6. ข้อพิพาททางกฎหมาย 

ปัจจุบันบริษัทมีคดีข้อพิพาทซึ่งบริษัทหรือบริษัทย่อยเป็นคู่ความหรือคู่กรณี
โดยที่คดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุด มีดังต่อไปนี้

6.1 คดีระหว่าง บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด (“เวิลด์ อินเตอร์เทรด”) กับ
บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) (“ดุสิตธานี”)

สืบเนื่องจากที่กลุ่มดุสิตธานี ได้ซื้ออาคารโรงแรมแกรนด์ พาเลส จากเวิลด์ อินเตอร์เทรด
ซึ่งอาคารดังกล่าวตั้งอยู่บนที่ดินของบริษัท สิริพัทยา จำกัด โดย เวิลด์ อินเตอร์เทรด
ได้ยกเลิกสัญญาเช่าที่ดินกับเจ้าของที่ดิน และดุสิตธานี ได้เข้าไปทำสัญญาเช่าที่ดินฉบับใหม่มีอายุ 30
ปี ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2530 ถึง วันที่ 30 กันยายน 2560 โดยรับเงื่อนไขว่า
หากสัญญาเช่าสิ้นสุดลงจะต้องโอนกรรมสิทธิ์ในอาคารและอุปกรณ์ควบให้กับเจ้าของที่ดิน ทั้งนี้
ดุสิตธานี ได้ปิดกิจการโรงแรมแกรนด์ พาเลส
และได้เข้าทำการปรับปรุงตกแต่งโรงแรมและเปิดดำเนินการกิจการใหม่ในปี 2531
ภายใต้ชื่อโรงแรมดุสิตรีสอร์ท พัทยา

เวิลด์ อินเตอร์เทรด มีคดีความกับบริษัท ตามรายละเอียดดังต่อไปนี้

คดีแพ่ง: บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด ฟ้องคดี บริษัท ดุสิตธานี จำกัด
(มหาชน)

คดีที่ 1 เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2541 นายธเนศ เตลาน กรรมการเวิลด์ อินเตอร์เทรด
ได้ยื่นฟ้องดุสิตธานีเป็นคดีแพ่ง เพื่อเพิกถอนสัญญาซื้อขายอาคารโรงแรมดุสิตรีสอร์ท พัทยา
และเรียกร้องค่าเสียหาย ด้วยทุนทรัพย์ 1,045.86 ล้านบาท

ผลคดี วันที่ 17 สิงหาคม 2543 ศาลพิพากษาให้ยกฟ้องเวิลด์ อินเตอร์เทรด
โดยวินิจฉัยว่าด้วยการซื้อขายอาคารที่พิพาทตามสัญญาซื้อขาย
คู่สัญญามิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่ตกลงกันไว้ในสัญญาซื้อขาย
สัญญาดังกล่าวจึงตกเป็นโมฆะ

คดีที่ 2 วันที่ 7 ธันวาคม 2544 เวิลด์ อินเตอร์เทรด
ได้ยื่นฟ้องต่อดุสิตธานีเป็นคดีแพ่งต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เพื่อเรียกอาคารคืน
และเรียกค่าเสียหายจากการละเมิด โดยมีทุนทรัพย์ในการฟ้องคดีเป็นจำนวนเงิน 2,760 ล้านบาท

ผลคดี วันที่ 26 มีนาคม 2547 ศาลพิจารณายกฟ้องเวิลด์ อินเตอร์เทรด
เนื่องจากดุสิตธานีเป็นเจ้าของอาคารด้วยผลของการครอบครองปรปักษ์ตามกฎหมายโดยสมบูรณ์แล้ว

วันที่ 26 เมษายน 2547 เวิลด์ อินเตอร์เทรดได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล และเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2550
ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องเวิลด์ อินเตอร์เทรด
และตัดสินให้ดุสิตธานีเป็นเจ้าของอาคารโรงแรมดุสิตรีสอร์ท พัทยาโดยสมบูรณ์

วันที่ 3 พฤษภาคม 2550 เวิลด์ อินเตอร์เทรด ได้ยื่นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์
ซึ่งดุสิตธานีส่งคำแก้ฎีกาแล้วเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2550
ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการพิจารณาคดีของศาลฎีกา

คดีแพ่ง: บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) ฟ้องคดีบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด

คดีที่ 1 เนื่องจาก เวิลด์ อินเตอร์เทรด ได้นำคำพิพากษาของศาลแพ่งเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2543
ที่พิพากษาว่าการซื้อขายอาคารที่พิพาทเป็นโมฆะ ยื่นต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ (“จพท.”)
โดยให้เหตุผลว่ากรรมสิทธิ์ ในอาคารยังเป็นของตน จพท. จึงจะเข้าปิดหมายยึดทรัพย์อาคาร วันที่
26 มิถุนายน 2544 ดุสิตธานี จึงได้ชำระหนี้จำนวน 44.25 ล้านบาท แทน เวิลด์ อินเตอร์เทรด
ต่อ จพท. ต่อมา ดุสิตธานีได้มีหนังสือทวงถามให้ เวิลด์ อินเตอร์เทรด ชำระหนี้ที่ดุสิตธานี
ได้ชำระหนี้แทน แต่ เวิลด์ อินเตอร์เทรด ไม่ได้ชำระหนี้ดังกล่าวแต่ประการใด

วันที่ 19 ธันวาคม 2544 ดุสิตธานีจึงได้ยื่นฟ้อง เวิลด์ อินเตอร์เทรด
ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ในจำนวนทุนทรัพย์ 45.78 ล้านบาท
เพื่อเรียกร้องให้ชำระเงินคืนจากกรณีดังกล่าวอันเป็นสิทธิโดยชอบตามกฎหมาย

ผลคดี ศาลได้พิพากษาให้ เวิลด์ อินเตอร์เทรด ชำระเงินจำนวน 45.78 ล้านบาท
พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของเงินต้น 44.25 ล้านบาท นับตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม
2544 จนกว่าจะชำระให้แก่ดุสิตธานี ครบถ้วน

วันที่ 26 เมษายน 2547 เวิลด์ อินเตอร์เทรดได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล ซึ่งต่อมา จพท.
แถลงต่อศาลว่าไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแทน เวิลด์ อินเตอร์เทรด
จึงขอให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบคดีของศาลอุทธรณ์ ต่อมาวันที่ 2 สิงหาคม 2549
ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้จำหน่ายคดีดังกล่าวตามคำแถลงของ จพท.

คดีล้มละลาย: บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) ฟ้องคดีบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น
จำกัด

สืบเนื่องจากศาลแพ่งกรุงเทพใต้พิพากษาคดีให้ เวิลด์ อินเตอร์เทรดชำระเงิน จำนวน 45.78
ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีแก่ดุสิตธานี ในมูลหนี้ที่ดุสิตธานี ได้ชำระหนี้แทน
เวิลด์ อินเตอร์เทรดและเวิลด์ อินเตอร์เทรดมิได้ชำระเงินคืนให้แก่ดุสิตธานี ต่อมาวันที่ 31
มกราคม 2548 ดุสิตธานีจึงได้ยื่นฟ้องล้มละลายเวิลด์ อินเตอร์เทรดต่อศาลล้มละลายกลาง

ผลคดี วันที่ 11 กรกฎาคม 2548 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เวิลด์
อินเตอร์เทรด และในวันที่ 9 สิงหาคม 2548 เวิลด์
อินเตอร์เทรดได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดต่อศาลฎีกา แผนกคดีล้มละลาย

วันที่ 21 ตุลาคม 2551
ศาลฎีกาได้มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นคือมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยเด็ดขาด

ณ ปัจจุบัน จพท. กำลังดำเนินการรวบรวมทรัพย์สินทั้งหมดของ เวิลด์
อินเตอร์เทรดและเรียกประชุมเจ้าหนี้ เพื่อกำหนดแนวทางในการจัดการทรัพย์สินของ เวิลด์
อินเตอร์เทรด แต่เนื่องจากยังมีคดีที่ ดุสิตธานี (ในฐานะลูกหนี้) ถูกเวิลด์ อินเตอร์เทรดฟ้อง
และอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา เจ้าพนักงานบังคับคดีและทนายความของเวิลด์
อินเตอร์เทรดจึงขอให้รอผลคดีดังกล่าวก่อน จึงจะสามารถรวบรวมทรัพย์สินของเวิลด์
อินเตอร์เทรดและสรุปผลปิดคดีได้

ทั้งนี้ ดุสิตธานีได้ตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับการชำระหนี้แทนไปแล้วจำนวน 44.25
ล้านบาท

6.2 ข้อพิพาทระหว่าง บริษัท ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท จำกัด (“ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท”)
กับนายจีระพันธ์ กิติบุตร กับพวก

วันที่ 31 สิงหาคม 2547 ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ทได้ยื่นฟ้อง นายจีระพันธ์
กิติบุตรกับพวกเป็นจำเลย ต่อศาลจังหวัดเชียงใหม่ด้วยทุนทรัพย์จำนวน 40.18
ล้านบาทในข้อหาผิดสัญญาและเรียกค่าเสียหายจากกรณีที่มีข้อตกลงเรื่องการขายที่โดยปลอดภาระผูกพันแต่ปรากฏว่าที่ดินที่ขายติดภาระจำยอม

วันที่ 20 ธันวาคม 2550 ศาลจังหวัดเชียงใหม่ได้มีคำสั่งยกฟ้องโดยให้เหตุผลว่า ดุสิต โฮเต็ล
แอนด์ รีสอร์ท ทราบมาตั้งแต่ต้นแล้วว่าที่ดินของนายจีระพันธ์ กิติบุตรตกอยู่ภายใต้ภาระจำยอม
อีกทั้งในสัญญาจะซื้อจะขายก็มิได้ระบุเงื่อนไขการปลดภาระจำยอมไว้ให้ชัดเจน ดุสิต โฮเต็ล แอนด์
รีสอร์ท จึงไม่มีอำนาจฟ้อง

วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551 ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท
ได้ยื่นอุทธรณ์ว่าการปลดภาระจำยอมเป็นหน้าที่ของนายจีระพันธ์ กิติบุตร
เมื่อมิได้ดำเนินการนายจีระพันธ์
กิติบุตรจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาต้องชดใช้ค่าเสียหายตามสัญญาจะซื้อจะขาย

วันที่ 14 มีนาคม 2551 นายจีระพันธ์ กิติบุตร กับพวกได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์

วันที่ 29 ธันวาคม 2553 ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
โดยวินิจฉัยจากเจตนารมณ์ของคู่สัญญามากกว่าถ้อยคำในสัญญา ซึ่งเห็นว่านายจีระพันธ์ กิติบุตร
กับพวก มิได้ผิดสัญญาจะซื้อจะขาย เนื่องจาก ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท ทราบว่าโฉนดที่ดินเลขที่
30 มีภาระจำยอมอยู่แล้วตั้งแต่แรก และตกลงซื้อที่ดินดังกล่าว อีกทั้ง
มิได้ปฏิเสธการรับโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ย่อมแสดงให้เห็นว่า ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท
มิได้ถือว่าภาระจำยอมเป็นสาระสำคัญในการรับโอนกรรมสิทธิ์

วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2554 ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท ยื่นฎีกา

วันที่ 14 มีนาคม 2554 นายจีรพันธ์ กิติบุตร ยื่นคำแก้ฎีกา
คดีนี้จึงอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

6.3 ข้อพิพาทระหว่างบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) (“ผู้เสนอข้อพิพาท”) กับ บริษัท
ไทยไพบูลย์ ประกันภัย จำกัด บริษัท แอกซ่าประกันภัย จำกัด (มหาชน) บริษัท เมืองไทยประกันภัย
จำกัด (มหาชน) บริษัท ธนชาต ประกันภัย จำกัด และบริษัท อลิอันซ์ ซี.พี. ประกันภัย จำกัด
(“ผู้คัดค้านทั้ง 5”)

บริษัทได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์ความไม่สงบในการชุมนุมทางการเมืองเมื่อปี 2553
โดยบริษัทได้เรียกร้องค่าเสียหายดังกล่าวจากผู้คัดค้านทั้ง 5 แต่ผู้คัดค้านทั้ง 5
ได้ปฏิเสธการจ่ายค่าเสียหาย

วันที่ 20 มกราคม 2555 บริษัทได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการ
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
เพื่อเรียกร้องค่าเสียหายสำหรับทรัพย์สินถูกทำลายและค่าเสียหายด้านธุรกิจหยุดชะงัก
ตามกรมธรรม์ประกันภัยประกันความเสี่ยงภัยทรัพย์สินและตามกรมธรรม์ประกันภัยการก่อการร้าย
โดยบริษัทและผู้คัดค้านทั้ง 5 ได้เจรจากันเรื่อยมา

วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 บริษัทและผู้คัดค้านทั้ง 5
สามารถเจรจาเกี่ยวกับค่าเสียหายด้านทรัพย์สินถูกทำลายได้ โดยผู้คัดค้านทั้ง 5
ตกลงชดใช้ค่าเสียหายด้านทรัพย์สินถูกทำลายจำนวน 13.94 ล้านบาท
และบริษัทได้รับเช็คค่าเสียหาย จำนวน 10.94 ล้านบาท (หักค่าความรับผิดส่วนแรก 3 ล้านบาท)
จากผู้คัดค้านทั้ง 5

วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2556 บริษัทยื่นคำแก้คำเสนอข้อพิพาท
ลดข้อพิพาทให้เหลือเฉพาะการเรียกร้องค่าเสียหายด้านธุรกิจหยุดชะงักตามกรมธรรม์ประกันภัยการก่อการร้ายจำนวน
15.3 ล้านบาท ซึ่งจะมีการตั้งคณะอนุญาโตตุลาการในวันที่ 29 มีนาคม 2556

6.4 คดีความของ Philippine Hoteliers, Inc.

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 Philippine Hoteliers, Inc.
ถูกฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายเกี่ยวกับข้อพิพาทแรงงานและคดีอื่นๆ
ซึ่งอยู่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาลจำนวน 8 คดี
ซึ่งไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญ

นอกจากนี้ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย ยังมีคดีความอื่นๆ อีก
แต่ทุนทรัพย์ที่ฟ้องในแต่ละคดีเป็นจำนวนไม่สูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของเจ้าของ
และไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญ
อีกทั้งเป็นคดีที่เกิดจากการประกอบธุรกิจโดยปกติ