ได้นำไปกำหนดวัตถุประสงค์เเละตัวชี้วัด (KPIs – Key Performance Indicators)
เป็นรายบุคคลให้สอดรับกับทิศทางการดำเนินงานขององค์กร เเละหน้าที่ความรับผิดชอบของพนักงาน
ตัวชี้วัดนี้จะเป็นมาตรฐานประเมินผลการปฏิบัติงานของพนักงานเเต่ละคน

9. การควบคุมภายใน

คณะกรรมการบริษัทและฝ่ายบริหารมีหน้าที่และความรับผิดชอบโดยตรงในการจัดให้มีและรักษาไว้ซึ่งระบบการควบคุมภายใน
ซึ่งจะครอบคลุมถึงการควบคุมทางด้านการเงิน การดำเนินงาน การกำกับดูแลกิจการ
และการบริหารความเสี่ยง ดังนั้น
คณะกรรมการบริษัทจึงได้มอบหมายให้คณะกรรมการตรวจสอบมีอำนาจและหน้าที่ในการสอบทานให้บริษัทมีรายงานทางการเงินอย่างถูกต้องและเพียงพอ
สอบทานให้บริษัทมีระบบควบคุมภายในและการตรวจสอบภายในที่เหมาะสมและมีประสิทธิผล
สอบทานให้มีการประเมินความเสี่ยงและการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม
และสอบทานให้ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ข้อกำหนดของตลาดหลักทรัพย์ฯ หรือกฎหมายที่เกี่ยวกับธุรกิจของบริษัท ทั้งนี้
โดยมีฝ่ายตรวจสอบภายในเป็นหน่วยงานหนึ่งของบริษัททำหน้าที่ตรวจสอบ
ประเมินระบบควบคุมภายใน การบริหารความเสี่ยง และการกำกับดูแลกิจการ

ฝ่ายตรวจสอบภายในมีหน้าที่และความรับผิดชอบในการตรวจสอบประเมินผลอย่างอิสระเกี่ยวกับการควบคุมภายใน
การบริหารความเสี่ยง และการกำกับดูแลกิจการ
รวมทั้งสอบทานให้บริษัทปฏิบัติตามกฎระเบียบของทางการโดยเฉพาะเรื่องรายการที่เกี่ยวโยงกัน
ทั้งนี้ ฝ่ายตรวจสอบภายในมีอัตราบุคลากรรวม 6 อัตรา มีประสบการณ์ในช่วง 3-20 ปี

ในการประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 1/2554 เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554
คณะกรรมการบริษัทได้ทำการประเมินระบบการควบคุมภายใน
โดยพิจารณาตามองค์ประกอบการควบคุมภายในทั้ง 5 ด้านคือ

1.  องค์กรและสภาพแวดล้อม

2.  การบริหารความเสี่ยง

3.  การควบคุมการปฏิบัติงานของฝ่ายบริหาร

4.  การควบคุมระบบสารสนเทศและการสื่อสารข้อมูล

5.  ระบบการติดตาม

โดยประกอบกับข้อคิดเห็นจากคณะกรรมการตรวจสอบและการซักถามข้อมูลจากฝ่ายบริหารเห็นว่า
บริษัทมีการควบคุมภายในที่เพียงพอ
ส่วนรายงานของฝ่ายตรวจสอบภายในไม่ปรากฏข้อบกพร่องเกี่ยวกับระบบการควบคุมภายในที่เป็นนัยสำคัญ
นอกจากนี้ ผู้สอบบัญชีภายนอกของบริษัทคือ บริษัท ไพร้ซวอเตอร์เฮาส์คูเปอร์ส เอบีเอเอส
เป็นผู้ตรวจสอบงบการเงินประจำปี 2553
ได้มีข้อสังเกตเพียงเล็กน้อยในข้อบกพร่องเกี่ยวกับระบบควบคุมภายในทางด้านบัญชีการเงินของบริษัท
แต่อย่างไรก็ดี ไม่มีสาระสำคัญต่อระบบโดยรวม

ฝ่ายบริหารมีความเชื่อมั่นตามสมควรว่า ระบบการควบคุมภายในของบริษัทรัดกุมเพียงพอที่จะป้องกัน
รักษาสินทรัพย์จากความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้ หรือการจำหน่ายโดยไม่ได้รับการอนุมัติ
และมีการ

ติดตาม ดูแลการดำเนินงานของบริษัทย่อยว่าสามารถป้องกันทรัพย์สินของบริษัทและบริษัทย่อย
อันเกิดจากการที่ผู้บริหารนำไปใช้โดยมิชอบหรือโดยไม่มีอำนาจอย่างเพียงพอ

ทั้งนี้ ฝ่ายตรวจสอบภายในของบริษัทได้จัดทำแผน วางนโยบายและแนวทางในการตรวจสอบของปี
2553 สำหรับโรงแรมในกลุ่มดุสิตธานีทำการตรวจปีละ 2 ครั้ง และดุสิตปริ๊นเซสทำการตรวจปีละ 1
ครั้ง แต่ละครั้งได้กำหนดแนวทางการตรวจสอบโดยให้น้ำหนักในด้านการตรวจสอบทางการเงิน
(Financial Audit) ประมาณร้อยละ 70-80
สอบทานรายการที่เกี่ยวโยงกันตามแนวข้อกำหนดของตลาดหลักทรัพย์และตรวจการปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวกับธุรกิจโรงแรมประมาณร้อยละ
5 ส่วนที่เหลือเป็นการตรวจด้านการปฏิบัติงาน (Operational Audit)
การประเมินระบบควบคุมภายในตามแนวทาง COSO
รวมถึงการสอบทานความมีประสิทธิภาพของกระบวนการบริหารความเสี่ยง
ส่วนการตรวจสอบฝ่ายงานต่างๆ ของสำนักงานใหญ่ และบริษัทย่อยต่างๆ นั้น
ฝ่ายตรวจสอบภายในได้คัดเลือกฝ่ายงานสำคัญมาทำการตรวจสอบปีละ 1 ครั้ง
โดยเน้นตรวจสอบด้านการเงินเป็นหลัก และสอบทานรายการที่เกี่ยวโยงกันตามความเหมาะสม

นอกจากนี้ ตั้งแต่ปลายปี 2549
บริษัทได้จัดตั้งทีมงานบริหารความเสี่ยงขึ้นเพื่อนำผลการศึกษาและข้อเสนอแนะของ
PriceWaterhouseCoopers FAS (“PwC”)
ไปใช้ในการดำเนินกิจกรรมการบริหารความเสี่ยงทั้งในระดับองค์กรและระดับโรงแรม
ซึ่งจะช่วยเสริมให้ระบบการควบคุมภายในของบริษัทให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น