1.  ปัจจัยความเสี่ยง

1.  ความเสี่ยงด้านความสามารถในการจ่ายเงินปันผลของบริษัท

  จากการที่บริษัทและบริษัทย่อย (ในอดีต) มีผลดำเนินงานขาดทุนติดต่อกันมาหลายปี
  ทำให้บริษัทมีผลขาดทุนสะสมเป็นจำนวนมาก
  ส่งผลให้บริษัทไม่สามารถจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นของบริษัทได้จนกว่าบริษัทจะสามารถล้างขาดทุนสะสมให้หมดไปได้
  แต่อย่างไรก็ตาม เพื่อให้บริษัทสามารถจ่ายเงินปันผลให้แก่ผู้ถือหุ้นได้เร็วขึ้น
  บริษัทจึงได้ขออนุมัติจากที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นครั้งที่ 2/2544 เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2544
  เพื่อให้บริษัทสามารถนำเอากำไรจากส่วนเกินทุนและสำรองตามกฎหมายของบริษัทไปล้างขาดทุนสะสมที่มีอยู่
  ส่งผลให้บริษัทสามารถลดขาดทุนสะสมลงไปได้บางส่วน และเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2547
  บริษัทได้ทำบันทึกข้อตกลงเพื่อแปลงหนี้ที่มีอยู่กับบริษัท บริหารสินทรัพย์ เอ็นเอ็ฟเอส จำกัด
  (AMC-NFS) ซึ่งตามข้อตกลงดังกล่าว AMC-NFS จะยกหนี้ดอกเบี้ยให้แก่บริษัทจำนวน 100.39
  ล้านบาท ทำให้บริษัทสามารถรับรู้เป็นผลกำไร ซึ่งทำให้ขาดทุนสะสมลดลงอีก
  โดยในช่วงไตรมาส1และ4ของปี 2547
  บริษัทได้แปลงเงินกู้ยืมและดอกเบี้ยตั้งพักไว้เป็นหุ้นสามัญได้ตามข้อตกลง ณ 31 ธันวาคม 2547
  บริษัทมีผลขาดทุนสะสมคงเหลือเป็นจำนวนทั้งสิ้น 805.49 ล้านบาท นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 20
  ธันวาคม 2548 บริษัทได้ทำสัญญาปรับปรุงโครงสร้างหนี้กับธนาคาร กรุงเทพ โดยธนาคาร
  กรุงเทพ ได้ยกหนี้ดอกเบี้ยให้แก่บริษัทจำนวน 25.94 ล้านบาท
  ซึ่งสามารถรับรู้เป็นผลกำไรจากการปรับโครงสร้างหนี้เป็นเงิน 19.95 ล้านบาทในปี 2548
  ทำให้ ณ 31 ธันวาคม 2548 บริษัทยังคงมีผลขาดทุนสะสมคงเหลือเป็นจำนวนทั้งสิ้น 750.08
  ล้านบาท

