การประกอบธุรกิจแต่ละสายผลิตภัณฑ์

1.  สายธุรกิจเครื่องปรับอากาศ (ได้ถูกยกเลิกในปี 2551)

โดยแบ่งออกได้เป็น 2 ผลิตภัณฑ์ ดังต่อไปนี้

ผลิตภัณฑ์เครื่องปรับอากาศในรถยนต์ 

  ผลของการพัฒนาเทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ของระบบเครื่องปรับอากาศสำหรับรถยนต์
  ทำให้บริษัทเกิดข้อจำกัดในการผลิตสินค้าเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ใช้รายใหญ่กลุ่ม OEM
  เนื่องจากเครื่องจักรและอุปกรณ์ที่มีอยู่ ไม่สามารถทำการผลิตสินค้าในรูปแบบดังกล่าวได้
  โดยการพัฒนาปรับปรุงกระบวนการผลิตต้องใช้จำนวนเงินลงทุนค่อนข้างสูง
  ทำให้กลุ่มลูกค้าของบริษัทจำกัดอยู่เพียงในกลุ่ม After Market และ OEM ที่ใช้คอล์ยแบบเดิม
  ซึ่งมีแนวโน้มความต้องการใช้ลดลงตามลำดับ
  และส่งผลอย่างมีสาระสำคัญถึงความสามารถในการเติบโตของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว

ผลิตภัณฑ์เครื่องปรับอากาศในอาคาร

  ในส่วนตลาดเครื่องปรับอากาศในอาคาร
  แม้ว่าสายการผลิตของบริษัทจะสามารถตอบสนองความต้องการใช้ของโรงงานผู้ผลิตในกลุ่มนี้ได้
  แต่จากภาวะการแข่งขันทางด้านราคาจำหน่ายเครื่องปรับอากาศในช่วงที่ผ่านมา
  ทำให้ผู้ผลิตคอล์ยในประเทศได้รับแรงกดดันจากทั้งโรงงานผู้ผลิตเครื่องปรับอากาศ
  และจากการคู่แข่งขันที่นำเข้าคอลย์จากต่างประเทศ
  ด้วยต้นทุนการผลิตที่สูงกว่าบริษัทจึงได้หยุดดำเนินการในสายผลิตภัณฑ์ดังกล่าวนับแต่ปี 2550-2551

ด้วยแนวโน้มตลาดและการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีการผลิตและผลิตภัณฑ์ดังกล่าวข้างต้น
ส่งผลให้สายธุรกิจเครื่องปรับอากาศอยู่ในสถานะประสบผลขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
จากการต้องแบกรับภาระต้นทุนที่เกี่ยวข้อง ดังนั้น มติที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทครั้งที่ 7/2551
เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2551 จึงได้อนุมัติยกเลิกสายธุรกิจผลิตชิ้นส่วนเครื่องปรับอากาศ
โดยให้จำหน่ายสินทรัพย์ทั้งหมดในสายธุรกิจดังกล่าวให้แก่บุคคลที่ไม่มีความเกี่ยวโยงให้แล้วเสร็จภายในเดือนตุลาคม
2551
และเลิกจ้างพนักงานในสายธุรกิจผลิตเครื่องปรับอากาศทั้งหมดบริษัทจึงตัดสินใจยกเลิกสายธุรกิจดังกล่าวในปี
2551

2.  สายธุรกิจเหล็กเส้น (ได้ถูกยกเลิกในปี 2551)

เนื่องจากภาวะความผันผวนด้านราคา และภาวะขาดแคลนบิลเลตในช่วงที่ผ่าน
ซึ่งทำให้ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมผลิตเหล็กรวมถึง บริษัท เหล็กบูรพา อุตสาหกรรม จำกัด
(“BRP”) ซึ่ง ณ 31/12/50 บริษัทได้ถือหุ้นในสัดส่วน 51.68% ดังนั้น BRP
จึงประสบปัญหาขาดแคลนเงินทุนหมุนเวียน โดย BRP
สามารถดำเนินการผลิตได้ที่ระดับกำลังการผลิตเพียงประมาณ 20%
ซึ่งยังคงเป็นระดับต่ำกว่าจุดคุ้มทุน และด้วยข้อจำกัดด้านปริมาณเงินทุนที่มีของบริษัท
ทำให้ไม่สามารถให้ความช่วยเหลือด้านการเงินเพิ่มเติมแก่ BRP ได้ ดังนั้น
มติที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทครั้งที่ 3/2551 เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551
จึงได้อนุมัติจำหน่ายเงินลงทุนใน BRP ทั้งจำนวนให้แก่บุคคลที่ไม่มีความเกี่ยวโยงที่ราคา
200,000,000 บาท ซึ่งบริษัทได้โอนกรรมสิทธิ์หุ้นสามัญที่ถือทั้งหมดจำนวน 40,000,000
หุ้นให้แก่ผู้ซื้อเรียบร้อยแล้วในวันที่ 30 เมษายน 2551 ส่งผลให้ BRP
พ้นสภาพจากการเป็นบริษัทย่อยของบริษัทนับแต่วันดังกล่าว

