ความเสี่ยงการลงทุนในปุ๋ยอินทรีย์

บริษัทได้ลงทุนไปแล้วเกี่ยวกับการวิจัย การวิเคราะห์
และการพัฒนาในปุ๋ยอินทรีย์(ธรรมชาติ)สำหรับการผลิตภายในประเทศและต่างประเทศ
โดยมีจุดประสงค์ในการเพิ่มรายได้รวมของบริษัทในอนาคต
การตัดสินใจดังกล่าวได้กระทำโดยมีฐานสนับสนุนมาจากนโยบายของรัฐบาลที่จะนำเอาปุ๋ยซึ่งไม่ใช่ปุ๋ยเคมีมาใช้เพื่อยืดอายุการใช้ที่ดินตามธรรชาติ
อย่างไรก็ตาม
นโยบายดังกล่าวไม่เคยได้รับการปฏิบัติอย่างเอาจริงเอาจังโดยบรรดาข้าราชการต่าง ๆ
และศูนย์ปุ๋ยที่ไม่ใช่ปุ๋ยเคมี ในแต่ละจังหวัดยังไม่ได้รับการจัดตั้งขึ้น ดังที่ได้มีการวางแผนเอาไว้
โดยชาวนายังคงนิยมชมชอบใช้ปุ๋ยเคมีซึ่งยังคงมีราคาถูกกว่าเหมือนเดิม
ดังนั้นบริษัทจึงได้สรุปว่าจะใช้เวลานานกว่าที่คาดหมายเอาไว้สำหรับธุรกิจนี้ที่จะเติบโต
ในเวลาเดียวกันบริษัทก็อยากเชื่อว่าทิศทางดังกล่าวเป็นทิศทางที่ถูกต้องและในท้ายที่สุดจะเป็นประโยชน์ต่อประเทศไทย
ดังนั้น บริษัท จะยังคงดำเนินการลงทุนต่อไปแต่จะลดจำนวนของการลงทุนในส่วนนี้ลงไปอีก
บริษัทจะดำเนินต่อไปเพียงการวิจัยและการวิเคราะห์ในระดับเล็กๆ
ด้วยงบประมาณอย่างน้อยที่จำนวนน้อยกว่า 2 ล้านบาทต่อปี เนื่องจากผลจากปี 2550
ได้ผลเป็นที่น่าประทับใจน้อยกว่าที่คาดหวังเอาไว้
บริษัทจะลดงบรวมสำหรับการวิจัยพัฒนาดังกล่าวลงไป

ความเสี่ยงอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา

ในท้ายที่สุดบรรดาผู้ส่งออกต่าง ๆ จะได้รับผลกระทบจากการเคลื่อนไหวของอัตราแลกเปลี่ยน
ถึงแม้บริษัทจะมีรายได้ส่วนใหญ่เป็นเงินเยน บริษัทจึงได้รับผลกระทบที่น้อยจากอัตราแลกเปลี่ยน
เนื่องจากรายได้และวัตถุดิบซึ่งถืออยู่ประมาณ 60%
ของต้นทุนการผลิตซึ่งมีความแตกต่างโดยอัตราเงินสกุลเดียวกัน
ซึ่งกระทำหน้าที่เป็นกองทุนรั้วป้องกันอย่างเป็นธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม
การเพิ่มสูงขึ้นของอัตราแลกเปลี่ยนสกุลเงินบาทไทยในปี 2549 และ 2550
แสดงให้เราเห็นถึงความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยนที่เพิ่มค่าขึ้น เมื่อเงินบาทไทยเพิ่มมูลค่ามากกว่า
20% ต่อเงินสหรัฐ และมากกว่า 20% ต่อ เงินเยนญี่ปุ่นในสองปี
รายได้ของเราเป็นสกุลเงินบาทจริง ๆ แล้วตกลงไปมากกว่า 20%
แม้ว่าเราได้จัดการเพียงรักษาเรโชผลกำไรของเราเอาไว้ ผลกำไรของเราจะตกต่ำไป 20%
โดยอัตโนมัติในส่วนที่เกี่ยวข้องกับเงินบาทไทย
เราไม่ได้คิดว่ารัฐบาลจะทำสิ่งใดที่จะหยุดยั้งการเพิ่มขึ้นของค่าเงินบาทไทย
และเช่นเดียวกันกับบรรดาผู้ส่งออกอื่นๆ
การเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยนสามารถนำเราเข้าไปสู่สถานการณ์ที่ร้ายแรงอย่างใดอยางหนึ่งได้

