2. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น และมีผลกระทบต่อการดำเนินงานในอนาคตของบริษัทฯ มีดังนี้

1.  

2.  1.  ความเสี่ยงจากการประกอบธุรกิจ

ปี 2555 นับเป็นปีที่เศรษฐกิจของไทยเริ่มกลับมาฟื้นตัว
หลังจากต้องพบกับอุทกภัยครั้งรุนแรงในช่วงไตรมาสสุดท้ายของปี 2554
แม้การส่งออกของไทยโดยภาพรวมจะไม่ดีนัก แต่กำลังซื้อภายในประเทศคืนกลับมาอย่างรวดเร็ว
ด้านธุรกิจค้าส่งค้าปลีกที่มีการขยายตัวค่อนข้างสูง ซึ่งเป็นผลมาจากฐานที่ต่ำในช่วงที่เกิดอุทกภัย
และการขยายตัวสูงของการใช้จ่ายภาคครัวเรือน โดยเป็นการขยายตัวเพิ่มขึ้นในทุกหมวดสินค้า
โดยเฉพาะรถยนต์ ก่อสร้าง อาหาร และพลังงาน
สอดคล้องไปในทิศทางเดียวกับอัตราความเชื่อมั่นของผู้บริโภคที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
รวมถึงอัตราดอกเบี้ยในระบบเศรษฐกิจที่ยังอยู่ในระดับที่เอื้อต่อการขยายตัวของอุปสงค์
ในขณะที่อัตราการว่างงานอยู่ในระดับที่ต่ำลง และค่าจ้างในระบบเศรษฐกิจที่เพิ่มสูงขึ้น
รวมทั้งปัจจัยสนับสนุนจากมาตรการภาษีรถยนต์คันแรก

ด้านธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
สะท้อนจากการเพิ่มขึ้นของยอดคงค้างสินเชื่อส่วนบุคคลเพื่ออสังหาริมทรัพย์ของธนาคารพาณิชย์
และการโอนกรรมสิทธิ์ที่อยู่อาศัยในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑลที่เพิ่มสูงขึ้น
เป็นไปในทิศทางเดียวกับดัชนีความเชื่อมั่นของผู้ประกอบการที่อยู่ในระดับสูงสุดในรอบ 3 ปี

อย่างไรก็ตามบริษัทฯ ได้มีการติดตามสถานการณ์ทั้งใน และต่างประเทศอย่างใกล้ชิด
ดำเนินการวางแผนเพื่อหามาตรการ และกลยุทธ์ต่างๆ
สำหรับลดความเสี่ยงและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น ทั้งนี้เพื่อให้สามารถดำเนินธุรกิจ
และได้รับผลสำเร็จตามเป้าหมายที่วางไว้

(1) ความเสี่ยงจากการลงทุนในสินค้าคงคลัง

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม ปี 2555 2554 และ 2553 บริษัทฯ มีสินค้าคงเหลือสุทธิ เท่ากับ
  5,352.54 ล้านบาท 4,382.50 ล้านบาท และ 3,714.23 ล้านบาท ตามลำดับ
  มีระยะเวลาการขายสินค้าเฉลี่ยปี 2555 และ 2554 เท่ากันที่ 70 วัน และในปี 2553 อยู่ที่ 67
  วัน

  อย่างไรก็ตามบริษัทฯ มีความพยายามอย่างต่อเนื่องที่จะเพิ่มรอบการหมุนของสินค้าคงคลัง
  ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาคุณภาพการให้บริการของพนักงานขาย
  การจัดรายการส่งเสริมการขายอย่างต่อเนื่อง
  การปรับปรุงรูปแบบการจัดเรียงสินค้าและรูปลักษณ์ภายในสาขา
  การเพิ่มสินค้าใหม่เข้าร้านอย่างสม่ำเสมอ รวมทั้งพยายามที่จะลดปริมาณการจัดเก็บลง
  ในส่วนของการลดปริมาณการจัดเก็บ ในปี 2549 บริษัทฯ
  ได้ทำการขยายพื้นที่ศูนย์กระจายสินค้าให้มีขนาดใหญ่ขึ้น โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
  พื้นที่รวมมีจำนวน 133,000 ตารางเมตร และบริษัทฯ
  มีแผนจะขยายพื้นที่ของศูนย์กระจายสินค้าเพิ่มขึ้น
  ทั้งนี้เพื่อให้สามารถรองรับการเพิ่มขึ้นของสาขาในอนาคต
  พร้อมกับสามารถบริหารจัดการสินค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

