3. การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์

ภาพรวมธุรกิจการให้บริการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว

จากความห่วงใยต่อปัญหาทางด้านสิ่งแวดล้อมของประเทศ
หน่วยงานราชการโดยกรมโรงงานอุตสาหกรรม
จึงมีนโยบายให้โรงงานอุตสาหกรรมในประเทศทุกแห่งต้องมีการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว
(“สิ่งปฏิกูลฯ”)
ซึ่งเกิดจากการประกอบกิจการโรงงานอย่างถูกต้องเพื่อไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
โดยที่โรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ อาจสามารถใช้บริการ (Outsource)
จากผู้ประกอบการที่ได้รับความเห็นชอบจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม ให้เป็นผู้ดำเนินการแทนก็ได้
โดยจะต้องดำเนินการให้เป็นไปตามที่กฎหมายและประกาศที่เกี่ยวข้องของ
กรมโรงงานอุตสาหกรรมกำหนด

โดยศูนย์บริการข้อมูลสิ่งแวดล้อมอุตสาหกรรม
กรมโรงงานอุตสาหกรรมได้จัดทำสรุปวิธีจัดการสิ่งปฏิกูลฯ ซึ่งอาจแบ่งได้เป็น 3 วิธีการใหญ่ๆ
ที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุบัน ดังนี้

1. การกำจัด (Disposal) สามารถดำเนินการได้หลายวิธี ดังต่อไปนี้

1) ฝังกลบตามหลักสุขาภิบาล (Sanitary Landfill) เฉพาะสิ่งปฏิกูลฯ
ที่ไม่เป็นของเสียอันตรายเท่านั้น ^(1/)

2) ฝังกลบอย่างปลอดภัย (Secured Landfill) หมายถึง การฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ
ที่เป็นของเสียอันตราย ที่อยู่ในรูปที่คงตัว (เสถียร) ไปฝังกลบในหลุมฝังกลบแบบ Secured
Landfill

3) ฝังกลบอย่างปลอดภัยเมื่อทำการปรับเสถียรหรือทำให้เป็นก้อนแข็งแล้ว (Secure Landfill
of Stabilized and Solidified Wastes) หมายถึง
การนำเอาวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เป็นของเสียอันตรายที่ผ่านการปรับเสถียร
เพื่อทำลายฤทธิ์และให้อยู่ในรูปที่คงตัว แล้วนำไปฝังกลบในหลุมฝังกลบแบบ Secure Landfill
^(1/)

2. การบำบัด (Treatment) สามารถดำเนินการได้หลายวิธี ดังต่อไปนี้

1) บำบัดด้วยวิธีชีวภาพ (Biological Treatment)หมายถึง
การบำบัดโดยใช้วิธีระบบตะกอนเร่ง ระบบย่อยสลายแบบไร้อากาศ การหมัก ระบบบ่อผึ่ง เป็นต้น

2) บำบัดด้วยวิธีทางเคมี (Chemical Treatment) หมายถึง
การบำบัดโดยใช้วิธีการปรับค่าความเป็นกรดด่าง และทำให้เป็นกลาง การทำปฏิกิริยาออกซิเดชั่น
รีดักชั่น การแยกด้วยไฟฟ้า การตกตะกอน เป็นต้น

3) บำบัดด้วยวิธีทางกายภาพ (Physical Treatment)
หมายถึงการบำบัดโดยใช้วิธีการเหวี่ยงแยก การกลั่นแยก ด้วยไอน้ำ การกรองผ่านตัวกรองหลายชั้น
การทำระเหย การแยกด้วยแรงโน้มถ่วง เป็นต้น

4) บำบัดด้วยวิธีทางเคมีกายภาพ (Physical-Chemical Treatment) หมายถึง
การดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ การแลกเปลี่ยนประจุ การกรองรีดน้ำ การสกัดของเหลวด้วยของเหลว
เป็นต้น

5) บำบัดน้ำเสียด้วยวิธีทางเคมีกายภาพ (Physical-Chemical Treatment of
Wastewater) หมายถึง
การนำเอาวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เป็นของเหลวหรือน้ำเสียไปบำบัดทางเคมีหรือกายภาพเพื่อทำลายฤทธิ์ได้แก่
การนำน้ำเสีย ไปบำบัดด้วยวิธีเคมีกายภาพที่โรงงานลำดับที่ 101
ระบบบำบัดน้ำเสียรวมซึ่งอยู่นอกบริเวณโรงงาน ^(1/)

6) เข้าระบบบำบัดน้ำเสียรวม (Direct Discharge to Central Wastewater Treatment
Plant) ^(1/)

7) ปรับเสถียรด้วยวิธีทางเคมี (Chemical Stabilization)

8) ปรับเสถียร/ ตรึงทางเคมีโดยใช้ซีเมนต์หรือวัสดุ Pozzolanic (Chemical Fixation
Using Cementitious and/or Pozzolanic Material) หมายถึง
การบำบัดด้วยวิธีการตรึงด้วยสารเคมี การทำให้เป็นก้อนแข็งด้วยสารประสาน

3. การเผาทำลาย (Disposal) สามารถดำเนินการได้หลายวิธี

1) เผาทำลายในเตาเผาขยะทั่วไป (Burn for Destruction)เฉพาะสิ่งปฏิกูลฯ
ที่ไม่เป็นของเสียอันตราย

2) เผาทำลายในเตาเผาเฉพาะสำหรับของเสียอันตราย (Burn for Destruction in
Hazardous Waste Incinerator) ^(1/)

3) เผาทำลายร่วมในเตาเผาปูนซีเมนต์ (Co-Incineration in Cement Kiln) หมายถึง
การนำวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว
ซึ่งไม่มีคุณลักษณะหรือคุณสมบัติเป็นวัตถุดิบทดแทนหรือเป็นเชื้อเพลิงทดแทนสำหรับใช้เผาในเตาเผาปูนซีเมนต์
ไปผ่านกระบวนการปรับสภาพ เพื่อให้อยู่ในรูปที่สามารถนำไปเผาทำลายในเตาเผาปูนซีเมนต์
ก่อนส่งไปเผาทำลาย ในเตาเผาปูนซีเมนต์ ^(2/)

4. การนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ (Reuse / Recycle / Recovery)

1) เป็นวัตถุดิบทดแทน หมายถึง
วัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่มีคุณลักษณะหรือคุณสมบัติเหมาะสมที่ใช้เป็นวัตถุดิบทดแทนในกระบวนการผลิตของโรงงาน
เช่น การนำเศษกระดาษ เศษเหล็ก เศษพลาสติก เศษแก้ว ไปเป็นวัตถุดิบทดแทนในโรงงาน
เป็นต้น ^(1/ และ 2/)

2) ส่งกลับผู้ขายเพื่อกำจัด หมายถึง
การส่งกลับผลิตภัณฑ์ที่หมดอายุการใช้งานแล้วให้แก่โรงงานผู้ผลิตเพื่อนำไปบำบัด หรือกำจัด
หรือนำกลับไปใช้ประโยชน์ใหม่ เช่น ยางรถยนต์ เป็นต้น

3) ส่งกลับผู้ขายเพื่อนำกลับไปบรรจุใหม่หรือใช้ซ้ำ หมายถึง การส่งภาชนะบรรจุคืนโรงงานผู้ผลิต
เพื่อนำกลับไปบรรจุใหม่หรือใช้ซ้ำ เช่น การส่งถังบรรจุกรด/ด่างคืนโรงงานผู้ผลิต เป็นต้น

4) นำกลับมาใช้ซ้ำด้วยวิธีอื่นๆ หมายถึง การนำกลับไปใช้ซ้ำด้วยวิธีอื่นๆ
ที่ไม่ใช่กรณีเป็นวัตถุดิบทดแทนหรือนำกลับไปบรรจุใหม่ เช่น
การนำแกนสายไฟหรือด้ายกลับไปใช้ซ้ำในโรงงานผู้ผลิต

5) เป็นเชื้อเพลิงทดแทน หมายถึง การนำของเสียที่มีค่าความร้อนและมีสภาพเหมาะสม
ไปเป็นเชื้อเพลิงทดแทนในเตาเผาปูนซีเมนต์ ^(1/)

6) ทำเชื้อเพลิงผสม (Fuel Blending) หมายถึง การนำเอาวัสดุที่ไม่ใช้แล้วมาผ่านกระบวนการ
ปรับคุณภาพ หรือผสมกันเพื่อให้เป็นเชื้อเพลิงสังเคราะห์ ซึ่งได้แก่ การขายหรือส่งให้โรงงานลำดับที่
106 นำน้ำมัน หรือตัวทำละลายที่ใช้งานแล้วไปผลิตเป็นเชื้อเพลิงผสม ^(1/)

7) เผาเพื่อเอาพลังงาน

8) เป็นวัตถุดิบทดแทนในเตาเผาปูนซีเมนต์ โดยวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่จะนำไปเป็นวัตถุดิบทดแทน
ในเตาเผาปูนซีเมนต์จะต้องมีองค์ประกอบของวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตปูนซีเมนต์ ได้แก่ แคลเซียม
อะลูมินา เหล็ก หรือซิลาก้า เป็นต้น

9) เข้ากระบวนการนำตัวทำละลายกลับมาใหม่ หมายถึง
การนำวัสดุที่ไม่ใช้แล้วประเภทตัวทำละลายไปโรงงานลำดับที่ 106 เพื่อกลั่นและนำกลับมาใช้ใหม่
ได้แก่ โทนเนอร์ โทลูอีน ไซลีน เมธิลีนคลอไรด์ อะซีโตน เป็นต้น ^(2/)

10) เข้ากระบวนการนำโลหะกลับมาใหม่ หมายถึง การนำวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่มีองค์ประกอบของโลหะ
มาผ่านกระบวนการสกัดหรือนำโลหะกลับมาใช้ใหม่ เช่น
การนำน้ำยาล้างฟิล์มมาผ่านกระบวนการสกัดเงิน
การนำเถ้าจากการหลอมโลหะมีค่าของโรงงานผลิตเครื่องประดับไปสกัดโลหะมีค่า เป็นต้น

11) เข้ากระบวนการคืนสภาพกรด/ด่าง

12) เข้ากระบวนการคืนสภาพตัวเร่งปฏิกิริยา

หมายเหตุ : ^(1/) เป็นบริการที่กลุ่มบริษัทสามารถดำเนินการได้ด้วยตนเอง

^(2/) เป็นบริการที่กลุ่มบริษัทต้องว่าจ้าง (Outsource) ผู้ประกอบการภายนอก

บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
มีความมุ่งมั่นในการดำเนินธุรกิจการบริหาร และจัดการสิ่งปฏิกูลฯ ให้ได้อย่างครบวงจร (One
Stop Service) โดยธุรกิจหลักที่ให้บริการมาตั้งแต่เริ่มเปิดดำเนินการ และบริษัทฯ
สามารถดำเนินการได้เอง คือ การกำจัด (Disposal) ซึ่งในช่วงเริ่มแรก ปี 2541
เป็นการกำจัดด้วยวิธีการ ฝังกลบตามหลักสุขาภิบาล และต่อมาในปี 2548
ได้ขยายไปสู่การกำจัดด้วยวิธีการฝังกลบอย่างปลอดภัย (รวมทั้ง
การฝังกลบอย่างปลอดภัยเมื่อทำการปรับเสถียรหรือทำให้เป็นก้อนแข็งแล้ว)
โดยมีศูนย์บริหารและจัดการฯ อยู่ที่จังหวัดสระบุรี ภายในศูนย์ฯ ยังสามารถให้บริการบำบัด
(Treatment) น้ำเสียด้วยวิธีทางเคมีชีวภาพ แก่ลูกค้าภายนอกด้วย ในปี 2550 บริษัทฯ
ได้มีการลงทุนเพื่อขยายธุรกิจเพิ่มเติมในการนำวัสดุที่ไม่ใช้แล้วกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ (Recycle)
ด้วยการทำเชื้อเพลิงผสม (Fuel Blending) ต่อมาในปี 2551 บริษัทฯ
ได้ขยายธุรกิจในเรื่องของการกำจัด (Dioposal)
ด้วยวิธีเผาทำลายในเตาเผาอุณหภูมิสูงเฉพาะสำหรับของเสียอันตรายโดยได้รับสัมปทานสิทธิในการบริหารและประกอบการในโครงการศูนย์บริหารจัดการวัสดุเหลือใช้
(เตาเผาขยะอุตสาหกรรม) บางปู จังหวัดสมุทรปราการ เป็นระยะเวลา 20 ปี
และมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ต่ออายุสัญญาได้อีก

