1. ปัจจัยความเสี่ยง

ปัจจัยเสี่ยงที่จะกล่าวถึงในที่นี้เป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญอันอาจมีผลกระทบต่อการดำเนินงานของบริษัทฯ
นักลงทุนควรพิจารณาปัจจัยเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นกับบริษัทฯ
นอกเหนือจากที่ระบุไว้ในเอกสารฉบับนี้ประกอบการพิจารณาการลงทุนปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญประกอบด้วย

1.1 ความเสี่ยงในการประกอบธุรกิจ

1.1.1 ปัจจัยเสี่ยงจากคู่แข่งรายใหญ่และคู่แข่งรายใหม่

ปัจจุบันบริษัทฯ
มีคู่แข่งที่เป็นผู้ผลิตยางนอกยางในสำหรับรถจักรยานและรถจักรยานยนต์รายใหญ่ในประเทศ 5-6
ราย โอกาสในการเกิดผู้ผลิตรายใหม่ขึ้นอยู่กับภาวะความต้องการสินค้าของตลาด
ทั้งนี้ผู้ผลิตรายใหม่จะต้องมีความพร้อมทั้งด้านเงินทุน เทคโนโลยี บุคลากร การตลาด
และเครื่องหมายการค้าที่เป็นที่ยอมรับ สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในประเทศยังไม่มีแนวโน้มว่าจะเพิ่มขึ้น
เนื่องจากกำลังการผลิตในปัจจุบันยังมีอยู่เพียงพอที่จะรองรับความต้องการภายในประเทศได้
อีกทั้งผู้ผลิตรายเดิมก็มีความสัมพันธ์กับลูกค้ามาเป็นเวลานาน
จึงไม่เป็นการง่ายสำหรับการเข้าตลาดสำหรับผู้ผลิตรายใหม่

สำหรับคู่แข่งรายใหม่ในต่างประเทศนั้น การที่บริษัทฯ เป็นบริษัทในเครือของ บริษัท ฮั้วฟง รับเบอร์
อินดัสทรี จำกัด หรือ “HFR” ประเทศไต้หวัน
ซึ่งดำเนินการและมีความชำนาญในธุรกิจด้านนี้มาเป็นเวลานาน
รวมทั้งมีฐานการผลิตและจำหน่ายในหลายประเทศ
ทำให้มีเครือข่ายการตลาดที่ครอบคลุมและมีศักยภาพเพียงพอที่จะแข่งขันในตลาดต่างประเทศได้อย่างไรก็ตาม
บริษัทฯ ยังคงประสบปัญหาเรื่องการแข่งขันทางด้านราคาขายซึ่งยังคงสูงกว่าหลายคู่แข่ง
โดยเฉพาะคู่แข่งที่มีฐานการผลิตในประเทศจีนซึ่งมีศักยภาพแข็งแกร่งในส่วนของต้นทุนการผลิตอย่างมาก
ทั้งนี้เนื่องจากในปี 2550 ราคาวัตถุดิบต่าง ๆ โดยเฉพาะในส่วนของไนลอนและยางสังเคราะห์
ยางพาราและสารเคมีซึ่งเป็นวัตถุดิบหลักในการผลิตสินค้าทั้งยางนอกและยางในมีการปรับราคาเป็นทวีคูณอันเนื่องมาจากผลกระทบจากราคาน้ำมันในตลาดโลกซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องมากกว่า
100 ดอลล่าห์ต่อบาเรลล์ อีกทั้งในปัจจุบันมีจำนวนผู้จัดหาน้อยลงด้วย อย่างไรก็ดี เนื่องจากบริษัทฯ
ได้ป้องกันการขาดทุนจากการขึ้นราคาของวัตถุดิบอย่างรุนแรงโดยการทบทวนและปรับราคาขายสินค้าขึ้นตาม
จึงมีผลกระทบให้ราคาสินค้าค่อนข้างแข่งขันได้ยากในท้องตลาด หากแต่บริษัทฯ
ยังคงมีศักยภาพในการรักษาคุณภาพของผลิตภัณฑ์ไว้ได้คงที่ จึงนับว่าบริษัทฯ
ยังคงมีจุดเด่นในการแข่งขันในตลาดโลกได้ไม่แพ้คู่แข่งรายอื่น ๆ
และทำให้ยังคงรักษาฐานลูกค้าปัจจุบันไว้ได้

1.1.2 ปัจจัยเสี่ยงจากการแข่งขันกันเองภายในกลุ่มและบริษัท Sumitomo Rubber

เนื่องจากบริษัทฯ ในกลุ่มมีการผลิตสินค้าและผลิตภัณฑ์ซึ่งอยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกัน
แม้ว่าจะมีการแบ่งตลาดและระดับของผลิตภัณฑ์เพื่อไม่ให้ซ้ำซ้อนกัน
อย่างไรก็ตามบริษัทแม่ก็ได้มีมติของที่ประชุมคณะกรรมการสำหรับนโยบายการแบ่งตลาดและระดับของผลิตภัณฑ์ระหว่างบริษัทในกลุ่ม
และยังคอยควบคุมบริษัทในกลุ่มให้ดำเนินไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ สำหรับบริษัท Sumitomo
Rubber เองก็เป็นผู้ถือหุ้นสำคัญในบริษัทแม่
แม้ว่าจะมีความเชี่ยวชาญในธุรกิจการผลิตยางรถยนต์และยางรถจักรยานยนต์ แต่เนื่องจากบริษัท
Sumitomo Rubber เป็นกลุ่มพันธมิตร
และเน้นการผลิตยางรถยนต์มากกว่าจึงเน้นการเป็นคู่ค้าทางธุรกิจและเป็นผู้สนับสนุนการผลิตยางรถจักรยานยนต์ให้กับบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มมากกว่าจะเป็นคู่แข่ง

1.1.3 ปัจจัยเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน

  - ความเสี่ยงจากการซื้อขาย

ปัจจุบันรายได้ของบริษัทฯ ยังคงมาจากธุรกิจส่งออกเป็นหลักซึ่งคิดเป็นร้อยละ 72.75 ในปี 2549
และร้อยละ 70.06ในปี 2550 ซึ่งยังคงประกอบไปด้วยสกุลเงินต่างประเทศ 2 สกุลหลัก ได้แก่
ดอลลาร์สหรัฐ, ยูโร โดยเฉพาะสกุลดอลล่าร์สหรัฐอ่อนค่าอย่างต่อเนื่อง
และมีความผันผวนในช่วงไตรมาสที่ 3
หลังจากนั้นค่าเงินบาทมีความแข็งค่าอย่างต่อเนื่องจนถึงไตรมาสที่ 4
สกุลเงินบาทต่อเหรียญสหรัฐแข็งค่าขึ้นอยู่ที่ประมาณ 33.5
ซึ่งมีผลกระทบอย่างมากกับการส่งออกเพราะรายได้ต่อหน่วยผลิตภัณฑ์จะต่ำลงอย่างยิ่งยวดเมื่อรับเงินบาทเข้าประเทศ
ถึงแม้ว่าจะมีการเตรียมการคาดการณ์อัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้าก่อนการเสนอราคาขายสินค้าก็ตาม
อย่างไรก็ดี ทั้งนี้มีผลดีต่อบริษัทฯ ในการนำเข้าวัตถุดิบบางส่วนจากต่างประเทศ
ซึ่งเมื่อค่าเงินบาทแข็งค่าขึ้นทำให้บริษัทฯ จ่ายค่าสินค้าลดน้อยลงตามไปด้วย นอกจากนี้ บริษัทฯ
ยังคงมีมาตรการในการทำสัญญาขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
โดยสังเกตแนวโน้มความผันผวนของค่าเงินล่วงหน้า
ทำให้ความเสี่ยงจากการผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนลดลงในระดับหนึ่ง

  - ความเสี่ยงจากการกู้เงิน

บริษัทฯ ยังคงไม่มีแนวโน้มในการกู้เงินในสกุลต่างประเทศ
จึงไม่มีความเสี่ยงเกี่ยวกับการกู้เงินจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

4.  ปัจจัยเสี่ยงในเรื่องของราคาสินค้าและวัตถุดิบผันแปรไปตามราคาตลาดโลก

เนื่องมาจากการปรับราคาขึ้นอย่างต่อเนื่องของราคาน้ำมัน
ทำให้ราคาของวัตถุดิบที่มีน้ำมันเป็นส่วนผสมหรือ มีน้ำมันเป็นวัตถุดิบหลักต้องปรับตัวตาม เช่น
เขม่าดำ เป็นต้น แต่เนื่องจากการแข็งค่าของเงินบาท ทำให้เราได้เปรียบการนำเข้าวัตถุดิบ
ส่วนยางธรรมชาตินั้นก็ยังคงมีการปรับราคาขึ้นอย่างต่อเนื่องแม้ในช่วงไตรมาส 3 ราคาจะลดลงบ้าง
แต่ก็กลับมาปรับเพิ่มขึ้นในไตรมาส 4 ทั้งนี้เนื่องจากระหว่างเดือนตุลาคม-พฤศจิกายน
ภาวะอากาศทางภาคใต้มีฝนตกชุกและน้ำท่วมในบางพื้นที่ ทำให้มีปริมาณยางออกสู่ตลาดน้อย
ขณะที่ความต้องการยางพาราในตลาดโลกยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะจากประเทศจีน
ประกอบกับราคายางสังเคราะห์ซึ่งได้ปรับตัวสูงตามราคาน้ำมัน
จึงเป็นเหตุให้มีการหันมาใช้ยางธรรมชาติทดแทน

