1.  ปัจจัยความเสี่ยง

การดำเนินธุรกิจของบริษัทต้องเผชิญกับปัจจัยความเสี่ยงต่าง ๆ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานและราคาหุ้นของบริษัท อนึ่ง
ปัจจัยความเสี่ยงนี้เป็นเพียงปัจจัยความเสี่ยงสำคัญบางประการที่อาจส่งผลกระทบดังกล่าวต่อบริษัท
ทั้งนี้ อาจมีปัจจัยความเสี่ยงอื่น ๆ
ที่บริษัทยังไม่ทราบและอาจมีปัจจัยความเสี่ยงบางประการที่บริษัทเห็นว่าไม่เป็นสาระสำคัญ
ซึ่งปัจจัยความเสี่ยงเหล่านี้อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทในอนาคตได้

ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

การปฏิรูปวงการโทรคมนาคมไทยทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงการให้บริการโทรคมนาคมในประเทศไทยทั้งทางด้านเทคโนโลยี
และกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งปัจจัยเหล่านี้อาจทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการประกอบกิจการโทรคมนาคมดังต่อไปนี้

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจได้อย่างต่อเนื่องในระยะยาว

ธุรกิจหลักของบริษัท คือ การประกอบกิจการและการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ตาม พรบ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคม ซึ่งมาตรา 80 แห่ง พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม
กำหนดให้บริษัทยังคงมีสิทธิให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาร่วมการงานซึ่งทำขึ้นระหว่างบริษัทและ
กสท. ได้โดยไม่ต้องขอรับใบอนุญาตจาก กทช. อนึ่ง ตามสัญญาร่วมการงาน กสท.
อาจใช้สิทธิตามสัญญาซึ่งรวมถึงการบอกเลิกสัญญา
หากบริษัทไม่ปฏิบัติตามข้อสัญญาข้อใดข้อหนึ่งซึ่งส่งผลให้ กสท.
ได้รับความเสียหายและบริษัทไม่สามารถดำเนินการแก้ไขการไม่ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวได้ภายในเวลาที่กำหนด
หรือหากบริษัทตกเป็นผู้ขาดคุณสมบัติตาม พรบ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว ดังนั้น
จึงเป็นไปได้ว่าหากบริษัทปฏิบัติผิดสัญญา กสท. อาจใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาได้
ซึ่งหากการบอกเลิกสัญญาดังกล่าวสามารถทำได้โดยชอบและถูกต้องตามกฎหมายก็อาจส่งผลกระทบต่อการประกอบกิจการของบริษัท
ทั้งนี้ เว้นแต่บริษัทจะได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้องจาก กทช.
อย่างไรก็ตาม บริษัทไม่อาจรับรองได้ว่าบริษัทจะได้รับใบอนุญาตดังกล่าวหรือไม่
และหากมีการออกใบอนุญาต ใบอนุญาตดังกล่าวจะมีข้อกำหนดหรือเงื่อนไขอย่างไร ดังนั้น
หากการบอกเลิกสัญญาดังกล่าวสามารถกระทำได้และได้กระทำไปโดยชอบและถูกต้องตามกฎหมาย
และหากบริษัทไม่สามารถขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมจาก กทช. ได้
เหตุการณ์ดังกล่าวอาจส่งผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจ ฐานะการเงิน
ผลการดำเนินงาน และโอกาสทางธุรกิจของบริษัท

2.  ความเสี่ยงจากการที่สัญญาร่วมการงานสิ้นสุดลง

บริษัทประกอบธุรกิจหลักเกี่ยวกับการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในประเทศไทยในระบบ Analog
AMPS ย่านความถี่ 800 เมกะเฮิรตซ์ และในระบบ Digital GSM ย่านความถี่ 1800
เมกะเฮิรตซ์ ภายใต้สัญญาร่วมการงานระหว่างบริษัทกับ กสท. ฉบับลงวันที่ 14 พฤศจิกายน 2533
โดยสัญญาร่วมการงานดังกล่าวมีระยะเวลา 15 ปี ต่อมาบริษัทและ กสท.
ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมการงานในวันที่ 23 กรกฎาคม 2536 และวันที่ 22 พฤศจิกายน
2539 โดยขยายระยะเวลาในสัญญาดังกล่าวเป็น 22 ปี และ 27 ปีตามลำดับ
ซึ่งสัญญาร่วมการงานดังกล่าวจะครบกำหนดในวันที่ 15 กันยายน 2561 อนึ่ง
สืบเนื่องจากการมีผลบังคับใช้ของ พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม
ผู้ที่ประสงค์จะประกอบกิจการโทรคมนาคมจะต้องได้รับอนุญาตจาก กทช. และเนื่องจาก กสท.
ไม่สามารถอนุญาตให้บุคคลอื่นใดเข้าประกอบกิจการโทรคมนาคมได้อีกต่อไป ดังนั้น
หากบริษัทประสงค์ที่จะประกอบกิจการโทรคมนาคมต่อไปภายหลังจากสัญญาร่วมการงานสิ้นสุดลง
บริษัทจะต้องยื่นขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมจาก กทช.

ดังนั้น หากระยะเวลาการดำเนินการตามสัญญาร่วมการงานสิ้นสุดลง
ยังคงมีความไม่แน่นอนว่าบริษัทจะได้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการโทรคมนาคมจาก กทช. หรือไม่
หรือใบอนุญาตดังกล่าวจะมีข้อกำหนดและเงื่อนไขเป็นอย่างไร
ความไม่แน่นอนดังกล่าวอาจส่งผลกระทบในเชิงลบต่อธุรกิจ ฐานะการเงิน
และผลการดำเนินงานของบริษัท

3.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงทางกฎหมายและกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับกิจการโทรคมนาคม

(1) กิจการโทรคมนาคมอยู่ในช่วงระยะเวลาการเปลี่ยนแปลงและมีความไม่ชัดเจนในกฎระเบียบที่เกี่ยวข้อง

ในปัจจุบัน การประกอบกิจการโทรคมนาคมอยู่ภายใต้กฎหมายหลักสองฉบับ ได้แก่ พรบ.
องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ และ พรบ.การประกอบกิจการโทรคมนาคม อย่างไรก็ดี
กฎหมายดังกล่าวและกฎหมายสำคัญที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ยังคงมีประเด็นข้อกฎหมายต่าง ๆ
ที่ไม่ชัดเจนเนื่องจากยังไม่มีการนำข้อพิพาทขึ้นเป็นคดีสู่การพิจารณาของศาลมากเท่าใดนัก

ในเดือนตุลาคม 2547 ได้มีการจัดตั้ง กทช. ซึ่งเป็นองค์กรอิสระขึ้นตามที่รัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.
2540 กำหนดไว้ เพื่อทำหน้าที่กำกับดูแลกิจการสื่อสารโทรคมนาคมในประเทศไทย กทช.
มีอำนาจตาม พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม และ พรบ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่
ในการกำหนดนโยบายและออกกฎระเบียบต่าง ๆ
อันอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อกิจการโทรคมนาคม ซึ่งรวมถึงกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับ (1)
การแข่งขันโดยเสรีและอย่างเป็นธรรมระหว่างผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคม (2)
อัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการในกิจการโทรคมนาคม (3)
การจัดสรรคลื่นความถี่และทรัพยากรโทรคมนาคมอื่น ๆ (4) การคุ้มครองผู้ใช้บริการ (5)
การส่งเสริมบริการด้านโทรคมนาคมอื่น ๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และ
(6) การเตรียมพร้อมด้านโทรคมนาคมยามเกิดเหตุฉุกเฉิน

ต่อมารัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2540 ได้ถูกยกเลิกและได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ.
2550 โดยมาตรา 47
ของรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวได้บัญญัติให้มีการจัดตั้งองค์กรของรัฐที่เป็นอิสระองค์กรหนึ่ง
(ต่อไปนี้ขอเรียกองค์กรดังกล่าวว่า “กสทช.”)
ทำหน้าที่จัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์
และกิจการโทรคมนาคม ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ ซึ่งหมายความว่า กสทช.
จะเป็นองค์กรที่กำกับดูแลกิจการโทรคมนาคมแทนที่ กทช. และในขณะนี้
ได้มีการนำเสนอร่างพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง
วิทยุโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคม
ต่อสภาผู้แทนราษฎรเพื่อให้มีการพิจารณาประกาศใช้ตามขั้นตอนแทนที่ พรบ.
องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฉบับปัจจุบัน อันเป็นการอนุวัติการตามบทบัญญัติในมาตรา 47
ของรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ดี เนื่องจากในปัจจุบัน
ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวยังอยู่ในกระบวนการนิติบัญญัติ จึงยังไม่มีความแน่ชัดว่า กสทช.
จะประกอบด้วยบุคคลใดบ้างและจะได้รับการแต่งตั้งโดยกระบวนการใด
มีอำนาจหน้าที่ในรายละเอียดอย่างไร และจะเริ่มทำหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดเมื่อใด
มีแนวทางหรือแนวนโยบายอย่างไร
สิ่งเหล่านี้ทำให้เกิดความไม่ชัดเจนในทิศทางของกฎเกณฑ์ในการประกอบกิจการโทรคมนาคม

