+-----------------------------------------------------------------------+
| 1. ปัจจัยความเสี่ยง                                                       |
+-----------------------------------------------------------------------+

ก่อนตัดสินใจลงทุนในหุ้นสามัญของบริษัท
นักลงทุนควรใช้วิจารณญาณอย่างรอบคอบในการพิจารณาปัจจัยความเสี่ยงในข้อนี้รวมทั้งข้อมูลอื่นๆที่ปรากฏในเอกสารนี้
นอกจากนี้ปัจจัยความเสี่ยงที่ระบุไว้ในข้อนี้เป็นปัจจัยความเสี่ยงที่มีนัยสำคัญบางประการ
อันอาจมีผลกระทบในทางลบต่อบริษัท และมูลค่าหุ้นของบริษัท
ทั้งนี้ปัจจัยความเสี่ยงดังกล่าวมิได้เป็นปัจจัยความเสี่ยงทั้งหมดที่มีอยู่ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อหุ้นสามัญของบริษัท
ดังนั้นปัจจัยความเสี่ยงอื่นๆ ที่บริษัทมิทราบในขณะนี้
หรือที่บริษัทเห็นว่าเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่ไม่เป็นสาระสำคัญในปัจจุบันอาจเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่มีผลกระทบต่อธุรกิจ
รายได้ ผลกำไร สินทรัพย์ สภาพคล่อง แหล่งเงินทุนหรือการดำเนินงานของบริษัทในอนาคต
เช่นการใช้ถ้อยคำว่า “เชื่อว่า” “คาดการณ์ว่า” “คาดหมายว่า” “มีแผนจะ” “ตั้งใจ” หรือ
“ประมาณ” เป็นต้น หรือการคาดการณ์เกี่ยวกับผลประกอบการ ธุรกิจ แผนการขยายธุรกิจ
การเปลี่ยนแปลงของกฎหมายที่เกี่ยวข้อง ในการประกอบธุรกิจของบริษัท นโยบายของรัฐ และอื่นๆ
ซึ่งเป็นการคาดการณ์ถึงเหตุการณ์ในอนาคต และผลที่เกิดขึ้นจริง
อาจมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากการคาดการณ์หรือคาดคะเนก็ได้

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.1 ความเสี่ยงจากความผันผวนของราคาวัตถุดิบ                                  |
+-----------------------------------------------------------------------+

ภาวะเศรษฐกิจโลกในปี 2551
เกิดความผันผวนอย่างรุนแรงสินค้าโภคภัณฑ์ทุกชนิดมีโครงสร้างราคาโดยใช้ราคาน้ำมันเป็นตัวอ้างอิงและมีความพยายามที่จะผลักดันให้สูงขึ้นอยู่ตลอดเวลา
บริษัทก็ไม่สามารถหลีกพ้นจากกผลกระทบเหล่านี้ ทำให้ราคาวัตถุดิบชนิด LDPE
มีการปรับตัวสูงขึ้น18.52% ราคาวัตถุดิบชนิด LLDPE ปรับตัวสูงขึ้น24.33% และราคาวัตถุดิบชนิด
HDPE ปรับตัวสูงขึ้น 23% เมื่อเปรียบเทียบราคา ณ เดือนกันยายนของปี 2550 กับปี 2551
การปรับราคามีลักษณะที่ไปในทิศทางเดียวกัน คือสูงขึ้นติดต่อกันทุก ๆ เดือน
มากบ้างน้อยบ้างตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนสิงหาคม
ทำให้การปรับราคาสินค้าไม่ทันราคาวัตถุดิบที่เพิ่มสูงขึ้นเพราะในเดือนถัดไปราคาวัตถุดิบก็ปรับสูงขึ้นอีก

ในทางตรงข้ามเมื่อสภาวะเศรษฐกิจโลกถดถอยลงในไตรมาสสุดท้ายของปี 2551
ราคาของวัตถุดิบก็ลดลงอย่างรวดเร็วตามไปด้วย
ผู้ขายวัตถุดิบหลายรายได้ทำการปิดโรงงานของตัวเองลง
เพราะวัตถุดิบที่ใช้ผลิตเม็ดพลาสติกในสต็อคมีราคาที่สูงไม่คุ้มกับราคาขาย
ทำให้เกิดการขาดแคลนเม็ดพลาสติก LDPE อย่างหนัก
ในส่วนของบริษัทจำเป็นต้องลดราคาขายลงแต่วัตถุดิบในสต็อคของบริษัทยังมีราคาสูงอยู่
ทำให้บริษัทจำเป็นต้องใช้วัตถุดิบดังกล่าวจนหมดจากสต็อควัตถุดิบของบริษัท
ต้นทุนสินค้าในช่วงปลายปีจึงมีราคาสูงในขณะที่ราคาขายลดต่ำลง เพราะอ้างอิงกับ