ทั้งนี้ บริษัทฯ มีรายได้ค่าบริการจากการจัดการสิ่งปฏิกูลฯ
ด้วยวิธีการอื่นซึ่งบริษัทมิได้เป็นผู้ดำเนินการด้วยตนเองอีกส่วนหนึ่งด้วย
โดยภายหลังจากที่บริษัทได้มีการลงทุนซื้อหุ้นสามัญของบริษัทย่อยในปี 2548 จึงทำให้กลุ่มบริษัท
ซึ่งดำเนินการโดยบริษัทย่อยสามารถให้บริการจัดการสิ่งปฏิกูลฯ ด้วยการส่งต่อ (Outsource)
ไปให้ผู้ประกอบการอื่น เป็นผู้จัดการแทน โดยบริษัทย่อยจะให้บริการด้วยการเป็นตัวแทน (Broker)
ติดต่อหาลูกค้าและทำการตลาดโดยการ รับสิ่งปฏิกูลฯ จากลูกค้ามาจัดการด้วยวิธีที่เหมาะสมต่างๆ
ซึ่งหากเป็นสิ่งปฏิกูลฯ ที่บริษัทฯ สามารถกำจัดได้ด้วยตนเอง เช่น การฝังกลบ บริษัท เบตเตอร์
เวสท์ แคร์ จำกัด (“BWC”) จะส่งให้บริษัทฯ เป็นผู้กำจัด แต่หากเป็นสิ่งปฏิกูลฯ ที่บริษัทฯ
ไม่สามารถกำจัดได้ด้วยตนเอง BWC จะส่งไปให้ผู้ประกอบการอื่นเป็นผู้กำจัด เช่น
การส่งไปเป็นวัตถุดิบทดแทน หรือเผาทำลายร่วมในเตาเผาปูนซีเมนต์ และเตาเผาขยะอุตสาหกรรม
และการส่งไปยังโรงงานเพื่อนำกลับมาใช้ ประโยชน์ใหม่ด้วยวิธีการต่างๆ (Recycle) เป็นต้น

โดยรายละเอียดของการประกอบธุรกิจให้บริการของกลุ่มบริษัทในแต่ละประเภท มีดังต่อไปนี้

1. ระบบการฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่เป็นอันตราย

เป็นระบบที่ดำเนินการตามมาตรฐานหลุมฝังกลบ ที่ผ่านการรับรองจากกรมโรงงานอุตสาหกรรม
กระทรวงอุตสาหกรรม เพื่อการประกอบกิจการฝังกลบวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่เป็นอันตราย ณ
ศูนย์บริหารและจัดการ กากอุตสาหกรรม จังหวัดสระบุรี
ซึ่งหลุมฝังกลบวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่เป็นอันตรายนั้นประกอบด้วยระบบการปูพื้นหลุม (Lining)
ตามมาตรฐานสากล ระบบการทดสอบการรั่วซึมของวัสดุปูพื้นหลุมในระหว่างขั้นตอนของการปูพื้นหลุม
ระบบทดสอบแรงอัดของวัสดุปูพื้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการรองรับสิ่งปฏิกูลฯ
ระบบการรวบรวมน้ำชะกาก (Leachate) ระบบท่อรวบรวมแก๊สที่เกิดขึ้นจากหลุมฝังกลบ
รวมทั้งระบบการปิดคลุมหลุมฝังกลบ และการติดตามตรวจสอบ ตลอดอายุการใช้งานของหลุม

2. ระบบการปรับเสถียรและการฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เป็นอันตราย

ระบบปรับเสถียรเป็นระบบลดความเป็นพิษขององค์ประกอบของสิ่งปฏิกูลฯ
แต่ละชนิดเพื่อป้องกันผลกระทบต่อสุขอนามัยและสิ่งแวดล้อมในระยะยาว
ภายหลังจากลดค่าความเป็นพิษซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่ยอมรับใน ระดับสากล สิ่งปฏิกูลฯ
ก็จะถูกนำไปยังพื้นที่ของการฝังกลบอย่างปลอดภัย (Secured Landfill) เป็นแบบ Area &
Trench Method ซึ่งสะดวกต่อการควบคุมและการกำหนดพื้นที่ฝังกลบหลุมฝังกลบอย่างปลอดภัย
มีระบบการปูพื้นหลุม

แบบ Double Lining มีระบบป้องกัน ควบคุม และดูแลสิ่งปฏิกูลฯ ที่นำมาฝังกลบอย่างเข้มงวด
มีการดำเนินงานที่รัดกุม ปลอดภัยต่อสิ่งแวดล้อมอย่างยิ่ง

3. ระบบบำบัดน้ำเสียรวม (Waste Water Treatment)

บริษัทฯ ได้จัดสร้างระบบบำบัดน้ำเสียขึ้นในบริเวณศูนย์บริหารและจัดการกากอุตสาหกรรม
จังหวัดสระบุรี ซึ่งมีการแบ่งแยกการดำเนินงานสำหรับน้ำเสียอันตราย
และไม่อันตรายไว้อย่างชัดเจน ได้แก่ ระบบบำบัดน้ำเสียชีวภาพ (Biological Treatment)
และระบบบำบัดน้ำเสียเคมี (Chemical Wastewater Treatment) โดยระบบบำบัดน้ำเสีย
ของบริษัทฯ เป็นแบบทีละเท (Batch) สามารถบำบัดน้ำเสียได้มากถึงวันละ 450 ลูกบาศก์เมตร
นอกจากนี้ในปี 2551 บริษัทฯ ยังได้จัดให้มีระบบ Reverse Osmosis (RO)
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบำบัดให้ดียิ่งขึ้น

4. ระบบการปรับปรุงคุณภาพสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วเพื่อเป็นเชื้อเพลิงทดแทน (Synthetic

Fuel Blending) และวัตถุดิบทดแทน (Alternative Raw Material)

เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายในการนำสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่
ในรูปแบบของเชื้อเพลิงทดแทน และวัตถุดิบทดแทน โดยการนำสิ่งปฏิกูลฯ ไปปรับคุณภาพ /
องค์ประกอบที่เหมาะสมที่จะนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงทดแทน และวัตถุดิบทดแทน (Alternative
Fuel & Raw Material) ให้แก่ เตาเผาอุณหภูมิสูง เตาเผาอุตสาหกรรม
และเตาเผาเฉพาะสำหรับสิ่งปฏิกูลฯ โดยพิจารณาถึงองค์ประกอบด้านพลังงานเป็นสำคัญ
อีกทั้งยังเป็นส่วนสำคัญ
ที่สนับสนุนการใช้พลังงานทดแทนให้แก่เตาเผาขยะอุตสาหกรรมโดยเฉพาะของบริษัท อัคคีปราการ
จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย อีกด้วย

5. ธุรกิจการกำจัดของเสีย หรือสิ่งปฏิกูลฯโดยการเผาทำลายในเตาเผาอุตสาหกรรมเฉพาะ

(The First Industrial Incinerator Plant)

โดยมีบริษัท อัคคีปราการ จำกัด เป็นผู้ได้รับสิทธิเข้าบริหารและประกอบการศูนย์บริหารและจัดการ
วัสดุเหลือใช้อุตสาหกรรม (เตาเผาขยะอุตสาหกรรม) เป็นเวลา 20 ปี และ ต่อขยายได้อีก
ร่วมกับกรมโรงงานอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นหน่วยงานเจ้าของโครงการฯ
ที่มีวัตถุประสงค์ของการจัดสร้าง คือการกำจัดของเสียอุตสาหกรรมให้เป็นไป
อย่างถูกวิธีไม่ก่อผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของประเทศ
เตาเผาขยะอุตสาหกรรมนี้เป็นเตาเผาแห่งแรกและแห่งเดียว ในประเทศไทย
ที่เผาของเสียอันตรายตาม พรบ.โรงงาน พ.ศ.2535 รวมทั้งมูลฝอยติดเชื้อตามกฎหมาย
ว่าด้วยการสาธารณสุข มีระบบควบคุมและบำบัดมลพิษทางอากาศที่ทันสมัย ควบคุมด้วยระบบ
Programmable Logic Controller (PLC) นอกจากการกำจัดของเสียแล้ว
โครงการดังกล่าวยังสามารถเชื่อมโยงไปสู่โครงการผลิตกระแสไฟฟ้า โครงการผลิตไอน้ำ
และโครงการกลไกการพัฒนาที่สะอาด (ODM) เพื่อความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อม

[]

[]

ผังกระบวนการทำงานของ เตาเผาขยะอุตสาหกรรม

5. ธุรกิจสนับสนุนการให้บริการบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว

ธุรกิจสนับสนุนการให้บริการหลักของบริษัท จะดำเนินการโดยบริษัทย่อยต่างๆ ซึ่งแบ่งได้เป็น 3
ประเภท ดังรายละเอียดต่อไปนี้

[] 5.1 ธุรกิจการเป็นตัวกลาง (Broker)
ในการรับสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วไปบริหารและจัดการ ด้วยวิธีการต่างๆ โดยมีบริษัท เบตเตอร์
เวสท์ แคร์ จำกัด (“BWC”) ซึ่งเป็นบริษัทย่อย ทำหน้าที่เป็นตัวกลางดังกล่าว โดย BWC
จะทำหน้าที่ด้านการตลาดในการนำเสนอบริการให้แก่โรงงานอุตสาหกรรม
และให้คำแนะนำในการบริหาร และจัดการสิ่งปฏิกูลฯ ที่เหมาะสม ซึ่งรายได้หลักของ BWC
จะมาจากค่าบริการจากการเป็นตัวแทนดังกล่าว โดยการให้บริการของ BWC มีดังนี้

1) สิ่งปฏิกูลฯ ที่กำจัดด้วยวิธีการฝังกลบ BWC จะว่าจ้างให้บริษัทเป็นผู้ดำเนินการกำจัด
สิ่งปฏิกูลฯ ในศูนย์บริหารและจัดการฯ ของบริษัทฯ

2) สิ่งปฏิกูลฯ ที่กำจัดได้ด้วยวิธีอื่น เช่น การเผา ซึ่งสิ่งปฏิกูลฯ ที่นำไปเผาจะเป็นสิ่งปฏิกูลฯ
ที่ให้พลังงานความร้อน และสามารถใช้เป็นพลังงานทดแทนได้ เช่น ตะกอนน้ำมัน เศษยางรถยนต์
เป็นต้น BWC จะว่าจ้างให้ผู้ประกอบการที่รับกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ โดยการเผาเป็นผู้จัดการต่อไป
เนื่องจากบริษัทฯ ไม่สามารถดำเนินการ เองได้

ซึ่งในปัจจุบัน BWC ได้รับแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนของโรงปูนซีเมนต์ต่างๆ เช่น บริษัท
ปูนซีเมนต์ไทย(แก่งคอย) จำกัด บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย(ทุ่งสง)จำกัด บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย
(ลำปาง) จำกัด บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย (ท่าหลวง) จำกัด บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย (เขาวง) จำกัด
เป็นต้น

การเป็นตัวแทนในส่วนนี้ ลูกค้าจะจ่ายค่าบริการทั้งหมดให้แก่ BWC ส่วน BWC จะจ่ายค่ากำจัด
สิ่งปฏิกูลฯ ด้วยวิธีฝังกลบหรือวิธีเผาให้แก่บริษัทฯ หรือโรงปูนซีเมนต์ แล้วแต่กรณี
เนื่องจากถือเป็นค่าจ้างในการให้บริษัทฯ หรือโรงปูนซีเมนต์เป็นผู้กำจัดสิ่งปฏิกูลฯ นั้น โดยที่ BWC
มีกำไรจากส่วนต่างอันเนื่องมาจากการดำเนินการ

ทั้งนี้ การหาลูกค้าและทำการตลาดของ BWC จะไม่มีการทับซ้อนกันกับบริษัทฯ เนื่องจาก BWC
จะเน้นการหาลูกค้าที่ต้องการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ที่ต้องใช้วิธีอื่นที่บริษัทฯ ไม่สามารถดำเนินการเองได้
เช่น การใช้เตาเผา หรือการใช้วิธีรีไซเคิล เป็นต้น และถ้าเป็นลูกค้าใหม่ที่ต้องการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
ด้วยวิธีฝังกลบ บริษัทฯ จะเป็น ผู้ทำการตลาดเอง อย่างไรก็ตาม
ในบางกรณีที่ลูกค้าอาจต้องใช้บริการของทั้งบริษัทฯ และ BWC ร่วมกัน เนื่องจากลูกค้า มีสิ่งปฏิกูลฯ
หลายประเภทที่บริษัทฯ ไม่สามารถรับกำจัดได้เองทั้งหมด จึงอาจพิจารณาให้ BWC เข้าร่วม
หรือเป็นผู้นำเสนอการให้บริการตามความเหมาะสม

