1. ปัจจัยความเสี่ยง

1. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

บริษัทฯ ได้พัฒนาโครงการนิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์ ซิตี้
โดยมีการคำนึงถึงปัจจัยความเสี่ยงด้านการผลิต
ความพร้อมของระบบสาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวก
เพื่อรองรับการให้บริการกับผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรม มาโดยลำดับ
ตั้งแต่เริ่มพัฒนาโครงการในปี 2533 โดยมีการลดขนาดพื้นที่โครงการจาก 6,900 ไร่
มาเป็นพื้นที่ประมาณ 5,183 ไร่
โดยการจัดทำสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมดำเนินการกับการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(กนอ.) ในปี พ.ศ. 2545 เพื่อให้สาธารณูปโภคหลักต่างๆ ได้แก่ ระบบประปา ระบบบำบัดน้ำเสีย
ระบบกำจัดขยะ ระบบไฟฟ้า ระบบโทรศัพท์ และระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางที่ได้เตรียมไว้แล้ว
เพียงพอต่อพื้นที่ทั้งหมดของโครงการรวมทั้งพื้นที่ในส่วนที่ยังไม่ได้ขายในโครงการ
โดยไม่ต้องลงทุนในสาธารณูปโภคหลักเพิ่มเติมอีก

ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 บริษัทฯ ได้แจ้งความประสงค์ขอการลดหย่อนค่าบริการต่าง ๆ
ประกอบกับกระทรวงอุตสาหกรรมได้มอบภารกิจให้ กนอ.
เป็นผู้รับผิดชอบหลักในการดำเนินโครงการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ปัจจัยการผลิต และ
Logistics ตามแผนยุทธศาสตร์การสร้างสภาพแวดล้อมและปัจจัยพื้นฐานที่เอื้อต่อการลงทุน
เพื่อเป็นที่รวมพื้นที่นิคมอุตสาหกรรม
และลดค่าใช้จ่ายในการลงทุนและดำเนินการของผู้ประกอบการอุตสาหกรรม ทำให้บริษัทฯ
ได้ดำเนินการจัดทำบันทึกข้อตกลงเพิ่มเติมต่อท้ายสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมดำเนินงานฯ
เพิ่มเติมเมื่อปี พ.ศ. 2547 ทำให้เป็นการลดภาระค่าใช้จ่ายร่วมดำเนินงานลงได้ส่วนหนึ่ง
สามารถนำเงินดังกล่าวมาใช้ในการบำรุงรักษาซ่อมแซม
นอกเหนือจากที่มีเงินกองทุนบำรุงรักษาซ่อมแซมอยู่แล้ว

ในส่วนระบบสาธารณูปโภคที่บริษัทดูแลเพื่อรองรับโรงงานต่างๆ ในนิคมฯ
เป็นเทคโนโลยีขั้นพื้นฐานที่เป็นมาตรฐานสากล
และบริษัทได้มีการวางแผนในการดูแลระบบต่างๆตามมาตรฐานระบบการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม ISO
14001 V 1996 และระบบบริหารงานคุณภาพ ISO 9001 V 2000 ทำให้มั่นใจว่ากระบวนการผลิต
และบริการต่างๆจะเป็นไปอย่างถูกต้องเหมาะสม
แต่เนื่องด้วยการใช้งานของระบบสาธารณูปโภคต่าง ๆ โดยเฉพาะระบบผลิตน้ำประปา
และระบบบำบัดน้ำเสีย มีการเปิดใช้งานมาแล้วเป็นเวลาประมาณ 10 ปี
การใช้อุปกรณ์หลายรายการเริ่มชำรุดตามสภาพการใช้งาน
อุปกรณ์หลายรายการที่ไม่เคยถูกใช้งานมานานจากการที่ลดการผลิตบางส่วน
เริ่มที่ต้องมีการปรับปรุงเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ บางส่วนไม่สามารถรองรับความต้องการที่เพิ่มขึ้น
อย่างไรก็ตามรายรับของสาธารณูปโภคต่างๆ ได้แก่ น้ำประปา การบำบัดน้ำเสีย การกำจัดขยะ
และค่าบริการสาธารณูปโภคส่วนกลาง ก็เพิ่มขึ้นมาโดยตลอดทุกปีจากจำนวนโรงงานที่เพิ่มขึ้น
และการใช้สาธารณูปโภคที่มากขึ้นตามการขยายตัวของการผลิตของโรงงานต่างๆ
อีกทั้งยังมีการจัดตั้งกองทุนบำรุงรักษาซ่อมแซม ซึ่งมีการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นผู้ดูแล
จึงสร้างความมั่นใจให้กับผู้ประกอบการภายในนิคมฯ และผู้ร่วมลงทุนทุกราย ดังนั้น
ถือได้ว่าบริษัทไม่มีความเสี่ยงในการให้บริการสาธารณูปโภคต่างๆ แก่ผู้ประกอบการในนิคมฯ

