pythainlp/thai-financial-dataset huggingface dataset:
ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท บางกอกไนล่อน จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจผลิตถุงเท้า และมีบริษัทย่อย คือ บริษัท
สหนำเท็กซ์ไทล์ จำกัด เป็นผู้ผลิตวัตถุดิบบางชนิดให้แก่บริษัท
บริษัทและบริษัทย่อยมีผลิตภัณฑ์หลักสายเดียว คือ ถุงเท้า
ผลิตตามคำสั่งซื้อของลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ภายในประเทศ ได้แก่ คาร์สัน,แพน,ARROW,JOHN HENRY,
S’FARE,GRANDSLAM,GUYLAROCHE,YONEX เป็นต้น
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ลูกค้าต่างประเทศได้แก่ CREATION, SANTABABARA, GUY LAROCHE
, POLO, TIE RACK, CELIO*, PIERRE GARDIN, JACK MONTANA, GINO ROSSI,
JORIGU , McGREGOR , NORDSTROM, KOHL’S, STRIDE RITE, FUKUSUKE เป็นต้น
ปัจจุบันบริษัทมีกำลังการผลิตสูงสุดประมาณ 1,800,000 โหลต่อปี มีโรงงาน 1 แห่ง ที่เขตบางเขน
กรุงเทพมหานคร

ลักษณะของตลาด แบ่งเป็น ตลาดระดับบนและระดับล่าง บริษัทอยู่ในตลาดระดับบน
การแข่งขันของตลาดภายในประเทศไม่รุนแรง เพราะผู้ผลิตรายใหญ่เน้นการส่งออกมากกว่า
การแข่งขันด้านราคาเกิดจากสินค้าราคาถูกจากประเทศจีน และผู้ผลิตรายย่อย
เนื่องจากได้เปรียบด้านต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่า แต่คุณภาพยังอยู่ในตลาดระดับล่าง
ทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนแบ่งตลาดในประเทศได้ ในอนาคตอาจพิจารณาฐานการผลิตใหม่
ที่ต้นทุนค่าจ้างแรงงานต่ำ
เพื่อให้แข่งขันได้ทั้งราคาและคุณภาพครอบครองส่วนแบ่งตลาดในประเทศให้มากที่สุด ส่วนการส่งออก
การแข่งขันค่อนข้างรุนแรง ทั้งกับผู้ผลิตภายในประเทศ
และจากกลุ่มประเทศที่มีความได้เปรียบกว่าในด้านต้นทุนการผลิต และการจัดหาวัตถุดิบ
ตลาดส่งออกหลัก ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น บริษัทพัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐาน
เพิ่มศักยภาพในการแข่งขัน จนได้รับการรับรองระบบคุณภาพมาตรฐาน ISO 9002 โดยบริษัท อาร์
ดับบลิว ทูฟ (ประเทศไทย) จำกัด จากประเทศเยอรมันนี ตั้งแต่ปี 2543 และในปี 2546
พัฒนาขึ้นสู่ระบบมาตรฐาน ISO 9001 : 2000
10. การควบคุมภายใน

ในการประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 4/2549 เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2549
โดยมีกรรมการตรวจสอบ 3 ท่าน เข้าร่วมประชุมด้วย
คณะกรรมการได้ร่วมกันประเมินความเพียงพอและความเหมาะสมของระบบการควบคุมภายใน
ตามแบบประเมินการควบคุมภายใน สรุปความเห็นดังนี้

บริษัทมีการจัดองค์กรและสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีในการทำงาน
เป็นรากฐานสำคัญในการประกอบธุรกิจ ปลูกจิตสำนึกให้พนักงานรู้จักหน้าที่ มีความรับผิดชอบ
เพื่อเป้าหมายให้องค์กรมีความเจริญก้าวหน้า

ผู้บริหารของบริษัทยึดมั่นในความซื่อสัตย์สุจริต
และความมีจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจให้มีความเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย ทั้งต่อลูกค้า SUPPLIER
และส่วนรวม

บริษัทมีการกำหนดเป้าหมายการดำเนินธุรกิจที่ชัดเจน และวัดผลได้
การสร้างแรงจูงใจหรือผลตอบแทนแก่พนักงาน ได้วิเคราะห์อย่างสมเหตุสมผล
โดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของบริษัท

ฝ่ายบริหารของบริษัทได้พิจารณาถึงการประกอบธุรกิจของบริษัทว่ามีปัจจัยใดบ้างที่เป็นความเสี่ยงทั้งที่มาจากภายนอกและภายใน
มีการวิเคราะห์ว่าเหตุการณ์ใดที่จะทำให้ปัจจัยที่เป็นความเสี่ยงนั้นเกิดขึ้น และหาวิธีป้องกันแก้ไข
มอบหมายหน้าที่ความรับผิดชอบให้ผู้ที่เกี่ยวข้องไปดำเนินการ

บริษัทได้จัดทำนโยบายและระเบียบวิธีปฏิบัติงานเป็นลายลักษณ์อักษร โดยเฉพาะธุรกรรมด้านการเงิน
การจัดซื้อ เพื่อไม่ให้เกิดการทุจริต และวิธีการปฏิบัติงานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรที่ปฏิบัติกันมานาน
โดยมีทั้งการกระจายอำนาจ และการรวมอำนาจตามความเหมาะสมกับขนาดขององค์กร
ปัจจุบันมีการจัดทำคู่มือการปฏิบัติงานเกือบทุกหน่วยงาน

