ปัจจัยความเสี่ยง

คณะกรรมการได้ตะหนักถึงปัจจัยความเสี่ยงต่างๆ
ซึ่งอาจจะส่งผลกระทบต่อเป้าหมายการดำเนินการทางธุรกิจของบริษัท
จึงได้กำหนดนโยบายเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงและการควบคุมภายในขึ้นมา
เพื่อให้บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงทั้งองค์กรอย่างมีระบบ มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล
เพื่อใช้เป็นกลไกลที่สำคัญในการบริหารความเสี่ยงของบริษัท
ตลอดเวลาที่ผ่านมาบริษัทได้ประเมินและวิเคราะห์ความเสี่ยง
โดยแยกเป็นส่วนงานทั้งแนวทางการบริหาร จัดการความเสี่ยง
และติดตามผลการบริหารการจัดการความเสี่ยงอย่างมีระบบ
เพื่อให้การดำเนินงานสอดคล้องกับนโยบายการกำกับดูแลกิจการที่ดี
สำหรับผลการประเมินความเสี่ยง และการบริหารจัดการความเสี่ยงมีผลกระทบต่อธุรกิจของบริษัท
สามารถจำแนกได้ ดังนี้

1)  ความเสี่ยงจากด้านการตลาด

-   ความเสี่ยงความผันผวนของราคาวัตถุดิบและราคาผลิตภัณฑ์

ความเสี่ยงจากภาวะตลาดและราคาของผลิตภัณฑ์เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญที่สุดของบริษัททั้งนี้เนื่องจากว่า
ความผันผวนของราคาวัตถุดิบและราคาผลิตภัณฑ์ มีผลกระทบต่อส่วนต่างระหว่างราคาขาย
และราคาต้นทุนวัตถุดิบ โดยทั่วไปราคาต้นทุนวัตถุดิบ มีสัดส่วนถึงร้อยละ 80 ของราคาขาย
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงของส่วนต่างระหว่างราคาขาย และราคาต้นทุนวัตถุดิบ
จึงส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทอย่างมาก ในปี 2552
นับเป็นปีที่อุตสาหกรรมเหล็กโลกมีความผันผวนในเชิงราคาที่รุนแรงอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน
การที่ราคาเหล็กมีความผันผวนที่รุนแรง เกิดจากวิกกฤตการณ์ทางการเงินในสหรัฐอเมริกา
และได้ลุกลามไปทั่วโลก จนทำให้เศรษฐกิจทั่วโลกชะลอตัวลงย่างรุนแรง
หรือหดตัวในบางประเทศตั้งแต่ไตรมาสที่ 4 ของปี 2551 จวบจน กระทั่ง ปี 2552

  สำหรับการบริหารความเสี่ยง จากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ และราคาผลิตภัณฑ์ของบริษัทนั้น
  เนื่องจากความผันผวนของราคาเหล็กดังกล่าว
  เกิดจากปัจจัยภายนอกซึ่งอยู่นอกเหนือการควบคุมของบริษัท
  ดังนั้นบริษัทจึงลดความเสี่ยงดังกล่าวได้ในระดับหนึ่งเท่านั้น
  โดยบริษัทมีมาตรการลดความเสี่ยงที่สำคัญคือ

1)  การติดตามความเคลื่อนไหวของราคาเหล็กอย่างใกล้ชิดและเพิ่มความระมัดระวังในการจัดซื้อวัตถุดิบ
    และ ผลิตภัณฑ์
    โดยพยายามจัดซื้อจากแหล่งที่มีราคาที่จะทำให้บริษัทมีส่วนต่างของราคาขายและวัตถุดิบตามที่ต้องการและในปริมาณที่จะขายได้

2)  มุ่งเน้นผลิตสินค้าที่จัดเป็นชั้นคุณภาพ ซึ่งได้ราคาสูงกว่า และมีความผันผวนของราคาน้อยกว่า

3)  ควบคุมปริมาณสินค้าคงเหลือให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
    และสอดคล้องกับการประมาณการขายสินค้า
    เพื่อลดความเสี่ยงจากผลกระทบของราคาในเชิงลบ