ราคาตลาดเม็ดพลาสติกสากล

บริษัทแสดงแผนภูมิต่อไปนี้ เพื่อให้ทราบถึงความผันผวนของราคาวัตถุดิบแต่ละชนิดในปี 2551
เปรียบเทียบกับปีที่ผ่านมา

แผนภูมิแสดงราคาการซื้อเม็ดพลาสติกชนิด HDPE ปี 2549 – ปี 2551

[]

แผนภูมิแสดงราคาการซื้อเม็ดพลาสติกชนิด LLDPE ปี 2549 - ปี 2551

[]

แผนภูมิแสดงราคาการซื้อเม็ดพลาสติกชนิด LDPE ปี 2549 - ปี 2551

[]

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.2 ความเสี่ยงจากภาวะการแข่งขันในตลาด                                     |
+-----------------------------------------------------------------------+

ภาวะการแข่งขันในตลาด ยังคงมีอยู่ค่อนข้างสูงจากผู้ผลิตทั้งในประเทศจีน ไทย เวียดนาม
และประเทศ

ในกลุ่มยุโรปตะวันออก โดยส่วนใหญ่จะแข่งขันในด้านราคา, ด้านคุณภาพ,
ด้านบริการและการส่งมอบตามเวลา

การแข่งขันจะรุนแรงมากขึ้นตามจำนวนผู้ผลิตในตลาดที่เพิ่มมากขึ้น
บรรดาถุงหรือบรรจุภัณฑ์พลาสติกรูปแบบ

เดียวกับที่บริษัทผลิตจะมีลักษณะและรูปแบบที่แตกต่างกันเป็นจำนวนมาก
ซึ่งบริษัททำการผลิตอยู่เพียงบางประเภทเท่านั้น
เพื่อจัดการกับการแข่งขันในตลาดบริษัทได้ดำเนินการดังนี้

ลูกค้าของบริษัทยังเป็นกลุ่มเดิมซึ่งอยู่ภายใต้เครื่องหมายการค้าและกลุ่มอุตสาหกรรมที่ใช้บรรจุภัณฑ์ที่เป็นอุตสาหกรรมผลไม้
โดยกลุ่มที่อยู่ภายใต้เครื่องหมายการค้าซึ่งกลุ่มแรกยังเป็นการประกวดราคา เพื่อที่จะได้คำสั่งซื้อ

ซึ่งปัจจัยของราคาเป็นตัวกำหนดวิธีดังกล่าวเป็นระบบที่มีการแข่งขันรุนแรง
ส่วนกลุ่มที่สองจะเน้นเรื่องของการส่งมอบให้ทันเวลาและให้ความสำคัญกับการควบคุมมาตรฐานคุณภาพสินค้า
แต่การแข่งขันด้านราคาไม่สูงนักเนื่องจากมีผู้

ผลิตน้อยราย

ตั้งแต่ปี 2549
บริษัทได้เฟ้นหากลุ่มลูกค้าที่มีสัญญาระยะยาวเป็นสินค้าคุณภาพสูงมีการผลิตอย่างต่อเนื่อง
มีการปรับราคาให้สอดคล้องกับภาวะวัตถุดิบ การทำแผนการตลาดร่วมกัน
เพื่อลดทอนภาวะการแข่งขันในตลาดที่จะส่งผลถึงบริษัท ขณะนี้ลูกค้ากลุ่มนี้เริ่มมีจำนวนเข้ามา 1 -2
รายในปี 2550 ซึ่งสามารถแสดงผลได้ในปี 2551 และมีจำนวนเพิ่มขึ้นอีก 1 รายในปี 2552

