2.1 – ปัจจัยเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของกิจการ ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
และมาตรการรองรับความเสี่ยง สามารถสรุปได้ดังนี้.-

1. ปัจจัยเสี่ยงจากการจัดการทางการเงิน

-   ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยและอัตราแลกเปลี่ยนจากเงินกู้ยืม :
    เนื่องจากบริษัทไม่มีเงินกู้ยืมทั้งในระยะสั้นและระยะยาว ดังนั้นบริษัท
    จึงไม่มีปัจจัยเสี่ยงดังกล่าว

-   ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยและเงินฝากระยะสั้นกับสถาบันการเงิน:
    หลังจากที่อัตราดอกเบี้ยลดลงจนถึงขีดต่ำสุด ปัจจุบันนี้อัตราดอกเบี้ยได้เริ่มปรับตัวสูงขึ้น
    แต่เนื่องจากบริษัทมีเงินสดสุทธิจำนวนมาก การที่อัตราดอกเบี้ยปรับตัวสูงขึ้นจึงส่งผลดีต่อบริษัท
    อย่างไรก็ตามอัตราดอกเบี้ยสำหรับเงินฝากเดิมนั้นยังคงต่ำกว่าดอกเบี้ยสำหรับเงินฝากใหม่
    บริษัทได้พิจารณาอย่างรอบคอบในการเลือกฝากเงินกับสถาบันการเงินที่มั่นคง
    และให้ผลตอบแทนเป็นที่น่าพอใจ โดยมีระยะเวลาในการฝากสูงสุดไม่เกิน 2 ปี

-   ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ : บริษัทมียอดส่งออกประมาณ 50%
    ของปริมาณการผลิตทั้งหมด ในขณะที่วัตถุดิบหลักต้องนำเข้าจากต่างประเทศ
    บริษัทใช้สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐในการส่งออกและนำเข้าสินค้า
    ตลอดจนการส่งออกและนำเข้ามีมูลค่าใกล้เคียงกัน ดังนั้น
    บริษัทจึงเลือกใช้วิธีป้องกันความเสี่ยงอย่างสมดุลในตัวเอง
    โดยนำรายได้จากการส่งออกมาจ่ายชำระการนำเข้าสินค้าวัตถุดิบซึ่งเป็นเงินสกุลเดียวกัน
    อย่างไรก็ตาม มีแนวโน้มที่ยอดขายในประเทศและการนำเข้าวัตถุดิบจะเพิ่มสูงขึ้น
    ทำให้สูญเสียความสมดุล ซึ่งอาจเกิดการขาดแคลนเงินดอลลาร์ หรือการมีเงินดอลลาร์ส่วนเกิน
    ในกรณีที่ขาดแคลนหรือมีเงินดอลลาร์ส่วนเกินจำนวนมาก
    บริษัทมีนโยบายที่แน่นอนโดยจะซื้อหรือขายเงินดอลลาร์ในปริมาณที่น้อย
    เพื่อให้ผลกระทบที่เกิดจากอัตราแลกเปลี่ยนมีจำนวนน้อยที่สุด

2. ปัจจัยเสี่ยงจากรายได้และกำไร

-   ปัจจัยเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ : วัตถุดิบหลักในการผลิตเส้นใยเรยอน คือ
    เยื่อกระดาษ โซดาไฟ และกำมะถัน ผลิตภัณฑ์แต่ละชนิดมีการเปลี่ยนแปลงราคาที่รวดเร็ว
    ความผันผวนของราคาที่รวดเร็วนี้ มีผลกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรด้วยเช่นเดียวกัน
    ผลกระทบด้านต้นทุนที่เพิ่มขึ้นไม่สามารถผลักภาระโดยการเพิ่มราคาขายเส้นใยประดิษฐ์ได้
    เนื่องจากถูกจำกัดด้วยกลไกลทางการตลาดสิ่งทอ และการแข่งขันจากเส้นใยทดแทน
    บริษัทดำเนินนโยบายการซื้อวัตถุดิบเป็นรายไตรมาสและการกำหนดราคาขายสินค้าเป็นรายไตรมาสเช่นเดียวกัน

