1.  ปัจจัยความเสี่ยง

    1.  ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

บริษัทคิดอัตราดอกเบี้ยกับลูกค้าเช่าซื้อและลีสซิ่งจะเป็น FIXED RATE
ในขณะที่เงินทุนในการลงทุนซื้อทรัพย์สินให้เช่าซื้อและให้เช่าลีสซิ่งจะได้มาจากเงินกู้จากสถาบันการเงิน
ซึ่งจะมีการกู้ยืมอย่างต่อเนื่องจากการขยายธุรกิจของบริษัท
ซึ่งอัตราดอกเบี้ยในการกู้ยืมจะขึ้นกับอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาดขณะนั้น ๆ
ดังนั้นบริษัทจึงอาจมีโอกาสประสบปัญหาความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยได้ในอนาคต
ซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาต้นทุนการกู้ยืมสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยที่ปล่อยสินเชื่อได้
ในทางกลับกันถ้าอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ปรับตัวลดลง
บริษัทจะได้รับประโยชน์ในส่วนต่างที่เพิ่มขึ้นระหว่างอัตราดอกเบี้ยที่ปล่อยสินเชื่อกับดอกเบี้ยเงินกู้ยืมที่ต่ำลง

ทั้งนี้ บริษัทมีสัดส่วนเงินกู้ยืมแยกตามอัตราดอกเบี้ยประเภทคงที่ (Fixed Rate) กับลอยตัว
(Float Rate) ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 และ 2544 ดังนี้

  --------------------- ------------ ----------- ----------- ------------
                        ณ 31 ธันวาคม              ณ 31 ธันวาคม 
                        2543                     2544        

  ประเภทอัตราดอกเบี้ย      ล้านบาท       ร้อยละ       ล้านบาท      ร้อยละ

  คงที่                   167.50       32.50       97.80       14.38

  ลอยตัว                 347.89       67.50       582.32      85.62

  รวม                   515.39       100.00      680.12      100.00
  --------------------- ------------ ----------- ----------- ------------

หมายเหตุ 1. รวมบัญชีกระทบยอดเงินฝากธนาคาร

  2. แบ่งประเภทสัดส่วนเงินกู้ยืม โดยอิงตามประเภทอัตราดอกเบี้ยที่บริษัทชำระ ณ
  วันปิดบัญชีในแต่ละขณะ (สัญญากู้ยืมบางส่วนมีอัตราดอกเบี้ยคงที่และลอยตัวผสมกัน)

บริษัทจึงมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าวด้วยวิธีต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

(1) หาแหล่งเงินทุนอื่น เช่น การเพิ่มทุน โดยการเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไป
    โดยการนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม
    2544

(2) ทำสัญญาเงินกู้ระยะยาวแบบกำหนดอัตราดอกเบี้ยแน่นอนในช่วงที่อัตรา ดอกเบี้ยต่ำ

(3) เสนอขายหุ้นกู้ระยะปานกลางและระยะยาวที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่ให้แก่ผู้ ลงทุนประเภทสถาบัน
    ตามประกาศของคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

(4) การกู้เงินระยะยาวจากต่างประเทศด้วยการใช้วงเงินกู้วิเทศธนกิจ(BIBF)
    และ/หรือการแปลงทรัพย์สินให้เป็นหลักทรัพย์ (Securitization)

- 4 -

1.  ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทางการเงินจากแหล่งเงินทุนระยะสั้น

จากปัญหาการขาดสภาพคล่องทางการเงินอย่างรุนแรงของระบบการเงินในประเทศ ตั้งแต่ต้นปี
2540 ส่งผลให้บริษัทอาจมีความเสี่ยงจากการที่สถาบันการเงินที่ให้บริษัทกู้ยืมเงินระยะสั้น
ทำการเรียกคืนเงินกู้ก่อนกำหนดหรือไม่ต่ออายุเงินกู้ โดยเฉพาะวงเงินกู้ระยะสั้น
ซึ่งหากพิจารณาประเภทแหล่งเงินกู้ยืมของบริษัทตามประเภทสัญญากู้ยืมหรือวงเงินกู้ที่บริษัทได้รับจากสถาบันการเงินตามระยะเวลาชำระคืนแยกเป็นเงินกู้ยืมระยะยาว
(มีกำหนดชำระคืนเกิน 1 ปี) และเงินกู้ยืมระยะสั้น (กำหนดชำระคืนภายใน 1 ปี
รวมทั้งประเภทเรียกคืนเมื่อทวงถาม) ณ 31 ธันวาคม 2543 และ 2544 มีดังนี้

