1.ความเสี่ยงจากข้อพิพาททางกฎหมาย

1.1 ข้อพิพาทที่บริษัทฯ อยู่ในฐานะเป็นผู้ร้องสอด ในปี 2546
ได้มีกลุ่มบุคคลร่วมกันฟ้องคดีต่อศาลปกครองกลาง โดยมีหน่วยงานทางราชการ
และเจ้าหน้าที่ของรัฐเป็นผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย และละเลยต่อหน้าที่
ในขั้นตอนการออกใบอนุญาตประกอบกิจการของหน่วยงานราชการให้แก่บริษัทฯ มีความไม่ถูกต้อง
และร้องขอให้ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้เพิกถอนใบอนุญาตให้ประกอบกิจการโรงงานรับฝังกลบ
สิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่อันตราย และที่เป็นอันตราย
และให้เพิกถอนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ และให้ทางบริษัทฯ
ชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดให้กับราษฎรที่เดือดร้อน
ซึ่งศาลปกครองกลางได้รับคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2547 และพิจารณาให้บริษัทฯ
เป็นผู้ร้องสอดในฐานะคู่กรณีฝ่ายที่ 3

ศาลปกครองกลางได้มีคำพิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าวเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2550
ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นอุทธรณ์ ไปยังศาลปกครองสูงสุด บริษัทฯ
ได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2550 เพื่อขอให้
ศาลปกครองสูงสุดมีคำพากษายืนตามศาลปกครองกลาง โดยให้ยกฟ้องอุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดี
ซึ่งศาลปกครองสูงสุดได้รับคำแก้อุทธรณ์ของบริษัทฯ ไว้พิจารณาแล้ว

ที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทฯ ได้ให้ความเห็นทางคดีดังกล่าวว่า
แม้ผู้ฟ้องคดีจะใช้สิทธิอุทธรณ์เพื่อคัดค้านคำพิพากษาของศาลปกครองกลางก็ตาม
แต่เนื่องจากคดีนี้ศาลปกครองกลางได้มีคำวินิจฉัยในเนื้อหาของคดีครอบคลุมครบถ้วน
ทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมาย จึงน่าเชื่อได้ว่า ผลของคำพิพากษาน่าจะเป็นไป
ในแนวทางเดียวกัน อย่างไรก็ตาม หากศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดี
ผลของคดีอาจส่งผลกระทบต่อการประกอบธุรกิจ และความรับผิดชอบทางกฎหมายของบริษัทฯ ดังนี้

ก) ผลกระทบต่อการประกอบธุรกิจของบริษัทฯ

หากศาลปกครองสูงสุดมีคำพิพากษาว่าผู้ถูกฟ้องคดีกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและละเลยต่อหน้าที่
ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ บริษัทฯ อาจถูกเพิกถอนใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงาน
หรือใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
และอาจต้องหยุดดำเนินกิจการโรงงานรับฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว
ไว้ชั่วคราวจนกว่าจะได้รับใบอนุญาตใหม่ ซึ่งบริษัทฯ
เชื่อมั่นว่าทางหน่วยงานราชการสามารถออกใบอนุญาตใหม่ ที่ถูกต้องตามกฎหมายให้กับบริษัทฯ
เสร็จสิ้นโดยเร็ว เพื่อให้บริษัทฯ สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้โดยเร็วที่สุด

ข) ความรับผิดชอบทางกฎหมายของบริษัทฯ

ในคดีดังกล่าว ผู้ฟ้องคดีได้ขอให้ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้บริษัทฯ
ชดใช้ค่าเสียหายให้กับราษฎร
ที่เดือดร้อน ศาลปกครองกลางได้พิพากษายกฟ้องและวินิจฉัยในประเด็นนี้ว่า
คำขอนั้นเป็นเพียงการกล่าวรวมๆ เท่านั้น ไม่ได้ระบุว่าเกิดความเสียหายแก่ผู้ฟ้องคดีรายใด
จำนวนเท่าใด กรณีนี้จึงไม่มีลักษณะเป็นคำขอที่ศาลจะพิจารณาให้ได้

