1.  ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.  ความเสี่ยงจากการการผันผวนของราคาวัตถุดิบ

ในการผลิตอาหารสัตว์น้ำของบริษัทจำเป็นต้องใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติ
นำมาผ่านกระบวนการผลิตเพื่อให้ออกมาเป็นผลิตภัณฑ์อาหารสัตว์ที่มีคุณภาพและได้มาตรฐาน
โดยวัตถุดิบที่สำคัญที่ใช้ในการผลิต ได้แก่ ปลาป่น กากถั่วเหลือง แป้งสาลี และข้าวโพด
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสินค้าโภคภัณฑ์ (commodity) ถูกกำหนดราคาโดย อุปสงค์และอุปทานในตลาดโลก

ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่ราคาวัตถุดิบปรับตัวสูงขึ้นย่อมส่งผลให้ต้นทุนการผลิตอาหารสัตว์น้ำของบริษัทเพิ่มสูงขึ้นตามไปด้วยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
อย่างไรก็ตามบริษัทพยายามบริหารความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบโดยการติดตามข่าวสาร
สถานการณ์ ที่เกี่ยวข้องกับราคาวัตถุดิบเพื่อวิเคราะห์สถานการณ์อย่างใกล้ชิด
โดยมีการกำหนดเป้าหมายของราคา ปริมาณ
และระยะเวลาในการดำเนินการบริหารความเสี่ยงที่เหมาะสม และให้สอดคล้องกับแผนธุรกิจ
ตลอดทั้งการบริหารความเสี่ยงผ่านทางตลาดซื้อขายสินค้าโภคภัณฑ์ล่วงหน้าสำหรับวัตถุดิบบางชนิดเพื่อป้องกันความเสี่ยงด้านความผันผวนของราคาวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์ที่มีต่อผลตอบแทนและผลประกอบการของบริษัท
นอกจากนี้บริษัทมีนโยบายในการจัดซื้อวัตถุดิบให้มีความหลากหลายและกระจายไปตามภูมิภาคต่างๆพร้อมทั้งมีการหาแหล่งวัตถุดิบใหม่ๆ
เพิ่มขึ้นเสมอ

2.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

บริษัทมีการนำเข้าวัตถุดิบบางชนิด ได้แก่ ตับปลาหมึก แป้งสาลี น้ำนึ่งปลา
ซึ่งเป็นวัตถุดิบสำคัญที่ใช้เพื่อเสริมคุณค่าอาหารสัตว์น้ำ
เป็นส่วนช่วยในการเสริมสร้างโปรตีนและไขมันให้แก่สัตว์น้ำ โดยบริษัท
จะชำระค่าวัตถุดิบเป็นเงินสกุลเยนและดอลลาร์สหรัฐ
ทำให้ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนมีผลต่อต้นทุนการผลิตและการดำเนินงานของบริษัท
โดยตรงเนื่องจากรายได้หลักของบริษัท
มาจากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ให้แก่ลูกค้าภายในประเทศซึ่งได้แก่กลุ่มตัวแทนจำหน่าย
และกลุ่มเกษตรกร
บริษัทจึงมีรายได้เป็นเงินบาทในขณะที่บริษัทมีรายจ่ายบางส่วนเป็นเงินตราต่างประเทศ

ในขณะเดียวกันบริษัทย่อยมีรายได้หลักจากตลาดต่างประเทศ ซึ่งได้รับชำระค่าสินค้าเป็นสกุลเงินเยน
ดอลลาร์สหรัฐ สกุลยูโร ออสเตรเลียดอลลาร์ และอื่นๆ
ดังนั้นความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนมีผลต่อยอดขายและการดำเนินงานของบริษัทเช่นเดียวกัน

