7. ข้อพิพาททางกฎหมาย

7.1 บริษัทมีข้อพิพาททางกฎหมายที่อยู่ในระหว่างการพิจารณาคดี ดังนี้

เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2547 คู่กรณีได้ยื่นฟ้องนางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย และบริษัท ปริญสิริ
(2000) จำกัด ต่อศาลจังหวัดมีนบุรี ในคดีดำที่ 202/2547 คดีอาญาในความผิดฐานฉ้อโกงเจ้าหนี้
ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างพิจารณาของศาลจังหวัดมีนบุรี

  ข้อเท็จจริงที่เป็นสาระสำคัญในคดี

วันที่ 4 กรกฎาคม 2544 คู่กรณีได้ทำสัญญาจะซื้อจะขายที่ดิน โฉนดเลขที่ 1083 และ 1084
อำเภอบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร (ปัจจุบันคือโครงการปริญสิริ นวลจันทร์) กับเจ้าของที่ดิน
ซึ่งในการทำสัญญาจะซื้อจะขายฉบับดังกล่าวนั้น
คู่กรณีมีเงื่อนไขให้เจ้าของที่ดินยกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินที่ทำไว้กับผู้จะซื้อที่ดินรายแรกให้เสร็จสิ้นภายใน
90 วัน หากไม่ดำเนินการ
คู่กรณีซึ่งเป็นผู้จะซื้อรายหลังมีสิทธิบอกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายที่ได้ทำไว้กับเจ้าของที่ดินได้

ในระหว่างนั้น ผู้จะซื้อที่ดินรายแรกได้ติดต่อกับเจ้าของที่ดินเพื่อขอขยายเวลาการชำระเงินตามสัญญา
โดยขอชำระภายในเดือนสิงหาคม 2544 และต่อมาในวันที่ 7 สิงหาคม 2544
ผู้จะซื้อรายแรกได้ขอแก้ไขสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินกับเจ้าของที่ดิน
โดยขอแบ่งที่ดินส่วนหนึ่งตามสัญญาจะซื้อจะขายเพื่อขายให้แก่นางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย
ซึ่งเจ้าของที่ดินตกลงยินยอม ผู้จะซื้อรายแรกจึงได้ร่วมกับนางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย
เข้าทำสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินแปลงดังกล่าวกับเจ้าของที่ดินและได้วางเงินมัดจำจำนวน 25
ล้านบาทในวันทำสัญญา และต่อมาก็ได้ชำระเงินครบถ้วนตามสัญญา
แต่เมื่อถึงกำหนดโอนเจ้าของที่ดินไม่ได้ดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้ นางสาวสิริลักษณ์
โกวิทจินดาชัย จึงฟ้องคดีต่อศาลแพ่ง
ต่อมาทั้งสองฝ่ายได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความและศาลได้มีคำพิพากษาตามยอมให้เจ้าของที่ดินจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทให้แก่นางสาวสิริลักษณ์
โกวิทจินดาชัย คดีถึงที่สุด เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2545 หลังจากนั้นนางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย
ได้นำคำพิพากษาของศาลแพ่งในคดีดังกล่าวไปดำเนินการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ เมื่อวันที่ 27
มิถุนายน 2545