5.2. ธุรกิจการบริหารจัดการด้านขนส่งสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว โดยมีบริษัท เบตเตอร์ เวิลด์
ทรานสปอร์ต จำกัด (“BWT”) ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทเป็นผู้ให้บริการ โดย BWT
จะเป็นผู้ดำเนินการให้บริการ ด้วยรถขนส่งของตนเองและของบริษัทฯ
รวมทั้งจัดหาและว่าจ้างผู้ประกอบการขนส่งภายนอกเพิ่มเติมด้วย ตามความจำเป็น ซึ่ง BWT
จะเป็นผู้วางแผนและกำหนดเส้นทางการขนส่งทั้งหมดให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ มากที่สุด
โดยในการคัดเลือกผู้ประกอบการขนส่งภายนอกนี้ BWT
จะพิจารณาคัดเลือกทั้งในด้านคุณภาพของรถขนส่ง ที่ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน
ของกรมการขนส่งทางบก รวมทั้งพิจารณาราคา ประสบการณ์ และผลงานของผู้ประกอบการขนส่ง
ซึ่งผู้ประกอบการขนส่งภายนอกที่ขึ้นทะเบียนกับกลุ่มบริษัทมีประมาณ 200 คัน โดย BWT
มีนโยบายให้ใช้รถขนส่งของกลุ่มบริษัทก่อนเป็นลำดับแรก
แต่หากรถขนส่งของกลุ่มบริษัทมีจำนวนไม่เพียงพอต่อการให้บริการหรือมีประเภท
รถขนส่งไม่เหมาะสมกับประเภทของสิ่งปฏิกูลฯ ของลูกค้า BWT
จะมอบหมายให้ผู้ประกอบการขนส่งภายนอกดำเนินการตามความเหมาะสม โดย BWT
จะพยายามกระจายงานให้แก่ผู้ประกอบการขนส่งภายนอกทุกรายที่มีผลการปฏิบัติงานดี
เพื่อให้เกิดความเสมอภาคและรักษาความสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างกัน ทั้งนี้ ในการขนส่งสิ่งปฏิกูลฯ
จากโรงงาน ของลูกค้ามากำจัดยังศูนย์บริหารและจัดการฯ ของบริษัทนั้น
เจ้าของรถขนส่งจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบต่อความเสียหาย
ที่เกิดจากการขนส่งตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการขนส่ง
และตามที่กำหนดในสัญญาว่าจ้างของกลุ่มบริษัท ในขณะที่ลูกค้ายังคงต้องรับผิดชอบต่อสิ่งปฏิกูลฯ
อยู่จนกว่าจะถึงยังศูนย์บริหารและจัดการฯ
ซึ่งเป็นไปตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องของกรมโรงงานอุตสาหกรรม

ในด้านการขนส่งสิ่งปฏิกูลฯ บริษัทและ BWT ได้กำหนดให้มีการวางแผนการขนส่งเป็นไปอย่างรัดกุม
เพื่อลดโอกาสในการเกิดอุบัติเหตุให้มีน้อยที่สุด (Zero Accident)
นอกจากนี้ยังได้มีมาตรการจัดการกับภาวะฉุกเฉิน (Emergency Case) ในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ
โดยยึดหลักการสื่อสาร การประสานงาน และการปฏิบัติการที่รวดเร็วระหว่างพนักงานขับรถขนส่ง
และทีมฉุกเฉิน (Emergency Teams) ซึ่งเป็นหน่วยงานของ BWT และหน่วยงานภายนอกอื่น
ที่เกี่ยวข้องในการจัดการและควบคุมสถานการณ์ เช่น หน่วยกู้ภัยประจำจังหวัดต่างๆ
อาสาสมัครป้องกันภัย ฝ่ายพลเรือน (หน่วย อปพร.) เป็นต้น โดยทีมฉุกเฉินของ BWT
ซึ่งได้รับการอบรมกู้ภัยจะประจำการพร้อมอยู่ที่ศูนย์บริหารและจัดการฯ ตลอด 24 ชั่วโมง
เพื่อทำการแก้ไขปัญหาในกรณีเกิดอุบัติเหตุในระหว่างการขนส่ง นอกจากนี้บริษัทฯ และ BWT
ยังให้ความสำคัญกับการแก้ไขปัญหากรณีการเกิดอุบัติเหตุ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อบุคคลภายนอกหรือสิ่งแวดล้อม โดยการจัดทำประกันภัยต่อบุคคลภายนอก
(Liability Insurance) เพื่อชดเชยค่าเสียหายที่เกิดขึ้นจากการเกิดอุบัติเหตุระหว่างการขนส่ง
รวมทั้งการจัดทำประกันภัยบุคคลที่ 3 ให้แก่รถขนส่งทุกคัน

5.3.
ธุรกิจการให้บริการบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วด้วยวิธีนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่
หรือรีไซเคิล (Recycle) โดยมีบริษัท เอิร์ธ เท็ค เอนไวรอนเมนท์ จำกัด (“E-Tech”)
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยเป็นผู้ให้บริการ โดย E-Tech จะเป็นผู้รวบรวมสิ่งปฏิกูลฯ
เพื่อผ่านกระบวนการและนำกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่
และให้บริการเป็นที่ปรึกษาด้านการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ภายในโรงงาน สิ่งปฏิกูลฯ
ที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เช่น สารทำละลาย น้ำมันเครื่อง น้ำมันหล่อลื่น เศษเหล็ก เศษโลหะ
อุปกรณ์อิเล็คทรอนิคส์ เคมีภัณฑ์บางชนิด เป็นต้น

5.4. ธุรกิจการกำจัดของเสีย หรือสิ่งปฏิกูลฯโดยการเผาทำลายในเตาเผาอุตสาหกรรมเฉพาะ
(The First Industrial Incinerator Plant) โดยมีบริษัท อัคคีปราการ จำกัด (“AP”)
เป็นผู้ได้รับสิทธิเข้าบริหารและประกอบการศูนย์บริหารและจัดการวัสดุเหลือใช้อุตสาหกรรม
(เตาเผาขยะอุตสาหกรรม)
เตาเผาขยะอุตสาหกรรมนี้สามารถเผาของเสียอันตรายทั้งที่อยู่ในรูปของแข็ง กากตะกอน
(Sludge) ของเหลว ตัวทำละลาย น้ำมัน ก๊าซ และ
มูลฝอยติดเชื้อตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข ด้วยอุณหภูมิสูงไม่น้อยกว่า 1,100 องศาเซลเซียส
สามารถให้บริการกำจัดของเสียอันตราย ได้ถึง 48 ตันต่อวัน หรือ 15,000 ตันต่อปีหรือมากกว่า
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการบริหารจัดการของเสีย ที่บริษัทฯ มีประสบการณ์กว่า 11 ปี
ลักษณะของเตาเผาเป็นเตาเผาแบบหมุน (Rotary Kiln) ซึ่งมีอุปกรณ์ฟอกอากาศ ที่ทันสมัย
และควบคุมการทำงานทั้งหมดโดยระบบ Programmable Logic Controller (PLC)
และระบบบำบัดเถ้าลอย (Fly Ash) และเถ้าหนัก(Bottom
Ash)โดยการปรับเสถียรทำให้เป็นก้อนแข็งแล้วนำไปฝังกลบยังหลุมฝังกลบของบริษัท เบตเตอร์
เวิลด์ กรีน จำกัด (มหาชน) ต่อไป

การดำเนินนโยบายด้านสิ่งแวดล้อม

ในการประกอบธุรกิจให้บริการบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วด้วยวิธีฝังกลบของบริษัทฯ
อาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เช่น ฝุ่น เสียง กลิ่น และการรั่วไหลของสิ่งปฏิกูลฯ เป็นต้น
ดังนั้น บริษัทฯ จึงได้กำหนดนโยบายในการประกอบกิจการให้มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด
โดยยึดหลักการตามกฎหมายและกฎเกณฑ์ของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง ได้แก่
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง ระบบเอกสารกำกับการขนส่ง ของเสียอันตราย พ.ศ.2547
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ.2548
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว
ของผู้ประกอบกิจการบำบัดและกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ.2550
และประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การประกันภัยความเสียหายจากการขนส่งวัตถุอันตราย
พ.ศ. 2549 เป็นต้น และปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนด
ในรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (EIA) อย่างเคร่งครัด ทั้งนี้ บริษัทฯ
ได้ให้ความสำคัญกับมาตรฐาน ในการจัดการสิ่งปฏิกูลฯ เป็นอันดับแรกของการปฏิบัติงาน
ระบบการจัดการสิ่งปฏิกูลฯ เป็นระบบปิด (Closed System) ซึ่งของเสียทุกชนิด
รวมทั้งน้ำเสียที่เกิดขึ้นจะไม่มีการรั่วไหลออกไปสู่ภายนอกศูนย์บริหารและจัดการฯ (Zero
Discharge) บริษัทได้นำมาตรฐานทั้งของกรมโรงงานอุตสาหกรรม กรมควบคุมมลพิษ
มาตรฐานของประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศเยอรมัน มาใช้กับระบบการจัดการ ขั้นตอน
และวัสดุอุปกรณ์ในการบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลฯ เพื่อให้ เกิดความเหมาะสมที่สุด
ซึ่งทุกขั้นตอนของการดำเนินการเป็นไปอย่างโปร่งใสและสามารถตรวจสอบได้ โดยที่ผ่านมา
มีผู้เข้าเยี่ยมชมและตรวจสอบการดำเนินการของบริษัทฯ เป็นจำนวนมาก ทั้งจากโรงงานลูกค้า
หน่วยงานราชการ นักเรียน นักศึกษา และบุคคลที่มีความสนใจ เป็นต้น ซึ่งมีผู้เข้าเยี่ยมชมในปี
2551 กว่า 2,000 คน ต่างยอมรับ
กันโดยทั่วไปถึงความเป็นมาตรฐานในระดับสากลของการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว
ในศูนย์บริหารและจัดการฯ ของบริษัทฯ

ในการเลือกพื้นที่ที่ตั้งโครงการบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลฯ นั้น บริษัทฯ
ได้มีการพิจารณาพื้นที่ของศูนย์บริหารและจัดการฯ
ซึ่งมีความเหมาะสมทางด้านสภาวะแวดล้อมเป็นอย่างยิ่ง โดยมีปัจจัยที่เหมาะสมหลายประการ ได้แก่
ทำเลทางเข้าออกและการคมนาคมขนส่งที่สะดวก ปริมาณการจราจรไม่หนาแน่น
สภาพภูมิประเทศที่มีภูเขาและ ต้นไม้ล้อมรอบซึ่งเป็นแนวฉนวน (Buffer Zone) ขนาดใหญ่ที่ดี
สภาพธรณีวิทยาที่เป็นชั้นหินแข็งใต้ผิวดินตลอดแนวพื้นที่ อยู่ห่างจากแหล่งชุมชนและมีระดับน้ำใต้ดินที่ลึก
และจากสถิติที่ผ่านมาพื้นที่ดังกล่าวเป็นบริเวณที่ไม่เคยมีน้ำท่วม

สำหรับในการดำเนินการ บริษัทฯ
มีระบบตรวจสอบผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง เช่น
การติดตามตรวจสอบคุณภาพน้ำใต้ดินและผิวดินในพื้นที่โครงการและพื้นที่ใกล้เคียงโดยรอบ
การติดตามตรวจสอบ
การอุดตันของท่อรวบรวมน้ำชะสิ่งปฏิกูลฯ การติดตามตรวจสอบการรั่วซึมของวัสดุกันซึม
การติดตามตรวจสอบคุณภาพอากาศในพื้นที่โครงการและพื้นที่ใกล้เคียงโดยรอบ
การติดตามตรวจสอบระบบบำบัดน้ำเสียจากน้ำชะสิ่งปฏิกูลฯ
การจัดการและตรวจสอบก๊าซที่เกิดจากหลุมฝังกลบ เป็นต้น

ใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงาน

บริษัทฯ ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงาน จากกรมโรงงานอุตสาหกรรม
กระทรวงอุตสาหกรรมซึ่งประกาศตามกฎกระทรวง (พ.ศ.2535)
ออกตามความในพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2535 รวมทั้งที่ปรับปรุงเพิ่มเติมตามกฎกระทรวงฉบับที่
15 (พ.ศ.2544) ซึ่งมีผลบังคับใช้ในปัจจุบัน ดังนี้

  ----------------- -----------------------------------------------------
  ใบอนุญาตโรงงาน     ประกอบกิจการ

  ลำดับที่ 101         ปรับคุณภาพของเสียรวม
                    และรับฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เป็นของเสียอันตราย

  ลำดับที่ 105         คัดแยกและรับฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่มีอันตราย

  ลำดับที่ 106         ปรับคุณภาพวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว เพื่อเป็นเชื้อเพลิงทดแทนและวัตถุดิบทดแทน
  ----------------- -----------------------------------------------------

สิทธิประโยชน์พิเศษ

ในปี 2547 บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน จำกัด (มหาชน)
ได้รับสิทธิประโยชน์พิเศษจากการได้รับการส่งเสริม การลงทุน
จากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) ในประเภทกิจการ 7.16
กิจการบริการบำบัดน้ำเสีย กำจัดหรือขนถ่ายขยะ กากอุตสาหกรรมหรือสารเคมีที่เป็นพิษ ตั้งแต่วันที่
10 พฤศจิกายน 2547 โดยมีสิทธิและประโยชน์ ดังนี้

1.
ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมรวมกันไม่เกินร้อยละ
100 ของเงินลงทุนไม่รวมค่าที่ดินและทุนหมุนเวียน มีกำหนดเวลาแปดปี นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้
จากการประกอบกิจการนั้น (วันที่ 1 มกราคม 2548)

2.ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำเงินปันผลจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริมซึ่งได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล
ไปรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ตลอดเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลนั้น

3.ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาอนุมัติ

4.ได้รับอนุญาตนำคนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือหรือผู้ชำนาญการเข้ามาในราชอาณาจักรได้ตามจำนวนและเวลาเท่าที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนเห็นสมควร

5.ให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือหรือผู้ชำนาญการดังกล่าวได้รับอนุญาตทำงานเฉพาะตำแหน่งหน้าที่การทำงานที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนให้ความเห็นชอบ

ในปี 2550 บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน จำกัด (มหาชน)
ได้รับสิทธิประโยชน์พิเศษจากการได้รับการส่งเสริม การลงทุน
จากสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) ในประเภทกิจการ 7.21
กิจการนำวัสดุที่ไม่ต้องการ ใช้แล้วกลับมาใช้ใหม่ ตั้งแต่วันที่ 13 พฤศจิกายน 2550
โดยมีสิทธิและประโยชน์ ดังนี้