3.  สายธุรกิจถ่านหิน (ได้เริ่มในปี 2551 จนถึงปัจจุบัน)

บริษัทมีสายธุรกิจถ่านหินอยู่ 2 ส่วน คือ

-   การให้บริการด้านขนส่งโดยเรือเดินทะเล (ได้ถูกยกเลิก ในเดือน สิงหาคม 2552)

  โดยบริษัทได้จัดซื้อถ่านหินจากแหล่งในประเทศอินโดนีเซีย
  รวมถึงการจัดหาเรือขนส่งเพื่อบรรทุกถ่านหินไปส่งมอบตามคำสั่งซื้อของลูกค้า
  ซึ่งการให้บริการขนส่งสินค้าโดยเรือเดินทะเล
  เป็นแนวทางการบริหารสินทรัพย์ให้เกิดรายได้จากการที่บริษัทได้มีการเช่าเรือแบบระยะเวลาเพื่อรองรับการขนส่งถ่านหินนำเข้าของบริษัท
  อย่างไรก็ดี จากความผันผวนของราคาน้ำมันในตลาดโลกในช่วงปี 2551 – 2552
  ทำให้บริษัทประสบกับปัญหาการขาดทุนจากค่าน้ำมันที่สูงขึ้นมากกว่าจุดคุ้มทุน
  ทำให้บริษัทเกิดการขาดทุนเป็นอย่างมากจากสายธุรกิจขนส่งโดยเรือเดินทะเลดังกล่าวมาอย่างต่อเนื่อง
  ดังนั้น บริษัทมีมติจากที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทครั้งที่ 4/2552 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2552
  โดยยกเลิกส่วนงานบริการขนส่งโดยเรือเดินทะเลลง

-   การนำเข้าและจำหน่ายถ่านหินและแร่ทั้งในประเทศและต่างประเทศ

  โดยบริษัทเริ่มจาก การจัดซื้อถ่านหินจากแหล่งในประเทศอินโดนีเซีย
  และขนส่งโดยเรือเดินทะเลมายังประเทศไทย เพื่อส่งขายให้แก่ลูกค้า และ/หรือ
  ทำการคัดขนาดเพื่อให้ได้ถ่านหินในขนาดตามต้องการก่อนจัดส่งให้ลูกค้า
  โดยการคัดขนาดและจัดเก็บในช่วงแรก บริษัทได้ว่าจ้างบุคคลอื่นเป็นผู้ดำเนินการให้
  ต่อมาในช่วงกลางปี 2551 บริษัทได้ลงทุนก่อสร้างโรงคัดแยกและสถานที่จัดเก็บถ่านหิน ที่
  อ.เขาย้อย จ.เพชรบุรี และสามารถเริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์ได้ตั้งแต่ช่วงไตรมาส 3/2552
  เป็นต้นไป ส่วนการจำหน่ายถ่านหินไปยังลูกค้าในต่างประเทศ
  จะมีการดำเนินการในลักษณะใกล้เคียงกับการขายภายในประเทศ กล่าวคือ
  บริษัทจัดซื้อถ่านหินจากแหล่งในประเทศอินโดนีเซีย
  และจัดหาเรือขนส่งเพื่อบรรทุกถ่านหินไปส่งมอบตามคำสั่งซื้อของลูกค้า

สภาวะอุตสาหกรรมและการแข่งขันในธุรกิจพลังงาน และถ่านหิน

[]

จากข้อมูลข้างต้น เรื่อง การใช้ การผลิต
และการนำเข้าพลังงานเชิงพาณิชย์ขั้นต้นจากรายงานของกระทรวงพลังงาน ในปี 2551 และ 2552
ประเทศไทยมีการใช้พลังงานในเชิงพาณิชย์ขั้นต้น ปริมาณรวมทั้งสิ้น 1,618 และ 1656
หน่วย(เทียบเท่าพันบาร์เรลน้ำมันดิบต่อวัน) ในขณะที่มีแหล่งผลิตในประเทศเพียง 850 และ 882
หน่วย และต้องนำเข้า 942 และ 925 หน่วย ทั้งนี้
โดยมีประเภทของพลังงานที่นำเข้าเพื่อใช้ในเชิงพาณิชย์ดังกล่าวข้างต้น ประกอบด้วย น้ำมันดิบ
น้ำมันสำเร็จรูป ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน และไฟฟ้า คิดเป็นมูลค่ารวม 1,158,822 และ 764,963
ล้านบาท และคิดเป็นการนำเข้าในส่วนเฉพาะของถ่านหิน 36,456 และ 37,716 ล้านบาท
ตามลำดับ

[]

จากข้อมูลการใช้น้ำมันสำเร็จรูปในช่วงปี 2549 – 2552 ข้างต้น ซึ่งมียอดรวมอยู่ระหว่าง 707
และ 688 พันบาร์เรล ต่อวัน ตัวเลขการใช้น้ำมันเตา จะปรับตัวลดลงอย่างมาก จาก 101 และ
73 ในปี 2549-2550 เหลือ 56 และ 46 พันบาร์เรลต่อวัน ในปี 2551 และ 2552 ตามลำดับ
ทั้งนี้เนื่องจากผลของราคาน้ำมันเตาที่ปรับสูงขึ้น ทำให้ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมหลายราย
เปลี่ยนไปใช้ถ่านหิน ซึ่งเป็นพลังงานทดแทนที่มีราคาต่ำกว่า เป็นการทดแทน

