1.  ปัจจัยความเสี่ยง

เนื่องจากบริษัทมีแผนการที่จะหยุดการผลิตสิ่งทอทั้งหมด ยกเว้นแผนกการ์เม้นท์ ภายในสิ้นไตรมาสที่
1 ปี 2549 และเปลี่ยนจากธุรกิจเดิมเป็นธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ดังนั้น ปัจจัยความเสี่ยงต่างๆ
จะขึ้นอยู่กับธุรกิจใหม่คือ พัฒนาอสังหาริมทรัพย์

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

เนื่องจากบริษัทมีเงินกู้ยืมระยะสั้นและระยะยาวที่ผิดนัดชำระกับธนาคารในประเทศสองแห่ง ณ สิ้นปี
2548 มีจำนวนเงินต้นและดอกเบี้ยค้างชำระจำนวนประมาณ 631 ล้านบาท
ซึ่งที่ดินของบริษัทได้จดจำนองกับธนาคารทั้งสองแห่งดังกล่าว ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจใหม่
โดยนำที่ดินเดิมที่จดจำนองอยู่กับธนาคารดังกล่าว มาพัฒนาเพื่อการขาย ให้เช่าและให้บริการนั้น
จึงขึ้นอยู่การกับเจรจากับธนาคารทั้งสองแห่งเพื่อปรับโครงสร้างหนี้และยินยอมให้บริษัทนำที่ดินมาพัฒนา
และหาแหล่งเงินทุนใหม่มาชำระหนี้ที่มีอยู่กับธนาคารทั้งสองแห่ง

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบัน
บริษัทอยู่ระหว่างการเจราจาขอขยายระยะเวลาการจ่ายชำระหนี้เงินกู้ยืมธนาคาร
ประกอบกับบริษัทอยู่ระหว่างหาแหล่งเงินทุนใหม่
และหาผู้ร่วมลงทุนใหม่เพื่อนำเงินทุนใหม่มาชำระหนี้ที่มีอยู่

2.  ความเสี่ยงจากการภาวการณ์แข่งขันที่สูงขึ้นของตลาดที่อยู่อาศัย

จากภาวการณ์ขยายตัวทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง
ทำให้ความต้องการที่อยู่อาศัยยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง จึงทำให้มีผู้ประกอบการรายใหม่ๆ
มีความต้องการเข้ามาสู่ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์มากขึ้น
ประกอบกับผู้ประกอบการรายเก่าที่ผ่านการปรับโครงสร้างหนี้แล้ว
ก็เริ่มดำเนินธุรกิจและขยายโครงการออกมาเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม
ที่ดินบริษัทตั้งอยู่ในที่ดินที่มีศักยภาพในการพัฒนา เนื่องจากที่ดินบริษัทอยู่ใกล้กับ (ประมาณ 1
กม.)โครงการวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันตก อีกทั้ง ในบริเวณที่ดินดังกล่าว
ยังไม่มีโครงการพัฒนาที่ดินขนาดใหญ่

3.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราดอกเบี้ย

เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยในตลาดกำลังมีแนวโน้มขยับตัวสูงขึ้น
ซึ่งแนวโน้มดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัทในอนาคต

4.  ความเสี่ยงจากกรณีพิพาทแรงงาน

บริษัทถูกกลุ่มลูกจ้างเดิมฟ้องเรียกค่าชดเชยจากการให้ออกจากงานต่อศาลแรงงานเป็นจำนวน 91.3
ล้านบาท ศาลแรงงานได้พิพากษาให้บริษัทจ่ายชดเชยแก่กลุ่มลูกจ้างเดิมเป็นจำนวน 10.3 ล้านบาท
พร้อมดอกเบี้ยที่เกี่ยวข้อง บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาซึ่งคดียังไม่ถึงที่สุด ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2548 บริษัทตั้งค่าเผื่อผลเสียหาย (รวมดอกเบี้ย) เป็นจำนวน 13.9 ล้านบาท
ซึ่งฝ่ายบริหารเชื่อว่าเพียงพอสำหรับผลเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากคดีนี้

5.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับความสามารถในการดำเนินงานต่อเนื่องของบริษัท

ผู้ตรวจสอบบัญชีซึ่งทำการตรวจสอบงบการเงินประจำปี 2548
ของบริษัทไม่แสดงความเห็นต่องบการเงินของบริษัท
เนื่องจากความไม่แน่นอนที่เป็นสาระสำคัญซึ่งอาจเป็นเหตุให้เกิดข้อสงสัยอย่างมากเกี่ยวกับความสามารถในการดำเนินงานต่อเนื่องของบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้เพิ่มทุนจำนวน 130 ล้านหุ้น ราคาหุ้นละ 0.89 บาท รวมเป็นจำนวนเงิน
115.7 ล้านบาท ซึ่งบริษัทได้รับชำระค่าหุ้นทั้งหมดแล้วเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2549
บริษัทได้นำเงินเพิ่มทุนนี้ มาใช้เพื่อจ่ายเงินชดเชยตามกฎหมายและโบนัสค้างจ่ายรวมประมาณ 78.4
ล้านบาท สำหรับพนักงาน 941 คน ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2548 ที่ผ่านมา ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี
2549 บริษัทได้หยุดการผลิตสิ่งทอทั้งหมดแล้ว ยกเว้นในส่วนของแผนกการ์เม้นท์ ทั้งนี้
เพื่อลดการขาดทุนจาการผลิต เงินส่วนที่เหลือ บริษัทได้นำมาใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียน บริษัทคาดว่า
ธุรกิจใหม่คือพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จะสามารถดำเนินการได้ในปี 2550
และคาดว่าจะทำให้ผลการดำเนินงานของบริษัทดีขึ้นในอนาคต

6.  ความเสี่ยงจากการที่หุ้นสามัญของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน

ตามประกาศตลาดหลักทรัพย์ฯ
เรื่องขั้นตอนและแนวทางดำเนินการต่อบริษัทจดทะเบียนที่เข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนและต้องจัดทำแผนฟื้นฟูกิจการ
ฉบับลงวันที่ 28 มีนาคม 2546 กำหนดไว้ว่า ภายในระยะเวลา 3 ปี
นับจากวันที่ใช้แนวทางตามแผนดังกล่าว หากบริษัทยังมีส่วนของผู้ถือหุ้นต่ำกว่าศูนย์
หรือไม่มีกำไรสุทธิจากการดำเนินงานในธุรกิจหลัก
คณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์จะพิจารณาเพิกถอนหุ้นสามัญของบริษัทจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
ซึ่งที่ผ่านมา บริษัทยังมีขาดทุนสุทธิจากการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง

และเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2548
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้สั่งห้ามการซื้อขายหลักทรัพย์ของบริษัท
เนื่องจากผลการดำเนินงานที่ขาดทุน
บริษัทได้มีหนังสือขอผ่อนผันระยะเวลาการฟื้นฟูกิจการไปยังตลาดหลักทรัพย์เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2549
หากคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ฯ พิจารณาไม่ผ่อนผันให้ขยายเวลาการฟื้นฟูกิจการ หรือ
หากบริษัทไม่สามารถดำเนินการให้พ้นเหตุเพิกถอนได้ภายในเงื่อนไขและระยะเวลาที่คณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ฯกำหนด
หลักทรัพย์ของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน

ดังนั้น
ผู้ลงทุนจึงมีความเสี่ยงจากการที่หุ้นสามัญของบริษัทอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน
ซึ่งอาจทำให้ขาดสภาพคล่องในการซื้อขายหุ้นสามัญของบริษัท
หรืออาจไม่ได้รับผลตอบแทนตามที่คาดหวังไว้