1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงที่จะกล่าวถึงในที่นี้เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอันอาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
นักลงทุนควรพิจารณาปัจจัยเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นกับบริษัทฯนอกเหนือจากที่ระบุไว้ในเอกสารฉบับนี้ประกอบการพิจารณาการลงทุนปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญประกอบด้วย

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1.1 ปัจจัยเสี่ยงจากคู่แข่งรายใหญ่และคู่แข่งรายใหม่

ปัจจุบันบริษัทฯมีคู่แข่งที่เป็นผู้ผลิตยางนอกยางในสำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์รายใหญ่ในประเทศ
5-6 ราย โอกาสในการเกิดผู้ผลิตรายใหม่ขึ้นอยู่กับภาวะความต้องการสินค้าของตลาด
ทั้งนี้ผู้ผลิตรายใหม่จะต้องมีความพร้อมทั้งด้านเงินทุน เทคโนโลยี บุคลากร การตลาด
และเครื่องหมายการค้าที่เป็นที่ยอมรับ สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในประเทศยังไม่มีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้น
เนื่องจากกำลังการผลิตในปัจจุบันยังมีอยู่เพียงพอที่จะรองรับความต้องการภายในประเทศได้
อีกทั้งผู้ผลิตรายเดิมก็มีความสัมพันธ์กับลูกค้ามาเป็นเวลานาน
จึงไม่เป็นการง่ายสำหรับการเข้าตลาดสำหรับผู้ผลิตรายใหม่

สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในต่างประเทศนั้น การที่บริษัทฯ เป็นบริษัทในเครือของ บริษัทฮั้วฟง รับเบอร์
อินดัสทรี จำกัด หรือ “HFR” ประเทศไต้หวัน
ซึ่งดำเนินการและมีความชำนาญในธุรกิจด้านนี้มาเป็นเวลานาน
รวมทั้งมีฐานการผลิตและจำหน่ายในหลายประเทศ
ทำให้มีเครือข่ายการตลาดที่ครอบคลุมและมีศักยภาพเพียงพอที่จะแข่งขันในตลาดต่างประเทศได้
อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ
ยังคงประสบปัญหาเรื่องการแข่งขันทางด้านราคาขายซึ่งยังคงสูงกว่าหลายคู่แข่ง
โดยเฉพาะคู่แข่งที่มีฐานการผลิตในประเทศจีนซึ่งมีศักยภาพแข็งแกร่งในส่วนของต้นทุนการผลิตอย่างมาก
ทั้งนี้เนื่องจากวัตถุดิบต่าง ๆ โดยเฉพาะในส่วนของไนลอน ยางสังเคราะห์
ผงคาร์บอนและสารเคมีที่เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตสินค้าทั้งยางนอกและยางในนั้น
ส่วนใหญ่บริษัทก็จะนำเข้าจากประเทศจีน เพราะสินค้าจากจีนจะมีราคาที่ถูกกว่าแหล่งอื่น ๆ
อีกทั้งในปัจจุบันมีจำนวนผู้จัดจำหน่ายน้อยลงด้วย อย่างไรก็ดี เนื่องจากบริษัทฯ
ได้ป้องกันการขาดทุนจากการขึ้นราคาของวัตถุดิบอย่างรุนแรงโดยการทบทวนและปรับราคาขายสินค้าขึ้นตาม
จึงมีผลกระทบให้ราคาสินค้าค่อนข้างแข่งขันได้ยากในท้องตลาด หากแต่บริษัทฯ
ยังคงมีศักยภาพในการรักษาคุณภาพของผลิตภัณฑ์ไว้ได้คงที่ จึงนับว่าบริษัทฯ
ยังคงมีจุดเด่นในการแข่งขันในตลาดโลกได้ไม่แพ้คู่แข่งรายอื่น ๆ
และทำให้ยังคงรักษาฐานลูกค้าปัจจุบันไว้ได้

