวในอนาคตและมาตรการรองรับ

  สืบเนื่องจากลักษณะของการประกอบธุรกิจของบริษัทฯและบริษัทย่อยในการให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุอุปกรณ์นั้น
  มีโอกาสที่จะก่อให้เกิดอุบัติเหตุจากการทำงานได้
  ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้ที่บริษัทฯหรือบริษัทย่อยอาจจะถูกฟ้องร้องจากการปฏิบัติงานได้ในอนาคต
  แต่อย่างไรก็ตาม
  การให้บริการของบริษัทฯและบริษัทย่อยนั้นได้ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยในการทำงานเป็นอันดับแรก
  นับตั้งแต่การออกแบบการทำงาน
  การปฏิบัติงานโดยบุคคลากรที่มีประสบการณ์ที่ผ่านการฝึกฝนมาเป็นลำดับขั้น
  ตลอดจนการกำหนดมาตรฐานการทำงานที่เน้นความปลอดภัย
  ซึ่งจะมีส่วนสำคัญในการลดอุบัติเหตุจากการทำงานได้ ทั้งนี้ปัจจุบันบริษัทย่อย 3 แห่งคือ TCR TCL
  และ TCH ได้ผ่านการรับรองมาตรฐานการทำงานตามมาตราฐาน ISO 9001:2000 และ
  OHSAS 18001:1999 จาก TUV Rheinland Group
  และบริษัทย่อยยังได้มีการจัดทำประกันอุบัติเหตุเพื่อรองรับค่าใช้จ่ายและความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น

  7.2 ข้อพิพาทที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์อื่นๆ

  นอกเหนือจากข้อพิพาทที่อาจเกิดขึ้นจากการขายเครื่องจักรกลหนักที่บริษัทฯหรือบริษัทย่อยเข้าทำสัญญาค้ำประกัน
  และ ข้อพิพาทที่เกิดจากการให้บริการขนย้ายวัสดุอุปกรณ์แล้ว
  บริษัทฯและบริษัทย่อยอาจมีข้อพิพาทที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์อื่นๆ ซึ่งในช่วงที่ผ่านมา
  บริษัทฯและบริษัทย่อยมีข้อพิพาทจากเหตุการณ์อื่น 1 คดี ได้แก่

  คดีที่ 1 เป็นคดีที่เกิดขึ้น เนื่องจากในอดีต เจ้าของที่ดินซึ่งเป็นบุคคลธรรมดา
  ได้มีการกู้ยืมเงินจาก นายธงไชย แพรรังสี กรรมการของบริษัทฯ แต่ไม่สามารถชำระหนี้คืนได้
  จึงนำที่ดินบริเวณ ถนน พหลโยธิน มาให้กรรมการของบริษัทฯใช้ประโยชน์ โดยบริษัท เดอะเครน
  เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด (“TCH”) ได้ทำสัญญาเช่าช่วงที่ดินโฉนดเลขที่ 39562 จาก นายธงไชย
  แพรรังสี เพื่อใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานและการประกอบธุรกิจ

  ต่อมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2548
  เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์คดีเจ้าของที่ดินบุคคลดังกล่าวซึ่งเป็นผู้ล้มละลาย มีหนังสือ ถึง บริษัท
  เดอะเครน เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด แจ้งบอกเลิกสัญญาเช่าที่ดินดังกล่าว
  โดยให้ส่งมอบที่ดินที่เช่าและขนย้ายสิ่งปลูกสร้างออกจากพื้นที่ดังกล่าว รวมทั้งให้ TCH
  ชำระค่าเช่าค้างจ่าย ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2545 จนถึง วันที่ 30 กันยายน 2548 รวม 44
  งวด คิดเป็นเงิน 13.60 ล้านบาท ให้กับเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ แต่ TCH
  ได้ยื่นคำร้องปฎิเสธหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2548
  พร้อมทั้งแสดงเหตุผลต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เนื่องจาก TCH
  ได้ทำสัญญาเช่าช่วงที่ดินจากกรรมการของ TCH มิใช่เป็นการทำสัญญาเช่าที่ดินจากเจ้าของที่ดิน
  ตามที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์กล่าวอ้าง ซึ่งปัจจุบันคดีดังกล่าวยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ

  แต่อย่างไรก็ตาม แม้ว่าคดีดังกล่าวยังไม่จบสิ้น
  แต่เพื่อเป็นการสำรองความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากกรณีดังกล่าว TCH
  ได้หยุดชำระค่าเช่ารายเดือนให้กับกรรมการของบริษัทฯ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2547
  เป็นต้นมาโดยบันทึกรายการดังกล่าวเป็นค่าเช่าค้างจ่าย โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 TCH
  ได้บันทึกค่าเช่าค้างจ่ายเป็นจำนวนเงินรวม 4.15 ล้านบาท
  ซึ่งค่าเช่าค้างจ่ายจำนวนดังกล่าวรวมถึงค่าเช่าที่เกิดขึ้นในระหว่างที่คดียังไม่สิ้นสุด กรรมการของ
  TCH ขอระงับการรับเงินจนกว่าคดีจะสิ้นสุดและถ้าเกิดความเสียหายกับ TCH
  ในกรณีดังกล่าวข้างต้น กรรมการบริษัทยินดีที่จะสละสิทธิการรับเงินค่าเช่าจาก TCH
  เพื่อนำเงินดังกล่าวมาชดเชยความเสียหาย

  นอกจากการกันเงินค่าเช่าค้างจ่ายในแต่ละเดือนไว้สำหรับความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นแล้ว TCH
  ยังได้มีการว่าจ้าง บริษัท ยูเค แวลูเอชั่น แอนด์ เอเจนซี่ จำกัด ซึ่งเป็นผู้ประเมินราคาอิสระ
  ทำการประเมินราคาตลาดของค่าเช่ารายเดือนของที่ดินแปลงดังกล่าว
  เพื่อใช้เป็นหลักเกณฑ์ในการตั้งสำรองเผื่อความเสียหายเพิ่มเติม
  (นอกเหนือจากค่าเช่าค้างจ่ายที่เป็นไปตามสัญญาเช่ากับกรรมการบริษัท) โดย ณ วันที่ 31
  ธันวาคม 2551 TCH ได้มีการตั้งสำรองค่าเผื่อความเสียหายเพิ่มเติมเป็นจำนวนเงินรวม 6.52
  ล้านบาท ส่งผลให้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 TCH
  ได้มีการตั้งสำรองค่าเผื่อความเสียหายเป็นจำนวนเงินรวม 10.67 ล้านบาท ทั้งนี้หาก TCH
  เกิดความเสียหายขึ้นมากกว่าจำนวนเงินที่ได้ตั้งสำรองเผื่อความเสียหายดังกล่าวแล้ว
  กรรมการของ TCH จะเป็นผู้รับผิดชอบค่าเสียหายส่วนเกินนั้นทั้งจำนวน

  โอกาสของการเกิดข้อพิพาทดังกล่าวในอนาคตและมาตรการรองรับ

  ปัจจุบันที่ดินที่ TCH เช่าและอยู่ระหว่างการมีคดีความนั้น TCH
  ก็มีนโยบายที่จะเจรจากับที่ประชุมเจ้าหนี้เพื่อซื้อที่ดินแปลงดังกล่าว ในวันที่ 6 ตุลาคม 2551 TCH
  ได้มีหนังสือไปถึงเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เพื่อขอทราบวันประกาศขายทอดตลาด
  ซึ่งปัจจุบันอยู่ระหว่างดำเนินการของเจ้าพนักงานพิทักทรัพย์และยังไม่ทราบกำหนดวันนัดขายทอดตลาด
  เพื่อติดต่อซื้อที่ดินแปลงดังกล่าว หากบริษัทฯ ไม่สามารถซื้อที่ดินแปลงดังกล่าวได้ TCH
  ก็อาจจะย้ายที่ทำการมายังที่ดินของบริษัทฯ บริเวณ ถนน บางนา-ตราด กิโลเมตรที่ 7 หรือ
  บางนา-ตราด กิโลเมตรที่ 22
  นอกจากนี้บริษัทและบริษัทย่อยมีการกำหนดนโยบายที่จะให้การทำรายการประเภทดังกล่าวต้องกระทำโดยตรงต่อเจ้าของทรัพย์สินเท่านั้น

