1. การบริหารความเสี่ยง และปัจจัยความเสี่ยง

การดำเนินธุรกิจของธนาคารจะต้องได้รับผลกระทบทางธุรกิจ
เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของสภาวะแวดล้อม เศรษฐกิจ อุตสาหกรรม
และกระบวนการดำเนินธุรกรรมที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
ธนาคารตระหนักถึงปัจจัยความเสี่ยงต่างๆ อันอาจจะเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ข้างต้น
และส่งผลกระทบต่อการประกอบการของธนาคาร
ธนาคารจึงให้ความสำคัญกับการบริหารความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง
มีสายบริหารความเสี่ยง ซึ่งเป็นหน่วยงานอิสระขึ้นตรงต่อคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง
ทำหน้าที่ในการบริหารความเสี่ยงของธนาคารและบริษัทย่อย

คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร
มีบทบาทสำคัญในการกำหนดนโยบายการบริหารความเสี่ยง
ทบทวนความเพียงพอของนโยบายและระบบการบริหารความเสี่ยง
ตลอดจนดูแลและติดตามปริมาณความเสี่ยงของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมสอดคล้องกับนโยบายการบริหารความเสี่ยงของธนาคาร
โดยมีเป้าหมายในการบริหารความเสี่ยงคือ การบริหารความเสี่ยงต่างๆ
ให้อยู่ภายในขอบเขตที่กำหนด และดำเนินธุรกิจให้ได้อัตราผลตอบแทนที่เหมาะสม

นโยบายหลักในการบริหารความเสี่ยงของธนาคารคือ การบริหารความเสี่ยงให้ครอบคลุมทั้ง

องค์กรของธนาคารและกลุ่มธุรกิจในเครือ
และรวบรวมการบริหารความเสี่ยงทั้งหมดให้อยู่ที่ศูนย์กลาง
เพื่อใช้ในการบริหารความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพและเพียงพอ

โดยในแต่ละธุรกิจและหน่วยงานภายในจะมีหน้าที่รับผิดชอบในการเข้าใจและจัดให้มีการบริหารจัดการความเสี่ยงอย่างเพียงพอ
และครอบคลุมการปฏิบัติงานของแต่ละหน่วยงานนั้นๆ
ซึ่งอยู่ภายใต้กรอบและนโยบายการบริหารความเสี่ยงรวมของธนาคาร
โดยสายบริหารความเสี่ยงจะทำหน้าที่ในการกำกับดูแลและสอบทานเพื่อให้แน่ใจว่าสายธุรกิจและหน่วยธุรกิจได้มีกลไกการบริหาร
และควบคุมความเสี่ยงที่เพียงพอ

ในแต่ละสายธุรกิจจะได้มีการจัดสรรเงินกองทุนที่เหมาะสมกับรายได้และความเสี่ยงของธุรกิจโดยวัดจากความเสี่ยงต่างๆ
ของธุรกรรม รวมถึงความเสียหายทางธุรกิจเข้าประกอบกัน
ซึ่งมีผลต่อการกำหนดแนวทางและนโยบายในการหารายได้ในธุรกิจนั้นด้วย

ธนาคารมีการบริหารความเสี่ยงที่สอดคล้องกับแนวทางของธนาคารแห่งประเทศไทย
โดยแบ่งแยกความเสี่ยงออกเป็น 5 ด้านคือ

-   ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

-   ความเสี่ยงด้านเครดิต

-   ความเสี่ยงด้านตลาด

-   ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

-   ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

การบริหารจัดการควบคุมความเสี่ยงของธนาคารในปีที่ผ่านมาได้ขยายครอบคลุมไปสู่กลุ่มธุรกิจของธนาคารด้วยคือ
บริษัทหลักทรัพย์ เกียรตินาคิน จำกัด

ปัจจัยความเสี่ยงจากวิกฤติสถาบันการเงินในต่างประเทศที่เกิดขึ้นในปี 2551 และส่งผลต่อเนื่องถึงปี
2552

