1.  ปัจจัยความเสี่ยง

-   ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

    1.  ความเสี่ยงจากธุรกิจผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
        ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้า

บริษัทมีรายได้จากการผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้า
(“ผลิตและประกอบ”) คิดเป็นร้อยละ 41.98 และร้อยละ 34.13 ของรายได้รวม ณ 31 ธันวาคม
2548 และ 31 ธันวาคม 2549 ซึ่งเป็นรายได้ที่มีความสำคัญต่อผลการดำเนินงานของบริษัท
ดังนั้นบริษัทจึงให้ความสำคัญกับความเสี่ยงของธุรกิจผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้า ซึ่งประกอบด้วย

1.  ความเสี่ยงจากการย้ายฐานการผลิตในอุตสาหกรรม และการพึ่งพาจากผู้สั่งผลิตรายใหญ่

ปัจจุบัน โลกของอุตสาหกรรมการผลิตที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยี
มีสินค้าเป็นจำนวนมากที่ใช้ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เป็นส่วนประกอบ
ผู้ผลิตสินค้าจำนวนมากทั้งในประเทศและต่างประเทศมุ่งเน้นการแข่งขันเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค
และมีความรุนแรงยิ่งขึ้นเมื่อเทคโนโลยีมีการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว
ผู้ผลิตในอุตสาหกรรมดังกล่าวจึงใช้กลยุทธ์ด้านราคาในการแข่งขัน
โดยการปรับปรุงให้มีต้นทุนผลิตที่ต่ำลง
และใช้กลยุทธ์การลดต้นทุนการผลิตโดยเน้นการจ้างผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จากทั่วโลก
(Global Sourcing) เพื่อให้ได้รับประโยชน์ด้านต้นทุนผลิตที่ต่ำจากการหาแหล่งผลิตที่ราคาถูกกว่า
โดยยังมีคุณภาพที่ได้มาตรฐาน ดังนั้น
อุตสาหกรรมการผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในประเทศไทยจึงได้รับผลกระทบจากการย้ายฐานการผลิตอันเนื่องมาจากความต้องการหาแหล่งผลิตที่ราคาถูกกว่า
หรือการชะลอการสั่งผลิตของลูกค้าในสายธุรกิจนี้
ซึ่งส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์โดยทั่วไป

บริษัทมีการพึ่งพิงรายได้จากการผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้าจากลูกค้าหลัก เช่น บจก.ไดกิ้น อินดัสตรี้ (ประเทศไทย) บมจ.
ชินแซทเทลไลท์ บจก.โซนี่ เทคโนโลยี (ประเทศไทย) บจก.ชิโมฮิรา อิเล็กทริก (ประเทศไทย)
บจก. มินิแบร์ ไทย ลิมิเต็ด และ บจก.พีซีทีที เป็นต้น โดยในปี 2548 และปี 2549
บริษัทมีสัดส่วนรายได้รวมกันคิดเป็นร้อยละ 74.90 และร้อยละ 70.59
ของรายได้จากการผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้า
หรือคิดเป็นร้อยละ 31.44 และร้อยละ 24.09 ของรายได้รวม ตามลำดับ
ซึ่งผลิตภัณฑ์ของลูกค้าหลักส่วนใหญ่เป็นการผลิตแผงวงจรในเครื่องใช้ไฟฟ้า
แผงวงจรในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ แผงวงจรในอุปกรณ์คอมพิวเตอร์
และแผงวงจรในอุปกรณ์โทรคมนาคม ดังนั้นหากลูกค้าเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงยอดสั่งผลิตสินค้า
จะทำให้รายได้ของบริษัทในส่วนนี้มีความผันผวนตามยอดสั่งผลิตของลูกค้าด้วย

