1. ปัจจัยความเสี่ยง

  ------------------------ ------------------------------------------------------------------ ---
  1.                                                                                          
  ความเสี่ยงจากการดำเนินงาน                                                                      

                           1.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย                              
  ------------------------ ------------------------------------------------------------------ ---

  ในธุรกิจให้บริการสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงานมีการกำหนดค่าเช่าในอัตราคงที่ตลอดอายุของสัญญาเช่า
  ทำให้บริษัทมีรายได้ที่แน่นอนจากค่าเช่ารถยนต์
  ในขณะที่ต้นทุนในการดำเนินงานของบริษัทซึ่งเกิดจากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมมี 2 ลักษณะ คือ
  อัตราดอกเบี้ยคงที่ และอัตราดอกเบี้ยลอยตัวซึ่งจะขึ้นลงตามอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาด
  จึงทำให้การดำเนินธุรกิจของบริษัทยังมีความเสี่ยงจากส่วนต่างของรายได้รับ และดอกเบี้ยจ่าย
  ซึ่งจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนและผลกำไรของบริษัท

  แหล่งเงินกู้ยืมของบริษัทที่มาจากสถาบันการเงิน โดยส่วนใหญ่จะกำหนดเป็นอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
  ส่วนแหล่งเงินกู้ยืมที่มาจากธุรกิจเช่าซื้อรถยนต์ (บริษัทจัดหารถรถยนต์ด้วยวิธีการเช่าซื้อ)
  จะกำหนดเป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่ตลอดอายุสัญญาเช่าซื้อ โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
  บริษัทมีสัดส่วนของแหล่งเงินทุนที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวและอัตราดอกเบี้ยคงที่ประมาณร้อยละ
  12.96และ ร้อยละ 87.04 ตามลำดับ

  สำหรับอัตราดอกเบี้ยลอยตัวซึ่งขึ้นกับอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาดขณะนั้นๆ
  หากอัตราดอกเบี้ยในตลาดมีการปรับสูงขึ้นจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนเงินกู้ยืมของบริษัท
  ในกรณีที่อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ เพิ่มขึ้นร้อยละ 1 ค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยของบริษัทจะเพิ่มขึ้นประมาณ
  1.75 ล้านบาท จากภาระหนี้คงค้างในปัจจุบัน
  อัตราดอกเบี้ยที่เพิ่มขึ้นจะมีผลให้รายจ่ายดอกเบี้ยรวมเพิ่มขึ้นร้อยละ 1.89
  จากดอกเบี้ยจ่ายในปัจจุบัน
  แม้ว่าสัดส่วนของเงินกู้ที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวจะมีไม่มากและส่งผลกระทบเพียงเล็กน้อยต่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยต่อต้นทุนเงินกู้ยืมของบริษัท
  อย่างไรก็ตามการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนเงินกู้ยืมของบริษัทโดยตรง
  บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยดังกล่าว
  จึงได้มีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงนี้ลง
  ด้วยการจัดหาแหล่งเงินทุนให้สอดคล้องกับลักษณะการดำเนินธุรกิจ
  โดยจัดการบริหารความเสี่ยงใน 2 ด้าน คือ ด้านระยะเวลาและด้านอัตราดอกเบี้ย
  โดยในด้านระยะเวลา
  บริษัทจะกำหนดระยะเวลากู้ยืมเงินจากบริษัทผู้ให้เช่าซื้อรถยนต์ให้สอดคล้องกับอายุของสัญญาเช่า
  ส่วนในด้านอัตราดอกเบี้ยบริษัทจะพยายามจัดหาแหล่งเงินกู้ที่มีต้นทุนคงที่เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะการให้เช่ารถยนต์
  โดยจะรักษาให้มีส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ยกับรายได้ค่าเช่าอยู่ในระดับที่มีกำไรและมีความสม่ำเสมอ

  สัดส่วนเงินกู้ยืมประเภทอัตราดอกเบี้ยคงที่ และอัตราดอกเบี้ยลอยตัว มีรายละเอียดดังนี้

