7. ข้อพิพาททางกฎหมาย

ข้อพิพาททางกฎหมายที่บริษัทเป็นคู่ความหรือคู่กรณี
ซึ่งเป็นคดีหรือข้อพิพาทที่ยังไม่สิ้นสุดและเป็นคดีที่อาจมีผลกระทบต่อสินทรัพย์ของบริษัท
ที่มีจำนวนสูงกว่าร้อยละ 5 ของส่วนของผู้ถือหุ้น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2548 มีรายละเอียดดังนี้

-   บริษัท สหการวิศวกร จำกัด (“คู่กรณี”)

คู่กรณีได้เรียกร้องค่าเสียหายจากเหตุผิดสัญญากับบริษัท โดยยื่นฟ้องศาลแพ่งเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม
2549
ว่าคู่กรณีได้ทำสัญญาว่าจ้างบริษัทบริหารโครงการในงานก่อสร้างงานสถาปัตยกรรม/โครงสร้าง
กิจกรรมบริการลานจอดและอุปกรณ์ภาคพื้นของบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ณ
สนามบินสุวรรณภูมิ โดยในสัญญาระบุหน้าที่ของบริษัทดังนี้

ข้อ 1. กล่าวว่า “ผู้ว่าจ้างตกลงว่าจ้างผู้รับจ้าง และผู้รับจ้างตกลงรับจ้างบริหารโครงการ
แต่เพียงผู้เดียว ตามวิธีการขั้นตอน หน้าที่ และข้อกำหนดดังที่ระบุไว้ในสัญญาหลัก
และภายใต้เงื่อนไขของสัญญาจ้าง
โดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงให้นำบทบัญญัติทั้งหมดของสัญญาหลักดังกล่าวมาใช้บังคับความสัมพันธ์ระหว่างผู้ว่าจ้างและผู้รับจ้างตามสัญญานี้โดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทบัญญัติของสัญญานี้”

ข้อ 3. กล่าวว่า “เพื่อเป็นการตอบแทนผู้รับจ้างบริหารงานโครงการ
ผู้ว่าจ้างตกลงจ่ายค่าจ้างให้แก่ผู้รับจ้างรวมเป็นจำนวนเงินตามรายละเอียดแนบท้ายของสัญญานี้
เนื่องจากผู้รับจ้างมีหน้าที่บริหารงานโครงการ
ควบคุมค่าใช้จ่ายต่างๆของงานในโครงการทั้งหมดตั้งแต่เริ่มโครงการจนกระทั่งส่งมอบงานแก่เจ้าของโครงการแล้ว
ดังนั้น ในกรณีที่จบโครงการแล้ว หากปรากฎว่า
ผู้รับจ้างบริหารงานโครงการดังกล่าวจนทำให้โครงการได้รับผลกำไร
ผู้ว่าจ้างตกลงยินยอมให้ผู้รับจ้างเป็นผู้รับผลกำไรทั้งหมดแต่เพียงฝ่ายเดียว
เพื่อเป็นการตอบแทนการบริหารในโครงการนี้ แต่หากปรากฎว่าผู้รับจ้างบริหารงานโครงการขาดทุน
ผู้รับจ้างตกลงรับผิดชอบในส่วนขาดทุนทั้งหมด”

ข้อ 6. กล่าวว่า “ในกรณีที่ เจ้าของโครงการ หรือนิติบุคคล หรือบุคคลอื่นใด เรียกร้องค่าปรับ
หรือค่าเสียหาย หรือค่าใช้จ่าย หรือค่าอื่นใดที่เกี่ยวกับงานก่อสร้างตามข้อ 1
รวมทั้งหากมีการบังคับหนังสือค้ำประกันธนาคารที่ผู้ว่าจ้างได้ส่งมอบให้กับเจ้าของโครงการในนามของผู้ว่าจ้างเพื่อการดำเนินงานโครงการตามสัญญาหลัก
ผู้รับจ้างตกลงว่าจะเป็นผู้รับผิดชอบชดใช้ให้กับผู้เรียกร้องในนามของผู้ว่าจ้าง
ตามจำนวนเงินที่เกิดขึ้นจริงทั้งสิ้นทุกประการ
และหากผู้ว่าจ้างต้องจ่ายเงินเงินใดๆดังกล่าวตามวรรคแรกไปก่อน
ผู้รับจ้างตกลงชดใช้เงินดังกล่าวคืนให้แก่ผู้ว่าจ้างเต็มตามจำนวนที่ผู้ว่าจ้างจ่ายไป พร้อมด้วยดอกเบี้ย
MLR ของ BBL”

เมื่อเสร็จสิ้นโครงการ งานก่อสร้างขาดทุน ในประเด็นของความรับผิดดังกล่าวข้างต้น
คู่กรณีให้บริษัทชดใช้ตามผลขาดทุนเป็นเงินจำนวน 135,402,214.60 บาท
พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีในต้นเงินจำนวน 135,402,214.60 บาท
นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระหนี้เสร็จแก่คู่กรณี

อย่างไรก็ดี บริษัทได้ยื่นคำให้การโต้แย้งข้อเรียกร้อง ขณะนี้อยู่ในขั้นตอนกำหนดวันนัดสืบพยานโจทก์

