1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

เนื่องจากรายได้หลักของบริษัทเป็นดอกเบี้ยรับจากการให้สินเชื่อ
ซึ่งมีการคิดอัตราดอกเบี้ยกับลูกค้าเป็นแบบคงที่ (Fixed Rate)
ในขณะที่แหล่งเงินทุนส่วนใหญ่ของบริษัทมาจากเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน
บริษัทต้องจ่ายดอกเบี้ยในอัตราลอยตัว (Float Rate)
(ซึ่งขึ้นกับอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาดขณะนั้นๆ) โดยเงินที่กู้ยืมในอัตราดอกเบี้ยลอยตัวเท่ากับจำนวน
1,905.20 ล้านบาท ณ สิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2550 หากอัตราดอกเบี้ยในตลาดมีความผันผวน
จะทำให้เกิด mismatch fund ส่งผลกระทบต่อส่วนต่างระหว่างอัตราดอกเบี้ยรับและดอกเบี้ยจ่าย
(Interest margin) และหากอัตราดอกเบี้ยในตลาดยังมีความผันผวนต่อไปในอนาคต
บริษัทจะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นในเรื่องของดอกเบี้ยจ่าย (cost of fund)
เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ที่บริษัทจะได้มาในอนาคตจะปรับสูงขึ้นในขณะที่อัตราดอกเบี้ยรับยังไม่สามารถปรับตัวเพิ่มขึ้นตามทันอัตราดอกเบี้ยเงินกู้นั้น
ดังจะเห็นได้จากส่วนต่างระหว่างอัตราดอกเบี้ยรับและดอกเบี้ยจ่าย (Interest Margin)
ของบริษัทอยู่ที่ร้อยละ 5.16 ในปี 2550 ซึ่งเกิดจากการขยายการให้สินเชื่อเช่าซื้อ
เพิ่มสัดส่วนของรถยนต์เพื่อการพาณิชย์ ซึ่งให้อัตราผลตอบแทนที่สูงกว่า และได้มีการ Refinance
เงินกู้ยืมสถาบันการเงินด้วยแหล่งเงินกู้ใหม่ที่มีอัตราดอกเบี้ยลดลง
และจากการที่บริษัทให้สินเชื่อแก่ลูกค้าเป็นช่วงเวลานาน 1 ปี ถึง 5 ปี
ในขณะที่เงินกู้ยืมระยะยาวของบริษัทจากสถาบันการมีช่วงเวลาการกู้นาน 1 ปี ถึง 3 ปี เท่านั้น
จึงทำให้เกิดความแตกต่างด้านระยะเวลา (Duration Gap)

อย่างไรก็ดี บริษัทได้บริหารความเสี่ยงเรื่องอัตราดอกเบี้ยมาโดยตลอด
โดยได้มีการแปลงจากเงินกู้ระยะสั้นให้เป็นเงินกู้ระยะยาว
ในขณะที่สัญญาเงินกู้ที่ทำกับสถาบันทางการเงินในปี 2548
เป็นเงินกู้ระยะยาวที่เป็นดอกเบี้ยแบบคงที่เช่นกัน และเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2549
บริษัทได้เงินกู้ระยะยาวจำนวน 450.00 ล้านบาท ระยะเวลา 3 ปี อัตราดอกเบี้ย MLR
เฉลี่ยของธนาคารพาณิชย์สามแห่งซึ่งเป็นผู้ให้กู้ยืมจำนวน 3 ราย ณ วันที่บริษัทเบิกเงินกู้
ซึ่งเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่นาน 1 ปี และสำหรับ 2
ปีสุดท้ายเป็นอัตราดอกเบี้ยลอยตัวนับแต่วันถัดจากวันที่ครบกำหนดระยะเวลา 1 ปีเป็นต้นไป
นอกจากนี้ เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยในปัจจุบันมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของบริษัทโดยตรง
ดังนั้นบริษัทมีการปรับอัตราดอกเบี้ยไว้ล่วงหน้ากับลูกค้ารายใหม่ เพื่อรองรับดอกเบี้ยขาขึ้น ทั้งนี้
บริษัทมีมาตรการป้องกันและบริหารความเสี่ยงดังกล่าวในปัจจุบัน
โดยการแบ่งแยกลูกหนี้ใหม่ของบริษัทออกเป็นระยะสั้นและระยะยาวตามมาตรฐานการบัญชีเพื่อที่บริษัทจะสามารถประมาณการรายได้ดอกผลจากการให้เช่าซื้อและทำให้สามารถจัดหาแหล่งเงินทุนให้เหมาะสม

ในปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทมีเงินกู้ระยะสั้นและเงินกู้ยืมระยะยาว
ซึ่งครบกำหนดชำระภายใน 1 ปี จำนวน 1,077.26 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 56.54
ของเงินกู้ยืมทั้งหมด ทั้งนี้บริษัทมีสัดส่วนเงินกู้ยืมแยกตามอัตราดอกเบี้ยประเภทคงที่ (Fixed Rate)
และอัตราดอกเบี้ยลอยตัว (Float Rate) ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2549 และ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 ดังนี้

