1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1.1 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้าเฉพาะกลุ่ม

บริษัทประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
เคาน์เตอร์มวลเบาสำเร็จรูป และคานทับหลังมวลเบา เพื่อเป็นวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง ณ วันที่ 28
ธันวาคม 2552 ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท จำนวน 3 ราย
ซึ่งประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประกอบด้วยบริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด
(มหาชน)/บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย คือ บริษัท คิว.เอช.
อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด / และบริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน)
ถือหุ้นบริษัทรวมกันในสัดส่วนร้อยละ 72.16 (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 2.1
ความเป็นมาและการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญ) ในปี 2552 บริษัท แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์
จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย/บริษัทร่วม บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย
บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย/บริษัทร่วม
มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทรวมกันจำนวน 115.98 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 13.28
ของรายได้จากการขายรวม (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 11 รายการระหว่างกัน)
ทำให้บริษัทมีความเสี่ยงหากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่
เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวอาจจะไม่ให้ความสำคัญกับการซื้อสินค้าของบริษัทเท่าที่ควร
ซึ่งจะทำให้รายได้จากการขายของบริษัทลดลง
และกระทบต่อผลการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตได้

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการผลิตผลิตภัณฑ์อิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
เคาน์เตอร์มวลเบาสำเร็จรูป และคานทับหลังมวลเบา
มีผู้ประกอบการรายใหญ่ที่เป็นคู่แข่งขันโดยตรงกับบริษัทน้อยราย
และกระบวนการผลิตต้องอาศัยเทคโนโลยีที่ทันสมัย
รวมทั้งผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณสมบัติพิเศษเฉพาะตัวที่เป็นที่ต้องการในการก่อสร้างสมัยใหม่
ซึ่งตรงกับความต้องการใช้ของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว
และตรงกับความต้องการใช้ของผู้รับเหมา ก่อสร้างรายอื่นๆทั่วไป
เนื่องจากผลิตภัณฑ์ของบริษัทช่วยให้การก่อสร้างเป็นไปได้รวดเร็วและก่อให้เกิดการประหยัดในด้านต่างๆ
ในการก่อสร้าง (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.2.1
นโยบายและลักษณะการตลาดของผลิตภัณฑ์ที่สำคัญ)
นอกจากนี้บริษัทยังให้ความสำคัญกับการขยายฐานลูกค้าไปยังลูกค้ากลุ่มเป้าหมายรายอื่นๆ
เพื่อเป็นการหาลูกค้ารายใหม่ๆ เพิ่มขึ้น นอกเหนือจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าว ได้แก่
ตัวแทนจำหน่าย กลุ่มเอกชนทั่วไป หน่วยงานราชการ และลูกค้าต่างประเทศ เป็นต้น
และจากการที่บริษัทมีโรงงานแห่งที่ 4
จะส่งผลให้ยอดการจำหน่ายสินค้าให้กับกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีสัดส่วนลดลง
และเป็นการเพิ่มสัดส่วนการจำหน่ายสินค้าให้กับลูกค้ารายใหม่เพิ่มขึ้น

1.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิต

1.2.1 ความเสี่ยงจากการรับบริการทางเทคนิคจาก HEBEL ประเทศเยอรมนี

บริษัทผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา เคาน์เตอร์มวลเบาสำเร็จรูป
และคานทับหลังมวลเบา โดยอาศัยเทคโนโลยีการผลิตของ HEBEL ประเทศเยอรมนี
(รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 3.1 ลักษณะผลิตภัณฑ์หรือบริการ) โดย HEBEL
ได้ให้บริการทางเทคนิคแก่บริษัท และอนุญาตให้บริษัทใช้เครื่องหมายการค้า ดังนั้น
หากไม่ได้รับบริการทางเทคนิคดังกล่าว อาจทำให้เทคโนโลยีของบริษัทมีประสิทธิภาพด้อยลง
หรืออาจทำให้เทคโนโลยีในการผลิตล้าสมัยไม่ทันกับการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีในอนาคต

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ลงนามในสัญญาให้บริการทางเทคนิคกับ HEBEL (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 5.2 การรับบริการทางเทคนิคและการใช้เครื่องหมายการค้า) โดยบริษัทต้องจ่ายค่าบริการทางเทคนิคและค่าลิขสิทธิ์ ซึ่งบริษัทได้ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวอย่างเคร่งครัด จึงไม่มีเหตุที่จะทำให้มีการยกเลิกการให้บริการทางเทคนิค นอกจากนี้ บริษัทได้นำการให้บริการทางเทคนิคที่ได้รับมาพัฒนาการผลิตอย่างต่อเนื่อง ทั้งในด้านการจัดหาเครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพและเหมาะสม และการพัฒนากระบวนการผลิตให้มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งได้จัดตั้งหน่วยงานที่ดูแลเกี่ยวกับการควบคุมคุณภาพและการวิจัยและพัฒนา รวมถึงการฝึกอบรมวิศวกรและพนักงานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งทำให้ในปัจจุบันบริษัทมีเทคโนโลยีที่ได้มาตรฐานในการผลิตอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา เคาน์เตอร์มวลเบาสำเร็จรูป และคานทับหลังมวลเบา ดังจะเห็นได้จากการที่ผลิตภัณฑ์บริษัทได้รับการรับรองมาตรฐานผลิตภัณฑ์ อุตสาหกรรม เลขที่ มอก.1505-2541 และ เลขที่ มอก.1510-2541 จากสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม และได้รับการรับรองระบบ มาตรฐานสากล ISO 9001:2008 ทุกระบบงาน จาก UKAS ประเทศอังกฤษ ทั้ง 4 โรงงาน 

1.2.2 ความเสี่ยงเกี่ยวกับจัดหาวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิต

บริษัทเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา
เคาน์เตอร์มวลเบาสำเร็จรูป และคานทับหลังมวลเบา ซึ่งต้องใช้ปูนซีเมนต์ ทราย ปูนขาว ยิปซั่ม
เหล็กเส้น และสารกระจายฟองอากาศ เป็นวัตถุดิบสำคัญในการผลิต (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ
3.3.2 การจัดหาวัตถุดิบ)
ซึ่งภาวะการฟื้นตัวของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อาจมีผลให้เกิดการขาดแคลนวัตถุดิบดังกล่าวได้

อย่างไรก็ตามบริษัทมีความสัมพันธ์อันดีกับผู้จำหน่ายวัตถุดิบมาโดยตลอด
รวมทั้งมีนโยบายในการจัดซื้อวัตถุดิบโดยพิจารณาถึงคุณภาพของวัตถุดิบเป็นสำคัญและสั่งซื้อในปริมาณที่เหมาะสมกับการใช้ในการผลิต
อีกทั้งวัตถุดิบที่สำคัญดังกล่าวข้างต้นซึ่งไม่รวม

ถึงสารกระจายฟองอากาศ สามารถจัดหาจากภายในประเทศได้ทั้งหมด
และวัตถุดิบส่วนใหญ่โดยเฉพาะปูนซีเมนต์
ปัจจุบันยังมีกำลังการผลิตส่วนเกินอยู่และมีผู้ผลิตปูนซีเมนต์หลายรายที่บริษัทจะพิจารณาจัดซื้อ
ดังนั้นที่ผ่านมาบริษัทจึงไม่มีปัญหาเกี่ยวกับการขาดแคลนวัตถุดิบ
ในกรณีที่มีการขาดแคลนวัตถุดิบเกิดขึ้นบริษัทมีนโยบายรองรับโดยการทำสัญญาซื้อวัตถุดิบระยะยาว

1.2.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการเข้ามาของคู่แข่งขันรายใหม่

ปัจจุบันการผลิตอิฐมวลเบา มีคู่แข่งขันน้อยราย
ในขณะที่ภาวะอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์มีแนวโน้มที่ชะลอตัวลง
แต่ความต้องการที่พักอาศัยยังเพิ่มขึ้น ทำให้มีความต้องการวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการก่อสร้างเพิ่มขึ้น
ปัจจัยดังกล่าวดึงดูดผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาดำเนินการผลิตอิฐมวลเบา
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อส่วนแบ่งตลาดของบริษัทได้

อย่างไรก็ตาม การผลิตอิฐมวลเบา แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา เคาน์เตอร์มวลเบาสำเร็จรูป
และคานทับหลังมวลเบาที่มีคุณภาพ ต้องการเครื่องมือเครื่องจักรที่มีประสิทธิภาพและทันสมัย
ซึ่งต้องใช้เงินลงทุนสูง และต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย
ซึ่งบริษัทมีข้อได้เปรียบในเรื่องดังกล่าว เนื่องจากการลงทุนสำหรับการผลิตอิฐมวลเบา
แผ่นผนังและพื้นคอนกรีตมวลเบา เคาน์เตอร์มวลเบาสำเร็จรูป และคานทับหลังมวลเบาสำหรับ 4
โรงงาน บริษัทได้ดำเนินการลงทุน โดยมูลค่าเงินลงทุนในที่ดิน อาคาร เครื่องจักรและอุปกรณ์
จำนวนรวมประมาณ 2,968 ล้านบาท ซึ่งส่วนใหญ่ต้องนำเข้าเครื่องจักรและอุปกรณ์จากต่างประเทศ
นอกจากนี้ บริษัทยังได้รับความช่วยเหลือด้านเทคโนโลยีการผลิตจาก HEBEL ประเทศเยอรมนี
ซึ่งมีผลให้ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีคุณภาพและเป็นที่ยอมรับของลูกค้าทั่วไป
ปัจจัยดังกล่าวข้างต้นทำให้บริษัทมีข้อได้เปรียบต่อการเข้ามาของผู้ผลิตรายใหม่

1.3 ความเสี่ยงด้านการบริหาร การจัดการ

1.3.1 ความเสี่ยงกรณีมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่มากกว่าร้อยละ 70

ณ วันที่ 28 ธันวาคม 2552 บริษัทมีกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่จำนวน 3 ราย ประกอบด้วย บริษัท แลนด์
แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) / บริษัท ควอลิตี้ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน) และบริษัทย่อย คือ บริษัท
คิว.เอช. อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด / และบริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้

ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นบริษัทรวมกัน คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 72.16
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท (รายละเอียดตามส่วนที่ 2 ข้อ 2.1
ความเป็นมาและการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการที่สำคัญ) ทั้งนี้
กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวแต่ละรายมีความสัมพันธ์กันในลักษณะการถือหุ้น หรือการมีผู้ถือหุ้น
หรือกรรมการบางส่วนร่วมกัน รวมทั้งมีการดำเนินธุรกิจในลักษณะที่ใกล้เคียงกัน

สัดส่วนการถือหุ้นของกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวที่มากกว่า 2 ใน 4
ทำให้มีอำนาจในการควบคุมบริษัทและมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบริษัทในทุกเรื่องที่ต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ดังนั้น ผู้ถือหุ้นรายอื่นของบริษัทจึงมีความเสี่ยงจากการไม่สามารถรวบ

รวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบและถ่วงดุลเรื่องที่กลุ่มถือหุ้นรายใหญ่เสนอให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นพิจารณา

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากโครงสร้างจัดการของบริษัท ประกอบด้วยคณะกรรมการบริษัท
คณะกรรมการตรวจสอบ และคณะกรรมการบริหาร
จะเห็นได้ว่าบริษัทมีการวางโครงสร้างการบริหารงานโดยบุคคลที่มีความรู้ความสามารถในการดำเนินธุรกิจ
และมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการชุดต่างๆ อย่างชัดเจนและโปร่งใส
และในกรณีการเข้าทำรายการที่เกี่ยวโยงกับกรรมการ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
และผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการ รวมถึงบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง
บุคคลดังกล่าวจะไม่มีสิทธิออกเสียงในการอนุมัติรายการนั้นๆ

1.4 ความเสี่ยงด้านการเงิน

  1.4.1 ความเสี่ยงจากการที่บริษัทไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุในสัญญา

  ให้สินเชื่อ

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552 บริษัทมียอดหนี้เงินกู้คงค้างจากสถาบันการเงินจำนวน 535.60
ล้านบาท เพื่อใช้ในการก่อสร้างโรงงานและขยายกำลังการผลิต
ครบกำหนดชำระคืนเงินกู้ตั้งแต่เดือนมกราคม 2548 ถึงเดือนธันวาคม 2556 อัตราดอกเบี้ย MLR
เงินกู้ยืมระยะยาวดังกล่าวค้ำประกันโดยการจดจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้าง
ซึ่งจากผลการดำเนินงานที่ผ่านมา
บริษัทมีสภาพคล่องทางการเงินที่ดีทำให้บริษัทไม่เคยผิดนัดการชำระคืนเงินต้นและดอกเบี้ย

1.4.2 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

เนื่องจากบริษัทมีเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศในสกุลเงินตราต่างประเทศ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552
จำนวน 134,400 ดอลลาร์สหรัฐฯ
นอกจากนี้บริษัทมีเจ้าหนี้ค่าลิขสิทธิ์ในการใช้เครื่องหมายการค้าในสกุลเงินตราต่างประเทศตามที่ระบุในสัญญาจนถึงปี
2565 ซึ่งบริษัทมิได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงเนื่องจากการทำสัญญาซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า
เพื่อคุ้มครองความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยนข้างต้นอาจทำให้บริษัทมีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น
ซึ่งขณะนี้ยังไม่มีเหตุที่จะทำให้บริษัทเชื่อได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินตราต่างประเทศดังกล่าวจะเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