ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน

1. ความเห็นของผู้สอบบัญชี

  ผู้สอบบัญชี

  ไตรมาสที่ 1 ปี 2545 ถึง สิ้นปี 2546

  นายพิศิษฐ์ ชีวะเรืองโรจน์

  ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 2803

  บริษัท เคพีเอ็มจี ภูมิไชย สอบบัญชี จำกัด

  ไตรมาสที่ 1 ปี 2547 ถึงปัจจุบัน

  นายโสภณ เพิ่มศิริวัลลภ

  ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 3182

  บริษัท สำนักงาน เอินส์ท แอนด์ ยัง จำกัด

  สรุปรายงานการตรวจสอบของผู้สอบบัญชี ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา

รายงานผู้สอบบัญชีสำหรับปี 2545 2546 และ 2547
ได้ให้ความเห็นอย่างไม่มีเงื่อนไขว่างบการเงินของบริษัทได้จัดทำขึ้นโดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

2. งบการเงิน

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

งบดุล

[]

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

งบกำไรขาดทุน

[]

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

งบกระแสเงินสด

[]

บริษัท ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น จำกัด (มหาชน) และ บริษัทย่อย

อัตราส่วนทางการเงิน

[]

3. คำอธิบายและการวิเคราะห์ของฝ่ายจัดการ

  3.1 ผลการดำเนินงาน

3.1.1 รายได้

ธุรกิจหลักของบริษัทและบริษัทย่อย คือ การก่อสร้างโรงงานมาตรฐานเพื่อให้เช่า ดังนั้น
รายได้ส่วนใหญ่จึงมาจากการเช่าและการให้บริการ โดยในปี 2545 2546 และ 2547
บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการทั้งสิ้น 333.9 ล้านบาท 427.4 ล้านบาท และ
521.7 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 85.7 ร้อยละ 68.4 และ ร้อยละ 61.1 ของรายได้รวม
ตามลำดับ นอกจากรายได้จากการให้เช่าโรงงานแล้ว
ในบางช่วงเวลาบริษัทยังมีรายได้จากการขายที่ดินพร้อมโรงงานให้แก่ลูกค้า ดังเช่นในปี 2546 และ
2547 ที่บริษัทมีรายได้จากการขาย 130 ล้านบาท และ 202.3 ล้านบาท ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
20.8 และ ร้อยละ 23.7 ของรายได้รวม ตามลำดับ

นอกจากการให้บริการโรงงานให้เช่าและขายดังกล่าวข้างต้นแล้ว
บริษัทยังให้บริการงานรับเหมาก่อสร้างแก่ลูกค้า
ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นงานต่อเติมอาคารโรงงานตามแบบที่ลูกค้าต้องการ
โดยสัดส่วนรายได้จากงานรับเหมาก่อสร้างในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา คือ ปี 2545 2546 และ 2547
คิดเป็นร้อยละ 8.84 7.20 และ 13.48 ของรายได้รวมตามลำดับ ทั้งนี้
รายได้จากการขายโรงงานให้แก่ลูกค้า (ตามสัญญาที่ให้สิทธิการซื้อโรงงาน)
และการให้บริการงานรับเหมาก่อสร้างนั้นแม้ว่าจะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นตามจำนวนโรงงานให้เช่าของบริษัท
แต่ก็ไม่สามารถประมาณการอัตราการเพิ่มได้

ธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อยมีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
ดังจะเห็นได้จากอัตราการเพิ่มขึ้นของรายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการซึ่งเป็นรายได้หลักในช่วง 3
ปีที่ผ่านมามีอัตราการเพิ่มเฉลี่ยร้อยละ 21.7 ต่อปี บริษัทและบริษัทย่อยมีกำไรสุทธิเพิ่มขึ้นในช่วง 3
ปีดังกล่าวเฉลี่ยร้อยละ 44.4 ต่อปี ซึ่งนอกจากเป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของจำนวนโรงงานให้เช่าแล้ว
ยังเนื่องมาจากการเพิ่มขึ้นของการขายโรงงานให้แก่ลูกค้า
และการเพิ่มขึ้นของการให้บริการงานรับเหมาก่อสร้างดังที่กล่าวมาแล้ว ทั้งนี้
บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตรากำไรขั้นต้นจากการให้เช่าโรงงานโดยเฉลี่ยในช่วง 3
ปีที่ผ่านมาสูงถึงร้อยละ 78.9 ต่อปี และมีอัตรากำไรสุทธิเฉลี่ยเท่ากับร้อยละ 31.9 ต่อปี