(2) ความเสี่ยงการลงทุนขยายสาขา

  ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทฯ มีสาขาที่เปิดดำเนินการแล้วทั้งสิ้นรวม 53 สาขา
  มีสาขาเปิดใหม่ ในปี 2555 จำนวน 8 สาขา ได้แก่ สาขาตรัง สาขาเมกาบางนา สาขาบุรีรัมย์
  สาขาหาดใหญ่-กาญจนวิช สาขานครสวรรค์ สาขามหาชัย สาขาอุบลราชธานี และสาขาราชบุรี

  จากที่บริษัทฯ ได้มีนโยบายที่จะขยายสาขาอย่างต่อเนื่อง
  อาจมีความเสี่ยงเกี่ยวกับผลการดำเนินงานของสาขาใหม่ไม่เป็นไปตามที่ได้ประมาณการไว้
  โดยจะส่งผลกระทบต่อผลการดำเนินงานโดยรวม บริษัทฯ
  หลีกเลี่ยงความเสี่ยงโดยได้ทำการวิเคราะห์ผลตอบแทนจากการลงทุนก่อนที่จะตัดสินใจลงทุนทุกครั้ง
  นอกจากนี้ยังมีการจัดทำแผนดำเนินการ งบประมาณประจำปี
  และเมื่อสาขาใหม่เปิดดำเนินการจะมีการติดตามผลประกอบการ
  และความคืบหน้าของแผนทุกเดือน โดยจะช่วยให้บริษัทฯ
  สามารถวางแผนรับความเสี่ยงและแก้ไขปัญหาที่อาจจะเกิดได้ทันท่วงที

(3) ความเสี่ยงต่อการสูญหายของสินค้า

  บริษัทฯ มีความเสี่ยงที่จะสูญเสีย
  หรือได้รับความเสียหายในทรัพย์สินเนื่องจากการปฏิบัติงานของพนักงานขาย ทั้งนี้บริษัทฯ
  ได้จัดตั้งหน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับความเสี่ยงดังกล่าว คือ ฝ่ายป้องกันการสูญเสีย (Loss
  Prevention) ซึ่งรับผิดชอบด้านการวางระบบป้องกันความเสี่ยงและความปลอดภัยในด้านต่างๆ
  ของบริษัท รวมถึงความเสี่ยงที่พนักงานอาจได้รับจากการปฏิบัติงานด้วย

(4) ความเสี่ยงเกี่ยวกับลูกหนี้

  บริษัทฯ แบ่งลูกค้าออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มลูกค้ารายย่อย
  และกลุ่มผู้รับเหมาและเจ้าของโครงการ กลุ่มลูกค้ารายย่อย
  คือลูกค้าหน้าร้านที่ส่วนใหญ่ขายสินค้าเป็นเงินสด ส่วนกลุ่มผู้รับเหมาและเจ้าของโครงการ
  คือกลุ่มลูกค้าที่ขายในปริมาณมากโดยการให้เครดิต
  รายได้จากการขายส่วนใหญ่มาจากกลุ่มลูกค้ารายย่อย โดยในปี 2555 สัดส่วนอยู่ที่ร้อยละ 98.0
  ของยอดขายทั้งหมด สำหรับปี 2554 และ 2553 สัดส่วนการขายเป็นเงินสดอยู่ที่ร้อยละ 99.0
  สำหรับการขายที่ให้เครดิต บริษัทฯ จะพิจารณาเฉพาะโครงการที่มีฐานะการเงินที่เชื่อถือได้
  โดยได้ตรวจสอบผลการดำเนินงานและฐานะทางการเงินแล้ว
  หรือเป็นผู้รับเหมาที่มีหนังสือค้ำประกันเป็นหลักประกันในการชำระหนี้ เป็นต้น

