1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1. ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

ตามที่บริษัทได้ขายผลิตภัณฑ์ไปต่างประเทศและมีนโยบายที่จะเพิ่มปริมาณการส่งออกสินค้าไปต่างประเทศให้มากขึ้น
ทำให้บริษัทได้รับผลกระทบจากมาตราการทางการค้าต่างๆ อาทิเช่น การยกเลิกใช้สิทธิโควต้าในปี
2548 ทำให้สินค้าที่ได้รับสิทธิโควต้าในปัจจุบัน สูญเสียโอกาสทางการค้า
โดยจะมีการแข่งขันทางด้านราคาจากประเทศที่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่าโดยเฉพาะต้นทุนค่าแรง
อาทิเช่น จีน เวียดนาม และอินโดนีเซีย เป็นต้น อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีนโยบายที่จะพัฒนาคุณภาพสินค้าของบริษัทให้เป็นที่ยอมรับของตลาดโลก
เพื่อเป็นการรักษาฐานลูกค้าให้คงอยู่
อีกทั้งบริษัทมีแผนที่จะหาตลาดใหม่ที่ผู้บริโภคมีกำลังซื้อที่สูงและให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินค้ามากกว่าราคาสินค้า
เช่นตลาดจีน

1.2. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

1.2.1. ความเสี่ยงจากวัตถุดิบที่มีราคาผันแปร

วัตถุดิบหลักของบริษัทได้แก่ ฝ้าย ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์เกษตร (Commodity)
ที่ราคามีความผันผวนตามราคาตลาดโลก นอกจากฝ้ายแล้ว บริษัทยังใช้วัตถุดิบหลักอื่น ได้แก่
โพลีเอสเตอร์ ซึ่งต้นทุนราคาโพลีเอสเตอร์ จะมีความผันผวนในทิศทางเดียวกับราคาน้ำมัน
โดยในช่วงที่ราคาน้ำมันมีแนวโน้มสูงขึ้น ต้นทุนราคาโพลีเอสเตอร์ ก็จะเพิ่มสูงขึ้นเช่นกัน
และสำหรับวัตถุดิบหลักประเภทสุดท้ายได้แก่ เรยอน
ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีผู้ผลิตเพียงรายเดียวในประเทศไทย มีผลให้ราคาวัตถุดิบสูง แต่
บริษัทใช้เรยอนเป็นจำนวนน้อย

เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงทั้งในด้านราคาวัตถุดิบและในด้านการขาดแคลนวัตถุดิบ
บริษัทได้ทำสัญญาสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้ากับผู้จัดจำหน่าย คราวละ 1 ถึง 3 เดือน
ซึ่งทำให้บริษัทสามารถกำหนดแผนการผลิต ควบคุมราคาต้นสินค้าได้ในระดับหนึ่ง
รวมทั้งทำให้บริษัทสามารถประเมินสถานการณ์
และเตรียมการรับมือกับปัญหาที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ นอกจากนี้
บริษัทยังมีนโยบายที่จะรักษาความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่ดีกับผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบของบริษัท

1.2.2. ความเสี่ยงจากกรณีพิพาทแรงงาน

ปัจจุบัน บริษัทยังมีคดีพิพาทแรงงานที่อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลแรงงานกับกลุ่มลูกจ้างเดิม
ซึ่งฟ้องเรียกค่าเสียหายและค่าเรียกร้องอื่น เป็นมูลค่ารวม 130 ล้านบาท
ซึ่งบริษัทได้ตั้งค่าเผื่อผลเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นจำนวน 19.6 ล้านบาท
ซึ่งผู้บริหารเชื่อว่าจำนวนดังกล่าวเพียงพอสำหรับผลเสียหายที่อาจเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม
บริษัทได้ยื่นฟ้องกลุ่มลูกจ้างเช่นกันที่ทำความเสียหายต่อบริษัท เป็นมูลค่าควา0มเสียหายรวมกว่า 8
ล้านบาท รายละเอียดปรากฏในข้อ 7 ข้อพิพาทกฎหมาย

1.3. ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

  - ไม่มี –

1.4. ความเสี่ยงด้านการเงิน

1.4.1. ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

ฝ้ายถือเป็นวัตถุดิบหลักที่บริษัทต้องนำเข้าฝ้ายจากต่างประเทศเนื่องจากข้อจำกัดด้านปริมาณฝ้ายที่ผลิตในประเทศไม่เพียงพอต่อความต้องการภายในประเทศ
ทั้งนี้ บริษัทมีการนำเข้าวัตถุดิบฝ้ายในรูปของเงินสกุลเหรียญสหรัฐ และปัจจุบันบริษัทสามารถทำสัญญา
Trust Receipt กับธนาคารในรูปเงินสกุลเหรีญสหรัฐ
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม
เพื่อเป็นการลดผลกระทบจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
บริษัทมีนโยบายเพิ่มมูลค่าการส่งออกของบริษัทให้ใกล้เคียงกับการนำเข้า นอกจากนี้
บริษัทยังเปิดบัญชีเงินตราต่างประเทศเพื่อใช้ลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว

1.4.2. ความเสี่ยงจากการผิดสัญญาปรับโครงสร้างหนี้

ตามที่บริษัทได้มีการลงนามในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับ ธ. กรุงเทพ
บริษัทมีภาระที่ต้องชำระคืนหนี้เงินต้นจำนวน 218.8
ล้านบาทโดยมีเงื่อนไขการชำระคืนเป็นจำนวนเท่ากันในแต่ละงวดทุกครึ่งปี จากเดือนมิถุนายน 2547
ถึงเดือนธันวาคม 2548 เป็นจำนวนงวดละ 48.7 ล้านบาท และในเดือนมิถุนายน 2549
เป็นจำนวน 24 ล้านบาท ซึ่งในกรณีที่บริษัทไม่สามารถชำระหนี้คืนได้ตามกำหนดจะทำให้ผิดสัญญา
ทำให้ธนาคารคิดอัตราดอกเบี้ยผิดนัดและอาจต้องเจรจาการปรับโครงสร้างหนี้อีกครั้งหนึ่ง ทั้งนี้
บริษัทได้กำหนดแผนการชำระคืนหนี้โดยใช้เงินจากการดำเนินงานของบริษัท
และ/หรือจากการเพิ่มทุน (ถ้ามี) โดยการเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนแก่นักลงทุนเฉพาะเจาะจง
อย่างไรก็ตาม บริษัทเชื่อมั่นว่าจะสามารถ ชำระคืนหนี้ได้ตามที่กำหนดไว้

ในสัญญาได้ระบุถึงข้อจำกัดที่จะต้องรักษาอัตราส่วนการก่อหนี้เพิ่มขึ้น
การลงทุนและการรักษาอัตราส่วนทางการเงินและอัตราส่วนของผู้ถือหุ้น
โดยต้องรักษาอัตราส่วนหนี้สินต่อทุนไม่เกิน 2 เท่า

1.4.3 ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ตามที่บริษัทได้มีการลงนามในสัญญาปรับโครงสร้างหนี้กับ ธ. กรุงเทพและในสัญญากู้เงินกับ ธ.
เพื่อการส่งออกและนำเข้า ดังนั้น
อาจถือได้ว่าบริษัทมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราดอกเบี้ย อย่างไรก็ตาม
บริษัทอาจขอให้ธนาคารพิจารณาเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยเพื่อความเหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจ ณ
ขณะนั้นได้

1.5. ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์

1.5.1. บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากจนกระทบความสามารถในการจ่ายเงินปันผล

ในงวดบัญชีปี 2545 บริษัทมีผลขาดทุนสุทธิจำนวน 32 ล้านบาท และมีผลการดำเนินงานขาดทุนสะสม
ณ สิ้นปี 2545 เป็นเงินจำนวน 1,027 ล้านบาท ทั้งนี้ การที่บริษัทมีขาดทุนสะสมจำนวนมากดังกล่าว
ทำให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้ อย่างไรก็ดี
บริษัทได้ประสบความสำเร็จในการปรับโครงสร้างหนี้
และได้ยื่นแผนฟื้นฟูซึ่งได้รับอนุมัติจากที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2546
ในแผนฟื้นฟูนั้น
บริษัทจะเพิ่มกำลังผลิตและคุณภาพของสินค้าเพื่อการแข่งขันที่สูงขึ้นและรองรับตลาดในอนาคต
โดยใช้สินเชื่อจากสถาบันการเงินที่ได้รับในเดือนธันวาคม 2545
ซึ่งบริษัทคาดว่าจะสามารถทำกำไรขั้นต้นได้ในปี 2546 และทำกำไรสุทธิได้ในปี 2547
และคาดว่าจะสามารถลดการขาดทุนสะสมได้หมดภายใน 5-6 ปี
ซึ่งจะทำให้บริษัทจ่ายเงินปันผลให้กับผู้ถือหุ้นได้หลังจากล้างขาดทุนสะสมแล้ว

1.6. ความเสี่ยงอื่นๆ

นอกเหนือจากความเสี่ยงที่กล่าวข้างต้น บริษัทประเมินว่า
การดำเนินงานของบริษัทอาจได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ความไม่แน่นอนที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
ดังนี้

สถานการณ์การเมืองระหว่างประเทศของสหรัฐอเมริกาและอิรัก
ซึ่งส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อเศรษฐกิจของโลกโดยรวม อาทิเช่น ราคาน้ำมัน
และส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทย และประเทศคู่ค้าของบริษัท
ตลอดจนประเทศในภูมิภาคเอเชีย