6. ข้อพิพาททางกฎหมาย 

ปัจจุบันบริษัทมีคดีข้อพิพาท ซึ่งบริษัทหรือบริษัทย่อยเป็นคู่ความหรือคู่กรณี โดยที่คดีหรือข้อพิพาท
ยังไม่สิ้นสุด มีดังต่อไปนี้

6.1 คดีระหว่าง บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด (“เวิลด์ อินเตอร์เทรด”) กับ
บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) (“ดุสิตธานี”)

สืบเนื่องจากที่กลุ่มดุสิตธานี ได้ซื้ออาคารโรงแรมแกรนด์ พาเลส จากเวิลด์ อินเตอร์เทรด
ซึ่งอาคารดังกล่าวตั้งอยู่บนที่ดินของบริษัท สิริพัทยา จำกัด โดย เวิลด์ อินเตอร์เทรด
ได้ยกเลิกสัญญาเช่าที่ดินกับเจ้าของที่ดิน และดุสิตธานี ได้เข้าไปทำสัญญาเช่าที่ดินฉบับใหม่มีอายุ 30
ปี ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2530 ถึง วันที่ 30 กันยายน 2560
โดยรับเงื่อนไขว่าหากสัญญาเช่าสิ้นสุดลงจะต้องโอนกรรมสิทธิ์ในอาคารและอุปกรณ์ควบให้กับเจ้าของที่ดิน
ทั้งนี้ ดุสิตธานี ได้ปิดกิจการโรงแรมแกรนด์ พาเลส และได้เข้าทำการปรับปรุงตกแต่งโรงแรม
และเปิดดำเนินการกิจการใหม่ในปี 2531 ภายใต้ชื่อโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา

เวิลด์ อินเตอร์เทรด มีคดีความกับบริษัท ตามรายละเอียดดังต่อไปนี้

คดีแพ่ง

บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด ฟ้องคดี บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน)

คดีที่ 1 เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2541 นายธเนศ เตลาน กรรมการเวิลด์ อินเตอร์เทรด ได้ยื่นฟ้อง
ดุสิตธานีเป็นคดีแพ่ง เพื่อเพิกถอนสัญญาซื้อขายอาคารโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา
และเรียกร้องค่าเสียหาย ด้วยทุนทรัพย์ 1,045.86 ล้านบาท

ผลคดี วันที่ 17 สิงหาคม 2543 ศาลพิพากษาให้ยกฟ้องเวิลด์ อินเตอร์เทรด โดยวินิจฉัยว่าด้วย
การซื้อขายอาคารที่พิพาทตามสัญญาซื้อขายคู่สัญญามิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่ตกลงกันไว้ในสัญญาซื้อขาย
สัญญาดังกล่าวจึงตกเป็นโมฆะ

คดีที่ 2 วันที่ 7 ธันวาคม 2544 เวิลด์ อินเตอร์เทรด
ได้ยื่นฟ้องต่อดุสิตธานีเป็นคดีแพ่งต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เพื่อเรียกอาคารคืน
และเรียกค่าเสียหายจากการละเมิด โดยมีทุนทรัพย์ในการฟ้องคดีเป็นจำนวนเงิน 2,760 ล้านบาท

ผลคดี วันที่ 26 มีนาคม 2547 ศาลพิจารณายกฟ้องเวิลด์ อินเตอร์เทรด
เนื่องจากดุสิตธานีเป็นเจ้าของอาคารด้วยผลของการครอบครองปรปักษ์ตามกฎหมายโดยสมบูรณ์แล้ว

วันที่ 26 เมษายน 2547 เวิลด์ อินเตอร์เทรดได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล และเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2550
ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องเวิลด์ อินเตอร์เทรด
และตัดสินให้ดุสิตธานีเป็นเจ้าของอาคารโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยาโดยสมบูรณ์

วันที่ 3 พฤษภาคม 2550 เวิลด์ อินเตอร์เทรด ได้ยื่นฏีกาคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ซึ่ง
ดุสิตธานีส่งคำแก้ฎีกาแล้วเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2550
ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการพิจารณาคดีของศาลฏีกา

บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) ฟ้องคดีบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด

คดีที่ 1 เนื่องจาก เวิลด์ อินเตอร์เทรด ได้นำคำพิพากษาของศาลแพ่งเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2543
ที่พิพากษาว่าการซื้อขายอาคารที่พิพาทเป็นโมฆะ ยื่นต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ (“จพท.”)
โดยให้เหตุผลว่ากรรมสิทธิ์ในอาคารยังเป็นของตน จพท. จึงจะเข้าปิดหมายยึดทรัพย์อาคาร วันที่
26 มิถุนายน 2544 ดุสิตธานี จึงได้ชำระหนี้จำนวน 44.25 ล้านบาท แทนเวิลด์ อินเตอร์เทรด ต่อ
จพท. ต่อมาดุสิตธานีได้มีหนังสือทวงถามให้ เวิลด์ อินเตอร์เทรด ชำระหนี้ที่ดุสิตธานี
ได้ชำระหนี้แทน แต่เวิลด์ อินเตอร์เทรด ไม่ได้ชำระหนี้ดังกล่าว แต่ประการใด

วันที่ 19 ธันวาคม 2544 ดุสิตธานีจึงได้ยื่นฟ้องเวิลด์ อินเตอร์เทรด
ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ในจำนวน ทุนทรัพย์ 45.78 ล้านบาท
เพื่อเรียกร้องให้ชำระเงินคืนจากกรณีดังกล่าวอันเป็นสิทธิโดยชอบตามกฎหมาย

ผลคดี ศาลได้พิพากษาให้เวิลด์ อินเตอร์เทรด ชำระเงินจำนวน 45.78 ล้านบาท
พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของเงินต้น 44.25 ล้านบาท นับตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม
2544 จนกว่าจะชำระให้แก่ดุสิตธานี ครบถ้วน

วันที่ 26 เมษายน 2547 เวิลด์ อินเตอร์เทรดได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล ซึ่งต่อมาจพท. แถลงต่อศาลว่า
ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแทนเวิลด์ อินเตอร์เทรด
จึงขอให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบคดีของศาลอุทธรณ์ ต่อมาวันที่ 2 สิงหาคม 2549
ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีดังกล่าวตามคำแถลงของ จพท.

คดีล้มละลาย

บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) ฟ้องคดีบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด

สืบเนื่องจาก ศาลแพ่งกรุงเทพใต้พิพากษาคดีให้ เวิลด์ อินเตอร์เทรดชำระเงิน จำนวน 45.78
ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีแก่ดุสิตธานี ในมูลหนี้ที่ดุสิตธานี ได้ชำระหนี้แทน
เวิลด์ อินเตอร์เทรด และเวิลด์ อินเตอร์เทรดมิได้ชำระเงินคืนให้แก่ดุสิตธานี ต่อมาวันที่ 31
มกราคม 2548 ดุสิตธานีจึงได้ ยื่นฟ้องล้มละลายเวิลด์ อินเตอร์เทรดต่อศาลล้มละลายกลาง

ผลคดี วันที่ 11 กรกฎาคม 2548 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เวิลด์
อินเตอร์เทรด และในวันที่ 9 สิงหาคม 2548 เวิลด์
อินเตอร์เทรดได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดต่อศาลฎีกา แผนกคดีล้มละลาย

วันที่ 21 ตุลาคม 2551
ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นคือมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยเด็ดขาด
ในขั้นตอนต่อไปจพท. จะดำเนินการรวบรวมทรัพย์สินทั้งหมดของเวิลด์ อินเตอร์เทรดและ
เรียกประชุมเจ้าหนี้ เพื่อกำหนดแนวทางในการจัดการทรัพย์สินของเวิลด์ อินเตอร์เทรด

ทั้งนี้ ดุสิตธานีได้ตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับการชำระหนี้แทนไปแล้วจำนวน 44.25
ล้านบาท