1.1.2 ปัจจัยเสี่ยงจากการแข่งขันกันเองภายในกลุ่มและบริษัท Sumitomo Rubber

เนื่องจากบริษัทฯ ในกลุ่มมีการผลิตสินค้าและผลิตภัณฑ์ซึ่งอยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกัน
แม้ว่าจะมีการแบ่งตลาดและระดับของผลิตภัณฑ์เพื่อไม่ให้ซ้ำซ้อนกัน
อย่างไรก็ตามบริษัทแม่ก็ได้มีมติของที่ประชุมคณะกรรมการสำหรับนโยบายการแบ่งตลาดและระดับของผลิตภัณฑ์ระหว่างบริษัทในกลุ่ม
และยังคอยควบคุมบริษัทในกลุ่มให้ดำเนินไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ สำหรับบริษัท Sumitomo
Rubber เองก็เป็นผู้ถือหุ้นสำคัญในบริษัทแม่
แม้ว่าจะมีความเชี่ยวชาญในธุรกิจการผลิตยางรถยนต์และยางรถจักรยานยนต์ แต่เนื่องจากบริษัท
Sumitomo Rubber เป็นกลุ่มพันธมิตร
และเน้นการผลิตยางรถยนต์มากกว่าจึงเน้นการเป็นคู่ค้าทางธุรกิจและเป็นผู้สนับสนุนการผลิตยางรถจักรยานยนต์ให้กับบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มมากกว่าจะเป็นคู่แข่ง

1.1.3 ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  - ความเสี่ยงจากการซื้อขาย

ปัจจุบันรายได้ของบริษัทฯ ยังคงมาจากธุรกิจส่งออกเป็นหลักซึ่งคิดเป็นร้อยละ 70.06 ในปี 2550
และร้อยละ 65.36 ในปี 2551 ซึ่งยังคงประกอบไปด้วยสกุลเงินต่างประเทศ 2 สกุลหลัก ได้แก่
ดอลลาร์สหรัฐ, ยูโร โดยเฉพาะสกุลดอลล่าร์สหรัฐอ่อนค่าอย่างต่อเนื่องในช่วงครึ่งปีแรก
ซึ่งมีผลกระทบอย่างมากกับการส่งออกเพราะรายได้ต่อหน่วยผลิตภัณฑ์จะต่ำลงอย่างยิ่งยวด
เมื่อรับเงินเป็นสกุลเงินบาท อย่างไรก็ตาม ทั้งนี้มีผลดีต่อบริษัทฯ
ในการนำเข้าวัตถุดิบบางส่วนจากต่างประเทศ ซึ่งเมื่อค่าเงินบาทแข็งค่าขึ้นทำให้บริษัทฯ
จ่ายค่าสินค้าลดน้อยลงตามไปด้วย
แต่ในช่วงครึ่งปีหลังสกุลเงินบาทต่อเหรียญสหรัฐแข็งค่าขึ้นอยู่ที่เฉลี่ยต่อปี 33.4 ซึ่ง บริษัทฯ
ยังคงมีมาตรการในการทำสัญญาขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
โดยสังเกตแนวโน้มความผันผวนของค่าเงินล่วงหน้า
ทำให้ความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนลดลงในระดับหนึ่ง

  - ความเสี่ยงจากการกู้เงิน

บริษัทฯ ยังคงไม่มีแนวโน้มในการกู้เงินในสกุลต่างประเทศ
จึงไม่มีความเสี่ยงเกี่ยวกับการกู้เงินจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

4.  ปัจจัยเสี่ยงในเรื่องของราคาสินค้าและวัตถุดิบผันแปรไปตามราคาตลาดโลก

ในปี 2551 นี้ ได้เกิดเหตุการณ์ที่เหนือความคาดหมายอย่างรุนแรง เช่นความผันผวนของราคาน้ำมัน
จากที่ราคาต่อบาเรลอยู่ที่ประมาณ 87.36 เหรียญสหรัฐ ในช่วงเดือนมกราคม
และเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในเดือนเมษายนราคาเฉลี่ยอยู่ที่ระดับ 103.41
เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรล จนกระทั่งถึงในเดือนกรกฎาคม ซึ่งมีระดับราคาสูงสุดอยู่ที่ 140.77
เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรล หลังจากนั้นราคาค่อย ๆ ปรับลดลงแต่ยังคงทรงตัวอยู่ในระดับสูงที่ราคา
100 กว่าเหรียญสหรัฐต่อบาร์เรล และปรับลดลงอย่างเร็วในเดือนตุลาคมถึงธันวาคมจนถึงระดับ 40
เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรลในเดือนธันวาคม แม้ราคาน้ำมันจะปรับลดลงอย่างรวดเร็ว
แต่ราคาวัตถุดิบหลักเช่น ไนล่อน ยางสังเคราะห์ และผงคาร์บอนเป็นต้น
ก็ไม่สามารถปรับลดราคาลงตามได้ เนื่องจากวัตถุดิบที่ใช้ผลิตนั้นได้สั่งซื้อล่วงหน้าไว้แล้ว
โดยเฉพาะผงคาร์บอน ซึ่งวัตถุดิบหลักก็คือน้ำมัน