3.1.2 ค่าใช้จ่าย

ต้นทุนของธุรกิจหลัก คือ ต้นทุนการให้เช่าและบริการ ซึ่งกว่าร้อยละ 70
เป็นรายการค่าเสื่อมราคาจากโรงงานให้เช่า (Property for rent)
นอกจากนั้นเป็นค่าซ่อมแซมโรงงานตามสภาพการใช้งาน
และรายการตัดจ่ายของค่าเช่าที่ดินในนิคมอุตสาหกรรม
แหลมฉบัง

บริษัทและบริษัทย่อยมีค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารเมื่อเทียบกับรายได้รวมในช่วง 3
ปีที่ผ่านมาเฉลี่ยร้อยละ 14.7 ต่อปี โดยส่วนประกอบหลักของค่าใช้จ่ายดังกล่าว คือ
เงินเดือนและค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับพนักงาน
โดยในช่วงเวลาดังกล่าวค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารมีการเพิ่มขึ้นโดยเฉลี่ยร้อยละ 26.9 ต่อปี
ซึ่งนับว่าเป็นการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งนี้
เนื่องมาจากการที่บริษัทมีการขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วง 3 ปีดังกล่าว
ประกอบกับบริษัทมีการขายโรงงานให้แก่ลูกค้าเพิ่มขึ้น (ส่งผลให้มีการเพิ่มขึ้นของภาษีธุรกิจเฉพาะ)
ซึ่งก่อให้เกิดค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการขายมากขึ้นตามไปด้วย นอกจากนั้น
การที่บริษัทมีความจำเป็นต้องมีโรงงานที่พร้อมให้เช่าเพิ่มขึ้น
จากการที่เล็งเห็นถึงโอกาสของการเติบโตของความต้องการโรงงานให้เช่าในอนาคตได้ส่งผลให้เกิดค่าใช้จ่ายตัดจ่ายของค่าเสื่อมโรงงานมากขึ้น
ซึ่งรายการค่าเสื่อมราคาของโรงงานพร้อมให้เช่าได้บันทึกอยู่ในรายการค่าใช้จ่ายในการขายและบริหาร

ในส่วนของดอกเบี้ยจ่ายนั้น ในระยะเวลา 3
ปีที่ผ่านมาอัตราส่วนดอกเบี้ยจ่ายต่อรายได้รวมคิดเป็นร้อยละ 11.7 ร้อยละ 6.3 และ ร้อยละ 5.1
ตามลำดับ
การลดลงอย่างต่อเนื่องของอัตราส่วนดังกล่าวนอกจากจะมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทได้รับเงินจากการเสนอขายหุ้นสามัญให้แก่ประชาชนทั่วไปครั้งแรก
(Initial public offering) ในปี 2545
และจากการเสนอขายหุ้นบุริมสิทธิแปลงสภาพเป็นการเฉพาะเจาะจง (Private placement)
ให้แก่กองทุนเพื่อการร่วมลงทุน (Thailand Equity Fund)
ซึ่งทำให้บริษัทมีการพึ่งพิงเงินกู้ลดน้อยลงแล้ว
ยังเนื่องมาจากการมีสถานภาพเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
ประกอบกับความมั่นคงแข็งแกร่งของธุรกิจของบริษัท
ซึ่งได้ส่งผลให้บริษัทได้รับความร่วมมือจากสถาบันการเงินผู้ให้กู้ในการให้วงเงินกู้ยืมแก่บริษัทในอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำลงกว่าที่เคยคิดจากบริษัท

  3.2 ฐานะทางการเงิน

3.2.1 สินทรัพย์

  1) สินทรัพย์รวม

ณ สิ้นปี 2547 บริษัทและบริษัทย่อยมีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้น 4,342.1 ล้านบาท ซึ่งร้อยละ 95.9
เป็นสินทรัพย์ที่เป็นที่ดินและอาคารโรงงาน อันประกอบด้วยที่ดินและโรงงานที่อยู่ระหว่างก่อสร้าง
(ร้อยละ 30.7) ที่ดินและโรงงานพร้อมให้เช่า (ร้อยละ 9.4) และที่ดินและโรงงานที่มีผู้เช่า
(ร้อยละ 55.8) ทั้งนี้
สินทรัพย์รวมของบริษัทและบริษัทย่อยเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตามการเติบโตของธุรกิจของบริษัท
โดยในช่วง 3 ปีที่ผ่านมามีอัตราการเพิ่มร้อยละ 34.5 ร้อยละ 40.3 และร้อยละ 41.9 ตามลำดับ

จากการเปรียบเทียบมูลค่าตามบัญชีกับราคาประเมินสินทรัพย์โดยผู้ประเมินอิสระที่ใช้วิธีต้นทุนทดแทน
และวิธีคิดจากรายได้ พบว่ามูลค่าประเมินสูงกว่ามูลค่าตามบัญชีมาก
เนื่องจากสินทรัพย์ส่วนที่เป็นที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับต้นทุนที่ดินที่ซื้อมาในอดีต
และมูลค่าของโรงงานหากคิดตามต้นทุนการก่อสร้างเพื่อสร้างทดแทนในปัจจุบันก็เพิ่มขึ้นมากด้วยเช่นกัน
นอกจากนั้น การที่ที่ดินและโรงงานของส่วนหนึ่งของบริษัทมีผู้เช่าและก่อให้เกิดรายได้แล้ว
ได้ส่งผลให้มูลค่าประเมินโดยพิจารณาจากวิธีคิดจากรายได้มีค่าสูงขึ้นมาก

บริษัทมีนโยบายการคิดค่าเสื่อมราคาอาคารโรงงาน ในอัตราร้อยละ 5 ต่อปี ของมูลค่าอาคาร

2) ลูกหนี้การค้า

ในอดีตที่ผ่านมา บริษัทและบริษัทย่อยไม่เคยประสบปัญหาการผิดนัดชำระหนี้ของผู้เช่า
เนื่องจากนโยบายที่สำคัญของบริษัทและบริษัทย่อย คือ การเอาใจใส่ดูแลลูกค้า การให้บริการที่ดี
ตลอดจนการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า เพื่อให้มั่นใจว่าจะสามารถรับรู้ปัญหาของลูกค้า
และแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ทันท่วงที
ประกอบกับบริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายเก็บค่ามัดจำเป็นเงินสดจำนวน 3-6
เดือนของค่าเช่าและค่าบริการจากลูกค้าทุกรายเพื่อลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ดังนั้น
บริษัทและบริษัทย่อยจึงไม่เคยมีการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญในงบดุลแต่อย่างใด

3) การลงทุน

ณ สิ้นปี 2547 บริษัทมีเงินลงทุนในบริษัทย่อย คือ บริษัท อีโค อินดัสเทรียล เซอร์วิสเซส จำกัด
คำนวณตามวิธีส่วนได้ส่วนเสีย 87.8 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 2.1 ของสินทรัพย์รวมของบริษัท
โดยบริษัทได้มีการชำระทุนเต็มมูลค่าตามทุนจดทะเบียนในบริษัทย่อยดังกล่าวแล้ว

นอกจากนั้น บริษัทยังมีเงินลงทุนในบริษัทที่เกี่ยวข้อง คือ บริษัท บางกอกคลับ จำกัด
คิดเป็นเงินลงทุนหลังหักค่าเผื่อการด้อยค่าของเงินลงทุนทั้งสิ้น 0.44 ล้านบาท

