2. ปัจจัยความเสี่ยงและการบริหารความเสี่ยง

ในปี 2554 หลายพื้นที่ของประเทศไทยต้องประสบกับปัญหาจากอุทกภัยครั้งรุนแรงเป็นประวัติการณ์
โดยอุทกภัยครั้งสำคัญนี้เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมและส่งผลอย่างต่อเนื่องจนถึงช่วงต้นเดือนธันวาคม
ครอบคลุมพื้นที่ 65 จังหวัดรวมทั้งกรุงเทพมหานคร
ก่อให้เกิดผลเสียหายกระจายเป็นวงกว้างทั้งในภาคครัวเรือน ภาคการเกษตร และภาคอุตสาหกรรม
มีผู้เสียชีวิต 815 ราย สูญหาย 3 ราย พื้นที่เกษตรกรรมเสียหาย 12.99 ล้านไร่[1]
มีผู้ได้รับผลกระทบกว่า 4 ล้านครัวเรือน นิคมอุตสาหกรรมได้รับความเสียหาย 7 แห่ง
ประมาณการมูลค่าความเสียหายทั้งหมดอยู่ที่ 45,000 เหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 1.35
ล้านล้านบาท ประมาณการมูลค่าความเสียหายที่มีการทำประกันภัยไว้อยู่ที่ 10,780 ล้านเหรียญสหรัฐ
หรือกว่า 3 แสนล้านบาทและถูกจัดเป็นความเสียหายจากภัยธรรมชาติที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2
ของโลกในปี 2554 รองจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิของประเทศญี่ปุ่นซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11
มีนาคม 2554[2]

ความเสียหายจากอุทกภัยได้ส่งผลกระทบกับบริษัทประกันวินาศภัยถึง 2 ชั้น กล่าวคือ ชั้นแรก
เป็นความเสียหายที่เกิดขึ้นกับทรัพย์สินของบริษัทและการดำเนินธุรกิจที่อยู่ในพื้นที่น้ำท่วมโดยตรง
และชั้นที่สอง เป็นความเสียหายที่เกิดจากการที่ต้องเป็นผู้ชดใช้ค่าเสียหายให้กับผู้เอาประกันภัย
ซึ่งความเสียหายชั้นแรกนั้นมีมูลค่าไม่มากนัก
โดยจำกัดอยู่เพียงทรัพย์สินของสำนักงานสาขาที่อาจจะตั้งอยู่ในเขตน้ำท่วม แต่ความเสียหายชั้นที่สอง
ในฐานะผู้รับโอนความเสี่ยงจากผู้เอาประกันภัย
เป็นความเสียหายที่มีมูลค่ามหาศาลและมีอาณาเขตการเกิดความเสียหายในวงกว้าง
ทำให้ส่งผลกระทบกับบริษัทประกันวินาศภัยแทบทุกบริษัทอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

นอกจากภัยธรรมชาติแล้ว ยังมีปัจจัยภายนอกอื่นๆ
ที่ส่งผลต่อการดำเนินธุรกิจของบริษัทประกันภัยวินาศภัย
ไม่ว่าจะเป็นปัญหาหนี้ของประเทศในสหภาพยุโรปที่ส่งผลกระทบทางการเงินต่อสถาบันการเงิน
ซึ่งรวมถึงบริษัทประกันภัยต่อระดับโลกหลายบริษัท
และอาจจะนำมาซึ่งปัญหาสภาพคล่องของการเงินระดับประเทศในอนาคตอันใกล้
ปัญหาทางการเมืองภายในประเทศที่ยังแบ่งกันเป็นฝักเป็นฝ่ายทำให้การบริหารและการแก้ไขปัญหาต่างๆ
ของประเทศเป็นไปอย่างยากลำบาก
และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมในประเทศไทยที่ทำให้เกิดการตื่นตัวของภาคประชาชนและเกิดการท้าทายวิถีแบบเดิมๆ
ของสังคมไทยเพิ่มมากขึ้น

