1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

บริษัทมีรายได้หลักจากดอกเบี้ยรับจากการปล่อยสินเชื่อ
โดยจะเป็นลักษณะการคิดดอกเบี้ยในอัตราคงที่ (Fixed Rate)
ในขณะที่ต้นทุนการกู้ยืมของบริษัทโดยส่วนใหญ่มาจากเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินที่มีอัตราดอกเบี้ยลอยตัว
(Float Rate)
ดังนั้นหากอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาดมีความผันผวนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งหากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมมีการปรับขึ้น
ในขณะที่อัตราดอกเบี้ยรับยังไม่สามารถปรับตัวเพิ่มขึ้นตามทันอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ที่ปรับตัวสูงขึ้น
จะส่งผลกระทบต่ออัตราส่วนต่างระหว่างอัตราดอกเบี้ยรับและอัตราดอกเบี้ยจ่าย (Interest
spread)ให้มีอัตราลดลง
ดังนั้นบริษัทได้พยายามบริหารความเสี่ยงโดยการขยายการให้สินเชื่อเช่าซื้อโดยเพิ่มสัดส่วนสินเชื่อของรถยนต์เพื่อการพาณิชย์ที่ให้อัตราผลตอบแทนที่สูงกว่าให้มากขึ้นและการคืนเงินกู้ยืมสถาบันการเงิน
(Refinance) ด้วยแหล่งเงินกู้ใหม่ที่มีอัตราดอกเบี้ยลดลง เพื่อรักษาระดับ Interest spread
ให้อยู่ในระดับที่สม่ำเสมอ

1.2
ความเสี่ยงจากความแตกต่างทางด้านระยะเวลาการให้สินเชื่อและระยะเวลาในการกู้ยืมเงินและสภาพคล่องทางการเงิน

บริษัทที่ดำเนินธุรกิจเช่าซื้อส่วนใหญ่จะต้องประสบกับความเสี่ยงจากความแตกต่างทางด้านระยะเวลาการให้สินเชื่อและระยะเวลาในการกู้ยืมเงินและสภาพคล่องทางการเงิน
ทั้งนี้บริษัทเองก็เช่นเดียวกัน จากเดิมที่บริษัทมีการให้สินเชื่อแก่ลูกค้าเป็นช่วงระยะเวลานาน 1 - 7
ปี ในขณะที่บริษัทมีการจัดหาเงินทุนของบริษัทส่วนใหญ่อยู่ในรูปของเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงิน
ซึ่งมีช่วงระยะเวลาในการกู้ยืม 1-4 ปี
จึงอาจทำให้เกิดความเสี่ยงจากความแตกต่างด้านระยะเวลา (Duration Gap)
ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดภาวะของรายรับและรายจ่ายไม่สมดุลกัน (Mismatch fund)
และจะนำไปสู่การเกิดความเสี่ยงการขาดสภาพคล่องในการดำเนินงานได้ ซึ่ง
บริษัทได้ตระหนักถึงความเสี่ยงดังกล่าวและได้บริหารจัดการความเสี่ยง
โดยการแบ่งชั้นลูกหนี้สัญญาเช่าซื้อใหม่ของบริษัทออกเป็นระยะสั้นและระยะยาวและปรับระยะเวลาการให้สินเชื่อเพื่อให้สอดคล้องกับระยะเวลาในการจ่ายชำระคืนเงินกู้ยืมจากแหล่งต่างๆ
และเพิ่มสัดส่วนเงินกู้ยืมจากแหล่งต่างๆที่มีระยะเวลาที่เหมาะสมกับระยะเวลาการให้สินเชื่อให้มากขึ้น
ซึ่งจะช่วยลดความแตกต่างด้านระยะเวลาลง
และจะส่งผลให้บริษัทมีสามารถบริหารจัดการต้นทุนให้เหมาะสมมากขึ้นและลดความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องในการดำเนินงานลงให้เหลือน้อยลง

