2. ปัจจัยความเสี่ยง

ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้า

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงกลุ่มลูกค้าภาครัฐ

เนื่องจากลูกค้าหลักของบริษัทและบริษัทย่อย ได้แก่หน่วยงานการไฟฟ้าของทางภาครัฐ เช่น
การไฟฟ้า ส่วนภูมิภาค การไฟฟ้านครหลวง และการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
โดยมีสัดส่วนอยู่ประมาณร้อยละ 30 - 50
ของรายได้จากการจำหน่ายสินค้ารวมของบริษัทและบริษัทย่อย ในปี 2553
ทั้งนี้จากการที่รายได้จากการจำหน่ายสินค้าให้แก่ลูกค้ากลุ่มนี้จะขึ้นอยู่กับงบประมาณด้านไฟฟ้าจากทางภาครัฐ
ดังนั้น บริษัท ฯ จึงอาจได้รับผลกระทบที่มีนัยสำคัญต่อรายได้และผลประกอบการของบริษัท ฯ
ได้ในกรณีภาครัฐมีการเปลี่ยนแปลงนโยบายการลงทุนด้านไฟฟ้า หรือ กรณีที่บริษัท ฯ
ไม่ได้รับการคัดเลือกในการประมูล อาจส่งผลให้บริษัท ฯ ต้องสูญเสียรายได้จากกลุ่มลูกค้า หลักไป

จากการที่การลงทุนด้านไฟฟ้า
ถือเป็นการลงทุนด้านสาธารณูปโภคพื้นฐานที่มีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง
โดยในภาวะที่เศรษฐกิจมีการขยายตัวภาครัฐมีความจำเป็นที่ต้องขยายระบบสาธารณูโภคพื้นฐานเพื่อรองรับการเจริญเติบโตของประเทศทั้งทางด้านเศรษฐกิจ
และการเพิ่มขึ้นของจำนวนประชากรและครัวเรือน ในทางตรงกันข้าม ในช่วงที่ภาวะเศรษฐกิจชะลอ
ภาครัฐมักใช้โครงการลงทุนในสาธารณูปโภคพื้นฐานเป็นกลไกในการกระตุ้นการฟื้นตัวของภาวะเศรษฐกิจ
ดังจะเห็นได้จากระหว่างปี 2549 – ปี 2550 และ ปี 2552 – ปี 2553 กลุ่มบริษัท ฯ
มีระดับรายได้จากกลุ่มลูกค้าภาครัฐที่ประมาณ 890 ล้านบาท และ 899 ล้านบาท ตามลำดับ แต่ในปี
2551 ซึ่งเป็นปีที่เกิดวิกฤติการณ์ทางการเงินจากประเทศสหรัฐอเมริกา
ได้ส่งผลกระทบต่อระบบเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศไทย ดังนั้นภาครัฐจึงมีการกระตุ้นเศรษฐกิจ
ผ่านการลงทุนในระบบสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานของประเทศ
โดยรายได้จากกลุ่มภาครัฐมีการปรับตัวเพิ่มขึ้นเป็นระดับ 719 ล้านบาท
จึงอาจกล่าวได้ว่าความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายการลงทุนด้านไฟฟ้าของภาครัฐ
อาจมีอยู่ในระดับที่ค่อนข้างต่ำ
ในส่วนของความสามารถในการได้รับคัดเลือกในการประมูลโครงการต่างๆ ของภาครัฐนั้น
ด้วยลักษณะการประมูลของภาครัฐนั้น จะมีการแบ่งการประมูลแยกเป็นกลุ่มสินค้า
ทั้งนี้ด้วยลักษณะของสินค้าของกลุ่มบริษัท ฯ ที่มีความหลากหลาย
และได้รับการยอมรับทางด้านคุณภาพตามมาตรฐาน ISO, สมอ. รวมทั้ง
สถาบันการทดสอบทั้งในประเทศและต่างประเทศ อีกทั้งสินค้าในบางกลุ่มผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ
ได้รับการจดทะเบียนผลิตภัณฑ์จากสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์ อุตสาหกรรม (มอก.)
เพื่อสนับสนุนในการจำหน่ายให้แก่หน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ ทำให้ความเสี่ยงที่บริษัท ฯ
จะไม่ได้รับคัดเลือกในการประมูลทุกประเภทและทุกครั้งถือได้ว่าอยู่ในระดับต่ำเช่นกัน อย่างไรก็ตาม
เพื่อป้องกันความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้ กลุ่มบริษัทฯ
จึงมีนโยบายในการลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งโดยการขยายฐานลูกค้าเป็นกลุ่มต่าง
ๆ ทั้งกลุ่มลูกค้าทั้งภาครัฐและภาคเอกชน รวมถึงมีการส่งออกไปยังต่างประเทศ
เพื่อลดผลกระทบที่อาจได้รับจากการที่ลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งลดคำสั่งซื้อลง
โดยสัดส่วนการจำหน่ายให้แก่ลูกค้าแต่ละกลุ่มจะแตกต่างกันไปในแต่ละช่วงเวลา ซึ่งบริษัท ฯ
จะพิจารณาถึงปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการสั่งซื้อสินค้าในแต่ละกลุ่มลูกค้า เช่น
การเบิกจ่ายงบประมาณด้านระบบไฟฟ้า,
ภาวะอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องและสภาพเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศไทยรวมถึงประเทศของลูกค้า
เป็นต้น เพื่อกำหนดนโยบายด้านการตลาดให้สอดคล้องกับปัจจัยต่าง ๆ ในแต่ละช่วงเวลาเช่น
ในช่วงที่ภาครัฐมีการเบิกจ่ายงบประมาณล่าช้าส่งผลให้ลูกค้ากลุ่มราชการมีการสั่งซื้อลดลง บริษัท ฯ
ได้พยายามรักษาระดับรายได้โดยการเน้นที่กลุ่มลูกค้าภาคเอกชนและกลุ่มลูกค้าต่างประเทศให้มากขึ้น
หรือในช่วงเวลาที่ภาคเอกชนอยู่ในภาวะลดการลงทุน บริษัท ฯ
ก็ยังคงมีฐานลูกค้าภาคราชการที่พยายามเร่งการเบิกจ่าย

งบประมาณเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและกลุ่มลูกค้าต่างประเทศ ดังนั้น การที่บริษัท ฯ
มีการกระจายฐานลูกค้าไปยังกลุ่มต่าง ๆ
จึงช่วยลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งและช่วยให้บริษัท ฯ
สามารถรักษาระดับรายได้ไว้ได้ในแต่ละช่วงเวลา

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใหญ่

ในปี 2553 บริษัทฯ มีการจำหน่ายสินค้าให้แก่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคในพื้นที่ต่าง ๆ รวมประมาณ 180
แห่ง ทั่วประเทศ เป็นจำนวน 448 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 34.75
ของรายได้จากการขายตามงบการเงินรวมของบริษัท ฯ

ทั้งนี้ ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทฯ
เป็นลูกค้าประจำที่มีการติดต่อซื้อขายมาเป็นระยะเวลานานและมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอย่างต่อเนื่อง
และด้วยการรักษาคุณภาพมาตรฐานของสินค้าและการให้บริการของบริษัท ฯ มากกว่า 25 ปี
ส่งผลบริษัท ฯ เชื่อมั่นว่าจะยังคงได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าประจำของบริษัทฯ
อย่างต่อเนื่องต่อไป อย่างไรก็ดี บริษัท ฯ
ได้มีนโยบายในการลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงลูกค้ารายใดรายหนึ่งในแต่ละกลุ่มลูกค้า โดยบริษัท ฯ
มีนโยบายในการขยายลูกค้าใหม่อย่างต่อเนื่อง เพื่อกระจายฐานลูกค้าของบริษัทฯ
และยังเป็นการสร้างโอกาสทางธุรกิจเพิ่มเติมในการที่จะพัฒนาสินค้าใหม่อีกด้วย