ในปี 2551 ได้เกิดความผันผวนขึ้นจากเหตุการณ์ทั้งในและต่างประเทศ
และนำมาซึ่งผลกระทบต่อธนาคารเช่น ความวุ่นวายทางการเมืองภายในประเทศ
ภาวะผันผวนของราคาน้ำมัน และวิกฤติสถาบันการเงินในต่างประเทศ
ซึ่งธนาคารได้ทำการประเมินผลกระทบที่คาดว่าจะเกิด
และได้ดำเนินมาตรการเพื่อรองรับสรุปได้ดังนี้

-   ปัจจัยความเสี่ยง

  - วิกฤติสถาบันการเงินในต่างประเทศ

  - ภาวะผันผวนของราคาน้ำมัน

  - ความวุ่นวายทางการเมืองในประเทศ

-   ผลกระทบต่อประเทศไทย

  - เงินทุนไหลออก

  - การส่งออกลด เศรษฐกิจชะลอตัว

  - อัตราการใช้จ่ายของผู้บริโภคลดลง

-   ผลกระทบต่อธุรกิจธนาคารไทย

  - ประชาชนตื่นตระหนก

  - สภาพคล่องตึงตัว

  - ธนาคารระมัดระวังการปล่อยสินเชื่อมากขึ้น
  - หนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ มีแนวโน้มสูงขึ้น

-   ผลกระทบต่อธนาคารเกียรตินาคิน

  - สภาพคล่องตึงตัว

  - ความสามารถในการทำกำไรที่ลดลง
  - สินทรัพย์มีคุณภาพลดลง หนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ มีแนวโน้มสูงขึ้น

จากภาพรวมความเสี่ยงข้างต้น ธนาคารได้กำหนดกลยุทธ์ และกิจกรรมการบริหารความเสี่ยง
ที่สำคัญดังนี้

1.  กลยุทธ์รักษาสภาพคล่องในระดับที่สูง ด้วยการเพิ่มระดับเงินสำรอง
    การลดธุรกรรมของเงินลงทุนเพื่อค้า

2.  กลยุทธ์รักษาระดับ Rating ธนาคาร

3.  กลยุทธ์รักษาระดับเงินทุนในระดับสูง

4.  กลยุทธ์การสื่อสารกับสาธารณชน และนักลงทุน

5.  กลยุทธ์หาโอกาสในการทำธุรกิจในช่วงที่มีความผันผวนทางเศรษฐกิจและการเงิน

6.  กลยุทธ์การจัดสรรเงินลงทุนให้เหมาะสมกับโอกาสและผลตอบแทนทางธุรกิจ

7.  กลยุทธ์การรักษาคุณภาพสินทรัพย์ เช่น การปรับปรุงนโยบายสินเชื่อ
    ให้รองรับกับปัญหาและสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง
    และการลดสินทรัพย์ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้และลด หนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้อย่างรวดเร็ว

ธนาคารคาดว่าผลกระทบจากวิกฤติสถาบันการเงินในต่างประเทศ
จะยังคงเป็นสาเหตุสำคัญที่ส่งผลต่อภาวะเศรษฐกิจโลกและเศรษฐกิจในประเทศต่อเนื่องไปจนถึงปี
2552 ซึ่งธนาคารจะยังคงติดตามประเมินผลกระทบอย่างใกล้ชิด

ในระหว่างปี 2551 ธนาคารได้รับผลกระทบจากวิกฤติการณ์ทางเศรษฐกิจ 2 เหตุการณ์ คือ
วิกฤติราคาน้ำมัน ในช่วงไตรมาส 2 และวิกฤติสถาบันการเงินในสหรัฐอเมริกา ในช่วงไตรมาส 3
ส่งผลให้ธนาคารมีการปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ในการทำธุรกิจ เพื่อรองรับผลกระทบดังกล่าว
โดยธนาคารให้ความสำคัญกับการรักษาสภาพคล่องและระดับเงินกองทุนในระดับที่สูง
รวมถึงรักษาคุณภาพของลูกหนี้สินเชื่อเดิม และเพิ่มเข้มงวดในการปล่อยสินเชื่อใหม่

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ คือ ความเสี่ยงอันเกิดจากการกำหนดแผนกลยุทธ์ และการปฏิบัติตามแผนกลยุทธ์อย่างไม่เหมาะสม หรืออาจเป็นความไม่สอดคล้องระหว่างกลยุทธ์ นโยบาย เป้าหมาย โครงสร้างองค์กร การแข่งขัน และทรัพยากรขององค์กร ซึ่งในท้ายที่สุดจะส่งผลกระทบต่อรายได้และเงินกองทุนของธนาคาร อันเป็นผลมาจากทั้งปัจจัยภายในและภายนอก 