1.2 ข้อพิพาทจากคดีอาญาที่ฟ้องบริษัทฯ
และผู้บริหารในฐานะร่วมกันไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ ในปี 2550
ได้มีกลุ่มบุคคลร่วมกันฟ้องคดีอาญาต่อศาลจังหวัดสระบุรี กรณีบริษัทฯ
และกรรมการผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทฯ จำนวน 3 ท่าน ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่
ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น
น้ำเน่าเสียก่อให้เกิดอันตรายความเสียหายและความเดือดร้อนแก่โจทก์ที่พักอาศัยอยู่ใกล้ชิดหรือติดต่อกับพื้นที่ที่ผู้ถูกฟ้องคดี

นำกากอุตสาหกรรมเข้ามาฝังกลบ ทั้งนี้ ศาลได้มีคำสั่งนัดไต่สวนมูลฟ้องในวันที่ 4 ธันวาคม 2550
ซึ่งบริษัทฯ ชี้แจงว่าได้ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2535
อย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด โดยมีการรายงานผลการดำเนินงานของบริษัทฯ
เป็นประจำและสม่ำเสมอ ตามระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด และไม่เคยปรากฏว่า บริษัทฯ
ได้รับแจ้งจากพนักงานเจ้าหน้าที่ว่า บริษัทฯ ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ ดังที่โจทก์
กล่าวอ้างแต่อย่างใด

เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551 ศาลจังหวัดสระบุรีได้รับคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีที่ได้ยื่นฟ้องบริษัทฯ
และกรรมการผู้มีอำนาจ ในข้อหาร่วมกันไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่
แต่เนื่องจากตลอดระยะเวลาในการประกอบกิจการของบริษัทฯ ที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบันนั้น
ไม่ปรากฏว่าพนักงานเจ้าหน้าที่ของหน่วยราชการที่มีอำนาจหน้าที่ ในการกำกับดูแลกิจการของบริษัทฯ
จะได้ออกคำสั่งทางวาจาหรือลายลักษณ์อักษรว่าบริษัทฯ ไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง
ของพนักงานเจ้าหน้าที่แต่อย่างใด ดังนั้นศาลจังหวัดสระบุรีจึงได้มีคำพิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าว
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2553

ที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทฯ แจ้งว่าผู้ฟ้องคดียื่นอุทธรณ์ต่อศาลจังหวัดสระบุรี เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม
2553 โดยที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทฯ มีความเห็นว่า
ในที่สุดแล้วศาลอุทธรณ์น่าจะมีคำพิพากษายืนยันตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ซึ่งทนายของบริษัทฯ
ได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลจังหวัดสระบุรี เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2553 อย่างไรก็ตาม
หากผลคดีนี้ถึงที่สุดว่าบริษัทฯ หรือกรรมการบริษัทฯ ได้กระทำผิดตามคำฟ้องผลทางคดี
โดยหลักแล้วมีเพียงการ เสียค่าปรับตามที่เปรียบเทียบภายใน 30
วันนับแต่วันที่มีการเปรียบเทียบปรับ และให้ถือว่าคดีเลิกกันตามกฎหมาย ที่เกี่ยวข้อง

