1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงกลุ่มบริษัทในเครือ Nissan Motor Group

บริษัทฯ
ประกอบธุรกิจผลิตชิ้นส่วนยางล้วนและยางติดเหล็กสำหรับใช้เป็นชิ้นส่วนประกอบรถยนต์และรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายให้แก่โรงงานประกอบรถยนต์และรถจักรยานยนต์
(Original Equipment Manufacturer: OEM) ในอดีตที่ผ่านมา บริษัทฯ มีลูกค้ารายใหญ่ คือ
บริษัทในเครือ Nissan Motor Group (“Nissan”) ซึ่งประกอบไปด้วย Kinugawa Rubber
Industrial (“KG”) บริษัท คินูงาว่า (ประเทศไทย) จำกัด และ บริษัท สยามนิสสัน
ออโตโมบิล จำกัด (“สยามนิสสัน”) บริษัทฯ
ได้มีการขายชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กให้กับโรงงานประกอบรถยนต์ของสยามนิสสัน
และขายชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กให้กับ KG
เพื่อนำไปส่งให้กับโรงงานประกอบรถยนต์ในต่างประเทศอีกทอดหนึ่ง
โดยสัดส่วนของรายได้จากบริษัทในเครือ Nissan มีมูลค่าเท่ากับ 76.61ล้านบาท, 137.19
ล้านบาท, 169.02 ล้านบาท และ 182.66 ล้านบาทหรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 74.69, 77.18,
69.70 และ 60.16 ของรายได้รวมตามงบการเงินในปี 2544, 2545, 2546 และ 2547
ตามลำดับ

บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงของการพึ่งพิงกลุ่มบริษัทในเครือนิสสัน
ที่อาจจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทฯ ในอนาคต
จึงได้มีความพยายามในการเพิ่มสัดส่วนรายได้ที่มาจากลูกค้ารายอื่นๆ เช่น ผู้ประกอบรถยนต์ยี่ห้ออื่นๆ
(มิตซูมิชิ ฮอนด้า และฟอร์ด) ผู้ผลิตชิ้นส่วนประกอบรถยนต์รายอื่นที่มีศักยภาพ (สยามคายาบ้า)
และผู้ประกอบรถจักรยานยนต์ (ยามาฮ่า) เป็นต้น
ดังที่เห็นจากการเพิ่มขึ้นของสัดส่วนรายได้ที่ไม่ได้มาจากบริษัทในเครือ
นิสสันที่มีแนวโน้มเพิ่มมาโดยตลอด โดยมีมูลค่าเท่ากับ 25.08 ล้านบาท, 39.83 ล้านบาท, 69.10
ล้านบาท และ 113.67 ล้านบาทในปี 2544, 2545, 2546 และ 2547 โดยคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
24.45, 22.40, 28.50 และ 37.44 ตามลำดับ

2.  ความเสี่ยงจากการหมดอายุของสัญญาการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตจาก Kinugawa
    Rubber Industrial

บริษัทฯ ดำเนินธุรกิจในการผลิตชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กให้กับสยามนิสสัน
โดยได้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตจาก KG ซึ่งเป็นผู้ผลิตชิ้นส่วนยางให้กับนิสสัน ในปี 2538
และ 2539 บริษัทฯ ได้ทำสัญญาซื้อเทคโนโลยีการผลิตสำหรับชิ้นส่วนยางจำนวนรวม 30 โมเดล
ซึ่งเป็นชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กสำหรับรถยนต์นั่งและรถปิคอัพยี่ห้อนิสสันที่ผลิตในประเทศไทย
โดยมีระยะเวลาของสัญญาเท่ากับ 10 ปี ตามสัญญาดังกล่าว บริษัทฯ
ได้รับลิขสิทธิ์เป็นผู้ผลิตเพียงรายเดียวที่สามารถผลิตชิ้นส่วนยางสำหรับใช้เป็นส่วนประกอบของรถยนต์นิสสันทั้ง
30 โมเดลนี้ และห้ามทำการถ่ายทอดเทคโนโลยีนี้ให้กับบุคคลอื่นก่อนที่จะได้รับคำยืนยันจาก KG
(“ดูรายละเอียดประกอบจากหัวข้อสรุปสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยี”)

เนื่องจากสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตดังกล่าวข้างต้นจะสิ้นสุดลงในปี 2548 จำนวน 8 โมเดล
และในปี 2549 จำนวน 22 โมเดล ซึ่งเป็นเวลาที่คาดว่าทางนิสสันจะมีการออกรถโมเดลใหม่
บริษัทฯ จึงมีความเสี่ยงหากไม่ได้รับการต่อสัญญาเทคโนโลยีจาก KG
ทำให้อาจจะมีผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทฯ ในส่วนของสยามนิสสัน อย่างไรก็ตาม
ถึงแม้ว่าสัดส่วนของยอดขายที่มีสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยีมีสัดส่วนที่ไม่มากเมื่อเทียบกับยอดขายรวม
โดยในปี 2547 บริษัทฯมีรายได้จากสยามนิสสันประมาณร้อยละ 25
ของรายได้รวมและมีรายได้จากการขายสำหรับชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กตามสัญญาเทคโนโลยีการผลิตที่จะสิ้นสุดในปี
2548 และปี 2549 เป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 6.34 ของยอดขายรวม
แต่ยอดขายชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กของรถนิสสันอีกส่วนหนึ่งที่ไม่มีสัญญาถ่ายทอดเทคโนโลยีมีการผูกติดกับชิ้นส่วนยางที่มีเทคโนโลยีการผลิต
ทำให้การไม่ได้รับต่ออายุสัญญาเทคโนโลยีการผลิตอาจจะส่งผลกระทบต่อยอดขายในส่วนของสยามนิสสัน
นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังมีความเสี่ยงหาก KG
อาจทำการผลิตชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กสำหรับรถนิสสันที่ประกอบในประเทศไทยด้วยตนเอง
หรือให้บริษัท คินูงาว่า (ประเทศไทย) จำกัด (“KGT”) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ KG
ทำการผลิตให้หรือ KG
อาจทำการถ่ายทอดเทคโนโลยีให้กับผู้ผลิตชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กในประเทศในกลุ่ม AFTA
หรือประเทศที่มีค่าจ้างแรงงานถูก เช่น ประเทศจีน ทำการผลิตและส่งเข้ามายังสยามนิสสัน

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากบริษัทฯ และ KG มีความสัมพันธ์กันมาเป็นเวลานาน
โดยเป็นคู่ค้าของบริษัทฯ มาเป็นระยะเวลา 6 ปี นับตั้งแต่ปี 2540
ในขณะที่บริษัททั้งสองได้ติดต่อกันมาเป็นระยะเวลาเกือบ 10 ปี นอกจากนี้ บริษัท คินูงาว่า
(ประเทศไทย) จำกัด (“KGT”) ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ KG ได้เช่าที่ดินและโรงงานของบริษัทฯ
เพื่อดำเนินกิจการอยู่ โดยมีระยะเวลาการเช่าตามสัญญา 7 ปี ซึ่งจะสิ้นสุดในปี 2551
จึงทำให้บริษัทฯ คาดว่ามีแนวโน้มที่ KG จะต่อสัญญาการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตกับบริษัทฯ
ออกไปอีก และถึงแม้ว่าจะไม่มีการต่อสัญญาในระยะยาว
โดยปกติแล้วการสั่งซื้อสินค้าเพื่อใช้ในการประกอบรถยนต์ของทาง Nissan Motor Group
และสยามนิสสันจะพิจารณาเลือกสั่งซื้อสินค้าจากผู้ผลิตชิ้นส่วนประกอบรถยนต์ที่มีมาตรฐานตามระบบ
QCDM (Quality, Cost, Delivery, and Management) ซึ่งกำหนดโดยทาง Nissan
Motor Group และในช่วงที่ผ่านมา มาตรฐานตามระบบ QCDM ของทางบริษัทฯ
ได้รับการยอมรับจาก Nissan Motor Group มาโดยตลอด