  --------------------- ------------- ----------- ------------ ------------
                        ณ 31 ธันวาคม               ณ 31 ธันวาคม  
                        2543                      2544         

  ประเภทเงินกู้ยืม          ล้านบาท        ร้อยละ       ล้านบาท       ร้อยละ

  ระยะสั้น                124.49        24.15       93.08        13.69

  ระยะยาว               390.90        75.85       587.04       86.31

  รวม                   515.39        100.00      680.12       100.00
  --------------------- ------------- ----------- ------------ ------------

และหากพิจารณาแยกรายละเอียดตามการจัดกลุ่มเงินกู้ระยะยาวที่จะครบกำหนดชำระภายใน 1 ปี
ออกจากส่วนเงินกู้ระยะยาว จะได้สัดส่วนดังนี้

  --------------------------- ----------- ---------- ---------- ------------
                              ณ 31 ธันวาคม            ณ 31       
                              2543                   ธันวาคม     
                                                     2544       

  ประเภทเงินกู้ยืม                ล้านบาท      ร้อยละ      ล้านบาท     ร้อยละ

  ระยะสั้น                      124.49      24.15      93.08      13.69

  ระยะยาวที่ครบกำหนดชำระภายใน   177.26      34.40      280.16     41.19
  1ปี                                                            

  รวมเงินกู้ยืมระยะสั้น             301.75      58.55      373.24     54.88

  ระยะยาวที่เกิน 1 ปี             213.64      41.45      306.88     45.12

  รวม                         515.39      100.00     680.12     100.00
  --------------------------- ----------- ---------- ---------- ------------

ทั้งนี้เมื่อเทียบกับมูลค่าบัญชีลูกหนี้การค้าส่วนที่ถึงครบกำหนดชำระภายใน 1 ปี จากงบการเงิน ณ
วันที่ 31 ธันวาคม 2543 และ 2544 มีมูลค่า 643.27 ล้านบาท และ 613.61 ล้านบาท
ตามลำดับ
ซึ่งอยู่ในระดับที่สามารถนำมาชำระคืนเงินกู้ยืมระยะสั้นและเงินกู้ยืมระยะยาวที่ครบกำหนดชำระภายใน
1 ปี ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2543 และ 2544 ที่มีมูลค่า 301.75 ล้านบาท และ 373.24 ล้านบาท
ได้เช่นกัน

- 5 -

อย่างไรก็ตาม บริษัทมีมาตรการอื่น ๆ รองรับการป้องกันความเสี่ยงเพิ่มเติมดังนี้ 

(1) ขอวงเงินเพิ่มขึ้นจากสถาบันการเงินและธนาคารพาณิชย์ที่ติดต่อประจำ
    และที่จะติดต่อใหม่เพิ่มเติม

(2) จัดทำเงินกู้จากสถาบันการเงินและธนาคารพาณิชย์ในรูปแบบผ่อนชำระคืนหนี้หมดภายใน 2-3 ปี
    ในทุกวงเงินกู้ เพื่อให้สอดคล้องกับกระแสเงินสดรับจากการติดตามลูกหนี้เช่าซื้อและลีสซิ่ง

(3) จัดหาแหล่งเงินกู้ระยะยาว โดยวิธีการออกหุ้นกู้ และ/หรือ Securitization
    ที่มีระยะเวลาชำระคืน 3 - 4 ปี
    ซึ่งจะช่วยให้บริษัทมีเสถียรภาพในการบริหารแหล่งเงินกู้ดีขึ้นและสอดคล้องกับการทำธุรกิจของบริษัทที่มีการทำสัญญาเช่าซื้อและลีสซิ่งระยะเวลาประมาณ
    3 - 4 ปี