-   บริษัท แอ็ลไลด์ เม็ททัลล์ (ไทยแลนด์) จำกัด (“คู่กรณี”)

คู่กรณีได้เรียกร้องค่าเสียหายจากเหตุ ละเมิด นายจ้าง ลูกจ้าง ตัวการตัวแทน ความรับผิดผู้ว่าจ้าง
เรียกค่าเสียหายกับบริษัท โดยยื่นฟ้องศาลจังหวัดสมุทรปราการ เมื่อวันที่ 15 มกราคม 2550
ว่าคู่กรณีเป็นผู้ขายพร้อมติดตั้งอุปกรณ์เครื่องครัวที่ใช้สำหรับประกอบอาหารภายในอาคารครัวการบินไทย
Package 2 A มูลค่าตามสัญญา 167,000,000 บาท Package 2 B มูลค่าตามสัญญา
33,500,000 บาท Package 6 มูลค่าตามสัญญา 41,899,889 บาท
รวมมูลค่างานตามสัญญาทั้งสิ้น 242,399,889.00 บาท เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2549
เวลากลางวันเกิดเพลิงไหม้ขึ้น ณ อาคารครัวการบินไทย มีผู้เสียชีวิต 1 คน บาดเจ็บ 3 คน
เหตุดังกล่าวเกิดขึ้นจากการกระทำของบริษัท
พนักงานหรือลูกจ้างหรือผู้ได้รับมอบหมายหรือตัวแทนของบริษัท โดยต่างคนต่างกระทำโดยประมาท
ปราศจากความระมัดระวัง
และในเวลาดังกล่าวพนักงานหรือลูกจ้างหรือผู้ได้รับมอบหมายหรือตัวแทนของบริษัท
ได้ควบคุมสั่งการบังคับบัญชาและออกคำสั่งหรือว่าจ้างลูกจ้างหรือผู้ได้รับมอบหมายทำการตัดท่อร้อยท่อที่บริเวณชั้น
2 ในการดำเนินการบริษัทและพนักงาน
จงใจหรือประมาทเลินเล่อไม่ปฏิบัติตามกฎระเบียบความปลอดภัยในการทำงานโดยมิได้ขออนุญาตจากเจ้าหน้าที่ความปลอดภัย
อีกทั้งได้สั่งการ ออกคำสั่ง
ควบคุมและบังคับบัญชาหรือว่าจ้างลูกจ้างทำงานโดยใช้เครื่องมือของบริษัทเป็นเหตุให้เกิดเพลิงไหม้
เป็นเหตุให้อุปกรณ์ครัวของคู่กรณีที่ได้ติดตั้งเสร็จเรียบร้อยแล้วและเตรียมกำลังติดตั้งและบางส่วนอยู่ในระหว่างรอการติดตั้งต้องได้รับความเสียหาย
อุปกรณ์ครัว Package 2 A เสียหาย 118,271,275 บาท อุปกรณ์ครัว Package 2 B เสียหาย
13,164,854 บาท อุปกรณ์เครื่องทำความเย็น Package 6 เสียหาย 50,905,166 บาท
คู่กรณีได้รับเงินชดใช้จากการบินไทย 6,001,767 บาท คงเหลือค่าเสียหายอีกจำนวน
176,339,528 บาท คู่กรณีขาดรายได้และเสียโอกาสในการรับงานอื่น
โดยขอคิดค่าขาดรายได้อันเป็นผลกำไรร้อยละ 15
ของมูลค่าโครงการที่เสียโอกาสในการทำงานเป็นเงินรายได้ 35,100,000 บาท
คู่กรณีเสียค่าใช้จ่ายในการดำเนินการเพิ่มเติม 3,194,764.51 บาท
คู่กรณีไม่สามารถส่งงานงวดสุดท้าย ทำให้ขาดรายได้อีก 69,369,966.70 บาท
คู่กรณีต้องจ่ายเบี้ยประกันเพิ่มในเวลาที่ถูกขยายไป 654,241.76 บาท
และเสียค่าธรรมเนียมหนังสือค้ำประกันเพิ่ม 1,818,153.10 บาท รวมเงินค่าสินไหมทดแทน
286,476,654.07 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 นับแต่วันทำละเมิด วันที่ 18 มกราคม 2549
เป็นเงิน 21,309,153.86 บาท รวมเป็นเงินที่คู่กรณีให้บริษัทชดใช้เป็นจำนวน 307,785,807.93
บาท

อย่างไรก็ดี ขณะนี้อยู่ในขั้นตอนการแต่งตั้งทนายความสู้คดี
และบริษัทได้เตรียมคำให้การโต้แย้งข้อเรียกร้อง

ผลกระทบและความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น ผลของคดีดังกล่าวต่อฐานะการเงินและผลการดำเนินงานของ
EMC เนื่องจากคดีอาญายังไม่ถึงที่สุด และคดีนี้ EMC
มีหลักฐานที่ยืนยันได้และได้ปฏิเสธข้อกล่าวหามาตลอด ว่าไม่ได้เป็นต้นเหตุของเพลิงไหม้
ดังนั้นจะไม่ส่งผลกระทบต่อ EMC ทั้งฐานะการเงินและการดำเนินงานในอนาคต