ธนาคารมีนโยบายในการเป็นธนาคารที่มีความชำนาญเฉพาะด้าน โดยมุ่งเน้นธุรกิจสินเชื่อเช่าซื้อ
ธุรกิจสินเชื่อเพื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยและเงินลงทุนในสิทธิเรียกร้อง
เพื่อให้เกิดความชำนาญและความสามารถในการแข่งขันในธุรกิจนั้น ๆ
ธนาคารจึงมีมาตรการการควบคุมความเสี่ยงหลัก ดังนี้

1) จัดให้มีขนาดของเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงในระดับสูง
ให้เพียงพอต่อการกระจุกตัวธุรกิจของธนาคาร เพื่อรองรับการผันผวนของรายได้ในอนาคต
โดยธนาคารยังรักษาระดับเงินกองทุนต่อ
สินทรัพย์เสี่ยงให้สูงกว่าระดับเฉลี่ยของสถาบันการเงินโดยรวม โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551
ธนาคารดำรงเงินกองทุนต่อสินทรัพย์เสี่ยงของธนาคาร คิดเป็นร้อยละ 15.42
ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทยที่กำหนดไว้ร้อยละ 8.5
โดยมีเงินกองทุนตามกฎหมายเป็นจำนวน 14,498 ล้านบาท

2) ลดความเสี่ยงด้านตลาด ด้านสภาพคล่องให้น้อยที่สุด
เหลือเฉพาะด้านเครดิตที่สามารถจัดการด้วยความเชี่ยวชาญ

3) ควบคุมกระจายธุรกิจหลักของธนาคารปัจจุบันให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม
พร้อมทั้งหาธุรกิจหลักใหม่เพิ่มเติม ตามรายละเอียดที่แสดงไว้ในหัวข้อความเสี่ยงด้านเครดิต

ความเสี่ยงด้านเครดิต

ความเสี่ยงด้านเครดิต คือ ความเสี่ยงที่คู่สัญญาหรือผู้กู้ยืมไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขและข้อ

ตกลงในสัญญา ทำให้ไม่สามารถชำระหนี้ที่มีต่อธนาคารเมื่อครบกำหนดได้
หรือจงใจไม่ปฏิบัติตามสัญญาที่จะชำระหนี้ให้กับธนาคาร
ความเสี่ยงด้านเครดิตหากเกิดขึ้นโดยไม่มีหลักประกันคุ้มครองจะมีผลทำให้ธนาคารต้องกันสำรองหนี้สูญมากขึ้น
อันจะส่งผลต่อกำไรสุทธิและเงินกองทุนของธนาคาร

ปัจจุบันสินเชื่อของธนาคาร ประกอบด้วย สินเชื่อเช่าซื้อร้อยละ 70.7
สินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยร้อยละ 17.1 และสินเชื่อธุรกิจร้อยละ 8.8
(สินเชื่อที่ปรับโครงสร้างจากเงินลงทุนและหนี้เดิม ร้อยละ 3.1 และสินเชื่ออื่นๆ ร้อยละ 0.3)
มีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้จำนวน 7,059 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 7.1 ของเงินให้สินเชื่อรวม

[]

ินเชื่อเช่าซื้อ

สินเชื่อเช่าซื้อเป็นธุรกิจที่มีความผันผวนทางธุรกิจต่ำและมีการเติบโตสูง
ในขณะเดียวกันก็มีการแข่งขันสูงมากในเรื่องการให้บริการและอัตราดอกเบี้ย
จัดเป็นธุรกิจที่มีการกระจายความเสี่ยงในตัวเอง
ผลกระทบของความเสี่ยงที่สำคัญจะเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสำคัญทางด้านเศรษฐกิจ กฎหมาย
และ

อุตสาหกรรมรถยนต์ซึ่งมีผลกระทบต่อความสามารถในการผ่อนชำระของลูกหนี้
รวมทั้งนโยบายและกระบวนการดำเนินธุรกิจของธนาคารเอง