+---------------+--------+--------+--------+-------+--------+--------+
| ประ           | 31     |        | 31     |       | 31     |        |
| เภทอัตราดอกเบี้ย | ธันวาคม |        | ธันวาคม |       | ธันวาคม |        |
|               | 2548   |        | 2549   |       | 2550   |        |
+---------------+--------+--------+--------+-------+--------+--------+
|               | ล้านบาท | ร้อยละ  | ล้านบาท | ร้อยละ | ล้านบาท | ร้อยละ  |
+---------------+--------+--------+--------+-------+--------+--------+
|   - คงที่       | 893.22 | 87.85  | 1,     | 76.31 | 1,     | 87.04  |
|               |        |        | 059.66 |       | 170.67 |        |
|   - ลอยตัว     | 123.59 | 12.15  |        | 23.69 |        | 12.96  |
|               |        |        | 329.01 |       | 174.38 |        |
+---------------+--------+--------+--------+-------+--------+--------+
| รวม           | 1,     | 100.00 | 1,     | 1     | 1,     | 100.00 |
|               | 016.81 |        | 388.67 | 00.00 | 345.05 |        |
+---------------+--------+--------+--------+-------+--------+--------+

  -----------------------------------------------------------------------
  1.2 ความเสี่ยงด้านการบริหารทรัพย์สินที่หมดอายุสัญญาให้เช่า

  -----------------------------------------------------------------------

  ในการประกอบธุรกิจให้บริการสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงานและให้เช่ารถยนต์ระยะสั้นนั้น
  บริษัทมีนโยบายในการให้บริการสัญญาเช่าเพื่อการดำเนินงานประมาณ 1 - 3 ปี
  หลังจากหมดสัญญาบริษัทอาจพิจารณาเก็บรถยนต์ดังกล่าวไว้เพื่อให้เช่าระยะสั้นต่อไปอีก 1 - 2 ปี
  ในกรณีที่บริษัทเก็บรถยนต์ไว้เพื่อให้เช่าระยะสั้นจำนวนมาก
  หากไม่บริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพอาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการมีรถยนต์ที่ให้เช่ามากเกินไป
  และอาจมีบางส่วนที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ เช่น
  รถยนต์ที่หมดสัญญาเช่าแล้วบางส่วนสามารถนำมาให้เช่าต่อได้
  แต่บางส่วนที่เกินจากความต้องการเช่าจำเป็นต้องจำหน่ายออกไป

  ดังนั้น ในการบริหารจัดการรถยนต์เพื่อให้เช่านั้น
  บริษัทได้ตระหนักถึงความสามารถในการขายรถยนต์ที่เกินกว่าความต้องการให้มีประสิทธิภาพสูงสุด
  ผู้บริหารจึงได้วางนโยบายในการบริหารสินทรัพย์ให้มีคุณภาพดังนี้

1)  จัดให้มีศูนย์บริการของตนเองและศูนย์บริการเครือข่ายทั่วประเทศกว่า 500 แห่ง
    โดยมีช่างที่ชำนาญการด้านการบำรุงรักษารถยนต์
    คอยให้คำแนะนำและดูแลให้ลูกค้านำรถยนต์เข้าบำรุงรักษาตามระยะเวลา
    เพื่อให้รถยนต์มีคุณภาพตามที่ตลาดต้องการ
    เพื่อให้การจำหน่ายรถยนต์เมื่อหมดอายุของสัญญาเช่าทำได้ง่ายขึ้น และมีราคาที่สูงขึ้น

2)  ดำเนินการขายรถยนต์ด้วยตนเอง โดยการจำหน่ายให้กับผู้ซื้อโดยตรง ซึ่งจะทำให้ราคาขายดี
    โดยจัดจำหน่ายผ่าน บริษัท กรุงไทยออโตโมบิล จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย

  ซึ่งนโยบายดังกล่าวทำให้บริษัทสามารถบริหารรถยนต์ที่มีอยู่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยในปี 2550
  และปี 2549 บริษัทมีการจำหน่ายรถยนต์ที่เกินกว่าความต้องการเช่าจำนวน 646 คัน และ 628
  คัน ตามลำดับ โดยบริษัทมีกำไรจากการจำหน่ายรถยนต์ที่เกินกว่าความต้องการจำนวน 148.65
  ล้านบาท และ121.41 ล้านบาท ตามลำดับ

  -----------------------------------------------------------------------
  1.3 ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงิน

  -----------------------------------------------------------------------

  บริษัทมีแหล่งเงินทุนจากส่วนของผู้ถือหุ้นและการกู้ยืมเงิน โดยมีสัดส่วนดังนี้

  ------------------------------------------------------------------------------------------
                                 31 ธันวาคม           31 ธันวาคม           31 ธันวาคม  
                                 2548                2549                2550       
  ------------------------------ ---------- -------- ---------- -------- ---------- --------
                                 ล้านบาท     ร้อยละ    ล้านบาท     ร้อยละ    ล้านบาท     ร้อยละ

