7.  ข้อพิพาททางกฎหมาย

ณ สิ้นเดือนธันวาคม 2546
ธนาคารมีคดีข้อพิพาทซึ่งยังไม่สิ้นสุดและอาจมีผลกระทบด้านลบต่อสินทรัพย์ของธนาคารที่มีจำนวนทุนทรัพย์สูงกว่าร้อยละ
5 ของส่วนผู้ถือหุ้นสุทธิตามงบการเงิน ณ วันสิ้นปีบัญชี 2546 ดังนี้

-   ชื่อคู่ความ บริษัท คลอสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด

เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2543 บริษัท คลอสเตอร์เบราเออไร จีเอ็มบีเอช เยอรมัน (โจทก์) ได้ยื่นฟ้องบริษัท คลอสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด (จำเลย) ต่อศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง ด้วยข้อหาละเมิดชื่อทางการค้า 

ต่อมาเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2543 จำเลยได้ยื่นคำให้การอ้างว่า
จำเลยมีสิทธิใช้ชื่อทางการค้าดังกล่าวได้
ภายใต้ข้อตกลงตัวแทนการผลิตและจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์ ระหว่างโจทก์ กับบริษัท ไทยอมฤต
บริวเวอรี่ จำกัด (ไทยอมฤต)
และข้อตกลงตัวแทนจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์แต่ผู้เดียวในประเทศไทย ระหว่างไทยอมฤตกับจำเลย

นอกจากนี้ จำเลยยังได้ฟ้องแย้งโจทก์ และขอให้ศาลเรียก บริษัท ไพร้ซ วอเตอร์เฮาส์คูเปอร์
และธนาคารให้ชดใช้ค่าเสียหาย ในข้อหาสมคบกันไม่ให้ไทยอมฤตส่งเบียร์ให้แก่จำเลย
ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย โดยฟ้องข้อหาละเมิดเรียกค่าเสียหายรวม 10,880 ล้านบาท
สาเหตุของการฟ้องธนาคาร เนื่องจากธนาคารได้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการของไทยอมฤต
ต่อศาลล้มละลายกลาง ซึ่งศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการและเห็นชอบกับแผน
ที่ประชุมเจ้าหนี้ได้มีมติแต่งตั้งบริษัท ไพร้ซ วอเตอร์เฮาส์คูเปอร์ เป็นผู้บริหารแผน
และต่อมาไทยอมฤตได้เปลี่ยนบริษัทผู้ดำเนินการทางการตลาด จากเดิมที่จำเลยเคยดำเนินการ
เป็นบริษัท ไทยอมฤต ดิสทริบิวชั่น จำกัด

ธนาคารอาจได้รับผลกระทบ หากศาลมีคำพิพากษาให้จำเลยชนะคดีฟ้องแย้ง และให้โจทก์ ธนาคาร
และบริษัทไพร้ซ วอเตอร์เฮาส์คูเปอร์ ร่วมชดใช้ค่าเสียหายเป็นจำนวนตามคำพิพากษา
อย่างไรก็ตาม ในปี 2544 ที่ผ่านมา ศาลได้ชะลอคดีไว้ชั่วคราว
เนื่องจากจำเลยถูกศาลสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด
ต้องรอจนกว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะแจ้งศาลว่า จะดำเนินการต่อไปอย่างใด

ความคืบหน้า ศาลได้กำหนดนัดชี้สองสถานเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2546
โดยศาลได้กำหนดประเด็นข้อพิพาท เพื่อคู่ความจะได้สืบพยานภายในกรอบประเด็นนั้นๆ
และกำหนดวันนัดสืบพยานโจทก์จำเลยไว้ โดยกำหนดวันสืบพยานจำเลยในวันที่ 27, 28 พฤศจิกายน
2546 วันที่ 2, 4, 16, 18 ธันวาคม 2546 และ วันที่ 16, 17, 20, 22 มกราคม 2547
และวันสืบพยานโจทก์ ในวันที่ 3, 5, 6, 10, 12, 13, 17, 19, 20, 24, 26, 27
กุมภาพันธ์ 2547 และ ในวันที่ 11, 16, 18, 23 มีนาคม 2547
เนื่องจากวันนัดสืบพยานจำเลยดังกล่าวทุกนัด ศาลได้ใช้เพื่อการไกล่เกลี่ย
แต่คู่ความไม่อาจตกลงกันได้ จึงกำหนดวันนัดสืบพยานจำเลยแลโจทก์ใหม่
โดยวันนัดสืบพยานโจทก์เดิมได้เปลี่ยนเป็นวันนัดสืบพยานจำเลยจนถึงวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2547
และให้นัดสืบพยานโจทก์ในวันที่ 24, 26, 27 กุมภาพันธ์ 2547 วันที่ 2, 4, 9, 11, 16, 18,
23, 30 มีนาคม 2547 วันที่ 2, 8 เมษายน 2547 และวันที่ 13, 14, 26, 27, 28 พฤษภาคม
2547

