ส่วนที่ 2

  1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากสภาวะอุปทานมากกว่าอุปสงค์

  ปัจจุบันอุตสาหกรรมเหล็กยังคงเป็นอุตสาหกรรมที่มีกำลังการผลิตสูงกว่าความต้องการ (Over
  Capacity) ประมาณ 2 เท่า และธุรกิจของบริษัทขึ้นอยู่กับสภาวะเศรษฐกิจ
  อุตสาหกรรมก่อสร้าง และโครงการสาธารณูปโภคต่างๆ ของภาครัฐ
  โดยถึงแม้ว่าแนวโน้มการเจริญเติบโตของภาคอุตสาหกรรมก่อสร้าง
  และโครงการสาธารณูปโภคของภาครัฐจะมีมากขึ้น
  แต่ภาวะกำลังการผลิตสูงกว่าความต้องการนั้นยังคงมีอยู่ ดังนั้น
  บริษัทยังคงต้องใช้ความพยายามในการขยายตลาดในสภาวะการแข่งขันที่ยังสูงในปัจจุบัน

1.2 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  โดยทั่วไป
  บริษัทผู้ผลิตเหล็กมีความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอันเกิดจากการซื้อ
  วัตถุดิบจากต่างประเทศ ซึ่งโดยส่วนใหญ่จะกำหนดราคาเป็นเงินสกุลหลักของโลก เช่น
  ดอลลาร์สหรัฐ หรือเงินสกุลของประเทศคู่ค้า
  ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนอาจส่งผลต่อต้นทุนการผลิตได้
  โดยบริษัทมีการนำเข้าวัตถุดิบประมาณร้อยละ 20 - 40 ของการใช้วัตถุดิบทั้งหมด
  และมีนโยบายที่จะลดสัดส่วนการนำเข้าวัตถุดิบ รวมทั้งการซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
  เพื่อลดความเสี่ยงดังกล่าว
  อย่างไรก็ตามการที่ค่าเงินบาทอยู่ในภาวะที่มีเสถียรภาพและแข็งค่ามากขึ้น
  จะทำให้ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนน้อยลง

1.3 ความเสี่ยงจากความสามารถในการจัดหาวัตถุดิบ

  ปัจจุบัน วัตถุดิบในการผลิตภายในประเทศทั้งในรูปของเศษเหล็ก (Scrap) และเหล็กแท่ง
  (Billet) มีจำนวนไม่เพียงพอ ดังนั้น บริษัทและคู่แข่งขันจึงจำเป็นต้องนำเข้าจากต่างประเทศ
  ซึ่งกำลังเป็นที่ต้องการของหลายๆ ประเทศ อาทิเช่น จีน และเวียดนาม เป็นต้น
  ส่งผลให้ราคาวัตถุดิบดังกล่าวในปี 2547 ขยับตัวสูงขึ้นกว่าเมื่อปีก่อนเป็นอย่างมาก
  นอกจากนี้ยังต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนเป็นจำนวนมากขึ้นกว่าเดิมในการสั่งนำเข้าวัตถุดิบ
  นับเป็นปัจจัยเสี่ยงจากภายนอกซึ่งเป็นไปตามกลไกอุปสงค์และอุปทานของตลาดโลก อย่างไรก็ตาม
  บริษัทยังพยายามหาแหล่งวัตถุดิบอื่น (Second Source) จากประเทศอื่นๆ เพิ่มเติม
  เพื่อให้มีเป็นจำนวนที่เพียงพอต่อการผลิตสินค้าตามความต้องการของลูกค้าของบริษัท
  สำหรับเงินทุนหมุนเวียน
  บริษัทยังมีอยู่เป็นจำนวนที่เพียงพอต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทได้เป็นอย่างดี

  1.4 ความเสี่ยงของผู้ถือหลักทรัพย์

  ภายหลังการรวมกิจการเป็นผลสำเร็จ บริษัทมีค่าใช้จ่ายที่เกิดจากค่าความนิยม
  ซึ่งจะมีการตัดบัญชีเป็นค่าใช้จ่ายในแต่ละปีในจำนวนค่อนข้างสูง
  และจะส่งผลกระทบต่อกำไรสุทธิและการจ่ายเงินปันผลของบริษัท นอกจากนั้นบริษัทและบริษัทย่อย
  NTS
  ที่ได้ดำเนินการปรับโครงสร้างหนี้กับเจ้าหนี้มีภาระในการชำระหนี้ให้กับเจ้าหนี้ภายในระยะเวลา
  11 ปี และมีข้อกำหนดให้บริษัทต้องชำระหนี้
  หากบริษัทและบริษัทย่อยทั้งสามมีกระแสเงินสดจากการดำเนินงานส่วนเกินซึ่งอาจส่งผลต่อการกำหนดอัตราเงินปันผลต่อผู้ถือหลักทรัพย์บริษัท