+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| สรุปข้อพ       |       |        |           |            |            |
| ิพาททางกฎหมาย |       |        |           |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| ประเภทของคดี  | ท     | กา     | ผ         | ค่าเส       | กา         |
|              | ุนทรัพย์ | รสำรอง | ลสรุปของคดี | ียหายส่วนเพิ่ม | รรับภาระแทน |
|              |       |        |           |            |            |
|              | (ล้า   | (ล     |           | (ล้านบาท)   |            |
|              | นบาท) | ้านบาท) |           |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| ข้อพิพาทจา     |       |        |           |            |            |
| กการดำเนินงาน |       |        |           |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| -            |       |        |           |            |            |
| จากการซ      |       |        |           |            |            |
| ื้อขายเครื่องจักร |       |        |           |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| คดีที่ 1        | 66.54 | 67.09  | อยู่ร       | na         | ไม่มี        |
| ผิด           |       |        | ะหว่างพิจาร |            |            |
| สัญญารับสภาพหนี้ |       |        | ณาศาลชั้นต้น |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| พ.ร.บ เช็ค    | 0.96  | 0.00   | ศาล       | na         | ไม่มี        |
|              |       |        | ชั้นต้นยกฟ้อง |            |            |
| พ.ร.บ เช็ค    | 60.03 | 0.00   |           | na         | ไม่มี        |
|              |       |        | ศาลชั้นต้น   |            |            |
|              |       |        | ยกฟ้องอยู่ระ |            |            |
|              |       |        | หว่างอุทธรณ์ |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| -            |       |        |           |            |            |
| จากการ       |       |        |           |            |            |
| ให้บริการขนย้าย |       |        |           |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| คดีที่ 1        | 1.98  | 0.49   | อย        | na         | กรรมการ    |
| (จำเลยที่ 4)   |       |        | ู่ระหว่างฎีกา |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| คดีที่ 2        | 0.22  | 0.26   | อยู่ระ      | na         | ไม่มี        |
|              |       |        | หว่างพิจารณ |            |            |
|              |       |        | าศาลอุทธรณ์ |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| คดีที่ 3        | 1.32  | -      | อย        | na         | กรรมการ    |
|              |       |        | ู่ระหว่างพิจา |            |            |
|              |       |        | รณาศาลฎีกา |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| ข้อพิพาท       |       |        |           |            |            |
| จากเหตุการณ์อื่น |       |        |           |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| คดีที่ 1        | 13.60 | 10.67  | อยู่ระห     | na         | กรรมการ    |
|              |       |        | ว่างพิจารณา |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+
| รวม          | 1     | 78.51  |           | 0.00       |            |
|              | 44.65 |        |           |            |            |
+--------------+-------+--------+-----------+------------+------------+

  ทั้งนี้ข้อพิพาททางกฎหมายดังกล่าวข้างต้น ผู้บริหารและที่ปรึกษากฎหมายมีความเห็นว่า
  บริษัทฯและบริษัทย่อยได้ใช้หลักความระมัดระวังในการประเมินความเสียหายที่คาดว่าจะเกิดขึ้น
  โดยเป็นการประเมินและสำรองความเสียหายตามคำพิพากษาของศาลที่มีความน่าเชื่อถือหรือข้อมูลจากบุคคลภายนอกที่มีความเชี่ยวชาญเป็นหลัก
  รวมทั้งผู้สอบบัญชีก็เห็นว่าการสำรองดังกล่าวมีความเพียงพอตามหลักบัญชี
  ด้วยหลักการและเหตุผลดังกล่าว
  ฝ่ายบริหารและที่ปรึกษากฎหมายจึงมีความเห็นว่าบริษัทฯและบริษัทย่อยมีการสำรองความเสียหายอย่างเพียงพอและคาดว่าจะไม่มีผลกระทบใด
  ๆ เพิ่มเติม ดังจะเห็นได้จากผลสรุปของคดีที่มีคำพิพากษาตัดสินแล้วจะต่ำกว่าทุนทรัพย์ที่ฟ้อง
  สำหรับในกรณีที่มีความเสียหายเพิ่มเติมนั้น กรรมการของบริษัทฯ นายธงไชย แพรรังสี
  จะเป็นผู้รับผิดชอบต่อความเสียหายดังกล่าว
  ยกเว้นข้อพิพาทจากการดำเนินงานจากการซื้อขายเครื่องจักรคดีที่ 1
  และจากการให้บริการขนย้ายคดีที่ 2 ทั้งนี้การเข้ารับภาระความเสียหายเพิ่มเติมของกรรมการนั้น
  เป็นไปเพื่อการสำรองส่วนเพิ่มเพื่อลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
  หรือเพิ่มความคล่องตัวในการจบคดีความให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว (ประนีประนอม)
  ซึ่งที่ผ่านมากรรมการของบริษัทได้มีการแสดงความรับผิดชอบในการจ่ายชำระค่าเสียหายเพิ่มเติมตามที่ตกลงไว้ในหนังสือรับภาระหนี้สิน

  สำหรับตั้งแต่ปี 2551
  เป็นต้นไปบริษัทฯและบริษัทย่อยไม่มีนโยบายที่จะให้กรรมการของบริษัทฯเข้ามารับผิดชอบค่าเสียหายในนามส่วนตัวอีก