ส่วนที่ 1

ส่วนที่ 1

ข้อมูลสรุป (Executive Summary)

ธุรกิจของกลุ่มเดอะเครนได้ก่อตั้งขึ้นโดยคุณธงไชย แพรรังสี เป็นครั้งแรกในปี 2533
เพื่อประกอบธุรกิจจำหน่ายและให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์ที่มีขนาดใหญ่หรือมีน้ำหนักมาก
ซึ่งเป็นการดำเนินงานภายใต้บริษัท เดอะเครน เซอร์วิส จำกัด (“TCS”)
ต่อมาธุรกิจการให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์ได้มีการขยายตัวมากขึ้น
เพื่อเป็นการรองรับการขยายตัวของธุรกิจในกลุ่มเดอะเครนให้ครอบคลุมการดำเนินงานในหลายพื้นที่คุณธงไชย
แพรรังสีจึงได้จัดตั้งบริษัท เดอะเครน แหลมฉบัง จำกัด (“TCL”) บริษัท เดอะเครน ระยอง
จำกัด (“TCR”) และบริษัท เดอะเครน เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด (“TCH”)
เพื่อให้บริการแก่กลุ่มลูกค้าในหลาย ๆ พื้นที่
รวมถึงการให้บริการในการซ่อมแซมเครื่องจักรกลหนักใช้แล้ว ต่อมาเมื่อ 26 พฤษภาคม 2540
คุณธงไชย แพรรังสีได้จัดตั้งบริษัท ชูไก จำกัด (“บริษัทฯ” หรือ ”CRANE”)
เพื่อดำเนินธุรกิจในการซ่อมแซมเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วที่ ถนนบางนา – ตราด กม. 7
และเพื่อเป็นศูนย์กลางในการให้บริการซ่อมแซมและจำหน่ายอะไหล่เครื่องจักรกลหนักให้แก่บริษัทในกลุ่มและลูกค้าทั่วไป

การประกอบธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯจึงสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทหลักดังนี้

1.  การให้บริการเคลื่อนย้ายวัสดุหรืออุปกรณ์โดยรถเครน รถฟอร์คลิฟท์ รถยกตู้คอนเทนเนอร์
    รถแมนลิฟท์ เพื่อการก่อสร้าง การยก ประกอบ และติดตั้ง รวมถึงให้บริการขนส่งและขนย้าย
    ด้วยรถหัวลาก หางเทรลเลอร์ และรถบรรทุกประเภทต่าง ๆ
    ซึ่งเป็นการให้บริการมีทั้งแบบการเหมาโครงการโดยคิดค่าบริการแบบเบ็ดเสร็จและมีการกำหนดระยะเวลาดำเนินการไว้อย่างชัดเจน
    หรือการให้บริการแบบรายเดือนหรือรายวัน ซึ่งให้บริการโดยกลุ่มบริษัทย่อย

2.  การจำหน่ายเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วและอะไหล่ต่าง ๆ ให้แก่กลุ่มบริษัทย่อยและบุคคลภายนอก
    ซึ่งดำเนินงานโดยบริษัทฯ

3.  การให้บริการซ่อมแซมเครื่องจักรกลหนักแก่กลุ่มบริษัทย่อยและบุคคลภายนอก
    ซึ่งดำเนินงานโดยบริษัทฯ

ขั้นตอนการดำเนินธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯสามารถสรุปได้ดังนี้

[]

ในการดำเนินธุรกิจบริษัทฯจะต้องจัดหาเครื่องจักรกลมาใช้ในการดำเนินงาน
โดยบริษัทฯจะเป็นผู้ดำเนินการจัดหาและจัดซื้อโดยการนำเข้าเครื่องจักรกลใช้แล้วจากต่างประเทศ
ซึ่งภายหลังจากที่บริษัทฯได้ดำเนินการนำเข้าเครื่องจักรกลหนักดังกล่าวแล้ว
บริษัทฯจะทำการตรวจสภาพ ซ่อมแซม ปรับปรุงและปรับสภาพเครื่องจักร (Overhaul)
ให้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์พร้อมใช้งาน โดยวิศวกรและทีมช่างที่มีประสบการณ์
เพื่อจำหน่ายหรือให้บริการกับลูกค้าต่อไป

สำหรับการให้บริการของกลุ่มบริษัทย่อยนั้นเป็นทั้งการให้บริการผ่านผู้รับเหมาโครงการ (sub
contractor) และผู้ใช้บริการโดยตรง (end user)
โดยมีสัดส่วนการให้บริการแก่ผู้รับเหมาโครงการร้อยละ 80 และผู้ใช้บริการตรงร้อยละ 20
ของรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่ง

อุตสาหกรรมหลักที่กลุ่มบริษัทฯได้ให้บริการสามารถแบ่งได้เป็น 3 อุตสาหกรรมดังต่อไปนี้

