ฐานะการเงินและผลการดำเนินงาน

1. ความเห็นของผู้สอบบัญชี

  ผู้สอบบัญชี

  ปี 2543 ถึง ไตรมาสที่ 1 ปี 2544 ไตรมาสที่ 2 ปี 2544 ถึง ปัจจุบัน

  นายมานิตย์ ศิรินิมิตรผล นายพิศิษฐ์ ชีวะเรืองโรจน์

  สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 5524 ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ทะเบียนเลขที่ 2803

  บริษัท สำนักงาน เอสจีวี-ณ ถลาง จำกัด บริษัท เคพีเอ็มจี ภูมิไชย สอบบัญชี จำกัด

  สรุปรายงานการตรวจสอบของผู้สอบบัญชี ในระยะ 3 ปีที่ผ่านมา

รายงานผู้สอบบัญชีสำหรับปี 2544 2545 และ 2546
ได้ให้ความเห็นอย่างไม่มีเงื่อนไขว่างบการเงินของบริษัทได้จัดทำขึ้นโดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

2. งบการเงิน

[]

[]

[]

[]

3. คำอธิบายและการวิเคราะห์ของฝ่ายจัดการ

  3.1 ผลการดำเนินงาน

ธุรกิจหลักของบริษัทและบริษัทย่อย คือ การก่อสร้างโรงงานมาตรฐานเพื่อให้เช่า ดังนั้น
รายได้ส่วนใหญ่จึงมาจากการเช่าและการให้บริการ โดยในปี 2544 2545 และ 2546
บริษัทและบริษัทย่อยมีรายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการทั้งสิ้น 290.7 ล้านบาท 333.9 ล้านบาท และ
427.4 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 85.4 ร้อยละ 85.7 และ ร้อยละ 68.4 ของรายได้รวม
ตามลำดับ อย่างไรก็ดี ในบางช่วงเวลาบริษัทมีการขายที่ดินพร้อมโรงงานให้แก่ลูกค้า ดังเช่นในปี
2544 และ 2546 ที่บริษัทมีรายได้จากการขาย 28.4 ล้านบาท และ 130 ล้านบาท
ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 8.3 และ ร้อยละ 20.8 ของรายได้รวม ตามลำดับ

ธุรกิจของบริษัทในปี 2546 มีการเติบโตอย่างมาก
ดังจะเห็นได้จากรายได้ค่าเช่ารับและค่าบริการของบริษัทและบริษัทย่อยในปี 2546
เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าถึงร้อยละ 28.0 เมื่อเทียบกับปี 2545
ซึ่งมีการเพิ่มขึ้นของรายได้ดังกล่าวจากปี 2544 ร้อยละ 14.9
บริษัทและบริษัทย่อยมีกำไรสุทธิหลังหักภาษีในปี 2546 เท่ากับ 207.6 ล้านบาท เมื่อเทียบกับ
111.8 ล้านบาทในปี 2545 คิดเป็นการเพิ่มขึ้นถึงกว่าร้อยละ 85 ทั้งนี้
การเพิ่มขึ้นของกำไรสุทธิในอัตราที่สูงมากส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการขายโรงงานจำนวน 4
โรงงานให้แก่ลูกค้า 2 ราย ในปี 2546 ในขณะที่ปี 2545 ไม่มีรายการขาย อย่างไรก็ดี
หากพิจารณาเฉพาะกำไรสุทธิจากธุรกิจการให้เช่าโรงงาน ก็พบว่าในปี 2546
บริษัทและบริษัทย่อยยังคงมีการเติบโตของกำไรสุทธิจากปีก่อนหน้าในอัตราที่สูงถึงประมาณร้อยละ 56

ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทและบริษัทย่อยสามารถรักษาอัตรากำไรขั้นต้นโดยเฉลี่ยสูงถึงร้อยละ
74.1 โดยในช่วงระยะเวลาดังกล่าว บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตรากำไรสุทธิเฉลี่ยเท่ากับร้อยละ
30.8

