2. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

-   ความเสี่ยงจากการแข่งขันด้านราคา

เนื่องจากปัจจุบันมีผู้ผลิตในธุรกิจผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเป็นจำนวนมาก
ส่งผลให้มีการแข่งขันทางด้านราคาค่อนข้างสูง อย่างไรก็ตาม
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพสูง เป็นที่ยอมรับของลูกค้า รวมทั้งที่ผ่านมา
บริษัทมีนโยบายในการให้ความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของบริษัท
เพื่อกระตุ้นให้ผู้บริโภคเกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
โดยหันมาใช้ผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาคุณภาพสูงประเภทเกรด 4
ซึ่งจะส่งผลให้มีปริมาณความต้องการใช้คอนกรีตมวลเบาเกรด 4 เพิ่มขึ้นอีกจำนวนมาก
ซึ่งจะส่งผลให้การแข่งขันทางด้านราคาลดลง

1.  ความเสี่ยงด้านการผลิต

-   ความเสี่ยงจากการเข้ามาของคู่แข่งขันรายใหม่

ในปี2553 ไม่พบว่ามีการเข้ามาเพิ่มของ ผู้ผลิตรายใหม่
โดยยังคงมีผู้ประกอบการผลิตคอนกรีตมวลเบาทั้งรายเล็กรายใหญ่จำนวน 7 ราย ได้แก่

บริษัท ควอลิตี้ คอนสตรัคชั่น โปรดักส์ จำกัด (มหาชน) (Q-CON) 

บริษัท ซุปเปอร์บล๊อก จำกัด (มหาชน) (SUPERBOCK)

บริษัท ดีคอนโปรดักส์ จำกัด (มหาชน) (D-CON)

บริษัท ออโตเครป แอเรทเต็ดคอนกรีตโปรดักส์ จำกัด (AACP)

บริษัท สยามซีแพคบล็อก จำกัด

บริษัท พีซีซี ออโต้เคลฟคอนกรีต จำกัด

บริษัท ไทยคอน จำกัด 

ซึ่งอาจแสดงว่าตลาดเริ่มมีความสมดุลและตลาดยังขาดแรงจูงใจอันมากพอที่จะดึงให้มีผู้ลงทุนในตลาดคอนกรีตมวลเบานี้
ประกอบกับราคาขายของคอนกรีตมวลเบายังทรงตัว ไม่มีการปรับขึ้นตามต้นทุนที่แท้จริง
ดังนั้นการแข่งขันยังคงอยู่ในกลุ่มผู้จำหน่ายเดิมๆอยู่

ในส่วนตลาดเดิมผู้ผลิตที่เปิดมานานเริ่มมีฐานลูกค้าที่สั่งซื้อเป็น ประจำต่อเนื่อง
เป็นของตัวเองมากขึ้น และ แน่นแฟ้นขึ้น
ซึ่งลักษณะนี้จะเป็นอุปสรรคอันหนึ่งที่ผู้ที่จะเข้ามาลงทุนแข่งขันรายใหม่ต้องมีความยากลำบากในการแย่งชิงลูกค้าเป็นของตัวเอง

โดยเฉพาะปีที่ผ่านมามีการเข้าซื้อกิจการบริษัท ควอลิตี้ คอนสตรัคชั่น โปรดักส์ จำกัด (มหาชน)
(Q-CON) โดยบริษัท สยามซีแพคบล็อก จำกัด ทำให้บริษัทมีขนาดที่ใหญ่ขึ้น
และมีส่วนแบ่งการตลาดที่มากขึ้น ซึ่งผู้ที่เข้ามาใหม่ในตลาดนี้ ต้องมีศักยภาพ
มากพอที่จะแข่งขันในตลาดนี้ได้ ประกอบกับ ผู้ผลิตเดิมทั้ง 7ราย
ล้วนยังสามารถเพิ่มปริมาณการผลิตได้อีกหากต้องการ ดังนั้นถึงแม้ปริมาณความต้องการ
ความนิยมอิฐมวลเบาจะเพิ่มขึ้นก็ตาม แต่
ศักยภาพของผู้ผลิตรายเดิมยังผลิตได้เพียงพอกับตลาดได้อย่างไม่ลำบาก หรือ ขาดแคลนเลย

อย่างไรก็ตาม
ผู้ประกอบการรายใหม่ที่จะเข้ามาลงทุนในธุรกิจประเภทนี้จะต้องประสบกับข้อจำกัดที่สำคัญ
(Barrier of Entry) ได้แก่
เทคโนโลยีในการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเป็นเทคโนโลยีเฉพาะด้าน (Special Knowhow)
รวมถึงต้องอาศัยระยะเวลา ประสบการณ์ และการวิจัยสูตรการผลิต (Learning Curve)
เพื่อปรับปรุงสูตรการผลิตให้สามารถผลิตสินค้าที่มีมาตรฐานสอดคล้องกับความต้องการของลูกค้า
สำหรับผู้ประกอบการที่มีเทคโนโลยี (Special Knowhow) ที่ได้มาตรฐานในโลกมีเพียง 2 ราย
ได้แก่ บริษัท XCELLA ประเทศเยอรมนี (ซึ่งเกิดจากการควบรวมของ บริษัท HEBEL
ประเทศเยอรมนี และบริษัท Y-TONG ประเทศเยอรมนี) และบริษัท WEHRHAHN ประเทศเยอรมนี

นอกจากนี้ ธุรกิจผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเป็นธุรกิจที่ใช้เงินลงทุนสูง การสร้างโรงงานผลิต
จะต้องใช้เงินลงทุนประมาณ 650 - 800 ล้านบาท อีกทั้งการก่อสร้างโรงงานผลิตสินค้า
การสั่งซื้อและติดตั้งเครื่องจักร ตลอดจนการทดสอบการผลิตสินค้า จะต้องใช้ระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 1
ปี ซึ่งจะทำให้ผู้ประกอบการรายใหม่มีต้นทุนเพิ่มสูงขึ้น การลงทุนจึงมีความเสี่ยงค่อนข้างมาก
นอกจากนั้นแล้วสินค้าของบริษัทเป็นสินค้าที่มีคุณภาพระดับสูงสุดในประเทศ
บริษัทผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาเกรด 4 ซึ่งเป็นเกรดคอนกรีตมวลเบาที่เป็นที่ต้องการของลูกค้า
และผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาของบริษัทยังได้รับการรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เลขที่
มอก.1505-2541 และการรับรองมาตรฐาน ISO 9001:2008
ซึ่งเป็นมาตรฐานรับรองคุณสมบัติระดับโลก
ส่งผลให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทจึงเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพและเป็นที่ยอมรับของลูกค้า
ซึ่งถือได้ว่าปัจจัยดังกล่าวเป็นส่วนที่ช่วยให้บริษัทมีข้อได้เปรียบที่เหนือกว่าคู่แข่งที่จะเข้ามาใหม่

-   ความเสี่ยงจากความผันผวนด้านราคาของวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต

วัตถุดิบที่ต้องใช้ในการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาประกอบด้วย ปูนซีเมนต์ ปูนขาว ยิปซั่ม
เหล็กเส้น สารกระจายฟองอากาศ และทราย
โดยวัตถุดิบหลักที่สำคัญในการผลิตผลิตภัณฑ์คอนกรีตมวลเบาได้แก่ ปูนขาว ปูนซีเมนต์ และทราย
เนื่องด้วยเป็นสัดส่วนที่ใช้มากเมื่อเทียบกับวัตถุดิบอื่นๆ

สำหรับราคาของวัตถุดิบหลักที่สำคัญในการผลิต อันได้แก่ ปูนขาว ปูนซีเมนต์
ในบางช่วงเวลาบริษัทมีโอกาสประสบภาวะความผันผวนด้านราคาของวัตถุดิบทั้ง 2
ชนิดเช่นเดียวกับราคาวัสดุก่อสร้างทั่วไปในตลาด อย่างไรก็ตาม
บริษัทคาดว่าบริษัทสามารถควบคุมความเสี่ยงด้านความผันผวนของราคาวัตถุดิบได้เนื่องจากบริษัทมีแผนเพื่อป้องกันและควบคุมความเสี่ยงจากการขาดแคลนซึ่งส่งผลกระทบต่อการขึ้นราคาของปูนขาว
และ/หรือ ปูนซีเมนต์
โดยบริษัทได้ดำเนินการติดต่อซื้อปูนซีเมนต์และปูนขาวเฉพาะทางกับตัวแทนจำหน่ายและผู้ประกอบการหลายราย
เพื่อให้บริษัทไม่ต้องพึ่งผู้ประกอบการเพียงรายใดรายหนึ่ง นอกจากนี้ ในปัจจุบัน
ผู้ประกอบการที่จำหน่ายปูนขาวให้บริษัทจะส่งหนังสือเสนอราคาที่จะซื้อขายในระยะเวลา 1 ปี
ให้แก่บริษัท และหากมีการเปลี่ยนแปลงราคา ก็จะส่งหนังสือแจ้งให้แก่บริษัทล่วงหน้า 1 เดือน
ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถควบคุมราคาซื้อวัตถุดิบปูนขาวล่วงหน้าได้

1.  ความเสี่ยงด้านการเงิน

-   ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญาเงินกู้

บริษัทมีวงเงินกู้ยืมระยะยาวกับธนาคารพาณิชย์ในประเทศแห่งหนึ่ง จำนวนเงิน 230 ล้านบาท และ
300 ล้านบาท ตามลำดับ ภายใต้เงื่อนไขของสัญญา บริษัทมีกำหนดชำระดอกเบี้ยเป็นรายเดือน
อ้างอิงอัตราดอกเบี้ยขั้นต่ำสำหรับเงินกู้ที่ธนาคารคิดกับลูกค้าชั้นดี (Minimum Lending Rate :
MLR) ต่อปี และมีกำหนดชำระคืนเงินต้น ภายใน 6 ปี โดยชำระเป็นรายเดือนรวม 65 และ 66
งวด ตามลำดับ ตามจำนวนเงินที่ระบุไว้ในสัญญา

บริษัทได้ลงนามในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับธนาคารพาณิชย์ดังกล่าว เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2553
ซึ่งมีเงื่อนไขการจ่ายชำระคืนแบ่งตามประเภทของกลุ่มหนี้ดังต่อไปนี้

หนี้กลุ่มที่ 1 ชำระหนี้โดยการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินของบริษัท ไอ. ที. อี-คอมเมิร์ซ จำกัด
ซึ่งเป็นผู้ค้ำประกัน

หนี้กลุ่มที่ 2 ชำระหนี้โดยการผ่อนชำระหนี้ ซึ่งเริ่มชำระดอกเบี้ยในเดือนมกราคม 2553 และ
ชำระเงินต้นงวดแรกภายในเดือนธันวาคม 2553 และให้แล้วเสร็จภายในเดือนธันวาคม 2557

หนี้กลุ่มที่ 3 การชำระดอกเบี้ยค้างชำระ โดยแบ่งชำระเป็น 2 งวด คือเดือนธันวาคม 2553
และเดือนธันวาคม 2557

หากบริษัทชำระหนี้ให้แก่ธนาคารตามที่ตกลงไว้ในสัญญาเสร็จสิ้นครบถ้วน
ธนาคารจะผ่อนผันไม่เรียกเก็บดอกเบี้ยผิดนัดที่ค้างชำระทั้งจำนวน

ทั้งนี้ หลักประกันสำหรับเงินกู้ดังกล่าว ได้แก่ ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างและเครื่องจักรของบริษัท
รวมถึงการค้ำประกันโดยกรรมการของบริษัท และที่ดินของบริษัทที่เกี่ยวข้อง

ปัจจุบันบริษัทได้มีหนังสือเพื่อขอปรับเงื่อนไขการจ่ายชำระหนี้คืนกับธนาคารพาณิชย์และธนาคารอยู่ในระหว่างการพิจารณาเงื่อนไขการชำระหนี้ตามข้อเสนอของบริษัท

ณ 31 ธันวาคม 2553 บริษัทมียอดหนี้สินตามสัญญาปรับโครงสร้างหนี้คงเหลือจำนวน 352.36
ล้านบาท โดยธนาคารได้คิดดอกเบี้ยเงินกู้ยืมดังกล่าวในอัตราดอกเบี้ยปกติ