1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1.1 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้าเฉพาะราย

บริษัทประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบา เพื่อเป็นวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง ในระยะปี 2546 ที่ผ่านมา
บริษัทมีการจำหน่าย สินค้าให้กับบริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัทในสัดส่วนร้อยละ 31.41 (ณ วันที่ 25 ธันวาคม 2546) จำนวน
201.70 ล้านบาท และจำหน่ายสินค้าให้กับบริษัทย่อยของบริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด
(มหาชน) จำนวน 3 บริษัท ประกอบด้วย บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ นอร์ธอีส จำกัด บริษัท แลนด์
แอนด์ เฮ้าส์ นอร์ธ จำกัด และบริษัท แอล.เอช. เมืองใหม่ จำกัด จำนวนรวม 21.55 ล้านบาท
รวมเป็นการจำหน่ายสินค้าให้กับบริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
จำนวนรวม 223.25 ล้านบาท คิดเป็นสัดส่วนการจำหน่ายร้อยละ 30.46
ของรายได้จากการขายรวม (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 11 รายการระหว่างกัน) ดังนั้น
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
อาจจะไม่สั่งชื้อสินค้าจากบริษัทหรืออาจจะสั่งซื้อสินค้าของบริษัทในจำนวนที่ลดลงซึ่งจะมีผลต่อรายได้ของบริษัท
และหากบริษัทไม่สามารถหาลูกค้าทดแทนได้อาจมีผลต่อความอยู่รอดของธุรกิจบริษัทในระยะยาว

อย่างไรก็ตาม บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
และบริษัทย่อยดังกล่าวข้างต้นดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์โดยเน้นที่การก่อสร้างบ้านจัดสรร
ดังนั้น จึงมีความต้องการใช้ผลิตภัณฑ์อิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบา สำหรับการก่อสร้างบ้านจัดสรรเพื่อขาย ทั้งนี้ บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์
จำกัด (มหาชน) มีส่วนแบ่งตลาดเป็นอันดับหนึ่งในธุรกิจการสร้างบ้านจัดสรรเพื่อขาย
และมีรายได้จากการขายในระยะเวลา 3 ปี ที่ผ่านมา อยู่ในช่วง 10,500 – 18,600 ล้านบาท
โดยบริษัทผลิตสินค้าที่ตรงกับความต้องการใช้ของบริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
และบริษัทย่อย

จึงมีผลให้ได้รับการสั่งซื้อสินค้าจาก บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
มาต่อเนื่องตั้งแต่เริ่มดำเนินธุรกิจ รวมถึงบริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท โอกาสที่บริษัทต้องสูญเสียลูกค้าดังกล่าวไปจึงมีน้อย นอกจากนี้
ผลิตภัณฑ์อิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
มีผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เป็นคู่แข่งขันโดยตรงกับบริษัทน้อยราย
และกระบวนการผลิตต้องอาศัยเทคโนโลยีที่ทันสมัย
รวมทั้งบริษัทมีนโยบายที่จะกระจายการขายไปยังลูกค้าเป้าหมายกลุ่มต่างๆ
แทนที่จะพึ่งพิงลูกค้าเฉพาะราย ลูกค้ากลุ่มเป้าหมายของบริษัทกลุ่มอื่นๆ ได้แก่ กลุ่มเอกชนทั่วไป
หน่วยงานราชการ ตัวแทนจำหน่าย และลูกค้าต่างประเทศ
โดยบริษัทมีนโยบายที่จะเพิ่มการจำหน่ายให้กับลูกค้ากลุ่มดังกล่าวมากขึ้น

