1.  ปัจจัยความเสี่ยง

  ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น และมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
  สามารถสรุปได้ดังนี้

1.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ ไม่สามารถเอาประกันภัยต่อ

บริษัทฯ มีข้อจำกัดในการรับประกันภัยสำหรับภัยที่มีทุนประกันภัยสูง
เนื่องจากการดำเนินงานของบริษัทฯ อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของกรมการประกันภัย
ซึ่งกำหนดให้บริษัทฯ
สามารถรับประกันอัคคีภัยรายเดียวหรือหลายรายรวมกันเพื่อวินาศภัยเดียวกันภายในเขตที่นายทะเบียนกำหนด
(Block) รับประกันวินาศภัยยานพาหนะรวมทั้งบุคคลและทรัพย์สินที่อยู่ในยานพาหนะนั้น
และรับประกันวินาศภัยอื่นๆ รายใดรายหนึ่ง ได้ไม่เกินร้อยละ 10 ของเงินกองทุนของบริษัทฯ
อย่างไรก็ตาม การประกันภัยต่อสามารถทำให้ข้อจำกัดดังกล่าวหมดไป โดยบริษัทฯ
สามารถกระจายความเสี่ยงของการรับประกันภัยที่มีทุนประกันภัยสูงเกินกว่าร้อยละ 10
ของเงินกองทุนไปยังบริษัทรับประกันภัยต่อได้
การประกันภัยต่อจึงถือเป็นปัจจัยที่สำคัญในการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ และหากบริษัทฯ
ไม่สามารถเอาประกันภัยต่อได้ บริษัทฯ ก็จะไม่สามารถรับประกันภัยให้แก่ลูกค้ารายนั้นๆ ได้

บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงในข้อนี้เป็นอย่างดี จึงได้เข้าทำสัญญาการประกันภัยต่อตามสัญญา
(Treaty Reinsurance)
กับบริษัทรับประกันภัยต่อที่มีความน่าเชื่อถือทั้งในประเทศและต่างประเทศเพื่อลดความเสี่ยงของการประกันภัยต่อ
สัญญาดังกล่าวจะมีการต่ออายุปีต่อปี
และจะระบุลักษณะและเงื่อนไขของการรับประกันภัยต่อสำหรับภัยแต่ละชนิดไว้เป็นการล่วงหน้า
ซึ่งหากเป็นการเอาประกันภัยต่อที่อยู่ภายใต้เงื่อนไขของสัญญา บริษัทฯ
จะสามารถส่งงานประกันต่อนั้นให้แก่บริษัทรับประกันภัยต่อได้ทันที
แต่หากเป็นการเอาประกันที่ไม่อยู่ในเงื่อนไขของสัญญาการประกันภัยต่อตามสัญญา บริษัทฯ
ก็จะทำการประกันภัยต่อแบบเฉพาะราย (Facultative Reinsurance) นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังได้ซื้อประกันภัยประเภทคุ้มครองความเสี่ยงส่วนเกิน (Excess of Loss)
เพื่อจำกัดความเสียหายส่วนที่บริษัทฯ จะต้องรับผิดชอบไว้เองอีกด้วย

2.  ความเสี่ยงจากการที่บริษัทฯ ไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันได้