นอกจากนี้ บริษัทไม่สามารถคาดการณ์เกี่ยวกับการใช้อำนาจในการกำกับดูแลของ กทช. หรือ
กสทช. รวมทั้งลักษณะและขอบเขตในการกำหนดนโยบายและกฎระเบียบในอนาคต
และการกำกับดูแลการดำเนินการต่าง ๆ ตามนโยบายของ กทช. หรือ กสทช.
รวมทั้งการบังคับใช้บทบัญญัติของกฎหมายและกฎระเบียบต่าง ๆ
ทั้งที่มีอยู่ในปัจจุบันและที่จะประกาศใช้ในอนาคต อย่างไรก็ดี
บริษัทเชื่อว่าการใช้อำนาจในการกำกับดูแลดังกล่าวจะเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ใน พรบ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคม พรบ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และรัฐธรรมนูญ ทั้งนี้
บนพื้นฐานของหลักการการแข่งขันโดยเสรีและเป็นธรรม

ความไม่แน่นอนดังกล่าวข้างต้นทำให้ธุรกิจของบริษัทมีความเสี่ยง แม้บริษัทจะเชื่อว่าการจัดตั้ง กทช.
และ กสทช. เป็นแนวโน้มที่ดีต่อผู้ประกอบการเอกชนรวมถึงบริษัทด้วย
แต่บริษัทไม่สามารถรับรองได้ว่าการดำเนินการของ กทช. และ กสทช. หรือองค์กรกำกับดูแลอื่น ๆ
และการปฏิรูปเปลี่ยนแปลงกฎหมายและการเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ
จะไม่ส่งผลกระทบในทางลบต่อการประกอบธุรกิจ ฐานะการเงิน ผลการดำเนินงาน
และโอกาสทางธุรกิจของบริษัท

นอกจากนี้ ในส่วนที่เกี่ยวกับการออกกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ของ กทช. ซึ่งอาจมีผลกระทบกับบริษัทได้แก่
กฎเกณฑ์ในเรื่อง Number Portability นั้น มาตรา 12 แห่ง พรบ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคม ได้บัญญัติให้อำนาจ กทช.
กำหนดแนวทางและหลักเกณฑ์ให้ผู้ใช้บริการมีสิทธิใช้เลขหมายโทรคมนาคมเดิมเมื่อผู้ใช้บริการต้องการเปลี่ยนผู้ให้บริการ
สถานที่ หรือประเภทของบริการ
ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้บริการเพราะจะทำให้ผู้ใช้บริการสามารถใช้เลขหมายโทรคมนาคมเดียวในทุกระบบ
อันเป็นการส่งเสริมความคุ้มค่าของการใช้เลขหมายโทรคมนาคม ดังนั้น
เพื่อให้เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด ในปี2551 กทช.
ได้จัดตั้งคณะทำงานเพื่อศึกษาและเตรียมการดำเนินการโครงการ Mobile Number
Portability โดยคณะทำงานได้ทำการศึกษา
เพื่อกำหนดรูปแบบและแนวทางการบริหารการใช้เลขหมายเดียวทุกระบบ
ตลอดจนรูปแบบการลงทุนเพื่อให้การดำเนินงานในทางปฏิบัติเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ในปัจจุบัน
กทช. อยู่ในระหว่างการพิจารณาร่างประกาศหลักเกณฑ์เกี่ยวกับ Number Portability
หากหลักเกณฑ์ Number Portability ประกาศใช้บังคับ
จะเป็นการสนับสนุนให้เกิดการแข่งขันกันมากขึ้นระหว่างผู้ประกอบการแต่ละราย เนื่องจากระบบ
Number Portability
ดังกล่าวจะเปิดโอกาสให้ลูกค้าของผู้ประกอบการรายหนึ่งสามารถเปลี่ยนไปใช้บริการของผู้ประกอบการรายอื่นได้โดยง่าย
ดังนั้น จึงเป็นการส่งเสริมให้ผู้ประกอบการต่าง ๆ
จำต้องปรับปรุงคุณภาพการให้บริการและแผนการตลาดหรือโปรโมชั่นเพื่อรักษาลูกค้าไว้กับตนให้ได้มากที่สุด
อย่างไรก็ดี
ผู้ประกอบการไม่อาจคาดคะเนได้ว่าพฤติกรรมของลูกค้าในการใช้บริการจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรภายหลังจากการประกาศใช้หลักเกณฑ์
Number Portability ดังนั้น การแข่งขันในการให้บริการอาจทวีความรุนแรงขึ้น
และความไม่แน่นอนของพฤติกรรมของผู้ใช้บริการภายหลังการประกาศใช้หลักเกณฑ์ Number
Portability จึงเป็นความเสี่ยงของผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมโทรคมนาคมโดยรวม
อย่างไรก็ดี บริษัทมีความเชื่อมั่นว่าเมื่อมีการประกาศใช้หลักเกณฑ์ดังกล่าว
บริษัทจะสามารถดำเนินการเพื่อเตรียมความพร้อมในการแข่งขันได้
เนื่องจากบริษัทมีคุณภาพการให้บริการที่ดี
โดยได้ขยายโครงข่ายโทรคมนาคมให้ครอบคลุมพื้นที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
มีการทำแบรนด์ให้แข็งแกร่ง
ทั้งยังเป็นผู้ประกอบการที่ได้รับการยอมรับจากผู้ใช้บริการจำนวนมากมายาวนาน
ไม่ว่าจะในเรื่องของคุณภาพของการให้บริการ หรือในด้านลูกค้าสัมพันธ์ นอกจากนี้
บริษัทยังมีการนำเสนอรูปแบบโปรโมชั่นที่หลากหลายสามารถสนองตอบต่อความต้องการของลูกค้าที่เปลี่ยนไปได้
มีการบริหารจัดการลูกค้าอย่างครอบคลุมทั่วถึงทุกกลุ่ม ทั้งนี้
เพื่อให้ลูกค้าเกิดความพึงพอใจและเชื่อมั่นในบริการของบริษัท

(2) รัฐบาลอยู่ในระหว่างการพิจารณาผลทางกฎหมายของสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมการงาน

ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในกิจการของรัฐ พ.ศ. 2535
(“พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน”) ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2535 นั้น
ได้กำหนดให้หน่วยงานราชการที่ประสงค์จะให้เอกชนเข้าร่วมงานหรือดำเนินการในโครงการของรัฐที่มีวงเงินลงทุนตั้งแต่
1,000 ล้านบาทขึ้นไปปฏิบัติตามขั้นตอนต่าง ๆ ซึ่งแบ่งได้เป็น 3 ขั้นตอน กล่าวคือ
ขั้นตอนแรกให้หน่วยงานเจ้าของโครงการเสนอผลการศึกษาและวิเคราะห์โครงการโดยละเอียดต่อกระทรวงการคลังเพื่อขอความเห็นชอบต่อคณะรัฐมนตรี
เมื่อได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีแล้วจึงจะเริ่มขั้นตอนที่สองคือ
ขั้นตอนการดำเนินการตามโครงการ
ซึ่งเป็นขั้นตอนการคัดเลือกเอกชนที่จะได้เข้าร่วมโครงการของรัฐ
รวมทั้งการเจรจาทำสัญญาในประเด็นต่าง ๆ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตกลงเกี่ยวกับเรื่องผลประโยชน์ของรัฐ หลังจากนั้นจึงจะเป็นขั้นตอนที่สาม
ซึ่งเป็นขั้นตอนของการกำกับดูแลและติดตามผลการดำเนินงานตามสัญญาตามที่ได้ลงนามโดยคณะกรรมการประสานงาน

บริษัทได้เข้าร่วมดำเนินกิจการให้บริการวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์กับ กสท.
โดยเข้าทำสัญญาร่วมการงานในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2533 ซึ่งเป็นวันก่อนวันที่ พรบ.
การให้เอกชนเข้าร่วมงาน มีผลใช้บังคับ โดยในขณะนั้นวงเงินลงทุนในโครงการมีมูลค่ามากกว่า
5,500 ล้านบาทและมีระยะเวลาดำเนินการตามสัญญา 15 ปี
แม้สัญญาร่วมการงานจะทำขึ้นก่อนการมีผลบังคับใช้ของ พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน
แต่สัญญาดังกล่าวก็มีผลบังคับใช้ได้ ทั้งนี้ เนื่องจาก พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน
ได้กำหนดว่าโครงการใดที่ได้มีการริเริ่มดำเนินการไปแล้วในขั้นตอนใดก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้เป็นอันใช้ได้
แต่การดำเนินการในขั้นตอนต่อไปต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้ ดังนั้น
สัญญาร่วมการงานที่ทำขึ้นในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2533
จึงมีผลใช้บังคับได้โดยไม่ต้องดำเนินการตามขั้นตอนที่หนึ่งและสอง
เพียงแต่จะต้องมีการกำกับดูแลและติดตามผลการดำเนินการตามสัญญาโดยคณะกรรมการประสานงานตามขั้นตอนที่สามที่กำหนดไว้ใน
พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน เท่านั้น

อย่างไรก็ดี ภายหลังจากที่ พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน มีผลใช้บังคับแล้ว
บริษัทได้ดำเนินการเข้าทำสัญญาแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมการงานกับ กสท. จำนวน 3 ครั้ง กล่าวคือ
การแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมการงานครั้งที่ 1/2536 เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2536 ครั้งที่ 2/2539
เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2539 และครั้งที่ 3/2539 เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2539
โดยประเด็นข้อสัญญาที่มีการแก้ไขนั้น
รวมไปถึงประเด็นที่เกี่ยวกับระยะเวลาการดำเนินการตามสัญญา
อัตราผลประโยชน์ตอบแทนที่บริษัทจะพึงชำระให้แก่ กสท. และในประเด็นอื่น ๆ อีกบางประเด็น

ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติในวันที่ 23 มกราคม 2550
ให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทำการพิจารณาให้ความเห็นประเด็นปัญหาข้อกฎหมายว่าในการแก้ไขสัญญาร่วมการงานทั้ง
3 ครั้งดังกล่าว กสท.
ซึ่งเป็นหน่วยงานเจ้าของโครงการมีหน้าที่และได้ปฏิบัติโดยถูกต้องตามขั้นตอนของ พรบ.
ให้เอกชนเข้าร่วมงาน หรือไม่ ซึ่งในประเด็นนี้ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้ให้ความเห็น
(เรื่องเสร็จที่ 292/2550) ว่าการแก้ไขสัญญาทั้ง 3 ครั้ง
ไม่ได้มีการเสนอเรื่องให้คณะกรรมการประสานงานพิจารณาและมิได้มีการนำเสนอให้คณะรัฐมนตีให้ความเห็นชอบ
จึงถือว่าเป็นการแก้ไขสัญญาร่วมการงานที่ไม่ได้ดำเนินการให้ถูกต้องตามขั้นตอนที่ พรบ.
ให้เอกชนเข้าร่วมการงาน กำหนดไว้ อย่างไรก็ดี
คณะกรรมการกฤษฎีกามีความเห็นว่าสัญญาแก้ไขสัญญาร่วมการงานทั้ง 3 ครั้งยังคงมีผลใช้บังคับอยู่
แต่หากคณะรัฐมนตรีพิจารณาถึงผลกระทบและความเหมาะสมโดยคำนึงถึงผลประโยชน์ของรัฐและประโยชน์สาธารณะแล้วเห็นว่าควรเพิกถอนสัญญาแก้ไขทั้ง
3 ครั้ง คณะรัฐมนตรีก็ชอบที่จะทำได้
แต่ถ้าคณะรัฐมนตรีเห็นว่ามีเหตุผลความจำเป็นพิเศษเพื่อประโยชน์สาธารณะหรือประโยชน์ของรัฐและเพื่อความต่อเนื่องของการให้บริการสาธารณะ
คณะรัฐมนตรีก็อาจใช้ดุลยพินิจพิจารณาให้ความเห็นชอบให้มีการดำเนินการแก้ไขสัญญาร่วมการงานได้ตามความเหมาะสม

อย่างไรก็ดี
ความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกาดังกล่าวข้างต้นเป็นการตีความและให้ความเห็นทางกฎหมายที่ไม่มีผลผูกพันบริษัท
และในปัจจุบันศาลก็ยังไม่ได้มีคำพิพากษาว่าการแก้ไขสัญญาร่วมการงานทั้ง 3
ครั้งจะต้องทำตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในพรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน หรือไม่ อย่างไร

บริษัทมีความเชื่อมั่นว่าการแก้ไขสัญญาร่วมการงานทั้ง 3 ครั้งไม่ต้องปฏิบัติตามขั้นตอนของ พรบ.
การให้เอกชนเข้าร่วมงาน ทั้งนี้ เนื่องจากสัญญาร่วมการงานระหว่างบริษัทกับ กสท.
นั้นได้จัดทำขึ้นก่อนวันที่ พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน จะมีผลใช้บังคับและ พรบ.
การให้เอกชนเข้าร่วมงาน ก็ได้กำหนดไว้ว่า
โครงการใดที่ได้มีการเริ่มดำเนินการไปแล้วในขั้นตอนใดก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้เป็นอันใช้ได้
เพียงแต่การดำเนินการในขั้นตอนต่อไปต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้ ดังนั้น
สัญญาร่วมการงานที่ทำขึ้นในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2533
จึงมีผลใช้บังคับได้โดยไม่ต้องดำเนินการตามขั้นตอนที่หนึ่งและสอง
เพียงแต่จะต้องมีการกำกับดูแลและติดตามผลการดำเนินการตามสัญญาตามขั้นตอนที่สามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้

อย่างไรก็ดี หากปรากฏว่าการแก้ไขเพิ่มเติมสัญญาร่วมการงานข้างต้นจะต้องทำตามขั้นตอนตามที่
พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน กำหนด
และหากปรากฏข้อเท็จจริงต่อไปว่าการแก้ไขดังกล่าวไม่ได้ปฏิบัติตามขั้นตอนดังกล่าว
บริษัทก็จะดำเนินการแก้ไขเพื่อให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ใน พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน
อย่างไรก็ดี หากการแก้ไขดังกล่าวไม่อาจกระทำได้ การบังคับใช้ พรบ. การให้เอกชนเข้าร่วมงาน
กับการแก้ไขสัญญาร่วมการงานทั้ง 3
ครั้งดังกล่าวก็อาจส่งผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจของบริษัท
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่เกี่ยวข้องกับระยะเวลาการดำเนินงานภายใต้สัญญาร่วมการงาน
และอัตราผลประโยชน์ที่บริษัทพึงชำระให้แก่ กสท.

(3) ภาระต้นทุนของบริษัทในการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมกับผู้ประกอบการบางรายยังไม่ชัดเจน

ตาม พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม
ผู้ขอเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมและผู้ให้บริการเชื่อมต่อจะต้องทำสัญญาเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมต่อกัน
ในปัจจุบันผู้ประกอบการบางรายยังไม่ได้เข้าเจรจาตกลงทำสัญญากำหนดอัตราค่าตอบแทนการเชื่อมต่อโครงข่ายกับบริษัท
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทีโอทีซึ่งเป็นคู่สัญญากับบริษัทตามข้อตกลงเชื่อมโยงโครงข่ายซึ่งทำขึ้นในปี 2537
และ 2544 ภายใต้ข้อตกลงดังกล่าว ทีโอทีกำหนดให้บริษัทต้องชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย
(Access Charge)
ในอัตราคงที่ต่อเลขหมายสำหรับลูกค้าระบบรายเดือนและอัตราร้อยละของราคาหน้าบัตรสำหรับลูกค้าระบบเติมเงิน
อย่างไรก็ดี
ปัจจุบันการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายระหว่างผู้ประกอบการรวมทั้งบริษัทต้องดำเนินไปโดยสอดคล้องกับ
พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม และประกาศ กทช.
ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
ซึ่งกำหนดให้มีการกำหนดอัตราค่าตอบแทนหรือค่าบริการที่เป็นธรรม สะท้อนต้นทุน และไม่เลือกปฏิบัติ
ดังนั้น ในวันที่ 17 พฤศจิกายน 2549 บริษัทจึงได้มีหนังสือแจ้งให้ทีโอทีและ กสท.
ทราบว่าบริษัทจะชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายตามหลักเกณฑ์และในอัตราที่กฎหมายกำหนดแทนการชำระในอัตราที่กำหนดไว้ในข้อตกลงเชื่อมโยงโครงข่ายตามกฎหมายเดิม
โดยบริษัทเห็นว่าค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge)
ตามข้อตกลงเชื่อมโยงโครงข่ายไม่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ตาม พรบ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคม และประกาศ กทช.
ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
ซึ่งกำหนดให้ทีโอทีมีหน้าที่ต้องคิดค่าตอบแทนการเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมในอัตราที่เป็นธรรม
สมเหตุสมผล และสะท้อนถึงต้นทุนของทีโอที

ถึงแม้ว่าทีโอทีได้โต้แย้งว่าบริษัทยังคงมีหน้าที่ต้องชำระค่าตอบแทนการเชื่อมโยงโครงข่าย (Access
Charge) ในอัตราเดิมที่กำหนดไว้ในข้อตกลงเรื่อง Access Charge
และต่อมาปฏิเสธไม่รับชำระค่าเชื่อมต่อโครงข่ายสุทธิ (Net Interconnection Charge)
ที่บริษัทคิดคำนวณตามหลักเกณฑ์และในอัตราที่สอดคล้องกับที่กฎหมายกำหนด
และได้ใช้สิทธิโต้แย้งทางศาล โดย ณ วันที่ 16 พฤศจิกายน 2550 ทีโอทีได้ยื่นฟ้องต่อศาลแพ่ง
เรียกร้องให้ กสท. และบริษัทชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge) ตั้งแต่เดือน
พฤศจิกายน 2549 – 31 ตุลาคม 2550 พร้อมเบี้ยปรับเงินเพิ่มเป็นจำนวนเงินทั้งหมด 11,705
ล้านบาท และให้ชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายนับตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2550
เป็นต้นไปจนกว่าข้อตกลงเรื่อง Access Charge จะสิ้นสุดลงอีกด้วย ซึ่งต่อมาในวันที่ 3
พฤศจิกายน 2551 ศาลแพ่งได้มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ
เพราะเห็นว่าคดีนี้อยู่ในเขตอำนาจของศาลปกครอง
ซึ่งจนถึงปัจจุบันบริษัทยังไม่ได้รับแจ้งจากศาลปกครองว่าทีโอทีได้ฟ้องร้องต่อศาลปกครองเพื่อเรียกให้บริษัทชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย
ดังนั้น ในขณะนี้ประเด็นดังกล่าวจึงยังมิได้มีคำพิพากษาของศาลว่า
การที่บริษัทชำระค่าเชื่อมต่อโครงข่ายสุทธิ (Net Interconnection Charge)
ในอัตราที่สอดคล้องกับข้อกำหนดของ พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม และประกาศ กทช.
ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมแทนการชำระในอัตราเดิมที่กำหนดไว้ในข้อตกลงเรื่อง
Access Charge เป็นการไม่ถูกต้องแต่อย่างใด อย่างไรก็ดี
หากองค์กรที่เกี่ยวข้องหรือศาลมีคำสั่งหรือคำพิพากษาให้บริษัทต้องชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายตามสัญญาเชื่อมโยงโครงข่ายให้แก่ทีโอที
คำสั่งหรือคำพิพากษาดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อฐานะการเงินของบริษัท อย่างไรก็ดี
จากความเห็นของที่ปรึกษากฎหมายของบริษัท
บริษัทมีความเชื่อมั่นว่าบริษัทไม่มีหน้าที่ที่จะต้องชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายในอัตราค่าเชื่อมโยงเครือข่าย
(Access Charge) ที่ระบุไว้ในข้อตกลง Access Charge เดิม
เนื่องจากข้อตกลงดังกล่าวไม่เป็นไปตามหลักกฎหมายในปัจจุบัน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งประกาศ กทช.
ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม) และบริษัทได้มีหนังสือบอกเลิกข้อตกลงเดิมแล้ว
ดังนั้น
บริษัทเชื่อว่าผลสรุปของข้อพิพาทและกระบวนการยุติธรรมในอนาคตไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อฐานะการเงินของบริษัท