1.3 เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2552 ศาลปกครองกลางได้รับคำฟ้องของผู้ฟ้องคดี
ซึ่งได้ยื่นฟ้องต่อศาลปกครองกล่าวหานายกรัฐมนตรี ว่าปฏิบัติหน้าที่ล่าช้า ตามความนัยมาตรา 9
วรรคแรก(2) ของพระราชบัญญัติจัดตั้ง ศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542
โดยศาลเห็นว่า บริษัทฯ อาจได้รับผลกระทบจากคำพิพากษาของศาลจึงได้กำหนดให้บริษัทฯ
เป็นคู่กรณีฝ่ายที่ 3 และให้เรียกว่าเป็นผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4
โดยผู้ฟ้องคดีได้มีคำขอให้ศาลกำหนดมาตรการหรือวิธีการคุ้มครองชั่วคราวก่อนมีคำพิพากษา
เพื่อขอให้ยุติการดำเนินการบ่อฝังกลบไว้เป็นการชั่วคราว ตามคดีหมายเลขดำที่ 863/2552
รวมไปกับคำฟ้องด้วยนั้น ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2552
ศาลปกครองกลางได้มีคำสั่งยกคำขอกําหนดมาตรการหรือวิธีการคุ้มครองเพื่อบรรเทาทุกข์เป็นการชั่วคราวก่อนการพิพากษา
โดยให้เหตุผลว่ายังไม่ปรากฏข้อเท็จจริงที่แน่ชัดว่า
ผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนและสิ่งแวดล้อมเกิดจากการประกอบกิจการโรงงานฝังกลบกากขยะอุตสาหกรรมแต่อย่างใด
และยังไม่มีเหตุผลเพียงพอที่ศาลจะนำมาตรการหรือวิธีการคุ้มครองเพื่อบรรเทาทุกข์เป็นการชั่วคราวก่อนการพิพากษาตามคําขอของผู้ฟ้องคดีมาใช้ได้

สำหรับคำกล่าวอ้างของผู้ฟ้องคดีจะเป็นจริงหรือไม่นั้นจะต้องมีการพิสูจน์กันต่อไป
โดยขณะนี้อยู่ระหว่างการจัดทำคำให้การเพิ่มเติมของผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสี่ เพื่อแก้คำคัดค้านคำให้การ
อย่างไรก็ตาม
หากข้อเท็จจริงรับฟังได้ตามฟ้องขอบเขตอำนาจของศาลปกครองก็มีอำนาจแต่เพียงมีคำพิพากษาให้นายกรัฐมนตรี
ต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามที่มีบัญญัติไว้ใน มาตรา 72 (2) ของ พรบ.จัดตั้งศาลปกครอง ดังกล่าว
คือสั่งให้นายกรัฐมนตรี ในฐานะหัวหน้าหน่วยงานทางปกครอง
ปฏิบัติตามหน้าที่ภายในเวลาที่ศาลปกครองกำหนด ที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทฯ
จึงมีความเห็นเกี่ยวกับผลของคำพิพากษาดังกล่าวว่า ไม่น่าจะส่งผลกระทบใดๆ
ต่อการดำเนินกิจการของบริษัทฯ เพราะหน่วยงาน

ราชการที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการตรวจสอบการประกอบกิจการของบริษัทมาอย่างต่อเนื่องแต่ไม่พบว่าบริษัทฯ
มีการ
ฝ่าฝืนบทบัญญัติ หรือข้อบังคับตามกฎหมายแต่อย่างใด

1.4 เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2552 ศาลแพ่งได้รับคำฟ้องจากลูกค้ารายหนึ่งซึ่งได้ยื่นฟ้องบริษัท
โดยกล่าวหาว่าบริษัทฯ เรียกเก็บค่าสินค้าในรอบปี พ.ศ. 2551
เกินกว่าที่ได้ตกลงกันไว้ในสัญญาจำนวน 6,376,054.04 บาท
แต่จากการตรวจสอบข้อเท็จจริงพบว่าบริษัทเรียกเก็บเงินถูกต้องตามข้อตกลงในสัญญาทุกประการ
โดยไม่เคยปรากฏว่ามีการทำสัญญากันใหม่แต่อย่างใด ดังนั้นแม้สัญญาดังกล่าวจะสิ้นสุดลงแล้วก็ตาม
ก็ยังคงต้องใช้ข้อตกลงในสัญญาฉบับเดิมนั้นต่อไป จนกว่าจะได้ตกลงเปลี่ยนแปลง
เงื่อนไขราคาค่าว่าจ้างตามสัญญาดังกล่าว ดังนั้นที่ปรึกษากฎหมายของบริษัท
จึงมีความเห็นเกี่ยวกับคดีนี้ว่า เมื่อคดีถึงที่สุดแล้วศาลน่าจะมีคำพิพากษายกฟ้องโจทก์

2.ความเสี่ยงจากผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อม

ในการดำเนินธุรกิจบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วทั้งที่ไม่อันตรายและที่เป็นอันตราย
มีความเสี่ยงต่อการก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่มีต่อชุมชนใกล้เคียงบริษัทฯ
จึงได้กำหนดแนวทางในการดำเนินงานต่างๆ
และมีการควบคุมมาตรฐานสิ่งแวดล้อมตามที่หน่วยงานราชการกำหนด เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบ
ด้านมลภาวะต่อชุมชน และมีการควบคุมปัญหาและลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ไว้อย่างดี ดังนี้

1.จัดตั้งพื้นที่โครงการ ตามข้อกำหนดของกรมควบคุมมลพิษ
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม
และตามพระราชบัญญัติการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติของสหรัฐอเมริกา (Resource
Conservation and Recovery Act : EPA)

2.กำหนดนโยบายและคู่มือปฏิบัติงานที่ชัดเจน
เพื่อให้พนักงานใช้เป็นแนวทางปฏิบัติให้สอดคล้องตามมาตรการลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม
ตามที่กำหนดไว้ในรายงานการศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

3.กำกับดูแลการดำเนินงานให้เป็นไปตามกฎหมายและนโยบายของบริษัท
โดยจัดตั้งฝ่ายวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อมคอยตรวจสอบและติดตามผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง
และให้หน่วยงานภายนอกอิสระ เข้าตรวจสอบเป็นประจำทุก 6 เดือน ทั้งนี้ บริษัทฯ
ได้รับการรับรองมาตรฐานระบบการจัดการด้านต่างๆ ดังนี้

  - ระบบมาตรฐานการจัดการด้านคุณภาพและสิ่งแวดล้อม ISO 9001 : 2008 & ISO
  14001:2004

จากบริษัท เอสจีเอส (ประเทศไทย) จำกัด
สำหรับการขนส่งและการจัดการกากอุตสาหกรรมชนิดอันตรายและ
ไม่อันตรายภายใต้การควบคุมของกรมโรงงานอุตสาหกรรม

  - ระบบมาตรฐานการจัดการด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย OHSAS 18001:2007 &

TIS 18001 : 1999 จาก บริษัท เอสจีเอส (ประเทศไทย) จำกัด
สำหรับการจัดการกากอุตสาหกรรมชนิดอันตราย
และไม่อันตรายภายใต้การควบคุมของกรมโรงงานอุตสาหกรรม

  - ระบบมาตรฐานการจัดการของห้องปฏิบัติการในการดำเนินการทดสอบ มอก.17025-2548

จากสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (สมอ.)

4. มีการพัฒนาความรู้ความสามารถของบุคลากรอย่างต่อเนื่อง เช่น การฝึกอบรม
และการเข้าสัมมนา
ในเรื่องที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น

3. ความเสี่ยงจากข้อจำกัดทางด้านการจัดหาที่ดินเพิ่มเติม

ที่ดินในศูนย์บริหารและจัดการ ของบริษัทฯ สามารถรองรับสิ่งปฏิกูลฯ ได้ประมาณ 2.34 ล้านตัน
สำหรับ
สิ่งปฏิกูลที่ไม่อันตราย และประมาณ 1.63 ล้านตัน สำหรับสิ่งปฏิกูลที่เป็นอันตราย ทำให้บริษัทฯ
อาจมีความเสี่ยง
ในการจัดหาที่ดินเพื่อให้บริการเพิ่มเติมเมื่อที่ดินที่มีอยู่ปัจจุบันได้ถูกฝังกลบสิ่งปฏิกูลทั้งหมดแล้ว
อย่างไรก็ตามนับตั้งแต่ต้นปี 2554 เป็นต้นไป บริษัทฯ
ยังคงมีที่ดินและหลุมฝังกลบที่สามารถรองรับสิ่งปฏิกูลฯ เพียงพอในการ
สรรหาพื้นที่ที่เหมาะสมเพื่อใช้ในการขยายธุรกิจของบริษัทฯ ต่อไป