-   ปัจจัยเสี่ยงจากราคาขายของเส้นใยทดแทน :
    เส้นใยเรยอนสามารถนำมาใช้ผสมกับเส้นใยโพลีเอสเตอร์ หรือใยฝ้ายได้
    ราคาของใยฝ้ายได้รับอิทธิพลจากปริมาณที่ได้จากการเพาะปลูก
    ตลอดจนราคาของน้ำมันในตลาดโลกเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดราคาของเส้นใยโพลีเอสเตอร์
    ผลิตภัณฑ์เส้นใยทั้งสองประเภทที่กล่าวข้างต้น หากมีการผันผวนทางด้านราคา
    จะทำให้ผู้ผลิตซึ่งเป็นโรงงานปั่นด้ายอาจเปลี่ยนแปลงปริมาณการใช้เส้นใยแต่ละชนิดในอัตราส่วนที่แตกต่างกัน
    แม้ว่าเส้นใยเรยอนจะมีคุณสมบัติเฉพาะตัว
    แต่ความผันผวนของราคาเส้นใยทดแทนอื่นยังคงสามารถส่งผลกระทบต่อราคาและความต้องการเส้นใยเรยอนด้วย
    ความผัวผวนของราคาเส้นใยทดแทนอาจเป็นหนึ่งในปัจจัยเสี่ยง
    และในขณะเดียวกันก็เป็นการสร้างโอกาสให้กับเส้นใยเรยอนด้วยเช่นกัน

-   ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน :
    บริษัทจะได้รับประโยชน์มากขึ้นเมื่ออัตราแลกเปลี่ยนอ่อนค่าลง
    ทั้งนี้เนื่องจากจะเป็นการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันกับเส้นใยประเภทอื่นและเพิ่มศักยภาพให้กับลูกค้าที่นำเส้นใยไปผลิตเพื่อการส่งออก
    เนื่องจากรายได้จากการขายได้รับอิทธิพลโดยตรงจากอัตราแลกเปลี่ยน
    ในขณะที่ต้นทุนได้รับอิทธิพลเพียงบางส่วนจากอัตราแลกเปลี่ยนเท่านั้น
    ดังนั้นรายได้รวมและกำไรจะมีผลกระทบอย่างมากในสถานการณ์ที่อัตราแลกเปลี่ยนแข็งขึ้น
    ซึ่งถือเป็นปัจจัยเสี่ยงปกติของธุรกิจ

3. ปัจจัยเสี่ยงจากการตลาด

-   ปัจจัยเสี่ยงจากการค้ากับต่างประเทศ :
    ตุรกีและปากีสถานกำลังกลายเป็นประเทศผู้ค้าสิ่งทอที่แข็งแกร่งหลังจากที่ได้มีการยกเลิกระบบโควตาของ
    MFA ในปี 2548 ดังนั้น
    บริษัทจึงได้ปรับเพิ่มปริมาณการขายแก่ลูกค้าในทั้งสองประเทศดังกล่าวเกิน 10%
    ไม่นับรวมลูกค้าในประเทศ: ตุรกีและปากีสถานแล้ว
    บริษัทมิได้มีการพึ่งพิงการค้าส่งออกกับประเทศใดเกิน 10% ของยอดขายรวม

-   ปัจจัยเสี่ยงจากลูกค้า : บริษัทมีลูกค้าในประเทศเพียงรายเดียวที่มีการซื้อสินค้ามากกว่าร้อยละ
    10 ของยอดขายรวม โดยลูกค้ารายดังกล่าวเป็นบริษัทซึ่งอยู่ในเครือเดียวกัน
    และซื้อด้วยวงเงินเครดิต ลูกค้ารายนี้มีชื่อเสียงด้านมาตรฐานคุณภาพที่สูงมาก
    และเป็นผู้ส่งออกรายสำคัญในการส่งด้ายไปยังยุโรป และสหรัฐอเมริกา
    บริษัทเชื่อมั่นว่าความต้องการของลูกค้ารายนี้จะไม่ลดต่ำลงอย่างทันทีทันใด
    รวมถึงไม่มีความเสี่ยงในวงเงินเครดิตของลูกค้ารายนี้ด้วย

  บริษัทยังได้จำหน่ายให้กับผู้ส่งออกในประเทศเม็กซิโกและแคนาดา
  และด้วยวงเงินเครดิตผ่านบริษัทตัวแทนในสหรัฐอเมริกา
  การจำหน่ายดังกล่าวได้รับการคุ้มครองจากการประกันภัยวงเงินเครดิตของบริษัทดังกล่าวแล้ว
  ความเสี่ยงต่อลูกค้าแต่ละรายจะไม่เกินวงเงิน 200,000 เหรียญสหรัฐ
  และบริษัทได้เฝ้าติดตามวงเงินเครดิตดังกล่าวอย่างสม่ำเสมอ