-   ความเสี่ยงจากการพึ่งพิงรายได้จากการจำหน่ายสินค้าให้แก่ประเทศสหภาพพม่า

ในปี 2552 และ ปี 2553 บริษัทฯ มีการส่งออกสินค้าไปยังประเทศสหภาพพม่าเป็นจำนวนรวม 164
ล้านบาท และ 519 ล้านบาท หรือคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 18.98 และร้อยละ 40.26
ของรายได้จากการขายตามงบการเงินรวมของบริษัทฯ ดังนั้น บริษัทฯ
จึงอาจได้รับผลกระทบที่มีนัยสำคัญต่อรายได้และผลประกอบการของบริษัท ฯ ในกรณีที่บริษัทฯ
ไม่สามารถส่งสินค้าไปจำหน่ายยังประเทศสหภาพพม่าได้ ทั้งนี้ เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงดังกล่าว
ผู้บริหารของบริษัทฯ
ได้ติดตามสถานการณ์ในประเทศสหภาพพม่าอย่างใกล้ชิดเพื่อประเมินสถานการณ์และมุ่งเน้นการทำธุรกิจกับลูกค้าซึ่งเป็นหน่วยงานภาครัฐของประเทศสหภาพพม่าเป็นหลัก
ซึ่งตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานับตั้งแต่ ปี 2543 ที่บริษัทฯ
เริ่มมีการส่งออกไปยังประเทศสหภาพพม่าจนถึงปัจจุบัน บริษัท ฯ
ไม่เคยมีหนี้สูญจากการส่งสินค้าไปจำหน่ายยังประเทศดังกล่าวแต่อย่างใด นอกจากนี้
เพื่อให้สามารถติดตามสถานการณ์ได้อย่างใกล้ชิดและเพิ่มโอกาสในการทำธุรกิจในประเทศดังกล่าว
บริษัทได้แต่งตั้งตัวแทนจำหน่ายในประเทศสหภาพพม่า 1 ราย
เพื่อเพิ่มความสะดวกในการติดต่อประสานงานรวมถึงให้ข้อมูลความต้องการใช้สินค้าของกลุ่มลูกค้าในประเทศสหภาพพม่า
ซึ่งผู้บริหารของบริษัทเชื่อมั่นว่าธุรกิจอุปกรณ์สำหรับระบบพลังงานไฟฟ้าและระบบพลังงานทดแทนในประเทศดังกล่าวยังคงมีศักยภาพในการเติบโตอย่างต่อเนื่องและนับเป็นกลุ่มลูกค้าเป้าหมายที่สำคัญกลุ่มหนึ่งของบริษัท
อย่างไรก็ตาม
เพื่อเป็นการลดความเสี่ยงจากการพึ่งพิงรายได้จากการส่งออกให้แก่ประเทศใดประเทศหนึ่ง
บริษัทจึงมีนโยบายขยายฐานลูกค้าสู่ประเทศต่าง ๆ มากขึ้น ได้แก่
ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว, ประเทศกัมพูชา,
ประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม, มาเลเซีย และประเทศออสเตรเลีย เป็นต้น

ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน

ด้วยลักษณะการประกอบธุรกิจกลุ่มบริษัท มีความเกี่ยวพันกับเงินตราสกุลต่างประเทศใน 2 ลักษณะ
คือ

-   กลุ่มบริษัทมีการจำหน่ายสินค้าไปยังต่างประเทศ
    ซึ่งส่วนใหญ่จะรับชำระเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐ หรือเงินสกุลยูโร

-   กลุ่มบริษัทมีการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศ
    โดยทำการจ่ายชำระเป็นเงินสกุลดอลลาร์สหรัฐหรือเงินสกุลยูโรเช่นกัน

ทั้งนี้ด้วยลักษณะการประกอบธุรกิจดังกล่าว
จึงทำให้กลุ่มบริษัทมีโอกาสที่จะได้รับผลกระทบในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยนมีการผันผวน
โดยอาจเกิดผลกำไรหรือขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยน ในกรณีที่อัตราแลกเปลี่ยน ณ
วันที่ทำการบันทึกบัญชีซื้อหรือขายสินค้า และวันที่ทำการรับหรือจ่ายชำระมีความแตกต่างกัน

อย่างไรก็ดี เนื่องจากบริษัทมีทั้งการนำเข้าและส่งออกในสกุลเงินต่างประเทศ
ส่งผลให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนได้ระดับหนึ่ง กล่าวคือ
ในกรณีที่เงินสกุลดอลลาร์หรือ เงินสกุลยูโรมีการแข็งค่าขึ้นเมื่อเทียบกับเงินบาท
จะส่งผลให้กลุ่มบริษัทมีรายได้จากต่างประเทศเมื่อแปลงเป็นเงินสกุลบาทสูงขึ้น
ในขณะเดียวกันก็จะมีต้นทุนในการนำเข้าวัตถุดิบเพิ่มสูงขึ้น ในทางกลับกัน กรณีที่เงินสกุลดอลลาร์
หรือเงินสกุลยูโรมีการอ่อนค่าลงเมื่อเทียบกับเงินบาท
จะส่งผลให้กลุ่มบริษัทมีรายได้จากต่างประเทศเมื่อแปลงเป็นเงินสกุลบาทลดลง
และมีต้นทุนในการจ่ายชำระค่านำเข้าวัตถุดิบลดลงเช่นกัน

