6 ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
บริษัทและบริษัทย่อยของบริษัทเป็นคู่ความหรือคู่กรณีในคดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุดมีรายละเอียดดังนี้

6.1 คดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุดโดยเป็นคดีที่มีทุนทรัพย์เกินกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น

6.1.1 ข้อพิพาทระหว่างบริษัทและทีโอทีเกี่ยวกับการชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่
(Access Charge)

ตามที่ ทีโอที กสท และบริษัท
ได้ร่วมกันทำข้อตกลงเรื่องการเชื่อมโยงโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบจดทะเบียนรายเดือน
(Postpaid) เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2537 และโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบใช้บัตรเติมเงินล่วงหน้า
(Prepaid Card) เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2544
โดยสาระสำคัญของข้อตกลงมีอยู่ว่าทีโอทีจะเชื่อมโยงโครงข่ายเลขหมายโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่บริษัทให้บริการให้สามารถใช้งานได้อย่างสมบูรณ์
โดยทีโอทีจะคิดค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge) ในอัตราเลขหมายละ 200
บาทต่อเดือน สำหรับการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบจดทะเบียนรายเดือน และในอัตราร้อยละ
18 ของราคาหน้าบัตร (รวมภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว)
สำหรับการให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบใช้บัตรเติมเงินล่วงหน้า (Prepaid Card)

ภายหลังจากที่มีการทำข้อตกลงการเชื่อมโยงโครงข่ายกันแล้ว
บริษัทได้ปฏิบัติตามข้อตกลงดังกล่าวโดยชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่ายให้แก่ทีโอทีตลอดมา
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2549 กทช. ได้ออกประกาศ กทช.
ว่าด้วยการใช้และเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม (Interconnection Charge)
ซึ่งกำหนดให้ผู้รับใบอนุญาตที่มีโครงข่ายโทรคมนาคมทุกราย
ต้องให้ผู้รับใบอนุญาตที่มีโครงข่ายโทรคมนาคมรายอื่นเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมกับโครงข่ายของตนตามที่มีการร้องขอ
และให้ผู้ให้เชื่อมต่อโครงข่ายมีสิทธิที่จะเรียกเก็บค่าตอบแทนการเชื่อมต่อโครงข่าย
(Interconnection Charge) ในอัตราที่สะท้อนต้นทุน

ภายหลังจากที่ประกาศดังกล่าวใช้บังคับ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2549
บริษัทได้ระงับการชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge) ทั้งแบบจดทะเบียนรายเดือน
(Postpaid) และแบบใช้บัตรเติมเงินล่วงหน้า (Prepaid Card)
พร้อมกับทำหนังสือแจ้งให้ทีโอทีทราบว่าบริษัทจะชำระเป็นค่าเชื่อมต่อโครงข่าย
(Interconnection Charge) แทน
แต่ทีโอทีโต้แย้งสิทธิของบริษัทและปฏิเสธที่จะรับชำระเงินค่าเชื่อมต่อโครงข่าย
(Interconnection Charge) โดยเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2554
ทีโอทีได้ยื่นคำฟ้องต่อศาลปกครองเรียกร้องให้ กสท
และบริษัทร่วมกันรับผิดชำระค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge) อันได้แก่ (ก)
ค่าเชื่อมโยงโครงข่าย (Access Charge) ตามข้อตกลงการเชื่อมโยงโครงข่ายตั้งแต่วันที่ 18
พฤศจิกายน 2549 ถึงวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 และ (ข) ส่วนแบ่งรายได้จำนวนครึ่งหนึ่งที่ กสท
ได้รับจากบริษัท (เนื่องจากบริษัทและ กสท
มิได้ชำระให้แก่ทีโอทีตามข้อตกลงการเชื่อมโยงโครงข่าย) ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน 2549 ถึงวันที่
9 พฤษภาคม 2554 พร้อมภาษีมูลค่าเพิ่มและดอกเบี้ย รวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้นประมาณ 113,319
ล้านบาท ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครอง

6.1.2 ข้อพิพาทระหว่างบริษัทและ กสท.
เกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตจากการให้บริการโทรคมนาคม

เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2546
คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ผู้ให้บริการโทรคมนาคมซึ่งรวมถึงบริษัทมีสิทธินำเงินค่าภาษีสรรพสามิตที่ได้ชำระให้แก่รัฐแล้วตลอดทั้งปี
(ไม่รวมดอกเบี้ย ค่าปรับ หรือเงินเพิ่มใด ๆ)
มาหักออกจากจำนวนเงินผลประโยชน์ตอบแทนที่บริษัทต้องนำส่งให้แก่ กสท
เมื่อสิ้นปีดำเนินการตามสัญญาร่วมการงานได้ และเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2546 กสท
ได้มีหนังสือแจ้งให้บริษัทดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว
ซึ่งต่อมามติคณะรัฐมนตรีดังกล่าวถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 23 มกราคม 2550