(4) บริษัทอาจมีข้อจำกัดในการระดมทุนเนื่องจากข้อกำหนดทางกฎหมายและนิติกรรมสัญญาเกี่ยวกับสัดส่วนการถือหุ้นของนักลงทุนต่างด้าว

ข้อจำกัดในเรื่องสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวแตกต่างกันไปตามบทบัญญัติของกฎหมายและในสัญญาแต่ละฉบับ
การละเมิดสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวอาจทำให้มีการยกเลิกใบอนุญาต หรือบอกเลิกสัญญา
และ/หรืออาจเป็นผลให้บริษัทไม่สามารถประกอบกิจการภายใต้มาตรา 80 แห่ง พรบ.
การประกอบกิจการโทรคมนาคมได้อีกต่อไป

กฎหมายซึ่งกำหนดข้อจำกัดเกี่ยวกับสัดส่วนการถือหุ้นของคนต่างด้าวสรุปได้ดังนี้

1.  ประมวลกฎหมายที่ดิน มีบทบัญญัติห้ามมิให้คนต่างด้าวถือครองที่ดิน
    เว้นแต่จะได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ดังนั้น
    คนต่างด้าวที่ถือครองที่ดินโดยไม่ได้รับอนุญาตจะต้องจำหน่ายที่ดินดังกล่าวภายในระยะเวลาที่กำหนดซึ่งไม่น้อยกว่า
    180 วันและไม่เกิน 1 ปี

“คนต่างด้าว”
ตามประมวลกฎหมายที่ดินหมายรวมถึงบริษัทมหาชนหรือบริษัทจำกัดที่มีบุคคลที่มิใช่สัญชาติไทยถือหุ้นอยู่มากกว่าร้อยละ
49
ของทุนจดทะเบียนหรือมีจำนวนผู้ถือหุ้นที่เป็นบุคคลที่มิใช่สัญชาติไทยเกินกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนผู้ถือหุ้นทั้งหมด

2.  พรบ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว กำหนดห้ามมิให้ “คนต่างด้าว”
    (ตามคำนิยามที่กำหนดไว้ใน พรบ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว)
    ประกอบธุรกิจบางประเภท
    ซึ่งการให้บริการสื่อสารโทรคมนาคมเป็นธุรกิจบริการที่คนต่างด้าวไม่สามารถประกอบธุรกิจได้
    เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าซึ่งเป็นหน่วยงานของกระทรวงพาณิชย์ก่อน

3.  พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม
    กำหนดให้ผู้ขอรับใบอนุญาตแบบที่สองและแบบที่สามต้องมิใช่คนต่างด้าวตาม พรบ.
    การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว

นอกจากนี้ สัญญาร่วมการงานได้กำหนดให้บริษัทดำรงคุณสมบัติตาม พรบ.
การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวด้วย

แม้ว่า พรบ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว จะมีการใช้บังคับมากว่า 10 ปี
แต่การนำกรณีพิพาทที่เกี่ยวกับบทบัญญัติของ พรบ. การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
ขึ้นสู่การพิจารณาของศาลยังคงมีไม่มากนัก
และยังไม่มีองค์กรกำกับดูแลใดกำหนดแนวปฏิบัติที่ชัดเจนที่บริษัทสามารถนำมาใช้ในการประเมินหรือคาดการณ์ผลกระทบที่จะมีต่อบริษัทจากข้อจำกัดดังกล่าวได้

หากบริษัทไม่สามารถดำรงสถานะการเป็นบริษัทไทย หรือไม่สามารถดำรงคุณสมบัติตาม พรบ.
การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว หรือกระทำผิดบทบัญญัติตาม พรบ.
การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว หรือ พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม
(รวมทั้งที่อาจมีการแก้ไขเพิ่มเติม) อาจถือเป็นการกระทำผิดสัญญาและอาจเป็นเหตุให้คู่สัญญาหรือ
กทช. บอกเลิกสัญญาร่วมการงานหรือสัญญาทางการค้าบางฉบับได้
รวมทั้งอาจถือได้ว่าบริษัททำผิดเงื่อนไขของใบอนุญาตที่บริษัทมีได้ หากใบอนุญาตนั้น ๆ
มีข้อกำหนดให้บริษัทต้องดำรงสัดส่วนการถือหุ้นของบุคคลสัญชาติไทย หรือปฏิบัติตาม พรบ.
การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
ซึ่งเหตุดังกล่าวจะส่งผลกระทบในทางลบอย่างมีนัยสำคัญต่อความสามารถของบริษัทในการให้บริการสื่อสารโทรคมนาคมและ/หรือความสามารถในการแข่งขันของบริษัท

(5) การห้ามกระทำการที่มีลักษณะเป็นการครอบงำกิจการโดยคนต่างด้าว

มาตรา 8 แห่ง พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคม ได้บัญญัติให้ กทช.
มีอำนาจกำหนดให้ผู้ขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการบางลักษณะหรือบางประเภทที่เป็นนิติบุคคลจะต้องกำหนดข้อห้ามการกระทำที่มีลักษณะเป็นการครอบงำกิจการโดยคนต่างด้าว
ซึ่งในปัจจุบัน กทช.
อยู่ในระหว่างการพิจารณาจัดทำประกาศเกี่ยวกับเรื่องนี้เพื่อกำหนดการกระทำหรือพฤติกรรมที่มีลักษณะเป็นการครอบงำกิจการโดยคนต่างด้าว
รวมถึงการกระทำหรือพฤติกรรมที่ส่อหรือมีแนวโน้มว่าจะเป็นการครอบงำกิจการโดยคนต่างด้าว
จึงยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่า เมื่อ กทช. ประกาศใช้หลักเกณฑ์เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว ประกาศดังกล่าวของ
กทช. จะส่งผลกระทบอย่างไรกับการดำเนินงานของบริษัท

(6) การตรวจสอบสัญญาหรือข้อตกลงระหว่างบริษัทกับรัฐบาลต่างประเทศ องค์การระหว่างประเทศ
    หรือบุคคลที่อยู่ในต่างประเทศ

มาตรา 54 แห่ง พรบ. การประกอบกิจการโทรคมนาคมได้บัญญัติให้สัญญาหรือข้อตกลงใด ๆ
เกี่ยวกับการประกอบกิจการและการให้บริการโทรคมนาคมตามที่ กทช. ประกาศกำหนด
ซึ่งผู้ได้รับใบอนุญาตได้ทำกับรัฐบาลต่างประเทศ องค์การระหว่างประเทศ
หรือบุคคลหรือนิติบุคคลที่อยู่ในต่างประเทศ
รวมทั้งการแก้ไขเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกสัญญาหรือข้อตกลงดังกล่าว จะต้องได้รับความเห็นชอบจาก
กทช. ก่อน ทั้งนี้ เว้นแต่เป็นการจัดซื้อจัดจ้างตามปกติ ในปัจจุบัน กทช. ได้ออกประกาศ กทช.
เรื่องการขอความเห็นชอบสัญญาอันเกี่ยวเนื่องกับการประกอบกิจการโทรคมนาคมที่ทำกับรัฐบาลต่างประเทศ
องค์การระหว่างประเทศ หรือบุคคลที่อยู่ในต่างประเทศ พ.ศ. 2549
เพื่อใช้เป็นกฎเกณฑ์ในการกำกับดูแลสัญญาประเภทนี้เรียบร้อยแล้ว (“ประกาศ กทช.
ว่าด้วยสัญญาต่างประเทศ”)
โดยประกาศดังกล่าวได้กำหนดให้ผู้ได้รับใบอนุญาตจะต้องส่งสำเนาสัญญาที่จะทำกับต่างประเทศให้
กทช. เห็นชอบก่อนที่จะเข้าทำสัญญาดังกล่าว ทั้งนี้
เว้นแต่สัญญาที่เกี่ยวกับการจัดซื้อจัดจ้างตามปกติหรือสัญญาที่ กทช. ประกาศยกเว้นไว้ นอกจากนี้
กทช. ยังมีอำนาจสั่งให้ผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินการแก้ไขยกเลิกสัญญาใด ๆ
ก็ตามที่ได้ทำกับต่างประเทศที่มีลักษณะหรือเงื่อนไขขัดแย้งกับกฎหมาย หรืออาจก่อให้เกิดการผูกขาด
หรือจำกัดการแข่งขันอย่างไม่เป็นธรรมต่อผู้ใช้บริการ ดังนั้น
อำนาจการเข้าทำสัญญาของบริษัทอาจถูกจำกัดโดยกฎเกณฑ์ดังกล่าว อย่างไรก็ดี ตามประกาศ กทช.
ว่าด้วยสัญญาต่างประเทศ
สัญญาที่บริษัทได้ทำกับต่างประเทศก่อนการประกาศใช้ประกาศดังกล่าวยังคงมีผลบังคับใช้ได้ต่อไป
ทั้งนี้ เว้นแต่สัญญาดังกล่าวจะขัดหรือแย้งกับกฎหมายหรือประกาศดังกล่าว หรือก่อให้เกิดการผูกขาด
หรือจำกัดการแข่งขันอย่างไม่เป็นธรรมต่อผู้ใช้บริการ

(7) การกำหนดอัตราขั้นสูงของค่าบริการ

กทช.
มีอำนาจในการกำหนดอัตราขั้นสูงของค่าบริการที่บริษัทและผู้ให้บริการโทรคมนาคมรายอื่นสามารถเรียกเก็บจากการให้บริการโทรคมนาคมรูปแบบต่าง
ๆ ในประเทศไทย
ซึ่งรวมถึงการกำกับดูแลการให้ส่วนลดของผู้ให้บริการโทรคมนาคมและบริการเหมาจ่าย (Bundled
Services) ทั้งนี้ หาก กทช. กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการในรูปแบบใหม่
อัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการดังกล่าวอาจแตกต่างไปจากอัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการที่บริษัทเรียกเก็บอยู่ในขณะนี้
ซึ่งอาจส่งผลให้บริษัทต้องปรับเปลี่ยนอัตราค่าบริการที่เรียกเก็บจากลูกค้าหรืออาจเป็นการจำกัดความสามารถของบริษัทในการเปลี่ยนแปลงอัตราค่าธรรมเนียมและค่าบริการภายในระยะเวลาที่เหมาะสม
อย่างไรก็ดี หาก กทช. ประกาศกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมที่ผู้ประกอบการอาจเรียกเก็บได้ดังกล่าว
อัตราดังกล่าวจะใช้บังคับกับผู้ประกอบการทุกราย

(8) ภาระต้นทุนของบริษัทอาจเปลี่ยนแปลงเนื่องมาจากการจัดเก็บภาษีสรรพสามิต

ในปี 2546
กิจการโทรคมนาคมได้ถูกจัดเก็บภาษีสรรพสามิตตามพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. 2527 โดยมีการแก้ไขเพิ่มเติมหลักการจัดเก็บภาษีสรรพสามิต
แต่เดิมจัดเก็บอยู่เพียงผู้ประกอบอุตสาหกรรมและ
ผู้ประกอบกิจการสถานบริการ ไม่รวมไปถึงกิจการโทรคมนาคม นอกจากนี้
ได้มีพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2527
ให้มีการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตที่เรียกเก็บจากกิจการโทรคมนาคมสำหรับบริการโทรศัพท์พื้นฐานในอัตราร้อยละ
2 ของมูลค่า และบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่หรือวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์ในอัตราร้อยละ 10
ของมูลค่า

สำหรับภาษีสรรพสามิตดังกล่าว
คู่สัญญาภาคเอกชนซึ่งเป็นผู้ประกอบกิจการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่หรือวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่าร์
ซึ่งมีหน้าที่ชำระภาษีสรรพสามิตนั้น มีสิทธินำเงินค่าภาษีที่ได้ชำระแล้วดังกล่าวตลอดทั้งปี
(ไม่รวมดอกเบี้ย ค่าปรับ หรือเงินเพิ่มใด ๆ)
มาหักออกจากจำนวนเงินผลประโยชน์ตอบแทนที่คู่สัญญาภาคเอกชนจะต้องชำระให้แก่คู่สัญญาภาครัฐเมื่อสิ้นปีดำเนินการได้

พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตทั้งสองฉบับนี้ได้รับการโต้แย้งอย่างกว้างขวางว่าอาจเป็นการทำให้คู่สัญญาภาครัฐได้รับความเสียหายจากการที่คู่สัญญาภาครัฐจะได้รับเงินผลประโยชน์ตอบแทนลดลงเป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้
การจัดเก็บภาษีสรรพสามิตดังกล่าวอาจเป็นการขัดต่อหลักการทางภาษีสรรพสามิตที่ปกติจะมุ่งเก็บจากสินค้าหรือบริการที่รัฐมีนโยบายควบคุมปริมาณการบริโภค
เช่น กรณีสินค้าฟุ่มเฟือย
แต่กิจการโทรคมนาคมถือเป็นสินค้าและบริการสาธารณะที่จำเป็นต่อการดำรงชีพของประชาชน

ดังนั้น คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 23 มกราคม 2550
ยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีเรื่องการให้สิทธิคู่สัญญาภาคเอกชนนำค่าภาษีสรรพสามิตไปหักออกจากส่วนแบ่งรายได้ที่ต้องนำส่งให้คู่สัญญาภาครัฐ
และมีมติให้กระทรวงการคลังพิจารณากำหนดภาษีสรรพสามิตที่จัดเก็บจากบริการโทรคมนาคมดังกล่าวในอัตราร้อยละ
0 อย่างไรก็ดี
หากในอนาคตรัฐบาลได้มีการปรับเพิ่มอัตราภาษีสรรพสามิตดังกล่าวจะทำให้ผู้ประกอบการโทรคมนาคมรวมถึงบริษัทจะต้องรับภาระภาษีสรรพสามิตดังกล่าว
และหากผู้ประกอบการโทรคมนาคมไม่สามารถนำภาระภาษีสรรพสามิตดังกล่าวมาหักออกจากเงินผลประโยชน์ตอบแทนได้
จะทำให้ต้นทุนในการให้บริการโทรคมนาคมเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วยและอาจส่งผลกระทบต่อฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของบริษัทได้

อย่างไรก็ดี เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2551 กสท.
ได้เสนอข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการเรียกร้องให้บริษัทชำระค่าผลประโยชน์ตอบแทนในปีสัมปทานที่
12 ถึงปีสัมปทานที่ 16 เพิ่มพร้อมเบี้ยปรับเงินเพิ่มและภาษีมูลค่าเพิ่ม รวมเป็นเงินจำนวนประมาณ
23,164 ล้านบาท
โดยอ้างว่าบริษัทได้ชำระค่าตอบแทนผลประโยชน์ของปีสัมปทานดังกล่าวไม่ครบถ้วน
เนื่องจากในช่วงปีสัมปทานดังกล่าว
บริษัทได้นำภาษีสรรพสามิตที่ได้ชำระไปแล้วมาหักออกจากผลประโยชน์ตอบแทนที่จะต้องนำส่งให้แก่
กสท. ตามมติของคณะรัฐมนตรีฉบับลงวันที่ 28 มกราคม 2546 และวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546
และตามหนังสือของ กสท. ฉบับลงวันที่ 27 มีนาคม 2546
ซึ่งกำหนดให้บริษัทนำภาษีสรรพสามิตที่ชำระให้แก่รัฐมาหักออกจากผลประโยชน์ตอบแทนที่จะต้องนำส่งให้แก่
กสท. ตามสัญญาร่วมการงานได้ ขณะนี้ข้อพิพาทดังกล่าวอยู่ภายใต้กระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ
ซึ่งอาจใช้ระยะเวลาในการพิจารณาหลายปี

1.  ความเสี่ยงที่เกิดจากการแข่งขันในการประกอบธุรกิจ

(1) กิจการโทรคมนาคมของไทยมีการแข่งขันสูงและมีความอ่อนไหวต่อการแข่งขันด้านราคา

กิจการให้บริการโทรคมนาคมผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่ของประเทศไทยนับเป็นธุรกิจที่มีการแข่งขันกันอย่างสูง
หากผู้ประกอบการต่างหันมาใช้กลยุทธ์ด้านราคาโดยการลดอัตราค่าบริการในระบบเติมเงินและระบบรายเดือนและมีระยะเวลาการส่งเสริมการขายที่ยาวนานยิ่งขึ้น
และบริษัทไม่สามารถตอบสนองต่อการแข่งขันดังกล่าวได้อย่างทันท่วงทีและด้วยต้นทุนที่เหมาะสม
การแข่งขันดังกล่าวอาจส่งผลกระทบในทางลบต่อธุรกิจ ฐานะทางการเงิน ผลการดำเนินงาน
และโอกาสทางธุรกิจของบริษัท

(9) บริษัทอาจเผชิญกับการแข่งขันเพิ่มมากขึ้นจากผู้ประกอบการรายใหม่

ปัจจุบัน กทช.
มีอำนาจในการออกใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมให้แก่ผู้ประกอบการรายใหม่บนพื้นฐานแห่งหลักการการแข่งขันโดยเสรีและอย่างเป็นธรรม
บริษัทไม่สามารถประเมินได้ว่าจะมีผู้ประกอบการอีกกี่รายที่จะได้รับใบอนุญาตเพิ่มเติมของ กทช.
และหาก กทช.
ออกใบอนุญาตให้ผู้ประกอบการรายใหม่เพิ่มเติมจากที่มีอยู่เดิมก็จะส่งผลให้การแข่งขันในตลาดยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น

