1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจของบริษัทและบริษัทในเครือ (“กลุ่มบริษัท”) ที่คาดว่าจะมี
ผลกระทบต่อผลตอบแทนจากการลงทุนของผู้ลงทุนอย่างมีนัยสำคัญ

  1.1 การละเมิดลิขสิทธิ์

ปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลต่อธุรกิจเพลงโดยรวม
ในแต่ละปีกลุ่มบริษัทต้องประสบกับปัญหาจากการถูกลักลอบนำผลงานเพลงของกลุ่มบริษัทไปทำการดัดแปลงเลียนแบบ
แล้วนำออกจำหน่ายในราคาถูกเป็นจำนวนมาก
ทำให้กลุ่มบริษัทต้องเสียโอกาสในการดำเนินธุรกิจเป็นจำนวนเงินที่สูงในแต่ละปี
ซึ่งในปัจจุบันการปราบปรามการละเมิดลิขสิทธิ์ยังไม่มีประสิทธิผลมากเท่าใดนัก
ความสำเร็จในการป้องกันขึ้นอยู่กับความร่วมมือจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง
ไม่ว่าจะเป็นผู้ผลิตเจ้าของลิขสิทธิ์ เจ้าหน้าที่จากหน่วยงานราชการ
หรือแม้แต่ลูกค้าผู้บริโภคต้องไม่สนับสนุนการซื้อขาย เพื่อขจัดปัญหาเหล่านี้ให้หมดไป
ทั้งนี้ปัญหาดังกล่าวมีผลกระทบต่อความเชื่อมั่นต่อเจ้าของลิขสิทธิ์ต่างประเทศด้วย
ทำให้สูญเสียภาพลักษณ์สำหรับธุรกิจเพลงของประเทศไทย

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันบริษัทได้ร่วมมือกับบริษัทค่ายเพลงต่างๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
ในการจัดตั้งสมาคมอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงไทย (Thai Recording Industry
Association – TRIA) ในการพัฒนาอุตสาหกรรมดนตรีไทย
รวมทั้งการปกป้องและคุ้มครองลิขสิทธิ์ในงานสิ่งบันทึกเสียงและการรณรงค์การละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
ซึ่งคาดว่าสมาคมดังกล่าวจะมีส่วนช่วยบรรเทาปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์ได้ดียิ่งขึ้น

  1.2 การต่ออายุสัมปทาน/สัญญาเช่า

ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจด้านสื่อโทรทัศน์และวิทยุ คือ
โอกาสในการต่ออายุสัมปทาน/สัญญาเช่าจากหน่วยงานที่มีอำนาจในการจัดสรรคลื่นความถี่วิทยุและโทรทัศน์
โดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 มาตรา 40
ว่าด้วยพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับ
กิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม
ได้กำหนดให้มีการจัดตั้งคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์แห่งชาติ หรือ
“กสช.” เพื่อเข้ามามีบทบาทสำคัญในการจัดสรรคลื่นความถี่ให้กับผู้ประกอบการธุรกิจสื่อ ทำให้
กสช. กลายเป็นตัวแปรที่สำคัญในการดำเนินงานของกลุ่มบริษัทไปโดยปริยาย

อย่างไรก็ตามด้วยศักยภาพและความพร้อมของกลุ่มบริษัททางด้านเทคโนโลยีการผลิต เงินทุน
และบุคลากร ประกอบกับผลงานที่มีคุณภาพในระดับแนวหน้า
และการเป็นที่ยอมรับจากกลุ่มผู้ฟังและผู้ชมเป็นวงกว้าง
รวมทั้งบุคลากรที่มีความชำนาญและประสบการณ์
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงน้อยมากในการที่จะไม่ได้รับการต่ออายุสัมปทาน/สัญญาเช่า

