2. ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการผลิตถุงเท้า มีสภาพปัญหาไม่แตกต่างจากอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วไป เช่น เครื่องจักรล้าสมัย, ใช้เทคโนโลยีขั้นต่ำ, พึ่งพาแรงงานคนทุกขั้นตอนการผลิต เป็นต้น ปัญหาเหล่านี้สะสมมานาน การเปลี่ยนแปลงระบบการผลิตให้ทันสมัยจนสามารถแข่งขันกับผู้ผลิตในตลาดโลกได้ จึงต้องอาศัยเวลาในการปรับตัว ผู้ผลิตทั้งหลาย ต่างตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และพยายามปรับปรุงระบบการผลิตของตน ดังนั้นปัญหาต่างๆ ข้างต้น จึงเป็นความเสี่ยงของผู้ผลิตถุงเท้าเกือบทุกราย ด้านความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา (เปิดเผยไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อที่ 27) ลูกหนี้การค้าต่างประเทศ โดยส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินเยน ซึ่งอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราสกุลเงินนี้ค่อนข้างมีเสถียรภาพ และเป็นลูกหนี้ระยะสั้น มีการส่งออกในสกุลเงินอื่นๆจำนวนน้อย ได้แก่ เงินดอลลาร์สหรัฐฯ และยูโร อย่างไรก็ดี บริษัทได้ทำสัญญาซื้อ-ขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward Contract) เพื่อป้องกันความเสี่ยง บริษัทนำเข้าเครื่องจักรจากต่างประเทศ ไม่ได้มีการทำสัญญาป้องกันความเสี่ยง เนื่องจากมีจำนวนไม่มากและคาดว่าไม่ส่งผลกระทบอย่างเป็นสาระสำคัญ

ฝ่ายจัดการได้ประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตไว้ดังนี้

1.  การพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่น้อยราย

บริษัทมีลูกค้ารายใหญ่ เป็นลูกค้าในประเทศ 1 ราย มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัท ร้อยละ 34
ของยอดขายรวม เป็นคู่ค้าที่มีสัมพันธภาพที่ดีต่อกันมาเป็นเวลากว่า 40 ปี ในปัจจุบันนี้
มีผู้ผลิตถุงเท้าเพิ่มขึ้นจำนวนหลายราย และมีความได้เปรียบกว่าด้านต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่า
จึงมีโอกาสที่บริษัทอาจสูญเสียรายได้จากลูกค้ารายดังกล่าวไปบางส่วน
ซึ่งเป็นส่วนน้อยไม่กระทบต่อยอดขาย เพราะลูกค้ารายนี้จำหน่ายสินค้าภายใต้ Brand ที่มีชื่อเสียง
ต้องใช้ผู้ผลิตที่มีมาตรฐานการผลิตที่ดีและรักษาระดับคุณภาพของสินค้าได้คงที่
ซึ่งบริษัทได้พิสูจน์ให้เห็นและยึดถือปฏิบัติมาโดยตลอด

ด้านตลาดส่งออก บริษัทมีลูกค้าหลายราย ยอดสั่งซื้อกระจายกันไป
ทำให้ไม่มีความเสี่ยงจากการสูญเสียลูกค้า หรือถูกผูกขาดราคา

เพื่อป้องกันความเสี่ยงต่อการสูญเสียลูกค้ารายใหญ่ บริษัทจึงเร่งหาลูกค้าต่างประเทศเพิ่มขึ้น
ด้วยการพัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐานสากล ซึ่งปัจจุบันได้รับการรับรองมาตรฐาน Wrap (
Worldwide Responsible Apparel Production)
หรือหลักสากลว่าด้วยความรับผิดชอบสำหรับการผลิตเสื้อผ้า
มาตรฐานสากลดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบและรับรองผู้ผลิตที่แสดงความรับผิดชอบต่อสังคม
และเพื่อให้แน่ใจว่าการดำเนินการผลิตนั้นถูกต้องตามกฎหมาย
และสอดคล้องกับหลักจริยธรรมและสิทธิมนุษยชน มาตรฐานของ Wrap เป็นที่ยอมรับในวงการสิ่งทอ
ในแง่ของการตลาด การได้รับใบรับรองจาก Wrap มีส่วนช่วยในการรุกตลาดใหม่ แถบอเมริกา
ยุโรป และสแกนดิเนเวียได้มากขึ้น

2.  การเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่า

เครื่องจักรหลักของบริษัทส่วนใหญ่ เป็นเครื่องจักรเก่า โดยร้อยละ 70 อายุการใช้งานตั้งแต่ 10
ปีขึ้นไป ร้อยละ 30 อายุการใช้งานต่ำกว่า 10 ปี

บริษัททยอยซื้อเครื่องจักรใหม่ ประสิทธิภาพสูงขึ้น เข้ามาเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าได้บางส่วน
แต่เนื่องจากเครื่องจักรใหม่ยังไม่เพียงพอ จึงตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้าได้ไม่ทั่วถึง
ทำให้เสียโอกาสที่จะรับยอดสั่งซื้อเพิ่ม การซื้อเครื่องจักรใหม่เปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าที่เหลือ
อีกร้อยละ 70 นั้น ต้องใช้เงินลงทุนสูง อย่างไรก็ตาม บริษัทฯได้มีแผนการซื้อเครื่องจักรใหม่เข้ามา
ทดแทนเครื่องเดิมเป็นระยะ ปี2554 ซื้อเครื่องจักรทอใหม่ จำนวน 24 เครื่อง และในปี2555
ซื้อเพิ่มอีก 24 เครื่อง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเงินทุนของกิจการด้วย

3.  สภาพคล่อง

มีความเสี่ยงจากสภาพคล่อง เนื่องจากมีการลงทุนในเครื่องจักร การปรับปรุงอาคารสถานที่
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต ประกอบกับมีการขยายฐานการผลิตบางส่วนไปที่อำเภอแม่สอด
จังหวัดตาก เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนแรงงาน และค่าจ้างแรงงานสูง
บริษัทจัดหาทุนโดยกู้เงินระยะสั้นจากสถาบันการเงิน และบริษัทที่เกี่ยวข้อง มีภาระหนี้ ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2555 เป็นจำนวน 105.00 ล้านบาท ในปี 2555 ยอดขายของบริษัทลดลง
เนื่องจากปริมาณการสั่งซื้อจากลูกค้ารายใหญ่ในประเทศลดลง ในขณะที่ค่าใช้จ่ายในการผลิตสูงขึ้น
จากการลงทุนข้างต้น กระแสเงินสดรับจากการดำเนินงานจึงไม่เพียงพอต่อรายจ่าย
ทำให้ขาดสภาพคล่อง บริษัทต้องกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินเพิ่มขึ้น
เพื่อเสริมสภาพคล่องในการดำเนินงาน

คณะกรรมการบริษัทพิจารณาถึงการดำเนินงานในภาวะที่มีความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องและปัจจัยอื่นๆที่อาจมีผลกระทบต่อผลการดำเนินงานในอนาคต
เช่น การปรับขึ้นค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำเท่ากันทั่วประเทศ
ปริมาณการสั่งซื้อจากลูกค้ารายใหญ่ในประเทศที่มีแนวโน้มลดลงเพราะยังมีสต๊อคสินค้าเหลืออยู่เป็นจำนวนมาก
อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราที่ไม่เอื้อต่อการส่งออกของบริษัท นอกจากนี้
บริษัทมีสินค้าคงเหลือหลายประเภท ที่จำเป็นต้องเร่งระบาย เพราะเป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้เงินทุนจม

ที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท ครั้งที่ 4/2555 เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2555 จึงมีมติให้
บริษัทหยุดการผลิตชั่วคราว ตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม 2556 เป็นต้นไป โดยเลิกจ้างพนักงานทั้งหมด
แต่บริษัทยังคงต้องดำเนินการผลิตเพื่อส่งมอบสินค้า ตามคำสั่งซื้อที่รับไว้ก่อนหน้านี้ จึงดำเนินการดังนี้

1.  ว่าจ้างพนักงานแผนกผลิตบางส่วน ในระบบจ้างเหมา โดยมอบหมายให้ฝ่ายบุคคล
    พิจารณาตามความเหมาะสม

2.  ว่าจ้างบุคลากร ในส่วนของแผนกบัญชี การเงิน คลังสินค้า และส่วนอื่นๆ
    ที่จำเป็นในการจัดการสินค้าคงเหลือ และการจำหน่ายทรัพย์สินที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

แนวทางดังกล่าว เป็นการแก้ไขปัญหาสภาพคล่องของกิจการที่เร่งด่วน
เพื่อยุติกระแสเงินสดที่ต้องจ่ายไปในการดำเนินงาน หากดำเนินการต่อไปในสถานการณ์เดิม
มีความเสี่ยงที่จะมีผลขาดทุน และภาระหนี้ที่อาจเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง