1.ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงจากการดำเนินธุรกิจ

1. ความเสี่ยงจากการเกิดลูกหนี้เช่าซื้อมีปัญหาในอนาคตเนื่องจากการขยายสินเชื่อเช่าซื้อ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 บริษัทเปิดดำเนินงานสาขาเพิ่มในจังหวัดต่าง ๆ ทั่วประเทศรวม 204
สาขา ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้บริษัทสามารถขายเช่าซื้อสินค้าได้เพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งนี้
การขายเช่าซื้อแก่กลุ่มลูกค้าใหม่ในพื้นที่การขายใหม่อาจก่อให้เกิดลูกหนี้เช่าซื้อที่มีปัญหาภายหลังการผ่อนชำระไปแล้วในระยะเวลาหนึ่งได้
อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ใช้ความระมัดระวังในการขายเช่าซื้อแก่ลูกค้ารายใหม่
โดยได้ให้ความสำคัญเรื่องการพิจารณาคัดเลือกลูกค้าเช่าซื้อโดยระบบการพิจารณาการขายเช่าซื้อ
(Credit Scoring) คุณภาพลูกค้าเช่าซื้อ และการติดตามหนี้
รวมทั้งบริษัทมีฝ่ายตรวจสอบและฝ่ายเร่งรัดหนี้สินที่ดูแลเรื่องการทุจริตภายในองค์กรและการติดตามหนี้โดยเฉพาะ
อีกทั้งมีระบบการควบคุม
การตรวจสอบและการรายงานผลที่มีประสิทธิภาพสามารถรายงานสถานะลูกหนี้เช่าซื้อได้ทุกขณะ
ซึ่งสามารถป้องกันความเสี่ยงดังกล่าวได้ในระดับหนึ่ง

2. ความเสี่ยงจากการพึ่งพาเงินกู้จากธนาคารพาณิชย์เพียงรายเดียว

นอกเหนือจากเงินทุนจากผู้ถือหุ้นแล้ว บริษัทมีแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมสถาบันการเงินเพียงแห่งเดียว
ซึ่งด้วยข้อจำกัดด้านการปล่อยสินเชื่อของธนาคาร (Exposure Risk)
ตามข้อกำหนดธนาคารแห่งประเทศไทยและนโยบายการปล่อยสินเชื่อของธนาคารเอง
อาจทำให้เกิดข้อจำกัดในการให้วงเงินกู้แก่บริษัทในอนาคตได้
ซึ่งหากบริษัทไม่มีเงินทุนหมุนเวียนเพียงพออาจทำให้แผนการขยายธุรกิจไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่วางไว้
อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงข้อนี้จึงได้พิจารณาถึงการหาแหล่งเงินทุนเพิ่มเติม เช่น
การนำหุ้นสามัญของบริษัทออกเสนอขายแก่ประชาชนทั่วไป การกู้เงินจากสถาบันการเงินอื่น
รวมทั้งการเสนอขายตั๋วเงินและเงินกู้ระยะสั้น และ การออกหุ้นกู้

3. ความเสี่ยงจากการพิจารณาความสามารถในการชำระหนี้ของลูกค้าโดยไม่มีเอกสารทางการเงิน