  -------------------------------------------------------------------------------
  ประเภทอัตราดอกเบี้ย   2548                2549                2550       
  ------------------ ---------- -------- --------- --------- ---------- ---------
                     ล้านบาท     ร้อยละ    ล้านบาท    ร้อยละ     ล้านบาท     ร้อยละ

  คงที่*               1,189.00   71.21    919.94    96.48     -          -

  ลอยตัว**            480.74     28.79    33.57     3.52      1,905.20   100.00

  รวมทั้งสิ้น            1,669.74   100.00   953.51    100.00    1,905.20   100.00
  -------------------------------------------------------------------------------

หมายเหตุ : * เงินกู้ประเภทอัตราดอกเบี้ยคงที่ ได้แก่ เงินกู้ยืมระยะสั้น เงินกู้ยืมระยะยาว
และหุ้นกู้

** เงินกู้ประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว ได้แก่ เงินเบิกเกินบัญชีธนาคาร, เงินกู้ยืมระยะสั้น
และเงินกู้ยืมระยะยาว (รวมเงินกู้ยืมระยะ ยาวที่ครบกำหนดชำระภายใน 1 ปี)

2.  ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

การขยายตัวของอุตสาหกรรมรถยนต์และการเพิ่มขึ้นของยอดจำหน่ายรถยนต์ในช่วงที่ผ่านมาผลักดันให้ผู้ประกอบการธุรกิจลิสซิ่งและเช่าซื้อรถยนต์เกิดขึ้นใหม่หลายราย
ทั้งที่เป็นกิจการที่มีผู้ถือหุ้นเป็นสถาบันการเงิน และธนาคารพาณิชย์ซึ่งให้ความสนใจอย่างมาก
หลังจากที่ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กำหนดแผนพัฒนาสถาบันการเงิน
โดยอนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์สามารถประกอบธุรกิจเช่าซื้อและธุรกิจลิสซิ่งได้อย่างเสรี
และอนุญาตให้กิจการที่เป็นของผู้ผลิตรถยนต์และตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ที่มีเงินทุนจำนวนมากจากต่างประเทศและมีต้นทุนทางการเงินที่ต่ำ
ซึ่งใช้การแข่งขันด้านราคาเพื่อเพิ่มยอดจำหน่ายรถยนต์เป็นหลักสามารถประกอบธุรกิจเช่าซื้อและธุรกิจลิสซิ่งได้อย่างเสรีเช่นกัน
ดังนั้น บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขันในธุรกิจลิสซิ่งและเช่าซื้อรถยนต์มือสอง

อย่างไรก็ตาม
จากการที่สัดส่วนการให้สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ใหม่ต่อการให้สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์เก่าหรือรถยนต์มือสองในปัจจุบันอยู่ที่ร้อยละ
80 ต่อร้อยละ 20 ของมูลค่าตลาดสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์
โดยที่สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ใหม่มีสัดส่วนการแข่งขันที่รุนแรงเนื่องจากรถยนต์ใหม่มีมูลค่าหลักประกันที่สูง
ทำให้ยอดสินเชื่อต่อคันของรถยนต์ใหม่คิดเป็นจำนวนเงินจะสูงกว่ารถยนต์มือสอง
ส่งผลทำให้สถาบันการเงิน และธนาคารพาณิชย์
รวมถึงกิจการลิสซิ่งและเช่าซื้อของผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่ายรถยนต์
มุ่งเน้นการทำตลาดไปที่สินเชื่อรถยนต์ใหม่ จึงไม่ถือเป็นคู่แข่งโดยตรงกับบริษัท
โดยแนวโน้มสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ใหม่มีอัตราการเจริญเติบโตอยู่ที่ 5% ต่อปี (ที่มา:
ข้อมูลของบริษัท)
และถึงแม้ว่าจากสภาวะการแข่งขันสูงจะทำให้อัตราดอกเบี้ยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ลดต่ำลงโดยเฉพาะรถยนต์ใหม่
และทำให้ผู้ประกอบการบางรายมีการปรับตัวและขยายสัดส่วนไปยังการให้สินเชื่อสำหรับรถยนต์มือสองที่มีอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่า
เพื่อรักษาส่วนต่างของดอกเบี้ย (margin) ไม่ให้ลดต่ำลงมากนั้น
ไม่ถือเป็นคู่แข่งโดยตรงกับบริษัทเช่นกัน
เนื่องจากผู้ประกอบการเหล่านั้นยังคงให้ความสำคัญกับรถยนต์มือสองที่มีราคาสูงตั้งแต่
600,000-700,000 บาท ขึ้นไป เนื่องจากรถยนต์มือสองที่มีมูลค่าหลักประกันที่สูง
จะทำให้ยอดสินเชื่อต่อคันคิดเป็นจำนวนเงินจะสูงกว่ารถยนต์มือสองที่มีมูลค่าหลักประกันที่ต่ำกว่า
ในขณะที่บริษัทเน้นลูกค้ารายย่อยซึ่งต้องการสินเชื่อรถยนต์มือสองระดับเฉลี่ยประมาณคันละ
200,000-300,000 บาท จึงทำให้บริษัทสามารถเลี่ยงการแข่งขันกับสถาบันการเงินใหญ่
ซึ่งโดยปกติสถาบันทางการเงินจะมีต้นทุนการดำเนินงานถูกกว่าจึงสามารถให้กู้ที่วงเงินกู้เฉลี่ยต่อคันสูงกว่า