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ตระหนักถึงผลกระทบที่อาจจะเกิดจากความผันผวนดังกล่าว
บริษัทจึงพยายามหาลูกค้ารายใหม่เพิ่มขึ้น เพื่อขยายฐานลูกค้าและลดสัดส่วนการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่
รวมทั้งบริษัทยังประกอบธุรกิจด้านอื่น เช่น
ธุรกิจผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์โทรคมนาคมและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ภายใต้เครื่องหมายการค้า
“FORTH” ธุรกิจผลิต จำหน่ายและรับเหมาติดตั้งระบบสัญญาณไฟจราจรครบวงจร
ระบบป้ายอิเล็กทรอนิกส์ ธุรกิจจำหน่ายชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์
และธุรกิจจัดเก็บผลประโยชน์ด้านการโฆษณาในงานสัมปทานติดตั้งป้ายจราจรอัจฉริยะของกรุงเทพมหานคร
เพื่อกระจายความเสี่ยงของการดำเนินธุรกิจ นอกจากนี้ ในอนาคตบริษัทยังมีผลิตภัณฑ์ใหม่ เช่น
มิเตอร์ไฟฟ้าระบบอิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์รับส่งข้อมูลผ่านดาวเทียมติดยานพาหนะ เป็นต้น
ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถกระจายความเสี่ยงในธุรกิจผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้า
ดังจะเห็นได้จากงบการเงินในปี 2549
บริษัทมีสัดส่วนรายได้จากการผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้าลดลงเหลือร้อยละ
34.13 ของรายได้รวม จากปี 2548 ที่มีสัดส่วนรายได้จากธุรกิจนี้ร้อยละ 41.98 ของรายได้รวม
เนื่องจากบริษัทมีรายได้เพิ่มขึ้นจากธุรกิจจำหน่ายชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์
และจากธุรกิจจัดเก็บผลประโยชน์ด้านการโฆษณาในงานสัมปทานติดตั้งป้ายจราจรอัจฉริยะของกรุงเทพมหานคร
เป็นต้น

2.  ความเสี่ยงจากการล้าสมัยของผลิตภัณฑ์ที่ส่งผลถึงการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีการผลิต

โดยทั่วไป อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จะมีวงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์สั้น
เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว
และมีการเปลี่ยนผลิตภัณฑ์เป็นรุ่นใหม่ที่มีสมรรถนะการใช้งานสูงขึ้น ดังนั้น
ผลกระทบจากความล้าสมัยของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว
ทำให้ผู้ผลิตจะต้องมีการพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตเพื่อให้ทันต่อผลิตภัณฑ์ในรูปแบบใหม่
ซึ่งหากบริษัทไม่สามารถพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตได้ทันตามการเปลี่ยนแปลงของผลิตภัณฑ์
จะทำให้บริษัทต้องเสียฐานลูกค้าให้กับคู่แข่งขันที่มีเทคโนโลยีการผลิตสูงกว่าได้

ดังนั้นบริษัทจึงได้มีการลงทุนอย่างสม่ำเสมอเพื่อนำเทคโนโลยีระดับสูงมาใช้ในกระบวนการผลิต
โดยในปี 2547 – 2549 บริษัทได้มีการลงทุนในการซื้อเครื่องจักรเพื่อใช้ในการผลิตเป็นมูลค่า
70.30 ล้านบาท 19.40 ล้านบาทและ 91.44 ล้านบาท ตามลำดับ
เพื่อปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิตให้มีความสามารถในการผลิตก้าวทันตามเทคโนโลยีของผลิตภัณฑ์ที่เปลี่ยนแปลง
ซึ่งส่งผลให้ในปี 2548 บริษัทจึงได้รับรางวัลผู้จัดจำหน่ายดีเด่น (Best Supplier)
ด้านมาตรฐานการผลิตจาก บริษัท ไดกิ้น อินดัสตรีส์ ลิมิเต็ด ประเทศญี่ปุ่น และ บริษัท ไพโอเนียร์
แมนูแฟคเจอริ่ง (ประเทศไทย) จำกัด
แสดงให้เห็นได้ว่าบริษัทมีมาตรฐานการผลิตที่ได้รับการยอมรับ
นอกจากนี้ยังได้รับความร่วมมือด้านเทคนิคจากผู้วิจัยผลิตภัณฑ์ของประเทศญี่ปุ่น
และความร่วมมือกับลูกค้า เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตให้สอดคล้องกับการผลิตด้วย
บริษัทจึงมีความมั่นใจว่าจะมีความสามารถในการผลิตที่ก้าวทันตามเทคโนโลยีของผลิตภัณฑ์ที่เปลี่ยนแปลงได้

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงความช่วยเหลือทางเทคนิค

บริษัทเข้าทำสัญญารับความช่วยเหลือทางเทคนิค (Technical Advice)
กับบริษัทผู้ผลิตและวิจัยในประเทศญี่ปุ่นรายหนึ่ง ซึ่งบริษัทได้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิต
(Know How) ได้แก่ การได้รับผู้เชี่ยวชาญจากประเทศญี่ปุ่นมาให้คำแนะนำด้านการผลิต
การควบคุมคุณภาพ ตลอดจนการให้ใช้เครื่องมือและเครื่องทดสอบ เป็นต้น
เพื่อเป็นการสนับสนุนการผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้าบริษัทจำนวน
10 ราย ตั้งแต่ปี 2547 และยังคงเหลือ 10 รายในปี 2549 ซึ่งมีสัดส่วนรายได้รวมกันปี 2548
และปี 2549 คิดเป็นร้อยละ 49.61 และร้อยละ 47.27
ของรายได้จากการผลิตและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้า
หรือคิดเป็นร้อยละ 20.83 และร้อยละ 16.14 ของรายได้รวมของบริษัท ตามลำดับ
เนื่องจากบริษัทแห่งนี้เป็นผู้ออกแบบผลิตภัณฑ์ร่วมกับลูกค้า ดังนั้น
หากบริษัทไม่ได้รับความช่วยเหลือทางเทคนิคดังกล่าว
อาจทำให้ลูกค้าหยุดส่งคำสั่งซื้อและประกอบแผงวงจรอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มายังบริษัท
ซึ่งอาจจะส่งผลให้บริษัทมีรายได้จากลูกค้ากลุ่มนี้ลดลงได้

ทั้งนี้ บริษัทได้รับความไว้วางใจจากเจ้าของ Know How และลูกค้าให้เป็นผู้ผลิตตั้งแต่ปี 2546
โดยเจ้าของ Know How ได้ลงทุนในเครื่องมือและอุปกรณ์ สำหรับใช้ตรวจสอบคุณภาพสินค้า
ซึ่งเจ้าของ Know How
นำเครื่องมือและอุปกรณ์ดังกล่าวมาติดตั้งไว้ที่โรงงานของบริษัทเพื่อความสะดวกในการทดสอบ
และมีสัญญาให้ยืมเครื่องมือและอุปกรณ์ดังกล่าวโดยไม่คิดค่าตอบแทน นอกจากนี้
ในการที่ลูกค้าคัดเลือกผู้ผลิต โดยจะต้องผ่านขั้นตอนคัดเลือก และมีการตรวจสอบด้านต่าง ๆ
จนเมื่อลูกค้ายอมรับคุณภาพและไว้วางใจให้เป็นผู้ผลิตสินค้าของลูกค้าแล้ว
หากลูกค้าจะเปลี่ยนไปใช้ผู้ผลิตอื่นจะทำให้ลูกค้าต้องพิจารณาคัดเลือกผู้ผลิตใหม่ซึ่งจะทำให้ลูกค้ามีค่าใช้จ่ายจากการเปลี่ยนผู้ผลิต
(Switching Cost) และอาจทำให้ลูกค้ามีต้นทุนการผลิตสูงขึ้นและไม่สามารถแข่งขันได้

นอกจากนี้ บริษัทยังได้มีส่วนร่วมกับลูกค้า ตั้งแต่ การวางแผนการผลิต
การเปิดให้ลูกค้าได้เยี่ยมชมและตรวจสอบกระบวนการผลิต
และการมีความพร้อมด้านการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ตามความต้องการของลูกค้า
รวมถึงในบางกรณีที่ลูกค้ามีความต้องการใช้สินค้าของบริษัทเป็นการเร่งด่วน
บริษัทยังมีความพร้อมที่จะจัดส่งสินค้าได้ตลอดเวลาที่ลูกค้าต้องการ ทั้งนี้
เพื่อทำให้ลูกค้าสามารถรับรู้ได้ว่าบริษัทเป็นผู้ผลิตที่มีความพร้อมทุกด้านเพื่อการผลิตและส่งมอบสินค้า
และมั่นใจได้ว่าจะได้รับสินค้าตรงตามเวลาที่กำหนด ดังนั้น
บริษัทจึงคาดว่าลูกค้าจะยังคงให้บริษัทผลิตสินค้า
โดยได้รับการสนับสนุนจากสัญญาความช่วยเหลือทางเทคนิคของบริษัทผู้ผลิตและวิจัยรายนี้ต่อไป

2.  ความเสี่ยงจากการล้าสมัยของวัตถุดิบและสินค้าคงคลัง

เนื่องจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จะมีวงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์สั้น
วัตถุดิบและสินค้าคงคลังจึงเกิดการล้าสมัยตามการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี ดังนั้น
หากบริษัทในฐานะผู้ผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์และชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ภายใต้ตราสินค้าของลูกค้า
มีปริมาณสินค้าคงคลังในปริมาณมากกว่าความต้องการใช้
อาจส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท
โดยถ้าบริษัทมีวัตถุดิบและสินค้าคงคลังเป็นเวลานานโดยไม่มีการนำมาใช้หรือจำหน่ายออกไปเป็นระยะเวลาเกินกว่า
1 ปี บริษัทมีนโยบายที่จะตั้งสำรอง

ปี 2548 บริษัทมียอดสำรองค่าเผื่อมูลค่าสินค้าลดลงเท่ากับ 28.16 ล้านบาท และในปี 2549
บริษัทมีการตั้งสำรองดังกล่าวเพิ่มขึ้นอีก 5.50 ล้านบาท

