รัฐธรรมนูญ2560

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
                  
 
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
ตราไว้ ณ วันที่ ๖ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๖๐
เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน
 
ศุภมัสดุ พระพุทธศาสนกาลเป็นอดีตภาค ๒๕๖๐ พรรษา ปัจจุบันสมัย จันทรคตินิยม กุกกุฏสมพัตสร จิตรมาส ชุณหปักษ์ ทสมีดิถี สุริยคติกาล เมษายนมาส ฉัฏฐสุรทิน ครุวาร โดยกาลบริเฉท
 
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ประกาศว่า นายกรัฐมนตรีได้นำความกราบบังคมทูลว่า นับแต่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นต้นมา การปกครองของประเทศไทยได้ดำรงเจตนารมณ์ยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขต่อเนื่องมาโดยตลอด แม้ได้มีการยกเลิก แก้ไขเพิ่มเติม และประกาศใช้รัฐธรรมนูญเพื่อจัดระเบียบการปกครองให้เหมาะสมหลายครั้ง แต่การปกครองก็มิได้มีเสถียรภาพหรือราบรื่นเรียบร้อยเพราะยังคงประสบปัญหาและข้อขัดแย้งต่าง ๆ บางครั้งเป็นวิกฤติทางรัฐธรรมนูญที่หาทางออกไม่ได้ เหตุส่วนหนึ่งเกิดจากการที่มีผู้ไม่นำพาหรือไม่นับถือยำเกรงกฎเกณฑ์การปกครองบ้านเมือง ทุจริตฉ้อฉลหรือบิดเบือนอำนาจ หรือขาดความตระหนักสำนึกรับผิดชอบต่อประเทศชาติและประชาชนจนทำให้การบังคับใช้กฎหมายไม่เป็นผล ซึ่งจำต้องป้องกันและแก้ไขด้วยการปฏิรูปการศึกษาและการบังคับใช้กฎหมาย และเสริมสร้างความเข้มแข็งของระบบคุณธรรมและจริยธรรม แต่เหตุอีกส่วนหนึ่งเกิดจากกฎเกณฑ์การเมืองการปกครองที่ยังไม่เหมาะสมแก่สภาวการณ์บ้านเมืองและกาลสมัย ให้ความสำคัญแก่รูปแบบและวิธีการยิ่งกว่าหลักการพื้นฐานในระบอบประชาธิปไตยหรือไม่อาจนำกฎเกณฑ์ที่มีอยู่มาใช้แก่พฤติกรรมของบุคคลและสถานการณ์ในยามวิกฤติที่มีรูปแบบและวิธีการแตกต่างไปจากเดิมให้ได้ผล
 
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๕๕๘ จึงได้บัญญัติให้มีคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญมีหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญเพื่อใช้เป็นหลักในการปกครอง และเป็นแนวทางในการจัดทำกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญและกฎหมายอื่น โดยได้กำหนดกลไกเพื่อจัดระเบียบและสร้างความเข้มแข็งแก่การปกครองประเทศขึ้นใหม่ด้วยการจัดโครงสร้างของหน้าที่และอำนาจขององค์กรต่าง ๆ ตามรัฐธรรมนูญ และสัมพันธภาพระหว่างฝ่ายนิติบัญญัติกับฝ่ายบริหารให้เหมาะสม การให้สถาบันศาลและองค์กรอิสระอื่นซึ่งมีหน้าที่ตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ สุจริต เที่ยงธรรมและมีส่วนในการป้องกันหรือแก้ไขวิกฤติของประเทศตามความจำเป็นและความเหมาะสม การรับรอง ปกป้อง และคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของปวงชนชาวไทยให้ชัดเจนและครอบคลุมอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้น โดยถือว่าการมีสิทธิเสรีภาพเป็นหลักการจำกัดตัดสิทธิเสรีภาพเป็นข้อยกเว้น แต่การใช้สิทธิเสรีภาพดังกล่าวต้องอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์เพื่อคุ้มครองส่วนรวม การกำหนดให้รัฐมีหน้าที่ต่อประชาชนเช่นเดียวกับการให้ประชาชนมีหน้าที่ต่อรัฐ การวางกลไกป้องกัน ตรวจสอบ และขจัดการทุจริตและประพฤติมิชอบที่เข้มงวด เด็ดขาด เพื่อมิให้ผู้บริหารที่ปราศจากคุณธรรม จริยธรรม และธรรมาภิบาลเข้ามามีอำนาจในการปกครองบ้านเมืองหรือใช้อำนาจตามอำเภอใจ และการกำหนดมาตรการป้องกันและบริหารจัดการวิกฤติการณ์ของประเทศให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ตลอดจนได้กำหนดกลไกอื่น ๆ ตามแนวทางที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ระบุไว้ เพื่อใช้เป็นกรอบในการพัฒนาประเทศตามแนวนโยบายแห่งรัฐและยุทธศาสตร์ชาติซึ่งผู้เข้ามาบริหารประเทศแต่ละคณะจะได้กำหนดนโยบายและวิธีดำเนินการที่เหมาะสมต่อไป ทั้งยังสร้างกลไกในการปฏิรูปประเทศในด้านต่าง ๆ ที่สำคัญและจำเป็นอย่างร่วมมือร่วมใจกัน รวมตลอดทั้งการลดเงื่อนไขความขัดแย้งเพื่อให้ประเทศมีความสงบสุขบนพื้นฐานของความรู้รักสามัคคีปรองดอง การจะดำเนินการในเรื่องเหล่านี้ให้ลุล่วงไปได้ จำต้องอาศัยความร่วมมือระหว่างประชาชนทุกภาคส่วนกับหน่วยงานทั้งหลายของรัฐตามแนวทางประชารัฐภายใต้กฎเกณฑ์ตามหลักการปกครองในระบอบประชาธิปไตยและประเพณีการปกครองที่เหมาะสมกับสถานการณ์และลักษณะสังคมไทย หลักความสุจริต หลักสิทธิมนุษยชน และหลักธรรมาภิบาล อันจะทำให้สามารถขับเคลื่อนประเทศให้พัฒนาไปข้างหน้าได้อย่างเป็นขั้นตอนจนเกิดความมั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน ทั้งในทางการเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ และสังคมตามระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
 
ในการดำเนินการดังกล่าว คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญได้สร้างความรับรู้ความเข้าใจแก่ประชาชนในหลักการและเหตุผลของบทบัญญัติต่าง ๆ เป็นระยะ ๆ เปิดโอกาสให้ประชาชนเข้าถึงร่างรัฐธรรมนูญและความหมายโดยผ่านทางสื่อต่าง ๆ อย่างกว้างขวาง และให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาสารัตถะของร่างรัฐธรรมนูญด้วยการเสนอแนะข้อควรแก้ไขเพิ่มเติม เมื่อการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญแล้วเสร็จ ก็ได้เผยแพร่ร่างรัฐธรรมนูญและคำอธิบายสาระสำคัญของร่างรัฐธรรมนูญโดยสรุปในลักษณะที่ประชาชนสามารถเข้าใจเนื้อหาสำคัญของร่างรัฐธรรมนูญได้โดยสะดวกและเป็นการทั่วไป และจัดให้มีการออกเสียงประชามติเพื่อให้ความเห็นชอบแก่ร่างรัฐธรรมนูญทั้งฉบับ ในการนี้ สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้มีมติเสนอประเด็นเพิ่มเติมอีกประเด็นหนึ่งเพื่อให้มีการออกเสียงประชามติในคราวเดียวกันด้วย การออกเสียงประชามติปรากฏผลว่า ประชาชนผู้มีสิทธิออกเสียงประชามติโดยคะแนนเสียงข้างมากของผู้มาออกเสียงประชามติเห็นชอบกับร่างรัฐธรรมนูญและประเด็นเพิ่มเติมดังกล่าว คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญจึงดำเนินการแก้ไขร่างรัฐธรรมนูญในส่วนที่เกี่ยวข้องให้สอดคล้องกับผลการออกเสียงประชามติในประเด็นเพิ่มเติม และได้ส่งให้ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาว่าเป็นการชอบด้วยผลการออกเสียงประชามติแล้วหรือไม่ ซึ่งต่อมาศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยให้คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมข้อความบางส่วน และคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญได้ดำเนินการแก้ไขตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญแล้ว นายกรัฐมนตรีจึงนำร่างรัฐธรรมนูญขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย ต่อมารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช ๒๕๖๐ บัญญัติให้นายกรัฐมนตรีขอรับพระราชทานร่างรัฐธรรมนูญนั้นคืนมาแก้ไขเพิ่มเติมเฉพาะบางประเด็นได้ เมื่อดำเนินการแล้วเสร็จ นายกรัฐมนตรีจึงนำร่างรัฐธรรมนูญนั้นขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยสืบไป ทรงพระราชดำริว่าสมควรพระราชทานพระราชานุมัติ
 
จึงมีพระราชโองการดำรัสเหนือเกล้าเหนือกระหม่อมให้ตรารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยฉบับนี้ขึ้นไว้ ให้ใช้แทนรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ซึ่งได้ตราไว้ ณ วันที่ ๒๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ ตั้งแต่วันประกาศนี้เป็นต้นไป
ขอปวงชนชาวไทย จงมีความสมัครสโมสรเป็นเอกฉันท์ ในอันที่จะปฏิบัติตามและพิทักษ์รักษารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยนี้ เพื่อธำรงคงไว้ซึ่งระบอบประชาธิปไตยและอำนาจอธิปไตยของปวงชนชาวไทย และนำมาซึ่งความผาสุกสิริสวัสดิ์พิพัฒนชัยมงคล อเนกศุภผลสกลเกียรติยศสถาพรแก่อาณาประชาราษฎรทั่วสยามรัฐสีมา สมดั่งพระราชปณิธานปรารถนาทุกประการ เทอญ
 
หมวด ๑
บททั่วไป
                  
 
มาตรา ๑  ประเทศไทยเป็นราชอาณาจักรอันหนึ่งอันเดียว จะแบ่งแยกมิได้
 
มาตรา ๒  ประเทศไทยมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
 
มาตรา ๓  อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย พระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุข ทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ
รัฐสภา คณะรัฐมนตรี ศาล องค์กรอิสระ และหน่วยงานของรัฐ ต้องปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ กฎหมาย และหลักนิติธรรม เพื่อประโยชน์ส่วนรวมของประเทศชาติและความผาสุกของประชาชนโดยรวม
 
มาตรา ๔  ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิ เสรีภาพ และความเสมอภาคของบุคคลย่อมได้รับความคุ้มครอง
ปวงชนชาวไทยย่อมได้รับความคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญเสมอกัน
 
มาตรา ๕  รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ บทบัญญัติใดของกฎหมาย กฎหรือข้อบังคับ หรือการกระทำใด ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ บทบัญญัติหรือการกระทำนั้นเป็นอันใช้บังคับมิได้
เมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้บังคับแก่กรณีใด ให้กระทำการนั้นหรือวินิจฉัยกรณีนั้นไปตามประเพณีการปกครองประเทศไทยในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
 
หมวด ๒
พระมหากษัตริย์
                  
 
มาตรา ๖  องค์พระมหากษัตริย์ทรงดำรงอยู่ในฐานะอันเป็นที่เคารพสักการะ ผู้ใดจะละเมิดมิได้
ผู้ใดจะกล่าวหาหรือฟ้องร้องพระมหากษัตริย์ในทางใด ๆ มิได้
 
มาตรา ๗  พระมหากษัตริย์ทรงเป็นพุทธมามกะ และทรงเป็นอัครศาสนูปถัมภก
 
มาตรา ๘  พระมหากษัตริย์ทรงดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย
 
มาตรา ๙  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจที่จะสถาปนาและถอดถอนฐานันดรศักดิ์และพระราชทานและเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์
 
มาตรา ๑๐  พระมหากษัตริย์ทรงเลือกและทรงแต่งตั้งผู้ทรงคุณวุฒิเป็นประธานองคมนตรีคนหนึ่งและองคมนตรีอื่นอีกไม่เกินสิบแปดคนประกอบเป็นคณะองคมนตรี
คณะองคมนตรีมีหน้าที่ถวายความเห็นต่อพระมหากษัตริย์ในพระราชกรณียกิจทั้งปวงที่พระมหากษัตริย์ทรงปรึกษา และมีหน้าที่อื่นตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ
 
มาตรา ๑๑  การเลือกและแต่งตั้งองคมนตรีหรือการให้องคมนตรีพ้นจากตำแหน่ง ให้เป็นไปตามพระราชอัธยาศัย
ให้ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งประธานองคมนตรีหรือให้ประธานองคมนตรีพ้นจากตำแหน่ง
ให้ประธานองคมนตรีเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งองคมนตรีอื่นหรือให้องคมนตรีอื่นพ้นจากตำแหน่ง
 
มาตรา ๑๒  องคมนตรีต้องไม่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา หรือดำรงตำแหน่งทางการเมืองอื่น ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ พนักงานรัฐวิสาหกิจ เจ้าหน้าที่อื่นของรัฐ หรือสมาชิกหรือเจ้าหน้าที่ของพรรคการเมือง หรือข้าราชการเว้นแต่การเป็นข้าราชการในพระองค์ในตำแหน่งองคมนตรี และต้องไม่แสดงการฝักใฝ่ในพรรคการเมืองใด ๆ
 
มาตรา ๑๓  ก่อนเข้ารับหน้าที่ องคมนตรีต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์ด้วยถ้อยคำ ดังต่อไปนี้
“ข้าพระพุทธเจ้า (ชื่อผู้ปฏิญาณ) ขอถวายสัตย์ปฏิญาณว่า ข้าพระพุทธเจ้าจะจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ และจะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชนทั้งจะรักษาไว้และปฏิบัติตามซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทุกประการ”
มาตรา ๑๔  องคมนตรีพ้นจากตำแหน่งเมื่อตาย ลาออก หรือมีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่ง
 
มาตรา ๑๕  การแต่งตั้งและการให้ข้าราชการในพระองค์พ้นจากตำแหน่ง ให้เป็นไปตามพระราชอัธยาศัย
การจัดระเบียบราชการและการบริหารงานบุคคลของราชการในพระองค์ ให้เป็นไปตามพระราชอัธยาศัยตามที่บัญญัติไว้ในพระราชกฤษฎีกา
 
มาตรา ๑๖  ในเมื่อพระมหากษัตริย์จะไม่ประทับอยู่ในราชอาณาจักร หรือจะทรงบริหารพระราชภาระไม่ได้ด้วยเหตุใดก็ตาม จะทรงแต่งตั้งบุคคลคนหนึ่งหรือหลายคนเป็นคณะขึ้น ให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์หรือไม่ก็ได้ และในกรณีที่ทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
 
มาตรา ๑๗  ในกรณีที่พระมหากษัตริย์มิได้ทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามมาตรา ๑๖ หรือในกรณีที่พระมหากษัตริย์ไม่สามารถทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพราะยังไม่ทรงบรรลุนิติภาวะหรือเพราะเหตุอื่น แต่ต่อมาคณะองคมนตรีพิจารณาเห็นว่ามีความจำเป็นสมควรแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และไม่อาจกราบบังคมทูลให้ทรงแต่งตั้งได้ทันการ ให้คณะองคมนตรีเสนอชื่อบุคคลคนหนึ่งหรือหลายคนเป็นคณะ ตามลำดับที่โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมกำหนดไว้ก่อนแล้วให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แล้วแจ้งประธานรัฐสภาเพื่อประกาศในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์ แต่งตั้งผู้นั้นขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
 
มาตรา ๑๘  ในระหว่างที่ไม่มีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามมาตรา ๑๗ ให้ประธานองคมนตรีเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นการชั่วคราวไปพลางก่อน
ในกรณีที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ซึ่งได้รับการแต่งตั้งตามมาตรา ๑๖ หรือมาตรา ๑๗ ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้ประธานองคมนตรีทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นการชั่วคราวไปพลางก่อน
ในระหว่างที่ประธานองคมนตรีเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามวรรคหนึ่ง หรือในระหว่างที่ประธานองคมนตรีทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามวรรคสอง ประธานองคมนตรีจะปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเป็นประธานองคมนตรีมิได้ ในกรณีเช่นว่านี้ ให้คณะองคมนตรีเลือกองคมนตรีคนหนึ่งขึ้นทำหน้าที่ประธานองคมนตรีเป็นการชั่วคราวไปพลางก่อน
 
มาตรา ๑๙  ก่อนเข้ารับหน้าที่ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ซึ่งได้รับการแต่งตั้งตามมาตรา ๑๖ หรือมาตรา ๑๗ ต้องปฏิญาณตนในที่ประชุมรัฐสภาด้วยถ้อยคำ ดังต่อไปนี้
“ข้าพเจ้า (ชื่อผู้ปฏิญาณ) ขอปฏิญาณว่า ข้าพเจ้าจะจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ (พระปรมาภิไธย) และจะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชน ทั้งจะรักษาไว้และปฏิบัติตามซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทุกประการ”
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ซึ่งเคยได้รับการแต่งตั้งและปฏิญาณตนมาแล้ว ไม่ต้องปฏิญาณตนอีก
 
มาตรา ๒๐  ภายใต้บังคับมาตรา ๒๑ การสืบราชสมบัติให้เป็นไปโดยนัยแห่งกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช ๒๔๖๗
การแก้ไขเพิ่มเติมกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช ๒๔๖๗ เป็นพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์โดยเฉพาะ เมื่อมีพระราชดำริประการใด ให้คณะองคมนตรีจัดทำร่างกฎมณเฑียรบาลแก้ไขเพิ่มเติมกฎมณเฑียรบาลเดิมขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อมีพระราชวินิจฉัยเมื่อทรงเห็นชอบและทรงลงพระปรมาภิไธยแล้ว ให้ประธานองคมนตรีดำเนินการแจ้งประธานรัฐสภาเพื่อให้ประธานรัฐสภาแจ้งให้รัฐสภาทราบ และให้ประธานรัฐสภาลงนามรับสนองพระบรมราชโองการและเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับเป็นกฎหมายได้
 
มาตรา ๒๑  ในกรณีที่ราชบัลลังก์หากว่างลงและเป็นกรณีที่พระมหากษัตริย์ได้ทรงแต่งตั้งพระรัชทายาทไว้ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช ๒๔๖๗ แล้ว ให้คณะรัฐมนตรีแจ้งให้ประธานรัฐสภาทราบ และให้ประธานรัฐสภาเรียกประชุมรัฐสภาเพื่อรับทราบและให้ประธานรัฐสภาอัญเชิญองค์พระรัชทายาทขึ้นทรงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์สืบไป แล้วให้ประธานรัฐสภาประกาศให้ประชาชนทราบ
ในกรณีที่ราชบัลลังก์หากว่างลงและเป็นกรณีที่พระมหากษัตริย์มิได้ทรงแต่งตั้งพระรัชทายาทไว้ตามวรรคหนึ่ง ให้คณะองคมนตรีเสนอพระนามผู้สืบราชสันตติวงศ์ตามมาตรา ๒๐ ต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อเสนอต่อรัฐสภาเพื่อรัฐสภาให้ความเห็นชอบ ในการนี้ จะเสนอพระนามพระราชธิดาก็ได้ เมื่อรัฐสภาให้ความเห็นชอบแล้ว ให้ประธานรัฐสภาอัญเชิญองค์ผู้สืบราชสันตติวงศ์ขึ้นทรงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์สืบไปแล้วให้ประธานรัฐสภาประกาศให้ประชาชนทราบ
 
มาตรา ๒๒  ในระหว่างที่ยังไม่มีประกาศอัญเชิญองค์พระรัชทายาทหรือองค์ผู้สืบราชสันตติวงศ์ขึ้นทรงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ตามมาตรา ๒๑ ให้ประธานองคมนตรีเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นการชั่วคราวไปพลางก่อน แต่ในกรณีที่ราชบัลลังก์หากว่างลงในระหว่างที่ได้แต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ไว้ตามมาตรา ๑๖ หรือมาตรา ๑๗ หรือระหว่างเวลาที่ประธานองคมนตรีเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามมาตรา ๑๘ วรรคหนึ่ง ให้ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์นั้น ๆ แล้วแต่กรณี เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ต่อไป  ทั้งนี้ จนกว่าจะได้ประกาศอัญเชิญองค์พระรัชทายาทหรือองค์ผู้สืบราชสันตติวงศ์ขึ้นทรงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์
ในกรณีที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ซึ่งได้รับการแต่งตั้งไว้และเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ต่อไปตามวรรคหนึ่ง ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้ประธานองคมนตรีทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นการชั่วคราวไปพลางก่อน
ในกรณีที่ประธานองคมนตรีเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามวรรคหนึ่ง หรือทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นการชั่วคราวตามวรรคสอง ให้นำมาตรา ๑๘ วรรคสาม มาใช้บังคับ
 
มาตรา ๒๓  ในกรณีที่คณะองคมนตรีจะต้องปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๑๗ หรือมาตรา ๒๑ วรรคสอง หรือประธานองคมนตรีจะต้องเป็นหรือทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามมาตรา ๑๘ วรรคหนึ่งหรือวรรคสอง หรือมาตรา ๒๒ วรรคสอง และอยู่ในระหว่างที่ไม่มีประธานองคมนตรี หรือมีแต่ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้คณะองคมนตรีที่เหลืออยู่เลือกองคมนตรีคนหนึ่งเพื่อทำหน้าที่ประธานองคมนตรี หรือเป็นหรือทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามมาตรา ๑๘ วรรคหนึ่งหรือวรรคสอง หรือตามมาตรา ๒๒ วรรคสอง แล้วแต่กรณี
 
มาตรา ๒๔  การถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์ตามรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย พระมหากษัตริย์จะโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้กระทำต่อพระรัชทายาทซึ่งทรงบรรลุนิติภาวะแล้วหรือต่อผู้แทนพระองค์ก็ได้
ในระหว่างที่ยังมิได้ถวายสัตย์ปฏิญาณตามวรรคหนึ่ง จะโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ผู้ซึ่งต้องถวายสัตย์ปฏิญาณปฏิบัติหน้าที่ไปพลางก่อนก็ได้
 
หมวด ๓
สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย
                  
 
มาตรา ๒๕  สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย นอกจากที่บัญญัติคุ้มครองไว้เป็นการเฉพาะในรัฐธรรมนูญแล้ว การใดที่มิได้ห้ามหรือจำกัดไว้ในรัฐธรรมนูญหรือในกฎหมายอื่น บุคคลย่อมมีสิทธิและเสรีภาพที่จะทำการนั้นได้และได้รับความคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญ ตราบเท่าที่การใช้สิทธิหรือเสรีภาพเช่นว่านั้นไม่กระทบกระเทือนหรือเป็นอันตรายต่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน และไม่ละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคลอื่น
สิทธิหรือเสรีภาพใดที่รัฐธรรมนูญให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ หรือให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กฎหมายบัญญัติ แม้ยังไม่มีการตรากฎหมายนั้นขึ้นใช้บังคับ บุคคลหรือชุมชนย่อมสามารถใช้สิทธิหรือเสรีภาพนั้นได้ตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ
บุคคลซึ่งถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพที่ได้รับความคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญ สามารถยกบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญเพื่อใช้สิทธิทางศาลหรือยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้คดีในศาลได้
บุคคลซึ่งได้รับความเสียหายจากการถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพหรือจากการกระทำความผิดอาญาของบุคคลอื่น ย่อมมีสิทธิที่จะได้รับการเยียวยาหรือช่วยเหลือจากรัฐตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๒๖  การตรากฎหมายที่มีผลเป็นการจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคลต้องเป็นไปตามเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ในกรณีที่รัฐธรรมนูญมิได้บัญญัติเงื่อนไขไว้ กฎหมายดังกล่าวต้องไม่ขัดต่อหลักนิติธรรม ไม่เพิ่มภาระหรือจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคลเกินสมควรแก่เหตุ และจะกระทบต่อศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของบุคคลมิได้ รวมทั้งต้องระบุเหตุผลความจำเป็นในการจำกัดสิทธิและเสรีภาพไว้ด้วย
กฎหมายตามวรรคหนึ่ง ต้องมีผลใช้บังคับเป็นการทั่วไป ไม่มุ่งหมายให้ใช้บังคับแก่กรณีใดกรณีหนึ่งหรือแก่บุคคลใดบุคคลหนึ่งเป็นการเจาะจง
 
มาตรา ๒๗  บุคคลย่อมเสมอกันในกฎหมาย มีสิทธิและเสรีภาพและได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายเท่าเทียมกัน
ชายและหญิงมีสิทธิเท่าเทียมกัน
การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคล ไม่ว่าด้วยเหตุความแตกต่างในเรื่องถิ่นกำเนิด เชื้อชาติ ภาษา เพศ อายุ ความพิการ สภาพทางกายหรือสุขภาพ สถานะของบุคคล ฐานะทางเศรษฐกิจหรือสังคม ความเชื่อทางศาสนา การศึกษาอบรม หรือความคิดเห็นทางการเมืองอันไม่ขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ หรือเหตุอื่นใด จะกระทำมิได้
มาตรการที่รัฐกำหนดขึ้นเพื่อขจัดอุปสรรคหรือส่งเสริมให้บุคคลสามารถใช้สิทธิหรือเสรีภาพได้เช่นเดียวกับบุคคลอื่น หรือเพื่อคุ้มครองหรืออำนวยความสะดวกให้แก่เด็ก สตรี ผู้สูงอายุ คนพิการ หรือผู้ด้อยโอกาส ย่อมไม่ถือว่าเป็นการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมตามวรรคสาม
บุคคลผู้เป็นทหาร ตำรวจ ข้าราชการ เจ้าหน้าที่อื่นของรัฐ และพนักงานหรือลูกจ้างขององค์กรของรัฐย่อมมีสิทธิและเสรีภาพเช่นเดียวกับบุคคลทั่วไป เว้นแต่ที่จำกัดไว้ในกฎหมายเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการเมือง สมรรถภาพ วินัย หรือจริยธรรม
 
มาตรา ๒๘  บุคคลย่อมมีสิทธิและเสรีภาพในชีวิตและร่างกาย
การจับและการคุมขังบุคคลจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
การค้นตัวบุคคลหรือการกระทำใดอันกระทบกระเทือนต่อสิทธิหรือเสรีภาพในชีวิตหรือร่างกายจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีเหตุตามที่กฎหมายบัญญัติ
การทรมาน ทารุณกรรม หรือการลงโทษด้วยวิธีการโหดร้ายหรือไร้มนุษยธรรมจะกระทำมิได้
 
มาตรา ๒๙  บุคคลไม่ต้องรับโทษอาญา เว้นแต่ได้กระทำการอันกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาที่กระทำนั้นบัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ และโทษที่จะลงแก่บุคคลนั้นจะหนักกว่าโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาที่กระทำความผิดมิได้
ในคดีอาญา ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่มีความผิด และก่อนมีคำพิพากษาอันถึงที่สุดแสดงว่าบุคคลใดได้กระทำความผิด จะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นเสมือนเป็นผู้กระทำความผิดมิได้
การควบคุมหรือคุมขังผู้ต้องหาหรือจำเลยให้กระทำได้เพียงเท่าที่จำเป็น เพื่อป้องกันมิให้มีการหลบหนี
ในคดีอาญา จะบังคับให้บุคคลให้การเป็นปฏิปักษ์ต่อตนเองมิได้
คำขอประกันผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาต้องได้รับการพิจารณาและจะเรียกหลักประกันจนเกินควรแก่กรณีมิได้ การไม่ให้ประกันต้องเป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๓๐  การเกณฑ์แรงงานจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อป้องกันภัยพิบัติสาธารณะ หรือในขณะที่มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินหรือประกาศใช้กฎอัยการศึก หรือในระหว่างเวลาที่ประเทศอยู่ในภาวะสงครามหรือการรบ
มาตรา ๓๑  บุคคลย่อมมีเสรีภาพบริบูรณ์ในการถือศาสนาและย่อมมีเสรีภาพในการปฏิบัติหรือประกอบพิธีกรรมตามหลักศาสนาของตน แต่ต้องไม่เป็นปฏิปักษ์ต่อหน้าที่ของปวงชนชาวไทยไม่เป็นอันตรายต่อความปลอดภัยของรัฐ และไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
 
มาตรา ๓๒  บุคคลย่อมมีสิทธิในความเป็นอยู่ส่วนตัว เกียรติยศ ชื่อเสียง และครอบครัว
การกระทำอันเป็นการละเมิดหรือกระทบต่อสิทธิของบุคคลตามวรรคหนึ่ง หรือการนำข้อมูลส่วนบุคคลไปใช้ประโยชน์ไม่ว่าในทางใด ๆ จะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพียงเท่าที่จำเป็นเพื่อประโยชน์สาธารณะ
 
มาตรา ๓๓  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในเคหสถาน
การเข้าไปในเคหสถานโดยปราศจากความยินยอมของผู้ครอบครอง หรือการค้นเคหสถานหรือที่รโหฐานจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๓๔  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น การพูด การเขียน การพิมพ์ การโฆษณา และการสื่อความหมายโดยวิธีอื่น การจำกัดเสรีภาพดังกล่าวจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเฉพาะเพื่อรักษาความมั่นคงของรัฐ เพื่อคุ้มครองสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคลอื่น เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเพื่อป้องกันสุขภาพของประชาชน
เสรีภาพทางวิชาการย่อมได้รับความคุ้มครอง แต่การใช้เสรีภาพนั้นต้องไม่ขัดต่อหน้าที่ของปวงชนชาวไทยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน และต้องเคารพและไม่ปิดกั้นความเห็นต่างของบุคคลอื่น
 
มาตรา ๓๕  บุคคลซึ่งประกอบวิชาชีพสื่อมวลชนย่อมมีเสรีภาพในการเสนอข่าวสารหรือการแสดงความคิดเห็นตามจริยธรรมแห่งวิชาชีพ
การสั่งปิดกิจการหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นเพื่อลิดรอนเสรีภาพตามวรรคหนึ่ง จะกระทำมิได้
การให้นำข่าวสารหรือข้อความใด ๆ ที่ผู้ประกอบวิชาชีพสื่อมวลชนจัดทำขึ้นไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจก่อนนำไปโฆษณาในหนังสือพิมพ์หรือสื่อใด ๆ จะกระทำมิได้ เว้นแต่จะกระทำในระหว่างเวลาที่ประเทศอยู่ในภาวะสงคราม
เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นต้องเป็นบุคคลสัญชาติไทย
การให้เงินหรือทรัพย์สินอื่นเพื่ออุดหนุนกิจการหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนอื่นของเอกชนรัฐจะกระทำมิได้ หน่วยงานของรัฐที่ใช้จ่ายเงินหรือทรัพย์สินให้สื่อมวลชนไม่ว่าเพื่อประโยชน์ในการโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ หรือเพื่อการอื่นใดในทำนองเดียวกันต้องเปิดเผยรายละเอียดให้คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินทราบตามระยะเวลาที่กำหนดและประกาศให้ประชาชนทราบด้วย
เจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งปฏิบัติหน้าที่สื่อมวลชนย่อมมีเสรีภาพตามวรรคหนึ่ง แต่ให้คำนึงถึงวัตถุประสงค์และภารกิจของหน่วยงานที่ตนสังกัดอยู่ด้วย
 
มาตรา ๓๖  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการติดต่อสื่อสารถึงกันไม่ว่าในทางใด ๆ
การตรวจ การกัก หรือการเปิดเผยข้อมูลที่บุคคลสื่อสารถึงกัน รวมทั้งการกระทำด้วยประการใด ๆ เพื่อให้ล่วงรู้หรือได้มาซึ่งข้อมูลที่บุคคลสื่อสารถึงกันจะกระทำมิได้ เว้นแต่มีคำสั่งหรือหมายของศาลหรือมีเหตุอย่างอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๓๗  บุคคลย่อมมีสิทธิในทรัพย์สินและการสืบมรดก
ขอบเขตแห่งสิทธิและการจำกัดสิทธิเช่นว่านี้ ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ
การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์จะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อการอันเป็นสาธารณูปโภค การป้องกันประเทศ หรือการได้มาซึ่งทรัพยากรธรรมชาติ หรือเพื่อประโยชน์สาธารณะอย่างอื่น และต้องชดใช้ค่าทดแทนที่เป็นธรรม ภายในเวลาอันควรแก่เจ้าของตลอดจนผู้ทรงสิทธิบรรดาที่ได้รับความเสียหายจากการเวนคืน โดยคำนึงถึงประโยชน์สาธารณะผลกระทบต่อผู้ถูกเวนคืน รวมทั้งประโยชน์ที่ผู้ถูกเวนคืนอาจได้รับจากการเวนคืนนั้น
การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ให้กระทำเพียงเท่าที่จำเป็นต้องใช้เพื่อการที่บัญญัติไว้ในวรรคสาม เว้นแต่เป็นการเวนคืนเพื่อนำอสังหาริมทรัพย์ที่เวนคืนไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืนตามที่กฎหมายบัญญัติ
กฎหมายเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ต้องระบุวัตถุประสงค์แห่งการเวนคืนและกำหนดระยะเวลาการเข้าใช้อสังหาริมทรัพย์ให้ชัดแจ้ง ถ้ามิได้ใช้ประโยชน์เพื่อการนั้นภายในระยะเวลาที่กำหนดหรือมีอสังหาริมทรัพย์เหลือจากการใช้ประโยชน์ และเจ้าของเดิมหรือทายาทประสงค์จะได้คืน ให้คืนแก่เจ้าของเดิมหรือทายาท
ระยะเวลาการขอคืนและการคืนอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืนที่มิได้ใช้ประโยชน์ หรือที่เหลือจากการใช้ประโยชน์ให้แก่เจ้าของเดิมหรือทายาท และการเรียกคืนค่าทดแทนที่ชดใช้ไป ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ
การตรากฎหมายเวนคืนอสังหาริมทรัพย์โดยระบุเจาะจงอสังหาริมทรัพย์หรือเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืนตามความจำเป็น มิให้ถือว่าเป็นการขัดต่อมาตรา ๒๖ วรรคสอง
 
มาตรา ๓๘  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการเดินทางและการเลือกถิ่นที่อยู่
การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่งจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อความมั่นคงของรัฐ ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน หรือการผังเมือง หรือเพื่อรักษาสถานภาพของครอบครัว หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์
 
มาตรา ๓๙  การเนรเทศบุคคลสัญชาติไทยออกนอกราชอาณาจักร หรือห้ามมิให้ผู้มีสัญชาติไทยเข้ามาในราชอาณาจักร จะกระทำมิได้
การถอนสัญชาติของบุคคลซึ่งมีสัญชาติไทยโดยการเกิด จะกระทำมิได้
 
มาตรา ๔๐  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการประกอบอาชีพ
การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่งจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อรักษาความมั่นคงหรือเศรษฐกิจของประเทศ การแข่งขันอย่างเป็นธรรม การป้องกันหรือขจัดการกีดกันหรือการผูกขาด การคุ้มครองผู้บริโภค การจัดระเบียบการประกอบอาชีพเพียงเท่าที่จำเป็น หรือเพื่อประโยชน์สาธารณะอย่างอื่น
การตรากฎหมายเพื่อจัดระเบียบการประกอบอาชีพตามวรรคสอง ต้องไม่มีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติหรือก้าวก่ายการจัดการศึกษาของสถาบันการศึกษา
 
มาตรา ๔๑  บุคคลและชุมชนย่อมมีสิทธิ
(๑) ได้รับทราบและเข้าถึงข้อมูลหรือข่าวสารสาธารณะในครอบครองของหน่วยงานของรัฐตามที่กฎหมายบัญญัติ
(๒) เสนอเรื่องราวร้องทุกข์ต่อหน่วยงานของรัฐและได้รับแจ้งผลการพิจารณาโดยรวดเร็ว
(๓) ฟ้องหน่วยงานของรัฐให้รับผิดเนื่องจากการกระทำหรือการละเว้นการกระทำของข้าราชการ พนักงาน หรือลูกจ้างของหน่วยงานของรัฐ
 
มาตรา ๔๒  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการรวมกันเป็นสมาคม สหกรณ์ สหภาพ องค์กร ชุมชน หรือหมู่คณะอื่น
การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่งจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อคุ้มครองประโยชน์สาธารณะ เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย หรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเพื่อการป้องกันหรือขจัดการกีดกันหรือการผูกขาด
 
มาตรา ๔๓  บุคคลและชุมชนย่อมมีสิทธิ
(๑) อนุรักษ์ ฟื้นฟู หรือส่งเสริมภูมิปัญญา ศิลปะ วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม และจารีตประเพณีอันดีงามทั้งของท้องถิ่นและของชาติ
(๒) จัดการ บำรุงรักษา และใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และความหลากหลายทางชีวภาพอย่างสมดุลและยั่งยืนตามวิธีการที่กฎหมายบัญญัติ
(๓) เข้าชื่อกันเพื่อเสนอแนะต่อหน่วยงานของรัฐให้ดำเนินการใดอันจะเป็นประโยชน์ต่อประชาชนหรือชุมชน หรืองดเว้นการดำเนินการใดอันจะกระทบต่อความเป็นอยู่อย่างสงบสุขของประชาชนหรือชุมชนและได้รับแจ้งผลการพิจารณาโดยรวดเร็ว  ทั้งนี้ หน่วยงานของรัฐต้องพิจารณาข้อเสนอแนะนั้นโดยให้ประชาชนที่เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมในการพิจารณาด้วยตามวิธีการที่กฎหมายบัญญัติ
(๔) จัดให้มีระบบสวัสดิการของชุมชน
สิทธิของบุคคลและชุมชนตามวรรคหนึ่ง หมายความรวมถึงสิทธิที่จะร่วมกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือรัฐในการดำเนินการดังกล่าวด้วย
 
มาตรา ๔๔  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ
การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่งจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อรักษาความมั่นคงของรัฐ ความปลอดภัยสาธารณะ ความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเพื่อคุ้มครองสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคลอื่น
 
มาตรา ๔๕  บุคคลย่อมมีเสรีภาพในการรวมกันจัดตั้งพรรคการเมืองตามวิถีทางการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ตามที่กฎหมายบัญญัติ
กฎหมายตามวรรคหนึ่งอย่างน้อยต้องมีบทบัญญัติเกี่ยวกับการบริหารพรรคการเมือง ซึ่งต้องกำหนดให้เป็นไปโดยเปิดเผยและตรวจสอบได้ เปิดโอกาสให้สมาชิกมีส่วนร่วมอย่างกว้างขวางในการกำหนดนโยบายและการส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง และกำหนดมาตรการให้สามารถดำเนินการโดยอิสระไม่ถูกครอบงำหรือชี้นำโดยบุคคลซึ่งมิได้เป็นสมาชิกของพรรคการเมืองนั้น รวมทั้งมาตรการกำกับดูแลมิให้สมาชิกของพรรคการเมืองกระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎหมายเกี่ยวกับการเลือกตั้ง
 
มาตรา ๔๖  สิทธิของผู้บริโภคย่อมได้รับความคุ้มครอง
บุคคลย่อมมีสิทธิรวมกันจัดตั้งองค์กรของผู้บริโภคเพื่อคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภค
องค์กรของผู้บริโภคตามวรรคสองมีสิทธิรวมกันจัดตั้งเป็นองค์กรที่มีความเป็นอิสระเพื่อให้เกิดพลังในการคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภคโดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐ  ทั้งนี้ หลักเกณฑ์และวิธีการจัดตั้งอำนาจในการเป็นตัวแทนของผู้บริโภค และการสนับสนุนด้านการเงินจากรัฐ ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๔๗  บุคคลย่อมมีสิทธิได้รับบริการสาธารณสุขของรัฐ
บุคคลผู้ยากไร้ย่อมมีสิทธิได้รับบริการสาธารณสุขของรัฐโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายตามที่กฎหมายบัญญัติ
บุคคลย่อมมีสิทธิได้รับการป้องกันและขจัดโรคติดต่ออันตรายจากรัฐโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
 
มาตรา ๔๘  สิทธิของมารดาในช่วงระหว่างก่อนและหลังการคลอดบุตรย่อมได้รับความคุ้มครองและช่วยเหลือตามที่กฎหมายบัญญัติ
บุคคลซึ่งมีอายุเกินหกสิบปีและไม่มีรายได้เพียงพอแก่การยังชีพ และบุคคลผู้ยากไร้ย่อมมีสิทธิได้รับความช่วยเหลือที่เหมาะสมจากรัฐตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๔๙  บุคคลจะใช้สิทธิหรือเสรีภาพเพื่อล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขมิได้
ผู้ใดทราบว่ามีการกระทำตามวรรคหนึ่ง ย่อมมีสิทธิร้องต่ออัยการสูงสุดเพื่อร้องขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยสั่งการให้เลิกการกระทำดังกล่าวได้
ในกรณีที่อัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่รับดำเนินการตามที่ร้องขอ หรือไม่ดำเนินการภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำร้องขอ ผู้ร้องขอจะยื่นคำร้องโดยตรงต่อศาลรัฐธรรมนูญก็ได้
การดำเนินการตามมาตรานี้ไม่กระทบต่อการดำเนินคดีอาญาต่อผู้กระทำการตามวรรคหนึ่ง
 
หมวด ๔
หน้าที่ของปวงชนชาวไทย
                  
 
มาตรา ๕๐  บุคคลมีหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) พิทักษ์รักษาไว้ซึ่งชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ และการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
(๒) ป้องกันประเทศ พิทักษ์รักษาเกียรติภูมิ ผลประโยชน์ของชาติ และสาธารณสมบัติของแผ่นดินรวมทั้งให้ความร่วมมือในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย
(๓) ปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด
(๔) เข้ารับการศึกษาอบรมในการศึกษาภาคบังคับ
(๕) รับราชการทหารตามที่กฎหมายบัญญัติ
(๖) เคารพและไม่ละเมิดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลอื่น และไม่กระทำการใดที่อาจก่อให้เกิดความแตกแยกหรือเกลียดชังในสังคม
(๗) ไปใช้สิทธิเลือกตั้งหรือลงประชามติอย่างอิสระโดยคำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมของประเทศเป็นสำคัญ
(๘) ร่วมมือและสนับสนุนการอนุรักษ์และคุ้มครองสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรธรรมชาติ ความหลากหลายทางชีวภาพ รวมทั้งมรดกทางวัฒนธรรม
(๙) เสียภาษีอากรตามที่กฎหมายบัญญัติ
(๑๐) ไม่ร่วมมือหรือสนับสนุนการทุจริตและประพฤติมิชอบทุกรูปแบบ
 
หมวด ๕
หน้าที่ของรัฐ
                  
 
มาตรา ๕๑  การใดที่รัฐธรรมนูญบัญญัติให้เป็นหน้าที่ของรัฐตามหมวดนี้ ถ้าการนั้นเป็นการทำเพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ประชาชนโดยตรง ย่อมเป็นสิทธิของประชาชนและชุมชนที่จะติดตามและเร่งรัดให้รัฐดำเนินการ รวมตลอดทั้งฟ้องร้องหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้อง เพื่อจัดให้ประชาชนหรือชุมชนได้รับประโยชน์นั้นตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๕๒  รัฐต้องพิทักษ์รักษาไว้ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย์ เอกราช อธิปไตย บูรณภาพแห่งอาณาเขตและเขตที่ประเทศไทยมีสิทธิอธิปไตย เกียรติภูมิและผลประโยชน์ของชาติ ความมั่นคงของรัฐ และความสงบเรียบร้อยของประชาชน เพื่อประโยชน์แห่งการนี้ รัฐต้องจัดให้มีการทหาร การทูต และการข่าวกรองที่มีประสิทธิภาพ
กำลังทหารให้ใช้เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาประเทศด้วย
มาตรา ๕๓  รัฐต้องดูแลให้มีการปฏิบัติตามและบังคับใช้กฎหมายอย่างเคร่งครัด
 
มาตรา ๕๔  รัฐต้องดำเนินการให้เด็กทุกคนได้รับการศึกษาเป็นเวลาสิบสองปี ตั้งแต่ก่อนวัยเรียนจนจบการศึกษาภาคบังคับอย่างมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย
รัฐต้องดำเนินการให้เด็กเล็กได้รับการดูแลและพัฒนาก่อนเข้ารับการศึกษาตามวรรคหนึ่ง เพื่อพัฒนาร่างกาย จิตใจ วินัย อารมณ์ สังคม และสติปัญญาให้สมกับวัย โดยส่งเสริมและสนับสนุนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและภาคเอกชนเข้ามีส่วนร่วมในการดำเนินการด้วย
รัฐต้องดำเนินการให้ประชาชนได้รับการศึกษาตามความต้องการในระบบต่าง ๆ รวมทั้งส่งเสริมให้มีการเรียนรู้ตลอดชีวิต และจัดให้มีการร่วมมือกันระหว่างรัฐ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และภาคเอกชนในการจัดการศึกษาทุกระดับ โดยรัฐมีหน้าที่ดำเนินการ กำกับ ส่งเสริม และสนับสนุนให้การจัดการศึกษาดังกล่าวมีคุณภาพและได้มาตรฐานสากล  ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยการศึกษาแห่งชาติซึ่งอย่างน้อยต้องมีบทบัญญัติเกี่ยวกับการจัดทำแผนการศึกษาแห่งชาติ และการดำเนินการและตรวจสอบการดำเนินการให้เป็นไปตามแผนการศึกษาแห่งชาติด้วย
การศึกษาทั้งปวงต้องมุ่งพัฒนาผู้เรียนให้เป็นคนดี มีวินัย ภูมิใจในชาติ สามารถเชี่ยวชาญได้ตามความถนัดของตน และมีความรับผิดชอบต่อครอบครัว ชุมชน สังคม และประเทศชาติ
ในการดำเนินการให้เด็กเล็กได้รับการดูแลและพัฒนาตามวรรคสอง หรือให้ประชาชนได้รับการศึกษาตามวรรคสาม รัฐต้องดำเนินการให้ผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์ได้รับการสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการศึกษาตามความถนัดของตน
ให้จัดตั้งกองทุนเพื่อใช้ในการช่วยเหลือผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำในการศึกษาและเพื่อเสริมสร้างและพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพครู โดยให้รัฐจัดสรรงบประมาณให้แก่กองทุนหรือใช้มาตรการหรือกลไกทางภาษีรวมทั้งการให้ผู้บริจาคทรัพย์สินเข้ากองทุนได้รับประโยชน์ในการลดหย่อนภาษีด้วย  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ ซึ่งกฎหมายดังกล่าวอย่างน้อยต้องกำหนดให้การบริหารจัดการกองทุนเป็นอิสระและกำหนดให้มีการใช้จ่ายเงินกองทุนเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ดังกล่าว
 
มาตรา ๕๕  รัฐต้องดำเนินการให้ประชาชนได้รับบริการสาธารณสุขที่มีประสิทธิภาพอย่างทั่วถึง เสริมสร้างให้ประชาชนมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับการส่งเสริมสุขภาพและการป้องกันโรค และส่งเสริมและสนับสนุนให้มีการพัฒนาภูมิปัญญาด้านแพทย์แผนไทยให้เกิดประโยชน์สูงสุด
บริการสาธารณสุขตามวรรคหนึ่ง ต้องครอบคลุมการส่งเสริมสุขภาพ การควบคุม และป้องกันโรค การรักษาพยาบาล และการฟื้นฟูสุขภาพด้วย
รัฐต้องพัฒนาการบริการสาธารณสุขให้มีคุณภาพและมีมาตรฐานสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
 
มาตรา ๕๖  รัฐต้องจัดหรือดำเนินการให้มีสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตของประชาชนอย่างทั่วถึงตามหลักการพัฒนาอย่างยั่งยืน
โครงสร้างหรือโครงข่ายขั้นพื้นฐานของกิจการสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานของรัฐอันจำเป็นต่อการดำรงชีวิตของประชาชนหรือเพื่อความมั่นคงของรัฐ รัฐจะกระทำด้วยประการใดให้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนหรือทำให้รัฐเป็นเจ้าของน้อยกว่าร้อยละห้าสิบเอ็ดมิได้
การจัดหรือดำเนินการให้มีสาธารณูปโภคตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง รัฐต้องดูแลมิให้มีการเรียกเก็บค่าบริการจนเป็นภาระแก่ประชาชนเกินสมควร
การนำสาธารณูปโภคของรัฐไปให้เอกชนดำเนินการทางธุรกิจไม่ว่าด้วยประการใด ๆ รัฐต้องได้รับประโยชน์ตอบแทนอย่างเป็นธรรม โดยคำนึงถึงการลงทุนของรัฐ ประโยชน์ที่รัฐและเอกชนจะได้รับและค่าบริการที่จะเรียกเก็บจากประชาชนประกอบกัน
 
มาตรา ๕๗  รัฐต้อง
(๑) อนุรักษ์ ฟื้นฟู และส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่น ศิลปะ วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมและจารีตประเพณีอันดีงามของท้องถิ่นและของชาติ และจัดให้มีพื้นที่สาธารณะสำหรับกิจกรรมที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชน ชุมชน และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ได้ใช้สิทธิและมีส่วนร่วมในการดำเนินการด้วย
(๒) อนุรักษ์ คุ้มครอง บำรุงรักษา ฟื้นฟู บริหารจัดการ และใช้หรือจัดให้มีการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม และความหลากหลายทางชีวภาพ ให้เกิดประโยชน์อย่างสมดุลและยั่งยืน โดยต้องให้ประชาชนและชุมชนในท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมดำเนินการและได้รับประโยชน์จากการดำเนินการดังกล่าวด้วยตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๕๘  การดำเนินการใดของรัฐหรือที่รัฐจะอนุญาตให้ผู้ใดดำเนินการ ถ้าการนั้นอาจมีผลกระทบต่อทรัพยากรธรรมชาติ คุณภาพสิ่งแวดล้อม สุขภาพ อนามัย คุณภาพชีวิต หรือส่วนได้เสียสำคัญอื่นใดของประชาชนหรือชุมชนหรือสิ่งแวดล้อมอย่างรุนแรง รัฐต้องดำเนินการให้มีการศึกษาและประเมินผลกระทบต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของประชาชนหรือชุมชน และจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้เสียและประชาชนและชุมชนที่เกี่ยวข้องก่อน เพื่อนำมาประกอบการพิจารณาดำเนินการหรืออนุญาตตามที่กฎหมายบัญญัติ
บุคคลและชุมชนย่อมมีสิทธิได้รับข้อมูล คำชี้แจง และเหตุผลจากหน่วยงานของรัฐก่อนการดำเนินการหรืออนุญาตตามวรรคหนึ่ง
ในการดำเนินการหรืออนุญาตตามวรรคหนึ่ง รัฐต้องระมัดระวังให้เกิดผลกระทบต่อประชาชน ชุมชน สิ่งแวดล้อม และความหลากหลายทางชีวภาพน้อยที่สุด และต้องดำเนินการให้มีการเยียวยาความเดือดร้อนหรือเสียหายให้แก่ประชาชนหรือชุมชนที่ได้รับผลกระทบอย่างเป็นธรรมและโดยไม่ชักช้า
 
มาตรา ๕๙  รัฐต้องเปิดเผยข้อมูลหรือข่าวสารสาธารณะในครอบครองของหน่วยงานของรัฐที่มิใช่ข้อมูลเกี่ยวกับความมั่นคงของรัฐหรือเป็นความลับของทางราชการตามที่กฎหมายบัญญัติ และต้องจัดให้ประชาชนเข้าถึงข้อมูลหรือข่าวสารดังกล่าวได้โดยสะดวก
 
มาตรา ๖๐  รัฐต้องรักษาไว้ซึ่งคลื่นความถี่และสิทธิในการเข้าใช้วงโคจรดาวเทียมอันเป็นสมบัติของชาติ เพื่อใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ประเทศชาติและประชาชน
การจัดให้มีการใช้ประโยชน์จากคลื่นความถี่ตามวรรคหนึ่ง ไม่ว่าจะใช้เพื่อส่งวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และโทรคมนาคม หรือเพื่อประโยชน์อื่นใด ต้องเป็นไปเพื่อประโยชน์สูงสุดของประชาชน ความมั่นคงของรัฐ และประโยชน์สาธารณะ รวมตลอดทั้งการให้ประชาชนมีส่วนได้ใช้ประโยชน์จากคลื่นความถี่ด้วย  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
รัฐต้องจัดให้มีองค์กรของรัฐที่มีความเป็นอิสระในการปฏิบัติหน้าที่ เพื่อรับผิดชอบและกำกับการดำเนินการเกี่ยวกับคลื่นความถี่ให้เป็นไปตามวรรคสอง ในการนี้ องค์กรดังกล่าวต้องจัดให้มีมาตรการป้องกันมิให้มีการแสวงหาประโยชน์จากผู้บริโภคโดยไม่เป็นธรรมหรือสร้างภาระแก่ผู้บริโภคเกินความจำเป็น ป้องกันมิให้คลื่นความถี่รบกวนกัน รวมตลอดทั้งป้องกันการกระทำที่มีผลเป็นการขัดขวางเสรีภาพในการรับรู้หรือปิดกั้นการรับรู้ข้อมูลหรือข่าวสารที่ถูกต้องตามความเป็นจริงของประชาชน และป้องกันมิให้บุคคลหรือกลุ่มบุคคลใดใช้ประโยชน์จากคลื่นความถี่โดยไม่คำนึงถึงสิทธิของประชาชนทั่วไป รวมตลอดทั้งการกำหนดสัดส่วนขั้นต่ำที่ผู้ใช้ประโยชน์จากคลื่นความถี่จะต้องดำเนินการเพื่อประโยชน์สาธารณะ  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๖๑  รัฐต้องจัดให้มีมาตรการหรือกลไกที่มีประสิทธิภาพในการคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิของผู้บริโภคด้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นด้านการรู้ข้อมูลที่เป็นจริง ด้านความปลอดภัย ด้านความเป็นธรรมในการทำสัญญา หรือด้านอื่นใดอันเป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภค
 
มาตรา ๖๒  รัฐต้องรักษาวินัยการเงินการคลังอย่างเคร่งครัดเพื่อให้ฐานะทางการเงินการคลังของรัฐมีเสถียรภาพและมั่นคงอย่างยั่งยืนตามกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ และจัดระบบภาษีให้เกิดความเป็นธรรมแก่สังคม
กฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐอย่างน้อยต้องมีบทบัญญัติเกี่ยวกับกรอบการดำเนินการทางการคลังและงบประมาณของรัฐ การกำหนดวินัยทางการคลังด้านรายได้และรายจ่ายทั้งเงินงบประมาณและเงินนอกงบประมาณ การบริหารทรัพย์สินของรัฐและเงินคงคลัง และการบริหารหนี้สาธารณะ
 
มาตรา ๖๓  รัฐต้องส่งเสริม สนับสนุน และให้ความรู้แก่ประชาชนถึงอันตรายที่เกิดจากการทุจริตและประพฤติมิชอบทั้งในภาครัฐและภาคเอกชน และจัดให้มีมาตรการและกลไกที่มีประสิทธิภาพเพื่อป้องกันและขจัดการทุจริตและประพฤติมิชอบดังกล่าวอย่างเข้มงวด รวมทั้งกลไกในการส่งเสริมให้ประชาชนรวมตัวกันเพื่อมีส่วนร่วมในการรณรงค์ให้ความรู้ ต่อต้าน หรือชี้เบาะแส โดยได้รับความคุ้มครองจากรัฐตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
หมวด ๖
แนวนโยบายแห่งรัฐ
                  
 
มาตรา ๖๔  บทบัญญัติในหมวดนี้เป็นแนวทางให้รัฐดำเนินการตรากฎหมายและกำหนดนโยบายในการบริหารราชการแผ่นดิน
 
มาตรา ๖๕  รัฐพึงจัดให้มียุทธศาสตร์ชาติเป็นเป้าหมายการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืนตามหลักธรรมาภิบาลเพื่อใช้เป็นกรอบในการจัดทำแผนต่าง ๆ ให้สอดคล้องและบูรณาการกันเพื่อให้เกิดเป็นพลังผลักดันร่วมกันไปสู่เป้าหมายดังกล่าว
การจัดทำ การกำหนดเป้าหมาย ระยะเวลาที่จะบรรลุเป้าหมาย และสาระที่พึงมีในยุทธศาสตร์ชาติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กฎหมายบัญญัติ  ทั้งนี้ กฎหมายดังกล่าวต้องมีบทบัญญัติเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมและการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนทุกภาคส่วนอย่างทั่วถึงด้วย
ยุทธศาสตร์ชาติ เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้
 
มาตรา ๖๖  รัฐพึงส่งเสริมสัมพันธไมตรีกับนานาประเทศโดยถือหลักความเสมอภาคในการปฏิบัติต่อกัน และไม่แทรกแซงกิจการภายในของกันและกัน ให้ความร่วมมือกับองค์การระหว่างประเทศและคุ้มครองผลประโยชน์ของชาติและของคนไทยในต่างประเทศ
 
มาตรา ๖๗  รัฐพึงอุปถัมภ์และคุ้มครองพระพุทธศาสนาและศาสนาอื่น
ในการอุปถัมภ์และคุ้มครองพระพุทธศาสนาอันเป็นศาสนาที่ประชาชนชาวไทยส่วนใหญ่นับถือมาช้านาน รัฐพึงส่งเสริมและสนับสนุนการศึกษาและการเผยแผ่หลักธรรมของพระพุทธศาสนาเถรวาทเพื่อให้เกิดการพัฒนาจิตใจและปัญญา และต้องมีมาตรการและกลไกในการป้องกันมิให้มีการบ่อนทำลายพระพุทธศาสนาไม่ว่าในรูปแบบใด และพึงส่งเสริมให้พุทธศาสนิกชนมีส่วนร่วมในการดำเนินมาตรการหรือกลไกดังกล่าวด้วย
 
มาตรา ๖๘  รัฐพึงจัดระบบการบริหารงานในกระบวนการยุติธรรมทุกด้านให้มีประสิทธิภาพ เป็นธรรม และไม่เลือกปฏิบัติ และให้ประชาชนเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้โดยสะดวก รวดเร็ว และไม่เสียค่าใช้จ่ายสูงเกินสมควร
รัฐพึงมีมาตรการคุ้มครองเจ้าหน้าที่ของรัฐในกระบวนการยุติธรรม ให้สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้โดยเคร่งครัด ปราศจากการแทรกแซงหรือครอบงำใด ๆ
รัฐพึงให้ความช่วยเหลือทางกฎหมายที่จำเป็นและเหมาะสมแก่ผู้ยากไร้หรือผู้ด้อยโอกาสในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรม รวมตลอดถึงการจัดหาทนายความให้
 
มาตรา ๖๙  รัฐพึงจัดให้มีและส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและศิลปวิทยาการแขนงต่าง ๆ ให้เกิดความรู้ การพัฒนา และนวัตกรรม เพื่อความเข้มแข็งของสังคมและเสริมสร้างความสามารถของคนในชาติ
 
มาตรา ๗๐  รัฐพึงส่งเสริมและให้ความคุ้มครองชาวไทยกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ให้มีสิทธิดำรงชีวิตในสังคมตามวัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตดั้งเดิมตามความสมัครใจได้อย่างสงบสุข ไม่ถูกรบกวน  ทั้งนี้ เท่าที่ไม่เป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเป็นอันตรายต่อความมั่นคงของรัฐ หรือสุขภาพอนามัย
 
มาตรา ๗๑  รัฐพึงเสริมสร้างความเข้มแข็งของครอบครัวอันเป็นองค์ประกอบพื้นฐานที่สำคัญของสังคม จัดให้ประชาชนมีที่อยู่อาศัยอย่างเหมาะสม ส่งเสริมและพัฒนาการสร้างเสริมสุขภาพเพื่อให้ประชาชนมีสุขภาพที่แข็งแรงและมีจิตใจเข้มแข็ง รวมตลอดทั้งส่งเสริมและพัฒนาการกีฬาให้ไปสู่ความเป็นเลิศและเกิดประโยชน์สูงสุดแก่ประชาชน
รัฐพึงส่งเสริมและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้เป็นพลเมืองที่ดี มีคุณภาพและความสามารถสูงขึ้น
รัฐพึงให้ความช่วยเหลือเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ คนพิการ ผู้ยากไร้ และผู้ด้อยโอกาสให้สามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ และคุ้มครองป้องกันมิให้บุคคลดังกล่าวถูกใช้ความรุนแรงหรือปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม รวมตลอดทั้งให้การบำบัด ฟื้นฟูและเยียวยาผู้ถูกกระทำการดังกล่าว
ในการจัดสรรงบประมาณ รัฐพึงคำนึงถึงความจำเป็นและความต้องการที่แตกต่างกันของเพศ วัยและสภาพของบุคคล  ทั้งนี้ เพื่อความเป็นธรรม
 
มาตรา ๗๒  รัฐพึงดำเนินการเกี่ยวกับที่ดิน ทรัพยากรน้ำ และพลังงาน ดังต่อไปนี้
(๑) วางแผนการใช้ที่ดินของประเทศให้เหมาะสมกับสภาพของพื้นที่และศักยภาพของที่ดินตามหลักการพัฒนาอย่างยั่งยืน
(๒) จัดให้มีการวางผังเมืองทุกระดับและบังคับการให้เป็นไปตามผังเมืองอย่างมีประสิทธิภาพ รวมตลอดทั้งพัฒนาเมืองให้มีความเจริญโดยสอดคล้องกับความต้องการของประชาชนในพื้นที่
(๓) จัดให้มีมาตรการกระจายการถือครองที่ดินเพื่อให้ประชาชนสามารถมีที่ทำกินได้อย่างทั่วถึงและเป็นธรรม
(๔) จัดให้มีทรัพยากรน้ำที่มีคุณภาพและเพียงพอต่อการอุปโภคบริโภคของประชาชน รวมทั้งการประกอบเกษตรกรรม อุตสาหกรรม และการอื่น
(๕) ส่งเสริมการอนุรักษ์พลังงานและการใช้พลังงานอย่างคุ้มค่า รวมทั้งพัฒนาและสนับสนุนให้มีการผลิตและการใช้พลังงานทางเลือกเพื่อเสริมสร้างความมั่นคงด้านพลังงานอย่างยั่งยืน
 
มาตรา ๗๓  รัฐพึงจัดให้มีมาตรการหรือกลไกที่ช่วยให้เกษตรกรประกอบเกษตรกรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ได้ผลผลิตที่มีปริมาณและคุณภาพสูง มีความปลอดภัย โดยใช้ต้นทุนต่ำและสามารถแข่งขันในตลาดได้ และพึงช่วยเหลือเกษตรกรผู้ยากไร้ให้มีที่ทำกินโดยการปฏิรูปที่ดินหรือวิธีอื่นใด
 
มาตรา ๗๔  รัฐพึงส่งเสริมให้ประชาชนมีความสามารถในการทำงานอย่างเหมาะสมกับศักยภาพและวัยและให้มีงานทำ และพึงคุ้มครองผู้ใช้แรงงานให้ได้รับความปลอดภัยและมีสุขอนามัยที่ดีในการทำงาน ได้รับรายได้ สวัสดิการ การประกันสังคม และสิทธิประโยชน์อื่นที่เหมาะสมแก่การดำรงชีพ และพึงจัดให้มีหรือส่งเสริมการออมเพื่อการดำรงชีพเมื่อพ้นวัยทำงาน
รัฐพึงจัดให้มีระบบแรงงานสัมพันธ์ที่ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องมีส่วนร่วมในการดำเนินการ
 