  1.3 การเข้ามาของผู้ประกอบการรายใหม่

จากการที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 มาตรา 40
ได้เปิดเสรีให้บริษัทเอกชนสามารถครอบครองสื่อทางด้านวิทยุและโทรคมนาคมได้
ซึ่งผลจากนโยบายดังกล่าวอาจทำให้กลุ่มบริษัทมีคู่แข่งที่เพิ่มขึ้น
โดยผู้ประกอบการที่มีความพร้อมทางด้านเงินทุนและเทคโนโลยีที่ทันสมัย
สามารถชิงความได้เปรียบทางด้านการแข่งขัน ดังนั้นผู้ประกอบการที่ดำเนินธุรกิจอยู่ก่อนแล้ว
จำเป็นต้องปรับตัวและเตรียมความพร้อมในกรณีดังกล่าวที่อาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา
อย่างไรก็ตาม ด้วยประสบการณ์ในการบริหารที่มีประสิทธิภาพและฐานลูกค้าที่แข็ง
ประกอบกับความพร้อมทางด้านสื่อ เงินทุน ทีมงานและบุคลากร
ทำให้บริษัทสามารถดำเนินธุรกิจได้อย่างมั่นคง และมีศักยภาพในการพัฒนา
เปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ได้

  1.4 กระแสความนิยมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลง

ความเสี่ยงในการทำธุรกิจเพลงยังอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงของรสนิยมและความพึงพอใจของผู้บริโภค
ซึ่งเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาตามช่วงอายุของผู้บริโภค
รวมทั้งการได้รับอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมต่างๆ เช่น กระแสความนิยมจากเพลงต่างชาติ
ซึ่งอาจส่งผลให้กระแสความนิยมของผู้บริโภคเปลี่ยนแปลงไป อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้จัดโครงสร้างการทำงานภายใน โดยการแบ่งแยกหน่วยงานในลักษณะของค่ายเพลงย่อย
โดยแต่ละค่ายเพลงย่อยจะมีแนวดนตรีตามความถนัดที่แตกต่างกัน
ทำให้สามารถผลิตและสร้างสรรค์ผลงานเพลงให้เป็นไปตามความต้องการและสอดคล้องกับกระแสความนิยมของผู้บริโภคมากขึ้น

  1.5 การย้ายค่ายหรือการเปลี่ยนต้นสังกัดของศิลปินหรือโปรดิวเซอร์

ในการประกอบธุรกิจเพลง บุคลากรไม่ว่าจะเป็นศิลปินหรือทีมงานสนับสนุนต่างๆ
นับเป็นทรัพยากรบุคคลที่สำคัญและมีผลต่อการดำเนินงานของกลุ่มบริษัท
ซึ่งในการย้ายค่ายหรือย้ายสังกัดของศิลปินจะทำให้บริษัทต้องสูญเสียทรัพยากรด้านบุคคลที่มีค่าไป
ส่งผลให้บริษัทต้องใช้เวลาในการสร้างศิลปินใหม่ขึ้นมาทดแทน
อย่างไรก็ตามบริษัทได้พัฒนาและส่งเสริมบุคลากรให้มีส่วนร่วมในการดำเนินงานให้มากที่สุด
เพื่อให้มีความรู้สึกของการมีส่วนร่วมในความสำเร็จของกลุ่มบริษัท
รวมทั้งการพัฒนาศิลปินใหม่ๆเพิ่มเติมอยู่เสมออันจะเป็นส่วนสำคัญทำให้กลุ่มบริษัทสามารถดำเนินงานได้อย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ
ไม่ผูกติดกับศิลปินหรือบุคลากรคนใดคนหนึ่ง
โดยในปัจจุบันกลุ่มบริษัทมีศิลปินจำนวนมากครอบคลุมแนวเพลงต่างๆ สำหรับทุกเพศและทุกวัย

1.6 การบริหารการจัดการกรณีมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 50

ณ วันที่ 22 มิถุนายน 2543 กลุ่มตระกูลดำรงชัยธรรม ถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 55.57
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
จึงทำให้กลุ่มดำรงชัยธรรมสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้

อย่างไรก็ตาม แม้ว่ากลุ่มดำรงชัยธรรมจะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่และมีคะแนนเสียงข้างมาก
แต่กลุ่มดำรงชัยธรรมก็มีเจตนารมย์ที่จะให้บริษัทมีความชัดเจนในการบริหารงานเป็นไปอย่างอิสระและโปร่งใส
ซึ่งผู้ถือหุ้นสามารถตรวจสอบได้ ดังจะเห็นได้จากโครงสร้างการจัดการของบริษัท
ประกอบด้วยคณะกรรมการทั้งหมด 3 ชุด ได้แก่ คณะกรรมการบริษัท
คณะกรรมการบริหารและคณะกรรมการตรวจสอบ
ซึ่งคณะกรรมการแต่ละคณะประกอบด้วยบุคคลที่มีความรู้ความสามารถและมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของการปฏิบัติงานอย่างชัดเจน