1.  ปัจจัยความเสี่ยง

  1.1 ความเสี่ยงด้านการเงิน

1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

จากการที่บริษัทและบริษัทย่อยต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมากในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
ซึ่งเงินทุนส่วนหนึ่งมาจากเงินกู้ยืมธนาคารพาณิชย์หรือสถาบันการเงินหรือการออกหุ้นกู้
ดังนั้นอัตราดอกเบี้ยในตลาดเงินจึงมีส่วนสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อต้นทุนทางการเงินของบริษัทและบริษัทย่อยที่ใช้ในการดำเนินงานและพัฒนาโครงการ
โดยในช่วงปลายปี 2547 ถึงปี 2549 ภาวะอัตราดอกเบี้ยในตลาดเงินมีความผันผวน
และได้ปรับตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ครึ่งแรกของปี 2550 อัตราดอกเบี้ยในตลาดเงินเริ่มทรงตัว
และได้ปรับตัวลดลงในไตรมาสสามของปีเดียวกันถึงปี 2551 อย่างไรก็ตาม
บริษัทคาดว่าแนวโน้มอัตราดอกเบี้ยในปี 2552
มีโอกาสที่จะปรับลดลงเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจภายในประเทศยังอยู่ในช่วงชะลอตัวและอัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มสูงขึ้นได้ปรับตัวลดลงอย่างต่อเนื่อง
โดยในช่วงปลายไตรมาสสี่ของปี 2551 อัตราเงินเฟ้อเหลือร้อยละ 2.1
ประกอบกับประเทศต่างๆได้ปรับลดอัตราดอกเบี้ยลงอย่างต่อเนื่อง
ทั้งนี้เพื่อพยุงสถานการณ์เศรษฐกิจไม่ให้ชะลอตัวลงอย่างรุนแรง

จากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
บริษัทและบริษัทย่อยจึงได้มีมาตรการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยที่ผันผวน
โดยทั้งนี้ขึ้นอยู่กับแนวโน้มของอัตราดอกเบี้ยในขณะนั้น ซึ่งมาตรการที่บริษัทและบริษัทย่อยนำมาใช้
มีดังนี้

1)  บริษัทได้ออกหุ้นกู้ที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่
    ไปชำระคืนเงินกู้ยืมเดิมบางส่วนที่มีต้นทุนดอกเบี้ยที่สูงกว่า
    ซึ่งส่งผลให้ต้นทุนทางการเงินของบริษัทต่ำลงและเป็นการลดความเสี่ยงของอัตราดอกเบี้ยที่มีแนวโน้มปรับสูงขึ้นในอนาคต
    และได้นำเงินส่วนที่เหลือไปลงทุนในโครงการบ้านและโครงการอาคารที่พักอาศัยเพื่อขายที่ให้อัตราผลตอบแทนการลงทุนที่สูงกว่าอัตราดอกเบี้ยจ่าย

2)  บริษัทมีการออกตั๋วแลกเงินระยะสั้นซึ่งมีอัตราดอกเบี้ยต่ำขายให้แก่นักลงทุนประเภทสถาบัน
    ซึ่งเป็นการลดภาระต้นทุนดอกเบี้ยและเหมาะสมสอดคล้องกับธุรกิจประเภทโครงการบ้านที่ต้องการเงินลงทุนระยะสั้น
    เพื่อใช้ในการพัฒนาโครงการ

3)  บริษัทและบริษัทย่อยได้มีการวางแผนงานก่อสร้างและพัฒนาประสิทธิภาพการพัฒนาโครงการให้มีระยะเวลาที่สั้นลง
    เพื่อลดภาระดอกเบี้ยเงินกู้ยืม รวมทั้งบริษัทได้พยายามเร่งยอดขาย
    ลดระยะเวลาในการถือครองสินค้าคงเหลือให้น้อยลง และลดระยะเวลาโครงการให้สั้นลง
    เพื่อที่จะได้มีกระแสเงินสดมาชำระคืนเงินกู้ยืมเร็วขึ้นและสามารถนำกระแสเงินส่วนเหลือไปขยายการลงทุนต่อในโครงการอื่นต่อไป