ซึ่งด้วยลักษณะดังกล่าวถือเป็นการป้องกันความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนด้วยการวางแผนการสั่งซื้อและส่งมอบ
(Natural Hedge)
โดยบริษัทจะมีการเปิดบัญชีเงินฝากเป็นเงินตราสกุลต่างประเทศเมื่อมีรับชำระค่าสินค้าจากการขายเป็นเงินสกุลต่างประเทศในกรณีที่
กลุ่มบริษัทจะมีการจ่ายชำระค่าวัตถุดิบนำเข้าในระยะใกล้
กลุ่มบริษัทได้กำหนดให้ผู้บริหารของบริษัททำการติดตามการเปลี่ยนแปลงอัตราแลกเปลี่ยนและนำไปใช้เป็นข้อมูลในการวางแผนการสั่งซื้อวัตถุดิบ
และส่งมอบสินค้า ที่มีการจ่ายชำระหรือรับชำระเป็นเงินตราสกุลต่างประเทศ
เพื่อช่วยลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนดังกล่าว (Natural Hedge) นอกจากนั้น
ในส่วนของเงินตราสกุลต่างประเทศที่ยังคงเหลือจากการทำ Natural Hedge นั้น
บริษัทมีนโยบายในการลดความเสี่ยงโดยการทำสัญญาซื้อขายเงินตราต่างประเทศล่วงหน้า
(Forward Contract) ในสัดส่วน ประมาณร้อยละ 30 – 50 ของภาระหนี้ต่างประเทศ

ทั้งนี้ในปี 2553 กลุ่มบริษัทมีการจำหน่ายสินค้าเป็นเงินตราสกุลต่างประเทศทั้งสิ้น 601 ล้านบาท
คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 46.62
ของรายได้จากการขายรวมของกลุ่มบริษัทในช่วงเวลาดังกล่าวตามลำดับ
และมีการสั่งซื้อวัตถุดิบและสินค้าจากต่างประเทศเป็นมูลค่า 559 ล้านบาท คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ
69.77 ของมูลค่าการซื้อวัตถุดิบและสินค้ารวมของกลุ่มบริษัทในช่วงเวลาเดียวกัน โดย ณ วันที่ 31
ธันวาคม 2553 กลุ่มบริษัททำสัญญาซื้อเงินตราต่างประเทศล่วงหน้าซึ่งมีอายุสัญญาไม่เกิน 1
ปีเป็นจำนวนเท่ากับ 12.59 ล้านบาท

ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้สำหรับธุรกิจผลิตและจำหน่ายไฟฟ้า

-   ความเสี่ยงในด้านความสามารถในการผลิตไฟฟ้า

  ความสามารถในการผลิตไฟฟ้าของโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ขึ้นอยู่กับสองส่วนหลัก คือ
  ประสิทธิภาพของแผงเซลล์แสงอาทิตย์ และปริมาณการสูญเสียที่เกิดขึ้นในระบบการผลิตไฟฟ้า
  ทั้งนี้เพื่อป้องกันความเสี่ยง อันอาจจะเกิดขึ้นดังกล่าว
  กลุ่มบริษัทจึงได้เลือกใช้เทคโนโลยีแผงเซลล์แสงอาทิตย์จากบริษัทชั้นนำที่มีชื่อเสียง อันได้แก่
  บริษัท Solar Frontier
  ซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งในผู้ผลิตแผงเซลล์แสงอาทิตย์ที่มีประสิทธิภาพและได้รับการยอมรับทั่วโลก