มาตรา ๗๕  รัฐพึงจัดระบบเศรษฐกิจให้ประชาชนมีโอกาสได้รับประโยชน์จากความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจไปพร้อมกันอย่างทั่วถึง เป็นธรรม และยั่งยืน สามารถพึ่งพาตนเองได้ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ขจัดการผูกขาดทางเศรษฐกิจที่ไม่เป็นธรรม และพัฒนาความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจของประชาชนและประเทศ
รัฐต้องไม่ประกอบกิจการที่มีลักษณะเป็นการแข่งขันกับเอกชน เว้นแต่กรณีที่มีความจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการรักษาความมั่นคงของรัฐ การรักษาผลประโยชน์ส่วนรวม การจัดให้มีสาธารณูปโภคหรือการจัดทำบริการสาธารณะ
รัฐพึงส่งเสริม สนับสนุน คุ้มครอง และสร้างเสถียรภาพให้แก่ระบบสหกรณ์ประเภทต่าง ๆ และกิจการวิสาหกิจขนาดย่อมและขนาดกลางของประชาชนและชุมชน
ในการพัฒนาประเทศ รัฐพึงคำนึงถึงความสมดุลระหว่างการพัฒนาด้านวัตถุกับการพัฒนาด้านจิตใจและความอยู่เย็นเป็นสุขของประชาชน ประกอบกัน
 
มาตรา ๗๖  รัฐพึงพัฒนาระบบการบริหารราชการแผ่นดินทั้งราชการส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค ส่วนท้องถิ่น และงานของรัฐอย่างอื่น ให้เป็นไปตามหลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี โดยหน่วยงานของรัฐต้องร่วมมือและช่วยเหลือกันในการปฏิบัติหน้าที่ เพื่อให้การบริหารราชการแผ่นดิน การจัดทำบริการสาธารณะ และการใช้จ่ายเงินงบประมาณมีประสิทธิภาพสูงสุด เพื่อประโยชน์สุขของประชาชน รวมตลอดทั้งพัฒนาเจ้าหน้าที่ของรัฐให้มีความซื่อสัตย์สุจริต และมีทัศนคติเป็นผู้ให้บริการประชาชนให้เกิดความสะดวก รวดเร็ว ไม่เลือกปฏิบัติ และปฏิบัติหน้าที่อย่างมีประสิทธิภาพ
รัฐพึงดำเนินการให้มีกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลของหน่วยงานของรัฐ ให้เป็นไปตามระบบคุณธรรม โดยกฎหมายดังกล่าวอย่างน้อยต้องมีมาตรการป้องกันมิให้ผู้ใดใช้อำนาจ หรือกระทำการโดยมิชอบที่เป็นการก้าวก่ายหรือแทรกแซงการปฏิบัติหน้าที่ หรือกระบวนการแต่งตั้งหรือการพิจารณาความดีความชอบของเจ้าหน้าที่ของรัฐ
รัฐพึงจัดให้มีมาตรฐานทางจริยธรรม เพื่อให้หน่วยงานของรัฐใช้เป็นหลักในการกำหนดประมวลจริยธรรมสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐในหน่วยงานนั้น ๆ ซึ่งต้องไม่ต่ำกว่ามาตรฐานทางจริยธรรมดังกล่าว
 
มาตรา ๗๗  รัฐพึงจัดให้มีกฎหมายเพียงเท่าที่จำเป็น และยกเลิกหรือปรับปรุงกฎหมายที่หมดความจำเป็นหรือไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ หรือที่เป็นอุปสรรคต่อการดำรงชีวิตหรือการประกอบอาชีพโดยไม่ชักช้าเพื่อไม่ให้เป็นภาระแก่ประชาชน และดำเนินการให้ประชาชนเข้าถึงตัวบทกฎหมายต่าง ๆ ได้โดยสะดวกและสามารถเข้าใจกฎหมายได้ง่ายเพื่อปฏิบัติตามกฎหมายได้อย่างถูกต้อง
ก่อนการตรากฎหมายทุกฉบับ รัฐพึงจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้อง วิเคราะห์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากกฎหมายอย่างรอบด้านและเป็นระบบ รวมทั้งเปิดเผยผลการรับฟังความคิดเห็นและการวิเคราะห์นั้นต่อประชาชน และนำมาประกอบการพิจารณาในกระบวนการตรากฎหมายทุกขั้นตอน เมื่อกฎหมายมีผลใช้บังคับแล้ว รัฐพึงจัดให้มีการประเมินผลสัมฤทธิ์ของกฎหมายทุกรอบระยะเวลาที่กำหนดโดยรับฟังความคิดเห็นของผู้เกี่ยวข้องประกอบด้วย เพื่อพัฒนากฎหมายทุกฉบับให้สอดคล้องและเหมาะสมกับบริบทต่าง ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไป
รัฐพึงใช้ระบบอนุญาตและระบบคณะกรรมการในกฎหมายเฉพาะกรณีที่จำเป็น พึงกำหนดหลักเกณฑ์การใช้ดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ของรัฐและระยะเวลาในการดำเนินการตามขั้นตอนต่าง ๆ ที่บัญญัติไว้ในกฎหมายให้ชัดเจน และพึงกำหนดโทษอาญาเฉพาะความผิดร้ายแรง
 
มาตรา ๗๘  รัฐพึงส่งเสริมให้ประชาชนและชุมชนมีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศด้านต่าง ๆ การจัดทำบริการสาธารณะทั้งในระดับชาติและระดับท้องถิ่น การตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ การต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบ รวมตลอดทั้งการตัดสินใจทางการเมือง และการอื่นใดบรรดาที่อาจมีผลกระทบต่อประชาชนหรือชุมชน
 
หมวด ๗
รัฐสภา
                  
 
ส่วนที่ ๑
บททั่วไป
                  
 
มาตรา ๗๙  รัฐสภาประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภา
รัฐสภาจะประชุมร่วมกันหรือแยกกัน ย่อมเป็นไปตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ
บุคคลจะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาในขณะเดียวกันมิได้
 
มาตรา ๘๐  ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นประธานรัฐสภา ประธานวุฒิสภาเป็นรองประธานรัฐสภา
ในกรณีที่ไม่มีประธานสภาผู้แทนราษฎร หรือประธานสภาผู้แทนราษฎรไม่อยู่หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ประธานรัฐสภาได้ ให้ประธานวุฒิสภาทำหน้าที่ประธานรัฐสภาแทน
ในระหว่างที่ประธานวุฒิสภาต้องทำหน้าที่ประธานรัฐสภาตามวรรคสอง แต่ไม่มีประธานวุฒิสภาและเป็นกรณีที่เกิดขึ้นในระหว่างไม่มีสภาผู้แทนราษฎร ให้รองประธานวุฒิสภาทำหน้าที่ประธานรัฐสภา ถ้าไม่มีรองประธานวุฒิสภา ให้สมาชิกวุฒิสภาซึ่งมีอายุมากที่สุดในขณะนั้นทำหน้าที่ประธานรัฐสภาและให้ดำเนินการเลือกประธานวุฒิสภาโดยเร็ว
ประธานรัฐสภามีหน้าที่และอำนาจตามรัฐธรรมนูญ และดำเนินกิจการของรัฐสภา ในกรณีประชุมร่วมกันให้เป็นไปตามข้อบังคับ
ประธานรัฐสภาและผู้ทำหน้าที่แทนประธานรัฐสภาต้องวางตนเป็นกลางในการปฏิบัติหน้าที่
รองประธานรัฐสภามีหน้าที่และอำนาจตามรัฐธรรมนูญ และตามที่ประธานรัฐสภามอบหมาย
 
มาตรา ๘๑  ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญและร่างพระราชบัญญัติ จะตราขึ้นเป็นกฎหมายได้ก็แต่โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา
ภายใต้บังคับมาตรา ๑๔๕ ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญและร่างพระราชบัญญัติที่ได้รับความเห็นชอบของรัฐสภาแล้ว ให้นายกรัฐมนตรีนำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อพระมหากษัตริย์ทรงลงพระปรมาภิไธย และเมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับเป็นกฎหมายได้
 
มาตรา ๘๒  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา จำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา มีสิทธิเข้าชื่อร้องต่อประธานแห่งสภาที่ตนเป็นสมาชิกว่าสมาชิกภาพของสมาชิกคนใดคนหนึ่งแห่งสภานั้นสิ้นสุดลงตามมาตรา ๑๐๑ (๓) (๕) (๖) (๗) (๘) (๙) (๑๐) หรือ (๑๒) หรือมาตรา ๑๑๑ (๓) (๔) (๕) หรือ (๗) แล้วแต่กรณี และให้ประธานแห่งสภาที่ได้รับคำร้อง ส่งคำร้องนั้นไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพของสมาชิกผู้นั้นสิ้นสุดลงหรือไม่
เมื่อได้รับเรื่องไว้พิจารณา หากปรากฏเหตุอันควรสงสัยว่าสมาชิกผู้ถูกร้องมีกรณีตามที่ถูกร้องให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้สมาชิกผู้ถูกร้องหยุดปฏิบัติหน้าที่จนกว่าศาลรัฐธรรมนูญจะมีคำวินิจฉัย และเมื่อศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยแล้ว ให้ศาลรัฐธรรมนูญแจ้งคำวินิจฉัยนั้นไปยังประธานแห่งสภาที่ได้รับคำร้องตามวรรคหนึ่ง ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพของสมาชิกผู้ถูกร้องสิ้นสุดลง ให้ผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่ แต่ไม่กระทบต่อกิจการที่ผู้นั้นได้กระทำไปก่อนพ้นจากตำแหน่ง
มิให้นับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาซึ่งหยุดปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคสองเป็นจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรหรือวุฒิสภา
ในกรณีที่คณะกรรมการการเลือกตั้งเห็นว่าสมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาคนใดคนหนึ่งมีเหตุสิ้นสุดลงตามวรรคหนึ่ง ให้ส่งเรื่องไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยตามวรรคหนึ่งได้ด้วย
 
ส่วนที่ ๒
สภาผู้แทนราษฎร
                  
 
มาตรา ๘๓  สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกจำนวนห้าร้อยคน ดังนี้
(๑) สมาชิกซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งจำนวนสามร้อยห้าสิบคน
(๒) สมาชิกซึ่งมาจากบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองจำนวนหนึ่งร้อยห้าสิบคน
ในกรณีที่ตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรว่างลงไม่ว่าด้วยเหตุใด และยังไม่มีการเลือกตั้งหรือประกาศชื่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรขึ้นแทนตำแหน่งที่ว่าง ให้สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเท่าที่มีอยู่
ในกรณีมีเหตุใด ๆ ที่ทำให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อมีจำนวนไม่ถึงหนึ่งร้อยห้าสิบคน ให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อประกอบด้วยสมาชิกเท่าที่มีอยู่
มาตรา ๘๔  ในการเลือกตั้งทั่วไป เมื่อมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้รับเลือกตั้งถึงร้อยละเก้าสิบห้าของจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมดแล้ว หากมีความจำเป็นจะต้องเรียกประชุมรัฐสภาก็ให้ดำเนินการเรียกประชุมรัฐสภาได้ โดยให้ถือว่าสภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิกเท่าที่มีอยู่แต่ต้องดำเนินการให้มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้ครบตามจำนวนตามมาตรา ๘๓ โดยเร็ว ในกรณีเช่นนี้ ให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดังกล่าวอยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าอายุของสภาผู้แทนราษฎรที่เหลืออยู่
 
มาตรา ๘๕  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ให้ใช้วิธีออกเสียงลงคะแนนโดยตรงและลับ โดยให้แต่ละเขตเลือกตั้งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละหนึ่งคนและผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีสิทธิออกเสียงลงคะแนนเลือกตั้งได้คนละหนึ่งคะแนน โดยจะลงคะแนนเลือกผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ใด หรือจะลงคะแนนไม่เลือกผู้ใดเลยก็ได้
ให้ผู้สมัครรับเลือกตั้งซึ่งได้รับคะแนนสูงสุดและมีคะแนนสูงกว่าคะแนนเสียงที่ไม่เลือกผู้ใดเป็นผู้ได้รับเลือกตั้ง
หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการสมัครรับเลือกตั้ง การออกเสียงลงคะแนน การนับคะแนน การรวมคะแนน การประกาศผลการเลือกตั้ง และการอื่นที่เกี่ยวข้อง ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยกฎหมายดังกล่าวจะกำหนดให้ผู้สมัครรับเลือกตั้งต้องยื่นหลักฐานแสดงการเสียภาษีเงินได้ประกอบการสมัครรับเลือกตั้งด้วยก็ได้
ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศผลการเลือกตั้งเมื่อตรวจสอบเบื้องต้นแล้ว มีเหตุอันควรเชื่อว่าผลการเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม และมีจำนวนไม่น้อยกว่าร้อยละเก้าสิบห้าของเขตเลือกตั้งทั้งหมด ซึ่งคณะกรรมการการเลือกตั้งต้องตรวจสอบเบื้องต้นและประกาศผลการเลือกตั้งให้แล้วเสร็จโดยเร็ว แต่ต้องไม่ช้ากว่าหกสิบวันนับแต่วันเลือกตั้ง  ทั้งนี้ การประกาศผลดังกล่าวไม่เป็นการตัดหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการการเลือกตั้งที่จะดำเนินการสืบสวน ไต่สวน หรือวินิจฉัยกรณีมีเหตุอันควรสงสัยว่ามีการกระทำการทุจริตในการเลือกตั้ง หรือการเลือกตั้งไม่เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรมไม่ว่าจะได้ประกาศผลการเลือกตั้งแล้วหรือไม่ก็ตาม
 
มาตรา ๘๖  การกำหนดจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่แต่ละจังหวัดจะพึงมีและการแบ่งเขตเลือกตั้ง ให้ดำเนินการตามวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑) ให้ใช้จำนวนราษฎรทั้งประเทศตามหลักฐานการทะเบียนราษฎรที่ประกาศในปีสุดท้ายก่อนปีที่มีการเลือกตั้ง เฉลี่ยด้วยจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสามร้อยห้าสิบคน จำนวนที่ได้รับให้ถือว่าเป็นจำนวนราษฎรต่อสมาชิกหนึ่งคน
(๒) จังหวัดใดมีราษฎรไม่ถึงเกณฑ์จำนวนราษฎรต่อสมาชิกหนึ่งคนตาม (๑) ให้มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดนั้นได้หนึ่งคน โดยให้ถือเขตจังหวัดเป็นเขตเลือกตั้ง
(๓) จังหวัดใดมีราษฎรเกินจำนวนราษฎรต่อสมาชิกหนึ่งคน ให้มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในจังหวัดนั้นเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนทุกจำนวนราษฎรที่ถึงเกณฑ์จำนวนราษฎรต่อสมาชิกหนึ่งคน
(๔) เมื่อได้จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของแต่ละจังหวัดตาม (๒) และ (๓) แล้ว ถ้าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยังไม่ครบสามร้อยห้าสิบคน จังหวัดใดมีเศษที่เหลือจากการคำนวณตาม (๓) มากที่สุด ให้จังหวัดนั้นมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน และให้เพิ่มสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามวิธีการดังกล่าวแก่จังหวัดที่มีเศษที่เหลือจากการคำนวณนั้นในลำดับรองลงมาตามลำดับจนครบจำนวนสามร้อยห้าสิบคน
(๕) จังหวัดใดมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เกินหนึ่งคน ให้แบ่งเขตจังหวัดออกเป็นเขตเลือกตั้งเท่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่พึงมี โดยต้องแบ่งพื้นที่ของเขตเลือกตั้งแต่ละเขตให้ติดต่อกันและต้องจัดให้มีจำนวนราษฎรในแต่ละเขตใกล้เคียงกัน
 
มาตรา ๘๗  ผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ต้องเป็นผู้ซึ่งพรรคการเมืองที่ตนเป็นสมาชิกส่งสมัครรับเลือกตั้ง และจะสมัครรับเลือกตั้งเกินหนึ่งเขตมิได้
เมื่อมีการสมัครรับเลือกตั้งแล้ว ผู้สมัครรับเลือกตั้งหรือพรรคการเมืองจะถอนการสมัครรับเลือกตั้งหรือเปลี่ยนแปลงผู้สมัครรับเลือกตั้งได้เฉพาะกรณีผู้สมัครรับเลือกตั้งตายหรือขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้าม และต้องกระทำก่อนปิดการรับสมัครรับเลือกตั้ง
 
มาตรา ๘๘  ในการเลือกตั้งทั่วไป ให้พรรคการเมืองที่ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งแจ้งรายชื่อบุคคลซึ่งพรรคการเมืองนั้นมีมติว่าจะเสนอให้สภาผู้แทนราษฎรเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีไม่เกินสามรายชื่อต่อคณะกรรมการการเลือกตั้งก่อนปิดการรับสมัครรับเลือกตั้ง และให้คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศรายชื่อบุคคลดังกล่าวให้ประชาชนทราบ และให้นำความในมาตรา ๘๗ วรรคสองมาใช้บังคับโดยอนุโลม
พรรคการเมืองจะไม่เสนอรายชื่อบุคคลตามวรรคหนึ่งก็ได้
 
มาตรา ๘๙  การเสนอชื่อบุคคลตามมาตรา ๘๘ ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องมีหนังสือยินยอมของบุคคลซึ่งได้รับการเสนอชื่อ โดยมีรายละเอียดตามที่คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนด
(๒) ผู้ได้รับการเสนอชื่อต้องเป็นผู้มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นรัฐมนตรีตามมาตรา ๑๖๐ และไม่เคยทำหนังสือยินยอมตาม (๑) ให้พรรคการเมืองอื่นในการเลือกตั้งคราวนั้น
การเสนอชื่อบุคคลใดที่มิได้เป็นไปตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่าไม่มีการเสนอชื่อบุคคลนั้น
 
มาตรา ๙๐  พรรคการเมืองใดส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งแล้ว ให้มีสิทธิส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อได้
การส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ให้พรรคการเมืองจัดทำบัญชีรายชื่อพรรคละหนึ่งบัญชีโดยผู้สมัครรับเลือกตั้งของแต่ละพรรคการเมืองต้องไม่ซ้ำกัน และไม่ซ้ำกับรายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง โดยส่งบัญชีรายชื่อดังกล่าวให้คณะกรรมการการเลือกตั้งก่อนปิดการรับสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง
การจัดทำบัญชีรายชื่อตามวรรคสอง ต้องให้สมาชิกของพรรคการเมืองมีส่วนร่วมในการพิจารณาด้วย โดยต้องคำนึงถึงผู้สมัครรับเลือกตั้งจากภูมิภาคต่าง ๆ และความเท่าเทียมกันระหว่างชายและหญิง
 
มาตรา ๙๑  การคำนวณหาสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของแต่ละพรรคการเมือง ให้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑) นำคะแนนรวมทั้งประเทศที่พรรคการเมืองทุกพรรคที่ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อได้รับจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งหารด้วยห้าร้อยอันเป็นจำนวนสมาชิกทั้งหมดของสภาผู้แทนราษฎร
(๒) นำผลลัพธ์ตาม (๑) ไปหารจำนวนคะแนนรวมทั้งประเทศของพรรคการเมืองแต่ละพรรคที่ได้รับจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งทุกเขต จำนวนที่ได้รับให้ถือเป็นจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่พรรคการเมืองนั้นจะพึงมีได้
(๓) นำจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่พรรคการเมืองจะพึงมีได้ตาม (๒) ลบด้วยจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งทั้งหมดที่พรรคการเมืองนั้นได้รับเลือกตั้งในทุกเขตเลือกตั้ง ผลลัพธ์คือจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อที่พรรคการเมืองนั้นจะได้รับ
(๔) ถ้าพรรคการเมืองใดมีผู้ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งเท่ากับหรือสูงกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่พรรคการเมืองนั้นจะพึงมีได้ตาม (๒) ให้พรรคการเมืองนั้นมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามจำนวนที่ได้รับจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง และไม่มีสิทธิได้รับการจัดสรรสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และให้นำจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อทั้งหมดไปจัดสรรให้แก่พรรคการเมืองที่มีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งต่ำกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่พรรคการเมืองนั้นจะพึงมีได้ตาม (๒) ตามอัตราส่วน แต่ต้องไม่มีผลให้พรรคการเมืองใดดังกล่าวมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเกินจำนวนที่จะพึงมีได้ตาม (๒)
(๕) เมื่อได้จำนวนผู้ได้รับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อของแต่ละพรรคการเมืองแล้ว ให้ผู้สมัครรับเลือกตั้งตามลำดับหมายเลขในบัญชีรายชื่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองนั้นเป็นผู้ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ในกรณีที่ผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ใดตายภายหลังวันปิดรับสมัครรับเลือกตั้งแต่ก่อนเวลาปิดการลงคะแนนในวันเลือกตั้ง ให้นำคะแนนที่มีผู้ลงคะแนนให้มาคำนวณตาม (๑) และ (๒) ด้วย
การนับคะแนน หลักเกณฑ์และวิธีการคำนวณ การคิดอัตราส่วน และการประกาศผลการเลือกตั้งให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
 
มาตรา ๙๒  เขตเลือกตั้งที่ไม่มีผู้สมัครรับเลือกตั้งรายใดได้รับคะแนนเสียงเลือกตั้งมากกว่าคะแนนเสียงที่ไม่เลือกผู้ใดเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตเลือกตั้งนั้น ให้จัดให้มีการเลือกตั้งใหม่และมิให้นับคะแนนที่ผู้สมัครรับเลือกตั้งแต่ละคนได้รับไปใช้ในการคำนวณตามมาตรา ๙๑ ในกรณีเช่นนี้ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งดำเนินการให้มีการรับสมัครผู้สมัครรับเลือกตั้งใหม่ โดยผู้สมัครรับเลือกตั้งเดิมทุกรายไม่มีสิทธิสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งที่จะจัดขึ้นใหม่นั้น
 