1.1.2 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้าเฉพาะกลุ่ม

บริษัทประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบา เพื่อเป็นวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง ณ วันที่ 25 ธันวาคม 2546
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท จำนวน 3 ราย ซึ่งประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ประกอบด้วย
บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) / บริษัท ควอ ลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
และบริษัทย่อย คือ บริษัท คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด / และบริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้
ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นบริษัทรวมกันในสัดส่วนร้อยละ 75.06
(รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 2.1 ความเป็นมาและการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญ) ในปี
2546 บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด
(มหาชน) บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทรวมกันจำนวน 297.69 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 40.62
ของรายได้จากการขายรวม (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 11 รายการระหว่างกัน)
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงหากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่
เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวอาจจะไม่ให้ความสำคัญกับการซื้อสินค้าของบริษัทเท่าที่ควร
ซึ่งจะทำให้รายได้จากการขายของบริษัทลดลง
และกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทในอนาคตได้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการผลิตผลิตภัณฑ์อิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบา มีผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เป็นคู่แข่งขันโดยตรงกับบริษัทน้อยราย
และกระบวนการผลิตต้องอาศัยเทคโนโลยีที่ทันสมัย
รวมทั้งผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณสมบัติพิเศษเฉพาะตัวที่เป็นที่ต้องการในการก่อสร้างสมัยใหม่
ซึ่งตรงกับความต้องการใช้ของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว
และตรงกับความต้องการใช้ของผู้รับเหมาก่อสร้างรายอื่นๆ ทั่วไป
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทช่วยให้การก่อสร้างเป็นไปได้รวดเร็วและก่อให้เกิดการประหยัดในด้านต่างๆ
ในการก่อสร้าง (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.2.1
นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์ที่สำคัญ) นอกจากนี้
บริษัทยังให้ความสำคัญกับการขยายฐานลูกค้าไปยังลูกค้ากลุ่มเป้าหมายรายอื่นๆ
เพื่อเป็นการหาลูกค้ารายใหม่ๆ เพิ่มขึ้น นอกเหนือจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว ได้แก่
กลุ่มเอกชนทั่วไป หน่วยงานราชการ ตัวแทนจำหน่าย และลูกค้าต่างประเทศ เป็นต้น
รวมทั้งวางแผนในการขยายกำลังการผลิตเพิ่มโดยการสร้างโรงงานใหม่อีกจำนวน 2 แห่ง
(รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 6 โครงการในอนาคต)
ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวจะส่งผลให้ยอดการจำหน่ายสินค้าให้กับกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีสัดส่วนลดลง
และเป็นการเพิ่มสัดส่วนการจำหน่ายสินค้าให้กับลูกค้ารายใหม่เพิ่มขึ้น

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

1.2.1 ความเสี่ยงจากการรับบริการทางเทคนิคจาก HEBEL ประเทศเยอรมันนี

บริษัทผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
โดยอาศัยเทคโนโลยีการผลิตของ HEBEL ประเทศเยอรมันนี (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.1
ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ) โดย HEBEL ได้ให้บริการทางเทคนิคแก่บริษัท
และอนุญาตให้บริษัทใช้เครื่องหมายการค้า ดังนั้น หากไม่ได้รับบริการทางเทคนิคดังกล่าว
อาจทำให้เทคโนโลยีของบริษัทมีประสิทธิภาพด้อยลง
หรืออาจทำให้เทคโนโลยีในการผลิตล้าสมัยไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีในอนาคต

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ลงนามในสัญญาให้บริการทางเทคนิคกับ HEBEL (รายละเอียดตามส่วนที่ 2
ข้อ 5.2 การรับบริการทางเทคนิคและการใช้เครื่องหมายการค้า)
โดยบริษัทต้องจ่ายค่าบริการทางเทคนิคและค่าลิขสิทธิ
ซึ่งบริษัทได้ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวด้วยดีมาโดยตลอด
จึงไม่มีเหตุที่จะทำให้มีการยกเลิกการให้บริการทางเทคนิค นอกจากนี้
บริษัทได้นำการให้บริการทางเทคนิคที่ได้รับมาพัฒนาการผลิตอย่างต่อเนื่อง
ทั้งในด้านการจัดหาเครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสม
และการพัฒนากระบวนการผลิตให้มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง
รวมทั้งได้จัดตั้งหน่วยงานที่ดูแลเกี่ยวกับการควบคุมคุณภาพและการวิจัยและพัฒนา
รวมถึงการฝึกอบรมวิศวกรและพนักงานอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งทำให้ในปัจจุบันบริษัทมีเทคโนโลยีที่ได้มาตรฐานในการผลิตอิฐมวลเบา
แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
ดังจะเห็นได้จากการที่ผลิตภัณฑ์บริษัทได้รับการรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เลขที่
มอก.1505-2541 และ เลขที่ มอก.1510-2541 จากสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
กระทรวงอุตสาหกรรม และได้รับความเชื่อถือในด้านคุณภาพจากลูกค้า

1.2.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับจัดหาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต

บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
ซึ่งต้องใช้ปูนซีเมนต์ ทราย ปูนขาว ยิปซั่ม เหล็กเส้น และสารกระจายฟองอากาศ
เป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิต (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.3.2 การจัดหาวัตถุดิบ)
ซึ่งภาวะการฟื้นตัวของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อาจมีผลให้เกิดการขาดแคลนวัตถุดิบดังกล่าวได้