1.  กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรม

  กลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมเป็นกลุ่มอุตสาหกรรมหนึ่งที่ใช้บริการเครื่องจักรของกลุ่มบริษัทฯในการยก
  เคลื่อนย้าย และติดตั้ง เครื่องจักรหรืออุปกรณ์ขนาดใหญ่
  รวมถึงในบางอุตสาหกรรมยังสามารถใช้เครื่องจักรในการดำเนินการของบริษัทนั้น ๆ ด้วย
  นอกจากนี้ยังมีกลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมที่มีความจำเป็นต้องใช้บริการของกลุ่มบริษัทฯเกือบตลอดทั้งปี
  เช่น โรงงานไฟฟ้า การปิดโรงงานเพื่อซ่อมบำรุงเครื่องจักรประจำปี
  การให้บริการติดตั้งเครื่องจักรกลางทะเลอ่าวไทย เป็นต้น สำหรับในส่วนของภาวะการแข่งขันนั้น
  หากเป็นการให้บริการยกหรือเคลื่อนย้ายวัสดุอุปกรณ์ทั่วๆไปนั้น
  จะมีบริษัทขนาดเล็กถึงขนาดกลางให้บริการหลายราย แต่หากเป็นการเคลื่อนย้ายเครื่องจักร
  วัสดุอุปกรณ์ที่มีความซับซ้อนหรือน้ำหนักมากในอุตสาหกรรมขนาดใหญ่
  ผู้ว่าจ้างจะให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับเรื่องของระบบความปลอดภัยในการทำงาน
  จึงทำให้มีผู้บริการดังกล่าวเพียงไม่กี่ราย และเป็นผู้บริการรายเดิม ๆ
  ที่ให้บริการมาอย่างต่อเนื่อง จึงสรุปได้ว่าภาวะการแข่งขันในกลุ่มโรงงานอุตสาหกรรมค่อนข้างต่ำ

2.  กลุ่มอุตสาหกรรมการก่อสร้าง

  อุตสาหกรรมการก่อสร้างเป็นอุตสาหกรรมที่ต้องใช้เครื่องจักรของบริษัทฯในการดำเนินงานในทุกขั้นตอนเนื่องจากบริษัทฯมีเครื่องจักรหลากหลายประเภทที่สามารถให้บริการแก่ลูกค้าได้
  ซึ่งโครงการก่อสร้างต่าง ๆ จะรับผิดชอบโดยบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่
  หรือกิจการร่วมค้า เป็นหลัก โดยงานในส่วนที่มีการยกหรือขนย้ายนั้น บริษัทผู้รับเหมานั้น ๆ
  อาจจะดำเนินการเองหรือใช้บริการของบริษัทผู้ให้บริการยกหรือขนย้ายในประเทศที่มีความพร้อมในเรื่องของเครื่องจักรและความชำนาญ
  ซึ่งในปัจจุบันแม้ว่าจำนวนบริษัทผู้ให้บริการจะมีอยู่มากราย
  แต่บริษัทผู้ให้บริการยกและขนย้ายที่มีเครื่องจักรรองรับในปริมาณมากและเป็นที่รู้จักได้แก่
  กลุ่มบริษัทเดอะเครน, บริษัท เอกเครน โลจิสติคส์ จำกัด, และบริษัท ที เอส เค เครน จำกัด
  เป็นต้น
  ดังนั้นภาวะการแข่งขันของบริษัทผู้ให้บริการด้านการยกและขนย้ายในอุตสาหกรรมการก่อสร้างขนาดใหญ่นั้นมีการแข่งขันในระดับปานกลาง
  เนื่องจากโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่มักจะเป็นโครงการระยะยาวจึงมีการใช้งานของเครื่องจักรสำหรับการยกอย่างต่อเนื่องและมีผู้ให้บริการที่มีความพร้อมทางด้านเครื่องจักรน้อยราย

3.  กลุ่มอุตสาหกรรมการนำเข้าและส่งออก

  ปัจจุบันการนำเข้าและส่งออกของประเทศโดยส่วนใหญ่จะใช้การขนส่งทางทะเลเป็นหลัก
  เนื่องจากเป็นวิธีการขนส่งที่มีต้นทุนถูกกว่าขนส่งทางบกและทางอากาศมาก
  และท่าเรือที่ผู้ประกอบการนำเข้าส่งออกใช้บริการหลักได้แก่ ท่าเรือกรุงเทพและท่าเรือแหลมฉบัง
  เนื่องจากสามารถรองรับเรือขนาดใหญ่รวมทั้งมีท่าเทียบเรือสำหรับขนถ่ายสินค้าในปริมาณที่มาก
  สำหรับการนำเข้าและส่งออกในปัจจุบันจะนิยมใช้ตู้ Container เป็นหลัก
  เนื่องจากเกิดความสะดวกในการขนส่งและการบรรจุ
  ส่งผลให้ปริมาณตู้สินค้าผ่านท่าเรือมีจำนวนเพิ่มสูงขึ้นตลอดมาตั้งแต่ปี 2546
  และมีการปรับชะลอตัวลงในไตรมาส 4 ปี2551
  ซึ่งการใช้เครื่องจักรกลหนักสำหรับการยกและการขนย้ายในอุตสาหกรรมนำเข้าและส่งออกโดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการใช้งานบริเวณท่าเทียบเรือ
  โรงพักสินค้า ลานพักตู้สินค้า หรือบริเวณลานตู้ Container เป็นหลัก
  ทั้งนี้ผู้ให้บริการยกและขนย้าย
  จะมีทั้งในส่วนของการให้บริการแบบครบวงจรตั้งแต่การขนย้ายจากเรือสู่จุดหมายปลายทาง หรือ
  การให้บริการเฉพาะบริเวณ เช่น ท่าเทียบเรือ ระหว่างท่าเทียบเรือกับจุดหมายปลายทาง หรือ
  เฉพาะบริเวณลานตู้ Container