มาตรา ๙๓  ในการเลือกตั้งทั่วไป ถ้าต้องมีการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ในบางเขตหรือบางหน่วยเลือกตั้งก่อนประกาศผลการเลือกตั้ง หรือการเลือกตั้งยังไม่แล้วเสร็จ หรือยังไม่มีการประกาศผลการเลือกตั้งครบทุกเขตเลือกตั้งไม่ว่าด้วยเหตุใด การคำนวณจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่แต่ละพรรคการเมืองพึงมี และจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อที่แต่ละพรรคการเมืองพึงได้รับให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ในกรณีที่ผลการคำนวณตามวรรคหนึ่งทำให้จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองใดลดลง ให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองนั้นในลำดับท้ายตามลำดับพ้นจากตำแหน่ง
 
มาตรา ๙๔  ภายในหนึ่งปีหลังจากวันเลือกตั้งอันเป็นการเลือกตั้งทั่วไป ถ้าต้องมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งใดขึ้นใหม่ เพราะเหตุที่การเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งนั้นมิได้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้นำความในมาตรา ๙๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่างไม่ว่าด้วยเหตุใดภายหลังพ้นเวลาหนึ่งปีนับแต่วันเลือกตั้งทั่วไป มิให้มีผลกระทบกับการคำนวณสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่แต่ละพรรคการเมืองจะพึงมีตามมาตรา ๙๑
 
มาตรา ๙๕  บุคคลผู้มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ เป็นผู้มีสิทธิเลือกตั้ง
(๑) มีสัญชาติไทย แต่บุคคลผู้มีสัญชาติไทยโดยการแปลงสัญชาติ ต้องได้สัญชาติไทยมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี
(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปีในวันเลือกตั้ง
(๓) มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในเขตเลือกตั้งมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่าเก้าสิบวันนับถึงวันเลือกตั้ง
ผู้มีสิทธิเลือกตั้งซึ่งอยู่นอกเขตเลือกตั้งที่ตนมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน หรือมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในเขตเลือกตั้งเป็นเวลาน้อยกว่าเก้าสิบวันนับถึงวันเลือกตั้ง หรือมีถิ่นที่อยู่นอกราชอาณาจักร จะขอลงทะเบียนเพื่อออกเสียงลงคะแนนเลือกตั้งนอกเขตเลือกตั้ง ณ สถานที่ และตามวันเวลา วิธีการ และเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรก็ได้
ผู้มีสิทธิเลือกตั้งซึ่งไม่ไปใช้สิทธิเลือกตั้งโดยมิได้แจ้งเหตุอันสมควรตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อาจถูกจำกัดสิทธิบางประการตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๙๖  บุคคลผู้มีลักษณะดังต่อไปนี้ในวันเลือกตั้ง เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิเลือกตั้ง
(๑) เป็นภิกษุ สามเณร นักพรต หรือนักบวช
(๒) อยู่ในระหว่างถูกเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งไม่ว่าคดีนั้นจะถึงที่สุดแล้วหรือไม่
(๓) ต้องคุมขังอยู่โดยหมายของศาลหรือโดยคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย
(๔) วิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ
 
มาตรา ๙๗  บุคคลผู้มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ เป็นผู้มีสิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
(๑) มีสัญชาติไทยโดยการเกิด
(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีนับถึงวันเลือกตั้ง
(๓) เป็นสมาชิกพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งแต่เพียงพรรคการเมืองเดียวเป็นเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่าเก้าสิบวันนับถึงวันเลือกตั้ง เว้นแต่ในกรณีที่มีการเลือกตั้งทั่วไปเพราะเหตุยุบสภา ระยะเวลาเก้าสิบวันดังกล่าวให้ลดลงเหลือสามสิบวัน
(๔) ผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ต้องมีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ด้วย
(ก) มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในจังหวัดที่สมัครรับเลือกตั้งมาแล้วเป็นเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่าห้าปีนับถึงวันสมัครรับเลือกตั้ง
(ข) เป็นบุคคลซึ่งเกิดในจังหวัดที่สมัครรับเลือกตั้ง
(ค) เคยศึกษาในสถานศึกษาที่ตั้งอยู่ในจังหวัดที่สมัครรับเลือกตั้งเป็นเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่าห้าปีการศึกษา
(ง) เคยรับราชการหรือปฏิบัติหน้าที่ในหน่วยงานของรัฐ หรือเคยมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในจังหวัดที่สมัครรับเลือกตั้ง แล้วแต่กรณี เป็นเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่าห้าปี
 
มาตรา ๙๘  บุคคลผู้มีลักษณะดังต่อไปนี้ เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
(๑) ติดยาเสพติดให้โทษ
(๒) เป็นบุคคลล้มละลายหรือเคยเป็นบุคคลล้มละลายทุจริต
(๓) เป็นเจ้าของหรือผู้ถือหุ้นในกิจการหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนใด ๆ
(๔) เป็นบุคคลผู้มีลักษณะต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิเลือกตั้งตามมาตรา ๙๖ (๑) (๒) หรือ (๔)
(๕) อยู่ระหว่างถูกระงับการใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นการชั่วคราวหรือถูกเพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้ง
(๖) ต้องคำพิพากษาให้จำคุกและถูกคุมขังอยู่โดยหมายของศาล
(๗) เคยได้รับโทษจำคุกโดยได้พ้นโทษมายังไม่ถึงสิบปีนับถึงวันเลือกตั้ง เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๘) เคยถูกสั่งให้พ้นจากราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจเพราะทุจริตต่อหน้าที่หรือถือว่ากระทำการทุจริตหรือประพฤติมิชอบในวงราชการ
(๙) เคยต้องคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลอันถึงที่สุดให้ทรัพย์สินตกเป็นของแผ่นดินเพราะร่ำรวยผิดปกติ หรือเคยต้องคำพิพากษาอันถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุกเพราะกระทำความผิดตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
(๑๐) เคยต้องคำพิพากษาอันถึงที่สุดว่ากระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการหรือต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม หรือกระทำความผิดตามกฎหมายว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ หรือความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ที่กระทำโดยทุจริตตามประมวลกฎหมายอาญา ความผิดตามกฎหมายว่าด้วยการกู้ยืมเงินที่เป็นการฉ้อโกงประชาชน กฎหมายว่าด้วยยาเสพติดในความผิดฐานเป็นผู้ผลิต นำเข้า ส่งออก หรือผู้ค้า กฎหมายว่าด้วยการพนันในความผิดฐานเป็นเจ้ามือหรือเจ้าสำนักกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ หรือกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินในความผิดฐานฟอกเงิน
(๑๑) เคยต้องคำพิพากษาอันถึงที่สุดว่ากระทำการอันเป็นการทุจริตในการเลือกตั้ง
(๑๒) เป็นข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำนอกจากข้าราชการการเมือง
(๑๓) เป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น
(๑๔) เป็นสมาชิกวุฒิสภาหรือเคยเป็นสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกภาพสิ้นสุดลงยังไม่เกินสองปี
(๑๕) เป็นพนักงานหรือลูกจ้างของหน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจ หรือเป็นเจ้าหน้าที่อื่นของรัฐ
(๑๖) เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ หรือผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ
(๑๗) อยู่ในระหว่างต้องห้ามมิให้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
(๑๘) เคยพ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุตามมาตรา ๑๔๔ หรือมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม
 
มาตรา ๙๙  อายุของสภาผู้แทนราษฎรมีกำหนดคราวละสี่ปีนับแต่วันเลือกตั้ง
ในระหว่างอายุของสภาผู้แทนราษฎร จะมีการควบรวมพรรคการเมืองที่มีสมาชิกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมิได้
 
มาตรา ๑๐๐  สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเริ่มตั้งแต่วันเลือกตั้ง 
 
มาตรา ๑๐๑  สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลง เมื่อ
(๑) ถึงคราวออกตามอายุของสภาผู้แทนราษฎร หรือมีการยุบสภาผู้แทนราษฎร
(๒) ตาย
(๓) ลาออก
(๔) พ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๙๓
(๕) ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๙๗
(๖) มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๙๘
(๗) กระทำการอันเป็นการต้องห้ามตามมาตรา ๑๘๔ หรือมาตรา ๑๘๕
(๘) ลาออกจากพรรคการเมืองที่ตนเป็นสมาชิก
(๙) พ้นจากการเป็นสมาชิกของพรรคการเมืองที่ตนเป็นสมาชิกตามมติของพรรคการเมืองนั้นด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสามในสี่ของที่ประชุมร่วมของคณะกรรมการบริหารของพรรคการเมืองและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่สังกัดพรรคการเมืองนั้น ในกรณีเช่นนี้ ถ้าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้นั้นมิได้เข้าเป็นสมาชิกของพรรคการเมืองอื่นภายในสามสิบวันนับแต่วันที่พรรคการเมืองมีมติ ให้ถือว่าสิ้นสุดสมาชิกภาพนับแต่วันที่พ้นสามสิบวันดังกล่าว
(๑๐) ขาดจากการเป็นสมาชิกของพรรคการเมือง แต่ในกรณีที่ขาดจากการเป็นสมาชิกของพรรคการเมืองเพราะมีคำสั่งยุบพรรคการเมืองที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้นั้นเป็นสมาชิก และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้นั้นไม่อาจเข้าเป็นสมาชิกของพรรคการเมืองอื่นได้ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่มีคำสั่งยุบพรรคการเมือง ในกรณีเช่นนี้ ให้ถือว่าสิ้นสุดสมาชิกภาพนับแต่วันถัดจากวันที่ครบกำหนดหกสิบวันนั้น
(๑๑) พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุตามมาตรา ๑๔๔ หรือมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม
(๑๒) ขาดประชุมเกินจำนวนหนึ่งในสี่ของจำนวนวันประชุมในสมัยประชุมที่มีกำหนดเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบวันโดยไม่ได้รับอนุญาตจากประธานสภาผู้แทนราษฎร
(๑๓) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก แม้จะมีการรอการลงโทษ เว้นแต่เป็นการรอการลงโทษในความผิดอันได้กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ หรือความผิดฐานหมิ่นประมาท
 
มาตรา ๑๐๒  เมื่ออายุของสภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลง พระมหากษัตริย์จะได้ทรงตราพระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใหม่ เป็นการเลือกตั้งทั่วไปภายในสี่สิบห้าวันนับแต่วันที่สภาผู้แทนราษฎรสิ้นอายุ
การเลือกตั้งตามวรรคหนึ่ง ต้องเป็นวันเดียวกันทั่วราชอาณาจักรตามที่คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา
 
มาตรา ๑๐๓  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจที่จะยุบสภาผู้แทนราษฎรเพื่อให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใหม่เป็นการเลือกตั้งทั่วไป
การยุบสภาผู้แทนราษฎรให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกา และให้กระทำได้เพียงครั้งเดียวในเหตุการณ์เดียวกัน
ภายในห้าวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาตามวรรคหนึ่งใช้บังคับ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศกำหนดวันเลือกตั้งทั่วไปในราชกิจจานุเบกษา ซึ่งต้องไม่น้อยกว่าสี่สิบห้าวันแต่ไม่เกินหกสิบวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาดังกล่าวใช้บังคับ วันเลือกตั้งนั้นต้องกำหนดเป็นวันเดียวกันทั่วราชอาณาจักร
 
มาตรา ๑๐๔  ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นอันมิอาจหลีกเลี่ยงได้ เป็นเหตุให้ไม่สามารถจัดการเลือกตั้งตามวันที่คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศกำหนดตามมาตรา ๑๐๒ หรือมาตรา ๑๐๓ คณะกรรมการการเลือกตั้งจะกำหนดวันเลือกตั้งใหม่ก็ได้ แต่ต้องจัดให้มีการเลือกตั้งภายในสามสิบวันนับแต่วันที่เหตุดังกล่าวสิ้นสุดลง แต่เพื่อประโยชน์ในการนับอายุตามมาตรา ๙๕ (๒) และมาตรา ๙๗ (๒) ให้นับถึงวันเลือกตั้งที่กำหนดไว้ตามมาตรา ๑๐๒ หรือมาตรา ๑๐๓ แล้วแต่กรณี
 
มาตรา ๑๐๕  เมื่อตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรว่างลงเพราะเหตุอื่นใด นอกจากถึงคราวออกตามอายุของสภาผู้แทนราษฎร หรือเมื่อมีการยุบสภาผู้แทนราษฎร ให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีที่เป็นตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ให้ดำเนินการตราพระราชกฤษฎีกาเพื่อจัดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรขึ้นแทนตำแหน่งที่ว่าง เว้นแต่อายุของสภาผู้แทนราษฎรจะเหลืออยู่ไม่ถึงหนึ่งร้อยแปดสิบวัน และให้นำความในมาตรา ๑๐๒ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
(๒) ในกรณีที่เป็นตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรประกาศให้ผู้มีชื่ออยู่ในลำดับถัดไปในบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองนั้นเลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง โดยต้องประกาศในราชกิจจานุเบกษาภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ตำแหน่งนั้นว่างลง หากไม่มีรายชื่อเหลืออยู่ในบัญชีที่จะเลื่อนขึ้นมาแทนตำแหน่งที่ว่าง ให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อประกอบด้วยสมาชิกเท่าที่มีอยู่
สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เข้ามาแทนตาม (๑) ให้เริ่มนับแต่วันเลือกตั้งแทนตำแหน่งที่ว่าง ส่วนสมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เข้ามาแทนตาม (๒) ให้เริ่มนับแต่วันถัดจากวันประกาศชื่อในราชกิจจานุเบกษา และให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เข้ามาแทนตำแหน่งที่ว่างนั้นอยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าอายุของสภาผู้แทนราษฎรที่เหลืออยู่
การคำนวณสัดส่วนคะแนนของพรรคการเมืองสำหรับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเมื่อมีการเลือกตั้งแทนตำแหน่งที่ว่าง ให้เป็นไปตามมาตรา ๙๔
 
มาตรา ๑๐๖  ภายหลังที่คณะรัฐมนตรีเข้าบริหารราชการแผ่นดินแล้ว พระมหากษัตริย์จะทรงแต่งตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้เป็นหัวหน้าพรรคการเมืองในสภาผู้แทนราษฎรที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุด และสมาชิกมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี ประธานสภาผู้แทนราษฎร หรือรองประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
ในกรณีที่พรรคการเมืองตามวรรคหนึ่ง มีสมาชิกเท่ากัน ให้ใช้วิธีจับสลาก
ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร
ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรย่อมพ้นจากตำแหน่งเมื่อขาดคุณสมบัติตามวรรคหนึ่ง หรือเมื่อมีเหตุตามมาตรา ๑๑๘ (๑) (๒) (๓) หรือ (๔) ในกรณีเช่นนี้ พระมหากษัตริย์จะได้ทรงแต่งตั้งผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง
 
ส่วนที่ ๓
วุฒิสภา
                  
 
มาตรา ๑๐๗  วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสองร้อยคน ซึ่งมาจากการเลือกกันเองของบุคคลซึ่งมีความรู้ ความเชี่ยวชาญ ประสบการณ์ อาชีพ ลักษณะ หรือประโยชน์ร่วมกัน หรือทำงานหรือเคยทำงานด้านต่าง ๆ ที่หลากหลายของสังคม โดยในการแบ่งกลุ่มต้องแบ่งในลักษณะที่ทำให้ประชาชนซึ่งมีสิทธิสมัครรับเลือกทุกคนสามารถอยู่ในกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งได้
การแบ่งกลุ่ม จำนวนกลุ่ม และคุณสมบัติของบุคคลในแต่ละกลุ่ม การสมัครและรับสมัคร หลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกันเอง การได้รับเลือก จำนวนสมาชิกวุฒิสภาที่จะพึงมีจากแต่ละกลุ่มการขึ้นบัญชีสำรอง การเลื่อนบุคคลจากบัญชีสำรองขึ้นดำรงตำแหน่งแทน และมาตรการอื่นใดที่จำเป็นเพื่อให้การเลือกกันเองเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา และเพื่อประโยชน์ในการดำเนินการให้การเลือกดังกล่าวเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม จะกำหนดมิให้ผู้สมัครในแต่ละกลุ่มเลือกบุคคลในกลุ่มเดียวกัน หรือจะกำหนดให้มีการคัดกรองผู้สมัครรับเลือกด้วยวิธีการอื่นใดที่ผู้สมัครรับเลือกมีส่วนร่วมในการคัดกรองก็ได้
การดำเนินการตามวรรคสอง ให้ดำเนินการตั้งแต่ระดับอำเภอ ระดับจังหวัด และระดับประเทศเพื่อให้สมาชิกวุฒิสภาเป็นผู้แทนปวงชนชาวไทยในระดับประเทศ
ในกรณีที่ตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภามีจำนวนไม่ครบตามวรรคหนึ่ง ไม่ว่าเพราะเหตุตำแหน่งว่างลงหรือด้วยเหตุอื่นใดอันมิใช่เพราะเหตุถึงคราวออกตามอายุของวุฒิสภา และไม่มีรายชื่อบุคคลที่สำรองไว้เหลืออยู่ ให้วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกวุฒิสภาเท่าที่มีอยู่ แต่ในกรณีที่มีสมาชิกวุฒิสภาเหลืออยู่ไม่ถึงกึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมดและอายุของวุฒิสภาเหลืออยู่เกินหนึ่งปี ให้ดำเนินการเลือกสมาชิกวุฒิสภาขึ้นแทนภายในหกสิบวันนับแต่วันที่วุฒิสภามีสมาชิกเหลืออยู่ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง ในกรณีเช่นว่านี้ ให้ผู้ได้รับเลือกดังกล่าวอยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าอายุของวุฒิสภาที่เหลืออยู่
การเลือกสมาชิกวุฒิสภาให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา และภายในห้าวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกามีผลใช้บังคับ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนดวันเริ่มดำเนินการเพื่อเลือกไม่ช้ากว่าสามสิบวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาดังกล่าวมีผลใช้บังคับ การกำหนดดังกล่าวให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา และให้นำความในมาตรา ๑๐๔  มาใช้บังคับโดยอนุโลม
 
มาตรา ๑๐๘  สมาชิกวุฒิสภาต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้
ก. คุณสมบัติ
(๑) มีสัญชาติไทยโดยการเกิด
(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่าสี่สิบปีในวันสมัครรับเลือก
(๓) มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ หรือทำงานในด้านที่สมัครไม่น้อยกว่าสิบปีหรือเป็นผู้มีลักษณะตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา
(๔) เกิด มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน ทำงาน หรือมีความเกี่ยวพันกับพื้นที่ที่สมัครตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา
ข. ลักษณะต้องห้าม
(๑) เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งตามมาตรา ๙๘ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) (๙) (๑๐) (๑๑) (๑๕) (๑๖) (๑๗) หรือ (๑๘)
(๒) เป็นข้าราชการ
(๓) เป็นหรือเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เว้นแต่ได้พ้นจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีนับถึงวันสมัครรับเลือก
(๔) เป็นสมาชิกพรรคการเมือง
(๕) เป็นหรือเคยเป็นผู้ดำรงตำแหน่งใดในพรรคการเมือง เว้นแต่ได้พ้นจากการดำรงตำแหน่งในพรรคการเมืองมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีนับถึงวันสมัครรับเลือก
(๖) เป็นหรือเคยเป็นรัฐมนตรี เว้นแต่ได้พ้นจากการเป็นรัฐมนตรีมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีนับถึงวันสมัครรับเลือก
(๗) เป็นหรือเคยเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น เว้นแต่ได้พ้นจากการเป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่นมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีนับถึงวันสมัครรับเลือก
(๘) เป็นบุพการี คู่สมรส หรือบุตรของผู้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ข้าราชการการเมือง สมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น ผู้สมัครรับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภาในคราวเดียวกัน หรือผู้ดำรงตำแหน่งในศาลรัฐธรรมนูญหรือในองค์กรอิสระ
(๙) เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาตามรัฐธรรมนูญนี้
 
มาตรา ๑๐๙  อายุของวุฒิสภามีกำหนดคราวละห้าปีนับแต่วันประกาศผลการเลือก
สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาเริ่มตั้งแต่วันที่คณะกรรมการการเลือกตั้งประกาศผลการเลือก
เมื่ออายุของวุฒิสภาสิ้นสุดลง ให้สมาชิกวุฒิสภาอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะมีสมาชิกวุฒิสภาขึ้นใหม่
 
มาตรา ๑๑๐  เมื่ออายุของวุฒิสภาสิ้นสุดลง ให้มีการเลือกสมาชิกวุฒิสภาใหม่ตามมาตรา ๑๐๗ วรรคห้า
 
มาตรา ๑๑๑  สมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาสิ้นสุดลง เมื่อ
(๑) ถึงคราวออกตามอายุของวุฒิสภา
(๒) ตาย
(๓) ลาออก
(๔) ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๐๘
(๕) ขาดประชุมเกินจำนวนหนึ่งในสี่ของจำนวนวันประชุมในสมัยประชุมที่มีกำหนดเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบวันโดยไม่ได้รับอนุญาตจากประธานวุฒิสภา
(๖) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก แม้จะมีการรอการลงโทษ เว้นแต่เป็นการรอการลงโทษในความผิดอันได้กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ หรือความผิดฐานหมิ่นประมาท
(๗) กระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๑๑๓ หรือกระทำการอันต้องห้ามตามมาตรา ๑๘๔ หรือมาตรา ๑๘๕
(๘) พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุตามมาตรา ๑๔๔ หรือมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม
 