ในด้านการจัดการด้านบริการและด้านคุณภาพ
บริษัทยังคงวัดผลความพึงพอใจกับลูกค้าในด้านมาตรฐานของคุณภาพสินค้าและด้านการบริการ
การส่งมอบที่ตรงต่อเวลาอยู่เสมอ ในปัจจุบันบริษัทเองได้เดินเครื่องจักรที่ติดตั้งแล้วเสร็จในปลายปี
2550 ซึ่งสินค้าซึ่งผลิตจากเครื่องจักรเหล่านี้จะเป็นตัวเร่งยอดการขายในปี 2551
และจะช่วยเพิ่มผลผลิตต่อไปในอนาคตอย่างมากเพราะสินค้าจะมีคุณภาพแตกต่างจากผลิตภัณฑ์เดิมที่มีอยู่ในท้องตลาดทั่วไป
ซึ่งได้รับการตอบรับที่ดี

ด้านจำนวนผู้ผลิตในตลาดจะแข่งขันลดน้อยลง
เพราะราคาเม็ดพลาสติกที่สูงมากอย่างต่อเนื่องในตลอดปี 2551
น่าจะทำให้ผู้ผลิตถุงพลาสติกขนาดกลางและเล็กไม่สามารถเข้าถึงตลาดวัตถุดิบได้
การขอปรับราคากับผู้ซื้อก็ทำได้

ยากเพราะอำนาจต่อรองน้อยกว่า
ในขณะเดียวกันความต้องการถุงพลาสติกก็ยังมีแนวโน้มความต้องการสูงขึ้นโดยเฉพาะในประเทศที่พัฒนาแล้ว
เพราะถือเป็นของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวัน

1.3 ความเสี่ยงเกี่ยวกับระบบสารสนเทศ

ระบบสารสนเทศนั้นถือว่าเป็นระบบสำคัญในการเก็บรักษาข้อมูลของบริษัททั้งหมด
ความเสี่ยงของระบบที่อาจเกิดขึ้นมีหลายปัจจัย ได้แก่

1. การโดนคุกคามจากแฮกเกอร์หรือผู้ไม่หวังดีที่ต้องการเข้ามาดูข้อมูลภายในของบริษัท

2.
การโจมตีของไวรัสคอมพิวเตอร์ที่แฝงมากับอีเมล์หรือจากการทำงานของพนักงานที่รู้เท่าไม่ถึงการณ์

3. การสูญหายของข้อมูลที่เกิดจากอุปกรณ์จัดเก็บ คือ เซิฟเวอร์กลางของบริษัท

4. ความผิดพลาดในการส่งข้อมูลผ่านทางระบบเครือข่ายของบริษัทและระบบอินเตอร์เน็ท

5. ความผิดพลาดของโปรแกรมบัญชีและการผลิต

ปัจจัยทั้งหมดนี้ถือเป็นปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นกับระบบสารสนเทศ ถึงแม้จะมีกฎหมาย พ.ร.บ.
ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 คุ้มครองด้านกฎหมาย
แต่บริษัทมีการป้องกันอยู่ตลอดเวลา โดยพัฒนาเทคโนโลยี ด้านสารสนเทศ ให้ทันสมัย
ให้มีความพร้อมเสมอ
เพื่อป้องกันเหตุปัจจัยความเสี่ยงรวมถึงการฝึกอบรมพนักงานของบริษัทสำหรับป้องกันความเสี่ยงเบื้องต้นและฝึกให้พนักงานรู้จักวิธีการใช้งานเกี่ยวกับระบบสารสนเทศที่ถูกต้อง
พนักงานสารสนเทศจะต้องมีการพัฒนาความรู้ติดตามข่าวสารด้านระบบสารสนเทศอย่างต่อเนื่อง
ทั้งนี้เพื่อป้องกันภัยจากปัจจัยความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.4 ความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน                                |
+-----------------------------------------------------------------------+

รายได้ของบริษัทมาจากการส่งสินค้าออกไปขายยังต่างประเทศ โดยในปี 2551
รายได้จากการขายดังกล่าวมีจำนวนเงินรวมทั้งสิ้น 1,743.85 ล้านบาท
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสกุลเงินดอลล่าร์สหรัฐ ในปี 2551
ค่าเงินบาทยังมีความผันผวนโดยค่าเงินบาทมีแนวโน้มอ่อนค่าลง จากอัตราแลกเปลี่ยน 32.9069
บาทต่อดอลล่าร์สหรัฐ ณ วันที่ 29 ธันวาคม 2550 มาเป็น 34.8051 บาทต่อดอลล่าร์สหรัฐ ณ วันที่
29 ธันวาคม 2551 ส่งผลให้ยอดขายในรูปเงินบาทของบริษัทเพิ่มขึ้น

