1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการทำธุรกิจประกันภัย

การเกิดความเสียหายกับทรัพย์สินที่รับประกันภัยจากภัยพิบัติหรืออุบัติเหตุที่ได้ตกลงคุ้มครองไว้กับผู้เอาประกันภัยซึ่งบริษัทมีการบริหารความเสี่ยงในขั้นตอนการรับประกันภัย
โดยจะพิจารณาถึงตัวผู้เอาประกันภัย ลักษณะกิจการ ความเสี่ยงภัยและการป้องกัน เป็นต้น
และบริษัทยังได้กระจายความเสี่ยงโดยจัดการประกันภัยต่อไว้กับบริษัทรับประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศในหลายรูปแบบโดยทำประกันภัยต่อแบบทำสัญญาล่วงหน้า
(Treaty Reinsurance) และการประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย (Facultative
Reinsurance) ซึ่งทำให้ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจประกันภัยของบริษัทลดลง

ความเสี่ยงจากมหันตภัย

ความเสี่ยงจากมหันตภัยเป็นความเสี่ยงที่มีโอกาสเกิดขึ้นน้อยและมีระดับการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนที่ไม่อยู่ในระดับปกติ
และส่งผลต่อลูกค้าเป็นจำนวนมากในเวลาเดียวกัน เช่น พายุ แผ่นดินไหว หรือโรคระบาด เป็นต้น
กรณีเหตุการณ์ภัยธรรมชาติที่เกิดขึ้นจากคลื่นใต้น้ำ(Tsunami) ในเขต 6
จังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2547
ก็จัดว่าเป็นมหันตภัยที่เกิดขึ้นและส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้เอาประกันภัยเป็นจำนวนมาก
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทก็ได้มีการป้องกันความเสี่ยง
โดยการทำประกันภัยต่อแบบไม่กำหนดสัดส่วน(Non-proportional Reinsurance)
ซึ่งเป็นการประกันภัยต่อที่มิได้กำหนดความรับผิดของผู้รับประกันภัยต่อไว้เป็นสัดส่วนกับความรับผิดของผู้เอาประกันภัยต่อ
ยกตัวอย่างเช่น การประกันภัยต่อความเสียหายส่วนเกิน(Excess of Loss Reinsurance)
ซึ่งเป็นการประกันภัยต่อที่ให้ความคุ้มครองความเสียหายส่วนที่เกินกว่าจำนวนที่กำหนด
โดยทั่วไปผู้รับประกันภัยต่อจะกำหนดจำนวนเงินที่ต้องรับผิดสูงสุดไว้

จากการที่บริษัทได้ทำประกันภัยต่อดังกล่าวข้างต้นไว้
จึงทำให้ความเสียหายที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ไม่ส่งผลกระทบต่อฐานะการเงินของบริษัทแต่อย่างใด

1.3 ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีประกันภัย

การเปิดเสรีธุรกิจประกันภัยจะทำให้มีผู้ประกอบการจากต่างประเทศเข้ามาในตลาดประกันภัยของประเทศไทยมากขึ้น
ผลดีคือจะช่วยยกระดับการจัดการและการให้บริการประกันภัยของประเทศไทยให้อยู่ในระดับสากลทั้งในแง่คุณภาพและต้นทุนการประกอบการ
แต่ผลเสียคือ จะทำให้ธุรกิจที่ยังคงยึดติดกับการบริหารแบบเดิมๆ
ต้องประสบปัญหาต่างๆจากภาวะการแข่งขันในตลาดที่รุนแรงยิ่งขึ้น
ดังนั้นบริษัทจึงเน้นให้ความสำคัญในการเร่งพัฒนาระบบการจัดการ คุณภาพการให้บริการ
และการนำเทคโนโลยีมาใช้ในองค์กร
เพื่อให้ธุรกิจสามารถดำเนินไปได้อย่างต่อเนื่องในสภาพตลาดที่พร้อมจะเปิดเสรีต่อไป

