7. ข้อพิพาททางกฎหมาย

7.1 คดีระหว่าง บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น
จำกัด

7.1.1 คดีแพ่ง

เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2544 บริษัทได้ชำระหนี้จำนวน 44,246,000 บาท แทนบริษัท เวิลด์
อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
ต่อมาบริษัทได้มีหนังสือทวงถามให้บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ชำระหนี้ที่บริษัทได้ชำระหนี้แทน แต่บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ไม่ได้ชำระหนี้ดังกล่าวแต่ประการใด ดังนั้นในวันที่ 19 ธันวาคม 2544 บริษัทจึงได้ยื่นฟ้องบริษัท
เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ในจำนวนทุนทรัพย์ 45,782,488
บาท เพื่อเรียกร้องให้ชำระเงินคืนจากกรณีดังกล่าวอันเป็นสิทธิโดยชอบตามกฎหมาย

ในวันที่ 7 ธันวาคม 2544 บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด ได้ยื่นฟ้องบริษัท
ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้ เพื่อเรียกทรัพย์สินคืน (อาคารโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา)
และค่าเสียหายการละเมิดโดยมีทุนทรัพย์ในการฟ้องคดีเป็นจำนวนเงิน 2,760,000,000 บาท
บริษัทได้ยื่นคำให้การแก้ฟ้องต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้แล้วเมื่อวันที่ 16 มกราคม 2545 เนื่องจาก
บริษัทได้ครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์โดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันเกินกว่า
10 ปี และได้กรรมสิทธิ์ในอาคารดังกล่าวแล้วโดยผลของกฎหมาย

ในวันที่ 29 กรกฎาคม 2545 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ได้มีคำสั่ง ให้รวมคดีที่บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด
คอร์ปอเรชั่น จำกัด เป็นโจทก์ฟ้องบริษัทเพื่อเรียกทรัพย์คืน (อาคารโรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา)
และเรียกค่าเสียหายจากการละเมิดเข้ากับคดีที่บริษัทเป็นโจทก์ฟ้องบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด
คอร์ปอเรชั่น จำกัด

ในวันที่ 26 มีนาคม 2547 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ได้พิพากษายกฟ้องบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด
คอร์ปอเรชั่น จำกัด เนื่องจากบริษัทเป็นเจ้าของทรัพย์สินพร้อมอาคาร โรงแรมดุสิต รีสอร์ท พัทยา
ด้วยผลของกฎหมายตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 และ 1385 โดยสมบูรณ์แล้ว
และศาลแพ่งกรุงเทพใต้ได้พิพากษาให้บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ชำระเงินจำนวน 45,782,488 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของเงินต้น
44,246,000 บาท นับตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม 2544 จนกว่าจะชำระให้แก่บริษัทครบถ้วน

ในวันที่ 26 เมษายน 2547 บริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาลและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี และในวันที่ 7 กรกฎาคม 2547
บริษัทได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์และคำร้องคัดค้านคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี
ขณะนี้คดีดังกล่าวอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

7.1.2 คดีล้มละลาย

ในวันที่ 31 มกราคม 2548 บริษัทได้ยื่นฟ้องล้มละลายบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น
จำกัด ต่อศาลล้มละลายกลาง ต่อมาเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2548
ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด

ในวันที่ 9 สิงหาคม 2548 บริษัทเวิลด์ อินเตอร์เทรด คอร์ปอเรชั่น จำกัด
ได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด

ในวันที่ 2 กันยายน 2548 บริษัทได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ กรมบังคับคดี

ในวันที่ 17 พฤศจิกายน 2548 บริษัทได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ของบริษัท เวิลด์ อินเตอร์เทรด
คอร์ปอเรชั่น จำกัด ต่อศาลล้มลายกลางแล้ว

ในวันที่ 20 ธันวาคม 2548
เจ้าพนักงานพิทักทรัพย์ตรวจคำขอรับชำระหนี้ของบริษัทที่ได้ยื่นไว้ต่อกรมบังคับคดี
ขณะนี้อยู่ระหว่างรอฟังคำสั่งคำขอรับชำระหนี้

7.2 คดีระหว่างบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) กับ บริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด

7.2.1 คดีแพ่ง

เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2548 บริษัทได้ยื่นฟ้องบริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด
ในเรื่องผิดสัญญาช่าและสัญญาบริการ ละเมิด และเรียกค่าเสียหายต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้
จำนวนทุนทรัพย์ 872,881 บาท ต่อมาบริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด
ได้ยื่นฟ้องแย้งบริษัทเช่นกัน

ต่อมาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2548 ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ได้อ่านคำพิพากษาให้บริษัท ปริ๊นเซส
เทรเวล เซอร์วิส จำกัด ชำระเงินจำนวน 82,300 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5
ต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จแก่บริษัท และชำระค่าเสียหายอีกวันละ
300 บาทนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าบริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด
จะขอรับทรัพย์สินคืนจากบริษัท และให้บริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด
ชำระค่าฤชาธรรมเนียมแทนบริษัท กำหนดค่าทนายความ 5,000 บาท และให้ยกฟ้องแย้งของบริษัท
ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด

เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2548 บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์ในประเด็นเรื่องค่าเสียหายต่อศาล และในวันที่ 20
กันยายน 2548 บริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส
จำกัดได้ยื่นอุทธรณ์และคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี
ซึ่งบริษัทได้ดำเนินการแก้อุทธรณ์และคัดค้านต่อไปแล้ว
ขณะนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์และการบังคับคดี

7.2.2 คดีอาญา

1. บริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด ได้แจ้งข้อกล่าวหาผู้บริหารของบริษัท (นายชนินทธ์
โทณวณิก นางสินี เธียรประสิทธิ์ และนายคัมภีร์ สุวรรณรัต)
กับพนักงานสอบสวนในข้อหาร่วมกันบุกรุก ร่วมกันทำให้เสียทรัพย์
ต่อมาพนักงานอัยการมีคำสั่งไม่ฟ้องบุคคลดังกล่าวและได้เสนอคำสั่งดังกล่าวไปยังสำนักงานตำรวจแห่งชาติเพื่อพิจารณา

  เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2549
  สำนักงานตำรวจแห่งชาติได้มีคำสั่งไม่ฟ้องคดีของพนักงานอัยการแล้ว

2. สืบเนื่องจากคดีแพ่งระหว่างบริษัทและบริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัดข้างต้นนั้น
เมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2549 บริษัท ปริ๊นเซส เทรเวล เซอร์วิส จำกัด
ได้ยื่นฟ้องบริษัทและพนักงานที่เกี่ยวข้องของบริษัทเป็นคดีอาญาต่อศาลอาญากรุงทพใต้
โดยกล่าวโทษบริษัทและพนักงานที่เกี่ยวข้องของบริษัทในข้อหาหรือฐานความผิดนำสืบและแสดงพยานหลักฐานเท็จ
เบิกความเท็จ และกำหนดนัดไต่สวนมูลฟ้องวันที่ 26 มิถุนายน 2549

7.3 คดีข้อพิพาทระหว่างบริษัท (ผู้ร้อง) กับ บจ. พรีเมียร์ รีสอร์ท กระบี่ (คู่พิพาท)

เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2546
อนุญาโตตุลาการได้วินิจฉัยชี้ขาดโดยให้คู่พิพาทชำระเงินให้แก่บริษัทจำนวน 2,740,750 บาท
พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ยื่นคำเสนอข้อพิพาทจนกว่าจะชำระเสร็จ
และให้บริษัทชำระเงินให้แก่คู่พิพาทจำนวน 623,920 บาทพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี
นับแต่วันยื่นคำคัดค้าน/คำเรียกร้องแย้ง จนกว่าจะชำระเสร็จ
ทั้งนี้บริษัทไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ
จึงได้ยื่นคำร้องคัดค้านคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการต่อศาลแพ่ง เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2546
เป็นคดีของศาลแพ่ง เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2548 ศาลได้มีคำสั่งให้ยกคำร้องดังกล่าวและเมื่อวันที่
10 มิถุนายน 2548 บริษัทจึงได้ยื่นอุทธรณ์ต่อศาล
ขณะนี้คดีดังกล่าวอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์

7.4 ข้อพิพาทระหว่าง บจ. ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท กับ นายจีระพันธ์ กิติบุตร กับพวก

เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2547 บจ. ดุสิต โฮเต็ล แอนด์ รีสอร์ท ได้ยื่นฟ้อง นายจีระพันธ์ กิติบุตร
กับพวกเป็นคดีของศาลจังหวัดเชียงใหม่ในข้อหาผิดสัญญาและเรียกค่าเสียหาย ทุนทรัพย์จำนวน
40,183,456.68 บาท
และคาดว่าคดีมีทางที่จะตกลงกันได้และอยู่ระหว่างการนัดไกล่เกลี่ยของศาลชั้นต้น

7.5 คดีความของ Philippine Hoteliers, Inc.

สำหรับบริษัทย่อยที่ประเทศฟิลิปปินส์ คือPhilippine Hoteliers, Inc. โดยการถือหุ้นทางอ้อม
ณ วันที่ 31ธันวาคม 2548 มีการฟ้องเรียกค่าเสียหาย
และภาระหนี้สินที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินงานของบริษัท ซึ่งไม่มีผลกระทบต่องบการเงินนี้ เช่น
ข้อพิพากเรื่องแรงงาน กับ NLRC-NCR นอกจากนี้ บริษัทย่อยได้ถูกประเมินภาษีสำหรับปี 2541 กับ
Bureau of Internal Revenue (BIR) เป็นจำนวนเงิน 21,817,405 เปโซ
บริษัทย่อยดังกล่าวได้โต้แย้งและฝ่ายบริหารของบริษัทย่อยมีความเห็นว่า
ค่าใช้จ่ายจากภาระหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นดังกล่าว (ถ้ามี)
จะไม่มีสาระสำคัญและไม่มีผลกระทบต่องบการเงินจึงมิได้มีการตั้งสำรองดังกล่าวในงบการเงิน

นอกจากนี้ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
ได้ยื่นฟ้องและดำเนินคดีต่อลูกหนี้บางรายที่ค้างชำระค่าบริการห้องพักและอาหาร อย่างไรก็ตาม
ทุนทรัพย์ที่ฟ้องในแต่ละคดีนั้นเป็นจำนวนที่ไม่สูงนัก