สำหรับต้นทุนการให้เช่าและบริการนั้น กว่าร้อยละ 75
เป็นรายการค่าเสื่อมราคาจากโรงงานให้เช่า (Property for rent)
ส่วนต้นทุนขายเกิดจากการขายที่ดินพร้อมโรงงานตามที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น

ในด้านค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารนั้นพบว่ามีส่วนประกอบหลัก คือ
เงินเดือนและผลตอบแทนพนักงาน โดยในปี 2545 และ 2546 ค่าใช้จ่ายดังกล่าวคิดเป็นร้อยละ
46.0 และ ร้อยละ 44.8 ของค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารรวม อย่างไรก็ดี
บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนค่าใช้จ่ายในการขายและบริหารต่อรายได้รวมลดลงจากร้อยละ 17.5
ในปี 2545 เป็นร้อยละ 13.5 ในปี 2546 ทั้งนี้ เนื่องจากในปี 2546
รายได้รวมของบริษัทมีการเพิ่มขึ้นมากกว่าการเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายในการขายและบริหาร
อันมีสาเหตุมาจากการขายโรงงานของบริษัทให้แก่ลูกค้าดังกล่าวข้างต้น

แหล่งเงินทุนของบริษัทและบริษัทย่อยส่วนใหญ่มาจากเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน ในระยะเวลา 3
ปีที่ผ่านมาอัตราส่วนดอกเบี้ยจ่ายต่อรายได้รวมคิดเป็นร้อยละ 14.1 ร้อยละ 11.7 และ ร้อยละ
6.3 ตามลำดับ
การลดลงอย่างต่อเนื่องและมีนัยสำคัญของอัตราส่วนดังกล่าวนอกจากจะมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทได้รับเงินจากการเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไปในปี
2545 ซึ่งทำให้บริษัทมีการพึ่งพิงเงินกู้ลดน้อยลงแล้ว
ยังเนื่องมาจากการมีสถานภาพเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์
ประกอบกับความมั่นคงแข็งแกร่งของธุรกิจของบริษัท
ได้ส่งผลให้บริษัทประสบความสำเร็จในการเจรจาต่อรองขอลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินผู้ให้กู้

  3.2 ฐานะทางการเงิน

สินทรัพย์

ณ สิ้นปี 2546 บริษัทและบริษัทย่อยมีสินทรัพย์รวมทั้งสิ้น 3,059.1 ล้านบาท ซึ่งร้อยละ 93.8
เป็นสินทรัพย์ที่เป็นที่ดินและโรงงานที่บริษัทและบริษัทย่อยก่อสร้างเพื่อให้เช่า
สินทรัพย์รวมดังกล่าวเพิ่มขึ้นร้อยละ 40.3 จากปี 2545
จากการที่บริษัทและบริษัทย่อยมีการพัฒนาที่ดินและโรงงานเพิ่มมากขึ้น
ทั้งโรงงานที่สร้างเสร็จและให้เช่าแล้ว โรงงานที่สร้างเสร็จพร้อมให้เช่า
และโรงงานในระหว่างการก่อสร้าง ทั้งนี้ จนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2546
บริษัทและบริษัทย่อยได้ใช้ที่ดินและโรงงานดังกล่าวบางส่วนค้ำประกันเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน

จากการเปรียบเทียบมูลค่าตามบัญชีกับราคาประเมินทรัพย์สินโดยผู้ประเมินอิสระที่ใช้วิธีต้นทุนทดแทนและวิธีคิดจากรายได้
พบว่ามูลค่าประเมินสูงกว่ามูลค่าตามบัญชีมาก
เนื่องจากทรัพย์สินส่วนที่เป็นที่ดินในนิคมอุตสาหกรรมมีมูลค่าเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับต้นทุนที่ดินที่บริษัทซื้อมาในอดีต
นอกจากนั้น มูลค่าของโรงงานหากคิดตามต้นทุนการก่อสร้างในปัจจุบันก็เพิ่มขึ้นมากด้วยเช่นกัน

