1. ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงจากการพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่

บริษัทมีเป้าหมายที่จะรักษาลูกค้ารายใหญ่ไว้เพื่อให้เกิดสภาพคล่องทางการเงินและป้องกันการเกิดหนี้สูญในลูกค้า
อย่างไรก็ตามบริษัทยังพิจารณาเพิ่มลูกค้ารายใหม่ซึ่งเป็นรายย่อยต่าง ๆ
ด้วยความระมัดระวังเพื่อลดความเสี่ยงและอำนาจการต่อรองจากลูกค้ารายใหญ่เหล่านั้น
ซึ่งในระหว่างปีที่ผ่านมาบริษัทประสบความสำเร็จในการรักษาลูกค้ารายใหญ่และเพิ่มลูกค้ารายใหม่ที่มีคุณภาพดีอย่างต่อเนื่อง
ส่งผลให้บริษัทมียอดขายที่สูงขึ้น

2.  ความเสี่ยงจากวัฏจักรอุปสงค์อุปทานของเหล็ก

  ในปัจจุบันวัฏจักรของอุปสงค์อุปทานของอุตสาหกรรมเหล็กมีระยะสั้นลงมากกว่าเมื่อก่อนซึ่งมีระยะยาวถึง
  6-7 ปี เนื่องมาจากการพัฒนาการก่อสร้างโรงงานผลิตเหล็กที่ทำได้รวดเร็วขึ้น
  และข้อมูลข่าวสารที่อยู่ในยุคโลกาภิวัตน์ที่รวดเร็ว ส่งผลให้วัฏจักรราคาเหล็กสั้นลงเหลือเพียง 1
  ปี การบริหารจัดการสินค้าคงคลังของวัตถุดิบและสินค้าสำเร็จรูป
  จึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการอยู่รอดของบริษัทเหล็กต่าง ๆ อย่างไรก็ตาม
  วัฎจักรที่สั้นลงนั้นก็มีข้อดีคือช่วยลดการเก็งกำไรที่มากเกินไปในอุตสาหกรรมทำให้ราคาสินค้ามีเสถียรถาพมากขึ้น

1.3 นโยบายของรัฐในการตอบโต้การทุ่มตลาดและนโยบาย FTA

  แม้ว่ากระทรวงพาณิชย์จะได้ออกมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดเหล็กในประเทศไทย
  แต่มีหลายครั้งที่รัฐก็ออกนโยบายอื่นที่สวนทางกันและไม่มีการใช้มาตรการลงโทษประเทศญี่ปุ่นในเรื่องเหล็กรีดร้อน
  นอกจากนี้ รัฐบาลยังเห็นชอบในการที่จะลงนามในความตกลงการค้าเสรี (FTA)
  กับประเทศมหาอำนาจ เช่น ประเทศญี่ปุ่น ในการที่จะนำเข้าเหล็กเป็นจำนวนมาก

  จากการที่ผู้ผลิตเหล็กในประเทศไม่ได้รับความคุ้มครองที่เพียงพอจากรัฐบาลไทย
  บริษัทจึงวางแผนที่จะเร่งพัฒนาเหล็กคุณภาพสูงและนำเข้าสู่ตลาดก่อนที่ภาษีขาเข้าจะลดลงจนเป็นศูนย์ในอีก
  5-10 ปี ข้างหน้า ตามข้อตกลง FTA

1.4 ความเสี่ยงเกี่ยวกับการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เหล็กแผ่นล้างกรดและเคลือบน้ำมัน
และเหล็กแผ่น เคลือบสังกะสี

เนื่องจากบริษัทยังไม่เคยมีประสบการณ์ในการผลิตและจำหน่ายสินค้าประเภทเหล็กแผ่นล้างกรดเคลือบน้ำมัน
บริษัทจึงอาจมีอุปสรรคบ้างจากตลาดภายในประเทศ
ซึ่งปัจจุบันมีผู้ผลิตจากประเทศญี่ปุ่นเป็นผู้ครองตลาดนี้อยู่
รวมถึงการแข่งขันทางด้านราคาทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ

บริษัทวางแผนที่จะจำหน่ายผลิตภัณฑ์ชนิดนี้ให้กับศูนย์บริการที่เป็นของคนไทยในเบื้องต้น
และนำเหล็กแผ่นคุณภาพดีเสนอให้กับศูนย์บริการที่เป็นบริษัทร่วมทุนกับประเทศญี่ปุ่น
หลังจากที่ลูกค้ายอมรับในคุณภาพของผลิตภัณฑ์ ซึ่งอาจใช้เวลาบ้าง
บริษัทก็จะสามารถขยายฐานลูกค้าซึ่งใช้ผลิตภัณฑ์ที่เน้นคุณภาพและมีราคาสูงนี้ได้

5.  ความเสี่ยงอันเนื่องมาจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

บริษัทมีความเสี่ยงอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน เนื่องมาจาก

1) ภาระหนี้สินภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการที่เป็นเงินตราต่างประเทศ

บริษัทมีหนี้สินภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการในส่วนของเงินกู้
ดอกเบี้ยค้างชำระเดิมและดอกเบี้ยค้างจ่ายที่เป็นสกุลเงินต่างประเทศจำนวนหนึ่งซึ่ง ณ วันที่ 30
มิถุนายน 2549
บริษัทได้ปรับปรุงสกุลเงินต่างประเทศนั้นให้เป็นสกุลเงินไทยซึ่งเป็นไปตามแผนฟื้นฟูกิจการฉบับแก้ไข
ทำให้ความเสี่ยงอันเนื่องมาจากอัตราแลกเปลี่ยนในส่วนนี้ลดลงคงเหลือเพียงส่วนของเจ้าหนี้ภายใต้แผนฟื้นฟูกิจการที่เป็นเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศ
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นยอดคงเหลือในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐประมาณ 13 ล้านดอลลาร์เท่านั้น

2) การนำเข้าวัตถุดิบและการส่งออกสินค้าเป็นเงินตราต่างประเทศ

บริษัทต้องพึ่งพาวัตถุดิบและวัสดุสิ้นเปลืองต่าง ๆ จากการนำเข้า ซึ่งจะมีสัดส่วนเป็นประมาณร้อยละ
50 ของต้นทุนการผลิตทั้งหมด บริษัทมีการส่งออกสินค้าไปขายยังต่างประเทศจำนวน 4,558
ล้านบาท ส่งผลให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการเปลี่ยนแปลงของอัตราแลกเปลี่ยน
และจะต้องรับรู้ผลขาดทุนหรือกำไรที่เกิดขึ้นแล้วและยังไม่เกิดขึ้นจากอัตราแลกเปลี่ยนในงบกำไรขาดทุน
บริษัทมีมาตรการลดผลกระทบจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าวโดยการนำสกุลเงินต่างประเทศที่ได้รับจากลูกค้าต่างประเทศจ่ายออกไปยังผู้ขายต่างประเทศภายในระยะเวลาใกล้เคียงกันมากที่สุด

6.  ความเสี่ยงเกี่ยวกับความผันผวนของกระแสเงินสด

  บริษัทเริ่มดำเนินการผลิตตามปกติตั้งแต่ปี 2547
  และประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในการเพิ่มปริมาณการผลิต
  ซึ่งทำให้บริษัทมีรายได้จากการขายสินค้าสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม
  ผลการดำเนินงานของบริษัทได้รับผลกระทบจากภาวะถดถอยของอุตสาหกรรมและตลาดเหล็กในระหว่างปี
  ทำให้บริษัทมีขาดทุนสุทธิ สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 31 ธันวาคม 2549 จำนวนเงิน 3,495 ล้านบาท
  จากความไม่แน่นอนของภาวะตลาด ทำให้บริษัทต้องมีการควบคุมกระแสเงินสดอย่างเข้มงวด
  แต่อย่างไรก็ตามบริษัทยังคงมี EBITDA จากการดำเนินงานเป็นจำนวนเงิน 64 ล้านบาท

  นอกจากนี้
  การผลิตจำเป็นต้องใช้เงินทุนหมุนเวียนที่มากพอสำหรับการลงทุนในสินค้าคงเหลือทั้งในด้านเวลาและปริมาณที่เหมาะสม
  และจำเป็นต้องมีกระแสเงินสดจากการดำเนินงานที่เพียงพอต่อความต้องการทุนหมุนเวียน
  อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2549
  ศาลล้มละลายกลางได้มีคำสั่งเห็นชอบการแก้ไขแผนฟื้นฟูกิจการของบริษัท
  โดยหนี้ต้นเงินตามสัญญาหลักในการปรับโครงสร้างหนี้ ดอกเบี้ยคงค้างและดอกเบี้ยค้างชำระเดิม
  ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2549 ทั้งจำนวนจะได้รับการแปลงหนี้เป็นทุนหมดภายใน 18
  เดือนนับแต่วันที่เงื่อนไขมีผลสมบูรณ์
  ซึ่งทำให้บริษัทสามารถประหยัดดอกเบี้ยจ่ายและเงินที่จะต้องจ่ายคืนหากไม่มีการแปลงหนี้เป็นทุนดังกล่าวได้อย่างมาก
  ซึ่งส่งผลให้บริษัทมีทุนหมุนเวียนในการดำเนินการมากขึ้น

1.7 ความเสี่ยงเกี่ยวกับภาระหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตเกี่ยวกับหนี้ที่ยังไม่ได้ข้อสรุป

  ปัจจุบันบริษัทยังมีข้อโต้แย้งกับเจ้าหนี้บางรายเรื่องมูลหนี้ที่เจ้าหนี้เหล่านั้นยื่นขอรับชำระ
  ซึ่งมีมูลค่าที่เจ้าหนี้ยื่นขอรับชำระหนี้รวม 434 ล้านบาท
  หากศาลหรือเจ้าหน้าที่พิทักษ์ทรัพย์มีคำตัดสินหรือคำสั่งให้บริษัทต้องรับผิดชอบหนี้ในทุกกรณีดังกล่าว
  ภาระหนี้สูงสุดที่จะเกิดขึ้นต่อบริษัทตามข้อกำหนดการชำระหนี้ตามแผนคิดเป็นเงินจำนวนประมาณ
  362 ล้านบาท หรือประมาณร้อยละ 1.15 ของสินทรัพย์รวม ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2549