นโยบายบริหารความเสี่ยง

บริษัทฯ ได้ดำเนินการบริหารความเสี่ยงมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์
(Strategic Risk) ความเสี่ยงด้านการประกันภัย (Insurance Risk)
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (Liquidity Risk) ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational
Risk) ความเสี่ยงด้านการตลาด (Market Risk) รวมถึงความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit
Risk) และเพื่อให้มีการควบคุมและติดตามผลการดำเนินงานความเสี่ยงให้ครอบคลุมทุกด้าน บริษัทฯ
จึงได้มีการกำหนดประเภทของความเสี่ยงเพิ่มขึ้นอีก 3 ประเภทได้แก่ ด้านการกระจุกตัว
(Concentration Risk) ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ (Information Technology Risk)
และด้านการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ข้อบังคับและกฎหมาย (Compliance Risk) โดยบริษัทฯ
มีการประเมินความเสี่ยง กำหนดระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้ (Risk Appetite)
มีการติดตามความเสี่ยงแต่ละประเภทตามลำดับความสำคัญทุกๆ 2 เดือน
และมีการรายงานผลการดำเนินการตามแผนการบริหารความเสี่ยงต่อคณะกรรมการบริษัททุก 6
เดือน รวมถึงให้มีการจัดการเพื่อลดระดับความเสี่ยงที่เพิ่มสูงขึ้น

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น และมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ สามารถสรุป ได้ดังนี้

1.  ปัจจัยความเสี่ยง ( Risk Factors )

  ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น และมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
  สามารถสรุปได้ดังนี้

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

ในการที่บริษัทฯ จะดำเนินงานเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
จะต้องเผชิญกับความไม่แน่นอนและความเสี่ยง ที่อาจจะส่งผลต่อการที่จะบรรลุวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
การบริหารความเสี่ยงจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับบริษัทฯ

ดังนั้นเพื่อขจัดความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กร ( Enterprise Risk Management - ERM) บริษัทฯ
จึงมีการจัดการความเสี่ยงและโอกาสที่จะเกิดความเสี่ยง
การบริหารความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กรรวมถึงความเสี่ยงของวิธีการและขั้นตอนการทำงานที่ใช้ภายในองค์กร
การบริหารความเสี่ยงทั่วทั้งองค์กรมีขอบข่ายงานดังนี้

1.1 การระบุความเสี่ยงซึ่งอาจมีผลกระทบต่อจุดประสงค์ของบริษัทฯ

1.2 ประเมินความเสี่ยงกับความเป็นไปได้และความสำคัญของผลกระทบ

1.3 กำหนดกลยุทธ์ในการแก้ไข

1.4 ติดตามถึงผลลัพธ์หลังจากที่ได้จัดการความเสี่ยงนั้นๆ แล้ว

ทั้งนี้ บริษัทฯ จะสามารถป้องกันความเสียหายและเพิ่มคุณภาพของบริษัทฯ
เพื่อเป็นผลประโยชน์ต่อผู้ถือหุ้น, พนักงาน, ลูกค้า, และสังคมโดยรวม

ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ ไม่สามารถเอาประกันภัยต่อ และความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ ไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันภัยได้ รวมถึงกรณีการปรับอันดับความน่าเชื่อถือของคู่ค้า

ภายใต้ข้อกำหนดของกฎเกณฑ์การรับประกันภัยที่ใช้อยู่ในขณะนี้ (
ซึ่งอีกไม่นานจะมีการเปลี่ยนแปลงไปใช้การรับประกันภัยที่ผันแปรตามระดับความมั่นคงแข็งแรงของเงินกองทุน
Risk Based Capital)
บริษัทประกันภัยสามารถรับประกันภัยได้ในวงเงินทุนประกันภัยไม่เกินร้อยละ 10 ของเงินกองทุน
ซึ่งถือเป็นข้อจำกัดสำหรับบริษัทขนาดเล็กและขนาดกลางโดยทั่วไปในการรับประกันภัยงานใหญ่ๆที่มีทุนประกันภัยสูงเกินความสามารถที่จะรับประกันภัยได้
จึงจำเป็นต้องอาศัยบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศ เพื่อรองรับงานใหญ่ๆ ดังกล่าว
ประกอบกับสภาวะการแข่งขันที่มีอยู่อย่างรุนแรงและต่อเนื่อง
ทำให้บริษัทประกันภัยหลายๆแห่งจำต้องเสนอความคุ้มครองให้หลากหลายและครอบคลุมตามความต้องการของลูกค้ามากที่สุด
โดยคำนวณเบี้ยประกันภัยในอัตราต่ำที่สุด เพื่อที่จะได้ธุรกิจนั้นๆมา
ซึ่งถือว่าเป็นการสวนทางกับมาตรฐานการบริหารงานเสี่ยงภัย
และการรับประกันภัยต่อตามหลักสากลของบริษัทประกันภัยต่อต่างประเทศนั้นๆ