ในการรับประกันภัย บริษัทฯ
จะต้องรับผิดชอบในภาระผูกพันที่มีต่อผู้เอาประกันภัยตามเงื่อนไขที่ระบุในกรมธรรม์เต็มจำนวนตั้งแต่วันแรกของการคุ้มครอง
ในขณะที่กรมธรรม์ส่วนใหญ่ของบริษัทฯ จะเป็นการขายผ่านนายหน้าหรือตัวแทนซึ่งมี Credit Term
ประมาณ 60-90 วัน ดังนั้นบริษัทฯ
จึงมีความเสี่ยงที่อาจจะเก็บเบี้ยประกันภัยไม่ได้และอาจจะต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทนหากเกิดอุบัติเหตุขึ้นในขณะที่ยังไม่สามารถเก็บเบี้ยประกันจากนายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ได้กำหนด
หลักเกณฑ์ในการพิจารณาคัดเลือกนายหน้าและตัวแทนอย่างรอบคอบ โดยบริษัทฯ
จะพิจารณาสถานภาพทางการเงินและผลงานที่ผ่านมาของนายหน้าและตัวแทนแต่ละรายก่อนที่จะพิจารณาขึ้นทะเบียนเป็นนายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังกำหนดให้นายหน้าและตัวแทนแต่ละรายต้องมีหลักประกัน เช่น
หนังสือค้ำประกันจากธนาคาร (Bank Guarantee) หรือหลักทรัพย์ต่างๆ เป็นต้น
มาวางไว้หรือมาจดจำนองกับบริษัทฯ
ส่วนใหญ่หากเป็นนายหน้าและตัวแทนรายใหม่ที่ไม่เคยร่วมงานกับบริษัทฯ มาก่อน บริษัทฯ
จะกำหนดให้ใช้เฉพาะหนังสือค้ำประกันจากธนาคารเท่านั้น ทั้งนี้
นายหน้าและตัวแทนจะต้องมีหลักทรัพย์มาค้ำประกันในจำนวนที่ครอบคลุมเบี้ยประกันภัยทั้งหมดที่บริษัทฯ
ได้รับจากนายหน้าและตัวแทนแต่ละราย โดยบริษัทฯ
จะมีการพิจารณาความเพียงพอของมูลค่าหลักประกันของนายหน้าและตัวแทนอย่างสม่ำเสมอ
หากมูลค่าของหลักทรัพย์ที่นำมาวางไว้กับบริษัทฯ ลดน้อยลงต่ำกว่าเบี้ย
ประกันภัยที่จำหน่ายผ่านนายหน้าและตัวแทนดังกล่าว บริษัทฯ
ก็จะแจ้งแก่นายหน้าและตัวแทนรายนั้นให้นำหลักประกันมาวางเพิ่มเติม

3.  ความเสี่ยงจากการรับประกันภัย

นอกเหนือจากความสามารถในการเอาประกันภัยต่อซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งที่บริษัทฯ
จะใช้ในการพิจารณารับประกันภัยให้แก่ ผู้เอาประกันภัยรายใดรายหนึ่งแล้ว
สิ่งสำคัญที่ผู้ประกอบการทุกรายต้องคำนึงถึง คือ การบริหารความเสี่ยงในการรับประกันภัย ดังนั้น
บริษัทฯ จึงมีการกำหนดขั้นตอนในการพิจารณารับประกันภัยอย่างรอบคอบและระมัดระวัง โดยบริษัทฯ
จะพิจารณาจากตัวผู้เอาประกันภัย ลักษณะของความเสี่ยงภัย มูลค่าทุนประกันภัย
รวมไปจนถึงนายหน้าและตัวแทนที่แนะนำลูกค้ามาให้กับบริษัทฯ ด้วย กล่าวคือ บริษัทฯ
จะต้องทำการประเมินความเสี่ยงของงานที่จะรับประกันภัยแต่ละงาน เช่น
พิจารณาจากสภาพแวดล้อมของทรัพย์สินที่จะเอาประกันภัยว่าทรัพย์สินที่จะเอาประกันภัยตั้งอยู่โดดเดี่ยวหรืออยู่ในสถานที่ที่มีทรัพย์สินอื่นอยู่รอบข้าง
พิจารณาความเป็นไปได้ของการเกิดความเสียหายจากภัยที่บริษัทฯ จะเอาประกันภัย เป็นต้น
หลังจากที่บริษัทฯ ได้พิจารณาปัจจัยต่างๆ
ที่กล่าวข้างต้นแล้วเห็นว่าการรับประกันภัยนั้นมีความเสี่ยงภัยที่สูง บริษัทฯ ก็จะปฏิเสธไม่รับงาน

4.  ความเสี่ยงจากการเปิดเสรีของธุรกิจประกันวินาศภัย

ผลจากการเปิดเสรีของธุรกิจประกันวินาศภัย คือ การแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้น
อันเป็นผลมาจากการเข้ามาดำเนินธุรกิจของบริษัทต่างชาติซึ่งมีความได้เปรียบทั้งในด้านเทคโนโลยีที่ทันสมัยและฐานะทางการเงินที่แข็งแกร่ง
ทำให้ผู้ประกอบการในประเทศต่างก็ต้องตื่นตัวและหันมายกระดับการดำเนินงานของบริษัทให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
ซึ่งบริษัทฯ ก็ได้เตรียมความพร้อมเพื่อรองรับการแข่ง ขันดังกล่าวมาอย่างต่อเนื่อง
โดยได้ทำการเพิ่มเงินกองทุน พัฒนาบุคลากร
ตลอดจนพัฒนาและปรับปรุงระบบเทคโนโลยีให้มีความสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น
เพื่อเป็นการเพิ่มศักยภาพในการบริหารและจัดการให้เป็นไปอย่างถูกต้อง แม่นยำ สะดวกรวดเร็ว
และสามารถสร้างความพึงพอใจให้แก่ลูกค้าให้ได้มากที่สุด

