2.  ปัจจัยเสี่ยง

2.1) ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ -
ปัจจุบันอุตสาหกรรมอาหารทะเลของไทยมีศักยภาพทางด้านการผลิตและการแข่งขันระดับโลก
รวมถึงการมีชื่อเสียงในเรื่องของคุณภาพมาตรฐานระดับสากล ที่ทั่วโลกให้การยอมรับเป็นอย่างดี
ทำให้ประเทศไทยเป็นผู้ผลิตและส่งออกอาหารทะเลเป็นอันดับต้นๆ ของโลก
โดยในแต่ละปีสามารถนำรายได้เข้าสู่ประเทศมูลค่าหลายแสนล้านบาท (ปี 2555 มีมูลค่าเท่ากับ
264,766 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 1.89% เมื่อเทียบกับปีก่อน)
นับว่ามีส่วนช่วยในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศได้เป็นอย่างดี
แต่ในขณะเดียวกันสินค้าอาหารทะเลของไทยก็ประสบปัญหาเรื่องของการกีดกันทางการค้าอย่างต่อเนื่อง
ทั้งมาตรการกีดกันทางด้านภาษีและที่ไม่ใช่ภาษี โดยเฉพาะมาตรการที่ไม่ใช่ภาษีนั้น
ในแต่ละปีจะมีความเข้มงวดยิ่งขึ้น และมีแนวโน้มว่าจะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นในทุกรูปแบบ

ประเด็นเรื่องของความยั่งยืนทางด้านทรัพยากรประมงเป็นเรื่องที่ท้าทายในปัจจุบัน
มีการออกกฎระเบียบและข้อบังคับต่างๆ ที่เข้มงวดมากขึ้นทั้งวิธีการและปริมาณการจับ
มีการควบคุมการจับที่เหมาะสม ให้ทรัพยากรได้มีโอกาสฟื้นตัว
ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่ผู้ประกอบการต้องร่วมมือกันอย่างจริงจัง
และตระหนักถึงเสถียรภาพของการใช้ประโยชน์ทรัพยากรประมงอย่างยั่งยืน

จากปัจจัยที่กล่าวมานี้ สะท้อนให้เห็นถึงความท้าทายของการดำเนินธุรกิจในโลกการค้ายุคปัจจุบัน
ซึ่งผู้ประกอบการต้องมีการติดตามข้อมูลข่าวสารดังกล่าวอย่างใกล้ชิด
และปรับตัวให้ทันกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อให้สามารถแข่งขันในตลาดโลกได้

มาตรการรองรับความเสี่ยง -
บริษัทติดตามสถานการณ์และปัจจัยที่อาจส่งผลกระทบต่อการส่งออกสินค้าของบริษัทอย่างใกล้ชิด
โดยมีการเตรียมพร้อมตลอดเวลา เพื่อปรับตัวให้สอดคล้องกับมาตรฐานต่างๆ ที่จะเกิดขึ้น
และด้วยนโยบายการดำเนินธุรกิจของบริษัทที่ยึดมั่นการเป็นผู้ผลิตและส่งออกที่ดีในอุตสาหกรรมอาหารทะเลของโลกตลอดมา
ทำให้ปัจจุบันบริษัทและผลิตภัณฑ์ของบริษัทได้รับความเชื่อถือและไว้วางใจจากลูกค้าและคู่ค้าทั้งในและต่างประเทศอย่างกว้างขวาง
นอกจากนี้บริษัทยังให้ความสำคัญอย่างมากเรื่องระบบการบริหารจัดการด้านความปลอดภัย
อาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อม รวมถึงการบริหารจัดการความต่อเนื่องทางธุรกิจ (Business
Continuity Management) เพื่อให้การดำเนินธุรกิจเกิดความยั่งยืน
โดยมีการวางกรอบการทำงาน ประกอบด้วย