อย่างไรก็ตาม บริษัทได้พยามยามที่จะติดตามราคาน้ำมันดิบอย่างใกล้ชิด
คาดการณ์แนวโน้มราคาวัตถุดิบในอนาคต ตลอดจนการควบคุมการใช้วัตถุดิบอย่างคุมค่าให้มากที่สุด
พร้อมกับหาแหล่งวัตถุดิบใหม่ อย่างต่อเนื่อง เพื่อการลดต้นทุน

1.1.5 ปัจจัยเสี่ยงจากความเสียหายของเครื่องจักร

เนื่องจากบริษัทฯ ดำเนินการผลิตถึงวันละ 2 กะ ตลอด 24 ชั่วโมง
ดังนั้นหากเครื่องจักรได้รับความเสียหายจนทำให้การผลิตต้องหยุดชะงัก
ย่อมก่อให้เกิดความเสียหายต่อกำลังการผลิตได้ ทั้งนี้บริษัทฯ
มีระบบการตรวจสอบและมีการวางแผนการตรวจเช็คสภาพเครื่องจักรเป็นประจำทุกปี
พร้อมทั้งการบำรุงรักษาซ่อมแซมเครื่องจักรอย่างสม่ำเสมอ
มีการเตรียมพร้อมทั้งก่อนจะเริ่มเดินเครื่องทำการผลิต บริษัทฯ จะทำการตรวจสอบ
และซ่อมแซมปีละ 2 ครั้งโดยจะใช้โอกาสวันหยุดสำคัญที่ติดต่อกันนานได้แก่ สงกรานต์ ปีใหม่
ซึ่งจะไม่ทำให้กระทบต่อการผลิต

2. ความเสี่ยงด้านการบริหารจัดการ

1.  ปัจจัยเสี่ยงจากความเป็นอิสระในการกำหนดนโยบายการดำเนินงาน

บริษัท มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือ HFR ซึ่งเป็นบริษัทแม่ที่ไต้หวันถือหุ้นในบริษัทฯ ร้อยละ 82.32
ของจำนวนหุ้นบริษัทฯ จึงทำให้บริษัทแม่สามารถควบคุมเสียงส่วนใหญ่ในที่ประชุมผู้ถือหุ้นได้
อย่างไรก็ตามนโยบายของบริษัทแม่ก็จะไม่แทรกแซงและให้อิสระในการดำเนินงาน
โดยบริษัทแม่จะเป็นผู้สนับสนุนและช่วยเหลือมากกว่า อีกทั้งหาลูกค้าต่างประเทศทั้งหมด
ส่วนการสั่งซื้อวัตถุดิบ บริษัท จะมีความเป็นอิสระและตัดสินใจได้เอง หากบริษัท
ได้รับเงื่อนไขและราคาที่ดีกว่า ปัจจุบันสัดส่วนของการสั่งซื้อวัตถุดิบส่วนใหญ่แล้วบริษัท
จะเป็นผู้สั่งซื้อจากผู้ผลิตและจำหน่ายวัตถุดิบโดยตรง มีการสั่งซื้อวัตถุดิบจากบริษัทแม่เพียงร้อยละ
1.67 ของมูลค่าวัตถุดิบทั้งหมด ในปี 2550
อย่างไรก็ตามจากการดำเนินงานที่ผ่านมาจะเห็นได้ว่าบริษัทแม่มีการกำหนดนโยบายการดำเนินงานที่ค่อนข้างชัดเจน
มีการแบ่งตลาดกลุ่มลูกค้า นอกจากนี้บริษัทแม่เองก็เป็นบริษัทมหาชนในตลาดหลักทรัพย์ที่
ประเทศไต้หวันซึ่งจะปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมาย เช่นกัน.