มีการกำหนดขอบเขตอำนาจและการอนุมัติรายการจ่ายเงินของฝ่ายบริหารไว้
โดยแยกอำนาจการอนุมัติซื้อ และอนุมัติจ่ายออกจากกันอย่างเด็ดขาด
มีผู้บริหารระดับสูงสุดของแต่ละฝ่ายเป็นผู้อนุมัติโดยขั้นตอนการอนุมัติซื้อ
ผ่านการพิจารณาจากผู้รับผิดชอบตามระดับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างรัดกุม
เพื่อเสนอให้ผู้บริหารอีกระดับพิจารณากลั่นกรองถึงความจำเป็น เหมาะสม
ก่อนจะนำเสนอขออนุมัติจากผู้บริหารระดับสูงสุดอีกครั้ง เมื่อได้รับการอนุมัติซื้อ
จะส่งต่อไปยังผู้บริหารอีกฝ่ายพิจารณาอนุมัติการจ่ายเงิน
รายการที่มีอำนาจอนุมัติเป็นรายการซื้อและค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการผลิต การขาย ค่าใช้จ่ายพนักงาน
โดยปกติเท่านั้น นอกจากนี้จะต้องนำเข้าที่ประชุมคณะกรรมการบริษัททั้งหมด

  บริษัทมีมาตรการในการติดตามให้การดำเนินงานของบริษัทเป็นไปตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

บริษัทมีการจัดเก็บเอกสารประกอบการบันทึกบัญชีอย่างครบถ้วน
และได้ใช้นโยบายการบัญชีตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

บริษัทมีหน่วยงานตรวจสอบภายในที่สามารถปฏิบัติงานได้อย่างอิสระ
ทำหน้าที่ตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ
ภายในองค์กรว่าได้มีการปฏิบัติตามระบบการควบคุมภายในที่วางไว้อย่างสม่ำเสมอหรือไม่
การรายงานผลการตรวจสอบให้รายงานตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ
ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท บางกอกไนล่อน จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจผลิตถุงเท้า และมีบริษัทย่อย คือ บริษัท
สหนำเท็กซ์ไทล์ จำกัด เป็นผู้ผลิตวัตถุดิบบางชนิดให้แก่บริษัท
บริษัทและบริษัทย่อยมีผลิตภัณฑ์หลักสายเดียว คือ ถุงเท้า
ผลิตตามคำสั่งซื้อของลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ภายในประเทศ ได้แก่ คาร์สัน,แพน,ARROW,JOHN HENRY,
S’FARE,GRANDSLAM,GUYLAROCHE,YONEX เป็นต้น
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ลูกค้าต่างประเทศได้แก่ CREATION, SANTABABARA, GUY LAROCHE
, POLO, TIE RACK, CELIO*, PIERRE GARDIN, JACK MONTANA, GINO ROSSI,
JORIGU , McGREGOR , STRIDE RITE, FUKUSUKE เป็นต้น
ปัจจุบันบริษัทมีกำลังการผลิตสูงสุดประมาณ 1,650,000 โหลต่อปี มีโรงงาน 1 แห่ง ที่เขตบางเขน
กรุงเทพมหานคร

ลักษณะของตลาด แบ่งเป็น ตลาดระดับบนและระดับล่าง บริษัทอยู่ในตลาดระดับบน
การแข่งขันของตลาดภายในประเทศไม่รุนแรง เพราะผู้ผลิตรายใหญ่เน้นการส่งออกมากกว่า
การแข่งขันด้านราคาเกิดจากสินค้าราคาถูกจากประเทศจีน และผู้ผลิตรายย่อย
เนื่องจากได้เปรียบด้านต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่า แต่คุณภาพยังอยู่ในตลาดระดับล่าง
ทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนแบ่งตลาดในประเทศได้ ในอนาคตอาจพิจารณาฐานการผลิตใหม่
ที่ต้นทุนค่าจ้างแรงงานต่ำ
เพื่อให้แข่งขันได้ทั้งราคาและคุณภาพครอบครองส่วนแบ่งตลาดในประเทศให้มากที่สุด ส่วนการส่งออก
การแข่งขันค่อนข้างรุนแรง ทั้งกับผู้ผลิตภายในประเทศ
และจากกลุ่มประเทศที่มีความได้เปรียบกว่าในด้านต้นทุนการผลิต และการจัดหาวัตถุดิบ
ตลาดส่งออกหลัก ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น บริษัทพัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐาน
เพิ่มศักยภาพในการแข่งขัน จนได้รับการรับรองระบบคุณภาพมาตรฐาน ISO 9002 โดยบริษัท อาร์
ดับบลิว ทูฟ (ประเทศไทย) จำกัด จากประเทศเยอรมันนี ตั้งแต่ปี 2543 และในปี 2546
พัฒนาขึ้นสู่ระบบมาตรฐาน ISO 9001 : 2000
1. ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการผลิตถุงเท้า มีสภาพปัญหาเช่นเดียวกับอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วไป เช่น เครื่องจักรล้าสมัย, ใช้เทคโนโลยีขั้นต่ำ, พึ่งพาแรงงานคนทุกขั้นตอนการผลิต เป็นต้น ซึ่งปัญหาเหล่านี้ผู้ผลิตทุกรายต่างประสบเช่นเดียวกัน และได้เร่งพัฒนาหาทางแก้ไขเพื่อศักยภาพในการผลิตที่เหนือกว่า จึงไม่ถือเป็นความเสี่ยงของบริษัท โดยเฉพาะสำหรับความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรานั้น ปัจจุบันบริษัทไม่มีหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศ การนำเข้าเพื่อการส่งอออกในสกุลเงินเดียวกัน ได้แก่ การนำเข้าวัตถุดิบและส่งออกสินค้าเป็นเงินเยน ทำให้มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราน้อยมาก และในด้านการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่นั้น บริษัทมีความเสี่ยงน้อย เพราะมีลูกค้ารายใหญ่หลายราย ทั้งในประเทศและต่างประเทศ อีกทั้งยังเป็นลูกค้าเก่าแก่ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดในฐานะผู้ถือหุ้น ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบของบริษัทในการแข่งขันด้วย