3.2.2 หนี้สิน

1) หนี้สินรวม

ณ สิ้นปี 2547 บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินรวมทั้งสิ้น 2,590.2 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2546
ร้อยละ 39.4 โดยหนี้สินดังกล่าวแบ่งเป็นเงินกู้ยืมระยะยาว 1,568.0 ล้านบาท และเงินกู้ระยะสั้น
417.0 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 60.5 และร้อยละ 16.1 เมื่อเทียบกับหนี้สินรวม ตามลำดับ ทั้งนี้
ในจำนวนเงินกู้ยืมระยะยาวดังกล่าวเป็นส่วนที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี 306.6 ล้านบาท

เงินกู้ยืมระยะยาวของบริษัทและบริษัทย่อยทั้งหมดมาจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงิน
โดยมีระยะเวลาของสัญญาเงินกู้ประมาณ 7-8 ปี
บริษัทและบริษัทย่อยได้มีการตกลงในเงื่อนไขของการกู้ยืมเงินกับสถาบันการเงินบางแห่ง ที่สำคัญ คือ
บริษัทและบริษัทย่อยจะต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในอัตราไม่เกิน 2.5 เท่า ทั้งนี้ ณ
สิ้นปี 2547 บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.48 เท่า

นอกจากเงินกู้ยืมระยะยาวดังกล่าวข้างต้นแล้ว
บริษัทมีการระดมทุนโดยการออกตราสารหนี้ระยะสั้นประเภทตั๋วแลกเงินเสนอขายแก่นักลงทุนสถาบันด้วยต้นทุนที่ต่ำเพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียน
โดย ณ สิ้นปี 2547 บริษัทมีรายการเงินกู้ยืมระยะสั้นโดยการออกตั๋วแลกเงินทั้งสิ้น 350 ล้านบาท
ทั้งนี้ บริษัทไม่มีความเสี่ยงจากการที่มีเงินกู้ยืมระยะสั้น ทั้ง ๆ
ที่ธุรกิจของบริษัทเป็นการลงทุนในระยะยาว เนื่องจากในทุก ๆ
โครงการพัฒนาที่ดินและโรงงานของบริษัทนั้นจะมีวงเงินกู้ยืมระยะยาวรองรับเสมอ นอกจากนั้น
คณะกรรมการและคณะกรรมการตรวจสอบของบริษัทยังได้มีการตรวจสอบอย่างสม่ำเสมอ
มิให้สัดส่วนของเงินกู้ยืมระยะสั้นต่อเงินกู้ยืมรวมของบริษัทเกินอัตราที่กำหนด

2) เจ้าหนี้การค้า

ณ สิ้นปี 2547 บริษัทมีเจ้าหนี้การค้าเพิ่มขึ้นจากสิ้นปี 2546 ร้อยละ 96.3 ทั้งนี้ เจ้าหนี้การค้า ณ
สิ้นปี 2547 ดังกล่าวร้อยละ 67.5
เป็นเจ้าหนี้ค่าที่ดินที่อยู่ระหว่างขั้นตอนการโอนกรรมสิทธิ์จากผู้ขาย ส่วนที่เหลืออีกร้อยละ 32.5
เป็นเจ้าหนี้ค่าก่อสร้างที่เพิ่มขึ้นตามการขยายธุรกิจของบริษัท

3.2.3 ส่วนของผู้ถือหุ้น

ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทและบริษัทย่อย ณ สิ้นปี 2547 เพิ่มขึ้นจากปี 2546 ร้อยละ 45.8
สาเหตุหลักเนื่องมาจากกำไรสุทธิที่เพิ่มขึ้นในปี 2547
และส่วนของทุนที่เพิ่มขึ้นจากการที่บริษัทเสนอขายหุ้นบุริมสิทธิแปลงสภาพให้แก่กองทุนเพื่อการร่วมลงทุนที่ราคาซึ่งมีส่วนเกินมูลค่าหุ้น