ปัจจุบัน บริษัทให้ความสำคัญของการเคลื่อนไหวของวัตถุดิบและสินค้าคงคลังมากขึ้น
มีการติดตามความเคลื่อนไหวของวัตถุดิบและสินค้าคงคลังเป็นรายเดือน
และทำการวิเคราะห์สาเหตุเพื่อการกำหนดแนวทางการจัดการวัตถุดิบหรือสินค้าคงคลังที่หมุนเวียนช้าให้มีการใช้หรือจำหน่ายเร็วขึ้น
ซึ่งบริษัทจะเร่งทำการตลาดและการจำหน่ายสินค้าในหมวดนี้ต่อไป

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงวัตถุดิบสำหรับผลิตภัณฑ์ที่ใช้ระบบ Light Emitting Diode:
    (LED) จากผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่

หลอดไฟระบบ Light Emitting Diode (“LED”)
เป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิตผลิตภัณฑ์สัญญาณไฟจราจร และผลิตภัณฑ์ป้ายอิเล็กทรอนิกส์ของ GTS
โดยที่ผ่านมา GTS ได้รับการรับรองผลิตภัณฑ์จากหน่วยงานราชการโดยการนำเสนอเพื่อใช้วัตถุดิบ
LED จากผู้ผลิตจากต่างประเทศ จำนวน 2 ราย
ซึ่งหากผู้ผลิตจากต่างประเทศดังกล่าวไม่จำหน่ายวัตถุดิบให้ GTS
อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อการผลิตและติดตั้งผลิตภัณฑ์ทั้งหมดของ GTS ได้

อย่างไรก็ตาม หลอดไฟระบบ LED เป็นหลอดไฟที่มีจำนวนผู้ผลิตเป็นจำนวนมาก ดังนั้น
บริษัทสามารถจัดซื้อได้จากทั่วโลก แต่การที่บริษัทเลือกใช้วัตถุดิบจากผู้ผลิต 2 ราย ซึ่งได้แก่
Nichia Corporation ประเทศญี่ปุ่น และ Agilent Technologies ประเทศสหรัฐอเมริกา
เนื่องจากเป็นผู้ผลิตวัตถุดิบรายใหญ่ที่มีความชำนาญระดับโลกในด้านเทคโนโลยีของแสง
มีมาตรฐานผลิตภัณฑ์เป็นที่ยอมรับในระดับสากล ซึ่งปกติบริษัทจะมีการวางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบ
และมีการกำหนดปริมาณการสั่งซื้อไว้ล่วงหน้าแล้ว
โดยที่ผ่านมาผู้ผลิตดังกล่าวสามารถส่งมอบวัตถุดิบได้ทันตามที่บริษัทกำหนด
บริษัทจึงมั่นใจว่าจะมีวัตถุดิบที่เพียงพอในการผลิตและติดตั้งผลิตภัณฑ์สัญญาณไฟจราจร
และผลิตภัณฑ์ป้ายอิเล็กทรอนิกส์

4.  ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องจากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ให้กับลูกค้าภาคราชการ

จากการที่บริษัทเพิ่มสายธุรกิจ ผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์และระบบสัญญาณไฟจราจร
ผลิตและจำหน่ายป้ายอิเล็กทรอนิกส์ ธุรกิจผลิตมิเตอร์วัดไฟฟ้าระบบอิเล็กทรอนิกส์
โดยที่ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ มีลูกค้าเป้าหมายเป็นหน่วยงานราชการ
ซึ่งโดยปกติลูกค้าจากภาคราชการจะมีกำหนดการจ่ายเงินนานกว่าภาคเอกชน ทั้งนี้
ขึ้นอยู่กับงบประมาณของแต่ละหน่วยงาน อย่างไรก็ตาม
บริษัทคาดว่าจะมีรายได้จากลูกค้าในกลุ่มนี้มากขึ้นจากงานประมูลของผลิตภัณฑ์ดังกล่าวข้างต้น ดังนั้น
บริษัทจะต้องมีการบริหารสภาพคล่องกระแสเงินสดที่เพียงพอในการดำเนินธุรกิจ
เพื่อรองรับโครงการที่เน้นลูกค้าหน่วยงานราชการมากขึ้น