บริษัทได้ลดทอนความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนในรูปแบบต่างๆ
ทั้งการซื้อเม็ดพลาสติกโดยอิงราคาเป็นดอลล่าร์สหรัฐและการนำเข้าเม็ดพลาสติกจากต่างประเทศ
ในช่วงต้นปี 2551 ค่าเงินบาทยังแข็งค่าอยู่

บริษัทได้ทำการขายเงินสกุลต่างประเทศที่จะได้รับจากการขายสินค้าล่วงหน้า (Forward)
ให้เพียงพอกับรายรับที่จะเกิดขึ้นในระยะ 2-3 เดือน ส่วนในช่วงครึ่งหลังของปีค่าเงินบาทอ่อนตัวลง
บริษัทจึงลดการทำสัญญาขาย Forward ล่วงหน้าลดลง
ส่วนด้านนำเข้าบริษัทได้ทำการซื้อเงินดอลล่าร์สหรัฐล่วงหน้าให้เพียงพอกับยอดนำเข้าสินค้า
เพื่อป้องกันปัญหาความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนเช่นกัน

จากมาตรการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว ทำให้ครึ่งปีแรกบริษัทมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยน 10.95
ล้านบาท และในครึ่งปีหลังมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยน 11.37 ล้านบาท รวมทั้งปี 2551
บริษัทมีกำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนรวม 22.32 ล้านบาท

+-----------------------------------------------------------------------+
| 1.5 ความเสี่ยงจากความสามารถชำระเงินกู้ยืม และความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย         |
+-----------------------------------------------------------------------+

ตามงบการเงิน ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 บริษัทมียอดเงินกู้ระยะยาวที่มีกับสถาบันการเงินรวม
61.31 ล้านบาท บริษัทมีเงินเบิกเกินบัญชีเงินกู้ระยะสั้นและเงินกู้ระยะยาวที่ถึงกำหนดชำระในหนึ่งปี
กับสถาบันการเงินรวม 556.95 ล้านบาท เมื่อดูฐานะการเงินของบริษัท ณ สิ้นปี 2551
บริษัทมีสัดส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้นที่ 2.33 เท่า
ซึ่งอยู่ในระดับใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยโดยทั่วไปของธุรกิจประเภทอุตสาหกรรม
สำหรับอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมของบริษัทที่ใช้อยู่นั้น จัดว่าอยู่ในระดับที่ไม่ได้สูงเกินไป
เนื่องจากเป็นระดับที่เท่ากับหรือต่ำกว่าอัตราดอกเบี้ยขั้นต่ำประเภทเบิก

เกินบัญชีแก่ลูกค้าชั้นดี (MOR) และอัตราดอกเบี้ยขั้นต่ำประเภทเงินให้กู้ยืมแก่ลูกค้าาชั้นดี (MLR)

เนื่องจากสัญญาเงินกู้บางฉบับเปิดโอกาสในบางกรณีให้บริษัทสามารถชำระคืนเงินกู้ไม่ว่าเต็มจำนวน
หรือบางส่วนก่อนกำหนดระยะเวลาที่ระบุไว้
ดังนั้นในอนาคตหากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ยืมมีความผันผวนมากขึ้น
บริษัทก็อาจจะหาแหล่งเงินทุนแหล่งอื่นมาใช้ทดแทนเงินกู้ตามสัญญานี้ได้
ซึ่งคาดว่าความเสี่ยงของบริษัทที่จะเกิดจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยอยู่ในระดับที่ไม่สูง

บริษัทอาจมีความเสี่ยงเนื่องจากการใช้เงินกู้ยืมระยะสั้นจำนวนที่สูง
ตราบใดที่บริษัทยังมีผลประกอบการและกระแสเงินสดสุทธิที่ดี
บริษัทเชื่อว่าสถาบันการเงินจะไม่เรียกคืนเงินกู้ยืมระยะสั้น