6.2 ข้อพิพาทระหว่าง บริษัท ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท จำกัด (“ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท”)
กับ นายจีระพันธ์ กิติบุตร กับพวก

วันที่ 31 สิงหาคม 2547 ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท ได้ยื่นฟ้อง นายจีระพันธ์ กิติบุตร กับพวก
เป็นจำเลยต่อศาลจังหวัดเชียงใหม่ด้วยทุนทรัพย์จำนวน 40.18
ล้านบาทในข้อหาผิดสัญญาและเรียกค่าเสียหายจากกรณีที่มีข้อตกลงเรื่องการขายที่โดยปลอดภาระผูกพันแต่ปรากฏว่าที่ดินที่ขายติดภาระจำยอม

วันที่ 20 ธันวาคม 2550 ศาลจังหวัดเชียงใหม่ได้มีคำสั่งยกฟ้อง โดยให้เหตุผลว่า ดุสิต โฮเต็ล
แอนด์ รีสอร์ท ทราบมาตั้งแต่ต้นแล้วว่าที่ดินของนายจีระพันธ์ กิติบุตร ตกอยู่ภายใต้ภาระจำยอม
อีกทั้งในสัญญา จะซื้อจะขายก็มิได้ระบุเงื่อนไขการปลดภาระจำยอมไว้ให้ชัดเจน ดุสิต โฮเต็ล แอนด์
รีสอร์ท จึงไม่มีอำนาจฟ้อง

วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551 ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท
ได้ยื่นอุทธรณ์ว่าการปลดภาระจำยอมเป็นหน้าที่ของนายจีระพันธ์ กิติบุตร
เมื่อมิได้ดำเนินการนายจีระพันธ์ กิติบุตรจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา
ต้องชดใช้ค่าเสียหายตามสัญญาจะซื้อจะขาย

วันที่ 14 มีนาคม 2551 นายจีระพันธ์ กิติบุตร กับพวกได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์
คดีนี้อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

6.3 คดีข้อพิพาทระหว่างนายเจมส์ โรเบิร์ต ฮอลล์ (“นายโรเบิร์ต”) และ บริษัท ดุสิต
ไทยพร็อพเพอร์ตี้ส์ จำกัด (มหาชน)จำเลยที่ 1 นายชนินทธ์ โทณวณิก จำเลยที่ 2 และนางสินี
เธียรประสิทธิ์ จำเลยที่ 3 (“ดุสิต ไทยพร็อพเพอร์ตี้ส์”)

เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2552 นายโรเบิร์ตได้ยื่นฟ้อง ดุสิต ไทยพร็อพเพอร์ตี้ส์
ต่อศาลแรงงานกลางในข้อหาผิดสัญญาจ้างแรงงานโดยเลิกจ้างตนทั้งที่ไม่มีความผิดและไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า
จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมและไม่ชอบด้วยกฎหมาย
พร้อมทั้งเรียกค่าเสียหายจากการผิดสัญญาจ้างแรงงาน 65,000 ยูโร พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5
ต่อปี เป็นเงิน 2,031.18 ยูโร รวมจำนวนเงิน 67,031.18 ยูโร
และค่าชดเชยตามกฎหมายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมและไม่ชอบด้วยกฎหมาย 55,272 ยูโร
พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี เป็นเงิน 41,454 ยูโร รวมจำนวนเงิน 96,726 ยูโร
รวมเงินทั้งสิ้นที่ขอตามคำฟ้อง 163,757.18 ยูโร คิดเป็นเงินไทยประมาณ 7,696,587.46 บาท

วันที่ 9 ธันวาคม 2552 ดุสิต ไทยพร็อพเพอร์ตี้ส์
ขอขยายระยะเวลายื่นคำให้การเนื่องจากพยานเอกสารและพยานบุคคลที่เกี่ยวข้องเป็นภาษาอังกฤษและมีจำนวนมาก
ซึ่งต้องทำคำแปลและตรวจสอบข้อเท็จจริง ศาลจึงอนุญาตให้เลื่อนนัดพิจารณาและสืบพยานในวันที่ 25
กุมภาพันธ์ 2553