ที่ผ่านมา
บริษัทมีประสบการณ์รับงานโครงการผลิตและจำหน่ายอุปกรณ์และระบบสัญญาณไฟจราจรทั้งหมดให้กับกรุงเทพมหานคร
และหน่วยงานต่าง ๆ ของทางราชการ
จึงมีความเข้าใจในการบริหารสภาพคล่องเมื่อมีการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ให้กับหน่วยงานราชการมากขึ้น
ซึ่งโดยปกติลูกค้ากลุ่มนี้จะมีระยะเวลาเก็บหนี้เฉลี่ยประมาณ 60 วัน
ดังนั้นบริษัทจะจัดให้มีเงินทุนหมุนเวียนไว้เพื่อรองรับวงจรกระแสเงินสดที่ยาวขึ้น
และบริษัทยังมีความสามารถที่จะเพิ่มวงเงินสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์ให้เพียงพอ
ที่จะทำให้สภาพคล่องของบริษัทเป็นไปได้อย่างปกติ

5.  ความเสี่ยงจากโครงการป้ายจราจรอัจฉริยะของกิจการร่วมค้า Genius

กิจการร่วมค้า Genius ซึ่งประกอบด้วยบริษัท และ GTS ได้ร่วมลงนามในสัญญากับกรุงเทพมหานคร
จากการเข้าร่วมยื่นซองประมูลงานโครงการติดตั้งป้ายจราจรอัจฉริยะ
พร้อมสิทธิการดูแลบำรุงรักษาและจัดหาผลประโยชน์ด้านโฆษณา
ข้อความและรูปภาพแก่สาธารณชนบนพื้นที่ป้ายจราจรอัจฉริยะกับ กรุงเทพมหานคร และกิจการร่วมค้า
Genius เป็นบริษัทที่ให้ผลตอบแทนสูงสุดกับกรุงเทพมหานคร
และได้ดำเนินการติดตั้งป้ายจราจรอัจฉริยะ พร้อมกับเริ่มจัดหาผลประโยชน์ด้านโฆษณา
ข้อความและรูปภาพตามสัญญาดังกล่าว ซึ่งเงินลงทุนทั้งโครงการ มีมูลค่าประมาณ 235 ล้านบาท
ดังนั้น โครงการป้ายจราจรอัจฉริยะจึงอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
ดังต่อไปนี้

1.  ความเสี่ยงในการรับรู้รายได้จากการโฆษณา
    หากไม่สามารถหาผลประโยชน์จากการโฆษณาบนพื้นที่ป้ายอัจฉริยะได้ตามเป้าหมาย

ตามข้อกำหนดของสัญญา กิจการร่วมค้า Genius
ได้สิทธิในการจัดเก็บผลประโยชน์ในด้านการโฆษณาข้อความและรูปภาพบนพื้นที่ป้ายจราจรอัจฉริยะ
มีอายุสัญญา 3 ปี สามารถต่ออายุสัญญาได้อีก 2 ครั้ง รวมอายุโครงการทั้งสิ้น 9 ปี
โดยกิจการร่วมค้า Genius จะต้องชำระค่าใช้สิทธิรายเดือนและค่าตอบแทนรายปี
รวมเป็นจำนวนเงินทั้งสิ้นปีละ 14.45 ล้านบาท จากการจัดหาผลประโยชน์ด้านโฆษณา
ให้แก่กรุงเทพมหานครตามที่กำหนดในสัญญา ซึ่งหากกิจการร่วมค้า Genius
ไม่สามารถหาผลประโยชน์จากการโฆษณาบนพื้นที่ป้ายอัจฉริยะได้เพียงพอกับค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
ที่เกิดขึ้น อาจส่งผลกระทบทำให้ผลประกอบการของบริษัทลดลงได้

อย่างไรก็ตาม
การโฆษณาบนพื้นที่ป้ายอัจฉริยะเป็นรูปแบบใหม่ที่จะมีจำนวนผู้พบเห็นโฆษณาเป็นจำนวนมาก
เนื่องจากเป็นสื่อโฆษณาที่ตั้งอยู่กลางถนน และมีมากถึง 40 แห่งทั่วกรุงเทพมหานคร
นอกจากนี้ยังสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบโฆษณาได้หลากหลายกว่าป้ายโฆษณาทั่วไป
โดยบริษัทขายพื้นที่โฆษณาให้กับบริษัท ฮัลโล บางกอก ไตรวิชั่น จำกัด ระยะเวลา 3 ปี
ในมูลค่าไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่มปีละ 130 ล้านบาท และให้สิทธิต่ออายุสัญญาอีก 2 ครั้ง ๆ ละ 3 ปี
หากบริษัทได้รับการต่อสัญญาจากกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นสัญญาหลัก
โดยบริษัทมีสิทธิจะปรับปรุงค่าให้ใช้สิทธิ ซึ่งบริษัท ฮัลโล บางกอก ไตรวิชั่น จำกัด
เป็นบริษัทผู้ให้บริการเกี่ยวกับการโฆษณาแบบ Outdoor media
รายใหญ่รายหนึ่งในธุรกิจโฆษณาประเภทนี้ และในไตรมาส 1 ปี 2549
บริษัทได้รับค่าขายพื้นที่โฆษณาครบทั้งจำนวน ทำให้บริษัทมั่นใจว่า
บริษัทจะมีรายได้จากการหาผลประโยชน์จากการโฆษณาอย่างเพียงพอที่จะชำระค่าตอบแทนให้กรุงเทพมหานครได้ตามที่กำหนดในสัญญา
และมีผลกำไรจากการดำเนินธุรกิจดังกล่าว โดยบริษัทคาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 4
ปีในการคืนทุนสำหรับโครงการนี้

2.  ความเสี่ยงจากการไม่ได้รับการต่อสัญญาเมื่อหมดอายุสัญญา

เมื่อกิจการร่วมค้า Genius ส่งมอบป้ายอัจฉริยะให้เป็นทรัพย์สินของกรุงเทพมหานครแล้ว
จะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อตกลงตามที่กำหนดในสัญญา เช่น ในระหว่างอายุสัญญา
จะต้องรับผิดชอบดูแลป้ายจราจรอัจฉริยะและอุปกรณ์ในศูนย์ควบคุมให้อยู่ในสภาพเรียบร้อย
ซึ่งหากไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อตกลงตามที่กำหนดในสัญญาครบถ้วน
อาจเป็นเหตุให้กรุงเทพมหานครไม่ต่ออายุสัญญา ซึ่งจะทำให้กิจการร่วมค้า Genius
ต้องสูญเสียรายได้ในส่วนนี้และมีผลต่องบการเงินรวมของบริษัททำให้มีรายได้ลดลง

นอกจากนี้ การที่กิจการร่วมค้า Genius ต้องลงทุนในโครงการป้ายจราจรอัจฉริยะเป็นจำนวนเงิน
210 ล้านบาท สำหรับโครงการซึ่งมีอายุ 3 ปี สามารถต่ออายุสัญญาได้อีก 2 ครั้ง
รวมอายุโครงการทั้งสิ้น 9 ปีนั้น
บริษัทมีความมั่นใจว่าจะสามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อตกลงตามที่กำหนดในสัญญา
จึงมีนโยบายตัดจำหน่ายเงินลงทุนจากการใช้สิทธิในงานสัมปทานเป็นจำนวนเงินเท่ากันทุกเดือนประมาณ
1.98 ล้านบาท หรือประมาณปีละ 23.72 ล้านบาท เป็นระยะเวลา 9 ปี ดังนั้น
หากกรุงเทพมหานครไม่ต่ออายุสัญญา กิจการร่วมค้า Genius
จะต้องตัดจำหน่ายเงินลงทุนในส่วนที่เหลือทันทีในปีที่ไม่ได้รับการต่ออายุสัญญา
ซึ่งจะเป็นค่าใช้จ่ายจำนวนมาก และมีผลต่องบการเงินรวมของบริษัททำให้มีผลประกอบการลดลงได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีการวางแผนดำเนินงานสำหรับโครงการป้ายจราจรอัจฉริยะ
รวมถึงแผนการดูแลบำรุงรักษา ซึ่งประกอบด้วย การมีอะไหล่สำรองที่เพียงพอตลอดเวลา
บริษัทจึงมีความมั่นใจว่าจะสามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อตกลงตามที่กำหนดในสัญญาได้อย่างครบถ้วน
ทำให้มีโอกาสในการต่อสัญญาได้อีก
โดยกรุงเทพมหานครจะพิจารณาเพิ่มค่าตอบแทนรายปีและค่าใช้สิทธิรายเดือนด้วย นอกจากนี้
จากการที่บริษัทเป็นผู้ผลิตรายแรกของประเทศไทยที่ผลิตป้ายจอภาพสีเพื่อใช้ในผลิตภัณฑ์ป้ายจราจรอัจฉริยะ
ซึ่งมีค่าใช้จ่ายในการผลิตและลงทุนติดตั้งต่ำกว่าการใช้ผลิตภัณฑ์จากต่างประเทศ
อีกทั้งบริษัทมีข้อได้เปรียบจากการเป็นผู้พัฒนาระบบซอฟท์แวร์รองรับอุปกรณ์ดังกล่าว
และจะต้องใช้เทคโนโลยีของบริษัทในการบำรุงรักษา
ดังนั้นหากมีการเปลี่ยนแปลงให้บริษัทอื่นมาบริหารป้ายจราจรอัจฉริยะต่อจากบริษัทจึงเป็นไปได้ยาก
และบริษัทยังมีความมั่นใจว่าจะสามารถบริหารการหาผลประโยชน์ในด้านการโฆษณาข้อความและรูปภาพบนพื้นที่ป้ายจราจรอัจฉริยะ
โดยบริษัทคาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 4 ปีในการคืนทุนสำหรับโครงการนี้

3.  ความเสี่ยงจากการอาจถูกยกเลิกสัญญา

เนื่องจากเคยปรากฏข่าวการเรียกร้องให้มีการตรวจสอบความโปร่งใสในผลประโยชน์ของสัญญาโครงการป้ายจราจรอัจฉริยะที่กรุงเทพมหานคร
ซึ่งกิจการร่วมค้า Genius เป็นผู้ชนะการประมูล
ดังนั้นจึงอาจมีความเสี่ยงหากมีการตรวจสอบการประมูลและพบว่าการประมูลไม่ได้เป็นไปตามข้อกำหนดของกรุงเทพมหานคร
และอาจทำให้กิจการร่วมค้าจะถูกยกเลิกสัญญา ซึ่งจะกระทบต่อรายได้ของกิจการร่วมค้า
และส่งผลกระทบต่อฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงานของบริษัทด้วย

เนื่องจากกิจการร่วมค้า Genius เป็นผู้เข้าร่วมประมูลโครงการป้ายจราจรอัจฉริยะ 1 ใน 2 ราย
ซึ่งมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กรุงเทพมหานคร กำหนดและได้ปฏิบัติตามขั้นตอนการประมูลอย่างถูกต้อง
และเป็นผู้ชนะการประมูลเนื่องจากเสนอผลตอบแทนและมูลค่าการลงทุนในทรัพย์สินให้แก่กรุงเทพมหานครสูงสุด
ทำให้กิจการร่วมค้า Genius จึงเป็นผู้ชนะการประมูลดังกล่าว
อย่างไรก็ตามหลังจากที่มีข่าวปรากฏจนถึงปัจจุบัน ยังไม่พบว่าได้มีการมอบหมายให้หน่วยงานใด ๆ
เข้าทำการตรวจสอบการประมูลโครงการป้ายจราจรอัจฉริยะดังกล่าว ดังนั้น
บริษัทจึงมั่นใจว่าจะไม่เกิดผลกระทบต่อกิจการร่วมค้า Genius
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อฐานะทางการเงินของบริษัทแต่อย่างใด

6.  ความเสี่ยงจากการรับจ้างพัฒนาและติดตั้งโปรแกรมสำเร็จรูประบบบริหารทรัพยากรองค์กร
    (ERP) ระบบบริการผู้ใช้ไฟฟ้า (CSS) และระบบจัดทำใบเสร็จรับเงินค่าไฟฟ้า (Billing)

จากการที่ บริษัทได้ลงนามเป็นกิจการค้าร่วม FORTH CONSORTIUM
ในสัญญารับจ้างพัฒนาและติดตั้งโปรแกรมสำเร็จรูประบบบริหารทรัพยากรองค์กร (ERP)
ระบบบริการผู้ใช้ไฟฟ้า (CSS) และระบบจัดทำใบเสร็จรับเงินค่าไฟฟ้า (Billing)
กับการไฟฟ้านครหลวง เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2548 มูลค่าโครงการทั้งสิ้น 549 ล้านบาท
แบ่งเป็นการส่งมอบงาน 6 งวด ซึ่งมีระยะเวลาการดำเนินงานให้แล้วเสร็จทั้ง 6 งวด ภายในวันที่
28 ตุลาคม 2550 ซึ่งบริษัทมีส่วนได้เสียในมูลค่าโครงการประมาณ 378.81 ล้านบาท
คิดเป็นร้อยละ 69 ของมูลค่าโครงการทั้งสิ้น
หากกิจการค้าร่วมไม่สามารถส่งงานได้ตามกำหนดเวลา
กิจการค้าร่วมจะต้องชำระค่าปรับในอัตราร้อยละ 0.2 ของค่าจ้างทั้งหมด แต่จะต้องไม่ต่ำกว่าวันละ
100.00 บาท และค่าควบคุมงานวันละ 5,000 บาท นับจากวันที่ถัดจากวันครบกำหนดตามสัญญา

อย่างไรก็ตาม ในปี 2549 กิจการค้าร่วมอยู่ระหว่างการดำเนินงาน
ซึ่งการดำเนินงานเป็นไปตามตารางเวลา ดังนั้น
บริษัทจึงคาดว่าจะสามารถดำเนินการได้ตามกำหนดที่ระบุไว้ในสัญญากับการไฟฟ้านครหลวงได้