  สำหรับการก่อสร้างและติดตั้งอุปกรณ์ระบบไฟฟ้าต่างๆ นั้น กลุ่มบริษัทได้มอบหมายบริษัท
  Schneider (Thailand) Limited (“SF”) ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่ม Schneider
  ของประเทศฝรั่งเศสซึ่งได้รับการยอมรับในด้านประสบการณ์และความชำนาญในด้านอุปกรณ์วิศวกรรมไฟฟ้าและการติดตั้งระบบควบคุมไฟฟ้าเป็นอย่างดี
  เพื่อป้องกันปัญหาอันจะเกิดต่อระบบการผลิตไฟฟ้าของกลุ่มบริษัท ฯ
  ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อความสามารถในการผลิตไฟฟ้านอกจากนั้นเพื่อสร้างความมั่นใจและป้องกันความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นนั้นกลุ่มบริษัทได้มีข้อตกลงกับคู่สัญญาที่เกี่ยวข้องทั้งในส่วนผู้จัดหาแผงเซลล์แสงอาทิตย์
  ผู้ก่อสร้างโรงไฟฟ้า
  ในการรับประกันถึงประสิทธิภาพและความสามารถในการผลิตไฟฟ้าให้เป็นไปตามที่ตกลงไว้

-   ความเสี่ยงในการจำหน่ายไฟฟ้า

  กลุ่มบริษัทได้ลงนามในสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเพื่อจำหน่ายไฟฟ้าตามปริมาณที่ระบุไว้ในสัญญาแต่ละฉบับ
  โดยสัญญาดังกล่าวเป็นลักษณะ Non-Firm
  เนื่องจากการผลิตไฟฟ้าโดยพลังงานแสงอาทิตย์นั้นไม่สามารถควบคุมปริมาณไฟฟ้าที่ผลิตได้ในแต่ละช่วงเวลา
  ทั้งนี้ ตามสัญญาระบุว่า
  การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคจะรับซื้อไฟฟ้าทั้งหมดที่ทำการผลิตได้ตามปริมาณที่ระบุไว้ในแต่ละโครงการ
  โดยสัญญาดังกล่าวมีอายุ 5 ปี นับจากวันที่ลงนามในสัญญา และจะต่อเนื่องอัตโนมัติครั้งละ 5 ปี
  การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคไม่มีสิทธิในการบอกเลิกสัญญา หากบริษัทปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ระบุไว้ในสัญญา
  ดังนั้น ตามขอบเขตของสัญญาดังกล่าว และจากการที่คู่สัญญาเป็นหน่วยงานภาครัฐ
  ทำให้ถือได้ว่ากลุ่มบริษัทไม่มีความเสี่ยงในกรณีที่ผลิตไฟฟ้าและไม่สามารถจำหน่ายไฟฟ้าหรือไม่สามารถเรียกเก็บชำระเงินได้

-   ความเสี่ยงจากการไม่สามารถก่อสร้างโรงไฟฟ้าโครงการอื่น ๆ ได้ในอนาคต

  กลุ่มบริษัท ฯ ได้ลงนามในสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโดยมีขนาดกำลังการผลิต
  30.9 เมกกะวัตต์ ซึ่งโรงไฟฟ้าในโครงการแรก เฟสที่ 1 ขนาด 3.3 เมกกะวัตต์ ตั้งอยู่ ณ
  อำเภอชนแดน จังหวัดเพชรบูรณ์ ได้สร้างเสร็จสมบูรณ์และเริ่มรับรู้รายได้ตั้งแต่ต้นเดือนมกราคม
  2554 ดังนั้นบริษัทฯ จะเหลือสัญญาซื้อขายไฟฟ้ากำลังการผลิต 27.6
  เมกกะวัตต์ที่ยังไม่ได้เริ่มโครงการ ทั้งนี้ด้วยสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาในลักษณะ Non-Firm
  ซึ่งมิได้มีข้อกำหนดในเรื่องปริมาณไฟฟ้าที่กลุ่มบริษัทต้องนำส่งเข้าสู่ระบบแต่อย่างใด
  ทำให้ในกรณีที่กลุ่มบริษัทไม่สามารถก่อสร้างโรงไฟฟ้าโครงการอื่นๆได้แล้วเสร็จตามกำหนดกลุ่มบริษัท
  ฯ มิได้มีภาระหน้าที่ในการต้องชดเชยค่าเสียหายใดๆ ให้แก่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

