1.  ปัจจัยความเสี่ยง

  เนื่องจากรายได้หลักในการดำเนินการของกลุ่มมาจากการขายเวลาโฆษณา ปัจจัยความเสี่ยง
  หลักของกลุ่มส่วนหนึ่งจึงได้แก่การเติบโตของรายจ่ายด้านโฆษณา
  ซึ่งขึ้นอยู่กับภาวะกำลังซื้อของผู้บริโภคในประเทศและภาวะการแข่งขันของผู้ประกอบการในประเทศซึ่งเป็นผู้โฆษณา
  ในส่วนนี้แม้ว่าฝ่ายบริหารจะไม่สามารถควบคุมได้โดยตรงก็ตามแต่ก็น่าเชื่อได้ว่าไม่น่าจะเป็นปัญหาร้ายแรงในการดำเนินการของกลุ่ม
  เนื่องจากผู้โฆษณาหลักของสื่อโทรทัศน์และสื่อวิทยุเป็นสินค้าอุปโภคบริโภคที่มีตลาดใหญ่และมีการแข่งขันค่อนข้างสูง
  นอกจากนั้นจากการฟื้นตัวของปริมาณเม็ดเงินโฆษณาที่โตขึ้นในรอบสองปีที่ผ่านมา
  ประกอบกับภาวะที่เอื้อให้มีการแข่งขันกันมากขึ้นจึงมีผู้โฆษณารายใหม่เข้ามาเพิ่มในตลาดตลอดเวลา
  จึงน่าเชื่อได้ว่าความเสี่ยงที่เม็ดเงินโฆษณาจะยุบตัวลงอีกมีโอกาสน้อย
  อีกทั้งสื่อที่กลุ่มดำเนินการก็ถือได้ว่าเป็นสื่อที่มีประสิทธิภาพสูงในการเข้าถึงกลุ่มผู้บริโภคที่เป็นลูกค้าของผู้โฆษณา
  กับการที่กลุ่มบีอีซีเวิลด์เองก็ได้พยายามที่จะขยายเพิ่มประสิทธิภาพในการเข้าถึงนั้นให้ได้ดีกว่าผู้ดำเนินการในธุรกิจเดียวกันรายอื่นๆอย่างต่อเนื่อง
  และนี่ก็เป็นปัจจัยความเสี่ยงอีกประการหนึ่งของกลุ่ม
  ว่ากลุ่มจะยังสามารถดำรงหรือเพิ่มประสิทธิภาพนี้ได้ดีประการใด
  แม้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมากลุ่มได้ประสบความสำเร็จในการจัดหารายการและปรับปรุงผังรายการเพิ่มประสิทธิภาพนั้นได้โดยดีก็ตาม
  นอกนั้นก็ยังมีความเสี่ยงในด้านการแข่งขันกับผู้ประกอบการรายอื่นๆในธุรกิจเดียวกัน
  ทั้งจากรายเดิมที่อาจเพิ่มประสิทธิภาพได้ดีขึ้นและจากรายใหม่ที่อาจเข้ามาเพิ่มในอนาคตหากมีการออกใบอนุญาตให้สร้างเครือข่ายใหม่
  และยังมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงการกำกับดูแลการประกอบการกิจการกระจายเสียงโดยจะมีองค์กรอิสระขึ้นมากำกับดูแลแทนองค์กรภาครัฐ
  แต่ก็สามารถคาดได้ว่าจะไม่มีผลกระทบอย่างร้ายแรงต่อกลุ่มบีอีซีเวิลด์
  เนื่องจากได้มีบทเฉพาะกาลในรัฐธรรมนูญคุ้มครองอยู่
  ในส่วนของผลกระทบจากสื่ออื่นที่อาจมาทดแทนสื่อโทรทัศน์ เช่น สื่ออิเล็กทรอนิคส์
  อย่างอินเตอร์เน็ต หรือสื่อโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิก
  กลุ่มเชื่อว่าในระยะเวลาอันใกล้นี้จะไม่มีผลกระทบใดๆต่อการดำเนินธุรกิจของกลุ่ม
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของรายได้จากการขายเวลาโฆษณาของบริษัท
  ทั้งนี้เนื่องจากปัจจุบันสื่อโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกยังไม่ได้รับอนุญาตจากทางราชการให้ขายเวลาโฆษณา
  จึงมีรายได้ทางเดียวจากค่าสมาชิกเท่านั้น แม้ว่า
  ถ้าสื่อโทรทัศน์ระบบบอกรับสมาชิกจะได้รับอนุญาตให้ขายเวลาโฆษณาได้
  ก็ยังไม่น่าจะมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท
  เนื่องจากธุรกิจโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกมีกลุ่มผู้ชมเพียงกลุ่มเล็กๆ
  จึงอาจถือได้ว่าเป็นตลาดเฉพาะกลุ่ม (NICHE MARKET) ในขณะที่สื่อโทรทัศน์ปกติ (ช่อง
  3,5,7,9 ,11 และ iTV) นั้น มีฐานผู้ชมทั่วประเทศ เป็นตลาดสำหรับผู้อุปโภคบริโภคโดยทั่วไป
  (MASS MARKET) ในทางกลับกันไทยทีวีสีช่อง3
  กลับได้รับประโยชน์ทางอ้อมจากการที่กลุ่มสมาชิกโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในกรุงเทพฯ
  ซึ่งการติดตั้งโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกจะช่วยปิดจุดบอดในการแพร่ภาพของโทรทัศน์ปกติ
  โดยช่วยลดปัญหาตึกสูงบังคลื่นสัญญาณโทรทัศน์ระบบ VHF และ UHF ไปได้ จึงทำให้ไทยทีวีสีช่อง
  3 ขยายฐานผู้ชมในกรุงเทพฯได้เพิ่มมากขึ้น
  และนี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผู้ผลิตหรือเจ้าของสินค้ามีความมั่นใจในการซื้อเวลาโฆษณาของไทยทีวีสีช่อง3
  ว่าจะสามารถเข้าถึงผู้ชมในกรุงเทพได้มากขึ้นกว่าในอดีต ดังนั้น
  การเลือกลงโฆษณาผ่านสื่อโทรทัศน์ปกติจึงยังเป็นสื่อที่ได้รับความนิยมของกลุ่มผู้ผลิต
  หรือเจ้าของสินค้าอุปโภคบริโภค นอกจากนี้
  ธุรกิจโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกยังเป็นช่องทางการจำหน่ายรายการของกลุ่มบริษัทอีกด้วย
  ในส่วนของสื่ออิเล็กทรอนิคส์ อย่างอินเตอร์เน็ต
  แม้ว่าจะเป็นสื่อใหม่ที่ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว
  แต่ผู้ใช้บริการและผู้ลงโฆษณาในสื่ออินเตอร์เน็ตก็ยังมีเพียงเฉพาะกลุ่ม (NICHE MARKET)
  เช่นกัน ดังนั้น หากผู้โฆษณาโดยทั่วไปเลือกที่จะใช้สื่อใหม่ เช่น อินเตอร์เน็ต
  หรือโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิก
  ก็เป็นเพียงการเสริมเพิ่มเติมจากการใช้บริการสื่อโทรทัศน์ปกติเท่านั้น
  แต่สื่อใหม่นี้อาจจะช่วยผู้โฆษณาที่ต้องการเข้าถึงตลาดเฉพาะกลุ่ม (NICHE MARKET)
  ซึ่งอาจจะไม่คุ้มถ้าต้องโฆษณาในสื่อที่เป็น MASS ที่มีค่าใช้จ่ายสูงกว่ามาก
  ซึ่งผู้โฆษณากลุ่มนี้ก็มิได้เป็นลูกค้าของบริษัทอยู่แล้ว