มาตรา ๑๑๒  บุคคลผู้เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาและสมาชิกภาพสิ้นสุดลงมาแล้วยังไม่เกินสองปี จะเป็นรัฐมนตรีหรือผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมิได้ เว้นแต่เป็นสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น
 
มาตรา ๑๑๓  สมาชิกวุฒิสภาต้องไม่ฝักใฝ่หรือยอมตนอยู่ใต้อาณัติของพรรคการเมืองใด ๆ
 
ส่วนที่ ๔
บทที่ใช้แก่สภาทั้งสอง
                  
 
มาตรา ๑๑๔  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาย่อมเป็นผู้แทนปวงชนชาวไทยไม่อยู่ในความผูกมัดแห่งอาณัติมอบหมาย หรือความครอบงำใด ๆ และต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเพื่อประโยชน์ส่วนรวมของประเทศชาติและความผาสุกของประชาชนโดยรวม โดยปราศจากการขัดกันแห่งผลประโยชน์
 
มาตรา ๑๑๕  ก่อนเข้ารับหน้าที่ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาต้องปฏิญาณตนในที่ประชุมแห่งสภาที่ตนเป็นสมาชิกด้วยถ้อยคำ ดังต่อไปนี้
“ข้าพเจ้า (ชื่อผู้ปฏิญาณ) ขอปฏิญาณว่า ข้าพเจ้าจะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตเพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชน ทั้งจะรักษาไว้และปฏิบัติตามซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทุกประการ”
 
มาตรา ๑๑๖  สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาแต่ละสภา มีประธานสภาคนหนึ่งและรองประธานสภาคนหนึ่งหรือสองคน ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งจากสมาชิกแห่งสภานั้น ๆ ตามมติของสภา
ในระหว่างการดำรงตำแหน่ง ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎรจะเป็นกรรมการบริหารหรือดำรงตำแหน่งใดในพรรคการเมืองขณะเดียวกันมิได้
 
มาตรา ๑๑๗  ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎรดำรงตำแหน่งจนสิ้นอายุของสภาผู้แทนราษฎรหรือมีการยุบสภาผู้แทนราษฎร
ประธานและรองประธานวุฒิสภาดำรงตำแหน่งจนถึงวันสิ้นอายุของวุฒิสภา เว้นแต่ในระหว่างเวลาตามมาตรา ๑๐๙ วรรคสาม ให้ประธานและรองประธานวุฒิสภายังคงอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไป
 
มาตรา ๑๑๘  ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร และประธานและรองประธานวุฒิสภาย่อมพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระตามมาตรา ๑๑๗ เมื่อ
(๑) ขาดจากสมาชิกภาพแห่งสภาที่ตนเป็นสมาชิก
(๒) ลาออกจากตำแหน่ง
(๓) ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี หรือข้าราชการการเมืองอื่น
(๔) ต้องคำพิพากษาให้จำคุก แม้คดีนั้นจะยังไม่ถึงที่สุดหรือมีการรอการลงโทษ เว้นแต่เป็นกรณีที่คดียังไม่ถึงที่สุดหรือมีการรอการลงโทษในความผิดอันได้กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ หรือความผิดฐานหมิ่นประมาท
 
มาตรา ๑๑๙  ประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานวุฒิสภามีหน้าที่และอำนาจดำเนินกิจการของสภานั้น ๆ ให้เป็นไปตามข้อบังคับ รองประธานสภามีหน้าที่และอำนาจตามที่ประธานสภามอบหมาย และปฏิบัติหน้าที่แทนประธานสภาเมื่อประธานสภาไม่อยู่หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้
ประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานวุฒิสภา และผู้ทำหน้าที่แทน ต้องวางตนเป็นกลางในการปฏิบัติหน้าที่
เมื่อประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎรหรือประธานและรองประธานวุฒิสภาไม่อยู่ในที่ประชุมให้สมาชิกแห่งสภานั้น ๆ เลือกกันเองให้สมาชิกคนหนึ่งเป็นประธานในคราวประชุมนั้น
 
มาตรา ๑๒๐  การประชุมสภาผู้แทนราษฎรและการประชุมวุฒิสภาต้องมีสมาชิกมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา จึงจะเป็นองค์ประชุม เว้นแต่ในกรณีการพิจารณาระเบียบวาระกระทู้ สภาผู้แทนราษฎรหรือวุฒิสภาจะกำหนดองค์ประชุมไว้ในข้อบังคับเป็นอย่างอื่นก็ได้
การลงมติวินิจฉัยข้อปรึกษาให้ถือเสียงข้างมากเป็นประมาณ เว้นแต่ที่มีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นในรัฐธรรมนูญ
สมาชิกคนหนึ่งย่อมมีเสียงหนึ่งในการออกเสียงลงคะแนน ถ้ามีคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
รายงานการประชุมและบันทึกการออกเสียงลงคะแนนของสมาชิกแต่ละคนต้องเปิดเผยให้ประชาชนทราบได้ทั่วไป เว้นแต่กรณีการประชุมลับหรือการออกเสียงลงคะแนนเป็นการลับ
การออกเสียงลงคะแนนเลือกหรือให้ความเห็นชอบให้บุคคลดำรงตำแหน่งใด ให้กระทำเป็นการลับเว้นแต่ที่มีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นในรัฐธรรมนูญ
 
มาตรา ๑๒๑  ภายในสิบห้าวันนับแต่วันประกาศผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอันเป็นการเลือกตั้งทั่วไป ให้มีการเรียกประชุมรัฐสภาเพื่อให้สมาชิกได้มาประชุมเป็นครั้งแรก
ในปีหนึ่งให้มีสมัยประชุมสามัญของรัฐสภาสองสมัย ๆ หนึ่งให้มีกำหนดเวลาหนึ่งร้อยยี่สิบวันแต่พระมหากษัตริย์จะโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ขยายเวลาออกไปก็ได้
การปิดสมัยประชุมสามัญประจำปีก่อนครบกำหนดเวลาหนึ่งร้อยยี่สิบวัน จะกระทำได้ก็แต่โดยความเห็นชอบของรัฐสภา
วันประชุมครั้งแรกตามวรรคหนึ่ง ให้ถือเป็นวันเริ่มสมัยประชุมสามัญประจำปีครั้งที่หนึ่ง ส่วนวันเริ่มสมัยประชุมสามัญประจำปีครั้งที่สอง ให้เป็นไปตามที่สภาผู้แทนราษฎรกำหนด แต่ในกรณีที่การประชุมครั้งแรกตามวรรคหนึ่งมีเวลาจนถึงสิ้นปีปฏิทินไม่เพียงพอที่จะจัดให้มีการประชุมสมัยประชุมสามัญประจำปีครั้งที่สอง จะไม่มีการประชุมสมัยสามัญประจำปีครั้งที่สองสำหรับปีนั้นก็ได้
 
มาตรา ๑๒๒  พระมหากษัตริย์ทรงเรียกประชุมรัฐสภา ทรงเปิดและทรงปิดประชุม
พระมหากษัตริย์จะเสด็จพระราชดำเนินมาทรงทำรัฐพิธีเปิดประชุมสมัยประชุมสามัญประจำปีครั้งแรกด้วยพระองค์เอง หรือจะโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้พระรัชทายาทซึ่งทรงบรรลุนิติภาวะแล้วหรือผู้ใดผู้หนึ่ง เป็นผู้แทนพระองค์ มาทำรัฐพิธีก็ได้
เมื่อมีความจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งรัฐ พระมหากษัตริย์จะทรงเรียกประชุมรัฐสภาเป็นการประชุมสมัยวิสามัญก็ได้
ภายใต้บังคับมาตรา ๑๒๓ และมาตรา ๑๒๖ การเรียกประชุม การขยายเวลาประชุม และการปิดประชุมรัฐสภา ให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกา
 
มาตรา ๑๒๓  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาทั้งสองสภารวมกัน หรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภามีสิทธิเข้าชื่อร้องขอต่อประธานรัฐสภาให้นำความกราบบังคมทูลเพื่อมีพระบรมราชโองการประกาศเรียกประชุมรัฐสภาเป็นการประชุมสมัยวิสามัญได้
ให้ประธานรัฐสภานำความกราบบังคมทูลและลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
 
มาตรา ๑๒๔  ในที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎร ที่ประชุมวุฒิสภา หรือที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภา สมาชิกผู้ใดจะกล่าวถ้อยคำใดในทางแถลงข้อเท็จจริง แสดงความคิดเห็นหรือออกเสียงลงคะแนนย่อมเป็นเอกสิทธิ์โดยเด็ดขาด ผู้ใดจะนำไปเป็นเหตุฟ้องร้องว่ากล่าวสมาชิกผู้นั้นในทางใด ๆ มิได้
เอกสิทธิ์ตามวรรคหนึ่งไม่คุ้มครองสมาชิกผู้กล่าวถ้อยคำในการประชุมที่มีการถ่ายทอดทางวิทยุกระจายเสียงหรือวิทยุโทรทัศน์หรือทางอื่นใด หากถ้อยคำที่กล่าวในที่ประชุมไปปรากฏนอกบริเวณรัฐสภาและการกล่าวถ้อยคำนั้นมีลักษณะเป็นความผิดทางอาญาหรือละเมิดสิทธิในทางแพ่งต่อบุคคลอื่นซึ่งมิใช่รัฐมนตรีหรือสมาชิกแห่งสภานั้น
ในกรณีตามวรรคสอง ถ้าสมาชิกกล่าวถ้อยคำใดที่อาจเป็นเหตุให้บุคคลอื่นซึ่งมิใช่รัฐมนตรีหรือสมาชิกแห่งสภานั้นได้รับความเสียหาย ให้ประธานแห่งสภานั้นจัดให้มีการโฆษณาคำชี้แจงตามที่บุคคลนั้นร้องขอตามวิธีการและภายในระยะเวลาที่กำหนดในข้อบังคับการประชุมของสภานั้น  ทั้งนี้ โดยไม่กระทบต่อสิทธิของบุคคลในการฟ้องคดีต่อศาล
เอกสิทธิ์ที่บัญญัติไว้ในมาตรานี้ ย่อมคุ้มครองไปถึงผู้พิมพ์และผู้โฆษณารายงานการประชุมตามข้อบังคับของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา หรือรัฐสภา แล้วแต่กรณี และคุ้มครองไปถึงบุคคลซึ่งประธานในที่ประชุมอนุญาตให้แถลงข้อเท็จจริง หรือแสดงความคิดเห็นในที่ประชุม ตลอดจนผู้ดำเนินการถ่ายทอดการประชุมสภาทางวิทยุกระจายเสียงหรือวิทยุโทรทัศน์หรือทางอื่นใดซึ่งได้รับอนุญาตจากประธานแห่งสภานั้นด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๑๒๕  ในระหว่างสมัยประชุม ห้ามมิให้จับ คุมขัง หรือหมายเรียกตัวสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาไปทำการสอบสวนในฐานะที่สมาชิกผู้นั้นเป็นผู้ต้องหาในคดีอาญา เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิก หรือเป็นการจับในขณะกระทำความผิด
ในกรณีที่มีการจับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาในขณะกระทำความผิด ให้รายงานไปยังประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกโดยพลัน และเพื่อประโยชน์ในการประชุมสภา ประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกอาจสั่งให้ปล่อยผู้ถูกจับเพื่อให้มาประชุมสภาได้
ถ้าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาถูกคุมขังในระหว่างสอบสวนหรือพิจารณาอยู่ก่อนสมัยประชุม เมื่อถึงสมัยประชุม พนักงานสอบสวนหรือศาล แล้วแต่กรณี ต้องสั่งปล่อยทันทีถ้าประธานแห่งสภาที่ผู้นั้นเป็นสมาชิกได้ร้องขอ โดยศาลจะสั่งให้มีประกันหรือมีประกันและหลักประกันด้วยหรือไม่ก็ได้
ในกรณีที่มีการฟ้องสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาในคดีอาญา ไม่ว่าจะได้ฟ้องนอกหรือในสมัยประชุม ศาลจะพิจารณาคดีนั้นในระหว่างสมัยประชุมก็ได้ แต่ต้องไม่เป็นการขัดขวางต่อการที่สมาชิกผู้นั้นจะมาประชุมสภา
 
มาตรา ๑๒๖ ในระหว่างที่ไม่มีสภาผู้แทนราษฎร ไม่ว่าด้วยเหตุสภาผู้แทนราษฎรสิ้นอายุสภาผู้แทนราษฎรถูกยุบ หรือเหตุอื่นใด จะมีการประชุมวุฒิสภามิได้ เว้นแต่
(๑) มีกรณีที่รัฐสภาต้องดำเนินการตามมาตรา ๑๗ มาตรา ๑๙ มาตรา ๒๐ มาตรา ๒๑ หรือมาตรา ๑๗๗
(๒) มีกรณีที่วุฒิสภาต้องประชุมเพื่อทำหน้าที่พิจารณาให้บุคคลดำรงตำแหน่งใดตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ
เมื่อมีกรณีตามวรรคหนึ่ง ให้วุฒิสภาดำเนินการประชุมได้ โดยให้ประธานวุฒิสภานำความกราบบังคมทูลเพื่อมีพระบรมราชโองการประกาศเรียกประชุมรัฐสภาเป็นการประชุมสมัยวิสามัญ และให้ประธานวุฒิสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
ในกรณีตาม (๑) ให้วุฒิสภาทำหน้าที่รัฐสภา แต่การให้ความเห็นชอบตามมาตรา ๑๗๗ ต้องมีคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภา
 
มาตรา ๑๒๗  การประชุมสภาผู้แทนราษฎร การประชุมวุฒิสภา และการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ย่อมเป็นการเปิดเผยตามลักษณะที่กำหนดไว้ในข้อบังคับการประชุมแต่ละสภา แต่ถ้าคณะรัฐมนตรีหรือสมาชิกของแต่ละสภา หรือสมาชิกของทั้งสองสภารวมกัน มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสี่ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา หรือจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา แล้วแต่กรณี ร้องขอให้ประชุมลับ ก็ให้ประชุมลับ
 
มาตรา ๑๒๘  สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภามีอำนาจตราข้อบังคับการประชุมเกี่ยวกับการเลือกและการปฏิบัติหน้าที่ของประธานสภา รองประธานสภา เรื่องหรือกิจการอันเป็นหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมาธิการสามัญแต่ละชุด การปฏิบัติหน้าที่และองค์ประชุมของคณะกรรมาธิการ วิธีการประชุม การเสนอและพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญและร่างพระราชบัญญัติ การเสนอญัตติ การปรึกษา การอภิปราย การลงมติ การบันทึกการลงมติ การเปิดเผยการลงมติ การตั้งกระทู้ถาม การเปิดอภิปรายทั่วไป การรักษาระเบียบและความเรียบร้อย และการอื่นที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งมีอำนาจตราข้อบังคับเกี่ยวกับประมวลจริยธรรมของสมาชิกและกรรมาธิการ และกิจการอื่นเพื่อดำเนินการตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ
ในข้อบังคับตามวรรคหนึ่งในส่วนที่เกี่ยวกับการตั้งกรรมาธิการวิสามัญเพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่ประธานสภาผู้แทนราษฎรวินิจฉัยว่ามีสาระสำคัญเกี่ยวกับเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ หรือคนพิการหรือทุพพลภาพ ต้องกำหนดให้บุคคลประเภทดังกล่าวหรือผู้แทนองค์กรเอกชนที่ทำงานเกี่ยวกับบุคคลประเภทนั้นโดยตรง ร่วมเป็นกรรมาธิการวิสามัญด้วยไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของจำนวนกรรมาธิการวิสามัญทั้งหมด และในส่วนที่เกี่ยวกับการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่ผู้มีสิทธิเลือกตั้งเข้าชื่อเสนอ ต้องกำหนดให้ผู้แทนของผู้มีสิทธิเลือกตั้งซึ่งเข้าชื่อเสนอร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวร่วมเป็นกรรมาธิการวิสามัญด้วยไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของจำนวนกรรมาธิการวิสามัญทั้งหมด
 
มาตรา ๑๒๙  สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภามีอำนาจเลือกสมาชิกของแต่ละสภาตั้งเป็นคณะกรรมาธิการสามัญ และมีอำนาจเลือกบุคคลผู้เป็นสมาชิกหรือมิได้เป็นสมาชิก ตั้งเป็นคณะกรรมาธิการวิสามัญ หรือคณะกรรมาธิการร่วมกันตามมาตรา ๑๓๗ เพื่อกระทำกิจการ พิจารณาสอบหาข้อเท็จจริงหรือศึกษาเรื่องใด ๆ และรายงานให้สภาทราบตามระยะเวลาที่สภากำหนด
การกระทำกิจการ การสอบหาข้อเท็จจริง หรือการศึกษาตามวรรคหนึ่ง ต้องเป็นเรื่องที่อยู่ในหน้าที่และอำนาจของสภา และหน้าที่และอำนาจตามที่ระบุไว้ในการตั้งคณะกรรมาธิการก็ดี ในการดำเนินการของคณะกรรมาธิการก็ดี ต้องไม่เป็นเรื่องซ้ำซ้อนกัน ในกรณีที่การกระทำกิจการ การสอบหาข้อเท็จจริง หรือการศึกษาในเรื่องใดมีความเกี่ยวข้องกัน ให้เป็นหน้าที่ของประธานสภาที่จะต้องดำเนินการให้คณะกรรมาธิการที่เกี่ยวข้องทุกชุดร่วมกันดำเนินการ
ในการสอบหาข้อเท็จจริง คณะกรรมาธิการจะมอบอำนาจหรือมอบหมายให้บุคคลหรือคณะบุคคลใดกระทำการแทนมิได้
คณะกรรมาธิการตามวรรคหนึ่งมีอำนาจเรียกเอกสารจากบุคคลใด หรือเรียกบุคคลใดมาแถลงข้อเท็จจริงหรือแสดงความเห็นในกิจการที่กระทำหรือในเรื่องที่พิจารณาสอบหาข้อเท็จจริงหรือศึกษาอยู่นั้นได้ แต่การเรียกเช่นว่านั้นมิให้ใช้บังคับแก่ผู้พิพากษาหรือตุลาการที่ปฏิบัติตามหน้าที่หรือใช้อำนาจในกระบวนวิธีพิจารณาพิพากษาอรรถคดี หรือการบริหารงานบุคคลของแต่ละศาล และมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระในส่วนที่เกี่ยวกับการปฏิบัติตามหน้าที่และอำนาจโดยตรงในแต่ละองค์กรตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญหรือตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ แล้วแต่กรณี
ให้เป็นหน้าที่ของรัฐมนตรีที่รับผิดชอบในกิจการที่คณะกรรมาธิการสอบหาข้อเท็จจริงหรือศึกษาที่จะต้องสั่งการให้เจ้าหน้าที่ของรัฐในสังกัดหรือในกำกับ ให้ข้อเท็จจริง ส่งเอกสาร หรือแสดงความเห็นตามที่คณะกรรมาธิการเรียก
ให้สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาเปิดเผยบันทึกการประชุม รายงานการดำเนินการ รายงานการสอบหาข้อเท็จจริง หรือรายงานการศึกษา แล้วแต่กรณี ของคณะกรรมาธิการให้ประชาชนทราบเว้นแต่สภาผู้แทนราษฎรหรือวุฒิสภา แล้วแต่กรณี มีมติมิให้เปิดเผย
เอกสิทธิ์ที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๒๔ ให้คุ้มครองถึงบุคคลผู้กระทำหน้าที่และผู้ปฏิบัติตามคำเรียกตามมาตรานี้ด้วย
กรรมาธิการสามัญซึ่งตั้งจากผู้ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด ต้องมีจำนวนตามหรือใกล้เคียงกับอัตราส่วนของจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของแต่ละพรรคการเมืองที่มีอยู่ในสภาผู้แทนราษฎร
ในระหว่างที่ยังไม่มีข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎรตามมาตรา ๑๒๘ ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้กำหนดอัตราส่วนตามวรรคแปด
 
มาตรา ๑๓๐  ให้มีพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ดังต่อไปนี้
(๑) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
(๒) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา
(๓) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง
(๔) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง
(๕) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน
(๖) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
(๗) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน
(๘) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ
(๙) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
(๑๐) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
 
มาตรา ๑๓๑  ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญจะเสนอได้ก็แต่โดย
(๑) คณะรัฐมนตรี โดยข้อเสนอแนะของศาลฎีกา ศาลรัฐธรรมนูญ หรือองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้อง
(๒) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร
 