  ปัจจุบัน บริษัท เดอะเครน แหลมฉบัง จำกัด (“TCL”) หนึ่งในบริษัทย่อยของบริษัทฯ
  ได้มีให้บริการยกและขนย้ายตู้ Container ในบริเวณลานตู้ Container
  ให้กับลูกค้าหลายรายอย่างต่อเนื่องมาตลอด โดยเครื่องจักรกลหนักที่ TCL
  นำไปให้บริการจะเป็นรถฟอร์คลิฟท์ที่มีประสิทธิภาพสูงและลดความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุจากการใช้สลิงยก
  นอกเหนือจากความพร้อมในเรื่องของประเภทและจำนวนรถยกแล้ว TCL
  ยังมีความพร้อมทั้งในส่วนของบุคลากรและช่างซ่อม
  เพื่อสร้างความมั่นใจกับกลุ่มลูกค้าในเรื่องของความต่อเนื่องในการให้บริการ

  สำหรับในส่วนของภาวะการแข่งขันการให้บริการยกตู้นั้น มีการแข่งขันน้อย
  เนื่องจากปริมาณงานที่มีค่อนข้างมากเทียบกับจำนวนผู้ประกอบการ และผู้ประกอบการธุรกิจลานตู้
  Container มีข้อจำกัดชั่วโมงการทำงานของรถที่ต้องมีการหยุดพักและซ่อมแซม
  รวมถึงความจำเป็นที่จะต้องมีรถสำรองไว้ เพื่อให้เกิดความต่อเนื่องในการทำงาน
  จึงมักจะมีการใช้บริการจากบุคคลภายนอก
  เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายด้านการลงทุนในเครื่องจักรกลและลดความเสียหายจากการขนส่งตู้
  Container ไม่ทันเที่ยวเรือ เนื่องจากรถยกเสียหรือไม่เพียงพอ
  ฉะนั้นบริษัทที่มีความพร้อมในเรื่องของเครื่องจักรและบุคลากรทั้งในส่วนของคนขับและช่างซ่อมจะมีข้อได้เปรียบในการแข่งขันมากกว่า

ในการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯและกลุ่มบริษัทย่อยมีความเสี่ยงดังนี้

1.  ความเสี่ยงในการจัดหาเครื่องจักร
    บริษัทฯใช้เครื่องจักรกลหนักใช้แล้วที่จัดหาจากประเทศญี่ปุ่นและประเทศแถบยุโรปเป็นหลักในการดำเนินงาน
    ซึ่งเครื่องจักรดังกล่าวไม่ได้เป็นเครื่องจักรใหม่ที่ทำการผลิตจากโรงงานใดโรงงานหนึ่งโดยตรง
    บริษัทฯจึงไม่สามารถกำหนดระยะเวลาในการจัดหาเครื่องจักรเพิ่มเติมได้แน่นอน
    เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงในการจัดหาเครื่องจักร
    บริษัทฯจึงได้เพิ่มแหล่งในการจัดหาเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วเพิ่มเติมไปสู่ประเทศต่าง ๆ
    ในแถบยุโรป และ เอเชีย เป็นต้น
    ซึ่งส่งผลให้บริษัทฯสามารถจัดหาเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วได้จากหลายแหล่งมากขึ้น
    รวมทั้งบริษัทฯยังมีการซื้อและเช่าเครื่องจักรกลหนักจากตลาดในประเทศ และในช่วง 2 – 3
    ปีที่ผ่านมานี้ บริษัทฯได้เริ่มนำเข้าเครื่องจักรใหม่ (Brand new)
    จากผู้ผลิตในประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย

2.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงช่างซ่อมเครื่องจักร เมื่อบริษัทฯจัดซื้อเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วมาแล้ว
    บริษัทฯจะส่งเครื่องจักรดังกล่าวไปที่ฝ่ายซ่อมเครื่องจักรของบริษัทฯเพื่อทำการซ่อมแซมให้พร้อมสำหรับการใช้งาน
    ซึ่งการซ่อมแซมในส่วนของเครื่องยนต์นั้นมีความจำเป็นต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญของช่างและวิศวกรเป็นหลักจึงจะสามารถทำการซ่อมแซมได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสูง
    ทำให้บริษัทฯจำเป็นต้องพึ่งพิงช่างซ่อมและวิศวกรจำนวน 11 คนเป็นอย่างมาก
    บริษัทฯจึงให้ความสำคัญในการรักษาให้พนักงานกลุ่มนี้ทำงานกับบริษัทในระยะยาว
    โดยการให้ดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของพนักงานเป็นพิเศษตั้งแต่การให้ที่พัก
    การให้กู้ยืมในกรณีที่พนักงานมีความเดือดร้อนทั้งในการปรับปรุงที่อยู่อาศัย ค่าเล่าเรียนบุตรธิดา
    เป็นต้น
    การจัดการดังกล่าวทำให้บริษัทฯลดความเสี่ยงจากการสูญเสียพนักงานที่มีฝีมือและเป็นผู้ชำนาญได้เป็นอย่างดี

