10. การควบคุมภายใน

  บริษัทฯ ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบ (Audit Committee) ในปี 2542
  เพื่อทำหน้าที่กำกับดูแลการดำเนินงานและการ

บริหารของบริษัทฯ ผลสรุปรายงานการตรวจสอบภายในอยู่ในระดับน่าพอใจพอสมควร
ซึ่งคณะกรรมการตรวจสอบได้ให้คำปรึกษาชี้แจงและแนะนำต่อผู้บริหาร
เพื่อให้ระบบการกำกับดูแลภายในมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

ตามที่ผู้สอบบัญชี บริษัท โฮร์เวิธ จำกัด (มหาชน) ได้ตรวจสอบงบการเงินของบริษัท
เอเซียไฟเบอร์ จำกัด (มหาชน) สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2548
ตามมาตราฐานการสอบบัญชีที่รับรองทั่วไป
และได้เสนอรายงานการตรวจสอบงบการเงินดังกล่าวต่อผู้ถือหุ้นว่างบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30
มิถุนายน 2548 แสดงฐานะการเงิน ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2548
และผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดสำหรับปีสิ้นสุดวันเดียวกัน
โดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

. นอกจากนี้
จากการปฏิบัติงานสอบทานงบการเงินรายไตรมาสและตรวจสอบงบการเงินสำหรับปีดังกล่าว
สำนักงานได้ขอให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

ประเด็นสำคัญจากการตรวจสอบ

ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2548
บริษัทได้ตั้งสำรองค่าเผื่อการลดลงของมูลค่าสินค้าสำเร็จรูปเพิ่มเติมจำนวนเงิน 1 ล้านบาท
เนื่องจากมูลค่าที่คาดว่าจะขายได้ของสินค้าสำเร็จรูปบางรายการต่ำกว่าราคาทุน

บริษัทมีเงินลงทุนในบริษัท ปราจีนเพาเวอร์ จำกัด จำนวนเงิน 13.5 ล้านบาท ณ วันที่ 30
มิถุนายน 2548 บริษัทดังกล่าวมีขาดทุนสะสมเกินทุนประมาณ 4.5 ล้านบาท
ทำให้บริษัทได้บันทึกตัดบัญชีเงินลงทุนดังกล่าวออกทั้งจำนวนตามวิธีส่วนได้เสีย อย่างไรก็ตาม
บริษัทไม่ได้บันทึกหนี้สินไว้เพิ่มเติมเนื่องจาก บริษัทไม่ได้ค้ำประกันหรือมีภาระผูกผันในบริษัทดังกล่าว

ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2548 บริษัทได้บันทึกที่ดินในราคาประเมินใหม่
(โดยถือตามรายงานการประเมินราคา โดยบริษัทประเมินราคาทรัพย์สินอิสระลงวันที่ 23 มีนาคม
2548) ซึ่งมีราคาประเมินลดลงจากราคาประเมินเดิมเป็นจำนวนเงิน 2.1 ล้านบาท ดังนั้น ณ วันที่
30 มิถุนายน 2548 ส่วนเกินทุนจากการตีราคาที่ดินมีจำนวนเงิน 248 ล้านบาท

ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2548 บริษัทมีเงินกู้ยืมเงินระยะสั้นเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนเงิน 273 ล้านบาท
(วันที่ 30 มิถุนายน 2547 มีจำนวนเงิน 55 ล้านบาท)
เพื่อมาใช้เป็นทุนหมุนเวียนจากการที่ราคาวัตถุดิบ (Caprolactam) สูงขึ้นอย่างมาก

บริษัทมีกำไรสุทธิจากการดำเนินงานสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2548 จำนวนเงิน 21.9
ล้านบาท และมีภาษีเงินได้ที่ต้องชำระจำนวนเงิน 7.7 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้จ่ายชำระภาษีกลางปี (ภ.ง.ด. 51) และภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่ายจำนวนเงินรวม 10.4
ล้านบาท ดังนั้น บริษัทจึงมีภาษีเงินได้ที่ต้องขอคืนจำนวนเงิน 2.7 ล้านบาท
(บริษัทบันทึกไว้เป็นสินทรัพย์หมุนเวียนอื่นในงบดุล ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2548)

ตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชน จำกัด พ.ศ. 2535 บริษัทต้องจัดสรรทุนสำรองไม่น้อยกว่าร้อยละ 5
ของกำไรสุทธิประจำปีสุทธิจากขาดทุนสะสมยกมา (ถ้ามี) จนกว่าทุนสำรองนี้จะมีไม่น้อยกว่าร้อยละ
10 ของทุนจดทะเบียน ดังนั้น บริษัทจึงไม่ต้องตั้งสำรองตามกฎหมายเพิ่มเติมในงวดบัญชีสิ้นสุดวันที่
30 มิถุนายน 2548 เนื่องจากบริษัทมียอดขาดทุนสะสมยกมา

ประมาณการฝ่ายบริหาร

ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2548 บริษัทมีลูกหนี้การค้าที่ค้างชำระเป็นเวลานาน (เกินกว่า 6 เดือน)
จากบริษัทที่เกี่ยวข้องสองแห่ง (บริษัท ไทยฟาร์อีสต์ จำกัด และบริษัท ที.เอฟ.อี. เทรดดิ้ง จำกัด)
เป็นจำนวนเงินรวม 126.7 ล้านบาท
ลูกหนี้การค้าดังกล่าวมีที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างมาจำนองเป็นหลักประกัน ราคาประเมิน
(โดยถือตามรายงานการประเมินราคาโดยบริษัทประเมินราคาทรัพย์สินอิสระด้วยวิธีราคาตลาด
ลงวันที่ 26 มีนาคม 2546) มีจำนวนเงิน 99.6 ล้านบาท
บริษัทตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้เหล่านี้เป็นจำนวนรวม 27.4 ล้านบาท
ฝ่ายบริหารเชื่อว่าค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญดังกล่าวเพียงพอ
สำหรับผลขาดทุนที่อาจเกิดขึ้นจากผลต่างระหว่างราคาประเมินของที่ดินและยอดคงเหลือของลูกหนี้ดังกล่าว

อย่างไรก็ตาม กลต.
อาจจะใช้หลักความระมัดระวังในการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ดังกล่าว
โดยพิจารณาจากราคาประเมินของสินทรัพย์ในกรณีที่บริษัทต้องยึดทรัพย์และขายทอดตลาด (Force
sales price) ซึ่งอาจมีผลทำให้บริษัทต้องตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญดังกล่าวเพิ่มเติม

ความคิดเห็นจากการควบคุมภายใน

สำนักงานได้ศึกษาและประเมินประสิทธิภาพการควบคุมภายในด้านบัญชีของบริษัทฯ
เพื่อประโยชน์ในการกำหนดขอบเขตวิธีการทดสอบรายการ
และระยะเวลาที่ใช้ในการตรวจสอบงบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2548
ในการนี้สำนักงานไม่พบจุดอ่อนของระบบการควบคุมภายในด้านบัญชีที่จะมีผลกระทบอย่างมีสาระสำคัญต่อการแสดงความเห็นต่องบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่
30 มิถุนายน 2548

 

ประเด็นสำคัญอื่น ๆ

ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2548
บริษัทมีอะไหล่เครื่องจักรและอะไหล่และวัสดุโรงงานที่ไม่เคลื่อนไหวเกินกว่า 10 ปี
เป็นจำนวนเงินประมาณ 3.0 ล้านบาทและ 0.1 ล้านบาทตามลำดับ
ซึ่งทางฝ่ายบริหารได้ให้คำรับรองว่าสินทรัพย์ดังกล่าวยังมีตัวตนอยู่จริงและยังสามารถใช้งานได้
อย่างไรก็ตาม
ทางบริษัทจะได้ทำการตรวจสอบสินทรัพย์ดังกล่าวในรายละเอียดอีกครั้งและจะพิจารณาตั้งสำรองค่าเผื่อดังกล่าวภายในรอบระยะเวลาบัญชีสิ้นสุดวันที่
30 มิถุนายน 2549