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้พยามยามที่จะติดตามราคาน้ำมันดิบอย่างใกล้ชิด
คาดการณ์แนวโน้มราคาวัตถุดิบในอนาคต ตลอดจนการควบคุมการใช้วัตถุดิบอย่างคุมค่าให้มากที่สุด
พร้อมกับหาแหล่งวัตถุดิบใหม่ อย่างต่อเนื่อง เพื่อการลดต้นทุน

1.1.5 ปัจจัยเสี่ยงจากความเสียหายของเครื่องจักร

เนื่องจากบริษัทฯ ดำเนินการผลิตถึงวันละ 2 กะ ตลอด 24 ชั่วโมง
ดังนั้นหากเครื่องจักรได้รับความเสียหายจนทำให้การผลิตต้องหยุดชะงัก
ย่อมก่อให้เกิดความเสียหายต่อกำลังการผลิตได้ ทั้งนี้บริษัทฯ
มีระบบการตรวจสอบและมีการวางแผนการตรวจเช็คสภาพเครื่องจักรเป็นประจำทุกปี
พร้อมทั้งการบำรุงรักษาซ่อมแซมเครื่องจักรอย่างสม่ำเสมอ
มีการเตรียมพร้อมทั้งก่อนจะเริ่มเดินเครื่องทำการผลิต บริษัทฯ จะทำการตรวจสอบ
และซ่อมแซมปีละ 2 ครั้งโดยจะใช้โอกาสวันหยุดสำคัญที่ติดต่อกันนานได้แก่ สงกรานต์ ปีใหม่
ซึ่งจะไม่ทำให้กระทบต่อการผลิต

2. ความเสี่ยงด้านการบริหารจัดการ

1.  ปัจจัยเสี่ยงจากความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบายการดำเนินงาน

บริษัท มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ HFR ซึ่งเป็นบริษัทแม่ที่ไต้หวันถือหุ้นในบริษัทฯ ร้อยละ 82.32
ของจำนวนหุ้นบริษัทฯ จึงทำให้บริษัทแม่สามารถควบคุมเสียงส่วนใหญ่ในที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้
อย่างไรก็ตามนโยบายของบริษัทแม่ก็จะไม่แทรกแซงและให้อิสระในการดำเนินงาน
โดยบริษัทแม่จะเป็นผู้สนับสนุนและช่วยเหลือมากกว่า อีกทั้งยังหาลูกค้าต่างประเทศให้กับบริษัท
ส่วนการสั่งซื้อวัตถุดิบ บริษัทจะมีความเป็นอิสระและตัดสินใจได้เอง หากบริษัท
ได้รับเงื่อนไขและราคาที่ดีกว่า
ปัจจุบันสัดส่วนของการสั่งซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่แล้วบริษัทจะเป็นผู้สั่งซื้อจากผู้ผลิตและจำหน่ายวัตถุดิบโดยตรง
มีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากบริษัทแม่เพียงร้อยละ 1.35 ของมูลค่าวัตถุดิบทั้งหมด ในปี 2551

อย่างไรก็ตามจากการดำเนินงานที่ผ่านมาจะเห็นได้ว่าบริษัทแม่มีการกำหนดนโยบายการดำเนินงานที่ค่อนข้างชัดเจน
มีการแบ่งตลาดกลุ่มลูกค้า นอกจากนี้บริษัทแม่เองก็เป็นบริษัทมหาชนในตลาดหลักทรัพย์ที่
ประเทศไต้หวันซึ่งจะปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมาย เช่นกัน.