6.4 คดีข้อพิพาทระหว่างบริษัท ดุสิต ไทยพร็อพเพอร์ตี้ส์ จำกัด (มหาชน) (“ดุสิต ไทย”) กับ
กระทรวงการคลัง จำเลยที่ 1 กรมธนารักษ์ จำเลยที่ 2 และ กรุงเทพมหานคร จำเลยที่ 3
(“หน่วยงานราชการ”)

เนื่องด้วยเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2552 ดุสิต ไทย
ได้ดำเนินการรังวัดแนวเขตที่ดินในบริเวณของโรงแรม รอยัลปริ๊นเซส หลานหลวง
ซึ่งตั้งอยู่บนโฉนดเลขที่ 426 เลขที่ดิน 124 หน้าสำรวจ 179 ตำบลนางเลิ้ง อำเภอดุสิต
จังหวัดกรุงเทพมหานคร ปรากฏว่า
อาคารบางส่วนและแนวรั้วของสำนักงานเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายซึ่งตั้งอยู่บนที่ดินด้านทิศเหนือ
โฉนดที่ดินเลขที่ 9802 ได้สร้างรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของดุสิต ไทย คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ 33
ตารางวา ทั้งนี้ ดุสิต ไทย
ได้มีการเจรจาไกล่เกลี่ยข้อพิพาทกับหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องข้างต้นแล้วในเดือนกรกฎาคมและตุลาคม
2552 แต่ปรากฏว่าไม่สามารถเจรจาตกลงกันได้ ดังนั้น ดุสิต ไทย
จึงได้ยื่นฟ้องหน่วยงานราชการเป็นคดีแพ่ง เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2552 ในข้อหาหรือฐานความผิด
ละเมิด เรียกค่าเสียหาย จำนวนทุนทรัพย์ 15,254,973.28 บาท

ศาลนัดสืบพยานและไกล่เกลี่ยวันที่ 29 มีนาคม 2553 เวลา 09.00 น.

5.  คดีความของ Philippine Hoteliers Inc.

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 Philippines Hoteliers Inc.
ถูกฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายเกี่ยวกับข้อพิพาทแรงงานซึ่งอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาลจำนวน
16 คดี อย่างไรก็ตาม มีบางคดีที่ Philippines Hoteliers Inc.
กำลังเจรจาเพื่อหาข้อยุตินอกศาล

Philippines Hoteliers Inc. ได้ถูกประเมินภาษีสำหรับปี 2541 จาก Bureau of
Internal Revenue (BIR) เป็นจำนวนเงิน 21,817,405 เปโซ ซึ่ง Philippines
Hoteliers Inc. ได้โต้แย้งและฝ่ายบริหารของ Philippines Hoteliers Inc.
มีความเห็นว่าค่าใช้จ่ายจากภาระหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นดังกล่าว (ถ้ามี)
จะไม่มีสาระสำคัญและไม่มีผลกระทบต่องบการเงินจึงมิได้มีการตั้งสำรองดังกล่าวในงบการเงิน
ปัจจุบันคดีนี้ยังอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลภาษีอากรแผนกคดีอุทธรณ์ ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่า
Philippines Hoteliers Inc. จะชนะคดีในศาลนี้

นอกจากนี้ ยังมีคดีที่ Philippines Hoteliers Inc.
ฟ้องร้องผู้ที่ละเมิดเครื่องหมายการค้า/บริการ “Dusit Thani”
โดยเรียกร้องค่าเสียหายเป็นเงินจำนวน 26,000,000 เปโซ
ซึ่งขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและจะมีการสืบพยานอีกครั้งในวันที่ 1 กุมภาพันธ์
2553

นอกจากนี้ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย ยังมีคดีความอื่นๆ อีก
แต่ทุนทรัพย์ที่ฟ้องในแต่ละคดีเป็นจำนวนไม่สูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของเจ้าของ
และไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญ
อีกทั้งเป็นคดีที่เกิดจากการประกอบธุรกิจโดยปกติ