(4) ควบคุมและเร่งรัดการจัดเก็บหนี้ค่างวดจากลูกหนี้เช่าซื้ออย่างมีประสิทธิผลมากที่สุด
    เพื่อเอากระแสเงินสดรับบางส่วนมาชำระคืนหนี้เงินกู้
    และนำส่วนที่เหลือไปอำนวยสินเชื่อเช่าซื้อใหม่เพื่อเพิ่มรายได้ให้แก่บริษัท

    1.  ความเสี่ยงทางด้านสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

ปัจจุบันสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ในภาคการเงิน
ถือเป็นปัญหาที่สถาบันการเงินต่างเผชิญและได้มีการพยายามแก้ไขและป้องกันมาตลอด
เพื่อป้องกันปัญหาทางด้านสินเชื่อดังกล่าวที่อาจจะเกิดขึ้น ทางบริษัทจึงได้ยึดถือหลัก "ป้องกันไว้ก่อน"
เป็นนโยบายในการอำนวยสินเชื่อและบริหารบัญชีลูกหนี้
ดังนั้นบริษัทจึงมีมาตรการในการพิจารณาเครดิตอย่างเข้มงวดทุกขั้นตอน
เพื่อให้โอกาสเกิดหนี้เสียให้น้อยที่สุด และเมื่อเกิดหนี้สงสัยจะสูญแล้ว
บริษัทจะดำเนินการนโยบายเก็บเงินและเร่งรัดหนี้สินที่เข้มงวดทุกรูปแบบ
เพื่อให้รับหนี้ที่ค้างชำระกลับคืนมาให้ได้มากและรวดเร็วที่สุด
บริษัทได้พิสูจน์ข้อเท็จจริงของแนวนโยบายควบคู่นี้จากช่วงวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงปี พ.ศ. 2540 ถึง
2542
ซึ่งบริษัทสามารถเรียกเก็บเงินค่างวดเช่าซื้อและลีสซิ่งจากลูกหนี้ที่อยู่ในเกณฑ์ปกติได้จำนวนมาก
อีกทั้งสามารถเร่งรัดหนี้ที่ค้างชำระในอัตราที่สูงพอสมควร
จึงทำให้บริษัทสามารถทยอยชำระคืนหนี้เงินกู้ทั้งของต่างประเทศและของในประเทศรวมเป็นหนี้เงินต้นทั้งสิ้นมากกว่า
4,000 ล้านบาท ได้โดยไม่มีปัญหาแต่อย่างใด บริษัทจึงยังคงยึดถือแนวปฏิบัติ "ป้องกันไว้ก่อน"
ตราบจนทุกวันนี้ และจะยังคงใช้ตลอดไป สำหรับรายละเอียดเกี่ยวกับสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้
จะแสดงไว้ในสรุปฐานะการเงินและผลการดำเนินงานในส่วนของลูกหนี้การค้า

2.  ความเสี่ยงทางการตลาด

การที่รัฐบาลเปิดโอกาสให้ผู้ประกอบการรายใหม่เข้ามาประกอบธุรกิจเช่าซื้อและลีสซิ่งได้อย่างเสรี
รวมทั้งการขยายตัวของตลาดรถยนต์ที่มียอดจำหน่ายรถยนต์ที่เพิ่มขึ้น
ทำให้มีผู้ประกอบการรายใหม่ให้ความสนใจเข้ามาประกอบธุรกิจเช่าซื้อและลีสซิ่งเพิ่มขึ้นมาก
นอกจากนี้บริษัทผู้ผลิตและผู้แทนจำหน่ายเองยังได้มีการจัดตั้งบริษัทเพื่อให้เช่าซื้อและลีสซิ่งขึ้น
เพื่อใช้ในการรักษาหรือขยายส่วนแบ่งทางการตลาดของตนเองให้มากขึ้น
จากปัจจัยดังกล่าวส่งผลให้เกิดการแข่งขันทางด้านการตลาดสูงขึ้น