ความเห็นของฝ่ายจัดการ โอกาสที่ธนาคารจะแพ้คดีมีน้อยมาก
ธนาคารมิได้กระทำละเมิดตามฟ้องแย้งโดยใช้สิทธิตามกฎหมายในการยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการไทยอมฤตตามพระราชบัญญัติล้มละลาย
และเมื่อศาลได้พิจารณามีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการแล้ว
จะเป็นขั้นตอนการทำแผนและการบริหารแผนโดยมติของที่ประชุมเจ้าหนี้
โดยศาลพิจารณาเห็นชอบด้วย ธนาคารจึงเป็นเพียงเจ้าหนี้ที่ใช้สิทธิตามกฎหมาย
จึงไม่เป็นการทำละเมิดตามฟ้องแย้งของจำเลย

-   ชื่อคู่ความ บริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีคัลไทย จำกัด (มหาชน)

ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งให้ฟื้นฟูกิจการของบริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด
(มหาชน) และต่อมาเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีคำสั่งให้ธนาคารได้รับชำระหนี้จำนวน 35,026
ล้านบาท 56 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 23 ล้านดอยซ์มาร์ค และ 37 ล้านเยน ตามลำดับ

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเห็นชอบกับแผนฟื้นฟูกิจการ แต่ผู้บริหารเดิมของบริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย
จำกัด (มหาชน) ไม่เห็นชอบด้วยกับแผนและคำสั่งของศาลชั้นต้น และได้ยื่นอุทธรณ์คัดค้านต่อศาลฎีกา
ในที่สุด เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2545 ศาลฎีกาได้มีคำสั่งเห็นพ้องด้วยกับศาลชั้นต้น

ในปี 2545 ระหว่างการปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูกิจการ ผู้บริหารเดิมของบริษัท
อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์
ให้ยื่นคำร้องขอต่อศาลให้มีคำสั่งให้ผู้บริหารแผนพ้นจากตำแหน่ง
ซึ่งต่อมาเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ดำเนินการให้ตามคำร้องขอ

ความคืบหน้า ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2546 ให้บริษัท เอ็ฟเฟ็คทีฟ
แพลนเนอร์ส จำกัด พ้นจากการเป็นผู้บริหารแผน
และได้มีคำสั่งให้ลูกหนี้และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ร่วมกันเป็นผู้บริหารแผนชั่วคราว
โดยให้ที่ประชุมเจ้าหนี้เลือกผู้บริหารแผนรายใหม่
ซึ่งที่ประชุมเจ้าหนี้ได้ลงมติเลือกกระทรวงการคลังเป็นผู้บริหารแผน และเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม
2546 ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งตั้งกระทรวงการคลัง โดยมีพลเอกมงคล อัมพรพิสิฎฐ์
และคณะรวม 5 คน เป็นผู้แทนกระทรวงการคลัง เป็นผู้บริหารแผนรายใหม่

กระทรวงการคลัง ในฐานะผู้บริหารแผน ได้แต่งตั้งที่ปรึกษาทางการเงินและที่ปรึกษาทางเทคนิค
เพื่อพิจารณารายละเอียดทางด้านทรัพย์สินและหนี้สินของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด
(มหาชน) พร้อมทั้งศึกษาแนวทางในการปรับโครงสร้างทางการเงินและการบริหารจัดการของบริษัท

อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน)
ซึ่งในที่สุดแล้วจะต้องอาศัยวิธีการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการในการดำเนินการให้เป็นไปตามแนวทางที่ศึกษา

ความเห็นของฝ่ายจัดการ การแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัทอุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด
(มหาชน) ที่จะเกิดขึ้นจากการเสนอของผู้บริหารแผน
น่าจะมีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขและข้อกำหนดเกี่ยวกับการชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูกิจการฉบับปัจจุบัน
ซึ่งตามขั้นตอนของพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483
จำเป็นจะต้องอาศัยมติของที่ประชุมเจ้าหนี้ยอมรับให้มีการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการและคำสั่งเห็นชอบด้วยการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการดังกล่าวของศาลล้มละลายกลาง