การเอาประกันภัยต่อส่วนใหญ่แล้วจะมีอยู่ 2 ลักษณะ คือในลักษณะของการประกันภัยต่อเฉพาะราย
(Facultative Reinsurance) และประกันภัยต่อตามสัญญา (Treaty Reinsurance)
โดยจะมีการเจรจาตกลงในเงื่อนไขต่างๆกันก่อนในเบื้องต้น
ซึ่งส่วนใหญ่ผู้รับประกันภัยต่อจะพิจารณาตามนโยบายการรับประกันภัย และ
โครงสร้างที่มาของแหล่งงานในบริษัทประกันภัยนั้นๆ
ปัญหาที่เกิดขึ้นจะพบในกรณีที่บริษัทได้รับงานที่มีทุนประกันภัยสูงเกินกว่าสัญญาประกันภัยต่อที่มีอยู่
และมีเงื่อนไขพิเศษที่เพิ่มเติมนอกเหนือจากมาตรฐานที่กำหนดไว้
แต่บริษัทมีความจำเป็นต้องมีการรับเสี่ยงภัยงานนั้นไว้ด้วย
อย่างไรก็ตามเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่เป็นประจำ ซึ่งในส่วนของบริษัทฯ
เองได้หาวิธีการกระจายความเสี่ยงให้หลากหลายมากขึ้น โดยทำการซื้อความเสียหายส่วนเกิน
Excess of Loss ไว้เพิ่มเติมจากสัญญาประกันภัยต่อปกติ และ
ได้ทำการสร้างเครือข่ายกับบริษัทประกันภัยต่อทั้งในและต่างประเทศ อาทิเช่น Swiss
Reinsurance, Everest Reinsurance, Lloyds’ Syndicates ในประเทศอังกฤษ เป็นต้น
ซึ่งเป็นการเตรียมความพร้อมและป้องกันปัญหาที่อาจจะเกิดจากการที่บริษัทไม่สามารถเอาประกันภัยต่อได้ต่อไป

ภาระผูกพันที่มีต่อผู้เอาประกันภัยตามเงื่อนไขที่ระบุในกรมธรรม์ เริ่มตั้งแต่วันที่บริษัทฯ
ระบุในตารางกรมธรรม์ให้ความคุ้มครองต่อผู้เอาประกันภัย
ช่องทางการจัดจำหน่ายกรมธรรม์ส่วนใหญ่ของบริษัทฯ
จะเป็นการขายผ่านช่องทางของตัวแทนและนายหน้า ดังนั้นความเสี่ยงที่บริษัทฯ อาจจะได้รับคือ
ไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันภัยได้จากตัวแทนและนายหน้าบางรายที่อาจจะประสบปัญหาทางการเงินและอาจจะต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยหากมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น

ดังนั้นเพื่อขจัดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว บริษัทฯ
จึงมีการกำหนดหลักเกณฑ์และมาตรฐานในการรับตัวแทนและนายหน้าก่อนที่จะขึ้นทะเบียนเป็นนายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
นอกจากนี้ตัวแทนและนายหน้าจะต้องมีหลักประกันหรือหลักทรัพย์ต่าง ๆ
มาค้ำประกันในจำนวนที่สามารถครอบคลุมเบี้ยประกันภัยทั้งหมดที่บริษัทฯ
ได้รับจากตัวแทนและนายหน้าแต่ละราย ทั้งนี้บริษัทฯ
มีการพิจารณาถึงความเพียงพอของมูลค่าหลักทรัพย์ค้ำประกันของตัวแทนและนายหน้าอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อเป็นมาตรการในการป้องกันเบื้องต้นสำหรับความเสี่ยงที่ไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันภัยได้