อย่างไรก็ดี
ฝ่ายจัดการได้ประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตไว้ดังนี้

1.  การพึ่งพาตลาดญี่ปุ่นมากเกินไป ขาดการทำตลาดเชิงรุก

ปริมาณการส่งออกสู่ประเทศญี่ปุ่นช่วง 2 ปี ที่ผ่านมาประมาณร้อยละ 83
ของปริมาณการส่งออกทั้งหมด ที่เหลืออีกร้อยละ 17
กระจายอยู่ในกลุ่มประเทศในทวีปยุโรปและเอเชีย ทั้งนี้เนื่องจาก บริษัทมีการทำตลาดแบบเชิงรับ
รอให้ลูกค้าเข้ามาติดต่อ ซึ่งลูกค้าส่วนใหญ่มาจากประเทศญี่ปุ่น การแสวงหาตลาดของลูกค้าเหล่านี้
จะใช้วิธีเปรียบเทียบผู้ผลิตแต่ละราย เช่น ต้นทุนต่ำกว่า, คุณภาพดีกว่า
โดยสามารถเปลี่ยนแปลงโยกย้ายตลาดได้ตามความพอใจ เพราะมีผู้ผลิตให้เลือกหลายราย
ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
บริษัทจึงพยายามผลิตสินค้าที่สร้างความพอใจทั้งในคุณภาพและราคาให้กับลูกค้า
เพื่อรักษาส่วนแบ่งตลาดนี้ไว้ ทำให้บริษัทขาดอำนาจในการต่อรองราคา อย่างไรก็ดี
โอกาสที่บริษัทจะสูญเสียลูกค้ากลุ่มนี้พร้อมกันย่อมเป็นไปได้ยาก เนื่องจากมีลูกค้าหลายราย

มาตรการในการรองรับความเสี่ยงจากการสูญเสียส่วนแบ่งตลาดหรือ ถูกผูกขาดราคามากเกินไปนั้น
คือ บริษัทพยายามเปิดตลาดเชิงรุกในตลาดใหม่ๆ มากขึ้น พัฒนาระบบการติดต่อสื่อสารให้ทันสมัย
รวดเร็ว ทันเวลา พัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐาน เป็นที่ยอมรับในตลาดโลก
เพื่อลดการกีดกันทางการค้า ซึ่งขั้นตอนต่างๆ อยู่ในระหว่างดำเนินการ
และประสบความสำเร็จไปบ้างแล้วบางส่วน

1.2 ทำเลที่ตั้งไม่เหมาะสมต่อการขยายโรงงาน

เดิมโรงงานของบริษัทอยู่ในทำเลที่ดี เอื้อต่อการประกอบการ แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไป
สังคมโดยรอบกลายเป็นชุมชนที่มีความเจริญ และผู้คนอาศัยหนาแน่นขึ้น
กระบวนการผลิตบางขั้นตอนที่อาจส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อม สร้างมลภาวะพิษให้แก่อากาศและน้ำ
แม้บริษัทจะมีมาตรการการควบคุมที่ดีเพียงใด แต่ในอนาคตชุมชนและความเจริญต่างๆ ยิ่งเพิ่มขึ้น
บริษัทก็ต้องเพิ่มความเข้มข้นในการควบคุมมากขึ้น โอกาสที่จะขยายโรงงานทำได้ยาก
และมีโอกาสที่จะถูกย้ายโรงงานออกจากย่านชุมชน อย่างไรก็ดี
ความเสี่ยงดังกล่าวมิได้อยู่ในอนาคตอันใกล้ แต่เป็นปัจจัยหนึ่งที่ฝ่ายจัดการคำนึงถึง
และต้องเตรียมหาวิธีป้องกันและแก้ไข เพื่อรองรับความเสี่ยงดังกล่าว
10. การควบคุมภายใน

ในการประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 1/2544 เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2544
โดยมีกรรมการตรวจสอบ 3 ท่าน เข้าร่วมประชุมด้วย
คณะกรรมการได้ร่วมกันประเมินความเพียงพอและความเหมาะสมของระบบการควบคุมภายใน
ตามแบบประเมินการควบคุมภายใน สรุปความเห็นดังนี้

- ด้านองค์กรและสภาพแวดล้อม

บริษัทมีการจัดองค์กรและสภาพแวดล้อมที่ดีในการทำงาน
โดยที่ฝ่ายบริหารจะให้ความสำคัญกับความซื่อสัตย์สุจริตและจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจ
ยึดหลักความโปร่งใส มีการกำหนดเป้าหมายการดำเนินธุรกิจอย่างชัดเจนและวัดผลได้
การสร้างแรงจูงใจจากการให้รางวัลและการลงโทษ มีการทบทวนอย่างสมเหตุสมผล
การจัดโครงสร้างขององค์กร เหมาะสมกับลักษณะและขนาดของบริษัท
บริษัทมีระเบียบวิธีปฏิบัติงานเป็นลายลักษณ์อักษร และที่ปฏิบัติสืบกันมาโดยไม่มีลายลักษณ์อักษร
ซึ่งโดยรวมแล้ว มีระบบการควบคุมที่เพียงพอแล้ว