1.ได้รับอนุญาตนำคนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือหรือผู้ชำนาญการ
คู่สมรสและบุคคลซึ่งอยู่ในอุปการะของบุคคลทั้งสองประเภทนี้ เข้ามาในราชอาณาจักรได้
ตามจำนวนและกำหนดระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณาจักร เท่าที่คณะกรรมการพิจารณาเห็นสมควร

2. .ให้คนต่างด้าวซึ่งเป็นช่างฝีมือหรือชำนาญการที่ได้รับอนุญาตอยู่ในราชอาณาจักรตามมาตรา 25
ได้รับอนุญาตทำงานเฉพาะตำแหน่งหน้าที่การทำงานที่คณะกรรมการให้ความเห็นชอบตลอดระยะเวลา
เท่าที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร

3. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการพิจารณาอนุมัติ

4.
ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมรวมกันไม่เกินร้อยละ
100 ของเงินลงทุนไม่รวมค่าที่ดินและทุนหมุนเวียน มีกำหนดเวลาแปดปี นับแต่วันที่เริ่มมีรายได้
จากการประกอบกิจการนั้น

5.
ได้รับยกเว้นไม่ต้องนำเงินปันผลจากกิจการที่ได้รับการส่งเสริมซึ่งได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล
ไปรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ตลอดเวลาที่ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลนั้น

6. .ได้รับอนุญาตให้นำหรือส่งเงินออกนอกราชอาณาจักรเป็นเงินตราต่างประเทศได้

การตลาดและ ภาวะการแข่งขัน

ภาวะอุตสาหกรรม

ความต้องการใช้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วในประเทศไทย

ถึงแม้ว่าในช่วงครึ่งปีหลังของปี 2551 ประเทศไทยจะประสบกับวิกฤติสถาบันการเงิน
ในสหรัฐอเมริกา และ ยุโรปปัญหาการปรับตัวของราคาน้ำมัน
ปัญหาด้านการเมืองที่มีผลกระทบต่อความเชื่อมั่น ตลอดจนปัญหาเงินเฟ้อ
ที่เกิดจากต้นทุนของราคาสินค้าที่เพิ่มขึ้นส่งผลต่อภาวะค่าครองชีพของผู้บริโภคและผลกระทบต่อภาคการผลิต
ของผู้ประกอบการก็ตาม แต่หากสถานการณ์ทางการเมืองคลี่คลายไปในทิศทางที่ดีขึ้น
ภาครัฐเร่งการลงทุนในโครงการขนาดใหญ่
ราคาน้ำมันปรับตัวลดลงอย่างต่อเนื่องก็จะช่วยให้การสั่งซื้อ เครื่องจักร และสินค้าทุนขยับตัวดีขึ้น
ส่งผลโดยตรงต่อการผลิตจากภาคอุตสาหกรรม

อย่างไรก็ตามในระหว่างปี 2549-2551 จำนวนโรงงานอุตสาหกรรมมีอัตราการเพิ่มขึ้นเฉลี่ยร้อยละ
5 ในขณะที่ปริมาณของสิ่งปฎิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เกิดจากกลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ
ภายในประเทศมีอัตรา ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง (ดังตารางแสดงปริมาณสิ่งปฏิกูลฯ ในระหว่างปี
2548-2551)

ตารางแสดงปริมาณสิ่งปฏิกูลฯ ในระหว่างปี 2548-2551

หน่วย : ล้านตัน

  -------------------------- ---------- ----------- ---------- ------------
  ประเภท                     ปี 2551     ปี 2550      ปี 2549     ปี 2548

  สิ่งปฏิกูลฯ ที่เป็นอันตราย         2.45       2.16        1.78       1.03

  สิ่งปฏิกูลฯ ที่ไม่เป็นอันตราย       14.63*     15.78       10.43      10.03

  รวม                        17.08      17.94       12.21      11.06
  -------------------------- ---------- ----------- ---------- ------------

ที่มา: สำนักโรงงานอุตสาหกรรมรายสาขา 6 กรมโรงงานอุตสาหกรรม

หมายเหตุ * มีการเปลี่ยนแปลงกฎหมายเรื่องการกำจัดสิ่งปฎิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วฯ

ในขณะเดียวกันเพื่อเป็นการป้องกันปัญหามลพิษในด้านต่างๆ เช่น ด้านน้ำเสีย ด้านอากาศเสีย
และปัญหาด้านของเสียหรือสิ่งปฎิกูลฯ ที่เป็นปัญหาอยู่ในปัจจุบัน ภาครัฐโดยกรมโรงงานอุตสาหกรรม
ผู้ซึ่งมีหน้าที่ ในการกำกับดูแลโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ
ทั่วประเทศก็ได้มีมาตรการการบังคับใช้กฎหมายในแง่ของการจัดการสิ่งปฎิกูลฯ ให้ถูกต้อง
ตามหลักวิชาการและกฎหมาย เช่น

มีการออกกฎหมายบังคับใช้ในเรื่องการกำจัดสิ่งปฎิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว พ.ศ.2548
ที่มีการจำแนกกลุ่มอุตสาหกรรมที่เป็นผู้ก่อกำเนิดสิ่งปฎิกูลฯ
การจำแนกวิธีการกำจัดให้เป็นไปอย่างถูกต้องการเข้มงวด
ในด้านความรับผิดชอบต่อการก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมทั้งของโรงงานอุตสาหกรรมผู้ขนส่งสิ่งปฎิกูลฯ
ตลอดจน ผู้ให้บริการรับบำบัด/ กำจัดสิ่งปฎิกูลฯ ทำให้ในระหว่างปี 2549 - 2551
มีโรงงานอุตสาหกรรมเข้าสู่ระบบการกำจัด กากอุตสาหกรรมอย่างถูกต้อง แสดงดังตาราง ดังนี้

ตารางแสดงจำนวนโรงงานที่เข้าสู่ระบบการจัดการสิ่งปฎิกูลฯ อย่างถูกต้อง

  --------- ------------------------- ------------------------ -----------
  พ.ศ.      จำนวนโรงงาน (ประเภท 2     จำนวนโรงงานที่เข้าสู่ระบบ     ร้อยละ
            และ3)                                              

  2549      75,938                    8,830                    11.63

  2550      80,297                    10,166                   12.67

  2551      84,637                    11,538                   13.63
  --------- ------------------------- ------------------------ -----------

ที่มา: สำนักโรงงานอุตสาหกรรมรายสาขา 6 กรมโรงงานอุตสาหกรรม

จากมาตรการดังกล่าว จะเห็นได้ว่าการขออนุญาตการนำสิ่งปฎิกูลฯ
เข้าระบบการจัดการอย่างถูกต้อง ตามกฎหมายของโรงงานที่มีอัตราเพิ่มขึ้นร้อยละ 11.63 12.67
และ 13.63 ในปี 2549 ปี2550 และ ปี 2551 ตามลำดับ
(ดังตารางแสดงจำนวนโรงงานที่เข้าสู่ระบบการจัดการสิ่งปฎิกูลฯ อย่างถูกต้อง)

 มีการประสานงานไปยังหน่วยงานต่างๆ
เพื่อขอความร่วมมือทั้งสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร กรมการขนส่งทางบก
สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ในด้านการออกมาตรการการติดตามและตรวจสอบการวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เป็นต้น

 มีระบบแจ้งข้อมูลทางสื่ออิเล็กทรอนิกส์ เพื่อการตรวจสอบข้อมูลการเคลื่อนย้ายสิ่งปฏิกูลฯ
เพื่อไปกำจัดยังปลายทางอย่างถูกวิธี
โดยการกำหนดให้ผู้ก่อกำเนิดของเสียอันตรายต้องทำการบันทึกข้อมูลผ่านเว็บไซด์ ของกรมโรงงานฯ
ทุกครั้งที่มีการนำกากอุตสาหกรรมออกนอกบริเวณโรงงาน ในขณะที่โรงงานผู้รับกำจัด
กากอุตสาหกรรมต้องมีการบันทึกข้อมูลการรับกากอุตสาหกรรมทุกครั้งผ่านเว็บไซด์ของกรมโรงงานฯ
เช่นกัน

และเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรการที่เข้มงวดของภาครัฐ และนโยบายของบริษัท เบตเตอร์ เวิลด์
กรีน จำกัด (มหาชน) และกลุ่มบริษัทสำหรับการบริหารจัดการสิ่งปฎิกูลฯ อย่างครบวงจร
ถูกต้องตามหลักวิชาการ และสร้างความ
พึงพอใจสูงสุดให้แก่ลูกค้าที่ใช้บริการ ภายใต้ปรัชญา “เราห่วงใย...ทุกชีวิตและสิ่งแวดล้อม” ในปี
2552 นี้ บริษัทฯ จึงได้กำหนดนโยบาย ในด้านต่างๆ เช่น
การให้ความรู้ความเข้าใจในการจัดการสิ่งปฎิกูลฯ ภายในโรงงานอย่างถูกวิธี
การเผยแพร่องค์ความรู้ ตลอดจนข้อบังคับและมาตรการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องภายใต้ พรบ. โรงงาน
พ.ศ. 2535 ที่เกี่ยวข้อง กับการจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วจากภาคอุตสาหกรรม
การรักษาฐานลูกค้ารายเดิม การสร้างสัมพันธ์ กับกลุ่มลูกค้ารายใหม่
การให้บริการที่สะดวกและรวดเร็ว และการดูแลและรับผิดชอบต่อสังคมและส่วนรวม
ให้สอดคล้องกับเป้าหมายในการดำเนินธุรกิจในปี 2552 ตามที่วางไว้

ผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วในประเทศ

สามารถแบ่งประเภทของผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วได้เป็น 3 กลุ่ม
ตามวิธีการกำจัด สิ่งปฏิกูลฯ ดังนี้

1.ผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วด้วยวิธีฝังกลบ

บริษัทฯ มีการประกอบธุรกิจหลักอยู่ในกลุ่มนี้ โดยการฝังกลบเป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไป
และสามารถใช้กับสิ่งปฏิกูลฯ ได้หลายประเภทด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่าการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ด้วยวิธีการเผา
ปัจจุบัน มีผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ด้วยวิธีฝังกลบในประเทศหลายราย
โดยส่วนมากเป็นรายย่อยที่ให้บริการเฉพาะฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ ที่ไม่อันตราย
ซึ่งมีความสามารถในการให้บริการเล็กน้อยเนื่องจากมีข้อจำกัดทางด้านพื้นที่ของสถานประกอบการ
และบริษัทฯ พิจารณาแล้วเห็นว่ามิใช่ผู้ประกอบการที่อยู่ในระดับเดียวกัน ดังนั้น
ผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ด้วยวิธีฝังกลบ ที่มีใบอนุญาตฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ
ทั้งที่ไม่อันตรายและที่เป็นอันตรายซึ่งเป็นรายใหญ่และมีศักยภาพและความสามารถ
ในการให้บริการใกล้เคียงกับบริษัทฯมีจำนวน 3 ราย โดยมีรายละเอียดดังนี้

  -------------------------------------------------------------------------------------------------------------
  ผู้ให้บริการฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว       ความสามารถให้บริการ                          ที่ตั้งของศูนย์
                                          (ตัน/ปี)                                     กำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว
  --------------------------------------- ------------------- ---------------------- --------------------------
                                          สิ่งปฏิกูลหรือวัสดุ        สิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว   
                                          ที่ไม่ใช้แล้ว ไม่อันตราย   อันตราย                 

  1.บมจ.เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน (“BWG”)          150,000             120,000                จังหวัดสระบุรี

  2.บมจ.โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999)  330,000             82,500                 จังหวัดสระแก้ว
  (“PRO”)                                                                            

  3.บมจ.บริหารและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม   79,200              52,800                 จังหวัดระยอง
  (“GENCO”)                                                                          

                                          45,000                                     กรุงเทพฯ
  -------------------------------------------------------------------------------------------------------------

  ที่มา : ข้อมูลจาก BWG และแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี 2551 ของ PRO และ GENCO

ภาวะการแข่งขันในการให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ด้วยวิธีการฝังกลบสำหรับสิ่งปฎิฏูลฯ
อันตรายไม่มีความรุนแรงมากนัก เนื่องจากมีจำนวนผู้ให้บริการรายใหญ่เพียง 3
รายเมื่อเทียบกับปริมาณสิ่งปฏิกูลฯ ในประเทศทั้งหมด
และผู้ให้บริการแต่ละรายมีสถานที่ตั้งของศูนย์กำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
กระจายออกไปในแต่ละพื้นที่ของประเทศ นอกจากนี้
การเข้ามาในอุตสาหกรรมของคู่แข่งขันรายใหม่อาจทำได้ยาก เนื่องจากมีข้อจำกัดหลายประการ
เช่น การใช้เงินลงทุนสูง
การใช้พื้นที่ที่มีขนาดใหญ่และมีลักษณะเหมาะสมซึ่งต้องได้รับการรับรอง
และผ่านความเห็นชอบในรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม (EIA)
จากสำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมก่อนดำเนินกิจการ
ซึ่งตามปกติจะต้องใช้ระยะเวลาพอสมควรในการศึกษาเพื่อขอความเห็นชอบในรายงานดังกล่าว
ทำให้ผู้ลงทุนมีความเสี่ยงจากการลงทุนในที่ดินเป็นเงินจำนวนสูงแต่อาจไม่ได้รับอนุญาตให้ประกอบการได้