อย่างไรก็ตาม โดยบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551
ได้กำหนดให้ตัวแทน นายหน้า ต้องขึ้นทะเบียน
และมีมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการเรียกเก็บเบี้ยประกันภัยที่ให้ถือว่า
ความคุ้มครองจะเกิดขึ้นเมื่อผู้เอาประกันภัยได้ชำระเบี้ยประกันภัยแก่ผู้รับประกันภัยเรียบร้อยแล้ว
หรือที่เรียกกันว่า Cash before Cover ซึ่งโดยวิธีนี้
จะทำให้ผู้เอาประกันภัยได้รับความคุ้มครองเมื่อได้ส่งเงินเบี้ยประกันภัยให้แก่ผู้รับประกันภัย
หรือผ่านตัวแทน นายหน้าที่เป็นผู้แทนของบริษัทประกันภัยแล้ว ดังนั้น
ความเสี่ยงจึงตกอยู่แก่บริษัทประกันภัยในการบริหารตัวแทน นายหน้า
ที่ต้องมีมาตรฐานในการให้บริการ
และมีหลักประกันเพียงพอแก่การทำหน้าที่เรียกเก็บเบี้ยประกันภัยแทนแก่บริษัทฯ
ทั้งนี้รวมถึงการพิจารณาการประกันภัยต่อไปยังผู้รับประกันภัยต่อด้วย

ความเสี่ยงจากการรับประกันภัย

ผู้ประกอบการในธุรกิจประกันวินาศภัยจะให้ความสำคัญแก่การบริหารความเสี่ยงในการรับประกันภัยเป็นพื้นฐานเบื้องต้น
ดังนั้นบริษัทฯ จึงมีการกำหนดขั้นตอนในการพิจารณารับประกันภัยอย่างรอบคอบและระมัดระวัง
โดยพิจารณาจากทั้งตัวผู้เอาประกันภัย, ลักษณะของความเสี่ยงภัย, มูลค่าทุนประกันภัย
รวมไปถึงตัวแทนและนายหน้าผู้แนะนำ ยิ่งไปกว่านั้นบริษัทฯ
จะต้องพิจารณาถึงสัดส่วนความสามารถในการรับประกันภัยที่บริษัทฯ
สามารถรับความเสี่ยงภัยไว้ได้เอง โดยบริษัทฯ
จัดให้มีคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงภัยเพื่อรับทราบถึงแนวทางและการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ
ในการดำเนินการในส่วนของระดับปฏิบัติการ พิจารณาปัจจัยต่าง ๆ
อย่างละเอียดและมีระบบหากเห็นว่าการรับประกันภัยรายนั้นมีความเสี่ยงภัยที่สูงและไม่สามารถจัดการกระจายความเสี่ยงภัยไปยังบริษัทประกันภัยต่อที่เหมาะสมได้
บริษัทฯ ก็จะปฏิเสธในการรับประกันภัยนั้น ๆ

3.1 ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีของธุรกิจประกันวินาศภัย

การเปิดเสรีของธุรกิจประกันภัยย่อมสร้างผลกระทบต่อผู้ประกอบการด้านการรับประกันวินาศภัยในปัจจุบัน
เนื่องจากบริษัทประกันภัยต่างชาติที่เข้ามาดำเนินงานนั้นจะได้เปรียบทั้งในด้านเทคโนโลยีที่ทันสมัยและฐานะการเงินที่มีความมั่นคงแข็งแกร่ง
ซึ่งเป็นผลให้ผู้ประกอบการในประเทศจำเป็นจะต้องมีการเตรียมความพร้อมสำหรับเรื่องดังกล่าว
อย่างไรก็ดี
บริษัทประกันวินาศภัยในประเทศก็มีความได้เปรียบในด้านความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้เอาประกันภัยตลอดจนความกลมกลืนทางวัฒนธรรมแบบไทย
ดังนั้นบริษัทฯ จึงมุ่งเน้นที่จะสร้างความสัมพันธ์กับผู้เอาประกันภัยโดยการสร้างความพึงพอใจ
(Customer Satisfaction) และความสัมพันธ์อันดีในระยะยาว (Customer Relationship)
รวมถึงการพัฒนาบุคลากรและปรับปรุงเทคโนโลยีให้มีความสมบูรณ์เพื่อเป็นการเพิ่มศักยภาพให้การบริหารและการจัดการให้กับบริษัทฯ
บริษัทฯ ยังใช้เทคโนโลยีและการใช้นโยบายที่ให้บริการลูกค้าอย่างเร็วที่สุด (Top Speed
Satisfaction) เพื่อสร้างความมั่นใจในการซื้อซ้ำของลูกค้า และรักษาส่วนแบ่งทางการตลาด
พร้อมขยายส่วนแบ่งทางการตลาดเพิ่มขึ้น
เพื่อโอกาสในการแข่งขันกับการเข้ามาประกอบกิจการของทุนต่างชาติ