  สำหรับความเสี่ยงในเรื่องราคาวัตถุดิบเหล็กแท่งแบน
  ได้ส่งผลกระทบในเชิงลบอย่างรุนแรงต่อส่วนต่างระหว่างราคาขายและราคาวัตถุดิบ
  และยังผลทำให้ราคาขายของบริษัทได้ชะลอการซื้อสินค้าจากบริษัท
  เพราะต่างก็คาดว่าราคาจะลดลงต่อไปอีก ปริมาณการขายที่ลดลงมากดังกล่าว
  ทำให้บริษัทมีสินค้าคงเหลือมีปริมาณที่สูงเมื่อเทียบกับปี 2551
  ซึ่งทำให้ผลการดำเนินงานของบริษัทมีผลขาดทุน ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2552
  ถึงแม้นว่าครึ่งปีหลังจะมีผลกำไรจากการดำเนินงานบ้างก็ตาม
  ซึ่งราคาสินค้าคงเหลือสูงกว่าราคาตลาดในช่วงครึ่งปีแรกค่อนข้างมาก
  ทั้งหมดทำให้ผลการดำเนินงานของบริษัท เป็นการขาดทุนสุทธิสำหรับทั้งปี 2552 ทั้งนี้
  เนื่องจากเหตุผลดังกล่าว และการสำรองการด้อยค่าของสินค้าคงเหลือ ด้วย

2)  ความเสี่ยงจากการบริหารและจัดการสินค้าคงคลัง

สืบเนื่องจากความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อน ที่เป็นวัตถุดิบตัวหลักที่ใช้ผลิตเหล็กแผ่นรีดเย็น

เพราะฉะนั้นการบริหารและการจัดการสินค้าคงคลังจึงมีผลกระทบโดยตรงกับอัตรากำไรขั้นต้นและความสามารถในการแข่งขันของบริษัทค่อนข้างมาก
โดยในช่วงที่ระดับราคาเหล็กเพิ่มสูงขึ้น หากบริษัทมีปริมาณสินค้าคงคลังในระดับสูง
จะทำให้ต้นทุนเหล็กรีดเย็นเฉลี่ยของบริษัทอยู่ในระดับต่ำ และในทางกลับกัน กรณีที่เหล็กปรับตัวลดลง
หากบริษัทมีปริมาณสินค้าคงคลังสูง
จะส่งผลให้ต้นทุนให้ต้นทุนเหล็กรีดเย็นเฉลี่ยของบริษัทอยู่ในระดับสูง
ซึ่งอาจจะทำให้กำไรขั้นต้นของบริษัทลดลงหรืออาจขาดทุนได้ หรือในช่วงที่เหล็กรีดเย็นขาดตลาด
ถ้าบริษัทสำรองวัตถุดิบในระดับที่ต่ำเกินไป
จะทำให้บริษัทไม่สามารถส่งสินค้าให้ลูกค้าได้ทันตามกำหนดเวลาได้
แต่ด้วยประสบการณ์และการติดตามความเคลื่อนไหวแนวโน้มของราคาเหล็กรีดเย็นในตลาดอย่างใกล้ชิด
รวมถึงการที่บริษัทมีเงินทุนหมุนเวียนอยู่ในระดับสูง
บริษัทจึงสามารถสั่งซื้อเหล็กรีดเย็นสำรองไว้ในปริมาณที่เหมาะสมสำหรับการใช้งานในแต่ละช่วงเวลาได้

3) ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้บริหาร

เนื่องจากการประกอบธุรกิจของบริษัทอาศัยความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้บริหารหลักและคู่ค้าที่เกี่ยวข้องทั้งผู้จัดหาวัตถุดิบ
(Supplier) และลูกค้า
ทำให้บริษัทสามารถจัดหาแหล่งวัตถุดิบได้ในราคาถูกและทราบการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีการผลิต
รวมถึงผลิตภัณฑ์ชนิดใหม่ๆ ทำให้บริษัทอาจได้รับผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท
หากบริษัทสูญเสียผู้บริหารหลักที่เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท

อย่างไรก็ตาม บริษัทตระหนักถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
บริษัทจึงให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง
รวมถึงในปัจจุบันบริษัทมีผู้อำนวยการแต่ละฝ่ายที่มีความรู้ ความชำนาญในแต่ละด้านที่ดูแล
และบริษัทได้มีการกระจายอำนาจให้แต่ฝ่ายมีอำนาจตัดสินใจตามขอบเขตที่บริษัทกำหนด

4) ความเสี่ยงทางการเงิน

-   ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

  ณ สิ้นปี 2552 บริษัทมีเงินกู้ระยะยาวจำนวน 50.40 ล้านบาท และเงินกู้ยืมระยะสั้น จำนวน
  925.48 ล้าน บาทในรูปแบบตั๋วสัญญาใช้เงิน Trust Receipt และ Letter of Credit
  จากสถาบันการเงิน เพื่อใช้ในโครงการ ขยายกิจการ และเพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียน
  ในการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศ
  ซึ่งอายุของการชำระหนี้มากกว่าการรับชำระหนี้ของลูกหนี้การค้าของบริษัท
  โดยบริษัทมีเงื่อนไขการรับชำระหนี้ของลูกค้าส่วนใหญ่อยู่ระหว่าง 30 วัน ถึง 90 วัน ใน
  ขณะที่มีอายุการรับชำระหนี้จะอยู่ระหว่าง 30 วันถึง 180
  วันทั้งนี้อัตราดอกเบี้ยจะถูกกำหนดไว้คงที่ ซึ่งอ้างอิงอัตราของตลาด และระยะเวลาครบกำหนด ณ
  ขณะที่ออกตราสารนั้นๆ

ทั้งนี้การเปลี่ยนแปลงของภาวะดอกเบี้ยในตลาดที่สูงขึ้นอาจทำให้ค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยสูงขึ้น
และส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทได้
อย่างไรก็ตามบริษัทจะนำเงินที่ได้รับชำระจากลูกหนี้การค้ามาใช้คืนเงินกู้ระยะสั้นก็จะทำให้สามารถลดค่าใช้จ่ายดอกเบี้ยได้ส่วนหนึ่ง

-   ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

ในปี 2552 บริษัทมีมูลค่าการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศคิดเป็นร้อยละ 90
ของมูลค่าที่สั่งซื้อทั้งหมดโดยสั่งซื้อเป็นเงินสกุล ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา
จึงทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
ที่ผ่านมาบริษัทได้ลดผลกระทบจากความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
โดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า ( Forward Contracts)
ซึ่งบริษัทพิจารณาจากความเหมาะสมของสภาวการณ์ในขณะนั้นๆ

ในอนาคต บริษัทคาดว่าจะยังคงต้องซื้อสินค้าจากต่างประเทศต่อไป ดังนั้น
บริษัทจะยังคงรักษานโยบายลดผลกระทบจากความเสี่ยงในอัตราแลกเปลี่ยนโดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
(Forward Contracts) ซึ่งบริษัทจะพิจารณาตามความเหมาะสม ตามสภาวการณ์

5) ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อทางการค้า

ในการดำเนิน ธุรกิจทางการค้าปรกติของบริษัท บริษัท จะมีลูกหนี้การค้า
ซึ่งเกิดจาการจำหน่ายสินค้าให้แก่ลูกค้ามีเงื่อนไขการชำระเงินภายในกำหนดเวลาที่ตกลงกับลูกค้า
ซึ่งมีลูกหนี้ คงค้างเท่ากับ 416.55 ล้านบาท
ดังนั้นบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการที่ลูกค้าไม่สามารถชำระเงินได้ ภายในเวลาที่บริษัท ได้ผ่อนผันให้
เพื่อลดความเสี่ยงทางด้านนี้ บริษัทจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการให้สินเชื่อการค้า
โดยกำหนดวงเงินสินเชื่อการค้าให้แก่ลูกค้าแต่ละรายการตามการวิเคราะห์ความต้องการซื้อสินค้าและความสามารถในหารชำระหนี้ของลูกค้ารายนั้นๆ
และต้องได้รับการอนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้บริหารที่มีอำนาจในการอนุมัติการให้สินเชื่อทางการค้า
นอกจากนี้ ยังมีกากำกับดูแลการบริหารความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ
โดยการรายงานเกี่ยวกับคุณภาพของลูกหนี้
โดยเฉพาะลูกหนี้ที่เกินกำหนดชำระและผลของการติดตามการชำระหนี้ของหนี้การค้ารายนั้นๆ
บริษัทมีลูกหนี้บางรายไม่สามารถชำระหนี้ค่าสินค้าภายในกำหนดเวลาที่ต้องชำระ ทั้งนี้
เนื่องมาจากเศรษฐกิจที่ชะลอตัวลงมากในปี 2552 นี้ ทำให้
ลูกหนี้การค้าดังกล่าวไม่สามารถขายสินค้าได้ในปริมาณตามที่ได้ตั้งเป้าหมายไว้
และลูกหนี้การค้ารายที่ไม่สามารถชำระหนี้เมื่อกำหนดชำระนั้น
เป็นลูกค้าที่มีการติดต่อซื้อขายสินค้ากับบริษัทมานาน และมีประวัติการชำระหนี้ที่ดีมาโดยตลอด
ประกอบกับลูกค้าดังกล่าวได้แสดงความตั้งใจที่จะชำระหนี้ที่เกินกำหนดให้แก่บริษัทโดยเร็ว
บริษัทได้มีการเจรจาตกลงแผนการชำระหนี้กับลูกค้าและเชื่อว่าลูกค้า ดังกล่าวสามารถชำระหนี้
ที่เกินกำหนดได้