ทั้งนี้ บริษัทมีนโยบายการคิดค่าเสื่อมราคาอาคารโรงงาน ในอัตราร้อยละ 5 ต่อปี ของมูลค่าอาคาร

เงินลงทุนชั่วคราว

ณ สิ้นปี 2546 บริษัทมีเงินลงทุนในกองทุนรวมตราสารหนี้ที่มีความเสี่ยงต่ำจำนวนทั้งสิ้น 54.9
ล้านบาท การลงทุนในกองทุนดังกล่าวเป็นการบริหารสภาพคล่องเงินทุนหมุนเวียนของบริษัทอย่างหนึ่ง
เพื่อให้บริษัทได้รับผลตอบแทนที่ดีที่สุดในการบริหารเงินสดระยะสั้น
เงินลงทุนดังกล่าวถือเป็นเงินลงทุนชั่วคราวซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการทดรองจ่ายสำหรับการซื้อที่ดินเพื่อพัฒนาโรงงานในโครงการต่อไปในระยะเวลาอันใกล้ก่อนที่จะได้รับการสนับสนุนด้านเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงิน
อย่างไรก็ดี ในเดือนมกราคม 2547
บริษัทได้ไถ่ถอนเงินลงทุนส่วนที่เหลือในกองทุนดังกล่าวข้างต้นทั้งจำนวนแล้ว

ลูกหนี้การค้า

ในอดีตที่ผ่านมา บริษัทและบริษัทย่อยไม่เคยประสบปัญหาการผิดนัดชำระหนี้ของผู้เช่า
ดังจะเห็นได้จาก ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2546
บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีลูกหนี้การค้าที่ค้างชำระเกินกว่า 3 เดือนของค่าเช่า
ยกเว้นลูกหนี้การค้าที่เกิดจากการขายที่ดินซึ่งเป็นค่าที่ดินงวดสุดท้ายตามสัญญาซื้อขาย จำนวน 4.7
ล้านบาท ซึ่งบริษัทได้รับชำระเงินจำนวนดังกล่าวแล้วในเดือนมกราคม 2547

ในส่วนของลูกค้าที่เช่าโรงงานจากบริษัทและบริษัทย่อยนั้น
เนื่องจากนโยบายที่สำคัญของบริษัทและบริษัทย่อย คือ การเอาใจใส่ดูแลลูกค้า การให้บริการที่ดี
ตลอดจนการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้า เพื่อให้มั่นใจว่าจะสามารถรับรู้ปัญหาของลูกค้า
และแก้ไขปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ทันท่วงที ประกอบกับนโยบายการเก็บค่ามัดจำเป็นเงินสดไม่เกิน 6
เดือนของค่าเช่าและค่าบริการจากลูกค้าทุกรายเพื่อลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ดังนั้น
บริษัทและบริษัทย่อยจึงไม่เคยมีการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญในงบดุลบริษัทและบริษัทย่อยแต่อย่างใด

การลงทุน

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2546 บริษัทมีเงินลงทุนในบริษัทย่อยคำนวณตามวิธีส่วนได้ส่วนเสีย 64.2
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 2.2 ของสินทรัพย์รวมของบริษัท
โดยบริษัทได้มีการชำระทุนเต็มมูลค่าตามทุนจดทะเบียนในบริษัทย่อยแล้ว

นอกจากนั้น บริษัทยังมีเงินลงทุนในบริษัทที่เกี่ยวข้องทั้งสิ้น 0.44 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนเงินลงทุนต่อสินทรัพย์รวมของบริษัทและบริษัทย่อยรวมร้อยละ 0.02

หนี้สิน

ณ สิ้นปี 2546 บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินรวมทั้งสิ้น 1,857.4 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจากปี 2545
ร้อยละ 67.5 โดยหนี้สินดังกล่าวแบ่งเป็นเงินกู้ยืมระยะยาว 1,029.2 ล้านบาท และเงินกู้ระยะสั้น
455.7 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 55.4 และร้อยละ 24.5 เมื่อเทียบกับหนี้สินรวม ตามลำดับ ทั้งนี้
ในจำนวนเงินกู้ยืมระยะยาวดังกล่าวเป็นส่วนที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี 250.8 ล้านบาท

