1.  ปัจจัยเสี่ยง

1.  จากการที่ประเทศไทยเป็นศูนย์รวมการผลิตและส่งออกอาหารที่สำคัญ
    ทำให้ได้รับผลกระทบจากการดำเนินมาตรการทางการค้าจากประเทศคู่ค้าในรูปแบบต่างๆ เช่น
    มาตรการเก็บภาษีโต้ตอบการทุ่มตลาดกุ้งของสหรัฐอเมริกา
    มาตรการป้องกันการก่อการร้ายทางชีวภาพ (Bioterrorism) เป็นต้น นอกจากนี้
    ยังมีการแข่งขันด้านราคาโดยการตัดราคา และการขยายตัวของประเทศผู้ส่งออกรายอื่นอีก

แนวทางการดำเนินการเพื่อลดปัจจัยเสี่ยง - จากที่ผ่านมา
การกีดกันทางการค้ามีผลกระทบทำให้ต้นทุนการส่งออกสูงขึ้น และทำให้เกิดการแข่งขันทางด้านราคา
ดังนั้น
บริษัทจึงต้องติดตามพร้อมทั้งศึกษาผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับบริษัทเพื่อที่จะเตรียมการป้องกันหรือแก้ไขได้ทันท่วงที
รวมทั้งยังเน้นนโยบายการผลิตสินค้าให้ได้มาตรฐานและมีคุณภาพ
ประกอบกับมีการตรวจสอบทุกขั้นตอน จนได้รับการรับรองมาตรฐานคุณภาพระดับโลก นอกจากนี้
ยังให้ความรู้ความเข้าใจแก่พนักงานถึงความปลอดภัยในการปฏิบัติงานในโรงงาน (Plant
Security) และความปลอดภัยของอาหาร (Food Safety)
การคัดเลือกซื้อวัตถุดิบให้สอดคล้องกับการรณรงค์ต่างๆ ตลอดจนพยายามขยายตลาดไปทั่วโลก
เพื่อกระจายความเสี่ยงดังกล่าว อีกทั้งบริษัทยังมีบริษัทย่อย คือ บจ. ไทร-ยูเนี่ยน ซีฟู้ดส์
ตั้งโรงงานอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีรายได้ถึง 50%
ของรายได้ในส่วนปลาทูน่าซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์หลักของกลุ่มบริษัท
ทำให้สามารถลดอัตราความเสี่ยงในการกีดกันทางการค้าได้

2.  เนื่องจากเป็นอุตสาหกรรมที่ต้องสั่งซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่
    ซึ่งราคาอาจมีการเปลี่ยนแปลงขึ้น-ลงตลอดเวลา ตามภาวะตลาดโลก
    หรือแม้แต่วัตถุดิบที่ซื้อภายในประเทศ ก็อาจมีปัจจัยต่างๆ ที่ทำให้ราคาเปลี่ยนแปลงได้ เช่น
    โรคระบาด เป็นต้น

การเปลี่ยนแปลงราคาของวัตถุดิบ ปี 2546 ปี 2545 ปี 2544 ปี 2543 ปี 2542

ราคาเฉลี่ยปลาทูน่า (เหรียญสหรัฐต่อตัน) 696 731 748 473 673

ราคาเฉลี่ยกุ้งกุลาดำขนาด 30 ตัว/ก.ก. (บาทต่อกิโลกรัม) 314 332 341 399 340

แนวทางการดำเนินการเพื่อลดปัจจัยเสี่ยง -
ผู้บริหารของบริษัทมีประสบการณ์ทางด้านอาหารทะเลมานาน และมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ Supplier
หลายราย รวมทั้งมีห้องเย็นขนาดใหญ่สามารถบรรจุวัตถุดิบได้ถึง 30,900 ตัน
จึงสามารถสั่งซื้อและเก็บวัตถุดิบได้ในจำนวนมาก
และพยายามรักษาระดับการหมุนเวียนสินค้าคงคลังในอัตราที่พอเหมาะไม่สูงหรือต่ำเกินไป
ทำให้บริษัทไม่มีปัญหาด้านวัตถุดิบขาดแคลน นอกจากนี้ จะมีการขายล่วงหน้า 1 เดือน
ในขณะเดียวกันก็จะซื้อวัตถุดิบล่วงหน้า 1 เดือน ดังนั้น บริษัทจึงสามารถรู้ราคาล่วงหน้า
และสามารถกำหนดราคาขายได้อย่างเหมาะสม
สำหรับวัตถุดิบภายในประเทศก็จะทำการซื้อโดยตรงกับเกษตรกรในหลายๆ พื้นที่
เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ในประเทศ จึงมั่นใจว่าจะมีจำนวนวัตถุดิบเพียงพอต่อการผลิต

3.  ความเสี่ยงอันเกิดจากอัตราแลกเปลี่ยนผันผวน เนื่องจากบริษัทมีลูกหนี้ เจ้าหนี้
    เป็นสกุลเงินต่างประเทศ

แนวทางการดำเนินการเพื่อลดปัจจัยเสี่ยง -
บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราผันผวนลงไปได้ประมาณ 70 – 80%
โดยการที่บริษัทจำหน่ายสินค้าไปต่างประเทศจำนวนมากกว่า 90% ของยอดขายทั้งหมด
ทำให้บริษัทมีรายได้เป็นเงินตราต่างประเทศมาชำระค่าวัตถุดิบหรือค่าใช้จ่ายอื่นๆ
ที่สั่งซื้อมาจากต่างประเทศ ซึ่งเป็นหลักการบริหารอัตราแลกเปลี่ยนแบบ Natural Hedge
นอกจากนี้ บริษัทยังใช้เครื่องมือทางการเงินอื่น เช่น
การทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward) เป็นต้น
ประกอบกับการขายส่วนใหญ่ของบริษัทจะเป็นการขายโดยมีเลตเตอร์ออฟเครดิต นอกจากนี้
บริษัทไม่มีการกู้ยืมเงินจากต่างประเทศ จึงไม่มีปัญหาเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนของเงินกู้

  จากที่ผ่านมา กลุ่มบริษัทมีผลกำไร (ขาดทุน) จากอัตราแลกเปลี่ยน ดังนี้

  ปี 2546 ปี 2545 ปี 2544 ปี 2543

  ผลกำไร (ขาดทุน) จากอัตราแลกเปลี่ยน (ล้านบาท) 232 (392) 81 235

4.  บริษัทมีการขยายการลงทุนในหลายธุรกิจซึ่งแตกต่างกันไป
    จึงมีความเสี่ยงในการบริหารงานและการจัดการเพื่อให้บริษัทย่อยมีการดำเนินงานที่ดี
    ซึ่งจะทำให้บริษัทได้รับผลตอบแทนที่ดีจากการลงทุนนั้นๆ ตามมา

แนวทางการดำเนินการเพื่อลดปัจจัยเสี่ยง -
บริษัทให้ความสำคัญกับการบริหารและการจัดการบริษัทย่อย
โดยการกำหนดนโยบายการดำเนินงานให้เป็นไปในทางเดียวกัน
และยังเลือกลงทุนในบริษัทที่มีผู้บริหารเป็นผู้ถือหุ้นด้วย
เพื่อก่อให้เกิดความมั่นใจว่าจะดูแลและบริหารงานให้มีผลการดำเนินงานที่ดี
ในขณะเดียวกันบริษัทก็ดูแลติดตามการดำเนินงานอย่างใกล้ชิด ทั้งในส่วนของแผนงานประจำปี
การขยายงาน หรือการลงทุนเพิ่ม อีกทั้งยังจัดตั้งฝ่ายตรวจสอบภายใน
เพื่อเข้าตรวจสอบบริษัทและบริษัทย่อยให้ดำเนินงานอย่างมีประสิทธิภาพ และโปร่งใส