-----------------------------------------------------------------------
  1. ปัจจัยความเสี่ยง

  -----------------------------------------------------------------------

1.  ความเสี่ยงจากสภาพเศรษฐกิจ การเมืองและนโยบายภาครัฐ

เนื่องจากรายได้ของบริษัทกว่าร้อยละ 98 มาจากธุรกิจรับเหมาก่อสร้างที่มีกลุ่มลูกค้าคือภาครัฐบาล
ดังนั้นจึงมีความสัมพันธ์โดยตรงกับภาวะเศรษฐกิจและอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจของประเทศ
รวมทั้งความมั่นคงทางการเมือง เนื่องจากเป็นผู้กำหนดนโยบายการลงทุนของประเทศ
และมีผลกระทบต่องบประมาณการลงทุน
ของรัฐบาลและระยะเวลาในการการก่อสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐาน
สำหรับโครงการที่บริษัทได้ลงนามกับภาครัฐ ไปแล้วนั้น
บริษัทมิได้มีความเสี่ยงจากภาวะเศรษฐกิจและการเมือง
เนื่องจากโครงการดังกล่าวจะได้รับการจัดสรรงบประมาณตามงบประมาณผูกพันของรัฐบาล

ในช่วงระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน 2549 จนถึงวันที่ 28 มกราคม 2551 ประเทศไทย
ได้เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองเป็นการปกครอง
โดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
พร้อมได้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2549 ขึ้นมาบริหารประเทศ
และมียุทธศาสตร์ในการบริหารงบประมาณไปในแนวทางเสริมสร้างสังคมและวัฒนธรรมให้เกิดความเข้มแข็ง
ปลูกฝัง ให้ประชาชนทั่วไปมีความผูกพันกับชาติประเทศ
จัดวางรากฐานให้การบริหารประเทศชาติอยู่ในหลักการของการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี (good
Governance) และเสริมสร้างความสมานฉันท์อันดีให้เกิดขึ้นในประเทศ
ดังนั้นการจัดสรรงบประมาณจึงมุ่งเน้นไปตามยุทธศาสตร์การพัฒนาคนและสังคม
จากนโยบายทางภาครัฐและการบริหารงบประมาณดังกล่าวจึงมีผลทำให้ตั้งแต่ปลายปี 2549
จนกระทั่งปี 2550 โครงการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐาน
ของภาครัฐมีน้อยมากและเป็นโครงการสืบเนื่องมาจากรัฐบาลก่อนหน้านี้
จึงก่อให้เกิดผลกระทบโดยตรงต่อระบบ การก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานให้ต้องชะลอตัวโดยภาพรวม
และแน่นอนย่อมกระทบกระเทือนถึงการประกอบธุรกิจของบริษัท ที่มีลูกค้าสำคัญคือภาครัฐ
และแม้จะไม่เป็นนัยสำคัญก็ตาม แต่ก็ทำให้อัตราการเจริญเติบโตของบริษัทต้องสะดุดหยุดลงเช่นกัน

2.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงของผลการดำเนินงาน

บริษัทได้ดำเนินการประกอบธุรกิจด้วยความรอบคอบ ระมัดระวัง ภายใต้สภาวะเศรษฐกิจที่หยุดนิ่ง
เนื่องจากรัฐบาลไม่มีนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจภาครัฐ
โดยการบริหารจัดการงานก่อสร้างที่ได้ลงนามในสัญญาไว้แล้วให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุด
โดยการตรวจสอบรายจ่ายภาคต้นทุนอย่างรัดกุม จึงทำให้ในปี 2550 บริษัทมีกำไร 159.91
ล้านบาท เพิ่มขึ้น 119.76 ล้านบาท จากปี 2549 ซึ่งบริษัทมีกำไรสุทธิ 40.15 ล้านบาท
ประกอบกับบริษัทได้ลงนามในสัญญาก่อสร้าง โครงการก่อสร้างทางพิเศษสายรามอินทรา -
วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร สัญญาที่ 1,
โครงการก่อสร้างบ่อพักและท่อร้อยสายไฟฟ้าใต้ดินร่วมกับโครงการก่อสร้างทางพิเศษสายรามอินทรา
– วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร สัญญาที่ 1 ของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย,
โครงการก่อสร้างทางพิเศษสายรามอินทรา – วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร สัญญาที่ 2,
โครงการก่อสร้างบ่อพัก
และท่อร้อยสายไฟฟ้าใต้ดินร่วมกับโครงการก่อสร้างทางพิเศษสายรามอินทรา –
วงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร สัญญาที่ 2 ของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย,
โครงการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานและสถานีรถโดยสาร เส้นทางที่ 2 : สายช่องนนทรี –
สะพานกรุงเทพฯ และโครงการก่อสร้างระบบป้องกันน้ำท่วมพื้นที่ชุมชนเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง

บริษัทมีโครงการที่อยู่ระหว่างการดำเนินงานมูลค่าโครงการรวมประมาณ 6,562.51 ล้านบาท
โดยมีมูลค่างานที่ยังไม่ได้ก่อสร้างเท่ากับ 2,896.37 ล้านบาท
(ดูรายละเอียดงานที่ยังไม่ส่งมอบได้ในส่วนที่ 2 หัวข้อที่ 3
การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์)
ซึ่งจะทำให้ผลการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตมีความมั่นคงกว่าปี 2549
ที่มีเหตุการณ์ไม่ปกติทั้งทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจตามที่กล่าวมาแล้ว

ทั้งนี้
ผู้บริหารของบริษัทได้มีแนวทางกระจายความเสี่ยงและลดการพึ่งพิงรายได้จากกรุงเทพมหานครดังกล่าว
โดยให้บริษัทเข้าร่วมประมูลในหน่วยงานต่างๆ ของรัฐมากขึ้น เช่น การทางพิเศษแห่งประเทศไทย
กรมทางหลวง กรมทางหลวงชนบท กรมโยธาธิการและผังเมือง กรมชลประทาน
การรถไฟแห่งประเทศไทย การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย การประปานครหลวง
การประปาภูมิภาค บริษัท ทศท. จำกัด (มหาชน)
และบริษัทจัดการและพัฒนาทรัพยากรภาคตะวันออก จำกัด (มหาชน) (East Water) เป็นต้น

3.  ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงราคาวัสดุก่อสร้าง

ธุรกิจรับเหมาก่อสร้างจะได้รับผลกระทบจากการผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างค่อนข้างมาก
เนื่องจากต้นทุนวัสดุก่อสร้างเป็นต้นทุนหลักในการดำเนินธุรกิจ
และการเสนอราคาเพื่อประมูลงานก่อสร้าง
ซึ่งมีความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างนั้นจะเป็นไปตามระดับอุปสงค์และอุปทานในตลาด
หากราคาต้นทุนวัสดุก่อสร้างเพิ่มขึ้นส่งผลให้ต้นทุนในการก่อสร้างของบริษัทเพิ่มขึ้นและกระทบต่อกำไรของบริษัทโดยตรง
ถึงแม้ว่าในการเข้าประมูลงานใด งานหนึ่ง
บริษัทจะมีการคำนวณราคาต้นทุนวัตถุดิบล่วงหน้าและเลือกรับงานที่มีผลกำไร
แต่ในระหว่างการก่อสร้าง บริษัทอาจได้รับผลกระทบจากความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้าง
โดยบริษัทมีการบริหารจัดการความเสี่ยงดังนี้

-   การบริหารจัดการความเสี่ยงผ่านทางสัญญาการก่อสร้าง
    เนื่องจากบริษัทมีกลุ่มลูกค้าเป็นภาคราชการและรัฐวิสาหกิจ
    โดยปกติบริษัทจะได้รับการชดเชยจากการเปลี่ยนแปลงของราคาต้นทุนวัสดุค่าก่อสร้างตามสูตรที่ใช้ในการปรับราคา
    (Escalation Factor หรือค่า K) ยกเว้นจะมีการประกาศก่อนการประมูลเป็นอย่างอื่น
    อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน โครงการก่อสร้างทั้งหมดของบริษัทมีการชดเชย ค่า K ทั้งหมด
    โดยในการชดเชย ทางราชการจะพิจารณาเพิ่มราคาค่างานเมื่อค่า K
    ตามสูตรสำหรับงานก่อสร้างนั้นๆในเดือนที่ส่งมอบงานมีค่าเปลี่ยนแปลงไปจากค่า K
    ในเดือนที่เปิดซองราคามากกว่า
    ร้อยละ 4 ขึ้นไป โดยนำเฉพาะส่วนที่เกินร้อยละ 4 มาคำนวณปรับเพิ่มค่างาน ดังนั้น
    บริษัทจึงสามารถลดความเสี่ยงจากราคาวัสดุก่อสร้างที่ปรับตัวเพิ่มขึ้นได้บางส่วน

-   การบริหารความเสี่ยงจากการตกลงทำสัญญาซื้อขายล่วงหน้าโดยกำหนดเป็นราคาคงที่เป็นรายโครงการสำหรับวัตถุดิบหลัก
    เช่น คอนกรีต เหล็ก และสินค้าพิเศษเฉพาะโครงการนั้น เช่น เหล็กแผ่นกำลังสูง (Steel
    Plate High Strength) เป็นต้น
    ทั้งนี้เนื่องจากบริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบมาโดยตลอด
    โดยชำระค่าวัสดุก่อสร้างตามระยะเวลาที่กำหนด
    จึงสามารถเจรจาต่อรองสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าเพื่อรองรับความผันผวนของราคาวัสดุก่อสร้างได้อย่างราบรื่น
    อย่างไรก็ตาม ในปี 2548 บริษัทมีการซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศทั้งหมดจำนวน1 ครั้ง
    ซึ่งผู้บริหารพิจารณาตามสถานการณ์ ณ
    ขณะนั้นแล้วจึงได้ทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเพื่อลด
    ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน และในอนาคตหากมีการเข้าซื้อวัตถุดิบจากต่างประเทศ
    จะพิจารณาทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าเป็นครั้งคราวตามความเหมาะสมจากสภาวะเศรษฐกิจเพื่อลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

