1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงผู้ผลิตวัตถุดิบรายใหญ่ในประเทศเพียง 3 ราย

  ในปี 2549 บริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil)
  ซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตท่อเหล็ก และเหล็กแผ่นดำทั้งหมดจากผู้ผลิตในประเทศ ซึ่งมีเพียง 3
  ราย คือ กลุ่มบริษัท สหวิริยา สตีล อินดัสตรี จำกัด (มหาชน) กลุ่มบริษัท นครไทยสตริปมิลล์
  จำกัด (มหาชน) และกลุ่มบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน)
  ทั้งซื้อโดยตรงและซื้อผ่านตัวแทนจำหน่าย ซึ่งผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศทั้ง 3
  รายดังกล่าวมีกำลังการผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนรวมกันประมาณ 5.40
  ล้านตันต่อปีในขณะที่ความต้องการใช้ในประเทศสูงถึงราว 5.70 ล้านตันต่อปี
  ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบ หากผู้ผลิตทั้ง 3
  รายดังกล่าวไม่สามารถส่งมอบวัตถุดิบให้แก่บริษัทได้ทันตามความต้องการใช้ของบริษัทและบริษัทไม่สามารถจัดหาจากแหล่งอื่นได้ทันตามแผนการผลิตและการส่งมอบสินค้าให้แก่ลูกค้า

  เพื่อเป็นการบริหารจัดการต้นทุนการผลิตให้มีประสิทธิภาพและลดความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบซึ่งถือเป็นต้นทุนการผลิตหลัก
  บริษัทได้มีการวางแผนการผลิตและดำเนินการสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนล่วงหน้าประมาณ 1
  เดือน โดยคำนึงถึงแนวโน้มของราคาและปริมาณความต้องการใช้วัตถุดิบเป็นสำคัญ นอกจากนี้
  บริษัทเตรียมความพร้อมการลดความเสี่ยงดังกล่าวโดยการสั่งซื้อวัตถุดิบที่มีคุณภาพทัดเทียมกันและมีราคาไม่แตกต่างจากราคาที่ซื้อภายในประเทศจากผู้ผลิตในต่างประเทศที่ไม่เข้าข่ายตามมาตรการการตอบโต้การทุ่มตลาด
  (Anti-Dumping Duty) ของกรมการค้าต่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์

2.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบประเภทเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน

  เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (Hot Rolled Coil)
  เป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตท่อเหล็กซึ่งคิดเป็นร้อยละ 90 ของต้นทุนขาย
  โดยบริษัทสั่งซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนทั้งหมดจากผู้ผลิตภายในประเทศ
  ทั้งนี้ราคาผลิตภัณฑ์ของบริษัทจะแปรเปลี่ยนไปในทิศทางเดียวกับราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศเป็นส่วนใหญ่
  ดังนั้นความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศจึงมีผลกระทบโดยตรงต่อต้นทุนขายและผลกำไรของบริษัท
  หากบริษัทไม่สามารถปรับเพิ่มราคาของผลิตภัณฑ์ในอัตราที่เท่ากับหรือมากกว่าอัตราการเพิ่มขึ้นของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน

  อย่างไรก็ตาม
  ผู้บริหารของบริษัทได้มีการติดตามการเปลี่ยนแปลงของราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินสถานการณ์และแนวโน้มของราคาและปริมาณความต้องการใช้เหล็กทั้งในและต่างประเทศ
  เพื่อนำมาพิจารณาประกอบการตัดสินใจในการสั่งซื้อและบริหารจัดการปริมาณวัตถุดิบคงคลังซึ่งเป็นต้นทุนหลักของบริษัทให้มีความเหมาะสม
  โดยบริษัทมีนโยบายที่จะลดปริมาณวัตถุดิบคงคลังหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มการปรับตัวลดลงและเพิ่มปริมาณวัตถุดิบคงคลังหากราคาวัตถุดิบมีแนวโน้มที่จะปรับตัวเพิ่มสูงขึ้น

  สำหรับการกำหนดราคาขายผลิตภัณฑ์ของบริษัทนั้นไม่มีการกำหนดเพดานราคาโดยข้อจำกัดทางกฎหมายใดๆ
  แต่ด้วยราคาของท่อเหล็กที่มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกับราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
  ดังนั้น
  ฝ่ายขายของบริษัทจึงได้จัดให้มีการประชุมในทุกสัปดาห์เพื่อพิจารณากำหนดราคาขายสินค้าโดยพิจารณาจากต้นทุนขายของบริษัทในขณะนั้นบวกด้วยอัตรากำไร
  รวมทั้งได้นำราคาในท้องตลาดของผลิตภัณฑ์แต่ละประเภทในขณะนั้นมาประกอบการพิจารณากำหนดราคาสินค้าร่วมด้วย

3.  ความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายการบริหารงาน

  กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ คือ คุณดิสพงษ์ ทรัพย์บุญเกิด ครอบครัวลีลาชัยเจริญภัณฑ์
  และครอบครัวชินธรรมมิตร์ (ตามรายละเอียดในส่วนที่ 2 ข้อ 8.2 ผู้ถือหุ้น)
  จะถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 32.97, 20.81 และร้อยละ 19.22 ตามลำดับ
  รวมกันแล้วเท่ากับร้อยละ 73.00 ซึ่งมากกว่าร้อยละ 50
  ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท
  จึงทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าวสามารถควบคุมคะแนนเสียงในการลงมติที่สำคัญได้เกือบทั้งหมดไม่ว่าในเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
  หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
  ยกเว้นในเรื่องที่กฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
  ของจำนวนหุ้นที่เข้าประชุมและมีสิทธิออกเสียง เช่น การเพิ่มทุน และการลดทุน เป็นต้น ดังนั้น
  ผู้ถือหุ้นรายอื่นที่เข้าร่วมประชุมและมีสิทธิออกเสียงอาจไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลการบริหารของผู้ถือหุ้นใหญ่
  นอกเหนือจากคณะกรรมการตรวจสอบที่ทำหน้าที่แทนผู้ถือหุ้นรายย่อย