7. ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ วันที่ 31 มกราคม 2551 บริษัทมีข้อพิพาททางกฎหมายที่อยู่ในระหว่างการพิจารณาคดี สรุปได้ดังนี้

7.1 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 202/2547

คดีของศาล : ศาลจังหวัดมีนบุรี

คดีหมายเลข : ดำที่ 202/2547

วันที่เริ่มคดี : 9 มกราคม 2547

โจทก์ : นายวิศิษฐ์ เลาหพูนรังสี

จำเลย : นางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย จำเลยที่ 1 และ

บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน) จำเลยที่ 2

มูลคดี : โจทก์ฟ้องจำเลยฐานโกงเจ้าหนี้ คดีนี้สืบเนื่องมาจากกรณีพิพาทเรื่องสิทธิในที่ดินโฉนดเลขที่
1083 และ 1084 อำเภอบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร (ปัจจุบันคือโครงการปริญสิริ นวลจันทร์)
โจทก์ผู้อยู่ในฐานะผู้จะซื้อ ซึ่งมีสิทธิจะจดทะเบียนสิทธิของตนได้ก่อน
ต่อมาจำเลยได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับเจ้าของที่ดิน
และศาลมีคำพิพากษาตามยอมให้เจ้าของที่ดิน จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินที่พิพาทให้แก่จำเลย
คดีถึงที่สุด และจำเลยที่ 1 ได้นำคำพิพากษาตามยอมดังกล่าวไปจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ เมื่อวันที่
27 มิถุนายน 2545 ต่อมา โจทก์ได้ยื่นฟ้องเจ้าของที่ดินต่อศาลแพ่ง
ขอให้ศาลบังคับให้เจ้าของที่ดินปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อจะขาย โดยโอนที่ดินพิพาทแก่โจทก์
ซึ่งในการพิจารณาคดีของศาล ข้อเท็จจริงปรากฎว่าเจ้าของที่ดินมิได้บอกเลิกสัญญากับผู้จะซื้อรายแรก
ขณะที่โจทก์ซึ่งเป็นผู้จะซื้อรายที่ 2 ก็มิได้ชำระเงินส่วนที่เหลือให้เจ้าของที่ดิน
และไม่ได้ปฏิบัติตามสัญญาข้ออื่นๆ ศาลแพ่งจึงได้พิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าวในวันที่ 18 เมษายน
2546 ต่อมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2547 โจทก์จึงได้มาฟ้องคดีอาญาดังกล่าวข้างต้น

ความคืบหน้าของคดี : ศาลจังหวัดมีนบุรี ได้พิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าวแล้วเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน
2549 โจทก์ได้ยื่นอุทธรณ์ ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้จำเลยที่ 1
ได้รับโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทตามคำพิพากษาของศาลที่ถึงที่สุดแล้ว นอกจากนี้ในคดีอื่นๆ
ที่มีการฟ้องคดีโดยอาศัยมูลเหตุดังที่โจทก์กล่าวอ้างนั้น ศาลก็ได้ยกฟ้องโจทก์มาโดยตลอด
และเมื่อพิจารณาจากประเด็นข้อต่อสู้ของโจทก์แล้ว
เห็นว่าคดีดังกล่าวย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ
ในแง่ของความรับผิดทางกฎหมายที่มีต่อบริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน) และต่อการบริหารงานที่
นางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย เป็นกรรมการผู้จัดการของบริษัทอยู่ ทั้งนี้
หากศาลอุทธรณ์กลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้จำเลยแพ้คดี
จำเลยก็ยังสามารถยื่นฎีกาเพื่อสู้คดีได้อีกชั้นหนึ่ง

7.2 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 4615/2547

คดีของศาล : ศาลแพ่ง

คดีหมายเลข : ดำที่ 4615/2547

วันที่เริ่มคดี : 26 ตุลาคม 2547

โจทก์ : นางพิจิตรา วันทิพพา

จำเลย : บริษัท ปริญสิริ (2000) จำกัด

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลแพ่งว่า
  โจทก์ซื้อที่ดินพร้อมบ้านและได้ชำระค่าที่ดินพร้อมบ้านให้กับจำเลยแล้วบางส่วน
  ต่อมาโจทก์ไม่ประสงค์จะซื้อที่ดินพร้อมบ้านจากจำเลยอีกต่อไป
  จึงบอกเลิกสัญญาและขอเงินดังกล่าวคืน จำเลยให้การว่าโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าที่ดินพร้อมบ้าน
  จำเลยจึงบอกเลิกสัญญากับโจทก์และริบเงินมัดจำ ศาลงดสืบพยาน นัดฟังคำพิพากษาวันที่ 2
  มีนาคม 2548 โดยศาลพิพากษาให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์เป็นเงิน 296,000 บาท
  และจำเลยได้นำเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาไปวางศาลไว้แล้วทั้งจำนวน