2.  การบริหารที่พึ่งพิงผู้บริหารหรือผู้ถือหุ้นรายใหญ่

บริษัท เป็นบริษัทในเครือของ HFR ซึ่งถือหุ้นในบริษัทร้อยละ 82.32
บริษัทแม่เป็นบริษัทที่ตั้งอยู่ที่ประเทศไต้หวันซึ่งมีบริษัทในเครือหลายแห่งกระจายอยู่ตามประเทศต่าง ๆ
ดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายยางนอกและยางในภายใต้ยี่ห้อ “DURO” และ “DUNLOP”
มาเป็นระยะเวลานานและบริษัทได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าใหม่ ภายใต้ยี่ห้อ “Q-UICK”
ทั้งนี้เพื่อให้สินค้ามีคุณภาพและราคาที่ได้มาตรฐานเดียวกัน
รวมทั้งป้องกันการแข่งขันกันเองภายในกลุ่ม บริษัทในกลุ่มจะต้องใช้เทคโนโลยีการผลิต
นโยบายการกำหนดราคา และนโยบายการตลาดซึ่งกำหนดโดยบริษัทแม่
เนื่องจากการดำเนินธุรกิจของบริษัทฯ
ต้องพึ่งพิงบริษัทแม่เป็นผู้กำหนดนโยบายการบริหารงานทำให้บริษัทมีความเสี่ยงต่อการดำเนินธุรกิจหากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นรายใหญ่
เนื่องจากกลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่ดังกล่าวอาจจะไม่ให้ความสำคัญกับการขายสินค้าของบริษัท เท่าที่ควร
ซึ่งจะทำให้ส่วนแบ่งการตลาดของบริษัทฯ
ลดลงไปและกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของบริษัท ในอนาคตได้
อย่างไรก็ตามผู้ถือหุ้นรายใหญ่ก็ยังคงเป็นกลุ่มเดิม
และยังคงนโยบายการสนับสนุนการตลาดต่างประเทศให้กับบริษัทในเครืออย่างชัดเจน
เพื่อให้ภาพรวมของกลุ่มมีความแข็งแกร่งทางด้านการตลาดต่างประเทศและป้องกันการแข่งขันของธุรกิจในกลุ่มเดียวกัน
รวมทั้งสามารถแข่งขันกับบริษัทนอกกลุ่มได้ นอกจากนี้บริษัทฯ
ได้มีการเพิ่มสัดส่วนการจำหน่ายภายในประเทศให้มากขึ้นโดยที่บริษัท
จะเป็นทำการตลาดเองไม่มีการแทรกแซงโดยบริษัทแม่รวมถึงเรื่องราคาขายด้วย
รวมทั้งแสวงหาตลาดต่างประเทศที่ไม่ซ้ำซ้อนกับที่ได้รับการสนับสนุนจากบริษัทแม่และบริษัทในเครือ

สำหรับผู้ถือหุ้นรายใหญ่อีกรายที่สำคัญคือ บริษัท Sumitomo Rubber นั้น
ถึงแม้ว่าจะถือหุ้นเพียงร้อยละ 13 ในบริษัทแม่แต่ก็มีความสำคัญและถือว่าเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่รายหนึ่ง
ซึ่งบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มอาจจะได้รับผลกระทบหากบริษัท Sumitomo Rubber ถอนหุ้นออกไป
เพราะรายได้ส่วนหนึ่งมาจากผลติภัณฑ์ภายใต้เครื่องหมายการค้า DUNLOP
และการสนับสนุนทางเทคโนโลยีการผลิตให้กับบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่ม อย่างไรก็ตามบริษัท
Sumitomo Rubber
มีความสัมพันธ์ที่ดีและติดต่อทางธุรกิจกับทางบริษัทแม่และบริษัทในกลุ่มมาเป็นเวลานาน
จากคู่ค้ากลายเป็นผู้ถือหุ้น และบริษัทแม่ยังมีการร่วมทุนกับ บริษัท Sumitomo Rubber
ในประเทศจีนอีกด้วย
แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ดีและการร่วมมือกันทางธุรกิจที่น่าจะเพิ่มมากขึ้นในอนาคต

กล่าวโดยสรุปหากบริษัทไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่แล้วบริษัทก็สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้จากความมั่นคงในฐานะทางการเงินของบริษัทเอง
และความสามารถทางการตลาดดังจะเห็นได้ว่ามีการขยายตลาดในประเทศเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ
29.94 ในปี 2550 นอกจากนี้ความสัมพันธ์ที่ดีและมีมาช้านานระหว่างบริษัทฯ กับบริษัทแม่และ
Sumitomo Rubber กว่า 28 ปีก็เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความร่วมมือที่ดีตลอดมา