และจากการที่บริษัทสามารถอาศัยความชำนาญและประสบการณ์อันยาวนานในธุรกิจ
การรักษาความสัมพันธภาพและการให้ผลตอบแทนที่ดีแก่ผู้จำหน่ายรถยนต์มือสอง
การให้บริการที่รวดเร็วทันใจสำหรับลูกค้า
รวมทั้งการขยายความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองให้มากขึ้น
และปัจจุบันบริษัทได้ปรับสัดส่วนการปล่อยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองประเภทรถปิคอัพและรถบรรทุกสิบล้อ
ซึ่งเป็นรถยนต์เพื่อการพาณิชย์เพิ่มขึ้น
โดยมีเป้าหมายการปล่อยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองและรถบรรทุกสิบล้อ เป็นร้อยละ 40
ของมูลค่าพอร์ตสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองคงค้างในช่วง 3 ถึง 5 ปีข้างหน้า
จะทำให้บริษัทหลีกเลี่ยงการแข่งขันที่สูงขึ้นจากธนาคารพาณิชย์
โดยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองมีอัตราการเจริญเติบโตอยู่ที่ 5% ต่อปี (ที่มา: ข้อมูลของบริษัท)
เนื่องจากบริษัทคาดว่ามีการเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง
และให้ผลตอบแทนด้านอัตราการทำกำไรที่สูงกว่าและมีความเสี่ยงที่ต่ำกว่ารถยนต์นั่งส่วนบุคคล
(หากเวลาบริษัทยึดรถประเภทนี้และทำการประมูลเพื่อขายสู่สาธารณชน
บริษัทจะสามารถขายได้ในราคาที่ใกล้เคียงกับมูลหนี้)

1.3 ความเสี่ยงจากการดำเนินงานอันเกิดจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

ในการประกอบธุรกิจเช่าซื้อ
ผู้ประกอบการสามารถขยายสินเชื่อตามศักยภาพของบริษัทโดยไม่มีข้อจำกัดจากหน่วยงานใด ๆ
เหมือนการให้สินเชื่อของสถาบันการเงินต่าง ๆ
จึงมีโอกาสที่จะได้รับความเสี่ยงจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้หากไม่มีความระมัดระวัง
ดังนั้นเพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทจึงให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินเชื่อ
ประสิทธิภาพในการติดตามหนี้ ระบบการควบคุมภายในที่ดี
และนโยบายการปล่อยสินเชื่อที่เข้มงวดมากขึ้นของบริษัท โดยบริษัทได้เข้าเป็นสมาชิก บริษัท
ข้อมูลเครดิตไทย จำกัด ตั้งแต่เดือนมกราคม 2547 เป็นต้นมา
เพื่อตรวจสอบผู้เช่าซื้อที่ไม่มีความสามารถในการชำระหนี้มาขอกู้สินเชื่อของบริษัทได้
รวมทั้งความซื่อสัตย์ของบุคลากร
จึงเป็นปัจจัยหลักในการประกอบธุรกิจซึ่งบริษัทได้ให้ความสำคัญกับเรื่องดังกล่าว
และได้มีการดำเนินธุรกิจด้วยความระมัดระวัง อีกทั้งบริษัทยังมีการป้องกันความเสี่ยงจากตัวลูกหนี้
โดยการจัดให้มีบุคคลค้ำประกัน
และการวางเงินดาวน์ของลูกหนี้ในปริมาณที่เหมาะสมกับความเสี่ยงของลูกหนี้แต่ละราย