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้จำหน่ายวัตถุดิบมาโดยตลอด
รวมทั้งมีนโยบายในการจัดซื้อวัตถุดิบโดยพิจารณาถึงคุณภาพของวัตุดิบเป็นสำคัญ
และสั่งซื้อในปริมาณที่เหมาะสมกับการใช้ในการผลิต
อีกทั้งวัตถุดิบที่สำคัญดังกล่าวข้างต้นซึ่งไม่รวมถึงสารกระจายฟองอากาศ
สามารถจัดหาจากภายในประเทศได้ทั้งหมด และวัตถุดิบส่วนใหญ่โดยเฉพาะปูนซีเมนต์
ปัจจุบันยังมีกำลังการผลิตส่วนเกินอยู่ และมีผู้ผลิตปูนซิเมนต์หลายรายที่บริษัทจะพิจารณาจัดซื้อ
สำหรับวัตถุดิบประเภทปูนขาวบริษัทไม่เคยประสบปัญหาขาดแคลน
โดยปัจจุบันบริษัททำสัญญาซื้อขายปูนขาวกับผู้จัดจำหน่ายปูนขาว 2 ราย ซึ่งเป็นสัญญาซื้อขายระยะสั้น
โดยบริษัทมีนโยบายพิจารณาต่ออายุสัญญาตามความเหมาะสมกับสถานการณ์ของวัตถุดิบ
ดังนั้นที่ผ่านมาบริษัทจึงไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการขาดแคลนวัตถุดิบ
นอกจากนี้ในกรณีที่มีการขาดแคลนวัตถุดิบเกิดขึ้นบริษัทมีนโยบายรองรับโดยการทำสัญญาซื้อวัตถุดิบระยะยาว

1.2.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการขยายกำลังการผลิต

บริษัทวางแผนที่จะขยายกำลังการผลิตเพิ่มขึ้น จากปัจจุบันที่มีกำลังการผลิตอิฐมวลเบา
แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา สูงสุดปีละประมาณ 3 ล้านตารางเมตร
เป็นปีละประมาณ 6 ล้านตารางเมตร ภายในกลางปี 2547 และเพิ่มเป็นปีละประมาณ 9
ล้านตารางเมตร ภายในไตรมาสแรกของปี 2548
โดยบริษัทอยู่ในระหว่างการก่อสร้างโรงงานแห่งที่ 2 และการก่อสร้างโรงงานแห่งที่ 3
โดยโรงงานแห่งที่ 2 มีกำลังการผลิตสูงสุด 3 ล้านตารางเมตรต่อปี
ซึ่งคาดว่าจะแล้วเสร็จและเริ่มดำเนินการผลิตเพื่อจำหน่ายช่วงกลางปี 2547 โรงงานแห่งที่ 3
มีกำลังการผลิตสูงสุด 3 ล้านตารางเมตรต่อปี
ซึ่งคาดว่าจะแล้วเสร็จและเริ่มดำเนินการผลิตเพื่อจำหน่ายในไตรมาสแรกของปี 2548
ซึ่งจะส่งผลให้บริษัทมีกำลังการผลิตสูงสุดต่อปีเพิ่มขึ้นเป็น 6 ล้านตารางเมตร ในปี 2547 และ 9
ล้านตารางเมตร ในช่วงไตรมาสแรกของปี 2548 ตามลำดับ
การขยายกำลังการผลิตดังกล่าวเพื่อตอบสนองความต้องการของลูกค้าที่ต้องการผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาที่มีคุณภาพ
(รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 6 โครงการดำเนินงานในอนาคต) โรงงานแห่งที่ 2
จะใช้เงินลงทุนรวมกันประมาณ 718 ล้านบาท จำแนกเป็นเงินลงทุนในอาคารโรงงาน
จำนวนประมาณ 150 ล้านบาท และเงินลงทุนในเครื่องจักรและอุปกรณ์ จำนวนประมาณ 568
ล้านบาท โรงงานแห่งที่ 3 จะใช้เงินลงทุนรวมกันประมาณ 650 ล้านบาท
จำแนกเป็นเงินลงทุนในอาคารโรงงาน จำนวนประมาณ 150 ล้านบาท
และเงินลงทุนในเครื่องจักรและอุปกรณ์ จำนวนประมาณ 500 ล้านบาท ดังนั้น
หากโครงการดังกล่าวเกิดความล่าช้า จะทำให้บริษัทสูญเสียโอกาสในการผลิตสินค้าเพื่อสร้างรายได้

อย่างไรก็ตามในขั้นตอนก่อสร้างโรงงานแห่งที่ 2 นั้น
บริษัทได้ทำสัญญาก่อสร้างโรงงานกับบริษัทรับเหมาก่อสร้าง คือ บริษัท คริสเตียนีและนีลเส็น (ไทย)
จำกัด (มหาชน) โดยได้มีการลงนามในสัญญาในช่วงเดือนสิงหาคม 2546 มูลค่าสัญญาประมาณ 133
ล้านบาท (รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม) ซึ่งในสัญญา ดังกล่าวระบุว่าจะสร้างโรงงานแห่งที่ 2
ให้แล้วเสร็จตามที่กำหนดไว้ หากเกิดความล่าช้า
บริษัทรับเหมาจะต้องชดเชยค่าเสียหายในจำนวนที่เหมาะสม
รวมทั้งในขั้นตอนดำเนินการจัดซื้อเครื่องจักรที่มีความสำคัญต่อกระบวนการผลิตบริษัทได้ลงนามในสัญญาให้บริการทางเทคนิคและการใช้เครื่องหมายการค้ากับ
HEBEL เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2546
โดยในสัญญาดังกล่าวบริษัทจะจัดซื้อเครื่องจักรสำหรับโรงงานจาก HEBEL
และได้กำหนดให้มีการชดเชยค่าเสียหายกรณีไม่สามารถส่งมอบและติดตั้งเครื่องจักรได้ตามกำหนดเวลา
สำหรับการก่อสร้างโรงงานแห่งที่ 3 บริษัทอยู่ในระหว่างการก่อสร้างอาคารโรงงาน
และติดต่อสั่งซื้อเครื่องจักร

1.2.4 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเข้ามาของคู่แข่งขันรายใหม่

ปัจจุบันการผลิตอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
มีคู่แข่งขันน้อยราย ในขณะที่ภาวะอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์มีแนวโน้มการเจริญเติบโตที่ดี
ความต้องการที่พักอาศัยเพิ่มขึ้น ทำให้มีความต้องการวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการก่อสร้างเพิ่มขึ้น
ปัจจัยดังกล่าวดึงดูดผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาดำเนินการผลิตอิฐมวลเบา
แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบา
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อส่วนแบ่งตลาดของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม การผลิตอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
และคานทับหลังมวลเบาที่มีคุณภาพ ต้องการเครื่องมือเครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพและทันสมัย
ซึ่งต้องใช้เงินลงทุนสูง และต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย
ซึ่งบริษัทมีข้อได้เปรียบในเรื่องดังกล่าว เนื่องจากการลงทุนสำหรับการผลิตอิฐมวลเบา
แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา และคานทับหลังมวลเบาสำหรับโรงงานที่ 1
บริษัทได้ดำเนินการในระหว่างปี พ.ศ. 2537 – 2538 โดยมูลค่าเงินลงทุนในที่ดิน อาคาร
เครื่องจักรและอุปกรณ์ จำนวนรวมประมาณ 800 ล้านบาท เป็นเงินลงทุนในเครื่องจักรและอุปกรณ์
จำนวนประมาณ 500 ล้านบาท ซึ่งส่วนใหญ่ต้องนำเข้าเครื่องจักรและอุปกรณ์จากต่างประเทศ
โดยบริษัทนำเข้าเครื่องจักรดังกล่าวก่อนการเปลี่ยนแปลงระบบอัตราแลกเปลี่ยนเป็นระบบลอยตัว
อัตราแลกเปลี่ยนเงินบาท ต่อ ดอลลาร์สหรัฐฯ ในขณะนั้นอยู่ที่ประมาณ 25 บาท ต่อ 1
ดอลลาร์สหรัฐฯ ซึ่งถ้านำเข้าเครื่องจักรดังกล่าวในปัจจุบัน
เมื่อคำนึงถึงอัตราแลกเปลี่ยนปัจจุบันที่ประมาณ 40 – 41 บาท ต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐฯ
จะต้องใช้เงินลงทุนในเครื่องจักรเพิ่มขึ้นอีกประมาณ 1.6 เท่า นอกจากนี้
บริษัทยังได้รับความช่วยเหลือด้านเทคโนโลยีการผลิตจาก HEBEL ประเทศเยอรมันนี
ซึ่งมีผลให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณภาพและเป็นที่ยอมรับของลูกค้าทั่วไป
ปัจจัยดังกล่าวข้างต้นทำให้บริษัทมีข้อได้เปรียบต่อการเข้ามาของผู้ผลิตรายใหม่