มาตรา ๑๓๒  ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ นอกจากที่บัญญัติไว้ดังต่อไปนี้ให้กระทำเช่นเดียวกับพระราชบัญญัติ
(๑) การเสนอร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญให้เสนอต่อรัฐสภา และให้รัฐสภาประชุมร่วมกันเพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญให้แล้วเสร็จภายในเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันโดยการออกเสียงลงคะแนนในวาระที่สาม ต้องมีคะแนนเสียงเห็นชอบด้วยมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของรัฐสภา ถ้าที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภาพิจารณาไม่แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าว ให้ถือว่ารัฐสภาให้ความเห็นชอบตามร่างที่เสนอตามมาตรา ๑๓๑
(๒) ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่รัฐสภาให้ความเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญให้รัฐสภาส่งร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้นไปยังศาลฎีกา ศาลรัฐธรรมนูญ หรือองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ความเห็น ในกรณีที่ศาลฎีกา ศาลรัฐธรรมนูญ หรือองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้อง ไม่มีข้อทักท้วงภายในสิบวันนับแต่วันที่ได้รับร่างดังกล่าว ให้รัฐสภาดำเนินการต่อไป
(๓) ในกรณีที่ศาลฎีกา ศาลรัฐธรรมนูญ หรือองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้อง เห็นว่าร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่รัฐสภาให้ความเห็นชอบมีข้อความใดขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ หรือทำให้ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ให้ถูกต้องตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญได้ ให้เสนอความเห็นไปยังรัฐสภาและให้รัฐสภาประชุมร่วมกันเพื่อพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับความเห็นดังกล่าว ในการนี้ ให้รัฐสภามีอำนาจแก้ไขเพิ่มเติมตามข้อเสนอของศาลฎีกา ศาลรัฐธรรมนูญ หรือองค์กรอิสระตามที่เห็นสมควรได้ และเมื่อดำเนินการเสร็จแล้ว ให้รัฐสภาดำเนินการต่อไป
 
มาตรา ๑๓๓  ร่างพระราชบัญญัติให้เสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรก่อน และจะเสนอได้ก็แต่โดย
(๑) คณะรัฐมนตรี
(๒) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่ายี่สิบคน
(๓) ผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นคนเข้าชื่อเสนอกฎหมายตามหมวด ๓ สิทธิและเสรีภาพของปวงชนชาวไทย หรือหมวด ๕ หน้าที่ของรัฐ  ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย
ในกรณีที่ร่างพระราชบัญญัติซึ่งมีผู้เสนอตาม (๒) หรือ (๓) เป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงินจะเสนอได้ก็ต่อเมื่อมีคำรับรองของนายกรัฐมนตรี
 
มาตรา ๑๓๔  ร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน หมายความถึงร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑) การตั้งขึ้น ยกเลิก ลด เปลี่ยนแปลง แก้ไข ผ่อน หรือวางระเบียบการบังคับอันเกี่ยวกับภาษีหรืออากร
(๒) การจัดสรร รับ รักษา หรือจ่ายเงินแผ่นดิน หรือการโอนงบประมาณรายจ่ายของแผ่นดิน
(๓) การกู้เงิน การค้ำประกัน การใช้เงินกู้ หรือการดำเนินการที่ผูกพันทรัพย์สินของรัฐ
(๔) เงินตรา
ในกรณีที่เป็นที่สงสัยว่าร่างพระราชบัญญัติใดเป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน ให้เป็นอำนาจของที่ประชุมร่วมกันของประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานคณะกรรมาธิการสามัญของสภาผู้แทนราษฎรทุกคณะเป็นผู้วินิจฉัย
ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรจัดให้มีการประชุมร่วมกันเพื่อพิจารณากรณีตามวรรคสองภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่มีกรณีดังกล่าว
มติของที่ประชุมร่วมกันตามวรรคสอง ให้ใช้เสียงข้างมากเป็นประมาณ ถ้าคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
 
มาตรา ๑๓๕  ร่างพระราชบัญญัติใดที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือผู้มีสิทธิเลือกตั้งเป็นผู้เสนอและในชั้นรับหลักการไม่เป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน แต่สภาผู้แทนราษฎรได้แก้ไขเพิ่มเติมและประธานสภาผู้แทนราษฎรเห็นเองหรือมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทักท้วงต่อประธานสภาผู้แทนราษฎรว่าการแก้ไขเพิ่มเติมนั้นทำให้มีลักษณะเป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรสั่งระงับการพิจารณาไว้ก่อน เพื่อดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๑๓๔ วรรคสอง วรรคสาม และวรรคสี่
ในกรณีที่ที่ประชุมร่วมกันตามวรรคหนึ่งวินิจฉัยว่า การแก้ไขเพิ่มเติมทำให้ร่างพระราชบัญญัตินั้นมีลักษณะเป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรส่งร่างพระราชบัญญัตินั้นไปให้นายกรัฐมนตรีรับรอง ถ้านายกรัฐมนตรีไม่ให้คำรับรอง ให้สภาผู้แทนราษฎรดำเนินการแก้ไขเพื่อมิให้ร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน
 
มาตรา ๑๓๖  เมื่อสภาผู้แทนราษฎรได้พิจารณาร่างพระราชบัญญัติและลงมติเห็นชอบแล้ว ให้สภาผู้แทนราษฎรเสนอร่างพระราชบัญญัตินั้นต่อวุฒิสภา วุฒิสภาต้องพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่เสนอมานั้นให้เสร็จภายในหกสิบวัน แต่ถ้าร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงินต้องพิจารณาให้เสร็จภายในสามสิบวัน  ทั้งนี้ เว้นแต่วุฒิสภาจะได้ลงมติให้ขยายเวลาออกไปเป็นกรณีพิเศษซึ่งต้องไม่เกินสามสิบวัน กำหนดวันดังกล่าวให้หมายถึงวันในสมัยประชุม และให้เริ่มนับแต่วันที่ร่างพระราชบัญญัตินั้นมาถึงวุฒิสภา
ระยะเวลาในวรรคหนึ่ง ไม่ให้นับรวมระยะเวลาที่อยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๑๓๙
ถ้าวุฒิสภาพิจารณาร่างพระราชบัญญัติไม่เสร็จภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่าวุฒิสภาได้ให้ความเห็นชอบในร่างพระราชบัญญัตินั้น
ในกรณีที่สภาผู้แทนราษฎรเสนอร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงินไปยังวุฒิสภา ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรแจ้งให้วุฒิสภาทราบและให้ถือเป็นเด็ดขาด หากมิได้แจ้ง ให้ถือว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นไม่เป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน
 
มาตรา ๑๓๗  เมื่อวุฒิสภาได้พิจารณาร่างพระราชบัญญัติเสร็จแล้ว
(๑) ถ้าเห็นชอบด้วยกับสภาผู้แทนราษฎร ให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๘๑
(๒) ถ้าไม่เห็นชอบด้วยกับสภาผู้แทนราษฎร ให้ยับยั้งร่างพระราชบัญญัตินั้นไว้ก่อนและส่งร่างพระราชบัญญัตินั้นคืนไปยังสภาผู้แทนราษฎร
(๓) ถ้าแก้ไขเพิ่มเติม ให้ส่งร่างพระราชบัญญัติตามที่แก้ไขเพิ่มเติมนั้นไปยังสภาผู้แทนราษฎร ถ้าสภาผู้แทนราษฎรเห็นชอบด้วยกับการแก้ไขเพิ่มเติม ให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๘๑ ถ้าเป็นกรณีอื่น ให้แต่ละสภาตั้งบุคคลซึ่งเป็นหรือมิได้เป็นสมาชิกแห่งสภานั้น ๆ มีจำนวนเท่ากันตามที่สภาผู้แทนราษฎรกำหนดประกอบเป็นคณะกรรมาธิการร่วมกันเพื่อพิจารณาร่างพระราชบัญญัตินั้น และให้คณะกรรมาธิการร่วมกันรายงานและเสนอร่างพระราชบัญญัติที่คณะกรรมาธิการร่วมกันได้พิจารณาแล้วต่อสภาทั้งสอง ถ้าสภาทั้งสองต่างเห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติที่คณะกรรมาธิการร่วมกันได้พิจารณาแล้ว ให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๘๑ ถ้าสภาใดสภาหนึ่งไม่เห็นชอบด้วย ไม่ว่าอีกสภาหนึ่งจะได้พิจารณาร่างพระราชบัญญัตินั้นแล้วหรือไม่ ให้ยับยั้งร่างพระราชบัญญัตินั้นไว้ก่อน
การประชุมคณะกรรมาธิการร่วมกันต้องมีกรรมาธิการของสภาทั้งสองมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนกรรมาธิการทั้งหมดจึงจะเป็นองค์ประชุม และให้นำความในมาตรา ๑๕๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
ถ้าวุฒิสภาไม่ส่งร่างพระราชบัญญัติคืนไปยังสภาผู้แทนราษฎรภายในกำหนดเวลาตามมาตรา ๑๓๖ ให้ถือว่าวุฒิสภาได้ให้ความเห็นชอบในร่างพระราชบัญญัตินั้น และให้ดำเนินการตามมาตรา ๘๑ ต่อไป
 
มาตรา ๑๓๘  สภาผู้แทนราษฎรจะยกร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้ตามมาตรา ๑๓๗ ขึ้นพิจารณาใหม่ได้เมื่อพ้นหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่
(๑) วันที่วุฒิสภาส่งร่างพระราชบัญญัตินั้นคืนไปยังสภาผู้แทนราษฎรสำหรับกรณีการยับยั้งตามมาตรา ๑๓๗ (๒)
(๒) วันที่สภาใดสภาหนึ่งไม่เห็นชอบด้วย สำหรับกรณีการยับยั้งตามมาตรา ๑๓๗ (๓)
ในกรณีตามวรรคหนึ่ง ถ้าสภาผู้แทนราษฎรลงมติยืนยันร่างที่ผ่านการพิจารณาจากสภาผู้แทนราษฎรหรือร่างที่คณะกรรมาธิการร่วมกันพิจารณาด้วยคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรแล้ว ให้ถือว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นอันได้รับความเห็นชอบของรัฐสภาและให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๘๑
ภายใต้บังคับมาตรา ๑๔๓ วรรคสี่ ระยะเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันตามวรรคหนึ่ง ให้ลดเหลือสิบวันในกรณีร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้นั้นเป็นร่างพระราชบัญญัติเกี่ยวด้วยการเงิน
 
มาตรา ๑๓๙  ในระหว่างที่มีการยับยั้งร่างพระราชบัญญัติใดตามมาตรา ๑๓๗ คณะรัฐมนตรีหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจะเสนอร่างพระราชบัญญัติที่มีหลักการอย่างเดียวกันหรือคล้ายกันกับหลักการของร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้มิได้
ในกรณีที่สภาผู้แทนราษฎรหรือวุฒิสภาเห็นว่าร่างพระราชบัญญัติที่เสนอหรือส่งให้พิจารณานั้นเป็นร่างพระราชบัญญัติที่มีหลักการอย่างเดียวกันหรือคล้ายกันกับหลักการของร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้ ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรหรือประธานวุฒิสภาส่งร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัย ถ้าศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าเป็นร่างพระราชบัญญัติที่มีหลักการอย่างเดียวกันหรือคล้ายกันกับหลักการของร่างพระราชบัญญัติที่ต้องยับยั้งไว้ ให้ร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นอันตกไป
 
มาตรา ๑๔๐  การจ่ายเงินแผ่นดิน จะกระทำได้เฉพาะที่ได้อนุญาตไว้ในกฎหมายว่าด้วยงบประมาณรายจ่าย กฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ หรือกฎหมายเกี่ยวด้วยการโอนงบประมาณ กฎหมายว่าด้วยเงินคงคลัง หรือกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ เว้นแต่ในกรณีจำเป็นรีบด่วนจะจ่ายไปก่อนก็ได้ แต่ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กฎหมายบัญญัติ ในกรณีเช่นว่านี้ ต้องตั้งงบประมาณรายจ่ายชดใช้ในพระราชบัญญัติโอนงบประมาณรายจ่ายหรือพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายเพิ่มเติม หรือพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณถัดไป
 
มาตรา ๑๔๑  งบประมาณรายจ่ายของแผ่นดินให้ทำเป็นพระราชบัญญัติ ถ้าพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณออกไม่ทันปีงบประมาณใหม่ ให้ใช้กฎหมายว่าด้วยงบประมาณรายจ่ายในปีงบประมาณปีก่อนนั้นไปพลางก่อน
รัฐต้องจัดสรรงบประมาณให้เพียงพอกับการปฏิบัติหน้าที่โดยอิสระของรัฐสภา ศาล องค์กรอิสระ และองค์กรอัยการ  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ ในกรณีที่เห็นว่างบประมาณที่ได้รับจัดสรรอาจไม่เพียงพอต่อการปฏิบัติหน้าที่ รัฐสภา ศาล องค์กรอิสระ หรือองค์กรอัยการจะยื่นคำขอแปรญัตติต่อคณะกรรมาธิการโดยตรงก็ได้
 
มาตรา ๑๔๒  ในการเสนอร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณต้องแสดงแหล่งที่มาและประมาณการรายได้ ผลสัมฤทธิ์หรือประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากการจ่ายเงินและความสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ชาติและแผนพัฒนาต่าง ๆ  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ
 
มาตรา ๑๔๓  ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายเพิ่มเติม และร่างพระราชบัญญัติโอนงบประมาณรายจ่าย สภาผู้แทนราษฎรจะต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งร้อยห้าวันนับแต่วันที่ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวมาถึงสภาผู้แทนราษฎร
ถ้าสภาผู้แทนราษฎรพิจารณาร่างพระราชบัญญัตินั้นไม่แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่าสภาผู้แทนราษฎรเห็นชอบกับร่างพระราชบัญญัตินั้น และให้เสนอร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวต่อวุฒิสภาเพื่อพิจารณา
ในการพิจารณาของวุฒิสภา วุฒิสภาจะต้องให้ความเห็นชอบหรือไม่ให้ความเห็นชอบภายในยี่สิบวันนับแต่วันที่ร่างพระราชบัญญัตินั้นมาถึงวุฒิสภา โดยจะแก้ไขเพิ่มเติมใด ๆ มิได้ ถ้าพ้นกำหนดเวลาดังกล่าวให้ถือว่าวุฒิสภาเห็นชอบกับร่างพระราชบัญญัตินั้น ในกรณีเช่นนี้และในกรณีที่วุฒิสภาให้ความเห็นชอบให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๘๑
ถ้าวุฒิสภาไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ให้นำความในมาตรา ๑๓๘ วรรคสองมาใช้บังคับโดยอนุโลม โดยให้สภาผู้แทนราษฎรยกขึ้นพิจารณาใหม่ได้ทันที
ระยะเวลาตามวรรคหนึ่งและวรรคสาม มิให้นับรวมระยะเวลาที่ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาตามมาตรา ๑๔๔ วรรคสาม
 
มาตรา ๑๔๔  ในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายเพิ่มเติม และร่างพระราชบัญญัติโอนงบประมาณรายจ่าย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจะแปรญัตติเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขเพิ่มเติมรายการหรือจำนวนในรายการมิได้ แต่อาจแปรญัตติในทางลดหรือตัดทอนรายจ่ายซึ่งมิใช่รายจ่ายตามข้อผูกพันอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑) เงินส่งใช้ต้นเงินกู้
(๒) ดอกเบี้ยเงินกู้
(๓) เงินที่กำหนดให้จ่ายตามกฎหมาย
ในการพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา หรือคณะกรรมาธิการ การเสนอ การแปรญัตติหรือการกระทำด้วยประการใด ๆ ที่มีผลให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภาหรือกรรมาธิการมีส่วนไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมในการใช้งบประมาณรายจ่าย จะกระทำมิได้
ในกรณีที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา เห็นว่ามีการกระทำที่ฝ่าฝืนบทบัญญัติตามวรรคสอง ให้เสนอความเห็นต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อพิจารณา และศาลรัฐธรรมนูญต้องพิจารณาวินิจฉัยให้แล้วเสร็จภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับความเห็นดังกล่าว ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่ามีการกระทำที่ฝ่าฝืนบทบัญญัติตามวรรคสอง ให้การเสนอ การแปรญัตติ หรือการกระทำดังกล่าวเป็นอันสิ้นผล ถ้าผู้กระทำการดังกล่าวเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา ให้ผู้กระทำการนั้นสิ้นสุดสมาชิกภาพนับแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัย และให้เพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้งของผู้นั้น แต่ในกรณีที่คณะรัฐมนตรีเป็นผู้กระทำการหรืออนุมัติให้กระทำการหรือรู้ว่ามีการกระทำดังกล่าวแล้วแต่มิได้สั่งยับยั้ง ให้คณะรัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะนับแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัย และให้เพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้งของรัฐมนตรีที่พ้นจากตำแหน่งนั้น เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าตนมิได้อยู่ในที่ประชุมในขณะที่มีมติ และให้ผู้กระทำการดังกล่าวต้องรับผิดชดใช้เงินนั้นคืนพร้อมด้วยดอกเบี้ย
เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้ใดจัดทำโครงการหรืออนุมัติหรือจัดสรรเงินงบประมาณโดยรู้ว่ามีการดำเนินการอันเป็นการฝ่าฝืนบทบัญญัติตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง ถ้าได้บันทึกข้อโต้แย้งไว้เป็นหนังสือหรือมีหนังสือแจ้งให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติทราบ ให้พ้นจากความรับผิด
การเรียกเงินคืนตามวรรคสามหรือวรรคสี่ ให้กระทำได้ภายในยี่สิบปีนับแต่วันที่มีการจัดสรรงบประมาณนั้น
ในกรณีที่คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติได้รับแจ้งตามวรรคสี่ ให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติดำเนินการสอบสวนเป็นทางลับโดยพลันหากเห็นว่ากรณีมีมูล ให้เสนอความเห็นต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อดำเนินการต่อไปตามวรรคสาม และไม่ว่ากรณีจะเป็นประการใด คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติและศาลรัฐธรรมนูญหรือบุคคลใดจะเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับผู้แจ้งมิได้
 
มาตรา ๑๔๕  ร่างพระราชบัญญัติที่ได้รับความเห็นชอบของรัฐสภาแล้ว ให้นายกรัฐมนตรีรอไว้ห้าวันนับแต่วันที่ได้รับร่างพระราชบัญญัตินั้นจากรัฐสภา ถ้าไม่มีกรณีต้องดำเนินการตามมาตรา ๑๔๘ ให้นำขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายภายในยี่สิบวันนับแต่วันพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว
 
มาตรา ๑๔๖  ร่างพระราชบัญญัติใด พระมหากษัตริย์ไม่ทรงเห็นชอบด้วยและพระราชทานคืนมายังรัฐสภา หรือเมื่อพ้นเก้าสิบวันแล้วมิได้พระราชทานคืนมา รัฐสภาจะต้องปรึกษาร่างพระราชบัญญัตินั้นใหม่ ถ้ารัฐสภามีมติยืนยันตามเดิมด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภาแล้ว ให้นายกรัฐมนตรีนำร่างพระราชบัญญัตินั้นขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายอีกครั้งหนึ่ง เมื่อพระมหากษัตริย์มิได้ทรงลงพระปรมาภิไธยพระราชทานคืนมาภายในสามสิบวัน ให้นายกรัฐมนตรีนำพระราชบัญญัตินั้นประกาศในราชกิจจานุเบกษาใช้บังคับเป็นกฎหมายได้เสมือนหนึ่งว่าพระมหากษัตริย์ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยแล้ว
 
มาตรา ๑๔๗  ในกรณีที่อายุของสภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลงหรือมีการยุบสภาผู้แทนราษฎร ร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมหรือร่างพระราชบัญญัติที่รัฐสภายังมิได้ให้ความเห็นชอบ หรือที่รัฐสภาให้ความเห็นชอบแล้วแต่พระมหากษัตริย์ไม่ทรงเห็นชอบด้วย หรือเมื่อพ้นเก้าสิบวันแล้วมิได้พระราชทานคืนมา ให้เป็นอันตกไป
บรรดาร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมหรือร่างพระราชบัญญัติที่รัฐสภายังมิได้ให้ความเห็นชอบที่ตกไปตามวรรคหนึ่ง ถ้าคณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่ภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปร้องขอต่อรัฐสภาเพื่อให้รัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร หรือวุฒิสภา แล้วแต่กรณี พิจารณาต่อไป ถ้ารัฐสภาเห็นชอบด้วยก็ให้รัฐสภาสภาผู้แทนราษฎร หรือวุฒิสภา แล้วแต่กรณี พิจารณาต่อไปได้ แต่คณะรัฐมนตรีต้องร้องขอภายในหกสิบวันนับแต่วันเรียกประชุมรัฐสภาครั้งแรกภายหลังการเลือกตั้งทั่วไป
 
มาตรา ๑๔๘  ก่อนที่นายกรัฐมนตรีจะนำร่างพระราชบัญญัติใดขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อพระมหากษัตริย์ทรงลงพระปรมาภิไธยตามมาตรา ๘๑
(๑) หากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา หรือสมาชิกของทั้งสองสภารวมกันมีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา เห็นว่าร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวมีข้อความขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ หรือตราขึ้นโดยไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ให้เสนอความเห็นต่อประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานวุฒิสภา หรือประธานรัฐสภา แล้วแต่กรณี แล้วให้ประธานแห่งสภาที่ได้รับความเห็นดังกล่าวส่งความเห็นนั้นไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัย และแจ้งให้นายกรัฐมนตรีทราบโดยไม่ชักช้า
(๒) หากนายกรัฐมนตรีเห็นว่าร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวมีข้อความขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญหรือตราขึ้นโดยไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ให้ส่งความเห็นเช่นว่านั้นไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัย และแจ้งให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานวุฒิสภาทราบโดยไม่ชักช้า
ในระหว่างการพิจารณาวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ นายกรัฐมนตรีจะนำร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อพระมหากษัตริย์ทรงลงพระปรมาภิไธยมิได้
ถ้าศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นมีข้อความขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญหรือตราขึ้นโดยไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ และข้อความดังกล่าวเป็นสาระสำคัญให้ร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นอันตกไป
ถ้าศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นมีข้อความขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ แต่มิใช่กรณีตามวรรคสาม ให้ข้อความที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญนั้นเป็นอันตกไป และให้นายกรัฐมนตรีดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๘๑
 