-   ปัจจัยเสี่ยงจากนวัตกรรมใหม่ของผลิตภัณฑ์ :
    บริษัทได้มุ่งเน้นไปยังตลาดพรีเมียมและตลาดนอนนูเว่น ซึ่งมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
    ด้วยการพัฒนาความชำนาญและความสามารถของบริษัทอย่างต่อเนื่อง
    ทำให้ตอบสนองความต้องการของลูกค้าในตลาดส่วนนี้ได้กว้างขวางมากขึ้น
    อย่างไรก็ตามจากที่กล่าวมาข้างต้น
    บริษัทยังคงมีความเสี่ยงการจากขายสินค้าในตลาดระดับบนของอนามัยภัณฑ์ให้กับบางประเทศซึ่งเป็นตลาดที่ต้องการผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพและเน้นความปลอดภัยสูง
    ตลอดจนอาจมีการฟ้องร้องหากเกิดความเสียหายจากการใช้ผลิตภัณฑ์
    บริษัทได้ดำเนินการว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญและอยู่ในขั้นตอนกระบวนการสร้างศักยภาพที่จำเป็นเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงดังกล่าว

-   ปัจจัยเสี่ยงจากการเสื่อมความนิยมในผลิตภัณฑ์:
    นวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ด้านเส้นใยสามารถทำให้เกิดการเสื่อมความนิยมในผลิตภัณฑ์ทุกชนิด
    แต่ด้วยการวิจัยและพัฒนาผ่านบริษัทในเครือและผู้เชี่ยวชาญจากองค์กรภายนอก
    บริษัทได้ติดตามพัฒนาการใหม่ๆ เกี่ยวกับเส้นใยเซลลูโลสอย่างใกล้ชิด นอกจากนี้
    บริษัทยังเชื่อมั่นในศักยภาพการเติบโตของ Birla Modal
    และได้รวมเทคโนโลยีการผลิตเส้นใยชนิดนี้ไว้ในแผนการขยายกำลังผลิตสายที่ 4
    เรียบร้อยแล้ว

4. ปัจจัยเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจ

-   ปัจจัยเสี่ยงจากสิ่งแวดล้อม : ในขั้นตอนการผลิตเส้นใยเรยอน
    อาจทำให้เกิดมลภาวะทั้งทางน้ำและทางอากาศ ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา
    บริษัทได้ดำเนินการลงทุนเพื่อลดมลภาวะดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง ในปี 2548
    บริษัทลงทุนไปมากกว่า 106 ล้านบาทเพื่อย้ายสถานที่และปรับปรุงระบบบำบัดมลพิษ
    (ETP)ปัจจุบันบริษัทได้บรรลุมาตรฐานและข้อกำหนดอันเคร่งครัดของกระทรวงอุตสาหกรรม
    ของเสียทุกชนิดจากบริษัทได้ถูกคัดแยกและกำจัดโดยตัวแทนที่ได้รับอนุญาตอย่างถูกต้อง
    นอกจากนี้การดำเนินงานทุกขั้นตอนได้รับการตรวจสอบอย่างสม่ำเสมอจากบริษัทและเจ้าหน้าที่ของรัฐ
    การจัดการของเสียอย่างผิดวิธีจะก่อให้เกิดความเสี่ยงทั้งด้านสิ่งแวดล้อมและด้านการเมือง
    ในปีนี้ บริษัทได้ว่าจ้างและจัดให้มีการศึกษาวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
    ซึ่งจะแล้วเสร็จในช่วงต้นปีหน้า
    การที่บริษัทได้รับการรับรองมาตรฐานการจัดการสิ่งแวดล้อมไอเอสโอ 14000
    ทำให้บริษัทมีระบบการจัดการสิ่งแวดล้อมและขั้นตอนการดำเนินงานที่ได้มาตรฐาน
    อย่างไรก็ตาม บริษัทยังคงมีความเสี่ยงในระดับสูง
    ต่ออุบัติเหตุซึ่งจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้

-   ปัจจัยเสี่ยงจากการจัดเก็บสารเคมีและการจัดการ: บริษัทมีการขนส่ง และ/หรือ
    การจัดเก็บสารเคมีอันตราย เช่น โซดาไฟ กำมะถัน คาร์บอนไดซัลไฟด์ และกรดซัลฟูริค
    บริษัทได้ดำเนินการขนส่งและจัดเก็บตามมาตรฐานสากลอย่างเคร่งครัด
    แม้ว่าจะไม่เคยมีอุบัติเหตุร้ายแรงเกิดขึ้นจากวัตถุเหล่านี้
    บริษัทยังคงมีความเสี่ยงจากการเกิดอุบัติเหตุ หรือการใช้งานผิดประเภทอยู่