-   การปกป้องทรัพยากรอย่างต่อเนื่อง เพื่อความยั่งยืนในอนาคต ด้วยการเข้าร่วมเป็น
    หนึ่งในผู้ก่อตั้งองค์กร ISSF : International Sustainable Seafood Foundation
    โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อวางแนวทางการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลอย่างยั่งยืน
    เพื่อให้เกิดความสมดุลทางระบบนิเวศวิทยาทางทะเล

-   การบริหารจัดการด้านสิ่งแวดล้อม โดยจะเน้นการใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ เช่น
    เรื่องของพลังงาน วัตถุดิบ และการใช้น้ำ

-   การบริหารจัดการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน
    ภายใต้กฎหมายแรงงานไทย รวมถึงข้อกำหนดและมาตรฐานที่เกี่ยวข้องอย่างเคร่งครัด
    เพื่อเป็นการดูแลพนักงานทุกคนและทุกระดับอย่างเท่าเทียมกัน

-   การพัฒนาสังคมและชุมชนอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
    โดยใช้หลักการตามข้อกำหนดการบริหารจัดการความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate
    Social Responsibility)

นโยบายทางด้านการตลาดและการลงทุนก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่บริษัทให้ความสำคัญ
การขยายฐานการตลาดให้ครอบคลุมทุกภูมิภาคทั่วโลก การพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้มีความหลากหลายมากขึ้น
โดยเน้นสินค้ามูลค่าเพิ่ม เพื่อรองรับความต้องการของลูกค้าได้ทั่วโลก
และจากการขยายการลงทุนอย่างต่อเนื่องทำให้ปัจจุบันบริษัทมีฐานการผลิตรวม 10 แห่ง ได้แก่
ประเทศไทย อินโดนีเซีย เวียดนาม อินเดีย ปาปัวนิวกินี สหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส โปรตุเกส กาน่า
และซีเชลล์ โดยมีประเทศไทยเป็นฐานการผลิตหลัก
อีกทั้งการที่บริษัทเป็นเจ้าของแบรนด์ชั้นนำระดับโลกถึง 7 แบรนด์ใน 3 ทวีปโลก ได้แก่ อเมริกา
ยุโรป และเอเชีย
จากความหลากหลายดังกล่าวทำให้บริษัทสามารถกระจายความเสี่ยงจากฐานการผลิตในเรื่องของสิทธิประโยชน์ต่างๆ
ซึ่งรวมถึงมาตรการกีดกันทางการค้าในรูปแบบต่างๆ ได้เป็นอย่างดี

2.2) ความเสี่ยงในการจัดหาและราคาวัตถุดิบ - ต้นทุนขายส่วนใหญ่ของบริษัทประกอบด้วย
วัตถุดิบในสัดส่วนร้อยละ 70 ถึง 80 ของต้นทุนทั้งหมด
การจัดหาวัตถุดิบจึงเป็นปัจจัยสำคัญต่อต้นทุนการขายและผลกำไรของบริษัท
ซึ่งวัตถุดิบส่วนใหญ่จะมีราคาผันแปรตามราคาซื้อขายในตลาดโลก เช่น ปลาทูน่า ฯลฯ
ดังนั้นบริษัทจึงมีนโยบายในการกำหนดราคาขายตามราคาตลาดในช่วงนั้นๆ
ทำให้ในบางช่วงราคาต้นทุนวัตถุดิบในสินค้าคงคลังแตกต่างจากราคาขาย
เพราะมีการสั่งวัตถุดิบเข้าสินค้าคงคลังในราคาตลาดราคาหนึ่ง
แต่นำมาผลิตและจำหน่ายในราคาตลาดอีกราคาหนึ่ง
ในขณะเดียวกันราคาน้ำมันที่มีความผันผวนในตลาดโลกก็ยังเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลต่อเนื่องต่อต้นทุนการผลิตในส่วนของราคาปลา
ราคาวัสดุและบรรจุภัณฑ์ ตลอดจนราคาเครื่องปรุงและส่วนผสมต่างๆ เป็นต้น

การเปลี่ยนแปลงราคาของวัตถุดิบ ปี 2555 ปี 2554 ปี 2553 ปี 2552 ปี 2551

ราคาเฉลี่ยปลาทูน่า (เหรียญสหรัฐต่อตัน) 2,127 1,766 1,287 1,141 1,585

ราคาเฉลี่ยกุ้งขาว ขนาด 60 ตัว/ก.ก. (บาทต่อกิโลกรัม) 137 142 123 113 114

มาตรการรองรับความเสี่ยง - ผู้บริหารของบริษัทมีประสบการณ์ทางด้านอาหารทะเลมานาน
และมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคู่ค้าหลายราย รวมทั้งมีห้องเย็นขนาดใหญ่
จึงสามารถสั่งซื้อและเก็บวัตถุดิบได้ในจำนวนมาก นอกจากนี้
ยังใช้นโยบายการรักษาระดับการหมุนเวียนสินค้าคงคลังในอัตราที่พอเหมาะไม่สูงหรือต่ำเกินไป
ทำให้บริษัทไม่มีปัญหาด้านวัตถุดิบขาดแคลน อีกทั้ง บริษัทได้มีการขายสินค้าล่วงหน้า 30-45 วัน
ในขณะเดียวกันก็จะซื้อวัตถุดิบล่วงหน้า 30-45 วัน เช่นกัน ดังนั้น จึงจะสามารถรู้ราคาล่วงหน้า
และสามารถกำหนดราคาขายตามราคาตลาดในช่วงนั้นๆ ได้อย่างเหมาะสม
สำหรับวัตถุดิบภายในประเทศก็จะทำการซื้อโดยตรงกับเกษตรกรในหลายๆ พื้นที่
เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ในประเทศ จึงมั่นใจว่าจะมีจำนวนวัตถุดิบเพียงพอต่อการผลิต นอกจากนี้
สำหรับสินค้าหลายๆ ชนิดของบริษัท ยังมีการกำหนดราคาขาย โดยใช้กำไรขั้นต้นบวกต้นทุนสินค้า
(Cost plus) ทำให้สามารถปรับราคาขายสินค้าเพิ่มขึ้นได้ สำหรับกรณีที่วัตถุดิบมีราคาสูงขึ้น
ในส่วนของราคาน้ำมัน บริษัทมีการปรับตัวเพื่อรับกับสถานการณ์ดังกล่าวในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา
โดยพยายามลดต้นทุนการผลิตทางด้านอื่นๆ ควบคู่กับ
การพัฒนาระบบการบริหารจัดการและปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตให้มากขึ้น

2.3) ความเสี่ยงด้านการจัดหาแรงงาน -
อุตสาหกรรมอาหารทะเลเป็นอุตสาหกรรมที่ต้องใช้แรงงานคนเป็นจำนวนมาก
และแรงงานเหล่านี้ต้องผ่านการฝึกฝนเพื่อให้มีทักษะสำหรับการผลิตสินค้า
ซึ่งจะแตกต่างจากอุตสาหกรรมอื่นๆ
นอกจากนี้สภาพแวดล้อมของสถานประกอบการของอุตสาหกรรมอาหารทะเลอาจไม่ดีนัก
เมื่อเปรียบเทียบกับอุตสาหกรรมอย่างเช่น สิ่งทอ หรืออิเล็กทรอนิกส์ ในเรื่องของกลิ่น และอุณหภูมิ
เพราะการผลิตอาหารทะเลจะมีกลิ่นคาว
และบางจุดการผลิตก็ไม่สามารถติดเครื่องปรับอากาศให้ทำงานได้
ซึ่งเป็นผลให้แรงงานในอุตสาหกรรมอาหารทะเลมีการเปลี่ยนงานบ่อย
ทำให้เกิดปัญหาการขาดแคลนแรงงานอยู่เสมอ รวมถึงการปรับค่าแรงขั้นต่ำเป็น 300 บาท
ซึ่งได้มีการปรับขึ้นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วตั้งแต่เมษายน 2555 (สำหรับจังหวัดสมุทรสาคร)
ส่งผลให้ต้นทุนด้านแรงงานของผู้ประกอบการเพิ่มขึ้น

มาตรการรองรับความเสี่ยง - บริษัทเริ่มมีการลงทุนพัฒนาด้านเครื่องจักรอัตโนมัติมาตั้งแต่ปี 2553
เพื่อรองรับปัญหาการขาดแคลนแรงงานที่บริษัทคาดการณ์ว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
ซึ่งการเตรียมการของบริษัทในครั้งนี้
ยังสามารถนำมาเป็นมาตรการการแก้ไขปัญหาเรื่องการปรับขึ้นค่าแรงขั้นต่ำ
ด้วยการนำเครื่องจักรอัตโนมัติมาใช้ทดแทนบางส่วนของพนักงานรายวันที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการผลิตโดยตรง
และโยกย้ายพนักงานรายวันที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการผลิตโดยตรง
ให้เข้าไปปฏิบัติงานในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการผลิตโดยตรง
จะช่วยประหยัดและรักษาเสถียรภาพของระดับต้นทุนได้
ซึ่งทำให้บริษัทสามารถรักษาระดับความสามารถในการแข่งขันในเชิงธุรกิจไว้ได้โดยไม่ต้องกังวลกับผลกระทบใดๆ
ที่อาจจะเกิดขึ้นตามมาจากการปรับอัตราค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำ
และในขณะเดียวกันก็จะช่วยเพิ่มกำลังการผลิตและเพิ่มประสิทธิภาพทางการผลิตให้กับบริษัทได้อีกด้วย

2.4) ความเสี่ยงด้านภัยพิบัติทางธรรมชาติ - ในรอบหลายปีที่ผ่านมา
สภาพแวดล้อมและสภาพภูมิอากาศทั่วโลกมีความเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
ทำให้แต่ละภูมิภาคทั่วโลกต้องประสบกับภัยธรรมชาติที่มีความรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายมูลค่ามหาศาลต่อทั้งชีวิตและทรัพย์สิน
รวมถึงความเสียหายในการดำเนินธุรกิจ สำหรับประเทศไทย
ภัยธรรมชาติที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องอุทกภัย
ซึ่งถือว่าโชคดีที่ในปีนี้พื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลไม่เกิดเหตุการณ์เหมือนเช่นปีที่แล้ว
ทำให้ภาคธุรกิจสามารถดำเนินการได้ตามปกติ

มาตรการรองรับความเสี่ยง - ถึงแม้ว่า ปีนี้จะไม่เกิดอุทกภัย
แต่บริษัทได้มีมาตรการป้องกันและรองรับหากเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น
โดยมาตรการดังกล่าวก็เพื่อลดความรุนแรงของการเกิดเหตุ มีการกำหนดเป็นแผนป้องกันเหตุ
รวมถึงจัดอบรมและฝึกซ้อมแผนป้องกันและอพยพเพื่อให้พนักงานปฏิบัติตนได้อย่างถูกต้อง
ไม่ตื่นตระหนกเมื่อเกิดเหตุการณ์ขึ้น

2.5) ความเสี่ยงจากเหตุอัคคีภัย -
เมื่อช่วงเดือนกุมภาพันธ์ได้เกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้ที่โรงงานผลิตกุ้งของบริษัท ที่จังหวัดสมุทรสาคร
แต่ความเสียหายเกิดขึ้นเฉพาะส่วนไลน์การผลิตกุ้ง ไม่ได้มีผลกระทบต่อไลน์การผลิตอื่นๆ ในโรงงาน
แต่อย่างไรก็ดีด้วยระบบมาตรการความปลอดภัยที่ดี ทำให้สามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว
และสามารถอพยพเคลื่อนย้ายพนักงานจำนวน 2,100
คนออกจากพื้นที่เกิดเหตุด้วยความปลอดภัยทั้งหมด
สำหรับผลกระทบต่อกระบวนการผลิตและการส่งมอบสินค้านั้น
บริษัทได้มีการชี้แจงเหตุการณ์ดังกล่าวกับลูกค้าของบริษัท ซึ่งทุกคนเข้าใจและพร้อมช่วยเหลือบริษัท
แต่อย่างไรก็ดี บริษัทได้ย้ายฐานการผลิตไปยังบริษัท ไทยยูเนี่ยน ซีฟู้ด จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย
ตั้งอยู่จังหวัดสงขลา และกลับมาผลิตกุ้งบางส่วนได้ภายในระยะเวลา 7 วัน
ขณะเดียวกันบริษัทได้มีเช่าพื้นที่บริษัท เค.แอล ห้องเย็น จำกัด ในจังหวัดสมุทรสาคร
และมีการปรับปรุงพื้นที่เพื่อติดตั้งไลน์การผลิตกุ้งชั่วคราวอีกแห่ง โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 2 เดือน
ซึ่งบริษัทก็สามารถกลับมาดำเนินการผลิตกุ้งได้ตามปกติ และส่งมอบสินค้าให้กับลูกค้าได้เช่นเดิม
ทั้งนี้บริษัทได้รับความเสียหายจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นน้อยมาก
เนื่องจากมีประกันครอบคลุมความเสียหายอันเกิดจากเหตุเพลิงไหม้ไว้ทั้งทรัพย์สินและสินค้า
รวมถึงความเสียหายอันเกิดจากธุรกิจที่หยุดชะงักไป ซึ่งบริษัทจะได้รับการชดเชยในส่วนนี้ทั้งหมด

มาตรการรองรับความเสี่ยง - บริษัทให้ความสำคัญกับระบบการบริหารจัดการด้านความปลอดภัยฯ
ในสถานประกอบการอย่างมาก
ซึ่งที่ผ่านมาบริษัทมีการดำเนินการป้องกันควบคุมการเกิดอุบัติเหตุจากอัคคีภัยที่เข้มงวด
โดยกำหนดให้มีการตรวจตราและใช้ระบบการอนุญาตเข้าทำงาน (Work Permit/Hot work)
เพื่อควบคุมการทำงานที่ก่อให้เกิดประกายไฟในงานประจำของบริษัทและงานของผู้รับเหมา
โดยบุคลากรเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน เช่น เจ้าหน้าที่ความปลอดภัย และ Fire Watch Man
มีการจัดตั้งทีมควบคุมเหตุฉุกเฉินภายใต้โครงการพัฒนาศักยภาพทีมฉุกเฉินประจำบริษัท
ประกอบด้วยตัวแทนจากทุกหน่วยงานรวมมากกว่า 100
คนที่ผ่านการฝึกอบรมเทคนิคการดับเพลิงขั้นสูงรวมถึงการช่วยชีวิต (Fire Rescue)
จากสถาบันที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานราชการ โดยจัดฝึกซ้อมเป็นประจำทุกเดือน
และบริษัทสนับสนุนให้มีอุปกรณ์สำหรับควบคุมเหตุฉุกเฉินที่มีความพร้อมสามารถใช้งานได้ทันที เช่น
Fire suit NOMAX, SCBA ระบบดับเพลิงพร้อมแหล่งน้ำสำรองที่สามารถควบคุมเพลิงได้นานกว่า
2 ชั่วโมง รวมถึงจัดฝึกซ้อมร่วมกับหน่วยงานท้องถิ่น เทศบาล
เพื่อเป็นการสร้างเครือข่ายในการเข้าระงับเหตุอัคคีภัย
มีการแต่งตั้งคณะกรรมการความปลอดภัยของบริษัท เพื่อตรวจสอบระบบความปลอดภัยต่างๆ
เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดไว้ และจากระบบความปลอดภัยที่บริษัทดำเนินการมาอย่างต่อเนื่องนั้น
ทำให้บริษัทสามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็วและพนักงานที่อยู่ในเหตุการณ์ปลอดภัยทุกคน
อย่างไรก็ดี บริษัทยังมุ่งมั่นที่จะยกระดับมาตรการความปลอดภัยทั้งหมดสู่ระดับสากล
โดยมีแนวทางดังนี้

1.  เพิ่มความเข้มงวดเรื่องกฎ ระเบียบ ข้อบังคับ
    และควบคุมการทำงานของบุคคลภายนอกที่เข้ามาทำงานในบริษัท อย่างเคร่งครัด

2.  จัดทำโครงการพัฒนาศักยภาพนักผจญเพลิงอย่างต่อเนื่อง โดยทุกคนต้องผ่านการอบรม

-   การควบคุมการดับเพลิงขั้นต้น

-   เทคนิคการใช้อุปกรณ์ดับเพลิง (Fire Technical)

-   การดับเพลิงขั้นสูง(Fire Advanced)

-   การสั่งการและควบคุม (Fire Command)

-   การเป็นครูฝึกในโรงงาน (Fire Training)

-   การอบรมการช่วยชีวิตทุกประเภท (First Aid and CPR)

  ปัจจุบัน ทีมกู้ภัยฉุกเฉินของบริษัทมีความพร้อมเต็มที่ สามารถเข้าควบคุมและระงับเหตุได้ทันที
  หากมีเหตุการณ์เกิดขึ้น

3.  จัดฝึกซ้อมแผนฉุกเฉินป้องกันและระงับอัคคีภัยแบบบูรณาการร่วมกับหน่วยงานราชการเป็นประจำทุกปี

4.  จัดให้มีระบบน้ำดับเพลิง ประกอบด้วย Fire Pump ขนาด 2,500 GPM
    มีระบบท่อส่งน้ำครอบคลุมทุกพื้นที่ภายในโรงงาน และมีแหล่งน้ำสำรองเพื่อใช้ดับเพลิงมากกว่า
    2,000 CM3

5.  มีระบบเตือนภัยอัตโนมัติครอบคลุมทุกพื้นที่ และเชื่อมต่อสัญญาณเข้าศูนย์ควบคุมส่วนกลาง Fire
    Control Panel

2.6) ความเสี่ยงทางด้านการบริหารการเงิน
โดยแบ่งมาตราการรองรับความเสี่ยงตามลักษณะความเสี่ยงและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นได้ เป็นดังนี้

-   ความเสี่ยงด้านสินเชื่อต่างๆ –
    บริษัทและบริษัทย่อยได้มีการกำหนดนโยบายและวิธีการในการควบคุมสินเชื่อที่เหมาะสม เช่น
    มีการติดตามและวิเคราะห์ลูกหนี้รายบุคคล เป็นต้น ดังนั้น
    บริษัทและบริษัทย่อยจึงไม่คาดว่าจะได้รับความเสียหายที่เป็นสาระสำคัญจากการให้สินเชื่อ

-   ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย –เป็นความเสี่ยงอันเกี่ยวเนื่องกับเงินฝากสถาบันการเงิน
    เงินเบิกเกินบัญชี เงินกู้ยืมต่างๆ อย่างไรก็ตาม
    บริษัทและบริษัทย่อยได้ติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
    และพยายามควบคุมให้สินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินมีอัตราดอกเบี้ยคงที่ซึ่งใกล้เคียงกับอัตราตลาดในปัจจุบัน
    เพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย รวมทั้งได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนอัตราดอกเบี้ย
    ความเสี่ยงดังกล่าวจึงอยู่ในระดับต่ำ สำหรับสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินที่สำคัญ
    และที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่ บริษัทก็มีการแยกตามวันที่ครบกำหนด
    หรือวันที่มีการกำหนดอัตราดอกเบี้ยใหม่ไว้อย่างชัดเจนโดยผ่านเครื่องมือทางการเงินประเภทต่างๆ
    เช่น Interest Rate Swap, Cross Currency Swap เป็นต้น

-   ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน – บริษัทได้มีการติดตามดูแลอัตราแลกเปลี่ยนอย่างใกล้ชิด
    พร้อมทั้งพิจารณาถึงปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
    ประกอบด้วยการใช้หลักการบริหารอัตราแลกเปลี่ยนแบบ Natural Hedge ได้แก่
    การนำเงินจากการขายสินค้า ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเงินเหรียญสหรัฐฯ มาจ่ายชำระค่าวัตถุดิบ
    หรือค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่เป็นสกุลเงินเดียวกัน นอกจากนี้
    บริษัทยังมีการวางแผนทางการเงินสำหรับรองรับสถานการณ์ต่างๆ
    เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากผลกระทบที่จะเกิดขึ้น รวมทั้งยังใช้เครื่องมือทางการเงินอื่นๆ เช่น
    การซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract) สัญญา Option เป็นต้น
    เพื่อลดความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน และเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารงาน
    ประกอบกับการติดตามแนวโน้มและความเคลื่อนไหวตลาดเงินอย่างต่อเนื่อง

  จากที่ผ่านมา กลุ่มบริษัทมีผลกำไร (ขาดทุน) จากอัตราแลกเปลี่ยน ดังนี้

  ปี 2555 ปี 2554 ปี 2553 ปี 2552 ปี 2551

  ผลกำไร (ขาดทุน) จากอัตราแลกเปลี่ยน (ล้านบาท) 497 305 807 352 84

2.6) ความเสี่ยงด้านการบริหารและการจัดการ - ปัจจุบัน
บริษัทได้มีการขยายการลงทุนในบริษัทย่อยและบริษัทร่วมทั้งในประเทศและนอกประเทศ
ซึ่งแต่ละแห่งจะประกอบธุรกิจที่แตกต่างกันไป
ทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงในการบริหารและการจัดการเพื่อทำให้บริษัทย่อยมีแนวทางการดำเนินงานที่สอดคล้องและเป็นไปตามนโยบายเดียวกัน
เพื่อสร้างผลการดำเนินงานที่ดี อันจะทำให้บริษัทได้รับผลตอบแทนที่ดีจากการลงทุนนั้นๆ ตามมา

มาตรการรองรับความเสี่ยง - บริษัทให้ความสำคัญกับการบริหารจัดการเป็นสิ่งสำคัญ
จึงได้มีการกำหนดนโยบายการดำเนินงานไปในแนวทางเดียวกัน
และใช้ทีมผู้บริหารที่มีความรู้ความสามารถ
และมีความเชี่ยวชาญในการประกอบธุรกิจประเภทนั้นมาบริหารงาน
รวมทั้งเปิดโอกาสให้ผู้บริหารระดับล่างทำหน้าที่ควบคุมดูแลงานให้ปฏิบัติไปในแนวทางเดียวกัน
แต่ในขณะเดียวกันผู้บริหารระดับสูงก็มีการติดตามดูแลอย่างใกล้ชิด

ส่วนการลงทุนในบริษัทย่อย

บริษัทถือนโยบายการลงทุนในบริษัทที่มีผู้บริหารเป็นผู้ถือหุ้นด้วย เพื่อก่อให้เกิดความมั่นใจว่า
ทีมบริหารจะสามารถดูแลและบริหารงานให้กิจการมีผลการดำเนินงานที่ดี ในขณะเดียวกัน
บริษัทจะดูแลติดตามการดำเนินงานอย่างใกล้ชิด ทั้งในส่วนที่เกี่ยวกับแผนงานประจำปี การขยายงาน
และการลงทุนเพิ่มให้เป็นไปตามนโยบายเดียวกัน อีกทั้งยังมีการจัดตั้งฝ่ายตรวจสอบภายใน
เพื่อเข้าตรวจสอบบริษัทและบริษัทย่อย
ให้มีการดำเนินงานตามนโยบายของคณะกรรมการบริษัทอย่างมีประสิทธิภาพ มีความโปร่งใส
และสามารถตรวจสอบการปฏิบัติงานได้ทุกขั้นตอน