  ส่วนของผู้ถือหุ้น                    661.25     39.41    743.55     34.87    830.59     35.30

  เงินกู้ยืมตามสัญญาเช่าซื้อ/เช่าการเงิน                                                      

  -  ที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี       307.46     18.32    415.09     19.47    380.55     16.17

  -  ที่ถึงกำหนดชำระมากกว่าหนึ่งปี      272.86     16.26    644.57     30.23    790.12     33.58

  เงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน                                                              

  -  เงินกู้ยืมระยะสั้น                288.40     17.19    278.64     13.07    244.74     10.40

  -  เงินกู้ยืมระยะยาว               148.03     8.82     50.37      2.36     107.23     4.55

  รวมเงินกู้ยืม                      1,016.75   60.59    1,388.67   65.12    1,522.64   64.70

  รวม                            1,678      100.00   2,132.23   100.00   2,353.23   100.00
  ------------------------------------------------------------------------------------------

  หากพิจารณาแหล่งที่มาของเงินทุน บริษัทอาจมีความเสี่ยงทางด้านสภาพคล่องทางการเงิน
  เนื่องจากบริษัทมีแหล่งเงินทุนส่วนหนึ่งที่มีภาระต้องชำระคืนทั้งเงินกู้ยืมตามสัญญาเช่าซื้อและเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน
  อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาโครงสร้างของแหล่งเงินทุนจากงบการเงินบริษัท ณ วันที่ 31
  ธันวาคม 2550 จะเห็นว่าโครงสร้างเงินทุนแบ่งเป็น 1. เงินทุนระยะสั้นจำนวน 625.30
  ล้านบาท และ 2. เงินทุนระยะยาวจำนวน 1,727.93 ล้านบาท
  (ซึ่งประกอบด้วยหนี้สินระยะยาว 897.34 ล้านบาท และส่วนของผู้ถือหุ้น 830.59 ล้านบาท)
  หรือคิดเป็นสัดส่วนเงินทุนระยะสั้นต่อเงินทุนระยะยาวประมาณ 27 : 73
  และหากพิจารณาเฉพาะหนี้สินที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปีทั้งเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินและหนี้สินตามสัญญาเช่าซื้อ
  มีจำนวนรวม 447.72 ล้านบาท
  โดยในช่วงที่ผ่านมาบริษัทมีนโยบายกู้ยืมเงินรูปแบบสัญญาเช่าซื้อรถยนต์
  เนื่องจากต้องการลดความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากการปรับเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย
  ซึ่งถือเป็นต้นทุนในการดำเนินงานส่วนหนึ่ง
  อีกทั้งยังสามารถกำหนดเงื่อนไขชำระเงินกู้สัญญาเช่าซื้อให้สอดคล้องกับกระแสเงินสดที่ได้รับชำระจากค่าเช่ารถยนต์
  นอกจากนี้
  เมื่อพิจารณาจากรายได้ขั้นต่ำจากค่าเช่าในอนาคตของบริษัทภายใต้สัญญาเช่าเพื่อการดำเนินงานที่ไม่อาจบอกเลิกได้
  ที่มีอายุไม่เกิน 1 ปี และอายุมากกว่า 1 ปี ณ สิ้นปี 2550 มีจำนวน 739.96 ล้านบาท
  และ874.35 ล้านบาทตามลำดับ
  จะเห็นว่าผลรวมรายได้ขั้นต่ำดังกล่าวเพียงพอต่อการจ่ายชำระคืนหนี้สินทั้งที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปีจำนวน
  447.72 ล้านบาท และหนี้สินระยะยาวจำนวน 897.34 ล้านบาท
  และเพียงพอต่อการดำรงสภาพคล่องของบริษัท นอกจากการบริหารสภาพคล่องดังกล่าวข้างต้นแล้ว
  บริษัทยังมีนโยบายอื่นๆ เพิ่มเติม เช่น การจัดหาเงินทุนจากการเพิ่มทุน
  การควบคุมการจัดเก็บค่าเช่า และการขายรถยนต์ที่หมดสัญญาเช่าให้มีประสิทธิภาพ

  -----------------------------------------------------------------------
  1.4 ความเสี่ยงจากการดำเนินงาน