และจากสถานการณ์การปรับตัวสูงขึ้นอย่างมากของราคาน้ำมัน
และมีผลต่อเนื่องไปยังการปรับเพิ่มราคาของน้ำมันเตา
ทำให้โรงงานอุตสาหกรรมหลายแห่งเลือกที่จะเปลี่ยนแปลง หรือปรับปรุงหม้อไอน้ำ (“Boiler”)
ให้สามารถใช้ถ่านหินเแทนได้ ซึ่งในปัจจุบัน จากจำนวนโรงงานที่ใช้ Boiler ประมาณ 5,000
ราย คาดว่าจะเป็นส่วนของโรงงานที่ใช้พลังงานถ่านหิน ไม่ต่ำกว่า 1,000 ราย

[]

จากมูลค่าการนำเข้าพลังงานตั้งแต่ปี 2548 – 2552 นี้
ได้สะท้อนแนวโน้มของการเติบโตทางด้านถ่านหินภายในประเทศในทิศทางที่ดีขึ้น โดยเฉพาะจากปี
2550 – 2552 จะเห็นได้ว่า ถ่านหินซึ่งเป็น 1 ใน 5 ของพลังงานที่มีมูลค่าการนำเข้าสูงที่สุด
ที่มีแนวโน้มอัตราการเปลี่ยนแปลงที่เพิ่มขึ้น + อยู่แค่รายการเดียว

สำหรับถ่านหินที่บริษัท ไทย แคปปิตอล คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
นำมาแปรรูปและจำหน่ายในประเทศนั้น เป็นถ่านหินประเภท บิทูมินัส (Bituminous) และ
ซับ-บิทูมินัส (Sub-bituminous) ซึ่งส่วนใหญ่จะมีค่าพลังงานความร้อน อยู่ในช่วงประมาณ 5,500
– 6,000 กิโลแคลอรี/กิโลกรัม โดยเป็นถ่านหินที่นำเข้าจากประเทศอินโดนีเซีย
และนำไปแปรรูปและจัดเก็บที่โรงงานของบริษัทฯ ซึ่งตั้งอยู่ที่ อ.เขาย้อย จ.เพชรบุรี
และส่งไปจำหน่ายให้แก่กลุ่มลูกค้าโรงงานในประเภทอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น อาหาร สิ่งทอ
กระดาษ ฯลฯ ในบริเวณกรุงเทพมหานคร และ ปริมณฑล

จากสถานการณ์ของราคาน้ำมันที่ปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วง 3 – 4 ปีที่ผ่านมา
ซึ่งทำให้โรงงานอุตสาหกรรมหลายแห่งเปลี่ยนจากการใช้น้ำมันเตา
มาเป็นการใช้ถ่านหินซึ่งมีราคาต่ำกว่าแทน ส่งผลให้ในช่วงเวลาดังกล่าว
มีจำนวนผู้ประกอบการด้านการนำเข้าถ่านหินจำนวนเพิ่มมากขึ้น และเกิดการแข่งขันสูงขึ้นเช่นกัน
โดยเฉพาะในด้านราคาขาย หลังจากสถานการณ์ด้านราคาน้ำมันเริ่มทรงตัวในช่วงปีที่ผ่านมา
และเริ่มยากที่จะคาดการณ์แนวโน้มของราคา ในอนาคต จึงทำให้ผู้นำเข้าถ่านหินในประเทศไทย
ต้องเพิ่มความระมัดระวังในการจัดซื้อและบริหารสินค้าคงคลัง และในปี 2553
แม้ว่าจะเกิดอุทกภัยร้ายแรงขึ้นในประเทศจีน
ซึ่งเป็นประเทศหนึ่งในผู้ใช้ถ่านหินรายใหญ่แห่งหนึ่งของโลก เช่นเดียวกับประเทศอินเดีย
และถูกคาดว่าอาจมีผลทำให้เกิดการปรับเพิ่มราคาถ่านหิน
แต่จากนโยบายการควบคุมการขยายตัวทางเศรษฐกิจ และการชะลอการนำเข้าถ่านหินของจีน
ทำให้สถานการณ์ด้านราคาถ่านหิน โดยเฉพาะที่อินโดนิเซีย
จึงยังคงทรงตัวแทนที่จะปรับเพิ่มขึ้นจากผลกระทบดังกล่าวข้างต้น

สำหรับแนวโน้มในปี 2553 บริษัทฯ มีนโยบายที่จะจัดหาแหล่งถ่านหินที่มีคุณภาพ
และมีราคาที่เหมาะสม โดยจะจัดทำสัญญาซื้อขายระยะยาว 6 -12 เดือน
เพื่อจัดเตรียมความพร้อมในการให้บริการแก่ลูกค้าของบริษัทฯ
และเพื่อการขยายฐานไปยังลูกค้ารายใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นต่อไป