ด้วยเหตุข้างต้น นอกจากการบริหารจัดการความเสี่ยงโดยรวมขององค์กรเช่นในภาวะปกติแล้ว
บริษัทยังต้องตระหนักและคำนึงถึงความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติและปัจจัยภายนอกที่เปลี่ยนแปลงไปในกระบวนการบริหารความเสี่ยงองค์กรอย่างมีนัยสำคัญ
เพื่อให้สามารถบริหารจัดการได้อย่างเหมาะสม โดยขอสรุปความเสี่ยงในด้านต่างๆ
ที่สำคัญและการบริหารจัดการของบริษัท ดังนี้

1.  ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์

ความเสี่ยงด้านกลยุทธ์ที่สำคัญของบริษัท ได้แก่ การกำหนดสัดส่วนการรับประกันภัยประเภทต่างๆ
การจัดทำประกันภัยต่อ และการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ

การกำหนดสัดส่วนการรับประกันภัยประเภทต่างๆ
มีความสำคัญทางกลยุทธ์ทั้งในด้านของการจัดวางตำแหน่งของบริษัทในตลาดประกันวินาศภัยไทยเพื่อให้เป็นทางเลือกลำดับต้นๆ
ในใจของผู้บริโภค
และในด้านผลประกอบการของบริษัทให้มีความสมดุลและดึงดูดใจสำหรับผู้ถือหุ้นและนักลงทุน
เหตุผลสำคัญที่ต้องมีการกำหนดสัดส่วนการรับประกันภัยก็เนื่องจากการประกันภัยแต่ละประเภทมีความผันผวนของการเกิดความเสียหายไม่เท่ากัน
และให้ผลตอบแทนแตกต่างกัน การประกันภัยบางประเภท
หากพิจารณาในช่วงระยะเวลาใดช่วงเวลาหนึ่ง
อาจเข้าใจว่าผลตอบแทนที่ได้รับอยู่ในระดับดีถึงดีมากต่อเนื่องกัน
แต่เมื่อมีความเสียหายเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวหรือในปีเดียว
อาจมีผลให้กำไรสะสมที่มีอยู่ลดลงมากหรือหมดได้ภายในเวลาอันสั้น
ในขณะที่การประกันภัยบางประเภทอาจให้ผลตอบแทนที่ไม่ค่อยจูงใจนัก
แต่สามารถคาดการณ์ถึงโอกาสและความถี่ของการเกิดความเสียหายได้ชัดเจนมากกว่า
จึงบริหารจัดการได้ง่ายกว่า

อย่างไรก็ดี ในภาวะของการแข่งขันสูงเช่นในปัจจุบัน ผู้ประกอบการมีจำนวนมาก
และผู้เอาประกันภัยมีความต้องการมากขึ้น
บริษัทไม่สามารถเลือกที่จะรับประกันภัยเฉพาะประเภทใดประเภทหนึ่งได้
การมีประเภทของการประกันภัยให้หลากหลายแต่ในสัดส่วนที่เหมาะสมจึงกลายเป็นสิ่งจำเป็น
ซึ่งการกำหนดสัดส่วนของการรับประกันภัยนี้ต้องให้สอดคล้องกับปัจจัยภายนอก ประสบการณ์ทางสถิติ
ความสามารถทางการเงิน และความรู้-ความชำนาญของบุคลากรของบริษัท

บริษัทได้ดำเนินการบริหารความเสี่ยงในเรื่องนี้ ดังนี้

1.  วิเคราะห์ผลประกอบการของการรับประกันภัยทั้งหมด
    โดยแยกตามประเภทของผลิตภัณฑ์และช่องทางการรับประกันภัย
    เพื่อกำหนดสัดส่วนของการรับประกันภัยแต่ละประเภทและในแต่ละช่องทางให้มีความสมดุล
    บรรลุเป้าหมายทั้งด้านการเงินและด้านความพึงพอใจของลูกค้า

2.  ติดตามสัดส่วนของเบี้ยประกันภัยรับและผลตอบแทนอย่างสม่ำเสมอเพื่อจะได้แน่ใจว่า
    สัดส่วนของเบี้ยประกันภัยแต่ละประเภทเป็นไปตามความต้องการ
    และผลตอบแทนเป็นไปตามความคาดหวัง

3.  สำหรับการประกันภัยที่มีความเสี่ยงสูงแต่บริษัทยังคงต้องรับไว้เพื่อรักษาฐานลูกค้า
    ก็จะมีการบริหารจัดการด้านอื่นเพื่อช่วยให้ผลประกอบการอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ เช่น
    การทำประกันภัยต่อ การลดจำนวนเงินจำกัดความรับผิด
    การลดค่าใช้จ่ายในส่วนที่อยู่ในความควบคุมของบริษัท เป็นต้น

การจัดทำประกันภัยต่อ เดือนธันวาคม 2554 เป็นช่วงเวลาที่ท้าทายอย่างมากของบริษัท
เพราะจะต้องจัดทำสัญญาประกันภัยต่อสำหรับปี 2555 ให้เสร็จทันก่อนที่สัญญาของปี 2554
จะหมดอายุ แม้ในช่วงเวลานั้น วิกฤตอุทกภัยปี 2554 กำลังเริ่มคลี่คลาย แต่ข้อเท็จจริงก็คือ
ธุรกิจประกันวินาศภัยไทยได้รับความเสียหายขนาดใหญ่อย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ในปี 2553
(จากเหตุการณ์จลาจลกลางปี 2553 และน้ำท่วมในภาคกลางตอนบน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
และภาคใต้ในช่วงปลายปี 2553) ซึ่งส่งผลกระทบทางการเงินต่อบริษัทรับประกันภัยต่อเป็นลูกโซ่
ความเสียหายขนาดใหญ่ที่เกิดติดต่อกันถึง 2 ปีซ้อน
ทำให้บริษัทประกันภัยต่อขนาดใหญ่ระดับโลกอย่างน้อย 2 บริษัท
ซึ่งเคยเป็นผู้รับประกันภัยต่อเจ้าใหญ่ในตลาดประกันภัยไทยประกาศถอนธุรกิจออกจากประเทศไทยทันที
ส่วนบริษัทอื่นๆ แม้จะไม่ถอนตัว แต่การต่อสัญญาก็ทำโดยมีเงื่อนไขที่เข้มงวดขึ้น
รวมทั้งไม่ให้ความคุ้มครองความเสียหายจากภัยธรรมชาติ

ผลของภาระหนี้สินที่เพิ่มขึ้นจากการที่ต้องจ่ายค่าสินไหมที่เกิดจากอุทกภัยในประเทศไทยทำให้บริษัทรับประกันภัยต่อหลายบริษัทถูกปรับลดอันดับความน่าเชื่อถือจากบริษัทจัดอันดับความน่าเชื่อถือ
ซึ่งส่งผลต่อการพิจารณาคัดเลือกผู้รับประกันภัยต่อของบริษัท นอกจากนี้
ความสามารถในการรับประกันภัยต่อที่ลดลงของบริษัทรับประกันภัยต่อระดับโลกยังส่งผลกระทบไม่ใช่เพียงในตลาดของไทยเท่านั้น
แต่ได้ส่งผลกระทบเป็นวงกว้างไปยังบริษัทรับประกันภัยตรงในประเทศอื่นๆ ด้วย

เนื่องจากการประกันภัยต่อเป็นการบริหารความเสี่ยงด้านการเงินที่สำคัญยิ่ง
บริษัทได้จัดให้มีการทำสัญญาประกันภัยต่อในปี 2555 สำเร็จลุล่วงทันเวลา
โดยสัญญาประกันภัยต่อแบบเป็นสัดส่วน บริษัทได้ดำเนินการดังนี้

1.  คณะกรรมการกำกับการประกันภัยต่ออนุมัติให้มีการแต่งตั้งนายหน้าประกันภัยต่อหลายรายพร้อมกัน
    เพื่อให้แต่ละรายดำเนินการติดต่อบริษัทรับประกันภัยต่อแบบคู่ขนานตามรายชื่อที่บริษัทกำหนดให้
    โดยมีเป้าหมายให้ได้ข้อเสนอที่ดีที่สุดภายในระยะเวลาที่สั้นที่สุด