วันที่ 25 ตุลาคม 2544 คู่กรณีได้ยื่นฟ้องเจ้าของที่ดินต่อศาลแพ่ง
ขอให้ศาลบังคับให้เจ้าของที่ดินปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อจะขายฉบับลงวันที่ 4 กรกฎาคม 2544
ซึ่งในการพิจารณาของศาล ข้อเท็จจริงปรากฏว่าเจ้าของที่ดินไม่ได้บอกเลิกสัญญากับผู้จะซื้อรายแรก
ขณะที่คู่กรณีซึ่งเป็นผู้จะซื้อรายหลังก็มิได้ชำระเงินส่วนที่เหลือให้กับเจ้าของที่ดิน
และมิได้ดำเนินการใดๆ และไม่ได้ปฏิบัติตามสัญญาข้ออื่นๆ
ศาลแพ่งจึงได้พิพากษายกฟ้องคดีดังกล่าวในวันที่ 18 เมษายน 2546 ตามคดีหมายเลขแดงที่
1794/2546 โดยมีเหตุผลซึ่งเป็นสาระสำคัญว่าคู่กรณีมีอาชีพประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
มีที่ปรึกษากฎหมายเป็นผู้ร่างและจัดเตรียมสัญญาไว้ การทำสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินที่มีมูลค่า 300
ล้านบาทย่อมต้องใช้ความละเอียดรอบคอบในการพิจารณา
การที่คู่กรณีทราบอยู่แล้วว่าที่ดินที่จะซื้อขายมีบุคคลอื่นทำสัญญาจะซื้อจะขายอยู่ก่อนแล้ว
แต่ยอมเสี่ยงเข้าทำสัญญากับเจ้าของที่ดินโดยหวังว่าจะมีการยกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายที่ได้ทำไว้ก่อนตน
เพื่อให้สัญญาของตนมีผลใช้บังคับ
สาระสำคัญของสัญญาระหว่างคู่กรณีกับเจ้าของที่ดินจึงอยู่ที่การรอให้สัญญาระหว่างเจ้าของที่ดินกับผู้จะซื้อรายแรกสิ้นผลผูกพันเสียก่อน
ดังนั้นสัญญาของคู่กรณีกับเจ้าของที่ดินจึงยังไม่เกิดผล
เนื่องจากมีเงื่อนไขบังคับก่อนและเมื่อเงื่อนไขบังคับก่อนไม่สำเร็จ
การกระทำของคู่กรณีจึงเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต เจ้าของที่ดินจึงไม่ผิดสัญญา
ศาลจึงพิพากษาให้เจ้าของที่ดินคืนเงินมัดจำพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี คืนให้กับคู่กรณี
(รายละเอียดปรากฏตามคำพิพากษาของศาลหน้า 21-23)
ซึ่งเจ้าของที่ดินก็ได้นำเงินมัดจำไปวางต่อศาลเพื่อชำระหนี้แล้ว
แต่คู่กรณียังไม่ได้ไปขอรับชำระจากศาลแต่อย่างใด

นอกจากนี้ในวันที่ 11 กรกฎาคม 2545
ภายหลังจากที่คู่กรณีทราบเรื่องการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินตามคำพิพากษาระหว่างเจ้าของที่ดินกับนางสาวสิริลักษณ์
โกวิทจินดาชัย และผู้จะซื้อรายแรก ในที่ดินแปลงดังกล่าว คู่กรณีจึงฟ้องเจ้าของที่ดิน
นางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย และบุคคลอื่นต่อศาลแพ่ง
ขอเพิกถอนการจดทะเบียนโอนที่ดินแปลงดังกล่าว และได้ยื่นคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราว
(ห้ามจำหน่ายจ่ายโอน) ระหว่างการพิจารณา เพื่อห้ามจำหน่ายจ่ายโอนที่ดิน
ซึ่งศาลได้มีคำสั่งยกคำร้องดังกล่าวเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2547
ขณะนี้คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น

  ต่อมาวันที่ 9 มกราคม 2547 คู่กรณีจึงได้ฟ้องคดีอาญาดังกล่าวข้างต้น

  ความเห็นของที่ปรึกษากฎหมาย

บริษัทได้ว่าจ้างทนายความและบริษัทที่ปรึกษากฎหมายและภาษีอากร ไพร้ซวอเตอร์เฮ้าส์คูเปอร์ส
จำกัด ให้ร่วมกันแก้ต่างในคดีอาญา
ซึ่งทั้งสองฝ่ายได้ให้ความเห็นในการต่อสู้คดีดังกล่าวในประเด็นดังต่อไปนี้

1. สัญญาจะซื้อจะขายระหว่างคู่กรณี
ที่ได้ทำไว้กับเจ้าของที่ดินเป็นสัญญาต่างตอบแทนที่คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งจะเรียกให้อีกฝ่ายหนึ่งปฏิบัติตามสัญญาได้ก็ต่อเมื่อตนได้ปฏิบัติตามสัญญาในส่วนของตนแล้ว
ซึ่งในกรณีนี้เมื่อล่วงพ้นกำหนด 90 วันแล้ว
และเจ้าของที่ดินก็มิได้ยกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินกับผู้จะซื้อรายแรก
คู่กรณีซึ่งมีหน้าที่ที่จะต้องแจ้งให้แก่เจ้าของที่ดินทราบว่า
จะบอกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายฉบับที่ตนทำไว้กับเจ้าของที่ดินหรือไม่ ก็มิได้แจ้งให้เจ้าของที่ดินทราบ
นอกจากนี้คู่กรณีก็็มิได้แจ้งไม่ได้ชำระเงินส่วนที่เหลือตามสัญญาจะซื้อจะขายให้แก่เจ้าของที่ดิน
เมื่อคู่กรณีไม่ได้ปฏิบัติตามสัญญาจะซื้อจะขายในส่วนของตน
เจ้าของที่ดินจึงย่อมยังไม่มีหน้าที่ที่จะต้องดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้แก่คู่กรณีแต่อย่างใด

