1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจของบริษัท
ที่อาจมีผลกระทบต่อผลตอบแทนจากการลงทุนของผู้ลงทุนอย่างมีนัยสำคัญสามารถสรุปได้ดังนี้

1.  ความเสี่ยงจากการจัดหาวัตถุดิบ – อ้อย

  กิจการบริษัทเป็นโรงงานผลิตน้ำตาลทราย ซึ่งใช้อ้อยเป็นวัตถุดิบ
  และบริษัทได้มีการลงทุนในโครงการต่อยอดอื่น ๆ ที่ใช้ผลิตภัณฑ์ ผลพลอยได้
  และของเสียที่ได้จากกระบวนการผลิตน้ำตาล มาเป็นวัตถุดิบ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม
  ดังนั้นผลประกอบการบริษัทจะพึ่งพิงต่อปริมาณอ้อยซึ่งเป็นวัตถุดิบต้นทางเป็นสำคัญ

  ความผันผวนของปริมาณอ้อยจะเกิดจากสาเหตุหลัก 2 ประการคือ (1)
  ปริมาณพื้นที่ในการเพาะปลูกอ้อย (จำนวนไร่) ที่เปลี่ยนแปลงไป
  ซึ่งอาจจะเกิดจากการที่เกษตรกรเปลี่ยนไปเพาะปลูกพืชไร่ที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่า
  รวมถึงเกิดจากนโยบายการส่งเสริมของภาครัฐ และ (2) ผลผลิตอ้อยต่อพื้นที่เพาะปลูก
  (ตันอ้อยต่อไร่) ที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งส่วนใหญ่จะเกิดจากปริมาณน้ำฝน และความสมบูรณ์ของดิน

  ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากปริมาณอ้อยลดลง ทำให้บริษัท มีปริมาณการผลิตที่ลดลง
  ต้นทุนต่อหน่วยโดยเฉพาะในส่วนของต้นทุนคงที่ต่อหน่วยสูงขึ้น กำไรต่อหน่วยลดลง
  และสุดท้ายส่งผลให้กำไรของบริษัทลดลง ยิ่งไปกว่านั้นในปีที่มีปริมาณอ้อยต่ำ
  จะเกิดภาวะในการแย่งซื้ออ้อยจากโรงงานน้ำตาลบริเวณใกล้เคียงมากขึ้น
  ส่งผลให้เพื่อรักษาสัดส่วนปริมาณอ้อยเข้าหีบไว้
  ทางโรงงานน้ำตาลจำเป็นต้องต่อสู้โดยการจ่ายเงินเพิ่มจากค่าอ้อยที่คำนวณตามระบบแบ่งปันผลประโยชน์ให้ไปอีก
  ซึ่งทำให้บริษัทมีภาระค่าใช้จ่ายในต้นทุนวัตถุดิบสูงขึ้น

  แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกน้ำตาลเป็นอันดับต้นของโลก
  และเป็นผู้ส่งออกน้ำตาลหลักที่จำหน่ายให้กับภูมิภาคเอเชีย
  การที่ประเทศไทยมีปริมาณอ้อยเข้าหีบที่ลดน้อยลง ทำให้มีน้ำตาลที่สามารถส่งออกได้ลดน้อยลง
  ส่งผลต่อการปรับตัวของราคาขายน้ำตาลต่างประเทศสูงขึ้น
  ซึ่งการปรับเพิ่มขึ้นของราคาน้ำตาลต่างประเทศ
  เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยลดผลกระทบจากปริมาณอ้อยเข้าหีบที่ลดลงได้และภาระต้นทุนที่เพิ่มสูงขึ้นได้
  นอกจากนี้บริษัทได้ตระหนักถึงความสำคัญของการสร้างความมั่นคงที่ยั่งยืนของวัตถุดิบอ้อย
  บริษัทได้ให้ความช่วยเหลือแก่เกษตรกรชาวไร่อ้อย
  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเงินกู้ในการลงทุนเพาะปลูก
  การสนับสนุนในส่วนของวัตถุดิบในการเพาะปลูก การทำระบบชลประทาน
  การนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยเพิ่มผลผลิตและประสิทธิภาพการผลิต
  การลดบทบาทของพ่อค้าคนกลางซื้อขายอ้อย
  ซึ่งความช่วยเหลือทั้งหมดมีเป้าหมายเพื่อสร้างฐานะให้ชาวไร่มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น