ปัจจุบันผู้ให้บริการส่วนใหญ่จะเน้นกลยุทธ์การแข่งขันในมาตรฐานของระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
และคุณภาพ ของการให้บริการแก่ลูกค้า ซึ่งที่ผ่านมา บริษัทฯ
ให้ความสำคัญกับการดำเนินงานและระบบการบริหารและจัดการ สิ่งปฏิกูลฯ
ที่ได้มาตรฐานและสามารถตรวจสอบได้ จึงทำให้ศูนย์บริหารและจัดการฯ ของบริษัทฯ
ได้รับการยอมรับ จากลูกค้าโดยทั่วไป

  2.ผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วด้วยวิธีเผาในเตาเผาเฉพาะ

เนื่องจากสิ่งปฏิกูลฯ บางประเภทมีองค์ประกอบที่มีความเป็นอันตรายสูง
ไม่สามารถกำจัด/บำบัดได้ด้วย วิธีการปรับเสถียรและฝังกลบยังหลุมฝังกลบแบบปลอดภัย
หรือนำกลับไปปรับปรุงคุณภาพเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงหรือ วัตถุดิบทดแทนให้แก่เตาเผาซิเมนต์ได้
เนื่องจากวิธีการกำจัดความเป็นพิษของสิ่งปฏิกูลฯ นั้นๆ
จำเป็นต้องมีระบบบำบัดมลพิษที่สามารถควบคุม
และดูแลอากาศที่ปล่อยออกสู่บรรยากาศให้อยู่ภายใต้มาตรฐานที่ภาครัฐกำหนด ดังนั้น
กรมโรงงานอุตสาหกรรมจึงได้กำหนดสิ่งปฏิกูลฯ
บางประเภทที่เกิดจากกระบวนการผลิตของอุตสาหกรรมบางกลุ่ม ได้แก่
อุตสาหกรรมผลิตยาฆ่าแมลงหรือยาปราบศัตรูพืช อุตสาหกรรมปิโตรเคมี หรืออุตสาหกรรมแปรสภาพ
น้ำมันเครื่องใช้แล้วกลับมาใช้ประโยชน์ใหม่ ฯลฯ ซึ่งมีของเสียที่เกิดขึ้นจากกระบวนการผลิต
ต้องได้รับการกำจัด โดยเตาเผาของเสียอันตรายเท่านั้น โดยกรมโรงงานฯ
ได้ให้สัมปทานสิทธิในการบริหารและประกอบการเตาเผาดังกล่าว แก่บริษัท อัคคีปราการ จำกัด
ซึ่งเป็นบริษัทในเครือ

  3.กลุ่มผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วด้วยวิธีเผาในเตาเผาซิเมนต์

ผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ โดยการเผาจะรับสิ่งปฏิกูลฯ บางประเภทที่ให้พลังงานความร้อนสูง
และเหมาะสมกับเตาเผานั้นๆ เช่น เศษยาง ตะกอนน้ำมัน สารละลาย เป็นต้น
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำพลังงานที่ได้จากการเผาไปใช้ภายในโรงงาน การกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
จึงไม่ใช่เป็นธุรกิจหลักของผู้ให้บริการเหล่านี้ ทั้งนี้ BWC ซึ่งเป็นบริษัทย่อยได้รับ
การแต่งตั้งให้เป็นตัวแทน (Broker)
จากผู้ให้บริการในกลุ่มนี้ทำให้สามารถมีรายได้จากการหาลูกค้าและนำส่งสิ่งปฏิกูลฯ ไปกำจัดได้
โดยลูกค้าจะจ่ายค่าบริการทั้งหมดให้แก่ BWC ส่วน BWC จะจ่ายค่ากำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ด้วยวิธีเผาให้แก่
โรงปูนซีเมนต์ ซึ่งถือเป็นค่าจ้างในการให้โรงปูนซีเมนต์เป็นผู้กำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ดังกล่าว โดยที่ BWC
มีกำไรจากส่วนต่าง อันเนื่องมาจากการดำเนินการดังกล่าว โดยผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
ที่ไม่อันตรายและที่เป็นอันตราย ได้แก่

  1) บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย (แก่งคอย) จำกัด

  2) บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย (ลำปาง) จำกัด

  3) บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย (ทุ่งสง) จำกัด

  4) บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย (ท่าหลวง) จำกัด โรงงานท่าหลวง

  5) บริษัท ปูนซีเมนต์ไทย (แก่งคอย) จำกัด โรงงานเขาวง

  6) บริษัท ปูนซีเมนต์นครหลวง จำกัด (มหาชน)

  7) บริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด (มหาชน)

  ที่มา : สำนักเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมโรงงาน กรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม

4. กลุ่มผู้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วด้วยวิธีการรีไซเคิล (Recycle)

การรีไซเคิลเป็นวิธีการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
ที่ก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจวิธีหนึ่งเนื่องจากเป็นการนำสิ่ง ปฏิกูลฯ
มาทำให้เกิดประโยชน์ได้ใหม่ อย่างไรก็ตาม การนำสิ่งปฏิกูลฯ
มารีไซเคิลยังมีข้อจำกัดอยู่มากเมื่อเปรียบเทียบกับการ กำจัดสิ่งปฏิกูลฯ ด้วยวิธีการฝังกลบ
เนื่องจากจะสามารถรีไซเคิลได้กับสิ่งปฏิกูลฯ บางประเภทเท่านั้น เช่น ตัวทำละลาย น้ำมันเครื่อง
น้ำมันหล่อลื่น เศษเหล็ก เศษโลหะอุปกรณ์อิเล็คทรอนิคส์ เคมีภัณฑ์บางชนิด เป็นต้น ทั้งนี้ บริษัทฯ
ไม่สามารถให้บริการในประเภทนี้ได้ด้วยตนเอง แต่ BWC และ E-Tech
ซึ่งเป็นบริษัทย่อยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นตัวแทน (Broker) จากผู้ให้บริการในกลุ่มนี้
ทำให้สามารถมีรายได้จากการหาลูกค้าและนำส่งสิ่งปฏิกูลฯ ไปรีไซเคิลได้

จุดเด่นของบริษัท

  1. การให้บริการที่ครบวงจร

สิ่งปฏิกูลฯ ที่เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ มีหลายประเภท ทั้งที่เป็นอันตราย (Hazardous
Waste) และไม่อันตราย (Non-Hazardous Waste) ของแข็งและของเหลว
รวมทั้งอาจเป็นสิ่งปฏิกูลที่สามารถนำกลับไปใช้ซ้ำได้อีก
ทำให้การบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลฯ
จะต้องสอดคล้องและอำนวยความสะดวกให้แก่ลูกค้าได้มากที่สุด
ซึ่งการให้บริการของกลุ่มบริษัทได้ครอบคลุมในทุกวิธีการบริหารและจัดการฯ
ตามกฎหมายว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุไม่ใช่แล้ว พ.ศ. 2548
ซึ่งบังคับใช้กับโรงงานอุตสาหกรรมทั่วประเทศ ได้แก่ การคัดแยก (Sorting)
การกักเก็บในภาชนะบรรจุ (Storage) การนำกลับมาใช้ซ้ำ (Reuse)
การนำกลับมาใช้ประโยชน์อีก (Recycle) การนำกลับคืนมาใหม่ (Recovery) การบำบัด
(Treatment) การกำจัด (Disposal) หรือการกำจัดโดยวิธีอื่น ซึ่งเป็นการกำจัดด้วยตนเอง
ภายในศูนย์บริหารและจัดการฯ ของบริษัทฯ หรือนำไปกำจัดยังศูนย์ฯ
บริหารจัดการวัสดุเหลือใช้อุตสาหกรรม (เตาเผาขยะอุตสาหกรรม) จังหวัดสมุทรปราการ
ซึ่งบริหารและประกอบการโดย บริษัท อัคคีปราการ จำกัด (AP)
หรือเป็นการส่งไปให้ผู้ประกอบการอื่น เป็นผู้กำจัด (Outsource) ทั้งนี้ กิจกรรมที่บริษัทฯ
เป็นผู้ให้บริการจะดำเนินการภายในบริเวณและสถานที่ตั้งเดียวกัน
โดยมีระบบที่เชื่อมโยงกันตามมาตรฐาน ส่งผลให้บริษัทฯ สามารถบริหารต้นทุน
การจัดการได้อย่างมีประสิทธิภาพและสามารถแข่งขันกับคู่แข่งได้ทั้งในด้านของราคา
ระยะเวลาการให้บริการ และคุณภาพของการบริการ

2.การให้คำปรึกษาแนะนำและอบรมเกี่ยวกับการบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลฯ

บริษัทฯ มีนโยบายในการให้คำแนะนำ และปรึกษาในทุกกระบวนการของการเกิดสิ่งปฏิกูลฯ
ในโรงงาน โดยเป็นการนำหลักวิชาการมาประยุกต์ใช้ เช่น หลักการทำ Clean Technology
ภายในโรงงาน การให้ความรู้เกี่ยวกับ สิ่งปฏิกูลฯ ที่เกิดขึ้นภายในโรงงาน
การป้องกันและแก้ไขกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินที่เกี่ยวกับสิ่งปฏิกูลฯ เป็นต้น นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังมีการเผยแพร่ข้อมูลต่างๆ
ให้แก่โรงงานอุตสาหกรรมเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงข้อกำหนดหรือกฎหมายต่างๆ
ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งปฏิกูลฯ โดยการแจ้งเป็นจดหมายหรือการจัดการสัมมนาให้ความรู้แก่ผู้ประกอบการ
เป็นต้น เพื่อมิให้ผู้ประกอบการเกิดความสับสน
และได้รับความรู้อย่างเต็มที่เพื่อนำไปปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องต่อไป
การดำเนินการดังกล่าวจึงเป็นจุดเด่นที่ทำให้ลูกค้าใช้บริการกับบริษัทฯ อย่างต่อเนื่อง
และยังถือเป็นการทำประชาสัมพันธ์ แบบบอกต่อกันอีกด้วย

  3.สภาพแวดล้อมของสถานที่ตั้ง

ศูนย์บริหารและจัดการกากอุตสาหกรรม จังหวัดสระบุรี
มีสภาพพื้นที่ที่เป็นไปตามข้อกำหนดของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง ทั้งกรมควบคุมมลพิษ
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม
รวมทั้งตามพระราชบัญญัติการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติของสหรัฐอเมริกา (Resources
Conservation and Recovery Act ) โดยลักษณะสภาพแวดล้อมเป็นภูเขา
มีแนวกำแพงธรรมชาติกั้นระหว่างพื้นที่โครงการและชุมชน สภาพธรณีวิทยาโดยรอบเป็นหินแข็ง
ซึ่งเป็นเสมือนแผ่นกั้นรองรับการรั่วไหลของสิ่งปฏิกูลฯ ไปยัง ชั้นน้ำใต้ดินได้เป็นอย่างดี
นอกจากนี้ยังมีระดับน้ำบาดาลที่ลึกกว่าระดับที่กรมโรงงานอุตสาหกรรมกำหนด
และพื้นที่โครงการยังมีทางเข้าออกได้หลายเส้นทาง ทำให้ไม่มีปัญหาด้านการจราจร
การขนส่งเป็นไปอย่างสะดวก บนเนื้อที่ รวมประมาณ 271 ไร่
ด้วยเหตุดังกล่าวจะเห็นได้ว่าสภาพแล้วล้อมของศูนย์บริหารและจัดการฯ
ตลอดจนขนาดของพื้นที่ของศูนย์บริหารและจัดการฯ ของบริษัทฯ
มีความเหมาะสมทั้งในเชิงกายภาพและเชิงเศรษฐกิจสำหรับการประกอบธุรกิจกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
เป็นอย่างยิ่ง

  4.ประสบการณ์และความเชี่ยวชาญของผู้บริหารและทีมงาน

ผู้บริหารซึ่งเป็นกลุ่มผู้ก่อตั้งเป็นผู้มีประสบการณ์ในธุรกิจมานานกว่า 11 ปี จึงทำให้มีความเชี่ยวชาญ
และ มีสายสัมพันธ์ที่ดีกับบุคคลต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น หน่วยงานราชการ ลูกค้า คู่ค้า
ประชาชนและชุมชนที่อยู่บริเวณใกล้เคียง ส่งผลให้บริษัทฯ
สามารถเจรจาทำความเข้าใจกับบุคคลที่เกี่ยวข้องดังกล่าวได้เป็นอย่างดี
นอกจากนี้ทีมงานของบริษัทฯ ยังเป็นทีมงานที่มีความเชี่ยวชาญและมีประสบการณ์ในธุรกิจเช่นกัน
โดยบริษัทฯ มีนโยบายที่จะพัฒนาบุคลากรเหล่านี้ ให้มีคุณภาพ
ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีการจัดการสิ่งปฏิกูลฯ โดยจะมีการส่งอบรมทั้งในประเทศ
และต่างประเทศอย่างสม่ำเสมอ

