6. ข้อพิพาททางกฎหมาย

6.1 วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551 บริษัทฯ ถูกฟ้องคดีความแพ่งจากบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
ในข้อหาที่ทำให้เกิดเพลิงไหม้อาคารครัวการบิน ณ สนามบินสุวรรณภูมิ โดยบริษัท การบินไทย จำกัด
(มหาชน) ได้เรียกร้อง ให้บริษัทฯ ชำระค่าเสียหายจำนวน 73.07 ล้านบาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ
7.5 ต่อปีนับจากวันที่เกิดเหตุ (วันที่ 18 มกราคม 2549) จนถึงวันฟ้องจำนวน 11.14 ล้านบาท
รวมเป็นเงินทั้งสิ้นจำนวน 84.21 ล้านบาท
โดยคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลจังหวัดสมุทรปราการ

  ในช่วงเวลาที่ผ่านมาได้ดำเนินการประนีประนอมในชั้นไกล่เกลี่ยแต่ยังไม่เป็นผล
  และสุดท้ายศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความชั่วคราวเพื่อรอฟังผลการดำเนินคดีอาญาถึงที่สุด

  อย่างไรก็ตาม ฝ่ายบริหารของบริษัทฯ เชื่อว่าจะไม่มีหนี้สินที่เป็นสาระสำคัญเกิดขึ้นจากผลของคดี
  และบริษัทฯ ไม่ได้ตั้งประมาณการหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นจากการถูกฟ้องร้องดังกล่าว

6.2 วันที่ 13 กรกฎาคม 2553 บริษัทฯ ถูกฟ้องคดีความแพ่งจากบริษัท เอ็ม อี อี จำกัด
ผู้รับจ้างช่วงของบริษัทฯในโครงการ รัชดาทาวเวอร์ (ไซเบอร์เวิลด์ ทาวเวอร์)
ในข้อหาหรือฐานความผิด ผิดสัญญาจ้างทำของและสัญญาซื้อขาย โดยบริษัท เอ็ม อี อี จำกัด
ได้เรียกร้อง ให้บริษัทฯ ชำระค่าเสียหายจำนวน 33,690,944.51 บาท
พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากต้นเงิน 29,697,860.03 บาท
นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ โดยคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลแพ่งกรุงเทพใต้
และบริษัทฯ ได้ฟ้องแย้งเรียกค่าใช้จ่าย เข้าไปในคดีจำนวน 237,086,441.11 บาท ดอกเบี้ย
15% ของต้นเงิน 237,086,441.11 บาท นับตั้งแต่วันฟ้องแย้งไปจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น

  ก่อนที่จะมีการฟ้องร้องบริษัทฯ ได้ดำเนินการให้คู่กรณีชี้แจงมูลหนี้ค่าจ้างที่คู่กรณีได้อ้างว่าบริษัทฯ
  ยังคงค้างชำระ แต่คู่กรณีเพิกเฉยไม่ดำเนินการแต่อย่างใด
  ดังนั้นขณะนี้อยู่ในช่วงการตรวจสอบมูลหนี้ที่เกิดขึ้นจริงและจะได้ดำเนินการประนีประนอมต่อไป

  อย่างไรก็ตาม ฝ่ายบริหารของบริษัทฯ เชื่อว่าจะไม่มีหนี้สินที่เป็นสาระสำคัญเกิดขึ้นจากผลของคดี
  และบริษัทฯ ไม่ได้ตั้งประมาณการหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นจากการถูกฟ้องร้องดังกล่าว

6.3 วันที่ 9 เมษายน 2553 บริษัทฯ ถูกฟ้องเป็นจำเลยที่ 1 ในคดีความแพ่งจากกรมธนารักษ์
ในโครงการสร้างโรงงานกษาปณ์ใหม่ สัญญาจ้างเหมางานติดตั้งระบบปรับอากาศและระบายอากาศ
ระบบสำหรับเครื่องจักร ระบบรักษาความปลอดภัย โครงการสร้างโรงงานกษาปณ์ใหม่ สัญญาเลขที่
24/2542 ลงวันที่ 9 เมษายน 2542 ในข้อหาหรือฐานความผิด ผิดสัญญา
โดยกรมธนารักษ์ได้เรียกร้องจากหนังสือค้ำประกันของธนาคารกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นจำเลยที่ 2 ในคดีนี้
ให้บริษัทฯชำระค่าเสียหายจำนวน 8,288,213.22 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5%
ของต้นเงิน 6,398,100.49 บาท นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ
โดยคดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลแพ่ง