ความเสี่ยงการเปลี่ยนแปลงราคาน้ำมัน

ในปี 2550 ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกเพิ่มขึ้นในขั้นที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในระยะเวลาสิบปีที่ผ่านมา
ซึ่งมีผลที่เลวลงต่อค่าใช้จ่ายด้านการขนส่งในทุกภาคโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ส่งออก
การเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมันเริ่มมีผลต่อกำไรของบริษัท อย่างไรก็ตาม
บริษัทสามารถควบคุมหลายๆส่วนของค่าใช้จ่ายในการขนส่งได้
คือบริษัทได้ทำสัญญาขนส่งกับบริษัทขนส่งบนเกณฑ์เวลาปีต่อปีและค่าใช้จ่ายได้รับการตกลงต่อรองล่วงหน้าเป็นเวลาครึ่งปี
เช่นกัน
บริษัททำสัญญาเช่าระยะยาวของพื้นที่ท่าเรือกับบริษัทญี่ปุ่นบริษัทหนึ่งที่เรือสามารถแวะใกล้ๆบริษัทได้รับจัดเตรียมไว้เพื่อให้มีการใช้ท่าเรืออย่างมีประสิทธิภาพ
ดังนั้นจึงลดค่าใช้จ่ายในการขนส่งภายในประเทศโดยรวมได้ อย่างไรก็ตาม
อัตราการเพิ่มขึ้นของราคาน้ำมันเป็นสิ่งที่เกินกว่าที่ทุกคนคาดเอาไว้
ในที่สุดเราต้องยอมรับส่วนของการเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายส่วนนี้
และจะมีช่วงระยะเวลาหนึ่งก่อนที่เราจะสามารถถ่ายโอนค่าใช้จ่ายดังกล่าวไปให้แก่ลูกค้าของเราได้

ความเสี่ยงผู้ถือหุ้นส่วนใหญ่มีอิทธิพลในการกำหนดนโยบายการบริหารจัดการ

เมื่อต้นปี 2550 กลุ่ม ดร.ไน-ยวน ถือครองหุ้น 38.84% ของเงินลงทุนซึ่งได้รับการเรียกเก็บแล้ว
กลุ่มดังกล่าวส่งผู้แทนของกลุ่มไปถือครองตำแหน่งประธานและหัวหน้าฝ่ายบริหารช่วยให้กลุ่มสามารถควบคุมนโยบายและการบริหารจัดการของบริษัท
รวมทั้งมีอิทธิพลบางส่วนต่อการตัดสินใจ
ซึ่งจำเป็นต้องมีการตัดสินใจโดยมติของผู้ถือหุ้นในการประชุมผู้ถือหุ้น
(ยกเว้นข้อบังคับที่กำหนดโดยข้อบังคับของบริษัทซึ่งต้องได้รับการตัดสินใจโดยมีการลงคะแนนเสียง 3
ใน 4 ของคะแนนเสียงทั้งหมดของผู้ถือหุ้นในการประชุมผู้ถือหุ้น)
อย่างไรก็ตามกลุ่มดังกล่าวได้ลดการถือครองของตนเองให้เหลืออยู่เพียง 36% ภายในปี 2550
และจะลดการถือครองต่อไปให้เหลืออยู่ประมาณ 30%ดังที่ประกาศในหลายครั้งหลายคราวมาแล้ว
เพื่อให้เกิดความโปร่งใสจึงมีการจัดตั้งขั้นตอนสำหรับการบริหารจัดการใหม่ขึ้นมา