2.  คณะกรรมการกำกับการประกันภัยต่อได้พิจารณาเงื่อนไขที่ได้รับทั้งหมดอย่างละเอียด
    โดยคำนึงอย่างถี่ถ้วนประกอบกับอันดับความน่าเชื่อถือ
    ประสบการณ์ของผู้รับประกันภัยต่อในตลาดไทย ความสัมพันธ์ดั้งเดิมทางธุรกิจกับบริษัท (หากมี)
    ความชำนาญของผู้รับประกันภัยต่อ
    แนวโน้มของความสามารถในการพัฒนาความร่วมมือกันในอนาคต

ในที่สุดบริษัทก็สามารถดำเนินการคัดเลือกผู้ที่จะเป็นผู้นำรับประกันภัยต่อแบบเป็นสัดส่วนได้ภายในระยะเวลาที่คาดหมาย

สำหรับการประกันภัยต่อแบบไม่เป็นสัดส่วนที่ให้ความคุ้มครองความเสียหายส่วนเกินนั้น
ได้มีการดำเนินการ ดังนี้

1.  ฝ่ายประกันภัยต่อเริ่มดำเนินการสรรหาในทันทีที่ได้ข้อสรุปของสัญญาประกันภัยต่อแบบเป็นสัดส่วน

2.  สำหรับปี 2555 นี้ ได้มีการซื้อจำนวนเงินความคุ้มครองเพิ่มเติมอีกหนึ่งเท่าตัว
    เพื่อให้สอดรับกับการขยายงานและลักษณะความเสียหายจากภัยธรรมชาติที่มีอาณาเขตของผลกระทบที่ขยายกว้างขึ้น

โดยสรุป
บริษัทสามารถจัดทำการประกันภัยต่อตามสัญญาที่สำคัญและจำเป็นทั้งหมดได้ครบถ้วนเรียบร้อยภายในวันที่
31 ธันวาคม 2554

การบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ เหตุอุทกภัยที่เกิดขึ้นในปี 2554
นี้ครอบคลุมอาณาเขตกว้างขวางและกินระยะเวลายาวนานต่อเนื่องในพื้นที่เศรษฐกิจของประเทศอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
บริษัทห้างร้านต่างๆ แม้อาจจะไม่ประสบความเสียหายโดยตรงของทรัพย์สินจากภัยน้ำท่วม
แต่ก็อาจจะประสบปัญหากับการรักษาความต่อเนื่องทางธุรกิจ
เนื่องจากการคมนาคมในบางพื้นที่ถูกตัดขาด
ผู้คนเดินทางสัญจรไปมาไม่ได้หรือได้แต่ด้วยความยากลำบาก
โรงงานหลายแห่งถูกน้ำท่วมทำให้ต้องหยุดการผลิต
ส่งผลให้วัตถุดิบและสินค้าเกิดการขาดแคลนและส่งผลต่อการผลิตปลายน้ำเป็นลูกโซ่
บริษัทเองแม้จะตั้งอยู่ในพื้นที่ๆ ไม่ประสบภาวะน้ำท่วม
แต่ก็ได้รับผลกระทบเช่นเดียวกันจากการที่พนักงานบางส่วนไม่สามารถเดินทางมาทำงานได้

เพื่อรับมือกับความเสี่ยงที่การดำเนินการของบริษัทอาจหยุดชะงัก
โดยพิจารณาประกอบกับความปลอดภัยและกำลังใจของพนักงานที่บ้านอยู่อาศัยประสบภัยน้ำท่วม
บริษัทได้มีการดำเนินการ ดังนี้

1.  จัดสร้างแนวคันกั้นน้ำเพื่อป้องกันน้ำเข้าท่วมในสำนักงาน ห้องเครื่องปั่นไฟฟ้าสำรอง
    และห้องควบคุมไฟฟ้า ที่อยู่ชั้นล่างสุดของอาคารสำนักงานใหญ่ทั้งหมด

