6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

ข้อพิพาททางกฎหมายที่ ปตท. เป็นคู่ความหรือคู่กรณี
ซึ่งเป็นคดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุดและเป็นคดีที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจของ ปตท.
อย่างมีนัยสำคัญ และเป็นคดีที่มิได้เกิดจากการประกอบธุรกิจโดยปกติ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
มีรายละเอียดดังนี้

6.1 บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และบริษัท ท่อส่งปิโตรเลียมไทย จำกัด
ถูกฟ้องเรียกค่าทดแทนการวางท่อน้ำมันผ่านที่ดินเอกชน

กรณีบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และบริษัท ท่อส่งปิโตรเลียมไทย จำกัด มีโครงการวางท่อน้ำมัน
ศรีราชา - สระบุรี ผ่านที่ดินเอกชน
โดยชำระค่าทดแทนให้แก่เจ้าของที่ดินตามพระราชบัญญัติการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย พ.ศ.
2521 ซึ่งในรายห้างหุ้นส่วนจำกัดสุสวาสกับพวก ปตท.กำหนดค่าทดแทนให้ 2 ล้านบาท ห้างฯ
กับพวกไม่พอใจจึงได้ยื่นข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการ เรียกให้ชดใช้เงินค่าเสียหายประมาณ
1,000 ล้านบาท (ต่อมาแก้ฟ้องเป็น 4,900 ล้านบาท) ซึ่ง ปตท.และบริษัท ท่อส่งปิโตรเลียมไทย
จำกัด ต่อสู้คดีเรื่องค่าเสียหายดังกล่าว ขณะนี้ห้างฯ กับพวก
ได้ยื่นหนังสือขอถอนคำเสนอข้อพิพาทต่อสถาบันอนุญาโตตุลาการเมื่อวันที่ 10 มกราคม 2546
และนำคดีไปฟ้องศาลปกครอง กล่าวหา ปตท.และพนักงาน ปตท.
ที่ดำเนินการวางท่อน้ำมันชลบุรี-สระบุรี ผ่านที่ดินของตนโดยไม่มีสิทธิ เป็นการละเมิดทางปกครอง
ทำให้ผู้ฟ้องคดีได้รับความเสียหาย 7,122.5 ล้านบาท
ปตท.ได้มอบคดีให้สำนักงานอัยการสูงสุดยื่นคำให้การแก้คดี
และพนักงานอัยการได้แก้คดีแล้วเมื่อเดือนมีนาคม 2546
ศาลปกครองกลางได้ส่งคดีไปยังศาลรัฐธรรมนูญเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2547
เพื่อให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2521
มาตรา 29 และมาตรา 30 ขัดหรือแย้งกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา 48
และมาตรา 49 หรือไม่ ซึ่งศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยว่า พรบ. ปตท. ไม่ขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญ
และศาลปกครองได้พิจารณาและมีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2550 ให้ยกฟ้องคดี
อย่างไรก็ตาม ผู้ฟ้องคดีได้อุทธรณ์คดีต่อศาลปกครองสูงสุด
ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลปกครองสูงสุด

6.2 คดีปกครองที่เกี่ยวข้องกับการแปลงสภาพและการแปรรูปของการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย

เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2549 มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคและพวกรวม 5 คน (ผู้ฟ้องคดี)
ได้ยื่นฟ้องนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน (ผู้ถูกฟ้องคดี)
ต่อศาลปกครองสูงสุด
ขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนพระราชกฤษฎีกาสองฉบับที่ตราขึ้นภายใต้พระราชบัญญัติทุนรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.
2542 (พรบ. ทุนรัฐวิสาหกิจฯ) ในกระบวนการแปลงสภาพจากการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย
เป็นบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) (ปตท.) ซึ่งประกอบด้วยพระราชกฤษฎีกากำหนดอำนาจ สิทธิ
และประโยชน์ของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) พ.ศ. 2544
และพระราชกฤษฎีกากำหนดเงื่อนเวลายกเลิกกฎหมายว่าด้วยการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย พ.ศ.
2544 โดยยกประเด็นต่างๆ อาทิเช่น