  -----------------------------------------------------------------------

  การให้บริการสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงานและให้เช่ารถยนต์ระยะสั้นนั้น
  บริษัทมีโอกาสที่จะไม่สามารถเรียกเก็บค่าเช่าและเรียกรถยนต์คืนได้หากไม่ระมัดระวังในการคัดเลือกลูกค้า
  ขาดระบบการติดตามการชำระค่าเช่าอย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงขาดระบบควบคุมภายในที่ดี

  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าวบริษัทจึงได้มีมาตรการด้านการคัดเลือกลูกค้าอย่างระมัดระวังโดยคำนึงถึงความสามารถในการจ่ายค่าเช่าของลูกค้าจากผลประกอบการและฐานะทางการเงินในอดีตจนถึงปัจจุบัน
  รวมถึงความน่าเชื่อถือของลูกค้า
  โดยเจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดจะทำหน้าที่เสนอรายงานข้อมูลลูกค้าในเบื้องต้น เช่น งบการเงิน
  ประวัติการเช่ารถยนต์ในอดีตให้แก่ผู้จัดการฝ่ายเพื่อรับรองความถูกต้อง
  และส่งให้ผู้มีอำนาจอนุมัติการให้เช่าสินทรัพย์ตามระดับอำนาจอนุมัติที่ได้กำหนดไว้
  เพื่อกลั่นกรองอีกระดับหนึ่ง ทำให้เกิดความรอบคอบมากขึ้น
  นอกจากนี้บริษัทมีนโยบายป้องกันความเสี่ยงจากตัวลูกค้า โดยสัญญาเช่าระยะสั้น
  ลูกค้าต้องจัดให้มีบุคคลค้ำประกันหรือวางเงินประกันการเช่าในปริมาณที่สูงรวมถึงเรียกชำระค่าเช่าล่วงหน้าเต็มจำนวนตามระยะเวลาการเช่า
  ซึ่งช่วยคุ้มครองความเสี่ยงจากการดำเนินงานได้ในระดับหนึ่ง
  เนื่องจากบริษัทสามารถเรียกร้องให้บุคคลค้ำประกันรับผิดชอบค่าเสียหายในกรณีที่เกิดขึ้น
  รวมทั้งสามารถชดเชยค่าเสียหายจากเงินประกันการเช่าได้จำนวนหนึ่ง

  ในขณะที่สัญญาเช่าเพื่อการดำเนินงาน
  บริษัทมีนโยบายเก็บเงินมัดจำการเช่ารถยนต์โดยเฉลี่ยประมาณ 3 เดือนของราคาค่าเช่า
  แต่ทั้งนี้บริษัทมิได้มีการเก็บจากลูกค้าทุกราย
  โดยจะขึ้นอยู่กับฐานะทางการเงินและเครดิตของลูกค้า
  ซึ่งแม้ว่าบริษัทจะยังคงมีความเสี่ยงบางส่วนจากค่าเช่าที่เรียกเก็บไม่ได้หลังหักเงินมัดจำดังกล่าว
  แต่จากประสบการณ์และวิธีการในการคัดเลือกลูกค้า
  รวมถึงประสิทธิภาพในการติดตามหนี้ของบริษัท
  ซึ่งสะท้อนในปริมาณลูกหนี้ที่มีปัญหาค้างชำระค่าเช่าเกินกว่า 3 เดือนก่อนหักเงินมัดจำ
  ซึ่งลูกหนี้ของบริษัททุกรายมีฐานะการเงินดีและมีความสามารถในการชำระค่าเช่าได้อยู่
  โดยบริษัทสามารถติดตามหนี้ได้ทุกราย และลูกหนี้เหล่านี้ได้มีการทยอยชำระหนี้ให้กับบริษัท

  นอกจากนี้ บริษัทยังได้มีระบบการควบคุมและติดตามการชำระค่าเช่าของลูกค้าอย่างรัดกุม
  โดยบริษัทจะออกรายงานการเรียกเก็บค่าเช่าทุกๆ
  สิ้นเดือนเพื่อให้ทราบถึงมูลค่าของลูกหนี้คงค้างและลูกหนี้ที่ถึงกำหนดเรียกชำระค่าเช่า
  การส่งเจ้าหน้าที่เร่งรัดหนี้สินออกติดตามการเรียกเก็บค่าเช่าสำหรับลูกค้าที่มีการค้างชำระ ณ 31
  ธันวาคม 2550 บริษัทมีสัดส่วนลูกค้านิติบุคคลร้อยละ 96 และลูกค้าบุคคลธรรมดาประมาณร้อยละ
  4 ของจำนวนรายได้จากค่าเช่ารถยนต์ทั้งการเช่าเพื่อการดำเนินงานและการเช่าระยะสั้นรวมกัน