3.2.4 ความเหมาะสมของโครงสร้างเงินทุน

ณ สิ้นปี 2547 บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.48 เท่า
ใกล้เคียงกับอัตราส่วนดังกล่าว ณ สิ้นปี 2546 ที่อัตรา 1.55 เท่า ทั้งนี้
บริษัทสามารถปรับโครงสร้างเงินทุนให้มีเงินทุนจากการกู้ยืมมากขึ้นได้ถ้าจำเป็น
เนื่องจากต้นทุนของเงินกู้ยืมของบริษัทอยู่ในระดับต่ำ นอกจากนั้น
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นดังกล่าวยังอยู่ในระดับต่ำเมื่อเทียบกับระดับที่ยอมรับได้ของสถาบันการเงินที่ให้เงินกู้แก่บริษัทและบริษัทย่อย
(ตามเงื่อนไขของสถาบันการเงินผู้ให้กู้บางแห่ง
บริษัทและบริษัทย่อยจะต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในอัตราไม่เกิน 2.5 เท่า

อย่างไรก็ดี เพื่อหลีกเลี่ยงการเพิ่มขึ้นของอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น
และหลีกเลี่ยงการเพิ่มทุนซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อการลดลงของส่วนแบ่งของทุน (Equity
dilution) และการลดลงของส่วนแบ่งกำไร (Earnings dilution) ของผู้ถือหุ้น
บริษัทกำลังอยู่ระหว่างขั้นตอนการระดมทุนผ่านทางกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ที่เสนอขายให้แก่ผู้ลงทุนทั่วไป
(Property Fund for Public Offering) ดังรายละเอียดที่จะกล่าวต่อไปในหัวข้อ
“แนวโน้มในอนาคต”

3.2.5 สภาพคล่อง

ในปี 2545 ปี 2546 และปี 2547
บริษัทและบริษัทย่อยมีกระแสเงินสดสุทธิได้มาจากกิจกรรมดำเนินงาน 216.3 ล้านบาท 317.2
ล้านบาท และ 623.1 ล้านบาท ตามลำดับ ซึ่งนับว่าเพิ่มขึ้นมากอย่างต่อเนื่อง ทั้งนี้เนื่องมาจากในปี
2546 และปี 2547 ธุรกิจของบริษัทมีการเติบโตและสามารถสร้างผลกำไรได้ถึง 207.6 ล้านบาท
และ 289.5 ล้านบาท ตามลำดับ

บริษัทมีการลงทุนในโครงการใหม่ ๆ เพิ่มมากขึ้น
ดังจะเห็นได้จากเงินสดสุทธิที่ใช้ไปในกิจกรรมลงทุนของบริษัทและบริษัทย่อยมีจำนวนสูงถึง 1,337.7
ล้านบาท ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการลงทุนในสินทรัพย์ระหว่างการพัฒนาและพร้อมให้เช่า
และสินทรัพย์ให้เช่า

นอกจากเงินสดจากการดำเนินงานดังที่กล่าวข้างต้นแล้ว
บริษัทและบริษัทย่อยยังมีแหล่งเงินลงทุนในการพัฒนาโครงการจากเงินกู้ยืมระยะสั้น และระยะยาว
ตลอดจนเงินสดรับจากการขายหุ้นสามัญให้แก่ผู้ที่ใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิเพื่อซื้อหุ้นสามัญของบริษัท
และการขายหุ้นบุริมสิทธิให้แก่กองทุนเพื่อการร่วมลงทุน
โดยบริษัทและบริษัทย่อยมีกระแสเงินสดสุทธิจากกิจกรรมจัดหาเงินในปี 2547 จำนวน 759.9
ล้านบาท ซึ่งมีส่วนประกอบจากแหล่งเงินกู้ระยะยาว 821.6 ล้านบาท
เงินจากการขายหุ้นสามัญเพิ่มทุน 2.3 ล้านบาท และเงินจากการขายหุ้นบุริมสิทธิแปลงสภาพ 462.5
ล้านบาท หักด้วยส่วนที่ต้องชำระคืนเงินกู้ 321.7 ล้านบาท และเงินปันผลจ่าย 204.8 ล้านบาท