2.  ปรับเปลี่ยนระเบียบเกี่ยวกับเวลาปฏิบัติงานให้มีความยืดหยุ่นขึ้นเนื่องจากพนักงานจำนวนมากไม่สามารถเดินทางด้วยวิธีปกติ

3.  แจ้งให้แต่ละหน่วยงานสำรวจจำนวนพนักงานที่ไม่สามารถเดินทางมาปฏิบัติงานได้และประเมินผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับการปฏิบัติงานและรายงานให้ฝ่ายบริหารทรัพยากรบุคคลทราบเป็นรายวัน
    เพื่อการวางแผนด้านกำลังคน

4.  จัดหาที่พักอาศัยใกล้กับสำนักงานใหญ่ให้พนักงานที่ประสงค์หรือมีความจำเป็นที่ต้องมาพักในสถานที่พักสำรอง

5.  พร้อมกันนี้
    บริษัทได้จัดเตรียมสถานที่ปฏิบัติงานสำรองโดยใช้สำนักงานสาขาของบริษัทที่จังหวัดชลบุรี
    โดยได้มีการติดตั้งอุปกรณ์และระบบที่จำเป็นในการปฏิบัติงานไว้
    รวมทั้งมีการไปทดสอบการปฏิบัติงาน ณ
    สถานที่สำรองจนมั่นใจว่าการให้บริการที่สำคัญของบริษัทจะมีความต่อเนื่องหากสำนักงานใหญ่ไม่สามารถดำเนินการได้ตามปกติ

ทั้งนี้ หลังจากเหตุการณ์อุทกภัยได้ผ่านพ้นไปแล้ว
บริษัทยังคงมีความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาระบบบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจให้มีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้นต่อไป
โดยในปัจจุบัน การบริหารความต่อเนื่องได้ครอบคลุม 4 บริการที่สำคัญ ประกอบด้วย
การให้บริการลูกค้าทางโทรศัพท์ การให้บริการด้านสินไหมประกันภัยรถยนต์
การให้บริการด้านสินไหมประกันภัยทรัพย์สินและเบ็ดเตล็ด
และการให้บริการด้านสินไหมประกันภัยอุบัติเหตุและสุขภาพ

2.  ความเสี่ยงด้านประกันภัย

ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากอุทกภัยในปี 2554
ส่งผลต่อความเสี่ยงด้านประกันภัยของบริษัทอย่างหลีกเลี่ยงได้ยาก
โดยความเสี่ยงด้านประกันภัยที่สำคัญของบริษัท ประกอบด้วย การสำรองค่าสินไหมทดแทนให้เพียงพอ
และการกระจุกตัวของความเสี่ยงภัย

การสำรองค่าสินไหมทดแทนให้เพียงพอ
ผลกระทบจากเหตุการณ์น้ำท่วมได้ทำให้บริษัทจำเป็นต้องสำรองค่าสินไหมทดแทนเพิ่มขึ้นเพื่อให้เพียงพอต่อภาระผูกพันที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
แต่เนื่องจากเหตุการณ์น้ำท่วมเกิดขึ้นในวงกว้างและกินระยะเวลานาน
ในช่วงแรกของการเกิดเหตุการณ์
การประมาณการจำนวนค่าสินไหมจึงเป็นไปด้วยความยากลำบากเนื่องจากบริษัทยังไม่สามารถเข้าไปสำรวจความเสียหายได้จริง
ประกอบกับความเสียหายที่บริษัทต้องรับผิดชอบมีจากหลากหลายช่องทาง
ไม่ว่าจะเป็นจากการรับประกันภัยตรง การประกันภัยร่วม สัญญารับประกันภัยต่อ
และสัญญารับประกันภัยต่างตอบแทน

อย่างไรก็ดี
บริษัทตระหนักถึงความสำคัญของการตั้งสำรองค่าสินไหมทดแทนนี้เป็นอย่างยิ่งและต้องการให้สำรองค่าสินไหมทดแทนมีความถูกต้องมากที่สุด
เพื่อสะท้อนให้เห็นภาระผูกพันที่บริษัทมีอยู่จริง โดยได้ดำเนินการต่าง ดังนี้

1.  รวมรวมข้อมูลของกรมธรรม์ประกันภัยที่ให้ความคุ้มครองความเสียหายจากน้ำท่วมที่มีที่ตั้งทรัพย์สินอยู่ในพื้นที่ที่ได้รับความเสียหายออกมาเพื่อให้ทราบถึงขนาดของความเสี่ยงทันทีที่พื้นที่นั้นๆ
    เกิดน้ำท่วม

2.  ทำการประมาณการขนาดของความเสียหายเบื้องต้นจากจำนวนเงินเอาประกันภัยโดยดุลยพินิจของผู้เชี่ยวชาญภายในบริษัท

3.  ปรับปรุงตัวเลขความเสียหายที่ได้รับรายงานล่าสุดอย่างต่อเนื่อง

4.  ใช้วิธีการทางคณิตศาสตร์ประกันภัยที่เป็นมาตรฐานและเป็นที่ยอมรับในการคำนวณเงินสำรองค่าสินไหมทดแทน

5.  รวบรวมข้อมูลอย่างเป็นระบบเพื่อใช้สอบทานกับทางบริษัทผู้รับประกันภัยต่อในการเรียกร้องคืนค่าสินไหมทดแทน

การกระจุกตัวของความเสี่ยงภัย
จะมีผลกระทบกับระดับความเสียหายที่บริษัทต้องรับผิดชอบต่อหนึ่งเหตุการณ์
โดยปกติในการรับประกันภัยแต่ละประเภทจะต้องคำนึงถึงการกระจายความเสี่ยงทั้งในด้านมูลค่าความเสี่ยงที่รับ
และพื้นที่ที่ความเสี่ยงตั้ง อยู่ ยิ่งมีการกระจุกตัวสูง
โอกาสที่บริษัทจะต้องรับผิดชอบจ่ายค่าเสียหายในเหตุการณ์หนึ่งๆ ก็จะยิ่งสูงขึ้นด้วย

แต่เดิมบริษัทได้มีการควบคุมการกระจุกตัวของความเสี่ยงภัยอยู่แล้วในภัยบางประเภท
แต่จากการเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศและปัจจัยภายนอกอื่นๆ
จึงจำเป็นต้องทบทวนมาตรการป้องกันการกระจุกตัวของความเสี่ยงภัยให้เข้มข้นมากยิ่งขึ้น
โดยได้ดำเนินการ ดังนี้

1.  นอกจากการควบคุมโดยใช้แผนที่เขตการรับประกันภัยของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
    ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับแล้ว
    บริษัทได้มีการนำเทคโนโลยีแผนที่ดาวเทียมเข้ามาช่วยในการปักหมุดที่ตั้งของทรัพย์สินที่เอาประกันภัยเพื่อให้มีความแม่นยำของตำแหน่งที่ตั้ง
    และประเมินระดับการกระจุกตัวของความเสี่ยงภัยได้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

2.  บริษัทมีแผนการที่จะทบทวนการควบคุมการกระจุกตัวของความเสี่ยงภัยเชิงภูมิศาสตร์ที่มีอยู่ให้เป็นปัจจุบัน
    และสอดคล้องกับการลักษณะของความเสี่ยงที่มีการเปลี่ยนแปลงไป
    โดยในอนาคตได้วางแนวทางให้กลไกการควบคุมถูกฝังไว้ในระบบ
    ปฏิบัติการหลักเพื่อให้การควบคุมเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