ภายหลังจากที่มีการยกเลิกมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2551 กสท
ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ
เรียกร้องให้บริษัทชำระค่าผลประโยชน์ตอบแทนในปีสัมปทานที่ 12 ถึง 16 เพิ่มเติม
พร้อมเบี้ยปรับและภาษีมูลค่าเพิ่ม รวมเป็นเงินจำนวนทั้งสิ้นประมาณ 23,164 ล้านบาท
เสมือนหนึ่งว่า กสท
ไม่เคยอนุญาตให้บริษัทนำค่าภาษีสรรพสามิตที่ได้ชำระให้แก่รัฐมาหักออกจากผลประโยชน์ตอบแทนที่บริษัทต้องนำส่งให้แก่
กสท ตามสัญญาร่วมการงานแต่อย่างใด คณะอนุญาโตตุลาการได้มีคำชี้ขาด ลงวันที่ 28 พฤษภาคม
2555 ให้บริษัทชนะคดีและยกคำเสนอข้อพิพาทของ กสท ทั้งหมด อย่างไรก็ดี เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม
2555 กสท ได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลปกครองกลางเพิกถอนคำชี้ขาดของคณะอนุญาโตตุลาการดังกล่าว
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครอง

6.1.3 ข้อพิพาทระหว่างบริษัทและ กสท
เกี่ยวกับวิธีการคำนวณผลประโยชน์ตอบแทนอันเกิดจากรายได้ค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคม
(Interconnection Charge)

ในปี 2549 กสท
ได้ยื่นข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการเกี่ยวกับการเรียกเก็บผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มเติมสำหรับปีสัมปทานที่
11 ถึงปีสัมปทานที่ 13 จากรายได้ค่า IC ที่บริษัทฯเรียกเก็บจากผู้ให้บริการรายอื่น
อันเนื่องมาจากการที่บริษัทฯยินยอมให้ผู้ให้บริการรายอื่นสามารถเข้ามาใช้โครงข่ายโทรคมนาคมของบริษัทฯได้จำนวน
8 ล้านบาท ซึ่งต่อมาในปี 2553 กสท
ได้ยื่นข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการเพื่อเรียกให้บริษัทฯชำระผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มเติมสำหรับปีสัมปทานที่
15 ในเรื่องเดียวกันนี้อีกเป็นจำนวน 4.4 ล้านบาท

ในปี 2554 กสท ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ
เพื่อเรียกร้องให้บริษัทฯชำระผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มเติมสำหรับรายได้ค่า IC ในปีสัมปทานที่ 16
(16 กันยายน 2549 - 15 กันยายน 2550) ที่ขาดไปอีกเป็นจำนวนประมาณ 4,025 ล้านบาท
พร้อมเบี้ยปรับอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือนของเงินที่ค้างชำระ
เนื่องจากบริษัทฯคำนวณผลประโยชน์ตอบแทนให้แก่ กสท
โดยการหักกลบระหว่างรายได้ค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทฯได้รับจากผู้ประกอบการรายอื่นและรายจ่ายค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทฯถูกผู้ประกอบการรายอื่นเรียกเก็บ
แต่ กสท เรียกร้องให้บริษัทฯ
ชำระผลประโยชน์ตอบแทนของรายได้ค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทฯได้รับจากผู้ประกอบการรายอื่นทั้งหมดโดยไม่ให้นำรายจ่ายค่าเชื่อมต่อโครงข่ายโทรคมนาคมที่บริษัทฯถูกผู้ประกอบการรายอื่นเรียกเก็บมาหักออก

ในปี 2555 กสท
ได้ยื่นคำเสนอข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการเพื่อเรียกร้องให้บริษัทฯชำระผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มเติมสำหรับรายได้ค่า
IC สำหรับปีสัมปทานที่ 17 เป็นจำนวน 3,859.85 ล้านบาท พร้อมเบี้ยปรับอัตราร้อยละ 1.25
ต่อเดือนของเงินที่ค้างชำระ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทฯมิได้บันทึกผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มเติมที่ กสท
เรียกเก็บข้างต้นไว้ในงบการเงิน เนื่องจากที่ปรึกษากฎหมายของบริษัทฯ
และฝ่ายบริหารของบริษัทฯเห็นว่าบริษัทฯ ไม่มีหน้าที่ต้องชำระผลประโยชน์ตอบแทนเพิ่มเติมให้แก่
กสท ตามที่ กสท เรียกร้อง ขณะนี้ข้อพิพาทดังกล่าวอยู่ภายใต้กระบวนการทางอนุญาโตตุลาการ