- 6 -

ในส่วนของบริษัทเอง
นอกจากจะมีผู้บริหารที่มีประสบการณ์ยาวนานในธุรกิจและมีความสัมพันธ์ที่ดีกับตัวแทนจำหน่ายหลัก ๆ
จำนวนมาก ซึ่งช่วยสนับสนุนการส่งเสริมธุรกิจลูกค้าเช่าซื้อต่อเนื่องได้อย่างสม่ำเสมอแล้ว
บริษัทยังได้มีการปรับกลยุทธ์การแข่งขันให้สอดคล้องกับภาวะการแข่งขันที่เปลี่ยนแปลงไป เช่น
การกระจายขอบเขตของการให้บริการจากเดิมที่เน้นรถ Mercedes Benz, Volvo, BMW
ไปสู่รถยนต์ชั้นนำจากประเทศในแถบยุโรปและญี่ปุ่นเพิ่มขึ้น ได้แก่ Volswagen, Jaguar, Audi,
Seat, Honda, Toyota, Nissan พร้อมกับให้บริการเช่าซื้อรถยนต์ใช้แล้ว (used cars)
จำนวนหนึ่ง เพื่อเสริมปริมาณธุรกิจของบริษัทเพิ่มขึ้นอีกทางหนึ่ง แต่ทั้งนี้
บริษัทยังคงระมัดระวังไม่เน้นการขยายสินเชื่อในส่วนของตลาดรถใช้แล้วในสัดส่วนที่มากไปกว่าปัจจุบัน
โดยจะยังคงให้ความสำคัญกับกลุ่มรถใหม่ เนื่องจากยังมีอัตราการเติบโตที่ดีอยู่

1.5 ความเสี่ยงจากกรณีผู้ถือหุ้นรายใหญ่มีความขัดแย้งผลประโยชน์เนื่องจากมีกิจการที่แข่งขันกัน

ธนาคารไทยธนาคาร จำกัด (มหาชน) นอกจากเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท ในอัตราร้อยละ
24.85 แล้ว ยังถือหุ้นสัดส่วนร้อยละ 100 ในบริษัท บีที ลีสซิ่ง จำกัด (มีชื่อเดิมว่า บริษัท เคทีที
ลีสซิ่ง จำกัด ต่อมาโดยผลของการควบรวมกิจการของกลุ่ม 13 สถาบันการเงิน นำโดย
บงล.กรุงไทยธนกิจ จำกัด (มหาชน) จนในที่สุดกลายเป็นบริษัทในเครือของธนาคาร ไทยธนาคาร
จำกัด (มหาชน)) โดยบริษัทดังกล่าวดำเนินธุรกิจให้เช่าแบบลีสซิ่ง
ซึ่งมีส่วนคล้ายคลึงกับธุรกิจของบริษัท แม้ว่าที่ผ่านมาบริษัทจะไม่มีรายการระหว่างกันกับบริษัทดังกล่าว
แต่เนื่องจากธนาคารไทยธนาคาร จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัททั้งสอง
จึงอาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ในการบริหารงานเพื่อประโยชน์สูงสุดของบริษัท อย่างไรก็ตาม
การบริหารงานของบริษัททั้งสองต่างมีอิสระแยกจากกันและไม่ได้เกี่ยวข้องกันโดยเด็ดขาด
ประกอบกับที่ผ่านมา นโยบายเกี่ยวกับการจัดหาแหล่งเงินกู้นั้น
บริษัทมิได้มุ่งเน้นหรือพึ่งพาการกู้ยืมจากผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัท
แต่มุ่งเน้นที่จะหาเงินกู้จากแหล่งที่มีต้นทุนต่ำสุดเท่านั้น
นอกจากนี้บริษัทมีนโยบายเกี่ยวกับการทำรายการระหว่างกัน โดยเฉพาะกับกลุ่มที่จะมีส่วนได้ส่วนเสีย
ซึ่งต้องผ่านการอนุมัติตามระเบียบข้อบังคับของบริษัท การให้ความเห็นของคณะกรรมการตรวจสอบ
รวมถึงผู้สอบบัญชีของบริษัท (โปรดดูรายละเอียดจากข้อ 11.3
นโยบายและแนวโน้มการทำรายการระหว่างกันในอนาคต)

- 7 -