3.  ความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง

การบริหารสภาพคล่องให้อยู่ในระดับที่ไม่กระทบต่อความสามารถในการชำระหนี้ของบริษัทเป็นความท้าทายเมื่อเกิดความเสียหายขนาดใหญ่
และจากวิกฤตการณ์น้ำท่วมที่ผ่านมาที่มีการประมาณการกันว่าธุรกิจประกันภัยต้องจ่ายค่าเสียหายโดยรวมกว่า
3 แสนล้านบาท ซึ่งถึงแม้จำนวนเงินส่วนใหญ่ของความเสียหายจะมีการทำประกันภัยต่อไว้
ซึ่งหมายความว่าสุดท้ายแล้วความเสียหายส่วนใหญ่จะรับภาระโดยผู้รับประกันภัยต่อ
ส่วนบริษัทที่รับประกันภัยตรงจะรับภาระเองก็เฉพาะในส่วนที่เหลืออยู่ซึ่งถือเป็นส่วนน้อย
แต่ในวิธีปฏิบัติโดยทั่วไปนั้น
บริษัทที่รับประกันภัยตรงจะต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทนให้กับผู้เอาประกันภัยก่อน
แล้วจึงไปเรียกคืนค่าสินไหมทดแทนจากผู้รับประกันภัยต่อ
ดังนั้นเมื่อเกิดค่าสินไหมทดแทนจำนวนมากในครั้งเดียวเช่นนี้
การบริหารสภาพคล่องจึงเป็นเรื่องที่มีความสำคัญมากเป็นพิเศษ

บริษัทตระหนักดีว่า
ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่เกิดจากความเสียหายจากอุทกภัยเป็นเรื่องสำคัญเร่งด่วนของบริษัท
และได้มีมาตรการต่างๆ เพื่อรักษาสภาพคล่อง ดังนี้

1.  แสดงรายงานข้อมูลความเสียหายที่ได้รับรายงานและประมาณการระยะเวลาการจ่ายสินไหม
    เพื่อประเมินปริมาณเงินสดที่ต้องใช้เป็นรายวัน
    และวางแผนกระแสเงินเข้าและออกให้สอดรับกัน

2.  สำหรับความเสียหายขนาดใหญ่ที่อยู่ในสัญญาประกันภัยต่อแบบเป็นสัดส่วน
    หากจำนวนเงินความเสียหายสูงถึงระดับที่บริษัทสามารถเรียกค่าสินไหมเรียกเก็บทันที (Cash
    Call) จากผู้รับประกันภัยต่อตามสัญญาประกันภัยต่อ
    บริษัทจะรีบดำเนินการแจ้งผู้รับประกันภัยต่อเพื่อให้ผู้รับประกันภัยต่อจ่ายค่าสินไหมคืนโดยเร็วที่สุดหลังจากที่บริษัทได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนให้ผู้เอาประกันภัยแล้ว
    เพื่อร่นระยะเวลาของการได้รับค่าสินไหมรับคืนจากการประกันภัยต่อให้สั้นที่สุด

3.  สำหรับความเสียหายที่จะได้รับการชดใช้จากสัญญาประกันภัยต่อแบบไม่เป็นสัดส่วนที่ให้ความคุ้มครองความเสียหายส่วนเกิน
    เมื่อจำนวนเงินความเสียหายเกินกว่าระดับที่บริษัทรับเสี่ยงภัยไว้เอง
    บริษัทได้เร่งดำเนินการเรียกคืนค่าสินไหมทดแทนเป็นระยะๆ
    ตามมูลค่าความเสียหายที่รวบรวมได้ในแต่ละช่วง
    โดยได้ดำเนินการอย่างรวดเร็วและให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุด

4.  ในกรณีที่ต้องจ่ายค่าสินไหมทดแทนเป็นจำนวนที่มากเกินกว่าปริมาณเงินสดประจำวันที่มีอยู่
    ฝ่ายการเงินจะแจ้งล่วงหน้าเพื่อให้ฝ่ายลงทุนแปลงเงินลงทุนเป็นเงินสด
    เพื่อให้เพียงพอต่อการชำระหนี้สินที่ถึงกำหนด

[1] ข้อมูลจากศูนย์สนับสนุนการอำนวยการและการบริหารสถานการณ์อุทกภัย วาตภัย
และดินโคลนถล่ม กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ณ วันที่ 20 มกราคม 2555

[2] ข้อมูลจาก Aon Benfield’s Annual Global Climate and Catastrophe Report
– Impact Forecasting 2011