5.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงธุรกิจประเภทใดประเภทหนึ่ง

หากพิจารณาสัดส่วนรายได้จากการรับประกันภัยของบริษัทฯ ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา
จะเห็นว่าเบี้ยประกันภัยรับจากการประกันภัยรถยนต์ของบริษัทฯ มีสัดส่วนสูงถึงประมาณร้อยละ 70
ของเบี้ยประกันภัยรับรวม เนื่องจากบริษัทฯ
พิจารณาเห็นว่าธุรกิจรับประกันภัยรถยนต์เป็นธุรกิจที่สามารถสร้างกระแสเงินสดหมุนเวียนให้แก่บริษัทฯ
ได้เร็วกว่าการรับประกันภัยประเภทอื่น และเป็นธุรกิจที่บริษัทฯ
มีประสบการณ์และความชำนาญเป็นอย่างมาก
ถึงแม้ว่าการประกันภัยรถยนต์จะมีความเป็นไปได้หรือความถี่ของการเกิดความเสียหายที่สูงกว่าการรับประกันภัยประเภทอื่น
แต่หากพิจารณาในอีกด้านหนึ่งจะเห็นว่ามูลค่าความเสียหายเฉลี่ยต่อครั้งจะต่ำกว่าการรับประกันภัยประเภทอื่น
อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว บริษัทฯ
จึงมีการวางหลักเกณฑ์ในการรับประกันภัยอย่างรอบคอบ
โดยจะพิจารณาถึงประวัติการเกิดเหตุความเสียหายในอดีตที่ผ่านมาของผู้ขับขี่และสภาพของรถยนต์เป็นประการสำคัญ

6.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงนายหน้าและตัวแทนรายใดรายหนึ่ง

รายได้หลักจากการรับประกันภัยของบริษัทฯ มาจากนายหน้าและตัวแทน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งธุรกิจรับประกันภัยรถยนต์ ในปี 2543 บริษัทฯ
มีเบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่ได้รับผ่านตัวแทนรายหนึ่งซึ่งเริ่มส่งงานให้แก่บริษัทฯ ตั้งแต่ปลายปี 2538
ในสัดส่วนร้อยละ 62.69 ของเบี้ยประกันภัยรถยนต์รวม
แต่หากพิจารณาจากเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมดของบริษัทฯ จะมีสัดส่วนร้อยละ 44.02 อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯ ตระหนักถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นหากบริษัทฯ สูญเสียนายหน้าและตัวแทนรายดังกล่าว
บริษัทฯ จึงพยายามหานายหน้าและตัวแทนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เพื่อเป็นการกระจายความเสี่ยงดังกล่าว ดังจะเห็นได้จากจำนวนนายหน้าและตัวแทนของบริษัทฯ
มีจำนวนเพิ่มขึ้นจาก 1,257 ราย ในปี 2542 เป็น 1,390 ราย ในปี 2544 นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังมีนโยบายในการขยายศูนย์บริการของบริษัทฯ ให้ครอบคลุมพื้นที่ต่างๆ เพิ่มมากขึ้น โดยในปี 2544
บริษัทฯ ได้เปิดศูนย์บริการที่จังหวัดภูเก็ต และยังมีนโยบายที่จะขยายเครือข่ายของบริษัทฯ
ให้ครอบคลุมพื้นที่ภาคอีสานทั้งตอนบนและตอนล่าง
จากเหตุผลดังกล่าวทำให้เบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่บริษัทฯ ได้รับผ่านตัวแทนรายดังกล่าว ในปี
2544มีสัดส่วนที่ลดลงเหลือร้อยละ 57.09 ของเบี้ยประกันภัยรถยนต์รวม และร้อยละ 42.15
ของเบี้ยประกันภัยรับทั้งหมดของบริษัทฯ

