2.  ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงด้านการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของเงินลงทุน (Market Risk)

บริษัทประกันภัยเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงในเรื่องนี้โดยส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของเงินลงทุนของบริษัท
ปัจจัยที่มากระทบกับเงินลงทุนของบริษัทจึงมาจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยและดัชนีตลาดหลักทรัพย์ฯ
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลมาจากสถานการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศและของโลก

ภาพรวมการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในรอบปี 2555 ที่ผ่านมา
ดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยได้มีการปรับตัวขึ้นลงตามปัจจัยเสี่ยงต่างๆทั้งจากในประเทศและต่างประเทศ
โดยเฉพาะปัจจัยจากต่างประเทศทั้งจากเศรษฐกิจของประเทศสหรัฐอเมริกาและกลุ่มประเทศในยุโรปซึ่งอาจเกิดจากภาวะถดถอยซ้ำซ้อนและมีแนวโน้มอาจเกิดการผิดนัดชำระหนี้จากปัญหาหนี้สินของกลุ่มประเทศในยุโรป
ซึ่งปัจจัยเหล่านี้ได้ส่งผลให้ภาวะการลงทุนในตลาดทุนมีความผันผวนสูง ณ สิ้นปี 2555
ในงบการเงินรวมของบริษัทมีกำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจากการลงทุนในหลักทรัพย์จำนวน 126.79
ล้านบาท เพิ่มขึ้นจำนวน 61.35 ล้านบาทจาก ณ สิ้นปี 2554 ซึ่งมีจำนวน 65.44 ล้านบาท
สำหรับการลงทุนในตราสารทุนบริษัทยังคงมีมุมมองเชิงบวกต่อการลงทุนในตราสารทุนในระยะกลางถึงระยะยาว
เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยยังอยู่ในระดับต่ำ ภาวะเศรษฐกิจยังอยู่ในช่วงฟื้นตัว
ผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนยังขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
และมูลค่าตลาดหลักทรัพย์ไทยยังอยู่ในระดับน่าสนใจลงทุนอยู่
แนวทางการบริหารเงินลงทุนของบริษัทก็ยังคงคัดเลือกหลักทรัพย์ที่จะลงทุนเป็นรายตัว
มีการวิเคราะห์บริษัทจดทะเบียนที่จะลงทุนทั้งในเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ
รวมถึงติดตามผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนอย่างสม่ำเสมอ
โดยบริษัทเชื่อว่าแนวทางการบริหารการลงทุนดังกล่าวจะเป็นสิ่งที่ช่วยส่งเสริมให้บริษัทสามารถสร้างผลตอบแทนที่ดีจากการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ฯทั้งในระยะกลางและในระยะยาว
ในการลงทุนของบริษัทนอกจากบริษัทจะคำนึงถึง000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000

ผลตอบแทนที่เหมาะสมกับแต่ละสถานการณ์ในความเสี่ยงที่ยอมรับได้
บริษัทยังให้ความสำคัญถึงความมั่นคงของการลงทุนเป็นสำคัญโดยได้ทำการลงทุนด้วยความระมัดระวังและรอบคอบ
เพื่อผลประโยชน์สูงสุดของผู้ถือหุ้น

2.2 ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (Liquidity Risk)

เงินลงทุนของบริษัทมีทั้งการลงทุนระยะสั้นและระยะยาว
ซึ่งบริษัทจะมีการบริหารสภาพคล่องของบริษัทอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อที่จะทำให้บริษัทมีสภาพคล่องในการใช้จ่ายเงินในแต่ละวัน
นอกจากนี้ยังมีการทบทวนนโยบายบริหารการลงทุนอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้ได้ผลตอบแทนที่สูง
มีความเสี่ยงต่ำ และมีความเหมาะสม ในแต่ละสถานการณ์
โดยคำนึงถึงสภาพคล่องของแต่ละหลักทรัพย์ที่ลงทุนเป็นสำคัญ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
บริษัทและบริษัทย่อยมีสินทรัพย์ที่อยู่ในรูปเงินสดและเงินฝากสถาบันการเงินจำนวน 643.34 ล้านบาท
เงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขายจำนวน 2,148.51 ล้านบาท เงินลงทุนในตั๋วเงินจำนวน 32.5
ล้านบาท และเงินฝากธนาคารที่ครบกำหนดเกินกว่า 3 เดือนจำนวน 228.10 ล้านบาท
ซึ่งเงินลงทุนดังกล่าวแสดงมูลค่าด้วยราคายุติธรรม ทั้งนี้
เงินลงทุนส่วนใหญ่ทั้งในระยะสั้นและระยะยาวเป็นหลักทรัพย์ที่อยู่ในความต้องการของตลาดซึ่งมีตลาดรองในการซื้อขาย

2.3 ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational Risk)

เป็นความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินงานที่ผิดพลาด
ทำให้บริษัทไม่สามารถดำเนินงานได้ตามปกติ
แล้วเกิดความเสียหายในรูปตัวเงินหรือชื่อเสียงของบริษัท เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทมีคณะกรรมการที่มีอำนาจหน้าที่ดูแลและจัดการบริษัทให้เป็นไปตามกฎหมาย วัตถุประสงค์
ข้อบังคับและมติของที่ประชุมผู้ถือหุ้น มีการจัดตั้งคณะกรรมการเจ้าหน้าที่บริหาร
คณะกรรมการพิจารณาด้านการลงทุน คณะกรรมการตรวจสอบ
คณะกรรมการสรรหาและกำหนดค่าตอบแทน
และคณะกรรมการกำกับการปฏิบัติงานโดยได้มีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของแต่ละคณะกรรมการไว้อย่างชัดเจน
นอกเหนือจากการจัดให้มีการอบรมความรู้เกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยง
บริษัทยังได้จัดทำนโยบายและแนวทางการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
อีกทั้งบริษัทได้ให้ความสำคัญกับระบบการควบคุมภายในทั้งการควบคุมทางการเงิน การดำเนินงาน
การกำกับดูแลการปฏิบัติงาน
ซึ่งมีฝ่ายตรวจสอบภายในทำหน้าที่ในการตรวจสอบการปฏิบัติตามระบบการควบคุมภายในที่วางไว้

2.4 ความเสี่ยงด้านการประกันภัย (Insurance Risk)

การเกิดความเสียหายกับทรัพย์สินที่รับประกันภัยจากภัยพิบัติหรืออุบัติเหตุที่ได้ตกลงคุ้มครองไว้กับผู้เอาประกันภัยนั้น
ทำให้บริษัทประกันภัยต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทน
ดังนั้นบริษัทจึงต้องมีการบริหารความเสี่ยงในขั้นตอนการรับประกันภัย
โดยจะพิจารณาถึงตัวผู้เอาประกันภัย ลักษณะกิจการ ความเสี่ยงภัยและการป้องกัน เป็นต้น
และบริษัทยังได้กระจายความเสี่ยงโดยจัดการประกันภัยต่อไว้กับบริษัทรับประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศในหลายรูปแบบโดยทำประกันภัยต่อแบบทำสัญญาล่วงหน้า
(Treaty Reinsurance) และการประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย (Facultative
Reinsurance) ในปี 2555 บริษัทและบริษัทย่อยได้ทำประกันภัยต่อออกไปจำนวน 793.41
ล้านบาท จากเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมดจำนวน 2,765.83 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนที่ทำประกันภัยต่อออกไปเท่ากับอัตราร้อยละ 28.69 ของเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมด
ส่วนที่เหลือบริษัทรับเสี่ยงภัยไว้เอง
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทก็ยังมีการทำประกันภัยต่อแบบไม่กำหนดสัดส่วน(Non-proportional
Reinsurance)
โดยเป็นการประกันภัยต่อที่มิได้กำหนดความรับผิดของผู้รับประกันภัยต่อไว้เป็นสัดส่วนกับความรับผิดของผู้เอาประกันภัยต่อ
ซึ่งได้แก่ การประกันภัยต่อความเสียหายส่วนเกิน(Excess of Loss Reinsurance)
เป็นการประกันภัยต่อที่ให้ความคุ้มครองความเสียหายส่วนที่เกินกว่าจำนวนที่กำหนดไว้ในสัญญา
โดยผู้รับประกันภัยต่อจะกำหนดจำนวนเงินที่ต้องรับผิดสูงสุดไว้
ดังนั้นการทำประกันภัยต่อดังกล่าวจะทำให้ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจประกันภัยของบริษัทลดลง
กล่าวคือกรณีที่เกิดความเสียหายจำนวนมาก
บริษัทก็จะรับผิดตามจำนวนเงินที่กำหนดไว้ในสัญญาความเสียหายส่วนเกิน
ส่วนที่เกินกว่านั้นทางบริษัทก็สามารถเรียกคืนจากบริษัทผู้รับประกันภัยต่อได้ ซึ่งในปี 2555
เบี้ยประกันภัยต่อความเสียหายส่วนเกินมีจำนวน 161.34 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจำนวน 109.82
ล้านบาทหรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 213.16 จากปี 2554 ซึ่งมีจำนวน 51.52 ล้านบาท
สาเหตุที่เบี้ยประกันภัยต่อความเสียหายส่วนเกินเพิ่มขึ้นมาก
เนื่องมาจากการปรับเพิ่มอัตราเบี้ยประกันภัยต่อของบริษัทรับประกันภัยต่อต่างประเทศ
อันเป็นผลมาจากความเสียหายที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์มหาอุทกภัยที่เกิดขึ้นในประเทศไทยเมื่อปลายปี
2554

2.5 ความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit Risk)

ความเสี่ยงด้านเครดิตเป็นความเสี่ยงจากความสูญเสียทางด้านการเงินที่เกิดมาจากการผิดนัดชำระหนี้
หรือการปรับตัวลดลงของอันดับความน่าเชื่อถือของคู่สัญญา ซึ่งในที่นี้หมายถึง ผู้ออกตั๋วสัญญา ลูกหนี้
รวมทั้งคู่สัญญาของการประกันภัยต่อ หรือแม้แต่ตัวกลางประกันภัยที่มีความเกี่ยวข้องกับบริษัทตามสัญญา
อาทิเช่นความเสี่ยงจากการผิดนัดชำระหนี้ที่บริษัทประกันภัยจะไม่ได้รับเงินคืนหรือได้รับล่าช้ากว่าที่กำหนดไว้ในสัญญา

การถูกลดอันดับความน่าเชื่อถือของผู้ออกตราสารหรือบริษัทประกันภัยต่อซึ่งส่งผลกระทบต่อมูลค่าปัจจุบันของสัญญา
ดังนั้นบริษัทจึงได้มีการกำหนดเป็นนโยบายเกี่ยวกับการประกันภัยต่อกับบริษัทประกันภัยทั้งในประเทศและต่างประเทศ
อีกทั้งการลงทุนในตราสารหนี้เอกชนเฉพาะบริษัทที่มีฐานะทางการเงินที่มั่นคงเท่านั้นโดยพิจารณาจากการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ(Credit
Rating)

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทและบริษัทย่อยมีเงินให้กู้ยืมจำนวนรวมทั้งสิ้น 4.38 ล้านบาท
เงินให้กู้ยืมดังกล่าวเป็นเงินให้กู้ยืมแก่พนักงานโดยมีบุคคลค้ำประกันซึ่งเป็นไปตามระเบียบว่าด้วยสวัสดิการเงินให้กู้ยืมแก่พนักงานและมีการคิดดอกเบี้ย
ทั้งนี้ในเรื่องการให้กู้ยืมเงินและการลงทุนของบริษัทย่อยซึ่งเป็นบริษัทประกันวินาศภัยนั้นจะต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัยด้วย

2.6 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

ปัจจุบันบริษัทย่อยได้รับงานประกันอัคคีภัยจากธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด(มหาชน)
และลูกค้าสินเชื่อและเงินฝากของธนาคารเป็นจำนวนมาก โดยในปี 2555
มียอดเบี้ยประกันภัยจากแหล่งงานดังกล่าวคิดเป็นร้อยละ 52.57
ของเบี้ยประกันภัยอัคคีภัยทั้งหมดของบริษัท นอกจากนี้
บริษัทย่อยได้ประสานงานกับธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) จัดทำโครงการ
Bancassurance โดยทางธนาคารทำหน้าที่เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย ที่ผ่านมา
บริษัทและบริษัทย่อยมีความสัมพันธ์อันดีกับทางธนาคารมาโดยตลอด
ทางธนาคารจึงส่งงานประกันภัยให้อย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

2.7 ความเสี่ยงในการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ

ในการดำเนินธุรกิจประกันวินาศภัยของบริษัทย่อยโดยมีช่องทางการจัดจำหน่ายผ่านทางตัวแทนและบริษัทนายหน้า
ซึ่งในการรับประกันภัยผ่านช่องทางดังกล่าวนั้นได้มีการออกกรมธรรม์ประกันภัยและจัดส่งให้กับตัวแทนและบริษัทนายหน้า
และได้เรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัยจากตัวแทนและบริษัทนายหน้าในภายหลัง
โดยมีการกำหนดระยะเวลาเรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัย
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระที่อาจจะเรียกเก็บไม่ได้
หากตัวแทนและบริษัทนายหน้านั้นๆ ไม่มีสภาพคล่องหรือมีปัญหาทางการเงิน
ซึ่งถือเป็นความเสี่ยงหนึ่งที่บริษัทให้ความสำคัญอย่างมาก

ดังนั้นในการบริหารการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ
บริษัทย่อยได้มีการกำหนดแนวทางการจัดเก็บที่ชัดเจนและรัดกุม
มีการประชุมผู้บริหารในการติดตามเบี้ยค้างชำระอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำทุกเดือน
โดยได้ดำเนินการอย่างเข้มงวดในการติดตามทวงถามเบี้ยประกันภัยตามประกาศและข้อบังคับของคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.)
ซึ่งในการเรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัยนั้นได้มีการกำหนดระยะเวลาในการจัดเก็บค่าเบี้ยประกันภัย
หากเบี้ยประกันภัยค้างชำระที่จัดเก็บไม่ได้ และเกินกำหนดระยะเวลาในการเรียกเก็บ
หน่วยงานที่ทำหน้าที่ติดตามทวงถามจะดำเนินการติดตามซึ่งเป็นไปตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในระเบียบการจัดเก็บค่าเบี้ยประกันภัยของบริษัทย่อย

จากการที่ทางสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.)ได้กำหนดแนวทางการติดตามและกำกับฐานะการเงินและการดำเนินงานของบริษัทประกันภัย
โดยใช้ทั้งเกณฑ์เชิงปริมาณและเกณฑ์เชิงคุณภาพ
สำหรับอัตราส่วนเบี้ยค้างรับราคาประเมินต่อเบี้ยค้างรับราคาบัญชีซึ่งเป็นอัตราส่วนอันหนึ่งของเกณฑ์เชิงปริมาณที่ใช้ประเมินความเสี่ยงด้านสภาพคล่องจากการที่บริษัทไม่สามารถจัดเก็บเบี้ยได้
โดยค่ามาตรฐานของอัตราส่วนนี้ต้องไม่ต่ำกว่าอัตราร้อยละ 75 ณ สิ้นปี 2555
อัตราส่วนดังกล่าวมีอัตราร้อยละ 89.04