2. ความเสี่ยงด้านการเงิน

จากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงที่ผ่านมาส่งผลให้การลงทุนทั้งจากนักลงทุนต่างประเทศและนักลงทุนชาวไทยลดลง
ธุรกิจนิคมอุตสาหกรรมจึงได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจนทำให้บริษัทขาดเงินทุนหมุนเวียน
และในที่สุดได้ผิดสัญญาเงินกู้กับเจ้าหนี้ จนต้องเข้าสู่กระบวนการปรับโครงสร้างหนี้ผ่านศาลล้มละลาย

โดยศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัท และตั้งบริษัท วิทยุ แพลนเนอร์ จำกัด
เป็นผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการ เมื่อวันที่ 10 เมษายน 2545
และศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟู กิจการของบริษัทเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2546
โดยแต่งตั้งให้บริษัท วิทยุ แพลนเนอร์ จำกัด เป็นผู้บริหารแผนฟื้นฟู กิจการ
ปัจจุบันอยู่ระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าว

หากการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการเป็นผลสำเร็จ
บริษัทก็จะสามารถลดภาระหนี้สินและขาดทุนสะสมลงได้
และในที่สุดคาดว่าจะสามารถดำเนินงานให้เกิดกำไรได้ แต่หากการปฏิบัติตามแผนไม่สำเร็จ
บริษัทก็จะต้องเข้าสู่กระบวนการล้มละลาย

3. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

3.1 ตลาดหลักทรัพย์ฯ
ได้ย้ายหลักทรัพย์ของบริษัทไปอยู่ในหมวดของบริษัทที่อยู่ระหว่างการปรับปรุงโครงสร้างหนี้
และได้ห้ามการซื้อขายเป็นการชั่วคราวเนื่องจากบริษัทไม่สามารถที่จะส่งงบการเงินภายในกำหนดเวลาได้
ประกอบกับงบการเงินของบริษัทยังเป็นงบการเงินที่มีเงื่อนไข
ดังนั้นผู้ลงทุนจึงอาจมีความเสี่ยงเกี่ยวกับสภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นหากบริษัทไม่สามารถที่จะแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้

3.2 ณ สิ้นปี 2546 บริษัทมีผลขาดทุนสะสมในงบการเงินรวม เป็นจำนวน 10,921.48 ล้านบาท
ทั้งนี้การที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมจำนวนมากในช่วงที่ผ่านมานั้น
เนื่องจากบริษัทมีภาระดอกเบี้ยจ่ายจากการกู้ยืมเงินเป็นจำนวนมาก
ซึ่งการที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าวทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
ผู้ถือหุ้นจึงมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผลที่กำหนดไว้

อย่างไรก็ดี ในขณะนี้บริษัทอยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการ และหากการฟื้นฟูดังกล่าวเสร็จสมบูรณ์
จะทำให้บริษัทสามารถลดภาระหนี้ลงได้ และหากการดำเนินงานเริ่มมีกำไรสุทธิ
จนสามารถล้างยอดการขาดทุนสะสมได้หมด ก็จะสามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ในที่สุด