ปัจจุบัน
บริษัทมีระบบการควบคุมภายในที่มีประสิทธิภาพที่สามารถช่วยลดปัญหาสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
และป้องกันการทุจริตที่เกิดขึ้นภายในองค์กรได้จากฝ่ายตรวจสอบภายในของบริษัท (Internal
Audit) โดยเป็นการว่าจ้างบุคคลภายนอก และบริษัทมีระบบการควบคุมสินเชื่อและการรายงานที่ดี
รวมถึงการทำรายงานต่อคณะกรรมการตรวจสอบของบริษัท
เพื่อให้ทราบถึงคุณภาพสินเชื่อในสถานะปัจจุบัน รวมทั้งมีการติดตามดูแลการปล่อยสินเชื่ออย่างใกล้ชิด
เพื่อป้องกันการค้างชำระค่างวด และในกรณีที่มีการค้างค่างวดเกิดขึ้น
บริษัทจะมีการติดตามเร่งรัดหนี้ที่เข้มงวดเพื่อให้หนี้ที่ค้างชำระกลับคืนมาให้ได้มากและรวดเร็วที่สุด
โดยมีมาตรการดังนี้คือ กรณีผิดนัดชำระงวดที่ 1 เจ้าหน้าที่จะส่งจดหมายเตือนฉบับที่ 1
พร้อมกับการส่งเจ้าหน้าที่เพื่อติดตามและทวงถามลูกค้า
ทั้งนี้บริษัทจะเริ่มคิดเบี้ยปรับทันที่เมื่อผิดนัดชำระงวดที่ 1
โดยอัตราเบี้ยปรับเป็นไปตามที่สำนักงานคณะกรรมการการคุ้มครองผู้บริโภค (ส.ค.บ.) กำหนด
(ส.ค.บ กำหนดไว้เท่ากับอัตราดอกเบี้ย MRR ของธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)
บวกด้วยร้อยละ 10 ต่อปี) กรณีผิดนัดชำระงวดที่ 2 และงวดที่ 3
เจ้าหน้าที่จะส่งจดหมายเตือนเพื่อเร่งรัดเบื้องต้นและตรวจสอบติดตามทวงถามลูกค้า
และออกรายงานการติดตามเบื้องต้นพร้อมคำเสนอแนะ และผลจากการติดตามลูกค้า
และกรณีผิดนัดชำระ 3 งวดขึ้นไป ทำรายงานส่งให้ฝ่ายเร่งรัดหนี้สินเพื่อบอกเลิกสัญญาเช่าซื้อ
โดยให้เวลาอีก 30 วัน เมื่อครบกำหนดระยะเวลา
ลูกค้าไม่มาติดต่อบริษัทจะดำเนินการเร่งรัดและยึดรถยนต์คืน
หากบริษัทไม่สามารถติดตามยึดรถยนต์คืนมาได้หรือในกรณีที่ขายประมูลรถยึดมาได้แต่ได้เงินไม่พอที่จะชำระหนี้คงเหลือเพื่อมาขายทอดตลาด
บริษัทจะดำเนินการทางกฎหมายกับลูกค้าและผู้ค้ำประกันต่อไป
โดยจะเป็นการฟ้องร้องคดีเพื่อให้ได้หนี้คืนมากที่สุด
โดยกระบวนการตั้งแต่เริ่มฟ้องร้องจนกระทั่งคดีถึงที่สุดแล้วมีระยะเวลาโดยประมาณอยู่ในระหว่าง
8-12 เดือน นอกจากนี้บริษัทจะต้องจัดทำ Black list
เพื่อเป็นข้อมูลในการให้สินเชื่อเช่าซื้อสำหรับลูกค้ารายดังกล่าวต่อไป

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภาวะราคาน้ำมันที่สูงขึ้น ความกังวลเกี่ยวกับค่าครองชีพ
รวมทั้งสถานการณ์ความไม่แน่นอนทางการเมืองในปัจจุบัน
อาจส่งผลให้ลูกหนี้ของบริษัทมีความสามารถในการชำระหนี้ลดลง
และทำให้บริษัทต้องรับความเสี่ยงจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้มากยิ่งขึ้น
บริษัทจึงได้มีนโยบายเพิ่มเติมเพื่อสามารถปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์ดังกล่าวดังต่อไปนี้
หากลูกหนี้มีการผ่อนชำระมาบางส่วนแล้ว บริษัทจะยืดอายุการผ่อนชำระออกไป
(บริษัทจะหยุดรับรู้รายได้หากลูกหนี้หรือผู้เช่าซื้อค้างชำระเกิน 4 งวด หรือตั้งแต่งวดที่ 5
เป็นต้นไป) และหากลูกหนี้บางรายเจรจาขอปรับโครงสร้างหนี้ (refinance) กับทางบริษัท
บริษัทจะพิจารณาตามความจำเป็นเพื่อหลีกเลี่ยงต่อการที่บริษัทจะดำเนินการยึดรถยนต์คืน
ซึ่งจะส่งผลดีทำให้ลูกหนี้มีความสามารถมากขึ้นในการผ่อนชำระค่างวดต่อไปได้

1.4 ความเสี่ยงจากการปล่อยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสอง

ธุรกิจหลักของบริษัทคือ การปล่อยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสอง
ซึ่งทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงในเรื่องของความผิดพลาดในการตรวจสอบสภาพรถยนต์มือสอง
และการประเมินราคาของรถยนต์มือสอง
ถึงแม้อัตราเฉลี่ยการปล่อยสินเชื่อของบริษัทต่อคันหรือต่อรายประมาณ 350,000-450,000 บาท
อีกทั้ง บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา ซึ่งต้องนำมาประมูลขายตามสภาพ
ซึ่งราคาจะขึ้นอยู่กับอายุรถยนต์ สภาพ และความนิยมของรุ่น และยี่ห้อรถยนต์นั้นๆ

