7 ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
บริษัทและบริษัทย่อยของบริษัทเป็นคู่ความหรือคู่กรณีในคดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุดมีรายละเอียดดังนี้

7.1 คดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุดโดยเป็นคดีที่มีทุนทรัพย์เกินกว่าร้อยละ 5 ของส่วนผู้ถือหุ้นของบริษัท

1.  ข้อพิพาทระหว่างบริษัทและ ทีโอที เกี่ยวกับการชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่
    (Access Charge)

ตามที่ ทีโอที กสท และบริษัท
ได้ร่วมกันทำสัญญาข้อตกลงเรื่องการเชื่อมโยงโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบจดทะเบียนรายเดือน
(Postpaid) เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2537 และโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบใช้บัตรเติมเงินล่วงหน้า (
Prepaid Card) เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2544 โดยสาระสำคัญของสัญญาข้อตกลงมีอยู่ว่า ทีโอที
จะเชื่อมโยงโครงข่ายโทรเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่บริษัทให้บริการ
ให้สามารถใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ โดยทีโอที จะคิดค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge)
ในอัตราหมายเลขละ 200 บาทต่อเดือน
สำหรับการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบจดทะเบียนรายเดือน และในอัตราร้อยละ 18
ของราคาหน้าบัตร (รวมภาษีมูลค่าเพิ่มไว้แล้ว)
สำหรับการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบจ่ายเงินล่วงหน้า ( Prepaid Card)

ภายหลังจากที่มีการทำสัญญาข้อตกลงกันแล้ว ทางบริษัท ได้ปฏิบัติตามสัญญา
ชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายให้แก่ ทีโอที ด้วยดีเสมอมา จนกระทั่งต่อมาวันที่ 17 พฤษภาคม 2549
ได้มีประกาศของคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
พ.ศ.2549 (Interconnection Charge) ใช้บังคับแก่ผู้รับใบอนุญาตที่มีโครงข่ายโทรคมนาคม
จะต้องมีการเชื่อมต่อโครงข่ายให้กับผู้รับใบอนุญาตที่มีโครงข่ายโทรคมนาคมรายอื่น
ในกรณีที่มีการร้องขอให้มีการเชื่อมต่อโครงข่ายเลขหมายโทรคมนาคมที่ได้รับจัดสรรจากคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ
เพื่อให้เลขหมายโทรคมนาคมดังกล่าวสามารถใช้งานได้อย่างสมบูรณ์
และให้ผู้ให้เชื่อมต่อโครงข่ายมีสิทธิที่จะเรียกเก็บค่าตอบแทนการเชื่อมต่อโครงข่าย
(Interconnection Charge) แทนการเรียกค่าตอบแทนการเชื่อมโยงโครงข่าย (Access
Charge) ได้

ต่อมาหลังจากมีประกาศของคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
พ.ศ.2549 (Interconnection Charge) ใช้บังคับแล้ว เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2549
ทางบริษัทได้มีการระงับการชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge)
การให้บริการโทรคมนาคมทั้งสองแบบ พร้อมกับทำหนังสือแจ้งให้ ทีโอที รับทราบ
โดยจะขอชำระเป็นค่าเชื่อมต่อโครงข่ายแทน แต่ทาง ทีโอที
ได้ปฏิเสธที่จะรับเงินค่าตอบแทนการเชื่อมต่อโครงข่าย (Interconnection Charge)
คงยังยืนยันว่าทางบริษัทและกสท. จะต้องชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge)
ตามสัญญาที่ทำกันไว้เช่นเดิม และ ทีโอที
ได้มีหนังสือทวงถามให้บริษัทและกสท.ชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายเรื่อยมา
ซึ่งทางบริษัทได้ตอบปฏิเสธที่จะชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge)
ทีโอทีจึงได้มีการยื่นฟ้องต่อศาลแพ่งเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2550
เรียกร้องให้บริษัทและกสท.ร่วมกันชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge)
ช่วงระหว่างวันที่ 17 พฤศจิกายน 2549 ถึงวันที่ 31 ตุลาคม 2550 พร้อมเบี้ยปรับเงินเพิ่ม
รวมเป็นเงินทั้งหมด 11,705,066,637.11 บาท และขอให้ชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access
Charge) นับตั้งแต่วันที 1 พฤศจิกายน 2550 เป็นต้นไป จนกว่าข้อตกลงระหว่าง ทีโอที,
กสท.และบริษัทจะสิ้นสุดลง