  สำหรับรายได้จากสัญญาเช่ารถยนต์เพื่อการดำเนินงาน
  สัดส่วนของลูกค้าหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ เช่น การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
  ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)
  และสำนักพระราชวัง เป็นต้น และลูกค้าหน่วยงานเอกชน เช่น ธนาคารทหารไทย จำกัด
  (มหาชน) บริษัท ฟิลลิป มอร์ริส (ไทยแลนด์) ลิมิเต็ด - สาขาประเทศไทย และบริษัท ลอรีอัล
  (ประเทศไทย) จำกัด เป็นต้น

  -----------------------------------------------------------------------
  1.5 ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

  -----------------------------------------------------------------------

  จากการขยายตัวของเศรษฐกิจและข้อจำกัดด้านกฎหมายในการดำเนินธุรกิจเพียงเล็กน้อย
  ประกอบกับการใช้เงินลงทุนที่ต่ำสำหรับการเริ่มต้นดำเนินธุรกิจ
  ทำให้มีผู้ประกอบการให้เช่ารถยนต์ในตลาดเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะผู้ประกอบการรายเล็ก
  ทำให้เกิดการแข่งขันในธุรกิจให้เช่ารถยนต์มากขึ้น
  โดยการแข่งขันส่วนใหญ่เป็นการแข่งขันด้านราคาโดยเฉพาะในตลาดให้เช่ารถยนต์ระยะสั้น
  ภาวะการแข่งขันดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อยอดขายและผลกำไรของบริษัท

  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว
  บริษัทจึงมีนโยบายที่ชัดเจนในการเป็นผู้ประกอบการขนาดใหญ่ที่เน้นให้บริการอย่างมีคุณภาพ
  (Premium Quality) และบริการหลังการขายครบวงจร (One Stop Service)
  โดยบริษัทได้นำระบบคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยและมีประสิทธิภาพมาใช้ในการบริหารงาน
  เพื่อก่อให้เกิดประสิทธิภาพในการจัดการ และติดตามการให้บริการได้อย่างใกล้ชิดและทั่วถึง

  บริษัทมีการเลือกกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่ชัดเจนและสอดคล้องกับนโยบายการให้เช่ารถยนต์ระยะยาว
  โดยลูกค้าส่วนใหญ่ของบริษัทเป็นธุรกิจขนาดกลางและขนาดใหญ่
  รวมถึงหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ เป็นต้น
  ซึ่งกลุ่มลูกค้าเหล่านี้นิยมการเช่ารถยนต์ระยะยาวและการบริการหลังการขายที่ดีมากกว่าการให้ความสำคัญเรื่องราคา

  อย่างไรก็ตามเนื่องจากในปัจจุบัน บริษัทมีรถยนต์ให้เช่ามากกว่า 4,800 คัน
  จึงทำให้เกิดการประหยัดจากขนาด ( Economy of Scale)
  โดยทำให้บริษัทสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายการดำเนินงานบางส่วน เช่น
  การใช้ประโยชน์จากสัดส่วนช่างซ่อมแซมต่อจำนวนรถที่มากขึ้น
  ต้นทุนต่อหน่วยในการบริหารจัดการลดลง การใช้ประโยชน์จากสินทรัพย์ร่วมกัน
  และการได้รับส่วนลดจากการสั่งซื้อรถยนต์ในจำนวนมาก เป็นต้น
  ส่งผลให้บริษัทสามารถแข่งขันในด้านราคาได้เช่นกัน แต่บริษัทจะไม่เน้นการใช้กลยุทธ์ด้านราคา

  --------------------- ------------------------------------------------------------------ --
  2 ความเสี่ยงด้านการบริหาร                                                                    
  การจัดการ                                                                                 

                        2.1 ความเสี่ยงจากโอกาสการเกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์                    
  --------------------- ------------------------------------------------------------------ --

  เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท คือ ตระกูลจันทรเสรีกุล เป็นผู้ถือหุ้นและกรรมการใน
  บริษัท
  แกรนด์ คาร์เร้นท์ จำกัด (“แกรนด์ คาร์เร้นท์”) ซึ่งดำเนินธุรกิจคล้ายคลึงกับบริษัท คือ
  การให้เช่ารถยนต์ ทำให้อาจเกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ได้
  บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวจึงมีนโยบายแยกการบริหารงานออกจากกันอย่างชัดเจน
  โดยตระกูลจันทรเสรีกุลโอนหุ้นของบริษัท แกรนด์ คาร์เร้นท์ จำกัด ให้แก่ นางสาวพิมลพรรณ
  จันทรเสรีกุล ซึ่งมีความสัมพันธ์เป็นบุตรสาวของนายไพฑูรย์ จันทรเสรีกุล
  โดยนางสาวพิมลพรรณเป็นผู้ถือหุ้นในบริษัท แกรนด์ คาร์เร้นท์ จำกัด ในสัดส่วนร้อยละ 99.99
  ของทุนที่ออกและเรียกชำระแล้ว และให้มีอำนาจในการบริหารงานแต่เพียงผู้เดียว
  และมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการบริหารงานในบริษัท กรุงไทยคาร์เร้นท์ แอนด์ ลีส จำกัด
  (มหาชน) ซึ่งกล่าวได้ว่าปัจจุบันบริษัททั้งสองแห่ง ต่างมีการแยกการบริหารจัดการเป็นอิสระต่อกัน
  ประกอบกับบริษัทมีคณะกรรมการตรวจสอบที่เป็นอิสระทำหน้าที่กำกับดูแลให้การบริหารงานของบริษัทเป็นไปอย่างโปร่งใส

  นอกจากนี้ผู้ถือหุ้นใหญ่ของแกรนด์ คาร์เร้นท์ มีนโยบายที่จะหยุดการดำเนินธุรกิจของ แกรนด์
  คาร์เร้นท์ ในอนาคตเพื่อมิให้เกิดความขัดแย้งทางผลประโยชน์ โดย แกรนด์ คาร์เร้นท์
  ได้หยุดการซื้อรถยนต์เพื่อให้เช่าเพิ่ม และหยุดการทำสัญญาให้บริการกับลูกค้าใหม่ตั้งแต่เดือน
  พฤษภาคม 2547 เป็นต้นมา
  จะเห็นได้จากอัตราการเติบโตของจำนวนรถยนต์ที่ซื้อและจำนวนรถยนต์ที่ให้เช่า
  ซึ่งมีแนวโน้มลดลงอย่างชัดเจน ดังนี้

  ------------------------------------------------------------------------
                                2548          2549          2550
  ----------------------------- ------------- ------------- --------------
  จำนวนรถยนต์ที่ซื้อเพิ่ม (คัน)         1             -             -

  จำนวนรถยนต์ที่ขาย (คัน)           49            57            34

  จำนวนรถยนต์ให้เช่า (คัน)          111           54            15

  รายได้ค่าเช่า (ล้านบาท)           14.98         5.35          1.40
  ------------------------------------------------------------------------

  -----------------------------------------------------------------------
  2.2 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ถือหุ้นรวมกันมากกว่าร้อยละ 75

  -----------------------------------------------------------------------

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 กลุ่มตระกูลจันทรเสรีกุล ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท
  ถือหุ้นในบริษัทรวมกันประมาณร้อยละ 75.20 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
  และกลุ่มตระกูลจันทรเสรีกุลยังดำรงตำแหน่งในระดับผู้บริหารสูงสุดจำนวน 3 คน
  และเป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัททั้ง 3 คน จากคณะกรรมการบริษัทที่มีจำนวนทั้งหมด
  7 คน ทั้งนี้ กรรมการและกรรมการตรวจสอบมีทั้งสิ้น 4 คน ซึ่งสัดส่วนการถือหุ้นที่มากกว่า 3 ใน
  4 ดังกล่าว
  ทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าวมีอำนาจในการควบคุมบริษัทและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  ดังนั้น
  ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา
  นอกจากนี้การถือหุ้นในลักษณะการกระจุกตัวโดยผู้ถือหุ้นใหญ่รายนี้ยังทำให้โอกาสที่บริษัทจะถูกครอบงำกิจการ
  (Takeover)
  โดยบุคคลอื่นไม่สามารถเกิดขึ้นได้โดยปราศจากการยินยอมจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่นี้
  แม้ว่าผู้ถือหุ้นกลุ่มอื่นจะเห็นโอกาสที่จะทำให้มูลค่าของกิจการเพิ่มขึ้น