7.  ความเสี่ยงจากการลงทุนของบริษัทฯ

บริษัทฯ มีนโยบายในการลงทุนที่ค่อนข้างอนุรักษ์นิยม
ดังจะเห็นได้จากตารางแสดงสัดส่วนเงินลงทุนในสินทรัพย์ลงทุนในหัวข้อ 3.3.6
ว่าเงินลงทุนส่วนใหญ่ของบริษัทฯ
จะเน้นหนักไปที่เงินสดและเงินฝากสถาบันการเงินซึ่งมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 90
ของเงินลงทุนทั้งหมดของบริษัทฯ อันดับรองลงมา คือ การลงทุนในหน่วยลงทุนของกองทุนรวม
ซึ่งมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 6-7 ของเงินลงทุนทั้งหมดของบริษัทฯ
เนื่องจากการลงทุนดังกล่าวเป็นเงินลงทุนที่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันที
และยังสะดวกในการบริหารสภาพคล่องของบริษัทฯ
ซึ่งมีรายจ่ายค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้นประจำวันและไม่สามารถคาดการณ์ได้ล่วงหน้า นอกจากนี้
การลงทุนดังกล่าวยังให้ผลตอบแทนที่ค่อนข้างคงที่และแน่นอน
ถึงแม้ว่าจะมีความเสี่ยงอยู่บ้างในเรื่องการปรับลดลงของอัตราดอกเบี้ยในตลาด อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯ ได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าว
จึงพยายามที่จะกระจายการลงทุนไปลงทุนในตราสารทางการเงินประเภทอื่นที่ให้ผลตอบแทนที่มั่นคงในระยะยาว
ได้แก่ หุ้นกู้ และตั๋วเงินคลัง (Treasury Bill) เพิ่มมากขึ้น

8.  ความเสี่ยงจากการเก็บรักษาข้อมูล

บริษัทฯ
ได้มีการพึ่งพาระบบคอมพิวเตอร์ในการดำเนินธุรกิจประจำวันรวมทั้งการเก็บรักษาข้อมูลของลูกค้าผู้เอาประกันและนายหน้าและตัวแทนที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก
ซึ่งหากระบบคอมพิวเตอร์เกิดขัดข้อง หรือเกิดเหตุการณ์ใดๆ
ที่ทำให้ข้อมูลสูญหายก็จะส่งผลให้การดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ ต้องหยุดชะงักลง ดังนั้น บริษัทฯ
จึงมีการกำหนดมาตรการต่างๆ เพื่อรองรับเหตุการณ์ดังกล่าว
โดยหากเครื่องคอมพิวเตอร์เกิดขัดข้อง บริษัทฯ
จะแจ้งให้บริษัทผู้ขายเครื่องคอมพิวเตอร์จัดส่งเครื่องสำรองมาให้บริษัทฯ ใช้งานชั่วคราว ซึ่งบริษัทฯ
ได้ทำสัญญากับผู้ขายคอมพิวเตอร์เป็นรายปี หรือบริษัทฯ นำข้อมูลสำรองที่มีอยู่ไปใช้งานผ่าน
Emergency Center ของผู้ขายซอฟท์แวร์ นอกจากนี้ หากเป็นเหตุขัดข้องเพียงเล็กน้อย บริษัทฯ
ก็มีเครื่องคอมพิวเตอร์สำรองขนาดเล็กที่จะสามารถใช้งานแทนคอมพิวเตอร์หลักของบริษัทฯ ได้
และเพื่อเป็นการป้องกันการสูญหายของข้อมูล บริษัทฯ จึงกำหนดให้มีนโยบายในการบันทึกข้อมูลต่างๆ
ลงบนเทปบันทึกข้อมูล (Magnetic Tape) ซึ่งจะทำการบันทึกเป็นรายวัน รายสัปดาห์
และรายเดือน และเพื่อความปลอดภัย บริษัทฯ จะทำการเก็บรักษาเทปดังกล่าวไว้ยังสถานที่อื่น

นอกเหนือจากการป้องกันเหตุการณ์สุดวิสัยที่อาจเกิดขึ้นกับระบบคอมพิวเตอร์ของบริษัทฯ แล้ว บริษัทฯ
ยังมีการป้องกันการรั่วไหลของข้อมูล โดยกำหนดระดับขั้นของการเข้าถึงข้อมูล (Information
Access Authority) ของพนักงานแต่ละคน
ซึ่งพนักงานแต่ละคนก็จะมีรหัสประจำตัวในการเข้าสู่ระบบข้อมูลของของบริษัทฯ