กลยุทธ์ในการแข่งขัน

บริษัทฯ มีการกำหนดกลยุทธ์ในการแข่งขัน ดังนี้

1.การมุ่งเน้นให้บริการที่มีคุณภาพและได้มาตรฐานในระดับสากล โดยบริษัทฯ กำหนดให้
การจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วต้องเป็นไปอย่างถูกต้องตามหลักวิชาการ
และภายใต้มาตรฐานที่บริษัทฯ ได้รับ เช่น การรับรองคุณภาพด้านงานบริการ ( ISO 9001:2000
) และการรับรองระบบการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม (ISO 14001:2004) และนอกจากนี้ บริษัทฯ
ให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและชุมชนใกล้เคียง

2.การสร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้า ซึ่งนอกเหนือจากการให้บริการที่จะต้องได้มาตรฐาน
ในระดับสากลแล้ว บริษัทฯ ยังมุ่งเน้นการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า
ด้วยการให้บริการที่รวดเร็ว ตรงต่อเวลา และพร้อมให้คำแนะนำและช่วยเหลือแก่ลูกค้า
ซึ่งกลยุทธ์ดังกล่าวนี้ทำให้บริษัทฯ สามารถรักษาความสัมพันธ์อันดี
กับลูกค้ามาได้อย่างต่อเนื่องและยาวนาน และยังทำให้กลุ่มลูกค้าของบริษัทฯ
เหล่านี้เผยแพร่ข้อมูลในเรื่องของการให้บริการไปสู่ลูกค้าใหม่รายอื่นๆ
ได้รับทราบและเกิดความสนใจใช้บริการของบริษัทฯ ได้อีกด้วย

3.การทำการตลาดในเชิงรุก โดยกำหนดเป้าหมายให้เจ้าหน้าที่การตลาดของบริษัทฯ ได้มีการ
พบปะเยี่ยมเยียน ทั้งในกลุ่มลูกค้าเดิมและโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ
ที่มีศักยภาพในการใช้บริการของบริษัทฯ โดยกำหนด ทีมการตลาดแบ่งเป็นโซนตามภูมิภาค
ซึ่งเจ้าหน้าที่ของบริษัทฯ ทุกคนจะต้องผ่านการอบรมและได้รับความรู้เกี่ยวกับบริการมาเป็นอย่างดี
เพื่อสามารถให้คำแนะนำต่างๆ แก่โรงงานอุตสาหกรรมได้ นอกจากนี้ จากการที่บริษัทฯ
มีการประสานงานกับหน่วยงานราชการต่างๆ อย่างใกล้ชิด เช่น กรมโรงงานอุตสาหกรรม
การนิคมอุตสาหกรรม แห่งประเทศไทย กรมควบคุมมลพิษ องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น
สำนักงานนโยบายและแผนฯ เป็นต้น
จึงมีส่วนทำให้หน่วยงานราชการช่วยประชาสัมพันธ์บริการของบริษัทฯ
ไปให้แก่โรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ ได้รับทราบ ตลอดจนบริษัทฯ ยังได้รับข้อมูลข่าวสารต่างๆ
จากหน่วยงานราชการมาอย่างสม่ำเสมอ และยังสามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับการดำเนินการ
ของบริษัทฯ ให้หน่วยงานราชการได้รับทราบ
เพื่อให้การรับรู้ข้อมูลของทั้งสองฝ่ายเป็นไปตามที่เกิดขึ้นจริง

4.สถานที่ตั้งศูนย์บริหารและจัดการกากอุตสาหกรรม จังหวัดสระบุรี นับว่ามีความเหมาะสม
ในแง่มุมที่ลูกค้าสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายของระยะทางการขนส่งสิ่งปฏิกูลฯ
จากโรงงานอุตสาหกรรมเพื่อนำมากำจัด
โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในเขตพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล ภาคเหนือ
และภาคตะวันออก ซึ่งเป็นโรงงานที่มีสิ่งปฏิกูลฯ ทั้งที่ไม่อันตราย และที่เป็นอันตราย ปริมาณมาก

5.การสร้างความเข้าใจต่อประชาชนทั่วไป โดยบริษัทฯ
ได้ส่งเสริมการประชาสัมพันธ์เพื่อให้สาธารณชนต่างๆ
ได้เข้าใจในกระบวนการทำงานและมาตรการป้องกันทางด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งบริษัทฯ
ได้เปิดโอกาสให้ประชาชนทั่วไป นักเรียน นักศึกษา
ตลอดจนเจ้าหน้าที่จากโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ สามารถเข้ารับชมและรับฟังการบรรยายเกี่ยวกับ
การทำงาน ได้ที่ศูนย์บริหารและจัดการฯ จังหวัดสระบุรี และศูนย์บริหารจัดการฯ
(เตาเผาขยะอุตสาหกรรม) จังหวัดสมุทรปราการ
ซึ่งจะช่วยให้ประชาชนทั่วไปเหล่านี้มีความเข้าใจในกระบวนการทำงาน
อันเป็นการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับสาธารณชนในระยะยาว

กลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมที่เป็นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายหลักของบริษัทฯ ได้แก่
โรงงานอุตสาหกรรมทั้งที่อยู่ใน นิคมอุตสาหกรรมและนอกนิคมอุตสาหกรรม ซึ่งตั้งอยู่ในเขตกรุงเทพฯ
และปริมณฑล ภาคตะวันออก และภาคกลาง
โดยกลุ่มลูกค้าเป้าหมายคือโรงงานอุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาดใหญ่ ซึ่งตั้งแต่บริษัทฯ
เริ่มให้บริการลูกค้า ในปี 2541 เป็นต้นมา บริษัทฯ ได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าอย่างต่อเนื่อง
จากการรักษามาตรฐานการให้บริการ อย่างเข้มงวดในระดับสากลและทำให้บริษัทฯ
มีลูกค้าใหม่ที่ใช้บริการเพิ่มมาโดยตลอดจนกลายมาเป็นลูกค้าประจำ ของบริษัทฯ อย่างไรก็ตาม
กรมโรงงานอุตสาหกรรมกำหนดให้ผู้ประกอบการที่มีสิ่งปฏิกูลฯ ต้องขึ้นทะเบียนและ
แจ้งรายชื่อผู้ให้บริการซึ่งมีกำหนดระยะเวลา 1 ปี ดังนั้น แม้ลูกค้าจะไม่ทำสัญญากับบริษัท
แต่ก็ต้องส่งสิ่งปฏิกูลฯ มาให้บริษัทฯ เป็นผู้กำจัดตามข้อมูลที่ได้แจ้งไว้กับกรมโรงงานอุตสาหกรรม
ยกเว้นในกรณีที่ต้องการเปลี่ยนแปลง ผู้ให้บริการใหม่ ซึ่งลูกค้าจะต้อง
ขึ้นทะเบียนและทำเรื่องแจ้งขอเปลี่ยนรายชื่อผู้ให้บริการใหม่ อย่างไรก็ตาม
ด้วยกลยุทธ์การให้บริการของบริษัทฯ ที่มุ่งเน้นการสร้างความพึงพอใจให้ลูกค้าเป็นหลัก บริษัทฯ
จึงมั่นใจว่าจะทำให้ลูกค้า กลับมาใช้บริการของบริษัทฯ อย่างต่อเนื่อง

ทั้งนี้ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุไม่ใช้แล้ว พ.ศ. 2548
กำหนดให้ ผู้ประกอบการโรงงานจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบสิ่งปฏิกูลฯ
ตั้งแต่ออกจากสถานประกอบการของตนจนถึงสถานที่ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ อย่างไรก็ตาม
ในทางปฏิบัติ เมื่อบริษัทฯ และลูกค้ามีการตกลงการให้บริการกัน
ลูกค้ามีหน้าที่ที่จะต้องส่งมอบสิ่งปฏิกูลฯ ให้แก่บริษัทฯ ตามประเภทและชนิดที่ระบุไว้ในใบเสนอราคา
และจะแยกสิ่งปฏิกูลฯ แต่ละประเภท มิให้ปะปนหรือผสมเข้าด้วยกัน มิฉะนั้น
ลูกค้าจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบและชดใช้ความเสียหายที่เกิดขึ้นอันเนื่องมาจาก เหตุดังกล่าว
ในขณะที่บริษัทฯ มีหน้าที่จัดหายานพาหนะในการขนส่งสิ่งปฏิกูลฯ จากสถานประกอบการของลูกค้า
มายังศูนย์บริหารและจัดการฯ ของบริษัทฯ
รวมทั้งจะต้องปฏิบัติตามสัญญาให้บริการด้วยความระมัดระวัง และ
ปฏิบัติตามหลักการและสอดคล้องกับกฎหมายตลอดจนข้อบังคับและกฎระเบียบของทางราชการ
เพื่อป้องกันไม่ให้ เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

ในปี 2551 บริษัทฯ
ได้ให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วทั้งที่เป็นอันตรายและไม่เป็นอันตราย รวมทั้งสิ้น
248,825 ตัน แบ่งออกเป็นกากอุตสาหกรรมอันตราย 152,828 ตัน กากอุตสาหกรรมไม่อันตราย
95,997 ตัน คิดเป็นรายได้รวมทั้งสิ้น 554.09 ล้านบาท

[] กราฟแสดงปริมาณการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว

โดยในปี 2551 บริษัทฯ ได้รับความไว้วางใจใช้บริการจากโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ
เพิ่มขึ้นในกลุ่มอุตสาหกรรมหลักต่างๆ ดังนี้

+-----------------------------------+----------------------------------+
|    กลุ่มอุตสาหกรรมเหล็ก              |    กลุ่มอุตสาหกรรมฟอกย้อม           |
+-----------------------------------+----------------------------------+
|    กลุ่มอุตสาหกรรมชิ้นส่วนยานยนต์       |    กลุ่มอุตสาหกรรมกระดาษ           |
+-----------------------------------+----------------------------------+
|    กลุ่มอุตสาหกรรมปิโตรเคมี           |    กลุ่มอุตสาหกรรมอาหาร            |
+-----------------------------------+----------------------------------+
|    กลุ่มอุตสาหกรรมเคมี               |    อื่นๆ                          |
+-----------------------------------+----------------------------------+
|    กลุ่มอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์        |                                  |
+-----------------------------------+----------------------------------+

กราฟแสดงการให้บริการแก่ผู้ประกอบการแบ่งตามภาค

[]

นโยบายด้านราคา

บริษัทฯ มีนโยบายกำหนดอัตราค่าบริการ โดยพิจารณาจากต้นทุนการดำเนินงานของบริษัทฯ บวกด้วย
กำไรส่วนเพิ่ม (Margin)
โดยอัตราค่าบริการจะต้องสามารถเปรียบเทียบและแข่งขันกับผู้ประกอบการอื่นได้ ทั้งนี้
ในช่วงที่ผ่านมาอัตราค่าบริการจะรวมค่าขนส่ง และอาจมีการปรับค่าบริการเพิ่มขึ้นเป็นรายปี
อย่างไรก็ตาม จากผลกระทบของราคาน้ำมันที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้บริษัทฯ
พิจารณาปรับปรุงนโยบายการกำหนดอัตราค่าบริการของลูกค้าใหม่
โดยจะแยกค่าบริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ และค่าขนส่งออกจากกัน ซึ่งจะทำให้ บริษัทฯ
สามารถปรับอัตราค่าบริการของแต่ละประเภทให้เหมาะสมกับต้นทุนที่แท้จริงได้

ช่องทางการจำหน่าย

บริษัทฯ มีช่องทางการจำหน่ายหลัก 2 ช่องทาง คือ

1.บริษัทฯ ทำการตลาดโดยตรง ผ่านทางพนักงานขายของบริษัทฯ โดยมีการแบ่งพนักงานขาย
ออกเป็น แต่ละทีมเพื่อดูแลในพื้นที่ต่างๆ แยกตามภาคของประเทศ
พนักงานขายจะได้รับการอบรมให้มีความรู้ความเข้าใจ
ในลักษณะและขั้นตอนการให้บริการเป็นอย่างดี สามารถให้คำปรึกษาแก่โรงงานอุตสาหกรรมได้ ทั้งนี้
บริษัทฯ มีมาตรการสร้างแรงจูงใจให้แก่พนักงานขาย โดยมีการจ่ายค่าการตลาด (คอมมิชชั่น)
ให้แก่พนักงานขายที่สามารถทำยอดรายได้ ได้ตามเกณฑ์ที่กำหนด
โดยมีการกำหนดอัตราที่เป็นไปตามระเบียบของบริษัทฯ และมีการอนุมัติจากผู้มีอำนาจ
ในเรื่องดังกล่าว และนอกจากการทำการตลาดผ่านทางพนักงานขายแล้ว
ด้วยผลงานและความสัมพันธ์อันดีกับหน่วยงานราชการต่างๆ เช่น กรมโรงงานอุตสาหกรรม
อุตสาหกรรมจังหวัด การนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เป็นต้น ทำให้ชื่อเสียงของบริษัทฯ
เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ซึ่งจะช่วยในการประชาสัมพันธ์ และสนับสนุนการใช้บริการของบริษัทฯ
อีกด้วย

2.บริษัทฯ จ้างให้บริษัทตัวแทน (Broker) เป็นผู้ทำการตลาด โดยในปัจจุบันบริษัทฯ
มีตัวแทนที่ทำสัญญาแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ จำนวน 2 ราย ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทฯ คือบริษัท
เบตเตอร์ เวสท์ แคร์ จำกัด และ บริษัท เอิร์ธ เท็ค เอนไวรอนเมนท์ จำกัด

