1. ปัจจัยความเสี่ยง

จากลักษณะของธุรกิจการให้บริการด้านสินเชื่อเพื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสอง
ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นและมีผลกระทบต่อการดำเนินงานในอนาคตของบริษัท มีดังนี้

1.1 ความเสี่ยงจากการปล่อยสินเชื่อรถยนต์มือสอง

การให้สินเชื่อเพื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสองถึงแม้ผลตอบแทนที่ได้รับจะสูงกว่าการให้สินเชื่อรถยนต์ใหม่
แต่ก็มีความเสี่ยงมากกว่าการให้สินเชื่อรถยนต์ใหม่ กล่าวคือ
มีความเสี่ยงทั้งจากคุณภาพลูกหนี้และคุณภาพของรถยนต์
ในขณะที่รถยนต์ใหม่มีความเสี่ยงหลักอยู่ที่คุณภาพลูกหนี้เป็นสำคัญ
อย่างไรก็ตามบริษัทพยายามที่จะลดความเสี่ยงในด้านนี้ด้วยการคัดเลือกผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองที่ได้มาตรฐาน
และเสนอขายรถยนต์มือสองที่มีคุณภาพ
รวมทั้งอาจมีการรับประกันคุณภาพรถยนต์ภายหลังการจำหน่ายแล้ว
นอกจากนี้บริษัทมีทีมงานที่มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการประเมินคุณภาพรถยนต์และการทำตลาดสินเชื่อรถยนต์มือสองโดยเฉพาะ
ซึ่งนอกจากจะเป็นการช่วยลดความเสี่ยงด้านคุณภาพรถยนต์แล้ว
ยังช่วยสร้างความมั่นใจให้กับลูกค้าของบริษัทอีกด้วย

1.2 ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

การขยายตัวของอุตสาหกรรมรถยนต์และการเพิ่มขึ้นของยอดจำหน่ายรถยนต์ในช่วงที่ผ่านมาผลักดันให้ผู้ประกอบการธุรกิจลิสซิ่งและเช่าซื้อรถยนต์เกิดขึ้นใหม่หลายราย
ทั้งที่เป็นกิจการที่มีผู้ถือหุ้นเป็นสถาบันการเงิน
และกิจการที่เป็นของผู้ผลิตรถยนต์และตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ที่มีเงินทุนจำนวนมากจากต่างประเทศและมีต้นทุนทางการเงินที่ต่ำ
ซึ่งใช้การแข่งขันด้านราคาเพื่อเพิ่มยอดจำหน่ายรถยนต์เป็นหลัก
อย่างไรก็ตามกิจการลิสซิ่งและเช่าซื้อของผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่ายรถยนต์โดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการให้สินเชื่อเพื่อซื้อรถยนต์ใหม่
จึงไม่ถือเป็นคู่แข่งโดยตรงกับบริษัท
ในขณะที่กิจการที่มีผู้ถือหุ้นเป็นสถาบันการเงินได้มีการเพิ่มสัดส่วนการให้สินเชื่อเพื่อซื้อรถยนต์มือสองมากขึ้น
เนื่องจากได้รับ margin สูงกว่าการให้สินเชื่อเพื่อเช่าซื้อรถยนต์ใหม่
ซึ่งในการแข่งขันกับคู่แข่งดังกล่าว บริษัทอาศัยความชำนาญและประสบการณ์อันยาวนานในธุรกิจ
การรักษาความสัมพันธภาพและการให้ผลตอบแทนที่ดีแก่ผู้จำหน่ายรถยนต์
การให้บริการที่รวดเร็วทันใจสำหรับลูกค้า
รวมทั้งการขยายความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองให้มากขึ้น