ความเสี่ยงความเสี่ยงจากการพึ่งพิงแหล่งงาน รวมถึงนายหน้าและตัวแทน และความเสี่ยงเชิงปฏิบัติการตามระบบงานปกติ

หากประมวลรายได้ในรอบหลายๆ ปีที่ผ่านมา บริษัทฯ
ได้รับเบี้ยประกันภัยจากการขยายงานของสถาบันการเงินสำคัญเป็นหลัก
โดยเห็นได้ชัดเจนในส่วนของการรับประกันภัยรถยนต์ที่มีสัดส่วนถึงร้อยละ 75
ของเบี้ยประกันภัยรถยนต์รวม ซึ่งบริษัทฯ
ก็คำนึงถึงความเสี่ยงในการสูญเสียโอกาสที่ได้รับจากสถาบันการเงินอันอาจนำมาซึ่งความเสี่ยงของบริษัทฯได้
ดังนั้นบริษัทฯ
ได้มีความพยายามในการคัดสรรตัวแทนนายหน้าที่มีคุณภาพเพิ่มขึ้นเพื่อให้มีความสมดุลของการถ่วงน้ำหนักรายได้รับจากทุก
ๆ แหล่งให้ใกล้เคียงกัน เพื่อเป็นการลดความเสี่ยง

นโยบายในการขยายศูนย์การให้บริการของบริษัทฯ เน้นหนักความครอบคลุมทุกพื้นที่ ณ ปัจจุบันบริษัทฯ
มีสาขาและศูนย์การให้บริการจำนวนรวมทั้งสิ้น 33 แห่งครอบคลุมพื้นที่หลักทั่วประเทศทั้งภาคเหนือ,
อีสานตอนบนและอีสานตอนล่าง, ภาคตะวันออก และภาคใต้

ความเสี่ยงจากการลงทุนของบริษัทฯ

เนื่องจากบริษัทฯ มีนโยบายในการลงทุนที่ใช้หลักการของการบริหารความเสี่ยงภัย บริษัทฯ
จะคำนึงถึงสภาพคล่องและความมั่นคงของการลงทุน ดังนั้น
การฝากเงินไว้กับสถาบันการเงินเพื่อเงินสดพร้อมใช้จะเป็นทางเลือกลำดับแรก
รองลงมาคือการลงทุนใน พันธบัตรรัฐบาล หน่วยลงทุนของกองทุนรวมต่าง ๆ
เพื่อผลตอบแทนที่ค่อนข้างคงที่และแน่นอน
โดยเลือกระยะเวลาในการลงทุนเป็นระยะสั้นและระยะยาว เพื่อการบริหารสภาพคล่อง
อันอาจจะเกิดขึ้นได้จากความเสี่ยงของการเกิดรายจ่ายค่าสินไหมทดแทนที่ไม่อาจคาดการณ์ได้ล่วงหน้า

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเครื่องมือทางการเงินที่เริ่มมีนวัตกรรมทางการเงินใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น เช่น
กองทุนพัฒนาอสังหาริมทรัพย์, ตลาดอนุพันธ์, ตลาดตราสารหนี้กึ่งทุน Hybrid Bond,
กองทุนเปิดเพื่อการลงทุนในทองคำ ฯลฯ ทำให้บริษัทฯ ต้องมีการติดตามอัตราความเสี่ยงของตลาด
และผลตอบแทน เพื่อให้การลงทุนมีเม็ดเงินที่ได้รับจากผลตอบแทนสูงสุด
ทั้งนี้ภายใต้กรอบของกฎหมายที่อนุญาตให้ดำเนินการได้

5.  ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

บริษัทฯ ต้องคำนึงถึงสภาพคล่องในการจัดหาเงินและบริหารเงินสดรับสุทธิจากการดำเนินงาน
เงินลงทุนในหลักทรัพย์ เงินสดรับสุทธิจากการขายสินทรัพย์
การระดมเงินทุนจากแหล่งหนี้สินและแหล่งทุน ให้สอดคล้องต่อสภาพของค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้น
และอาจเกิดขึ้น ให้อยู่ในภาวะที่สามารถจะดำเนินการจ่ายชดใช้ค่าสินไหมได้อย่างสะดวก รวดเร็ว
รวมทั้งความสามารถในการเรียกเก็บเงินจากผู้รับประกันภัยต่อ
หรือเรียกร้องจากผู้กระทำละเมิดในกรณีที่สินไหมรายนั้นต้องมีผู้รับผิดชอบตามกฎหมาย

บริษัทประกันภัยทั่วประเทศมีการเปลี่ยนแปลงไปใช้การรับประกันภัยที่ผันแปรตามระดับความมั่นคงแข็งแรงของเงินกองทุน
(RBC) ทั้งนี้การกำกับดูแลเงินกองทุนตามระดับความเสี่ยง
มีจุดประสงค์เพื่อให้ความมั่นใจว่าเงินกองทุนที่บริษัทประกันวินาศภัยจะต้องดำรงไว้มีความเพียงพอกับระดับความเสี่ยงและเหมาะสมกับแนวทางการดำเนินธุรกิจ
และส่งเสริมการปฏิบัติตามหลักสากลที่จะช่วยยกระดับมาตรฐานของธุรกิจประกันวินาศภัยไทย

ก่อนหน้านี้บริษัทฯ จะเก็บความเสี่ยงไว้เองค่อนข้างมากเพราะไม่มีค่าความเสี่ยง (Risk Charge)
แต่เมื่อใช้ RBC เมื่อทุนประกันภัยมาก จะเจอค่าความเสี่ยง (Risk Charge) มากตามไปด้วย
จะทำให้ทุนของเราลดลง ดังนั้นต้องรับงานที่มีค่าความเสี่ยงสูงให้น้อยลง
กระจายความเสี่ยงหรือประกันภัยต่อให้มากขึ้น
เราจะเก็บความเสี่ยงไว้เองให้เท่ากับเงินกองทุนตามที่กฎหมายในขณะนั้นกำหนด ซึ่งปัจจุบันนี้
บริษัทฯ ได้จัดหานักคณิตศาสตร์ประกันภัย คือ บริษัท Milliman จาก เขตปกครองพิเศษฮ่องกง
เพื่อคำนวณค่าความเสี่ยงของการตั้งสำรองเพื่อความเสี่ยงภัยตามเกณฑ์ความเสี่ยงเรียบลำดับค่า
(Chain Ladder)
ที่ได้รับการยอมรับในมาตรฐานของการคำนวณตามกฎเกณฑ์ที่บริหารเงินกองทุนตามฐานความเสี่ยง
Risk Based Capital

6.  ความเสี่ยงด้านการกระจุกตัว (Concentration Risk)

บริษัทฯ มีนโยบายในการบริหารความเสี่ยงด้านการกระจุกตัว
โดยมีนโยบายการบริหารการลงทุนและวิธีการควบคุมความเสี่ยง
โดยการสรรหาตราสารหนี้/ตราสารทุนที่น่าเชื่อถือให้มากเพียงพอกับการกระจายความเสี่ยงตามจำนวนเงินกองทุนที่บริษัทมีอยู่
และไม่ลงในหลักทรัพย์หรือบริษัทใดมากเกินไปอย่างมีสาระสำคัญ

7.  ความเสี่ยงด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ (Information Technology Risk)

เทคโนโลยีมีความสำคัญต่อการช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ
ซึ่งบริษัทมีนโยบายมุ่งมั่นพัฒนาคุณภาพในบริการด้านการจัดการสินไหมทดแทนและด้านรับประกันภัย
เพื่อความพึงพอใจสูงสุดแก่ผู้ใช้บริการ ด้วยความสะดวก รวดเร็ว ถูกต้อง เป็นกลาง และเป็นธรรม
บริษัทจึงได้พัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารที่ทันต่อเหตุการณ์
นอกจากนี้ยังคำนึงถึงความปลอดภัยของข้อมูล
ตลอดจนเสถียรภาพของระบบเทคโนโลยีสารสนเทศที่จะต้องทำให้ธุรกิจดำเนินต่อไปได้อย่างต่อเนื่องในกรณีที่ต้องประสบกับภาวะฉุกเฉิน
ทั้งนี้ บริษัทได้จัดตั้งระบบคอมพิวเตอร์สำรองฉุกเฉิน (Disaster Recovery Site)
เพื่อเป็นการป้องกันและบรรเทาผลกระทบจากเหตุการณ์ฉุกเฉินที่อาจจะเกิดขึ้น