3.  ความเสี่ยงจากความไม่แน่นอนในราคาวัตถุดิบ

บริษัทฯ
ดำเนินธุรกิจผลิตชิ้นส่วนยางและยางติดเหล็กที่เป็นส่วนประกอบของรถยนต์และรถจักรยานยนต์
โดยวัตถุดิบหลักของบริษัทฯ ประกอบไปด้วย ยางดิบ ยางสังเคราะห์ เหล็กขึ้นรูป และท่อเหล็ก
และวัตถุดิบปลีกย่อยอื่น เช่น น้ำมัน และเคมีภัณฑ์ เป็นต้น
โดยมูลค่าของวัตถุดิบประเภทยางที่เป็นวัตถุดิบหลักสำหรับปี 2546 และปี 2547 มีมูลค่าเท่ากับ
30.10 ล้านบาทและ 37.08 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 34.02 และร้อยละ 34.76
ของต้นทุนขาย ตามลำดับ โดยบริษัทฯ ได้สั่งซื้อวัตถุดิบประเภทยางจากผู้จัดจำหน่ายภายในประเทศ
และในส่วนของวัตถุดิบที่เป็นเหล็กจำนวนหนึ่ง บริษัทฯ ได้มีการนำเข้าจากต่างประเทศ

  ราคายางภายในประเทศมีแนวโน้มสูงขึ้น ซึ่งข้อมูลของสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง
  เกี่ยวกับราคายางแผ่นดิบเฉลี่ยรายเดือนปี 2544-2546 ณ ตลาดกลางยางพารา อำเภอหาดใหญ่
  จังหวัดสงขลา ณ วันที่ 24 ธันวาคม 2546 ระบุว่าราคายางเฉลี่ยในปี 2544 เท่ากับ 22.52
  บาท และเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเป็น 29.33 บาทในปี 2545 และ 40.17 บาทในปี 2546
  และในปี 2547 ราคายางดิบอยู่ระหว่าง 49 บาท ถึง 51 บาท
  ซึ่งการเพิ่มขึ้นของราคายางมีผลมาจากปัจจัยความต้องการยางในปริมาณสูงจากต่างประเทศ
  ได้แก่ จีน, สหรัฐอเมริกา, เยอรมนี และญี่ปุ่น
  นอกจากนี้ในบางครั้งหากราคายางปรับตัวลดลงต่ำกว่าต้นทุนการผลิตยาง
  รัฐบาลจะมีมาตรการแทรกแซงตลาดยางเพื่อเข้ามาช่วยเหลือเกษตรกรเป็นบางช่วง ดังนั้นบริษัทฯ
  จึงมีแนวโน้มที่จะมีต้นทุนที่สูงขึ้นจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบที่สูงขึ้น
  โดยการปรับตัวสูงขึ้นของวัตถุดิบประเภทยางจะมีผลกระทบต่อต้นทุนการผลิตของบริษัทฯ บริษัทฯ
  ได้เล็งเห็นถึงความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของราคายางดิบซึ่งอาจจะมีผลกระทบต่อผลการดำเนินการของบริษัทฯ
  ในช่วงปี 2546 บริษัทฯ ได้ดำเนินการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
  โดยการเข้าร่วมประมูลยางดิบโดยตรงจากตลาดประมูลยางที่จังหวัดกาญจนบุรี
  หรือขอตัดซื้อยางดิบจากผู้ชนะการประมูลตามจำนวนที่บริษัทคาดว่าจะต้องใช้ในการผลิตสำหรับช่วงเวลาที่ราคายางมีความผันผวน
  สำหรับช่วงเวลาประมาณ 6 เดือน บริษัทฯ
  จึงสามารถบริหารต้นทุนมิให้มีความผันผวนมากนักและทราบต้นทุนล่วงหน้าเพื่อประโยชน์ในการวางแผนด้านต้นทุนและราคาขายต่อไป