จากภาวะราคาน้ำมันที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และปัญหาของสถาบันการเงินในต่างประเทศ
ส่งผลให้เกิดการหดตัวอย่างรุนแรงต่อตลาดรถยนต์
รวมทั้งกำลังซื้อของผู้บริโภค/ความสามารถในการผ่อนชำระของลูกหนี้
ซึ่งส่งผลกระทบต่อธนาคารทั้งด้านการขยายตัวของสินเชื่อ ผลตอบแทน และคุณภาพหนี้
โดยธนาคารได้ประเมินและทำแผนควบคุมความเสี่ยงในระดับกลุ่มธุรกิจตามระดับความรุนแรงของผลกระทบ
และได้เพิ่มระดับการกันสำรองหนี้เพื่อรองรับความเสียหายให้เหมาะสม ทั้งนี้คาดว่าเหตุการณ์
ดังกล่าวจะยังคงมีผลกระทบต่อเนื่องจนถึงปี 2552
ซึ่งธนาคารจะยังคงติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิดและปรับนโยบายสินเชื่อให้เหมาะสมต่อไป

ณ สิ้นปี 2551 สำหรับสินเชื่อเช่าซื้อ ธนาคารมีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (Non Performing
Loans) ทั้งสิ้น 1,412 ล้านบาท หรือร้อยละ 2.5 ของสินเชื่อเช่าซื้อรวม
โดยแยกเป็นรถใหม่เท่ากับร้อยละ 1.4 และรถมือสองเท่ากับร้อยละ 3.4

สินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย

ณ สิ้นปี 2551 สำหรับสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย ธนาคารมีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (Non
Performing Loans) ทั้งสิ้น 4,470 ล้านบาท หรือร้อยละ 32.3
ของสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยรวม ลดลง 941 ล้านบาท หรือลดลงร้อยละ 17.4 จากสิ้นปี
2550

การบริหารความเสี่ยงของธุรกิจสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย จึงมุ่งเน้นการมีกองทุนที่เพียงพอของธนาคารที่สูงกว่ามาตรฐาน รวมทั้งการกระจายที่ตั้งของโครงการ และลักษณะของสินค้าในโครงการพร้อมด้วยกระบวนการคัดเลือกและอนุมัติสินเชื่อกับโครงการที่มีศักยภาพดีที่จะประสบความสำเร็จในสภาวะตลาดปัจจุบันและอนาคต การกำหนดอัตราผลตอบแทนจะเป็นไปตามสภาวะความเสี่ยงของ สินเชื่ออย่างชัดเจน เพื่อลดผลกระทบทางการเปลี่ยนแปลงของสภาวะของตลาดอสังหาริมทรัพย์ คู่แข่ง รวมทั้งผู้บริโภค ในการสอบทานคุณภาพสินเชื่อได้มีการมุ่งเน้นการสอบทานให้เหมาะสมกับขนาดของสินเชื่อแต่ละกลุ่ม โดยมีการติดตามอย่างใกล้ชิดในสินเชื่อที่ต่ำกว่ามาตรฐาน นอกจากนี้ ธนาคารมีการปรับปรุงนโยบายการให้สินเชื่อธุรกิจสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย ให้มีความเข้มงวดขึ้น และมีการกระจายที่ตั้งของโครงการในพื้นที่ต่างๆ เป็นไปอย่างเหมาะสมและสอดคล้องกับสภาวะตลาดซึ่งจะทำให้คุณภาพของสินเชื่อใหม่ดีขึ้น 

จากการที่หลักประกันของสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัยเป็นอสังหาริมทรัพย์
หากตลาดอสังหาริมทรัพย์ซบเซา และราคาอสังหาริมทรัพย์ลดต่ำลง
ก็ย่อมจะมีผลกระทบต่อมูลค่าหลักประกันของธนาคาร
ซึ่งอาจทำให้ธนาคารมีส่วนสูญเสียเมื่อเกิดปัญหาหนี้ด้อยคุณภาพสูงขึ้น ณ สิ้นเดือนธันวาคม 2551
ธนาคารมีมูลค่าหลักประกันประเภทอสังหาริมทรัพย์ ร้อยละ 170
ของสินเชื่อพัฒนาโครงการที่อยู่อาศัย