1.3 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

เนื่องจากรายได้หลักของบริษัทเป็นดอกเบี้ยรับจากการให้สินเชื่อ
ซึ่งมีการคิดอัตราดอกเบี้ยกับลูกค้าเป็นแบบคงที่ (Fixed Rate)
ในขณะที่แหล่งเงินกู้ของบริษัทที่มาจากเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินนั้น
บริษัทต้องจ่ายดอกเบี้ยในอัตราลอยตัว (Float Rate) ซึ่งขึ้นกับอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาดขณะนั้น
ๆ ซึ่งถ้าหากอัตราดอกเบี้ยในตลาดมีความผันผวนอาจทำให้เกิด mismatch fund และกระทบต่อ
margin ของบริษัท ดังนั้นบริษัทจึงต้องบริหารความเสี่ยงเรื่องอัตราดอกเบี้ย
โดยพยายามจัดหาแหล่งเงินทุนที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่และมีอายุใกล้เคียงกับอายุเฉลี่ยของพอร์ตสินเชื่อของบริษัท
รวมทั้งให้มีส่วนต่างของอัตราดอกเบี้ย (Interest Rate Spread) อยู่ในระดับที่มีกำไร

ในเดือนพฤษภาคม 2545 บริษัทได้มีการออกหุ้นกู้จำนวน 180 ล้านบาท อายุ 2 ปี
โดยมีอัตราดอกเบี้ยคงที่ร้อยละ 7 ต่อปี
ทั้งนี้บริษัทมีสัดส่วนเงินกู้ยืมแยกตามอัตราดอกเบี้ยประเภทคงที่ (Fixed Rate)
และอัตราดอกเบี้ยลอยตัว (Float Rate) ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 และวันที่ 31 ธันวาคม
2545 ดังนี้

+-------------------+----------+-----------+-------------+------------+
| ประเภทอัตราดอกเบี้ย  | 2544     |           | 2545        |            |
+===================+==========+===========+=============+============+
|                   | ล้านบาท   | ร้อยละ     | ล้านบาท      | ร้อยละ      |
+-------------------+----------+-----------+-------------+------------+
| คงที่*              | 58.06    | 20.13     | 195.55      | 46.10      |
|                   |          |           |             |            |
| ลอยตัว**           | 230.41   | 79.87     | 228.61      | 53.90      |
+-------------------+----------+-----------+-------------+------------+
| รวม               | 288.47   | 100.00    | 424.16      | 100.00     |
+-------------------+----------+-----------+-------------+------------+

หมายเหตุ : * เงินกู้ประเภทอัตราดอกเบี้ยคงที่ ได้แก่ เจ้าหนี้และเงินกู้ยืมจากกรรมการ
เงินกู้ยืมระยะสั้น และหุ้นกู้

** เงินกู้ประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว ได้แก่ เงินเบิกเกินบัญชีธนาคาร, เงินกู้ยืมระยะสั้น (ปี
2544) และเงินกู้ยืมระยะยาว (รวมเงินกู้ยืมระยะยาวที่ครบกำหนดชำระภายใน 1 ปี)

อย่างไรก็ตามบริษัทมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงในเรื่องความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
ด้วยการจัดหาแหล่งเงินที่มีต้นทุนคงที่เพิ่มมากขึ้น ทั้งจากการกู้ยืมสถาบันการเงิน,
การออกหุ้นกู้ระยะยาว โดยเฉพาะในช่วงที่อัตราดอกเบี้ยต่ำ
รวมทั้งการจัดหาเงินทุนเพิ่มเติมจากส่วนของทุนโดยการออกหุ้นเพิ่มทุนเสนอขายให้กับผู้ถือหุ้นและ/หรือประชาชน
รวมทั้งการนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

1.4 ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงิน

แหล่งเงินทุนที่บริษัทใช้ในการประกอบธุรกิจนอกจากจะมาจากส่วนของทุนแล้ว
บริษัทยังมีการกู้ยืมจากสถาบันการเงินและการระดมทุนโดยการออกหุ้นกู้
ซึ่งเมื่อพิจารณาแหล่งเงินทุนของบริษัท ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2544 และ ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2545 มีดังนี้