4)  บริษัทและบริษัทย่อยได้จัดสรรเงินกู้ยืมทั้งในส่วนที่เป็นอัตราดอกเบี้ยคงที่และอัตราดอกเบี้ยลอยตัวใช้ในการประกอบธุรกิจให้สอดคล้องกับประเภทของธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อย
    โดยมีการติดตามแนวโน้มของอัตราดอกเบี้ยทั้งในปัจจุบันและในอนาคตอย่างใกล้ชิด
    และใช้เครื่องมือทางการเงินที่เหมาะสมในการบริหารเพื่อลดความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

  1.1.2. ความเสี่ยงจากการลงทุน การให้กู้ยืมเงิน และการค้ำประกันบริษัทที่เกี่ยวข้องราย
  บริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด

บริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด เป็นบริษัทที่เกี่ยวข้อง โดยบริษัท คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล (บีวีไอ)
จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย (บริษัทถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 100 โดยถือผ่านบริษัทย่อย คือ บริษัท
คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด) ถือหุ้นในบริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด ในสัดส่วนร้อยละ 14.15
(เดิมถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 21)

ณ สิ้นปี 2551 เงินลงทุนในบริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด
มีมูลค่าเงินลงทุนสุทธิหลังหักค่าเผื่อการด้อยค่าของเงินลงทุน เท่ากับศูนย์
เมื่อเปรียบเทียบกับเงินลงทุนตามราคาทุนจำนวน 32.6 ล้านบาท
โดยบริษัทได้ตั้งค่าเผื่อการด้อยค่าของเงินลงทุนดังกล่าวไว้เต็มจำนวน ทั้งนี้เนื่องจาก บริษัท
ฮาเบอร์ วิว จำกัด ซึ่งประกอบธุรกิจโรงแรมและอาคารสำนักงานให้เช่าในเมืองท่าไฮฟง
ประเทศเวียดนาม มีผลการดำเนินงานขาดทุนอย่างต่อเนื่อง

ณ สิ้นปี 2550 และปี 2551 บริษัทย่อยรายบริษัท คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล (บีวีไอ) จำกัด
มีเงินให้กู้ยืมแก่บริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด จำนวน 3.4 ล้านบาท และ 3.5 ล้านบาทตามลำดับ
(รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 11 รายการระหว่างกัน ข้อ 19
การให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่บริษัทอื่น)
บริษัทย่อยดังกล่าวจึงอาจมีความเสี่ยงที่อาจสูญเสียเงินให้กู้ยืมทั้งจำนวน เนื่องจากบริษัท ฮาเบอร์
วิว จำกัด มีผลการดำเนินงานขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนี้บริษัทยังได้เข้าค้ำประกันเงินกู้ยืมแก่บริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด มาตั้งแต่ปี 2540
เนื่องจากผู้ถือหุ้นแต่ละรายมีภาระที่จะต้องจัดหาเงินให้กับบริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด
ตามสัดส่วนการถือหุ้นของแต่ละราย ดังนั้นในส่วนของบริษัท คิว.เอช.อินเตอร์เนชั่นแนล (บีวีไอ)
จำกัด และผู้ถือหุ้นอีกรายหนึ่งจึงได้ทำการกู้ยืมเป็นจำนวน 4.2 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
จากสถาบันการเงิน และค้ำประกันเงินกู้ร่วมกันในสัดส่วนร้อยละ 50
หรือคิดเป็นภาระค้ำประกันของบริษัทเท่ากับ 2.1 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
แต่ถ้าเปรียบเทียบภาระของบริษัทและบริษัทย่อยกับผู้ถือหุ้นรายอื่นที่มีต่อการให้ความช่วยเหลือทางการเงินทั้งหมดของบริษัท
ฮาเบอร์ วิว จำกัด แล้วจะเป็นไปตามสัดส่วนการถือหุ้นของบริษัท คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล
(บีวีไอ) จำกัด ซึ่งเท่ากับร้อยละ 21 ต่อมาบริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด
ได้มีการเพิ่มทุนให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมตามสัดส่วน แต่บริษัทย่อย (บริษัท คิว.เอช.อินเตอร์เนชั่นแนล
(บีวีไอ)จำกัด) ไม่ได้เข้าซื้อหุ้นเพิ่มทุนดังกล่าว เนื่องจากเห็นว่ายังมีผลการดำเนินงานขาดทุน
ทำให้มีสัดส่วนการถือหุ้น ณ สิ้นปี 2550 ลดลงเหลือร้อยละ 14.15 ทั้งนี้ ในปี 2545
บริษัทได้ตั้งสำรองเผื่อหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นจากการค้ำประกันส่วนหนึ่งจำนวน 35.0 ล้านบาท
ซึ่งหากเกิดกรณีที่บริษัทต้องชำระคืนหนี้ตามสัญญาค้ำประกันเงินกู้ยืมของบริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด
จำนวน 2.1 ล้านเหรียญสหรัฐฯ หรือประมาณ 71 ล้านบาท ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
และลดลงเหลือจำนวน 1.8 ล้านเหรียญสหรัฐฯ หรือประมาณ 61 ล้านบาท ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2551 ซึ่งบริษัทได้บันทึกสำรองเผื่อหนี้สินดังกล่าวในปี 2551 เพิ่มขึ้นอีกจำนวน 26 ล้านบาท
ส่งผลให้บริษัทได้บันทึกภาระหนี้สินดังกล่าวเต็มมูลค่าแล้วทั้งสิ้น 61 ล้านบาท แต่อย่างไรก็ตาม บริษัท
ฮาเบอร์วิว จำกัด
ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างหนี้กับสถาบันการเงินโดยขยายระยะเวลาการชำระหนี้ออกไปถึงปี 2560
ซึ่งทำให้บริษัทลดความเสี่ยงจากการค้ำประกันเงินกู้ยืมดังกล่าว นอกจากนี้
บริษัทได้ติดตามฐานะทางการเงิน ผลการดำเนินงาน
และการปฏิบัติตามแผนปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของบริษัท ฮาเบอร์ วิว จำกัด อย่างใกล้ชิด