สินเชื่อธุรกิจ

สินเชื่อธุรกิจ เป็นสินเชื่อที่ให้กับธุรกิจที่มีความเกี่ยวเนื่องกับสินเชื่อหลักของธนาคาร ประกอบด้วย
สินเชื่อธุรกิจอพาร์ทเมนท์ สินเชื่อธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ สินเชื่อธุรกิจขนส่ง
และสินเชื่อธุรกิจสิ่งพิมพ์และบรรจุภัณฑ์

ณ สิ้นปี 2551 สินเชื่อธุรกิจมียอดหนี้คงค้างรวมทั้งสิ้น 7,135 ล้านบาท หรือเพิ่มขึ้นจากสิ้นปี 2550
เท่ากับ 2,529 ล้านบาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 54.9 และมีสัดส่วนหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ร้อยละ 2.4
ของเงินให้สินเชื่อธุรกิจหรือเท่ากับ 173 ล้านบาท

การบริหารสิทธิเรียกร้อง

การบริหารสิทธิเรียกร้องทางด้านสินเชื่อ เป็นธุรกิจที่มีความผันผวนด้านกระแสเงินรับ
ระยะเวลาในการดำเนินการปรับโครงสร้างและมูลค่าสินทรัพย์หลักประกัน
ความสำเร็จขึ้นอยู่กับความสามารถและประสิทธิภาพของขบวนการทางด้านการปรับโครงสร้างที่เหมาะสมกับความสามารถในการชำระหนี้ของผู้กู้และหลักประกันของสินเชื่อ
รวมถึงขบวนการทางกฎหมายทั้งภายในองค์กร และภายนอก

ธนาคารตระหนักถึงความผันผวนของผลการดำเนินงานของธุรกิจ รวมทั้งระยะเวลาการดำเนินการ
จึงมีมาตรการรักษาระดับเงินกองทุนให้อยู่ในระดับสูง
มีการติดตามการดำเนินงานทั้งด้านการบริหารหนี้ควบคู่กับการดำเนินการตามขั้นตอนทางกฎหมายอย่างใกล้ชิด
ตลอดจนการสำรองการลดค่าของสินทรัพย์และการเสื่อมค่าของทรัพย์สินรอการขายที่มีอัตราสูงกว่ามาตรฐานปกติ
เพื่อให้เพียงพอกับการเปลี่ยนแปลงของภาวะสิ่งแวดล้อมที่มีผลกระทบต่อธุรกิจ

ความเสี่ยงด้านตลาด

ความเสี่ยงด้านตลาด คือ ความเสี่ยงที่เกิดจากการเคลื่อนไหวของอัตราดอกเบี้ย อัตราแลกเปลี่ยน
และราคาของตราสารในตลาดเงินและตลาดทุน
ที่มีผลกระทบต่อผลประกอบการทางการเงินของธนาคาร

อัตราดอกเบี้ย ราคาตลาดของสินทรัพย์และอัตราแลกเปลี่ยน
เป็นปัจจัยความเสี่ยงด้านตลาดที่มีผลกระทบโดยตรงต่อฐานะและผลการดำเนินงานของธนาคาร
อย่างไรก็ตามธนาคารมีนโยบายในการดำเนินการเพื่อลดผลของความผันผวนดังกล่าวให้อยู่ในระดับต่ำ

ธนาคารตระหนักถึงความสำคัญของความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย
ซึ่งมีกระทบโดยตรงต่อรายได้ดอกเบี้ยสุทธิ
ฝ่ายจัดการจึงได้มอบหมายให้คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (ALCO)
ติดตามและควบคุมผลกระทบ
โดยใช้หลักการปรับเรื่องของอายุและประเภทของอัตราดอกเบี้ยของหนี้สินให้สอดคล้องกับสินทรัพย์
และใช้เครื่องมือติดตามผลกระทบเช่น
วัดผลกระทบของรายได้ดอกเบี้ยสุทธิจากสถานการณ์จำลองต่างๆ ให้อยู่ในช่วงที่กำหนด
มีผลทำให้ธนาคารมีความเสี่ยงทางด้านตลาดที่ต่ำ เช่นหากอัตราดอกเบี้ยขึ้นร้อยละ 1
จะทำให้ธนาคารมีรายได้ดอกเบี้ยสุทธิลดลงเพียง 60.55 ล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 1.31
ของรายได้ดอกเบี้ยสุทธิในปี 2551

