1. ปัจจัยความเสี่ยง

1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

การประกาศของคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI)
เรื่องสิทธิประโยชน์ของที่ดินในนิคมอุตสาหกรรม ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ 1 สิงหาคม 2543
โดยอนุโลมการขอสิทธิบัตรการส่งเสริมจาก BOI โดยได้สิทธิประโยชน์เทียบเท่าโซน 2 ซึ่งมีผลถึง
วันที่ 31 ธันวาคม 2547 หากพ้นเวลานี้แล้วลูกค้าในนิคมฯ จะได้รับสิทธิประโยชน์น้อยลง
จากการประกาศนี้ทำให้นักลงทุนจากต่างประเทศที่จะเข้ามาลงทุนอาจชะลอหรือเปลี่ยนใจไปลงทุนที่ประเทศอื่น
นอกจากนี้ จากกฏกระทรวงว่าด้วยระยะถอยร่นของการสร้างโรงงาน
ซึ่งต้องถอยร่นห่างจากรั้วด้านละ 10 เมตร (จากเดิมด้านละ 5 เมตร)
ทำให้ที่ดินที่จะใช้สร้างโรงงานต้องลดน้อยลง
ซึ่งปัจจัยทั้งสองนี้จะมีผลกระทบต่อการขายที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมเนื่องจากทำให้นักลงทุนได้สิทธิประโยชน์จาก
BOI น้อยลง และใช้ที่ดินไม่คุ้มค่าพอ

2. ความเสียงเกี่ยวกับการผลิต

เนื่องจากปัจจุบันบริษัทฯ ได้จัดหารวบรวมที่ดินครบจำนวน 6,900 ไร่ มีการจัดแบ่งแปลงที่ดิน
การปรับที่ดิน
ตลอดจนก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางตามระเบียบมาตรฐานของการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(กนอ.)
ซึ่งมีขีดความสามารถที่จะรองรับให้บริการกับผู้ประกอบการโรงงานอุตสาหกรรมที่จะมาซื้อหรือเช่าที่ดินในการก่อสร้างโรงงานจนถึงปี
2550 ประกอบด้วยระบบสถานีไฟฟ้า โทรศัพท์ บำบัดน้ำเสีย ผลิตน้ำประปา การกำจัดขยะมูลฝอย
เป็นต้น ดังนั้นเมื่อพิจารณาถึงปัจจัยความเสี่ยงที่สำคัญ ได้แก่
การก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง การจัดซื้อเครื่องจักรที่มีความสำคัญต่อกระบวนการผลิต
การจัดหาวัตถุดิบที่มีความสำคัญต่อการผลิตที่เป็นวัตถุดิบหายาก และเทคโนโลยีในการผลิต
ถือได้ว่าบริษัทฯ ไม่มีผลกระทบใดๆจากปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าว เนื่องจากช่วงเวลาตั้งแต่ปี 2544
ถึง 2550 ไม่มีความจำเป็นต้องมีการพัฒนาก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคเพิ่มเติมแต่อย่างใด
อีกทั้งเทคโนโลยีที่ใช้อยู่ก็เป็นเทคโนโลยีขั้นพื้นฐานที่เป็นมาตรฐานสากลทั่วไปมีการใช้วัตถุดิบที่เป็นมาตรฐานกลาง
และที่สำคัญในกระบวนการผลิตทั้งหมดนั้นได้มีการวางระบบควบคุมคุณภาพด้านสิ่งแวดล้อม
และการจัดการคุณภาพตามมาตรฐานระบบ ISO 14001 และ ISO 9001 ไว้ทุกด้าน
จึงเป็นการสร้างความเชื่อมั่นและลดปัจจัยความเสี่ยงได้อย่างเต็มที่ อย่างไรก็ตามแม้ว่าในปี 2551
ถึงปี 2560
ซึ่งเป็นช่วงแผนพัฒนาในระยะสุดท้ายจะต้องมีการก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคส่วนกลางเพิ่มเติมโดยเป็นการขยายกำลังความสามารถในประสิทธิภาพของระบบต่างๆ
อาทิ ระบบบำบัดน้ำเสีย ระบบผลิตน้ำประปา ซึ่งบริษัทฯ
สามารถวางแผนเตรียมการไว้ล่วงหน้าโดยจะไม่มีผลกระทบกับต้นทุนการดำเนินงาน
เนื่องจากมีผู้ประกอบการโรงงานเข้ามาอยู่ในโครงการมาก
มีรายรับจากค่าบริการระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง มีรายรับจากการขายที่ดินเพิ่มเติม
สำหรับในส่วนด้านการบำรุงรักษาซ่อมแซมระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง บริษัทฯ
ได้มีการจัดตั้งกองทุนบำรุงรักษาซ่อมแซม (Sinking Fund)
โดยมีการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเป็นผู้ดูแล
จึงสร้างความมั่นใจเป็นอย่างสูงต่อผู้ประกอบการภายในนิคมอุตสาหกรรมและผู้ร่วมลงทุนทุกราย