การปฏิรูปกฎหมายและการเปิดเสรีกิจการสื่อสารโทรคมนาคมอาจทำให้การแข่งขันทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อความสามารถด้านการแข่งขันของผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมในปัจจุบันและรวมถึงบริษัทด้วย
โดยผู้ประกอบการรายใหม่เหล่านี้อาจใช้วิธีการลดราคาลงอย่างรุนแรงหรืออาจใช้กลยุทธ์ช่วยอุดหนุน
(Subsidy Approach) เพื่อเพิ่มส่วนแบ่งทางการตลาดของตน

(10) บริษัทอาจได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี

ในปัจจุบันบริษัทใช้เทคโนโลยีระบบ GSM ในการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่
รวมถึงการให้บริการส่งผ่านข้อมูลด้วยความเร็วสูงโดยเทคโนโลยี GPRS และ EDGE
ซึ่งมีการพัฒนาขึ้นเพื่อนำไปประยุกต์ใช้กับเครือข่าย GSM โดยครอบคลุมพื้นที่ทั่วประเทศไทย
ด้วยเทคโนโลยี EDGE
บริษัทสามารถตอบสนองความต้องการของกลุ่มลูกค้าที่ต้องการรับส่งข้อมูลผ่านระบบไร้สายด้วยเทคโนโลยีความเร็วสูงได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทอาจต้องเผชิญกับการแข่งขันในการให้บริการโทรคมนาคมด้วยเทคโนโลยีใหม่ ๆ
หรือเทคโนโลยีซึ่งมีอยู่แล้วในปัจจุบันแต่กำลังได้รับการปรับปรุงพัฒนาในตลาดของประเทศอื่น
ซึ่งเป็นตลาดที่มีความก้าวหน้ากว่าตลาดในประเทศไทย เช่น
บริษัทอาจต้องประสบกับการแข่งขันที่สูงขึ้นหากมีการนำเทคโนโลยี 3G และเทคโนโลยีใหม่อื่น ๆ
มาใช้ในประเทศไทย เช่น Wi-Fi
ซึ่งเป็นระบบสื่อสารไร้สายระยะสั้นเพื่อเชื่อมโยงเข้าสู่ระบบอินเตอร์เน็ตหรือสู่เครื่องอุปกรณ์อื่น ๆ
และ WiMAX ซึ่งเป็นเทคโนโลยีการเชื่อมต่อไร้สายที่รวดเร็วเพื่อรองรับการส่งผ่านข้อมูลขนาดใหญ่
เทคโนโลยีเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นเทคโนโลยีที่มีการนำไปใช้ในตลาดของประเทศอื่น ๆ
ที่มีความก้าวหน้าทางโทรคมนาคมมากกว่าประเทศไทย

การเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีนั้นเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าจะเป็นทางด้าน Wire Line หรือ
Wireless ก็ตาม เช่น Broadband ผ่านสายไฟฟ้า หรือ Fiber to the Home และ
Broadband ที่เป็นระบบ Wireless ( เช่น 3G, CDMA 2000 1x EV-DO, WiMax และ
Wi-Fi เป็นต้น) เทคโนโลยีเหล่านี้มีการนำมาใช้ในบางประเทศ
หรือแม้กระทั่งมีการนำมาใช้ให้บริการแล้วในประเทศไทย

อย่างไรก็ตาม
การใช้เทคโนโลยีล่าสุดหรืออีกนัยหนึ่งคือการลงทุนในเทคโนโลยีล่าสุดไม่ได้เป็นการรับประกันในความสำเร็จของการดำเนินกิจการ
ถึงกระนั้นก็ตาม
บริษัทมิได้ละเลยหรือไม่คำนึงถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี
ขณะนี้บริษัทอยู่ในขั้นตอนการพิจารณาร่วมกับ กสท.
ในการปรับปรุงโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่โดยใช้เทคโนโลยี HSPA บนคลื่นความถี่ย่าน 850
เมกะเฮิรตซ์ ซึ่งเป็นการดำเนินงานภายใต้ข้อกำหนดและเงื่อนไขของสัญญาร่วมการงาน
และขั้นตอนดังกล่าวอยู่ระหว่างการพิจารณาของส่วนราชการที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ กทช.
ยังไม่ได้กำหนดรายละเอียดที่ชัดเจนเกี่ยวกับกฎเกณฑ์และเงื่อนไขในการขอใบอนุญาตให้บริการด้วยเทคโนโลยี
3G มาเพื่อให้ผู้ประกอบการต่าง ๆ รวมถึงบริษัทสามารถขออนุญาตได้
บริษัทจึงเชื่อว่าจะไม่เป็นการง่ายสำหรับบริษัทอื่นในการนำเทคโนโลยี 3G
มาเริ่มต้นใช้ในตลาดในประเทศไทยอย่างครอบคลุมทั่วถึงในเวลานี้

นอกจากนี้
อุตสาหกรรมการให้บริการโทรคมนาคมเป็นอุตสาหกรรมที่มีการเปลี่ยนแปลงไปตามเทคโนโลยีซึ่งมีพัฒนาการอย่างรวดเร็ว
บริษัทอาจต้องเผชิญกับการแข่งขันที่รุนแรงขึ้นจากเทคโนโลยีใหม่อื่น ๆ
ซึ่งบริษัทไม่สามารถรับรองได้ว่าจะสามารถตอบสนองต่อการแข่งขันจากการนำเทคโนโลยีใหม่ ๆ
ที่นำมาใช้ในประเทศไทยได้อย่างทันท่วงทีและด้วยต้นทุนที่เหมาะสมได้หรือไม่ อนึ่ง
การพัฒนาและการเปลี่ยนแปลงผลิตภัณฑ์และบริการของบริษัทเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของตลาดอาจทำให้บริษัทต้องปรับใช้เทคโนโลยีใหม่
ๆ ซึ่งอาจทำให้ความสามารถในการแข่งขันด้านเทคโนโลยีที่บริษัทใช้อยู่ในปัจจุบันลดลง
และหากบริษัทต้องการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีให้ได้ผลดี
บริษัทอาจต้องมีค่าใช้จ่ายด้านทุนที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญและ/หรือต้องจัดหาเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องหรือเทคโนโลยีที่จำเป็นในการปรับเปลี่ยนดังกล่าว
ซึ่งความสามารถของบริษัทในการจัดหาแหล่งเงินทุนสำหรับค่าใช้จ่ายด้านทุนดังกล่าวในอนาคตนี้ย่อมขึ้นอยู่กับผลการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตและภาวะเศรษฐกิจในขณะนั้น
รวมถึงระดับอัตราดอกเบี้ย ปริมาณธุรกิจด้านการเงิน และปัจจัยอื่น ๆ ซึ่งปัจจัยต่าง ๆ
เหล่านี้หลายประการอยู่นอกเหนือการควบคุมของบริษัท นอกจากนี้
การจัดหาเงินทุนดังกล่าวยังขึ้นอยู่กับความสามารถของบริษัทในการจัดหาแหล่งเงินทุนเพิ่มเติมจากภายนอก
ซึ่งบริษัทไม่สามารถรับรองได้ว่าจะจัดหาได้ภายใต้เงื่อนไขที่ยอมรับได้
และแม้ว่าบริษัทจะสามารถจัดหาแหล่งเงินทุนสำหรับรายจ่ายด้านทุนได้
แต่บริษัทอาจไม่สามารถจัดหาเทคโนโลยีล่าสุดได้ภายในช่วงเวลาหรือต้นทุนที่เหมาะสม ดังนั้น
หากบริษัทไม่สามารถดำเนินการจัดหาเทคโนโลยีที่เหมาะสมได้ภายในช่วงเวลาหรือต้นทุนที่เหมาะสมแล้วก็อาจมีผลกระทบต่อคุณภาพการให้บริการ
ธุรกิจ ฐานะการเงิน ผลการดำเนินงาน และโอกาสทางธุรกิจของบริษัท

1.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับการดำเนินงานของบริษัท

(1) ความเสี่ยงปกติที่เกิดขึ้นจากอุปกรณ์ ระบบการทำงาน ระบบคอมพิวเตอร์ โครงข่าย
    และทรัพย์สินอื่นที่ใช้ในการดำเนินงานของบริษัท

การประกอบธุรกิจของบริษัทต้องอาศัยความสามารถในการจัดการโครงข่ายและการบริหารจัดการระบบต่าง
ๆ เช่น ระบบการจัดเก็บข้อมูล (Information System) ระบบการจัดเก็บค่าบริการ (Billing
System) การให้บริการแก่ลูกค้า (Customer Services) และระบบบริหารจัดการเครือข่าย
(Network Management System)
ซึ่งระบบดังกล่าวจะต้องทำงานได้ดีตลอดเวลาเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้า