1.5 ความเสี่ยงจากการบังคับใช้ของกฎหมายการแข่งขันทางการค้า

  พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 (“พรบ. การแข่งขันทางการค้า”)
  ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2542
  มีวัตถุประสงค์ในการป้องกันการกระทำอันเป็นการผูกขาดการค้าในการประกอบธุรกิจ
  ได้กำหนดข้อห้ามไม่ให้ผู้ประกอบการมี “อำนาจเหนือตลาด” ทั้งนี้ ในปัจจุบัน
  คณะกรรมการแข่งขันทางการค้า
  ยังมิได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์ว่ากรณีใดจึงจะเข้าข่ายที่จะถือว่าเป็น
  ผู้มีอำนาจเหนือตลาดแต่อย่างใด

  ในอนาคตภายใต้การดำเนินงานในรูปของบริษัทร่วมกิจการ
  หากบริษัทดำเนินการอันเป็นผลให้ส่วนแบ่งตลาดของบริษัทย่อยทั้งหมดรวมกันเกินส่วนแบ่งตลาดที่คณะกรรมการแข่งขันทางการค้ากำหนด
  อาจส่งผลให้บริษัทย่อยอาจถูกคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้ามีคำสั่งให้ระงับ หยุด
  หรือเปลี่ยนแปลงการดำเนินธุรกิจได้ตามที่เห็นสมควร
  และอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินการของบริษัท

  อย่างไรก็ตาม
  ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการมีอำนาจเหนือตลาดจะเป็นอย่างไร
  และหลักเกณฑ์ดังกล่าวจะใช้กับส่วนแบ่งตลาดของบริษัทย่อยทั้งหมดรวมกันหรือไม่
  รวมทั้งยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องของการกระทำอันมีลักษณะต้องห้าม
  และยังไม่เคยมีแนวทางการตีความของศาลในเรื่องการกระทำอันมีลักษณะต้องห้ามตาม พรบ.
  การแข่งขันทางการค้า แต่อย่างใด

6.  ความเสี่ยงจากผลกระทบของการลดอัตราภาษีตามสนธิสัญญา ASEAN Free Trade Area
    (“AFTA”)

  ตามสนธิสัญญา ASEAN Free Trade Area (“AFTA”)
  กำหนดให้ประเทศสมาชิกดำเนินการลดอัตราภาษีนำเข้าเศษเหล็ก เหล็กแท่ง (Billet)
  และผลิตภัณฑ์เหล็กสำเร็จรูป ซึ่งรวมผลิตภัณฑ์ของบริษัท ทั้งเหล็กเส้น และเหล็กลวด
  ให้เหลือเพียงอัตราร้อยละ 1 – 5 ตั้งแต่ปี 2546 ทั้งนี้
  การลดภาษีดังกล่าวอาจส่งผลให้บริษัทได้รับผลกระทบจากการแข่งขันที่รุนแรงขึ้น
  โดยกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่ได้รับผลกระทบส่วนใหญ่เป็นเหล็กลวดที่อาจมีการแข่งขันโดยใช้กลยุทธ์ราคาต่ำ
  ส่วนกลุ่มผลิตภัณฑ์เหล็กเส้นยังไม่ได้รับผลกระทบจากเหตุดังกล่าว
  ทั้งนี้เนื่องจากราคาตลาดอาจไม่จูงใจให้มีการนำเข้า
  และมีขั้นตอนและข้อกำหนดของภาครัฐในการนำเข้าที่ยุ่งยากกว่า

7.  ความเสี่ยงเนื่องจากการปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิ

  การปรับราคาการใช้สิทธิและอัตราการใช้สิทธิตามเงื่อนไขการปรับสิทธิสำหรับใบสำคัญแสดงสิทธิของบริษัท
  ในกรณีที่บริษัทมีการเสนอขายหลักทรัพย์ต่อประชาชนหรือผู้ถือหุ้นเดิม
  ซึ่งวิธีการปรับสิทธิดังกล่าวไม่อาจชดเชยสิทธิประโยชน์ของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิได้อย่างครบถ้วน
  เนื่องจากสูตรการปรับสิทธิคำนึงถึงราคาหลักทรัพย์แปลงสภาพที่ออกใหม่ ณ วันปรับสิทธิเท่านั้น
  มิได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time value) ของหลักทรัพย์แปลงสภาพแต่อย่างใด ดังนั้น
  ภายหลังการปรับสิทธิ ผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิ อาจมีสิทธิและผลประโยชน์ด้อยไปกว่าเดิม
  หากบริษัทมีการเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ในอนาคต