2. ปัจจัยความเสี่ยง

ธุรกิจการผลิตถุงเท้า มีสภาพปัญหาไม่แตกต่างจากอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วไป เช่น เครื่องจักรล้าสมัย, ใช้เทคโนโลยีขั้นต่ำ, พึ่งพาแรงงานคนทุกขั้นตอนการผลิต เป็นต้น ปัญหาเหล่านี้สะสมมานาน การเปลี่ยนแปลงระบบการผลิตให้ทันสมัยจนสามารถแข่งขันกับผู้ผลิตในตลาดโลกได้ จึงต้องอาศัยเวลาในการปรับตัว ผู้ผลิตทั้งหลาย ต่างตระหนักถึงปัญหาดังกล่าว และพยายามปรับปรุงระบบการผลิตของตน ดังนั้นปัญหาต่างๆ ข้างต้น จึงเป็นความเสี่ยงของผู้ผลิตถุงเท้าเกือบทุกราย ด้านความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา (เปิดเผยไว้ในหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อที่ 20) บริษัทมีลูกหนี้และเจ้าหนี้การค้า ที่เป็นเงินตราต่างประเทศ ซึ่งบริษัทไม่ได้ทำสัญญาป้องกันความเสี่ยงแต่อย่างใด เนื่องจากลูกหนี้การค้าส่วนใหญ่ เป็นหนี้ระยะสั้น ๆ ไม่มีการให้เครดิตเทอมเหมือนกับการขายในประเทศ ส่วนเจ้าหนี้การค้าต่างประเทศนั้นมีจำนวนน้อย (ปี 2551 ไม่มี) เพราะการนำเข้าวัตถุดิบลดลง ส่วนมากซื้อภายในประเทศ และในปีนี้ อัตราแลก เปลี่ยนเงินตราเริ่มดีขึ้น โดยเฉพาะเงินเยน ทำให้มูลค่าการส่งออกที่เป็นเงินบาทสูงกว่าปีที่ผ่านมา 

อย่างไรก็ดี
ฝ่ายจัดการได้ประเมินปัจจัยความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทในอนาคตไว้ดังนี้

1.  การพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่น้อยราย

บริษัทมีลูกค้ารายใหญ่ 2 ราย เป็นลูกค้าในประเทศ 1 ราย มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัท ร้อยละ 41
ของยอดขายรวม และเป็นลูกค้าต่างประเทศอีก 1 ราย มียอดสั่งซื้อสินค้าจากบริษัทร้อยละ 26
ของยอดขายรวม ลูกค้าทั้งสองรายดังกล่าว เป็นลูกค้าเก่าแก่ของบริษัท
มีความสัมพันธ์อันดีมาโดยตลอด แต่เนื่องจากในปัจจุบัน การแข่งขันรุนแรง มีคู่แข่งจำนวนหลายราย
ที่มีความได้เปรียบกว่าด้านต้นทุนการผลิต จึงมีโอกาสที่บริษัทอาจสูญเสียรายได้จากลูกค้ารายดังกล่าว
ซึ่งหากบริษัทไม่สามารถหาลูกค้ารายอื่นมาทดแทนได้
จะทำให้ยอดขายของบริษัทลดลงตามสัดส่วนต่อยอดขายรวมข้างต้น

มาตรการในการรองรับความเสี่ยงจากการสูญเสียส่วนแบ่งตลาดหรือ ถูกผูกขาดราคามากเกินไปนั้น
คือ บริษัทพยายามเปิดตลาดเชิงรุกในภูมิภาคต่าง ๆ มากขึ้น พัฒนาระบบการติดต่อสื่อ สารให้ทันสมัย
รวดเร็ว ทันเวลา พัฒนาระบบการผลิตให้ได้มาตรฐานสากล ซึ่งปัจจุบันได้รับการรับรองมาตรฐาน
ISO 9001 : 2000 และ ลงทะเบียนกับ Wrap ( Worldwide Responsible Apparel
Production) หรือหลักสากลว่าด้วยความรับผิดชอบสำหรับการผลิตเสื้อผ้า
มาตรฐานสากลดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบและรับรองผู้ผลิตที่แสดงความรับผิดชอบต่อสังคม
และเพื่อให้แน่ใจว่าการดำเนินการผลิตนั้นถูกต้องตามกฎหมาย
และสอดคล้องกับหลักจริยธรรมและสิทธิมนุษยชน มาตรฐานของ Wrap เป็นที่ยอมรับในวงการสิ่งทอ
ในแง่ของการตลาด การได้รับใบรับรองจาก Wrap มีส่วนช่วยในการตัดสินใจของผู้ซื้อ
หรือสร้างความเชื่อมั่นในการเลือกผู้ผลิตที่เหมาะสมได้ง่ายขึ้น บริษัท
คาดว่าการตรวจสอบและใบรับรองจะแล้วเสร็จในเดือนมีนาคม 2552
และคาดหวังว่าจะสามารถรุกตลาดใหม่ แถบอเมริกา ยุโรป และสแกนดิเนเวียได้มากขึ้น

2.2 การเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่า

เครื่องจักรหลักของบริษัทส่วนใหญ่ เป็นเครื่องจักรเก่า โดยร้อยละ 21 อายุการใช้งานมากกว่า 30
ปี ร้อยละ 23 อายุการใช้งานตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป ร้อยละ 36 อายุการใช้งานตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป
ส่วนเครื่องจักรใหม่ที่มีอายุการใช้งานต่ำกว่า 10 ปี มีเพียง ร้อยละ 20 เท่านั้น

ในปี 2547 , ปี 2548 และ ปี 2551 บริษัทซื้อเครื่องจักรใหม่ ประสิทธิภาพสูง
เข้ามาเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าได้บางส่วน แต่เนื่องจากเครื่องจักรใหม่มีจำนวนน้อย
จึงตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้าได้ไม่ทั่วถึง ทำให้เสียโอกาสที่จะรับยอดสั่งซื้อเพิ่ม
การซื้อเครื่องจักรใหม่เปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าที่เหลือ อีกร้อยละ 80 นั้น ต้องใช้เงินลงทุนสูง
บริษัทจึงจำเป็นต้องทยอยซื้อเครื่องจักรใหม่ ทีละน้อย โดยใช้เงินทุนที่ได้จากการดำเนินงาน และ
จากการขายเครื่องจักรเก่า ไม่มีนโยบายกู้ยืมเงิน หรือสร้างภาระหนี้สินใด
เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจ ภาวะตลาด ยังคงซบเซา
นอกจากการเปลี่ยนแทนเครื่องจักรเก่าบางส่วนแล้ว บริษัทเลิกใช้เครื่องจักรเก่าอีกบางส่วน
คัดเฉพาะเครื่องจักรที่ยังคงประสิทธิภาพไว้ใช้งาน ลดขนาดกิจการลง
ให้พอเหมาะกับปริมาณการผลิตที่เหลือ ทำให้ประสิทธิภาพการผลิตสูงขึ้น ต้นทุนการผลิตลดลง
ความเสี่ยงจากการใช้เครื่องจักรเก่า จึงลดลงด้วย อย่างไรก็ดี
บริษัทมีแผนการที่จะซื้อเครื่องจักรใหม่ ทดแทนเครื่องจักรเก่าทั้งหมด
โดยคำนึงถึงความต้องการของตลาด และความพร้อมของเงินทุนในอนาคต0