การจัดหาผลิตภัณฑ์หรือบริการ

การผลิต / การให้บริการ

ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทฯ
มีความสามารถในการให้บริการสำหรับการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วทั้งที่ไม่อันตราย
และที่เป็นอันตราย ดังนี้

  (หน่วย : ตัน)

  --------------------------------------------------------------------------------------------------------------
  รายละเอียด                         2549                     2550                      2551            
  --------------------------------- --------------- -------- --------------- --------- --------------- ---------
                                    ประเภทสิ่งปฏิกูลฯ            ประเภทสิ่งปฏิกูลฯ             ประเภทสิ่งปฏิกูลฯ   

                                    ไม่อันตราย        อันตราย   ไม่อันตราย        อันตราย    ไม่อันตราย        อันตราย

  ประมาณการความสามารถในการให้บริการ   150,000         70,000   150,000         120,000   150,000         120,000

  ปริมาณสิ่งปฏิกูลฯ ที่ให้บริการ             190,218         46,629   151,015         126,404   95,997          152,828

  อัตราการใช้กำลังการผลิต               126.81%         66.61%   100.68%         105.34%   63.99%          127,36%
  --------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเหตุ : กำลังการผลิตคิดวันทำงานเท่ากับ 300 วัน ต่อปีทำงานวันละ 8 ชั่วโมง

บริษัทฯ ประเมินความสามารถในการให้บริการตามปริมาณน้ำหนักบรรจุของหลุมฝังกลบ(ตัน)
ในแต่ละปี โดยคำนวณจากเวลาการทำงานมาตรฐาน คือ 8 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งในการให้บริการจริง
บริษัทฯ อาจเพิ่มเวลาการทำงาน
ให้มากขึ้นเพื่อรองรับต่อความต้องการใช้บริการของลูกค้าที่เพิ่มสูงขึ้นในบางช่วงได้
จึงอาจทำให้บริษัทฯ
สามารถให้บริการจริงได้มากกว่าประมาณการความสามารถในการให้บริการที่ประเมินไว้ได้ ทั้งนี้
การให้บริการจริงที่มีปริมาณสิ่งปฏิกูลฯ มากกว่าประมาณการความสามารถในการให้บริการนั้น
ไม่มีผลกระทบใดๆ ต่อโครงสร้างของหลุมฝังกลบหรือสิ่งแวดล้อม
เนื่องจากเป็นการปฏิบัติงานเพิ่มเติมเพื่อให้บริการแก่ลูกค้าได้มากขึ้นเท่านั้น
เพียงแต่อาจส่งผลต่อระยะเวลาประมาณการให้บริการของพื้นที่ของหลุมฝังกลบ
ซึ่งอาจทำให้พื้นที่หลุมฝังกลบมีการใช้งานเต็มพื้นที่เร็วกว่าที่ประมาณการไว้ได้

การจัดหาวัตถุดิบ

ในการให้บริการบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว มีปัจจัยการผลิตและวัตถุดิบที่สำคัญ
ดังนี้

1.ที่ดิน

ศูนย์บริหารและจัดการกากอุตสาหกรรม จังหวัดสระบุรี ของบริษัทฯ ตั้งอยู่บนที่ดินซึ่งมีพื้นที่ประมาณ
271 ไร่ ตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยแห้ง อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี สภาพพื้นที่ในศูนย์บริหารและจัดการฯ
ทั้งหมดเป็นไปตามข้อกำหนดของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง ทั้งกรมควบคุมมลพิษ
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม
รวมทั้งตามพระราชบัญญัติการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ของสหรัฐอเมริกา (Resources
Conservation and Recovery Act : EPA) โดยมีลักษณะทั่วไป ดังนี้

• มีภูเขาล้อมรอบ ซึ่งบริษัทฯ ได้มีการขออนุญาตกรมป่าไม้เพื่อเข้าทำประโยชน์ในพื้นที่บริเวณภูเขา
เพื่อใช้เป็นพื้นที่ฉนวน
และมีพื้นที่เกินกว่าที่กรมโรงงานอุตสาหกรรมกำหนดเอาไว้ว่าต้องห่างจากแนวเขตรั้วไม่ต่ำกว่า 33
เมตร และปรับปรุงแนวถนนสาธารณะ ปลูกต้นไม้เป็นแนวป้องกันไฟป่า พร้อมทั้งอนุรักษ์ธรรมชาติเดิม
ซึ่งแนวเขาดังกล่าวเป็นกำแพงธรรมชาติกั้นระหว่างพื้นที่โครงการและชุมชน

•สภาพธรณีวิทยาโดยรอบโครงการประกอบด้วยชั้นหินแข็ง เช่น หินไรโอไลต์ หินแอนดีไซต์ หินทัลฟ์
เป็นต้น ซึ่งจะเปรียบเสมือนแผ่นกั้นรองรับอย่างดี
ทำให้สิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วรั่วไหลไปยังชั้นน้ำใต้ดินได้ยาก

•ระดับน้ำบาดาลอยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 40-70 เมตร ซึ่งกรมโรงงานอุตสาหกรรมได้กำหนดไว้
ว่าระดับก้นหลุมฝังกลบจะต้องอยู่สูงจากระดับน้ำใต้ดินสูงสุดไม่น้อยกว่า 1.5 เมตร
ดังนั้นน้ำบาดาลในบริเวณ ใต้ศูนย์บริหารและจัดการฯ จึงมีความปลอดภัยต่อการปนเปื้อนสูง
โดยแหล่งน้ำบาดาลสาธารณะของชุมชนที่อยู่ใกล้ที่สุด อยู่ห่างจากศูนย์บริหารและจัดการฯ ประมาณ
2 - 3 กิโลเมตร

• พื้นที่โครงการสามารถเข้าออกได้ง่ายหลายเส้นทาง ไม่มีปัญหาด้านการจราจรติดขัด จึงทำให้
การขนส่งเป็นไปได้อย่างสะดวก โดยเส้นทางหลักที่ใช้ คือ ถนนพหลโยธิน และถนนบ้านนา-แก่งคอย

• ไม่มีโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ และสนามบินในเขตพื้นที่ รัศมี 5
กิโลเมตรโดยรอบโครงการ ไม่มีบ่อน้ำดื่มหรือโรงงานผลิตน้ำประปาในเขตรัศมี 700
เมตรโดยรอบโครงการ ทั้งนี้มีโรงเรียนและชุมชนที่อยู่ใกล้ที่สุด อยู่ห่างจากศูนย์บริหารและจัดการฯ
ประมาณ 1 กิโลเมตร

ลักษณะของหลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วในศูนย์บริหารและจัดการฯ เป็นดังนี้

  1. หลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่อันตราย ตามหลักสุขาภิบาล (Sanitary
  Landfill)

หลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่ไม่อันตรายได้รับการออกแบบและเลือกใช้วัสดุที่
ได้มาตรฐานสากล ประกอบด้วย 2 หลุม คือ หลุมที่ 1 ขนาดพื้นที่ประมาณ 6,000 ตร.ม.
ซึ่งมีการให้บริการตั้งแต่เดือนมกราคม 2541 และได้ทำการปิดทับชั้นสุดท้ายลงในเดือนธันวาคม
2544 มีปริมาณสิ่งปฏิกูลฯ ที่ฝังกลบแล้วทั้งหมดประมาณ 68,000 ตัน ต่อมาในเดือนมกราคม 2545
และได้เริ่มให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ โดยวิธีฝังกลบในหลุมที่ 2 ซึ่งมีขนาดพื้นที่ประมาณ 140,000
ตร.ม. ซึ่งสามารถรองรับปริมาณสิ่งปฏิกูลฯ ที่ไม่อันตรายได้ทั้งสิ้นประมาณ 2.34 ล้าน ลบ.ม. หรือ
2.34 ล้านตัน บริษัทฯ ได้ออกแบบหลุมฝังกลบที่ 2 โดยแบ่งออกเป็นแต่ละเฟส รวมทั้งหมด 5 เฟส
คือหลุมฝังกลบ N1 ถึง N5
เพื่อให้การรับรู้ต้นทุนตัดจ่ายหลุมฝังกลบสอดคล้องกับปริมาณการให้บริการจริง โดยบริษัทฯ
สามารถปรับต้นทุนตัดจ่าย หลุมฝังกลบได้เมื่อสิ้นสุดการให้บริการฝังกลบในแต่ละเฟส
ซึ่งผลดังกล่าวจะทำให้รายได้และต้นทุนค่าบริการของบริษัทฯ มีความสอดคล้องกันมากขึ้น โดยบริษัทฯ
จะทำการฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ ไม่อันตรายลงในหลุมเฟสที่ 1 ก่อน จากพื้นด้านล่างจนถึงด้านบน จนเมื่อ
ฝังกลบเต็มพื้นที่หลุมแล้วจึงทำการฝังกลบในเฟสที่ 2 ต่อไปตามลำดับจนครบ 5 เฟส

บริษัทฯ ได้มีการพัฒนาและออกแบบหลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ ที่ไม่อันตรายแบบถูกหลักสุขาภิบาล
(Sanitary Landfill)
โดยใช้หลักเกณฑ์การออกแบบหลุมฝังกลบของกรมควบคุมมลพิษมาประกอบพิจารณาร่วมกับมาตรฐานเยอรมัน
(TA Abfall) เพื่อให้ได้ผลการออกแบบที่เป็นมาตรฐานและมีความปลอดภัยสูงสุด ดังนี้

  1. ระบบการปูชั้นกันซึม มีการปูด้วยวัสดุต่างๆ บนพื้นหลุมจากด้านล่างจนถึงด้านบน ดังนี้

• ชั้นดินรองพื้น เป็นชั้นดินเหนียวบดอัดแน่นหนา 60 เซนติเมตร ซึ่งสามารถรองรับน้ำหนัก
บรรทุกด้านบนได้ทั้งหมด และป้องกันความเสียหายต่อวัสดุปูพื้นด้านล่าง

• ชั้นกันซึม เป็นแผ่นวัสดุทึบน้ำสังเคราะห์โพลีเอธีลีน ความหนาแน่นสูง(HDPE) ซึ่งมี ความ หนา
1.5 มิลลิเมตร

• ชั้นระบบระบายน้ำ (Leachate Collection Layer) ประกอบด้วย วัสดุสังเคราะห์ Geonet
ซึ่งมีค่าอัตราการไหลของน้ำไม่ต่ำกว่า 3 x 10⁻⁵ ตารางเซนติเมตร/วินาที

• ชั้นกรอง (Filter Zone) เป็นวัสดุกรองใยสังเคราะห์ (Geotextile)
ที่สามารถระบายน้ำส่วน ที่อิ่มตัวได้ไม่ต่ำกว่า 1 x 10⁻² ตารางเซนติเมตร/วินาที
ซึ่งใช้แยกชั้นระบบรวบรวมน้ำเสีย ออกจากชั้นของสิ่งปฏิกูลฯ

• ชั้นดินป้องกัน ประกอบด้วย ดินถมหนา 40 เซนติเมตร ใช้ในการป้องกันแผ่นวัสดุทึบ
น้ำสังเคราะห์ของระบบกันซึมที่อยู่ทางด้านล่าง จากการใช้เครื่องมือในบริเวณพื้นที่ฝังกลบ

2. ระบบปิดทับหลุมฝังกลบ เป็นการป้องกันไม่ให้น้ำฝนไหลเข้าหลุมฝังกลบหลังการฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ
จนเต็มและทำการปรับระดับเรียบร้อยแล้ว มีการออกแบบระบบการปิดทับหลุมโดยการปูด้วยวัสดุต่างๆ
เช่นเดียวกับการปูชั้นกันซึม จากด้านล่างจนถึงด้านบน ดังนี้

  • ชั้นดินป้องกัน เป็นดินถมบดอัดแน่นหนา 30 เซนติเมตร

  • ชั้นกันซึม เป็นวัสดุทึบน้ำสังเคราะห์โพลีเอธีลีนความหนาแน่นสูง (HDPE)

  • ชั้นระบบระบายน้ำ (Leachate Collection Layer) ประกอบด้วย วัสดุสังเคราะห์
  Geonet

  • ชั้นกรอง (Filter Zone) เป็นวัสดุกรองใยสังเคราะห์ (Geotextile)

  • ชั้นดินป้องกัน ประกอบด้วย ดินถมหนา 90 เซนติเมตร และทำการปลูกพืชคลุมดินเพื่อป้องกัน
  การกัดเซาะดิน

3. ระบบควบคุมน้ำชะกาก โดยได้มีการออกแบบให้มีการวางท่อ HDPE
ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่น้อยกว่า 6 นิ้ว เจาะรูระบายน้ำ วางภายในหลุมฝังกลบ โดยมีท่อหลัก
(Main Pipe) รวบรวมน้ำชะสิ่งปฏิกูลฯ จากท่อย่อยที่จะกระจายอยู่ภายในหลุมน้ำชะสิ่งปฏิกูลฯ (
Leachate ) ที่รวบรวมได้จะถูกนำไปบำบัดที่ระบบบำบัด น้ำชะสิ่งปฏิกูลฯ

4. ระบบระบายก๊าซ โดยการวางท่อ PVC ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 นิ้ว เจาะรูโดยรอบ
โดยวางท่อระบายก๊าซในหลุมเพื่อระบายก๊าซสู่บรรยากาศโดยธรรมชาติ

