2.  ปัจจัยความเสี่ยง

2.1 ความเสี่ยงด้านการประกันภัย (Insurance Risk)

การเกิดความเสียหายกับทรัพย์สินที่รับประกันภัยจากภัยพิบัติหรืออุบัติเหตุที่ได้ตกลงคุ้มครองไว้กับผู้เอาประกันภัยนั้น
ทำให้บริษัทประกันภัยต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทน
ดังนั้นบริษัทจึงต้องมีการบริหารความเสี่ยงในขั้นตอนการรับประกันภัย
โดยจะพิจารณาถึงตัวผู้เอาประกันภัย ลักษณะกิจการ ความเสี่ยงภัยและการป้องกัน เป็นต้น
และบริษัทยังได้กระจายความเสี่ยงโดยจัดการประกันภัยต่อไว้กับบริษัทรับประกันภัยที่มั่นคงทั้งในประเทศและต่างประเทศในหลายรูปแบบโดยทำประกันภัยต่อแบบทำสัญญาล่วงหน้า
(Treaty Reinsurance) และการประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย (Facultative
Reinsurance) ในปี 2552 บริษัทได้ทำประกันภัยต่อออกไปจำนวน 755.24 ล้านบาท
จากเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมดจำนวน 1,829.85 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนที่ทำประกันภัยต่อออกไปเท่ากับอัตราร้อยละ 41.27 ของเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมด
ส่วนที่เหลือบริษัทรับเสี่ยงภัยไว้เอง
แต่อย่างไรก็ตามบริษัทก็ยังมีการทำประกันภัยต่อแบบไม่กำหนดสัดส่วน(Non-proportional
Reinsurance)
โดยเป็นการประกันภัยต่อที่มิได้กำหนดความรับผิดของผู้รับประกันภัยต่อไว้เป็นสัดส่วนกับความรับผิดของผู้เอาประกันภัยต่อ
ซึ่งได้แก่ การประกันภัยต่อความเสียหายส่วนเกิน(Excess of Loss Reinsurance)
เป็นการประกันภัยต่อที่ให้ความคุ้มครองความเสียหายส่วนที่เกินกว่าจำนวนที่กำหนดไว้ในสัญญา
โดยผู้รับประกันภัยต่อจะกำหนดจำนวนเงินที่ต้องรับผิดสูงสุดไว้
ดังนั้นการทำประกันภัยต่อดังกล่าวจะทำให้ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจประกันภัยของบริษัทลดลง
กล่าวคือกรณีที่เกิดความเสียหายจำนวนมาก
บริษัทก็จะรับผิดตามจำนวนเงินที่กำหนดไว้ในสัญญาความเสียหายส่วนเกิน
ส่วนที่เกินกว่านั้นทางบริษัทก็สามารถเรียกคืนจากบริษัทผู้รับประกันภัยต่อได้

2.2 ความเสี่ยงด้านการเปลี่ยนแปลงมูลค่าของเงินลงทุน (Market Risk)

บริษัทประกันภัยเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงในเรื่องนี้โดยส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของเงินลงทุนของบริษัท
ปัจจัยที่มากระทบกับเงินลงทุนของบริษัทจึงมาจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยและดัชนีตลาดหลักทรัพย์ฯ
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลมาจากสถานการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศและของโลก

ในปี 2551
เศรษฐกิจของไทยไม่เพียงแต่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ทางการเมืองภายในประเทศที่ไม่เอื้ออำนวย
แต่ยังได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจโลกที่ถดถอย ดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ณ วันสิ้นปี
2551 ปรับตัวลดลงอย่างมีนัยสำคัญจากปีก่อน แต่ในปี 2552
ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ฯไทยได้มีการปรับตัวขึ้นอย่างมาก โดยดัชนีตลาดหลักทรัพย์ฯไทย ณ สิ้นปี 2552
ได้ปรับตัวสูงขึ้นร้อยละ 63.25 เมื่อเทียบกับสิ้นปี 2551
โดยได้ปัจจัยหนุนหลักจากสภาพคล่องในระบบการเงินทั่วโลกที่มีอยู่ในระดับสูง
หลังจากที่รัฐบาลในประเทศต่างๆอัดฉีดเงินเพื่อแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ
และการดำเนินนโยบายดอกเบี้ยต่ำของรัฐบาลทั่วโลก ทำให้เม็ดเงินไหลเข้าสู่สินทรัพย์เสี่ยง
กอปรกับปัจจัยทางการเมืองที่คลี่คลายลงและรัฐบาลได้ออกมาตรการเพื่อกระตุ้นภาวะเศรษฐกิจ ในปี
2552
บริษัทก็ได้พยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะนำมาซึ่งผลตอบแทนที่เหมาะสมกับแต่ละสถานการณ์ในความเสี่ยงที่ยอมรับได้และได้คำนึงถึงความมั่นคงของการลงทุนเป็นสำคัญโดยได้ทำการลงทุนด้วยความระมัดระวังและรอบคอบ
หุ้นที่บริษัทลงทุนจะเป็นหุ้นที่มีปัจจัยพื้นฐานดี ณ สิ้นปี 2552
บริษัทยังคงมีกำไรที่ยังไม่เกิดขึ้นจากการลงทุนในหลักทรัพย์จำนวน 169.02 ล้านบาท ในขณะที่ปี
2551 บริษัทมีผลขาดทุนที่ยังไม่เกิดขึ้นจากการลงทุนในหลักทรัพย์จำนวน 41.27 ล้านบาท

2.3 ความเสี่ยงด้านเครดิต (Credit Risk)

บริษัทประกันภัยอาจลงทุนในสินทรัพย์ด้านเครดิต (Credit Asset)
แต่ความสำเร็จจากการลงทุนในสินทรัพย์ด้านเครดิตอยู่ที่ผู้กู้เงินมีความสามารถในการชำระคืนดอกเบี้ยและเงินต้น
ในบางกรณีผู้กู้อาจมีความสามารถในการชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ย
ในบางกรณีผู้กู้อาจมีความสามารถทางการเงินลดลงทำให้ไม่สามารถชำระหนี้ได้
ส่งผลให้บริษัทประกันภัยผู้ให้กู้เกิดความเสียหาย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทมีเงินให้กู้ยืมจำนวนรวมทั้งสิ้น 2.97 ล้านบาท
เงินให้กู้ยืมดังกล่าวเป็นเงินให้กู้ยืมแก่พนักงานโดยมีบุคคลค้ำประกันซึ่งเป็นไปตามระเบียบว่าด้วยสวัสดิการเงินให้กู้ยืมแก่พนักงานและมีการคิดดอกเบี้ย
ทั้งนี้ในเรื่องการให้กู้ยืมเงินและการลงทุน บริษัทจะต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัยด้วย

2.4 ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ (Operational Risk)

เป็นความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินงานที่ผิดพลาด
ทำให้บริษัทไม่สามารถดำเนินงานได้ตามปกติ
แล้วเกิดความเสียหายในรูปตัวเงินหรือชื่อเสียงของบริษัท เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว
บริษัทมีคณะกรรมการที่มีอำนาจหน้าที่ดูแลและจัดการบริษัทให้เป็นไปตามกฎหมาย วัตถุประสงค์
ข้อบังคับและมติของที่ประชุมผู้ถือหุ้น มีการจัดตั้งคณะกรรมการเจ้าหน้าที่บริหาร
คณะกรรมการพิจารณาด้านการลงทุน คณะกรรมการตรวจสอบ
คณะกรรมการสรรหาและกำหนดค่าตอบแทน
และคณะกรรมการกำกับการปฏิบัติงานโดยได้มีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของแต่ละคณะกรรมการไว้อย่างชัดเจน
นอกเหนือจากการจัดให้มีการอบรมความรู้เกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยง
บริษัทยังได้จัดทำนโยบายและแนวทางการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
อีกทั้งบริษัทได้ให้ความสำคัญกับระบบการควบคุมภายในทั้งการควบคุมทางการเงิน การดำเนินงาน
การกำกับดูแลการปฏิบัติงาน
ซึ่งมีฝ่ายตรวจสอบภายในทำหน้าที่ในการตรวจสอบการปฏิบัติตามระบบการควบคุมภายในที่วางไว้