-   การบริหารความเสี่ยงจากราคาน้ำมันที่ผันผวน
    ระดับราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกในช่วงปีที่ผ่านมามีความผันผวนเป็นอย่างมาก
    โดยในช่วงไตรมาสที่ 4 ของปี ระดับราคาสูงถึง 76-78 เหรียญสหรัฐ/บาร์เรล
    เป็นผลทำให้ระดับราคาน้ำมันดีเซลภายในประเทศสูงถึง 29.34 บาท/ลิตร
    ซึ่งเป็นระดับราคาที่เพิ่มสูงมากในรอบหลาย ๆ ปี
    และมีผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนในการดำเนินงานของบริษัทรับเหมาก่อสร้าง
    ระดับราคาน้ำมันที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
    ก็จะมีผลต่อราคาวัสดุก่อสร้างที่มีน้ำมันเป็นส่วนประกอบด้วย
    และในส่วนที่มีผลกระทบในด้านค่าใช้จ่ายในการขนส่ง
    หรือค่าใช้จ่ายในการเดินเครื่องจักรก่อสร้างต่าง ๆ
    การที่ราคาน้ำมันมีการผันผวนมากไม่นิ่งทำให้การคำนวณต้นทุน ในส่วนนี้เป็นไปอย่างไม่แน่นอน
    ซึ่งมีผลในการประมาณราคาค่าก่อสร้างมีผลให้ต้องมีการเผื่อราคาไว้ค่อนข้างมากอันมีผลต่อการแข่งขันในการประมูลงาน
    และทำให้เจ้าของงานที่ว่าจ้างก่อสร้าง ต้องรับภาระในค่าก่อสร้างที่สูงเกินควร
    และอาจเป็นไปได้ว่าผู้รับเหมาที่ทำการเผื่อค่าใช้จ่ายในส่วนนี้มากเกินควรอาจไม่ได้รับเลือกให้เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างโครงการที่สำคัญๆไป
    อย่างไรก็ตามระดับราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกก็มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
    ในภาวะตลาดยังคงมีความตึงตัวโดยอยู่ที่ราคา 95 เหรียญสหรัฐ/บาร์เรล เมื่อวันที่ 10
    มีนาคม 2551 และระดับราคาน้ำมันดีเซลภายในประเทศอยู่ที่ราคา 30.44 บาท/ลิตร
    ปัญหาราคาน้ำมันสูงที่กดดันให้เงินเฟ้อสูงขึ้น และการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก
    แต่หากมีการขับเคลื่อนการปรับโครงสร้างการผลิต
    เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันอย่างต่อเนื่องและเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานทดแทน
    จะช่วยลดผลกระทบจากปัจจัยข้อจำกัดดังกล่าวได้

-   การบริหารความเสี่ยงในด้านราคาเหล็ก
    ในการประกอบธุรกิจก่อสร้างทุกประเภทโดยเฉพาะการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่
    มีความจำเป็นจะต้องใช้เหล็กเป็นส่วนประกอบ จำนวนมาก นับเป็นจำนวนไม่น้อยกว่า 10,000
    ตัน แต่ราคาเหล็กได้ขยับตัวสูงขี้นมาอย่างรวดเร็ว ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2545
    ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้าง (เหล็ก) เท่ากับ 8.3 ทำให้เหล็กก่อสร้างมีราคาประมาณ 10 – 15
    บาท/กิโลกรัม ต่อมาวันที่ 31 ธันวาคม 2550 ดัชนีราคาวัสดุก่อสร้าง (เหล็ก) เท่ากับ 18.3
    ราคาเหล็กที่ใช้ในการก่อสร้างขยับตัวสูงขึ้น ประมาณ 30 – 35 บาท/กิโลกรัม
    (ดูตารางที่ 1) ในทางปฏิบัติ การทำสัญญาก่อสร้างภาครัฐ จะมีการกำหนดรูปแบบ
    สัญญาเป็นแบบปรับราคาได้ (Escalation Factor หรือค่าK)
    เพื่อเป็นการชดเชยการเปลี่ยนแปลงราคาต้นทุนวัสดุก่อสร้าง
    โดยรัฐกำหนดสูตรในการคำนวณมาให้ แต่การชดเชยดังกล่าวมีข้อจำกัด เช่น
    การที่จะเบิกราคาก่อสร้างแบบปรับราคาได้นั้น
    ราคาต้นทุนวัสดุก่อสร้างต้องมีการเพิ่มขึ้นเกินกว่า 4%
    จึงนำส่วนที่เกินนั้นมาคำนวณปรับราคาเป็นค่างาน
    จึงทำให้ได้ค่างานไม่สอดคล้องกับต้นทุนการผลิต เป็นต้น ซึ่งภาคเอกชนได้หารือกับภาครัฐ
    เพื่อที่จะได้มีการปรับปรุงราคากลางเพื่อให้มีการสะท้อนราคาต้นทุนตามความเป็นจริง

[]

นอกจากนี้
บริษัทมีการบริหารความเสี่ยงจากการเพิ่มขึ้นของราคาวัสดุก่อสร้างโดยบริษัทฯจะทำการประเมินราคาวัสดุที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้นภายในระยะเวลาการก่อสร้าง
และนำราคาที่ได้จากการประเมินดังกล่าวไปคำนวณเป็นต้นทุนของโครงการนั้นๆ
เพื่อจัดทำข้อเสนอด้านราคาสำหรับการเข้าไปประมูลงานในโครงการต่างๆ ทั้งนี้ในอดีตที่
ผ่านมา บริษัทไม่เคยประสบปัญหาจากการเปลี่ยนแปลงราคาวัสดุก่อสร้าง

1.  ความเสี่ยงจากความล่าช้าของโครงการก่อสร้าง

โดยปกติ โครงการรับเหมาก่อสร้างของบริษัทมีกำหนดระยะเวลาส่งมอบงานในสัญญาอย่างชัดเจน
ทั้งนี้ หากบริษัทไม่สามารถส่งมอบงานได้ตามกำหนด
บริษัทอาจต้องชดใช้ค่าเสียหายและค่าปรับต่อผู้ว่าจ้าง
ความล่าช้าของโครงการก่อสร้างในธุรกิจรับเหมาก่อสร้างของบริษัทมาจาก 3 ปัจจัยหลักได้แก่