- การบริหารความเสี่ยง

มีการประเมินความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ และกำหนดวิธีการต่างๆ ที่จะป้องกันหรือลดความเสี่ยง
รวมทั้งการติดตามและประเมินผล

- การควบคุมการปฏิบัติงานของฝ่ายบริหาร

มีการกำหนดอำนาจในการจัดซื้อ การสั่งจ่าย โดยในลักษณะรวบอำนาจในบางส่วน
และกระจายอำนาจในบางส่วน ตามความเหมาะสมของขนาดธุรกิจและหน่วยงาน การแบ่งแยกหน้าที่
เน้นการตรวจสอบได้ซึ่งกันและกัน การทำธุรกรรมกับบริษัทที่เกี่ยวข้อง
จะใช้หลักตามเงื่อนไขการค้าทั่วไป และเปิดเผยต่อผู้ถือหุ้นอย่างโปร่งใส นอกจากนี้
จะมีมาตรการในการติดตามให้บริษัทปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องอย่างเคร่งครัด

- ระบบสารสนเทศ และการสื่อสารข้อมูล

บริษัทมีการจัดเก็บเอกสารการบันทึกบัญชีอย่างครบถ้วน
และใช้นโยบายบัญชีตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป การสื่อสารด้านอื่นๆ
มีระบบควบคุมภายในพอสมควร

- ระบบการติดตาม

การติดตามและการรายงานผล ทันเวลา สามารถหาวิธีแก้ไขผลต่างที่มีนัยสำคัญจาก
เป้าหมายที่วางไว้ และให้ความอิสระแก่หน่วยงานตรวจสอบภายใน
โดยขึ้นตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ
ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท บางกอกไนล่อน จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจผลิตถุงเท้า และมีบริษัทย่อย คือ บริษัท
สหนำเท็กซ์ไทล์ จำกัด เป็นผู้ผลิตวัตถุดิบบางชนิดให้แก่บริษัท
บริษัทและบริษัทย่อยมีผลิตภัณฑ์หลักสายเดียว คือ ถุงเท้า
ผลิตตามคำสั่งซื้อของลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ภายในประเทศ ได้แก่ คาร์สัน, แพน, นันยาง, ARROW, JOHN
HENRY, S’FARE, GRANDSLAM, JOHN LANGFORD, GUY LAROCHE เป็นต้น
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ลูกค้าต่างประเทศ ได้แก่ SPALDING, LEE, SANTABABARA, GUY
LAROCHE, POLO, MANHATTAN เป็นต้น ปัจจุบันบริษัทมีกำลังการผลิตสูงสุด 2,177,200 โหลต่อปี
มีโรงงาน 1 แห่ง ที่เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร

ลักษณะตลาดแบ่งเป็นระดับบนและระดับล่าง บริษัทอยู่ในตลาดระดับบน
การแข่งขันในประเทศไม่รุนแรง เพราะผู้ผลิตส่วนใหญ่มีขนาดเล็ก ศักยภาพในการผลิตต่ำกว่าบริษัท
การส่งออก ต้องแข่งขันกับผู้ผลิตในกลุ่มประเทศที่มีความได้เปรียบกว่าในด้าน
ต้นทุนการผลิตและการจัดหาวัตถุดิบ ตลาดหลักคือประเทศญี่ปุ่น
และในอนาคตมีแนวโน้มที่การแข่งขันจะรุนแรงขึ้น จากการเปิดเสรีทางการค้า
บริษัทพยายามพัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐาน จนได้รับการรับรองคุณภาพ ISO 9002 โดยบริษัท
อาร์ ดับบลิว ทูฟ (ประเทศไทย) จำกัด จากประเทศเยอรมัน ในปี 2543
การรับรองความถูกต้องของข้อมูล

“ ข้าพเจ้าได้ตรวจสอบข้อมูลในแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปีฉบับนี้แล้ว
ขอรับรองว่าข้อมูลดังกล่าวถูกต้องครบถ้วน ไม่เป็นเท็จ
ไม่ทำให้ผู้อื่นสำคัญผิดหรือขาดข้อมูลที่ควรต้องแจ้งในสาระสำคัญอันอาจทำให้บุคคลผู้เข้าซื้อหลักทรัพย์เสียหาย

ในกรณีนี้
เพื่อเป็นหลักฐานว่าเอกสารทั้งหมดเป็นเอกสารที่ข้าพเจ้าได้รับรองความถูกต้องที่เป็นชุดเดียวกัน
ข้าพเจ้าได้มอบหมายให้ นายสุพจน์ ศรีโรจนันท์ และนายพูลวิทย์ ธนทรัพย์-สมบุญ
เป็นผู้ลงลายมือชื่อกำกับเอกสารนี้ไว้ทุกหน้าด้วย หากเอกสารใดไม่มีลายมือชื่อของ นายสุพจน์
ศรีโรจนันท์ และนายพูลวิทย์ ธนทรัพย์สมบุญ กำกับไว้
ข้าพเจ้าจะถือว่าไม่ใช่ข้อมูลที่ข้าพเจ้าได้รับรองความถูกต้องของข้อมูลไว้ ”

ชื่อ ตำแหน่ง ลายมือชื่อ

  1. นายบุณยสิทธิ์ โชควัฒนา ประธานกรรมการ ……………………………..

  2. นายสุพจน์ ศรีโรจนันท์ กรรมการผู้จัดการ ……………………………..

  3. นายสุจินต์ จิตรยรรยง กรรมการ ……………………………..