-   กระบวนการตราพระราชกฤษฎีกาไม่ถูกต้องตามรูปแบบขั้นตอนและเนื้อหาขัดต่อบทบัญญัติแห่ง
    พรบ. ทุนรัฐวิสาหกิจฯ และไม่เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.
    2540 (รัฐธรรมนูญ)

-   การตราพระราชกฤษฎีกาทั้งสองฉบับมีผลทำให้มีการโอนที่ดินและอสังหาริมทรัพย์
    ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินไปให้ ปตท. ที่มีฐานะเป็นเอกชน ทำให้ ปตท.
    ได้รับเอกสิทธิ์เหนือเอกชนทั่วไป

-   การที่ ปตท. ได้รับโอนอำนาจมหาชนของรัฐ ได้แก่ อำนาจเวนคืนที่ดิน
    อำนาจประกาศเขตและรอนสิทธิเหนือพื้นดินของเอกชนไม่สอดคล้องกับหลักการตามรัฐธรรมนูญ

-   การตราพระราชกฤษฎีกาทั้งสองฉบับเป็นการใช้ดุลยพินิจไม่ถูกต้อง
    ทำให้ประชาชนได้รับความเสียหาย และไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์ในการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ

ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 ให้รับคำฟ้องดังกล่าวไว้พิจารณา
และได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 กำหนดให้ผู้ถูกฟ้องคดียื่นคำให้การแก้คำฟ้องภายใน
30 วัน ผู้ถูกฟ้องคดีจึงได้ทำคำให้การยื่นต่อศาลไปเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2549
ภายหลังผู้ฟ้องคดีได้ทำคำคัดค้านคำให้การยื่นต่อศาลตามกระบวนการทางศาลปกครองและผู้ถูกฟ้องคดีได้ทำคำให้การเพิ่มเติมยื่นต่อศาลไปเมื่อวันที่
22 มกราคม 2550 ที่ผ่านมา

อนึ่ง ปตท. ได้ยื่นคำร้องสอดขอเข้าเป็นผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 ในคดีนี้ด้วย
และศาลปกครองสูงสุดได้มีคำสั่งอนุญาตให้ ปตท. เข้าเป็นผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 ได้เมื่อวันที่ 28
พฤศจิกายน 2549 และให้ ปตท.ยื่นคำให้การภายในวันที่ 29 ธันวาคม 2549 ซึ่ง
ปตท.ได้ยื่นคำให้การต่อศาลปกครองสูงสุดแล้วเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2549 และเมื่อวันที่ 31
สิงหาคม 2550 ศาลได้มีคำสั่งกำหนดให้วันที่ 28 กันยายน 2550
เป็นวันสิ้นสุดการแสวงหาข้อเท็จจริงสำหรับคดีนี้ และกำหนดนั่งพิจารณาคดีครั้งแรกในวันที่ 30
พฤศจิกายน 2550 ทั้งนี้ ศาลปกครองสูงสุดได้อ่านคำพิพากษาคดีนี้เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2550 ดังนี้

(1) ให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสี่ซึ่งประกอบด้วยคณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และ ปตท. ร่วมกันกระทำการดังนี้

(ก.) แบ่งแยกทรัพย์สินในส่วนที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน
สิทธิการใช้ที่ดินเพื่อวางระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อ

(ข.) แยกอำนาจและสิทธิ ในส่วนที่เป็นอำนาจมหาชนของรัฐออกจากอำนาจและสิทธิของ ปตท.ทั้งนี้
ให้เสร็จสิ้นก่อนการแต่งตั้งคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานตาม พรบ.
การประกอบกิจการพลังงาน

(2) ให้ยกคำขอตามคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีทั้งห้าที่ขอให้เพิกถอนพระราชกฤษฎีกากำหนด อำนาจ
สิทธิและประโยชน์ของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) พ.ศ. 2544
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดอำนาจสิทธิและประโยชน์ของบริษัท ปตท.จำกัด
(มหาชน) (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2550
และพระราชกฤษฎีกากำหนดเงื่อนเวลายกเลิกกฎหมายว่าด้วยการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย พ.ศ.
2544

หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2550
คณะรัฐมนตรีได้มีมติรับทราบคำวินิจฉัยและคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุด
รวมทั้งเห็นชอบหลักการแบ่งแยกทรัพย์สิน อำนาจ และสิทธิของการปิโตรเลียมฯ
ที่จะให้เป็นของกระทรวงการคลังตามคำพิพากษา โดยให้แบ่งแยกทรัพย์สินที่ ปตท.
ได้รับจากการแปลงสภาพจากการปิโตรเลียมฯ ในวันที่จดทะเบียนจัดตั้ง ปตท.
โดยมอบหมายให้กระทรวงพลังงานและกระทรวงการคลัง
รับไปดำเนินการแบ่งแยกทรัพย์สินและสิทธิตามหลักการดังกล่าว
โดยให้สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินเป็นผู้ตรวจสอบและรับรองความถูกต้อง ทั้งนี้
หากมีข้อโต้แย้งทางด้านกฎหมายเกี่ยวกับการตีความคำพิพากษาของศาลฯ
ในการดำเนินการแบ่งแยกทรัพย์สิน
ให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นผู้พิจารณาเพื่อให้มีข้อยุติต่อไป
และมอบหมายให้กระทรวงการคลัง
โดยกรมธนารักษ์รับไปดำเนินการกำหนดหลักเกณฑ์ในการคิดอัตราค่าเช่าในส่วนของทรัพย์สินที่เป็นระบบท่อ
เพื่อเป็นฐานในการคำนวณค่าเช่าให้แก่ ปตท.
โดยหลักเกณฑ์ในการคิดค่าเช่าจะต้องอยู่บนพื้นฐานของหลักการทางการค้าที่เป็นธรรมต่อทุกฝ่าย คือ
กระทรวงการคลัง ปตท. ผู้ถือหุ้นของปตท. และผู้ใช้ก๊าซธรรมชาติ โดยคำนึงถึงภาระผูกพันต่าง ๆ
ที่ปตท. ต้องรับภาระ เช่น ภาระเงินกู้และดอกเบี้ยเงินกู้
และคำนึงถึงลักษณะของท่อส่งก๊าซธรรมชาติที่เป็นกิจการสาธารณูปโภคด้วย

เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2550
สำนักงานศาลปกครองมีหนังสือถึงผู้ถูกฟ้องคดีเรื่องขอทราบผลการดำเนินการตามคำพิพากษา
เพื่อที่จะรายงานให้ศาลปกครองสูงสุดทราบต่อไป ซึ่งต่อมากระทรวงพลังงานและ
ปตท.ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาต่อสำนักงานศาลปกครอง ดังนี้

 วันที่ 9 มกราคม 2551
กระทรวงพลังงานได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาครั้งแรก

 วันที่ 11 มกราคม 2551
ปตท.ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาครั้งแรก
พร้อมทั้งได้ชี้แจงต่อสำนักงานศาลปกครองเกี่ยวกับการแยกอำนาจมหาชนออกจาก ปตท. ว่า
จากการตรา พรบ.ประกอบกิจการพลังงาน ปัจจุบัน ปตท.ไม่มีอำนาจมหาชนแล้วแต่อย่างใด

 วันที่ 31 มกราคม 2551 ปตท.
ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาครั้งที่สอง
โดยได้สรุปมูลค่าและทรัพย์สินของการปิโตรเลียม ณ วันที่ 30 กันยายน 2544
ที่แบ่งแยกให้กระทรวงการคลัง

-   วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2551
    ปตท.ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาครั้งที่สาม
    โดยได้ชี้แจงเพิ่มเติมต่อสำนักงานศาลปกครองในประเด็นการทำหนังสือถึงกรมธนารักษ์
    ขอส่งมอบทรัพย์สินของการปิโตรเลียมฯที่แบ่งแยก
    และการลงนามในบันทึกความเข้าใจการกำหนดหลักเกณฑ์การคิดค่าตอบแทนในการใช้ทรัพย์สินที่แบ่งแยกให้แก่กระทรวงการคลังฯ
    ระหว่างกรมธนารักษ์และ ปตท.
    รวมทั้งแจ้งเรื่องการตอบข้อหารือของกรมที่ดินเกี่ยวกับการออกเอกสารสิทธิที่ดินที่ได้มาโดยการเวนคืน

อย่างไรก็ดี
กระบวนการในการแบ่งแยกทรัพย์สินตามคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุดดังกล่าวจะเป็นไปตามดุลยพินิจของศาล
ซึ่งพิจารณาจากผลของการดำเนินการแบ่งแยกทรัพย์สินที่
ปตท.ได้รายงานให้ศาลทราบเป็นระยะดังกล่าวข้างต้น

-   วันที่ 7 มีนาคม 2551 ปตท.
    ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาครั้งที่สี่
    โดยได้รายงานข้อพิจารณาจากกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย
    และสำนักการคลัง กรุงเทพมหานคร ประเด็นภาษีโรงเรือนของระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติ
    ว่าไม่อยู่ในข่ายที่จะต้องเสียภาษีโรงเรือนและที่ดินตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน
    พ.ศ.2475

-   วันที่ 25 เมษายน 2551 ปตท.
    ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาครั้งที่ห้าโดยได้รายงานเรื่องการลงนามบันทึกการแบ่งแยกและส่งมอบทรัพย์สินที่แบ่งแยกให้กระทรวงการคลังตามคำพิพากษาศาลฯ
    ระหว่างกรมธนารักษ์ (โดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลัง) กับ ปตท.กับ ปตท.เมื่อวันที่
    24 เมษายน 2551 โดยบันทึกการส่งมอบและการแบ่งแยกทรัพย์สินฯ ดังกล่าว
    มีสาระสำคัญดังนี้

(1) ทรัพย์สินที่ ปตท. ส่งมอบให้กระทรวงการคลังตามคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุด
ซึ่งประกอบด้วย ที่ดิน สิทธิการใช้ที่ดิน
ท่อและอุปกรณ์เครื่องมือที่ประกอบกันเป็นระบบขนส่งปิโตรเลียมทางท่อ ประกอบด้วย

(1.1) ที่ดินที่ได้มาจากการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งการปิโตรเลียมฯ ได้ใช้เงินทุนจากรัฐ
และใช้อำนาจมหาชนเวนคืนที่ดิน เนื้อที่รวม 32 ไร่ 0 งาน 74.1 ตารางวา จำนวน 106 แปลง
ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี และจังหวัดระยอง
ซึ่งมีมูลค่าสุทธิทางบัญชี ณ วันที่ 30 กันยายน 2544 รวมประมาณ 1 ล้านบาท

(1.2) สิทธิการใช้ที่ดินเหนือที่ดินเอกชนเพื่อวางระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อ
ซึ่งการปิโตรเลียมฯ ใช้อำนาจมหาชนของรัฐเหนือที่ดินเอกชน
อันเป็นการกระทำในฐานะที่เป็นองค์การของรัฐบังคับแก่ทรัพย์สินของเอกชน
และจ่ายค่าทดแทนโดยอาศัยทรัพย์สินของรัฐ ซึ่งมีมูลค่าสุทธิทางบัญชี ณ วันที่ 30 กันยายน 2544
รวมประมาณ 1,137 ล้านบาท

(1.3) ทรัพย์สินที่เป็นระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติ ซึ่งรวมถึงอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องที่อยู่ในที่ดินตามข้อ
(1.1) และ (1.2) ซึ่งมีมูลค่าสุทธิทางบัญชี ณ วันที่ 30 กันยายน 2544 รวมประมาณ 14,808
ล้านบาท

(1.4) ทรัพย์สินที่เป็นระบบท่อจำหน่ายก๊าซธรรมชาติ(โครงการท่อย่อย) ที่อยู่ในที่ดินตามข้อ 1.2
ซึ่งมีมูลค่าสุทธิทางบัญชี ณ วันที่ 30 กันยายน 2544 รวมประมาณ 229 ล้านบาท

(2) ปตท. มีสิทธิในการใช้ที่ราชพัสดุหรือสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่การปิโตรเลียมฯ เคยมีอยู่ต่อไป
โดยต้องจ่ายค่าตอบแทนเป็นรายได้แผ่นดินตามที่กระทรวงการคลังกำหนด ซึ่งกรมธนารักษ์ และ
ปตท. จะทำสัญญาให้ใช้ที่ราชพัสดุที่แบ่งแยกให้กระทรวงการคลัง ในการดำเนินกิจการของปตท.
โดยมีค่าตอบแทน

(3) กรณีการเปลี่ยนแปลงของทรัพย์สินที่ ปตท.
ต้องแบ่งแยกให้กับกระทรวงการคลังตามคำวินิจฉัยของศาลปกครองสูงสุดเพิ่มขึ้นหรือลดลงไป
กรมธนารักษ์ และ ปตท.
จะพิจารณาหารือร่วมกันเพื่อดำเนินการแบ่งแยกทรัพย์สินให้กระทรวงการคลังเพื่อให้เป็นไปตามคำวินิจฉัยของศาลปกครองสูงสุด

-   วันที่ 3 มิถุนายน 2551 กระทรวงการคลังโดยกรมธนารักษ์ และ ปตท.
    ได้ลงนามในสัญญาให้ใช้ที่ราชพัสดุที่แบ่งแยกให้กระทรวงการคลังตามคำพิพากษาของศาลปกครองสูงสุด
    ตามบันทึกการแบ่งแยกและส่งมอบทรัพย์สินที่แบ่งแยกให้กระทรวงการคลังตามคำพิพากษาศาลฯ

-   เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2551 ปตท.
    ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาของศาลฯ
    ครั้งที่หกในเรื่องการลงนามสัญญาดังกล่าว

-   วันที่ 25 กรกฎาคม 2551 ปตท.
    ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาของศาลฯ
    ครั้งที่เจ็ดโดยได้รายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับการดำเนินการจดทะเบียน เปลี่ยนแปลง
    โอนรายการทางทะเบียนทรัพย์สินที่ปตท.ได้แบ่งแยกให้กระทรวงการคลัง

อนึ่ง ปตท. ได้ยื่นคำร้องต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551
เพื่อขอขยายเวลาการดำเนินการตามคำพิพากษาออกไป 30
วันนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน
ซึ่งศาลได้มีคำสั่งอนุญาตให้ตามคำขอเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551 2551 และ ต่อมา ปตท.
ได้ยื่นคำร้องต่อศาลปกครองสูงสุด เพื่อขอขยายระยะเวลาการดำเนินการตามคำพิพากษาออกไปอีก
โดยครั้งล่าสุด
ปตท.ได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการดำเนินการตามคำพิพากษาต่อศาลปกครองสูงสุดออกไปอีก
150 วัน นับถัดจากวันครบกำหนดระยะเวลาเดิม ซึ่งศาลได้มีคำสั่งอนุญาตให้ตามคำขอ ดังนั้น
การขอขยายระยะเวลาในครั้งนี้จะครบกำหนดในวันที่ 29 ธันวาคม 2551

-   วันที่ 13 ตุลาคม 2551
    ปตท.ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาของศาลฯ ครั้งที่แปด
    โดยได้รายงานความคืบหน้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับการดำเนินการจดทะเบียน เปลี่ยนแปลง
    โอนรายการทางทะเบียนทรัพย์สินที่ปตท.ได้แบ่งแยกให้กระทรวงการคลัง

-   วันที่ 4 ธันวาคม 2551
    ปตท.ได้ยื่นหนังสือรายงานความคืบหน้าการดำเนินการตามคำพิพากษาของศาลฯ ครั้งที่เก้า
    โดยได้รายงานว่า ปตท.ได้ดำเนินการจดทะเบียน เปลี่ยนแปลงและโอนรายการทางทะเบียน
    (โอนกรรมสิทธิ์) ในที่ดินเวนคืนเพื่อแบ่งแยกให้แก่กระทรวงการคลังเสร็จสิ้นแล้ว
    และได้ยื่นหนังสือรายงานสรุปการดำเนินการตามพิพากษาศาลปกครองสูงสุด คดีหมายเลขแดงที่
    ฟ. 35/2550 (หมายเลขดำที่ ฟ.47/2549) ในคราวเดียวกัน

อนึ่ง ปตท. ได้ยื่นคำร้องรายงานสรุปการดำเนินการตามคำพิพากษาต่อศาลปกครองสูงสุดเมื่อวันที่
25 ธันวาคม 2551โดยรายงานเริ่มตั้งแต่ที่ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษา
คณะรัฐมนตรีได้มีมติพิจารณาแนวทางการดำเนินการตามคำวินิจฉัยและคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด
กรมธนารักษ์และปตท.
ได้ร่วมลงนามในบันทึกการแบ่งแยกและการส่งมอบทรัพย์สินที่แบ่งแยกให้แก่กระทรวงการคลัง รวมทั้ง
กรมธนารักษ์และปตท.ได้ดำเนินการจดทะเบียนแก้ไขและเปลี่ยนแปลงรายการทางทะเบียน
(โอนกรรมสิทธิ์) ในที่ดินเวนคืนทั้งหมดเพื่อแบ่งแยกให้แก่กระทรวงการคลังเสร็จสิ้นครบถ้วน
พร้อมสรุปว่า
ปตท. และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ถึงที่
3ได้ร่วมกันกระทำการแบ่งแยกทรัพย์สินในส่วนที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตามคำพิพากษา
สิทธิการใช้ที่ดินเพื่อวางระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อ
รวมทั้งแยกอำนาจและสิทธิในส่วนที่เป็นอำนาจมหาชนของรัฐออกจากอำนาจและสิทธิของ
ปตท.ให้เป็นไปตามคำวินิจฉัยและคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดครบถ้วนแล้ว และเมื่อวันที่ 26
ธันวาคม 2551 ศาลปกครองสูงสุดได้บันทึกไว้ในคำร้องของ ปตท. ดังกล่าวความว่า
“..........พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ถึงที่ 4
และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการตามคำพิพากษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว............”

เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2552
มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคกับพวกได้ยื่นคำร้องต่อศาลปกครองสูงสุดขอให้ศาลทำการไต่สวนเกี่ยวกับทรัพย์สิน
บมจ.ปตท.ที่ต้องแบ่งแยกให้กระทรวงการคลัง
และขอให้ศาลทำการไต่สวนและออกหมายเรียกผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสี่มาไต่สวนเกี่ยวกับทรัพย์สินที่จะต้องแบ่งแยกให้กระทรวงการคลัง
โดยกำหนดให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสี่ทำการแบ่งแยกคืนให้รัฐภายในกำหนด 90 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่ง
ปรากฏว่า ในวันเดียวกันนั้น ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำสั่งยกคำร้องของมูลนิธิฯ
โดยได้บันทึกในคำร้องว่า “.......พิเคราะห์แล้วเห็นว่า
คดีนี้ศาลพิพากษาให้ยกคำร้องของผู้ฟ้องคดี ผู้ฟ้องคดีจึงมิใช่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษา ไม่มีสิทธิบังคับคดีนี้
อีกทั้งผู้ถูกฟ้องคดีที่1 ถึงที่4
และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ดำเนินการตามคำพิพากษาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ให้ยกคำร้อง.....”