  ทั้งนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม ปี 2555 2554 และ 2553 บริษัทฯ มีลูกหนี้ค้างชำระจำนวน
  312.72 ล้านบาท 216.43 ล้านบาท และ 164.02 ล้านบาท
  โดยส่วนใหญ่เป็นลูกหนี้การค้าจากการขายโครงการและลูกหนี้การค้าจากการขายผ่านบัตรเครดิต
  มีการตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญคิดเป็นมูลค่าประมาณ 1.34 ล้านบาท 1.74 ล้านบาท และ
  2.65 ล้านบาท ซึ่งผู้บริหารได้ประเมินระยะเวลาที่กำหนดในการชำระหนี้
  และสถานะทางการเงินของลูกหนี้แต่ละรายแล้ว บริษัทฯ
  เห็นว่าค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญที่ตั้งไว้เพียงพอ และเหมาะสมแล้ว

  สำหรับลูกหนี้อื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นลูกหนี้จากค่าส่งเสริมการขายจากคู่ค้า ซึ่งมียอดคงค้างจำนวน
  915.75 ล้านบาท และมีค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญ จำนวน 1.98 ล้านบาท

(5) ความเสี่ยงเกี่ยวกับภัยธรรมชาติ

  ปัญหาอุทกภัยในปี 2554 ส่งผลกระทบต่อบริษัทฯ หลายด้าน ทั้งความเสียหายด้านทรัยพ์สิน
  การสูญเสียยอดขายของบางสาขาที่ปิดให้บริการชั่วคราวเนื่องจากตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ประสบอุทกภัย
  และปัญหาด้านการคมนาคมที่ส่งผลต่อระบบ Supply Chain ตั้งแต่การจัดหาสินค้า
  ตลอดจนการจัดส่งสินค้าให้ลูกค้า

  บริษัทฯ ได้ป้องกันความเสี่ยง
  โดยมีการสร้างระบบป้องกันน้ำท่วมในบริเวณที่คาดว่าจะมีความเสี่ยงเช่น การสร้างกำแพงกั้นน้ำ
  การปรับระดับพื้นให้สูงขึ้น
  และได้ตั้งทุนสำรองสำหรับชดเชยความเสียหายอันเนื่องมาจากอุทกภัยไว้

1.  ความเสี่ยงจากการแข่งขัน

บริษัทฯ ประกอบธุรกิจค้าปลีกสินค้าเกี่ยวกับบ้าน และที่อยู่อาศัยโดยมีคู่แข่งขันทั้งทางตรงและทางอ้อม
เช่น ร้านจำหน่ายสินค้าเกี่ยวกับบ้านในลักษณะ Modern trade ร้านค้าปลีกวัสดุเกี่ยวกับบ้าน
ห้างสรรพสินค้า และร้านจำหน่ายสินค้าเฉพาะอย่าง เป็นต้น บริษัทฯ
สร้างความแตกต่างโดยมุ่งเน้นในเรื่องความหลากหลายของสินค้า และการให้บริการที่ครบวงจร
อีกทั้งยังมีบริการจัดหาทีมช่างผู้เชี่ยวชาญงานระบบด้านต่างๆ เช่น งานระบบไฟฟ้า ประปา
งานติดตั้งอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง เป็นต้น

นอกจากนี้บริษัทฯ ได้เน้นการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารภายใน เพื่อเสริมสร้างศักยภาพ
สร้างความแตกต่าง และความได้เปรียบต่อคู่แข่งทั้งภายใน และต่างประเทศที่อาจเข้ามาในอนาคต

2.  ความเสี่ยงจากกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง และอาจมีผลให้เกิดความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ มีดังนี้

(1) กฎหมายผังเมือง รวมกรุงเทพมหานคร

  กฎหมายผังเมืองรวม มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาประเทศ
  และรองรับการขยายตัวในอนาคต หากในอนาคตมีการปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าว บริษัทฯ
  จะไม่ได้รับผลกระทบจากข้อจำกัดนี้แต่อย่างใด
  เนื่องจากที่ผ่านมาบริษัทฯได้ลงทุนครอบคลุมพื้นที่ในเขตหัวเมืองหลักเกือบทุกจังหวัดแล้ว
  แต่กลับมองว่าเป็นการจำกัดการขยายธุรกิจของคู่แข่ง ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่บริษัทฯ อีกด้วย

(2) พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า

  ในปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า
  มีมติให้ประกาศใช้เกณฑ์แนวทางพิจารณาการปฏิบัติทางการค้าระหว่างผู้ประกอบธุรกิจค้าส่งค้าปลีกกับผู้ผลิต/ผู้จำหน่าย
  ภายใต้ พ.ร.บ.การแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 จำนวน 8 แนวทาง ได้แก่

