5.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ วันที่ 27 เมษายน 2547 บริษัทฯ ถูกกรมสรรพากรประเมินภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีหัก ณ ที่จ่าย
ตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากรยอดตามหนังสือแจ้งจำนวน 127.39 ล้านบาท และเมื่อวันที่ 7
มิถุนายน 2547 บริษัทฯ ได้ยื่นเสียภาษีหัก ณ ที่จ่ายบางส่วนจำนวน 26.96 ล้านบาท

และเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2548 กรมสรรพากรได้มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของบริษัทฯ
ที่ได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านการประเมินภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีหัก ณ ที่จ่าย โดยผลจากคำวินิจฉัยอุทธรณ์
มียอดคงเหลือภาษีที่ต้องชำระจำนวน 113.64 ล้านบาท บริษัทฯ
ได้ยื่นอุทธรณ์คำวินิจฉัยของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์เฉพาะรายการคำวินิจฉัยเลขที่ ภญ.
(อธ.2)/2/2548 – เลขที่ ภญ.(อธ.2)/4/2548 ต่อศาลภาษีอากรกลาง เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม
2548 โดยเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2549
ศาลภาษีอากรกลางได้พิพากษาการอุทธรณ์คำวินิจฉัยดังกล่าวโดยให้ยึดตามคำวินิจฉัยของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์

เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2549 บริษัทฯ ได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลภาษีอากรกลางต่อศาลฎีกา
อย่างไรก็ตามผู้ถือหุ้นเดิมได้ตกลงที่จะรับผิดชอบในหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนการขายหุ้นให้กับผู้ถือหุ้นรายใหม่
ดังนั้นผู้ถือหุ้นเดิม (กลุ่มบริษัท แกรนด์ โฮลดิ้งส์ ลิมิเต็ด จำกัด)
ได้ให้ธนาคารฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้แบงค์กิ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ออกหนังสือสัญญาค้ำประกันการชำระภาษีของบริษัทต่อกรมสรรพากร
เพื่อประกอบคำขอทุเลาการชำระภาษีตามคำวินิจฉัยอุทธรณ์

ตามหนังสือที่ กค 0724/8872 ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2548
กรมสรรพากรอนุมัติให้ทุเลาการชำระภาษีตามคำวินิจฉัยอุทธรณ์เลขที่ ภญ.(อธ.2)/2/2548 –
เลขที่ ภญ. (อธ.2)/4/2548 ลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2548 รวมเป็นเงิน 114,799,847.18
บาท ไปจนกว่าจะมีคำพิพากษาของศาลถึงที่สุด ต่อมาเมื่อวันที่ 25 กันยายน 2555
ตามคำพิพากษาเลขที่ 4496/2555
ศาลฏีกาของศาลภาษีอากรกลางได้พิพากษาการอุทธรณ์คำวินิจฉัยดังกล่าวโดยให้ยืนตามคำวินิจฉัยของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ของศาลภาษีอากรกลาง
ปัจจุบันคดีความถึงที่สุด โดยบริษัทฯ มีหนังสือสัญญาค้ำประกันการชำระภาษีของบริษัทต่อกรมสรรพากร
และกรมสรรพากรได้รับการชำระเงินตามคำพิพากษาเต็มจำนวนจากธนาคารแล้ว

คดีความที่ถูกฟ้องร้อง

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัท มีคดีความดังนี้

(1) บริษัท วินโคสท์ อินดัสเทรียล พาร์ค จำกัด (มหาชน)

  เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2554 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ยื่นฟ้องคดีแพ่งแก่บริษัทฯ
  ในข้อหาผิดสัญญาเช่า และเรียกร้องค่าเสียหาย จากการผิดสัญญาเช่ารถโบกี้บรรทุกตู้สินค้า
  ซึ่งประกอบด้วยยอดหนี้ ดอกเบี้ยและค่าเบี้ยปรับจนถึงวันที่บริษัทฯ ถูกฟ้องร้อง ณ วันที่ 31
  ธันวาคม 2555 และ 2554 ขณะนี้ยังยู่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาล

  (2) บริษัท วินโคสท์ ทรานสปอร์ต จำกัด

* หมายเหตุ บริษัทฯ ได้จำหน่ายเงินลงทุนในบริษัท วินโคสท์ ทรานสปอร์ต จำกัด เมื่อวันที่ 20
ธันวาคม 2555

และได้ทำธุรกรรมดังกล่าวแล้วเสร็จในวันที่ 27 ธันวาคม 2555

  (2.1) เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2551
  บริษัทย่อยถูกเจ้าหนี้การค้ารายหนึ่งฟ้องร้องคดีแพ่งในข้อหา
  ผิดสัญญาโดยเรียกค่าเสียหายจากการผิดสัญญาว่าจ้างรถรับขนส่งตู้สินค้า (คอนเทนเนอร์)
  ซึ่งประกอบด้วยยอดหนี้ ดอกเบี้ยและค่าเบี้ยปรับจนถึงวันที่บริษัทย่อยถูกฟ้องร้อง และเมื่อวันที่ 7
  เมษายน 2552 ศาลได้พิพากษาให้บริษัทชำระหนี้ พร้อมดอกเบี้ย และเบี้ยปรับ
  ผิดสัญญานับจากวันฟ้อง

เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2553
กรมบังคับคดีได้เข้ายึดทรัพย์สินบางส่วนของบริษัทย่อยตามคำพิพากษาของ

ศาลชั้นต้น

  เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2552 บริษัทย่อยได้ยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีและ ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล
  ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2554 ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้บริษัทย่อยชำระหนี้
  พร้อมดอกเบี้ยและเบี้ยปรับผิดสัญญานับจากวันฟ้อง

  อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2554 บริษัทย่อยได้ทำจดหมายแจ้ง
  ทนายความผู้รับมอบอำนาจแจ้งความประสงค์เกี่ยวกับการไม่ประสงค์ยื่นฎีกา

  (2.2) เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2552
  บริษัทย่อยถูกเจ้าหนี้การค้ารายหนึ่งฟ้องร้องคดีแพ่งในข้อหาผิดสัญญารับขนของโดยเรียกค่าเสียหายจากการผิดสัญญาว่าจ้างรถรับขนส่งตู้สินค้า
  (คอนเทนเนอร์) ซึ่งประกอบด้วยยอดหนี้และดอกเบี้ยจนถึงวันที่บริษัทถูกฟ้องร้อง
  และศาลได้พิพากษาในวันเดียวกันแล้วว่าให้บริษัทย่อยชำระหนี้ดังกล่าวและดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ
  7.5 ต่อปี จากยอดหนี้ นับถัดจากวันฟ้อง

  บริษัทย่อยได้ยื่นคำร้องขอพิจารณาคดีใหม่ต่อศาลเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2553
  ปัจจุบันศาลได้ยกคำร้องขอพิจารณาคดีใหม่ อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2553
  บริษัทย่อยได้ทำจดหมายแจ้งทนายความผู้รับมอบอำนาจแจ้งความประสงค์เกี่ยวกับการไม่อุทธรณ์คดี