อย่างไรก็ตามบริษัท
มีนโยบายในการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนโดยการตกลงทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศกับธนาคารล่วงหน้า
(Forward Contract) ทั้งในด้านการนำเข้าและส่งออก เพื่อประกันความเสี่ยงเป็นครั้งคราว
คราวละ 3 - 6 เดือน ขึ้นอยู่กับช่วงระยะเวลาการรับหรือขายสินค้าของบริษัท
โดยบริษัทมีการศึกษาข้อมูลสถิติความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในแต่ละสกุลเงินเพื่อนำมาวิเคราะห์ในตัดสินใจทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าในแต่ละครั้ง

ในปี 2554 และปี 2555 บริษัทมีการซื้อวัตถุดิบเป็นเงินตราสกุลต่างประเทศทั้งสิ้น 685.80
ล้านบาท และ 548.47ล้านบาทตามลำดับ คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 34.74 และร้อยละ 27.55
ของการซื้อวัตถุดิบของบริษัทในช่วงเวลาดังกล่าวตามลำดับ

นอกจากนี้ในช่วงปี 2555 บริษัทมีการขายวัตถุดิบประเภทปลาป่น ไปยังประเทศ ไต้หวัน และ
เวียดนามเนื่องจากประเทศเปรูและชิลี
ประเทศซึ่งเป็นผู้ส่งออกปล่าป่นรายใหญ่กำลังประสบปัญหาอากาศแปรปรวน
ส่งผลต่อปริมาณสัตว์น้ำที่จับได้ ราคาปลาป่นจึงมีราคาสูงเมื่อเทียบกับราคาปลาป่นของไทย
ในขณะที่จีนซึ่งเป็นผู้ใช้ปลาป่นรายใหญ่ของโลกยังคงมีความต้องการใช้อย่างต่อเนื่อง
ทำให้ผู้นำเข้าปลาป่นมองหาตลาดอื่นที่สามารถส่งออกปลาป่นทดแทนได้
บริษัทเห็นโอกาสดังกล่าวจึงได้ติดต่อซื้อปลาป่นจากผู้ค้าภายในประเทศและทำการส่งออกให้แก่ลูกค้าของบริษัทดังกล่าว
ดังนั้นรายได้จากการขายวัตถุดิบในปี 2555 มีจำนวน 80.41 ล้านบาท

ทั้งนี้บริษัทได้ทำการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนโดยการตกลงทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศกับธนาคารล่วงหน้า
(Forward Contract) เพื่อประกันความเสี่ยงสำหรับการส่งออกวัตถุดิบทั้งจำนวน
เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้

3.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันกับผู้ค้ารายใหญ่ซึ่งเป็นผู้นำตลาดอาหารสัตว์

ผู้นำตลาดของสินค้าอาหารกุ้งมีส่วนแบ่งในตลาด ในปี 2555 ถึงร้อยละ 40*
ของยอดขายอาหารกุ้งรวม รองลงมาเป็นบริษัทขนาดกลางมีส่วนแบ่งตลาดระหว่างร้อยละ 6-16
จำนวน 6 บริษัทและมีส่วนแบ่งรวมกันประมาณร้อยละ 54 ของยอดขายอาหารกุ้งรวม
โดยบริษัทอยู่ในอันดับที่ 6 นอกจากนั้นจะเป็นบริษัทรายย่อยต่างๆ
เนื่องจากผู้นำตลาดได้รับความเชื่อถือจากเกษตรกรสูงและ
เกษตรกรผู้เลี้ยงกุ้งมีการใช้ผลิตภัณฑ์ของผู้นำตลาดมาเป็นเวลานานทำให้บริษัทประสบความยากลำบากในการแย่งส่วนแบ่งทางการตลาด

สำหรับในอุตสาหกรรมอาหารปลานั้น มีลักษณะเช่นเดียวกับอาหารกุ้ง
คือผู้นำตลาดของสินค้าอาหารปลา มีส่วนแบ่งในตลาดปี 2555 ถึงร้อยละ 35*
รองลงมาเป็นบริษัทขนาดกลางมีส่วนแบ่งตลาดระหว่างร้อยละ 4-11 จำนวน 8 บริษัท
และมีส่วนแบ่งรวมกันประมาณร้อยละ 59 ของยอดขายอาหารปลารวม โดยบริษัทอยู่ในอันดับที่ 6

