-----------------------------------------------------------------------
  1. ปัจจัยความเสี่ยง

  -----------------------------------------------------------------------

1.1 ปัจจัยความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเปิดเสรีธุรกิจโทรคมนาคม

ในช่วงปลายปี 2548
ผู้ประกอบการในประเทศยังต้องเผชิญกับความเสี่ยงภายหลังจากที่มีทุนต่างชาติเข้ามาประกอบกิจการแข่งกับผู้ประกอบการในประเทศ
ซึ่งมีเพียงรายใหญ่ไม่กี่รายที่มีเงินทุนสูงและมีศักยภาพในการแข่งขันกับนักลงทุนต่างชาติ ดังนั้น
จะเห็นได้ว่าในช่วงปลายปี 2548
มีพันธมิตรต่างชาติเข้ามาซื้อกิจการของนักลงทุนภายในประเทศที่มีปัญหาสภาพคล่องและต้องการถอนต้วออกจากธุรกิจโทรคมนาคม
เนื่องจากเล็งเห็นว่าการลงทุนขยายธุรกิจโทรคมนาคมต้องใช้เงินทุนที่สูง และนำเทคโนโลยีใหม่ๆ
มาใช้ อาทิ การลงทุนในระบบ 3 G ซึ่งต้องใช้ใบอนุญาตประเภทที่ 3
แบบมีโครงข่ายเป็นของตนเอง เป็นต้น

ในด้านการให้บริการอินเตอร์เนต ได้มีการเปิดเสรีผู้ให้บริการโดยไม่จำกัดจำนวน
ทำให้เกิดการแข่งขันของผู้ให้บริการสูง
และเนื่องจากจำนวนผู้ใช้บริการอินเตอร์เนตในปัจจุบันเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
ทำให้เกิดปัญหาในการส่งสัญญานออกสู่เครือข่ายอินเตอร์เนตต่างประเทศที่มีปัญหามากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่ง
กทช. ได้แก้ปัญหาโดยการอนุญาตให้เปิดเสรีการให้บริการ IIG ในส่วนที่เป็นบริการโทรคมนาคม
(Service based)
เพื่อลดการผูกขาดเพราะทำให้ผู้ให้บริการรายเล็กที่ไม่มีโครงข่ายเป็นของตนเองสามารถขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ให้บริการ
IIG เอง โดยการซื้อแบนด์วิทจากต่างประเทศ

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีแผนที่จะสร้างธุรกิจใหม่ๆ
เพื่อกระจายความเสี่ยงจากการเปิดเสรีโทรคมนาคม
โดยการใช้กลยุทธ์ทางการตลาดโดยถือความพึงพอใจของลูกค้าเป็นหลัก
จะดำเนินการปรับปรุงมาตรฐานของสินค้าและบริการ
เสริมสร้างความสัมพันธ์กับกลุ่มลูกค้าและชุมชนโดยการจัดกิจกรรมในรูปแบบต่างๆ เพื่อให้ Brand
ของบริษัทเป็นที่รู้จักแพร่หลายมากขึ้น รวมทั้งจะพัฒนาบุคลากรให้มีความชำนาญในเทคโนโลยีใหม่ๆ
เพิ่มศักยภาพในด้านการทำตลาดและการแข่งขัน การจัดระบบการบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพ
ตลอดจนเพิ่มศักยภาพในด้านการหาแหล่งเงินทุนเพื่อรองรับการขยายตัวทางธุรกิจอีกด้วย