  4. นายพูลวิทย์ ธนทรัพย์สมบุญ กรรมการบริหาร ……………………………..

  5. นายโมอิจิโร ยามาอูจิ กรรมการที่ปรึกษา ……………………………..

  6. นายเศรษฐ์ เศรษฐวีรวัฒน์ กรรมการบริหาร ……………………………..

ผู้รับมอบอำนาจ นายสุพจน์ ศรีโรจนันท์ กรรมการผู้จัดการ ……………………………..

นายพูลวิทย์ ธนทรัพย์สมบุญ กรรมการบริหาร ……………………………..
1. ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการผลิตถุงเท้า มีสภาพปัญหาเช่นเดียวกับอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วไป เช่น เครื่องจักรล้าสมัย, ใช้เทคโนโลยีขั้นต่ำ, พึ่งพาแรงงานคนทุกขั้นตอนการผลิต เป็นต้น ซึ่งปัญหาเหล่านี้ผู้ผลิตทุกรายต่างประสบเช่นเดียวกัน และได้เร่งพัฒนาหาทางแก้ไขเพื่อศักยภาพในการผลิตที่เหนือกว่า จึงไม่ถือเป็นความเสี่ยงของบริษัท โดยเฉพาะสำหรับความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรานั้น ปัจจุบันบริษัทไม่มีหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศ การนำเข้าเพื่อการส่งอออกในสกุลเงินเดียวกัน ได้แก่ การนำเข้าวัตถุดิบและส่งออกสินค้าเป็นเงินเยน ทำให้มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราน้อยมาก และในด้านการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่นั้น บริษัทมีความเสี่ยงน้อย เพราะมีลูกค้ารายใหญ่หลายราย ทั้งในประเทศและต่างประเทศ อีกทั้งยังเป็นลูกค้าเก่าแก่ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดในฐานะผู้ถือหุ้น ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบของบริษัทในการแข่งขันด้วย

อย่างไรก็ดี
ฝ่ายจัดการได้ประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตไว้ดังนี้

1.  การพึ่งพาตลาดญี่ปุ่นมากเกินไป ขาดการทำตลาดเชิงรุก

ปริมาณการส่งออกสู่ประเทศญี่ปุ่นช่วง 2 ปี ที่ผ่านมาประมาณร้อยละ 80-90
ของปริมาณการส่งออกทั้งหมด ที่เหลืออีกร้อยละ 10-20
กระจายอยู่ในกลุ่มประเทศในทวีปยุโรปและเอเชีย ทั้งนี้เนื่องจาก บริษัทมีการทำตลาดแบบเชิงรับ
รอให้ลูกค้าเข้ามาติดต่อ ซึ่งลูกค้าส่วนใหญ่มาจากประเทศญี่ปุ่น การแสวงหาตลาดของลูกค้าเหล่านี้
จะใช้วิธีเปรียบเทียบผู้ผลิตแต่ละราย เช่น ต้นทุนต่ำกว่า, คุณภาพดีกว่า
โดยสามารถเปลี่ยนแปลงโยกย้ายตลาดได้ตามความพอใจ เพราะมีผู้ผลิตให้เลือกหลายราย
ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
บริษัทจึงพยายามผลิตสินค้าที่สร้างความพอใจทั้งในคุณภาพและราคาให้กับลูกค้า
เพื่อรักษาส่วนแบ่งตลาดนี้ไว้ ทำให้บริษัทขาดอำนาจในการต่อรองราคา อย่างไรก็ดี
โอกาสที่บริษัทจะสูญเสียลูกค้ากลุ่มนี้พร้อมกันย่อมเป็นไปได้ยาก เนื่องจากมีลูกค้าหลายราย

มาตรการในการรองรับความเสี่ยงจากการสูญเสียส่วนแบ่งตลาดหรือ ถูกผูกขาดราคามากเกินไปนั้น
คือ บริษัทพยายามเปิดตลาดเชิงรุกในตลาดใหม่ๆ มากขึ้น พัฒนาระบบการติดต่อสื่อสารให้ทันสมัย
รวดเร็ว ทันเวลา พัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐาน เป็นที่ยอมรับในตลาดโลก
เพื่อลดการกีดกันทางการค้า ซึ่งขั้นตอนต่างๆ อยู่ในระหว่างดำเนินการ
และประสบความสำเร็จไปบ้างแล้วบางส่วน

1.2 ทำเลที่ตั้งไม่เหมาะสมต่อการขยายโรงงาน

เดิมโรงงานของบริษัทอยู่ในทำเลที่ดี เอื้อต่อการประกอบการ แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไป
สังคมโดยรอบกลายเป็นชุมชนที่มีความเจริญ และผู้คนอาศัยหนาแน่นขึ้น
กระบวนการผลิตบางขั้นตอนที่อาจส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อม สร้างมลภาวะให้แก่อากาศและน้ำ
แม้บริษัทจะมีมาตรการการควบคุมที่ดีเพียงใด แต่ในอนาคตชุมชนและความเจริญต่างๆ ยิ่งเพิ่มขึ้น
บริษัทก็ต้องเพิ่มความเข้มข้นในการควบคุมมากขึ้น โอกาสที่จะขยายโรงงานทำได้ยาก
และมีโอกาสที่จะถูกย้ายโรงงานออกจากย่านชุมชน อย่างไรก็ดี
ความเสี่ยงดังกล่าวมิได้อยู่ในอนาคตอันใกล้ แต่เป็นปัจจัยหนึ่งที่ฝ่ายจัดการคำนึงถึง
และต้องเตรียมหาวิธีป้องกันและแก้ไข เพื่อรองรับความเสี่ยงดังกล่าว

3.  การเงินสำหรับปีผ่านการตรวจสอบจากผู้สอบบัญชีรับอนุญาตของ กบช. แต่ไม่ได้

รับความเห็นชอบจาก กลต.