2.  การบริหารที่พึ่งพิงผู้บริหารหรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัท เป็นบริษัทในเครือของ HFR ซึ่งถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 82.32
บริษัทแม่เป็นบริษัทที่ตั้งอยู่ที่ประเทศไต้หวันซึ่งมีบริษัทในเครือหลายแห่งกระจายอยู่ตามประเทศต่าง ๆ
ดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายยางนอกและยางในภายใต้ยี่ห้อ “DURO” “Q-UICK” และ “DUNLOP”
มาเป็นระยะเวลานาน ทั้งนี้เพื่อให้สินค้ามีคุณภาพและราคาที่ได้มาตรฐานเดียวกัน
รวมทั้งป้องกันการแข่งขันกันเองภายในกลุ่ม บริษัทในกลุ่มจะต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตร่วมกัน
ส่วนนโยบายการตลาดและการกำหนดราคาเป็นการตกลงร่วมกันระหว่างบริษัทฮั้วฟงและบริษัทแม่
เนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
ต้องพึ่งพิงบริษัทแม่เป็นผู้กำหนดนโยบายการบริหารงานทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจหากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวอาจจะไม่ให้ความสำคัญกับการขายสินค้าของบริษัทเท่าที่ควรซึ่งจะทำให้ส่วนแบ่งการตลาดของบริษัทฯลดลงไปและกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัทในอนาคตได้
อย่างไรก็ตามผู้ถือหุ้นรายใหญ่ก็ยังคงเป็นกลุ่มเดิม
และยังคงนโยบายการสนับสนุนการตลาดต่างประเทศให้กับบริษัทในเครืออย่างชัดเจนเพื่อให้ภาพรวมของกลุ่มมีความแข็งแกร่งทางด้านการตลาดต่างประเทศและป้องกันการแข่งขันของธุรกิจในกลุ่มเดียวกัน
รวมทั้งสามารถแข่งขันกับบริษัทนอกกลุ่มได้ นอกจากนี้บริษัทฯ
ได้มีการเพิ่มสัดส่วนการจำหน่ายภายในประเทศและต่างประเทศให้มากขึ้น

โดยที่บริษัทจะทำการตลาดเองและไม่มีการแทรกแซงจากบริษัทแม่ รวมถึงเรื่องราคาขายด้วย
และแสวงหาตลาดต่างประเทศที่ไม่ซ้ำซ้อนกับที่ได้รับการสนับสนุนจากบริษัทแม่และบริษัทในเครือ

สำหรับผู้ถือหุ้นรายใหญ่อีกรายที่สำคัญคือ บริษัท Sumitomo Rubber นั้น
ถึงแม้ว่าจะถือหุ้นเพียงร้อยละ 13 ในบริษัทแม่แต่ก็มีความสำคัญและถือว่าเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่ง
ซึ่งบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มอาจจะได้รับผลกระทบหากบริษัท Sumitomo Rubber ถอนหุ้นออกไป
เพราะรายได้ส่วนหนึ่งมาจากผลิตภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้า DUNLOP
และการสนับสนุนทางเทคโนโลยีการผลิตให้กับบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่ม อย่างไรก็ตามบริษัท
Sumitomo Rubber
มีความสัมพันธ์ที่ดีและติดต่อทางธุรกิจกับทางบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มมาเป็นเวลานาน
จากคู่ค้ากลายเป็นผู้ถือหุ้น
แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ดีและการร่วมมือกันทางธุรกิจที่น่าจะเพิ่มมากขึ้นในอนาคต

กล่าวโดยสรุปหากบริษัทไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่แล้วบริษัทก็สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้จากความมั่นคงในฐานะทางการเงินของบริษัทเอง
และความสามารถทางการตลาดดังจะเห็นได้ว่ามีการขยายตลาดในประเทศเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ
34.64 ในปี 2551 นอกจากนี้ความสัมพันธ์ที่ดีและมีมาช้านานระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทแม่และ
Sumitomo Rubber กว่า 29 ปีก็เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความร่วมมือที่ดีตลอดมา