2.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาน้ำตาลตลาดโลก

  ในการซื้อขายน้ำตาลในตลาดโลกนั้น
  น้ำตาลจัดได้ว่าเป็นสินค้าหนึ่งที่มีความผันผวนทางด้านราคาสูงเมื่อเทียบกับสินค้าเกษตรอื่น ๆ
  โดยราคาน้ำตาลตลาดโลกจะขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง เช่น อุปสงค์ อุปทานของประเทศผู้ผลิต
  ผู้บริโภค ผู้ส่งออก และผู้นำเข้า รวมถึงการเก็งกำไรจากนักเก็งกำไร
  ซึ่งจะเกี่ยวพันกับสภาพภูมิอากาศในการเอื้ออำนวยต่อการเพาะปลูกของแต่ละประเทศ
  นโยบายการส่งเสริม การแทรกแซง การส่งออก การนำเข้า ของอุตสาหกรรมน้ำตาลของภาครัฐ
  โดยเฉพาะในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว
  อีกทั้งปัจจุบันราคาน้ำตาลยังมีส่วนหนึ่งที่สัมพันธ์กับราคาน้ำมันเชื้อเพลิงด้วย
  เนื่องจากอ้อยรวมถึงกากน้ำตาล สามารถนำไปผลิตเป็นแอลกอฮอล์หรือที่เรียกว่าเอทานอล
  สำหรับผสมกับน้ำมันเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงในรถยนต์ได้ ด้วยปัจจัยดังกล่าว
  ส่งผลให้ราคาซื้อขายน้ำตาลในตลาดโลกค่อนข้างผันผวนสูง

  โดยทั่วไปโรงงานน้ำตาลในประเทศไทยผูกพันที่จะต้องจำหน่ายน้ำตาลให้เพียงพอต่อความต้องการภายในประ
  เทศก่อน จากนั้นน้ำตาลที่เหลือ โรงงานจะสามารถนำน้ำตาลไปส่งออกได้ โดยแต่ละปี
  สำนักอ้อยและน้ำตาลทรายจะประมาณการปริมาณความต้องการบริโภคภายในประเทศ ที่เรียกว่า
  โควตา ก และจะจัดสรรโควตาดังกล่าวให้แก่โรงงานน้ำตาลแต่ละโรง
  ตามสัดส่วนของปริมาณน้ำตาลที่ผลิตได้ ส่งผลให้สัดส่วนของน้ำตาลภายในประเทศ
  และน้ำตาลส่งออกของแต่ละโรงงานจะค่อนข้างใกล้เคียงกัน ซึ่งจะอยู่ระหว่าง 30:70 ถึง
  40:60 ขึ้นอยู่กับปริมาณอ้อยเข้าหีบทั่วทั้งประเทศ
  ดังนั้นยอดขายของธุรกิจน้ำตาลจะมีความผันผวนตามราคาน้ำตาลตลาดโลกอยู่ประมาณ 60 – 70%
  อย่างไรก็ตามในแง่ของต้นทุนการผลิตน้ำตาล
  ค่าอ้อยซึ่งเป็นต้นทุนหลักจะเป็นไปตามระบบแบ่งปันผลประโยชน์ 70 : 30
  นั้นหมายความว่าในกรณีที่ราคาน้ำตาลปรับตัวลดลงร้อยละ 100
  ชาวไร่จะได้รับผลกระทบต่อค่าอ้อยที่ปรับตัวลดลงร้อยละ 70
  ส่วนโรงงานจะได้รับผลกระทบร้อยละ 30

  นอกจากนี้ สืบเนื่องจากในช่วงปี 2552
  ราคาน้ำตาลตลาดโลกได้มีการปรับตัวเพิ่มขึ้นอย่างมากจากราคาที่ 11 – 12 เซ็นต์ต่อปอนด์
  ช่วงต้นปี 2552 ปรับขึ้นไปอยู่ที่ระดับ 26 – 28 เซ็นต์ต่อปอนด์ ช่วงปลายปี 2552
  เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงจากการผันผวนของน้ำตาลตลาดโลก
  บริษัทได้เริ่มมีการป้องกันความเสี่ยงจากการซื้อขายสัญญาอนุพันธ์ล่วงหน้าผ่านธนาคาร
  ซึ่งการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว
  จะทำให้บริษัทสามารถคงรักษาความสามารถในการทำกำไรไม่ให้ขึ้นอยู่กับความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาตลาดโลกมากเกินไป
  อย่างไรก็ตามการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว อาจส่งผลต่อการบันทึกบัญชีกำไร ขาดทุน
  จากการป้องกันความเสี่ยง ในงบกำไรขาดทุน รายไตรมาสได้

  นอกจากนี้ในแง่ของบริษัท
  จากเดิมที่ผลประกอบการของบริษัทพึ่งพิงอยู่กับธุรกิจน้ำตาลและกากน้ำตาลอย่างเดียว
  ทำให้ความผันผวนของราคาน้ำตาลตลาดโลก ส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัท
  แต่การที่บริษัทได้ลงทุนในโครงการต่อยอด เช่น โครงการโรงงานผลิตเอทานอล
  โครงการโรงงานผลิตปุ๋ยชีวภาพ และโครงการโรงงานผลิตกระแสไฟฟ้า
  ทำให้ในอนาคตบริษัทคาดว่า ผลประกอบการของบริษัทจะพึ่งพิงกับราคาน้ำตาลตลาดโลกน้อยลง

3.  ความเสี่ยงเรื่องนโยบายภาครัฐ

  อุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาลในประเทศไทยถูกควบคุมและกำกับดูแลโดยคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลภายใต้พระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทราย
  พ.ศ.2527 ซึ่งมีสาระสำคัญของการควบคุม
  ในการกำหนดการจัดสรรช่องทางการจำหน่ายน้ำตาลออกเป็นระบบโควตา (โควตา ก
  สำหรับน้ำตาลภายในประเทศ และโควตา ข และ ค สำหรับน้ำตาลขายต่างประเทศ)
  ควบคุมราคาจำหน่ายน้ำตาลทรายภายในประเทศ
  การจัดสรรส่วนแบ่งรายได้ของระบบระหว่างโรงงานน้ำตาลและเกษตรกรชาวไร่อ้อยภายใต้ระบบแบ่งปันผลประโยชน์
  70:30 และการควบคุมการเข้ามาทำธุรกิจของผู้ประกอบการรายใหม่ เป็นต้น
  จะเห็นได้ว่านโยบาย กฎระเบียบต่าง ๆ ที่ออกโดยคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย
  ล้วนมีผลกระทบต่อต้นทุนการผลิต และผลประกอบการของบริษัท เช่น ระบบแบ่งปันผลประโยชน์
  70:30 จะเป็นที่มาของการคำนวณราคาอ้อย ที่โรงงานน้ำตาลจะต้องจ่ายให้กับชาวไร่
  กรณีนโยบายการปรับราคาขายน้ำตาลภายในประเทศ
  หรือกรณีนโยบายการเปิดเสรีของธุรกิจน้ำตาล ล้วนส่งผลกระทบต่อผลประกอบการของบริษัท

  นอกจากนี้นโยบายของภาครัฐในภาพรวม ส่งผลต่อผลประกอบของบริษัท เช่น
  นโยบายการสนับสนุนพลังงานทดแทน เอทานอล ส่งผลต่อปริมาณการขายเอทานอลภายในประเทศ
  หรือนโยบายการส่งเสริมการปลูกต้นปาล์ม หรือการประกันราคามันสำปะหลัง
  จะส่งผลในแง่ลบต่อบริษัท เนื่องจากพื้นที่เพาะปลูกอ้อยลดน้อยลง
  เพราะเกษตรกรชาวไร่หันไปเพาะปลูกพืชที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่า เป็นต้น