1.  ความล่าช้าจากผู้ว่าจ้าง

  การรับเหมาก่อสร้างให้กับหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจมีความเสี่ยงจากความล่าช้าในการส่งมอบพื้นที่ก่อสร้าง
  และด้านงานเอกสารและการจ่ายเงินของหน่วยงานราชการ
  ในกรณีความล่าช้าจากการส่งมอบพื้นที่ก่อสร้าง
  ทางหน่วยงานราชการจะทำการต่อสัญญาก่อสร้างออกไปและบริษัทจะไม่ต้องชดเชยค่าเสียหายจากความล่าช้าดังกล่าว
  และ ในกรณีความล่าช้าด้านงานเอกสารและจ่ายเงินของหน่วยงานราชการ
  ซึ่งอาจทำให้ขาดเงินทุนหมุนเวียนในการดำเนินงานและอาจทำให้บริษัทไม่สามารถดำเนินการได้เสร็จตามสัญญา
  บริษัทใช้วิธีการบริหารจัดการมาแก้ปัญหาความล่าช้าที่มาจากผู้ว่าจ้างโดยบริษัทมีความเข้าใจระบบการทำงานด้านเอกสารและการเบิกจ่ายเงินของทางหน่วยงานราชการเป็นอย่างดีพร้อมทั้งมีการทำงานและติดต่อประสานงานร่วมกับหน่วยงานราชการและเจ้าหน้าที่โครงการนั้นๆและรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกลุ่มลูกค้ามาโดยตลอด
  สำหรับความล่าช้าทางการเงินบริษัทได้มีการสำรองเงินเพิ่มอีกประมาณ15%ของมูลค่างานที่ประมูล
  เพื่อให้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการเนินธุรกิจที่เพียงพอ

2.  ความล่าช้าจากผู้รับจ้าง

  การรับเหมาก่อสร้างมีความเสี่ยงจากความล่าช้าในการบริหารการก่อสร้างของบริษัท
  และบริษัทผู้รับเหมาเอง
  ที่ผ่านมาบริษัทไม่เคยทำงานล่าช้ากว่าสัญญาเนื่องจากบริษัทมีความรู้และมีความเข้าใจในตัวงานที่ทำ
  นอกจากนี้บริษัทยังได้ทำแผนการทำงานเพื่อใช้สำหรับควบคุมการทำงานของบริษัทผู้รับเหมาในแต่ละโครงการอย่างชัดเจน
  และมีการติดตามความคืบหน้าของโครงการเป็นระยะและมีการรายงานปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างทันท่วงทีโดยปัญหาระดับล่าง
  เช่น ปัญหาการเคลียร์พื้นที่ในเขตก่อสร้าง ปัญหาเครื่องจักรชำรุด เป็นต้น
  จะให้วิศวกรเป็นผู้ทำการแก้ไขด้วยตนเอง หากเป็นปัญหาใหญ่ หรือปัญหาที่ไม่คาดว่าจะเกิดขึ้น
  เช่น สาธารณูปโภค ใต้ดินที่กีดขวางการก่อสร้าง จะได้รับคำปรึกษาแนะนำจากทีมงานผู้บริหาร
  ทำให้สามารถบริหารงานก่อสร้างได้อย่างมีประสิทธิภาพ

3.  ความล่าช้าจากภัยธรรมชาติ

  โดยทั่วไปในการทำสัญญาว่าจ้าง จะมีการระบุให้ผู้รับจ้างจัดทำสัญญาประกันภัยให้กับโครงการที่
  รับเหมาก่อสร้าง ทั้งนี้บริษัทไม่เคยประสบปัญหาความล่าช้าในการก่อสร้างที่เกิดจากภัยธรรมชาติ

อย่างไรก็ตามจากประสบการณ์ และความชำนาญในการบริหารโครงการรับเหมาก่อสร้างของบริษัท
ในอดีตที่ผ่านมาบริษัทไม่เคยถูกปรับ หรือเรียกร้องให้ชดใช้ค่าเสียหาย
อันเนื่องมาจากความล่าช้าในการส่งมอบงาน แต่อย่างใด

1.  ความเสี่ยงในการพึ่งพาวิศวกร

ในธุรกิจรับเหมาก่อสร้างจำเป็นต้องอาศัยความรู้
ความชำนาญของบุคลากรของวิศวกรผู้ควบคุมงานก่อสร้าง ในปัจจุบัน
หากบริษัทสูญเสียบุคลากรเหล่านี้ไปอาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคต ดังนั้น
บริษัทจึงมีระบบการทำงานโดยการแบ่งงานออกเป็นส่วนๆโดยมีวิศวกรในระดับหัวหน้างานทั้งหมด 18
คน เพื่อลดการพึ่งพาบุคคลใดบุคคลหนึ่งในการทำงาน เช่น ส่วนงานวิศวกรรม ส่วนงานก่อสร้าง
เป็นต้น โดยมีหัวหน้าวิศวกรรับผิดชอบในแต่ละส่วนงาน ซึ่งหัวหน้าวิศวกรเหล่านี้จะมีผู้ช่วยวิศวกรอีก
2-3 คนที่เรียนรู้งานจากหัวหน้าส่วนงานโดยตรงและเตรียมพร้อมปฏิบัติงานแทนหัวหน้าส่วนงานได้
รวมถึงบริษัทยังมีการจัดทำคู่มือขั้นตอนในการทำงานโดยละเอียดและสอดคล้องกับระบบ ISO 9001
Version 2000 ซึ่งสามารถใช้เป็นคู่มือในการปฏิบัติงาน
นอกจากนี้บริษัทมีนโยบายที่จะรักษาบุคลากรที่มีคุณภาพเหล่านี้ไว้
โดยเสนอผลตอบแทนต่างๆที่สามารถแข่งขันได้กับตลาดแรงงานเพื่อลดความสูญเสีย

2.  ความเสี่ยงจากการที่อดีตผู้บริหารระดับสูงของบริษัทถูกแจ้งข้อกล่าวหาจากกรมสอบสวนคดีพิเศษ