1.3 ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

1.3.1 ความเสี่ยงกรณีมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 75

ณ วันที่ 25 ธันวาคม 2546 บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่จำนวน 3 ราย ประกอบด้วย บริษัท แลนด์
แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) / บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย คือ บริษัท
คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด / และบริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด
(มหาชน) ถือหุ้นบริษัทรวมกัน จำนวน 300,249,980 หุ้น คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 75.06
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 2.1
ความเป็นมาและการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญ) ทั้งนี้
กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวแต่ละรายมีความสัมพันธ์กันในลักษณะการถือหุ้น หรือการมีผู้ถือหุ้น
หรือกรรมการบางส่วนร่วมกัน รวมทั้งมีการดำเนินธุรกิจในลักษณะที่ใกล้เคียงกัน

สัดส่วนการถือหุ้นของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวที่มากกว่า 3 ใน 4
ทำให้มีอำนาจในการควบคุมบริษัทและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น
ผู้ถือหุ้นรายอื่นของบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่กลุ่มถือหุ้นรายใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากโครงสร้างจัดการของบริษัท ประกอบด้วยคณะกรรมการบริษัท
คณะกรรมการบริหาร และคณะกรรมการตรวจสอบ
จะเห็นได้ว่าบริษัทมีการวางโครงสร้างการบริหารงานโดยบุคคลที่มีความรู้ความสามารถในการดำเนินธุรกิจ
และมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ อย่างชัดเจนและโปร่งใส
และในกรณีการเข้าทำรายการที่เกี่ยวโยงกับกรรมการ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
และผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการ รวมถึงบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง
บุคคลดังกล่าวจะไม่มีสิทธิออกเสียงในการอนุมัติรายการนั้นๆ

1.4 ความเสี่ยงด้านการเงิน

  1.4.1 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญาให้สินเชื่อ

จากภาวะวิกฤตทางเศรษฐกิจของไทยตั้งแต่ปี 2540
ทำให้บริษัทประสบปัญหาในการจ่ายชำระเงินกู้ยืมแก่เจ้าหนี้สถาบันการเงิน ดังนั้น ในระหว่างปี
พ.ศ. 2541 พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2545
บริษัทได้เจรจากับสถาบันการเงินเพื่อทำสัญญาปรับปรุงโครงสร้างหนี้และแก้ไขสัญญารวม 5 ครั้ง
ต่อมาในเดือนธันวาคม 2545
บริษัทสามารถหาแหล่งเงินกู้อื่นแห่งอื่นมาชำระหนี้สินระยะยาวตามสัญญาได้ทั้งจำนวน
(รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 12.2 การวิเคราะห์ฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงาน)
จากการที่บริษัทหาแหล่งเงินกู้มาชำระหนี้สินระยะยาวดังกล่าวข้างต้นนั้น เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม
2545 บริษัทได้ลงนามในสัญญาให้สินเชื่อกับสถาบันการเงินแห่งหนึ่งในวงเงินสินเชื่อรวมทั้งสิ้นไม่เกิน
497.10 ล้านบาท และได้กู้ยืมเงินจำนวนรวม 477.10 ล้านบาท
โดยมีกำหนดชำระต้นเงินเป็นงวดรายเดือนรวม 117 งวด งวดละ 4.1 ล้านบาท งวดสุดท้าย
จำนวน 1.5 ล้านบาท ครบกำหนดชำระในเดือนสิงหาคม 2555 อัตราดอกเบี้ย MLR
เงินกู้ยืมระยะยาวดังกล่าวค้ำประกันโดยการจำนองที่ดิน อาคารโรงงานและสิ่งปลูกสร้าง
จำนำเครื่องจักร และค้ำประกันโดยผู้ถือหุ้นของบริษัท

อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม 2546
บริษัทได้จ่ายชำระเงินต้นและดอกเบี้ยจ่ายทั้งหมดก่อนครบกำหนดชำระตามสัญญาเงินกู้ยืมดังกล่าวแล้ว

1.4.2 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากบริษัทมีเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศในสกุลเงินตราต่างประเทศ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2546
จำนวน 46,200 ดอลลาร์สหรัฐฯ
นอกจากนี้บริษัทมีเจ้าหนี้ค่าลิขสิทธิในการใช้เครื่องหมายการค้าในสกุลเงินตราต่างประเทศตามที่ระบุในสัญญาจนถึงปี
2554
ซึ่งบริษัทมิได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงเนื่องจากการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าเพื่อคุ้มครองความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนข้างต้นอาจทำให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น
ซึ่งขณะนี้ยังไม่มีเหตุที่จะทำให้บริษัทเชื่อได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินตราต่างประเทศดังกล่าวจะเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