1.3 ความเสี่ยงด้านการตลาดและการแข่งขัน

อุตสาหกรรมรถยนต์และยอดจำหน่ายรถยนต์มีการขยายตัวอย่างต่อเนื่องและได้ผลักดันให้เกิดผู้ประกอบการธุรกิจลิสซิ่งและเช่าซื้อรถยนต์ขึ้นใหม่หลายราย
ทั้งที่เป็นกิจการที่มีผู้ถือหุ้นเป็นสถาบันการเงิน และธนาคารพาณิชย์
หลังจากที่ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กำหนดแผนพัฒนาสถาบันการเงิน
โดยอนุญาตให้ธนาคารพาณิชย์สามารถประกอบธุรกิจเช่าซื้อและธุรกิจลิสซิ่งได้อย่างเสรี
และอนุญาตให้กิจการที่เป็นของผู้ผลิตรถยนต์และตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ที่มีเงินทุนจำนวนมากจากต่างประเทศและมีต้นทุนทางการเงินที่ต่ำ
สามารถประกอบธุรกิจเช่าซื้อและธุรกิจลิสซิ่งได้อย่างเสรีเช่นกัน
ส่งผลให้สภาวะตลาดธุรกิจลิสซิ่งและเช่าซื้อมีการแข่งขันที่สูงอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะการแข่งขันด้านราคาเพื่อช่วยสนับสนุนยอดจำหน่ายรถยนต์

สำหรับปี 2555
ภาพรวมของการแข่งขันในธุรกิจลิสซิ่งและเช่าซื้อยังคงมีการแข่งขันที่รุนแรงโดยสถาบันการเงิน
ธนาคารพาณิชย์
รวมถึงกิจการลิสซิ่งและเช่าซื้อของผู้ผลิตและตัวแทนจำหน่ายรถยนต์มุ่งเน้นการทำตลาดไปที่สินเชื่อรถยนต์ใหม่ส่วนบุคคลเป็นหลัก
ทำให้ผู้ประกอบการบางรายมีการปรับตัวและขยายสัดส่วนไปยังการให้สินเชื่อสำหรับรถยนต์มือสองที่มีอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่า
เพื่อรักษาส่วนต่างของดอกเบี้ย (Margin)
ผู้ประกอบการเหล่านี้ก็ยังไม่ถือเป็นคู่แข่งโดยตรงของบริษัทเช่นกัน
ซึ่งไม่ได้ส่งผลกระทบโดยตรงกับบริษัท
เนื่องจากผู้ประกอบการเหล่านั้นยังคงให้ความสำคัญกับรถยนต์มือสองที่มีราคาสูงตั้งแต่ 600,000 -
700,000 บาท ขึ้นไป
ในขณะที่บริษัทเน้นลูกค้ารายย่อยซึ่งต้องการสินเชื่อรถยนต์มือสองระดับเฉลี่ยประมาณคันละ
350,000 - 400,000 บาท ซึ่งเป็นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่แตกต่างกัน

อย่างไรก็ตามบริษัทได้มีแผนปรับสัดส่วนการปล่อยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์เพื่อการพาณิชย์ประเภทรถบรรทุกมากขึ้นทั้งรถบรรทุกใหม่และรถบรรทุกมือสองในช่วง
3 ถึง 5 ปีข้างหน้า ซึ่งมีสัดส่วนเป้าหมายที่ร้อยละ 70 - 75
ของมูลค่าพอร์ตสินเชื่อเช่าซื้อของบริษัท
เนื่องจากบริษัทคาดว่าลูกค้ากลุ่มดังกล่าวจะมีการเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่องและให้ผลตอบแทนในด้านอัตราการทำกำไรที่สูงกว่าและมีความเสี่ยงที่ต่ำกว่ารถยนต์นั่งส่วนบุคคล
(โดยปกติ เมื่อบริษัทยึดรถประเภทนี้และทำการประมูลเพื่อขายสู่สาธารณชน
บริษัทจะสามารถขายได้ในราคาที่ใกล้เคียงกับมูลหนี้)
ซึ่งจะทำให้บริษัทสามารถเลี่ยงการแข่งขันกับสถาบันการเงินใหญ่ที่มีต้นทุนการในดำเนินงานต่ำกว่าและสามารถเพิ่มโอกาสในการแข่งขันให้กับบริษัทได้มากขึ้น
โดย ณ สิ้นปี 2555
บริษัทมีสัดส่วนการให้สินเชื่อรถยนต์ส่วนบุคคลต่อรถยนต์รถยนต์เพื่อการพาณิชย์คิดเป็นร้อยละ 30
ต่อร้อยละ 70