  ความเสี่ยงในการแปรสัญญาสัมปทาน

ในวันที่ 3 สิงหาคม 2548 ได้มีการประกาศแผนแม่บทกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2548-2550
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นที่เรียบร้อย ซึ่งหลังจากแผนแม่บทดังกล่าวมีผลบังคับใช้
คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.)
ได้เริ่มดำเนินการออกใบอนุญาตประกอบกิจการโทรคมนาคมใหม่ให้กับผู้ประกอบการ โดยในวันที่ 4
สิงหาคม 2548 กทช. ได้ออกใบอนุญาตให้กับ บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) (ทีโอที) และบริษัท
กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) (กสท)
ซึ่งทั้งสองบริษัทยังคงเป็นเจ้าของสัมปทานและเป็นผู้กำกับดูแลกฎเกณฑ์ต่างๆ
ซึ่งถ้าจะให้เกิดการแข่งขันกันการอย่างเสรีและเป็นธรรม กทช.
ควรจะดำเนินการแก้สัญญาสัมปทานเพื่อให้สอดคล้องกับกฏเกณฑ์ที่ กทช. กำหนด เนื่องจากทีโอทีและ
กสท ต่างก็เปลี่ยนสถานะไปแล้ว อย่างไรก็ตาม
ประเด็นการแปรสัญญาสัมปทานยังคงเป็นประเด็นที่คาดกันว่าไม่อาจหาข้อสรุปได้ในระยะเวลาอันใกล้นี้
จึงทำให้คู่สัญญาภาคเอกชนส่วนใหญ่ดำเนินการขอใบอนุญาตใหม่เพื่อลดต้นทุนสัมปทานและให้การบริหารงานเป็นไปอย่างคล่องตัวและเป็นอิสระมากขึ้น
เพราะไม่ต้องอยู่ภายใต้ข้อจำกัดของสัมปทานและยังไม่ต้องโอนทรัพย์สินที่สร้างใหม่ภายใต้เงื่อนไขเดิม
BTO (Build-Transfer-Operate) ถึงแม้ว่าเอกชนจะต้องลงทุนในโครงข่ายเพิ่มเติมก็ตาม
ส่วนสัญญาสัมปทานที่มีอยู่หากยังไม่มีการแก้ไขให้เป็นธรรมแก่คู่สัญญาทั้งสองฝ่าย
ก็คงจะต้องรอจนกว่าสัญญาครบกำหนด

  ความเสี่ยงอันเกี่ยวเนื่องกับการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
จะเห็นได้ชัดเจนว่าเทคโนโลยีด้านการสื่อสารโทรคมนาคมได้มีการพัฒนารูปแบบและลักษณะการใช้งานให้มีความหลากหลายและทันสมัยอยู่ตลอดเวลา
เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคที่ต้องการความหลากหลาย รวดเร็ว และ
สะดวกในการบริการและการใช้งาน ทำให้ผู้ประกอบการโทรคมนาคมต้องพัฒนาศักยภาพในด้านต่างๆ
อยู่ตลอดเวลา อาทิ รูปแบบการให้บริการมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนจาก Transmission Media
Provider มาเป็น Application Provider
ซึ่งหากผู้ประกอบการรายใดไม่มีความชำนาญที่เพียงพอ อาจจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจาก
Strategic Partner ที่มีความชำนาญ
ซึ่งอาจะจะเกิดอุปสรรคในบางกรณีที่มีข้อจำกัดในการทำงานร่วมกัน

สำหรับลักษณะการใช้งานในปัจจุบันมีการนำสื่อผสม (Multimedia) มาใช้มากขึ้น โดยมีทั้งข้อมูล
ภาพ และเสียง รวมถึงภาพเคลื่อนไหว
ซึ่งจำเป็นต้องใช้เทคโนโลยีการสื่อสารผ่านดาวเทียมเนื่องจากมีประสิทธิภาพสูงกว่าภาคพื้นดิน
แต่ในปัจจุบันมีเพียง บริษัท ชินแซทเทลไลท์ จำกัด (มหาชน) เพียงรายเดียวที่จะเปิดให้บริการ
Internet/Intranet ความเร็วสูงผ่านดาวเทียม โดยใช้เทคโนโลยีของตนเองภายใต้ชื่อบริการ
iPSTAR อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการพัฒนาเทคโนโลยีให้ทันสมัยขึ้น ทำให้มีจำนวนผู้บริโภคเพิ่มมากขึ้น
เป็นผลทำให้ราคาสินค้ามีแนวโน้มลดลง
เนื่องจากผู้ผลิตสินค้าและอุปกรณ์สามารถที่จะแข่งขันในด้านราคาเนื่องจากต้นทุนการผลิตลดลง
นอกจากนั้น ยังมีการพัฒนาระบบ Call Center
ให้ได้มาตรฐานสามารถรองรับการให้บริการที่หลากหลายเพื่อเพิ่มความพึงพอใจให้กับลูกค้าให้ได้รับความสะดวกรวดเร็ว

