2. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยความเสี่ยงที่อาจส่งผลกระทบต่อการดำเนินธุรกิจ สถานะการเงิน
และผลประกอบการของบริษัท สามารถจำแนกได้ดังนี้

2.1 ความเสี่ยงจากการพึ่งพาโรงงานผู้ผลิตวัตถุดิบรายใหญ่

ในปี 2555 บริษัทได้มีการสั่งซื้อ เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC)
จากทั้งโรงงานผู้ผลิตภายในประเทศและต่างประเทศ โดยการซื้อสินค้าจากผู้ผลิตภายในประเทศนั้น
บริษัทซื้อสินค้าจากบริษัท สหวิริยาพาณิชย์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ในสัดส่วนร้อยละ 20
ของปริมาณการสั่งซื้อทั้งหมด เมื่อเทียบกับปริมาณการสั่งซื้อในปี 2554 คิดเป็นร้อยละ 17.75
ของปริมาณการสั่งซื้อทั้งหมด ในด้านการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศในปี 2555 และปี 2554
บริษัทมีปริมาณการสั่งซื้อจากต่างประเทศที่ร้อยละ 34.93 และ ร้อยละ 4.47
ของปริมาณการสั่งซื้อทั้งหมดตามลำดับ นอกจากนี้ ในปี 2555
บริษัทยังมียอดการสั่งซื้อสินค้าโครงสร้างเหล็กรูปพรรณจาก บริษัท เหล็กสยามยามาโตะ จำกัด
ซึ่งเป็นโรงงานผู้ผลิตโครงสร้างเหล็กรูปพรรณรายใหญ่ที่สุดในประเทศ คิดเป็นมูลค่าร้อยละ 11.95
ของการสั่งซื้อทั้งหมด และในปี 2554 คิดเป็น ร้อยละ 8.19 ของการสั่งซื้อทั้งหมด

จากข้อจำกัดของการมีผู้ผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนซึ่งมีอยู่เพียง 3 รายในประเทศ
และการที่บริษัท จี เจ สตีล จำกัด (มหาชน) และบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน)
ได้หยุดการผลิตในปี 2555
ประกอบกับมาตรการทางภาษีตอบโต้การทุ่มตลาดซึ่งได้รับการต่ออายุออกไปยังคงเป็นอุปสรรคในการนำเข้า
ซึ่งจะทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการพึ่งพาผู้ผลิตเหล็กรายใหญ่ดังกล่าว
หากผู้ผลิตไม่สามารถจัดส่งสินค้าได้ตามกำหนด หรือผู้ผลิตต้องหยุดการผลิตไม่ว่าด้วยเหตุใดก็ตาม
บริษัทอาจประสบปัญหาขาดแคลนวัตถุดิบ และไม่สามารถจัดหาวัตถุดิบจากแหล่งอื่นเข้ามาทดแทนได้
อย่างไรก็ตามในปี 2555 ราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในตลาดโลกมีแนวโน้มลดลง
จึงเป็นโอกาสให้บริษัทสามารถจัดหาสินค้าจากต่างประเทศเพื่อชดเชยการหยุดผลิตของผู้ผลิตรายใหญ่ทั้ง
2 ราย ได้

บริษัทมีนโยบายในการรักษาระดับปริมาณสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับ 30 วัน ถึง 60 วัน
ประกอบกับวางแผนสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 30 วัน ถึง 60 วัน
โดยร่วมมือกับผู้ผลิตในการแลกเปลี่ยนข้อมูลสินค้าตามความต้องการของลูกค้าและร่วมกันทำการตลาดอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ผู้ผลิตสามารถวางแผนการผลิตได้อย่างคล่องตัว
นอกจากนี้บริษัทยังมีนโยบายให้ความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้ผลิตทุกรายรวมทั้งตัวแทนจำหน่ายอื่นๆ
ของโรงงานผู้ผลิตรวมถึงผู้ผลิตในต่างประเทศ
ซึ่งจะช่วยเป็นแหล่งสำรองและสร้างความมั่นคงทางด้านวัตถุดิบได้ดี

2.2
ความเสี่ยงเกี่ยวกับผลกระทบจากมาตรการคุ้มครองโรงงานผู้ผลิตในประเทศจากการทุ่มตลาดเหล็ก

จากมาตรการเรียกเก็บอากรตอบโต้การทุ่มตลาด (Anti dumping)
ซึ่งออกโดยคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน กระทรวงพาณิชย์
ที่เรียกเก็บภาษีอากรในอัตราสูงสำหรับการนำเข้าเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนและ ไม่เป็นม้วน จาก
14 ประเทศ โดยมีระยะเวลา 5 ปี นับตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม 2552
ประกอบกับกรมการค้าต่างประเทศ ได้ออกประกาศ เรื่อง
เปิดการไต่สวนการนำเข้าสินค้าเหล็กแผ่นรีดร้อนเจืออื่นๆ ชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วนที่เพิ่มขึ้น
เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2555
ส่งผลให้ต้นทุนการนำเข้าสินค้าเหล็กสูงกว่าการซื้อจากผู้ผลิตในประเทศ
เป็นผลให้ผู้บริโภคในประเทศลดการนำเข้าลงและหันมาใช้เหล็กที่ผลิตในประเทศมากขึ้น
ซึ่งอาจก่อให้เกิดภาวะการขาดแคลนวัตถุดิบเหล็กได้
หากโรงงานผู้ผลิตเหล็กในประเทศไม่สามารถผลิตเหล็กได้ตามคุณสมบัติหรือเพียงพอต่อความต้องการ

บริษัทยังคงใช้นโยบายการรักษาระดับปริมาณสินค้าคงคลังให้อยู่ในระดับ 30 วัน ถึง 60 วัน
ประกอบกับการวางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบล่วงหน้าประมาณ 30 วัน ถึง 60 วัน
ทำให้สามารถลดผลกระทบจากมาตรการดังกล่าวได้ในระดับหนึ่ง

2.3 ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน (HRC)

ในปี 2555
บริษัทมีรายได้รวมจากการจำหน่ายและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนคิดเป็น ร้อยละ
67.18 ของรายได้จากการขายทั้งหมด ในขณะที่ในปี 2554 คิดเป็นร้อยละ 77.93
ของรายได้จากการขายทั้งหมด บริษัทซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนจากผู้ผลิตภายในประเทศร้อยละ
45 ในปี 2555 และร้อยละ 86.62 ในปี 2554 ของ ยอดซื้อเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนทั้งหมด
ดังนั้นความผันผวนของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วนในประเทศย่อมส่งผลกระทบต่อต้นทุน
ราคาผลิตภัณฑ์ และการบริหารจัดการสินค้าคงคลังของบริษัท
ที่ผ่านมาการเคลื่อนไหวของราคาเหล็กแผ่นรีดร้อนในประเทศจะมีการเปลี่ยนแปลงและแปรผันตามราคาของเหล็กแผ่นรีดร้อนในต่างประเทศ

บริษัทได้พยายามลดผลกระทบจากความผันผวนของราคาโดยใช้นโยบายกำหนดราคาขายให้มุ่งเน้นการรักษาส่วนต่างกำไร
และบริษัทยังได้มีการติดตามราคาวัตถุดิบอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินสถานการณ์และแนวโน้มของราคาวัตถุดิบ
เพื่อนำมาประกอบการพิจารณาตัดสินใจในการสั่งซื้อและบริหารจัดการปริมาณวัตถุดิบคงคลังซึ่งเป็นต้นทุนหลักของบริษัทให้มีความเหมาะสม

2.4 ความเสี่ยงจากการให้สินเชื่อลูกค้า

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 บริษัทมีลูกหนี้การค้าสุทธิทั้งหมด เท่ากับ 1,960.17 ล้านบาท
ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 19ของยอดขาย ระยะเวลาการเก็บหนี้เฉลี่ย ในปี 2555 เท่ากับ 54 วัน และ
บริษัทมีลูกหนี้ที่มีอายุน้อยกว่า 3 เดือน เป็นมูลค่า 1,953.66 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 99.67
ของลูกหนี้สุทธิ บริษัทอาจจะมีความเสี่ยงในการเรียกเก็บชำระหนี้จากลูกหนี้การค้า
ซึ่งถ้าลูกหนี้การค้าของบริษัทมีปัญหาในการดำเนินงานก็อาจจะส่งผลกระทบต่อผลกำไรและฐานะการเงินของบริษัทได้

บริษัทมีการติดตามคุณภาพลูกหนี้อย่างสม่ำเสมอ
และมีนโยบายในการตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเมื่อมีลูกหนี้ที่ไม่มีหลักประกันรายใดค้างชำระเกิน 180
วัน หรือ
บริษัทจะตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเมื่อพบว่าลูกหนี้อาจจะมีปัญหาในการชำระไม่ว่าลูกหนี้รายนั้นจะเกินกำหนดชำระไม่ถึง
180 วัน หรือไม่ก็ตาม นอกจากนี้
บริษัทได้ให้ความสำคัญในการพิจารณาการให้เครดิตทางการค้ากับลูกหนี้อย่างเข้มงวด
โดยจัดให้มีคณะกรรมการสินเชื่อ ประกอบด้วยผู้บริหารจากฝ่ายต่างๆ
ร่วมพิจารณาการให้เครดิตกับลูกหนี้ที่มีความสัมพันธ์ทางการค้าติดต่อกันมาเป็นระยะเวลาพอสมควร
หรือบริษัทจะขอให้มีเครื่องมือป้องกันความเสี่ยงทางด้านการเงิน อาทิเช่น
หนังสือสัญญาค้ำประกันจากทางธนาคาร ตั๋วสัญญาใช้เงินที่มีอาวัล หรือ เลตเตอร์ออฟเครดิต เป็นต้น
เพื่อให้สามารถบริหารความเสี่ยงและมั่นใจได้ว่าจะไม่มีผลกระทบต่อเงินทุนหมุนเวียนของบริษัท
นอกจากนี้ บริษัทมีฐานลูกหนี้กระจายตัวและมีจำนวนมากราย
ซึ่งบริษัทไม่ได้ยึดติดกับฐานลูกหนี้การค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

2.5 ความเสี่ยงจากอัตราดอกเบี้ย

ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555
บริษัทมีหนี้สินที่เกิดจากการกู้ยืมทั้งหมดเป็นหนี้สินระยะสั้นจากสถาบันการเงิน จำนวน 2,591.90
ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 83.49 ของหนี้สินรวม
การกู้ยืมของบริษัทส่วนใหญ่ประกอบด้วยเงินกู้ระยะสั้นในรูปแบบตั๋วสัญญาใช้เงิน สัญญาทรัสต์รีซีท และ
เลตเตอร์ออฟเครดิต เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนในการสั่งซื้อสินค้าจากโรงงานผู้ผลิต
ซึ่งจะมีอายุของการชำระหนี้มากกว่าการรับชำระเงินของลูกหนี้การค้าของบริษัท

การเปลี่ยนแปลงของภาวะอัตราดอกเบี้ยในตลาด
อาจส่งผลต่อค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยและผลการดำเนินงานของบริษัท
อย่างไรก็ดีค่าใช้จ่ายด้านดอกเบี้ยในปี 2555 คิดเป็นร้อยละ 0.78 ของยอดขาย ในขณะที่ปี 2554
เท่ากับร้อยละ 0.63 ของยอดขาย และความสามารถในการจ่ายดอกเบี้ยของปี 2555 คิดเป็น
7.78 เท่า เมื่อคิดจากกำไรจากการดำเนินงานก่อนดอกเบี้ยจ่ายและภาษี
ในขณะที่อัตราดังกล่าวเท่ากับ 4.39 เท่า ในปี 2554

2.6 ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

ในปี 2555 และ ปี 2554 บริษัทมีมูลค่าการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศประมาณร้อยละ 34.93
และ ร้อยละ 4.47 ของมูลค่าที่สั่งซื้อทั้งหมด ตามลำดับ โดยเป็นการสั่งซื้อในเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ
จึงทำให้บริษัทมีความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน
ที่ผ่านมาบริษัทได้ลดผลกระทบจากความเสี่ยงของอัตราแลกเปลี่ยน
โดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า (Forward contract) หรือ
แปลงหนี้ค่าสินค้าเป็นหนี้เงินสกุลบาท หรือชำระหนี้ก่อนกำหนด
โดยพิจารณาตามความเหมาะสมของกระแสเงินสดและสถานการณ์ในขณะนั้นๆ

  ในอนาคต บริษัทคาดว่าจะยังคงต้องสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศบ้างต่อไป ดังนั้น
  บริษัทจะยังคงรักษานโยบายลดผลกระทบจากความเสี่ยงในอัตราแลกเปลี่ยนโดยวิธีดังกล่าวต่อไปตามความเหมาะสมของสภาวการณ์ในขณะนั้น
  ๆ

2.7 ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติ

ภัยธรรมชาติเป็นเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่สามารถคาดการณ์ได้ล่วงหน้า
จากสถานการณ์มหาอุทกภัยในปี 2554 ที่ผ่านมา ได้ส่งผลกระทบต่อการดำเนินการผลิต
และการขนส่งของโรงงานและศูนย์กระจายสินค้าวังน้อย ทำให้ไม่สามารถเปิดดำเนินการได้ตามปกติ
บริษัทจึงได้ดำเนินการป้องกันความเสี่ยงโดยการทำประกันภัยคุ้มครองความเสี่ยงทุกชนิด
โดยมีข้อจำกัดด้านความคุ้มครองภัยจากน้ำท่วม
อย่างไรก็ตามบริษัทได้กำหนดแผนการป้องกันความเสี่ยงจากเหตุการณ์อุทกภัยโดยได้ดำเนินการจัดทำแผงคอนกรีตทั้งแบบถาวรและเคลื่อนย้ายได้โดยรอบโรงงานและรอบอาคารโรงงานพร้อมจัดเตรียมระบบการระบายน้ำแบบรวมศูนย์
เครื่องมือและอุปกรณ์เพื่อป้องกันน้ำเข้าท่วมในโรงงานในอนาคต