ในการนี้บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้น อาทิเช่น
ระบบเครือข่ายมีปัญหาในการรับส่งสัญญาณ ข้อมูลสูญหาย เป็นต้น
บริษัทจึงได้มีการฝึกฝนพนักงานอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้พนักงานเข้าใจถึงหน้าที่ความรับผิดชอบของตนเองและเข้าใจขั้นตอนต่าง
ๆ ที่จะต้องปฏิบัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้การปฏิบัติงานต่าง ๆ ขัดข้อง
บริษัทได้จัดให้มีการประเมินและบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสมภายใต้การกำกับดูแลและการให้คำแนะนำของคณะกรรมการตรวจสอบและผู้บริหารของบริษัท
นอกจากนี้ บริษัทยังได้จัดทำแนวทางในการรับมือกับความเสี่ยงทางธุรกิจอย่างเป็นรูปแบบมากขึ้น
โดยในปี 2546 บริษัทได้จัดตั้งหน่วยตรวจสอบรายได้ (Revenue Assurance Function)
เพื่อทำหน้าที่ศึกษาวงจรของรายได้และตรวจสอบจุดบกพร่องหรือการรั่วไหลของรายได้ ทั้งนี้
เพื่อส่งเสริมความสามารถของบริษัทในการหารายได้จากการให้บริการ อนึ่ง
บริษัทยังได้ทำการตรวจสอบความเสี่ยงที่เกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอและทำการปรับปรุงตามที่เห็นสมควรเพื่อให้ขั้นตอนการจัดการความเสี่ยงต่าง
ๆ ดำเนินการไปได้ด้วยดี นอกจากนี้ บริษัทยังได้นำโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (Revenue Assurance
Process) เข้ามาเสริมในการตรวจสอบการเรียกเก็บค่าบริการอีกทางหนึ่งด้วย
ในส่วนของการบำรุงรักษาโครงข่ายนั้น
บริษัทได้จัดทำระบบควบคุมและขั้นตอนการบำรุงรักษาให้มีความชัดเจน ทั้งนี้
เพื่อให้โครงข่ายทั้งหมดอยู่ในสภาพที่สามารถให้บริการแก่ลูกค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้
บริษัทยังได้ทำสัญญาประกันภัยไว้เพื่อคุ้มครองกรณีที่เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้โครงข่ายของบริษัทได้รับความเสียหาย
อย่างไรก็ดี
สัญญาประกันภัยดังกล่าวไม่ได้ครอบคลุมถึงความเสียหายอันเนื่องมาจากการหยุดชะงักของธุรกิจ
(Business Interruption Insurance)

อย่างไรก็ดี บริษัทไม่สามารถรับรองได้ว่าวิธีการต่าง ๆ
ที่บริษัทนำมาใช้จะเพียงพอต่อการป้องกันหรือลดความเสี่ยงดังกล่าวข้างต้น นอกจากนี้
ข้อบกพร่องและข้อผิดพลาดของระบบดังกล่าวอาจส่งผลกระทบต่อโครงข่ายโทรคมนาคมของบริษัทและความสามารถของบริษัทในการให้บริการแก่ลูกค้าของบริษัทได้

(11) บริษัทต้องพึ่งพาบุคคลภายนอกในการบำรุงรักษาอุปกรณ์โทรคมนาคม

ในการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่บริษัทจะต้องให้บริการผ่านอุปกรณ์โทรคมนาคมที่มีความสลับซับซ้อนซึ่งรวมถึงโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่และสถานีฐานจำนวน
9,701 แห่งทั่วประเทศ (ข้อมูล ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551) ความสำเร็จของธุรกิจของ
บริษัทขึ้นอยู่กับการบำรุงรักษาและซ่อมแซมอุปกรณ์โทรคมนาคมอย่างมีประสิทธิภาพ
ปัจจุบันบริษัทได้ว่าจ้างบริษัท บีบี เทคโนโลยี จำกัด (ซึ่งเป็นบริษัทที่เกี่ยวข้องกับ บจ. เบญจจินดา
โฮลดิ้ง) และ บจ. เบญจจินดา โฮลดิ้ง
เพื่อให้บริการบำรุงรักษาและซ่อมแซมอุปกรณ์โทรคมนาคมดังกล่าว
รวมทั้งบำรุงรักษาและซ่อมแซมระบบเครือข่ายส่งสัญญาณ (Transmission Network)
ทั้งหมดของบริษัท หาก บจ. บีบี เทคโนโลยี และ บจ. เบญจจินดา โฮลดิ้ง
ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามสัญญาได้ไม่ว่าด้วยเหตุใด
หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ทันท่วงทีและด้วยต้นทุนที่เหมาะสม
อาจทำให้บริษัทมีต้นทุนในการดำเนินงานที่เพิ่มสูงขึ้น นอกจากนี้
ยังอาจส่งผลกระทบต่อความล่าช้าและคุณภาพของการให้บริการ
ซึ่งอาจมีผลกระทบทำให้บริษัทต้องสูญเสียลูกค้าและรายได้ในจำนวนที่เป็นนัยสำคัญ
และอาจส่งผลกระทบต่อธุรกิจ ฐานะการเงิน ผลการดำเนินงาน และโอกาสทางธุรกิจของบริษัท

(12) ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงทางธุรกิจกับยูดี

เนื่องจากเดิมบริษัทไม่ได้มุ่งเน้นในการเป็นผู้จำหน่ายชุดเลขหมายและบัตรเติมเงินให้แก่ผู้ใช้บริการโดยตรง
ซึ่งจะเพิ่มภาระให้กับบริษัทในการจัดการบริหารสินค้าคงคลัง รวมถึงระบบการจัดส่งสินค้า
(Logistics) และการจัดเก็บเอกสารต่าง ๆ บริษัทจึงได้แต่งตั้งให้ยูดีซึ่งเป็นบริษัทร่วมของบริษัท
(โดยบริษัทและ บจ. เบญจจินดา โฮลดิ้ง ถือหุ้นร้อยละ 25 และร้อยละ 75
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของยูดีตามลำดับ)
เป็นผู้จัดจำหน่ายหลักของบริษัทในการจำหน่ายชุดเลขหมายและบัตรเติมเงินให้แก่ร้านค้าส่งและร้านค้าปลีกต่าง
ๆ ในประเทศไทยที่มิได้อยู่ภายใต้การบริหารของบริษัทโดยตรง
สินค้าเหล่านี้ส่วนใหญ่บริษัทจะจำหน่ายให้แก่ยูดีเพื่อนำไปจำหน่ายต่อโดยผ่านทางตัวแทนจำหน่ายของบริษัทต่อไป
บริษัทให้ระยะเวลาชำระหนี้ (Credit Term) 45
วันและให้การสนับสนุนทางการตลาดแก่ยูดีโดยพิจารณาเป็นรายโครงการตามที่เสนอมา
ยอดจำหน่ายชุดเลขหมายและบัตรเติมเงินผ่านยูดีสำหรับปี 2551 และปี 2550 เป็นจำนวนทั้งสิ้น
23,505 ล้านบาทและ 25,745 ล้านบาทตามลำดับ

ปัจจุบันบริษัทมีการขยายช่องทางการจำหน่ายบริการเติมเงินให้แก่ผู้ใช้บริการโดยตรง
โดยบริษัทมีการจัดจำหน่ายการเติมเงินออนไลน์ (Happy Online)
ซึ่งเป็นการขายให้แก่ผู้ใช้บริการโดยตรง ทำให้มีการลดสัดส่วนในการพึ่งพาระบบการจัดส่งสินค้า
(Logistics) ของผู้จำหน่าย นอกจากนี้
ยอดการจัดจำหน่ายการเติมเงินออนไลน์ให้แก่ผู้ใช้บริการมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมียอดลูกหนี้การค้าจากยูดีจำนวนทั้งสิ้น 4,470.8
ล้านบาทหรือคิดเป็นร้อยละ 61.5 ของยอดลูกหนี้การค้าทั้งหมดของบริษัท
หากยูดีผิดนัดชำระหนี้หรือชำระหนี้ล่าช้าไม่ว่าด้วยเหตุใด
การผิดนัดชำระหนี้หรือการชำระหนี้ล่าช้าดังกล่าวอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อธุรกิจ
ฐานะการเงิน ผลการดำเนินงาน และโอกาสทางธุรกิจของบริษัท อย่างไรก็ดี
ในช่วงเวลาที่ผ่านมายูดีมีประวัติการชำระเงินที่ดีมาโดยตลอด

ความเสี่ยงทางการเงิน

1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากรายได้หลักของบริษัทเป็นสกุลเงินบาทแต่บริษัทมีค่าใช้จ่ายในการลงทุนหรือค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานในรูปของเงินตราต่างประเทศ
(อันได้แก่ เจ้าหนี้การค้าจากการซื้อเครื่องมือและอุปกรณ์
หนี้เงินกู้ระยะยาวที่ออกในสกุลเงินตราต่างประเทศ) เป็นจำนวนมาก
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีหนี้สินที่ต้องชำระคืนเป็นเงินตราต่างประเทศจำนวน 12,072
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 43 ของหนี้สินรวมทั้งหมดในต้นปี อย่างไรก็ดี
บริษัทได้ทำการป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเหล่านี้ไว้
โดยการเข้าทำสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Exchange
Contracts) และสัญญาแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Cross Currency Swap
Contracts)
กับสถาบันการเงินที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือเทียบเท่ากับอันดับความน่าเชื่อถือของประเทศหรือสูงกว่าเท่านั้น
ซึ่งครอบคลุมกำหนดระยะเวลาการชำระคืนหนี้สินเหล่านี้ทั้งจำนวน คิดเป็นจำนวนร้อยละ 100
ของหนี้สินรวมของบริษัทที่ต้องชำระคืนเป็นเงินตราต่างประเทศ