ในด้านการลงทุนในเทคโนโลยีใหม่ๆ ตลอดจนการ upgrade อุปกรณ์นั้น
กลุ่มบริษัทได้ทำการศึกษาและวิเคราะห์ถึงความเป็นไปได้และจุดคุ้มทุนเป็นหลัก อาทิ
วางแผนการขยายและปรับปรุงโครงข่ายเพื่อรองรับความต้องการในการใช้ช่องสัญญานที่มากขึ้นทั้งในและต่างประเทศด้วยเทคโนโลยี
Dense Wavelength Division Multiplexing (DWDM)/Multiprotocol Label
Switching (MPLS) เป็นต้น

  ความเสี่ยงด้านความเพียงพอของบุคลากร

ธุรกิจด้านโทรคมนาคมเป็นธุรกิจที่จำเป็นจะต้องมีบุคลากรที่มีความรู้ ความชำนาญ
และทักษะเฉพาะด้านอย่างเพียงพอที่จะรองรับปริมาณงานและธุรกิจใหม่ๆ
เนื่องจากเทคโนโลยีการสื่อสารโทรคมนาคมพัฒนาไปอย่างรวดเร็วและไม่หยุดนิ่ง
ทำให้ผู้ประกอบการธุรกิจสื่อสารโทรคมนาคมต้องรักษาและพัฒนาบุคลากรที่มีศักยภาพไว้อย่างต่อเนื่อง
แต่เนื่องจากในสภาวะการแข่งขันที่สูงเช่นในปัจจุบันทำให้บุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญและประสบการณ์ในวิชาชีพดังกล่าวนี้มีปริมาณไม่เพียงพอกับความต้องการของตลาด
จึงเป็นโอกาสให้บุคลากรในภาคธุรกิจนี้มีอัตราการเปลี่ยนงานบ่อย
เนื่องจากได้รับข้อเสนอการว่าจ้างงานที่มีความจูงใจสูงจากคู่แข่งขัน
จึงทำให้บริษัทอาจจะมีความเสี่ยงในด้านความเพียงพอของบุคลากร
อันเป็นเหตุให้บริษัทได้รับผลกระทบด้านการให้บริการและโอกาสการขยายตัวทางธุรกิจ
อย่างไรก็ตามบริษัทได้เตรียมมาตรการรองรับไว้ เช่น การเลื่อนตำแหน่ง
และการปรับค่าตอบแทนให้เป็นพิเศษสำหรับพนักงานซึ่งมีขีดความสามารถในการปฏิบัติงานสูงและมีผลงานดีเด่นเป็นที่ยอมรับเพื่อสร้างแรงจูงใจในการทำงาน
นอกจากนั้นยังมีการหมุนเวียนงานเพื่อเสริมสร้างทักษะและประสบการณ์ในงานด้านอื่นๆ
เพื่อเสริมสร้างศักยภาพของพนักงานให้มีความก้าวหน้าในสายอาชีพและเพื่อเตรียมพร้อมที่จะทดแทนบุคลากรในอนาคต
ดังนั้นในช่วงเวลาที่ผ่านมาบริษัทจึงยังไม่เคยประสบกับปัญหาด้านการขาดแคลนบุคลากรแต่อย่างใด