ขณะนี้คดีอยู่ในขั้นตอนที่บริษัทและกสท.เตรียมยื่นคำให้การต่อสู้คดี
ซึ่งบริษัทเชื่อว่าคำตัดสินของศาลไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อฐานะทางการเงินของบริษัทแต่อย่างใด

2.  ข้อพิพาทระหว่างบริษัทและกสท.เกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตจากการให้บริการโทรคมนาคม

ตามที่บริษัทและกสท.ได้เข้าร่วมทำสัญญาให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า เมื่อวันที่ 14
พฤศจิกายน 2533 และแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับลงวันที่ 23 กรกฎาคม 2536 ฉบับลงวันที่ 20 มิถุนายน
2539 และฉบับลงวันที่ 22 พฤศจิกายน 2539 โดยสาระสำคัญของสัญญามีอยู่ว่า
ทางกสท.อนุญาตให้บริษัทดำเนินการจัดให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า
และขยายเครือข่ายให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าในพื้นที่ต่าง ๆ
ได้ทั่วประเทศโดยบริษัทเป็นผู้จัดหาเครื่องมือ อุปกรณ์ และสัมภาระต่าง ๆ
ในการให้บริการด้วยค่าใช้จ่ายของตนเอง
และบริษัทจะต้องชำระค่าผลประโยชน์ตอบแทนให้แก่กสท.ตลอดอายุสัญญาเป็นรายปี
คิดอัตราร้อยละของรายได้จากการให้บริการตามสัญญา ก่อนหักค่าใช้จ่าย ค่าภาษี และค่าธรรมเนียม
จากการให้บริการ

ภายหลังจากที่มีการทำสัญญาและบันทึกแก้ไขข้อกำหนดในสัญญาดังกล่าวแล้ว
ทางบริษัทได้ให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า (โทรศัพท์เคลื่อนที่) ตลอดมา
และได้ชำระค่าผลประโยชน์ตอบแทนให้กับกสท.เรื่อยมา โดยมิได้มีการนำเงินค่าภาษีต่าง ๆ
ซึ่งรวมทั้งภาษีสรรพสามิตที่จะต้องเสียให้แก่รัฐมาหักออกจากผลประโยชน์ตอบแทนตามสัญญาแต่อย่างใด

ต่อมาเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2546
ได้มีการประกาศใช้พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ.2527
(ฉบับที่4) พ.ศ.2546
ได้กำหนดให้ผู้ให้บริการโทรคมนาคมที่ได้รับอนุญาตหรือสัมปทานจากรัฐซึ่งรวมถึงบริษัทด้วย
มีหน้าที่ต้องชำระภาษีสรรพสามิตจากรายรับที่ได้จากการให้บริการโทรคมนาคมในอัตราร้อยละ 50
สำหรับการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่และโทรศัพท์พื้นฐาน และเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2546
ก็ได้มีประกาศของกระทรวงการคลัง
เรื่องลดอัตราและยกเว้นภาษีสรรพสามิตจากกิจการโทรคมนาคมพื้นฐานลดลงจากอัตราร้อยละ 50
เหลืออัตราร้อยละ 2 และจากกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ลดลงจากอัตราร้อยละ 50 เหลืออัตราร้อยละ
10 และต่อมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546
คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ผู้ให้บริการโทรคมนาคมซึ่งรวมถึงบริษัทสามารถนำค่าภาษีสรรพสามิตที่ได้ชำระให้แก่รัฐ
(ไม่รวมดอกเบี้ย, ค่าปรับ หรือเงินเพิ่มใด ๆ) มาหักออกส่วนแบ่งรายได้ที่บริษัท
หรือผู้ให้บริการต้องนำส่งให้แก่กสท. หรือทีโอที ตามสัญญาร่วมการงานได้ ซึ่งต่อมาเมื่อวันที่ 27
มีนาคม 2546 ทาง กสท. ได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัทดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรี วันที่ 28
มกราคม 2546 และวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546

ต่อมาเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2550
กระทรวงการคลังก็ได้มีประกาศลดอัตราภาษีสรรพสามิตจากอัตราร้อยละ 10 เป็นอัตราร้อยละ 0
ตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนด

เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2551
ทางกสท.ได้เสนอข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการเรียกร้องให้บริษัทชำระค่าผลประโยชน์ตอบแทนในปีสัมปทานที่
12 ถึงปีสัมปทานที่ 16 เพิ่ม พร้อมเบี้ยปรับเงินเพิ่ม รวมเป็นเงินจำนวนทั้งหมด 21,981,871.04
บาท

ขณะนี้คดีอยู่ในขั้นตอนที่บริษัท เตรียมยื่นคำให้การคัดค้านต่อสู้คดี
ซึ่งบริษัทเชื่อว่าคำวินิจฉัยชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการไม่น่าจะกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อฐานะทางการเงินของบริษัทแต่อย่างใด

7.  คดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุด โดยเป็นคดีที่มีทุนทรัพย์ไม่เกินกว่าร้อยละ 5
    ของส่วนผู้ถือหุ้นของบริษัท แต่บริษัทเห็นควรแจ้งให้ผู้ลงทุนทราบ

1.  ข้อพิพาทระหว่างบริษัทและดีพีซีเกี่ยวกับการผิดนัดชำระค่าตอบแทนการโอนสิทธิและหน้าที่ในการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ
    GSM 1800

ตามที่ดีพีซี บมจ. สามารถคอร์ปอเรชั่น และบริษัท
ได้ร่วมกันเข้าทำสัญญาว่าด้วยการโอนสิทธิและหน้าที่การให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ GSM
ความถี่ 1800 เมกะเฮิรตซ์บางส่วนของบริษัทให้กับดีพีซี (Agreement to Unwind the
Service Provider Agreement) เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2540
และบันทึกแก้ไขเพิ่มเติมข้อกำหนดในสัญญาดังกล่าวจำนวน 2 ครั้ง เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2540
และวันที่ 9 ตุลาคม 2541 ตามลำดับ โดยมีสาระสำคัญของสัญญาว่า
ดีพีซีตกลงจะชำระเงินให้แก่บริษัทเพื่อเป็นการตอบแทนกรณีที่บริษัทได้โอนสิทธิและหน้าที่บางส่วนตามสัญญาร่วมการงานในการประกอบกิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ
GSM ความถี่ 1800 เมกะเฮิรตซ์ให้กับดีพีซี
รวมถึงการให้ดีพีซีใช้สิ่งอำนวยความสะดวกและอุปกรณ์บางรายการ
และตกลงให้ดีพีซีร่วมใช้โครงข่ายโทรคมนาคมของบริษัท
โดยการชำระเงินทั้งหมดจะแบ่งชำระให้กับบริษัทเป็นงวดๆ รวมทั้งหมด 8 งวด
โดยเริ่มชำระงวดแรกในวันที่ 9 ตุลาคม 2541 และชำระงวดต่อไปทุกๆ วันที่ 30
กันยายนของทุกปีจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น (งวดสุดท้ายถึงกำหนดชำระในวันที่ 30 กันยายน 2548)