  นอกจากนั้นบริษัทฯ ยังมีความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็ก
  โดยราคาของเหล็กในประเทศไทยได้มีการปรับตัวสูงขึ้นจาก 36 บาท/เมตร ในปี 2545 เป็น
  46 บาท/เมตร ในปี 2547 บริษัทฯ
  ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวและได้มีการเสาะหาแหล่งวัตถุดิบที่มีราคาถูก
  โดยที่ผ่านมาบริษัทฯ
  ได้นำเข้าเหล็กท่อจากประเทศเกาหลีซึ่งมีราคาถูกว่าท่อเหล็กที่จัดซื้อภายในประเทศ ในปี 2547
  บริษัทได้นำเข้าท่อเหล็กจากประเทศเกาหลีที่ราคา 36.29 บาท/เมตร

  นอกจากนี้หากราคาของวัตถุดิบทั้งวัตถุดิบประเภทยางและเหล็กมีการปรับตัวสูงขึ้นและไม่มีแนวโน้มที่จะลดลงในอนาคต
  บริษัทฯ อาจจะพิจารณาในการเจรจากับลูกค้าเพื่อเพิ่มราคาขาย
  โดยอาจจะเจรจาเพื่อแบ่งกันรับภาระของการปรับตัวสูงขึ้นของวัตถุดิบดังกล่าว

4.  ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  เนื่องจากบริษัทฯ มีการขายสินค้าให้กับลูกค้าในต่างประเทศ
  และได้รับเงินรายได้จากการจำหน่ายสินค้ามาเป็นเงินสกุลเยน จึงทำให้บริษัทฯ
  มีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนหากว่าเงินเยนอ่อนตัวลง
  ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทฯ บริษัทฯ
  มีรายได้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศเป็นสัดส่วนเท่ากับร้อยละ 41.34, 40.15 และ 33.66
  ของรายได้รวมในปี 2545, 2546 และ 2547 ตามลำดับ
  การมีรายได้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศทำให้บริษัทฯ
  มีความเสี่ยงในด้านความไม่แน่นอนของรายได้หากอัตราแลกเปลี่ยนมีการเปลี่ยนแปลง

  ในปี 2546 และสำหรับงวด 6 เดือนแรกปี 2547 บริษัทฯ
  ได้มีเงินกู้สกุลเงินเยนกับบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (“IFCT”) จำนวน 192
  ล้านเยน และต้องมีการจ่ายดอกเบี้ยเป็นเงินเยนญี่ปุ่น บริษัทฯ
  จึงสามารถลดความเสี่ยงของการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินเยนได้โดยการนำรายได้ที่เป็นเงินเยนบางส่วนมาจ่ายดอกเบี้ยเงินกู้
  (Natural Hedge) อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้มีการจ่ายชำระหนี้เงินกู้กับ IFCT
  ทั้งหมดในเดือนมิถุนายน 2547 โดยนำเงินกู้จากธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน)
  (“ธนาคารกรุงเทพ”) มาชำระคืนเงินกู้ IFCT ทำให้ในปัจจุบัน บริษัทฯ
  มีภาระเงินกู้ที่เป็นเงินสกุลบาทกับธนาคารกรุงเทพ
  และทำให้บริษัทกลับมามีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน บริษัทฯ
  ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงซึ่งอาจจะมีผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทฯ
  และถึงแม้ว่าบริษัทฯ
  จะไม่มีการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวในรูปแบบของการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
  (Forward Contract) บริษัทฯ
  ก็ได้มีการตรวจสอบและเฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงของค่าเงินเยนญี่ปุ่นอย่างใกล้ชิด

5.  ความเสี่ยงจากโครงการใหม่

บริษัทฯ ได้ลงทุนในธุรกิจปั๊มเหล็ก คือ บริษัท ซีจีไอ เมทัล อินดัสเตรียล จำกัด (“CMI”)
เพื่อผลิตและจำหน่ายชิ้นส่วนเหล็กที่จะนำมาใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตชิ้นส่วนยางติดเหล็กของบริษัทฯ
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2547 โดย CMI มีทุนจดทะเบียนเริ่มแรกจำนวน 12.5 ล้านบาท
ซึ่งเป็นการลงทุนของบริษัทฯจำนวน 7.5 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 60 ของทุนจดทะเบียนทั้งหมด
โดยมีแหล่งที่มาของเงินทุนจากเงินสดของบริษัทฯ โดยวัตถุประสงค์ของการจัดตั้ง CMI
เพื่อผลิตเหล็กขึ้นรูปที่เป็นวัตถุดิบหลักอีกประเภทหนึ่งของบริษัทฯ
เพื่อช่วยลดต้นทุนในการผลิตยางติดเหล็กให้กับบริษัทฯ
โดยสำหรับช่วงตั้งแต่เริ่มดำเนินงานมาจนถึง31 ธันวาคม 2547 รายได้ของ CMI
ที่เกิดจากการขายให้กับบริษัทฯ มีมูลค่าเท่ากับ 16.24 ล้านบาทหรือคิดเป็นเป็นสัดส่วนร้อยละ
77.82 ของรายได้รวมของ CMI ทั้งหมด สำหรับลูกค้าส่วนที่เหลือของ CMI
เป็นลูกค้าเดิมของบริษัท โกโจ เอ็นจิเนียริง จำกัด ซึ่งได้โอนย้ายมาให้กับ CMI

บริษัทฯ มีความเสี่ยงเนื่องจากขาดความรู้ความชำนาญในการดำเนินธุรกิจปั๊มเหล็ก บริษัทฯ
ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวจึงได้ร่วมทุนกับนายรังสรรค์ บุษย์จันทร์
ผู้ที่มีความชำนาญในการออกแบบแม่พิมพ์และมีประสบการณ์ในธุรกิจปั๊มเหล็กมาเป็นเวลานานโดยไม่ได้มีสัญญาการร่วมทุนแต่อย่างใด
โดยเป็นการร่วมลงทุนในลักษณะที่นายรังสรรค์ บุษย์จันทร์ ทำการโอนเครื่องจักรและลูกค้าของบริษัท
โกโจ เอ็นจิเนียริง จำกัด มาให้กับ CMI และปิดกิจการของบริษัทดังกล่าว
และมอบหมายให้นายรังสรรค์ บุษย์จันทร์ บริหาร CMI ในฐานะกรรมการผู้จัดการ บริษัทฯ
จึงมีความเสี่ยงหากในอนาคตนายรังสรรค์ บุษย์จันทร์ ลาออกจาก CMI
หรือก่อตั้งบริษัทของตนเองทำให้บริษัทฯ
จะต้องสรรหาตัวกรรมการผู้จัดการที่มีความชำนาญและประสบการณ์ในธุรกิจปั๊มเหล็กใหม่

6.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่เกินกว่าร้อยละ 50

ก่อนการเสนอขายหลักทรัพย์ในครั้งนี้ กลุ่มวณิชวิศิษฎ์กุลซึ่งเป็นกลุ่มผู้บริหารบริษัทฯ
ถือหุ้นทั้งหมดเท่ากับร้อยละ82.66 ของหุ้นที่ชำระแล้วทั้งหมด
แต่ภายหลังการเสนอขายหลักทรัพย์ต่อประชาชน กลุ่มวณิชวิศิษฎ์กุลจะคงเหลือการถือหุ้นในบริษัทฯ
เท่ากับร้อยละ 59.82 ของจำนวนหุ้นที่ชำระแล้วทั้งหมด
และกลุ่มวณิชวิศิษฎ์กุลยังคงสามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
ของจำนวนเสียงทั้งหมดของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้
นอกจากนี้ ผู้ถือหุ้นของตระกูลวณิชวิศิษฎ์กุล จำนวน 3 ท่าน ยังดำรงตำแหน่งกรรมการในบริษัทฯ
และทั้ง 3 ท่านเป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงนามผูกพันบริษัทฯ
โดยกรรมการผู้มีอำนาจลงนามท่านใดท่านหนึ่งสามารถลงนามผูกพันบริษัทฯ ได้ ซึ่งทำให้บริษัทฯ
มีความเสี่ยงจากการที่กรรมการในกลุ่มวณิชวิศิษฎ์กุลสามารถลงนามผูกพันบริษัทฯ
ในเรื่องของการดำเนินกิจการได้ บริษัทฯ
ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวและได้มีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ
และอำนาจหน้าที่ของกรรมการผู้จัดการอย่างชัดเจนแล้ว (โปรดดูรายละเอียดในข้อ 9.2
โครงสร้างกรรมการบริษัทฯ)