2.5 ความเสี่ยงด้านการขาดสภาพคล่อง (Liquidity Risk)

เงินลงทุนของบริษัทมีทั้งการลงทุนระยะสั้นและระยะยาว
ซึ่งบริษัทจะมีการบริหารสภาพคล่องของบริษัทอย่างมีประสิทธิภาพเพื่อที่จะทำให้บริษัทมีสภาพคล่องในการใช้จ่ายเงินในแต่ละวัน
นอกจากนี้ยังมีการปรับเปลี่ยนนโยบายบริหารการลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทนที่สูง
มีความเสี่ยงต่ำและมีความเหมาะสมในแต่ละสถานการณ์อยู่ตลอดเวลา
โดยคำนึงถึงสภาพคล่องของแต่ละหลักทรัพย์ที่ลงทุนด้วย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทมีสินทรัพย์ที่อยู่ในรูปเงินสดและเงินฝากสถาบันการเงินจำนวน
562.05 ล้านบาท เงินลงทุนในพันธบัตรจำนวน 1,510.84 ล้านบาท
เงินลงทุนในตั๋วเงินคลังจำนวน 339.76 ล้านบาท เงินลงทุนในตั๋วเงินจำนวน 109.56 ล้านบาท
และเงินลงทุนในหุ้นกู้จำนวน 663.11 ล้านบาท ซึ่งเงินลงทุนดังกล่าวแสดงมูลค่าด้วยราคายุติธรรม
ทั้งนี้
เงินลงทุนส่วนใหญ่ของบริษัททั้งในระยะสั้นและระยะยาวเป็นหลักทรัพย์ที่อยู่ในความต้องการของตลาดซึ่งมีตลาดรองในการซื้อขาย

2.6 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

ปัจจุบันบริษัทได้รับงานประกันอัคคีภัยจากธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด(มหาชน)
และลูกค้าสินเชื่อและเงินฝากของธนาคารเป็นจำนวนมาก โดยในปี 2552
มียอดเบี้ยประกันภัยจากแหล่งงานดังกล่าวคิดเป็นร้อยละ 56.57
ของเบี้ยประกันภัยอัคคีภัยทั้งหมดของบริษัท นอกจากนี้บริษัทได้ประสานงานกับธนาคารกรุงศรีอยุธยา
จำกัด(มหาชน) จัดทำโครงการ Bancassurance
โดยทางธนาคารทำหน้าที่เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย ในปี 2552
สามารถขายกรมธรรม์ผ่านโครงการนี้ได้เบี้ยประกันภัยทุกประเภทรวมจำนวน 225.75 ล้านบาท
เพิ่มขึ้นจากปี 2551 ที่มียอดเบี้ยประกันภัยผ่านช่องทางนี้จำนวน 141.06 ล้านบาท เพิ่มขึ้นจำนวน
84.69 ล้านบาท หรือคิดเป็นอัตราร้อยละ 60.04
ที่ผ่านมาบริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับทางธนาคารมาโดยตลอด
ทางธนาคารจึงส่งงานประกันภัยให้กับบริษัทอย่างต่อเนื่องนับตั้งแต่บริษัทเริ่มดำเนินธุรกิจมาจนถึงปัจจุบัน

