J : ข้อพิพาททางกฎหมาย

1. คดีความกับลูกหนี้

บริษัทย่อยถูกฟ้องจากลูกหนี้

ลูกค้ารายหนึ่งดำเนินคดีเรียกร้องค่าเสียหายจากบริษัทย่อย จำนวนเงิน 19,146,860 บาท
ในฐานะที่เป็นผู้รับฝากสินค้าไม่ได้ใช้ความระมัดระวังในการป้องกันน้ำท่วม เมื่อปลายปี 2538
ในการนี้บริษัทย่อยได้มอบหมายทนายความของบริษัทย่อยให้ต่อสู้คดี
เนื่องจากบริษัทย่อยได้ทุ่มเทป้องกันอุทกภัยเยี่ยงผู้ประกอบวิชาชีพรับฝากสินค้าที่ดีแล้ว อย่างไรก็ดี
บริษัทย่อยได้ตั้งสำรองเพื่อการชดใช้ค่าเสียหายสำหรับกรณีนี้ไว้บางส่วน เป็นจำนวนเงิน
5,000,000 บาท

เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2545 ศาลแพ่งได้มีคำพิพากษาให้บริษัทชำระเงินจำนวน 17,784,660
บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่ลูกหนี้

วันที่ 12 มีนาคม 2546
บริษัทย่อยได้ดำเนินการยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาต่อศาลและขอทุเลาการบังคับคดี

วันที่ 19 มกราคม 2547 ศาลได้มีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับคดี
ตามที่บริษัทย่อยได้วางหลักประกันตามจำนวนเงินที่ต้องชำระพร้อมดอกเบี้ย (คำนวณถึงวันที่ 10
ธันวาคม 2547) ประมาณ 28.61 ล้านบาท โดยใช้ที่ดิน 3 โฉนด เนื้อที่ 1 ไร่ 29 ตารางวา
ของบริษัท กรุงเทพโสภณ จำกัด (มหาชน) ซึ่งมีราคาประเมิน 42.90 ล้านบาท เป็นหลักประกัน

บริษัทย่อยฟ้องร้องลูกหนี้

บริษัทย่อยได้แต่งตั้งทนายความให้ทำการฟ้องร้องเพื่อเรียกชำระมูลหนี้จำนวน 20,114,862 บาท
ประกอบด้วยเงินให้กู้ยืม รายได้ค้างรับและดอกเบี้ยค้างรับจากลูกค้ารายนี้
นอกจากนี้บริษัทย่อยได้โอนสำรองเพื่อการชดใช้ค่าเสียหายจำนวน5,000,000บาท
เป็นสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญและตั้งสำรองค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญเพิ่มจนเต็มจำนวนของมูลค่าลูกหนี้รายนี้
เนื่องจากฝ่ายบริหารของบริษัทย่อยคาดว่าผลของความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจะไม่เกินมูลหนี้ที่ลูกหนี้มีอยู่กับบริษัทย่อย

วันที่ 24 มิถุนายน 2545
ศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาให้ลูกหนี้จ่ายชำระเงินตามมูลหนี้ดังกล่าวข้างต้นพร้อมดอกเบี้ยแก่บริษัทย่อย

  วันที่ 19 สิงหาคม 2545 ลูกหนี้รายดังกล่าวได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลและขอทุเลาการบังคับคดี

วันที่ 12 ธันวาคม 2546
ศาลได้มีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับคดีจำเลยได้วางหลักประกันตามจำนวนเงินที่ต้องชำระพร้อมดอกเบี้ยประมาณ
34.70 ล้านบาท โดยใช้ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างรวม 12 โฉนด

ประเมินราคาไว้ประมาณ 61.70 ล้านบาท เป็นหลักประกันตามคำสั่งศาล

วันที่ 18 ตุลาคม 2548 ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น

วันที่ 24 พฤศจิกายน 2548 ลูกหนี้ได้ยื่นฎีกาและคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี

วันที่ 6 มกราคม 2549 บริษัทได้ยื่นคำแก้อุทธรณ์ พร้อมกับคำแถลงคัดค้านการขอทุเลาการบังคับคดี
ซึ่งปัจจุบันอยู่ระหว่างรอคำพิพากษาของศาลฎีกา

2.  คดีอื่นๆ

  2.1 ที่ดินบางส่วนถูกเวนคืน

  บริษัทมีที่ดินบางส่วนที่ถูกเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงเทศบาลสายถนนราษฎร์บูรณะ
  ตอนคลองบางปะกอก พ.ศ.2541 ซึ่งยังไม่สามารถตกลงแนวเขตที่ดินกับทางกรุงเทพมหานครได้
  บริษัทจึงดำเนินการฟ้องร้องให้เพิกถอนการคัดค้านการรังวัดของกรุงเทพมหานคร และเมื่อวันที่
  27 มีนาคม 2546
  ศาลแพ่งได้พิพากษาให้การคัดค้านการรังวัดของที่ดินบางส่วนของกรุงเทพมหานครถูกต้องแล้ว
  และบริษัทอยู่ระหว่างการดำเนินการอุทธรณ์
  โดยทางกรุงเทพมหานครได้ทำการยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลไว้แล้ว
  (ตามหมายเหตุประกอบงบการเงินข้อ 18)

2.  ลูกหนี้การค้า

  ลูกหนี้การค้าและเงินให้กู้ยืมระยะสั้นรายหนึ่ง ซึ่งมีมูลค่าคงเหลือตามบัญชีจำนวน 30.24

ล้านบาท บริษัทย่อยได้ยื่นขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์

  วันที่ 20 มีนาคม 2545 บริษัทย่อยได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ว่า
  ศาลแพ่งได้มีคำสั่งให้บริษัทได้รับชำระหนี้จากลูกหนี้รายนี้เป็นจำนวนเงิน 30.84
  ล้านบาทโดยให้ได้รับชำระหนี้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้อย่างเจ้าหนี้สามัญ

  วันที่ 9 เมษายน 2545 บริษัทได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งศาลให้บริษัทได้รับชำระหนี้จำนวน 37.46

ล้านบาท และได้รับชำระหนี้จากกองทรัพย์สินที่เป็นสินค้าปุ๋ยที่เป็นหลักประกันในฐานะเจ้าหนี้

บุริมสิทธิ

วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2548 ได้มีคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ให้บริษัทได้รับชำระหนี้เป็น

จำนวนเงิน 37.46 ล้านบาท โดยได้รับเงินจากการขายปุ๋ยทอดตลาดจำนวน 2.10 ล้านบาท
แต่ต้อง

หักค่าธรรมเนียมการขายทอดตลาดในอัตราร้อยละ 5 (ของเงินที่ได้จากการขายทอดตลาดออกเสีย

ก่อน) ส่วนหนี้ที่เหลือให้ได้รับชำระหนี้อย่างเจ้าหนี้สามัญ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ (ในฐานะผู้

แทนลูกหนี้ล้มละลาย) มิได้ยื่นฎีกาภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์

จึงถึงที่สุด

เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2548 บริษัทได้รับเงินจากการขายทอดตลาดปุ๋ยจากเจ้าหนี้พนักงาน

พิทักษ์ทรัพย์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว