1.  ปัจจัยความเสี่ยง ( Risk Factors )

  ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น และมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
  สามารถสรุปได้ดังนี้

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

ในการที่บริษัทฯ จะดำเนินงานเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
จะต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนและความเสี่ยง ที่อาจจะส่งผลต่อการที่จะบรรลุวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
การบริหารความเสี่ยงจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับบริษัทฯ

ดังนั้นเพื่อขจัดความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กร ( Enterprise Risk Management - ERM) บริษัทฯ
จึงมีการจัดการความเสี่ยงและโอกาสที่จะเกิดความเสี่ยง
การบริหารความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กรรวมถึงความเสี่ยงของวิธีการและขั้นตอนการทำงานที่ใช้ภายในองค์กร
การบริหารความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กรมีขอบข่ายงานดังนี้

1.1 การระบุความเสี่ยงซึ่งอาจมีผลกระทบต่อจุดประสงค์ของบริษัทฯ

1.2 ประเมินความเสี่ยงกับความเป็นไปได้และความสำคัญของผลกระทบ

1.3 กำหนดกลยุทธ์ในการแก้ไข

1.4 ติดตามถึงผลลัพธ์หลังจากที่ได้จัดการความเสี่ยงนั้นๆ แล้ว

ทั้งนี้ บริษัทฯ จะสามารถป้องกันความเสียหายและเพิ่มคุณภาพของบริษัทฯ
เพื่อเป็นผลประโยชน์ต่อผู้ถือหุ้น, พนักงาน, ลูกค้า, และสังคมโดยรวม

ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ ไม่สามารถเอาประกันภัยต่อ และความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ ไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันภัยได้ รวมถึงกรณีการปรับอันดับความน่าเชื่อถือของคู่ค้า

ภายใต้ข้อกำหนดของกฎเกณฑ์การรับประกันภัยที่ใช้อยู่ในขณะนี้ (
ซึ่งอีกไม่นานจะมีการเปลี่ยนแปลงไปใช้การรับประกันภัยที่ผันแปรตามระดับความมั่นคงแข็งแรงของเงินกองทุน
Risk Based Capital)
บริษัทประกันภัยสามารถรับประกันภัยได้ในวงเงินทุนประกันภัยไม่เกินร้อยละ 10 ของเงินกองทุน
ซึ่งถือเป็นข้อจำกัดสำหรับบริษัทขนาดเล็กและขนาดกลางโดยทั่วไปในการรับประกันภัยงานใหญ่ๆที่มีทุนประกันภัยสูงเกินความสามารถที่จะรับประกันภัยได้
จึงจำเป็นต้องอาศัยบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศ เพื่อรองรับงานใหญ่ๆ ดังกล่าว
ประกอบกับสภาวะการแข่งขันที่มีอยู่อย่างรุนแรงและต่อเนื่อง
ทำให้บริษัทประกันภัยหลายๆแห่งจำต้องเสนอความคุ้มครองให้หลากหลายและครอบคลุมตามความต้องการของลูกค้ามากที่สุด
โดยคำนวณเบี้ยประกันภัยในอัตราต่ำที่สุด เพื่อที่จะได้ธุรกิจนั้นๆมา
ซึ่งถือว่าเป็นการสวนทางกับมาตรฐานการบริหารงานเสี่ยงภัย
และการรับประกันภัยต่อตามหลักสากลของบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศนั้นๆ

การเอาประกันภัยต่อส่วนใหญ่แล้วจะมีอยู่ 2 ลักษณะ คือในลักษณะของการประกันภัยต่อเฉพาะราย
(Facultative Reinsurance) และประกันภัยต่อตามสัญญา (Treaty Reinsurance)
โดยจะมีการเจรจาตกลงในเงื่อนไขต่างๆกันก่อนในเบื้องต้น
ซึ่งส่วนใหญ่ผู้รับประกันภัยต่อจะพิจารณาตามนโยบายการรับประกันภัย และ
โครงสร้างที่มาของแหล่งงานในบริษัทประกันภัยนั้นๆ
ปัญหาที่เกิดขึ้นจะพบในกรณีที่บริษัทได้รับงานที่มีทุนประกันภัยสูงเกินกว่าสัญญาประกันภัยต่อที่มีอยู่
และมีเงื่อนไขพิเศษที่เพิ่มเติมนอกเหนือจากมาตรฐานที่กำหนดไว้
แต่บริษัทมีความจำเป็นต้องมีการรับเสี่ยงภัยงานนั้นไว้ด้วย
อย่างไรก็ตามเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่เป็นประจำ ซึ่งในส่วนของบริษัทฯ
เองได้หาวิธีการกระจายความเสี่ยงให้หลากหลายมากขึ้น โดยทำการซื้อความเสียหายส่วนเกิน
Excess of Loss ไว้เพิ่มเติมจากสัญญาประกันภัยต่อปกติ และ
ได้ทำการสร้างเครือข่ายกับบริษัทประกันภัยต่อทั้งในและต่างประเทศ อาทิเช่น Swiss
Reinsurance, Everest Reinsurance, Lloyds’ Syndicates ในประเทศอังกฤษ เป็นต้น
ซึ่งเป็นการเตรียมความพร้อมและป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดจากการที่บริษัทไม่สามารถเอาประกันภัยต่อได้ต่อไป

ภาระผูกพันที่มีต่อผู้เอาประกันภัยตามเงื่อนไขที่ระบุในกรมธรรม์ เริ่มตั้งแต่วันที่บริษัทฯ
ระบุในตารางกรมธรรม์ให้ความคุ้มครองต่อผู้เอาประกันภัย
ช่องทางการจัดจำหน่ายกรมธรรม์ส่วนใหญ่ของบริษัทฯ
จะเป็นการขายผ่านช่องทางของตัวแทนและนายหน้า ดังนั้นความเสี่ยงที่บริษัทฯ อาจจะได้รับคือ
ไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันภัยได้จากตัวแทนและนายหน้าบางรายที่อาจจะประสบปัญหาทางการเงินและอาจจะต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยหากมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น

ดังนั้นเพื่อขจัดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว บริษัทฯ
จึงมีการกำหนดหลักเกณฑ์และมาตรฐานในการรับตัวแทนและนายหน้าก่อนที่จะขึ้นทะเบียนเป็นนายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
นอกจากนี้ตัวแทนและนายหน้าจะต้องมีหลักประกันหรือหลักทรัพย์ต่าง ๆ
มาค้ำประกันในจำนวนที่สามารถครอบคลุมเบี้ยประกันภัยทั้งหมดที่บริษัทฯ
ได้รับจากตัวแทนและนายหน้าแต่ละราย ทั้งนี้บริษัทฯ
มีการพิจารณาถึงความเพียงพอของมูลค่าหลักทรัพย์ค้ำประกันของตัวแทนและนายหน้าอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อเป็นมาตรการในการป้องกันเบื้องต้นสำหรับความเสี่ยงที่ไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันภัยได้

อย่างไรก็ตาม โดยบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551
ได้กำหนดให้ตัวแทน นายหน้า ต้องขึ้นทะเบียน
และมีมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการเรียกเก็บเบี้ยประกันภัยที่ให้ถือว่า
ความคุ้มครองจะเกิดขึ้นเมื่อผู้เอาประกันภัยได้ชำระเบี้ยประกันภัยแก่ผู้รับประกันภัยเรียบร้อยแล้ว
หรือที่เรียกกันว่า Cash before Cover ซึ่งโดยวิธีนี้
จะทำให้ผู้เอาประกันภัยได้รับความคุ้มครองเมื่อได้ส่งเงินเบี้ยประกันภัยให้แก่ผู้รับประกันภัย
หรือผ่านตัวแทน นายหน้าที่เป็นผู้แทนของบริษัทประกันภัยแล้ว ดังนั้น
ความเสี่ยงจึงตกอยู่แก่บริษัทประกันภัยในการบริหารตัวแทน นายหน้า
ที่ต้องมีมาตรฐานในการให้บริการ
และมีหลักประกันเพียงพอแก่การทำหน้าที่เรียกเก็บเบี้ยประกันภัยแทนแก่บริษัทฯ
ทั้งนี้รวมถึงการพิจารณาการประกันภัยต่อไปยังผู้รับประกันภัยต่อด้วย

ความเสี่ยงจากการรับประกันภัย

ผู้ประกอบการในธุรกิจประกันวินาศภัยจะให้ความสำคัญแก่การบริหารความเสี่ยงในการรับประกันภัยเป็นพื้นฐานเบื้องต้น
ดังนั้นบริษัทฯ จึงมีการกำหนดขั้นตอนในการพิจารณารับประกันภัยอย่างรอบคอบและระมัดระวัง
โดยพิจารณาจากทั้งตัวผู้เอาประกันภัย, ลักษณะของความเสี่ยงภัย, มูลค่าทุนประกันภัย
รวมไปถึงตัวแทนและนายหน้าผู้แนะนำ ยิ่งไปกว่านั้นบริษัทฯ
จะต้องพิจารณาถึงสัดส่วนความสามารถในการรับประกันภัยที่บริษัทฯ
สามารถรับความเสี่ยงภัยไว้ได้เอง โดยบริษัทฯ
จัดให้มีคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงภัยเพื่อรับทราบถึงแนวทางและการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ
ในการดำเนินการในส่วนของระดับปฏิบัติการ พิจารณาปัจจัยต่าง ๆ
อย่างละเอียดและมีระบบหากเห็นว่าการรับประกันภัยรายนั้นมีความเสี่ยงภัยที่สูงและไม่สามารถจัดการกระจายความเสี่ยงภัยไปยังบริษัทประกันภัยต่อที่เหมาะสมได้
บริษัทฯ ก็จะปฏิเสธในการรับประกันภัยนั้น ๆ

3.1 ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีของธุรกิจประกันวินาศภัย

การเปิดเสรีของธุรกิจประกันภัยย่อมสร้างผลกระทบต่อผู้ประกอบการด้านการรับประกันวินาศภัยในปัจจุบัน
เนื่องจากบริษัทประกันภัยต่างชาติที่เข้ามาดำเนินงานนั้นจะได้เปรียบทั้งในด้านเทคโนโลยีที่ทันสมัยและฐานะการเงินที่มีความมั่นคงแข็งแกร่ง
ซึ่งเป็นผลให้ผู้ประกอบการในประเทศจำเป็นจะต้องมีการเตรียมความพร้อมสำหรับเรื่องดังกล่าว
อย่างไรก็ดี
บริษัทประกันวินาศภัยในประเทศก็มีความได้เปรียบในด้านความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้เอาประกันภัยตลอดจนความกลมกลืนทางวัฒนธรรมแบบไทย
ดังนั้นบริษัทฯ จึงมุ่งเน้นที่จะสร้างความสัมพันธ์กับผู้เอาประกันภัยโดยการสร้างความพึงพอใจ
(Customer Satisfaction) และความสัมพันธ์อันดีในระยะยาว (Customer Relationship)
รวมถึงการพัฒนาบุคลากรและปรับปรุงเทคโนโลยีให้มีความสมบูรณ์เพื่อเป็นการเพิ่มศักยภาพให้การบริหารและการจัดการให้กับบริษัทฯ
บริษัทฯ ยังใช้เทคโนโลยีและการใช้นโยบายที่ให้บริการลูกค้าอย่างเร็วที่สุด (Top Speed
Satisfaction) เพื่อสร้างความมั่นใจในการซื้อซ้ำของลูกค้า และรักษาส่วนแบ่งทางการตลาด
พร้อมขยายส่วนแบ่งทางการตลาดเพิ่มขึ้น
เพื่อโอกาสในการแข่งขันกับการเข้ามาประกอบกิจการของทุนต่างชาติ

4. ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงแหล่งงาน รวมถึงนายหน้าและตัวแทน และความเสี่ยงเชิงปฏิบัติการตามระบบงานปกติ

หากประมวลรายได้ในรอบหลายๆ ปีที่ผ่านมา บริษัทฯ
ได้รับเบี้ยประกันภัยจากการขยายงานของสถาบันการเงินสำคัญเป็นหลัก
โดยเห็นได้ชัดเจนในส่วนของการรับประกันภัยรถยนต์ที่มีสัดส่วนถึงร้อยละ 75
ของเบี้ยประกันภัยรถยนต์รวม ซึ่งบริษัทฯ
ก็คำนึงถึงความเสี่ยงในการสูญเสียโอกาสที่ได้รับจากสถาบันการเงินอันอาจนำมาซึ่งความเสี่ยงของบริษัทฯได้
ดังนั้นบริษัทฯ
ได้มีความพยายามในการคัดสรรตัวแทนนายหน้าที่มีคุณภาพเพิ่มขึ้นเพื่อให้มีความสมดุลของการถ่วงน้ำหนักรายได้รับจากทุก
ๆ แหล่งให้ใกล้เคียงกัน เพื่อเป็นการลดความเสี่ยง

นโยบายในการขยายศูนย์การให้บริการของบริษัทฯ เน้นหนักความครอบคลุมทุกพื้นที่ ณ ปัจจุบันบริษัทฯ
มีสาขาและศูนย์การให้บริการจำนวนรวมทั้งสิ้น 33 แห่งครอบคลุมพื้นที่หลักทั่วประเทศทั้งภาคเหนือ,
อีสานตอนบนและอีสานตอนล่าง, ภาคตะวันออก และภาคใต้