ภายหลังการทำสัญญาและบันทึกแก้ไขเพิ่มเติมข้อกำหนดในสัญญาดังกล่าว
ทางดีพีซีได้มีการชำระเงินค่าตอบแทนให้บริษัทเรื่อยมาจนกระทั่งงวดที่ 5 งวดที่ 6 งวดที่ 7
และงวดที่ 8 ทางดีพีซีได้ปฏิบัติผิดสัญญาและข้อตกลง
โดยดีพีซีได้ผิดนัดชำระค่าตอบแทนค้างรับและดอกเบี้ยค้างรับที่ถึงกำหนดชำระระหว่างวันที่ 30
กันยายน 2545 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2548 ให้แก่บริษัท

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 มียอดคงค้างของบัญชีลูกหนี้ค่าตอบแทนการโอนสิทธิ - สุทธิ เป็นจำนวน
580 ล้านบาท (2549: 580 ล้านบาท)
จำนวนนี้เป็นค่าตอบแทนการโอนสิทธิค้างรับจากการที่บริษัทอนุญาตให้ DPC
ใช้เครือข่ายการสื่อสารของบริษัท
และโอนสิทธิและหน้าที่บางส่วนตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ให้
(ตามที่กล่าวในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อ 1.2.4) รวมถึงดอกเบี้ยค้างรับที่เกี่ยวข้อง
โดยแสดงสุทธิกับบัญชีเงินรับล่วงหน้าอื่น (ซึ่งเป็นการบันทึกค่าตอบแทนจาก DPC
รอการรับรู้เป็นรายได้) และสำรองขาดทุน
ค่าตอบแทนการโอนสิทธินี้ค้ำประกันโดยสิทธิและหน้าที่บางส่วนตามสัญญาให้ดำเนินการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ของ
DPC (การโอนสิทธิและหน้าที่บางส่วนตามสัญญาดังกล่าวกลับคืนให้แก่บริษัท ในกรณีที่ DPC
ผิดเงื่อนไขในสัญญาจะต้องได้รับการอนุมัติจาก กสท.)

ยอดคงค้างของลูกหนี้ค่าตอบแทนตามสัญญาการโอนสิทธิ มีกำหนดชำระคืนในระหว่างวันที่ 30
กันยายน 2545 และวันที่ 30 กันยายน 2548 โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนเท่ากับ 38.57 บาท ต่อ 1
เหรียญสหรัฐอเมริกา
หรืออัตราแลกเปลี่ยนถัวเฉลี่ยของธนาคารแห่งประเทศไทยของวันที่ระบุในสัญญาแล้วแต่อัตราใดจะต่ำกว่า
และคิดดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 9.50 ต่อปี ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
บริษัทยังมิได้รับชำระค่าตอบแทนค้างรับและดอกเบี้ยค้างรับที่ถึงกำหนดชำระในระหว่างวันที่ 30
กันยายน 2545 ถึง วันที่ 30 กันยายน 2548 จาก DPC ตามสัญญาการโอนสิทธิเป็นจำนวนรวม
122.9 ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา

ปัจจุบันบริษัทได้ทำคำเสนอข้อพิพาทเกี่ยวกับการผิดนัดชำระค่าตอบแทนของ DPC
ที่ถึงกำหนดชำระทั้งหมดเป็นจำนวนเงินรวม 134.5 ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา
(รวมดอกเบี้ยนับตั้งแต่วันที่ผิดนัดชำระตามสัญญาจนถึงวันที่บริษัทได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทจำนวน 11.6
ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา) ให้แก่สถาบันอนุญาโตตุลาการเพื่อระงับข้อพิพาท และเรียกร้องให้ DPC
จ่ายชำระค่าตอบแทนค้างรับและดอกเบี้ยค้างรับที่ถึงกำหนดชำระให้แก่บริษัท

ขณะนี้ข้อพิพาททั้งหมดอยู่ระหว่างการดำเนินการภายใต้กระบวนการทางอนุญาโตตุลาการและบริษัทเชื่อว่าคำ
ชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อฐานะทางการเงินของบริษัท