10. การควบคุมภายใน

  บริษัทฯได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบ (Audit Committee) ในปี 2542
  เพื่อทำหน้าที่กำกับดูแลการดำเนินงานและการ

บริหารของบริษัทฯ ผลสรุปรายงานการตรวจสอบภายในอยู่ในระดับน่าพอใจพอสมควร
ซึ่งคณะกรรมการตรวจสอบได้ให้คำปรึกษาชี้แจงและแนะนำต่อผู้บริหาร
เพื่อให้ระบบการกำกับดูแลภายในมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

ตามที่ผู้สอบบัญชี บริษัท เคพีเอ็มจี ภูมิไชย สอบบัญชี จำกัด ได้ตรวจสอบงบการเงินของบริษัท
เอเซียไฟเบอร์ จำกัด (มหาชน) สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546
ตามมาตราฐานการสอบบัญชีที่รับรองทั่วไป
และได้เสนอรายงานการตรวจสอบงบการเงินดังกล่าวต่อผู้ถือหุ้นว่างบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30
มิถุนายน 2546 แสดงฐานะการเงิน ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2546
และผลการดำเนินงานและกระแสเงินสดสำหรับปีสิ้นสุดวันเดียวกัน
โดยถูกต้องตามที่ควรในสาระสำคัญตามหลักการบัญชีที่รับรองทั่วไป

. นอกจากนี้
จากการปฏิบัติงานสอบทานงบการเงินรายไตรมาสและตรวจสอบงบการเงินสำหรับปีดังกล่าว
สำนักงานได้ขอให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

ก. รูปแบบงบการเงินสำหรับปี 2546

ตามที่กรมพัฒนาธุรกิจการค้าได้ออกประกาศ เรื่อง กำหนดรายการย่อที่ต้องมีในงบการเงิน พ.ศ.
2544 ซึ่งประกาศ ณ วันที่ 14 กันยายน 2544 บริษัทฯ
ได้ดำเนินการปรับปรุงรูปแบบงบการเงินแต่ละไตรมาสสิ้นสุดวันที่ 30 กันยายน 2545 วันที่ 31
ธันวาคม 2545 และวันที่ 31 มีนาคม 2546 และงบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546
ให้สอดคล้องกับประกาศดังกล่าวอย่างครบถ้วน

ข. สรุปเหตุการณ์ที่สำคัญในระหว่างปี

-   บริษัทฯ ได้จำหน่ายเงินทุนในหุ้นทุนของบริษัท เอเซียอินดัสเทรียลไฟเบอร์และไทร์คอร์ด จำกัด
    ทั้งจำนวนให้แก่บริษัท สวอนอินดัสทรี่ส์ (ประเทศไทย) จำกัด ในราคา 35.5 ล้านบาท
    และมีกำไรจากการจำหน่ายเงินลงทุนดังกล่าวเป็นจำนวนเงิน 25.3 ล้านบาท
    และได้แสดงไว้ในงบกำไรขาดทุนสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546
    และได้เปิดเผยข้อมูลดังกล่าวไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินแล้ว

-   บริษัทฯ มีสภาพคล่องสูง ดังนั้นบริษัทฯ ได้จ่ายชำระคืนเงินกู้ยืมทั้งระยะสั้นและระยะยาว
    ซึ่งมีผลทำให้ดอกเบี้ยจ่ายสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546 ลดลงจากปี 2545 ประมาณ
    16.3 ล้านบาท

-   บริษัทฯ
    มีเครื่องจักรที่หมดอายุการคิดค่าเสื่อมราคามากขึ้นจึงทำให้มีค่าเสื่อมราคาสำหรับปีสิ้นสุดวันที่
    30 มิถุนายน 2546 ลดลงจากปี 2545 ประมาณ 15.8 ล้านบาท