ความเสี่ยงในการขึ้นอยู่กับลูกค้ารายใหญ่เพียงรายเดียว

บริษัทประกอบธุรกิจการผลิตและส่งมอบโครงสร้างเหล็กขนาดใหญ่โดยเป็นไปตามข้อกำหนดของรายละเอียดซึ่งกำหนดโดยแต่ละโครงการ
ลูกค้ารายใหญ่คือ บริษัทคาจิมาคอร์ปอเรชั่น ซึ่งเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดและเป็นบริษัทชั้นนำในญี่ปุ่น
ซึ่งเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของรายได้รวมของบริษัทระหว่างปี 2545-2549 มาจากบริษัทนี้
ดังนั้นการสูญเสียลูกค้ารายนี้อาจมีผลกระทบต่อรายได้ของบริษัท
อย่างไรก็ตามบริษัทมีความมั่นใจว่าเหตุการณ์เช่นนี้เป็นเรื่องซึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้น
ดังได้กล่าวมาก่อนแล้ว บริษัทคาจิมาคอร์ปอเรชั่น
เป็นบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างรายใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งจำเป็นต้องมีโครงสร้างเหล็กในปริมาณที่ใหญ่หลวงมากสำหรับโครงการของบริษัท
( 500,000 ตัน/ปี) ขณะที่ความสามารถการผลิตของบริษัทปัจจุบันมีอยู่เพียง 50,000 ตัน ต่อปี
(ซึ่งถือเป็นเพียง 10% ของอุปสงค์ความต้องการทั้งหมดของ บริษัท คาจิมาคอร์ปอเรชั่น)

เนื่องจากมีบริษัทรับเหมาก่อสร้างอื่น ๆ ได้เข้ามาทำการติดต่อกับบริษัทเราบ่อย ๆ
บริษัทจึงได้กำหนดนโยบาย ๆ หนึ่งขึ้นมา เพื่อให้การจัดส่งผลลิตของบริษัทให้แก่ คาจิมา
จะไม่มากกว่าไป 50% ของความสามารถรวมของบริษัท
ส่วนผลผลิตที่เหลือจะเป็นสำหรับบริษัทอื่นดังเช่น ทาเคนากะ หรือ ชิมิสุ บริษัทผู้รับเหมาทั้งสองบริษัท
เป็นบริษัทขนาดใหญ่พอๆ กันกับ บริษัทคาจิมา ในปี 2551 เราจะได้รับงานมากกว่า 45%
จากบริษัทสองบริษัทนี้ และแนวโน้มจะยังคงเป็นแบบนี้ต่อไปอีกในปีถัดจากปี 2551
เราจะสามารถคัดเลือกลูกค้าของเราดังที่เราได้เคยทำมา
นั่นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะมีลูกค้ามากกว่าหนึ่งรายแต่ก็เป็นสิ่งสำคัญเท่ากันที่ต้องไม่มีลูกค้ามากเกินไป
เพราะเราจะต้องใช้เวลาที่จะทำความคุ้นเคยกับลูกค้า
ในการที่จะทำความเข้าใจกับความต้องการต่าง ๆ ของลูกค้า
ในการที่จะจัดการกับชนิดของการให้บริการที่บริษัทเหล่านั้นชอบเพื่อที่จะให้ได้รับสัดส่วนเรโชกำไรที่สูงกว่า
ซึ่งเป็นสิ่งที่บริษัทของเราสามารถทำได้ดี

ความเสี่ยงในการจัดหาวัตถุดิบ 

วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการผลิตโครงสร้างเหล็กของบริษัทคือเหล็กรีดร้อนพิเศษ บริษัทสั่งเหล็กรีดร้อนพิเศษจากบริษัท เจเอฟอี สตีล คอร์ปอเรชั่น ซึ่งเป็นโรงเหล็กขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นในฐานะเป็นแหล่งที่มาของการจัดส่งจัดหาเหล็กให้ที่สำคัญ มูลค่าของการนำเข้าประมาณ 60% ของต้นทุนรวมของวัตถุดิบของบริษัทเรา การสัมฤทธิ์ผลของนโยบายบริษัทที่จะกระจายความเสี่ยงขึ้นอยู่กับซัพพลายเออร์จัดส่งจัดหาให้เพียงรายเดียวสำหรับวัตถุดิบอาจสามารถกระทำได้โดยผ่านการจัดหาแผ่นเหล็กซึ่งมีลักษณะเฉพาะอย่างเดียวกันและคุณภาพคล้ายกันจาก บริษัท พอสโก คอร์ปอเรชั่นในเกาหลี บริษัทจะดำเนินนโยบายดังกล่าวต่อไปในอีกหลายๆปีที่กำลังจะมาถึง อย่างไรก็ตาม การควบกิจการระหว่างบริษัทซึ่งเป็นโรงถลุงเหล็กใหญ่ ๆ ทั่วโลกเมื่อเร็ว ๆ มานี้ได้ทำให้เกิดการผูกขาดอย่างไม่เป็นทางการในหมู่บริษัทดังกล่าว ดังนั้นความเสี่ยงของการได้วัตถุดิบไม่เพียงพอจะเกิดขึ้นและกลายเป็นปัญหาร่วมกันสำหรับผู้ผลิตทั้งหมด ราคาสำหรับวัตถุดิบมีแนวโน้มที่จะสูงขึ้น ถึงแม้บริษัทเคยสามารถที่จะต่อรองราคาและจำนวนกับ บริษัทเจเอฟอี และ บริษัทจัดให้มีการจัดส่งจัดหาวัตถุดิบต่าง ๆ ไว้ 6 เดือนล่วงหน้า ซึ่งทำให้บริษัทมีเวลาสำหรับการวางแผนและมีความเปลี่ยนแปลงด้านราคาซึ่งมีผลกระทบน้อยมาก เนื่องจากมีจำนวนของผู้จัดหาวัตถุดิบและผลิตภัณฑ์น้อยลงกว่าเดิม จึงเกิดปัญหาว่าควรทำอย่างไรที่จะให้ได้วัตถุดิบในปริมาณที่เพียงพอและราคาที่คงที่จึงเป็นปัจจัยที่สำคัญสำหรับผู้ผลิตทั้งหมด ด้วยการเติบโตที่สูงในจีนและอินเดีย ความต้องการสำหรับวัสดุเหล็กเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในเวลา 2-3 มานี้ ไม่เพียงทำให้เกิดแรงกดดันสำหรับการจัดส่งจัดหาวัสดุทั่วโลกแต่ยังมีผลให้ราคาวัสดุเหล็กในตลาดสูงกว่าเดิมในทุกวันนี้และในอนาคตอันใกล้

ความเสี่ยงในสถานการณ์เศรษฐกิจและธุรกิจก่อสร้างในประเทศญี่ปุ่น

ธุรกิจของบริษัทคือการจัดส่งจัดหาโครงสร้างเหล็กขนาดใหญ่สำหรับอาคารสูง ซึ่ง 90%
เป็นสำหรับบริษัทผู้รับเหมาใหญ่ในประเทศญี่ปุ่น จากสถิติ
พบว่าอุปสงค์ความต้องการสำหรับโครงสร้างเหล็กในสองสามปีที่ผ่านมามีอัตราคงที่ ณ 7 ล้านตัน
เนื่องจากความสามารถของบริษัทมีน้อยกว่า 1% ของตลาดโดยรวมในญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นเคยดึงตัวเองออกมาจากความตกต่ำได้ในอดีตและยังสามารถที่จะมีการขยายตัวออกไปในลักษณะเป็นที่น่าพอใจได้มาแล้ว
เราคาดว่าญี่ปุ่นจะสามารถเติบโตได้ในลักษณะที่มั่นคงเป็นเวลาอีกสักสองสามปี นอกจากนี้
อาคารต่าง ๆ ที่ได้รับการสร้างหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2
ได้มาถึงวงจรอายุสำหรับการใช้งานอาคารแล้ว ดังนั้น
การส่งออกของเราไปประเทศญี่ปุ่นสำหรับอาคารสูงต่างๆ
มีความเสี่ยงน้อยกว่าเดิมในระยะเวลาอีกสองสามปีข้างหน้า อย่างไรก็ตาม
ปัญหาเวลาการส่งเมื่อเร็วๆ มานี้ อาจมีผลโดยตรงหรือทางอ้อมก็ตามต่อประเทศญี่ปุ่นเช่นกัน
ความล่าช้าหรือการยกเลิกโครงการ
อาจจะสามารถเกิดขึ้นได้ซึ่งเป็นกรณีที่แย่หรือเลวร้ายที่สุดของเรื่องนี้

ใน ส่วนที่ 2 ทั้งนี้ ณ เดือนพฤษภาคม 2548 ระยะเวลาประมาณ [ เดือน]