4. ความเสี่ยงจากด้านการขนส่ง

ในขั้นตอนของการรับสิ่งปฏิกูลจากโรงงานของลูกค้ามาบำบัดและฝังกลบ บริษัทฯ ได้มอบหมายให้
บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ ทรานสปอร์ต จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย
เป็นผู้บริหารและจัดการเกี่ยวกับการให้บริการรถขนส่งรวมทั้งจัดหาและว่าจ้างผู้ประกอบการขนส่งภายนอก
ซึ่งมีการกำหนดวิธีการในการลดความเสี่ยง โดยเข้มงวดในการคัดเลือกพนักงานขับรถ หรือจัดจ้าง
ผู้รับเหมาภายนอก (Vendor) และติดตามประเมินผล
ตลอดจนมีคู่มือปฏิบัติงานและมีการฝึกอบรมให้ความรู้ถึงความสำคัญของขั้นตอนการเคลื่อนย้ายและขนส่งสิ่งปฏิกูล
เพื่อให้มีความตระหนักถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น รวมทั้งมีการกำหนดสิ่งจูงใจต่างๆ
เพื่อรักษาคุณภาพการปฏิบัติงาน

นอกจากนี้ ในเงื่อนไขข้อตกลงตามสัญญาระหว่างบริษัทฯ กับผู้รับเหมาภายนอก (Vendor)
ระบุข้อตกลงระหว่างกันให้ไล่เบี้ยเอาผิดกับผู้ที่ฝ่าฝืนหรือกระทำผิดไว้อย่างชัดเจน
และให้ผู้รับเหมาภายนอก (Vendor) ปฏิบัติตามกฎหมาย ข้อบังคับ
และระเบียบของหน่วยงานราชการทั้งที่มีอยู่แล้วตลอดจนที่จะมีขึ้นต่อไปทุกประการ

ทั้งนี้ บริษัทฯ ได้มีการติดตั้งระบบ GPS ในรถขนส่งเพื่อใช้ติดตามและตรวจสอบเส้นทางการเดินรถ
ความเร็ว ระยะเวลาในการขนส่งได้ตลอดเวลา และเพิ่มความปลอดภัยตลอดเส้นทาง
รวมถึงในเบื้องต้นกรณีที่เกิดเหตุร้ายแรงระหว่างขนส่ง บริษัทฯ
ได้มีหน่วยงานฉุกเฉินที่จะคอยให้คำแนะนำและความช่วยเหลือต่างๆ แก่ผู้ขับรถ
เพื่อช่วยบรรเทาผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นให้เหลือน้อยที่สุด อย่างไรก็ตาม
การให้บริการด้านกากอุตสาหกรรมของบริษัทฯ มีการให้บริการตามใบขออนุญาตตามที่ราชการออกให้
ดังนั้นกากอุตสาหกรรมชนิดที่เป็นอันตรายสูง ไวไฟ หรือที่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม บริษัทฯ
จะงดการให้บริการ จึงเป็นการลดโอกาสเกิดความเสี่ยงจากลักษณะดังกล่าว

5. ความเสี่ยงด้านบริหารการตลาด (Marketing Risk)

การจัดการความเสี่ยงด้านบริหารการตลาด บริษัทฯ ได้กำหนดให้ฝ่ายบริหารการตลาด
จัดทำแผนการดำเนินงานด้านการตลาดให้สอดคล้องกับนโยบายของบริษัท
รวมถึงได้กำหนดให้แต่ละหน่วยงานจัดทำแผนการดำเนินงานเพื่อสนับสนุนให้การบริหารการตลาดของบริษัทฯ
สามารถขับเคลื่อนได้ตามเป้าหมายที่กำหนด รวมถึงได้มีการติดตามผลการปฏิบัติงานอย่างสม่ำเสมอ
เพื่อรับทราบความเคลื่อนไหวของทางตลาดและคู่แข่งขัน เพื่อกำหนด
กลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสภาวะการณ์

