ปัจจัยความเสี่ยง 

1) ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็ก

  ราคาเหล็กจะผันแปรไปตามปริมาณอุปสงค์และอุปทานทั้งภายในประเทศและต่างประเทศทั่วโลก
  การเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณอุปสงค์และอุปทานดังกล่าว
  มักสอดคล้องไปตามภาวะเศรษฐกิจ นโยบายด้านเศรษฐกิจและการลงทุน รวมถึงปัจจัยอื่นๆ
  ที่เกี่ยวข้อง เช่น ราคาน้ำมัน อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อัตราภาษีส่งออกและนำเข้า
  มาตรการการค้าระหว่างประเทศ
  รวมถึงนโยบายการผลิตหรือการหยุดผลิตของผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่ที่สำคัญของโลก
  ซึ่งความผันผวนของราคาดังกล่าว
  อาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนและอัตราผลกำไรของธุรกิจค้าเหล็กของบริษัท

  อย่างไรก็ตาม บริษัทมีนโยบายกำหนดราคาขายผลิตภัณฑ์โดยใช้หลักการบวกกำไรบนต้นทุน
  โดยในการซื้อขายผลิตภัณฑ์เหล็กของบริษัทนับตั้งแต่ช่วงเริ่มดำเนินธุรกิจในไตรมาส 4/2552
  รายการที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ดำเนินไปในลักษณะจับคู่คำสั่งซื้อกับคำสั่งขาย
  เพื่อบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของราคา
  โดยบริษัทได้จัดให้มีการติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาเหล็กรวมถึงปัจจัยอื่นๆ
  ที่เกี่ยวข้องอย่างต่อเนื่องเพื่อประเมินทิศทางของราคาและความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
  โดยจะดำเนินการควบคู่กับการบริหารปริมาณสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
  เพื่อควบคุมความเสี่ยงดังกล่าวให้คงอยู่ในระดับที่พอยอมรับได้

2) ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  ผลิตภัณฑ์เหล็กที่ซื้อขายภายในประเทศในปัจจุบัน ประกอบด้วย
  ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปที่นำเข้าจากต่างประเทศ
  และผลิตภัณฑ์ที่ผลิตภายในประเทศโดยการนำเข้าวัตถุดิบและส่วนประกอบจากต่างประเทศมาผลิตเพื่อจำหน่าย
  ซึ่งส่วนใหญ่ต้องจ่ายซื้อด้วยเงินตราต่างประเทศ เช่น ยูโร และดอลล่าร์สหรัฐ
  ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
  จึงเป็นปัจจัยหลักที่สำคัญอีกปัจจัยหนึ่งที่อาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนและอัตราผลกำไรของบริษัท

  อย่างไรก็ตาม ด้วยนโยบายการกำหนดราคาขายด้วยหลักการบวกกำไรบนต้นทุน
  จึงคาดว่าระดับความรุนแรงของผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยนที่จะเกิดขึ้นกับบริษัทอาจมีไม่มากนัก
  อย่างไรก็ตาม
  บริษัทได้จัดให้มีติดตามการข้อมูลการเปลี่ยนแปลงที่เกี่ยวข้องเพื่อประเมินระดับความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ
  โดยเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ฝ่ายจัดการประเมินว่าอาจมีความเสี่ยง
  บริษัทอาจพิจารณาบริหารความเสี่ยงโดยการจัดทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
  และกำหนดราคาขายสินค้าให้สอดคล้องกับต้นทุนสินค้าที่จะเกิดขึ้นจริง

3) ความเสี่ยงในการบริหารสินเชื่อและจัดหาสินเชื่อ

  ในด้านการบริหารสินเชื่อ บริษัทได้จัดให้มีระบบป้องกันความเสี่ยง
  โดยการวิเคราะห์ฐานะทางการเงินของลูกค้าและคู่สัญญาเพื่อประกอบการกำหนดวงเงินเครดิต
  และเทอมการชำระเงิน
  รวมถึงจัดให้มีระบบตรวจสอบติดตามและรายงานผลการติดตามการชำระหนี้ของลูกหนี้แต่ละราย

  นอกจากนี้
  บริษัทยังได้พยายามเจรจาต่อรองเพื่อให้ได้เทอมการค้าที่จะเกิดประโยชน์สูงสุดต่อบริษัทแล้ว
  บริษัทอยู่ระหว่างติดต่อขอสินเชื่อจากสถาบันการเงินภายในประเทศ
  เพื่อเพิ่มแหล่งเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินธุรกิจของบริษัท
  นอกเหนือจากการระดมทุนจากผู้ถือหุ้นของบริษัท
  เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารเงินทุนและสร้างผลตอบแทนให้กับกิจการและผู้ถือหุ้นเพิ่มขึ้น

