1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจหลักของอมตะ คือการการพัฒนาและบริหารนิคมอุตสาหกรรมในประเทศไทย
และประเทศเวียดนาม โดยอาศัยการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI)
เพื่อเพิ่มความหลากหลายของแหล่งรายได้ อมตะจึงดำเนินการยุทธศาสตร์สร้างความสมดุลระหว่าง
รายได้จากการขายพื้นที่อุตสาหกรรมในประเทศไทย ในเวียดนาม
และรายได้ที่เกิดขึ้นเป็นประจำอย่างต่อเนื่องเช่น ค่าเช่า และบริการสาธารณูปโภค

สภาวะเศรษฐกิจโลก

ความเสี่ยงหลักต่อแผนยุทธศาสตร์และธุรกิจของอมตะคือ การชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก
หรือเกิดการตกต่ำทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรง เช่น เกิดวิกฤตทางการเงินในเอเชียเมื่อปี พ.ศ.
2540-2541 หรือ วิกฤตสินเชื่อที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆนี้ในสหรัฐอเมริกาและแพร่กระจายไปถึงยุโรป
อาจชลอการลงทุนโดยตรงที่จะเข้ามาในเอเซียซึ่งอาจส่งผลกระทบบ้างในธุรกิจขายที่ดินเพื่ออุตสาหกรรมทั้งในประเทศไทยและเวียดนาม

ภัยธรรมชาติ

นอกจากนี้ วิกฤตทางธรรมชาติที่รุนแรง เช่น แผ่นดินไหว, โรคระบาด หรือ ภัยธรรมชาติ
สามารถทำให้การลงทุนในประเทศไทย และประเทศเวียดนามชะลอตัวลงได้
อันเป็นเหตุให้ธุรกิจหลักของอมตะเสียหายได้
เหตุการณ์ดังกล่าวจะยับยั้งการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และนำไปสู่การตกต่ำทางเศรษฐกิจ
และทำให้ธุรกิจด้านอุตสาหกรรม และการขายอสังหาริมทรัพย์ให้แก่นักลงทุนชาวต่างชาติลดลง

การเมืองและความมั่นคงภายในประเทศ

ปัจจัยหลักของธุรกิจของAMATA คือ ความมั่นคงและน่าลงทุนของประเทศไทย และประเทศเวียดนาม
ดังนั้นความเสี่ยงอีกอย่างหนึ่งคือเหตุการณ์ความไม่มั่นคงทางการเมืองของประเทศไทย
และประเทศเวียดนาม การเปลี่ยนแปลงนโยบายอย่างกะทันหัน ทำให้เกิดความไม่มั่นใจในการลงทุน
หรือขาดการส่งเสริมการลงทุนจากต่างประเทศ ดังการเคลื่อนไหวทางการเมืองในปี พ.ศ. 2549
ผลที่เกิดขึ้นคือ การลดลงอย่างมากของเงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI)
และการค้าอสังหาริมทรัพย์เพื่ออุตสาหกรรมประสบภาวะชะงักงัน
แต่เมื่อความมั่นคงทางการเมืองกลับคืนมา พบว่า FDI ก็กลับมาด้วย
ดังจะเห็นได้จากยอดขายที่ดินของAMATAที่กระเตื้องขึ้นในปีพ.ศ. 2550

กลุ่มคู่แข่งรายใหม่

นิคมอุตสาหกรรมต่างๆของกลุ่มบริษัทอมตะประสบกับปัจจัยเสี่ยงจากการแข่งขันที่เพิ่มขึ้นจากบรรดาคู่แข่งรายใหม่ๆ
มากยิ่งขึ้นเรื่อยๆในระดับท้องถิ่นภายในประเทศ
โดยเฉพาะในเมื่อประเทศไทยและประเทศเวียดนามได้กลายเป็นจุดหมายในการลงทุนที่น่าสนใจนอกเหนือจากประเทศอินเดียและสาธารณรัฐประชาชนจีน

ผลประกอบการที่ดีของอมตะเป็นสิ่งดึงดูดใจบรรดาคู่แข่งรายใหม่ให้อยากเข้ามาทำธุรกิจนิคมอุตสาหกรรม
โดยเฉพาะเมื่อประเทศไทย เปิดให้บริการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิยิ่งเป็นที่สนใจ
ให้บรรดาคู่แข่งรายใหม่ๆ
ที่ต้องการหาผลประโยชน์จากการลงทุนในกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นบนพื้นที่โดยรอบท่าอากาศยานฯ
แต่อมตะมีปัจจัยที่ช่วยกีดกันไม่ให้คู่แข่งรายใหม่เข้ามาคือระยะเวลาที่ผู้ประกอบการรายใหม่ต้องใช้ในการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมแห่งใหม่และต้องสร้าง
สิ่งอำนวยความสะดวกและบริการต่างๆเพื่อเทียบเคียงกับนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร

สาธารณูปโภคและการจัดการบริการ

การจัดหาสาธารณูปโภค เช่น ก๊าซธรรมชาติ ระบบไฟฟ้า การสื่อสาร ระบบประปา ฯลฯ
อันเป็นสิ่งที่ลูกค้าของอมตะต้องการในกิจกรรมการผลิตก็เป็นความเสี่ยงของธุรกิจนิคมอุตสาหกรรมด้วยเช่นกัน

อมตะพยายามจัดหาสาธารณูปโภคเพื่อสนองต่อความต้องการของลูกค้า
และลดอุปสรรคด้านการดำเนินการผลิต โรงไฟฟ้าอมตะ
และการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคได้ดำเนินการสำรองไฟฟ้าในกรณีที่เกิดกระแส ไฟฟ้าดับ
ส่วนก๊าซธรรมชาติมาจาก บริษัท อมตะ จัดจำหน่ายก๊าซธรรมชาติ จำกัด หรือส่งตรงมาจากบริษัท
ปตท.จำหน่ายก๊าซธรรมชาติ จำกัด

บริษัท อมตะ วอเตอร์ จำกัด (AW) คือบริษัทในเครือของอมตะ
มีแหล่งน้ำมากพอที่จะไม่เกิดผลกระทบจากภาวะขาดแคลนน้ำ
ดังเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นกับนิคมอุตสาหกรรมอื่นๆ ใน อีสเทิร์น ซีบอร์ด เมื่อกลางปี 2548 บริษัท
อมตะ วอเตอร์ จำกัด มีการพัฒนาแหล่งน้ำอย่างต่อเนื่องเพื่อป้องกันการขาดแคลนน้ำในอนาคต
โดยการจัดสร้างระบบการหมุนเวียนน้ำที่จะนำน้ำเสียจากอุตสาหกรรมนำกลับมาใช้ในโรงงานได้อีก
จากมาตรการการอนุรักษ์น้ำทำให้ บริษัท อมตะ วอเตอร์ จำกัด มีปริมาณแหล่งน้ำใช้มากขึ้น
และสามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรน้ำได้อย่างสูงสุด