เนื่องด้วยงบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2544 ของบริษัทฯ
ได้ผ่านการ9ตรวจสอบบัญชีรับอนุญาตของ กบช. แต่ไม่ได้รับความเห็นชอบจาก กลต.
ดังนั้นจึงขอแจ้งให้ท่านผู้ลงทุนที่ประสงค์จะนำงบการเงินมาใช้ประกอบการพิจารณา
ได้โปรดใช้ดุลยพินิจ ในการใช้งบการเงินดังกล่าว

อนึ่งทางบริษัทฯ กำลังดำเนินการเพื่อสรรหาผู้สอบบัญชีรับอนุญาตที่ได้รับความเห็นชอบจาก กลต.
เพื่อทำการตรวจสอบงบการเงินไตรมาสที่ 1 ประจำปี 2545 ต่อไป
10. การควบคุมภายใน

ในการประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 1/2545 เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2545
โดยมีกรรมการตรวจสอบ 3 ท่าน เข้าร่วมประชุมด้วย
คณะกรรมการได้ร่วมกันประเมินความเพียงพอและความเหมาะสมของระบบการควบคุมภายใน
ตามแบบประเมินการควบคุมภายใน สรุปความเห็นดังนี้

1.  บริษัทมีการจัดองค์กรและสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีในการทำงาน
    เป็นรากฐานสำคัญในการประกอบธุรกิจ ปลูกจิตสำนึกให้พนักงานรู้จักหน้าที่ มีความรับผิดชอบ
    เพื่อเป้าหมายให้องค์กรมีความเจริญก้าวหน้า

2.  ผู้บริหารของบริษัทยึดมั่นในความซื่อสัตย์สุจริต
    และความมีจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจให้มีความเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย ทั้งต่อลูกค้า SUPPLIER
    และส่วนรวม

3.  บริษัทมีการกำหนดเป้าหมายการดำเนินธุรกิจที่ชัดเจน และวัดผลได้
    การสร้างแรงจูงใจหรือผลตอบแทนแก่พนักงาน ได้วิเคราะห์อย่างสมเหตุสมผล
    โดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของบริษัท

4.  ฝ่ายบริหารของบริษัทได้พิจารณาถึงการประกอบธุรกิจของบริษัทว่ามีปัจจัยใดบ้างที่เป็นความเสี่ยงทั้งที่มาจากภายนอกและภายใน
    มีการวิเคราะห์ว่าเหตุการณ์ใดที่จะทำให้ปัจจัยที่เป็นความเสี่ยงนั้นเกิดขึ้น

5.  บริษัทได้จัดทำนโยบายและระเบียบวิธีปฏิบัติงานเป็นลายลักษณ์อักษร
    โดยเฉพาะธุรกรรมด้านการเงิน การจัดซื้อ เพื่อไม่ให้เกิดการทุจริต
    และวิธีการปฏิบัติงานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรที่ปฏิบัติกันมานาน โดยมีทั้งการกระจายอำนาจ
    และการรวมอำนาจตามความเหมาะสมกับขนาดขององค์กร

6.  มีการกำหนดขอบเขตอำนาจและวงเงินอนุมัติของฝ่ายบริหารไว้ โดยขั้นตอนการอนุมัติวงเงิน
    ขึ้นกับผู้บริหารระดับสูงสุดของแต่ละฝ่าย
    และผ่านขั้นตอนการกลั่นกรองจากผู้รับผิดชอบตามหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างรัดกุมก่อนนำเสนอขออนุมัติ

7.  บริษัทมีมาตรการในการติดตามให้การดำเนินงานของบริษัทเป็นไปตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

8.  บริษัทมีการจัดเก็บเอกสารประกอบการบันทึกบัญชีอย่างครบถ้วน
    และได้ใช้นโยบายการบัญชีตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

9.  บริษัทมีหน่วยงานตรวจสอบภายในที่สามารถปฏิบัติงานได้อย่างอิสระ
    ทำหน้าที่ตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ
    ภายในองค์กรว่าได้มีการปฏิบัติตามระบบการควบคุมภายในที่วางไว้อย่างสม่ำเสมอหรือไม่
    การรายงานผลการตรวจสอบให้รายงานตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบและกรรมการผู้จัดการ
10. การควบคุมภายใน

ในการประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 1/2546 เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2546
โดยมีกรรมการตรวจสอบ 3 ท่าน เข้าร่วมประชุมด้วย
คณะกรรมการได้ร่วมกันประเมินความเพียงพอและความเหมาะสมของระบบการควบคุมภายใน
ตามแบบประเมินการควบคุมภายใน สรุปความเห็นดังนี้

บริษัทมีการจัดองค์กรและสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีในการทำงาน
เป็นรากฐานสำคัญในการประกอบธุรกิจ ปลูกจิตสำนึกให้พนักงานรู้จักหน้าที่ มีความรับผิดชอบ
เพื่อเป้าหมายให้องค์กรมีความเจริญก้าวหน้า

ผู้บริหารของบริษัทยึดมั่นในความซื่อสัตย์สุจริต
และความมีจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจให้มีความเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย ทั้งต่อลูกค้า SUPPLIER
และส่วนรวม

