1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  การเสื่อมค่าของมูลค่าการลงทุนในลูกหนี้ที่ซื้อมาจากองค์การเพื่อการปฏิรูประบบ

สถาบันการเงิน (ปรส.)

เนื่องจากลูกหนี้ที่บริษัทประมูลได้จาก ปรส. ส่วนใหญ่เป็นหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ดังนั้น 

การที่สภาพเศรษฐกิจยังคงชะลอตัว จึงอาจส่งผลต่อการบริหารหนี้เหล่านี้ให้ล่าช้ากว่าหนี้ปกติ อย่างไรก็ตาม ในการเข้าซื้อหนี้แต่ละครั้ง บริษัท ได้วางหลักเกณฑ์และสินทรัพย์ที่ต้องการซื้อ และกำหนดราคาซื้อ โดยได้คำนึงถึงความเสี่ยงต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้น เช่นเดียวกันกับการปล่อยสินเชื่อใหม่ และทางฝ่ายจัดการยังคงให้ความสำคัญกับการบริหารสินทรัพย์เหล่านี้ให้ดีที่สุด นอกจากนี้วิธีการบันทึกบัญชีเพื่อตีราคายุติธรรมได้คำนึงถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการเสื่อมถอยของราคาไว้แล้ว

1.2 การเสื่อมค่าของสินทรัพย์ที่ได้รับจากการตีชำระหนี้

ราคาสินทรัพย์ที่บริษัทรับโอนจากการชำระหนี้ อาจมีความผันผวนตามสภาวะเศรษฐกิจ

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้คำนึงถึงปัจจัยความเสี่ยงต่างๆ ในการกำหนดราคายุติธรรมในการชำระหนี้
และคาดว่าหากมีการเสื่อมค่าลงจะมีผลกระทบต่อการประเมินสินทรัพย์ที่ไม่รุนแรงนัก

1.3 การยกเลิกการประกันเงินฝาก

  ในปัจจุบันเงินฝากของประชาชนมีการคุ้มครองจาก กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบ

สถาบันการเงิน (กองทุนฟื้นฟูฯ)
ซึ่งคาดว่าในอนาคตจะมีการจัดตั้งสถาบันประกันเงินฝากสำหรับรายย่อย
และอาจมีผลกระทบต่อการระดมเงินของบริษัท ซึ่งบริษัทได้เตรียมวางมาตรการต่างๆ
เพื่อให้เกิดความมั่นใจต่อผู้ฝากเงิน
บริษัทจึงได้มีนโยบายรักษาระดับเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงให้สูงกว่าที่ทางการกำหนดมาโดยตลอด
และยังได้รับการจัดอันดับจาก TRIS ให้มีอันดับความน่าเชื่อถือเท่ากับ BBB (ณ 31 ธ.ค. 43)
อีกทั้งบริษัทยังได้ดำเนินนโยบายต่อเนื่องในการกระจายฐานลูกค้าไปสู่รายย่อยให้กว้างขึ้น
เพื่อไม่ให้เกิดการกระจุกตัวในลูกค้ากลุ่มเดิม และได้มีแผนการระดมทุนด้วยการออกตราสารใหม่
เช่น การออกตราสาร SECURITIZATION และการออกบัตรเงินฝาก (NCD) ที่มีอายุยาวยิ่งขึ้น

4.  การแก้กฎหมายเพื่อให้ธนาคารพาณิชย์ทำธุรกิจเช่นเดียวกับธุรกิจเงินทุนได้ และ

  การเปิดเสรีทางการเงิน โดยให้มี ผู้ประกอบการมากขึ้น

  มาตรการดังกล่าว อาจมีผลให้บริษัท ต้องเผชิญกับภาวะการแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้น

และ ส่งผลกระทบต่อปริมาณธุรกิจรวมทั้งผลกำไรของบริษัท ดังนั้น
จึงได้วางกลยุทธ์เพื่อรักษาศักยภาพในการดำเนินธุรกิจ โดยเน้นธุรกิจที่บริษัทมีความเชี่ยวชาญ
ด้วยบุคลากรที่มีประสบการณ์ พร้อมทั้งนำเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาช่วยในการบริหาร
เพื่อให้สามารถลดต้นทุนในการดำเนินงานประกอบกับการที่บริษัทมีโครงสร้างการบริหารที่มีความคล่องตัวสูงทำให้สามารถปรับกลยุทธ์ในการทำธุรกิจให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้อย่างรวดเร็วและนโยบายในการหาพันธมิตรทางธุรกิจเพื่อเสริมขีดความสามารถในการแข่งขันได้สูงขึ้น

1.5 ปัจจัยความเสี่ยงจากธุรกิจหลักทรัพย์

การดำเนินงานของธุรกิจหลักทรัพย์ มีปัจจัยความเสี่ยงหลัก 2 ประเภทได้แก่
ความเสี่ยงของอุตสาหกรรม (Industry Risk) และความเสี่ยงของบริษัท (Corporate Risk)

ความเสี่ยงของอุตสาหกรรม เป็นปัจจัยความเสี่ยงที่บริษัทไม่สามารถควบคุมได้
และปัจจัยดังกล่าวอาจส่งผลกระทบ ทั้งในด้านบวกและด้านลบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทหลักทรัพย์
ประกอบด้วยปัจจัยภายนอกประเทศที่มีผลต่อการลงทุนและผลกระทบต่อประเทศไทยและประเทศคู่ค้า
ได้แก่ ภาวะเศรษฐกิจโลก ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน อัตราดอกเบี้ยเปรียบเทียบ
ระดับราคาน้ำมันตลาดโลก ปัจจัยภายในประเทศ ได้แก่
ภาวะเศรษฐกิจและอัตราการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของประเทศ
การแก้ปัญหาสถาบันการเงินนโยบายการเงินและการคลังเกี่ยวกับอัตรา

ดอกเบี้ย การรักษาเสถียรภาพของอัตราแลกเปลี่ยน นโยบายภาษีอากร มาตราการทางเศรษฐกิจ
และสภาพคล่องในระบบ การออกกฎหมายและข้อบังคับที่เกี่ยวกับการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ เช่น
การเปิดเสรี ให้จัดตั้งบริษัทหลักทรัพย์ ได้โดยไม่จำกัดจำนวน

ความเสี่ยงของบริษัท
อันเกิดจากผลการดำเนินงานที่ขาดทุนและการขาดการจัดการที่ขาดประสิทธิภาพ ในความเสี่ยงด้านนี้
บริษัทได้พยายามลดความเสี่ยงลงโดยการลดค่าใช้จ่ายคงที่ให้อยู่ในระดับต่ำที่สุด
และนโยบายขยายฐานลูกค้าให้กว้างขึ้นและการใช้ระบบ Internet มาช่วยในการซื้อขายหลักทรัพย์
จะช่วยให้บริษัทมีรายได้ค่านายหน้าเพิ่มมากขึ้น
ในขณะที่บริษัทได้ให้ความสำคัญกับหน่วยงานตรวจสอบภายใน
จะช่วยให้การจัดการที่รัดกุมมากยิ่งขึ้นและเกิดความเสียหายน้อยที่สุด