+-----------------------+----------+----------+----------+----------+
|                       | 2544     |          | 2545     |          |
+=======================+==========+==========+==========+==========+
|                       | ล้านบาท   | ร้อยละ    | ล้านบาท   | ร้อยละ    |
+-----------------------+----------+----------+----------+----------+
| ส่วนของผู้ถือหุ้น           | 142.63   | 33.09    | 358.06   | 45.78    |
+-----------------------+----------+----------+----------+----------+
| เงินกู้ยืม                | 24       | 56.92    | 157.48   | 20.13    |
|                       | 5.38^(*) |          |          |          |
| -   เงินกู้ยืมระยะสั้น*     |          | 9.99     | 86.68    | 11.08    |
|                       | 43.09    |          |          |          |
| -   เงินกู้ยืมระยะยาว     |          | -        | 180.00   | 23.01    |
|                       | -        |          |          |          |
| -   หุ้นกู้               |          |          |          |          |
+-----------------------+----------+----------+----------+----------+
| รวมเงินกู้ยืม             | 288.47   | 66.91    | 424.16   | 54.22    |
+-----------------------+----------+----------+----------+----------+
| รวม                   | 431.10   | 100.00   | 782.22   | 100      |
+-----------------------+----------+----------+----------+----------+

หมายเหตุ : * พิจารณาจัดกลุ่มเงินกู้ยืมระยะสั้นรวมเงินเบิกเกินบัญชี, เงินกู้ยืมระยะสั้น
เงินกู้ยืมจากกรรมการ และเงินกู้ยืมระยะยาวที่ครบกำหนดชำระภายใน 1 ปี

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงินและมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงด้านนี้ลง
ด้วยการลดสัดส่วนแหล่งเงินจากเงินกู้ยืมระยะสั้น โดยการจัดหาเงินทุนจากการเพิ่มทุน
รวมทั้งการกู้ยืมระยะยาวและการออกหุ้นกู้
ที่มีอายุการชำระคืนสอดคล้องกับกระแสเงินสดที่ได้รับชำระค่างวดจากลูกค้า
เพื่อลดความเสี่ยงจากความไม่สัมพันธ์กันของแหล่งที่มาและใช้ไปของเงินทุน
ดังจะเห็นได้จากตัวเลขแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมระยะสั้นของบริษัทที่ลดลงจากร้อยละ 56.92 ณ
สิ้นปี 2544 เหลือร้อยละ 20.13 ณ สิ้นปี 2545
(รายละเอียดความสัมพันธ์ของแหล่งที่มาและใช้ไปของเงินทุน ปรากฏในส่วนที่ 2 ข้อ 12.2
คำอธิบายและการวิเคราะห์ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน)

1.5 ความเสี่ยงจากการดำเนินงานอันเกิดจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

ในการประกอบธุรกิจเช่าซื้อผู้ประกอบการสามารถขยายสินเชื่อตามศักยภาพของบริษัทโดยไม่มีข้อจำกัดจากหน่วยงานใด
ๆ เหมือนการให้สินเชื่อของสถาบันการเงินต่าง ๆ การให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินเชื่อ
ประสิทธิภาพในการติดตามหนี้ ระบบการควบคุมภายในที่ดี รวมทั้งความซื่อสัตย์ของบุคลากร
จึงเป็นปัจจัยหลักในการประกอบธุรกิจซึ่งบริษัทได้ให้ความสำคัญกับเรื่องดังกล่าว
และได้มีการดำเนินธุรกิจด้วยความระมัดระวัง
ทั้งนี้เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาทางด้านสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
อีกทั้งบริษัทยังมีการป้องกันความเสี่ยงจากตัวลูกหนี้ โดยการจัดให้มีบุคคลค้ำประกัน
และการวางเงินดาวน์ของลูกหนี้ในปริมาณที่เหมาะสมกับความเสี่ยงของลูกหนี้แต่ละราย
บริษัทมีระบบการควบคุมและการรายงานที่ดี เพื่อให้ทราบถึงคุณภาพสินเชื่อในสถานะปัจจุบัน
รวมทั้งมีการติดตามดูแลการปล่อยสินเชื่ออย่างใกล้ชิด
เพื่อป้องกันการค้างชำระค่างวดและในกรณีที่มีการค้างค่างวดเกิดขึ้นบริษัทจะมีการติดตามเร่งรัดหนี้ที่เข้มงวดเพื่อให้หนี้ที่ค้างชำระกลับคืนมาให้ได้มากและรวดเร็วที่สุด
นอกจากนี้บริษัทยังมีระบบการควบคุมภายในที่มีประสิทธิภาพที่สามารถช่วยลดปัญหาสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
และป้องกันการทุจริตที่เกิดขึ้นภายในองค์กรได้