เนื่องจากลูกค้าส่วนใหญ่ของบริษัทไม่มีหลักฐานทางการเงินที่เป็นลายลักษณ์อักษร ดังนั้น
ในการพิจารณาขายเช่าซื้อนั้น บริษัทจึงเน้นการเข้าถึงตัวตนและการสอบถามข้อมูลโดยตรงจากลูกค้า
รวมถึงการเก็บข้อมูลจากสถานที่จริงและจากบุคคลอ้างอิงเพื่อเป็นการสอบทานข้อมูลอีกชั้นหนึ่ง เช่น
ผู้ค้ำประกัน ญาติ เพื่อนบ้าน ผู้นำในหมู่บ้าน หรือลูกค้าเก่า
ตามหลักเกณฑ์การพิจารณาของบริษัทเพื่อประเมินถึงเครดิตและความสามารถในการผ่อนชำระของลูกค้า
(รายละเอียดเพิ่มเติมในข้อ 3 การประกอบธุรกิจ) ฉะนั้น
หากลูกค้าผู้ขอเช่าซื้อร่วมมือกับบุคคลอ้างอิงและ/หรือผู้ค้ำประกันแจ้งข้อมูลเท็จอาจทำให้เกิดความผิดพลาดในการพิจารณาลูกค้าได้
ซึ่งส่งผลให้เกิดปัญหาหนี้สูญ การผ่อนชำระล่าช้า หรือการรับคืนสินค้า อย่างไรก็ตาม
ความเป็นไปได้ดังกล่าวค่อนข้างต่ำเนื่องจากผู้ขอเช่าซื้อต้องเตรียมข้อมูลล่วงหน้าและร่วมมือกับบุคคลทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง
อีกทั้งการแจ้งข้อมูลเท็จเป็นผลประโยชน์ของผู้เช่าซื้อฝ่ายเดียว
แต่เป็นผลเสียกับผู้เกี่ยวข้องซึ่งโดยปกติจะเกรงการร่วมรับผิดชอบภาระหนี้ในฐานะผู้ค้ำประกัน
และการถูกขึ้นบัญชีดำทำให้ไม่สามารถขอเช่าซื้อกับบริษัทได้อีก
ดังนั้นการสอบทานข้อมูลจากบุคคลหลายฝ่ายดังกล่าวจึงเป็นการลดความเสี่ยงได้ในระดับหนึ่ง
นอกจากนี้ บริษัทขายเช่าซื้อแก่ลูกค้ารายย่อยโดยมียอดเช่าซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าเฉลี่ย 13,000
บาทต่อราย ดังนั้น
ผลกระทบจากหนี้เสียต่อรายลูกหนี้จึงมีสัดส่วนน้อยเมื่อเปรียบเทียบกับยอดลูกหนี้เช่าซื้อทั้งหมด

4. ความเสี่ยงในการจ่ายค่าคอมมิชชั่นการขายล่วงหน้า

บริษัทจ่ายค่าคอมมิชชั่นการขายแก่พนักงานขายตามอัตราที่กำหนด
โดยจ่ายให้เมื่อพนักงานขายสามารถขายเช่าซื้อสินค้าพร้อมปฏิบัติตามเงื่อนไขการขายได้ครบถ้วนแล้ว
ทั้งนี้
บริษัทอาจพิจารณาจ่ายค่าคอมมิชชั่นการขายล่วงหน้าให้แก่พนักงานขายก่อนการปฏิบัติตามเงื่อนไขการขายได้ครบถ้วน
โดยจำนวนเงินที่พนักงานขายจะได้รับ เท่ากับ
ค่าคอมมิชชั่นการขายล่วงหน้าหักด้วยหนี้สินที่พนักงานขายต้องรับผิดชอบ อาทิ
หนี้ค่าสินค้าใช้แล้ว/สินค้าเก่าที่พนักงานรับซื้อจากลูกค้าแทนการรับชำระค่าเงินดาวน์
หากพนักงานขายรายนั้นพ้นสภาพการเป็นพนักงานและมีเจตนาหรือไม่สามารถชำระคืนค่าคอมมิชชั่นในส่วนที่ได้เบิกล่วงหน้าไปแล้ว
อาจทำให้บริษัทสูญเงินค่าคอมมิชชั่นการขายล่วงหน้านี้ อย่างไรก็ตาม บริษัทได้จำกัดความเสี่ยง
โดยพิจารณาการจ่ายค่าคอมมิชชั่นการขายล่วงหน้าเป็นจำนวนสูงสุดเท่ากับค่าคอมมิชชั่นการขายสินค้าที่พนักงานขายมีสิทธิได้รับแต่ยังไม่สามารถเบิกรับได้เนื่องจากยังปฏิบัติไม่ครบถ้วนตามเงื่อนไขการขาย
และบริษัทได้จัดเก็บเงินประกันตน (Security Deposit) ที่อัตราร้อยละ 2 ของจำนวนเงิน

ค่าคอมมิชชั่นการขายเพื่อเป็นหลักประกันหากพนักงานขายไม่สามารถชำระหนี้สินที่มีต่อบริษัทได้
รวมทั้ง
บริษัทได้เก็บรักษาสินค้าใช้แล้ว/สินค้าเก่าจากลูกค้าแทนการชำระเงินดาวน์ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของพนักงานขายไว้เป็นหลักประกันด้วย
นอกจากนี้ บริษัทมีนโยบายการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเงินจ่ายล่วงหน้านี้ในอัตราร้อยละ 40