นอกจากนี้ จากการประกอบธุรกิจที่ผ่านมาบริษัทฯ มีจำนวนลูกค้าที่ใช้บริการรวมประมาณ 1,000
ราย ในแต่ละปี บริษัทฯ มีแนวทางในการลดความเสี่ยง
โดยมุ่งเน้นการให้บริการที่ครบวงจรและมีคุณภาพได้มาตรฐานระดับสากล
ในราคาที่เหมาะสมและแข่งขันได้ เพื่อสร้างความพึงพอใจให้แก่ลูกค้า
ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ลูกค้าใช้บริการอย่างต่อเนื่อง รวมทั้ง บริษัทฯ
ได้มีฝ่ายบริหารการตลาดที่จะทำการคัดเลือกรายชื่อลูกค้าหรือโรงงานอุตสาหกรรมเป้าหมายหรือติดต่อ

ผ่านหน่วยงานราชการ เพื่อเข้าไปแนะนำบริการของ บริษัทฯ
ต่อลูกค้าโดยตรงหรือจัดทำประชาสัมพันธ์นอกสถานที่ เพื่อเป็นการขยายฐานลูกค้าอีกด้วย

6. ความเสี่ยงด้านการเงินและสภาพคล่อง (Financial and Liquidity Risk)

ในด้านฐานะทางการเงินและสภาพคล่องของบริษัทฯ นั้น
จากการประเมินของคณะอนุกรรมการบริหาร
ความเสี่ยง ฝ่ายจัดการและผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงิน พบว่า ปัจจุบันบริษัทฯ
ยังมีฐานะทางการเงิน และ
สภาพคล่องอยู่ในเกณฑ์ที่ดีมีค่าใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยอุตสาหกรรม

7.ความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงาน (Operation Risk)

การพิจารณาความเสี่ยงจากการปฏิบัติงาน บริษัทฯ
มีมาตรการควบคุมและป้องกันความเสี่ยงในด้านการปฏิบัติงาน ดังนี้

1) กำหนดให้ผู้ปฏิบัติงานหรือผู้ที่เกี่ยวข้องปฏิบัติตามคู่มือและขั้นตอนการทำงานอย่างเคร่งครัด
ซึ่งคู่มือและขั้นตอนการทำงานที่ประกาศใช้นั้นได้จัดทำขึ้นโดยมีความสอดคล้องตามมาตรฐาน ISO
9001:2008, ISO 14001:2004, OHSAS 18001:2007 & TIS 18001:1999 และ
มอก.17025-2548 จึงได้รับการตรวจติดตามอย่างสม่ำเสมอ
และหากมีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้แจ้งกับผู้ที่เกี่ยวข้องรับทราบทันที

2) ความผิดพลาดอันเนื่องมาจากการปฏิบัติงานไม่ตรงตามความต้องการของลูกค้า
หรือมีการร้องเรียน จากภายในและภายนอก
ได้กำหนดให้มีการติดตามอย่างใกล้ชิดและเร่งด่วนทั้งนี้เพื่อให้ลูกค้าเกิดความพึงพอใจสูงสุด

3) ในการจัดการความเสี่ยงด้านการปฏิบัติงาน บริษัทฯ
จะติดตามและป้องกันโดยนำปัญหาหรือประเด็นที่มีแนวโน้มเกิดปัญหาบ่อยครั้งมาแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ
โดยจะบรรจุเป็นวาระการประชุมเพื่อนำเสนอต่อที่ประชุมคณะทำงานพัฒนาระบบ

4) ด้านการประเมินผลการดำเนินงาน บริษัทฯ
กำหนดให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำการประเมินสอบถามเพื่อวัดความพึงพอใจ
และประเมินผู้รับจ้างช่วง/ผู้ให้บริการ เพื่อดำเนินการแก้ไขปรับปรุงตามข้อคิดเห็น

5) บริษัทฯ
ได้กำหนดให้มีหน่วยงานตรวจสอบภายในเพื่อทำหน้าที่ตรวจสอบและตรวจประเมินความเพียงพอของระบบการควบคุมภายใน