1. ปัจจัยความเสี่ยง

1) ความเสี่ยงจากความผันผวนของอัตราดอกเบี้ย

บริษัทคิดอัตราดอกเบี้ยกับลูกค้าเช่าซื้อและลีสซิ่งเป็นแบบอัตราคงที่ (FLAT RATE) ณ
วันที่ทำสัญญากับลูกค้า
ในขณะที่เงินทุนในการลงทุนซื้อทรัพย์สินให้เช่าซื้อและให้เช่าลีสซิ่งจะได้มาจากเงินทุนของบริษัท
กระแสเงินสดจากการดำเนินงาน การกู้เงินจากสถาบันการเงินและการออกตราสารหนี้ เช่น หุ้นกู้
ตั๋วแลกเงิน
ซึ่งจะมีการกู้ยืมอย่างต่อเนื่องเพื่อใช้ในการหมุนเวียนและขยายธุรกิจของบริษัทในสัดส่วนของเงินกู้ระยะสั้นและเงินกู้ระยะยาวที่เหมาะสม
ณ เวลาใดๆ ขึ้นอยู่กับแผนธุรกิจและนโยบายการบริหารความเสี่ยงที่มีประสิทธิภาพ
โดยที่อัตราดอกเบี้ยในการกู้ยืมจะขึ้นอยู่กับข้อตกลง เงื่อนไขหรือสัญญากู้ยืม
ซึ่งมีทั้งอัตราดอกเบี้ยคงที่และอัตราดอกเบี้ยลอยตัวอิงกับอัตราดอกเบี้ยในท้องตลาด ดังนั้น
บริษัทจึงอาจมีโอกาสประสบปัญหาความผันผวนของอัตราดอกเบี้ยในส่วนที่เป็นเงินกู้ยืมซึ่งคิดอัตราดอกเบี้ยลอยตัวได้ในอนาคต
ซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหาต้นทุนการกู้ยืมสูงกว่าอัตราดอกเบี้ยที่ให้สินเชื่อแก่ลูกค้าได้ ในทางกลับกัน
หากอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ปรับตัวลดลง
บริษัทจะได้รับประโยชน์ในส่วนต่างที่เพิ่มขึ้นระหว่างอัตราดอกเบี้ยที่ให้สินเชื่อกับดอกเบี้ยเงินกู้ยืมที่ต่ำกว่า

บริษัทมีนโยบายที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าวด้วยวิธีต่างๆ อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือหลายอย่างพร้อมกัน ดังต่อไปนี้

1) ทำสัญญาเงินกู้ระยะยาวแบบกำหนดอัตราดอกเบี้ยแน่นอน

2)  การกู้เงินระยะยาวจากต่างประเทศด้วยการใช้วงเงินกู้วิเทศธนกิจ (BIBF)
      ที่มีการประกันความเสี่ยง

  จากอัตราแลกเปลี่ยน และ/หรือ การแปลงทรัพย์สินให้เป็นหลักทรัพย์ (Securitization)

3) เสนอขายหุ้นกู้ระยะปานกลาง และระยะยาวที่มีอัตราดอกเบี้ยคงที่ให้แก่ผู้ลงทุนประเภทสถาบัน
ตามประกาศของคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ อาทิ
การออกหุ้นกู้มีประกันชนิดทยอยชำระเงินต้นของบริษัทครั้งที่ 1/2545 เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2545
ครบกำหนดไถ่ถอนวันที่ 21 มีนาคม 2549

4) หาแหล่งเงินทุนอื่น เช่น การเพิ่มทุน

  5) พยายามรักษาส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยให้เหมาะสม ด้านรายได้ดอกเบี้ยรับ
  บริษัทได้ปรับบัญชีการให้

  สินเชื่อเช่าซื้อรายย่อย โดยเฉพาะรถยนต์มือสองเพิ่มมากขึ้น
  เพื่อให้ได้รับอัตราดอกเบี้ยที่สูงเข้ามาเพื่อช่วยสนับสนุนอัตราดอกเบี้ยจากการให้สินเชื่อโดยรวม
  ขณะเดียวกันบริษัทก็สามารถกระจายความเสี่ยงออกไปได้ดีขึ้น

2) ความเสี่ยงทางด้านสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้

บริษัทยึดถือหลัก "ป้องกันไว้ก่อน" เป็นนโยบายในการอำนวยสินเชื่อและบริหารบัญชีลูกหนี้
โดยใช้มาตรการในการพิจารณาเครดิตและการบริหารความเสี่ยงอย่างเข้มงวดทุกขั้นตอน
เพื่อลดโอกาสในการเกิดหนี้เสียให้น้อยที่สุด และเมื่อเกิดหนี้สงสัยจะสูญแล้ว
บริษัทได้จัดให้มีการสำรองตามลำดับชั้นของการค้างชำระในงบการเงินตามนโยบายการตั้งสำรองหนี้สงสัยจะสูญของบริษัทอย่างเข้มงวด
พร้อมกับได้ดำเนินการตามนโยบายการจัดเก็บสินเชื่อและเร่งรัดหนี้สินที่เข้มงวดทุกรูปแบบ
เพื่อให้รับหนี้ที่ค้างชำระกลับคืนมาให้ได้มากและรวดเร็วที่สุด