1.  การกำหนดราคาที่ไม่เป็นธรรม

2.  การเรียกรับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่ไม่เป็นธรรม

3.  การคืนสินค้าโดยไม่เป็นธรรม

4.  การใช้สัญญาการฝากขายที่ไม่เป็นธรรม

5.  การบังคับให้ซื้อ หรือให้จ่ายค่าบริการ (Coercion to Purchase)

6.  การใช้พนักงานของผู้ผลิต/ผู้จำหน่าย อย่างไม่เป็นธรรม

7.  การปฏิเสธการรับสินค้าที่สั่งซื้อ/ผลิตพิเศษ เป็นตราเฉพาะของผู้สั่งผลิต (Private Brand)
    หรือเป็นตราเฉพาะของผู้ประกอบธุรกิจค้าส่งค้าปลีก (House Brand)

8.  การปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมอื่นๆ

  แนวทางพิจารณาการปฏิบัติทางการค้า 8 ข้อ ดังกล่าว มีผลกระทบต่อผู้ค้าปลีกแบบสมัยใหม่ทุกราย
  (Modern Trade) อย่างไรก็ตาม เพื่อให้สามารถดำเนินธุรกิจได้สอดคล้องตามประกาศข้างต้น
  บริษัทฯ ได้ตกลงร่วมกันในการปรับแก้ข้อสัญญากับบริษัทคู่ค้าให้มีความละเอียด และชัดเจนยิ่งขึ้น

(3) พระราชบัญญัติการตอบโต้การทุ่มตลาด และการอุดหนุนซึ่งสินค้าจากต่างประเทศ พ.ศ. 2542

  เนื่องจากปัจจุบัน บริษัทฯได้มีการนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศหลายรายการ ประกอบกับในปี
  2553
  ได้มีการลดอัตราภาษีสินค้านำเข้าจากประเทศที่เป็นคู่สัญญาตามข้อตกลงว่าด้วยความร่วมมือทางเศรษฐกิจ
  ตามข้อตกลงต่างๆ ทำให้ผู้ผลิตในประเทศไทยอาจยื่นข้อร้องเรียนเรื่องการทุ่มตลาดได้

  สำหรับในปี 2555
  ยังไม่มีผูผลิตรายใดยื่นเรื่องร้องเรียนเกี่ยวกับมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดดังกล่าว

(4) พระราชบัญญัติมาตรการปกป้องจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. 2550

  เนื่องจากปี 2555
  มีการร้องเรียนขอให้เจ้าหน้าที่เปิดการทบทวนความจำเป็นเพื่อขยายระยะเวลาการบังคับใช้มาตรการปกป้องการนำเข้าสินค้าบล็อกแก้วที่เพิ่มขึ้น
  พ.ศ. 2555 ตามพรบ.มาตรการปกป้องการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ.
  2550 ซึ่งได้มีผลใช้บังคับกับผู้นำเข้าทุกราย โดยมีผลกระทบกับบริษัทบ้างแต่ไม่มากนัก
  เพราะบริษัทสามารถสั่งซื้อสินค้าจากแหล่งผลิตอื่นได้

(5) พระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511

  การเปิดตลาดเสรีการค้าจากการจัดตั้งประชาคมอาเซียนที่กำลังจะมาถึง
  จะส่งผลให้การนำเข้าสินค้าจากต่างประเทศเพิ่มสูงขึ้น
  รัฐบาลไทยจึงต้องกำหนดมาตรการเพื่อควบคุม
  และป้องกันอันตรายจากสินค้านำเข้าที่อาจเกิดขึ้นกับผู้บริโภค หนึ่งในมาตรการนั้นคือ
  การออกพระราชกฤษฎีกากำหนดมาตรฐานสินค้านำเข้า
  สำหรับสินค้าบางรายการที่จากเดิมสามารถนำเข้าได้โดยไม่ต้องขออนุญาตมาตรฐานอุตสาหกรรม
  แต่ในอนาคต การนำเข้าสินค้านั้นๆ จะต้องผ่านการขออนุญาตก่อน ซึ่งอาจทำให้บริษัทฯ
  ได้รับผลกระทบเรื่องความสะดวกในการนำเข้าสินค้าที่อาจถูกควบคุมมากขึ้น