เนื่องจากธนาคารมีสินทรัพย์รอการขายประเภทอสังหาริมทรัพย์เป็นสัดส่วนค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับสินทรัพย์รวมของธนาคาร
ราคาตลาดของอสังหาริมทรัพย์จึงมีผลกระทบต่อฐานะและผลการดำเนินงาน
แม้ว่าผลการขายในอดีตมีระดับใกล้เคียงกับราคาประเมิน
แต่ธนาคารยังคงนโยบายในการบันทึกบัญชีโดยใช้การตั้งสำรองเผื่อการลดมูลค่าแบบขั้นบันไดตามระยะเวลาที่ถือครองอย่างเข้มงวด
โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 ธนาคารมีทรัพย์สินรอการขายตามบัญชีจำนวน 7.7 พันล้านบาท
ในขณะที่ราคาประเมินอยู่ที่ระดับ 13.6 พันล้านบาท หรือคิดเป็นร้อยละ 177 ของราคาตามบัญชี

ในปัจจุบัน
ธนาคารมีธุรกรรมที่เกี่ยวข้องและมีผลกระทบโดยตรงกับอัตราแลกเปลี่ยนอย่างไม่มีนัยสำคัญ
และไม่มีเงินลงทุนในหลักทรัพย์ตามบัญชีการเพื่อค้า
ธนาคารใช้วิธีการรายงานมูลค่าตามราคาตลาดประจำวันสำหรับเงินลงทุนในหลักทรัพย์เผื่อขาย
และมีการกำหนดระดับตัดขาดทุนเพื่อจำกัดผลกระทบ

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง คือ
ความเสี่ยงที่ธนาคารอาจไม่สามารถชำระเงินตามภาระผูกพันภายในระยะเวลาที่กำหนด
วัตถุประสงค์ของการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารคือ
การมีเงินทุนที่เหมาะสมและเพียงพอที่จะใช้จ่ายชำระภาระผูกพันทั้งในปัจจุบันและอนาคต
ในขณะเดียวกันยังสามารถนำเงินทุนไปใช้ให้เกิดประโยชน์อย่างเหมาะสมในภาวะที่ตลาดเอื้ออำนวยด้วย

เนื่องจากธนาคารเป็นธนาคารขนาดเล็ก มีลักษณะพอร์ตของสินเชื่อที่มีการกระจุกตัวเป็นอุตสาหกรรม
รวมทั้งกระแสเงินสดของธุรกิจในภาคธุรกิจ เช่น ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ธุรกิจบริหารสิทธิเรียกร้อง
มีความผันผวนสูง และคาดการณ์ได้ยาก ทำให้การคาดการณ์กระแสเงินเป็นไปได้อย่างจำกัด
อีกทั้งการเปลี่ยนแปลงข้อกฎหมายในอนาคตในเรื่องการคุ้มครองเงินฝาก
ซึ่งจะมีผลกระทบสำคัญกับตราสารในอนาคต

การที่ธนาคารมีนโยบายที่จะให้มีความเสี่ยงด้านสภาพคล่องต่ำ
ธนาคาร0จึงให้ความสำคัญต่อฐานะสภาพคล่อง
โดยมอบหมายให้คณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (ALCO)
ดำเนินนโยบายเน้นการรักษาและบริหารสภาพคล่องของธนาคารอย่างเข้มงวดและต่อเนื่อง
เพื่อควบคุมความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของธนาคารให้อยู่ในระดับที่เหมาะสมโดยมีนโยบายหลักเรื่อง

  - รักษาสภาพคล่องให้อยู่ในระดับสูงอย่างต่อเนื่อง โดยมีระยะเวลาครบกำหนดของหนี้สิน ณ