นอกจากนี้จากประสบการณ์อันยาวนานและความชำนาญในธุรกิจ
บริษัทยังใช้ความได้เปรียบนี้ให้เป็นประโยชน์ในการสร้างความสามารถในการแข่งขัน
รวมถึงการรักษาความสัมพันธ์และการให้ผลตอบแทนที่ดีแก่ผู้จำหน่ายรถยนต์มือสอง
การให้บริการที่รวดเร็วทันใจสำหรับลูกค้า เพื่อรักษาส่วนแบ่งทางการตลาด
และการขยายความสัมพันธ์กับผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองให้มากขึ้น
ซึ่งเป็นการเพิ่มโอกาสและช่องทางธุรกิจ

1.4 ความเสี่ยงจากการดำเนินงานอันเกิดจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

ในการประกอบธุรกิจเช่าซื้อ ความเสี่ยงจากการดำเนินงานอันเกิดจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
เป็นความเสี่ยงที่มีควบคู่ไปกับการประกอบธุรกิจ
การที่ผู้เช่าซื้อไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามเงื่อนไขอาจเกิดจากปัจจัยภายในของลูกค้าเองเช่น
ความต้องการให้เงินเพื่อรักษาสุขภาพ ปัญหาจากปัจจัยจากค่าซ่อมบำรุงรถยนต์ที่กำลังผ่อนชำระอยู่
ปัญหาจากปัจจัยภายนอกเช่น ปัญหาด้านเศรษฐกิจ ปัญหาจากราคาน้ำมันที่ปรับตัวสูงขึ้น
ปัญหาจากการถูกไล่ออกจากงาน ปัญหา ภัยธรรมชาติ ปัญหาที่เกิดขึ้นเหล่านี้
จะส่งผลให้ผู้เช่าซื้อไม่สามารถชำระค่างวดได้ตรงตามกำหนดและก่อให้เกิดสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
บริษัทจึงมุ่งเน้นและให้ความสำคัญกับคุณภาพของสินเชื่อ การควบคุมประสิทธิภาพในการติดตามหนี้
ระบบการควบคุมภายในที่ดี และรวมถึงนโยบายการปล่อยสินเชื่อที่เข้มงวด
เพื่อจำกัดความเสี่ยงจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ให้อยู่ในเกณฑ์ที่ไม่มากจนกระทบกับผลการดำนินงานโดยรวมของบริษัท

บริษัทมีกระบวนการการบริหารจัดการความเสี่ยงจากการดำเนินงานอันเกิดจากสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
ดังต่อไปนี้คือ

บริษัททำการควบคุมคุณภาพการปล่อยสินเชื่อโดยทำการตรวจสอบข้อมูลพฤติกรรมการชำระหนี้จากสถิติของลูกค้าจาก
บริษัท ข้อมูลเครดิตแห่งชาติ จำกัด
เพื่อสกัดกั้นผู้เช่าซื้อที่ไม่มีความสามารถในการชำระหนี้มาขอกู้สินเชื่อของบริษัทได้
รวมถึงการนำระบบ Scoring มาใช้ในการประเมินคุณภาพบุคคลที่ขอเช่าซื้อรถยนต์

บริษัททำการควบคุมประสิทธิภาพในการติดตามหนี้โดยใช้ข้อมูลเชิงปริมาณในการควบคุมจำนวนลูกค้าที่ค้างชำระรายสัญญาควบคู่ไปกับนโยบายการติดตามเร่งรัดหนี้ที่เข้มงวดเพื่อให้หนี้ที่ค้างชำระกลับคืนมาอยู่ในสถานะปกติให้ได้มากและรวดเร็วที่สุด
โดยมีมาตรการดังนี้คือ กรณีผิดนัดชำระงวดที่ 1 เจ้าหน้าที่จะส่งจดหมายเตือนฉบับที่ 1
พร้อมกับการส่งเจ้าหน้าที่เพื่อติดตามและทวงถามลูกค้า
ทั้งนี้บริษัทจะเริ่มคิดเบี้ยปรับทันที่เมื่อผิดนัดชำระงวดที่ 1
โดยอัตราเบี้ยปรับเป็นไปตามที่สำนักงานคณะกรรมการการคุ้มครองผู้บริโภค (ส.ค.บ.) กำหนด
(ทั้งนี้ ส.ค.บ กำหนดอัตราเบี้ยปรับไว้เท่ากับอัตราดอกเบี้ยเงินกู้สำหรับลูกค้ารายใหญ่ชั้นดี (MRR)
ของธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) บวกด้วยร้อยละ 10 ต่อปี) กรณีผิดนัดชำระงวดที่ 2
และงวดที่ 3
เจ้าหน้าที่จะส่งจดหมายเตือนเพื่อเร่งรัดเบื้องต้นและตรวจสอบติดตามทวงถามลูกค้าและผู้ค้ำประกัน
และออกรายงานการติดตามเบื้องต้นพร้อมคำเสนอแนะ และผลจากการติดตามลูกค้า
และกรณีผิดนัดชำระ 3 งวดขึ้นไป จะทำรายงานส่งให้ฝ่ายเร่งรัดหนี้สินเพื่อบอกเลิกสัญญาเช่าซื้อ
โดยให้เวลาอีก 30 วัน เมื่อครบกำหนดระยะเวลา หากลูกค้าไม่มาติดต่อ
บริษัทจะดำเนินการเร่งรัดและยึดรถยนต์คืน
หากบริษัทไม่สามารถติดตามยึดรถยนต์คืนมาได้หรือในกรณีที่ขายประมูลรถยึดมาได้แต่ได้เงินไม่เพียงพอที่จะชำระหนี้คงเหลือ
บริษัทจะดำเนินการทางกฎหมายกับลูกค้าและผู้ค้ำประกันต่อไป
โดยจะเป็นการฟ้องร้องคดีเพื่อให้ได้หนี้คืนมากที่สุด นอกจากนี้บริษัทจะต้องจัดทำรายชื่อ Black
list สำหรับลูกค้ารายดังกล่าวเพื่อเป็นข้อมูลในการให้สินเชื่อเช่าซื้อต่อไป

นอกจากนี้บริษัทยังมีการรายงานเพื่อให้ทราบถึงสถานะคุณภาพสินเชื่อในปัจจุบันรวมทั้งมีการติดตามดูแลอย่างต่อเนื่องเพื่อป้องกันการค้างชำระค่างวด
และในกรณีที่มีการค้างค่างวดเกิดขึ้น
บริษัทจะเข้าตรวจสอบพฤติกรรมลูกค้าที่ค้างชำระตั้งแต่งวดแรกอย่างใกล้ชิดและทำการเก็บรวบรวมข้อมูลต่างๆที่เกี่ยวข้องไว้เป็นแนวการบริหารความเสี่ยงของลูกหนี้ต่อไป

สำหรับปัญหาอุทกภัยซึ่งเกิดขึ้นในไตรมาสสุดท้ายของปี 2554 นั้น
บริษัทมีการบริหารจัดการเฉพาะกิจดังนี้คือ หากลูกหนี้มีการผ่อนชำระมาบางส่วนแล้ว
บริษัทจะยืดอายุการผ่อนชำระออกไป (บริษัทจะหยุดรับรู้รายได้หากลูกหนี้หรือผู้เช่าซื้อค้างชำระเกิน
3 งวด) และหากลูกหนี้บางรายเจรจาขอปรับโครงสร้างหนี้ (Refinance) กับทางบริษัท
บริษัทจะพิจารณาตามความจำเป็นเพื่อหลีกเลี่ยงต่อการที่บริษัทจะดำเนินการยึดรถยนต์คืน
ซึ่งจะส่งผลดีทำให้ลูกหนี้สามารถผ่อนชำระค่างวดต่อไปได้
และลดปัญหาการฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายจากรายการขาดทุนจากการขายรถยึด
(สำหรับลูกหนี้ที่ได้รับผลกระทบจากอุทกภัยดังกล่าวได้ฟื้นตัวและกลับเข้าสู่ภาวะปกติในปี 2555)

1.5 ความเสี่ยงจากการปล่อยสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์มือสอง

ธุรกิจหลักของบริษัทคือ การปล่อยสินเชื่อรถยนต์มือสอง
ซึ่งอาจมีความเสี่ยงในเรื่องของความผิดพลาดในการตรวจสอบสภาพรถยนต์มือสอง
การประเมินราคาของรถยนต์มือสอง รวมถึงการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมาได้ต่ำกว่ามูลค่าสินเชื่อคงเหลือ
ซึ่งต้องนำมาประมูลขายตามสภาพ ซึ่งราคาจะขึ้นอยู่กับอายุรถยนต์ สภาพ และความนิยมของรุ่น
และยี่ห้อรถยนต์นั้นๆ ทั้งนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทมีสัดส่วนสินเชื่อเช่าซื้อรถมือสอง
คิดเป็นประมาณร้อยละ 45 ของ ยอดลูกหนี้สินเชื่อเช่าซื้อและลูกหนี้สัญญาเช่าทางการเงินทั้งหมด

บริษัทมีมาตรการที่จะจำกัดความเสี่ยงต่างๆเหล่านี้โดยใช้การตรวจสอบเชิงคุณภาพรถยนต์และใช้ทีมงานที่มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการประเมินคุณภาพรถยนต์ควบคู่ไปกับการพิจารณาสินเชื่อ
นอกจากนี้บริษัทยังมีการการคัดเลือกผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองที่ได้มาตรฐาน
มีการเสนอขายรถยนต์มือสองที่มีคุณภาพในราคาที่เหมาะสม
และมีการรับประกันคุณภาพรถยนต์ภายหลังการจำหน่ายแล้ว
รวมถึงมีการวิเคราะห์พฤติกรรมการชำระหนี้ของลูกหนี้ที่
ผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองได้ส่งรายชื่อเพื่อขอสินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ด้วย

1.6 ความเสี่ยงจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา

เมื่อบริษัทได้ดำเนินการยึดคืนรถยนต์มาจากลูกหนี้แล้ว
รถยนต์ที่บริษัทยึดคืนมาจะถูกนำมาขายทอดตลาดโดยวิธีการประมูล
และในกรณีที่ขายประมูลรถยึดแล้วไม่พอชำระหนี้ บริษัทยังสามารถเรียกร้องส่วนที่เหลือจากลูกหนี้หรือ
ผู้ค้ำประกันได้ ซึ่งในกรณีที่บริษัทไม่สามารถเรียกร้องหนี้ส่วนที่เหลือได้
บริษัทจะมีผลขาดทุนจากการขายรถยึดโดยราคาประมูลรถยึดจะขึ้นกับคุณภาพ อายุ
และความนิยมของรถยนต์ รวมทั้งขึ้นกับสภาพตลาดและความต้องการรถยนต์ในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม
ความเสี่ยงจากการขาดทุนอันเกิดจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา
ในกรณีของรถยนต์มือสองนั้นโดยทั่วไปจะน้อยกว่ากรณีของรถยนต์ใหม่
เนื่องจากการลดลงของราคารถยนต์ตามอายุการใช้งานแต่ละปีนั้นจะมีอัตราสูงในช่วงปีแรกๆ
และมีอัตราชะลอลงในช่วงที่รถยนต์มีอายุการใช้งานมากขึ้น
บริษัทมีนโยบายในการบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากการขายรถยนต์ที่ยึดคืนมา
โดยให้มีการติดตามดูแลสินเชื่ออย่างต่อเนื่องและใกล้ชิดเพื่อป้องกันการค้างชำระค่างวด
อันจะนำไปสู่การยึดรถในที่สุด
นอกจากนี้บริษัทได้ดำเนินการฟ้องร้องทางกฎหมายกับผู้เช่าซื้อและผู้ค้ำประกันให้ชำระเงินในส่วนที่บริษัทขาดผลประโยชน์หลังจากยึดรถคืนมาเพื่อให้บริษัทมีผลขาดทุนน้อยที่สุด
ดังจะเห็นได้จากจำนวนรถยนต์ที่ขายจากการยึดคืนในปี 2553 2554 และ 2555 มีจำนวน 216 คัน
231 คันและ337 คันตามลำดับและมีผลขาดทุนจากการจำหน่ายรถที่ยึดคืนในปี 2553 2554 และ
2555 เป็นจำนวน 17.23 ล้านบาท 17.52 ล้านบาทและ 20.00 ล้านบาทตามลำดับ

1.7 ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงบุคลากรที่มีความชำนาญเฉพาะ

เนื่องจากธุรกิจของบริษัทต้องอาศัยบุคลากรด้านการตลาดที่มีความรู้ ความชำนาญ
และมีประสบการณ์ในการตรวจสอบสภาพ และราคาตลาดของรถยนต์ มือสองได้เป็นอย่างดี
ซึ่งเป็นข้อได้เปรียบของบริษัทเมื่อเทียบกับคู่แข่ง
ประกอบกับบุคลากรของบริษัทเป็นผู้มีความรู้ความเข้าใจและประสบการณ์ในการทำตลาด
และการดูแลลูกค้า โดยมีการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้จัดจำหน่ายรถยนต์หลายรายอย่างต่อเนื่อง
โดยมีการหมุนเวียนบุคลากรไปประจำอยู่ตามสถานที่จำหน่ายของผู้จำหน่ายรถยนต์มือสองที่เป็นคู่ค้ากับบริษัท
ซึ่งผู้จำหน่ายรถยนต์ที่เป็นคู่ค้ากับบริษัทจะต้องได้รับอนุมัติตามขั้นตอนการพิจารณาและตรวจสอบผู้จำหน่ายรถยนต์ตามที่บริษัทกำหนด
นอกจากนี้บริษัทยังให้ความสำคัญกับการชำระราคาให้แก่ผู้จำหน่ายรถยนต์ให้รวดเร็วและตรงเวลา

นอกจากนี้
บุคลากรของบริษัทจะมีกลยุทธ์หลักโดยเน้นการให้ความสะดวกแก่ลูกค้าและผู้จำหน่ายรถยนต์เป็นสำคัญ
รวมถึงการเอาใจใส่และการพัฒนาบริการหลังการขายอย่างต่อเนื่อง
บริษัทจึงสามารถรักษาฐานลูกค้าเดิมได้ และสามารถขยายไปยังกลุ่มลูกค้าใหม่เพิ่มมากขึ้น
โดยได้รับการแนะนำจากกลุ่มลูกค้าเดิมและผู้จำหน่ายรถยนต์ทั้งหลาย โดยที่ผ่านมา
ลูกค้าเดิมที่มีการผ่อนชำระค่างวดกับบริษัทหมดแล้ว
หรืออยู่ระหว่างการผ่อนค่างวดเมื่อต้องการจะเปลี่ยนรถยนต์มือสองคันใหม่ก็มักจะกลับมาใช้บริการสินเชื่อของบริษัทอีก

ดังนั้น หากบริษัทสูญเสียบุคลากรดังกล่าวไป
อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานในระยะสั้นของบริษัทได้ อย่างไรก็ตาม
บริษัทมีนโยบายในการลดการสูญเสียบุคลากรที่มีความชำนาญเหล่านี้โดยการจูงใจให้บุคคลเหล่านั้นทำงานอยู่กับบริษัทในระยะยาวในรูปผลตอบแทนต่างๆ
รวมถึงการจัดให้มีการพัฒนาความรู้แก่บุคคลเหล่านั้นเป็นประจำอย่างต่อเนื่อง

1.8 ความเสี่ยงจากโอกาสในการก่อหนี้เพิ่มในอนาคต

ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา บริษัทมีขยายธุรกิจโดยการปล่อยสินเชื่ออย่างต่อเนื่อง ณ วันที่ 31 ธันวาคม
2553 2554 และ 2555 บริษัทมีลูกหนี้เช่าซื้อและลูกหนี้การเงิน – สุทธิ จำนวน 9,366.26
ล้านบาท 12,178.89 ล้านบาท และ 18,865.96 ล้านบาท ตามลำดับ
การขยายธุรกิจอย่างต่อเนื่องนี้
ทำให้บริษัทมีความจำเป็นจะต้องจัดหาเงินทุนหรือการก่อหนี้เพิ่มขึ้นในอนาคตเพื่อรองรับการขยายตัวทางธุรกิจของบริษัท
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงในการก่อหนี้เพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้เตรียมการบริหารความเสี่ยง โดยทำการจัดหาเงินกู้ยืมจากหลากหลายแหล่ง
เพื่อกระจายความเสี่ยงจากกการก่อหนี้ทั้งจากตลาดทุนและตลาดเงิน
ซึ่งรวมถึงตลาดตราสารหนี้และการกู้ยืมจากสถาบันการเงินต่างๆ
รวมถึงกิจการที่เกี่ยวข้องกันเพื่อให้เพียงพอต่อการขยายตัวทางธุรกิจตามเป้าหมายที่ได้วางไว้ของบริษัท
นอกจากนี้บริษัทยังคงพยายามจัดหาเงินกู้ยืมที่มีต้นทุนทางการเงินต่ำภายใต้ความเสี่ยงของโครงสร้างทางการเงินและสภาพคล่องของบริษัท
เพื่อสนับสนุนการดำเนินธุรกิจโดยคำนึงถึงประโยชน์ของผู้ถือหุ้นเป็นสำคัญ