  ความคืบหน้าของคดี : ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2551
  พิพากษายืนให้จำเลยชำระเงิน 296,000.- บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
  และจำเลยได้ปฏิบัติตามคำพิพากษาโดยดำเนินการประสานงานกับทนายโจทก์
  สรุปยอดหนี้ที่ต้องชำระแล้ว

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : การที่บริษัทปฏิบัติตามคำพิพากษาให้คืนเงินจำนวน 296,000 บาท (
  สองแสนเก้าหมื่นหกพันบาทถ้วน ) นั้น ไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อธุรกิจบริษัทแต่อย่างใด

7.3 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 1149/2550 และคดีหมายเลขแดงที่ 1605/2551

คดีของศาล : ศาลปกครองกลาง

คดีหมายเลข : ดำที่ 1149/2550 แดงที่ 1605/2551

วันที่เริ่มคดี : 7 มิถุนายน 2550

ผู้ฟ้องคดี : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

  ผู้ถูกฟ้องคดี : กรุงเทพมหานคร ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 , ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ผู้ถูกฟ้องคดีที่
  2 , คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ในเขตกรุงเทพมหานครและในเขตองค์การบริหารส่วนจังหวัด
  ตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3

  มูลคดี : ผู้ฟ้องคดียื่นฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ถึง 3 ต่อศาลปกครองกลาง เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน
  2550 ว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 ดำเนินการออกใบรับแจ้งความประสงค์ แบบ
  กทม.6 ตามมาตรา 39 ทวิ ของพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 แก่ผู้ฟ้องคดีล่าช้า
  โดยผู้ฟ้องคดียื่นขอใบรับแจ้งความประสงค์ ดังกล่าวในวันที่ 15 พฤษภาคม 2549
  แต่ได้รับใบรับแจ้งความประสงค์ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2549
  ทำให้การขออนุญาตก่อสร้างห้องชุดของผู้ฟ้องคดี
  ตกอยู่ภายใต้บังคับตามกฎหมายผังเมืองรวมฉบับใหม่ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาในวันที่ 16
  พฤษภาคม 2549 โดยผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  ได้มีคำสั่งให้แก้ไขใบรับแจ้งความประสงค์ของผู้ฟ้องคดีให้ตรงตามกฎหมายผังเมืองฉบับใหม่
  ซึ่งผู้ฟ้องคดีได้อุทธรณ์ต่อผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3
  ก็มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ผู้ฟ้องคดีแก้ไขและปฏิบัติตามกฎหมายผังเมืองรวมดังกล่าว
  ผู้ฟ้องคดีจึงฟ้องคดีต่อศาลปกครองเพื่อให้มีคำพิพากษาให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  ดำเนินการออกใบรับแจ้งให้แก่ผู้ฟ้องคดีโดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม 2549
  รวมทั้งให้เพิกถอนคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3

  ความคืบหน้าของคดี : ศาลปกครองได้มีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2551
  ว่าหนังสือแจ้งข้อทักท้วงของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3
  เป็นการกระทำที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย และให้เพิกถอนการแจ้งข้อทักท้วงของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  และคำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ดังกล่าว
  โดยให้มีผลย้อนหลังตั้งแต่วันที่มีหนังสือแจ้งข้อทักท้วงและวันที่มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์แล้วแต่กรณี
  ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ได้อุทธรณ์คดีนี้ต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 25
  ธันวาคม 2551 ศาลสั่งรับอุทธรณ์แล้ว

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า
  ในประเด็นแห่งคดีที่ศาลปกครองได้วินิจฉัยไว้รวมทั้งข้อเท็จจริงในคดีชัดเจนว่าบริษัทได้เข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินก่อนกฎกระทรวงเรื่องผังเมืองรวมฉบับใหม่มีผลใช้บังคับ
  ย่อมควรถูกบังคับตามกฎกระทรวงเรื่องผังเมืองรวมฉบับเก่า ดังนั้นแม้คดีจะขึ้นสู่ศาลสูง
  ก็ย่อมชนะคดีด้วยเหตุผลทางกฎหมายเช่นเดียวกันในศาลชั้นต้น