บริษัทมีการกำหนดเป้าหมายการดำเนินธุรกิจที่ชัดเจน และวัดผลได้
การสร้างแรงจูงใจหรือผลตอบแทนแก่พนักงาน ได้วิเคราะห์อย่างสมเหตุสมผล
โดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของบริษัท

ฝ่ายบริหารของบริษัทได้พิจารณาถึงการประกอบธุรกิจของบริษัทว่ามีปัจจัยใดบ้างที่เป็นความเสี่ยงทั้งที่มาจากภายนอกและภายใน
มีการวิเคราะห์ว่าเหตุการณ์ใดที่จะทำให้ปัจจัยที่เป็นความเสี่ยงนั้นเกิดขึ้น

บริษัทได้จัดทำนโยบายและระเบียบวิธีปฏิบัติงานเป็นลายลักษณ์อักษร โดยเฉพาะธุรกรรมด้านการเงิน
การจัดซื้อ เพื่อไม่ให้เกิดการทุจริต และวิธีการปฏิบัติงานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรที่ปฏิบัติกันมานาน
โดยมีทั้งการกระจายอำนาจ และการรวมอำนาจตามความเหมาะสมกับขนาดขององค์กร

มีการกำหนดขอบเขตอำนาจและวงเงินอนุมัติของฝ่ายบริหารไว้ โดยขั้นตอนการอนุมัติวงเงิน
ขึ้นกับผู้บริหารระดับสูงสุดของแต่ละฝ่าย
และผ่านขั้นตอนการกลั่นกรองจากผู้รับผิดชอบตามหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างรัดกุมก่อนนำเสนอขออนุมัติ

บริษัทมีมาตรการในการติดตามให้การดำเนินงานของบริษัทเป็นไปตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

บริษัทมีการจัดเก็บเอกสารประกอบการบันทึกบัญชีอย่างครบถ้วน
และได้ใช้นโยบายการบัญชีตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

บริษัทมีหน่วยงานตรวจสอบภายในที่สามารถปฏิบัติงานได้อย่างอิสระ
ทำหน้าที่ตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ
ภายในองค์กรว่าได้มีการปฏิบัติตามระบบการควบคุมภายในที่วางไว้อย่างสม่ำเสมอหรือไม่
การรายงานผลการตรวจสอบให้รายงานตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบและกรรมการผู้จัดการ
ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

บริษัท บางกอกไนล่อน จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจผลิตถุงเท้า และมีบริษัทย่อย คือ บริษัท
สหนำเท็กซ์ไทล์ จำกัด เป็นผู้ผลิตวัตถุดิบบางชนิดให้แก่บริษัท
บริษัทและบริษัทย่อยมีผลิตภัณฑ์หลักสายเดียว คือ ถุงเท้า
ผลิตตามคำสั่งซื้อของลูกค้าทั้งในประเทศและต่างประเทศ
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ภายในประเทศ ได้แก่ คาร์สัน, แพน, นันยาง, ARROW, JOHN
HENRY, S’FARE, GRANDSLAM, GUY LAROCHE เป็นต้น
เครื่องหมายการค้าที่ผลิตให้ลูกค้าต่างประเทศ ได้แก่ SPALDING, CREATION, SANTABABARA,
GUY LAROCHE, POLO, JOCKEY, BYFORD, MANHATTAN เป็นต้น
ปัจจุบันบริษัทมีกำลังการผลิตสูงสุดประมาณ 2,100,000 โหลต่อปี มีโรงงาน 1 แห่ง ที่เขตบางเขน
กรุงเทพมหานคร

ลักษณะตลาดแบ่งเป็นระดับบนและระดับล่าง บริษัทอยู่ในตลาดระดับบน
การแข่งขันในประเทศไม่รุนแรง เพราะผู้ผลิตส่วนใหญ่มีขนาดเล็ก ศักยภาพในการผลิตต่ำกว่าบริษัท
การส่งออก ต้องแข่งขันกับผู้ผลิตในกลุ่มประเทศที่มีความได้เปรียบกว่าในด้าน
ต้นทุนการผลิตและการจัดหาวัตถุดิบ ตลาดหลักคือประเทศญี่ปุ่น
และในอนาคตมีแนวโน้มที่การแข่งขันจะรุนแรงขึ้น จากการเปิดเสรีทางการค้า
บริษัทพยายามพัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐาน จนได้รับการรับรองคุณภาพ ISO 9002 โดยบริษัท
อาร์ ดับบลิว ทูฟ (ประเทศไทย) จำกัด จากประเทศเยอรมันนี ในปี 2543
การรับรองความถูกต้องของข้อมูล

“ ข้าพเจ้าได้ตรวจสอบข้อมูลในแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปีฉบับนี้แล้ว
ขอรับรองว่าข้อมูลดังกล่าวถูกต้องครบถ้วน ไม่เป็นเท็จ
ไม่ทำให้ผู้อื่นสำคัญผิดหรือขาดข้อมูลที่ควรต้องแจ้งในสาระสำคัญอันอาจทำให้บุคคลผู้เข้าซื้อหลักทรัพย์เสียหาย

ในกรณีนี้
เพื่อเป็นหลักฐานว่าเอกสารทั้งหมดเป็นเอกสารที่ข้าพเจ้าได้รับรองความถูกต้องที่เป็นชุดเดียวกัน
ข้าพเจ้าได้มอบหมายให้ นายสุพจน์ ศรีโรจนันท์ และนายพูลวิทย์ ธนทรัพย์-สมบุญ
เป็นผู้ลงลายมือชื่อกำกับเอกสารนี้ไว้ทุกหน้าด้วย หากเอกสารใดไม่มีลายมือชื่อของ นายสุพจน์
ศรีโรจนันท์ และนายพูลวิทย์ ธนทรัพย์สมบุญ กำกับไว้
ข้าพเจ้าจะถือว่าไม่ใช่ข้อมูลที่ข้าพเจ้าได้รับรองความถูกต้องของข้อมูลไว้ ”

ชื่อ ตำแหน่ง ลายมือชื่อ

  1. นายโมอิจิโร ยามาอูจิ ประธานกรรมการ ……………………………..