  บริษัทได้ตระหนักถึงความสำคัญของ นโยบายภาครัฐในการกำหนดทิศทางของ
  อุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาล บริษัทจึงร่วมมือกับ 3
  สมาคมโรงงานน้ำตาลและสมาคมของเกษตรกรชาวไร่อ้อยในการทำความเข้าใจกับภาครัฐให้เห็นความสำคัญของอุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาล
  ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมต้นทาง สำหรับอุตสาหกรรมอาหารและอาหารแปรรูป
  อีกทั้งปัจจุบันสามารถนำมาแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานเชื้อเพลิงสำหรับรถยนต์ (เอทานอล)
  และยังสามารถนำไปต่อยอดผลิตสารเคมีต่อได้อีก การส่งออกน้ำตาล
  เป็นการนำเงินตราเข้าประเทศ เกือบทั้งหมด แทบจะไม่มีต้นทุน ค่าใช้จ่ายใด
  ที่เป็นการนำเข้าจากต่างประเทศ ซึ่งต่างกับอุตสาหกรรมประเภทอื่น
  อ้อยเป็นพืชเศรษฐกิจที่ทุกส่วนของอ้อยสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ทั้งหมด
  ดังนั้นอ้อยจัดได้ว่าเป็นพืชเศรษฐกิจที่มีความสำคัญของประเทศ การสื่อสาร การชี้แจง
  การทำความเข้าใจ กับภาครัฐ
  เป็นการช่วยลดความเสี่ยงจากการกำหนดนโยบายของภาครัฐในทิศทางของอุตสาหกรรมอ้อยและน้ำตาลได้

4.  ความเสี่ยงจากการเกิดหนี้เสียจากระบบการให้สินเชื่อชาวไร่อ้อย (เงินเกี๊ยว)

  ในการประกอบกิจการโรงงานน้ำตาล โรงงานน้ำตาลจะมีการปล่อยเงินกู้ หรือเงินสนับสนุนอื่น ๆ
  ให้กับชาวไร่เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการเพาะปลูกอ้อย หรือที่เรียกว่า “การเกี๊ยวอ้อย”
  ซึ่งเป็นเสมือนกับการจองอ้อยสำหรับเข้าหีบในโรงงาน ภายหลังจากที่อ้อยโตขึ้นพร้อมตัด
  จะเป็นช่วงเดียวกับช่วงโรงงานน้ำตาลเริ่มเปิดหีบอ้อย
  เกษตรกรชาวไร่อ้อยจะตัดอ้อยและส่งอ้อยให้กับโรงงานและรับเงินค่าอ้อย
  โดยมีการหักเงินกู้ยืมหรือเงินสนับสนุนอื่น ๆ ออก ความเสี่ยงที่เกิดจากการเกี๊ยวอ้อย
  จะเกิดมาจาก ถ้าปีใดที่เกิดความแห้งแล้งจนทำให้ผลผลิตอ้อยลดน้อยลง
  หรือเกิดความเสียหายจากโรคระบาด หรือเกษตรกรชาวไร่อ้อยไม่ยอมส่งอ้อยให้กับโรงงาน
  หนี้ที่เกิดจากการเกี๊ยวอ้อยจะกลายเป็นหนี้เสียซึ่งจะส่งผลกระทบมาที่ผลประกอบการของบริษัท
  ให้บริษัทต้องตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญเพิ่มขึ้น

  บริษัทได้คำนึงถึงปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าว จึงได้มีการพัฒนาระบบการเกี๊ยวอ้อยที่ดี
  โดยบริษัทได้นำระบบดาวเทียมในการสำรวจพื้นที่ปลูกอ้อย (GPS)
  มาช่วยในการลดปัญหาการอ้างสิทธิความเป็นเจ้าของไร่อ้อย
  และยังใช้สำหรับการวางแผนการจัดหาอ้อย อีกทั้ง
  บริษัทยังมีการร้องขอให้เกษตรกรชาวไร่นำทรัพย์สินเข้ามาค้ำประกันเงินเกี้ยวที่เกษตรกรชาวไร่รับไป
  ส่งผลให้ปัจจุบัน หนี้เสียของบริษัทค่อนข้างต่ำ
  และหนี้เงินเกี๊ยวส่วนใหญ่ของบริษัทมีทรัพย์สินค้ำประกันอยู่

5.  ความเสี่ยงจากการลงทุนในโครงการใหม่ของบริษัท

  บริษัทมีโครงการลงทุนที่จะเริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์ในปี 2553 ได้แก่
  โครงการปลูกอ้อยและสร้างโรงงานน้ำตาลที่ประเทศลาว
  โครงการปลูกอ้อยและสร้างโรงงานน้ำตาลที่ประเทศกัมพูชา
  และโครงการลงทุนพลังงานทดแทนบ่อพลอย โดยทั้ง 3 เกิดจากนโยบายของบริษัท
  ที่มุ่งลงทุนในธุรกิจน้ำตาล
  และธุรกิจต่อเนื่องที่นำผลผลิตที่เหลือจากการผลิตน้ำตาลมาทำให้เกิดประโยชน์และสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับบริษัท

  โดยโครงการดังกล่าวมีความเสี่ยงเนื่องจากในอยู่ในช่วงระหว่างดำเนินการ
  และยังไม่สามารถบอกได้ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่
  ความเสี่ยงของโครงการสามารถแยกพิจารณา โดย

โครงการปลูกอ้อยและสร้างโรงงานน้ำตาลที่ประเทศลาว และกัมพูชา

  ความเสี่ยงของโครงการ จะเกิดจากความเสี่ยงทางการเมืองและนโยบายภาครัฐ
  ของประเทศลาว และประเทศกัมพูชา เป็นหลัก โดยในประเทศลาว
  บริษัทจะประสบปัญหาในเรื่องนโยบายพื้นที่สัมปทาน
  ซึ่งเกี่ยวกับความไม่ชัดเจนของพื้นที่สัมปทานกับพื้นที่ที่ชาวบ้านทำกิน
  ซึ่งจะต้องใช้เวลาในการเจรจากับชาวบ้าน
  นโยบายภาครัฐในการช่วยเหลือโรงงานในการส่งเสริมให้ชาวบ้านมาเพาะปลูกอ้อย
  และนโยบายที่เกี่ยวกับภาษีอากร ส่วนประเทศกัมพูชา
  ความเสี่ยงทางการเมืองในช่วงปีที่ผ่านมาจะค่อนข้างสูง
  โดยเฉพาะความขัดแย้งในพื้นที่ชายแดนระหว่างไทยและกัมพูชา
  และความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างสองประเทศ
  อย่างไรก็ตามโครงการที่ประเทศกัมพูชาเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างไทย ไต้หวัน และกัมพูชา
  อีกทั้งโครงการดังกล่าวเป็นโครงการที่รัฐบาลประเทศกัมพูชาให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่
  เนื่องจากเป็นการสร้างชุมชน สร้างรายได้ให้กับคนท้องถิ่น ก่อให้เกิดการว่าจ้างแรงงาน
  และเกษตรกรรายย่อยซึ่งถือได้ว่าเป็นโครงการที่ช่วยพัฒนาท้องถิ่นของประเทศกัมพูชา

