6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

6.1.คดีสำนักงานปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม(สปก.)

ในปี พ.ศ. 2540
ได้มีการออกระเบียบข้อบังคับในเรื่องค่าตอบแทนสำหรับการทำเหมืองในเขตปฏิรูปที่ดิน หลังจากที่
บริษัทฯ ได้ลงนามในสัญญาสัมปทานกับรัฐบาลซึ่งไม่ได้มีอยู่ในขณะที่มีการประมูล
โดยค่าธรรมเนียมดังกล่าวนั้นได้กำหนดภายหลัง มีอยู่ 2 ส่วน ดังนี้ 1) ร้อยละ 2 ของราคาที่ดิน
คูณจำนวนปีที่ใช้ประโยชน์ที่ดิน และ 2)
จำนวนเงินเท่ากับการเก็บค่าภาคหลวงแร่ที่ผู้ถือสัมปทานบัตรชำระให้แก่ทรัพยากรธรณีประจำท้องถิ่น

แม้ว่าบริษัทฯ ไม่เห็นด้วยกับการชำระค่าตอบแทนในส่วนที่ 2 แต่ในขณะนั้นบริษัทฯ
จำต้องลงนามในหนังสือสัญญาให้ความยินยอมกับสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมกรรมเมื่อวันที่
18 ธันวาคม 2545 เพื่อที่จะดำเนินการต่อไปเพื่อให้ได้รับสัญญาสัมปทาน

บริษัทฯได้ยื่นคำฟ้องต่อศาลปกครองขอนแก่นให้มีคำสั่งยกเลิกค่าตอบแทนในส่วนที่ 2 เมื่อวันที่ 12
กันยายน 2551
และได้ยื่นคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราวโดยให้ศาลระงับคำสั่งการชำระค่าตอบแทนเป็นการชั่วคราวในระหว่างที่คดียังอยู่ในการพิจารณาของศาล
อย่างไรก็ตามศาลได้ยกคำขอชั่วคราวตามคำร้องและรับฟ้องของบริษัทฯ เมื่อวันที่ 25 กันยายน
2552 ต่อมา สปก ได้ให้การและฟ้องแย้งบริษัทฯให้
ชำระค่าตอบแทนในส่วนที่ค้างชำระพร้อมดอกเบี้ย

เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2552 บริษัทฯ
ได้ยื่นคำคัดค้านคำให้การของสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมและคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมกรรม
และในวันที่ 9 กันยายน 2552 บริษัทฯ
ได้ยื่นคำให้การเพิ่มเติมแก่ศาลปกครองในส่วนที่ฟ้องแย้งว่ามิได้ค้างชำระ
และขอสงวนสิทธิเรียกเงินที่ชำระไปคืนพร้อมดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดที่บริษัทต้องชำระไป

เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2553 จากการขอตรวจสำนวนคดี บริษัทฯ
พบว่าศาลมีคำสั่งไม่อนุญาตคำขอคุ้มครองชั่วคราวของสำนักงานการปฏิรูปที่ดินโดยห้ามให้บริษัท ทุ่งคำ
จำกัด ทำเหมืองในเขตปฏิรูปที่ดิน เพราะไม่ปรากฏว่า สปก
ได้รับความเสียหายที่ยากแก่การเยียวยาในภายหลัง

เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2553
ศาลปกครองขอนแก่นได้อ่านคำพิพากษาโดยได้ยกคำฟ้องแย้งของสปก.และกระบวนการศาลที่เกี่ยวข้องต่างๆ
ด้วยเหตุผล ดังต่อไปนี้

สปก. ไม่มีอำนาจที่จะฟ้องแย้ง

ตามมาตรา 57 ของพรบ วิธีปฎิบัติราชการทางปกครองสปก
สามารถใช้อำนาจทางวิธีทางปกครองที่จะยึดทรัพย์สินและขายทอดตลาดเพื่อที่จะนำมาทดแทนค่าใช้พื้นที่

อย่างไรก็ตามศาลมีหมายเหตุว่าสปก.ไม่ควรใช้อำนาจตามมาตรา 57
ดังกล่าวเนื่องจากยังเป็นคดีอยู่ภายใต้การพิจารณาของศาล

เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2553 บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) และบริษัท ทุ่งคำ จำกัด
ได้ยื่นคำให้การเพิ่มเติม และได้แก้ไขคำฟ้องต่อศาลปกครอง

ขณะนี้ คดีอยู่ระหว่างการรวบรวมพยานหลักฐานของศาลปกครอง

ต่อมาบริษัทฯ ได้เปลี่ยนทนายเป็นสำนักงานกฎหมาย ดร.สมศักดิ์ โตรักษา
และได้ทำการแก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องใหม่ดังนี้

6.1.1คดีหมายเลขดำที่ 251/2554 คดีหมายเลขแดงที่ 63/2554 ศาลปกครองอุดรธานี บริษัท
ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) กับพวกรวม 2 คน ผู้ฟ้องคดี
กับคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมที่ 1 กับพวกรวม 3 คน ผู้ถูกฟ้องคดี

คดีนี้เดิมยื่นคำฟ้องที่ศาลปกครองขอนแก่น เป็นคดีหมายเลขดำที่ 371/2551 คดีหมายเลขแดงที่
127/2554 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2554
ศาลปกครองขอนแก่นมีคำสั่งให้โอนคดีไปยังศาลปกครองอุดรธานี
และให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ
ศาลปกครองอุดรธานีได้รับโอนคดีดังกล่าวไว้ในสารบบความเป็นคดีหมายเลขดำที่ 251/2554
คดีหมายเลขแดงที่ 63/2554 และคดีอยู่ในการพิจารณาของศาลปกครองอุดรธานีนั้น

ต่อมาศาลปกครองอุดรธานีมีคำสั่งไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณา ทางบริษัทสำนักกฎหมาย ดร.สมศักดิ์
โตรักษา จำกัด ได้ดำเนินการยื่นอุทธรณ์คำสั่งไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณาดังกล่าว เมื่อวันที่ 30
มิถุนายน 2554 ซึ่งขณะนี้ศาลปกครองอุดรธานีได้รับอุทธรณ์
และส่งต่อไปยังศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2554
ซึ่งคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองสูงสุด

6.1.2 คดีหมายเลขดำที่ 413/2554 ศาลปกครองอุดรธานีระหว่าง บริษัท ทุ่งคำ จำกัด ผู้ฟ้องคดี
โจทก์ กับ คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินจังหวัดเลย ที่ 1 กับพวกรวม 2 คน ผู้ถูกฟ้องคดี

คดีนี้เดิมทางบริษัท สำนักกฎหมาย ดร. สมศักดิ์ โตรักษา จำกัด โดย ดร.สมศักดิ์ โตรักษา
ได้ยื่นคำฟ้องพร้อมคำร้องขอทุเลาการบังคับตามคำสั่งเจ้าหน้าที่และขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาต่อศาลปกครองกลาง
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2554 เป็นคดีหมายเลขดำที่ 1448/2554
ต่อมาศาลปกครองกลางแจ้งโอนคดีไปยังศาลปกครองอุดรธานีเป็นคดีหมายเลขดำที่ 413/2554
และคดีอยู่ในการพิจารณาของศาลปกครองอุดรธานี นั้น

ในวันที่ 29 กันยายน 2554
ศาลปกครองอุดรธานีได้นัดไต่สวนคำร้องขอทุเลาการบังคับตามคำสั่งเจ้าหน้าที่และขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา
โดยในวันนัดดังกล่าว ดร.สมศักดิ์ โตรักษาและทีมงาน ได้จัดเตรียมพยานหลักฐานต่างๆ
และได้ทำการชี้แจงต่อศาลปกครองอุดรธานี

ต่อมาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2554 ศาลปกครองอุดรธานีมีคำสั่งอนุญาตให้บริษัท ทุ่งคำ จำกัด
ได้รับการทุเลาการบังคับฯ

ขณะนี้ผู้ถูกฟ้องคดีได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นคำให้การออกไปอีก โดยจะครบกำหนดในวันที่
14 ธันวาคม 2554

วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 สปก. จังหวัดเลย ได้ยื่นอุทธรณ์การทุเลาบังคับต่อศาลปกครองอุดรธานี
และศาลได้ส่งอุทธรณ์ไปศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณา

วันที่ 6 มกราคม 2555 คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินจังหวัดเลย และปฏิรูปที่ดินจังหวัดเลย
ได้ยื่นคำให้การและสำเนาพยานหลักฐาน บริษัทได้รับคำให้การในวันที่ 10 มกราคม 2555
โดยศาลปกครองอุดรธานีให้คำคัดค้านภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ 10 มกราคม 2555 ต่อมาวันที่ 6
กุมภาพันธ์ 2555 สำนักงาน ดร.สมศักดิ์ โตรักษา ขอยื่นขยายระยะเวลายื่นคำคัดค้านออกไปอีก 30
วัน ศาลอนุญาตจนถึงวันที่ 9 มีนาคม 2555

ต่อมา วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2555
บริษัทได้รับสำเนาอุทธรณ์คำสั่งทุเลาการบังคับคดีจากศาลปกครองสูงสุด ซึ่งบริษัท ทุ่งคำ จำกัด
จะต้องชี้แจง และแสดงหลักฐารต่อศาลภายในวันที่ 8 มีนาคม 2555 ขณะนี้ สำนักงานกฎหมาย
ดร.สมศักดิ์ แจ้งว่าอยู่ระหว่างการดำเนินการจัดทำคำชี้แจงเพื่อยื่นต่อศาลตามกำหนด

เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 สำนักกฎหมาย ดร. สมศักดิ์ โตรักษา
ได้ยื่นคำคัดค้านคำให้การแก่ศาลปกครองอุดรธานี และขณะนี้
คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองอุดรธานี

6.2.คดีหุ้นส่วนจำกัดคอนสตรัคชั่น คอส์ท คอนซัลแตนท์ (ซีซีซี)

เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2548 ห้างหุ้นส่วนจำกัดคอนสตรัคชั่น คอส์ท คอนซัลแตนท์
ได้ยื่นฟ้องต่อศาลแพ่งให้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด (บริษัทย่อยของบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด
(มหาชน)) ชำระค่าบริการเป็นจำนวนเงิน 491,531.24 บาท โดยบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ได้ปฏิเสธการชำระค่าบริการดังกล่าว เนื่องจากบริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ยังไม่ได้รับการบริการครบถ้วนตามหนังสือสัญญาที่ตกลงกันไว้ ต่อมาศาลแพ่งได้พิพากษาให้บริษัท
สกายคลิฟฟ์ จำกัด ชำระค่าบริการที่ค้างชำระ และดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5
ต่อปีให้แก่ห้างหุ้นส่วนจำกัดคอนสตรัคชั่น คอส์ท คอนซัลแตนท์ ทั้งนี้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ไม่เห็นด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าว
โดยได้ดำเนินการอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับคดีระหว่างการอุทธรณ์แล้วในวันที่ 11 ตุลาคม 2549

วันที่ 19 กันยายน 2550 ศาลอุทธรณ์
โดยศาลชั้นต้นได้นัดหมายโจทก์และจำเลยเพื่อรับฟังคำสั่งศาลในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2550
ซึ่งในวันนั้น ศาลได้สั่งให้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
เตรียมหลักประกันที่มีราคาเทียบเท่ากับค่าบริการจำนวนดังกล่าวรวมกับดอกเบี้ยซึ่งคำนวนจากวันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาจนถึงอีก
1 ปีถัดมา (ประมาณ 600,000 บาท) ศาลอุทธรณ์ได้นัดพิจารณาเรื่องหลักประกันอีกครั้งในวันที่ 15
กุมภาพันธ์ 2551

วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2551 ศาลอุทธรณ์ได้เลื่อนวันนัดพิจารณาเรื่องหลักประกันไปเป็นวันที่ 18
มีนาคม 2551 ในวันนั้นศาลได้อนุญาตให้บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัดใช้ที่ดินโฉนดเลขที่ 2615
ตำบลบางเหนียว อำเภอเมือง(ทุ่งคา) จังหวัดภูเก็ต เนื้อที่ 1 งาน 70 ตารางวา
ของบริษัททุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) เป็นหลักประกันในการขอทุเลาการบังคับคดี
โดยศาลได้นัดหมายให้กรรมการผู้มีอำนาจของบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด(มหาชน)
หรือผู้รับมอบอำนาจในการทำสัญญาประกันในการขอทุเลาบังคับคดีต่อศาลและให้ศาลยึดโฉนดที่ดินดังกล่าวเป็นประกัน
ภายใน 15 วันนับจากวันนั้น มิฉะนั้นศาลจะไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี

วันที่ 31 มีนาคม 2551 บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด
ได้เข้าทำสัญญาประกันต่อศาลและอนุญาตให้ศาลยึดโฉนดที่ดินดังกล่าวไว้เป็นประกันในการขอทุเลาบังคับคดี
ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

วันที่ 26 พฤษภาคม 2554 ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง เพราะเหตุโจทก์มิได้ทำงานตามที่มอบหมาย
และบริษัทได้ร้องขอศาลให้ปล่อยโฉนดที่เป็นประกันคืน ศาลอนุญาตต่อมาโจทก์ได้ฏีกา และวันที่ 25
กันยายน 2554 บริษัทได้รับฎีกาดังกล่าว ซึ่งบริษัทได้ยื่นแก้ฎีกาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2554
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาฎีกา

6.3. คดี ไต้ ชอง ยี

6.3.1 ศาลแพ่ง คดีหมายเลขดำที่ 2360/2551 และคดี หมายเลขแดง ที่ 6609/2552

เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2551 นายไต้ ชอง ยี ในฐานะโจทก์ ได้ยื่นคำฟ้องบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์
จำกัด(มหาชน) เป็นจำเลยที่ 1 บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด เป็นจำเลยที่ 2 บริษัท สินธนา โฮลดิงส์
จำกัดเป็นจำเลยที่ 3 นายโรนัลด์ อึ้ง วาย ชอย เป็นจำเลยที่ 4 นายจอห์น ปีเตอร์ มิลล์ส
เป็นจำเลยที่ 5 และนางสาวมณฑา คงคำ เป็นจำเลยที่ 6
ในข้อหาผิดสัญญาร่วมทุนโดยโจทก์ได้มีคำขอต่อศาลให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระค่าเสียหายเป็นเงินจำนวน
349,399,623.03
(สามร้อยสี่สิบเก้าล้านสามแสนเก้าหมื่นเก้าพันหกร้อยยี่สิบสามบาทจุดศูนย์สาม)โดยศาลได้กำหนดประเด็นพิพาท
4 ประเด็นคือ

1.  ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่

2.  จำเลยที่ 3 เป็นตัวแทนของบริษัท พารอน โฮลดิ้งส์ จำกัด และนายตัน ชัย วา หรือไม่

3.  จำเลยทั้งหก ผิดสัญญากิจการร่วมค้าหรือไม่

4.  จำเลยทั้งหกต้องร่วมกันรับผิดต่อโจทก์หรือไม่ เพียงใด

เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2552
ศาลได้พิพากษาตามประเด็นพิพาทจากการนำสืบของโจทก์และจำเลยดังนี้

1.  ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมเป็นฟ้องที่ได้แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาและคำขอบังคับทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นแล้ว

2.  จำเลยที่ 3 เป็นตัวแทนของบริษัท พารอนโฮลดิ้งส์ จำกัด และนายตัน ชัย วา
    เนื่องจากจำเลยนำสืบและโจทก์ได้เบิกความยอมรับ ข้อเท็จจริงดังกล่าว

3.  ศาลพิจารณาว่า สัญญาร่วมทุน เกิดจากการแสดงเจตนาด้วยความสมัครใจของโจทก์
    และจำเลยที่ 1 และ 3 มิได้เกิดจากเจตนาทุจริตของจำเลยที่ 1 และ 3 การที่จำเลยที่ 1
    และ 3 บอกเลิกสัญญาเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งหกผิดสัญญา

4.  จำเลยทั้งหกต้องร่วมกันรับผิดต่อโจทก์หรือไม่ เพียงใดนั้น ศาลพิจารณาเห็นว่าแม้จำเลยที่ 3
    จะทำในฐานะตัวแทน แต่จำเลยที่ 3
    เป็นผู้รับเงินค่าหุ้นจากโจทก์จะต้องรับผิดต่อโจทก์เพราะเมื่อสัญญาเลิกกันคู่สัญญาต้องกลับคืนสู่สถานะเดิม
    ส่วนจำเลยที่ 1 เป็นคู่สัญญา จึงต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 3โดยให้บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด
    (มหาชน)(จำเลยที่ 1) และบริษัท สินธนาโฮลดิ้งส์ จำกัด (จำเลยที่ 3)
    ร่วมกันรับผิดคืนเงินค่าหุ้นจำนวน 36,500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
    นับตั้งแต่วันที่ได้รับไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ และให้จำเลยที่ 1 และที่ 3
    ร่วมกันชำระค่าธรรมเนียมแทนเท่าทุนทรัพย์ที่โจทก์ชนะคดี โดยกำหนดค่าทนายความให้
    15,000 บาท และศาลได้ยกฟ้อง บริษัท สกายคลิฟฟ์ จำกัด (จำเลยที่ 2), นายโรนัลด์ อึ้ง
    วาย ชอย (จำเลยที่ 4), นายจอห์น ปีเตอร์ มิลล์ส (จำเลยที่ 5) และ นางสาวมณฑา
    คงคำ (จำเลยที่ 6) ค่าฤชาธรรมเนียมระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 2, 4, 5,6 เป็นพับ
    คำขอนอกจากนี้ให้ยก

อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ไม่เห็นด้วยกับคำพิพากษาดังกล่าวในส่วนของจำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 3
เนื่องจากจำเลยที่ 1 มิได้เป็นผู้รับเงินจากโจทก์ และจำเลยที่ 3 ทำการเพียงเป็นตัวแทน
และในวันที่ 13 มกราคม 2553 บริษัทฯ ได้ยื่นอุทธรณ์
และขอทุเลาบังคับคดีในระหว่างการอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์แล้ว

เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554
ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอนุญาตทุเลาบังคับคดีระหว่างการอุทธรณ์กับศาลอุทธรณ์ ถ้าหากจำเลยที่ 1 และ 3
ได้วางเงินประกันกับศาลเท่ากับจำนวนเงินที่ศาลมีคำสั่งพร้อมกับดอกเบี้ยจำนวน 2 ปีภายใน 30 วัน

ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2554 ได้วางใบหุ้นซึ่งจำเลยที่ 1 ถืออยู่ในบริษัท ทุ่งคำ จำกัด มีมูลค่า
53,000,000 บาท เพื่อทุเลาการบังคับคดี ศาลมีคำสั่งนัดพิจารณาหลักประกันในวันที่ 28 เมษายน
2554 เวลา 9.00 น.

วันที่ 28 เมษายน 2554 ศาลแพ่งได้พิจารณาหลักประกันใบหุ้นของบริษัทที่วางไว้เป็นประกันจำนวน
53,000,000 บาท เพื่อขอทุเลาการบังคับคดี ทนายโจทก์แถลงคัดค้านว่า
มูลค่าหุ้นอาจจะต่ำกว่าราคาหุ้น เนื่องจากการดำเนินงานขาดทุนของบริษัท
และหุ้นดังกล่าวเป็นประกันการกู้เงินของธนาคาร ดอยซ์ แบงค์
อย่างไรก็ตามทนายของบริษัทได้ตอบศาลว่า หุ้นดังกล่าวชำระค่าหุ้นครบถ้วนแล้ว
และเป็นหุ้นสามัญเพิ่มทุน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการเป็นประกันเงินกู้แต่อย่างใด
ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่าใบหุ้นดังกล่าวเป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือตามที่โจทก์ค้านในมูลค่า
จึงมีคำสั่งให้บริษัทหาหลักประกันใหม่ ซึ่งอาจเป็นเงินสด ที่ดิน หรือหนังสือรับรองธนาคารที่มีมูลค่า
53 ล้านบาท มายื่นต่อศาลภายใน วันที่ 3 มิถุนายน 2554 มิฉะนั้นถือว่า
บริษัทไม่ประสงค์จะทุเลาการบังคับคดี

บริษัทจึงได้วางโฉนด 2 แปลง เป็นหลักประกัน ดังนี้

1.  เลขที่ 415 ห้องเลขที่ 252/11 ชั้น 7 อาคารสำรนักงานเมืองไทย-ภัทร 1ห้วยขวาง
    กรุงเทพมหานคร เนื้อที่รวม 659.85 ตารางเมตร และมีราคาประเมินรวม 15,176,550
    บาท

2.  เลขที่ 415 ห้องเลขที่ 252/11 ชั้น 7 อาคารสำรนักงานเมืองไทย-ภัทร 1ห้วยขวาง
    กรุงเทพมหานคร เนื้อที่รวม 1,184.84 ตารางเมตร และมีราคาประเมินรวม 40,284,560
    บาท

ระหว่างที่บริษัทได้วางหลักประกัน ซึ่งเป็นโฉนดทั้ง 2 แปลงข้างต้นพบว่า นายไต้ ชอง ยี
ได้ทำการยึดที่ดินของบริษัทในจังหวัดภูเก็ตทั้งหมดเพื่อขายทอดตลาด อย่างไรก็ตาม
ทนายของบริษัทได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลปล่อยที่ดินที่ยึด ซึ่งศาลนัดพิจารณาในวันที่ 23 มกราคม 2555
เวลา 9.00 น.

วันที่ 23 มกราคม 2555 ศาลได้สอบถามเจ้าพนักงานบังคับคดีแล้วได้ความว่า
หากมีการถอนการยึดห้องชุดอิสทาวเวอร์ และที่ดิน 4 แปลงที่จังหวัดภูเก็ต
โจทก์จะต้องชำระค่าธรรมเนียมยึดแล้วไม่มีการขาย เว้นแต่ โจทก์หรือจำเลยตกลงกันได้
โดยจำเลยเสียค่าธรรมเนียมแทน หากจำเลยไม่ยอมการถอนการยึด โจทก์ต้องเป็นผู้ชำระ

ทนายบริษัทแถลงว่า ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดติดจำนองกับบุคคลภายนอก
ซึ่งจำเลยชำระครบถ้วนแล้วแต่ไม่สามารถไถ่ถอนได้
ดังนั้นหลักประกันที่โจทก์นำยึดมีมูลค่าพอต่อคำพิพากษาของศาลชั้นต้นแล้ว
จึงขอให้ถอนหลักประกันที่นำมาวาง (อาคารสำนักงานเมืองไทยภัทร)
พร้อมกับขอให้ศาลงดการบังคับคดีชั่วคราว

ทนายโจทก์แถลงว่า
จำเลยไม่มีหลักฐานมาแสดงว่าชำระหนี้ครบถ้วนและขอเวลาตรวจสอบยอดหนี้ก่อน

ศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ให้ทนายจำเลยเตรียมเอกสารมาแสดงต่อศาลในนัดหน้า วันที่ 27
กุมภาพันธ์ 2555 เวลา 9.00 น.

ศาลพิจารณาใบเสร็จรับเงินที่ธนาคาร ธนชาต จำกัด (มหาชน) ออกให้แล้ว
แสดงว่าไม่มียอดหนี้ค้างชำระ
และทนายโจทก์ไม่ขัดข้องที่จะให้ถอนหลักประกันและไม่คัดค้านการงดการบังคับคดีชั่วคราว
ศาลจึงสั่งว่า หลักทรัพย์ที่โจทก์ยึดไว้มีมูลค่าเพียงพอแล้ว จึงอนุญาตให้ถอนหลักประกันห้องชุด
อาคารชุดเมืองไทยภัทร 1 จำนวน 2 ห้อง และอนุญาตให้งดการบังคับคดีชั่วคราว ห้องชุดเลขที่
1095/161 อาคารชุดอีสทาวเวอร์ และที่ดิน 4 แปลงที่จังหวัดภูเก็ตที่โจทก์นำยึด
ซึ่งบริษัทจะได้ขอหลักประกันคืนต่อไป

6.3.2 ศาลแพ่ง คดีหมายเลขดำที่ 5575/2552

บริษัท โอไทวัน สแตรทีจิค จำกัด โดยนายไต้ ชอง ยี ได้ยื่นฟ้องต่อศาลแพ่งเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม
2552โดยกล่าวหาว่าบริษัทสกายคลิฟฟ์ จำกัดซึ่งเป็นบริษัทในเครือ
ผิดสัญญาและเรียกค่าสินไหมทดแทนเป็นเงินจำนวนทั้งหมด 774,402.72 บาท
ศาลแพ่งได้นัดชี้สองสถานหรือสืบพยานโจทก์วันที่ 14 ธันวาคม 2552 บริษัท สกายคลิฟ์ฟ จำกัด
จะต่อสู้คดีและยืนยันว่าได้ใช้สิทธิในการบอกเลิกสัญญาถูกต้องตามกฎหมายต่อไป

ในวันที่ 14 ธันวาคม
2552ศาลแพ่งได้พิจารณาคำร้องในการขอขยายระยะเวลายื่นคำให้การเป็นระยะเวลา 30
วันโดยศาลได้อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นคำให้การไปถึงวันที่ 14 มกราคม 2553 ดังนั้น
ศาลแพ่งจึงได้เลื่อนวันชี้สองสถานไปเป็นวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา 9.00 น.

บริษัทฯ ได้ยื่นคำให้การต่อศาลแพ่งเมื่อวันที่ 13 มกราคม 2553และในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2510
ศาลไม่ชี้สองสถานเพราะมีเพียงประเด็นว่าใครเป็นผู้ทำผิดสัญญาและมีความรับเพียงใด
ศาลจึงนัดสืบพยานโจทก์ในวันที่ 14 และ 15 กันยายน 2553 และสืบพยานจำเลยวันที่ 16 และ 17
กันยายน 2553

เมื่อวันที่ 16 และ 17 กันยายน การสืบพยานไม่เสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนดและ
ดังนั้นศาลได้เลื่อนการสืบพยานไปวันที่ 24 พฤศจิกายน 2553

เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2553 การสืบพยานเสร็จสิ้นเรียบร้อยและศาลได้กำหนดวันที่ 3
พฤษภาคม2554เวลา 13.00 น. เพื่อนัดฟังคำพิพากษา

วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายให้โจทก์ จำนวน 600,000 บาท
พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับจากวันที่ 26 ธันวาคม 2550 จนถึงวันชำระเสร็จ
และให้จำเลยจ่ายค่าขึ้นศาลและค่าทนายความจำนวน 10,000 บาทแทนโจทก์

วันที่ 27 กรกฎาคม 2554 บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์คำพิพากษา
และขอทุเลาการบังคับคดีขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

หมายเหตุ

ฝ่ายกฎหมายแนะนำในการหลีกเลี่ยงวิธีการบังคับคดีของโจทก์
บริษัทควรจะวางหลักประกันตามจำนวนที่ศาลพิพากษาต่อศาลพร้อมดอกเบี้ยต่อไปอีก 2 ปีข้างหน้า

6.4. คดี โอริก้า

ความแพ่งของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ

เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2553 บริษัทโอริก้า จำกัด ประเทศออสเตรเลีย ได้ยื่นฟ้องบริษัท ทุ่งคำ
จำกัด ต่อศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ ในข้อหาผิดสัญญาซื้อขาย
โดยเรียกเงินจำนวน 18,752,852 บาท บริษัทได้ยื่นคำร้องต่อศาลว่า โจทก์ยื่นฟ้องผิดศาล
ต่อมาศาลยกคำร้อง

วันที่ 18 ตุลาคม 2553 บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์คำร้องต่อศาลฎีกา
ซึ่งคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา

วันที่ 7 กันยายน 2554 บริษัท ได้เข้าทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับโอริก้า
โดยบริษัทยอมชำระหนี้ทั้งหมด โดยแบ่งชำระเป็น 2 งวด และโอริก้าได้ถอนฟ้องคดีดังกล่าว

6.5.คดีความแพ่งที่สาธารณรัฐฟิลิปปินส์

เมื่อวันที่ 17 เมษายน 2552 บริษัทฯ และบริษัท ทุ่งคำ จำกัด ได้ยื่นฟ้องบริษัทคอรัล รีสอร์ท จำกัด
และบริษัทคอรัล ฟิลิปปินส์ จำกัด นาย Kwa boo Leong นาย George M. Osborne และนาย
Jefferey W. Aucott ต่อศาลแพ่งที่ประเทศฟิลิปปินส์

ในคำฟ้อง บริษัทฯ ได้เรียกร้องให้จำเลยทั้งหมดคืนเงินที่บริษัทฯ และบริษัท ทุ่งคำ จำกัด
ได้ทดรองจ่าย (580,000 ดอลลาห์ สหรัฐ และ 50,000 ปอนด์สเตอร์ลิง) ที่จ่ายโดยบริษัทฯ
และบริษัท ทุ่งคำ จำกัด รวมถึงดอกเบี้ย ค่าเสียหาย ค่าทนายความ และค่าขึ้นศาลในคำฟ้อง
บริษัทฯ และบริษัท ทุ่งคำ จำกัด ได้ร้องขอต่อศาลให้จำเลยนำทรัพย์สินเข้ามาเป็นหลักประกัน และ
ห้ามมิให้จำเลยยักย้ายถ่ายเทหรือจำหน่ายทรัพย์สินอันเป็นการฉ้อโกงเจ้าหนี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2552 ศาลที่ประเทศฟิลิปปินส์ ได้มีความเห็นว่าคดีไม่มีมูล
ดังนั้นจึงได้มีคำสั่งให้จำหน่ายคดี อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
จึงได้ยื่นคำร้องเพื่อขอให้ศาลพิจารณาคดีใหม่ในวันที่ 11 มกราคม 2553
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาคำร้องดังกล่าวอย่างไรก็ตาม
ตั้งแต่บริษัทได้ยื่นคำร้องเพื่อให้ศาลพิจารณาคดีใหม่คดียังไม่ถึงที่สุด

วันที่ 15 มีนาคม 2553 ศาลไม่รับคำร้อง ต่อมา วันที่ 27 มีนาคม 2553
บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์ ซึ่งศาลได้ส่งอุทธรณ์คำสั่งให้ศาลอุทธรณ์พิจารณา
ขณะนี้บริษัทรอคำสั่งจากศาลอุทธรณ์

6.6. คดีกับธนาคาร ดอยซ์ แบงก์ ในลอนดอน

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2554 ดอยซ์ แบงก์ ได้ยื่นคำฟ้องบริษัท ทุ่งคำ จำกัด
ต่อศาลสูงในประเทศอังกฤษ ในข้อหาไม่ชำระหนี้และดอกเบี้ยตามสัญญาให้สินเชื่อ ฉบับลงวันที่ 18
เมษายน 2551 และแก้ไขเพิ่มเติมฉบับลงวันที่ 3 ธันวาคม 2553 โดยเรียกค่าเสียหายดังนี้

(เอ) เงินต้นจำนวน 16,382,978.72 ดอลล่าร์สหรัฐตามสัญญาให้สินเชื่อ

(บี) ดอกเบี้ย จำนวน 169,297.31 ดอลล่าร์สหรัฐ นับจากเดือนพฤศจิกายน 2553 จนถึง วันที่
17 กุมภาพันธ์ 2554

(ซี) ดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 4.71 ของเงินต้นตามสัญญาให้สินเชื่อ นับจาก 18 กุมภาพันธ์ 2554
เป็นเงิน

  2,160.50 ดอลล่าร์สหรัฐ และ

(ดี) ค่าเสียหายของธนาคารที่เกิดจากเหตุผิดนัด ตามสัญญาให้สินเชื่อที่บริษัทไม่ชำระคืน

ธนาคารดอยซ์ แบงก์ ได้ยื่นฟ้องบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน)
ในฐานะเป็นผู้ค้ำประกันตามสัญญาให้สินเชื่อ ตามค่าเสียหายข้างต้นอีกด้วย

วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 บริษัท ทุ่งคำ จำกัด ได้รับหนังสือจาก SNR Denton UK LLP
ซึ่งเป็นตัวแทนของ ดอยซ์ แบงก์ ในการทำอนุญาโตตุลาการตามสัญญาส่งออก ฉบับลงวันที่ 18
เมษายน 2551 ระหว่าง บริษัท ทุ่งคำ จำกัด กับ ธนาคารดอยซ์ แบงก์ สาขาลอนดอน

วันที่ 24 สิงหาคม 2554
ศาลสูงประเทศอังกฤษสั่งระงับการพิจารณาเพื่อรอคำสั่งจากอนุญาโตตุลาการตามสัญญาส่งออก