1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงในเรื่องวัตถุดิบ

  บริษัทประกอบธุรกิจผลิตบรรจุภัณฑ์กล่องกระดาษ พิมพ์ออฟเซ็ทที่ใช้ในการบรรจุสินค้าโดยตรง
  วัตถุดิบหลักที่ใช้จะเป็นกระดาษเคลือบผิว
  เพื่อนำมาพิมพ์สอดสีเพิ่มมูลค่าให้กับตัวสินค้าที่จะใช้บรรจุใส่ได้ในบรรจุภัณฑ์ดังกล่าว
  ซึ่งวัตถุดิบที่นำมาใช้โดยส่วนใหญ่เป็นกระดาษที่มาจากเยื่อใยของพืช
  ซึ่งเยื่อที่ผลิตได้ในประเทศจะเป็นเยื่อใยสั้น
  ซึ่งไม่เหมาะกับการผลิตกระดาษต้องใช้เยื่อใยยาวที่ต้องนำเข้า 100% จากต่างประเทศ
  ด้วยข้อจำกัดดังกล่าวนี้ทำให้ราคากระดาษมีการปรับเปลี่ยนเพิ่มสูงอยู่เสมอและบางครั้งมีวัตถุดิบขาดตลาดเนื่องจากปริมาณการผลิตไม่เพียงพอและมีผู้ต้องการใช้เพิ่มมากขึ้น

2.  ความเสี่ยงจากลูกหนี้การค้า

อาจเกิดความเสี่ยงจากกรณีที่คู่ค้าไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดในสัญญาซื้อขาย
ซึ่งจะก่อให้เกิดความเสียหายแก่บริษัทนอกจากนี้ความเสี่ยงเกี่ยวกับการชำระหนี้ของลูกหนี้การค้า
ซึ่งมีบ้างในการประกอบธุรกิจ และของลูกค้าในเขตการค้าแห่งใดแห่งหนึ่งมากเกินไป

3.  ความเสี่ยงเกิดจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยหรืออัตราแลกเปลี่ยน

ความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราดอกเบี้ย เกิดจากการเปลี่ยนแปลงในอัตราดอกเบี้ย
หรืออัตราแลกเปลี่ยน ซึ่งจำนวนกู้ยืมจากธนาคารพาณิชย์ของบริษัทมีไม่มาก
ผลเสียหายแก่บริษัทในงวดปัจจุบัน และงวดต่อ ๆ ไป ไม่มีสาระสำคัญของงบการเงิน

4.  ความเสี่ยงจากการแข่งขันที่เพิ่มสูงขึ้น

เนื่องจากการหดตัวของสภาวะเศรษฐกิจ สภาวะการแข่งขันในธุรกิจเพิ่มสูงขึ้นมาก
ซึ่งมีผลกระทบต่อรายได้ของบริษัท และโครงสร้างต้นทุนในการผลิต

แนวทางแก้ไข

1.  ในส่วนของราคาวัตถุดิบทีเพิ่มขึ้น ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อต้นทุนการผลิตที่เพิ่มสูงขึ้นตามนั้น
    บริษัทได้สรรหาแหล่งผลิตที่มีคุณภาพที่ทัดเทียมกันไว้หลายแหล่ง
    เพื่อป้องกันการขาดแคลนวัตถุดิบและเกิดปัญหาการผูกขาดด้านราคา
    ในขณะเดียวกันก็ได้พยายามลดต้นทุนการผลิตโดยการเพิ่มประสิทธิภาพในขบวนการการผลิต
    โดยเข้าร่วมโครงการพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิตเพื่อยกระดับความสามารถการแข่งขัน (
    MDICP ) รุ่นที่ 3 ซึ่งจัดโดยสำนักงานพัฒนาธุรกิจอุตสาหกรรม
    กรมส่งเสริมอุตสาหกรรมร่วมกับภาควิชาการตลาดและภาควิชาการบัญชี
    คณะพาณิชย์ศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
    ซึ่งจะร่วมมือกันพัฒนาปรับปรุงขบวนการการผลิตให้สูงขึ้น ลดความสูญเสีย
    ลดต้นทุนการผลิตและสามารถกำหนดการสั่งซื้อวัตถุดิบในปริมาณที่เหมาะสมและมีพอเพียงในการผลิตแต่ละระยะเวลาไม่ต้องมีการซื้อสำรองไว้จำนวนมากเหมือนที่ผ่านมา

2.  บริษัทได้ลดความเสี่ยงเกี่ยวกับการสินเชื่อซึ่งเกิดจากการกระจุกตัวลูกหนี้การค้า
    พยายามขยายฐานลูกค้าให้มาขึ้นจากปัจจุบันและมีการเลือกสรรลูกค้าให้เข้มงวดมากขึ้น
    โดยจะเน้นถึงสภาพความมั่งคงทางการเงินและความสามารถในการชำระหนี้ของลูกค้า
    โดยกระจ่ายธุรกิจไปยังลูกหนี้ที่มีคุณภาพสูงเพื่อลดความเสี่ยงในด้านลูกหนี้ด้อยคุณภาพ

3.  จัดหาแหล่งเงินกู้ที่มีอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ที่ต่ำและขยายระยะเวลาการชำระเงินกู้ออกไป
    เพื่อใช้สินเชื่อจากธนาคารในปริมาณที่พอเหมาะในปริมาณที่จำเป็นและเป็นสินเชื่อในระยะสั้นเท่านั้น
    บริษัทเข้าทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward
    Exchauge Contracts) กับธนาคารพาณิชย์ในประเทศ
    เพื่อป้องกันความเสี่ยงในเรื่องการผันผวนจากอัตราแลกเปลี่ยนทุกครั้งที่มีรายการเกิดขึ้น

4.  กระจ่ายธุรกิจหลักของบริษัทออกไปยังธุรกิจในแนวอื่น ๆ และ
    เนื่องจากภาวะการแข่งขันที่ทวีสูงขึ้นจึงได้มีแนวทางแก้ไขด้วยการพัฒนาผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทให้มีคุณภาพที่ดีขึ้นควบคุมต้นทุนการผลิตให้เหมาะสม
    เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันและทำการสรรหาผลิตภัณฑ์ใหม่ ๆ เข้ามาเสริม
    เพื่อสร้างแนวการค้าตลาดใหม่ ๆ