8.  ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational Risk)

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ หมายถึง ความเสี่ยงที่จะก่อให้เกิดความเสียหาย โดยอาจเกิดขึ้นจาก
ความล้มเหลว ความไม่เพียงพอ หรือความไม่เหมาะสมของกระบวนการปฏิบัติงานภายใน บุคลากร
ระบบงาน หรือเหตุปัจจัยภายนอก ซึ่งส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงาน และ/หรือ
ฐานะทางการเงินของบริษัทประกันภัย

ประเภทของความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

1 ความเสี่ยงจากบุคลากร (People Risk) เป็นความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เกิดจากความล้มเหลว
ความไม่เพียงพอ หรือความไม่เหมาะสมของบุคลากรของบริษัท
รวมถึงความสามารถและจริยธรรมของบุคลากร ซึ่งส่งผลกระทบในทางลบต่อการดำเนินงาน
และ/หรือฐานะทางการเงินของบริษัท ด้วยเหตุผลหลัก 3 ประการ ดังนี้

1.1 บุคลากรผู้ปฏิบัติงานอาจมีความสามารถไม่เพียงพอที่จะทำงาน
หรือมีความสามารถแต่ไม่ตรงกับลักษณะของงาน (Incompetency)

1.2 บุคลากรภายในบริษัททุจริต (Fraud) เช่น การปลอมแปลงเอกสาร เป็นต้น

1.3 จำนวนบุคลากรไม่เพียงพอต่อการปฏิบัติงาน (Inadequacy)

2 ความเสี่ยงจากกระบวนการปฏิบัติงาน (Process Risk)
เป็นความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เกิดจากความล้มเหลว ความไม่เพียงพอ
หรือความไม่เหมาะสมของกระบวนการ แม้บุคลากรของบริษัทจะเป็นผู้มีความสามารถดี
ตรงลักษณะงาน ตั้งใจทำงานด้วยความขยันหมั่นเพียร และซื่อสัตย์สุจริต

3 ความเสี่ยงจากเทคโนโลยี (Technology Risk) เป็นความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เกิดจาก
ระบบคอมพิวเตอร์ และ/หรือ เครือข่ายการติดต่อสื่อสารของบริษัทเกิดความล้มเหลว ไม่เหมาะสม
ล้าสมัย และไม่มีประสิทธิภาพทำให้การดำเนินงานของบริษัทต้องหยุดชะงัก
หรือไม่สามารถให้บริการลูกค้าได้ เช่น ข้อมูลไม่ถูกต้อง ข้อมูลไม่มีความปลอดภัยจากการโจรกรรม
การไม่สามารถกู้ระบบได้อย่างทันท่วงที เป็นต้น

4 ความเสี่ยงจากเหตุปัจจัยภายนอก (External)
เป็นความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เกิดจากสาเหตุภายนอกบริษัท และส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงาน
และ/หรือฐานะทางการเงินของบริษัท เช่น การเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนด้วยเหตุอันเท็จ
การทุจริตจากบุคคลภายนอก การเปลี่ยนแปลงด้านกฎหมาย การจ้างเหมาผู้บริการภายนอก
และภัยธรรมชาติต่างๆ เป็นต้น

5 ความเสี่ยงจากการปฏิบัติตามกฎหมาย (Compliance)
เป็นความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่เกิดจากการที่บริษัทฯ ต้องปฏิบัติตามกฎหมายของประเทศ อาทิ
กฎหมายป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อให้การตัดวงจรการประกอบอาชญากรรมเป็นไปอย่างได้ผลตามที่กฎหมายกำหนดไว้อย่างแท้จริง

บริษัทได้ดำเนินการระบุความเสี่ยง และทบทวนความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่มีอยู่เป็นระยะ ๆ
ซึ่งการระบุความเสี่ยงนั้น ได้ดำเนินการในทุกระดับตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไป จนถึงระดับบริหาร
ตามที่ระบุไว้ในประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง
หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขในการกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำในการบริหารจัดการความเสี่ยงของบริษัทประกันวินาศภัย
พ.ศ. 2551