ในปี 2544 และ ปี 2545 บริษัทมีลูกหนี้ที่ระงับการรับรู้รายได้ โดยเป็นลูกหนี้ที่ค้างชำระตั้งแต่ 5
งวดขึ้นไปและเป็นหนี้ฟ้องร้องที่ศาลตัดสินแล้ว จำนวน 59.75 ล้านบาท และ 28.26 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 12.79 และ 3.61 ของยอดลูกหนี้รวมตามลำดับ
ทั้งนี้การลดลงของลูกหนี้ที่บริษัทระงับการรับรู้รายได้ดังกล่าว มีสาเหตุหลักมาจากในเดือนมิถุนายน
2545 บริษัทได้ทำสัญญาโอนขายสิทธิเรียกร้องในลูกหนี้ด้อยคุณภาพที่มีการค้างชำระตั้งแต่ปี
2535-2541 และเป็นลูกหนี้ที่บริษัทฟ้องร้องและศาลตัดสินแล้วมูลค่ารวม 32.66 ล้านบาท
(รายละเอียดการลดลงของลูกหนี้ที่ศาลตัดสิน ปรากฏในส่วนที่ 2 ข้อ 12.2
คำอธิบายและการวิเคราะห์ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน)
ให้แก่บุคคลที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบริษัท โดยบริษัทมีผลขาดทุนจากการขายลูกหนี้จำนวน 30.47
ล้านบาท ทั้งนี้ลูกหนี้ดังกล่าวใกล้จะหมดอายุความที่จะเรียกร้องได้ตามกฎหมาย
และมีโอกาสที่จะได้รับชำระคืนหนี้น้อย อย่างไรก็ตามในการโอนขายสิทธิเรียกร้องในลูกหนี้ดังกล่าว
บริษัทมีสิทธิที่จะได้รับส่วนแบ่งจากการที่ผู้รับโอนสิทธิได้รับชำระหนี้จากลูกหนี้ที่โอนไปในอัตราร้อยละ
15 ของยอดเงินสุทธิที่ผู้รับโอนได้รับชำระ

1.6 ความเสี่ยงจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา

รถยนต์ที่บริษัทยึดคืนมาจะถูกนำมาขายทอดตลาดโดยวิธีการประมูล
และในกรณีที่ขายประมูลรถยึดแล้วไม่พอชำระหนี้
บริษัทยังสามารถเรียกร้องส่วนที่เหลือจากลูกหนี้หรือผู้ค้ำประกันได้
แต่ในกรณีที่บริษัทไม่สามารถเรียกร้องหนี้ส่วนที่เหลือได้ บริษัทจะมีผลขาดทุนจากการขายรถยึด
ซึ่งราคาประมูลรถยึดจะขึ้นกับคุณภาพ อายุ และความนิยมของรถยนต์
รวมทั้งขึ้นกับสภาพตลาดและความต้องการรถยนต์ในขณะนั้น
อย่างไรก็ตามความเสี่ยงจากการขาดทุนอันเกิดจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา
ในกรณีของรถยนต์มือสองนั้นโดยทั่วไปจะน้อยกว่ากรณีของรถยนต์ใหม่
เนื่องจากการลดลงของราคารถยนต์ตามอายุการใช้งานแต่ละปีนั้นจะมีอัตราสูงในช่วงปีแรกๆหรือในกรณีของรถยนต์ใหม่
และมีอัตราชะลอลงในช่วงที่รถยนต์มีอายุการใช้งานมากขึ้น