-   ปัจจัยเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบ: ถ่านไม้เป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการผลิตคาร์บอนไดซัลไฟด์
    (CS₂) ซึ่งเป็นหนึ่งในส่วนประกอบหลักในการผลิตเส้นใยเรยอน
    ปริมาณถ่านไม้มีแนวโน้มที่ไม่แน่นอน เนื่องจากปริมาณป่าไม้ที่ลดลง
    รวมทั้งมาตรการของรัฐที่เข้มงวดขึ้น
    ดังนั้นบริษัทอาจมีความจำเป็นต้องเปลี่ยนไปใช้ก๊าซธรรมชาติในการผลิต CS₂
    ซึ่งจำเป็นจะต้องมีการลงทุนสูงมาก หรือทำการนำเข้า CS₂
    จากบริษัทในเครือในประเทศอินโดนีเซีย
    ซึ่งจะทำให้ต้นทุนสูงขึ้นเช่นกันเนื่องจากค่าระวางขนส่งทางเรือมีอัตราที่ค่อนข้างสูง

-   ปัจจัยเสี่ยงจากการทำงานในโรงงาน :
    บริษัทมีการติดตั้งระบบบำรุงรักษาเพื่อให้อุปกรณ์ทุกชิ้นในโรงงานอยู่ในสภาพดีอยู่เสมอ
    นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนอุปกรณ์อย่างสม่ำเสมอตามอายุการใช้งาน
    บริษัทคำนึงถึงความปลอดภัยในการทำงานเป็นสำคัญ
    นอกจากการอบรมพนักงานให้คำนึงถึงความปลอดภัยอยู่เสมอแล้ว
    บริษัทยังได้ลงทุนในด้านการจัดซื้ออุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยที่จำเป็น และมีการฝึกซ้อมหนีไฟ
    การฝึกซ้อมในสถานการณ์จำลองในกรณีที่เกิดเหตุฉุกเฉิน
    เพื่อให้มีความตื่นตัวในมาตรฐานการรักษาความปลอดภัยสูงสุด

5. ปัจจัยเสี่ยงจากภายนอก

-   ปัจจัยเสี่ยงจากภัยการเมือง : เหตุการณ์ทางการเมือง
    เช่นการก่อการร้ายและความตึงเครียดในตะวันออกกลางส่งผลกระทบไปทั่วโลก
    ทำให้ต้นทุนและความเสี่ยงในธุรกิจเพิ่มขึ้น ส่งผลต่อวัฎจักรของอุปสงค์และอุปทาน
    ตลอดจนเหตุการณ์ความไม่สงบในภาคใต้ของไทยยังได้เพิ่มความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจในประเทศด้วย
    ปัจจัยเสี่ยงเหล่านี้ได้เพิ่มขึ้นในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา
    โดยบริษัทตระหนักดีและเตรียมพร้อมเพื่อลดความเสี่ยงทั้งทางด้านการเงินและการตลาด
    นอกจากนี้ การแพร่ระบาดของไข้หวัดนกก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ความเสี่ยงเพิ่มขึ้น

-   เศรษฐกิจโลก :
    การเปิดการค้าเสรีทำให้กำแพงทางการค้าหายไปและย่อโลกให้เป็นตลาดใหญ่เพียงแห่งเดียว
    ไม่มีประเทศหรืออาณาบริเวณเป็นปราการป้องกันจากกระแสเศรษฐกิจโลกอีกต่อไป
    ภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจในสหรัฐอเมริกาหรือในยุโรป
    หรือความต้องการที่เพิ่มขึ้นและลดลงของจีน และความผันผวนของราคาน้ำมัน
    ต่างสร้างความโกลาหลให้กับวัฎจักรของราคาสินค้าและรูปแบบความต้องการ
    โดยวงจรธุรกิจของสินค้าทุกชนิดมีวงจรที่สั้นลงและมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมากขึ้น
    ดังนั้นจึงเป็นการเพิ่มความเสี่ยงต่อปริมาณการค้าและผลกำไร ในภาวะเศรษฐกิจที่ถดถอย
    อุตสาหกรรมสิ่งทอได้รับผลกระทบมากที่สุดเนื่องจากรูปแบบความต้องการผู้บริโภคจะเปลี่ยนไป
    แต่ด้วยความเป็นเลิศด้านคุณภาพ และน่าเชื่อถือใน0ตราสินค้า
    ซึ่งมีส่วนทำให้บริษัทดำรงเสถียรภาพอย่างมั่นคงได้ในภาวะเศรษฐกิจเช่นนี้