2. ปัจจัยความเสี่ยง

 ภาวะเศรษฐกิจ อุตสาหกรรมธนาคารพาณิชย์
และการเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์และกฎหมายที่เกี่ยวกับการดำเนินงาน

-   ภาวะเศรษฐกิจไทยปี 2552 และแนวโน้มปี 2553

เศรษฐกิจไทยในปี 2552 หดตัวร้อยละ 2.3 หลังจากที่ขยายตัวร้อยละ 2.5 ในปี 2551
อันเป็นผลจากการชะลอตัวของการส่งออกและการใช้จ่ายภายในประเทศ
ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก การระบาดของโรคไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่
2009 สถานการณ์ความไม่เรียบร้อยทางการเมืองในประเทศ และความไม่ชัดเจน
ในการลงทุนบางสาขา

สำหรับแนวโน้มในปี 2553 นั้น คาดว่าเศรษฐกิจไทยอาจขยายตัวร้อยละ 3.0-4.0
โดยมีแรงส่งจากการฟื้นตัวของการส่งออกตามภาวะเศรษฐกิจโลก
รวมถึงการดำเนินนโยบายการเงินและการคลังที่ผ่อนคลายต่อเนื่องของทางการ อย่างไรก็ตาม
ยังมีประเด็นท้าทายที่ต้องติดตาม ไม่ว่าจะเป็นความยั่งยืนของการฟื้นตัวของเศรษฐกิจโลก
การปรับตัว สูงขึ้นของราคาสินค้าโภคภัณฑ์ ความผันผวนของตลาดการเงินโลก
และประเด็นการเมืองในประเทศ ขณะที่
คาดว่าอัตราเงินเฟ้อทั่วไปของไทยอาจปรับตัวสูงขึ้นเป็นร้อยละ 3.0-4.0 จากที่หดตัวร้อยละ 0.9
ในปี 2552 ตามการปรับขึ้นของราคาพลังงาน โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า

ประมาณการอัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจไทย

  หน่วย : ร้อยละการเปลี่ยนแปลงจากปีก่อนหน้า ยกเว้นจะระบุเป็นอย่างอื่น

  ----------------------------------- ------------------ -----------------
                                      2553               2552

  การบริโภคภาคเอกชน                    1.5-2.6            -1.1

  การลงทุนรวม                          3.4-6.0            -9.0

  การบริโภคภาครัฐ                       -0.5 ถึง 1.5        5.8

  การส่งออก                            10.0-14.0          -13.9

  การนำเข้า                            20.0-25.0          -24.9

  ดุลการค้า (พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ)          6.6-9.3            19.4

  ดุลบัญชีเดินสะพัด (พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ)     8.4-10.5           20.3

  อัตราเงินเฟ้อทั่วไป                      3.0-4.0            -0.9

  ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP)       3.0-4.0            -2.3
  ----------------------------------- ------------------ -----------------

ที่มา: ธปท. สศช. และ บจก. ศูนย์วิจัยกสิกรไทย (ข้อมูล ณ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2553)

จากแนวโน้มการทยอยฟื้นตัวของเศรษฐกิจไทย และความเสี่ยงด้านเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้น
ซึ่งส่วนใหญ่มาจาก ด้านอุปทานเป็นหลัก ทำให้คาดว่า ธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.)
จะยังคงดำเนินนโยบายการเงินผ่อนคลายด้วยอัตราดอกเบี้ยนโยบายที่ระดับร้อยละ 1.25
อย่างต่อเนื่องตลอดช่วงครึ่งแรกของปี 2553 โดยมีโอกาสที่ ธปท.
จะพิจารณาปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายอย่างค่อยเป็นค่อยไปในช่วงครึ่งหลังของปีเมื่อการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ
มีความชัดเจน มากขึ้น ในขณะที่
ความต้องการสินเชื่อของภาคเอกชนที่มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามภาวะเศรษฐกิจ
อาจทำให้ธนาคารพาณิชย์ในระบบยังคงมีการนำเสนอผลิตภัณฑ์เงินออมพิเศษเพื่อสะสมสภาพคล่องและรักษาฐานลูกค้าเป็นระยะ
ๆ ก่อนที่จะตัดสินใจปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยเป็นการทั่วไปในระยะถัดไป

-   ภาวะอุตสาหกรรมธนาคารพาณิชย์และการแข่งขัน

ในปี 2552 ที่ผ่านมา
ธุรกิจหลักของธนาคารพาณิชย์ไทยได้รับผลกระทบค่อนข้างมากจากกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่ชะลอตัวลง
ดังจะเห็นได้จากอัตราส่วนผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ที่ก่อให้เกิดรายได้สุทธิ (Net Interest
Margin: NIM) ที่ลดลงเกือบร้อยละ 0.30 จากปี 2551
อันเป็นผลจากการหดตัวของเงินให้สินเชื่อ และอัตราดอกเบี้ย ที่ลดลง
ซึ่งทำให้ผลตอบแทนจากสินเชื่อและสินทรัพย์สภาพคล่องมีทิศทางที่ลดลงตามไปด้วย ทั้งนี้
เงินให้สินเชื่อสุทธิของระบบธนาคารพาณิชย์ไทย 14 แห่ง ณ สิ้นปี 2552 หดตัวร้อยละ 0.57
จากปีก่อนหน้า เทียบกับที่เคยขยายตัวสูงถึงร้อยละ 12.81 ณ สิ้นปี 2551
ขณะที่เงินรับฝากขยายตัวเล็กน้อยร้อยละ 0.29 เทียบกับที่เคยขยายตัวสูงถึงร้อยละ 9.86 ณ สิ้นปี
2551 กระนั้นก็ดี ธนาคารพาณิชย์ไทยสามารถปรับกลยุทธ์ทางธุรกิจ
เพื่อประคับประคองฐานะกำไรสุทธิ ในภาพรวมให้ยังคงขยายตัวสูงขึ้นเล็กน้อยจากในปี 2551
ด้วยการเพิ่มรายได้ค่าธรรมเนียมในเชิงรุกเหนือร้อยละ 10.00 ในปี 2552

ส่วนสภาวะการแข่งขันในธุรกิจธนาคารพาณิชย์ในปี 2552 นั้น ยังคงมีความรุนแรง
โดยธุรกิจสินเชื่อเผชิญ
การแข่งขันกับตลาดทุนผ่านการออกหุ้นกู้ภาคเอกชนในระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์
และการแข่งขันระหว่างธนาคารพาณิชย์ด้วยกัน สำหรับเงินรับฝากนั้น
แม้ว่าการแข่งขันด้านราคาลดความรุนแรงลงไปบ้าง แต่ธนาคารพาณิชย์ไทย
ก็ยังคงทยอยนำเสนอผลิตภัณฑ์เงินรับฝาก หรือรายการส่งเสริมการขายพิเศษออกมาเป็นระยะ ๆ
เพื่อรักษาฐานลูกค้าและเพื่อให้แข่งขันได้กับทางเลือกในการออมและลงทุนประเภทอื่น ๆ
ที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่าอัตราดอกเบี้ย เงินรับฝากประจำ

สำหรับแนวโน้มในปี 2553 นั้น กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่คาดว่าจะปรับตัวไปในทิศทางที่ดีขึ้น
น่าจะช่วย หนุนให้ทั้งการปล่อยสินเชื่อและรายได้ค่าธรรมเนียมเติบโตขึ้นจากในปี 2552
อันจะส่งผลให้ความสามารถในการ ทำกำไรฟื้นตัวชัดเจนขึ้นตามไปด้วย อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากเส้นทางการฟื้นตัวของเศรษฐกิจไทยยังเผชิญกับ ความท้าทายหลายประการ ดังนั้น
จึงอาจมีผลกดดันความเชื่อมั่นภาคเอกชนและการใช้จ่ายในประเทศเป็นระยะ ๆ
ซึ่งอาจส่งผลตามมาให้การฟื้นตัวของความต้องการสินเชื่อยังมีลักษณะที่ค่อยเป็นค่อยไป
จนกว่าปัจจัยเสี่ยงเหล่านั้น จะคลายแรงกดดันลง ซึ่งเมื่อถึงเวลาดังกล่าว
ผนวกกับโอกาสที่อัตราดอกเบี้ยนโยบายของไทยอาจปรับตัวสูงขึ้น ในอนาคต
ก็อาจกระตุ้นให้สภาวะการแข่งขันในธุรกิจหลักของธนาคารพาณิชย์ทวีความรุนแรงขึ้นตามไปด้วย
นอกเหนือจากนั้น คาดว่าธนาคารพาณิชย์ไทยคงจะจับตาการเปลี่ยนแปลงมาตรการของทางการ
โดยเฉพาะแผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินระยะที่ 2 แผนพัฒนาตลาดทุนไทย
รวมถึงการบังคับใช้มาตรฐานการบัญชีระหว่างประเทศ
และหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับการดำรงเงินกองทุน ที่คงจะทยอยมีความชัดเจนขึ้นตามลำดับ
เพราะนอกจากจะมีอิทธิพลต่อแนวโน้มการแข่งขันแล้ว
ก็ยังอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของธนาคารพาณิชย์ไทยในอนาคตด้วย

 การเปลี่ยนแปลงของกฎเกณฑ์และกฎหมายที่เกี่ยวกับการดำเนินงาน

กฎเกณฑ์และกฎหมายที่สำคัญ ซึ่งมีผลต่อการดำเนินงานของธนาคารในปี 2552 สามารถสรุปได้ ดังนี้