3.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงพนักงานขับเครื่องจักร
    บริษัทฯได้กำหนดให้พนักงานแต่ละคนมีหน้าที่ในการขับเคลื่อนเครื่องจักรตามที่ได้กำหนดไว้
    ซึ่งเครื่องจักรขนาดใหญ่มักจะกำหนดให้ผู้ขับขี่ต้องมีใบอนุญาต ประเภท 3
    ที่ออกให้โดยกรมขนส่ง ทักษะและประสบการณ์ ในการขับเคลื่อนเครื่องจักรดังกล่าว
    นอกจากนี้การขับเคลื่อนเครื่องจักรขนาดใหญ่ยังต้องใช้ประสบการณ์สูงในการขับเคลื่อนอีกด้วย
    ดังนั้นพนักงานขับเครื่องจักรจำนวนกว่า 40 คน
    จึงเป็นบุคลากรที่บริษัทฯให้ความสำคัญมากสำหรับการดำเนินงาน
    เนื่องจากใบอนุญาตในการขับเคลื่อนเครื่องจักรหรือประสบการณ์ในการขับล้วนเป็นปัจจัยที่ส่งผลให้บุคลากรที่มีคุณสมบัติครบถ้วนไม่สามารถทดแทนกันได้อย่างง่ายดาย
    เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าวบริษัทฯจึงได้จัดให้มีผลตอบแทนที่ดีแก่พนักงานขับเครื่องจักร
    รวมถึงการอบรมและการทดสอบการใช้เครื่องจักร
    มีการยกระดับไปสู่การขับเครื่องจักรที่มีขนาดใหญ่และใช้ความชำนาญมากขึ้น

4.  ความเสี่ยงในเรื่องอายุการใช้งานของเครื่องจักรใช้แล้ว
    เครื่องจักรที่ใช้ในการดำเนินงานของบริษัทฯส่วนใหญ่เป็นเครื่องจักรใช้แล้วที่มีอายุการใช้งานเฉลี่ยระหว่าง
    7 ปี ถึง 17 ปี
    ดังนั้นบริษัทฯจึงมีความเสี่ยงเกี่ยวกับสภาพการใช้งานของเครื่องจักรใช้แล้วเมื่อเปรียบเทียบกับการซื้อเครื่องจักรใหม่
    เนื่องจากความสมบูรณ์ของเครื่องยนต์กลไกต่าง ๆ
    อาจไม่อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ทำให้มีโอกาสที่จะประสบปัญหาในระหว่างการทำงานได้สูงกว่าเครื่องจักรใหม่
    แต่บริษัทฯสามารถลดความเสี่ยงจากการใช้เครื่องจักรใช้แล้วเนื่องจากบริษัทฯดำเนินการจัดซื้อเครื่องจักรใช้แล้วจากผู้จัดจำหน่ายที่มีชื่อเสียง
    และจัดให้มีการใช้งานและการดูแลรักษาที่ดีจากผู้ที่มีประสบการณ์ในการดูแลอย่างต่อเนื่องทำให้เครื่องจักรมีสภาพที่ดีและปลอดภัยสำหรับการใช้งานรวมทั้งมีอายุการใช้งานที่ยาวนานขึ้น

5.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน
    ในการจัดหาเครื่องจักรกลหนักใช้แล้วนั้นเป็นการจัดหาจากต่างประเทศเกือบทั้งหมด
    ดังนั้นการจ่ายชำระเงินให้แก่ผู้จำหน่ายจึงต้องเป็นไปตามสกุลเงินของประเทศนั้น ๆ
    โดยจะเป็น 2 สกุลหลักคือ เงินเยนญี่ปุ่น (JPY) และเงินยูโร (EURO)
    อีกทั้งเป็นการซื้อภายใต้เงื่อนไขที่เป็น L/C Term เป็นหลัก
    ดังนั้นจึงส่งผลให้บริษัทฯมีความเสี่ยงของการเปลี่ยนแปลงราคาต้นทุนของเครื่องจักรหากอัตราแลกเปลี่ยนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างเป็นนัยสำคัญระหว่างวันที่บริษัทฯตกลงทำสัญญาซื้อขายเครื่องจักรและวันที่ทำการจ่ายชำระเงินจริง
    ซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทฯมีภาระหนี้สินที่เป็นเงินสกุลเยนอยู่ประมาณ 628.34
    ล้านเยน