  และบริษัทฯ ได้ฟ้องแย้งเรียกค่าใช้จ่าย เข้าไปในคดีจำนวน 3,318,760.98 บาท ดอกเบี้ย 2%
  ของต้นเงิน 16,760,000.00 บาท นับตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน 2552
  ไปจนกว่าจะคืนหนังสือค้ำประกันชำระเสร็จสิ้นและดอกเบี้ย 7.5% ของต้นเงิน 2,916,750.00
  บาท นับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น

  อย่างไรก็ตาม ฝ่ายบริหารของบริษัทฯ เชื่อว่าจะไม่มีหนี้สินที่เป็นสาระสำคัญเกิดขึ้นจากผลของคดี
  และบริษัทฯ ไม่ได้ตั้งประมาณการหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นจากการถูกฟ้องร้องดังกล่าว

6.4 วันที่ 31 พฤษภาคม 2553 บริษัทฯ ถูกฟ้องเป็นจำเลยที่ 1 ในคดีความแพ่งจากบริษัท
เบ็ญจมาศ จำกัด โจทก์ และได้ยื่นฟ้อง บริษัท เพาเวอร์ไลน์เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด (มหาชน)
เป็นจำเลยที่ 2 และ สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นจำเลยที่ 3
ในข้อหาหรือฐานความผิด โมฆะกรรม คดีหมายเลขดำที่ 893/2553 ต่อศาลแพ่งกรุงเทพใต้
โดยขอให้ศาลมีคำพิพากษาตามคำขอ โดยขอให้สัญญาหรือความตกลงระหว่าง จำเลยที่ 1
และจำเลยที่ 2 ในการร่วมทุนตั้งกิจการร่วมค้าอีเอ็มซีและเพาเวอร์ไลน์
เพื่อเข้าประกวดราคาและรับจ้างทำงานก่อสร้าง ศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติ
จังหวัดเชียงใหม่ ในการประกวดราคาจ้างงานดังกล่าวตามประกาศประกวดราคาของจำเลยที่ 3
ลงวันที่ 19 มิถุนายน 2552 ตามฟ้องเป็นโมฆะกรรม เพราะขัดต่อพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด
พ.ศ. 2535 มาตรา 12 ซึ่งบัญญัติห้ามมิให้บริษัทมหาชนจำกัด
เป็นหุ้นส่วนในห้างหุ้นส่วนสามัญหรือห้างหุ้นส่วนไม่จำกัดความรับผิดในห้างหุ้นส่วนจำกัด
ความตกลงนั้นเป็นโมฆะ และ
ทำให้ไม่มีความสามารถหรือไม่มีสิทธิยื่นซองประกวดราคาและเสนอราคา
รวมทั้งทำสัญญาจ้างงานก่อสร้างดังกล่าวกับจำเลยที่ 3

  คู่ความโต้แย้งเขตอำนาจระหว่างศาล
  กรณีจึงมีปัญหาว่าคดีอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีของศาลปกครอง ตาม พรบ.
  จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 และ พรบ.
  ว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล พ.ศ. 2542 หรือไม่
  จึงให้งดการพิจารณาคดีไว้ชั่วคราว
  และศาลแพ่งกรุงเทพใต้จะได้ทำความเห็นเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล
  ส่งให้ศาลปกครองกลางพิจารณา

  อย่างไรก็ตาม ฝ่ายบริหารของบริษัทฯ เชื่อว่าจะไม่มีหนี้สินที่เป็นสาระสำคัญเกิดขึ้นจากผลของคดี
  และบริษัทฯ ไม่ได้ตั้งประมาณการหนี้สินที่อาจจะเกิดขึ้นจากการถูกฟ้องร้องดังกล่าว