อย่างไรก็ตาม บริษัทพยายามที่จะลดความเสี่ยงในด้านนี้
ด้วยการคัดเลือกบุคลากรโดยการอบรมให้มีความรู้ในการคัดสรรสภาพรถยนต์เพื่อให้ได้รถที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์และมีคุณภาพมากที่สุดและคัดเลือกผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองที่ได้มาตรฐานสามารถเสนอขายรถยนต์มือสองที่มีคุณภาพในราคาที่เหมาะสม
รวมทั้งอาจมีการรับประกันคุณภาพรถยนต์ภายหลังการจำหน่ายแล้ว
นอกจากนี้บริษัทมีทีมงานที่มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการประเมินคุณภาพรถยนต์
และการทำตลาดสินเชื่อรถยนต์มือสองโดยเฉพาะ
ซึ่งนอกจากจะเป็นการช่วยลดความเสี่ยงด้านคุณภาพรถยนต์แล้ว
ยังช่วยสร้างความมั่นใจให้กับลูกค้าของบริษัทอีกด้วย
รวมถึงมีทีมงานการตรวจสอบเครดิตของลูกค้าอย่างละเอียดเพื่อป้องกันอีกทอดหนึ่ง

1.5 ความเสี่ยงจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา

รถยนต์ที่บริษัทยึดคืนมาจะถูกนำมาขายทอดตลาดโดยวิธีการประมูล
โดยจะเป็นสินทรัพย์รอการขายของบริษัทซึ่งจะรวมค่าใช้จ่ายไว้ด้วย เช่น
ค่ายึดรถและค่าติดตามในบางรายการ โดยมีค่าใช้จ่ายดังกล่าวขั้นต่ำเฉลี่ยอยู่ที่ 3,500 บาท จนถึง
25,000 บาทต่อคัน ดังนั้น บริษัทจะมีความเสี่ยงจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา
หากราคาขายทอดตลาดไม่ครอบคลุมมูลค่าสินทรัพย์รอการขายนั้น ทำให้เกิดผลขาดทุน
ซึ่งราคาประมูลรถยึดจะขึ้นกับคุณภาพ อายุ และความนิยมของรถยนต์
รวมทั้งขึ้นกับสภาพตลาดและความต้องการรถยนต์ในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม
ความเสี่ยงจากการขาดทุนอันเกิดจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา
ในกรณีของรถยนต์มือสองนั้นโดยทั่วไปจะน้อยกว่ากรณีของรถยนต์ใหม่
เนื่องจากการลดลงของราคารถยนต์ตามอายุการใช้งานแต่ละปีนั้นจะมีอัตราสูงในช่วงปีแรกๆหรือในกรณีของรถยนต์ใหม่
และมีอัตราชะลอลงในช่วงที่รถยนต์มีอายุการใช้งานมากขึ้น

ในปี 2548 บริษัทมีรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 389 คัน ที่มูลค่ารวม 96.91 ล้านบาท*
และจำหน่ายไปจำนวน 373 คัน มียอดรถยึดคงค้าง 56 คันหรือคิดเป็นร้อยละ 14.40
ของจำนวนรถยนต์ที่ยึดคืนทั้งหมด บริษัทมีผลขาดทุนจากการขายรถยนต์ที่ยึดมาดังกล่าว จำนวน
21.15 ล้านบาท โดยจำนวนและมูลค่าของรถยนต์ที่ยึดมามีอัตราที่เพิ่มสูงกว่าปี 2547
เป็นผลมาจากราคารถยนต์มือสองลดลงอย่างต่อเนื่อง
อันเป็นผลมาจากราคาน้ำมันในตลาดโลกเพิ่มสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์
ทำให้ผู้บริโภคหันไปใช้รถยนต์ประเภทกระบะที่ใช้น้ำมันดีเซลซึ่งมีราคาถูกกว่าน้ำมันเบนซินสำหรับใช้กับรถยนต์นั่งส่วนบุคคลในขณะนั้น
ทำให้กระทบต่อคุณภาพของลูกหนี้ของบริษัท คือผู้เช่าซื้อมีความสามารถในการชำระค่างวดน้อยลง
ทั้งนี้ ในกรณีที่ขายประมูลรถยึดแล้วไม่พอชำระหนี้
บริษัทยังสามารถเรียกร้องส่วนที่เหลือจากลูกหนี้หรือผู้ค้ำประกันได้
โดยบริษัทจะสามารถดำเนินการทางกฎหมาย คือการฟ้องร้องคดีเพื่อให้ได้หนี้คืนมากที่สุด สำหรับปี
2549 บริษัทมีรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 540 คัน ที่มูลค่ารวม 110.94 ล้านบาท*
และจำหน่ายไปจำนวน 481 คัน มียอดรถยึดคงค้าง 69 คันหรือ คิดเป็นร้อยละ 13.97 ข
องรถยนต์ทั้งหมดที่ยึดคืน และบริษัทยังคงมีผลขาดทุนจากการขายรถยนต์ที่บริษัทยึดคืนจำนวนเท่ากัน
23.22 ล้านบาท