จะเห็นได้ว่า
ลักษณะการดำเนินธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อยจำเป็นต้องมีการลงทุนในที่ดินและการก่อสร้างในสัดส่วนที่สูง
ดังนั้น
จากอดีตที่ผ่านมาจะพบว่างบกระแสเงินสดของบริษัทในแต่ละปีจะขึ้นอยู่กับมูลค่าเงินลงทุนในการซื้อที่ดิน
และการก่อสร้างในปีนั้น ๆ จนถึงปัจจุบัน
บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายที่จะขยายการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
โดยใช้แหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมและจากผลการดำเนินงาน
ซึ่งแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินจะยังคงเป็นแหล่งเงินทุนหลัก ทั้งนี้
ที่ผ่านมาบริษัทมีการจัดหาเงินทุนผ่านตราสารทางการเงินระยะสั้นโดยการออกตั๋วแลกเงินด้วยต้นทุนที่ต่ำ
นอกจากนั้น
การเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยและความมั่งคงแข็งแกร่งของธุรกิจ
ทำให้บริษัทได้รับความร่วมมือจากผู้ให้กู้ในการให้เงินกู้ยืมแก่บริษัทและบริษัทย่อยในอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำดังที่กล่าวมาแล้ว

เมื่อพิจารณาอัตราส่วนสภาพคล่องโดยรวมของบริษัทและบริษัทย่อยนั้นพบว่า
บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนสภาพคล่องค่อนข้างต่ำ
ซึ่งมีสาเหตุหลักมาจากการที่บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีสินค้าคงเหลืออยู่ในสินทรัพย์หมุนเวียน
เนื่องจากลักษณะสินทรัพย์ของบริษัทและบริษัทย่อยส่วนใหญ่เป็นที่ดินและโรงงาน
ซึ่งสินทรัพย์ประเภทที่ดิน/โรงงานที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา
และที่ดิน/โรงงานที่สร้างเสร็จแล้วแต่ยังไม่มีผู้เช่านั้น จะไม่บันทึกเป็นสินทรัพย์หมุนเวียนของบริษัท
ในขณะที่รายการเจ้าหนี้การค้าค่าที่ดิน และค่าก่อสร้างโรงงาน
จะถูกบันทึกเป็นหนี้สินหมุนเวียนของบริษัท
จึงทำให้อัตราส่วนสินทรัพย์หมุนเวียนต่อหนี้สินหมุนเวียนอยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำ นอกจากนั้น
การที่บริษัทมีการกู้เงินโดยการออกตั๋วแลกเงินจำนวนหนึ่งก็เป็นปัจจัยเสริมที่ทำให้อัตราส่วนสภาพคล่องโดยรวมของบริษัทอยู่ในระดับต่ำ
อย่างไรก็ดี บริษัทไม่มีความเสี่ยงในการบริหารสภาพคล่องดังที่ได้กล่าวมาแล้ว
โดยบริษัทได้จัดหาแหล่งเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินให้สอดคล้องกับการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรของบริษัท

สำหรับการชำระคืนเงินกู้ยืมระยะยาวที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี
ที่ผ่านมาบริษัทและบริษัทย่อยจะใช้แหล่งเงินทุนจากกระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงานของบริษัท
ทั้งนี้ ในปี 2547 บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนความสามารถในการชำระดอกเบี้ย
และความสามารถในการชำระภาระผูกพันเท่ากับ 9.8 เท่า และ 1.25 เท่า ตามลำดับ

  3.3 แนวโน้มในอนาคต

จากประสบการณ์ที่บริษัทและบริษัทย่อยอยู่ในธุรกิจการจัดหาโรงงานให้เช่ามากว่า 15 ปี
บริษัทมีความเชื่อมั่นว่า
ผู้ประกอบการโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการชาวต่างชาติยังคงมีความต้องการโรงงานให้เช่าอย่างต่อเนื่อง
เนื่องจากประเทศไทยมีความได้เปรียบในด้านการแข่งขันเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นในภูมิภาคนี้
ประกอบกับสภาวะในปัจจุบันได้ส่งผลให้ผู้ประกอบการมีความระมัดระวังในการใช้จ่ายเงินทุนในการดำเนินธุรกิจ
และมีความต้องการความยืดหยุ่นในสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิต ดังนั้น
การเช่าโรงงานจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมของผู้ประกอบการ นอกจากนี้
สถานที่ตั้งโรงงานของบริษัทอยู่ในพื้นที่ที่มีการจัดการดูแลสภาพแวดล้อมเป็นอย่างดี
พร้อมทั้งมีสาธารณูปโภคครบครัน
ประกอบกับบริการที่บริษัทและบริษัทย่อยช่วยอำนวยความสะดวกในขั้นตอนการขออนุญาตต่าง ๆ
ทำให้ผู้ประกอบการลดความยุ่งยาก และสามารถเริ่มดำเนินการผลิตในระยะเวลาอันสั้น