  1.1.3 ความเสี่ยงจากการลดลงของเงินลงทุนในบริษัทร่วมรายธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์
  เพื่อรายย่อย จำกัด (มหาชน)

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทถือหุ้นในบริษัทร่วมรายธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ เพื่อรายย่อย
จำกัด (มหาชน) (“ธนาคาร”) ในสัดส่วนร้อยละ 26.5 คิดเป็นเงินลงทุนตามวิธีส่วนได้เสียจำนวน
731.1 ล้านบาท เปรียบเทียบกับเงินลงทุนตามวิธีราคาทุนจำนวน 820.6 ล้านบาท
นอกจากนี้ผู้ถือหุ้นรายอื่นๆ ของธนาคาร ประกอบด้วย บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน)
สัดส่วนร้อยละ 42.1 คุณเพียงใจ หาญพาณิชย์ สัดส่วนร้อยละ 19.6
กลุ่มผู้บริหารและผู้ถือหุ้นรายย่อย สัดส่วนร้อยละ 11.8

เนื่องจากธนาคารเริ่มประกอบกิจการธนาคารพาณิชย์
บริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการลดลงของมูลค่าเงินลงทุนในธนาคาร อย่างไรก็ตาม
ธนาคารมีบริการด้านธุรกิจการเงินที่ครบวงจร ทั้งด้านการให้สินเชื่อและด้านเงินฝาก
โดยด้านสินเชื่อมีนโยบายมุ่งเน้นการให้บริการสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยแก่รายย่อยในสัดส่วนประมาณร้อยละ
80 ของสินเชื่อรวม เมื่อพิจารณาถึงทุนชำระแล้วในปัจจุบันของธนาคารจำนวน 2,600 ล้านบาท
ส่งผลให้ธนาคารมีความพร้อมในด้านการประกอบกิจการธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย
และเมื่อพิจารณาจากเงินให้กู้ยืม ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 และ 2551 จำนวนประมาณ
25,600.8 ล้านบาท และ 32,013.7 ล้านบาทตามลำดับ
ประกอบกับความต้องการสินเชื่อเพื่อที่อยู่อาศัยรายย่อยที่คาดว่ามีความต้องการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จึงน่าจะส่งผลในแง่บวกต่อการประกอบธุรกิจของธนาคาร โดยในปี 2549
ธนาคารมีผลการดำเนินงานขาดทุนสุทธิจำนวน 607.8 ล้านบาท สำหรับปี 2550 และปี 2551
ธนาคารมีกำไรสุทธิ 101.1 ล้านบาท และ 240.2 ล้านบาท ตามลำดับ และมีส่วนของผู้ถือหุ้น ณ
สิ้นปี 2550 และปี 2551 เท่ากับ 2,340.9 ล้านบาท และ 2,749.8 ล้านบาทตามลำดับ