  นอกจากความเสี่ยงทางการเมืองแล้ว โครงการยังมีความเสี่ยงในส่วนของการเพาะปลูกอ้อย
  ซึ่งทั้ง 2 ประเทศ การเพาะปลูกอ้อยเป็นสิ่งใหม่ แรงงานขาดความชำนาญในการเพาะปลูก
  และแรงงานในท้องถิ่นมีไม่เพียงพอ อีกทั้งยังขาดทรัพยากรในการขนส่งอ้อยเข้าหีบในโรงงาน
  รวมถึงสภาพภูมิอากาศที่แปรเปลี่ยนไปจากเดิม
  ซึ่งอาจจะส่งผลต่อช่วงเวลาเหมาะสมต่อการเพาะปลูกได้
  ซึ่งทำให้โครงการทั้งสองต้องใช้เวลานานมากกว่าที่คาดหมายไว้
  ปัจจุบันบริษัทได้เปลี่ยนระบบการจัดการใหม่ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น
  มีการว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญจากประเทศไทยในการพัฒนาสายพันธุ์และวิธีการเพาะปลูกให้เหมาะสมกับท้องที่
  รวมถึงการนำเครื่องจักร และการว่าจ้างผู้รับเหมาจากประเทศไทยให้มากขึ้น
  เพื่อลดปัญหาแรงงาน

โครงการพลังงานทดแทน ที่บ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี

  โครงการดังกล่าวจะเป็นโครงการลงทุนย้ายและขยายโรงงานน้ำตาลที่มีอยู่ปัจจุบันจากอำเภอท่ามะกา
  ไปอยู่ที่อำเภอบ่อพลอย พร้อมกับการลงทุนธุรกิจต่อเนื่อง ซึ่งได้แก่ ธุรกิจเอทานอล ปุ๋ย
  และโรงไฟฟ้า เนื่องจากโครงการอยู่ในช่วงระหว่างดำเนินการ
  และเป็นโครงการที่ต้องใช้เงินลงทุน
  โดยความเสี่ยงส่วนใหญ่จะอยู่ที่ปริมาณวัตถุดิบเพียงพอต่อการหีบอ้อยหรือไม่
  ดังนั้นทางโครงการจึงได้ลดความเสี่ยงจากการแบ่งการลงทุนในโครงการออกเป็น 2 เฟส
  เพื่อให้กำลังการผลิตใกล้เคียงกับแผนการส่งเสริมอ้อยในพื้นที่ ส่วนความเสี่ยงอื่น ๆ ในปี 2552
  ที่สำคัญจะเกี่ยวกับ ความเสี่ยงเรื่องใบอนุญาตกิจการโรงไฟฟ้า
  ที่ซึ่งทางบริษัทได้รับอนุญาตประกอบกิจการโรงไฟฟ้า หลังรัฐธรรมนูญปี 2550 มีผลบังคับใช้
  ทำให้บริษัทอยู่ในเกณฑ์ที่จะต้องปฏิบัติตามกฏเกณฑ์ที่จะกำหนดขึ้นใหม่ซึ่งปัจจุบันอยู่ระหว่างรอความชัดเจนจากภาครัฐ
  ความเสี่ยงอื่น ๆ นอกจากนั้นก็จะเป็นความเสี่ยงในการดำเนินโครงการ เช่น
  ความเสี่ยงเรื่องใบอนุญาตอื่น ๆ
  ความเสี่ยงในการก่อสร้างและติดตั้งเครื่องจักรให้ทันตามกำหนดเวลา
  ความเสี่ยงในการจัดหาเงินที่ใช้สำหรับการลงทุน และภายหลังจากที่โรงงานก่อตั้งเสร็จ
  ความเสี่ยงส่วนใหญ่จะเกี่ยวของกับการดำเนินงาน เช่น ความเสี่ยงการจัดหาวัตถุดิบ
  ความเสี่ยงความผันผวนของราคาตลาดโลก
  ความเสี่ยงด้านนโยบายของภาครัฐที่เกี่ยวกับน้ำตาลและพลังงานทดแทน เป็นต้น

6.  ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  เนื่องจากบริษัทมีการส่งออกน้ำตาลประมาณ ร้อยละ 60 – 70 ของยอดขาย
  จึงมีความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
  อย่างไรก็ตามจากการกำหนดราคาอ้อยผ่านระบบแบ่งปันผลประโยชน์ 70:30
  ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนน้อย
  เนื่องจากต้นทุนค่าอ้อยของบริษัทผันผวนตามอัตราแลกเปลี่ยนเช่นเดียวกัน
  จึงทำให้รายได้และต้นทุนส่วนใหญ่ของบริษัทสัมพันธ์ตามอัตราแลกเปลี่ยนในทิศทางเดียวกัน
  (Natural Hedge)

7.  ความเสี่ยงในด้านการถูกควบคุมเสียงของที่ประชุมผู้ถือหุ้นจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่

  ตระกูลชินธรรมมิตร์และบริษัทของตระกูลชินธรรมมิตร์ได้ถือหุ้นในบริษัทมากกว่า ร้อยละ 60
  ของจำนวนทุนเรียกชำระแล้วทั้งหมด ซึ่งสัดส่วนดังกล่าวทำให้กลุ่มตระกูลชินธรรมมิตร์
  สามารถควบคุมเสียงของที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
  หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  ยกเว้นเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับของบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
  ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  ดังนั้นจึงเป็นการยากที่ผู้ถือหุ้นรายอื่นสามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่เสนอได้

  อย่างไรก็ตาม เพื่อความโปร่งใสของการบริหารจัดการและเพื่อให้มีระบบที่สามารถตรวจสอบได้
  บริษัทได้แต่งตั้งกรรมการตรวจสอบที่มีความเป็นอิสระจำนวน 3
  ท่านเข้าตรวจสอบการดำเนินงานของบริษัท และบริษัทมีคณะกรรมการรวมทั้งสิ้น 18 ท่าน
  ในจำนวนนี้มีกรรมการที่ไม่ใช่ตระกูลชินธรรมมิตร์ถึง 11 ท่าน
  ดังนั้นจึงมีการถ่วงดุลอำนาจในการบริหารจัดการในระดับที่เหมาะสม นอกจากนี้
  บริษัทยังจัดให้มีฝ่ายตรวจสอบภายในที่ปฏิบัติงานเป็นอิสระตามความเหมาะสมและขึ้นตรงต่อคณะกรรมการตรวจสอบ
  มีหน้าที่หลักในการดูแลระบบการควบคุมภายในและการตรวจสอบภายใน

8.  ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นสืบเนื่องจากสถานการณ์เศรษฐกิจและการเงินโลก

  ในช่วงปลายปี 2551
  วิกฤติสถาบันการเงินในสหรัฐอเมริกาอันเกิดจากปัญหาสินเชื่อที่อยู่อาศัยด้อยคุณภาพ (Sub-prime
  Mortgage Loan) ได้ขยายวงกว้างไปสู่ยุโรปและภูมิภาคอื่นๆ
  โดยได้ส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องทางการเงินและสภาพเศรษฐกิจทั่วโลก
  จากการที่ปัญหาดังกล่าวส่งผลกระทบกับเศรษฐกิจโลกโดยรวม
  จึงไม่มีหลักประกันใดว่าสถานการณ์ดังกล่าว
  และสถานการณ์คล้ายกันนี้ในอนาคตจะไม่ส่งผลกระทบต่อปริมาณความต้องการน้ำตาล (Demand)
  หรือระดับราคาน้ำตาลโลก
  อีกทั้งหากปัญหาสภาพคล่องของสถาบันการเงินที่อาจลุกลามสู่ประเทศไทย
  ซึ่งส่งผลกระทบต่อแหล่งกู้ยืม และต้นทุนทางการเงินของบริษัท

  ทั้งนี้ทางบริษัทได้ดำเนินนโยบายทางการเงินที่รอบคอบมาโดยตลอด
  โดยได้คงระดับหนี้สินต่อทุนในระดับที่ต่ำ อีกทั้งบริษัทยังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับธนาคารต่างๆ
  ที่เป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจมาอย่างยาวนาน
  ทั้งนี้บริษัทจะดำเนินธุรกิจอย่างรอบคอบเพื่อลดผลกระทบจากสถานการณ์ทางการเงินและเศรษฐกิจโลกดังกล่าวที่อาจมีต่อบริษัท