5. ความเสี่ยงจากการล้าสมัยของสินค้าคงคลัง

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 บริษัทมีสินค้าคงคลังสุทธิจำนวน 140.65 ล้านบาท
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านประเภทภาพและเสียง เช่น โทรทัศน์ วีดีโอ วีซีดี ดีวีดี
และจักรยานยนต์
ซึ่งเป็นสินค้าที่มีความล้าสมัยจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีได้ง่ายและมีแนวโน้มการลดลงของราคาสินค้าที่รวดเร็ว
หากบริษัทมีสินค้าคงคลังล้าสมัยในปริมาณมากอาจทำให้รายได้จากการขายเช่าซื้อสินค้าลดลงได้
อย่างไรก็ตาม ในช่วงระยะเวลา 3
ปีที่ผ่านมาบริษัทจะเก็บสินค้าคงคลังในปริมาณที่เพียงพอต่อการขายและมีปริมาณหมุนเวียนอยู่เสมอ
โดยปัจจุบันบริหารสินค้าคงคลังเฉลี่ยประมาณ 37 วัน และดำเนินนโยบายการบริหารสินค้าคงคลังใน
2 ระดับ คือ โดยสำนักงานใหญ่ซึ่งดูแลเรื่องประเภทสินค้าที่สั่งซื้อและนโยบายการขายเช่าซื้อรวม
และโดยสาขาซึ่งจะต้องดูแลและรับผิดชอบสินค้าที่ได้สั่งจากสำนักงานใหญ่เนื่องจากมีการบริหารงานแบบ
Profit Center ทำให้บริษัทสามารถควบคุมสินค้าคงคลัง
ทั้งประเภทและระดับสินค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ความเสี่ยงจากปัจจัยภายนอก

6. ความเสี่ยงจากการถูกควบคุมในธุรกิจเช่าซื้อ

ปัจจุบันธุรกิจเช่าซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าถูกกำกับโดยสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.)
โดยกำหนดให้เป็นธุรกิจควบคุมสัญญาในเรื่องของรูปแบบ สาระสำคัญ
และเงื่อนไขที่ต้องครบถ้วนตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค อย่างไรก็ตาม
การเติบโตอย่างสูงของธุรกิจการให้บริการทางการเงินรายย่อยในช่วง 2 ถึง 3
ปีที่ผ่านมาทำให้หน่วยงานต่าง ๆ เข้ามากำกับดูแลธุรกิจนี้มากยิ่งขึ้น โดยในปี 2545
ธนาคารแห่งประเทศไทยและ สคบ.
ได้เข้ามากำกับธุรกิจบัตรเครดิตโดยเฉพาะเรื่องอัตราดอกเบี้ยและคุณสมบัติขั้นต่ำของผู้สมัคร
นอกจากนี้ ยังมีแนวโน้มการเข้ามากำกับดูแลผู้ให้บริการทางการเงินรายย่อยอื่น ๆ ในอนาคต
ทั้งที่ดำเนินการโดยผู้ประกอบการที่เป็นสถาบันการเงินและที่ไม่ใช่สถาบันการเงิน
ซึ่งหากธุรกิจเช่าซื้อถูกกำกับดูแลมากยิ่งขึ้นโดยเฉพาะอัตราดอกเบี้ยเช่าซื้อและการกำหนดคุณสมบัติขั้นต่ำของผู้เช่าซื้อสินค้า
อาจส่งผลกระทบต่อบริษัททั้งในเรื่องข้อจำกัดในการดำเนินธุรกิจและผลการดำเนินงานในอนาคต
อย่างไรก็ตาม
การดำเนินธุรกิจขายเช่าซื้อของบริษัทมีการกำหนดราคาเช่าซื้อและอัตราดอกเบี้ยที่สมเหตุสมผล
สอดคล้องกับต้นทุนการขายและบริการรวมทั้งความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจที่แตกต่างจากผู้ประกอบการรายอื่นๆ
อีกทั้งบริษัทมีหลักเกณฑ์ขั้นต่ำในการพิจารณาขายเช่าซื้อแก่ลูกค้าที่ชัดเจนและรัดกุมอยู่แล้ว

7. ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย

  เนื่องจากรายได้ของบริษัทเป็นดอกเบี้ยรับจากการให้สินเชื่อเช่าซื้อ
  ซึ่งการคิดอัตราดอกเบี้ยกับลูกค้าบริษัทจะคิดในอัตราคงที่ตลอดระยะเวลาเช่าซื้อ
  ในขณะที่เงินกู้ยืมซึ่งเป็นต้นทุนหลักในการปล่อยสินเชื่อดังกล่าวที่บริษัทกู้มามีอัตราดอกเบี้ยคงที่และลอยตัวขึ้นอยู่กับสัญญาของแต่ละวงเงิน
  และคาดว่าอัตราดอกเบี้ยในตลาดมีแนวโน้มจะปรับตัวขึ้นในระยะสั้นนี้
  บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยและมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าว
  และจัดหาแหล่งเงินที่มีต้นทุนคงที่และสอดคล้องกับลักษณะการให้สินเชื่อเช่าซื้อ
  ในอนาคตบริษัทมีแผนที่จะหาแหล่งเงินทุนที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่และระยะเวลากู้ยืมที่ยาวขึ้นจากสถาบันการเงินและจากตลาดทุน
  โดยการออกตราสารหนี้ระยะยาวหรือระยะสั้นตามความเหมาะสม

8. ความเสี่ยงจากการเข้ามาของคู่แข่งขันหรือผู้ให้บริการรายใหม่

จากการแข่งขันในธุรกิจเงินผ่อนประเภทต่างๆ อาทิ บัตรเครดิต สินเชื่อรายย่อย สินเชื่อส่วนบุคคล
และลีสซิ่ง รวมทั้งการควบคุมธุรกิจบัตรเครดิตที่ผ่านมานั้น
ทำให้ผู้ประกอบการหันเข้าสู่ธุรกิจเช่าซื้อและแข่งขันกันรุนแรงมากยิ่งขึ้น
โดยเฉพาะเรื่องอัตราดอกเบี้ยและกลุ่มลูกค้า ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อยอดขายของบริษัท
อย่างไรก็ตาม บริษัทมีฐานลูกค้าและกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย คือ
กลุ่มลูกค้าระดับกลางถึงล่างที่อาศัยอยู่นอกเขตเทศบาลในจังหวัดต่าง ๆ ทั่วประเทศ
ซึ่งแตกต่างจากกลุ่มลูกค้าของผู้ประกอบการเช่าซื้อสินค้ารายใหญ่อื่น ๆ นอกจากนี้
วิธีการเข้าถึงกลุ่มลูกค้าและระบบการทำงานของบริษัทยังแตกต่างจากผู้ประกอบการรายอื่นทั้งเรื่องวิธีการขาย
การให้บริการแบบครบวงจร และถึงที่หมาย ระบบการพิจารณาการขายเช่าซื้อ (Credit
Scoring) ระบบการป้องกันความเสี่ยง (Risk Management) ระบบตรวจสอบ (Check and
Balance) และการสร้างพนักงานขายให้มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน
ซึ่งระบบดังกล่าวต้องใช้ระยะเวลาในการสร้างและพัฒนา (Time Consuming) อีกทั้ง
ในการลงทุนขยายสาขานั้น จะต้องมีการลงทุนทั้งด้านทรัพย์สินถาวร โดยเฉพาะยานพาหนะ
และด้านเงินทุนหมุนเวียนสำหรับการปล่อยเช่าซื้อ
ซึ่งคิดเป็นมูลค่าสูงสำหรับการดำเนินการสาขาให้ครอบคลุมและเข้าถึงกลุ่ม
ทำให้เป็นอุปสรรคต่อผู้ประกอบการรายใหม่ที่จะเข้ามาและต้องการให้บริการที่ทัดเทียมกับบริษัทแก่กลุ่มลูกค้าระดับเดียวกัน
อีกทั้ง
การให้บริการแก่ลูกค้าในระดับล่างจะต้องเข้าถึงตัวตนลูกค้าและมีความเข้าใจในลักษณะนิสัยและวิถีชีวิตของลูกค้าเป็นสำคัญ
เนื่องจากไม่มีเอกสารทางการเงินให้ตรวจสอบ