1.2 ปัจจัยความเสี่ยงทางการเงิน

 ความเสี่ยงจากการถูกคัดค้านจากเจ้าหนี้บางรายต่อแผนฟื้นฟูกิจการ

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 บริษัทยังอยู่ในแผนฟื้นฟูฯ โดยระหว่างปีผู้บริหารแผนฯ
  ได้ดำเนินการดังนี้ ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2547 ผู้บริหารแผนฯ
  ของบริษัทได้ยื่นต่อศาลล้มละลายกลางขอออกจากแผนฟื้นฟูฯ
  เนื่องจากได้ปฏิบัติตามแผนครบถ้วนแล้ว
  แต่มีการคัดค้านจากเจ้าหนี้บางรายทำให้ขบวนการทางศาลได้ขึ้นไปสู่ศาลฎีกา ซึ่งผู้บริหารแผนฯ
  ของบริษัทได้ทำการชี้แจงแก้ข้อคัดค้านไปยังศาลฎีกาเรียบร้อยแล้ว
  โดยขณะนี้กำลังรอศาลฎีกาพิจารณา อย่างไรก็ตามบริษัทเชื่อมั่นว่าผู้บริหารแผนฯ
  ได้ปฏิบัติตามแผนฟื้นฟูฯ ทุกประการและถูกต้องตามหลักกฎหมายฟื้นฟูกิจการ ในส่วนของบริษัท
  JIOC ซึ่งอยู่ในแผนฟื้นฟูกิจการ ผู้บริหารแผนฯ ของ JIOC
  กำลังดำเนินตามแผนซึ่งยังคงมีความเสี่ยงในการที่ยังไม่ได้ออกจากแผนฟื้นฟูฯ

  ความเสี่ยงในด้านความสามารถในการจ่ายเงินปันผล

ณ สิ้นปี 2548 บริษัทและบริษัทย่อยมีกำไรสุทธิจำนวน 865 ล้านบาท
และกำไรสะสมที่ยังไม่ได้จัดสรรจำนวน 1,383

ล้านบาท มีความสามารถที่จะจ่ายเงินปันผลได้ตามนโยบายบริษัทที่กำหนดไว้
แต่บริษัทและบริษัทย่อยยังอยู่ภายใต้แผนฟื้นฟูฯ ตามแผนฟื้นฟูฯ
ของบริษัทได้ระบุเงื่อนไขการจ่ายปันผลและประโยชน์อื่นใดไว้ว่า
ผู้บริหารแผนไม่มีความประสงค์ที่จะจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นในระหว่างการดำเนินการตามแผนฟื้นฟูฯ
และภายหลังจากวันยกเลิกการฟื้นฟูฯ
ให้คณะกรรมการและที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทเป็นผู้พิจารณาอนุมัติการจ่ายเงินปันผลหรือประโยชน์อื่นใดให้แก่ผู้ถือหุ้นตามกฎหมายต่อไป
บริษัทจึงคาดว่ามีกระแสเงินสดเพียงพอที่จะจ่ายชำระหนี้ตามแผนฟื้นฟูฯ และหนี้สินระยะยาวอื่น
และจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นได้ในอนาคต

  ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย 

บริษัทและบริษัทย่อยมีความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ยที่เกิดจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในตลาดในอนาคต
ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานและกระแสเงินสดของบริษัทและบริษัทย่อย
ทั้งนี้สินทรัพย์และหนี้สินในเงินฝากกับสถาบันการเงิน
เงินเบิกเกินบัญชีธนาคารและเงินกู้ระยะยาวมีรายละเอียดตามที่ปรากฏในหมายเหตุประกอบงบการเงิน
ณ 31 ธันวาคม 2548

  ความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน 

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548
บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศสุทธิที่ไม่ได้รับการป้องกันความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน
ซึ่งสามารถสรุปได้ดังนี้