3) ความเสี่ยงด้านการพึ่งพาข้อมูลจากระบบคอมพิวเตอร์

เนื่องด้วยการดำเนินธุรกิจของบริษัท บริษัทได้จัดเก็บข้อมูลของลูกค้าในระบบคอมพิวเตอร์ออนไลน์
ถ้าหากเกิดเหตุการณ์ใดๆ ที่ทำให้ระบบคอมพิวเตอร์ขัดข้องหรือเสียหาย
ก็จะมีผลให้การดำเนินธุรกิจของบริษัทในการให้บริการลูกค้าสะดุดหรือล่าช้าลง
บริษัทจึงมีมาตราการป้องกันความเสี่ยงจากกรณีดังกล่าวโดยการจัดให้มีเครื่องคอมพิวเตอร์สำรอง
รวมถึงการจัดเก็บเทปบันทึกข้อมูลรายวัน รายสัปดาห์ และรายเดือน
โดยฝากเก็บไว้ที่ธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง
ประกอบกับการให้พนักงานทุกระดับของบริษัทต้องใช้รหัสประจำตัวในการเข้าถึงระบบข้อมูลของบริษัท
เฉพาะข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับหน้าที่งานในความรับผิดชอบของตนเท่านั้นนอกจากนี้
บริษัทยังกำหนดให้พนักงานทุกระดับต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบของบริษัทเกี่ยวกับการใช้ข้อมูลเฉพาะเพื่อประโยชน์ของบริษัทรวมถึงต้องป้องกันการรั่วไหลของข้อมูลที่สำคัญ
หากมีการละเลยไม่ปฏิบัติตามก็มีบทลงโทษที่ระบุไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน
และบริษัทได้กระตุ้นให้พนักงานทุกระดับเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับระบบคอมพิวเตอร์
รวมถึงโปรแกรมงานใหม่ๆ และนำไปใช้ในการปฏิบัติงานของตนด้วยเช่นกัน

4) ความเสี่ยงในการผันผวนของราคาน้ำมัน

เนื่องด้วยการดำเนินธุรกิจหลักของบริษัทมาจากการให้สินเชื่อเช่าซื้อ
ดังนั้นถ้าราคาน้ำมันมีผันผวนอย่างต่อเนื่อง
อาจจะมีผลกระทบต่อการขยายตัวของธุรกิจรถยนต์และความสามารถในการซื้อรถยนต์ ในปี 2549
และปีต่อๆ ไปได้

ด้วยเหตุนี้
บริษัทจึงมีแผนที่จะลดความเสี่ยงดังกล่าวโดยมุ่งเน้นการให้สินเชื่อเช่าซื้อรถยนต์ที่มีความจำเป็นต่อการดำเนินธุรกิจ
เช่น รถกระบะเชิงพาณิชย์ขนาด 1 ตัน ที่มีฐานการผลิตในประเทศไทย
ซึ่งมีอัตราการเติบโตมากที่สุดในปี 2548 และมีแนวโน้มที่จะเติบโตอย่างต่อเนื่องในปี 2549 และ
2550 เนื่องจากรถกระบะเชิงพาณิชย์มีความจำเป็นต่อการใช้งานในทุกภาคอุตสาหกรรม

5) ความเสี่ยงจากคู่แข่งขัน

เนื่องด้วยในระยะ 2 – 3 ปีที่ผ่านมา อุตสาหกรรมรถยนต์ได้เติบโตขึ้นเป็นอย่างมาก
ทำให้ธุรกิจการให้สินเชื่อเช่าซื้อเติบโตขึ้นตามไปด้วย
มีผู้สนใจเข้ามาทำธุรกรรมเช่าซื้อรถยนต์มากขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นธนาคารสถาบันการเงินหรือบริษัทประกันภัย

บริษัทได้ดำเนินการลดความเสี่ยงด้านนี้ด้วยการรวบรวมพันธมิตรที่ดี
มีธุรกิจและประสบการณ์ด้านการค้าปลีกรถยนต์ รถจักรยานยนต์ สินเชื่อรายย่อย รวมถึงธุรกิจค้าปลีก
เพื่อนำธุรกิจเหล่านั้นมาสนับสนุนธุรกิจของบริษัทอีกทางหนึ่ง
รวมทั้งยังนำความรู้และประสบการณ์เข้ามาพัฒนาองค์กรให้สามารถแข่งขันพร้อมทั้งพยายามขยายและรักษาฐานลูกค้าเดิมไว้
เพื่อเพิ่มส่วนแบ่งตลาดให้มากยิ่งขึ้น