ค. การจัดประเภทบัญชีใหม่

-   บริษัทฯ ได้แยกแสดงดอกเบี้ยค้างจ่ายออกจากค่าใช้จ่ายค้างจ่ายในงบดุล ณ วันที่ 30 มิถุนายน
    2546 และ 2545 เพื่อให้เห็นความชัดเจนมากขึ้น
    เนื่องจากตัวเลขดอกเบี้ยค้างจ่ายมีสาระสำคัญและเป็นรายการหลักในค่าใช้จ่ายค้างจ่าย

-   บริษัทฯ
    ได้แยกแสดงรายได้ค่าบริการออกจากรายได้จากการขายในงบกำไรขาดทุนสำหรับปีสิ้นสุดวันที่
    30 มิถุนายน 2546 และ 2545 เพื่อให้เป็นไปตามการแสดงรายการ
    ตามแบบของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

ง. การประมาณการทางบัญชี

-   ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2546 และ 2545 บริษัทฯ
    มีลูกหนี้การค้าที่ค้างชำระเป็นเวลานานจากบริษัทที่เกี่ยวข้องสองแห่ง (บริษัท ไทยฟาร์อีสต์
    จำกัด และบริษัท ที.เอฟ.อี. เทรดดิ้ง จำกัด) เป็นจำนวนเงินรวม 123.6 ล้านบาท และ
    122.5 ล้านบาท ตามลำดับ (ยอดหนี้จากบริษัทดังกล่าว ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2546 และ
    2545 มีจำนวนเงินรวม 126.9 ล้านบาท และ 127.1 ล้านบาท ตามลำดับ)
    ลูกหนี้การค้าดังกล่าวมีที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างมาจำนองเป็นหลักประกันราคาประเมิน
    (โดยถือตามรายงานการประเมินราคา โดยบริษัทประเมินราคาทรัพย์สินอิสระลงวันที่ 26
    มีนาคม 2546) มีจำนวนเงิน 99.6 ล้านบาท บริษัทฯ
    จึงได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ดังกล่าวเพิ่มเติมในปี 2546 จำนวน 3.3 ล้านบาท
    ดังนั้น ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2546 และ 2545 บริษัทฯ
    ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้เหล่านี้เป็นจำนวนเงินรวม 27.4 ล้านบาท และ 24.1
    ล้านบาทตามลำดับ ฝ่ายบริหารของบริษัทฯ
    เชื่อว่าค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญดังกล่าวเพียงพอสำหรับผลขาดทุนที่อาจเกิดขึ้นจากผลต่างระหว่างราคาประเมินของที่ดินและยอดคงเหลือของลูกหนี้ดังกล่าว

จ. เหตุการณ์ที่อาจกระทบต่อการดำเนินงาน

-   ความไม่แน่นอนที่สำคัญที่จะกระทบต่อการดำเนินงานต่อเนื่องของกิจการ

  จากการตรวจสอบ สำนักงานไม่พบเหตุการณ์ดังกล่าว

-   ผลกระทบต่องบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546 ซึ่งอาจเกิดขึ้นจากคดีฟ้องร้อง

จากการตรวจสอบและสอบถามไปยังนายสุพัฒน์ เทศประสิทธิ์ ทนายความของบริษัทฯ พบว่าบริษัทฯ
มีคดีฟ้องร้องและถูกฟ้องร้อง ดังนี้

  คดีที่บริษัทฯ ฟ้องร้องดำเนินคดี

บริษัทฯ มีคดีฟ้องร้องกับลูกหนี้การค้าของบริษัทรวม 3 ราย (บริษัท มัลติซัพพลาย จำกัด, บริษัท
ไนน์มิลเลียน อินเตอร์ไพร์ส คอร์ปอเรชั่น จำกัด และบริษัท เท็กซ์ไทล์กรุ๊ป จำกัด) จำนวนเงินรวม
3.6 ล้านบาท ซึ่งทั้งหมดยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล
อย่างไรก็ตามบริษัทได้ตั้งค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญสำหรับลูกหนี้ทั้ง 3 รายไว้เต็มจำนวนแล้ว

  คดีที่บริษัทฯ ถูกฟ้องร้องดำเนินคดี

บริษัทฯ ถูกกองทุนรวมเอเซียรีคอฟเวอร์รี่ 1 ฟ้องร้องเรียกต้นเงินตามตั๋วสัญญาใช้เงินจำนวน 25
ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยคงค้าง ขณะนี้คดียังอยู่ในระหว่างชั้นศาลอุทธรณ์ อย่างไรก็ตามบริษัทฯ
ได้ตั้งดอกเบี้ยค้างจ่ายสำหรับการผิดนัดชำระหนี้ไว้ตามอัตราที่กำหนดไว้แล้ว (อัตราดอกเบี้ยร้อยละ
21 ต่อปี) และบริษัทฯ ได้เปิดเผยข้อมูลดังกล่าวไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินแล้ว

ฉ. รายการปรับปรุงที่สำคัญจากการตรวจสอบ

-   จากการตรวจสอบ สำนักงานไม่พบรายการปรับปรุงที่เป็นสาระสำคัญต่องบการเงิน
    สำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546

ช. ความขัดแย้งกับผู้บริหารเกี่ยวกับการใช้หลักการบัญชี

-   สำนักงานไม่มีข้อขัดแย้งกับผู้บริหารเกี่ยวกับหลักการบัญชีที่บริษัทฯ ใช้

ซ. การควบคุมภายใน

-   สำนักงานได้ศึกษาและประเมินประสิทธิภาพการควบคุมภายในด้านบัญชีของบริษัทฯ
    เพื่อประโยชน์ในการกำหนดขอบเขตวิธีการทดสอบรายการ
    และระยะเวลาที่ใช้ในการตรวจสอบงบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546
    ในการนี้สำนักงานไม่พบจุดอ่อนของระบบการควบคุมภายในด้านบัญชีที่จะมีผลกระทบอย่างมีสาระสำคัญต่อการแสดงความเห็นต่องบการเงินสำหรับปีสิ้นสุดวันที่
    30 มิถุนายน 2546 อย่างไรก็ตาม สำนักงานขอเรียนว่าในการตรวจสอบบัญชี
    สำนักงานไม่ได้ตรวจสอบทุกรายการหากแต่ใช่วิธีการทดสอบเท่านั้น
    นอกจากนี้การศีกษาและการประเมินประสิทธิภาพระบบการควมคุมภายในด้านบัญชีมีวัตถุประสงค์เพียงเพื่อประโยชน์ในการสอบบัญชีดังที่กล่าวไว้ข้างต้น
    ดังนั้นจึงไม่อาจชี้ให้เห็นถึงจุดอ่อนทั้งหมดที่อาจมีอยู่ในระบบการควบคุมภายในได้

ฌ. เรื่องอื่น ๆ

การตั้งสำรองค่าภาษีเงินได้ค้างจ่ายสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546

บริษัทฯ มีกำไรสุทธิทางบัญชีสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546 จำนวนเงิน 100 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม บริษัทฯ ไม่จำเป็นต้องตั้งภาษีเงินได้ค้างจ่ายสำหรับปีสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2546 เนื่องจากบริษัทฯ ใช้ประโยชน์ทางภาษีจากขาดทุนสะสมยกมา

การตั้งสำรองตามกฎหมาย

ตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชน จำกัด พ.ศ. 2535 บริษัทฯ ต้องจัดสรรทุนสำรองไม่น้อยกว่าร้อยละ 5 ของกำไรสุทธิประจำปีสุทธิจากขาดทุนสะสมยกมา (ถ้ามี) จนกว่าทุนสำรองนี้จะมีไม่น้อยกว่าร้อยละ 10 ของทุนจดทะเบียน ดังนั้น บริษัทฯ จึงไม่ต้องตั้งสำรองตามกฎหมายเพิ่มเติมในปี 2546 เนื่องจากบริษัทฯ มียอดขาดทุนสะสมยอดมา