เงินกู้ยืมระยะยาวของบริษัทและบริษัทย่อยทั้งหมดมาจากการกู้ยืมจากสถาบันการเงิน
โดยมีระยะเวลาของสัญญาเงินกู้โดยเฉลี่ยประมาณ 7 ปี
บริษัทได้มีการตกลงในเงื่อนไขของการกู้ยืมเงินกับสถาบันการเงินต่าง ๆ ที่สำคัญ คือ
บริษัทจะต้องดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นในอัตราไม่เกิน 2.5 เท่า ทั้งนี้ ณ สิ้นปี 2546
บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.55 เท่า

นอกจากนี้
บริษัทมีการระดมทุนโดยออกตราสารหนี้ระยะสั้นประเภทตั๋วแลกเงินเสนอขายให้แก่นักลงทุนสถาบันด้วยต้นทุนที่ต่ำ
เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการซื้อที่ดินและชำระค่าก่อสร้างอาคารโรงงาน โดย ณ สิ้นปี 2546
บริษัทมีรายการเงินกู้ยืมระยะสั้นโดยการออกตั๋วแลกเงินทั้งสิ้น 434.5 ล้านบาท ทั้งนี้
บริษัทไม่มีความเสี่ยงจากการที่มีเงินกู้ยืมระยะสั้นในสัดส่วนที่สูง
ทั้งที่ธุรกิจของบริษัทเป็นการลงทุนในระยะยาว เนื่องจากในทุก ๆ
โครงการพัฒนาที่ดินและโรงงานของบริษัทนั้นจะมีวงเงินกู้ยืมระยะยาวรองรับเสมอ นอกจากนั้น
คณะกรรมการและคณะกรรมการตรวจสอบของบริษัทยังได้มีการตรวจสอบดูแลอย่างสม่ำเสมอมิให้สัดส่วนของเงินกู้ยืมระยะสั้นต่อเงินกู้ยืมระยะยาวของบริษัทเกินอัตราที่กำหนด

ส่วนของผู้ถือหุ้น

ส่วนของผู้ถือหุ้นของบริษัทและบริษัทย่อย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545 และ 2546 เท่ากับ 1,071.5
ล้านบาท และ 1,201.6 ล้านบาท ตามลำดับ เพิ่มขึ้นร้อยละ 12.1
อันเป็นผลเนื่องมาจากกำไรสุทธิที่เพิ่มขึ้นในปี 2546
และทุนชำระแล้วที่เพิ่มขึ้นจากการใช้สิทธิแปลงสภาพใบสำคัญแสดงสิทธิเป็นหุ้นสามัญ ทั้งนี้
บริษัทมีการจ่ายเงินปันผลจากผลการดำเนินงานประจำปี 2545 และเงินปันผลระหว่างกาลของปี
2546

ความเหมาะสมของโครงสร้างเงินทุน

ณ สิ้นปี 2546 บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นเท่ากับ 1.55 เท่า
เพิ่มขึ้นจาก 1.04 เท่า ณ สิ้นปี 2545
ซึ่งมีสาเหตุมาจากการที่บริษัทมีการขยายธุรกิจอย่างรวดเร็วในช่วงปี 2546
ทำให้มีการกู้ยืมเงินสูงขึ้น ซึ่งเป็นปกติของการดำเนินธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อย อย่างไรก็ตาม
บริษัทและบริษัทย่อยได้รับการผ่อนปรนเงื่อนไขการกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินในเรื่องการดำรงอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นจากเดิมไม่เกิน
1.5 เท่า เป็นไม่เกินกว่า 2.5 เท่า เพื่อรับรองการเติบโตที่จะมีขึ้นอย่างต่อเนื่องในอนาคต
อย่างไรก็ดี
การเสนอขายหุ้นให้แก่กองทุนเพื่อการร่วมลงทุนซึ่งได้ชำระค่าหุ้นให้แก่บริษัทในเดือนกุมภาพันธ์ 2547
ได้ส่งผลให้บริษัทมีโครงสร้างเงินทุนที่มาจากส่วนของผู้ถือหุ้นมากขึ้น

สภาพคล่อง

จากการที่ลักษณะการดำเนินธุรกิจของบริษัทเป็นการลงทุนเพื่อสร้างโรงงานให้เช่าเป็นหลัก ดังนั้น
การซื้อที่ดินและก่อสร้างโรงงาน
(ซึ่งมีผลตอบแทนในรูปของค่าเช่าและค่าบริการในการดูแลรักษาโรงงานให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานตามที่ได้ระบุไว้ในสัญญา)
จึงถือเป็นกิจกรรมลงทุนตามมาตรฐานการบัญชีฉบับที่ 25 เรื่องงบกระแสเงินสด ที่กล่าวโดยสรุปว่า
การแยกเปิดเผยข้อมูลของกระแสเงินสดที่เกิดจากกิจกรรมลงทุนมีความสำคัญ
เพราะกระแสเงินสดดังกล่าวแสดงให้เห็นรายจ่ายที่ได้จ่ายไปซื้อทรัพยากรต่าง ๆ
ที่จะก่อให้เกิดรายได้และกระแสเงินสดรับในอนาคต ดังนั้น ในงบการเงินสอบทาน สำหรับงวด 6
เดือน สิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2544 เป็นต้นมา ผู้สอบบัญชีจึงได้จัดประเภทรายการ
“สินทรัพย์พร้อมขาย/ให้เช่าและในระหว่างการพัฒนา และสินทรัพย์ให้เช่า”
ซึ่งในอดีตได้แสดงไว้ในกลุ่มกระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงาน
มาแสดงในกลุ่มกระแสเงินสดจากกิจกรรมลงทุน
เพื่อให้สอดคล้องตามลักษณะการดำเนินธุรกิจและสะท้อนสภาพคล่องที่แท้จริงของบริษัทและบริษัทย่อย

ทั้งนี้ ผลจากการปรับรายการ “สินทรัพย์พร้อมขาย/ให้เช่า และในระหว่างการพัฒนา
และสินทรัพย์ให้เช่า”
จากกระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงานมาอยู่ในกระแสเงินสดจากกิจกรรมลงทุน
เป็นผลให้กระแสเงินสดสุทธิจากกิจกรรมดำเนินงานในปี 2544 เปลี่ยนจากมูลค่าติดลบเป็นมูลค่าบวก
ซึ่งในปี 2544 ปี 2545 และปี 2546
บริษัทและบริษัทย่อยมีกระแสเงินสดสุทธิได้มาจากกิจกรรมดำเนินงาน 52.5 ล้านบาท 216.3
ล้านบาท และ 317.2 ล้านบาท ตามลำดับ

กระแสเงินสดสุทธิจากการดำเนินงานในปี 2546
ที่เพิ่มขึ้นดังกล่าวเป็นผลจากการที่ธุรกิจของบริษัทมีการเติบโตและสามารถสร้างผลกำไรได้ถึง
207.6 ล้านบาท บริษัทมีการลงทุนในโครงการใหม่ ๆ เพิ่มมากขึ้น
ดังจะเห็นได้จากเงินสดสุทธิที่ใช้ไปในกิจกรรมลงทุนของบริษัทมีจำนวนสูงถึง 846.8 ล้านบาท
ซึ่งกว่าร้อยละ 99 เป็นการลงทุนในสินทรัพย์ระหว่างการพัฒนาและพร้อมให้เช่า และสินทรัพย์ให้เช่า
ทั้งนี้ นอกจากเงินสดจากการดำเนินงานดังที่กล่าวข้างต้นแล้ว
บริษัทยังมีแหล่งเงินลงทุนในการพัฒนาโครงการจากเงินกู้ยืมระยะสั้นและระยะยาว
ตลอดจนเงินสดรับจากการขายหุ้นสามัญให้แก่ผู้ที่ใช้สิทธิตามใบสำคัญแสดงสิทธิเพื่อซื้อหุ้นสามัญของบริษัท
โดยบริษัทมีกระแสเงินสดสุทธิจากกิจกรรมจัดหาเงินจำนวน 520.5 ล้านบาท
ซึ่งมีส่วนประกอบจากแหล่งเงินกู้ระยะยาวและระยะสั้นรวม 813.9 ล้านบาท
เงินจากการขายหุ้นสามัญเพิ่มทุน 80.3 ล้านบาท หักด้วยส่วนที่ต้องชำระคืนเงินกู้ 217.3 ล้านบาท
และเงินปันผลจ่าย 156.4 ล้านบาท