ดังนั้นบริษัทจึงมีการวางกลยุทธ์ทางการตลาดทั้งระยะสั้นและระยะยาว เช่น
การปรับปรุงสินค้าให้เหมาะกับเครื่องให้อาหารอัตโนมัติ การบริการเช็คคุณภาพน้ำ
การส่งเสริมส่วนลดพิเศษเป็นครั้งคราวเพื่อการแข่งขัน การออกร้านตามงานแสดงสินค้าวันกุ้ง ต่างๆ
เป็นต้น
นอกจากนี้บริษัทมีการเน้นประสิทธิภาพในการบริการเพื่อเป็นการจูงใจตัวแทนจำหน่ายและแสดงให้เกษตรกรเห็นประสิทธิภาพของอาหารกุ้งของบริษัทว่าเป็นอาหารกุ้งที่มีคุณภาพสูงเมื่อเทียบกับอาหารกุ้งประเภทเดียวกัน
จึงทำให้บริษัทสามารถรักษาส่วนแบ่งการตลาดอาหารกุ้งและอาหารปลามาได้โดยตลอด

* ที่มา : บริษัท ไทยลักซ์ เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน)

4.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทมีรายได้หลักจากการจำหน่ายสินค้าภายในประเทศ

บริษัท มีรายได้หลักจากการจำหน่ายสินค้าภายในประเทศ
โดยบริษัทมีรายได้จากการขายอาหารสัตว์จำนวน 2,450.28 ล้านบาท และ 2,614.70 ล้านบาท
ในปี 2554 และในปี 2555 ตามลำดับ
ดังนั้นหากปีใดที่ความต้องการอาหารสัตว์น้ำภายในประเทศลดลงเนื่องจากสภาพแวดล้อม หรือ
สภาพดินฟ้าอากาศที่ไม่อำนวย
ก็จะเกิดผลกระทบที่มีนัยสำคัญต่อปริมาณการจำหน่ายสินค้าและรายได้จากการขายของบริษัท

ทั้งนี้โดยปกติปริมาณการจำหน่ายสินค้าของบริษัทจะขึ้นลงตามฤดูกาล
โดยปริมาณการขายอาหารกุ้งและปลามักจะลดต่ำลงในช่วงปลายฤดูฝนถึงฤดูหนาว
เนื่องจากทั้งกุ้งและปลาจะกินอาหารน้อยลง แต่ถ้าหากมีโรคระบาดชนิดร้ายแรง
หรือภาวะภัยแล้งหรือน้ำท่วม
ก็จะทำให้ความต้องการอาหารสัตว์น้ำลดลงและส่งผลกระทบต่อยอดขายของบริษัท

อย่างไรก็ตามบริษัทได้เข้าลงทุนซื้อหุ้นสามัญของบริษัท เอส เอ็ม พี ฟู้ด โปรดักส์ จำกัด
เพิ่มเติมอีกร้อยละ 74.97 มีผลให้บริษัทมีสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทดังกล่าวเป็นร้อยละ 96.43
ของทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้ว
และสถานะของบริษัทดังกล่าวจึงเปลี่ยนจากบริษัทร่วมเป็นบริษัทย่อย
ซึ่งดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายอาหารแปรรูป ซึ่งเป็นธุรกิจปลายน้ำ
จึงเป็นการลดความเสี่ยงจากการจำหน่ายอาหารสัตว์น้ำเพียงสินค้าเดียวอีกทางหนึ่ง

5.  ความเสี่ยงจากการได้รับผลกระทบจากการดำเนินงานและฐานะการเงินของบริษัทย่อย

ผลการดำเนินงานของกลุ่มบริษัท นอกจากจะขึ้นอยู่กับผลการดำเนินงานของบริษัทแล้ว
ยังขึ้นอยู่กับผลการดำเนินงานของบริษัทย่อยด้วย
ซึ่งหากบริษัทย่อยประสบปัญหาในการดำเนินงานก็จะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทในงบการเงินรวม

ทั้งนี้กลุ่มบริษัทได้กำหนดมาตรการในการกำหนดนโยบายการดำเนินงานของบริษัทย่อย
นโยบายการควบคุมและตรวจสอบการดำเนินงานของบริษัทย่อย
รวมทั้งการส่งตัวแทนของบริษัทเข้าไปเป็นกรรมการในบริษัทย่อยเพื่อกำหนดนโยบายและรักษาผลประโยชน์ของบริษัท
ทั้งนี้เพื่อให้บริษัท บริษัทย่อยมีการดำเนินงานไปในทิศทางเดียวกัน
ซึ่งจะส่งผลไปสู่การบริหารจัดการต้นทุนให้มีประสิทธิภาพสูงสุด
และการดำเนินงานให้มีประสิทธิภาพสูงสุด

6.  ความเสี่ยงจากการถ่วงดุลอำนาจ

เนื่องจาก นายอนุโรจน์ เสนีย์ประกรณ์ไกร เป็นหนึ่งในครอบครัวเสนีย์ประกรณ์ไกร
ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทและเป็นผู้บริหารงานที่ร่วมก่อตั้งบริษัท
ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการและกรรมการผู้จัดการใหญ่ ในบริษัท ทำให้นายอนุโรจน์
เสนีย์ประกรณ์ไกร
มีอำนาจสูงสุดทั้งด้านการกำหนดนโยบายและการบริหารงานของบริษัทแต่เพียงผู้เดียว
ซึ่งอาจทำให้บริษัทไม่สามารถถ่วงดุลอำนาจและตรวจสอบการปฏิบัติงานได้

อย่างไรตามบริษัทได้มีการกำหนดและแบ่งแยกหน้าที่ของประธานกรรมการกับกรรมการผู้จัดการใหญ่ไว้อย่างชัดเจน
นอกจากนี้การตัดสินใจและการทำรายการระหว่างกันที่ไม่เกี่ยวข้องกับการดำเนินธุรกิจปกติทั่วไปของบริษัทจะต้องผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการบริษัท
ซึ่งมีกรรมการอิสระ 1 คน และกรรมการตรวจสอบ 3 คน เข้าร่วมพิจารณาด้วย
โดยการทำรายการระหว่างกันจะพิจารณาถึงประโยชน์ของบริษัทเป็นสำคัญ

7.  ความเสี่ยงจากการทำธุรกิจใหม่

จากการที่บริษัทเพิ่งเริ่มดำเนินธุรกิจเลี้ยงสัตว์น้ำโดยเริ่มเลี้ยงปลาทับทิมในกระชัง ในเขื่อนแม่กลอง จังหวัดกาญจนบุรี และเริ่มเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไม ในบ่อเลี้ยงกุ้งในจังหวัดชุมพรนั้น แม้ว่าจะเป็นธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับธุรกิจอาหารสัตว์น้ำที่บริษัทดำเนินการอยู่ แต่ก็เป็นธุรกิจใหม่ที่บริษัทไม่เคยดำเนินธุรกิจมาก่อน ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการทำธุรกิจใหม่

อย่างไรก็ตามเนื่องจากเนื่องจากในการดำเนินธุรกิจอาหารสัตว์น้ำทำให้บริษัทคุ้นเคยกับธุรกิจเลี้ยงสัตว์น้ำเป็นอย่างดี อีกทั้งบริษัทมีการวิจัยและพัฒนาสินค้าโดยการจัดทำฟาร์มทดลองอยู่แล้ว ทำให้บริษัทมีทั้งความรู้และประสบการณ์จากการทำฟาร์มทดลองมาก่อนจึงมีความเชื่อว่าจะสามารถดำเนินธุรกิจเลี้ยงสัตว์น้ำให้ประสบความสำเร็จได้