1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    การทำเหมืองแร่และการลงทุน

การลงทุนที่มีความเสี่ยงสูง เพื่อให้มีโอกาสได้รับผลตอบแทนในอัตราสูงนั้น
เปรียบเสมือนการลงทุนในสินค้าชนิดหนึ่ง ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการดำเนินการเหมืองแร่ อาทิเช่น
แร่ทองคำ ทองแดง และแร่ดีบุก และอาจรวมถึงธุรกิจต่าง ๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการเหมืองแร่ด้วย มูลค่าของผลิตภัณฑ์ที่ได้มาในแต่ละประเภทนั้น
ขึ้นอยู่กับสภาวะทางธรรมชาติ สภาพเศรษฐกิจ และพัฒนาการทางสังคม
ซึ่งเป็นปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อสภาพตลาด
ผู้ลงทุนในธุรกิจเหมืองแร่ก็อาจได้รับผลกระทบจากปัจจัยเหล่านี้ด้วยเช่นกัน ดังนั้น
เมื่อลงทุนในธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการทำเหมืองแร่ จึงควรตระหนักถึงปัจจัยต่าง ๆ ดังนี้

1)  สิทธิครอบครองในพื้นดิน
    การดำเนินธุรกิจเหมืองแร่ที่ยาวนานและมั่นคงจะต้องคำนึงถึงข้อกฎหมายต่างๆ และ
    การถือครองกรรมสิทธิ์ในที่ดินที่เกี่ยวข้องกับการทำเหมืองแร่ ทั้งนี้
    ผู้ลงทุนควรมั่นใจในกรรมสิทธิ์ในที่ดิน
    และการทำเหมืองแร่ว่าได้อยู่ภายใต้ความคุ้มครองของข้อตกลงต่างๆ ตามกฎหมาย

2)  ความต้องการผลิตภัณฑ์ในตลาด
    ผลิตภัณฑ์เป็นที่ต้องการของตลาดตลอดระยะเวลาของการดำเนินธุรกิจ
    รวมถึงมีการวิเคราะห์แหล่งแร่ที่เชื่อถือได้
    โดยการตรวจสอบและรับรองจากผู้เชี่ยวชาญอิสระในการประเมินแหล่งแร่

  3) การบริหารโครงการ ทีมบริหารประกอบด้วย บุคคลที่มีความสามารถ
  และมีประสิทธิภาพในการบริหารการดำเนินงาน รวมถึงการสำรวจ
  การทำแผนโครงการทำเหมือง การผลิต การตลาด และการเงิน

1) ความเสี่ยงของธุรกิจเหมืองแร่ดีบุก

1)  ความไม่มีเสถียรภาพของราคาดีบุกในตลาดโลก
    (กรุณาดูแนวโน้มราคาดีบุกเฉลี่ยตั้งแต่เดือนมกราคม 2544 ถึง ธันวาคม 2545
    ในส่วนการประกอบธุรกิจของสายผลิตภัณฑ์ดีบุก)
    เนื่องจากความร่วมมือการควบคุมปริมาณการผลิตและส่งออก
    ยังไม่สามารถดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพ
    เพราะมีผู้ผลิตรายสำคัญบางประเทศไม่ได้เป็นสมาชิกประเทศผู้ผลิตดีบุก
    ซึ่งไม่สามารถควบคุมได้จึงส่งผลให้ปริมาณการส่งออกดีบุกไม่เป็นไปตามที่มีการตกลงกัน
    รายได้จากแร่ดีบุกของบริษัทฯ ในปัจจุบันจึงผันแปรไปตามราคาดีบุก
    และปริมาณการผลิตของผู้รับเหมา และจะไม่เป็นอัตราคงที่อย่างเช่นในปีที่ผ่านมา

2)  ปริมาณความต้องการใช้ดีบุกในตลาดโลกมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในอัตราที่ลดลง
    เนื่องจากมีผลิตภัณฑ์ใหม่ที่สามารถนำมาใช้ทดแทนการใช้ดีบุกในหลายอุตสาหกรรม

3)  ต้นทุนในการผลิตดีบุกจะต้องใช้น้ำมันดีเซลในการผลิตดีบุกซึ่งเป็นปัจจัยหลัก
    โดยในปัจจุบันราคาน้ำมันดีเซลได้มีการปรับราคาสูงขึ้น ทำให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้นตามไปด้วย

2) ความเสี่ยงของธุรกิจเหมืองหินแอนดีไซท์

1)  ประทานบัตรสำหรับเหมืองหินแอนดีไซท์ ของบริษัทมีอายุ 10 ปี
    และคำขอประทานบัตรอีกหนึ่งฉบับ อยู่ระหว่างการรออนุมัติ