1.4 ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยเงินฝากสถาบันการเงิน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547 บริษัทมีสินทรัพย์ที่อยู่ในรูปเงินสด เงินฝากธนาคาร
และเงินลงทุนที่อยู่ในรูปตั๋วแลกเงินและหน่วยลงทุนของกองทุนเปิด (ไม่รวมเงินลงทุนในพันธบัตร
หุ้นสามัญ ใบสำคัญแสดงสิทธิ หุ้นกู้และเงินให้กู้ยืม) จำนวน 3,127.18 ล้านบาท หรือร้อยละ
51.84 ของสินทรัพย์ทั้งหมดของบริษัท
ซึ่งการลงทุนดังกล่าวให้ผลตอบแทนหรือรายได้กับบริษัทในรูปดอกเบี้ยและเงินปันผล
ดังนั้นภาวะความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยเงินฝากสถาบันการเงินจึงเป็นปัจจัยหลักที่กระทบต่อรายได้จากการลงทุนของบริษัท
อย่างไรก็ตามบริษัทก็ได้พยายามปรับเปลี่ยนนโยบายบริหารการลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทนที่สูง
มีความเสี่ยงต่ำและมีความเหมาะสมในแต่ละสถานการณ์อยู่ตลอดเวลา

1.5 ความเสี่ยงจากการลงทุนในหลักทรัพย์

บริษัทมีเงินลงทุนในหลักทรัพย์จดทะเบียน โดยเป็นการลงทุนในหุ้นสามัญและใบสำคัญแสดงสิทธิ ณ
วันที่ 31 ธันวาคม 2547 เงินลงทุนดังกล่าวมีราคาทุน 1,455.05 ล้านบาท
ซึ่งการลงทุนในหลักทรัพย์ที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯนั้นมีปัจจัยเสี่ยงจากกรณีความผันผวนของราคาในตลาดหลักทรัพย์ฯและผลการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนที่ออกหลักทรัพย์นั้น
แต่อย่างไรก็ตามการลงทุนดังกล่าวของบริษัทเป็นการลงทุนระยะยาว
ซึ่งจะเน้นลงทุนในหลักทรัพย์ที่มีปัจจัยพื้นฐานดี ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547
บริษัทมียอดขาดทุนที่ยังไม่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของเงินลงทุนสุทธิรวมทั้งสิ้น 43.17
ล้านบาท ซึ่งแสดงยอดอยู่ในส่วนของผู้ถือหุ้น

1.6 ความเสี่ยงจากการให้กู้ยืมเงินและการปรับโครงสร้างหนี้

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2547
บริษัทมีลูกหนี้เงินให้กู้ยืมโดยมีอสังหาริมทรัพย์เป็นประกันรายหนึ่งจำนวนเงินต้น 185.74 ล้านบาท
ซึ่งได้มีการปรับโครงสร้างหนี้ไปเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2543
ผลจากการปรับโครงสร้างหนี้ทำให้บริษัทต้องรับรู้ผลขาดทุนจากการปรับโครงสร้างหนี้ จำนวน
17.40 ล้านบาทในงบกำไรขาดทุนปี 2543
ซึ่งผลขาดทุนจากการปรับโครงสร้างหนี้นี้คำนวณจากมูลค่าปัจจุบันของกระแสเงินสดที่คาดว่าจะได้รับในอนาคตคิดลดด้วยอัตราดอกเบี้ยในตลาด
นอกจากนี้บริษัทยังได้รับชำระดอกเบี้ยในอัตราที่ต่ำลงจากเดิม
อย่างไรก็ตามในปีที่ผ่านมาลูกหนี้ดังกล่าวได้ชำระเงินต้นและดอกเบี้ยครบตามที่ได้ระบุไว้ในสัญญา
เงินให้กู้ยืมรายดังกล่าวมีหลักประกันเป็นที่ดินและอาคารมูลค่า 523.18
ล้านบาทซึ่งเป็นราคาประเมินโดยผู้ประเมินราคาอิสระเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2545

1.7 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

ปัจจุบันบริษัทได้รับงานประกันอัคคีภัยจากธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด(มหาชน)
และลูกค้าสินเชื่อและเงินฝากของธนาคารในปี 2547 คิดเป็นร้อยละ 58.55
ของเบี้ยประกันภัยอัคคีภัยทั้งหมดของบริษัท
ที่ผ่านมาบริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับทางธนาคารมาโดยตลอด
ทางธนาคารจึงส่งงานประกันภัยให้กับบริษัทอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่บริษัทเริ่มดำเนินธุรกิจมาจนถึงปัจจุบัน