1. ปัจจัยความเสี่ยง

นโยบายบริหารความเสี่ยง

ในปี 2544 บริษัท สุรพลฟู้ดส์ จำกัด (มหาชน)
มีความเสี่ยงและได้ดำเนินการเพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้น ในการดำเนินการที่สำคัญ ดังนี้

1.  ความเสี่ยงในความผันผวนของราคาและปริมาณของวัตถุดิบอันเนื่องจากจากฤดูกาล
    บริษัทฯได้ดำเนินการจัดหาเงินทุนหมุนเวียนเพื่อเก็บวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตในปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอที่จะใช้ในการผลิต
    ในช่วงที่มีปริมาณวัตถุดิบน้อยและราคาผันผวนมาก

2.  ความเสี่ยงอันเนื่องมาจากความเปลี่ยนแปลงในอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
    บริษัทฯได้กำหนดนโยบายและเป้าหมายชัดเจนในแต่ละช่วงเวลา
    ในการปกป้องความเสี่ยงอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงในอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
    โดยการใช้วิธีการปกป้องความเสี่ยงโดยตรงจากสินค้านำเข้า(Direct Hedge)
    และการใช้สัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า

3.  ความเสี่ยงอันเกิดจากภาระหนี้สินระยะสั้น ที่มีโอกาสในการถูกเรียกให้ชำระคืนในปี 2544

บริษัทฯ ได้ดำเนินการแปลงหนี้ระยะสั้นบางส่วนเป็นหนี้สินระยะยาว
จนกระทั่งหนี้สินระยะสั้นได้ลดลงอยู่ในระดับที่เหมาะสมกับโครงสร้างของการใช้เงินทุนหมุนเวียน

อุตสาหกรรมอาหารของไทย

 อุตสาหกรรมอาหารจัดเป็นอุตสาหกรรมส่งออกที่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการพัฒนาประเทศ

เนื่องจากการผลิตสินค้าอาหารสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่ผลิตผลทางการเกษตร ซึ่งเป็นผลผลิตขั้น

พื้นฐานที่เกี่ยวข้องกับเกษตรกรไทยจำนวนมาก ทั้งนี้ จากความพร้อมทางด้านวัตถุดิบทางการเกษตร

ที่มีอยู่อย่างหลากหลายและต่อเนื่องตลอดปี ประกอบกับความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรทางทะเล

ทำให้สินค้าอาหารของไทยซึ่งมีหลากหลายประเภท เช่น ปลาทูน่ากระป๋อง กุ้งแช่แข็ง ผัก
ผลไม้กระป๋อง

เป็นต้น ได้รับการยอมรับจากนานาประเทศในอันดับต้นๆ
ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้สามารถสร้างรายได้เข้าสู่ประเทศถึงปีละประมาณ 4 แสนล้านบาท
และส่งผลให้เกิดการจ้างงานจำนวนมาก

ปัจจุบัน ประเทศไทยได้รับการยอมรับว่ามีศักยภาพสูงในการผลิตอาหาร
และเป็นแหล่งผลิตอาหารที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก จากสถิติการค้าอาหารของโลกใน
International Trade Statistics 2000

ขององค์การการค้าโลก (WTO) ปี 2542 ประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกอาหารอันดับที่ 15 ของโลก
มีมูลค่าส่งออกรวม 9.96 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ คิดเป็นร้อยละ 2.3 ของมูลค่าการค้าอาหารโลก
และเมื่อเทียบกับ

มูลค่าส่งออกรวมแล้ว ในปี 2543 อุตสาหกรรมอาหารของไทยมีสัดส่วนการส่งออกร้อยละ 14.4
ของ

มูลค่าการส่งออกทั้งหมดของไทย หรือมีมูลค่าส่งออกรวม 398,126 ล้านบาท เพิ่มจากปีก่อน ร้อยละ

5.2 ถึงแม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางภาวะถดถอยของเศรษฐกิจทั้งภายในและภายนอกประเทศ
แต่อุตสาหกรรมอาหารยังคงสามารถยืนหยัด และขยายตัวได้เป็นอย่างดี

อุตสาหกรรมกุ้งแช่แข็ง

กุ้งสดแช่แข็งเป็นสินค้าส่งออกหลักของประเทศรายการหนึ่งที่มีมูลค่าการส่งออกในปัจจุบันสูงกว่าปีละ
60,000 ล้านบาท และเป็นสินค้าที่ไทยยังมีโอกาสขยายการส่งออกได้อีก
เพราะเป็นสินค้าที่ประเทศไทยมีศักยภาพ หรือ จุดแข็งของตัวเองในการผลิตเพื่อส่งออกสูง
เนื่องจากมีความได้เปรียบทางด้านวัตถุดิบที่ได้มาจากภายในประเทศเกือบทั้งหมด
ตลอดจนแรงงานที่มีคุณภาพ และการผลิตที่ได้คุณภาพมาตรฐานดีกว่าประเทศคู่แข่งขันอื่น ๆ
จึงทำให้ประเทศไทยสามารถก้าวออกมาเป็นผู้นำด้านการผลิต
และการส่งออกกุ้งสดแช่แข็งได้เป็นอันดับหนึ่งของโลก

กุ้งที่นำมาผลิตเป็นกุ้งสดแช่แข็งเพื่อส่งออกนั้น ได้มาจากการเพาะเลี้ยงโดยเฉพาะกุ้งกุลาดำ
ซึ่งในปัจจุบันมีพื้นที่การเลี้ยงประมาณ 335,000-340,000 ไร่ ผลผลิต 242,000-248,000
ตันต่อปี โดยประเทศไทยสามารถผลิตได้มากเป็นอันดับหนึ่งของโลก โดยมีประเทศคู่แข่งขันอื่น ๆ
ที่ผลิตได้รองจากไทย คือ เอกวาดอร์ อินโดนีเซีย จีน อินเดีย เวียดนาม และฟิลลิปปินส์ เป็นต้น

การส่งออกกุ้งแช่แข็งของประเทศไทยในปี 2544 มีปริมาณ 250,454 ตัน คิดเป็นมูลค่า 97,341
ล้านบาท โดยปริมาณการส่งออกเพิ่มขึ้นร้อยละ 9.3 ส่วนมูลค่าการส่งออกลดลงร้อยละ 3.5 จากปี
2543

สำหรับปี 2545 จากระดับราคาโลกในปี 2544 ที่ต่ำลง
ทำให้คาดว่าปริมาณของการผลิตกุ้งเลี้ยงในประเทศไทยจะไม่เพิ่มขึ้นจากปี 2544
ทำให้ปริมาณการส่งออกคาดว่าจะไม่ขยายตัว แต่มูลค่าการส่งออกจะขยายตัวเล็กน้อย
เนื่องจากคาดว่าระดับราคาโดยทั่วไปจะสูงกว่าปี 2544