[* มูลค่ารถยนต์ที่ยึดคืน = มูลค่ายอดหนี้คงเหลือ – ดอกผลที่ยังไม่รับรู้ + ค่าใช้จ่ายในการยึดรถ]

สำหรับปี 2550 บริษัทมีรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 395 คัน ที่มูลค่ารวม 66.95 ล้านบาท*
และจำหน่ายไปจำนวน 408 คัน มียอดรถยึดคงค้าง 53 คันหรือ คิดเป็นร้อยละ 13.52 ข
องรถยนต์ทั้งหมดที่ยึดคืน และบริษัทยังคงมีผลขาดทุนจากการขายรถยนต์ที่บริษัทยึดคืนจำนวนเท่ากัน
16.46 ล้านบาท โดยสาเหตุหลักมาจากการที่ผู้ใช้รถยนต์หันมาใช้รถยนต์ที่ติดแก๊ซเอ็นจีวีมากขึ้น
ประกอบกับราคากลางของรถทุกชนิดปรับลดลงอย่างมาก อันเนื่องมาจากราคา น้ำมัน
และต้นทุนค่าซ่อมค่าบริการที่เพิ่มสูง นอกจากนั้นรถยนต์ที่ออกใหม่สู่ตลาดซึ่งมีขนาดเครื่องยนต์เล็ก
เช่น โตโยต้า รุ่นยาลิส และ เชพโรเลต รุ่นอาวีโอ ราคาขายถูกลง
และส่งผลให้ราคารถยนต์มือสองลดลงตามกัน

6.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบุคลากรที่มีความชำนาญเฉพาะ

เนื่องจากธุรกิจของบริษัทต้องอาศัยบุคลากรด้านการตลาดที่มีความรู้ ความชำนาญ
และมีประสบการณ์ในการตรวจสอบสภาพ และราคาตลาดของรถยนต์ มือสองได้เป็นอย่างดี
ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบของบริษัทเมื่อเทียบกับคู่แข่งบางรายที่เพิ่งเริ่มเข้ามาในธุรกิจ
ประกอบกับบุคลากรของบริษัทมีความรู้ความเข้าใจในการทำตลาด
รวมทั้งทำหน้าที่รับผิดชอบดูแลการหาลูกค้า
โดยจะมีการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้จัดจำหน่ายรถยนต์หลายราย
รวมทั้งจะหมุนเวียนประจำอยู่ตามสถานที่จำหน่ายของผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองที่เป็นคู่ค้ากับบริษัท
ซึ่งผู้จำหน่ายรถยนต์ที่เป็นคู่ค้ากับบริษัทจะต้องได้รับอนุมัติตามขั้นตอนการพิจารณาและตรวจสอบผู้จำหน่ายรถยนต์ตามที่บริษัทกำหนด
นอกจากนี้บริษัทยังให้ความสำคัญกับการชำระราคาให้แก่ผู้จำหน่ายรถยนต์ให้มีความรวดเร็วและตรงต่อเวลา

ในขณะที่บุคลากรของบริษัทจะเน้นการให้ความสะดวกแก่ลูกค้าและผู้จำหน่ายรถยนต์เป็นสำคัญ
รวมทั้งการเอาใจใส่และการพัฒนาบริการหลังการขายอย่างต่อเนื่อง
บริษัทจึงสามารถรักษาฐานลูกค้าเดิมได้ และขยายไปยังกลุ่มลูกค้าใหม่เพิ่มมากขึ้น
ทั้งได้รับการแนะนำจากกลุ่มลูกค้าเดิมและผู้จำหน่ายรถยนต์ทั้งหลาย โดยที่ผ่านมา
ลูกค้าเดิมที่มีการผ่อนชำระค่างวดกับบริษัทหมดแล้ว
หรืออยู่ระหว่างการผ่อนค่างวดเมื่อต้องการจะเปลี่ยนรถยนต์มือสองคันใหม่ก็มักจะใช้บริการสินเชื่อของบริษัทต่อไป

ดังนั้น หากบริษัทสูญเสียบุคลากรดังกล่าวไป
อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานในระยะสั้นของบริษัทได้ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีมาตรการในการลดความเสี่ยงจากการสูญเสียบุคลากรดังกล่าวไป
ด้วยการจูงใจให้บุคคลเหล่านั้นทำงานอยู่กับบริษัทในระยะยาวในรูปผลตอบแทนต่างๆ
รวมถึงการจัดให้มีการพัฒนาความรู้แก่บุคคลเหล่านั้น
โดยปัจจุบันบริษัทมีส่วนงานฝ่ายวิเคราะห์สินเชื่อและฝ่ายการตลาดที่มีประสบการณ์ในการทำตลาดรถยนต์มือสอง
จำนวน 45 คน