4) ความเสี่ยงจากคดีความที่บริษัทถูกฟ้องร้อง

  ณ ปัจจุบัน บริษัทมีคดีความที่ถูกฟ้องร้องรวม 2 คดี คดีแรก
  เป็นคดีที่หน่วยงานภาครัฐแห่งหนึ่งเรียกร้องให้บริษัทร่วมกับอดีตผู้บริหารและอดีตบริษัทย่อยร่วมกันชำระค่าเช่าอาคารและค่าเสียหายในช่วงที่บริษัทอยู่ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการ
  ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้บริษัทร่วมกับอดีตผู้บริหารและอดีตบริษัทย่อย
  ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายให้กับโจทก์ตามฟ้อง ซึ่งบริษัทได้ยื่นฎีกาคดีไปแล้ว
  ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ผลสิ้นสุดของคดียังไม่อาจทราบข้อยุติ
  อย่างไรก็ตาม
  บริษัทได้พิจารณารับรู้ประมาณการหนี้สินเกี่ยวกับคดีความดังกล่าวในงบกำไรขาดทุนของบริษัทในงวดปี
  2555 เต็มจำนวนแล้ว สำหรับผลกระทบต่อกิจการภายหลังจากนี้
  หากผลสรุปของคดีออกมาในแนวทางที่บริษัทจำต้องร่วมชดใช้ค่าเสียหายตามฟ้องดังกล่าว
  มีความเห็นว่าระดับความเสี่ยงอยู่ในวิสัยที่ยอมรับได้
  โดยสภาพคล่องของเงินทุนหมุนเวียนที่ใช้ดำเนินกิจการอาจถูกกระทบเป็นการชั่วคราว
  แต่ผลกระทบดังกล่าวคาดว่าจะเกิดขึ้นเพียงในระยะสั้น
  และจะไม่กระทบต่อสถานะการดำเนินกิจการปกติของบริษัทในระยะยาว

  คดีที่สอง
  เป็นคดีที่อดีตกรรมการและผู้บริหารของบริษัทเรียกร้องให้บริษัทชำระเงินทดรองจ่ายค่าหุ้นในบริษัท
  เอแมค พลัส จำกัด ทุนฟ้องรวม 1.09 ล้านบาท ซึ่งศาลชั้นต้นได้พิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นอุทธรณ์
  ศาลอุทธรณ์ ภาค2 พิพากษากลับคำให้จำเลยชำระเงินต้นพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี
  ปัจจุบันเนื่องจากคดีนี้จะครบกำหนดระยะเวลายื่นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ภาค2
  ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 จึงได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาออกไปอีก 30 วัน
  ศาลจังหวัดระยองมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยขยายระยะเวลายื่นฎีกาได้จนถึงวันที่ 25 มีนาคม 2556
  ความเสี่ยงของคดีนี้จึงจะยังคงอยู่
  แต่อยู่ในวิสัยที่ยอมรับได้ เนื่องจากมูลค่าทุนฟ้องมีจำนวนไม่สูงมากนัก

5) ผลกระทบจากการที่บริษัทถูกตรวจสอบและประเมินภาษีมูลค่าเพิ่ม

  ภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกตรวจสอบและประเมินนี้เป็นของส่วนงานที่ยกเลิกในระหว่างปี 2551-2552
  เป็นภาษีซื้อจากรายการซื้อสินค้าจากเจ้าหนี้การค้า 2 ราย
  โดยภาษีมูลค่าเพิ่มรวมเบี้ยปรับและเงินเพิ่มมีจำนวนรวม 17.47 ล้านบาท
  บริษัทบันทึกรับรู้ภาระภาษีดังกล่าวในงบการเงินงวดสิ้นปี 2554 แล้ว
  โดยได้ยื่นคำขอผ่อนชำระภาษี ขอแบ่งจ่ายเป็น 24 งวด
  ปัจจุบันบริษัทได้ยื่นชำระภาษีดังกล่าวทั้งหมดเสร็จสิ้น ในเดือน มกราคม 2556 ที่ผ่านมา
  และในระหว่างปี 2556 บริษัทมีภาระภาษีมูลค่าเพิ่มที่ถูกตรวจสอบและประเมิน จำนวน 4.55
  ล้านบาท บริษัทบันทึกรับรู้ภาระภาษีดังกล่าวในงบการเงินไตรมาส 1/2556 แล้ว โดยในเดือน
  มีนาคม 2556 บริษัทได้ชำระภาษีดังกล่าวจำนวน 1.17 ล้านบาท
  คงเหลือภาระเบี้ยปรับเงินเพิ่มที่ได้ยื่นคำขอผ่อนชำระแบ่งจ่ายเป็น 12 งวด
  ซึ่งจำนวนค่าที่บริษัทต้องจ่ายชำระดังกล่าวส่งผลให้ปริมาณเงินทุนหมุนเวียนของบริษัทได้รับผลกระทบลดจำนวนลง
  ส่วนภาระผ่อนชำระภาษีส่วนที่เหลือ คาดว่าจะส่งผลกระทบต่อกิจการไม่มากนัก เนื่องจาก
  บริษัทมีระยะเวลาจัดเตรียมและวางแผนบริหารจัดการเงินทุนหมุนเวียนพอสมควร