ในปี 2544 บริษัทมีรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 35 คัน มูลค่ารวม 8.43 ล้านบาท* คิดเป็นร้อยละ
2.87 ของรถยนต์ทั้งหมดที่มีการทำสัญญาเช่าซื้อกับบริษัท และในปี 2545
บริษัทมีรถยนต์ที่ยึดคืนมาจำนวน 30 คัน มูลค่ารวม 7.06 ล้านบาท* คิดเป็นร้อยละ 1.44
ของรถยนต์ทั้งหมดที่มีการทำสัญญาเช่าซื้อกับบริษัท โดยในปี 2544 และปี 2545
บริษัทมีผลขาดทุนจากการขายรถยนต์ที่ยึดมาดังกล่าว จำนวน 2.88 ล้านบาท และ 0.51
ล้านบาทตามลำดับ

[* มูลค่ารถยนต์ที่ยึดคืน = มูลค่ายอดหนี้คงเหลือ – ดอกผลที่ยังไม่รับรู้ + ค่าใช้จ่ายในการยึดรถ]

7.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบุคลากรที่มีความชำนาญเฉพาะ

เนื่องจากธุรกิจของบริษัทต้องอาศัยบุคลากรด้านการตลาดที่มีความรู้ ความชำนาญ
และประสบการณ์ในการตรวจสอบสภาพ และราคาตลาดของรถยนต์ มือสองได้เป็นอย่างดี
ซึ่งหากบริษัทสูญเสียบุคลากรดังกล่าวไป อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานในระยะสั้นของบริษัทได้
อย่างไรก็ตามบริษัทมีมาตรการในการลดความเสี่ยงจากการสูญเสียบุคลากรดังกล่าวไป
ด้วยการจูงใจให้บุคคลเหล่านั้นทำงานอยู่กับบริษัทในระยะยาว ในรูปผลตอบแทนต่างๆ
รวมทั้งบริษัทได้มีการจัดสรรหุ้นให้กับพนักงานพร้อมกับการเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไปในครั้งนี้

8.  ความเสี่ยงจากโอกาสในการก่อหนี้เพิ่มในอนาคต

ตามมติที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัทครั้งที่ 3/2545 เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2545
ได้อนุมัติให้บริษัทออกและเสนอขายหุ้นกู้ให้กับนักลงทุนเฉพาะเจาะจง และ/หรือประชาชนทั่วไป
ในวงเงินไม่เกิน 1,500 ล้านบาท
โดยมอบหมายให้คณะกรรมการบริษัทเป็นผู้กำหนดรายละเอียดและเงื่อนไขของหุ้นกู้ต่อไป

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545 บริษัทมีหนี้สินรวม และส่วนของผู้ถือหุ้น 455.27 ล้านบาท และ
358.06 ล้านบาท ตามลำดับ และมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.27 เท่า
ซึ่งหากบริษัทออกหุ้นกู้ทั้งจำนวนดังกล่าวในทันที
จะทำให้บริษัทมีภาระหนี้สูงขึ้นและมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นที่เพิ่มสูงขึ้นเป็น 5.46 เท่า
อย่างไรก็ตามในการออกหุ้นกู้ดังกล่าว บริษัทจะพิจารณาถึงเหตุผล ความจำเป็น
และจำนวนที่เหมาะสมในการออกหุ้นกู้แต่ละครั้ง โดยคำนึงถึงโครงสร้างทางการเงินของบริษัท
เพื่อประโยชน์ของบริษัทและผู้ถือหุ้นเป็นสำคัญ