7.  ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

จากการที่ บริษัท และ ES
มีการนำเข้าวัตถุดิบประเภทชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เพื่อใช้ในการผลิตตามคำสั่ง และเพื่อจำหน่ายนั้น
ในปี 2548 และปี 2549 มีสัดส่วนการนำเข้าวัตถุดิบร้อยละ 78.00 ของต้นทุนซื้อวัตถุดิบรวม
ซึ่งการเสนอราคาและการชำระเงินจะเป็นสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐและเยน
ในขณะที่รายได้จากการขายจะเป็นสกุลเงินบาท
ทำให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในกรณีที่ค่าเงินสกุลดอลลาร์และเยน
มีการเปลี่ยนแปลงเมื่อเทียบกับค่าเงินบาท

ดังนั้น ในการสั่งซื้อวัตถุดิบบริษัทและ ES มีการจองและกำหนดราคาวัตถุดิบล่วงหน้า
และติดตามความเคลื่อนไหวของค่าเงินสกุลที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด
เพื่อเป็นข้อมูลในการบริหารต้นทุนการผลิต โดยปัจจุบันบริษัทและ ES
มีวงเงินสำหรับทำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract)
กับสถาบันการเงินสำหรับใช้ในช่วงที่อัตราแลกเปลี่ยนมีความผันผวน จำนวน 100 ล้านบาทและ 50
ล้านบาทตามลำดับ ซึ่งวงเงินดังกล่าวเพียงพอต่อการใช้งานของทั้งสองบริษัท
นอกจากนี้บริษัทยังสามารถปรับราคาขายกับลูกค้าตามอัตราแลกเปลี่ยนได้
อีกทั้งบริษัทได้ตกลงกับลูกค้าและผู้จำหน่ายวัตถุดิบจากต่างประเทศในการเปลี่ยนสกุลเงินสำหรับชำระค่าจ้างในการผลิตและค่าวัตถุดิบซึ่งจากเดิมชำระด้วยสกุลเงินตราต่างประเทศเป็นเงินบาท
เพื่อลดความเสี่ยงความผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

-   ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

    1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจากนายพงษ์ชัย อมตานนท์ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท
และดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการและ(รักษาการ) ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดและบริการ
มีประสบการณ์ในธุรกิจมาเป็นเวลานาน มีหน้าที่โดยตรงในการกำหนดนโยบาย
ทิศทางและการตลาดของบริษัท ดังนั้น หากมีการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารดังกล่าว
อาจทำให้บริษัทประสบปัญหาในการดำเนินธุรกิจในอนาคต

ดังนั้น บริษัทจึงได้มีการจัดโครงสร้างองค์กร โดยมีการแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ
และมีประสบการณ์ในการบริหารและการดำเนินธุรกิจในอุตสาหกรรม
ได้มีการกระจายอำนาจในการจัดการด้านต่าง ๆ
ให้กับผู้บริหารในระดับรองได้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจและกำหนดทิศทางของบริษัท
โดยได้กระจายอำนาจการบริหารไปในบริษัทย่อยและบริษัทร่วม
มีการกำหนดอำนาจหน้าที่ในการจัดการงานด้านต่างๆ และมีการแบ่งความรับผิดชอบอย่างชัดเจน
โดยนายพงษ์ชัยจะเป็นผู้กำหนดนโยบายของบริษัทและบริษัทย่อยในภาพรวม
และบริหารงานในฝ่ายโรงงาน สำหรับการตัดสินใจและการจัดการด้านต่างๆ
จะมีการกำหนดอำนาจหน้าที่ในแต่ละฝ่าย เพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

2.  ความเสี่ยงจากการมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

ในปี 2549 กลุ่มครอบครัวอมตานนท์
จะยังคงมีสัดส่วนการถือหุ้นรวมกันสูงกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนหุ้นสามัญที่เรียกชำระแล้วทั้งหมดหรือร้อยละ
63.26 ซึ่งทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นกลุ่มนี้สามารถควบคุมมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมด
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการหรือการขอมติที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทที่กำหนดให้ต้องได้รับมติ 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น ผู้ถือหุ้นรายอื่นจึงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบ
และถ่วงดุลเรื่องที่ผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอได้

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี 2547
บริษัทได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบเพื่อเข้าร่วมในการประชุมกรรมการเพื่อพิจารณาอนุมัติรายการต่างๆ
ก่อนนำเสนอต่อที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัท
ทั้งนี้เพื่อให้เกิดความมั่นใจต่อผู้ถือหุ้นว่าการบริหารงานภายในบริษัทจะเป็นไปอย่างโปร่งใส