7.4 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 5359/2550

  คดีของศาล : ศาลแพ่ง

  คดีหมายเลข : ดำที่ 5359/2550

  วันที่เริ่มคดี : 15 พฤศจิกายน 2550

  โจทก์ : นายประธาน โปษยะนันท์

  จำเลย : บริษัท แสงฟ้าก่อสร้าง จำกัด จำเลยที่ 1 ,บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน) จำเลยที่
  2

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลย ต่อศาลแพ่ง ฐานละเมิด ,เรียกค่าเสียหาย
  ,ให้กระทำการหรืองดเว้นกระทำการ เนื่องจาก จำเลยที่ 1
  ซึ่งเป็นผู้รับเหมาในโครงการเดอะคอมพลีท ราชปรารภ
  ได้ทำแผ่นไม้และเหล็กจากสถานที่ก่อสร้างหล่นใส่หลังคาบ้านโจทก์
  โจทก์จึงเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 40,000,000 บาท
  เนื่องจากเป็นเหตุให้ได้รับความทุกข์ทรมานทางจิตใจ
  และให้จำเลยทั้งสองปลูกสร้างเครื่องป้องกันวัสดุตกหล่น

  ความคืบหน้าของคดี : การปลูกสร้างเครื่องป้องกันวัสดุตกหล่นนั้น จำเลยที่ 1
  ได้จัดทำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และศาลนัดคู่ความเพื่อไกล่เกลี่ยเมื่อวันที่ 5 มี.ค. 2551 , 19
  มี.ค. 2551 และวันที่ 3 เม.ย. 2551 แต่ไม่สามารถตกลงกันได้
  ศาลจึงได้นัดสืบพยานนัดแรกในวันที่ 25 และ 26 มีนาคม 2552 เวลา 9.00 น.

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ จำเลยที่ 1
  ได้ดำเนินการซ่อมแซมความเสียหายที่เกิดแก่ทรัพย์สินของโจทก์
  รวมทั้งปลูกสร้างเครื่องป้องกันวัสดุตกหล่นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ความเสียหายที่เกิดขึ้น
  เกิดกับหลังคาห้องน้ำบริเวณนอกตัวบ้านไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด
  ค่าเสียหายที่โจทก์ได้เรียกมานั้นเป็นค่าเสียหายแก่จิตใจที่ไม่อาจพิสูจน์ได้
  อยู่ในดุลยพินิจของศาลที่จะพิจารณากำหนดให้
  ซึ่งหากศาลเห็นว่าจำนวนเงินดังกล่าวสูงกว่าที่สมควร
  ศาลสามารถเป็นผู้กำหนดค่าเสียหายดังกล่าวเอง และคดีนี้
  เป็นคดีที่โจทก์เรียกค่าเสียหายจากการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1
  บริษัทมิใช่ผู้กระทำละเมิดเอง ซึ่งบริษัทในฐานะผู้ว่าจ้าง ไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 อยู่แล้ว
  นอกจากนี้ จำเลยที่ 1 ได้จัดทำประกันภัยความเสี่ยงภัยทุกชนิดของผู้รับเหมา
  สำหรับงานโครงสร้างและงานสถาปัตย์ในโครงการนี้ไว้เพื่อรองรับความเสี่ยงแล้ว
  หากเกิดความรับผิดต้องชดใช้แก่ผู้เสียหาย ก็มีกรมธรรม์ดังกล่าวรองรับอีกชั้นหนึ่งอยู่แล้ว
  เมื่อพิจารณาข้อเท็จจริงทั้งหมดประกอบกับประเด็นข้อกล่าวอ้างของโจทก์แล้ว เห็นว่า
  คดีดังกล่าวย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อบริษัทแต่อย่างใด

7.5 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 862/2551

คดีของศาล : ศาลปกครองกลาง

คดีหมายเลข : ดำที่ 862/2551

วันที่เริ่มคดี : 2 มิถุนายน 2551

ผู้ฟ้องคดี : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

  ผู้ถูกฟ้องคดี : ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ที่ 1 ,
  คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ในเขตกรุงเทพมหานครและในเขตองค์การบริหารส่วนจังหวัดตาม

  พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 ที่ 2

  มูลคดี : ผู้ฟ้องคดียื่นฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ถึง 2 ต่อศาลปกครองกลาง เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน
  2551 ว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1
  ในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522
  ได้ดำเนินการออกใบรับแจ้งความประสงค์ แบบ กทม.6 ตามมาตรา 39 ทวิ
  ของพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.2522
  ตามที่ผู้ฟ้องคดียื่นขอใบรับแจ้งความประสงค์ดังกล่าวในวันที่ 10 พฤษภาคม 2549
  ก่อนกฎหมายผังเมืองรวมฉบับใหม่ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาในวันที่ 16 พฤษภาคม 2549
  ใช้บังคับ แต่ต่อมาเจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ได้มีคำสั่งแจ้งข้อทักท้วง
  ให้ผู้ฟ้องคดีแก้ไขใบรับแจ้งความประสงค์ของผู้ฟ้องคดีให้ตรงตามกฎหมายผังเมืองรวมฉบับใหม่
  ซึ่งผู้ฟ้องคดีได้อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวต่อผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2
  ก็มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ผู้ฟ้องคดีแก้ไขและปฏิบัติตามกฎหมายผังเมืองรวมดังกล่าวเช่นกัน
  ผู้ฟ้องคดีจึงฟ้องคดีต่อศาลปกครองเพื่อให้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่
  1และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3

  ความคืบหน้าของคดี : ขณะนี้ศาลปกครองได้รับคำฟ้องไว้แล้ว เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2551
  อยู่ระหว่างรอฟังคำสั่งของศาลปกครองต่อไป

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้
  เนื่องจากข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายนั้นเหมือนกับคดีของโครงการนราธิวาสราชนครินทร์
  ซึ่งบริษัทได้ชนะคดีมาแล้วในศาลปกครอง ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า
  คดีนี้น่าจะชนะคดีได้เช่นเดียวกัน โดยเป็นไปตามหลักว่ากฎหมาย หากเป็นโทษ
  ไม่ควรมีผลบังคับย้อนหลัง
  จึงได้ฟ้องเป็นคดีนี้ต่อศาลปกครองและคดีนี้ย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการบริหารงานของบริษัท

7.6 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ ส.697/2551

  คดีของศาล : ศาลจังหวัดนนทบุรี

  คดีหมายเลข : ดำที่ ส.697/2551

  วันที่เริ่มคดี : 29 พฤษภาคม 2551

  โจทก์ : พอ.(พ) นพ.เสวก ธาราณัติ ที่ 1 กับพวกรวม 21 คน

  จำเลย : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน) จำเลยที่ 1

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลจังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2551 ฐานละเมิด
  ,เรียกค่าสินไหมทดแทน โดยโจทก์ที่ 1 และพวก ซึ่งอยู่อาศัยในหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2
  กล่าวหาว่าจำเลยที่ 1 ได้ทำการรื้อถอนกำแพงบริเวณซอยสามัคคี 58/10 ของโจทก์
  ซึ่งปลูกสร้างเป็นรั้วของหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2 โดยปราศจากอำนาจ
  ทั้งที่กำแพงดังกล่าวปลูกสร้างอยู่บนที่ดินสาธารณะและได้มีคำสั่งรื้อถอนจากเทศบาลนนทบุรีแล้ว
  และโจทก์ที่ 1 และพวก ได้เรียกให้จำเลยดำเนินการก่อสร้างกำแพงคืนโจทก์ในสภาพเดิม ,
  ห้ามจำเลยดำเนินการหรือจัดให้มีการรื้อถอน ทุบ ทำลาย หรือทำให้เสียหายโดยประการใด ๆ
  กับกำแพงถนน และสาธารณูปโภคภายในหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2 , ห้ามจำเลยที่ 1
  ดำเนินการหรือจัดให้มีการดำเนินการเชื่อมต่อถนน หรือสาธารณูปโภคอื่น ๆ ของจำเลยที่ 1
  กับถนน หรือสาธารณูปโภคภายในหมู่บ้านประชานิเวศน์ 2 และให้จำเลย
  ชำระค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 403,000.- บาท และค่าเสียหายรายวัน ๆ ละ 1,000 บาท
  ต่อคน
  นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะดำเนินการก่อสร้างกำแพงคืนให้โจทก์ในสภาพเดิมจนเสร็จสิ้น
  รวมทั้งให้จำเลยชำระค่าฤชาธรรมเนียมศาลและค่าทนายความแทนโจทก์ด้วย

  ความคืบหน้าของคดี : โจทก์และจำเลยได้เจรจาไกล่เกลี่ยกัน ปรากฎว่าไม่สามารถตกลงกันได้
  และจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอรวมการพิจารณาคดีนี้เข้ากับคดีแพ่ง หมายเลขดำที่ ส.1277/2551
  ของศาลจังหวัดนนทบุรี เนื่องจากคู่ความทั้งสองคดีเป็นคู่ความรายเดียวกัน
  มีประเด็นพิพาทเกี่ยวเนื่องกัน และพยานหลักฐานชุดเดียวกัน ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า
  ทั้งสองคดีเป็นคดีเดียวกันและคู่ความแทบทุกฝ่ายเป็นบุคคลเดียวกัน
  การรวมพิจารณาเป็นการสะดวก จึงอนุญาตให้รวมการพิจารณาคดีเข้ากับคดีแพ่ง หมายเลขดำที่
  ส.1277/2551 ของศาลนี้ และได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีในวันชี้สองสถานแล้ว
  ศาลจึงได้นัดสืบพยานโจทก์และจำเลย ในวันที่ 9 มีนาคม 2553

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ ข้อเท็จจริงที่โจทก์นำมาฟ้องคดีจำเลยที่ 1 นั้น
  เห็นได้ชัดว่าเป็นการฟ้องคดีโดยปราศจากสิทธิใดๆ อันจะกล่าวอ้างได้ตามกฎหมาย
  เนื่องจากสิ่งปลูกสร้างต่างๆ ที่โจทก์เรียกร้องให้จำเลยที่ 1 ก่อสร้างกลับตามเดิม
  และให้ชำระค่าเสียหายนั้น เป็นสิ่งปลูกสร้างที่ตั้งอยู่บนที่ดินสาธารณประโยชน์ และเทศบาลนนทบุรี
  ได้มีคำสั่งให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวแล้ว ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า
  คดีนี้ไม่มีมูลที่โจทก์จะนำมาฟ้องคดี และไม่มีเหตุให้ชนะคดีได้
  คดีนี้ย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อการบริหารงานของบริษัทแต่อย่างใด

7.7 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ ส.1277/2551

  คดีของศาล : ศาลจังหวัดนนทบุรี

  คดีหมายเลข : ดำที่ ส.1277/2551

  วันที่เริ่มคดี : 23 กันยายน 2551

  โจทก์ : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน)

  จำเลย : พอ.(พ) นพ.เสวก ธาราณัติ , นางนงลักษณ์ สาตรา ,นายพลเทพ พะลัง ,
  นางสุดาพร จันทร์เลิศฟ้า จำเลยที่ 1 - 4

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยทั้ง 4 ต่อศาลจังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2551
  ฐานละเมิด , ห้ามขัดขวางการปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปาในถนนซอยสามัคคี 58/10
  เข้าสู่โครงการของโจทก์ และเรียกค่าเสียหาย โดยจำเลยทั้ง 4 ได้ทำการก่อสร้างกำแพง
  และสิ่งกีดขวางบนถนนสาธารณะซอยสามัคคี 58/10 โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
  ขัดขวางการปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปาในถนนซอยสามัคคี 58/10
  เป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้ประโยชน์บนถนนสาธารณะซอยสามัคคี
  58/10 และไม่สามารถดำเนินการปักเสาพาดสายไฟฟ้า วางระบบท่อประปา
  เข้าสู่โครงการหมู่บ้านจัดสรรของโจทก์
  ทำให้ลูกค้าผู้จะซื้อบ้านพักอาศัยในโครงการดังกล่าวไม่สามารถเข้าอยู่อาศัยได้
  ลูกค้าผู้จะซื้อจึงไม่ยินยอมจดทะเบียนรับโอนกรรมสิทธิ์
  จนกว่าโจทก์จะได้ดำเนินการดังกล่าวเสร็จสิ้น ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย

  ความคืบหน้าของคดี : โจทก์ได้ขอคุ้มครองชั่วคราวฉุกเฉินห้ามจำเลยทั้งสี่
  ขัดขวางการปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปา ซึ่งศาลได้มีคำสั่งห้ามตามคำขอของโจทก์แล้ว
  ต่อมาศาลได้มีคำสั่งอนุญาตให้รวมการพิจารณาคดีเข้ากับคดีแพ่ง หมายเลขดำที่ ส.697/2551
  ของศาลจังหวัดนนทบุรีและนัดสืบพยานโจทก์และจำเลย ในวันที่ 9 มีนาคม 2553

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการฟ้องคดีโดยปราศจากสิทธิใดๆ
  อันจะกล่าวอ้างได้ตามกฎหมาย เนื่องจากสิ่งปลูกสร้างต่างๆ ที่โจทก์เรียกร้องให้จำเลยที่ 1
  ก่อสร้างกลับตามเดิม และให้ชำระค่าเสียหายนั้น
  เป็นสิ่งปลูกสร้างที่ตั้งอยู่บนที่ดินสาธารณประโยชน์ และเทศบาลนนทบุรี
  ได้มีคำสั่งให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวแล้ว ฝ่ายจัดการมีความเห็นว่า
  คดีนี้ไม่มีมูลที่โจทก์จะนำมาฟ้องคดี และไม่มีเหตุให้ชนะคดีได้
  คดีนี้ย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบต่อการบริหารงานของบริษัทแต่อย่างใด

7.8 ข้อพิพาทคดีหมายเลขดำที่ 8480/2551

  คดีของศาล : ศาลแพ่งกรุงเทพใต้

  คดีหมายเลข : ดำที่ 8480/2551

  วันที่เริ่มคดี : 10 พฤศจิกายน 2551

  โจทก์ : นางมยุรี พลับพลาทอง หรือเฉียง ตันวิเชียร

  จำเลย : บริษัท ปริญสิริ จำกัด (มหาชน) จำเลยที่ 1 ,

  บริษัท เพาเวอร์ไลน์เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด (มหาชน) จำเลยที่ 2

  มูลคดี : โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลแพ่ง เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2551 ฐานละเมิด
  ,เรียกค่าเสียหาย เป็นเงิน 4,837,300.- บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
  โดยอ้างว่า ได้ทำวัสดุก่อสร้างจากสถานที่ก่อสร้างหล่นใส่หลังคาทรัพย์สินโจทก์
  เกิดความเสียหายต่อทรัพย์สินของโจทก์ เนื่องจากการดำเนินโครงการก่อสร้างอาคารชุด
  โครงการนราธิวาสราชนครินทร์ของจำเลยที่ 1 โดยมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับจ้างก่อสร้าง

  ความคืบหน้าของคดี : ศาลนัดชี้สองสถานในวันที่ 19 มกราคม 2552 เวลา 8.30 น.
  จำเลยได้ขอเลื่อนนัดและได้ยื่นคำให้การแล้วเมื่อวันที่ 16 มกราคม 2552

  ความเห็นของฝ่ายจัดการ : คดีนี้ จำเลยที่ 1
  ได้ดำเนินการซ่อมแซมความเสียหายที่เกิดแก่ทรัพย์สินของโจทก์แล้ว ความเสียหายที่เกิดขึ้น
  ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด
  ค่าเสียหายที่โจทก์ได้เรียกมานั้นเป็นค่าเสียหายที่สูงกว่าราคากลางในการแก้ไขซ่อมแซมสิ่งปลูกสร้างดังกล่าว
  และเป็นค่าเสียหายที่ไม่อาจพิสูจน์ได้ อยู่ในดุลยพินิจของศาลที่จะพิจารณากำหนดให้
  ซึ่งหากศาลเห็นว่าจำนวนเงินดังกล่าวสูงกว่าที่สมควร
  ศาลสามารถเป็นผู้กำหนดค่าเสียหายดังกล่าวเอง และคดีนี้
  เป็นคดีที่โจทก์เรียกค่าเสียหายจากการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 2
  บริษัทมิใช่ผู้กระทำละเมิดเอง ซึ่งบริษัทในฐานะผู้ว่าจ้าง ไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 อยู่แล้ว
  นอกจากนี้ จำเลยที่ 1 ได้จัดทำประกันภัยความเสี่ยงภัยทุกชนิดของผู้รับเหมา
  สำหรับงานโครงสร้างและงานสถาปัตย์ในโครงการนี้ไว้เพื่อรองรับความเสี่ยงแล้ว
  หากเกิดความรับผิดต้องชดใช้แก่ผู้เสียหาย ก็มีกรมธรรม์ดังกล่าวรองรับอีกชั้นหนึ่งอยู่แล้ว
  เมื่อพิจารณาข้อเท็จจริงทั้งหมดประกอบกับประเด็นข้อกล่าวอ้างของโจทก์แล้ว เห็นว่า
  คดีดังกล่าวย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อบริษัทแต่อย่างใด