7.  ความเสี่ยงจากโอกาสในการก่อหนี้เพิ่มในอนาคต

บริษัทกำลังดำเนินการขยายธุรกิจการให้เช่าซื้อให้ครอบคลุมยานยนต์หลายประเภทขึ้น เช่น
รถหัวลาก และรถบรรทุกสิบล้อ เป็นต้น และขยายพื้นที่ครอบคลุมกรุงเทพ
โดยจะจัดตั้งสาขาในลักษณะของศูนย์เช่าซื้อหรือสำนักงานขนาดเล็กในเขตกรุงเทพฯและฝั่งธนบุรี
และเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2549
บริษัทได้เปิดสาขาในลักษณะของศูนย์เช่าซื้อหรือออฟฟิศขนาดเล็กจำนวน 1 สาขา
ที่บริเวณถนนวงแหวนกาญจนาภิเษก กรุงเทพฯ จากทั้งหมดจำนวน 3
สาขาที่บริษัทคาดว่าจะเปิดให้ครบภายในปี 2549 ซึ่งจะทำให้ครอบคลุม 3 มุมเมืองของกรุงเทพฯ
ด้วยเงินลงทุนในสาขาละประมาณ200,000-300,000 บาท
และจะขยายสินเชื่อออกไปในจังหวัดใกล้เคียง เช่น ชลบุรี กาญจนบุรี และ สระบุรี
รวมทั้งจังหวัดใหญ่ของประเทศ เช่น เชียงใหม่ นครราชสีมา และ ภูเก็ต
การขยายธุรกิจนี้อาจจำเป็นต้องมีการกู้เงินเพิ่มขึ้นในอนาคต แต่อย่างไรก็ตาม
บริษัทพยายามจัดหาแหล่งเงินกู้ต้นทุนที่ต่ำในตลาดเงิน โดยคำนึงถึงโครงสร้างทางการเงินของบริษัท
เพื่อประโยชน์ของบริษัทและผู้ถือหุ้นเป็นสำคัญ

อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทปรับตัวลดลงจาก 3.16 ในปี 2548 เป็น 1.17 ในปี
2549 ซึ่งเป็นผลมาจากในเดือนมีนาคม พ.ศ.2549
บริษัทได้ทำสัญญากู้ยืมเงินจากธนาคารพาณิชย์สามแห่ง จำนวนเงิน 450 ล้านบาท เป็นระยะเวลา 3
ปี เป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่ 1 ปีและสำหรับ 2
ปีสุดท้ายเป็นอัตราดอกเบี้ยลอยตัวเพื่อทดแทนเงินกู้ยืมระยะสั้น
ซึ่งมีความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยและเพื่อเสริมสภาพคล่องของบริษัท
ซึ่งสัดส่วนการชำระคืนเงินกู้มากกว่าการกู้ยืม และในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549
บริษัทได้เพิ่มทุนโดยการเข้ามาร่วมทุนของธนาคารนครหลวงไทย จำกัด(มหาชน) จำนวน 265
ล้านหุ้น ในราคาหุ้นละ 1.15 บาท รวมเป็นเงิน 304.75 ล้านบาท

ในปี 2550 อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นอยู่ที่ 2.19 เท่าซึ่งสูงกว่าในปี 2549 โดยในปี 2550
บริษัทได้ทำสัญญากู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินที่เกี่ยวข้องกันวงเงินรวม 1,732.58
ล้านบาทเพื่อชำระคืนเงินกู้ยืมเดิมทั้งหมด(Refinance)
และใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการขยายการให้สินเชื่อเช่าซื้อ
ซึ่งเป็นนโยบายที่บริษัทจะดำเนินการอย่างต่อเนื่อง
และเพื่อเป็นการเสริมสภาพคล่องบริษัทจึงได้ทำสัญญากู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินที่เกี่ยวข้องกัน
เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ.2551 อย่างไรก็ดี
บริษัทต้องดำรงไว้ซึ่งอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นไว้ไม่เกิน 6 : 1 เท่า

8.  ความเสี่ยงเรื่องการเปลี่ยนแปลงอำนาจในการควบคุมกิจการ

การเสนอขายหุ้นเพิ่มทุนและและใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นฯให้แก่ ธ. นครหลวงไทย
นั้นจะมีผลทำให้ ธ. นครหลวงไทย มีสัดส่วนการถือหุ้นบริษัท เกินกว่าร้อยละ 25
ของหุ้นทั้งหมดที่มีสิทธิออกเสียงของบริษัท โดยจะมีสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัทฯอยู่ที่ไม่เกินร้อยละ
49.75 ของทุนจดทะเบียนชำระแล้วซึ่งอยู่ที่ 799,024,480บาท (ที่มา: 401,524,480 +
265,000,000 + 132,500,000
ซึ่งรวมการใช้สิทธิซื้อใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญเพิ่มทุนของ ธ. นครหลวงไทย
ซึ่งได้สิทธิดังกล่าว) ซึ่งตามหลักเกณฑ์ของคณะกรรมการ ก.ล.ต.
เกี่ยวกับการเข้าถือหลักทรัพย์เพื่อครอบงำกิจการกำหนดให้ผู้ถือหุ้นจนถึงหรือข้ามร้อยละ 25
ดังกล่าวต้องทำคำเสนอซื้อหุ้นทั้งหมดจากผู้ถือหุ้นเป็นการทั่วไป
เว้นแต่จะได้รับการผ่อนผันตามหลักเกณฑ์ของ ก.ล.ต. ไม่ต้องทำคำเสนอซื้อหุ้นดังกล่าวได้ ซึ่งกรณีนี้
ธ. นครหลวงไทย ได้รับการผ่อนผันการทำคำเสนอซื้อหลักทรัพย์ทั้งหมดของบริษัท
โดยอาศัยมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 1/2549 ซึ่งประชุมเมื่อวันศุกร์ที่ 11 สิงหาคม 2549
ของบริษัทตามหลักเกณฑ์ดังกล่าว โดยไม่ต้องทำคำเสนอซื้อ (Whitewash)
ด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่า 3 ใน 4
ของจำนวนเสียงทั้งหมดของผู้ถือหุ้นซึ่งมาประชุมและมีสิทธิออกเสียงลงคะแนน

ดังนั้น บริษัทจึงอาจมีความเสี่ยงจากการการเข้าถือหลักทรัพย์เพื่อครอบงำกิจการโดย ธ.
นครหลวงไทย หากธนาคารมีการได้มาหลักทรัพย์ของกิจการจนข้ามร้อยละ 50 ณ
สิ้นวันใดวันหนึ่งในอนาคต และ ธ. นครหลวงไทย
จะต้องทำคำเสนอซื้อต่อผู้ถือหลักทรัพย์ทั้งหมดตามหลักเกณฑ์ในการเข้าถือหลักทรัพย์เพื่อครอบงำกิจการของคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่
กจ. 53/2545

อย่างไรก็ตาม บริษัทไม่มีความประสงค์ที่จะให้ ธ. นครหลวงไทย
ถือหุ้นสามัญเพิ่มทุนของบริษัทในสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 50
เนื่องจากบริษัทไม่ประสงค์ที่จะให้มีการเปลี่ยนแปลงผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการ
จนอาจทำให้มีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหาร แต่บริษัทตกลงที่จะดำเนินการแต่งตั้งตัวแทน ธ.
นครหลวงไทย เข้าเป็นกรรมการในบริษัท ตามสัดส่วนภายหลังการได้มาซึ่งหลักทรัพย์ดังกล่าว
จำนวน 4 ท่าน จากจำนวนกรรมการทั้งหมด 10 ท่าน หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 40
ของจำนวนกรรมการทั้งหมด ซึ่งเป็นการเพิ่มจํานวนกรรมการของบริษัท 2 ท่าน
และแทนกรรมการคนใดที่ลาออกอีก 2 ท่าน
ทำให้มีสัดส่วนกรรมการอิสระต่อตัวแทนของผู้ขอผ่อนผันต่อ กรรมการท่านอื่น เท่ากับ 3 : 4 : 3
ในขณะที่ ธ. นครหลวงไทย
ไม่มีแผนที่จะเปลี่ยนแปลงนโยบายหรือแผนการประกอบธุรกิจของบริษัทอย่างมีนัยสำคัญภายใน 12
เดือนข้างหน้า แต่กรรมการที่ ธ. นครหลวงไทย ได้ส่งมาเพื่อเป็นตัวแทนของ ธ. นครหลวงไทย
ในบริษัทตามสัดส่วนภายหลังการได้มาซึ่งหลักทรัพย์ดังกล่าวจำนวน 4 ท่านนั้น
อาจจะได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารในบริษัท

9.  ความเสี่ยงเรื่องมูลค่าตามเวลา (Time Value) ของใบสำคัญแสดงสิทธิ

บริษัทจะทำการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิตามที่ระบุไว้ในเงื่อนไขการปรับสิทธิ
แต่เนื่องจากวิธีการปรับสิทธิดังกล่าว คำนึงถึงราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิ ณ
วันปรับสิทธิเท่านั้น โดยมิได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value)
ของใบสำคัญแสดงสิทธิแต่อย่างใด
ซึ่งมูลค่าตามเวลาของใบสำคัญแสดงสิทธิจะลดลงเมื่อเวลาการใช้สิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิเหลือน้อยลง
และบริษัทมีการขายใบสำคัญแสดงสิทธิหรือหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่ในอนาคต
อาจทำให้ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะเสนอขายในครั้งนี้ภายหลังการปรับสิทธิแล้วมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยไปกว่าเดิม
หากบริษัทมีการเสนอขายหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่ดังกล่าวในอนาคต