  1.1.4
  ความเสี่ยงจากคำรับรองและการรับประกันตามเงื่อนไขการจำหน่ายอสังหาริมทรัพย์พร้อมส่วนควบและอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องและ/หรือสิทธิการเช่าและ/หรือโอนสิทธิการเช่าอสังหาริมทรัพย์เข้ากองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ควอลิตี้
  เฮ้าส์ (“กองทุนฯ”) (รายละเอียดเพิ่มเติมอยู่ในส่วนที่ 2 ข้อ 3.
  การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์ ข้อ 3.1 (จ) ธุรกิจอื่นๆ (4)
  กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ ควอลิตี้ เฮ้าส์)

บริษัทและบริษัทย่อยได้ให้คำรับรองและรับประกันที่กำหนดไว้ในสัญญาซื้อขายอาคารและการโอนสิทธิการเช่าที่ดินโครงการคิวเฮ้าส์
ลุมพินี และสัญญาเช่าอสังหาริมทรัพย์โครงการคิวเฮ้าส์ เพลินจิต
ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นจากการที่บริษัทผิดคำรับรองหรือเกิดความเสียหายตามเงื่อนไขที่ระบุไว้ในการจำหน่ายอสังหาริมทรัพย์พร้อมส่วนควบและอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง
และ/หรือสิทธิการเช่า และ/หรือโอนสิทธิการเช่าอสังหาริมทรัพย์ให้แก่กองทุนฯ
โดยสามารถสรุปพอสังเขป ดังนี้

1.  เนื่องจากโครงการคิวเฮ้าส์ ลุมพินี เริ่มประกอบการในช่วงต้นปี 2549
    และเพื่อเป็นการสร้างความมั่นใจให้กับผู้ลงทุนในกองทุนฯ ในช่วงเริ่มประกอบการ
    บริษัทและบริษัทย่อยได้ให้การสนับสนุนผลการดำเนินการของกองทุนฯ
    โดยเข้ารับประกันผลกำไรสุทธิของโครงการคิวเฮ้าส์ ลุมพินี ในรอบบัญชีปี 2550 – 2552
    ในจำนวน 435.0 ล้านบาท 450.0 ล้านบาท และ 465.0 ล้านบาท ตามลำดับ
    โดยหากผลกำไรสุทธิของโครงการดังกล่าวในรอบปีบัญชีใดรอบปีบัญชีหนึ่งต่ำกว่าจำนวนดังกล่าว
    บริษัทหรือบริษัทย่อยจะชำระเงินให้แก่กองทุนฯเท่ากับจำนวนส่วนต่างระหว่างจำนวนผลกำไรสุทธิที่บริษัทหรือบริษัทย่อยรับประกันกับผลกำไรสุทธิที่เกิดขึ้นจริงของโครงการคิวเฮ้าส์
    ลุมพินี สำหรับปี 2551 ผลประกอบการของกองทุนฯ มีกำไรสุทธิเท่ากับ 888 ล้านบาท
    บริษัทย่อยได้จ่ายชำระเงินการสนับสนุนผลการดำเนินการของกองทุนฯ
    โดยเข้ารับประกันผลกำไรสุทธิของโครงการคิวเฮ้าส์ ลุมพินี ในรอบบัญชีของปี 2551
    เป็นจำนวนเงิน 45.0 ล้านบาท และในระหว่างปี 2551
    บริษัทย่อยได้ตั้งสำรองค่าใช้จ่ายจากการรับประกันกำไรสุทธิเพิ่มขึ้นในระหว่างงวดจำนวน
    72.2 ล้านบาท
    และคงเหลือประมาณการหนี้สินระยะสั้นเกี่ยวกับสำรองค่าใช้จ่ายจากการรับประกันกำไรสุทธิจำนวน
    66.0 ล้านบาท ทั้งนี้
    บริษัทจะได้รับผลตอบแทนในรูปของเงินปันผลจากการถือหน่วยลงทุนในกองทุนฯ
    ดังกล่าวในสัดส่วนร้อยละ 25.66 โดยกองทุนฯ
    มีนโยบายการจ่ายเงินปันผลเป็นรายไตรมาสในอัตราไม่น้อยกว่าร้อยละ 90
    ของกำไรสุทธิประจำปี

2.  บริษัทและบริษัทย่อย ได้ให้คำรับรองและรับประกันความเสียหายต่างๆ
    ที่อาจเกิดขึ้นสำหรับการขายอาคาร อุปกรณ์ส่วนควบต่างๆ
    และการโอนสิทธิการเช่าที่ดินโครงการคิวเฮ้าส์ ลุมพินี และการให้เช่าระยะยาวอาคาร
    และอุปกรณ์ส่วนควบต่างๆ ของโครงการคิวเฮ้าส์ เพลินจิต เป็นระยะเวลา 1
    ปีนับแต่วันที่กองทุนเข้าลงทุนครั้งแรก โดยกองทุนฯ
    สามารถเรียกร้องค่าเสียหายอันเนื่องมาจากกรณีบริษัทและบริษัทย่อยตกเป็นผู้ผิดคำรับรองและรับประกัน
    ในวงเงินรวมทั้ง 2 โครงการจำนวนสูงสุดไม่เกิน 100 ล้านบาท
    และค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นแต่ละโครงการต้องมีจำนวนเกินกว่า 10 ล้านบาท กองทุนฯ
    จึงจะสามารถเรียกชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดขึ้นได้ ซึ่งเป็นความเสียหายที่เกี่ยวกับอาคาร
    งานระบบสาธารณูปโภค และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งภาษีและข้อกฎหมายต่างๆ
    ที่เกี่ยวข้องกับโครงการก่อนที่กองทุนฯ จะลงทุน เป็นต้น
    ปัจจุบันยังไม่มีการเรียกชดใช้ค่าเสียหายดังกล่าว

  1.2 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

  1.2.1 ความเสี่ยงจากการสร้างบ้านก่อนขาย

บริษัทและบริษัทย่อยประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์โดยมีรายได้หลักมาจากการขายบ้านพร้อมที่ดิน
ในปี 2550 และปี 2551
บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้จากการขายบ้านพร้อมที่ดินคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 88.4 และร้อยละ
88.9 ของรายได้จากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ตามลำดับ ในปี 2544
บริษัทและบริษัทย่อยได้เปลี่ยนนโยบายการดำเนินธุรกิจโครงการบ้านโดยการสร้างบ้านเสร็จก่อนขายแทนการสร้างบ้านเมื่อลูกค้ามาจองซื้อ
(หรือที่เรียกว่าบ้านสั่งสร้าง)
การสร้างบ้านเสร็จก่อนขายของบริษัทและบริษัทย่อยมีสัดส่วนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยตั้งแต่ปี 2545
จนถึงปัจจุบันบ้านทุกหลังที่ขายจะเป็นบ้านสร้างเสร็จ
จากการเปลี่ยนนโยบายดังกล่าวส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนในการก่อสร้างบ้านเพิ่มสูงขึ้นกว่าเดิมในช่วงระหว่างการก่อสร้างบ้าน
ซึ่งอาจจะส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยมีความเสี่ยงถ้าไม่สามารถขายบ้านที่สร้างเสร็จได้
โดยอาจจะส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องทางการเงินและความสามารถในการทำกำไรของบริษัท
เนื่องจากมีจำนวนเงินลงทุนในสินค้าคงเหลือที่สูง
และเกิดภาระดอกเบี้ยจ่ายจากการกู้เงินมาลงทุนในโครงการนั้นๆ

อย่างไรก็ตามบริษัทและบริษัทย่อยมีวิธีดำเนินการเพื่อป้องกันหรือลดความเสี่ยงดังกล่าว ดังต่อไปนี้

1)  บริษัทและบริษัทย่อยได้มีการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภค
    โดยสำรวจความคิดเห็นของลูกค้าที่เข้าชมโครงการในด้านงบประมาณ ราคาบ้าน แบบบ้าน
    ขนาดที่ดิน คุณภาพของวัสดุก่อสร้าง สภาพโครงการ และการรักษาความปลอดภัย เป็นต้น
    รวมทั้งใช้ข้อมูลการขายโครงการในอดีตมาทำการวิเคราะห์ความต้องการของลูกค้า
    ทำให้บริษัทสามารถสร้างบ้านก่อนขายได้ตรงกับความต้องการ และเป็นที่ยอมรับของลูกค้า
    ซึ่งในปัจจุบันลูกค้าส่วนใหญ่โดยเฉพาะกลุ่มระดับบนมีความพึงพอใจซื้อบ้านที่สร้างเสร็จก่อนขายมากกว่าการสั่งสร้าง
    เนื่องจากมีความมั่นใจในการรับโอนกรรมสิทธิ์บ้านพร้อมที่ดินตามสัญญาและได้เห็นคุณภาพสินค้าตามสภาพจริงก่อนตัดสินใจซื้อ

2)  บริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ประกอบการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่และอยู่ในตลาดอสังหาริมทรัพย์มานานจึงเป็นที่รู้จักและยอมรับของกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย

3)  บริษัทและบริษัทย่อยได้มีการประเมินความต้องการซื้อบ้าน (Demand)
    ภาวะเศรษฐกิจของประเทศ และสภาพแวดล้อมต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง
    เพื่อนำมาทบทวนและการวางแผนงานก่อสร้างบ้าน หรือการลงทุนในโครงการใหม่ๆ
    โดยคำนึงถึงความเหมาะสมของระดับปริมาณสินค้าคงเหลือที่บริษัทสมควรมีอยู่ ณ
    เวลานั้นเป็นสำคัญ

  1.2.2 ความเสี่ยงจากการแข่งขันที่สูง

สืบเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจไทยโดยรวมในปี 2551 ชะลอตัวลงจากปี 2550
ทั้งด้านอุปทานและอุปสงค์ โดยเฉพาะไตรมาสสี่ของปี 2551
ได้รับผลกระทบจากปัญหาด้านการเมืองในประเทศ ปัญหาและวิกฤติทางการเงินของโลก
ซึ่งปัจจัยดังกล่าวได้ส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของผู้บริโภค
ทำให้กำลังซื้อลดลงและมีความระมัดระวังในการใช้จ่ายมากขึ้น
ส่งผลให้เกิดการชะลอตัวลงของธุรกิจภาคอสังหาริมทรัพย์โดยรวม
เนื่องจากผู้บริโภคใช้เวลามากขึ้นในการตัดสินใจในการซื้อที่อยู่อาศัย
ทำให้ผู้ประกอบการแต่ละรายนำกลยุทธ์ด้านการตลาดมาใช้ในการกระตุ้นยอดขายอสังหาริมทรัพย์มากขึ้น
จึงส่งผลให้เกิดการแข่งขันกันสูงในตลาดบ้าน รวมทั้งตลาดคอนโดมิเนียมที่มีผู้ประกอบการอื่นๆ
ได้เริ่มลงทุนเพื่อพัฒนาโครงการเพื่อขายมากขึ้น เช่น กลุ่ม ที ซี ซี แลนด์ และแสนสิริ เป็นต้น
ทำให้การแข่งขันในธุรกิจดังกล่าวเริ่มสูงขึ้นด้วยเช่นกัน

แต่อย่างไรก็ตามเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจยังคงขยายตัวอยู่ ถึงแม้ว่าอยู่ในอัตราที่ลดลงจากปี 2550
และอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมที่ยังคงอยู่ในอัตราที่ต่ำ
จึงเป็นปัจจัยบวกที่เอื้อต่อการตัดสินใจซื้อบ้านพักอาศัยในช่วงระยะเวลานี้
รวมทั้งการที่บริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้ประกอบการรายใหญ่อยู่ในตลาดมานานและมีชื่อเสียงในการขายบ้านในระดับบน
และระดับกลางสูง ทำให้บริษัทและบริษัทย่อยมีความได้เปรียบในด้านชื่อเสียง ความน่าเชื่อถือ
คุณภาพ และมาตรฐานสินค้า
รวมทั้งบริษัทและบริษัทย่อยได้ศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการแต่ละโครงการก่อนการลงทุน ได้แก่
ทำเลที่ตั้งโครงการ การคมนาคม การขยายตัวของประชากร ภาวะตลาด คู่แข่งขัน
และลูกค้ากลุ่มเป้าหมาย เป็นต้น
นอกจากนี้บริษัทและบริษัทย่อยยังได้มีการขยายโครงการในกลุ่มลูกค้าระดับกลาง
เพื่อให้สามารถครอบคลุมฐานลูกค้ามากขึ้น รวมทั้งได้ขยายธุรกิจคอนโดมิเนียม
โดยเน้นที่ทำเลที่เดินทางสะดวก ใกล้ระบบขนส่งมวลชน เช่น รถไฟฟ้า
เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของผู้บริโภคได้มากขึ้น

  1.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

  ความเสี่ยงเรื่องราคาต้นทุนวัสดุก่อสร้างและต้นทุนการพัฒนาโครงการ

จากการยกเลิกการตรึงราคาน้ำมันดีเซลในปี 2548
เพื่อให้ราคาน้ำมันดีเซลเป็นไปตามราคาที่แท้จริง
ประกอบกับระดับราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกมีความผันผวนและปรับตัวสูงขึ้นต่อเนื่องในปี 2550
จึงส่งผลกระทบต่ออัตราเงินเฟ้อ และดอกเบี้ยที่เพิ่มสูงขึ้น ขณะที่ไตรมาส 4 ของปี 2551
ระดับราคาน้ำมันในตลาดโลกและภายในประเทศปรับตัวลดลงเป็นอย่างมาก
ส่งผลให้อัตราเงินเฟ้อลดลง ทั้งนี้บริษัทคาดว่าอัตราดอกเบี้ยในปี 2552 มีโอกาสที่จะปรับลดลง
เพื่อกระตุ้นภาวะเศรษฐกิจให้มีการเติบโตมากขึ้น
ขณะที่ระดับราคาน้ำมันอาจจะปรับตัวสูงขึ้นจากระดับที่ลดลงไม่มากนัก
ซึ่งจะส่งผลให้อัตราเงินเฟ้อในปี 2552ไม่สูงมากนัก ดังนั้น
บริษัทคาดว่าจะส่งผลให้ต้นทุนในการผลิตสินค้าต่างๆ จะลดลง ซึ่งรวมทั้งต้นทุนวัสดุก่อสร้าง
และต้นทุนในการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ได้แก่ ค่า
ถมดิน ค่าขนส่ง ค่าวัสดุก่อสร้าง และอื่นๆ
ในขณะที่ภาวะการแข่งขันในการประกอบธุรกิจขายบ้านและที่ดินทวีความรุนแรงมากขึ้น
เนื่องจากการชะลอตัวด้านอุปสงค์ซึ่งอาจส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยไม่สามารถปรับขึ้นราคาขายบ้านและที่ดิน
และอาจจะกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทและบริษัทย่อยในอนาคต

อย่างไรก็ตาม
จากนโยบายในการสร้างบ้านเสร็จก่อนขายส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยสามารถวางแผนการก่อสร้างและซื้อวัสดุได้ล่วงหน้า
ซึ่งจะช่วยในการควบคุมต้นทุนสินค้าและปริมาณสินค้าคงเหลือได้อย่างมีประสิทธิภาพ
บริษัทและบริษัทย่อยยังได้หาแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพในการควบคุมงานก่อสร้าง
การลดระยะเวลาในการก่อสร้างหรือพัฒนาโครงการ
การทำสัญญาซื้อวัสดุก่อสร้างล่วงหน้าและชำระเงินล่วงหน้าค่าวัสดุก่อสร้างที่คาดว่าจะมีการปรับราคาเพิ่มสูงขึ้นในอนาคต
และจากการที่บริษัทและบริษัทย่อยมีปริมาณการใช้วัสดุก่อสร้างเป็นจำนวนมากทำให้บริษัทและบริษัทย่อยสามารถเจรจาต่อรองเรื่องราคาวัสดุก่อสร้างกับผู้ขายหรือผู้ผลิตให้อยู่ในระดับราคาที่ต่ำ
ซึ่งบริษัทและบริษัทย่อยเชื่อว่าการดำเนินการดังกล่าวทั้งหมดสามารถลดต้นทุนและค่าใช้จ่ายในการพัฒนาโครงการ
เพื่อรักษาระดับอัตรากำไรของบริษัทและบริษัทย่อยได้ระดับหนึ่ง