6.  ความเสี่ยงจากการรับภาระหนี้แทนเนื่องจากการเข้าทำสัญญาค้ำประกันกับสถาบันการเงินในการขายเครื่องจักรกลให้กับลูกค้า
    ในอดีต
    การจัดหาแหล่งเงินกู้สำหรับลูกค้าที่มีความต้องการซื้อเครื่องจักรของบริษัทฯและบริษัทย่อยนั้น
    มีสถาบันการเงินหรือบริษัทลีสซิ่งที่ให้บริการน้อยราย
    และการใช้งานเครื่องจักรกลหนักยังไม่แพร่หลาย ดังนั้นหากมีการผิดนัดชำระหนี้หรือเกิดหนี้เสีย
    เครื่องจักรกลหนักที่ยึดคืนมาก็จะประสบปัญหาในการขายออก
    ดังนั้นสถาบันการเงินหรือบริษัทลีสซิ่งจึงกำหนดให้
    บริษัทผู้ขายเครื่องจักรกลหนักต้องทำสัญญารับซื้อคืนรวมทั้งทำสัญญาความรับผิดร่วมกัน
    (สัญญาค้ำประกัน) ซึ่งในอดีตที่ผ่านมานั้น
    บริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการทำสัญญารับซื้อคืนรวมทั้งทำสัญญาความรับผิดร่วมกันกับบริษัทลีสซิ่ง
    ในการขายเครื่องจักรกลหนักให้กับลูกค้าหลายราย
    ซึ่งส่งผลให้บริษัทฯและบริษัทย่อยมีภาระความเสี่ยงที่จะต้องรับภาระชำระหนี้แทนหากลูกค้าที่ซื้อเครื่องจักรกลหนักเกิดการผิดนัดชำระหนี้กับบริษัทลีสซิ่ง
    แต่อย่างไรก็ตาม
    ในปัจจุบันความต้องการซื้อขายเครื่องจักรกลหนักได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างมาก
    ส่งผลให้มีสถาบันการเงินและบริษัทลีสซิ่งหลายรายเข้ามาให้บริการการทางการเงิน
    ทำให้บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีความจำเป็นที่ต้องทำสัญญาความรับผิดร่วมกัน
    (หรือการเข้าค้ำประกัน) อีกต่อไป
    อีกทั้งบริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการกำหนดนโยบายที่จะไม่เข้าทำสัญญาค้ำประกันการขายเครื่องจักรกลหนักในทุกกรณี
    ด้วยนโยบายดังกล่าวส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีภาระความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าวเพิ่มขึ้น

7.  ความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการดำเนินงาน
    ในการประกอบธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯนั้นมีความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการซื้อขายเครื่องจักร
    เช่น
    ความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องให้ชำระหนี้แทนลูกค้าที่ซื้อเครื่องจักรจากการเข้าทำสัญญาร่วมรับผิด
    หรือความเสี่ยงจดทะเบียนเครื่องจักรให้กับลูกค้าล่าช้า
    รวมทั้งมีความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการเกิดอุบัติเหตุในระหว่างการทำงานได้
    ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินของบุคคลอื่น ซึ่ง ณ วันที่ 31 ธันวาคม
    2551 บริษัทฯและบริษัทย่อยมีคดีความถูกฟ้องร้องจากการดำเนินงานเป็นจำนวน 6 คดี
    สิ้นสุดแล้ว 2 คดีคงเหลือ 4 คดี คิดเป็นมูลค่าการถูกฟ้องร้องคงเหลือประมาณ 131.05
    ล้านบาท
    ซึ่งบริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการตั้งสำรองความเสียหายโดยอ้างอิงจากคำพิพากษาของศาล
    รวมถึงการขอคำปรึกษากับที่ปรึกษากฏหมายแล้ว แต่อย่างไรก็ตาม
    เพื่อลดความเสี่ยงจากการถูกฟ้องร้องจากการดำเนินงาน
    บริษัทฯและบริษัทย่อยได้มีการกำหนดนโยบายที่จะไม่เข้าทำสัญญาค้ำประกันการขายในทุกกรณี
    รวมถึงการดำเนินการจัดเตรียมเอกสารการโอนให้พร้อมและแจ้งให้ทราบถึงข้อจำกัดในการโอน
    เช่น ผู้ซื้อต้องมีใบอนุญาตประกอบการขนส่งก่อนจึงสามารถทำการจดทะเบียนเครื่องจักรได้
    เป็นต้น
    นอกจากนี้ยังได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์และมาตรฐานการทำงานที่เน้นในเรื่องของความปลอดภัยสูงสุด
    นับตั้งแต่การออกแบบการทำงาน การปฏิบัติงานโดยบุคคลากรที่มีประสบการณ์
    ที่เน้นในเรื่องความปลอดภัย
    รวมถึงการจัดทำประกันภัยการเกิดอุบัติเหตุสำหรับการดำเนินงานทั้งหมดของกลุ่มบริษัทฯ
    โดยบริษัทประกันภัยเหล่านั้นจะเป็นผู้รับผิดชอบต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากอุบัติเหตุในระหว่างการดำเนินงานทั้งหมด
    รวมถึงการพิจารณาเพิ่มวงเงินคุ้มครองให้เหมาะสมกับลักษณะการดำเนินงานนั้น ๆ