จนถึงปัจจุบัน
นับได้ว่าบริษัทและบริษัทย่อยเป็นผู้นำด้านการก่อสร้างโรงงานมาตรฐานเพื่อให้เช่า/ขายในประเทศไทย
บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีข้อจำกัดในการเลือกทำเลที่ตั้งเพื่อพัฒนาโรงงาน
ซึ่งถือเป็นหนึ่งในข้อได้เปรียบในการทำธุรกิจที่แตกต่างจากคู่แข่งขันที่ดำเนินธุรกิจเป็นผู้ประกอบการพัฒนานิคมอุตสาหกรรม
และพัฒนาโรงงานในที่ดินของตนเองเท่านั้น อันถือเป็นข้อจำกัดอย่างหนึ่งของคู่แข่งขัน นอกจากนั้น
การมีทีมงานที่มีประสิทธิภาพ การควบคุมภายในของการพัฒนาโครงการ
ตลอดจนการมีจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจแลการบริหารงาน
ได้ส่งผลให้บริษัทและบริษัทย่อยสามารถแข่งขันกับคู่แข่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และมีแนวโน้มของการเติบโตที่ดีในอนาคต

จากแนวโน้มของธุรกิจโรงงานให้เช่าที่ยังคงเติบโตได้อย่างมากในอนาคต
บริษัทจึงยังคงมีเป้าหมายของการดำเนินธุรกิจในการสร้างโรงงานให้เช่าดังเช่นที่ดำเนินการอยู่ในปัจจุบันต่อไป
อย่างไรก็ดี
การเติบโตและการขยายธุรกิจของบริษัทอย่างต่อเนื่องจำเป็นต้องใช้เงินทุนเพิ่มขึ้นตลอดเวลา
บริษัทได้ตระหนักถึงความเหมาะสมของโครงสร้างเงินทุนของบริษัท
รวมทั้งผลกระทบของการจัดหาเงินทุนจากแหล่งต่าง ๆ
บริษัทพบว่าการระดมทุนผ่านทางกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ซึ่งเป็นวิธีการที่แพร่หลายและประสบผลสำเร็จอย่างมากในหลาย
ๆ ประเทศ น่าจะเป็นทางเลือกหนึ่งที่ช่วยลดปัญหาการเพิ่มขึ้นของอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น
และหลีกเลี่ยงการเพิ่มทุนซึ่งอาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อการลดลงของส่วนแบ่งของทุน
และส่วนแบ่งกำไรของผู้ถือหุ้นดังที่กล่าวมาแล้ว

กองทุนรวมที่บริษัทจะระดมทุนผ่านนั้น คือ
กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอนซึ่งอยู่ระหว่างการเสนอขายหน่วยลงทุนให้แก่ประชาชนทั่วไป
โดยบริษัทจะได้ขายสินทรัพย์ซึ่งเป็นที่ดินและโรงงาน 39
โรงงานให้แก่กองทุนดังกล่าวซึ่งมีจำนวนเงินทุนของโครงการขั้นต้น 1,750 ล้านบาท
และบริษัทจะได้นำเงินที่ได้รับจากการขายโรงงานให้แก่กองทุนรวมไปใช้ในการขยายกิจการของบริษัท
ทั้งนี้
บริษัทจะเป็นผู้ถือหน่วยลงทุนในสัดส่วนหนึ่งในสามของจำนวนหน่วยลงทุนของโครงการในช่วงการเสนอขายครั้งแรก
นอกจากนั้น บริษัทจะได้รับเลือกให้เป็นผู้บริหารอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งก็คือ โรงงานจำนวน 39
โรงงานดังกล่าว ซึ่งบริษัทเคยบริหารอยู่ก่อนแล้ว

การเป็นผู้ถือหน่วยลงทุนในกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทคอนนั้น
บริษัทจะได้รับผลตอบแทนในรูปของเงินปันผลในอัตราไม่ต่ำกว่าร้อยละ 90
ของกำไรสุทธิของกองทุนตามสัดส่วนที่บริษัทถืออยู่ นอกจากนั้น
บริษัทยังได้รับค่าธรรมเนียมจากการเป็นผู้บริหารสินทรัพย์ คือ โรงงาน 39 โรง
ดังกล่าวข้างต้นด้วย

ทั้งนี้ หากการจัดตั้งกองทุนรวมดังกล่าวประสบความสำเร็จ
เป็นที่สนใจของผู้ลงทุนทั้งในตลาดแรกและตลาดรอง
บริษัทจะได้ใช้ช่องทางการระดมทุนผ่านทางกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ต่อไปในอนาคต

แบบยืนยันความถูกต้องครบถ้วนของค่าตอบแทนที่จ่ายให้แก่ผู้สอบบัญชี

รอบปีบัญชีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2547

ค่าตอบแทนจากการสอบบัญชี (audit fee)

หน่วย : บาท

+-------+----------------------------+--------------------+------------+
| รา    | ชื่อบริษัทผู้จ่าย                 | ชื่อผู้สอบบัญชี          | ค่าสอบบัญชี   |
| ยการที่ |                            |                    |            |
+-------+----------------------------+--------------------+------------+
| 1     | บมจ. ไทคอน อินดัสเทรียล       | นายโสภณ เพิ่มศิริวัลลภ  | 750,000    |
|       | คอนเน็คชั่น                   |                    |            |
+-------+----------------------------+--------------------+------------+
| 2     | บจก. อีโค อินดัสเทรียล         | นายโสภณ เพิ่มศิริวัลลภ  | 200,000    |
|       | เซอร์วิสเซส                  |                    |            |
+-------+----------------------------+--------------------+------------+
| รวม   |                            |                    | 950,000    |
| ค่าตอบ |                            |                    |            |
| แทนจา |                            |                    |            |
| กการส |                            |                    |            |
| อบบัญชี |                            |                    |            |
+-------+----------------------------+--------------------+------------+

ค่าบริการอื่น (non-audit fee)

  - ไม่มี -

ข้อมูลข้างต้น

-   ถูกต้องครบถ้วนแล้ว ทั้งนี้ ข้าพเจ้าขอยืนยันว่าไม่มีข้อมูลการให้บริการอื่นที่บริษัท
    และบริษัทย่อยจ่ายให้ข้าพเจ้า สำนักงานสอบบัญชีที่ข้าพเจ้าสังกัด
    และบุคคลหรือกิจการที่เกี่ยวข้องกับข้าพเจ้าและสำนักงานสอบบัญชีที่ข้าพเจ้าสังกัด
    ที่ข้าพเจ้าทราบและไม่มีการเปิดเผยไว้ข้างต้น

-   ไม่ถูกต้อง ไม่ครบถ้วน กล่าวคือ
    เมื่อปรับปรุงข้อมูลข้างต้น (ถ้ามี) แล้ว
    ข้าพเจ้าขอยืนยันว่าข้อมูลทั้งหมดในแบบฟอร์มนี้แสดงค่าตอบแทนสอบบัญชีและค่าบริการอื่นที่บริษัทและบริษัทย่อยจ่ายให้ข้าพเจ้า
    สำนักงานสอบบัญชีที่ข้าพเจ้าสังกัด และบุคคลหรือกิจการที่เกี่ยวข้องกับข้าพเจ้า
    และสำนักงานสอบบัญชีดังกล่าว ที่ถูกต้องครบถ้วน

[]

  (นายโสภณ เพิ่มศิริวัลลภ)

  สังกัดบริษัท สำนักงาน เอินส์ท แอนด์ ยัง จำกัด

  ผู้สอบบัญชีของ บมจ. ไทคอน อินดัสเทรียล คอนเน็คชั่น