ความเสี่ยงจากการลงทุนของบริษัทฯ

เนื่องจากบริษัทฯ มีนโยบายในการลงทุนที่ใช้หลักการของการบริหารความเสี่ยงภัย บริษัทฯ
จะคำนึงถึงสภาพคล่องและความมั่นคงของการลงทุน ดังนั้น
การฝากเงินไว้กับสถาบันการเงินเพื่อเงินสดพร้อมใช้จะเป็นทางเลือกลำดับแรก
รองลงมาคือการลงทุนใน พันธบัตรรัฐบาล หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่าง ๆ
เพื่อผลตอบแทนที่ค่อนข้างคงที่และแน่นอน
โดยเลือกระยะเวลาในการลงทุนเป็นระยะสั้นและระยะยาว เพื่อการบริหารสภาพคล่อง
อันอาจจะเกิดขึ้นได้จากความเสี่ยงของการเกิดรายจ่ายค่าสินไหมทดแทนที่ไม่อาจคาดการณ์ได้ล่วงหน้า

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเครื่องมือทางการเงินที่เริ่มมีนวัตกรรมทางการเงินใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น เช่น
กองทุนพัฒนาอสังหาริมทรัพย์, ตลาดอนุพันธ์, ตลาดตราสารหนี้กึ่งทุน Hybrid Bond,
กองทุนเปิดเพื่อการลงทุนในทองคำ ฯลฯ ทำให้บริษัทฯ ต้องมีการติดตามอัตราความเสี่ยงของตลาด
และผลตอบแทน เพื่อให้การลงทุนมีเม็ดเงินที่ได้รับจากผลตอบแทนสูงสุด
ทั้งนี้ภายใต้กรอบของกฎหมายที่อนุญาตให้ดำเนินการได้

5.  ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

บริษัทฯ ต้องคำนึงถึงสภาพคล่องในการจัดหาเงินและบริหารเงินสดรับสุทธิจากการดำเนินงาน
เงินลงทุนในหลักทรัพย์ เงินสดรับสุทธิจากการขายสินทรัพย์
การระดมเงินทุนจากแหล่งหนี้สินและแหล่งทุน ให้สอดคล้องต่อสภาพของค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้น
และอาจเกิดขึ้น ให้อยู่ในภาวะที่สามารถจะดำเนินการจ่ายชดใช้ค่าสินไหมได้อย่างสะดวก รวดเร็ว
รวมทั้งความสามารถในการเรียกเก็บเงินจากผู้รับประกันภัยต่อ
หรือเรียกร้องจากผู้กระทำละเมิดในกรณีที่สินไหมรายนั้นต้องมีผู้รับผิดชอบตามกฎหมาย

ในปี 2554
บริษัทประกันภัยทั่วประเทศจะมีการเปลี่ยนแปลงไปใช้การรับประกันภัยที่ผันแปรตามระดับความมั่นคงแข็งแรงของเงินกองทุน
(RBC) ทั้งนี้การกำกับดูแลเงินกองทุนตามระดับความเสี่ยง
มีจุดประสงค์เพื่อให้ความมั่นใจว่าเงินกองทุนที่บริษัทประกันวินาศภัยจะต้องดำรงไว้มีความเพียงพอกับระดับความเสี่ยงและเหมาะสมกับแนวทางการดำเนินธุรกิจ
และส่งเสริมการปฏิบัติตามหลักสากลที่จะช่วยยกระดับมาตรฐานของธุรกิจประกันวินาศภัยไทย

ก่อนหน้านี้บริษัทฯ จะเก็บความเสี่ยงไว้เองค่อนข้างมากเพราะไม่มีค่าความเสี่ยง (Risk Charge)
แต่เมื่อใช้ RBC เมื่อทุนประกันภัยมาก จะเจอค่าความเสี่ยง (Risk Charge) มากตามไปด้วย
จะทำให้ทุนของเราลดลง ดังนั้นต้องรับงานที่มีค่าความเสี่ยงสูงให้น้อยลง
กระจายความเสี่ยงหรือประกันภัยต่อให้มากขึ้น
เราจะเก็บความเสี่ยงไว้เองให้เท่ากับเงินกองทุนตามที่กฎหมายในขณะนั้นกำหนด ซึ่งปัจจุบันนี้
บริษัทฯ ได้จัดหานักคณิตศาสตร์ประกันภัย คือ บริษัท Milliman จาก เขตปกครองพิเศษฮ่องกง
เพื่อคำนวณค่าความเสี่ยงของการตั้งสำรองเพื่อความเสี่ยงภัยตามเกณฑ์ความเสี่ยงเรียบลำดับค่า
(Chain Ladder)
ที่ได้รับการยอมรับในมาตรฐานของการคำนวณตามกฎเกณฑ์ที่บริหารเงินกองทุนตามฐานความเสี่ยง
Risk Based Capital