8.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับข้อพิพาทในที่ดินที่บริษัทย่อยใช้เป็นสถานที่ตั้งสำนักงาน
    ปัจจุบันที่ดินที่เป็นที่ตั้งสำนักงานของ บริษัท เดอะครน เฮฟวี่ลิฟท์ จำกัด (“TCH”)
    ซึ่งมีการเช่าช่วงต่อจาก นายธงไชย แพรรังสี นั้น อยู่ระหว่างการมีข้อพิพาททางกฏหมาย
    โดยเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้ถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย
    เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จึงได้มีหนังสือแจ้งให้ TCH
    ส่งมอบที่ดินและขนย้ายสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินดังกล่าว
    รวมทั้งชำระค่าเช่าค้างจ่ายให้กับเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ดังนั้น TCH
    จึงมีความเสี่ยงที่จะต้องย้ายออกจากพื้นที่และภาระในการชำระค่าเช่าค้างจ่ายจำนวน 13.60
    ล้านบาท แต่อย่างไรก็ตาม TCH ได้มีการยื่นคำร้องปฎิเสธหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
    เนื่องจาก TCH ได้ทำสัญญาเช่าช่วงที่ดินจากกรรมการของ TCH
    มิใช่เป็นการทำสัญญาเช่าที่ดินจากบุคคลที่เป็นบุคคลล้มละลาย
    แต่เพื่อลดความเสี่ยงในเรื่องดังกล่าว TCH
    จึงได้มีการตั้งสำรองค่าเผื่อความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น
    โดยการหยุดชำระค่าเช่าที่ดินรายเดือนให้กับกรรมการบริษัทฯ และบันทึกเป็นค่าเช่าค้างจ่ายไว้
    รวมถึงการกันสำรองส่วนเพิ่ม
    ซึ่งเป็นส่วนต่างระหว่างราคาค่าเช่าที่เป็นราคาตลาดกับค่าเช่าที่ต้องจ่ายให้กับกรรมการของบริษัท
    นอกจากนี้ TCH ยังมีนโยบายที่จะเจรจากับที่ประชุมเจ้าหนี้เพื่อซื้อที่ดินแปลงดังกล่าว
    ซึ่งหากไม่สามารถซื้อที่ดินแปลงดังกล่าวได้ TCH ก็อาจจะย้ายที่ทำการมายังที่ดินของบริษัทฯ
    บริเวณ ถนน บางนา-ตราดกิโลเมตรที่ 7 หรือ กิโลเมตรที่ 22
    (โดยสามารถดูรายละเอียดได้ในส่วนที่ 2 ข้อ 7 ข้อพิพาทที่เกิดจากเหตุการณ์อื่น)

สรุปฐานะทางการเงินและผลการดำเนินงาน

ภาพรวมการดำเนินงานของบริษัท ฯ

การดำเนินงานของบริษัทฯ ที่ผ่านมาในปี 2551 บริษัท ฯ มียอดรายได้รวมในปี 2551 เท่ากับ
789.56 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากช่วงเวลาเดียวกันของปีก่อนร้อยละ 9.46
แบ่งเป็นรายได้จากการขายจำนวนเท่ากับ 316.36 ล้านบาท
และรายได้จากการให้บริการเช่าและขนส่งจำนวนเท่ากับ 473.19 ล้านบาทตามลำดับ
เนื่องจากบริษัท ฯ ได้มีการจำหน่ายสินค้าไปยังต่างประเทศ
และการได้รับงานในโครงการขนาดใหญ่ เช่น
การปิดโรงงานงานเพื่อซ่อมบำรุงประจำปีของโรงงานในกลุ่มอุตสาหกรรมปิโตรเคมี โรงไฟฟ้า
และโรงกลั่นน้ำมันในนิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด งานติดตั้งเครื่องจักรกลางทะเลอ่าวไทย เป็นต้น

ในส่วนของกำไรขั้นต้นที่มาจากการขายและบริการนั้น บริษัทมีกำไรขั้นต้นในปี 2551 เท่ากับ
256.03 ล้านบาท ลดลงจากช่วงเวลาเดียวกันของปี 2550 ร้อยละ 12.60
สาเหตุเนื่องมาจากการเพิ่มขึ้นของต้นทุนขาย เนื่องจากสินค้าของบริษัทฯ
จะแบ่งเป็นสินค้าที่มีไว้เพื่อขาย และสินค้าที่นำมาให้บริการเช่าและขนส่ง
ซึ่งสินค้าประเภทหลังจะมีการคิดค่าเสื่อมสภาพจากการใช้งานในอัตราร้อยละ 6.67 – 20 ต่อปี
ดังนั้นถ้าปีใดมีการจำหน่ายสินค้าที่นำมาให้บริการเช่าและขนส่งที่ผ่านการหักค่าเสื่อมสภาพการใช้งานมาหลายปีแต่มูลค่าสินค้าทางตลาดไม่ได้ลดลงตาม
ดังนั้นจึงส่งผลให้ต้นทุนขาย ณ เวลาที่จำหน่ายเพิ่มขึ้น – ลดลงตามมูลค่าสินค้าคงเหลือทางบัญชี
ซึ่งมูลค่าสินค้าคงเหลือทางบัญชีที่ขายในปี 2551 ผ่านการหักค่าเสื่อมสภาพการใช้งานมาแล้วประมาณ
2 ปี ซึ่งจากสาเหตุดังกล่าวส่งผลให้ต้นทุนขายในปี 2551 ปรับตัวสูงขึ้นร้อยละ 90.32
จากช่วงเวลาเดียวกันของปี 2550 สำหรับกำไรสุทธิลดลงจาก 78.82 ล้านบาทในปี 2550 เป็น
31.55 ล้านบาทในปี 2551 โดยมีสาเหตุมาจากการเพิ่มขึ้นของต้นทุนขาย
ค่าเสื่อมราคาเครื่องจักรที่ซื้อเพิ่มเติมเพื่อทดแทนเครื่องจักรเก่าที่จำหน่ายไป
และการขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนจากการนำเข้าเครื่องจักรจากต่างประเทศปลายปี 2551