2.7 ความเสี่ยงในการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ

ในการดำเนินธุรกิจประกันวินาศภัย บริษัทมีช่องทางการจัดจำหน่ายผ่านทางตัวแทนและบริษัทนายหน้า
ซึ่งในการรับประกันภัยผ่านช่องทางดังกล่าว
บริษัทได้ออกกรมธรรม์ประกันภัยและจัดส่งให้กับตัวแทนและบริษัทนายหน้า
และได้เรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัยจากตัวแทนและบริษัทนายหน้าในภายหลัง
โดยมีการกำหนดระยะเวลาเรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัย
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงในการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระที่อาจจะเรียกเก็บไม่ได้
หากตัวแทนและบริษัทนายหน้านั้นๆ ไม่มีสภาพคล่องหรือมีปัญหาทางการเงิน
ซึ่งถือเป็นความเสี่ยงอันหนึ่งที่บริษัทให้ความสำคัญอย่างมาก

นอกจากนี้ตั้งแต่ต้นปี 2552 สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.)ได้กำหนดให้การทำประกันภัยรถยนต์ของบุคคลธรรมดาและนิติบุคคลต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักการสากลที่เรียกว่า
“หลัก Cash before cover”
ซึ่งก็คือการที่ผู้เอาประกันภัยต้องจ่ายชำระเบี้ยประกันภัยก่อนวันที่กรมธรรม์จะเริ่มมีผลคุ้มครอง
ดังนั้นบริษัทจึงต้องจัดให้มีกระบวนการบริหารความเสี่ยงเกี่ยวกับการเก็บเบี้ยประกันภัยรถยนต์ซึ่งบริษัทได้จัดทำแนวปฏิบัติในการเก็บเบี้ยประกันภัยไว้เป็นลายลักษณ์อักษรแล้ว
และสามารถใช้เป็นคู่มือปฏิบัติงานของพนักงานบริษัทได้เพื่อให้เกิดความชัดเจนในการปฏิบัติงานเกี่ยวกับหน้าที่
วิธีการและระยะเวลาในการปฏิบัติงาน และการประสานงานกับฝ่ายที่เกี่ยวข้อง

ในการบริหารการจัดเก็บเบี้ยประกันภัยค้างชำระ
บริษัทได้กำหนดแนวทางการจัดเก็บที่ชัดเจนและรัดกุม
มีการประชุมผู้บริหารติดตามเบี้ยค้างชำระอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำทุกเดือน
บริษัทได้ดำเนินการอย่างเข้มงวดในการติดตามทวงถามเบี้ยประกันภัยตามประกาศและข้อบังคับของคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.) ซึ่งในการเรียกเก็บค่าเบี้ยประกันภัย
บริษัทมีการกำหนดระยะเวลาในการจัดเก็บค่าเบี้ยประกัน หากเบี้ยประกันภัยค้างชำระที่จัดเก็บไม่ได้
และเกินกำหนดระยะเวลาในการเรียกเก็บ
หน่วยงานที่ทำหน้าที่ติดตามทวงถามจะดำเนินการติดตามซึ่งเป็นไปตามขั้นตอนที่ระบุไว้ในระเบียบการจัดเก็บค่าเบี้ยประกันของบริษัท

ในปี 2552 สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
(คปภ.)ได้กำหนดแนวทางการติดตามและกำกับฐานะการเงินและการดำเนินงานของบริษัทประกันภัย
โดยใช้ทั้งเกณฑ์เชิงปริมาณและเกณฑ์เชิงคุณภาพ
สำหรับอัตราส่วนเบี้ยค้างรับราคาประเมินต่อเบี้ยค้างรับราคาบัญชีซึ่งเป็นอัตราส่วนอันหนึ่งของเกณฑ์เชิงปริมาณที่ใช้ประเมินความเสี่ยงด้านสภาพคล่องจากการที่บริษัทไม่สามารถจัดเก็บเบี้ยได้
โดยค่ามาตรฐานของอัตราส่วนนี้ต้องไม่ต่ำกว่าอัตราร้อยละ 75 โดย ณ สิ้นปี 2552
บริษัทมีอัตราส่วนดังกล่าวอยู่ที่อัตราร้อยละ 87.13