3. ความเสี่ยงด้านการเงิน

บริษัทมีการกู้ยืมเงินในรูปแบบของการกู้ร่วมจากธนาคารพาณิชย์ 3 แห่ง คือ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด
(มหาชน) ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) และธนาคารกรุงเทพพาณิชย์การ จำกัด (มหาชน)
ในจำนวนเงิน 999.50 ล้านบาท เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินงาน
โดยมีที่ดินที่ยังไม่ได้พัฒนาบริเวณติดกับนิคมอุตสาหกรรมเกตุเวย์ ซิตี้ เนื้อที่รวมประมาณ 2,500 ไร่
เป็นหลักประกัน
แต่จากภาวะวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงที่ผ่านมาส่งผลให้การลงทุนทั้งจากนักลงทุนต่างประเทศและนักลงทุนชาวไทยลดลง
ธุรกิจนิคมอุตสาหกรรมจึงได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจนทำให้บริษัทขาดเงินทุนหมุนเวียนจนกระทั่งต้องผิดสัญญาเงินกู้กับธนาคารพาณิชย์ดังกล่าว
และในขณะนี้ธนาคารแห่งหนึ่งได้ยื่นฟ้องร้องต่อศาลยุติธรรมแล้ว และธนาคารพาณิชย์อีก 2
แห่งอาจทำการยื่นฟ้องร้องต่อศาลยุติธรรมได้เช่นกัน

นอกจากนั้น บริษัทได้กู้ยืมเงินในรูปของหุ้นกู้และหุ้นกู้ที่แปลงสภาพเป็นหุ้นสามัญได้ในจำนวน 1,000
ล้านบาท และ 100 ล้านเหรียญสหรัฐ ตามลำดับ
ซึ่งบริษัทได้ผิดนัดชำระทั้งดอกเบี้ยและเงินต้นสำหรับหุ้นกู้ในประเทศ
ส่วนหุ้นกู้แปลงสภาพนั้นบริษัทผิดนัดชำระดอกเบี้ยและผู้ดูแลผลประโยชน์ได้ประกาศให้หุ้นกู้แปลงสภาพดังกล่าวเป็นหุ้นกู้ที่ถึงกำหนดชำระแล้ว

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้บริษัทกำลังอยู่ระหว่างการดำเนินการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ โดยได้แต่งตั้ง
Arthur Andersen Business Advisory Ltd. เป็นที่ปรึกษาทางการเงินอิสระ
ซึ่งต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งจึงจะทราบผลการดำเนินการ

4. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

4.1 ตลาดหลักทรัพย์ฯ
ได้ย้ายหลักทรัพย์ของบริษัทไปอยู่ในหมวดของบริษัทที่อยู่ระหว่างการปรับปรุงโครงสร้างหนี้
และได้ห้ามการซื้อขายเป็นการชั่วคราวเนื่องจากบริษัทไม่สามารถที่จะส่งงบการเงินภายในกำหนดเวลาได้
ประกอบกับงบการเงินของบริษัทยังเป็นงบการเงินที่มีเงื่อนไข
ดังนั้นผู้ลงทุนจึงอาจมีความเสี่ยงเกี่ยวกับสภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นหากบริษัทไม่สามารถที่จะแก้ไขปัญหาดังกล่าวได้

4.2 ในงวดบัญชีปี 2542 บริษัทมีผลขาดทุนสุทธิจำนวน 1,700.66 ล้านบาท
ซึ่งเป็นการดำเนินงานขาดทุนสุทธิต่อเนื่องเป็นปีที่ 5 ของบริษัท
และมีผลให้บริษัทมีผลการดำเนินงานขาดทุนสะสม ณ สิ้นปีเป็นจำนวน 2,710.48 ล้านบาท
ทั้งนี้การที่บริษัทมีผลขาดทุนสะสมจำนวนมากในช่วง 5 ปีที่ผ่านมานั้น
เนื่องจากบริษัทมีภาระดอกเบี้ยจ่ายสูงจากการกู้ยืมเงิน ในขณะที่ภาวะการขายที่ดินซบเซา
การที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าวทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ตามกฎหมาย
และผู้ถือหุ้นมีความเสี่ยงที่จะไม่ได้รับเงินปันผลตามนโยบายการจ่ายเงินปันผลที่กำหนดไว้

อย่างไรก็ดี ในขณะนี้บริษัทกำลังอยู่ระหว่างการดำเนินการเพื่อปรับปรุงโครงสร้างหนี้
ซึ่งคาดว่าหากการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ดังกล่าวเสร็จสมบูรณ์
จะทำให้บริษัทสามารถลดภาระหนี้ดังกล่าวได้ และเริ่มมีกำไรสุทธิ
และสามารถลดการขาดทุนสะสมได้หมด ซึ่งจะสามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ในที่สุด