1. ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการผลิตถุงเท้า มีสภาพปัญหาไม่แตกต่างจากอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วไป เช่น เครื่องจักรล้าสมัย, ใช้เทคโนโลยีขั้นต่ำ, พึ่งพาแรงงานคนทุกขั้นตอนการผลิต เป็นต้น ปัญหาเหล่านี้สะสมมานาน การเปลี่ยนแปลงระบบการผลิตให้ทันสมัยจนสามารถแข่งขันกับผู้ผลิตในตลาดโลกได้ จึงต้องอาศัยเวลาในการปรับตัว ผู้ผลิตทั้งหลาย ต่างตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และพยายามปรับปรุงระบบการผลิตของตน ดังนั้นปัญหาต่างๆ ข้างต้น จึงเป็นความเสี่ยงของผู้ผลิตถุงเท้าเกือบทุกราย สำหรับความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรานั้น บริษัทมีลูกหนี้และเจ้าหนี้การค้าที่เป็นเงินตราต่างประเทศ ซึ่งบริษัทไม่ได้มีการทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง โดยบริษัทเห็นว่า ลูกหนี้และเจ้าหนี้การค้าดังกล่าว เกิดจากการซื้อขายตามปกติธุรกิจ โดยส่วนใหญ่เป็นเงินเยน การนำเข้าและส่งออกในสกุลเงินเดียวกัน ทำให้เกิดดุลยภาพลดความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน และเป็นช่วงระยะสั้นๆ อนึ่ง บริษัทไม่มีหนี้สินจากการกู้ยืมที่เป็นเงินตราต่างประเทศ (เปิดเผยไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อที่ 20) 

อย่างไรก็ดี
ฝ่ายจัดการได้ประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตไว้ดังนี้

1.  การพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่น้อยราย

ช่วงภาวะเศรษฐกิจ 2-3 ปีที่ผ่านมา มีความผันผวนค่อนข้างมาก
ทำให้ทั้งผู้ผลิตและผู้จำหน่ายรายย่อยที่มีฐานะไม่มั่นคงต้องล้มเลิกกิจการ หรือหันไปทำธุรกิจอย่างอื่น
ลูกค้ารายเล็กๆ ของบริษัทที่มีอยู่ โดยเฉพาะที่เป็นลูกค้าต่างประเทศ มียอดสั่งซื้อไม่แน่นอน
และบริษัทต้องเพิ่มความระมัดระวังในการปล่อยเครดิต ดังนั้น
การแสวงหาลูกค้ารายใหม่จึงมีข้อจำกัดมากขึ้น ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทมีจำนวน 2 ราย
เป็นลูกค้าในประเทศ 1 ราย ในปี 2548 มียอดขายร้อยละ 33.53 ของยอดขายรวม
และเป็นลูกค้าต่างประเทศอีก 1 ราย มียอดขายร้อยละ 28 ของยอดขายรวม
หากบริษัทสูญเสียลูกค้าดังกล่าว
จะมีผลกระทบต่อรายได้ของบริษัทโดยประมาณตามอัตราส่วนต่อยอดขายรวมข้างต้น
แต่เนื่องจากลูกค้าทั้ง 2 ราย เป็นลูกค้าเก่าแก่ของบริษัทมีความสัมพันธ์กับบริษัทในฐานะผู้ถือหุ้น
และมีฐานะการเงินที่มั่นคงเชื่อถือได้ โอกาสที่จะสูญเสียลูกค้า 2 รายนี้จึงมีไม่มากนัก
แต่การมีลูกค้ารายใหญ่น้อย ทำให้บริษัทขาดอำนาจในการต่อรองราคา

มาตรการในการรองรับความเสี่ยงจากการสูญเสียส่วนแบ่งตลาดหรือ ถูกผูกขาดราคามากเกินไปนั้น
คือ บริษัทพยายามเปิดตลาดเชิงรุกในตลาดใหม่ๆ มากขึ้น พัฒนาระบบการติดต่อสื่อสารให้ทันสมัย
รวดเร็ว ทันเวลา พัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐานสากล ซึ่งปัจจุบันได้รับการรับรองมาตรฐาน
ISO 9001 : 2000 ในปี 2548 บริษัทฯ สามารถเปิดตลาดใหม่ๆ
ในยุโรปและอเมริกาได้ลูกค้าเพิ่มขึ้น ทดแทนยอดขายของลูกค้ารายใหญ่ที่เริ่มลดลงได้

1.2 ทำเลที่ตั้งไม่เหมาะสมต่อการขยายโรงงาน

เดิมโรงงานของบริษัทอยู่ในทำเลที่ดี เอื้อต่อการประกอบการ แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไป
สังคมโดยรอบกลายเป็นชุมชนที่มีความเจริญ และผู้คนอาศัยหนาแน่นขึ้น
กระบวนการผลิตบางขั้นตอนที่อาจส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อม สร้างมลภาวะให้แก่อากาศและน้ำ
แม้บริษัทจะมีมาตรการการควบคุมที่ดีเพียงใด แต่ในอนาคตชุมชนและความเจริญต่างๆ ยิ่งเพิ่มขึ้น
บริษัทก็ต้องเพิ่มความเข้มข้นในการควบคุมมากขึ้น โอกาสที่จะขยายโรงงานทำได้ยาก
และมีโอกาสที่จะถูกย้ายโรงงานออกจากย่านชุมชน อย่างไรก็ดี
ความเสี่ยงดังกล่าวมิได้อยู่ในอนาคตอันใกล้ แต่เป็นปัจจัยหนึ่งที่ฝ่ายจัดการคำนึงถึง
และต้องเตรียมหาวิธีป้องกันและแก้ไข เพื่อรองรับความเสี่ยงดังกล่าว

1.3 การเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่า

เนื่องจากเครื่องจักรของบริษัทส่วนใหญ่ เป็นเครื่องจักรเก่าล้าสมัย ทำให้ขาดศักยภาพในการแข่งขัน
ในปี 2547 และ ปี 2548 มีการซื้อเครื่องจักรใหม่ที่ประสิทธิภาพการผลิตสูงเข้ามาบางส่วน
ซึ่งได้รับการตอบรับจากลูกค้าเป็นอย่างดี และจะมีการทยอยเปลี่ยนแทนไปเรื่อยๆ
โดยการขายทรัพย์สินที่ไม่ใช้ประโยชน์ อันได้แก่ ที่ดินว่างเปล่า อาคารพาณิชย์ เครื่องจักรเก่า
เป็นต้น ในช่วงที่มีการลงทุนซื้อเครื่องจักรใหม่ ต้นทุนการผลิตจะสูงขึ้นจากการตัดค่าเสื่อมราคา
ทำให้อัตรากำไรขั้นต้นลดลง

1.4 การเปิดเสรีการค้าสิ่งทอ

ผลกระทบจากการเปิดเสรีการค้าสิ่งทอ ในปี 2548 เป็นไปตามที่ได้คาดการณ์ไว้
สินค้าราถูกจากประเทศจีนทะลักเข้ามาในประเทศ และกระจายไปทั่วทุกภูมิภาค
การแข่งขันทางด้านราคารุนแรงขึ้น ผู้ผลิตในประเทศประสบกับปัญหาต้นทุนการผลิตสูง
ทั้งจากต้นทุนวัตถุดิบ ค่าแรง โครงสร้างภาษี ค่าขนส่งระวางเรือ ค่าสาธารณูปโภค
แนวทางการแก้ไขปัญหานั้น บริษัทเริ่มทยอยเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่า
ซื้อเครื่องจักรใหม่ที่ผลิตสินค้าได้หลากหลายแบบมาตั้งแต่ ปี2547
เน้นผลิตสินค้าคุณภาพในตลาดระดับบน เปิดตลาดใหม่ๆในยุโรปและอเมริกา
มีนโยบายการปรับปรุงระบบการผลิตให้เป็นแบบ 3S คือ SMALL SPEED SPECIAL
ซึ่งต้องใช้ระยะเวลาค่อนข้างนานในการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างระบบเก่าที่ถือปฏิบัติกันมานาน
และสรรหาบุคลากรที่มีความชำนาญเฉพาะทาง ประกอบกับการเปลี่ยนแทนเครื่องจักรนั้น
ต้องใช้เงินลงทุนสูง บริษัทไม่มีนโยบายการกู้ยืมเงินเพิ่ม
เพราะจะมีความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยที่มีแนวโน้ม จะปรับตัวสูงขึ้น
ทำให้การดำเนินการเป็นไปอย่างล่าช้า การลงทุนที่ความเสี่ยงน้อยที่สุด คือการระดมทุน จากผู้ถือหุ้น
ซึ่งขึ้นอยู่กับโอกาส และการตัดสินใจของผู้ถือหุ้นในอนาคต