7.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องด้วยบริษัท ซีพีอาร์โกมุ อินดัสเตรียล จำกัด (มหาชน)
ก่อตั้งและประสบความสำเร็จในการดำเนินกิจการด้วยแนวทางการบริหารงานของผู้บริหารบริษัทฯ
คือ นายนพดล วณิชวิศิษฎ์กุล ผู้ก่อตั้งบริษัทฯ มาโดยตลอดเสมือนหนึ่งว่าบริษัทฯ ต้องพึ่งพา นายนพดล
วณิชวิศิษฎ์กุล บริษัทฯ จึงมีความเสี่ยงจากการที่กลุ่มของนายนพดล วณิชวิศิษฎ์กุล
อาจลดสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทฯ ลงหรือออกจากการเป็นผู้บริหารของกิจการ
ซึ่งความเสี่ยงดังกล่าวเป็นไปได้ยากเมื่อพิจารณาถึงความเป็นเจ้าของและความผูกพันที่ นายนพดล
วณิชวิศิษฎ์กุล 0สร้างกิจการของบริษัทฯให้เติบโตอย่างต่อเนื่องตลอดมาเป็นระยะเวลากว่า 9 ปี
และมีความตั้งใจที่จะประกอบกิจการให้เติบโตต่อไปในฐานะของผู้บริหารและกลุ่มผู้ถือหุ้นเสียงข้างมากของกิจการ
นอกจากนี้ ในการบริหารงานและการดำเนินงาน บริษัทฯ
ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในการพึ่งพิงในตัวผู้บริหารดังกล่าวและได้มีนโยบายที่จะผลักดันให้มีการบริหารงานในลักษณะของทีมงานมากขึ้นในอนาคต

8.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ
    อยู่ระหว่างการยื่นคำขอเสนอขายหลักทรัพย์และขอเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน

บริษัทฯ
มีความประสงค์จะเสนอขายหุ้นต่อประชาชนในครั้งนี้ก่อนที่จะได้รับทราบผลการพิจารณาของตลาดหลักทรัพย์ฯ
ทั้งนี้บริษัทฯ ได้ยื่นคำขออนุญาตนำหลักทรัพย์เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ใหม่แล้วเมื่อวันที่ 23
กันยายน 2547 และบริษัทหลักทรัพย์ พัฒนสิน จำกัด (มหาชน)
ในฐานะที่ปรึกษาทางการเงินได้พิจารณาคุณสมบัติของบริษัทฯ ในเบื้องต้นแล้วเห็นว่าบริษัทฯ
มีคุณสมบัติครบถ้วนที่จะสามารถเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ใหม่ได้ อย่างไรก็ดี บริษัทฯ
ก็ยังมีความไม่แน่นอนที่จะได้รับอนุญาตจากตลาดหลักทรัพย์ฯ ให้เป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน ดังนั้น
ผู้ลงทุนจึงอาจมีความเสี่ยงเกี่ยวกับสภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นของบริษัทฯในตลาดรอง
และอาจไม่ได้รับผลตอบแทนจากการขายหุ้นได้ตามราคาที่คาดการณ์ไว้ หากหลักทรัพย์ของบริษัทฯ
ไม่สามารถเข้าจดทะเบียนได้