ฐานะทางการเงิน

สินทรัพย์รวมของบริษัทฯ เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยในปี 2551 มีจำนวนเท่ากับ 1,925.59 ล้านบาท
ปี 2550 เท่ากับ 1,651.59 ล้านบาทและในปี 2549 เท่ากับ 1,591.65 ล้านบาท
คิดเป็นอัตราการเพิ่มขึ้นร้อยละ16.59 และอัตราการเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.77
ตามลำดับเมื่อเปรียบเทียบกับงวดเดียวกันของปีก่อน
โดยเป็นการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์หมุนเวียนจำนวน 46.75 ล้านบาท คิดเป็นอัตราการเพิ่มขึ้นร้อยละ
17.01 เมื่อเปรียบเทียบกับงวดเดียวกันของปีก่อน ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นจาก 274.88 ล้านบาทในปี
2550 เป็น 321.63 ล้านบาทในปี 2551 และการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์ไม่หมุนเวียนจำนวน 227.25
ล้านบาท คิดเป็นอัตราการเพิ่มขึ้นร้อยละ 16.51 เมื่อเปรียบกับงวดเดียวของปีก่อน
ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นจาก 1,376.71 ล้านบาทในปี 2550 เป็น 1,603.96 ล้านบาทในปี 2551

ในส่วนการเพิ่มขึ้นของสินทรัพย์ไม่หมุนเวียนในปี 2551 เกิดจากการซื้อรถเครนขนาด 280
ตันจำนวน 2 คันซึ่งเป็นรถเครนตีนตะขาบ ( Crawler crane) ยี่ห้อ HITACHI SUMITOMO รุ่น
SCX2800-02 ในเดือนกุมภาพันธ์มีมูลค่ารวมประมาณ 172.65 ล้านบาท
และการนำเข้าเครื่องจักรเก่าใช้แล้วขนาด 50 ตันและ 25 ตันเพิ่มเติมในไตรมาส 4 จำนวน 12
คัน

หนี้สินรวมของบริษัทฯ เพิ่มขึ้นจาก 972.91 ล้านบาท ในปี 2549 และ 954.02 ล้านบาทในปี
2550 เป็น 981.92 ล้านบาทในปี 2551 คิดเป็นอัตราการเพิ่มขึ้นร้อยละ 2.92
เมื่อเทียบกับงวดเดียวกันของปี 2550 เนื่องจากภายหลังที่บริษัทฯ
ได้รับเงินเพิ่มทุนหลังจากการเสนอขายหุ้นสามัญแก่ประชาชน บริษัทฯได้ชำระคืนเงินกู้ให้กับ
ธนาคารแห่งหนึ่ง ตามข้อตกลงที่ให้ไว้เป็นจำนวนเงินทั้งสิ้น 100 ล้านบาทในเดือน กุมภาพันธ์ 2551
และในเดือนกรกฎาคม 2551 บริษัทฯ ได้ขอวงเงินสินเชื่อเพิ่มเติมจาก ธนาคารแห่งหนึ่ง
โดยมีวงเงินรวมประมาณ 224.50 ล้านบาทประกอบด้วยวงเงิน L/C , T/R , P/N และวงเงิน
FXF (PSR) เพื่อให้เกิดความคล่องตัวในการดำเนินธุรกิจ
และเพิ่มประสิทธิภาพในการขยายธุรกิจการนำเข้าเครื่องจักรจากต่างประเทศเพื่อการให้เช่า
และเพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในธุรกิจ ซึ่งในปี 2551 บริษัท ฯ
มีการนำเข้าเครื่องจักรเพิ่มเติมเพื่อทดแทนเครื่องจักรที่จำหน่ายไป
จึงส่งผลให้หนี้สินหมุนเวียนของบริษัท ฯ เพิ่มขึ้นจาก 479.28 ล้านบาท ในปี 2549 และ ปี 2550
เท่ากับ497.27 ล้านบาท เป็น 671.34 ล้านบาทตามลำดับ และหนี้สินไม่หมุนเวียนในปี 2551
และปี 2550 ลดลงจาก 493.63 ล้านบาทในปี 2549 เป็น 456.73 ล้านบาท ในปี 2550 และ
310.58 ล้านบาทในปี 2551 ตามลำดับ

ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทฯ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549 – 2550 และปี 2551 มีมูลค่า 618.75
ล้านบาท 697.57 ล้านบาท และ 934.67 ล้านบาทตามลำดับ ในส่วนของผู้ถือหุ้นของปี 2551
เพิ่มขึ้นจาก 697.57 ล้านบาท เป็น 934.67 ล้านบาท คิดเป็นอัตราการเพิ่มขึ้นร้อยละ 33.99
ซึ่งการเพิ่มขึ้นของส่วนของผู้ถือหุ้นนอกเหนือจากกำไรสุทธิในปี 2551 จำนวน 31.55 ล้านบาทแล้ว
ในปี 2550 บริษัทฯได้เพิ่มทุนจดทะเบียน 100 ล้านหุ้นมูลค่าหุ้นละ 1 บาท
เพื่อรองรับการเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยและได้รับชำระในเดือนกุมภาพันธ์ปี
2551 จำนวน 100 ล้านบาท และส่วนเกินมูลค่าหุ้นซึ่งสูงกว่ามูลค่าหุ้นที่จดทะเบียนจำนวน 159.55
ล้านบาท

อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในปี 2549 – 2550 และ ปี 2551 เท่ากับ 1.57 เท่า 1.37
เท่า และ 1.04 เท่าตามลำดับ ซึ่งมีอัตราการลดลงอย่างต่อเนื่อง โดยในปี 2551
บริษัทมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นลดลงเป็นผลมาจากการเพิ่มทุนจดทะเบียน ในปี 2550
และรับชำระในปี 2551 จาก 350.00 ล้านบาท เป็น 450.00 ล้านบาท
และส่วนเกินมูลค่าหุ้นที่เพิ่มขึ้นจำนวน 159.55 ล้านบาท
รวมถึงการเพิ่มขึ้นของกำไรสะสมจากกำไรสุทธิในปี 2551 เป็นจำนวน 31.55 ล้านบาท
ถึงแม้ว่าบริษัทฯจะมีเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินเพิ่มขึ้น แต่อัตราการเพิ่มขึ้นของหนี้สินของบริษัทฯในปี
2551 ยังต่ำกว่าอัตราการเพิ่มขึ้นของส่วนของผู้ถือหุ้นในรอบบัญชีเดียวกัน
จึงทำให้อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในปี 2551 ลดลงเหลือเพียง 1.04 เท่า

กระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงานเพิ่มขึ้นจาก 234.96 ล้านบาท ในปี 2549 และ 362.53
ล้านบาทในปี 2550 เป็น 535.63 ล้านบาทในปี 2551 เกิดจากการลดลงของสินค้าคงเหลือจำนวน
86.23 ล้านบาท การเพิ่มขึ้นของเจ้าหนี้การค้า 167.32 ล้านบาท
และการรับคืนเงินค่าภาษีเงินได้นิติบุคคลจำนวน 5.40 ล้านบาท

กระแสเงินสดใช้ไปในกิจกรรมลงทุนเพิ่มขึ้นจาก 171.77 ล้านในปี 2549 และ 68.71
ล้านบาทในปี 2550 เป็น 261.33 ล้านบาทในปี 2551
เกิดจากการลงทุนในการซื้อเครื่องจักรกลหนักสำหรับด้านงานขายและงานให้บริการเช่าและขนส่ง

กระแสเงินสดใช้ไปในกิจกรรมจัดหาเงินในปี 2551 เท่ากับ 257.29 ล้านบาท
ถึงแม้ว่าบริษัทฯจะมีการใช้เงินเบิกเกินบัญชีและเงินกู้ยืมระยะสั้นเพิ่มขึ้น 15.95 ล้านบาท
รวมถึงมีเงินสดจากการเพิ่มทุนอีก 259.55 ล้านบาทก็ตาม แต่ในระหว่างปี
บริษัทฯก็มีการจ่ายชำระหนี้ต่าง ๆ เป็นจำนวนกว่า 514.32 ล้านบาท โดยหลัก ๆ
ได้แก่การจ่ายชำระเงินกู้ยืมระยะสั้นจากบุคคลและกิจการที่เกี่ยวข้องกัน 10.98 ล้านบาท
เงินกู้ยืมระยะสั้นอื่น 28.57 ล้านบาท หนี้สินภายใต้สัญญาเช่าการเงิน 259.10 ล้านบาท
เงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงิน 169.60 ล้านบาท ดอกเบี้ยจ่าย 70.82
และหนี้สินภายใต้สัญญาปรับโครงสร้างหนี้ 3.82 ล้านบาท รวมถึงการจ่ายเงินปันผลจำนวน45.00
ล้านบาท สำหรับกระแสเงินสดใช้ไปในกิจกรรมจัดหาเงินในปี 2550 เท่ากับ 290.04 ล้านบาท
เนื่องจากการจ่ายชำระหนี้สินภายใต้สัญญาเช่าการเงิน 191.99 ล้านบาท
และจ่ายชำระเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงิน 55.92 ล้านบาท และดอกเบี้ยจ่าย 70.78
ล้านบาท