  2. นายบุณยสิทธิ์ โชควัฒนา กรรมการบริหาร ……………………………..

  3. นายสุพจน์ ศรีโรจนันท์ กรรมการผู้จัดการ ……………………………..

  4. นายพูลวิทย์ ธนทรัพย์สมบุญ กรรมการบริหาร ……………………………..

  5. นายเศรษฐ์ เศรษฐวีรวัฒน์ กรรมการบริหาร ……………………………..

ผู้รับมอบอำนาจ นายสุพจน์ ศรีโรจนันท์ กรรมการผู้จัดการ ……………………………..

นายพูลวิทย์ ธนทรัพย์สมบุญ กรรมการบริหาร ……………………………..
9. การควบคุมภายใน

ในการประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 6/2553 เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2553
โดยมีกรรมการตรวจสอบ 3 ท่าน เข้าร่วมประชุมด้วย
คณะกรรมการได้ร่วมกันประเมินความเพียงพอและความเหมาะสมของระบบการควบคุมภายใน
ตามแบบประเมินการควบคุมภายใน สรุปความเห็นดังนี้

บริษัทมีการจัดองค์กรและสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีในการทำงาน
เป็นรากฐานสำคัญในการประกอบธุรกิจ ปลูกจิตสำนึกให้พนักงานรู้จักหน้าที่ มีความรับผิดชอบ
เพื่อเป้าหมายให้องค์กรมีความเจริญก้าวหน้า

ผู้บริหารของบริษัทยึดมั่นในความซื่อสัตย์สุจริต
และความมีจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจให้มีความเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย ทั้งต่อลูกค้า SUPPLIER
และส่วนรวม

บริษัทมีการกำหนดเป้าหมายการดำเนินธุรกิจที่ชัดเจน และวัดผลได้
การสร้างแรงจูงใจหรือผลตอบแทนแก่พนักงาน ได้วิเคราะห์อย่างสมเหตุสมผล
โดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของบริษัท

ฝ่ายบริหารของบริษัทได้พิจารณาถึงการประกอบธุรกิจของบริษัทว่ามีปัจจัยใดบ้างที่เป็นความเสี่ยงทั้งที่มาจากภายนอกและภายใน
มีการวิเคราะห์ว่าเหตุการณ์ใดที่จะทำให้ปัจจัยที่เป็นความเสี่ยงนั้นเกิดขึ้น และหาวิธีป้องกันแก้ไข
มอบหมายหน้าที่ความรับผิดชอบให้ผู้ที่เกี่ยวข้องไปดำเนินการ

บริษัทได้จัดทำนโยบายและระเบียบวิธีปฏิบัติงานเป็นลายลักษณ์อักษร โดยเฉพาะธุรกรรมด้านการเงิน
การจัดซื้อ เพื่อไม่ให้เกิดการทุจริต และวิธีการปฏิบัติงานที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรที่ปฏิบัติกันมานาน
โดยมีทั้งการกระจายอำนาจ และการรวมอำนาจตามความเหมาะสมกับขนาดขององค์กร
ปัจจุบันมีการจัดทำคู่มือการปฏิบัติงานเกือบทุกหน่วยงาน

มีการกำหนดขอบเขตอำนาจและการอนุมัติรายการจ่ายเงินของฝ่ายบริหารไว้
โดยแยกอำนาจการอนุมัติซื้อ และอนุมัติจ่ายออกจากกันอย่างเด็ดขาด
มีผู้บริหารระดับสูงสุดของแต่ละฝ่ายเป็นผู้อนุมัติโดยขั้นตอนการอนุมัติซื้อ
ผ่านการพิจารณาจากผู้รับผิดชอบตามระดับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างรัดกุม
เพื่อเสนอให้ผู้บริหารอีกระดับพิจารณากลั่นกรองถึงความจำเป็น เหมาะสม
ก่อนจะนำเสนอขออนุมัติจากผู้บริหารระดับสูงสุดอีกครั้ง เมื่อได้รับการอนุมัติซื้อ
จะส่งต่อไปยังผู้บริหารอีกฝ่ายพิจารณาอนุมัติการจ่ายเงิน
รายการที่มีอำนาจอนุมัติเป็นรายการซื้อและค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการผลิต การขาย ค่าใช้จ่ายพนักงาน
โดยปกติเท่านั้น นอกจากนี้จะต้องนำเข้าที่ประชุมคณะกรรมการบริษัททั้งหมด

  บริษัทมีมาตรการในการติดตามให้การดำเนินงานของบริษัทเป็นไปตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

บริษัทมีการจัดเก็บเอกสารประกอบการบันทึกบัญชีอย่างครบถ้วน
และได้ใช้นโยบายการบัญชีตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

บริษัทมีหน่วยงานตรวจสอบภายในที่สามารถปฏิบัติงานได้อย่างอิสระ
ทำหน้าที่ตรวจสอบและประเมินผลการดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ
ภายในองค์กรว่าได้มีการปฏิบัติตามระบบการควบคุมภายในที่วางไว้อย่างสม่ำเสมอหรือไม่
การรายงานผลการตรวจสอบให้รายงานตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