-   การอนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์ประกอบธุรกรรมซื้อคืนภาคเอกชน (Private Repo)
    และประกอบธุรกิจหลักทรัพย์

ธนาคารแห่งประเทศไทยออกประกาศที่ สนส.19/2552 ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2552
เรื่องการอนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์ประกอบธุรกรรมซื้อคืนภาคเอกชน (Private Repo)
และประกาศที่ สนส.20/2552 ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2552
เรื่องการอนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ โดยมีสาระสำคัญ คือ
การอนุญาตเพิ่มเติมให้ธนาคารพาณิชย์สามารถทำธุรกรรมซื้อคืนภาคเอกชน (Private Repo)
สำหรับการให้กู้ยืมและการกู้ยืมเป็นสกุลเงินต่างประเทศโดยใช้ตราสารหนี้สกุลต่างประเทศเป็นหลักประกัน
จากเดิมที่ธนาคารพาณิชย์ทำธุรกรรมดังกล่าวได้เฉพาะกับสถาบันการเงินในประเทศ
รวมทั้งการอนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์สามารถทำธุรกรรมการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ต่างประเทศกับผู้ลงทุนประเภทสถาบันได้เพิ่มเติมอีก
8 ประเภท ได้แก่ กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ กองทุนประกันสังคม กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
กองทุนรวม บริษัทหลักทรัพย์ บริษัทประกันชีวิตและบริษัทประกันวินาศภัย
สถาบันการเงินที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้ง
และนิติบุคคลที่จดทะเบียนตามกฎหมายไทยที่มีสินทรัพย์ตามงบดุลตั้งแต่ 5,000 ล้านบาท
ซึ่งมีธุรกิจหลักเป็นผู้ผลิตหรือประกอบธุรกิจการค้าหรือบริการ

ทั้งนี้ การอนุญาตดังกล่าว
นอกจากส่งผลดีให้ธนาคารมีช่องทางในการบริหารสภาพคล่องได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
เนื่องจากธุรกรรมที่มีหลักประกันช่วยลดความเสี่ยงเกี่ยวกับคู่สัญญา (Counterparty Risk)
ยังช่วยขยายขอบเขตในการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ให้กับธนาคารอีกด้วย

-   การนำหลักประกันประเภทเงินฝากบุคคลที่ 3 มาหักออกจากมูลหนี้ก่อนการกันเงินสำรอง
    ปรับลดความเสี่ยง และคำนวณสินทรัพย์เสี่ยงด้านเครดิต

ธนาคารแห่งประเทศไทยออกประกาศที่ ธปท. ฝนส.(21) ว. 2578/2552 ลงวันที่ 28 ธันวาคม
2552 เรื่องการนำหลักประกันประเภทเงินฝากบุคคลที่ 3 มาหักออกจากมูลหนี้ก่อนการกันเงินสำรอง
ปรับลดความเสี่ยง และคำนวณสินทรัพย์เสี่ยงด้านเครดิต เนื่องจากตามเกณฑ์ ธปท.
การเป็นผู้ค้ำประกันก็ถือเสมือนหนึ่งเป็นลูกหนี้เช่นกัน
จึงอนุญาตให้สามารถนำหลักประกันประเภทเงินฝากบุคคลที่ 3 ที่เปิดบัญชีไว้กับสถาบันการเงินนั้น
มาปรับลดความเสี่ยงได้ ในอัตราร้อยละ 100 ทั้งนี้ เจ้าของบัญชีเงินฝากที่เป็นบุคคลที่ 3
นั้นต้องทำสัญญาค้ำประกันหนี้ของลูกหนี้
โดยมีเงื่อนไขว่าในกรณีที่สถาบันการเงินผ่อนเวลาให้แก่ลูกหนี้ในการชำระหนี้
ผู้ค้ำประกันตกลงด้วยกับการผ่อนเวลา โดยไม่ถือเป็นเหตุปลดเปลื้องความรับผิดชอบของผู้ค้ำประกัน
และต้องกำหนดวงเงินค้ำประกันขั้นสูงไว้ในสัญญาด้วย

ทั้งนี้ ในแง่ของผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงหลักเกณฑ์ข้างต้นนั้น
เนื่องจากธนาคารได้มีการทำนิติกรรมสัญญาในกรณีที่บุคคลที่ 3
นำเงินฝากมาค้ำประกันการขอสินเชื่อครบถ้วนตามประกาศของธนาคารแห่งประเทศไทยแล้ว ดังนั้น
การที่ธนาคารแห่งประเทศไทยอนุญาตตามประกาศดังกล่าว คาดว่าจะส่งผลให้ธนาคารสามารถลด
ค่าใช้จ่ายในการกันเงินสำรองลงได้

-   กรอบนโยบายเรื่องแผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินระยะที่ 2 และแผนพัฒนาตลาดทุนไทย

  แผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินระยะที่ 2

ข่าวธนาคารแห่งประเทศไทย ฉบับที่ 54/2552 ลงวันที่ 4 พฤศจิกายน 2552 เรื่องแผนพัฒนาระบบ
สถาบันการเงินระยะที่ 2 กำหนดระยะเวลาดำเนินนโยบายระหว่างปี 2553-2557
โดยมีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมให้
สถาบันการเงินทำหน้าที่เป็นตัวกลางทางการเงินได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ดังนี้

1. ลดต้นทุนของระบบ ภายใต้ 2 มาตรการ คือ การลดต้นทุนจากกฎระเบียบของทางการ
และการลดต้นทุนของระบบจากสินทรัพย์ด้อยคุณภาพ (NPL และ NPA)
ที่ยังคงค้างอยู่ในระบบสถาบันการเงิน

2. ส่งเสริมการแข่งขันและการเข้าถึงบริการทางการเงิน ภายใต้ 2 มาตรการ คือ

2.1 การส่งเสริมการแข่งขันในระบบสถาบันการเงิน
ด้วยการสร้างระบบสถาบันการเงินให้มีความมั่นคงในทุกสถานการณ์
ส่งเสริมให้สถาบันการเงินมีขนาดใหญ่ขึ้นด้วยการควบรวมโดยสมัครใจ ขณะเดียวกัน
ก็มีมาตรการป้องกันการผูกขาดเพื่อความเป็นธรรมแก่ผู้บริโภค
ส่งเสริมการแข่งขันโดยให้สถาบันการเงินมีความยืดหยุ่นในการบริหารจัดการสาขาและขอบเขตธุรกิจมากยิ่งขึ้น
อนุญาตให้มีผู้ให้บริการรายใหม่ในระบบสถาบันการเงินโดยไม่จำกัดสัญชาติ
แต่ยังคงนโยบายสถาบันการเงินหนึ่งรูปแบบ (One Presence)
และสนับสนุนบทบาทของสถาบันการเงินเฉพาะกิจ
เพื่อเน้นการให้บริการแก่กลุ่มผู้มีรายได้น้อยและธุรกิจขนาดเล็ก
รวมทั้งลดบทบาทความเป็นเจ้าของของภาครัฐ ในระบบธนาคารพาณิชย์

2.2 การส่งเสริมให้ประชาชนกลุ่มต่าง ๆ โดยเฉพาะผู้ประกอบการรายย่อยและผู้มีรายได้น้อย
สามารถ เข้าถึงบริการทางการเงินที่ตรงกับความต้องการและมีต้นทุนเหมาะสมมากขึ้น
ผ่านการเปิดโอกาส ให้มีผู้ให้บริการรายใหม่ที่มีความเชี่ยวชาญด้านการเงินฐานราก
(Microfinance) เข้ามาให้บริการ เพิ่มเติม

3. ส่งเสริมโครงสร้างพื้นฐานทางการเงิน
ด้วยการเพิ่มศักยภาพและเครื่องมือในการบริหารความเสี่ยง ด้านต่าง ๆ ของสถาบันการเงิน
โดยเฉพาะความเสี่ยงด้านเครดิต ด้านตลาด ด้านสภาพคล่อง และ การชำระเงิน
การพัฒนาระบบข้อมูลสำหรับการบริหารความเสี่ยงของสถาบันการเงิน
การปรับปรุงกฎหมายการเงินที่สนับสนุนการบริหารความเสี่ยงของสถาบันการเงิน
การส่งเสริมศักยภาพ
ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและลดต้นทุนการให้บริการการเงิน ตลอดจน
การส่งเสริมศักยภาพด้านบุคลากรในระบบสถาบันการเงิน

ทั้งนี้ การส่งเสริมการพัฒนาระบบสถาบันการเงินระยะที่ 2
ส่งผลให้ระบบสถาบันการเงินมีความมั่นคง แข็งแกร่ง ดำเนินงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
และสามารถให้บริการได้อย่างทั่วถึง อย่างไรก็ตาม แนวนโยบายดังกล่าว
ยังส่งผลให้เกิดการแข่งขันที่สูงขึ้นในระบบสถาบันการเงินอีกด้วย สำหรับเครือธนาคารกสิกรไทยนั้น
ได้ดำเนินการพัฒนาศักยภาพพื้นฐานและพัฒนาขีดความสามารถอย่างต่อเนื่อง
เพื่อรองรับสภาวะการแข่งขันในระบบสถาบันการเงินไทย

  แผนพัฒนาตลาดทุนไทย

คณะกรรมการพัฒนาตลาดทุนไทยกำหนดมาตรการเพื่อการปฏิรูปตลาดทุนไทยระหว่างปี 2553-2557
โดยมี 8 มาตรการที่สำคัญ คือ
ยกเลิกการผูกขาดและยกระดับความสามารถในการแข่งขันของตลาดหลักทรัพย์แห่ง ประเทศไทย
การเปิดเสรีใบอนุญาตหลักทรัพย์และค่าธรรมเนียมการซื้อขายหลักทรัพย์
การปฏิรูปกฎหมายสำหรับการพัฒนาตลาดทุน การปรับปรุงระบบภาษีสำหรับการพัฒนาตลาดทุน
การพัฒนาผลิตภัณฑ์ทางการเงินใหม่ ๆ ให้ตลาดทุนไทยมีความหลากหลายยิ่งขึ้น
การจัดตั้งกองทุนการออมแห่งชาติ (กอช.) เพื่อส่งเสริมการออมระยะยาว
เพื่อการชราภาพที่เป็นระบบ
การสร้างวัฒนธรรมการลงทุนผ่านการออมระยะยาวของสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพและกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
รวมทั้งการพัฒนาตลาดตราสารหนี้ในประเทศ

จากแผนพัฒนาตลาดทุนไทย ส่งผลให้ผู้ลงทุนสามารถเข้าถึงตลาดทุนได้อย่างทั่วถึง
และได้รับความคุ้มครองอย่างเหมาะสม ในส่วนของตลาดทุนไทยจะมีความแข็งแกร่งมากขึ้น
และมีระบบโครงสร้างพื้นฐานที่ดี นอกจากนี้ ยังส่งผลให้เกิดการแข่งขันของสถาบันต่าง ๆ
ในตลาดทุนเพิ่มมากขึ้นด้วย ทั้งนี้ เครือธนาคารกสิกรไทยได้พัฒนา
ผลิตภัณฑ์ทางการเงินให้มีความหลากหลายครบถ้วน รวมถึงพัฒนาประสิทธิภาพในการบริการ
เพื่อเป็นทางเลือก ในการลงทุนและตอบสนองความต้องการของลูกค้าในทุก ๆ ด้าน

-   การบังคับใช้มาตรฐานการบัญชีระหว่างประเทศ (IAS และ IFRSs)

สภาวิชาชีพบัญชีได้กำหนดกรอบเวลาการบังคับใช้มาตรฐานการบัญชีระหว่างประเทศ (IAS:
International Accounting Standards และ IFRSs: International Financial
Reporting Standards) กับบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในวันที่ 1
มกราคม 2554 สำหรับมาตรฐานที่ไม่เกี่ยวข้องกับเครื่องมือทางการเงิน และ วันที่ 1 มกราคม
2556 สำหรับมาตรฐานที่เกี่ยวกับเครื่องมือทางการเงิน ซึ่งการปรับเปลี่ยนดังกล่าว
จะทำให้ข้อมูลในงบการเงินมีความชัดเจน โปร่งใส และเปรียบเทียบกับฐานะการเงินของบริษัทต่าง
ๆ ทั่วโลกได้

ทั้งนี้ ธนาคารได้จัดตั้งโครงการ IFRS Conversion
เพื่อเตรียมการให้เครือธนาคารกสิกรไทยมีความพร้อม ต่อการบังคับใช้มาตรฐานดังกล่าวในทุก ๆ
ด้าน ตั้งแต่การสร้างความรู้ความเข้าใจให้แก่บุคลากรทั้งในหน่วยงานธุรกิจและหน่วยงานสนับสนุน
การปรับปรุงนโยบาย กระบวนการทำงาน และการควบคุมที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนการพัฒนาระบบงาน
โดยโครงการได้ดำเนินการมาอย่างต่อเนื่องและมีผลสำเร็จเป็นอย่างดี
ซึ่งธนาคารมั่นใจในความพร้อมและความแข็งแกร่งในด้านต่าง ๆ
สำหรับการปรับเปลี่ยนมาตรฐานการบัญชีของไทยสู่มาตรฐานสากล

 ภาพรวมการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร

ธนาคารกสิกรไทยบริหารความเสี่ยง
โดยมีเป้าหมายให้ธุรกิจเติบโตและสร้างผลตอบแทนอย่างมั่นคงใน ระยะยาว
รวมทั้งสร้างผลตอบแทนให้แก่ผู้ถือหุ้นและนักลงทุนได้อย่างเหมาะสม
ซึ่งหนึ่งในหลักการของการบริหารความเสี่ยงที่สำคัญ คือ
การเปิดเผยข้อมูลการบริหารความเสี่ยงที่เพียงพออย่างต่อเนื่องต่อสาธารณะ

นอกจากนี้ ธนาคารมีการบริหารความเสี่ยงแบบรวมกลุ่ม
ครอบคลุมความเสี่ยงของทั้งกลุ่มธุรกิจทางการเงิน ซึ่งการจัดการความเสี่ยงดังกล่าว
นอกจากจะครอบคลุมความเสี่ยงที่สำคัญ ได้แก่ ความเสี่ยงด้านเครดิต ความเสี่ยงด้านตลาด
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ และความเสี่ยงด้านอื่น
ๆ แล้ว
ธนาคารยังได้กำหนดยุทธศาสตร์การบริหารความเสี่ยงที่สอดคล้องกับแนวทางและหลักปฏิบัติสากลอีกด้วย

 การพัฒนาเพื่อส่งเสริมการบริหารความเสี่ยง

ธนาคารกสิกรไทยตระหนักถึงความสำคัญของการบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิผลและทันต่อสภาวการณ์
จึงได้พัฒนานโยบาย เครื่องมือ และกระบวนการ ในการบริหารความเสี่ยงด้านต่าง ๆ
อย่างต่อเนื่อง ดังต่อไปนี้

  - บริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
  เพื่อให้เกิดความเพียงพอของสภาพคล่อง ทั้งในภาวะปกติและภาวะวิกฤต
  ควบคู่ไปกับการบริหารต้นทุนในการจัดการสภาพคล่องให้มีความสมดุล
  โดยผ่านกระบวนการในการสื่อสารข้อมูลกระแสเงินสดจากธุรกรรมต่าง ๆ
  ระหว่างผู้บริหารสภาพคล่องและหน่วยธุรกิจอย่างสม่ำเสมอ
  การวิเคราะห์ในเชิงลึกของพฤติกรรมของกระแสเงินสดเข้า-ออก ของธุรกรรมต่าง ๆ
  โดยใช้แบบจำลองและเครื่องมือทางสถิติ และการสร้างระบบในการติดตามปัจจัย
  ที่ก่อให้เกิดความเสี่ยงและระบบการเตือนภัยล่วงหน้าที่มีประสิทธิภาพ นอกจากนั้น มีการจัดทำ
  แผนการจัดการเพื่อรองรับปัญหาสภาพคล่องในหลากหลายระดับ เพื่อให้การจัดการสภาพคล่อง
  เหมาะสมตามระดับความรุนแรงของปัญหา

  - ลดความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นจากการที่ลูกค้าไม่สามารถชำระหนี้ได้
  โดยการปรับหลักเกณฑ์และกระบวนการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต อาทิ
  การกำหนดหลักเกณฑ์ในการคัดเลือกลูกค้าในแต่ละ อุตสาหกรรม
  และการทบทวนการใช้วงเงินเครดิตของลูกค้าอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งปรับโครงสร้าง
  วงเงินเครดิตให้เหมาะสมกับลูกค้าตามสภาวะเศรษฐกิจ

  - เพิ่มประสิทธิผลในการบริหารความเสี่ยงด้านตลาด
  โดยการพัฒนาเครื่องมือในการวัดและบริหาร ความเสี่ยงที่มีความซับซ้อน
  ซึ่งคำนึงถึงพฤติกรรมการเคลื่อนไหวของตลาดอย่างรุนแรงและนำมาใช้เป็นระบบเตือนภัยล่วงหน้า

  - พัฒนาเครื่องมือรวมถึงมาตรการต่าง ๆ ในการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
  ที่มีความเข้มงวดและ ทันสมัยมากขึ้น มาใช้ในผลิตภัณฑ์ที่สำคัญต่าง ๆ อาทิ บัตรเครดิต
  บัตรเอทีเอ็ม ตราสารเช็ค และบริการทางอินเทอร์เน็ต เป็นต้น

  - ประเมินค่าความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นผ่านการทดสอบภาวะวิกฤต
  โดยคำนึงถึงการเชื่อมโยงความเสี่ยงด้านต่าง ๆ
  และนำผลที่ได้ไปใช้ในการบริหารคุณภาพพอร์ตโฟลิโอและประกอบการตัดสินใจทางธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิผลและทันการณ์
  รวมทั้งมีแผนรองรับในการจัดการภายใต้ภาวะวิกฤต อาทิ
  การเตรียมแผนสภาพคล่องเพื่อรองรับกรณีการไหลออกของเงินรับฝากอย่างรุนแรง

นอกจากนั้น เพื่อเสริมสร้างให้เกิดความมั่นใจได้ว่าการบริหารความเสี่ยงของธนาคารสอดคล้องกับ
กลยุทธ์และสภาพการณ์เศรษฐกิจในอนาคต ธนาคารได้มุ่งเน้นการเสริมสร้างการบริหารจัดการผ่าน
3 เรื่องหลัก ได้แก่

  การจัดการเชิงมูลค่า (Value-Based Management)
  โดยทำการวิเคราะห์ทั้งในมุมมองความเสี่ยงและผลตอบแทนเพื่อนำไปใช้ในการกำหนดทิศทางของการเติบโตทางธุรกิจ
  การบริหารจัดการเงินกองทุนและการบริหารทรัพยากรของธนาคารให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

  การเพิ่มศักยภาพในการบริหารพอร์ตโฟลิโอผ่านเครื่องมือต่าง ๆ (Active Portfolio
  Management) อาทิ
  การบริหารยอดหนี้และการกระจุกตัวของสินเชื่ออย่างมีประสิทธิผลและการนำเครื่องมือต่าง ๆ
  มาช่วยปรับลดความเสี่ยง

  การวิเคราะห์ความเสี่ยงขั้นสูงและการพัฒนาระบบและเครื่องมือในการจัดการความเสี่ยง
  (Advanced Risk Analytics and Risk Intelligence Enhancement)
  เพื่อเพิ่มความสามารถในการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร
  ให้สามารถตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้าในกลุ่มต่าง ๆ ได้อย่างต่อเนื่อง

 การบริหารความเสี่ยงด้านต่าง ๆ

 ธนาคารให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงในด้านต่าง ๆ ทุกด้าน โดยมีความเสี่ยงด้านเครดิตเป็นความเสี่ยงหลัก อย่างไรก็ตาม ธนาคารมุ่งเน้นพัฒนาและปรับปรุงการบริหารความเสี่ยงในมิติต่าง ๆ ทั้งการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต การบริหารความเสี่ยงด้านตลาด การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ การบริหารความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ และการบริหารความเสี่ยงด้านอื่น ๆ ดังนี้

-   ความเสี่ยงด้านเครดิต

ความเสี่ยงด้านเครดิต คือ
ความเสี่ยงที่เกิดจากการที่คู่สัญญาหรือผู้กู้ยืมไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและ ข้อตกลงในสัญญา
ซึ่งอาจเป็นเพราะคู่สัญญาประสบปัญหาทางการเงิน ทำให้ไม่สามารถชำระหนี้เมื่อครบกำหนดได้
หรือจงใจไม่ปฏิบัติตามสัญญา อันส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อธนาคาร

ในปี 2552 ธนาคารได้มีการบริหารและปรับปรุงนโยบาย
ตลอดจนกระบวนการในการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตในแต่ละด้าน ดังนี้

 นโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิต

  -
  ธนาคารให้ความสำคัญกับการพัฒนานโยบายเครดิตของกลุ่มธุรกิจทางการเงินให้มีมาตรฐานเดียวกันกับธนาคาร
  และสอดคล้องกับนโยบายการกำกับแบบรวมกลุ่มของธนาคารแห่งประเทศไทย

  -
  ธนาคารได้ปรับปรุงนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านเครดิตให้สามารถรองรับการประกอบธุรกิจด้านต่าง
  ๆ การออกผลิตภัณฑ์และบริการใหม่ ๆ
  ตลอดจนการทำธุรกรรมด้านตลาดทุนที่มีความซับซ้อนได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น อาทิ
  การปรับเงื่อนไข หรือคุณสมบัติในการรับลูกค้าของผลิตภัณฑ์สินเชื่อเครือข่ายธนกิจ (Supply
  Chain Financing) ให้มีความยืดหยุ่นมากขึ้น
  เพื่อเพิ่มความคล่องตัวในการอนุมัติสินเชื่อภายใต้กรอบความเสี่ยงที่ธนาคารกำหนดไว้

 กระบวนการพิจารณาและการอนุมัติเครดิต

  ธนาคารได้ดำเนินการปรับปรุงกระบวนการอนุมัติเครดิตให้มีความรวดเร็วขึ้นอย่างต่อเนื่อง
  โดยยังคง ยึดหลักที่จะควบคุมระดับความเสี่ยงให้อยู่ในขอบเขตที่ยอมรับได้ นอกเหนือจากนั้น
  ธนาคารยังได้พัฒนางานด้านกระบวนการเครดิตของกลุ่มธุรกิจทางการเงินให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นด้วย

 การบริหารพอร์ตโฟลิโอ

  ธนาคารมีการบริหารพอร์ตโฟลิโอ
  โดยมีการกำหนดเป้าหมายสินเชื่อในแต่ละอุตสาหกรรมและกลุ่มธุรกิจสอดคล้องกับนโยบายการให้สินเชื่อของธนาคาร
  แนวโน้มเศรษฐกิจ และความเสี่ยงที่ยอมรับได้
  โดยมีการดำเนินการติดตามสถานะของลูกค้าที่อยู่ในกลุ่มอุตสาหกรรมต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด
  รวมทั้งมีการกำหนดปัจจัย/ตัววัด เพื่อใช้ในการติดตามคุณภาพของพอร์ตโฟลิโอ นอกจากนี้
  ผลการติดตามคุณภาพเครดิตในมุมมองต่าง ๆ
  ของพอร์ตโฟลิโอจะถูกรายงานต่อผู้บริหารระดับสูงเป็นประจำทุกเดือน

   การอนุมัติเครดิตให้แก่ลูกค้าใหม่

  ธนาคารได้ปรับปรุงเกณฑ์ในการพิจารณาลูกค้า ทั้งลูกค้าสินเชื่อเพื่อการพาณิชย์และสินเชื่อบุคคล
  ให้เหมาะสมกับระดับความเสี่ยง โดยในส่วนของสินเชื่อเพื่อการพาณิชย์ได้ดำเนินการกำหนดเกณฑ์
  ในการคัดเลือกลูกค้าในแต่ละอุตสาหกรรม (Pre-Screening Criteria)
  และมีการจัดกลุ่มอุตสาหกรรมตามระดับความเสี่ยง
  เพื่อเป็นเครื่องมือให้ผู้ปฏิบัติงานสามารถดำเนินการคัดเลือกลูกค้าได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น
  นอกเหนือจากนี้ ยังมีการปรับปรุงหลักเกณฑ์และอำนาจดำเนินการด้านเครดิต เพื่อให้เหมาะสมกับ
  ความเสี่ยงของลูกค้า รวมถึงภาวะเศรษฐกิจมากยิ่งขึ้น

 การดูแลลูกค้าปัจจุบันของธนาคาร

  - ดำเนินการให้มีการติดตามดูแลสถานะของลูกค้าอย่างต่อเนื่อง ผ่านสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้า
  (Early Warning Sign) ของลูกค้า รวมถึงการติดตามพฤติกรรมการใช้วงเงิน
  (Behavioral Score)
  โดยธนาคารกำหนดให้ผู้ดูแลความสัมพันธ์ลูกค้าเข้าจัดการตั้งแต่เริ่มมีสัญญาณที่ไม่ดีของลูกค้า

  - มีการจัดทำการทดสอบภาวะวิกฤต (Stress Test) อย่างสม่ำเสมอ
  เพื่อคาดการณ์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับผลการดำเนินงานของลูกค้าแต่ละกลุ่ม
  เพื่อให้ธนาคารสามารถดำเนินการป้องกันและ แก้ไขในกรณีที่อาจเกิดปัญหาขึ้นอย่างทันท่วงที

  - ธนาคารมีการติดตามทบทวนการใช้วงเงินเครดิตของลูกค้าอย่างต่อเนื่อง
  และมีการปรับโครงสร้างวงเงินเครดิตให้กับลูกค้าที่ได้รับผลกระทบจากสภาวะเศรษฐกิจ
  เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพธุรกิจและกระแสเงินสดของธุรกิจลูกค้า

 การติดตามหนี้เกินกำหนดชำระ

  ดำเนินการให้มีการติดตามหนี้ที่ค้างชำระเกินกำหนดได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น
  โดยเฉพาะสำหรับลูกค้ารายย่อยที่มีประวัติการใช้วงเงินที่มีความเสี่ยงสูง อยู่ในธุรกิจ
  หรืออุตสาหกรรม ที่มีความเสี่ยงสูง
  ที่ธนาคารจะมีการติดตามหนี้ของลูกหนี้กลุ่มนี้ตั้งแต่ระยะแรกของการผิดนัดชำระหนี้

-   ความเสี่ยงด้านตลาด

ความเสี่ยงด้านตลาด คือ ความเสี่ยงของธนาคารที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย
อัตราแลกเปลี่ยน ราคาตราสารทุน ราคาสินค้าโภคภัณฑ์
และความเสี่ยงของตราสารอนุพันธ์ด้านเครดิต
ซึ่งจะมีผลทำให้เกิดความผันผวนต่อรายได้ของธนาคาร
หรือมูลค่าของสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินของธนาคารทั้งในปัจจุบันและอนาคต

ในปี 2552
ธนาคารกสิกรไทยมีการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและกระบวนการที่จำเป็นอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ธนาคารสามารถบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับตราสารอนุพันธ์และผลิตภัณฑ์ทางการเงินใหม่
ๆ ได้อย่างเหมาะสมและทันเหตุการณ์ รวมถึงมีการกำหนดกระบวนการในการบริหารผลิตภัณฑ์
ทั้งผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่แล้วและผลิตภัณฑ์ใหม่ที่มีแผนที่จะทำธุรกิจ
โดยครอบคลุมถึงวัตถุประสงค์และขั้นตอนในการประกอบธุรกรรมและปัจจัยความเสี่ยงด้านตลาดที่เกี่ยวข้อง
รวมทั้งมีการวิเคราะห์ความเสี่ยงและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
ตลอดจนแนวทางการประเมินและควบคุมความเสี่ยงดังกล่าว

ผลจากการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงของราคาตลาดในช่วงวิกฤตการณ์ทางการเงินซึ่งไม่สามารถสะท้อนจากการวัดความเสี่ยงด้วยเครื่องมือ
Value-at-Risk จนทำให้เกิดวิกฤตการณ์กับสถาบันการเงินชั้นนำต่าง ๆ
ธนาคารจึงมีการพัฒนาเครื่องมือ Advanced Value-at-Risk
ที่คำนึงถึงพฤติกรรมการเคลื่อนไหวของตลาดอย่างรุนแรงและนำมาใช้เป็นสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้า
(Early Warning Sign) ในการบริหารความเสี่ยงด้านตลาด
เพื่อให้ธนาคารสามารถประเมินความเสียหายที่อาจเกิดจากการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงของราคาตลาดได้นอกเหนือจากเครื่องมือ
Value-at-Risk

นอกจากเครื่องมือการทดสอบภาวะวิกฤต (Stress Test)
ซึ่งสามารถใช้ประเมินความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นกับธนาคารในสถานการณ์วิกฤตที่เคยเกิดขึ้นในอดีต
และเหตุการณ์ที่ราคาตลาด (Market Rate) มีการปรับเปลี่ยน อย่างไม่เป็นปกติ
ซึ่งธนาคารใช้อยู่แล้วในปัจจุบันนั้น ในปี 2552 ธนาคารมีการพัฒนาเครื่องมือ Reverse Stress
Test ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเตือนภัยล่วงหน้า (Early Warning System)
ที่ช่วยให้ธนาคารสามารถประเมินพอร์ต ของธนาคารได้ว่า
เมื่อกำหนดค่าความเสียหายสูงสุดค่าหนึ่งแล้ว (Trigger Loss Level) เหตุการณ์ในลักษณะใด
ที่จะทำให้เกิดความเสียหายถึงค่าความเสียหายที่กำหนด
ส่งผลให้ธนาคารสามารถบริหารความเสี่ยงได้อย่าง มีประสิทธิผลมากขึ้น

ธนาคารให้ความสำคัญกับการพัฒนาแนวทางการวัดผลประกอบการ (Performance
Measurement) และ การกำหนดผลตอบแทนของหน่วยธุรกิจ (Compensation Scheme)
จึงมีการกำหนดนโยบายการประเมินมูลค่ายุติธรรม
ตราสารและสัญญาอนุพันธ์สำหรับธุรกรรมเพื่อค้าขึ้น
เพื่อใช้เป็นกลไกหลักในการประสานการบริหารความเสี่ยง
การวัดผลประกอบการและการกำหนดผลตอบแทนของหน่วยธุรกิจสำหรับธุรกิจเพื่อค้าเข้าด้วยกันอย่างมีสมดุล
และเพื่อให้แนวทางในการประเมินมูลค่ายุติธรรมของตราสารและสัญญาอนุพันธ์ของธุรกิจเพื่อค้าเป็นไปอย่างครบถ้วน
ถูกต้องและมีความน่าเชื่อถือ ตัวอย่างเช่น การทยอยรับรู้รายได้สำหรับผลิตภัณฑ์ที่ไม่มีสภาพคล่อง
(Illiquid Products)
การดำเนินการให้มีการหักลบรายได้จากการประเมินมูลค่ายุติธรรมของตราสารและสัญญาอนุพันธ์เพื่อค้าด้วย
ค่าปรับเทียบ (Valuation Adjustment) ตามความเสี่ยงในด้านต่าง ๆ อาทิ
ความเสี่ยงด้านคู่ค้า ความเสี่ยงจากการมีสถานะในปริมาณมาก เป็นต้น นอกจากนี้ ในปี 2553
ธนาคารมีแผนจะนำหลักการ Fair Value Option มาใช้ในการประเมิน
มูลค่าของตราสารหนี้ที่มีอนุพันธ์แฝง (Structured Notes)
ซึ่งการนำหลักการดังกล่าวมาใช้ทำให้การลงบัญชีสะท้อนความเป็นจริงมากขึ้น
ส่งผลให้งบกำไรขาดทุนของธนาคารมีความผันผวนลดลง รวมถึงทำให้มูลค่าของธนาคาร
ถูกสะท้อนออกมาอย่างถูกต้องมากขึ้นอีกด้วย

อนึ่ง ในปี 2552
ธนาคารยังได้รับอนุญาตจากธนาคารแห่งประเทศไทยให้ใช้วิธีการคำนวณเงินกองทุนตามวิธี
Contingent Loss ที่สามารถประเมินความเสี่ยงของธุรกรรมที่มีความซับซ้อนได้อย่างถูกต้องยิ่งขึ้น
ซึ่งส่งผลให้ธนาคารสามารถรองรับการทำธุรกรรมได้หลากหลายยิ่งขึ้น
และทำให้ปริมาณเงินกองทุนที่ต้องดำรงไว้มีความถูกต้องเหมาะสมกับความเสี่ยงของธุรกรรมมากยิ่งขึ้นอีกด้วย

สำหรับความคืบหน้าและข้อมูลที่สำคัญในปี 2552
ของความเสี่ยงด้านตลาดที่จำแนกตามวัตถุประสงค์ของแต่ละประเภทธุรกิจ อันได้แก่
ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้า และความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคาร มีดังนี้

  ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้า

ในปัจจุบัน ธนาคารกสิกรไทยมีความเสี่ยงหลักจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้า 3 ประเภทด้วยกัน คือ
ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน และความเสี่ยงด้านตราสารทุน
ขณะที่
ธนาคารกสิกรไทยไม่มีนโยบายที่จะถือฐานะความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงราคาด้านราคาสินค้าโภคภัณฑ์และความเสี่ยงของตราสารอนุพันธ์ด้านเครดิต
จึงบริหารจัดการความเสี่ยงด้านตลาดภายใต้แนวทางการปิดความเสี่ยงอย่างสมบูรณ์
(Back-to-Back) นอกเหนือจากนั้น ธนาคารมีความเสี่ยงด้านตราสารทุน
เพื่อรองรับธุรกิจรับประกันการจัดจำหน่ายตราสารทุน (Equity Underwriting) เท่านั้น ทั้งนี้
ธนาคารมีกระบวนการเพื่อวัดและควบคุมความเสี่ยงให้อยู่ในขอบเขตที่กำหนดไว้
ภายใต้การกำกับและควบคุมโดยฝ่ายบริหารความเสี่ยงองค์การและคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงองค์การ

สำหรับธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้าในปี 2552 นั้น มีค่า VaR (Value-at-Risk) ระยะเวลา 1
วันและที่ความเชื่อมั่นร้อยละ 99 เฉลี่ยประมาณ 47 ล้านบาท
ซึ่งหมายความว่าในจำนวนวันทำการทั้งหมด 100 วัน จะมีโอกาสเกิด
ความสูญเสียกับธุรกรรมในบัญชีเพื่อค้าต่อวันรวมไม่เกิน 47 ล้านบาท เป็นจำนวน 99 วัน

[] []

  ความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคาร

ธนาคารกสิกรไทยมีความเสี่ยงจากธุรกรรมในบัญชีเพื่อการธนาคารจากอัตราดอกเบี้ยและตราสารทุน
โดยมีรายละเอียดดังนี้

- ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร

  ในปี 2552 เศรษฐกิจประเทศไทยได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์ทางการเงิน
  ซึ่งมีผลต่อทิศทางดอกเบี้ยในประเทศอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม
  ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยของธนาคารมิได้มีผลมากนัก
  เนื่องจากทางธนาคารได้มีการปรับโครงสร้างงบดุลให้สอดคล้องกับ ความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ย
  และให้เคลื่อนไหวอยู่ในกรอบความเสี่ยงที่กำหนด
  เพื่อป้องกันการสูญเสียจากการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของดอกเบี้ย อย่างไรก็ตาม
  เนื่องจากการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ รวมถึงนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาล
  ทำให้ภาพการเปลี่ยนแปลงของทิศทางดอกเบี้ยในปี 2553 มีทิศทางที่แตกต่างออกไป ดังนั้น
  ธนาคารจึงได้ดำเนินกลยุทธ์ปรับโครงสร้างงบดุลของธนาคารให้สอดคล้องกับทิศทางดอกเบี้ยในอนาคต
  โดยคำนึงถึงรายได้สุทธิและมูลค่าทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป ภายใต้กรอบ ความเสี่ยงที่กำหนด

  นอกจากนั้นแล้ว ธนาคารยังได้ทำการติดตามการเคลื่อนไหวของทิศทางของดอกเบี้ยและ
  พฤติกรรมของลูกค้าอย่างใกล้ชิด เพื่อใช้ในแบบจำลองในการประเมินความเสี่ยงให้สะท้อนกับ
  ความเป็นจริงมากที่สุด

  ธนาคารได้ทำการติดตามความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยในบัญชีเพื่อการธนาคาร
  เป็นรายเดือนอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งมีการติดตามฐานะความเสี่ยงด้วยความถี่มากขึ้น
  หากมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสินทรัพย์และหนี้สินอย่างมีนัยสำคัญ โดยมีการจัดทำรายงาน
  Interest Rate Risk Gap
  เพื่อใช้ในการติดตามความเสี่ยงด้านอัตราดอกเบี้ยและประเมินความอ่อนไหวต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิ
  (Net Interest Income Sensitivity) ในระยะ 12 เดือนข้างหน้า
  ภายใต้สมมติฐานการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 1.00
  ของรายการสินทรัพย์และหนี้สินทุกประเภทตามระยะเวลาการปรับอัตราดอกเบี้ยของ
  แต่ละรายการ ทั้งนี้ ผลจากการประเมินความเสี่ยงดังกล่าว เป็นดังนี้

ผลการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ยต่อรายได้สุทธิ (Earnings)

  ----------------------------------------- -------------- --------------
  หน่วย: ล้านบาท                                             

                                            31 ธ.ค. 52     

                                            +100 จุด        -100 จุด

  สกุลเงินบาท                                 (269)          269

  สกุลเงินตราต่างประเทศ                        93             (93)

  รวมผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ย       (176)          176
  ----------------------------------------- -------------- --------------

- ความเสี่ยงด้านตราสารทุนในบัญชีเพื่อการธนาคาร

  ในปัจจุบัน ธนาคารไม่มีนโยบายที่จะขยายการลงทุนในหุ้นทุน
  แต่มีการบริหารเพื่อที่จะลดขนาดการลงทุนในตราสารทุนที่ไม่มีความสัมพันธ์โดยตรงกับธุรกิจหลักของธนาคารลง
  โดยจะวิเคราะห์ข้อมูลและประเมินสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
  เพื่อให้เกิดผลประโยชน์สูงสุดต่อธนาคาร

-   ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง หมายถึง ความเสี่ยงที่ธนาคารไม่สามารถปฏิบัติตามภาระผูกพันต่าง ๆ
เมื่อ ครบกำหนดได้ เนื่องจากไม่สามารถเปลี่ยนสินทรัพย์เป็นเงินสด
หรือไม่สามารถจัดหาเงินได้เพียงพอตามความต้องการ
ภายในระยะเวลาที่กำหนดและมีต้นทุนที่เหมาะสม ซึ่งอาจจะทำให้เกิดความเสียหายได้

ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2552 ภาวะเศรษฐกิจโดยรวมของไทยที่ชะลอตัวลงอย่างต่อเนื่องจากปลายปี
2551 ซึ่งสะท้อนได้จากการถดถอยอย่างต่อเนื่องของเครื่องชี้วัดทางเศรษฐกิจที่สำคัญ
ได้ส่งผลให้ความเสี่ยงในการดำเนินกิจการของธนาคารมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น
โดยเฉพาะความเสี่ยงด้านเครดิต ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบให้เกิดความเสี่ยง
ด้านสภาพคล่องที่สูงขึ้นตามมา (Consequential Risks)
ผ่านโอกาสการเพิ่มขึ้นของแนวโน้มของสินเชื่อด้อยคุณภาพ ดังนั้น
ธนาคารจึงมีการพัฒนาและปรับปรุงกรอบแนวทางการทดสอบภาวะวิกฤตด้านสภาพคล่อง
(Liquidity Stress Testing) และมีการเพิ่มเติมสถานการณ์จำลองภายใต้วิกฤตของธนาคาร
ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม การติดตามผลกระทบจากความเสี่ยงด้านเครดิตดังกล่าว
ชี้ว่า ธนาคารได้รับผลกระทบน้อยมาก จากแนวโน้มของ สินเชื่อด้อยคุณภาพ

ส่วนในช่วงครึ่งปีหลังของปี 2552 สภาพคล่องโดยรวมของระบบธนาคารพาณิชย์มีปริมาณเพิ่มขึ้น
สืบเนื่อง มาจากการชะลอตัวของภาวะเศรษฐกิจ
ซึ่งส่งผลให้ปริมาณการปล่อยสินเชื่อใหม่ของธนาคารพาณิชย์ต่ำกว่า ที่คาดการณ์ไว้ อย่างไรก็ตาม
ปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจไม่ว่าจะเป็นการลงทุนโดยตรงจากต่างชาติที่ลดลงจากปัญหา ภายในประเทศ
รวมถึงแผนการออกพันธบัตรจำนวนมากของรัฐบาลในปีงบประมาณ 2553
เพื่อนำเงินมากระตุ้นเศรษฐกิจ ตลอดจนการเร่งผลักดันมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจต่าง ๆ
ของรัฐบาล
โดยเฉพาะแผนการลงทุนภายใต้แผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็งที่คาดว่าจะเอื้อประโยชน์ต่อการขยายสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์
อาจส่งผลกระทบให้
สภาพคล่องโดยรวมของระบบธนาคารพาณิชย์มีแนวโน้มทรงตัวถึงปรับลดลงเล็กน้อยในปี 2553 ทั้งนี้
เพื่อรองรับความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่มีแนวโน้มสูงขึ้นจากปัจจัยข้างต้น
ธนาคารจึงได้ดำเนินการปรับโครงสร้างแหล่งที่มาของเงินทุนให้มีความเหมาะสมกับสภาวะตลาดและแนวโน้มสภาพคล่องของระบบธนาคารพาณิชย์อย่างสม่ำเสมอ

นอกจากนี้
ธนาคารยังคงพิจารณาปรับปรุงการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องให้สอดคล้องกับหลักปฏิบัติสากล
กฎระเบียบ และข้อบังคับของธนาคารแห่งประเทศไทย อาทิ
การให้ความสำคัญกับผลกระทบของความเสี่ยงจากระบบโดยรวม (Systemic Risk)
และการประเมินความสามารถของตลาดในการรองรับธุรกรรมทางการเงิน ภายใต้ภาวะวิกฤต
ซึ่งเป็นประเด็นที่ธนาคารแห่งประเทศไทยให้ความสำคัญ ทั้งนี้ เพื่อให้มั่นใจว่าธนาคารมีการบริหาร
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่มีประสิทธิภาพ
โดยสามารถรองรับการเติบโตทางธุรกิจในสภาวะแวดล้อมปกติ
ประคับประคองการดำเนินธุรกิจในภาวะวิกฤต
รวมถึงมีความพร้อมที่จะปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ใหม่ของธนาคารแห่งประเทศไทยได้อย่างครบถ้วนและภายในเงื่อนเวลาที่กำหนด

-   ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ คือ ความเสี่ยงเนื่องจากความผิดพลาด
หรือความไม่เพียงพอของกระบวนการทำงาน พนักงาน ระบบงาน หรือระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ
ตลอดจนเหตุการณ์ หรือปัจจัยภายนอก ซึ่งทำให้ได้รับความเสียหายต่อรายได้
หรือเงินกองทุนของธนาคาร ทั้งทางตรงและทางอ้อม

ในปี 2552 ธนาคารให้ความสำคัญในการป้องกันความเสี่ยงจากการทุจริตของบุคคลภายนอกสำหรับ
ผลิตภัณฑ์ที่สำคัญ เช่น บัตรเครดิต บัตรเอทีเอ็ม ตราสารเช็ค และบริการทางอินเทอร์เน็ต เป็นต้น
ซึ่งธนาคารมีหน่วยงานพิเศษที่ทำหน้าที่ในการติดตามและตรวจสอบปัจจัยเสี่ยงที่ผิดปกติ
รวมถึงมีการนำเครื่องมือต่าง ๆ อาทิ ดัชนีชี้วัดความเสี่ยง (KRI)
และระบบสารสนเทศที่ทันสมัยมาใช้เพื่อติดตามระดับความเสี่ยง
ซึ่งสามารถเตือนให้ผู้เกี่ยวข้องรู้ล่วงหน้าก่อนเกิดความเสียหาย รวมถึงการนำเครื่องมืออื่น ๆ
มาช่วยเพื่อป้องกัน แก้ไข และบรรเทาความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นได้อย่างทันท่วงที

ขณะเดียวกัน ธนาคารได้ริเริ่มโครงการ Process Reengineering
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มประสิทธิผล และลดต้นทุนการทำงาน
ซึ่งเป็นการให้ความเชื่อมั่นในการเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขัน
ผ่านการพัฒนากระบวนการที่นำแนวคิด Lean และ Six Sigma
มาประยุกต์ใช้อย่างต่อเนื่องและเป็นระบบ ทั้งนี้
โครงการดังกล่าวเป็นการดำเนินงานร่วมกันระหว่างฝ่ายงานทางธุรกิจและฝ่ายงานสนับสนุน
ภายใต้สายงานต่าง ๆ ในธนาคาร

นอกจากนี้ ธนาคารได้จัดให้หน่วยงานต่าง ๆ
มีการประเมินความเสี่ยงและประสิทธิภาพของการควบคุม
ความเสี่ยงสำหรับผลิตภัณฑ์การเงินใหม่ต่าง ๆ ที่นำมาใช้
เพื่อให้มั่นใจว่าผลิตภัณฑ์ใหม่ดังกล่าวมีความเสี่ยงอยู่ในระดับที่ยอมรับได้
และมีกระบวนการควบคุมที่เหมาะสม ก่อนที่จะเริ่มให้บริการแก่ลูกค้า

สำหรับการติดตามประสิทธิผลของมาตรการป้องกันความเสี่ยงนั้น ธนาคารได้กำหนดให้หน่วยงานต่าง
ๆ ของธนาคาร รายงานความเสี่ยงด้านปฏิบัติการที่สำคัญของตนเอง ตัวควบคุม ดัชนีชี้วัดความเสี่ยง
รวมถึงมาตรการป้องกัน (Action Plan) และสิ่งที่ได้กระทำไป (Action Taken)
เพื่อป้องกันความเสี่ยงด้านปฏิบัติการเป็นประจำอย่างต่อเนื่อง

-   ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการกำหนดกลยุทธ์
แผนดำเนินงานและการนำไปปฏิบัติ ไม่เหมาะสม
หรือไม่สอดคล้องกับปัจจัยภายในและสภาพแวดล้อมภายนอก อันส่งผลกระทบต่อรายได้ เงินกองทุน
หรือการดำรงอยู่ของกลุ่มธุรกิจทางการเงินธนาคารกสิกรไทย

ในปี 2552 ธนาคารยังคงให้ความสำคัญในการป้องกันความเสี่ยงด้านกลยุทธ์อย่างต่อเนื่อง
โดยจัดให้มีกระบวนการกำหนดและทบทวนแผนกลยุทธ์
รวมถึงการติดตามผลดำเนินงานที่มีประสิทธิผลและสอดคล้องคล้องกับปัจจัยภายในและสภาพแวดล้อมภายนอก
อันส่งผลกระทบต่อรายได้ เงินกองทุน หรือการดำรงอยู่ของกิจการ นอกจากนี้
ธนาคารมีการควบคุมระดับความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ให้อยู่ภายใต้ระดับความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ที่ยอมรับได้
ผ่านกระบวนการกำหนดแผนดำเนินงาน และงบประมาณ ด้วยวิธีการบริหารแบบผสมผสาน
โดยมีการใช้ทั้งวิธีจากบนลงล่าง (Top Down) และวิธีจากล่างขึ้นบน (Bottom Up) ขณะเดียวกัน
ก็มีการกำหนดแผนกลยุทธ์ 3 ปี และแผนงบประมาณประจำปี
โดยมีการพิจารณาความสมเหตุสมผลของสมมติฐานทั้งปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกต่าง ๆ
อีกทั้งยังมีการพิจารณาในมิติของความสอดคล้องของแผนการดำเนินงาน
และงบประมาณกับแผนกลยุทธ์
และมิติของความเพียงพอของแผนการดำเนินงานที่จะทำให้ธนาคารสามารถบรรลุเป้าหมายตามแผนกลยุทธ์

นอกจากนี้
ธนาคารยังจัดให้มีการติดตามผลการดำเนินงานจริงเมื่อเปรียบเทียบกับแผนดำเนินงานและ
งบประมาณ ผ่านทางเครื่องมือที่เหมาะสม (Balanced Scorecard)
โดยวิเคราะห์ผลการดำเนินงานเทียบเป้าหมาย เพื่อหาสาเหตุและแนวทางการแก้ไข
รวมทั้งติดตามผลการแก้ไขอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง

-   ความเสี่ยงจากความเพียงพอของเงินกองทุน

 - เงินกองทุน

เงินกองทุนเป็นแหล่งเงินทุนที่มีมูลค่า และความสำคัญมากในการดำเนินธุรกิจของสถาบันการเงิน
ดังนั้น การจัดการเงินกองทุนอย่างมีประสิทธิผล
จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่จะสะท้อนถึงความมั่นคงแข็งแกร่งทางการเงิน
รวมทั้งส่งผลกระทบโดยตรงต่อความน่าเชื่อถือของสถาบันการเงินนั้น ๆ

ด้วยตระหนักถึงความสำคัญดังกล่าว
ธนาคารจึงได้กำหนดแนวทางการบริหารจัดการเงินกองทุนที่เป็นไปตามแนวทางสากลชั้นนำ
รวมทั้งเป็นไปตามกระบวนการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุน (Internal Capital
Adequacy Assessment Process – ICAAP) ตามหลักเกณฑ์ Basel II หลักการที่ 2
โดยธนาคารได้เริ่มดำรงเงินกองทุนตามหลักเกณฑ์ Basel II หลักการที่ 1
ของธนาคารแห่งประเทศไทย ตั้งแต่สิ้นเดือนธันวาคม 2551 เป็นต้นมา
ตามการคำนวณด้วยวิธีมาตรฐาน
โดยได้มีการเตรียมความพร้อมสำหรับการคำนวณด้วยวิธีที่ซับซ้อนมากขึ้น ซึ่งจะพิจารณา
นำมาใช้เมื่อปัจจัยต่าง ๆ มีความเหมาะสม

  - การบริหารจัดการเงินกองทุน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 ธนาคารมีเงินกองทุนทั้งสิ้นจำนวน 152,491 ล้านบาท
โดยแบ่งเป็นเงินกองทุนชั้นที่ 1 จำนวน 102,961 ล้านบาท และเงินกองทุนชั้นที่ 2 จำนวน
49,530 ล้านบาท

โครงสร้างเงินกองทุน

ณ 31 ธ.ค. 52

[]

เงินกองทุนขั้นต่ำเพื่อรองรับความเสี่ยงทุกประเภทตามหลักเกณฑ์ Basel II คิดเป็นจำนวนทั้งสิ้น
85,348 ล้านบาท หรือเทียบเท่ากับสินทรัพย์เสี่ยงมูลค่า 1,004,092 ล้านบาท
โดยความเสี่ยงด้านเครดิตเป็นความเสี่ยงหลัก ของธนาคาร ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 89.19
ของเงินกองทุนขั้นต่ำที่ธนาคารต้องดำรงทั้งหมด

เงินกองทุนขั้นต่ำที่ธนาคารต้องดำรงตามหลักเกณฑ์ Basel II

ณ 31 ธ.ค. 52

[]

การเปรียบเทียบเงินกองทุนขั้นต่ำที่ธนาคารต้องดำรงตามหลักเกณฑ์ Basel II ซึ่งคิดเป็นจำนวน
85,348 ล้านบาท กับเงินกองทุนทั้งสิ้นที่ธนาคารมีอยู่ที่จำนวน 152,491 ล้านบาทนั้น
แสดงให้เห็นถึงระดับเงินกองทุนของธนาคารที่สูงกว่าระดับขั้นต่ำที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดเป็นจำนวน
67,143 ล้านบาท ซึ่งเป็นระดับเงินกองทุน
ที่เพียงพอสำหรับการรองรับการดำเนินธุรกิจที่เติบโตขึ้นภายใต้ภาวะปกติและภาวะวิกฤต
รวมทั้งแสดงถึง ความสามารถในการสร้างผลตอบแทนให้แก่ผู้ถือหุ้นได้อย่างเหมาะสม

ความเพียงพอของเงินกองทุน

ณ 31 ธ.ค. 52

[]

นอกจากนี้
ความเพียงพอของเงินกองทุนของธนาคารที่คิดเป็นอัตราส่วนเงินกองทุนทั้งสิ้นต่อสินทรัพย์เสี่ยงที่ร้อยละ
15.19 และอัตราส่วนเงินกองทุนชั้นที่ 1 ต่อสินทรัพย์เสี่ยงที่ร้อยละ 10.25 นั้น สูงกว่าอัตราขั้นต่ำ
ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดไว้ที่ร้อยละ 8.50
และอยู่ภายในกรอบที่กำหนดว่าเป็นการบริหารเงินกองทุนที่มี
ประสิทธิผลตามแนวทางการบริหารจัดการเงินกองทุนของธนาคาร

-   การวัดผลงานในรูปของผลตอบแทนต่อเงินกองทุนเมื่อปรับค่าความเสี่ยงแล้ว
    (Risk-Adjusted Return on Capital: RAROC)
    และผลกำไรในเชิงเศรษฐศาสตร์ต่อผู้ถือหุ้น (Economic Profit)

ในปี 2552 ธนาคารได้นำแนวทางการบริหารจัดการเชิงมูลค่า (Value-Based Management:
VBM) มาปรับใช้อย่างต่อเนื่อง
ซึ่งแนวทางดังกล่าวเป็นรูปแบบการบริหารจัดการเพื่อการสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่ผู้ถือหุ้นให้ได้มากที่สุดโดยพิจารณาจากอัตราผลตอบแทนต่อเงินกองทุนเมื่อปรับความเสี่ยง
(Risk-Adjusted Return on Capital: RAROC) และผลกำไรเชิงเศรษฐศาสตร์
(Economic Profit: EP)
ซึ่งเป็นผลกำไรสุทธิหลังปรับค่าต้นทุนของเงินกองทุนตามความเสี่ยงแล้ว

ทั้งนี้ เพื่อสร้างเป้าหมายที่ชัดเจนให้แก่ผู้ปฏิบัติงาน
ธนาคารได้มีการพัฒนาแนวทางการวัดผลตอบแทนให้สอดคล้องและเชื่อมโยงกับการบริหารจัดการในด้านต่าง
ๆ อาทิ การกำหนดเป้าหมายธุรกิจ การวางกลยุทธ์และ
แผนธุรกิจโดยคำนึงถึงผลตอบแทนปรับความเสี่ยงที่ครบถ้วน การตั้งราคาตามความเสี่ยง
(Risk-Based Pricing) ตลอดจนการจัดสรรทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้
ธนาคารได้มีการประเมินผลการดำเนินงานและ การวิเคราะห์ผลกำไรเชิงมูลค่า
ทั้งในมิติของกลุ่มลูกค้า กลุ่มผลิตภัณฑ์
และมิติของการเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มลูกค้าและกลุ่มผลิตภัณฑ์ ขณะเดียวกัน
หน่วยธุรกิจยังได้ใช้แนวทางการวิเคราะห์เชิงมูลค่า (Value-Based Analysis)
เพื่อประกอบการวิเคราะห์และประเมินความเป็นไปได้ทางธุรกิจและโครงการลงทุนต่าง ๆ
เพื่อให้สามารถปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ได้อย่างเหมาะสม
และมีประสิทธิภาพสอดคล้องกับสถานการณ์ตลาดที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ในปัจจุบัน

-   ความเสี่ยงด้านการกระจุกตัวของการให้สินเชื่อ

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 ธนาคารและบริษัทย่อยตามงบการเงินรวม (รวมดอกเบี้ยค้างรับ)
  มีเงินให้สินเชื่อแก่ภาคอุตสาหกรรมการผลิตและการพาณิชย์ สินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัย
  ภาคการสาธารณูปโภคและบริการ และธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้าง โดยมีสัดส่วนร้อยละ
  55.39, 13.96, 10.81 และ 6.26 ตามลำดับ
  แม้ว่าเงินให้สินเชื่อแก่ภาคอุตสาหกรรมการผลิตและพาณิชย์ในปีนี้ยังคงมีสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง
  หากเปรียบเทียบกับเงินให้สินเชื่อแก่ ภาคอุตสาหกรรมการผลิตและพาณิชย์ ณ สิ้นปี 2551
  โดยมีสัดส่วนร้อยละ 57.62 นั้นมีแนวโน้มลดลง อีกทั้งมีการกระจายไปยังอุตสาหกรรมย่อยต่าง ๆ
  ซึ่งสอดคล้องกับเป้าหมายและการกระจายความเสี่ยงที่ธนาคารกำหนดไว้ สำหรับ
  เงินให้สินเชื่อแก่กลุ่มลูกหนี้สูงสุด 10 อันดับแรก (ไม่รวมบริษัทบริหารสินทรัพย์ เพทาย จำกัด
  และบริษัทในเครือธนาคารกสิกรไทย) ณ สิ้นปี 2552 มีจำนวนรวม 29,268 ล้านบาท
  หรือคิดเป็นร้อยละ 3.10 ของเงินให้สินเชื่อทั้งสิ้น
  ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการกระจายความเสี่ยงของการให้สินเชื่อแก่ลูกค้ารายใหญ่ และรายย่อยที่ดี

หากพิจารณาการเปลี่ยนแปลงของยอดสินเชื่อรวมของธนาคารจำแนกตามกลุ่มธุรกิจลูกค้าและกลุ่มผลิตภัณฑ์
พบว่า ณ สิ้นปี 2552
การเจริญเติบโตของสินเชื่อส่วนใหญ่เกิดจากการขยายตัวของสินเชื่อธุรกิจลูกค้าผู้ประกอบการ
โดยมียอดสินเชื่อคงค้าง จำนวน 368,145 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจำนวน 25,319 ล้านบาท
จากยอดสินเชื่อคงค้าง ณ สิ้นปี 2551 ซึ่งมีจำนวน 342,826 ล้านบาท
โดยส่วนใหญ่เป็นการเพิ่มขึ้นของสินเชื่อภายในประเทศ โดยเฉพาะในอุตสาหกรรม
สินค้าเกษตรแปรรูป การพาณิชย์ การบันเทิงและบริการ รวมถึงสินค้าเกษตร
สินเชื่อที่มีการขยายตัวในอันดับรองลงมา คือ สินเชื่อลูกค้าบุคคลรายย่อย โดยมียอดสินเชื่อคงค้าง
จำนวน 164,249 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจำนวน 22,813 ล้านบาท จากยอดสินเชื่อคงค้างจำนวน
141,436 ล้านบาท ณ สิ้นปี 2551 ตามการเจริญเติบโตของสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัย และ บัตรเครดิต
ทว่าสำหรับสินเชื่อธุรกิจลูกค้าบรรษัทนั้นมีการปรับตัวลดลง โดยส่วนใหญ่เป็นการปรับตัวลดลงของ
สินเชื่อภายในประเทศซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมสิ่งทอ
และการปรับตัวลดลงของสินเชื่อเพื่อการค้าระหว่างประเทศในอุตสาหกรรมสินค้าเกษตรแปรรูป
ฮาร์ดแวร์ และวัสดุก่อสร้าง จากจำนวนสินเชื่อคงค้าง 306,779 ล้านบาท ณ สิ้นปี 2551 มาอยู่ที่
284,204 ล้านบาท ณ สิ้นปี 2552 ซึ่งลดลงจำนวน 22,575 ล้านบาท

-   ความเสี่ยงจากการด้อยคุณภาพของสินเชื่อและหลักประกัน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 ธนาคารมีเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพ (NPL) จำนวน 35,072 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 3.56 ของเงินให้สินเชื่อทั้งสิ้น (รวมสถาบันการเงิน)
ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในหมวดการอุตสาหกรรม และหมวดการค้าส่งและค้าปลีก โดยในปี 2552
ธนาคารได้ทำสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับลูกหนี้ โดยมีจำนวนหนี้ตามบัญชีก่อนปรับ 55,202 ล้านบาท
โดยการปรับโครงสร้างหนี้ส่วนใหญ่ใช้วิธีการขยายระยะเวลาการผ่อนชำระ
และวิธีผ่อนผันให้ชำระเงินต้นก่อนดอกเบี้ย

ในส่วนของการประเมินราคาหลักประกันนั้น
ธนาคารได้ดำเนินการประเมินราคาหลักประกันตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
ซึ่งรวมถึงสินเชื่อด้อยคุณภาพที่มียอดคงค้างมากกว่า 50 ล้านบาท
ธนาคารได้จัดให้มีการประเมินโดยผู้ประเมินอิสระทุกปี

ทั้งนี้ ธนาคารมีค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญจำนวน 32,840 ล้านบาท หรือร้อยละ 3.51
ของเงินให้สินเชื่อรวม ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย โดยคิดเป็นร้อยละ 134.50
ของค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญตามเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย

-   ความเสี่ยงจากการด้อยค่าของทรัพย์สินรอการขาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 ธนาคารมีทรัพย์สินรอการขายซึ่งมีมูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี
13,105 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 1.02 ของสินทรัพย์รวม โดยแยกเป็นที่ดินว่างเปล่า 28.3%
เพื่อการพาณิชย์ 40.6% ที่อยู่อาศัย 23.6% และอื่น ๆ 7.5% ของทรัพย์สินรอการขาย โดยในปี
2552 ธนาคารได้รับโอนทรัพย์สินรอการขาย มูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี 4,627 ล้านบาท
และขายทรัพย์สินรอการขาย มูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี 4,138 ล้านบาท
และรับรู้ผลกำไรจากการจำหน่ายทรัพย์สินรอการขายเป็นจำนวนเงิน 89 ล้านบาท
คิดเป็นกำไรร้อยละ 2.2 ของมูลค่าตามราคา ต้นทุน ทั้งนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552
ธนาคารมีค่าเผื่อการด้อยค่าสำหรับทรัพย์สินรอการขาย จำนวน 1,227 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ
9.36 ของมูลค่าตามราคาต้นทุนทางบัญชี ซึ่งเพียงพอที่จะรองรับค่าใช้จ่ายในการถือครอง
ค่าใช้จ่ายในการขายและขาดทุนจากการจำหน่ายทรัพย์สินรอการขายส่วนที่เหลือ

-   ความเสี่ยงเกี่ยวกับบริษัทบริหารสินทรัพย์ เพทาย จำกัด

ในปี 2542 ธนาคารได้จัดตั้งบริษัทบริหารสินทรัพย์ ธนบุรี จำกัด
(ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทบริหารสินทรัพย์ เพทาย จำกัด) เป็นการเฉพาะกิจ
เพื่อรับโอนสินทรัพย์ด้อยคุณภาพจากธนาคาร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทบริหารสินทรัพย์
เพทาย จำกัด
ได้ดำเนินการแก้ไขและปรับโครงสร้างหนี้ของสินทรัพย์ด้อยคุณภาพที่ได้รับโอนแล้วจำนวน 72,616
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 98 ของยอดเงินต้นคงค้างของสินทรัพย์ด้อยคุณภาพตั้งต้น
และคาดว่าจะได้รับชำระหนี้ร้อยละ 48 ของเงินต้นคงค้างของหนี้ที่ได้รับการแก้ไขแล้ว ทั้งนี้
การที่จะได้รับชำระหนี้ในอัตราที่คาดการณ์
ขึ้นอยู่กับความสามารถในการชำระหนี้ของลูกหนี้ที่ได้รับการแก้ไขแล้ว

-   ความเสี่ยงเกี่ยวกับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย

นับตั้งแต่ปี 2544 ถึง 2552 ธนาคารได้โอนลูกหนี้ที่มีสถานะเป็นลูกหนี้ด้อยคุณภาพจำนวน 266 ราย
ซึ่งมีลักษณะตามข้อกำหนดและเงื่อนไขที่ระบุในพระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ.2544
และสัญญาโอนสินทรัพย์ให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย (บสท.)
ตามที่ได้รับแจ้งจากบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย รวมมูลหนี้ตามบัญชีก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ ณ
วันโอนจำนวน 14,557 ล้านบาท
โดยมีราคาโอนซึ่งอ้างอิงตามมูลค่าหลักประกันที่ประเมินตามเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
รวมประมาณ 10,072 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 69.19
ของมูลหนี้ตามบัญชีก่อนหักค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ ณ วันโอน

ภายหลังการโอนหนี้ให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
ธนาคารยังคงมีความเสี่ยงที่จะต้องร่วมรับผลขาดทุนในกรณีที่บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยมีผลขาดทุน
ทั้งนี้ ตามเงื่อนไขของพระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย พ.ศ. 2544
และสัญญาโอนสินทรัพย์ กำหนดให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทย
และธนาคารแบ่งปันผลกำไรหรือร่วมรับผลขาดทุนเมื่อครบสิ้นปีที่ 5 และสิ้นปีที่ 10 นับแต่วันที่ 1
กรกฎาคม 2544

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 ธนาคารมีผลขาดทุนจากการบริหารสินทรัพย์ด้อยคุณภาพจำนวน 29
ล้านบาท ซึ่งจำนวนดังกล่าวเป็นประมาณการ โดย บสท. จะคำนวณกำไรขาดทุนที่แท้จริงเมื่อสิ้นปีที่
10