จะเห็นได้ว่า ลักษณะการดำเนินธุรกิจของบริษัทและบริษัทย่อย
จำเป็นต้องมีการลงทุนในที่ดินและการก่อสร้างในสัดส่วนที่สูง ดังนั้น
จากอดีตที่ผ่านมาจะพบว่างบกระแสเงินสดของบริษัทในแต่ละปี
จะขึ้นอยู่กับมูลค่าเงินลงทุนในการซื้อที่ดิน/การก่อสร้างในปีนั้น ๆ จนถึงปัจจุบัน
บริษัทและบริษัทย่อยมีนโยบายที่จะขยายการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
โดยใช้แหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมและจากผลการดำเนินงาน
ซึ่งแหล่งเงินทุนจากการกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินจะยังคงเป็นแหล่งเงินทุนหลัก ทั้งนี้
ที่ผ่านมาบริษัทมีการจัดหาเงินทุนผ่านตราสารทางการเงินระยะสั้นโดยการออกตั๋วแลกเงิน ซึ่งในปี
2546 ต้นทุนของเงินกู้ยืมระยะยาวและการออกตั๋วแลกเงินลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยในตลาดที่อยู่ในระดับต่ำ นอกจากนั้น
การเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยและความมั่งคงแข็งแกร่งของธุรกิจ
ทำให้บริษัทประสบความสำเร็จในการเจรจาต่อรองดังที่กล่าวมาแล้ว

เมื่อพิจารณาอัตราส่วนสภาพคล่องโดยรวมของบริษัทและบริษัทย่อยนั้นพบว่า
บริษัทและบริษัทย่อยมีอัตราส่วนสภาพคล่องค่อนข้างต่ำ
ซึ่งมีสาเหตุหลักมาจากการที่บริษัทและบริษัทย่อยไม่มีสินค้าคงเหลืออยู่ในสินทรัพย์หมุนเวียน
เนื่องจากลักษณะสินทรัพย์ของบริษัทและบริษัทย่อยส่วนใหญ่เป็นที่ดินและโรงงาน
ซึ่งสินทรัพย์ประเภทที่ดิน/โรงงานที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา
และที่ดิน/โรงงานที่สร้างเสร็จแล้วแต่ยังไม่มีผู้เช่านั้น จะไม่บันทึกเป็นสินทรัพย์หมุนเวียนของบริษัท
ในขณะที่ รายการเจ้าหนี้การค้าค่าที่ดิน และค่าก่อสร้างโรงงาน
จะถูกบันทึกเป็นหนี้สินหมุนเวียนของบริษัท
จึงทำให้อัตราส่วนสินทรัพย์หมุนเวียนต่อหนี้สินหมุนเวียนของบริษัทอยู่ในเกณฑ์ที่ต่ำ นอกจากนั้น
การที่บริษัทมีการกู้เงินโดยการออกตั๋วแลกเงินจำนวนหนึ่งด้วยอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำ
ก็เป็นปัจจัยเสริมที่ทำให้อัตราส่วนสภาพคล่องโดยรวมของบริษัทอยู่ในระดับต่ำ อย่างไรก็ดี
บริษัทไม่มีความเสี่ยงในการบริหารสภาพคล่องดังที่ได้กล่าวมาแล้ว
โดยบริษัทได้จัดหาแหล่งเงินกู้ยืมระยะยาวจากสถาบันการเงินให้สอดคล้องกับการลงทุนในสินทรัพย์ถาวรของบริษัท
อันได้แก่ ที่ดินและอาคารโรงงาน

สำหรับการชำระคืนเงินกู้ยืมระยะยาวที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี
ที่ผ่านมาบริษัทและบริษัทย่อยจะใช้แหล่งเงินทุนจากกระแสเงินสดจากกิจกรรมดำเนินงานของบริษัท
และหากพิจารณาอัตราส่วนความสามารถในการชำระดอกเบี้ยของบริษัทและบริษัทย่อย จะพบว่า
อัตราส่วนดังกล่าวเพิ่มขึ้นจาก 2.7 เท่า ในปี 2544 เป็น 6.1 เท่า ในปี 2545 และ 8.8 เท่า
ในปี 2546 ทั้งนี้ เนื่องจากในปี 2545 และ 2546
บริษัทมีกระแสเงินสดสุทธิได้มาจากการดำเนินงานเป็นจำนวนสูงมาก
ในขณะที่มีดอกเบี้ยจ่ายลดลงเป็นลำดับจากการที่บริษัทมีการชำระคืนเงินกู้ยืมระยะยาวก่อนกำหนดบางส่วน
และได้มีการเจรจาขอปรับลดอัตราดอกเบี้ยกับทางสถาบันการเงินสำหรับวงเงินกู้ยืมส่วนที่เหลือ

  3.3 แนวโน้มในอนาคต

บริษัทมีความเชื่อมั่นว่า
ผู้ประกอบการโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ประกอบการชาวต่างชาติยังคงมีความต้องการโรงงานให้เช่าอย่างต่อเนื่อง
เนื่องจากประเทศไทยมีความได้เปรียบในด้านการแข่งขันเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นในภูมิภาคนี้
แม้ว่าสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันจะส่งผลให้ผู้ประกอบการมีความระมัดระวังในการใช้จ่ายเงินทุนในการประกอบการ
มีความต้องการสิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิตที่มีความยืดหยุ่น ดังนั้น
การเช่าโรงงานจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมของผู้ประกอบการ นอกจากนี้
สถานที่ตั้งโรงงานของบริษัทอยู่ในพื้นที่ที่มีการจัดการดูแลสภาพแวดล้อมเป็นอย่างดี
พร้อมทั้งมีสาธารณูปโภคครบครัน
ประกอบกับบริการที่บริษัทช่วยอำนวยความสะดวกในขั้นตอนการขออนุญาตต่าง ๆ
ทำให้ผู้ประกอบการลดความยุ่งยาก และสามารถเริ่มดำเนินการผลิตในระยะเวลาอันสั้น

จนถึงปัจจุบัน บริษัทได้ดำเนินธุรกิจมาแล้วกว่า 14 ปี
โดยถือได้ว่าบริษัทเป็นหนึ่งในผู้นำด้านการก่อสร้างโรงงานมาตรฐานเพื่อให้เช่า/ขายในประเทศไทย
บริษัทไม่มีข้อจำกัดในการเลือกทำเลที่ตั้งเพื่อพัฒนาโรงงาน
ซึ่งถือเป็นหนึ่งในข้อได้เปรียบในการทำธุรกิจของบริษัทที่แตกต่างจากคู่แข่งขันที่ดำเนินธุรกิจเป็นผู้ประกอบการพัฒนานิคมอุตสาหกรรม
และพัฒนาโรงงานในที่ดินของตนเองเท่านั้น อันถือเป็นข้อจำกัดอย่างหนึ่งของคู่แข่งขัน นอกจากนั้น
การมีทีมงานที่มีประสิทธิภาพ การควบคุมภายในของการพัฒนาโครงการ
ตลอดจนการมีจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจแลการบริหารงาน
ได้ส่งผลให้บริษัทสามารถแข่งขันกับคู่แข่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และมีแนวโน้มของการเติบโตที่ดีในอนาคต