2. ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงของธุรกิจขายที่ดินเพื่ออุตสาหกรรม

ธุรกิจหลักของอมตะ คือการการพัฒนาและบริหารนิคมอุตสาหกรรมในประเทศไทย
และประเทศเวียดนาม โดยอาศัยการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI)
ดังนั้นความเสี่ยงของธุรกิจนี้คือ

สภาวะเศรษฐกิจโลก

ความเสี่ยงหลักต่อแผนยุทธศาสตร์และธุรกิจของอมตะคือ การชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก
หรือเกิดการตกต่ำทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรง เช่น เกิดวิกฤตทางการเงินในเอเชียเมื่อปี พ.ศ.
2540-2541 หรือ วิกฤตการเงินที่เกิดขึ้นในปี2551 ในสหรัฐอเมริกาและแพร่กระจายไปถึงยุโรป
ซึ่งชลอการลงทุนโดยตรงที่จะเข้ามาในเอเซียและส่งผลกระทบในธุรกิจขายที่ดินเพื่ออุตสาหกรรมทั้งในประเทศไทยและเวียดนาม
การเติบโตอย่างต่อเนื่องของเศรษฐกิจโลกมีส่วนสำคัญอย่างมากต่อการขายพื้นที่อุตสาหกรรมของอมตะ

การเมืองและความมั่นคงภายในประเทศ

ความมั่นคงและน่าลงทุนของประเทศไทย และประเทศเวียดนาม
ก็เป็นอีกส่วนสำคัญในการทำธุรกิจของอมตะ
ดังนั้นความไม่สงบทางการเมืองย่อมกระทบการขายที่ดินอุตสาหกรรมซึ่งเป็นธุรกิจหลักของบริษัท
การเปลี่ยนแปลงนโยบายอย่างกะทันหัน
หรือความไม่ต่อเนื่องของนโยบายการเมืองทำให้เกิดความไม่มั่นใจในการลงทุน
ดังการเคลื่อนไหวทางการเมืองในปี พ.ศ. 2549
ที่ส่งผลให้มีการลดลงอย่างมากของเงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI)
แต่เมื่อเสถียรภาพทางการเมืองกลับคืนมาเมื่อปลายปี 2551 ทำให้ FDI กระเตื้องขึ้น

ภัยธรรมชาติ

นอกจากนี้ วิกฤตทางธรรมชาติที่รุนแรง เช่น แผ่นดินไหว, โรคระบาด(ไข้หวัดนก) หรือ
ภัยธรรมชาติ สามารถทำให้การลงทุนในประเทศไทย และประเทศเวียดนามชะลอตัวลงได้
อันเป็นเหตุให้ธุรกิจหลักของอมตะเสียหายได้
เหตุการณ์ดังกล่าวจะยับยั้งการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และนำไปสู่การตกต่ำทางเศรษฐกิจ
และทำให้ธุรกิจด้านอุตสาหกรรม และการขายอสังหาริมทรัพย์ให้แก่นักลงทุนชาวต่างชาติลดลง

ความเสี่ยงข้างต้นทำให้ยอดขายที่ดินมีความผันผวนเป็นอย่างมาก
เพื่อลดความเสี่ยงของความไม่แน่นอนของรายได้บริษัทจึงเพิ่มความหลากหลายของแหล่งรายได้
โดยดำเนินการยุทธศาสตร์สร้างความสมดุลระหว่างรายได้จากการขายพื้นที่อุตสาหกรรมในประเทศไทยและเวียดนาม
และรายได้ที่เกิดขึ้นเป็นประจำอย่างต่อเนื่องเช่น ค่าเช่า ค่าบำรุงรักษาและบริการสาธารณูปโภค

ความเสี่ยงของธุรกิจสาธารณูปโภค

การจัดหาสาธารณูปโภค เช่น ก๊าซธรรมชาติ ระบบไฟฟ้า การสื่อสาร ระบบประปา ฯลฯ
ให้เพียงพอกับความต้องการเพื่อผลิตสินค้าของลูกค้าก็มีความเสี่ยงด้วยเช่นกัน เนื่องจากหากไฟฟ้าดับ
หรือไม่มีน้ำ จะกระทบกระบวนการผลิตสินค้าทำให้สินค้าเสียหาย

อมตะพยายามลดความเสี่ยงโดยจัดหาสาธารณูปโภคให้เพียงพอเพื่อสนองต่อความต้องการของลูกค้า
และลดอุปสรรคด้านการดำเนินการผลิต โรงไฟฟ้าอมตะ
และการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคได้ดำเนินการสำรองไฟฟ้าในกรณีที่เกิดกระแสไฟฟ้าดับ
ส่วนก๊าซธรรมชาติมาจาก บริษัท อมตะ จัดจำหน่ายก๊าซธรรมชาติ จำกัด หรือส่งตรงมาจากบริษัท
ปตท.จำหน่ายก๊าซธรรมชาติ จำกัด

บริษัท อมตะ วอเตอร์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของอมตะ
มีแหล่งน้ำมากพอที่จะไม่เกิดผลกระทบจากภาวะขาดแคลนน้ำ
ดังเหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นกับนิคมอุตสาหกรรมอื่นๆ ใน อีสเทิร์น ซีบอร์ด เมื่อกลางปี 2548 บริษัท
อมตะ วอเตอร์ จำกัด มีการพัฒนาแหล่งน้ำอย่างต่อเนื่องเพื่อป้องกันการขาดแคลนน้ำในอนาคต
โดยการจัดสร้างระบบการหมุนเวียนน้ำที่จะนำน้ำเสียจากอุตสาหกรรม นำกลับมาใช้ในโรงงานได้อีก
จากมาตรการการอนุรักษ์น้ำทำให้ บริษัท อมตะ วอเตอร์ จำกัด มีปริมาณแหล่งน้ำใช้มากขึ้น
และสามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรน้ำได้อย่างสูงสุด

ความเสี่ยงทางการเงิน

1. ความเสี่ยงทางด้านอัตราดอกเบี้ย

เนื่องจากบริษัทมีเงินกู้ยืมเป็นจำนวนมาก ณ.วันที่ 31 ธันวาคม 2553
มียอดเงินกู้ยืมกับสถาบันการเงินตามงบการเงินรวมจำนวน 5,303
ล้านบาทซึ่งเงินกู้ส่วนใหญ่เป็นอัตราดอกเบี้ยลอยตัวและปัจจุบันนี้มีแนวโน้มที่จะมีอัตราสูงขึ้น
หากอัตราดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น 1%ต่อปีคำนวณจากยอดเงินกู้ ณ. 31 ธันวาคม 2553
จะส่งผลกระทบต่อต้นทุนทางการเงินของบริษัทปีละ 53.03 ล้านบาท

2. ความเสี่ยงจากการดำรงอัตราส่วนทางการเงิน

ตามที่บริษัทมีเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินอยู่จำนวนมากนั้น
นอกจากปัจจัยความเสี่ยงจากทางด้านอัตราดอกเบี้ยแล้ว
บริษัทยังต้องคำนึงถึงความเสี่ยงของสัญญาเงินกู้ที่กำหนดให้บริษัทต้องดำรงสัดส่วนทางการเงินที่สำคัญเช่น
Debt to Equity Ratio และ DSCR
ซึ่งบริษัทได้คำนึงถึงความเสี่ยงนี้จึงได้วางแผนเข้าเจรจากับสถาบันการเงินต่างๆ
เพื่อขอเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขของสัญญาเงินกู้ให้เป็นไปตามความสามารถและสอดคล้องกับธุรกิจของบริษัทเพื่อลดความเสี่ยงในด้านนี้