  อย่างไรก็ตามหากโครงการดังกล่าวมีความล่าช้าอาจทำให้ส่งผลการขยายตัวของรายได้และผลการดำเนินงานของกลุ่มบริษัทสำหรับธุรกิจใหม่
  ทั้งนี้ ปัจจัยที่อาจส่งผลต่อความสามารถในการก่อสร้างโรงไฟฟ้าโครงการอื่น ๆ นั้น ได้แก่
  ความสามารถในการหาแหล่งเงินทุนเป็นหลัก
  โดยการก่อสร้างโรงไฟฟ้าโครงการที่เหลือซึ่งมีกำลังการผลิตรวม 27.6 เมกกะวัตต์นั้น
  คาดว่าต้องใช้เงินทุนอีกทั้งสิ้นประมาณ 2,760 ล้านบาท
  โดยสำหรับโครงสร้างของเงินทุนของโรงไฟฟ้าโครงการที่เหลือคาดว่าจะมีโครงสร้างของเงินทุนใกล้เคียงกับโรงไฟฟ้าโครงการแรก
  เฟสที่ 1 มีหนี้สินต่อสัดส่วนผู้ถือหุ้น 2.5-3.0 เท่า

ความเสี่ยงจากการมีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่มีอิทธิพลต่อการกำหนดนโยบายการบริหารงาน

ภายหลังจากการเสนอขายหุ้นสามัญในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
กลุ่มผู้ถือหุ้นรายใหญ่คือครอบครัวดำรงปิยวุฒิ์ จะถือหุ้นคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 59.69
ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัท ฯ
และครอบครัวดำรงปิยวุฒิ์ยังเป็นผู้บริหารและกรรมการผู้มีอำนาจลงนามของบริษัทด้วย
จึงทำให้กลุ่มผู้ถือหุ้นใหญ่ดังกล่าว
เป็นผู้มีอำนาจในการบริหารจัดการและควบคุมคะแนนเสียงในการลงมติที่สำคัญได้เกือบทั้งหมด
ไม่ว่าในเรื่องการแต่งตั้งกรรมการ
หรือการขอมติในเรื่องอื่นที่ต้องใช้เสียงส่วนใหญ่ของที่ประชุมผู้ถือหุ้น
ยกเว้นในเรื่องกฎหมายหรือข้อบังคับบริษัทกำหนดให้ต้องได้รับเสียง 3 ใน 4
ของจำนวนหุ้นที่เข้าประชุมและมีสิทธิออกเสียง เช่น การเพิ่มทุน การลดทุน
ดังนั้นผู้ถือหุ้นรายอื่นที่เข้าร่วมประชุมและมีสิทธิออกเสียง
อาจจะไม่สามารถรวบรวมคะแนนเสียงเพื่อตรวจสอบหรือถ่วงดุลการบริหารของผู้ถือหุ้นใหญ่ได้

อย่างไรก็ตาม ด้วยโครงสร้างการจัดการของบริษัท ฯ
ประกอบด้วยคณะกรรมการและคณะอนุกรรมการรวม 5 ชุด ได้แก่ คณะกรรมการบริษัท
คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการตรวจสอบ คณะกรรมการพิจารณาค่าตอบแทน
และคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง
โดยแต่ละคณะอนุกรรมการมีการกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่อย่างชัดเจน
ทำให้ระบบการทำงานของบริษัทมีความเป็นมาตรฐานและสามารถตรวจสอบได้โดยง่าย อีกทั้ง
คณะกรรมการตรวจสอบ ซึ่งประกอบด้วยกรรมการอิสระ 3 ท่านเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ
โดยมีหน่วยงานตรวจสอบภายในของบริษัทที่ขึ้นตรง
ทำให้สามารถสอบทานการทำงานของบริษัทให้มีความโปร่งใสได้ดียิ่งขึ้น
ตลอดจนสามารถถ่วงดุลอำนาจในการนำเสนอเรื่องต่างๆ
ที่จะพิจารณาเข้าสู่การประชุมผู้ถือหุ้นได้ในระดับหนึ่ง นอกจากนั้นแล้ว
กลุ่มบริษัทได้มีระเบียบปฏิบัติกรณีที่มีการทำรายการที่เกี่ยวโยงกับ กรรมการ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
หรือผู้มีอำนาจควบคุมในกิจการ รวมทั้งบุคคลที่อาจมีความขัดแย้ง
โดยบุคคลดังกล่าวจะไม่มีอำนาจอนุมัติในการทำรายการนั้นๆ
ทำให้สามารถลดทอนความเสี่ยงอันอาจจะเกิดขึ้นได้อีกด้วย