2. ตามคำพิพากษาคดีแพ่งในคดีแดงที่ 1794/2546
เจ้าของที่ดินได้นำเงินมัดจำซึ่งศาลแพ่งสั่งให้คืนเงินมัดจำ

ดังกล่าวให้แก่คู่กรณี (คดีหมายเลขแดงที่ 1794/2546)
ไปวางต่อศาลเพื่อเป็นการชำระหนี้ตามคำพิพากษาแล้ว ดังนั้นการที่นางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย
ซื้อและรับโอนที่ดินจากเจ้าของที่ดิน
จึงมิใช่การกระทำเพื่อมิให้คู่กรณีไม่ได้รับชำระหนี้ทั้งหมดหรือบางส่วนจากเจ้าของที่ดินแต่อย่างใด

3. เนื่องจากคู่กรณีไม่ได้ไปร้องทุกข์ตามที่กฎหมายกำหนดภายในระยะเวลา 3
เดือนนับจากวันที่มีการฟ้องคดีแพ่ง คือวันที่ 11 กรกฎาคม 2545 คดีความผิดฐานฉ้อโกงเจ้าหนี้
ตามที่คู่กรณีกล่าวหาจึงน่าจะขาดอายุความตามมาตรา 96 แห่งประมวลกฎหมายอาญา

ความเห็นของผู้บริหาร

ในคดีอาญาที่คู่กรณีดำเนินการฟ้องคดี นางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย และบริษัท ปริญสิริ (2000)
จำกัด เป็นคดีที่สืบเนื่องมาจากการโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดิน โฉนดที่ดินเลขที่ 1083 และ 1084
อำเภอบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร (ปัจจุบันคือโครงการปริญสิริ นวลจันทร์)
ซึ่งในการโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินแปลงดังกล่าวนั้นเป็นการโอนกรรมสิทธิ์ตามคำพิพากษาและคำสั่งของศาลที่ถึงที่สุดแล้วให้โอนกรรมสิทธิ์ให้แก่นางสาวสิริลักษณ์
โกวิทจินดาชัย นอกจากนี้ในคดีอื่นๆ ที่เป็นมูลเหตุที่คู่กรณีกล่าวอ้างนั้น
ศาลได้มีคำพิพากษายกฟ้องคู่กรณีมาโดยตลอด
และเมื่อพิจารณาจากประเด็นข้อต่อสู้ตามความเห็นของทนายความและที่ปรึกษากฎหมายแล้วเห็นว่าคดีอาญาดังกล่าวย่อมไม่น่าจะส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ
ในแง่ของความรับผิดทางกฎหมายที่มีต่อบริษัท ปริญสิริ (2000) จำกัด
และต่อการบริหารงานของนางสาวสิริลักษณ์ โกวิทจินดาชัย ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการอยู่

7.2 ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 บริษัทถูกฟ้องในคดีแพ่ง
จากกรณีที่บริษัทบอกเลิกสัญญาจะซื้อจะขายและริบเงินมัดจำจากลูกค้ารายหนึ่ง
โดยลูกค้ารายดังกล่าวมิได้ชำระเงินดาวน์ให้แก่บริษัทตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในสัญญา
โดยมูลค่าความเสียหายสูงสุดไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัท
และไม่มีผลกระทบต่อสินทรัพย์ของบริษัทเกินกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น
ปัจจุบันคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทรณ์

7.3 ณ วันที่ 7 ตุลาคม 2548 บริษัทถูกฟ้องในคดีแพ่ง จากกรณีบริษัทว่าจ้างให้ถมดิน
ที่โครงการปริญญดา ฉลองรัช และยังคงค้างค่าจ้างในการถมดินเป็นจำนวนเงินทั้งสิ้น 6,500,000
บาท (หกล้านห้าแสนบาทถ้วน) ซึ่งบริษัทได้ยื่นคำให้การให้แก้คดีเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 2548
ว่าบริษัทได้ชำระเงินค่าจ้างครบถ้วนและทุกครั้งที่มีการชำระเงินจะมีการตรวจรับและหักภาษี ณ
ที่จ่ายให้แก่กรมสรรพากร และออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายให้แก่โจทก์ทุกครั้ง
บริษัทไม่ต้องชำระเงินตามฟ้องแต่อย่างไร ศาลแพ่งนัดชี้สองสถานในวันที่ 6 มีนาคม 2549 เวลา
13.30 น.