+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
| สกุลเงิน      | งบการเงินรวม  |              | งบการเ  |               |
|             |              |              | งินเฉพาะ |               |
|             |              |              | ของบริษัท |               |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
|             | สกุลเงินต่าง    | เทียบ         | สก      | เทีย           |
|             |              | เท่าเป็นเงินบาท | ุลเงินต่าง | บเท่าเป็นเงินบาท |
|             | ประเทศ       |              |         |               |
|             |              | (ล้านบาท)     | ประเทศ  | (ล้านบาท)      |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
|   เหรีย      | 97 ล้านเหรียญ  | 3,993.94     |   -     | -             |
| ญสหรัฐอเมริกา |              |              |         |               |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
|   ยูโร       | 1 ล้านยูโร     | 48.95        |   -     | -             |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
|             | 1            | 7.46         |   -     | -             |
|  ฟรังก์ฝรั่งเศส | ล            |              |         |               |
|             | ้านฟรังก์ฝรั่งเศส |              |         |               |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
|   รวม       |              | 4,050.35     |         | -             |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
|   สินทรัพย์รวม |              | 16,593.39    |         | 11,582.55     |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+
|   %         |              | 24.41        |         | 0.00          |
|             |              |              |         |               |
| ต่อสินทรัพย์รวม |              |              |         |               |
+-------------+--------------+--------------+---------+---------------+

หมายเหตุ : อัตราแลกเปลี่ยน ณ 31 ธันวาคม 2548

บริษัทไม่มีรายได้ที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ
ทำให้บริษัทอาจได้รับผลกระทบจากความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน
ในกรณีที่ค่าเงินบาทอ่อนค่าลงเมื่อเทียบกับเงินสกุลต่างๆ
โดยจะส่งผลกระทบต่อกำไรหรือขาดทุนของบริษัทและบริษัทย่อยตามสัดส่วน ณ 31 ธันวาคม 2548
บริษัทและบริษัทย่อยมีหนี้สินที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศคงเหลือเพียง 97
ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา 1 ล้านยูโร และ 1 ล้านฟรังก์ฝรั่งเศสเท่านั้น
อย่างไรก็ตามบริษัทและบริษัทย่อยยังมีสินทรัพย์ในรูปเงินฝากเป็นเงินสกุลเงินตราต่างประเทศ 38
ล้านเหรียญสหรัฐอเมริกา
ซึ่งจะทำให้ผลกระทบจากความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนที่บริษัทจะได้รับลดน้อยลงไปด้วย
แต่ทั้งนี้บริษัทก็ยังมีมาตรการในการบริหารความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนในระยะสั้น
โดยบริษัทจะซื้ออัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าในส่วนของหนี้สินที่ครบกำหนดชำระภายใน 6 เดือนไว้

สำหรับความเสี่ยงจากอัตราการแลกเปลี่ยนที่อาจเกิดขึ้นจากการจัดซื้ออุปกรณ์จากต่างประเทศ
และเงินลงทุนในต่างประเทศ บริษัทคาดว่าจะไม่ได้รับผลกระทบจากทั้ง 2 ปัจจัยดังกล่าว
เนื่องจากในการจัดซื้ออุปกรณ์ที่มีมูลค่าสูงและใช้ระยะเวลาในการส่งมอบเป็นระยะๆ
หรือใช้เวลานาน ซึ่งบริษัทได้มีการป้องกันความเสี่ยงโดยซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าไว้
ในส่วนของเงินลงทุนในต่างประเทศจะเป็นการลงทุนผ่านบริษัท JIOC
ซึ่งปัจจุบันได้มีการตั้งสำรองผลขาดทุนจากการลดมูลค่าของเงินทุนในบริษัทต่างประเทศทั้งหมดเต็มจำนวนและบันทึกเงินลงทุนดังกล่าวเป็นศูนย์แล้ว

1.3 ปัจจัยความเสี่ยงในด้านการควบคุมการบริหารงานของบริษัท

ในระหว่างที่บริษัทอยู่ภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการ อำนาจในการอนุมัติต่างๆ
ที่ต้องได้รับการอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้นก่อนการเข้าทำรายการใดๆ
อยู่ภายใต้อำนาจอนุมัติของผู้บริหารแผนฯ โดยผู้ถือหุ้นไม่มีสิทธิในการลงมติอนุมัติแต่อย่างใด