5. การฟื้นฟูหลุมฝังกลบ โดยจะดำเนินการปรับสภาพและฟื้นฟูให้มีทัศนียภาพที่ดี
และป้องกันการเกิดผลกระทบด้านลบให้ได้มากที่สุด
มีการปลูกพืชคลุมหน้าดินของหลุมฝังกลบเพื่อปรับปรุงเสถียรภาพของดิน ควบคุมน้ำฝนที่ไหล ชะพื้นที่
และลดอัตราการกัดเซาะดิน

ภาพแสดงการปูชั้นกันซึม และการปิดทับหลุมฝังกลบตามหลักสุขาภิบาล (Sanitary Landfill)

[]

  2.หลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เป็นอันตราย แบบปลอดภัย (Secured Landfill)

ในเดือนเมษายน 2548 บริษัทฯ ได้เริ่มให้บริการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ
ที่เป็นอันตรายโดยวิธีฝังกลบในหลุมฝังกลบแบบปลอดภัย (Secured Landfill)
ซึ่งมีขนาดพื้นที่ประมาณ 70,000 ตร.ม. บริษัทฯ ออกแบบหลุมฝังกลบโดยแบ่งออก เป็น 3 เฟส
คือหลุมฝังกลบ H1 ถึง H3

ในการกำหนดปิดทับชั้นสุดท้ายของหลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ ที่เป็นอันตราย บริษัทฯ จะดำเนินการตามวิธี
ที่เหมาะสมตามหลักทางวิชาการ คือ ปิดทับเมื่อได้ชั้นความสูงและระยะตามแบบที่กำหนดในรายงาน
EIA ซึ่งได้ผ่านกระบวนการคำนวณเรื่องการรองรับน้ำหนักและการป้องกันการพังทลายของสิ่งปฏิกูลฯ
เป็นอย่างดี
ประกอบกับการที่ลักษณะโครงสร้างทางธรณีวิทยาของพื้นที่โดยรอบของศูนย์บริหารและจัดการฯ
เป็นชั้นหินแข็งหนา ทำให้หลุมฝังกลบ ของบริษัทฯ มีความมั่นคงสูง
ในการออกแบบหลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ ที่เป็นอันตราย ได้มีการนำมาตรฐานต่างๆ
ซึ่งเป็นที่ยอมรับในต่างประเทศมาใช้ เพื่อให้มีความปลอดภัย เหมาะสมกับสภาพของพื้นที่โครงการ
และเกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด โดยพิจารณาทั้งมาตรฐานของกรมควบคุมมลพิษ
กรมโรงงานอุตสาหกรรม มาตรฐานของ US.EPA (United State Environmental
Protection Agency) และมาตรฐานของเยอรมัน (TA Abfall)
ซึ่งเป็นมาตรฐานที่ยอมรับโดยสากล โดยมีลำดับการปูชั้นต่างๆ ภายในหลุมฝังกลบดังนี้

  1. ระบบการปูชั้นกันซึม มีการปูด้วยวัสดุต่างๆ บนพื้นหลุมจากด้านล่างจนถึงด้านบน ดังนี้

• ชั้นดินรองพื้น โดยทำการขุดเจาะพื้นดินลงลึกกว่าหลุมฝังกลบธรรมดา จนถึงชั้นหิน Rhyorite
ซึ่งมีความสามารถในการรองรับน้ำหนักได้สูงกว่าชั้นดินธรรมดา

• ชั้นดินเหนียวบดอัดแน่น ซึ่งมีความหนา 90 เซนติเมตร

• ชั้นกันซึมชั้นที่ 2 เป็นแผ่นวัสดุทึบน้ำสังเคราะห์โพลีเอธีลีน ความหนาแน่นสูง(HDPE)
ซึ่งมีความหนา 1.5 มิลลิเมตร หรือวัสดุธรณีสังเคราะห์แบบคอมโพสิท (Geo-composite)

ที่มีค่าอัตราการซึมน้ำและคุณสมบัติการดูดซับสูง

• ชั้นระบบระบายน้ำชั้นที่ 2 (Secondary Leachate Collection Layer) ประกอบด้วยวัสดุ
สังเคราะห์ Geonet และ Geotextile ซึ่งมีค่าอัตราการไหลของน้ำไม่ต่ำกว่า 3 x 10⁻⁵
ตารางเซนติเมตร/วินาที)

• ชั้นดินเหนียวสังเคราะห์ (Geosynthetic Clay Liner : GCL)
ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ประเภทเส้นใย สังเคราะห์ (Geotextile) ที่มีเบ็นโทไนท์อยู่ภายใน

• ชั้นกันซึมชั้นที่ 1 (Primary Protective Barrier) ประกอบด้วยแผ่น HDPE หรือ

Geo-composite ที่มีค่าอัตราการซึมน้ำและคุณสมบัติการดูดซับสูง

• ชั้นระบบระบายน้ำชั้นที่ 1 (Primary Leachate Collection Layer) ประกอบด้วยวัสดุ
Geonet

• ชั้นกรอง (Filter Zone) เป็นวัสดุกรองใยสังเคราะห์ (Geotextile)
ที่สามารถระบายน้ำส่วน ที่อิ่มตัวได้ไม่ต่ำกว่า 1 x 10⁻² ตารางเซนติเมตร/วินาที
ซึ่งใช้แยกชั้นระบบรวบรวมน้ำเสีย ออกจากชั้นของสิ่งปฏิกูลฯ ที่เป็นอันตราย

• ชั้นดินป้องกัน ประกอบด้วยดินหนา 40 เซนติเมตร ใช้ในการป้องกันวัสดุสังเคราะห์
ของระบบกันซึมที่อยู่ด้านล่างจากการใช้เครื่องมือในบริเวณพื้นที่ฝังกลบ

2. ระบบปิดทับชั้นสุดท้าย ได้รับการออกแบบเป็นอย่างดีเพื่อป้องกันมิให้น้ำหรือสิ่งรบกวนจากภายนอก
เข้ามาสัมผัสกับสิ่งปฏิกูลฯ ที่เป็นอันตรายภายในหลุมฝังกลบแบบปลอดภัย
โดยมีการปิดทับด้วยวัสดุตั้งแต่ชั้นล่างสุดจนถึงบนสุด ดังนี้

  • ชั้นดินป้องกัน เป็นดินถมบดอัดแน่นหนา 30 เซนติเมตร

  • ชั้นดินเหนียวสังเคราะห์ (Geosynthetic Clay Liner)

  • ชั้นกันซึม เป็นวัสดุทึบน้ำสังเคราะห์โพลีเอธีลีนความหนาแน่นสูง (HDPE)

  • ชั้นระบบระบายน้ำ (Leachate Collection Layer) ประกอบด้วย วัสดุสังเคราะห์
  Geonet

  • ชั้นกรอง เป็นวัสดุกรองใยสังเคราะห์ (Geotextile)

• ดินชั้นบน เป็นดินธรรมดาที่เหมาะสมสำหรับปลูกพืชคลุมดินเป็นชั้นบนสุดมีความหนา 90 เซนติเมตร

ภาพแสดงการปูชั้นกันซึม และการปิดทับหลุมฝังกลบแบบปลอดภัย (Secure Landfill)

  []

3. ระบบควบคุมน้ำชะกาก การออกแบบเช่นเดียวกับหลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ ตามหลักสุขาภิบาล
หากแต่ สำหรับหลุมฝังกลบสิ่งปฏิกูลฯ แบบปลอดภัยจะมีการก่อสร้างระบบควบคุมน้ำชะกากจำนวน 2
ชั้น

4. ระบบระบายก๊าซ โดยการวางท่อ HDPE ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 นิ้ว เจาะรูโดยรอบ
โดยวางท่อ ระบายก๊าซในหลุมเพื่อระบายก๊าซสู่บรรยากาศโดยธรรมชาติ

5. การฟื้นฟูหลุมฝังกลบ มีรายละเอียดในการดำเนินการเช่นเดียวกับหลุมฝังกลบตามหลักสุขาภิบาล
เพื่อฟื้นฟูสภาพให้มีทัศนียภาพที่ดี และป้องกันการเกิดผลกระทบด้านลบให้ได้มากที่สุด

  2.วัตถุดิบอื่นๆ

ในการกำจัดสิ่งปฏิกูลฯ แต่ละประเภทจะใช้สารเคมีที่แตกต่างกัน ซึ่งจะมีการกำหนดสูตรในการกำจัด
จากห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ของบริษัทก่อน วัตถุดิบที่ใช้มากที่สุด คือ ปูนขาว ปูนซีเมนต์
โซเดียมไฮดรอกไซด์ (NaOH) และ เฟอร์ริดคลอไรด์ (FeCl₃)
ซึ่งจะใช้ในการปรับเสถียรสิ่งปฏิกูลฯ ที่เป็นอันตรายที่ไม่มีความเป็นพิษรุนแรง
สำหรับการปรับเสถียรสิ่งปฏิกูลฯ ที่มีโลหะหนักปนเปื้อน เช่น ปรอท แคดเมียม
จะใช้สารเคมีประเภทสารละลาย โซเดียมซัลไฟด์ (Na₂S) โซเดียมไฮโปคลอไรด์ (NaOCl)
เป็นต้น ซึ่งสารเคมีที่ใช้ทั้งหมดทุกประเภทสามารถจัดซื้อได้ภายในประเทศ

3.การขนส่งสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้ว

บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ ทรานสปอร์ต จำกัด (“BWT”) ซึ่งเป็นบริษัทย่อย
จะเป็นผู้ดำเนินการบริหารจัดการและ วางแผนการขนส่ง โดยการจัดหารถขนส่งมาจาก 2
ส่วนด้วยกัน โดยส่วนแรก คือ รถขนส่งของบริษัท และรถขนส่ง ของ BWT
และอีกส่วนหนึ่งมาจากการว่าจ้างรถขนส่งจากผู้ประกอบการขนส่งภายนอก
โดยสามารถจำแนกประเภท ของรถขนส่งดังนี้

1. รถบรรทุกสิบล้อ (Roll-off Truck) สำหรับการขนส่งสิ่งปฏิกูลฯ ทั่วไป
มีความสามารถในการรับน้ำหนักประมาณ 10 ตัน

2. รถแท็งค์ (Tanker Truck) สำหรับการขนส่งสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วชนิดกึ่งของแข็ง
มีปริมาตรความจุประมาณ 12 - 15 ลูกบาศก์เมตร

3. รถพ่วง (Trailer Tank)
สำหรับการขนส่งสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วที่เป็นของแข็งมีความสามารถในการรับน้ำหนักประมาณ
31 ตัน

4. รถสิบล้อมีเครน สำหรับการขนส่งสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วชนิดที่เป็นของแข็ง และ บรรจุ
ในภาชนะเพื่อสะดวกต่อการขนย้าย มีความสามารถในการรับน้ำหนักประมาณ 10 ตัน

สำหรับภาชนะบรรจุสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วของบริษัทจะมีขนาดที่หลากหลาย ทั้งถังเหล็กขนาด 1
ตัน

ถังเหล็กขนาด 2 ตัน ถังเหล็กขนาด 10 - 12 ตัน และถุงขนาดใหญ่ขนาดบรรจุ 1 ตัน
ซึ่งเหมาะสมกับสิ่งปฏิกูล หรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วในแต่ละขนาดที่แตกต่างกันไป
และเหมาะสมกับความต้องการของลูกค้าแต่ละประเภท

ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

การปฏิบัติตามรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม

ในการดำเนินธุรกิจบริหารและจัดการสิ่งปฏิกูลหรือวัสดุที่ไม่ใช้แล้วทั้งที่ไม่อันตรายและที่เป็นอันตราย
มีความเสี่ยงต่อการก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่มีต่อชุมชนใกล้เคียงบริษัทฯ
จึงได้กำหนดแนวทางในการดำเนินงานต่างๆ
และมีการควบคุมมาตรฐานสิ่งแวดล้อมตามที่หน่วยงานราชการกำหนด เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบ
ด้านมลภาวะต่อชุมชน และมีการควบคุมปัญหาและลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้ไว้อย่างดี ดังนี้

1) จัดตั้งพื้นที่โครงการ ตามข้อกำหนดของกรมควบคุมมลพิษ
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม
และตามพระราชบัญญัติการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ ของสหรัฐอเมริกา (Resource
Conservation and Recovery Act : EPA)

2) กำหนดนโยบายและคู่มือปฏิบัติงานที่ชัดเจน เพื่อให้พนักงานใช้เป็นแนวทางปฏิบัติให้สอดคล้อง
ตามมาตรการลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม ตามที่กำหนดไว้ในรายงานการศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

3) กำกับดูแลการดำเนินงานให้เป็นไปตามกฎหมายและนโยบายของบริษัท
โดยจัดตั้งหน่วยงานฝ่ายวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อมตรวจสอบและติดตามผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง
และให้หน่วยงานภายนอกเข้าตรวจสอบเป็นประจำทุก 6 เดือน ทั้งนี้ บริษัทฯ
ได้รับการรับรองมาตรฐานด้านการจัดการคุณภาพ ISO 9001:2000
และมาตรฐานด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม ISO 14001:2004 จาก SGS (Thailand) Limited)

4) มีการพัฒนาความรู้ความสามารถของบุคลากรอย่างต่อเนื่อง เช่น การฝึกอบรม
และการเข้าสัมมนา ในเรื่องที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น