31 ธันวาคม 2551 เฉลี่ยที่ 276 วัน

  - ปรับอายุของหนี้สินให้เหมาะสมสอดคล้องกับอายุสินทรัพย์

  - มีหนี้สินที่มีอายุครบกำหนดยาวในสัดส่วนที่สูง

  - มีการกระจายตัวของประเภทหนี้สิน

  - มีการขยายฐานเงินฝาก ทั้งด้านบัญชีลูกค้ารายใหญ่และกระจายช่วงเวลาครบกำหนด

  - มีมาตรการหาสภาพคล่องสำรองไว้กรณีฉุกเฉิน

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ

ความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ คือ
ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากความบกพร่องของระบบและกระบวนการปฏิบัติงานภายใน
ความผิดพลาดของบุคลากรและผู้บริหาร
หรือความล้มเหลวในการปฏิบัติงานที่เกิดขึ้นจากเหตุการณ์ภายนอก

ในการดำเนินธุรกิจของธนาคาร มีโอกาสเกิดความเสี่ยงด้านปฏิบัติการได้ทุกกระบวนการทำงาน
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายได้
ธนาคารจึงได้เล็งเห็นความสำคัญของการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อลดความสูญเสียจากการปฏิบัติงาน,
ปรับปรุงกระบวนการทำงานให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
อีกทั้งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของการตรวจสอบภายในโดยพิจารณาจากผลกระทบของความเสี่ยงด้านปฏิบัติการ
ซึ่งจะสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้ถือหุ้น และเกิดความได้เปรียบในเชิง แข่งขัน

ในปีที่ผ่านมาธนาคารมุ่งเน้นพัฒนาระบบการบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการในด้านต่าง ๆ ดังนี้

- การพัฒนาระบบการทำงานภายใน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินธุรกิจของธนาคาร
โดยจัดตั้งหน่วยงานเฉพาะ ทำงานร่วมกับบริษัทที่ปรึกษา เพื่อศึกษาวิเคราะห์
และปรับปรุงกระบวนการทำงานให้ดียิ่งขึ้น

- การทำแผนควบคุม และติดตามความเสี่ยง
ซึ่งเป็นกระบวนการต่อเนื่องจากการวางระบบจัดเก็บข้อมูลความเสี่ยง (ระบุ
และประเมินความเสี่ยง) จากทุกหน่วยงานของธนาคารที่ได้ดำเนินการแล้วเสร็จ
เพื่อแก้ไขและป้องกันสาเหตุความเสี่ยง รวมถึงมีการสื่อสาร
เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ในลักษณะเดียวกันกับหน่วยงานอื่น

- การประเมินและพิจารณาความเสี่ยงสำหรับผลิตภัณฑ์ บริการทางการเงินและระบบงานใหม่
เพื่อให้มั่นใจว่ามีวิธีการปฏิบัติงานและการควบคุมความเสี่ยงที่เหมาะสม ก่อนจะเริ่มออกให้บริการกับ
ลูกค้า

- การบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ
ธนาคารได้จัดทำนโยบายและแผนรองรับการดำเนินธุรกิจอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้มั่นใจได้ว่าในกรณีที่เกิดเหตุฉุกเฉิน
ธนาคารจะยังสามารถให้บริการสำหรับธุรกรรมงานที่สำคัญได้อย่างต่อเนื่อง
หรือกลับสู่การดำเนินการภายในเวลาที่เหมาะสม นอกจากนี้ ธนาคารจะทำการทดสอบ
และทบทวนแผนดังกล่าวอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้มีประสิทธิภาพ และนำไปใช้ปฏิบัติได้จริง

- การดูแลความเสี่ยงด้านทุจริตจากบุคคลภายนอก
ธนาคารได้จัดตั้งหน่วยงานติดตามและตรวจสอบปัจจัยเสี่ยงที่ผิดปกติในสายสินเชื่อรายย่อย
เพื่อช่วยป้องกัน และบรรเทาความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น

-
การสื่อสารความรู้การบริหารความเสี่ยงด้านปฏิบัติการจากทั้งวิทยากรภายในและภายนอกอย่างต่อเนื่อง
เพื่อให้ผู้เกี่ยวข้องมีความตระหนักถึงความเสี่ยงที่แฝงอยู่ในกระบวนการทำงานของตนเอง

ในปี 2551 ธนาคารดำรงเงินกองทุนเพื่อรองรับความเสี่ยงด้านปฏิบัติการตามเกณฑ์ Basel II วิธี
Basic Indicator Approach (BIA) ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551 จำนวน 738.8 ล้านบาท