อย่างไรก็ดี ในการดำเนินกิจการโทรคมนาคมของบริษัท
บริษัทมีค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานในรูปของเงินตราต่างประเทศ ซึ่งได้แก่
ค่าใช้จ่ายจากการซื้อเครื่องมือและอุปกรณ์และค่าใช้จ่ายในการลงทุนในเทคโนโลยีใหม่ ๆ
ในขณะที่รายได้หลักของบริษัทเป็นสกุลเงินบาท ดังนั้น
ถึงแม้บริษัทจะยังคงดำเนินนโยบายทางการเงินโดยการเข้าทำสัญญา Swap
เพื่อปิดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในส่วนของหนี้สินที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศทั้งจำนวนหรือเกือบทั้งจำนวน
บริษัทไม่สามารถรับรองได้ว่าบริษัทจะได้รับข้อเสนอและเงื่อนไขที่ดีที่สุดในการเข้าทำสัญญา Swap
ในแต่ละครั้งภายใต้สภาวะตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศในขณะนั้น ๆ
ในกรณีเช่นนี้อาจส่งผลกระทบทำให้ต้นทุนในการดำเนินงานของบริษัทเพิ่มสูงขึ้น

2.  ความเสี่ยงที่เกิดจากการเรียกเก็บค่าใช้บริการโทรศัพท์

ความเสี่ยงที่เกิดจากลูกหนี้การค้าโดยหลักจะมาจากลูกค้าระบบรายเดือนที่ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่ชำระเงินภายหลังจากการใช้
(Postpaid Package) โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
สัดส่วนรายได้จากการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบรายเดือนเฉพาะเสียง (Voice Services)
คิดเป็นร้อยละ 14 ของรายได้รวม อย่างไรก็ตาม
บริษัทเชื่อว่าความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นไม่มีนัยสำคัญต่อฐานะการเงินของบริษัทเนื่องจากบริษัทมีฐานลูกค้าอยู่เป็นจำนวนมาก
และบริษัทได้ทำการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับความเสี่ยงในการเรียกเก็บค่าบริการดังกล่าวตามที่ปรากฏในงบดุลของบริษัท

บริษัทยังได้มีการบันทึกสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับรายได้จากการให้บริการโทรศัพท์ระบบรายเดือนตามช่วงของอายุหนี้ที่ค้างชำระในอัตราก้าวหน้า
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีหนี้ค้างชำระเกินกว่า 180 วันเป็นจำนวน 364 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 14.9 ของลูกหนี้ค่าบริการโทรศัพท์รวม (Account Receivables from
Telephone Services)

3.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

การเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยในตลาดย่อมส่งผลกระทบต่อมูลค่ายุติธรรมของสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินของบริษัทโดยเฉพาะสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่
นอกจากนั้นยังมีผลให้ดอกเบี้ยรับและดอกเบี้ยจ่ายของบริษัทเปลี่ยนแปลงไปเนื่องจากบริษัทมีสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินบางส่วนที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมีสินทรัพย์ทางการเงินที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวอยู่ทั้งสิ้นจำนวน
3,835.0 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 3.7 ของสินทรัพย์รวม ขณะที่มีหนี้สินที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
(ภายหลังการเข้าทำสัญญาอนุพันธ์ทางการเงินที่เกี่ยวข้อง) อยู่ทั้งสิ้นจำนวน 2,120.4 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 8 ของหนี้สินที่มีภาระดอกเบี้ยรวม

บริษัทมีนโยบายในการบริหารจัดการความเสี่ยงโดยการเข้าทำสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย
(Interest Rate Swap Contracts)
กับสถาบันการเงินที่ได้รับการจัดอันดับความน่าเชื่อถือเทียบเท่ากับอันดับความน่าเชื่อถือของประเทศหรือสูงกว่าเท่านั้น
เพื่อให้ความเสี่ยงที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่ายุติธรรมของหนี้สินและความเสี่ยงที่เกิดจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยอยู่ในระดับที่เหมาะสมกับแต่ละสถานการณ์

อย่างไรก็ดี ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
บริษัทมีสินทรัพย์ทางการเงินที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัวอยู่เป็นจำนวนเงินไม่มากและส่วนใหญ่จัดอยู่ในประเภทระยะสั้น
บริษัทจึงไม่ได้ดำเนินนโยบายในการบริหารความเสี่ยงในส่วนของสินทรัพย์ทางการเงินดังกล่าว

สำหรับจำนวนหนี้สินรวมที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
(ภายหลังการเข้าทำสัญญาอนุพันธ์ทางการเงินที่เกี่ยวข้อง)
หากเกิดการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยในตลาดจะส่งผลกระทบทำให้ต้นทุนในการดำเนินงานของบริษัทเพิ่มสูงขึ้น

4.  ความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจชะลอตัว

แนวโน้มการชะลอตัวของเศรษฐกิจไทยอันเป็นผลมาจากภาวะถดถอยของเศรษฐกิจชั้นนำของโลก
ตลอดจนปัจจัยลบในประเทศ เช่น ภาคการผลิตชะลอตัว
ตลอดจนปัญหาการว่างงานซึ่งส่งผลกระทบต่อรายได้และกำลังซื้อของผู้บริโภค และในช่วงปลายปี
2551 สถานการณ์ทางการเมืองที่นำไปสู่การปิดสนามบิน ประกอบกับวิกฤตการเงินโลก
ส่งผลกระทบในทางลบต่อรายได้จากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเนื่องจากจำนวนนักท่องเที่ยวที่ลดลง
จากเหตุผลดังกล่าว
อัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจของประเทศจึงมีความเสี่ยงที่จะเข้าสู่ภาวะถดถอย
และมีผลกระทบโดยตรงกับระดับความเชื่อมั่นของผู้บริโภค รวมถึงพฤติกรรมการใช้จ่ายของผู้บริโภค

สำหรับอุตสาหกรรมผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่อาจได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ดังกล่าวจากการใช้งานที่น้อยลง
แต่อย่างไรก็ตาม การใช้งานโทรศัพท์เคลื่อนที่ในปัจจุบันถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวัน
จึงอาจได้รับผลกระทบน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับอุตสากรรมอื่น
อีกทั้งรัฐบาลก็ได้ออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจเพื่อให้ผู้บริโภคใช้จ่ายกันมากขึ้น
ส่วนบริษัทเองก็ได้พัฒนารูปแบบการให้บริการต่าง ๆ เพื่อลดความเสี่ยงในการยกเลิกการใช้บริการ
เพราะบริษัทตระหนักดีถึงความเสี่ยงนี้และพร้อมที่จะปรับกลยุทธ์ทางการตลาดเพื่อให้สอดคล้องกับสภาวะดังกล่าว

ความเสี่ยงอื่น ๆ

5.  ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติ

ความเสี่ยงจากภัยพิบัติอาจเกิดขึ้นได้และอาจส่งผลกระทบต่อการประกอบธุรกิจของบริษัท เช่น
การระบาดของโรคทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARS) ในเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายนของปี
2546 และการระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่สัตว์ปีก (Avian Influenza) หรือโรคไข้หวัดนก
(Bird Flu) ในเดือนตุลาคมของปี 2546 เรื่อยมา ทำให้นักท่องเที่ยวลดน้อยลง
และกรณีภัยจากคลื่นสึนามิในเดือนธันวาคม 2547
ทำให้เสารับส่งสัญญาณโทรศัพท์เคลื่อนที่ของบริษัทได้รับความเสียหายในบางพื้นที่
ถึงแม้ว่าภัยพิบัติจากคลื่นสึนามิมีผลทำให้รายได้ของบริษัทในส่วนของการให้บริการโทรศัพท์ข้ามแดนอัตโนมัติลดลงไปบ้าง
แต่รายได้ของบริษัทที่เกิดจากการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ระหว่างประเทศคิดเป็นสัดส่วนน้อยเมื่อเทียบกับรายได้รวมของบริษัททั้งหมด

อย่างไรก็ดี เพื่อให้บริษัทสามารถประกอบธุรกิจและให้บริการได้อย่างต่อเนื่อง
บริษัทมีแผนรองรับสำหรับการแก้ไขข้อขัดข้องต่าง ๆ ทางเทคนิค
และเพื่อบรรเทาปัญหาเกี่ยวกับโครงข่ายโทรคมนาคมของบริษัท
บริษัทได้จัดเตรียมรถสถานีเคลื่อนที่ที่สามารถใช้งานได้แทนสถานีรับส่งสัญญาณในพื้นที่ที่ประสบปัญหา
อีกทั้งบริษัทยังได้เข้าทำสัญญาประกันภัยไว้เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับอุปกรณ์โครงข่าย
ซึ่งค่าสินไหมทดแทนที่ได้รับนั้นจะนำมาใช้ซ่อมแซมและ/หรือจัดหาอุปกรณ์ทดแทนสิ่งที่สูญหายหรือเสียหายตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในสัญญาร่วมการงาน

นอกจากนี้ บริษัทได้จัดเตรียมระบบสำรองสำหรับการเก็บเงินและจัดเก็บข้อมูลลูกค้าของบริษัทไว้ด้วย
โดยบริษัทได้ทำการบันทึกข้อมูลดังกล่าวเข้าสู่ระบบสำรองอย่างสม่ำเสมอ อย่างไรก็ดี
ถึงแม้บริษัทจะได้จัดเตรียมมาตรการรองรับต่าง ๆ ไว้
แต่บริษัทไม่สามารถรับรองได้ว่าธุรกิจของบริษัทจะไม่ได้รับผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญจากภัยพิบัติที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต