2. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่จะกล่าวถึงมิได้เป็นปัจจัยความเสี่ยงทั้งหมดที่มีอยู่
ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อหุ้นสามัญของบริษัท
ดังนั้นปัจจัยความเสี่ยงอื่นๆที่บริษัทมิทราบในขณะนี้หรือที่บริษัทเห็นว่าเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่ไม่เป็นสาระสำคัญในปัจจุบันอาจเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคต

1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

บริษัทใช้เหล็กแผ่น (Steel Plate) และเหล็กเพลา (Steel Bar)
เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตเครื่องจักรของบริษัทเพื่อจำหน่าย
โดยเหล็กจะถูกนำไปใช้เป็นโครงสร้างของผลิตภัณฑ์และส่วนประกอบของอุปกรณ์ในเครื่องจักร
ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 40 ของต้นทุนวัตถุดิบ
ปัจจุบันบริษัทมีการสั่งซื้อเหล็กทั้งจากผู้จัดจำหน่ายในประเทศสำหรับเหล็กที่มีขนาดตามมาตรฐานทั่วไปและนำเข้าเหล็กขนาดพิเศษซึ่งมีราคาสูงในประเทศไทยจากผู้จัดจำหน่ายโดยตรงในต่างประเทศ
เนื่องจากเหล็กเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ (Commodity Product)
การเพิ่มขึ้นลดลงของราคาเหล็กจึงขึ้นอยู่กับราคาจำหน่ายเหล็กในตลาดโลกซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
ตามอุปสงค์และอุปทานในแต่ละช่วงเวลา โดยมีตัวอย่างดังกราฟด้านล่าง

  []

ที่มา: สถาบันเหล็กและเหล็กกล้าแห่งประเทศไทย

ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงหากราคาเหล็กมีการปรับราคาเพิ่มสูงขึ้นซึ่งส่งผลให้ต้นทุนในการผลิตของบริษัทสูงขึ้น
อย่างไรก็ตาม สินค้าประเภท เครื่องเพรสระบบไฮดรอลิค เป็นสินค้าที่จะผลิตเมื่อลูกค้ามีคำสั่งซื้อ
ดังนั้นราคาสินค้าจึงสามารถถูกปรับให้สอดคล้องกับราคาวัตถุดิบเมื่อเสนอราคาให้แก่ลูกค้าได้
นอกจากนี้บริษัทยังมีการสั่งซื้อเหล็กทันทีหลังได้รับคำสั่งซื้อเพื่อลดผลกระทบจากความผันผวนของราคาเหล็กให้น้อยที่สุด
อีกทั้งบริษัทยังมีการเปรียบเทียบราคาเหล็กระหว่างผู้จัดจำหน่ายตั้งแต่ 2
รายขึ้นไปเพื่อให้เกิดการแข่งขันในการเสนอราคา
ส่วนสินค้าประเภทเครนระบบไฮดรอลิคและเครื่องทุ่นแรงระบบไฮดรอลิค บริษัทมีนโยบายการ
สต๊อกเหล็กสำหรับรองรับปริมาณการผลิตในปริมาณที่เพียงพอสำหรับการผลิต 1 เดือน
ดังนั้นหากราคาเหล็กเปลี่ยนแปลงบริษัทอาจได้รับผลกระทบต่อต้นทุนการผลิต
ทั้งนี้ในส่วนของราคาขายเครนบริษัทจะมีการทำ price list
เพื่อใช้เป็นราคามาตรฐานและมีการปรับราคาปีละครั้ง
โดยใช้นโยบายในการกำหนดราคาขายของสินค้าโดยพิจารณาจากต้นทุนขายของบริษัทควบคู่ไปกับราคาของคู่แข่ง
ณ ขณะนั้นเพื่อลดผลกระทบจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ

2.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

  ธุรกิจของบริษัทมีความเกี่ยวพันกับเงินตราต่างประเทศใน 2 ลักษณะคือ

1)  การสั่งซื้อวัตถุดิบและชิ้นส่วนบางประเภทจากต่างประเทศคิดเป็นมูลค่า 25.72 ล้านบาทและ
    85.18 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 6.47 และ ร้อยละ 18.81
    ของยอดสั่งซื้อวัตถุดิบทั้งหมดในปี 2554 และ ปี 2555 ตามลำดับ

2)  การจำหน่ายสินค้าของบริษัทไปยังต่างประเทศ คิดเป็นมูลค่า 46.69 ล้านบาท และ 67.99
    ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 6.97 และ ร้อยละ 6.78
    ของรายได้จากยอดขายสินค้าทั้งหมดในปี 2554 และ ปี 2555 ตามลำดับ

กิจกรรมทั้ง 2 ลักษณะข้างต้นมีการชำระเงินด้วยเงินตราสกุลต่างประเทศ
ซึ่งผลประกอบการของบริษัทมีโอกาสได้รับผลกระทบในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนมีการผันผวน
โดยอาจเกิดกำไรหรือขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนในวันที่ทำการซื้อขายสินค้า
และวันที่ทำการรับหรือจ่ายสินค้ามีความแตกต่างกัน

อย่างไรก็ดี
เนื่องจากบริษัทมีทั้งการสั่งซื้อสินค้าส่วนหนึ่งและการจำหน่ายสินค้าส่วนหนึ่งเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
ดังนั้นบริษัทจึงสามารถป้องกันความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนจากเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐได้ระดับหนึ่ง
(Natural Hedge)
โดยผู้บริหารของบริษัทได้มีการติดตามการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยนและนำไปใช้เป็นข้อมูลในการวางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบ
และการส่งมอบสินค้าที่มีการจ่ายชำระหรือรับชำระเงินเป็นเงินตราสกุลดอลลาร์สหรัฐ
เพื่อช่วยลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว

สำหรับความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนในส่วนที่ไม่สามารถป้องกันได้ด้วยการวางแผนการสั่งซื้อและส่งมอบ(Natural
Hedge)เนื่องจากยอดซื้อและจำหน่ายสินค้าต่างกันหรือเป็นเพราะการใช้สกุลเงินที่มีการสั่งซื้อซื้อสินค้าหรือจำหน่ายสินค้าเท่านั้น
ในอดีตที่ผ่านมาบริษัทไม่มีการใช้เครื่องมือทางการเงินเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
อย่างไรก็ตามในปี 2555
บริษัทได้ตระหนักถึงผลกระทบที่อาจได้รับจากความเสี่ยงดังกล่าวบริษัทจึงทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
(Forward
Contract)บางส่วนเพื่อป้องกันความเสี่ยงสำหรับบางรายการที่บริษัทพิจารณาว่ามีความเสี่ยงสูงนอกจากนี้บริษัทมีการเปิดบัญชีเงินฝากเงินตราต่างประเทศ
FCD (Foreign Currency Deposit Account)
ไว้สำหรับทำธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับสกุลเงินตราต่างประเทศ ซึ่งการเปิดบัญชีเงินฝาก FCD
ดังกล่าวเป็นการลดภาระความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนต่างประเทศได้อีกทางหนึ่ง

1.  ความเสี่ยงจากการขาดแรงงานมีทักษะ

เนื่องจากเครื่องจักรที่บริษัทผลิตนั้นเป็นเครื่องจักรที่มีความซับซ้อนและต้องอาศัยความรู้เฉพาะทาง
บริษัทจึงต้องพึ่งพาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถเฉพาะด้าน เช่น
งานออกแบบเครื่องเพรสงานเชื่อมโลหะ และงานควบคุมเครื่องจักรสำหรับกัด เจาะโลหะ เป็นต้น
ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงในการที่จะขาดแคลนบุคลากรหากมีงานจากลูกค้าเข้ามาเป็นจำนวนมากกว่าปกติ
หรือพนักงานมีการลาออกแล้วไม่สามารถหาบุคลากรทดแทนหรือพัฒนาทักษะพนักงานที่มีอยู่ได้ทัน

อย่างไรก็ดี บริษัทมีนโยบายในการให้ความสำคัญและจูงใจให้พนักงานร่วมงานอยู่กับบริษัท
โดยการให้อัตราค่าจ้างเพิ่มสำหรับทักษะเฉพาะทาง
จึงทำให้อัตราการลาออกของพนักงานอยู่ในระดับต่ำ
อีกทั้งยังมีการอบรมทักษะเพิ่มเติมให้พนักงานในจุดทำงานที่ต่างกัน
เพื่อให้พนักงานมีความสามารถในการทำงานทดแทนกันได้ เช่น
การฝึกให้พนักงานเชื่อมสามารถคุมเครื่องจักรสำหรับกัด เจาะ โลหะได้
อีกทั้งยังมีการหาบุคลากรเพิ่มเติมอยู่เสมอ

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงอุตสาหกรรมยานยนต์และลูกค้ารายใหญ่

ในปี 2554 และ ปี 2555 บริษัทมีการพึ่งพารายได้จากลูกค้าในกลุ่มอุตสาหกรรมยานยนต์ร้อยละ
40.93 และ ร้อยละ 50.39 ของรายได้จากการขายและบริการตามลำดับ
โดยหากความต้องการซื้อในกลุ่มอุตสาหกรรมยานยนต์ลดน้อยลงจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัท
อย่างไรก็ดีเนื่องจากอุตสาหกรรมยานยนต์เป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักของประเทศ
ซึ่งสามารถสร้างรายได้จากการส่งออกจำนวนมาก
ดังนั้นรัฐบาลจึงมีนโยบายการส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์อย่างต่อเนื่อง
ดังเห็นได้จากนโยบายรถยนต์ประหยัดพลังงาน (อีโคคาร์) และนโยบายรถคันแรก
อีกทั้งบริษัทยังมีการขยายตลาดไปยังอุตสาหกรรมอื่นๆ เช่น กลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้า
และอุตสาหกรรมไม้แปรรูป โดยคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 12.24 และร้อยละ 6.46
ของรายได้จากการขายและบริการในปี 2555 ตามลำดับ
ส่วนที่เหลือเป็นรายได้จากกลุ่มอุตสาหกรรมอื่นๆ ดังนั้น
รายได้ของบริษัทจึงไม่ได้พึ่งพากลุ่มอุตสาหกรรมยานยนต์เพียงอุตสาหกรรมเดียว

ในด้านการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่ บริษัทมีรายได้จากการขายให้ลูกค้ารายใหญ่ 10 รายแรกในปี 2554
และ ปี 2555 ในสัดส่วนร้อยละ 35.44และร้อยละ41.93
ของรายได้จากการขายและบริการตามลำดับ ทั้งนี้ ไม่มีลูกค้ารายใดที่มียอดสั่งซื้อเกินร้อยละ 11.00
ของรายได้รวมของบริษัท ดังนั้นบริษัทจึงไม่มีความเสี่ยงจากการสูญเสียรายได้จากลูกค้ารายใหญ่

3.  ความเสี่ยงในการจัดหาเหล็กชนิดพิเศษ

ในการผลิตเครื่องเพรส มีชิ้นส่วนของเครื่องจักรบางชิ้นที่จำเป็นจะต้องใช้เหล็กชนิดพิเศษ
เช่นเหล็กที่มีความหนาเป็นพิเศษสำหรับทำแท่นรองรับการอัดของกระบอกไฮดรอลิค
ซึ่งเหล็กชนิดนี้มีราคาสูงในประเทศไทย จึงมีการนำเข้าจากต่างประเทศ
ดังนั้นจึงมีโอกาสที่จะไม่สามารถหาซื้อเหล็กชนิดพิเศษได้
หรืออาจนำเข้ามาล่าช้าจนไม่ทันกระบวนการผลิต

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีบุคลากรที่ทำหน้าที่ในการติดต่อและจัดหาหาวัตถุดิบจากต่างประเทศโดยตรง
โดยทำการจัดหาวัตถุดิบจากผู้จัดจำหน่ายหลายรายเพื่อให้เกิดความมั่นใจว่าบริษัทจะมีวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตได้ตามต้องการ
ซึ่งหากผู้จัดจำหน่ายรายใดไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบให้กับบริษัทได้ตามที่กำหนด
บริษัทก็สามารถเปลี่ยนไปซื้อจากผู้ผลิตรายอื่นได้ นอกจากนี้บริษัทยังมีการประสานงานระหว่าง
ฝ่ายวางแผนการผลิตที่ทำหน้าที่กำหนดเวลาที่จะใช้วัตถุดิบและฝ่ายจัดซื้อซึ่งทำหน้าที่สั่งซื้อและติดตามการจัดส่งวัตถุดิบอย่างสม่ำเสมอ
จึงสามารถควบคุมการนำเข้าวัตถุดิบให้อยู่ภายในกรอบเวลาที่กำหนด

4.  ความเสี่ยงจากการย้ายฐานผลิตรถยนต์ไปต่างประเทศ

เนื่องจากรายได้ ของบริษัท ร้อยละ 40.93 และร้อยละ 50.39 ในปี 2554 และใน ปี 2555
ตามลำดับ เป็นยอดขายในส่วนของอุตสาหกรรมยานยนต์
ดังนั้นหากอุตสาหกรรมยานยนต์ย้ายฐานการผลิตไปยังต่างประเทศ
จะมีผลกระทบต่อยอดขายของบริษัทเป็นอย่างมากโดยเฉพาะสถานการณ์อุทกภัยในปี 2554
อาจทำให้ผู้ผลิตรถยนต์และชิ้นส่วนรถยนต์เกิดความไม่มั่นใจในการตั้งโรงงานหรือขยายโรงงานในประเทศไทยเนื่องจากกังวลต่อความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้

อย่างไรก็ดี กลุ่มผู้ผลิตยานยนต์ยังมีแนวโน้มเชื่อมั่นในตลาดของประเทศไทย
เห็นได้จากการที่ค่ายรถยนต์ต่างๆมีการขยายโรงงานในประเทศไทย ตัวอย่างเช่น บริษัท โตโยต้า
มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด ลงทุนสร้างโรงงานประกอบรถแห่งที่ 4
ที่นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์เพื่อรองรับการผลิตอีโคคาร์และ บริษัท ตรีเพรชรอีซูซุเซลล์ จำกัด
ลงทุนสร้างโรงประกอบรถยนต์เพิ่มที่นิคมอุตสาหกรรมเกตเวย์เช่นกัน
ซึ่งจากการขยายกำลังการผลิตรถยนต์ในประเทศไทยจะส่งผลให้มีการขยายกำลังการผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ตามไปด้วยเพื่อรองรับการผลิตรถยนต์ที่เพิ่มขึ้น
อีกทั้งยังดึงดูดให้ผู้ผลิตชิ้นส่วนบางรายย้ายฐานการผลิตมาผลิตในประเทศไทยแทนการส่งออกเมื่อจำนวนการผลิตในประเทศไทยคุ้มต่อการตั้งโรงงาน
อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าผู้ผลิตรถยนต์จะมีการย้ายการผลิตบางส่วนไปยังต่างประเทศ
บริษัทก็ยังสามารถส่งเครื่องเพรสไปขายยังต่างประเทศได้
ด้วยว่าบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ในประเทศไทยมีความเชื่อมั่นในคุณภาพสินค้า
และบริการของบริษัทจากการที่ได้ใช้เครื่องจักรไฮดรอลิคของบริษัทในปัจจุบัน

5.  ความเสี่ยงจากการที่ผลกำไรลดลงจากนโยบายค่าแรงขั้นต่ำ 300 บาท

จากนโยบายการปรับขึ้นอัตราค่าจ้างขั้นต่ำของแรงงานของรัฐบาล ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ 1 เมษายน
2555 ทำให้อัตราค่าแรงโดยเฉลี่ยทั่วประเทศมีการปรับขึ้นประมาณร้อยละ 39.5
ส่งผลให้ค่าจ้างขั้นต่ำในพื้นที่จังหวัดชลบุรีซึ่งเป็นที่ตั้งของบริษัทถูกปรับขึ้นจาก 196 บาทเป็น 273
บาท และจะถูกปรับขึ้นเป็น 300 บาทตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2556 เป็นต้นไป
ซึ่งการปรับขึ้นของอัตราค่าแรงขั้นต่ำดังกล่าวจะทำให้ต้นทุนการผลิตเพิ่มสูงขึ้น
อันอาจส่งผลต่อผลการดำเนินงานของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีการจ้างพนักงานที่มีความสามารถเฉพาะ
จึงมีการเพิ่มค่าจ้างในส่วนของทักษะพิเศษเข้าไปแล้ว
ดังนั้นบริษัทจึงจ้างพนักงานส่วนใหญ่ด้วยค่าแรงมากกว่าค่าแรงขั้นต่ำอยู่แล้ว
การขึ้นค่าแรงจึงมีผลกับบริษัทน้อยมาก ในทางกลับกัน การขึ้นค่าแรงกลับส่งผลดีกับยอดขายของบริษัท
เนื่องด้วยว่าบริษัทมีการขายอุปกรณ์ทุ่นแรงและเครนซึ่งสามารถนำมาใช้แทนแรงงานได้
จึงสามารถเพิ่มลูกค้ากลุ่มที่ต้องการซื้ออุปกรณ์มาใช้เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายด้านแรงงาน

6.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ถือหุ้นรวมกันเท่ากับหรือมากกว่าร้อยละ 50

ภายหลังจากการเสนอขายหุ้นสามัญในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือกลุ่ม
กมลมงคลสุข จะถือหุ้นคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 57.55 ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
และกลุ่มกมลมงคลสุขยังเป็นผู้บริหารและกรรมการผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทด้วย
จึงทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าว
เป็นผู้มีอำนาจในการบริหารจัดการและควบคุมคะแนนเสียงในการลงมติที่สำคัญได้เกือบทั้งหมด
ไม่ว่าในเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการลงมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นในเรื่องกฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
ของจำนวนหุ้นที่เข้าประชุมและมีสิทธิออกเสียง เช่น การเพิ่มทุน การลดทุน
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นที่เข้าร่วมประชุมและมีสิทธิออกเสียง
อาจจะไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบหรือถ่วงดุลการบริหารของผู้ถือหุ้นใหญ่ได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว
จึงได้มีการจัดให้มีกรรมการอิสระที่เป็นบุคคลภายนอก 4 ท่าน โดยให้มี 3
ท่านเป็นกรรมการตรวจสอบซึ่งกรรมการตรวจสอบทุกคนเป็นผู้มีความรู้ความสามารถ
อีกทั้งยังมีหน่วยงานตรวจสอบภายในขึ้นตรงด้วย
จึงสามารถตรวจสอบการทำงานได้อย่างทั่วถึงและโปร่งใส
สามารถถ่วงดุลการทำงานของคณะกรรมการได้ในระดับหนึ่ง