1.  ปัจจัยความเสี่ยง

เนื่องจากบริษัทได้หยุดการผลิตสิ่งทอทั้งหมดแล้วใน ปี 2549
และเปลี่ยนจากธุรกิจเดิมเป็นธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ดังนั้น ปัจจัยความเสี่ยงต่างๆ
จะขึ้นอยู่กับธุรกิจใหม่คือ พัฒนาอสังหาริมทรัพย์

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

เนื่องจากบริษัทมีเงินกู้ยืมระยะสั้นและระยะยาวที่ผิดนัดชำระกับธนาคารในประเทศสองแห่ง ณ สิ้นปี
2549 มีจำนวนเงินต้นและดอกเบี้ยค้างชำระจำนวนประมาณ 602 ล้านบาทและ 136
ล้านบาทตามลำดับ ซึ่งที่ดินของบริษัทได้จดจำนองกับธนาคารทั้งสองแห่งดังกล่าว
ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจใหม่ โดยนำที่ดินเดิมที่จดจำนองอยู่กับธนาคารดังกล่าว
มาพัฒนาเพื่อการขาย ให้เช่าและให้บริการนั้น
จึงขึ้นอยู่การกับเจรจากับธนาคารทั้งสองแห่งเพื่อปรับโครงสร้างหนี้และยินยอมให้บริษัทนำที่ดินมาพัฒนา
และหาแหล่งเงินทุนใหม่มาชำระหนี้ที่มีอยู่กับธนาคารทั้งสองแห่ง

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบัน
บริษัทอยู่ระหว่างการเจราจาขอขยายระยะเวลาการจ่ายชำระหนี้เงินกู้ยืมธนาคาร
ประกอบกับบริษัทอยู่ระหว่างหาแหล่งเงินทุนใหม่
และหาผู้ร่วมลงทุนใหม่เพื่อนำเงินทุนใหม่มาชำระหนี้ที่มีอยู่

2.  ความเสี่ยงจากการภาวการณ์แข่งขันที่สูงขึ้นของตลาดที่อยู่อาศัย

จากภาวการณ์ขยายตัวทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง
ทำให้ความต้องการที่อยู่อาศัยยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง จึงทำให้มีผู้ประกอบการรายใหม่ๆ
มีความต้องการเข้ามาสู่ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์มากขึ้น
ประกอบกับผู้ประกอบการรายเก่าที่ผ่านการปรับโครงสร้างหนี้แล้ว
ก็เริ่มดำเนินธุรกิจและขยายโครงการออกมาเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม
ที่ดินบริษัทตั้งอยู่ในที่ดินที่มีศักยภาพในการพัฒนา เนื่องจากที่ดินบริษัทอยู่ใกล้กับ (ประมาณ 1
กม.)โครงการวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันตก
และอยู่ห่างจากทางขึ้นวงแหวนอุตสาหกรรมทางด้านถนนสุขสวัสดิ์ประมาณ 5 กม. อีกทั้ง
ในบริเวณที่ดินดังกล่าว ยังไม่มีโครงการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่

3.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราดอกเบี้ย

เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยในตลาดปัจจุบันยังสูง
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัทในระยะเวลาอันสั้น
แต่อัตราดอกเบี้ยมีแนวโน้มที่จะลดลง
ซึ่งแนวโน้มดังกล่าวน่าจะส่งผลกระทบต่อความต้องการของอสังหาริมทรัพย์ ที่มากขึ้น
และทำให้ดอกเบี้ยที่ต้องชำระน้อยลง

4.  ความเสี่ยงจากกรณีพิพาทแรงงาน

บริษัทถูกกลุ่มลูกจ้างเดิมฟ้องเรียกค่าชดเชยจากการให้ออกจากงานต่อศาลแรงงานเป็นจำนวน 91.3
ล้านบาท ศาลแรงงานได้พิพากษาให้บริษัทจ่ายชดเชยแก่กลุ่มลูกจ้างเดิมเป็นจำนวน 10.5 ล้านบาท
พร้อมดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้อง บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาซึ่งคดียังไม่ถึงที่สุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2549 บริษัทตั้งค่าเผื่อผลเสียหาย (รวมดอกเบี้ย) เป็นจำนวน 13.9 ล้านบาท
ซึ่งฝ่ายบริหารเชื่อว่าเพียงพอสำหรับผลเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากคดีนี้

5.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับความสามารถในการดำเนินงานต่อเนื่องของบริษัท

ผู้ตรวจสอบบัญชีซึ่งทำการตรวจสอบงบการเงินประจำปี 2549
ของบริษัทไม่แสดงความเห็นต่องบการเงินของบริษัท
เนื่องจากความไม่แน่นอนที่เป็นสาระสำคัญซึ่งอาจเป็นเหตุให้เกิดข้อสงสัยอย่างมากเกี่ยวกับความสามารถในการดำเนินงานต่อเนื่องของบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้หยุดการผลิตสิ่งทอทั้งหมดแล้ว
โดยเลิกจ้างพนักงานในส่วนการผลิตและส่วนที่เกี่ยวข้องทั้งหมดแล้ว เพื่อลดการขาดทุนจาการผลิต
มีผลให้บริษัทขาดทุนน้อยลงเมื่อเปรียบเทียบกับปี 2548 อีกทั้ง
บริษัทอยู่ระหว่างการเพิ่มทุนตามมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2549 ซึ่งแบ่งเป็น 1).
เสนอขายให้ผู้ถือหุ้นเดิม (Rights Issue) ในอัตรา 1 หุ้นเดิมต่อ 1 หุ้นใหม่ 2).
ออกหุ้นกู้แปลงสภาพเป็นหุ้นสามัญในจำนวนไม่เกิน 700 ล้านบาท
โดยหุ้นกู้ดังกล่าวจะเสนอให้แก่ประชาชน และ/หรือผู้ลงทุนโดยเฉพาะเจาะจง
และ/หรือผู้ลงทุนสถาบัน รวมเป็นจำนวน 1,228.605 ล้านหุ้น ราคาหุ้นละ 1 บาท
คิดเป็นจำนวนเงิน 1,228.605 ล้านบาท ซึ่งบริษัทคาดว่าจะเรียกชำระค่าหุ้นได้ในปี 2550
ซึ่งบริษัทจะนำเงินเพิ่มทุนนี้ มาชำระหนี้ธนาคารทั้ง 2 แห่ง เงินส่วนที่เหลือ
บริษัทจะนำมาใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียน ในการดำเนินธุรกิจใหม่คือพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
ซึ่งคาดว่าจะสามารถดำเนินการได้ในครึ่งหลังของปี 2550
และจะทำให้ผลการดำเนินงานของบริษัทดีขึ้นในอนาคต

6.  ความเสี่ยงจากการที่หุ้นสามัญของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน

เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2548
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้สั่งห้ามการซื้อขายหลักทรัพย์ของบริษัท
เนื่องจากผลการดำเนินงานที่ขาดทุน
บริษัทได้มีหนังสือขอผ่อนผันระยะเวลาการฟื้นฟูกิจการไปยังตลาดหลักทรัพย์เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2549
หากคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ฯ พิจารณาไม่ผ่อนผันให้ขยายเวลาการฟื้นฟูกิจการ หรือ
หากบริษัทไม่สามารถดำเนินการให้พ้นเหตุเพิกถอนได้ภายในเงื่อนไขและระยะเวลาที่คณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ฯกำหนด
หลักทรัพย์ของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน และเมื่อวันวันที่ 22 ธันวาคม
2549
ตลาดหลักทรัพย์ได้แจ้งเพิ่มเหตุเข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนอีกเหตุหนึ่ง
ตามข้อบังคับเรื่องการเพิกถอนหลักทรัพย์จดทะเบียน พ.ศ. 2542 ข้อ 9(6) (ก) และ (ข)
เนื่องด้วย บริษัทมีการหยุดประกอบกิจการเกือบทั้งหมด
และสินทรัพย์ที่ใช้ในดำเนินงานของบริษัทได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งนี้
เพราะบริษัทได้หยุดการผลิตทั้งหมดทั้งในส่วนโรงปั่นด้าย  โรงทอผ้า
และฝ่ายอื่นๆที่เกี่ยวข้องในไตรมาสที่ 1 ปี 2549
และได้หยุดการผลิตในแผนกการ์เม้นท์เมื่อสิ้นไตรมาสที่ 2 ปี 2549
โดยยังคงเหลือเพียง สินค้าค้างสต็อก
รวมทั้งบริษัทได้จำหน่ายเครื่องจักรที่ใช้ในการผลิตออกไปเพื่อชำระหนี้และเป็นเงินทุนหมุนเวียน

ดังนั้น
ผู้ลงทุนจึงมีความเสี่ยงจากการที่หุ้นสามัญของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
ซึ่งอาจทำให้ขาดสภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นสามัญของบริษัท
หรืออาจไม่ได้รับผลตอบแทนตามที่คาดหวังไว้