2.  ความเสี่ยงจากการผลิต

  - ความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบปอฟอกในการผลิต

  เนื่องจากอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ปอ ต้องใช้ปอเป็นวัตถุดิบในการผลิต
  ซึ่งเป็นผลิตผลทางการเกษตรที่มีความต้องการใช้น้ำปริมาณมาก
  หากในปีใดปริมาณน้ำฝนไม่พอเพียง จะมีผลกระทบต่อผลผลิตปอ ทั้งในด้านปริมาณ และคุณภาพ
  นอกจากนี้ราคาของปอฟอกก็มีผลต่อปริมาณพื้นที่ปลูกปอด้วย กล่าวคือ
  ถ้าปีใดราคาปอฟอกมีราคาสูงก็จะทำให้มีการปลูกปอมากตามไปด้วย
  แต่ถ้าปีใดมีราคาปอตกต่ำก็จะทำให้ปริมาณพื้นที่ปลูกลดลง
  และจากนโยบายของบริษัทที่คงปริมาณการผลิตผลิตภัณฑ์ปอไว้ประมาณ 9,000 -10,000 ตัน/ปี
  อาจจะส่งผลให้บริษัทเกิดความเสี่ยงจากการขาดแคลนวัตถุดิบปอฟอกในประเทศที่มีปริมาณผลผลิตไม่เพียงพอต่อความต้องการ
  แต่อย่างไรก็ตาม
  บริษัทก็สามารถขออนุญาตกระทรวงพาณิชย์เพื่อนำเข้าปอฟอกจากต่างประเทศเพื่อมาทดแทนปริมาณปอฟอกที่คาดว่าจะขาดแคลนในช่วงดังกล่าว
  และนอกจากนี้
  ในระยะที่ผ่านมาบริษัทได้หันไปเน้นการขยายกำลังผลิตในด้านบรรจุภัณฑ์ที่ทำมาจากพลาสติกมากขึ้น
  เพื่อรองรับความผันผวนทางด้านปริมาณวัตถุดิบของผลิตภัณฑ์ปอ

-   ความเสี่ยงจากการผันผวนของราคาเม็ดพลาสติกที่ใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตบรรจุภัณฑ์พลาสติก

  ปัจจุบันบรรจุภัณฑ์พลาสติกมีต้นทุนวัตถุดิบเม็ดพลาสติกประมาณร้อยละ 75
  ของต้นทุนการผลิตบรรจุภัณฑ์พลาสติก
  โดยราคาเม็ดพลาสติกภายในประเทศจะผันผวนไปตามราคาตลาดโลกซึ่งบางช่วงเวลาอาจส่งผลให้ต้นทุนในการผลิตบรรจุภัณฑ์พลาสติกของบริษัทสูงขึ้นได้และอาจทำให้กำไรจากการดำเนินงานลดลง
  เนื่องจากบริษัทไม่สามารถผลักต้นทุนไปยังผู้บริโภคได้โดยการตั้งราคาสินค้าให้สูงขึ้น
  เพราะภาวะการแข่งขันในอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์พลาสติกทางด้านราคารุนแรงมาก
  แต่อย่างไรก็ตาม บริษัทพยายามบริหารความเสี่ยงที่เกิดจากการผันผวนของราคาเม็ดพลาสติก
  โดยการจัดทำประมาณการความต้องการใช้เม็ดพลาสติกล่วงหน้า
  และจะกำหนดราคาขั้นสูงที่จะใช้ซื้อเม็ดพลาสติกไว้
  จากนั้นจะทำสัญญาจัดซื้อเม็ดพลาสติกล่วงหน้าในช่วงที่ราคาเม็ดพลาสติกต่ำกว่าราคาที่ทางบริษัทได้กำหนดไว้
  ซึ่งเป็นวิธีการหนึ่งที่ช่วยให้บริษัทสามารถลดความเสี่ยงที่เกิดจากการผันผวนของราคาเม็ดพลาสติกได้ในระดับที่น่าพอใจ
  และทำให้บริษัทสามารถควบคุมต้นทุนวัตถุดิบไม่ให้สูงกว่าบริษัทคู่แข่งขัน

3.  ความเสี่ยงที่เกิดจากการปรับสิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิ

  การคำนวณการเปลี่ยนแปลงราคาการใช้สิทธิตามเงื่อนไขการปรับสิทธิ คำนึงถึงราคาของหุ้นสามัญ
  ณ ช่วงเวลาที่มีการปรับสิทธิเท่านั้น โดยไม่ได้คำนึงถึงมูลค่าตามเวลา (Time Value)
  ของหุ้นสามัญ
  จึงทำให้วิธีการปรับสิทธิดังกล่าวไม่อาจชดเชยสิทธิประโยชน์ของผู้ถือใบสำคัญแสดงสิทธิได้ครบถ้วน