ในกรณีที่กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดี เอส ไอ)
ได้เข้าตรวจสอบการประมูลโครงการก่อสร้างถนนและอุโมงค์ของกรุงเทพมหานคร
ซึ่งได้มีการประกาศผลการประมูลไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วในเดือนมกราคม 2549
และต่อมาได้ประกาศยกเลิกการประกวดราคาทั้ง 16 โครงการ
ซึ่งเป็นโครงการที่บริษัทได้รับการชนะการประมูลและอยู่ระหว่าง รอลงนามเซ็นสัญญา 2
โครงการคือ โครงการก่อสร้างถนนกรุงเทพกรีฑา - ร่มเกล้า ช่วง 1 และ 1/1 มูลค่า 2,288
ล้านบาท และโครงการก่อสร้างทางลอดถนนศรีนครินทร์-ถนนสุขุมวิท103 (อุดมสุข)
และโครงการปรับปรุงถนน ศรีนครินทร์ จากบริเวณแยกถนนพัฒนาการ - ถนนสุขุมวิท 103 มูลค่า
1,979 ล้านบาท ซึ่ง นายประสงค์ สุวิวัฒน์ธนชัย
ขณะนั้นดำรงตำแหน่งกรรมการและประธานกรรมการบริหารของบริษัท
ได้ถูกกล่าวหาในความผิดฐานสนับสนุนเจ้าหน้าที่รัฐกระทำโดยทุจริต
ซึ่งขณะนี้เรื่องได้ถูกส่งไปยังคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.)
ในฐานะผู้ถูกกล่าวหาและยังไม่ได้ไต่สวน และ ซึ่งต่อมาวันที่ 21 มกราคม 2549 นายประสงค์
จึงได้ลาออกจากการเป็นกรรมการ และประธานกรรมการบริหาร และที่ประชุมคณะกรรมการครั้งที่
1 /2549 เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2549 ได้แต่งตั้ง นางสาวกรภัทร์ สุวิวัฒน์ธนชัย
ให้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารแทน บริษัทมีความเสี่ยงที่อาจจะถูกฟ้องร้องว่ามี
ส่วนเกี่ยวข้องในคดีนี้ได้ อย่างไรก็ตาม โดยข้อเท็จจริงแล้ว คดีดังกล่าวมิได้เกี่ยวข้องใดๆกับบริษัท
และไม่มีผลกระทบต่อสิทธิและหน้าที่ของบริษัทแต่อย่างใด
ในกรณีนี้ที่ปรึกษาทางกฎหมายของบริษัทมีความเห็นว่า
ข้อกล่าวหาดังกล่าวเป็นการกล่าวหานายประสงค์ สุวิวัฒน์ธนชัย ในฐานะส่วนตัว
โดยจากข้อเท็จจริงบริษัทยังมิได้มีประเด็นทางคดีใดๆเกี่ยวข้องกับบริษัท
และไม่มีผลกระทบต่อสิทธิของบริษัทในการเข้าประมูลงานในโครงการใหม่
โดยโครงการของกรุงเทพมหานคร คือ โครงการระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ (BRT)
เส้นทาง
ที่ 2 สายช่องนนทรี – สะพานกรุงเทพ มูลค่า 661.2 ล้านบาท
ที่บริษัทชนะการประมูลและประกาศผลเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2548
และทางกทม.ชะลอการอนุมัติจ้างและลงนามสัญญา แต่ทั้งนี้ บริษัทได้ลงนามในสัญญากับทางกทม.
แล้วเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2550 และโครงการของกรมทางหลวง คือ
โครงการก่อสร้างถนนสายบางใหญ่ – แคราย ส่วนที่ 2 (สะพานพระนั่งเกล้า) มูลค่า 1,306
ล้านบาท ซึ่งลงนามในสัญญาแล้วเมื่อวันที่ 31 พ.ค. 2549 นั้น
บริษัทได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างตามกำหนดการแล้ว

จากเดือนมกราคม 2549 ถึงวันที่ 31 มกราคม 2551 บริษัทได้ชนะการประกวดราคา 6 โครงการ
(ได้แก่ งานพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลย่านซื่อ จ.อ่างทอง สัญญาที่ 2, โครงการระบบระบายน้ำ
ถนนแจ้งวัฒนะไปสู่คลองบางตลาด,
โครงการทางพิเศษสายรามอินทราวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร สัญญาที่ 1
และโครงการทางพิเศษสายรามอินทราวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร สัญญาที่ 2,
ก่อสร้างระบบป้องกันน้ำท่วมพื้นที่ชุมชนเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี สัญญาที่ 2,
งานก่อสร้างทางต่างระดับถนนพัฒนาการ-ถนนอ่อนนุช) จะเห็นได้ว่าหน่วยงานอื่นๆ และ
กรุงเทพมหานครยังคงให้สิทธิในการเข้าประมูลงานตามปกติ
ซึ่งชี้ให้เห็นว่าบริษัทไม่ได้รับผลกระทบต่อความต่อเนื่องในการดำเนินงานของกิจการแต่อย่างใด

3.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทอาจถูกกล่าวหาและ/หรือร้องเรียนและ/หรือ
    ฟ้องร้องว่ามีการกีดกันหรือ
    มีการสมยอมกับผู้รับเหมาอื่นในการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐในอนาคต

เนื่องจากรายได้หลักของบริษัทมาจากการก่อสร้างระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน โดยมีกลุ่มลูกค้าหลักคือ
หน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ ทั้งนี้
โครงการก่อสร้างของภาครัฐมักจะได้รับความสนใจจากประชาชนทั่วไป
และอาจจะถูกตรวจสอบโดยสาธารณชนและฝ่ายการเมืองมากกว่าปกติ
ดังนั้นจึงอาจถูกกล่าวหาและ/หรือร้องเรียนและ/หรือฟ้องร้องจากบุคคลทั่วไปและ/หรือผู้รับเหมารายอื่นๆในเรื่องความโปร่งใสของการเข้าประมูลซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อบริษัทในการดำเนินงานก่อสร้างของงานที่มีอยู่ในปัจจุบันและการเข้าร่วมประมูลงานใหม่รวมทั้งกระทบต่อรายได้และฐานะการเงินของบริษัทได้ในอนาคต

บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก เพราะอาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงาน
ของบริษัทรวมทั้งกระทบต่อผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นอย่างร้ายแรง ดังนั้น คณะกรรมการของบริษัท
จึงได้มีมติห้ามกรรมการหรือผู้บริหารของบริษัทฯ
ทุกระดับชั้นเข้าไปมีส่วนร่วมหรือสนับสนุนให้มีการกีดกันในการเสนอราคาหรือสมยอมการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐอันเป็นการกระทำผิดตาม
พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดในการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2542
นอกจากนี้ได้ขอให้คณะกรรมการตรวจสอบทำการตรวจสอบในเรื่องนี้อย่างเข้มงวด
ทั้งนี้คณะกรรมการตรวจสอบได้ให้แนวทางในการดำเนินการเพิ่มเติมว่า
หลังจากที่มีการออกประกาศเชิญชวน (TOR)
ของหน่วยงานให้เข้าทำการประกวดราคาแล้วหากกรรมการหรือผู้บริหารของบริษัทฯ
ทุกระดับชั้นมีความจำเป็นจะต้องติดต่อกับเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานนั้น ๆ ให้ติดต่อเป็นหนังสือทุกครั้ง
รวมทั้งให้หลีกเลี่ยงการพบปะหรือประชุมร่วมกับผู้รับเหมาอื่นจนกว่าการประมูลงานตาม TOR
ดังกล่าวจะเสร็จสิ้น
เว้นแต่การพบปะหรือประชุมนั้นเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับการประกวดราคาก็ให้กระทำได้เท่าที่จำเป็น
แต่ทั้งนี้หลังจากพบปะหรือประชุมแล้วให้รายงานคณะกรรมการตรวจสอบเป็นหนังสือทุกครั้งโดยเร็ว
หากมีการฝ่าฝืนและดำเนินการใดๆที่ส่งผลเสียหายต่อบริษัท
กรรมการหรือผู้บริหารหรือบุคคลใดๆในบริษัทฯที่เป็นผู้กระทำการดังกล่าวจะมีความผิดวินัยอย่างร้ายแรงและจะต้องรับผิดชอบส่วนตัวต่อความเสียหายที่เกิดขึ้น

4.  ความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่,
    ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้บริหารหลักซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
    และความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อื่น

  1.8.1 ความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่

  เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2550 กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่คือตระกูลสุวิวัฒน์ธนชัย
  ถือหุ้นในบริษัทรวมกันเป็นจำนวน 363,983,150 หุ้นคิดเป็นร้อยละ 58.236
  ซึ่งสัดส่วนที่มากกว่าร้อยละ 50
  ทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่มีอำนาจในการควบคุมบริษัทในเรื่องที่ต้องได้รับการอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  ผู้ถือหุ้นรายย่อยของบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวมคะแนนเสียงเพื่อถ่วงดุลเรื่องที่กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา
  เว้นแต่เรื่องกฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทที่กำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4 ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  หรือกรณีกลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่มีส่วนได้เสียและไม่มีสิทธิออกเสียงลงคะแนน
  หรือเป็นกรณีที่หลักเกณฑ์ของคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์หรือตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยกำหนดให้ผู้ถือหุ้นรายย่อยสามารถใช้สิทธิคัดค้านได้

  อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาในมุมมองของการบริหารจัดการ
  การมีเสียงของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่มีความรู้ความสามารถและประสบการณ์ในการทำงานส่งผลให้บริษัทมีความคล่องตัวในการบริหารจัดการในเรื่องที่ต้องใช้เวลาในการตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วทันต่อเหตุการณ์ต่างๆ
  มากยิ่งขึ้น

  นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาโครงสร้างการจัดการของบริษัท ซึ่งประกอบด้วยคณะกรรมการ 6 ชุด คือ
  คณะกรรมการบริษัท คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการตรวจสอบ คณะกรรมการสรรหา
  คณะกรรมการกำหนดค่าตอบแทน และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง
  เห็นได้ว่าบริษัทมีการวางโครงสร้างการบริหารงานและมีการกำหนดขอบเขตหน้าที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ
  อย่างชัดเจนและโปร่งใส และมีมาตรการในการเข้าทำรายการที่เกี่ยวโยงกับกรรมการ
  ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ และผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการ รวมถึงบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง
  โดยมีบุคคลภายนอกที่เป็นอิสระเข้าร่วมตรวจสอบ ถ่วงดุลในการตัดสินใจ
  ทั้งนี้เพื่อสร้างความมั่นใจให้แก่ผู้ถือหุ้นถึงความโปร่งใส กล่าวโดยสรุปผู้ถือหุ้นรายใหญ่กลุ่ม
  สุวิวัฒน์ธนชัย จึงไม่อาจบริหารงานได้ตามอำเภอใจ
  แต่จะต้องบริหารงานตามที่คณะกรรมการเสนอแนวทาง

  1.8.2 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้บริหารหลักซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท

  บริษัทมีผู้บริหารหลัก 6 ท่าน คือ นางสาวกรภัทร์ สุวิวัฒน์ธนชัย, นายวิรัช รุ่งโรจน์สารทิศ,
  นาง ธนิดา อดิวันทนากุล, นางสาว ชนิดาวรรณ อ่ำเอี่ยม, นายวิรุจน์ เภาทอง และ
  นายเติมพงษ์ เหมาะสุวรรณ
  ซึ่งเป็นกลุ่มผู้บริหารที่มีความรู้ในธุรกิจรับเหมาก่อสร้างและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่มีบทบาทที่สำคัญในการบริหารบริษัท
  โดยมีนางสาวกรภัทร์ สุวิวัฒน์ธนชัย
  เป็นท่านหนึ่งในผู้บริหารข้างต้นและอยู่ในกลุ่มตระกูลสุวิวัฒน์ธนชัย
  ซึ่งมีสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทสูงถึงประมาณร้อยละ 58.236 ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
  ของทุนจดทะเบียนและชำระแล้วของบริษัทภายหลังการนำเสนอขายหุ้นซึ่งเป็นสัดส่วนการถือหุ้นที่สูง
  และเป็นกลุ่มที่จะได้รับผลกระทบโดยตรงจากการออกจากตำแหน่งของผู้บริหารบริษัท
  จากเหตุผลดังกล่าว บริษัทมีความเห็นว่า หากขาดผู้บริหารท่านนี้
  บริษัทก็ไม่มีผลกระทบต่อการประกอบธุรกิจและสถานะทางการเงินของบริษัทในอนาคต
  อีกทั้งบริษัทมีความเห็นว่ามีความเป็นไปได้น้อยมากที่ผู้บริหารท่านนี้จะลาออกจากตำแหน่งประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการของบริษัท

  1.8.3 ความเสี่ยงจากการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อื่น

  ในปัจจุบัน กลุ่มสุวิวัฒน์ธนชัย ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ โดยมีนางสาวกรภัทร์ สุวิวัฒน์ธนชัย
  เป็นประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้จัดการของบริษัท
  ได้มีการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
  (ดูรายละเอียดบริษัทที่ประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ได้ในส่วนที่ 2 หัวข้อที่ 11
  รายการระหว่างกัน) อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาสถานะทางการเงินและผลการดำเนินงาน
  สถานที่ตั้งโครงการ และกลุ่มลูกค้าของบริษัทเหล่านั้นแล้ว บริษัทเหล่านั้น
  ไม่มีศักยภาพที่จะแข่งขันในทางธุรกิจกับบริษัท นอกจากนี้บริษัทที่อาจมีความขัดแย้งดังกล่าว
  รวมทั้งผู้ถือหุ้น (ดูรายละเอียดได้ในส่วนที่ 2 หัวข้อที่ 11 ข้อ12-14) และ นางสาวกรภัทร์
  สุวิวัฒน์ธนชัย นางสาวสมใจ
  ประทุมทอง นางวันทนีย์ สุวิวัฒน์ธนชัย และนายชัยวัฒน์ สุวิวัฒน์ธนชัย
  ได้ทำหนังสือยืนยันว่าจะไม่ประกอบธุรกิจในลักษณะที่จะแข่งขันกับ บริษัท ยูนิค เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์
  คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัท ยูนิค เรียลเอสเตท แอนด์ ดีเวลล็อปเม้นท์ จำกัด

5.  ความเสี่ยงจากการลงทุนในกิจการร่วมค้าหากผู้ร่วมทุนไม่ปฏิบัติตามที่กำหนด

เนื่องจากการรับเหมาก่อสร้างของบริษัทบางโครงการมีมูลค่าโครงการสูง
หรือเป็นโครงการที่ต้องอาศัยความชำนาญหรือเทคโนโลยีเฉพาะด้าน
หรือมีข้อกำหนดจากผู้ว่าจ้างโดยเฉพาะ หรือ เพื่อให้มีคุณสมบัติครบถ้วนในการเข้าร่วมประมูล
โครงการนั้นๆจะมีการร่วมทุนกับบริษัทอื่นในลักษณะของกิจการร่วมค้า
ซึ่งวัตถุประสงค์เพื่อดำเนินโครงการใดโครงการหนึ่ง และเลิกกิจการเมื่อโครงการนั้นแล้วเสร็จ
ทั้งนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550 บริษัทมีกิจการร่วมค้าที่ดำเนินงานทั้งสิ้น 2 แห่ง ได้แก่
กิจการร่วมค้า คาจิมา – โตคิว – ยูนิค กิจการร่วมค้า สยามซินเท็ค – ยูนิค
เอ็นจิเนียริ่ง และกลุ่มนิติบุคคลร่วมทำงาน 1 แห่ง ได้แก่ กลุ่มนิติบุคคลร่วมทำงานระหว่าง บริษัท
ยูนิค เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน ) และ ห้างหุ้นส่วนจำกัด สามประสิทธิ์

ทั้งนี้ หากผู้เข้าร่วมกิจการร่วมค้าไม่สามารถทำงานได้
บริษัทจะต้องรับผิดชอบก่อสร้างในส่วนงานที่เหลือทั้งหมด ทั้งนี้ ในอดีตที่ผ่านมา
บริษัทมีเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่ผู้ร่วมทุนไม่พร้อมดำเนินการก่อสร้างในส่วนงานของตนเอง
อย่างไรก็ดีบริษัทมีความสามารถในการดำเนินงานทั้งหมดได้
ทำให้บริษัทดำเนินงานทั้งหมดและส่งมอบงานได้ตามกำหนดเวลาของผู้ว่าจ้าง

อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีขั้นตอนในการพิจารณาเลือกผู้ร่วมทุนทั้งในด้านความสามารถในการดำเนินงานและฐานะทางการเงินว่ามีความสามารถดำเนินงานตามที่ผู้ว่าจ้างกำหนดได้
โดยบริษัทจะพิจารณาถึงความเป็นไปได้
ว่าหากผู้ร่วมทุนในกิจการร่วมค้าและกลุ่มนิติบุคคลร่วมทำงานไม่สามารถทำงานในส่วนงานของตนเอง
บริษัทมีความสามารถในการทำส่วนงานที่เหลือได้ทั้งหมด
เพื่อลดความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินงานของผู้ร่วมทุนในกิจการร่วมค้า

6.  ความเสี่ยงจากการสร้างบ้านและอาคารชุดพักอาศัยก่อนขาย

บริษัทได้มีการขยายการดำเนินธุรกิจไปสู่ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์
โดยโครงการในปัจจุบันมีลักษณะการประกอบธุรกิจสร้างเสร็จก่อนขาย
ทำให้บริษัทต้องอาศัยเงินทุนหมุนเวียนในการก่อสร้างที่สูงขึ้นและต้องแบกรับภาระต้นทุนค่าวัสดุที่มีราคาผันผวนหากบริษัทไม่สามารถขายบ้านที่สร้างเสร็จแล้วได้
อย่างไรก็ตามบริษัทคาดการณ์ว่าจะสามารถขายบ้านที่สร้างเสร็จแล้วได้เนื่องจากในการเริ่มโครงการใหม่บริษัทเข้าไปทำการศึกษาและวิจัยทางการตลาดก่อนเสมอเริ่มตั้งแต่การเลือกและวิเคราะห์ลักษณะของกลุ่มลูกค้า
ลักษณะการดำเนินชีวิต ลักษณะครอบครัว อาชีพ รายได้
และจะทำการเลือกสถานที่ตั้งของโครงการที่มีการคมนาคมสะดวก
และมีสาธารณูปโภคหลักครบครันพร้อมทั้งอยู่ใกล้สถานที่อำนวยความสะดวก อาทิเช่น โรงเรียน
ห้างสรรพสินค้า โรงพยาบาล เป็นต้น

หลังจากนั้นบริษัทจะทำการเลือกลักษณะที่อยู่อาศัยที่ตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคเช่น
บ้านเดี่ยว บ้านแฝด ทาวน์เฮาส์ และเลือกใช้ ราคา พื้นที่ใช้สอย
การออกแบบบ้านเป็นองค์ประกอบเปรียบเทียบกับคู่แข่งขันของบริษัทเพื่อให้บริษัทมีจุดขายที่ดีกว่า
ด้วยปัจจัยเหล่านี้บริษัทจึงคาดการณ์ว่าจะสามารถขายโครงการที่สร้างเสร็จก่อนขายได้

ทั้งนี้ ในปัจจุบัน บริษัทมีโครงการอสังหาริมทรัพย์ใหม่ที่เปิดโครงการแล้ว 1 โครงการ คือ
โครงการเรสซิเดนท์ อิน เดอะ พาร์ค เฟส 1 จำนวน 55 ยูนิต (รวมบ้านตัวอย่าง)
ก่อสร้างแล้วเสร็จ และอยู่ระหว่างการเปิดขาย โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2550
ขายและโอนไปได้แล้ว 27 ยูนิต คงเหลือ 28 ยูนิต (ดูรายละเอียดโครงการได้ในส่วนที่ 2 หัวข้อที่
3 การประกอบธุรกิจของแต่ละสายผลิตภัณฑ์)

สำหรับโครงการในอนาคตของบริษัทย่อย (โครงการ ยูนิค พาร์ค) นั้น ณ วันที่ 30 ตุลาคม 2550
คณะกรรมการของบริษัทย่อยได้มีมติให้ชะลอโครงการดังกล่าว
เนื่องจากสภาวะเศรษฐกิจและการเมืองที่ผันผวน
ประกอบกับการที่มีปริมาณโครงการบ้านจัดสรรที่มากเกินความต้องการในปัจจุบัน
บริษัทจึงมีความเห็นว่าสถานการณ์ดังกล่าว จึงยังไม่เอื้ออำนวยต่อการที่จะเริ่มโครงการยูนิค พาร์ค
นอกจากนี้โครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีม่วง ช่วงบางซื่อ – พระนั่งเกล้า – บางใหญ่
และช่วงบางซื่อ – สามเสน – ราษฎร์บูรณะ ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย
(รฟม.) มีโครงการจะเริ่มก่อสร้างในปลายปี 2551 และจะเห็นชัดเจนเป็นรูปธรรมมากขึ้นในปี
2552 – 2553 โดยสถานีรถไฟฟ้าดังกล่าวจะอยู่ไม่ไกลจากที่ดินของบริษัท
ซึ่งบริษัทเห็นว่าจะทำให้การคมนาคมในย่านนั้นสะดวก และส่งผลให้ที่ดินมีศักยภาพมากขึ้น
และราคาที่ดินสูงขึ้น ดังนั้น หากบริษัทจะเริ่มก่อสร้างโครงการในช่วงปี 2552 – 2553
ก็น่าจะเป็นผลดีแก่บริษัท
ประกอบกับขณะนี้บริษัทมีความต้องการใช้พื้นที่ขนาดใหญ่เพิ่มเติมเพื่อจัดเก็บชิ้นงานและวัสดุก่อสร้างในโครงการก่อสร้างของบริษัท
บริษัทจึงมีความประสงค์ที่จะขอเช่าพื้นที่ดังกล่าวจากบริษัทย่อย
ซึ่งขณะนี้ได้มีการทำสัญญาเช่าระหว่างกันเรียบร้อยแล้ว