2)  อุปสรรคในการดำเนินงาน เกี่ยวกับการบริหารด้านการตลาด การบำรุงรักษาเครื่องจักร
    และการผลิต โดยในส่วนของการตลาดนั้น ได้มีการพยายามหาช่องทางการตลาดใหม่อยู่เสมอ
    ในขณะที่ยังคงต้องติดตามผลกับลูกค้ารายเดิมเพื่อปรับปรุงแก้ไขหากมีปัญหาใด ๆ
    สำหรับการผลิต จะต้องมีการประสานงานเกี่ยวกับแผนการขนส่งผลิตภัณฑ์
    เพื่อหลีกเลี่ยงการสำรองวัตถุดิบที่มากเกินไป รวมถึงการบำรุงรักษาเครื่องมืออุปกรณ์นั้น
    จะต้องมีการวางแผนล่วงหน้าเพื่อให้เหมาะสมกับชั่วโมงการผลิต

3) การส่งหินอาจมีการเปลี่ยนแปลงในบางครั้ง และ/หรือ ถูกเลื่อนกำหนดการจัดส่งโดยลูกค้า
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความคืบหน้าของงานก่อสร้างของลูกค้าเอง
ความล่าช้าดังกล่าวอาจทำให้ปริมาณสต็อกหินที่เหมืองหินมีปริมาณมากในบางครั้ง
และส่งผลกระทบต่อเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินงานของบริษัท

3) ความเสี่ยงของธุรกิจเหมืองแร่ทองคำ

ประทานบัตรทั้ง 6 ใบ
ได้รับการอนุมัติจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มีนาคม
2546 อย่างไรก็ตาม ตามแผนการดำเนินงานของบริษัทฯ บริษัทฯ ต้องใช้เวลาประมาณ 1 ปี
ในการดำเนินงานก่อสร้างสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน และโรงงานผลิตทองคำ
โดยคาดว่าจะต้องใช้เงินลงทุนทั้งสิ้นประมาณ 747 ล้านบาท ปัจจุบันบริษัทฯ
อยู่ระหว่างดำเนินการติดต่อสถาบันการเงินทั้งในประเทศและต่างประเทศ
เพื่อระดมทุนในการดำเนินการดังกล่าว ดังนั้นโครงการเหมืองแร่ทองคำของบริษัทฯ
จะเริ่มดำเนินการผลิตและก่อให้เกิดรายได้ในประมาณระยะเวลาอีก 1 ปี ข้างหน้า นับจากบริษัทฯ
เริ่มดำเนินการก่อสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐาน

3)  ความเสี่ยงในด้านสภาพคล่องทางการเงินของกิจการ

เนื่องจากโครงการเหมืองแร่ทองคำยังต้องใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างโรงงานอีกประมาณ 1 ปี
จึงจะสามารถเริ่มดำเนินการผลิตทองคำและสร้างรายได้ให้แก่บริษัทฯ ได้ ปัจจุบันรายได้ของบริษัทฯ
จึงยังคงมาจากโครงการเพียง 2 โครงการ จากทั้งหมด 3 โครงการ (คือการทำเหมืองแร่ดีบุก
และเหมืองหินแอนดิไซท์) บริษัทฯ จึงยังคงมีปัญหาสภาพคล่องทางการเงินอยู่ ทั้งนี้ บริษัทฯ
ได้ดำเนินการปรับปรุงโครงสร้างหนี้กับธนาคารต่างๆ แล้วเสร็จประมาณเดือนกรกฎาคม 2544
โดยนับแต่ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้แล้ว บริษัทฯ ยังไม่เคยมีการผิดนัดชำระหนี้แต่อย่างใด
และตามกำหนดระยะเวลาปลอดเงินต้นจำนวน 2 ปีบริษัทฯ
จะเริ่มมีภาระในการจ่ายหนี้เงินต้นตั้งแต่เดือนมีนาคม 2546 นี้เป็นต้นไป โดยในปี 2546 บริษัทฯ
มีภาระที่จะต้องชำระเงินต้นและดอกเบี้ยรวมทั้งสิ้นประมาณ 12 ล้านบาท ทั้งนี้บริษัทฯ
มีแผนการทางการเงินในการเสนอขายหุ้นให้กับพนักงานและผู้บริหาร
รวมทั้งมีโครงการเสนอขายหุ้นให้แก่นักลงทุนเฉพาะกลุ่มด้วย