มาตรา ๑๔๙  ให้นำความในมาตรา ๑๔๘ มาใช้บังคับแก่ร่างข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ร่างข้อบังคับการประชุมวุฒิสภา และร่างข้อบังคับการประชุมรัฐสภาที่สภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา หรือรัฐสภา แล้วแต่กรณี ให้ความเห็นชอบแล้ว ก่อนนำไปประกาศในราชกิจจานุเบกษาด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๑๕๐  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภามีสิทธิตั้งกระทู้ถามรัฐมนตรีในเรื่องใดเกี่ยวกับงานในหน้าที่โดยจะถามเป็นหนังสือหรือด้วยวาจาก็ได้ ตามข้อบังคับการประชุมแห่งสภานั้น ๆ ซึ่งอย่างน้อยต้องกำหนดให้มีการตั้งกระทู้ถามด้วยวาจาโดยไม่ต้องแจ้งล่วงหน้าไว้ด้วย
รัฐมนตรีย่อมมีสิทธิที่จะไม่ตอบกระทู้เมื่อคณะรัฐมนตรีเห็นว่าเรื่องนั้นยังไม่ควรเปิดเผยเพราะเกี่ยวกับความปลอดภัยหรือประโยชน์สำคัญของแผ่นดิน
 
มาตรา ๑๕๑  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร มีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลหรือทั้งคณะ
เมื่อได้มีการเสนอญัตติตามวรรคหนึ่งแล้ว จะมีการยุบสภาผู้แทนราษฎรมิได้ เว้นแต่จะมีการถอนญัตติหรือการลงมตินั้นไม่ได้คะแนนเสียงตามวรรคสี่
เมื่อการอภิปรายทั่วไปสิ้นสุดลง โดยมิใช่ด้วยมติให้ผ่านระเบียบวาระเปิดอภิปรายนั้นไปให้สภาผู้แทนราษฎรลงมติไว้วางใจหรือไม่ไว้วางใจ การลงมติในกรณีเช่นว่านี้มิให้กระทำในวันเดียวกับวันที่การอภิปรายสิ้นสุดลง
มติไม่ไว้วางใจต้องมีคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร
รัฐมนตรีคนใดพ้นจากตำแหน่งเดิมแต่ยังคงเป็นรัฐมนตรีในตำแหน่งอื่นภายหลังจากวันที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเข้าชื่อตามวรรคหนึ่ง หรือพ้นจากตำแหน่งเดิมไม่เกินเก้าสิบวันก่อนวันที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเข้าชื่อตามวรรคหนึ่ง แต่ยังคงเป็นรัฐมนตรีในตำแหน่งอื่น ให้รัฐมนตรีคนนั้นยังคงต้องถูกอภิปรายเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจต่อไป
 
มาตรา ๑๕๒  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร จะเข้าชื่อกันเพื่อเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อซักถามข้อเท็จจริงหรือเสนอแนะปัญหาต่อคณะรัฐมนตรี โดยไม่มีการลงมติก็ได้
 
มาตรา ๑๕๓  สมาชิกวุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภา มีสิทธิเข้าชื่อขอเปิดอภิปรายทั่วไปในวุฒิสภาเพื่อให้คณะรัฐมนตรีแถลงข้อเท็จจริงหรือชี้แจงปัญหาสำคัญเกี่ยวกับการบริหารราชการแผ่นดินโดยไม่มีการลงมติ
 
มาตรา ๑๕๔  การเสนอญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปตามมาตรา ๑๕๑ มาตรา ๑๕๒หรือมาตรา ๑๕๓ แล้วแต่กรณี ให้กระทำได้ปีละหนึ่งครั้ง
ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การเปิดอภิปรายทั่วไปตามมาตรา ๑๕๑ ที่สิ้นสุดลงด้วยมติให้ผ่านระเบียบวาระเปิดอภิปรายนั้นไป
 
มาตรา ๑๕๕  ในกรณีที่มีปัญหาสำคัญเกี่ยวกับความมั่นคงปลอดภัยหรือเศรษฐกิจของประเทศสมควรที่จะปรึกษาหารือร่วมกันระหว่างรัฐสภาและคณะรัฐมนตรี ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรจะแจ้งไปยังประธานรัฐสภาขอให้มีการเปิดอภิปรายทั่วไปในที่ประชุมรัฐสภาก็ได้ ในกรณีนี้ ประธานรัฐสภาต้องดำเนินการให้มีการประชุมภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับการแจ้ง แต่รัฐสภาจะลงมติในปัญหาที่อภิปรายมิได้
การประชุมตามวรรคหนึ่งให้ประชุมลับ และคณะรัฐมนตรีมีหน้าที่ต้องเข้าร่วมประชุมด้วย
 
ส่วนที่ ๕
การประชุมร่วมกันของรัฐสภา
                  
 
มาตรา ๑๕๖  ในกรณีต่อไปนี้ ให้รัฐสภาประชุมร่วมกัน
(๑) การให้ความเห็นชอบในการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตามมาตรา ๑๗
(๒) การปฏิญาณตนของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ต่อรัฐสภาตามมาตรา ๑๙
(๓) การรับทราบการแก้ไขเพิ่มเติมกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช ๒๔๖๗ ตามมาตรา ๒๐
(๔) การรับทราบหรือให้ความเห็นชอบในการสืบราชสมบัติตามมาตรา ๒๑
(๕) การให้ความเห็นชอบในการปิดสมัยประชุมตามมาตรา ๑๒๑
(๖) การเปิดประชุมรัฐสภาตามมาตรา ๑๒๒
(๗) การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๑๓๒
(๘) การปรึกษาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญหรือร่างพระราชบัญญัติใหม่ตามมาตรา ๑๔๖
(๙) การพิจารณาให้ความเห็นชอบตามมาตรา ๑๔๗
(๑๐) การเปิดอภิปรายทั่วไปตามมาตรา ๑๕๕ และมาตรา ๑๖๕
(๑๑) การตราข้อบังคับการประชุมรัฐสภาตามมาตรา ๑๕๗
(๑๒) การแถลงนโยบายตามมาตรา ๑๖๒
(๑๓) การให้ความเห็นชอบในการประกาศสงครามตามมาตรา ๑๗๗
(๑๔) การรับฟังคำชี้แจงและการให้ความเห็นชอบหนังสือสัญญาตามมาตรา ๑๗๘
(๑๕) การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๒๕๖
(๑๖) กรณีอื่นตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ
 
มาตรา ๑๕๗  ในการประชุมร่วมกันของรัฐสภาให้ใช้ข้อบังคับการประชุมรัฐสภา ในระหว่างที่ยังไม่มีข้อบังคับการประชุมรัฐสภา ให้ใช้ข้อบังคับการประชุมสภาผู้แทนราษฎรโดยอนุโลมไปพลางก่อน
ในการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ให้นำบทที่ใช้แก่สภาทั้งสองมาใช้บังคับโดยอนุโลม เว้นแต่ในเรื่องการตั้งคณะกรรมาธิการ กรรมาธิการซึ่งตั้งจากผู้ซึ่งเป็นสมาชิกของแต่ละสภาจะต้องมีจำนวนตามหรือใกล้เคียงกับอัตราส่วนของจำนวนสมาชิกของแต่ละสภา
 
หมวด ๘
คณะรัฐมนตรี
                  
 
มาตรา ๑๕๘  พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีอื่นอีกไม่เกินสามสิบห้าคนประกอบเป็นคณะรัฐมนตรี มีหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินตามหลักความรับผิดชอบร่วมกัน
นายกรัฐมนตรีต้องแต่งตั้งจากบุคคลซึ่งสภาผู้แทนราษฎรให้ความเห็นชอบตามมาตรา ๑๕๙
ให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี
นายกรัฐมนตรีจะดำรงตำแหน่งรวมกันแล้วเกินแปดปีมิได้  ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการดำรงตำแหน่งติดต่อกันหรือไม่ แต่มิให้นับรวมระยะเวลาในระหว่างที่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปหลังพ้นจากตำแหน่ง
 
มาตรา ๑๕๙  ให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณาให้ความเห็นชอบบุคคลซึ่งสมควรได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีจากบุคคลซึ่งมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๖๐ และเป็นผู้มีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อที่พรรคการเมืองแจ้งไว้ตามมาตรา ๘๘ เฉพาะจากบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองที่มีสมาชิกได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไม่น้อยกว่าร้อยละห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร
การเสนอชื่อตามวรรคหนึ่งต้องมีสมาชิกรับรองไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร
มติของสภาผู้แทนราษฎรที่เห็นชอบการแต่งตั้งบุคคลใดให้เป็นนายกรัฐมนตรี ต้องกระทำโดยการลงคะแนนโดยเปิดเผย และมีคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร
 
มาตรา ๑๖๐  รัฐมนตรีต้อง
(๑) มีสัญชาติไทยโดยการเกิด
(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่าสามสิบห้าปี
(๓) สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
(๔) มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์
(๕) ไม่มีพฤติกรรมอันเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมอย่างร้ายแรง
(๖) ไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๙๘
(๗) ไม่เป็นผู้ต้องคำพิพากษาให้จำคุก แม้คดีนั้นจะยังไม่ถึงที่สุด หรือมีการรอการลงโทษ เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทำโดยประมาท ความผิดลหุโทษ หรือความผิดฐานหมิ่นประมาท
(๘) ไม่เป็นผู้เคยพ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุกระทำการอันเป็นการต้องห้ามตามมาตรา ๑๘๖ หรือมาตรา ๑๘๗ มาแล้วยังไม่ถึงสองปีนับถึงวันแต่งตั้ง
 
มาตรา ๑๖๑  ก่อนเข้ารับหน้าที่ รัฐมนตรีต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์ด้วยถ้อยคำ ดังต่อไปนี้
“ข้าพระพุทธเจ้า (ชื่อผู้ปฏิญาณ) ขอถวายสัตย์ปฏิญาณว่า ข้าพระพุทธเจ้าจะจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ และจะปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต เพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชนทั้งจะรักษาไว้และปฏิบัติตามซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยทุกประการ”
ในกรณีที่โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้คณะรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ไปพลางก่อนที่จะถวายสัตย์ปฏิญาณให้คณะรัฐมนตรีนั้นดำเนินการตามมาตรา ๑๖๒ วรรคสองได้ ในกรณีเช่นนี้ ให้คณะรัฐมนตรีตามมาตรา ๑๖๘ (๑) พ้นจากการปฏิบัติหน้าที่นับแต่วันที่โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมดังกล่าว
 
มาตรา ๑๖๒  คณะรัฐมนตรีที่จะเข้าบริหารราชการแผ่นดินต้องแถลงนโยบายต่อรัฐสภา ซึ่งต้องสอดคล้องกับหน้าที่ของรัฐ แนวนโยบายแห่งรัฐ และยุทธศาสตร์ชาติ และต้องชี้แจงแหล่งที่มาของรายได้ที่จะนำมาใช้จ่ายในการดำเนินนโยบาย โดยไม่มีการลงมติความไว้วางใจ  ทั้งนี้ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันเข้ารับหน้าที่
ก่อนแถลงนโยบายต่อรัฐสภาตามวรรคหนึ่ง หากมีกรณีที่สำคัญและจำเป็นเร่งด่วน ซึ่งหากปล่อยให้เนิ่นช้าไปจะกระทบต่อประโยชน์สำคัญของแผ่นดิน คณะรัฐมนตรีที่เข้ารับหน้าที่จะดำเนินการไปพลางก่อนเพียงเท่าที่จำเป็นก็ได้
 
มาตรา ๑๖๓  รัฐมนตรีย่อมมีสิทธิเข้าประชุมและแถลงข้อเท็จจริงหรือแสดงความคิดเห็นในที่ประชุมสภาแต่ไม่มีสิทธิออกเสียงลงคะแนน เว้นแต่เป็นการออกเสียงลงคะแนนในสภาผู้แทนราษฎรในกรณีที่รัฐมนตรีผู้นั้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรด้วย และให้นำเอกสิทธิ์ที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๒๔ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
 
มาตรา ๑๖๔  ในการบริหารราชการแผ่นดิน คณะรัฐมนตรีต้องดำเนินการตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ กฎหมาย และนโยบายที่ได้แถลงไว้ต่อรัฐสภา และต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้ด้วย
(๑) ปฏิบัติหน้าที่และใช้อำนาจด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต เสียสละ เปิดเผย และมีความรอบคอบและระมัดระวังในการดำเนินกิจการต่าง ๆ เพื่อประโยชน์สูงสุดของประเทศและประชาชนส่วนรวม
(๒) รักษาวินัยในกิจการที่เกี่ยวกับเงินแผ่นดินตามกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐอย่างเคร่งครัด
(๓) ยึดถือและปฏิบัติตามหลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี
(๔) สร้างเสริมให้ทุกภาคส่วนในสังคมอยู่ร่วมกันอย่างเป็นธรรม ผาสุก และสามัคคีปรองดองกัน
รัฐมนตรีต้องรับผิดชอบต่อสภาผู้แทนราษฎรในเรื่องที่อยู่ในหน้าที่และอำนาจของตน รวมทั้งต้องรับผิดชอบร่วมกันต่อรัฐสภาในการกำหนดนโยบายและการดำเนินการตามนโยบายของคณะรัฐมนตรี
 
มาตรา ๑๖๕  ในกรณีที่มีปัญหาสำคัญเกี่ยวกับการบริหารราชการแผ่นดินที่คณะรัฐมนตรีเห็นสมควรจะฟังความคิดเห็นของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภา นายกรัฐมนตรีจะแจ้งไปยังประธานรัฐสภาขอให้มีการเปิดอภิปรายทั่วไปในที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภาก็ได้ ในกรณีเช่นว่านี้ รัฐสภาจะลงมติในปัญหาที่อภิปรายมิได้
 
มาตรา ๑๖๖  ในกรณีที่มีเหตุอันสมควร คณะรัฐมนตรีจะขอให้มีการออกเสียงประชามติในเรื่องใดอันมิใช่เรื่องที่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญหรือเรื่องที่เกี่ยวกับตัวบุคคลหรือคณะบุคคลใดก็ได้  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๑๖๗  รัฐมนตรีทั้งคณะพ้นจากตำแหน่ง เมื่อ
(๑) ความเป็นรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีสิ้นสุดลงตามมาตรา ๑๗๐
(๒) อายุสภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลงหรือมีการยุบสภาผู้แทนราษฎร
(๓) คณะรัฐมนตรีลาออก
(๔) พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุตามมาตรา ๑๔๔
เมื่อรัฐมนตรีทั้งคณะพ้นจากตำแหน่งตาม (๑) (๓) หรือ (๔) ให้ดำเนินการเพื่อให้มีคณะรัฐมนตรีขึ้นใหม่ตามมาตรา ๑๕๘ และมาตรา ๑๕๙
 
มาตรา ๑๖๘  ให้คณะรัฐมนตรีที่พ้นจากตำแหน่งอยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปภายใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีพ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๑๖๗ (๑) (๒) หรือ (๓) ให้อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าคณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่จะเข้ารับหน้าที่ เว้นแต่ในกรณีที่นายกรัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๑๖๗ (๑) เพราะเหตุขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๙๘ หรือมาตรา ๑๖๐ (๔) หรือ (๕) นายกรัฐมนตรีจะอยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปมิได้
(๒) ในกรณีพ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๑๖๗ (๔) คณะรัฐมนตรีที่พ้นจากตำแหน่งจะอยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปมิได้
ในกรณีที่คณะรัฐมนตรีอยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปมิได้ตาม (๒) หรือคณะรัฐมนตรีที่อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปลาออกทั้งคณะ และเป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการตามมาตรา ๑๕๘ และมาตรา ๑๕๙ ได้ไม่ว่าด้วยเหตุใดหรือยังดำเนินการตามมาตรา ๑๕๘ และมาตรา ๑๕๙ ไม่แล้วเสร็จ ให้ปลัดกระทรวงปฏิบัติหน้าที่แทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงนั้น ๆ เฉพาะเท่าที่จำเป็นไปพลางก่อน โดยให้ปลัดกระทรวงคัดเลือกกันเองให้คนหนึ่งปฏิบัติหน้าที่แทนนายกรัฐมนตรี
 
มาตรา ๑๖๙  คณะรัฐมนตรีที่พ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๑๖๗ (๒) และต้องปฏิบัติหน้าที่ต่อไปตามมาตรา ๑๖๘ ต้องปฏิบัติหน้าที่ตามเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ไม่กระทำการอันมีผลเป็นการอนุมัติงานหรือโครงการ หรือมีผลเป็นการสร้างความผูกพันต่อคณะรัฐมนตรีชุดต่อไป เว้นแต่ที่กำหนดไว้แล้วในงบประมาณรายจ่ายประจำปี
(๒) ไม่แต่งตั้งหรือโยกย้ายข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำหรือพนักงานของหน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือกิจการที่รัฐถือหุ้นใหญ่ หรือให้บุคคลดังกล่าวพ้นจากการปฏิบัติหน้าที่ หรือพ้นจากตำแหน่ง หรือให้ผู้อื่นมาปฏิบัติหน้าที่แทน เว้นแต่จะได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการการเลือกตั้งก่อน
(๓) ไม่กระทำการอันมีผลเป็นการอนุมัติให้ใช้จ่ายงบประมาณสำรองจ่ายเพื่อกรณีฉุกเฉินหรือจำเป็น เว้นแต่จะได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการการเลือกตั้งก่อน
(๔) ไม่ใช้ทรัพยากรของรัฐหรือบุคลากรของรัฐเพื่อกระทำการใดอันอาจมีผลต่อการเลือกตั้ง และไม่กระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนข้อห้ามตามระเบียบที่คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนด
 
มาตรา ๑๗๐  ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเฉพาะตัว เมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) สภาผู้แทนราษฎรมีมติไม่ไว้วางใจ
(๔) ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๖๐
(๕) กระทำการอันเป็นการต้องห้ามตามมาตรา ๑๘๖ หรือมาตรา ๑๘๗
(๖) มีพระบรมราชโองการให้พ้นจากความเป็นรัฐมนตรีตามมาตรา ๑๗๑
นอกจากเหตุที่ทำให้ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเฉพาะตัวตามวรรคหนึ่งแล้ว ความเป็นรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเมื่อครบกำหนดเวลาตามมาตรา ๑๕๘ วรรคสี่ ด้วย
ให้นำความในมาตรา ๘๒ มาใช้บังคับแก่การสิ้นสุดของความเป็นรัฐมนตรีตาม (๒) (๔) หรือ (๕) หรือวรรคสอง โดยอนุโลม เพื่อประโยชน์แห่งการนี้ ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งมีอำนาจส่งเรื่องให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยได้ด้วย
 
มาตรา ๑๗๑  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการให้รัฐมนตรีพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีตามที่นายกรัฐมนตรีถวายคำแนะนำ
 
มาตรา ๑๗๒  ในกรณีเพื่อประโยชน์ในอันที่จะรักษาความปลอดภัยของประเทศ ความปลอดภัยสาธารณะ ความมั่นคงในทางเศรษฐกิจของประเทศ หรือป้องปัดภัยพิบัติสาธารณะ พระมหากษัตริย์จะทรงตราพระราชกำหนดให้ใช้บังคับดังเช่นพระราชบัญญัติก็ได้
การตราพระราชกำหนดตามวรรคหนึ่ง ให้กระทำได้เฉพาะเมื่อคณะรัฐมนตรีเห็นว่าเป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นรีบด่วนอันมิอาจจะหลีกเลี่ยงได้
ในการประชุมรัฐสภาคราวต่อไป ให้คณะรัฐมนตรีเสนอพระราชกำหนดนั้นต่อรัฐสภาเพื่อพิจารณาโดยไม่ชักช้า ถ้าอยู่นอกสมัยประชุมและการรอการเปิดสมัยประชุมสามัญจะเป็นการชักช้า คณะรัฐมนตรีต้องดำเนินการให้มีการเรียกประชุมรัฐสภาสมัยวิสามัญเพื่อพิจารณาอนุมัติหรือไม่อนุมัติพระราชกำหนดโดยเร็วถ้าสภาผู้แทนราษฎรไม่อนุมัติหรือสภาผู้แทนราษฎรอนุมัติแต่วุฒิสภาไม่อนุมัติและสภาผู้แทนราษฎรยืนยันการอนุมัติด้วยคะแนนเสียงไม่มากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรให้พระราชกำหนดนั้นตกไป แต่ทั้งนี้ไม่กระทบต่อกิจการที่ได้เป็นไปในระหว่างที่ใช้พระราชกำหนดนั้น
หากพระราชกำหนดตามวรรคหนึ่งมีผลเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมหรือยกเลิกบทบัญญัติแห่งกฎหมายใดและพระราชกำหนดนั้นต้องตกไปตามวรรคสาม ให้บทบัญญัติแห่งกฎหมายที่มีอยู่ก่อนการแก้ไขเพิ่มเติมหรือยกเลิก มีผลใช้บังคับต่อไปนับแต่วันที่การไม่อนุมัติพระราชกำหนดนั้นมีผล
ถ้าสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาอนุมัติพระราชกำหนดนั้น หรือถ้าวุฒิสภาไม่อนุมัติและสภาผู้แทนราษฎรยืนยันการอนุมัติด้วยคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร ให้พระราชกำหนดนั้นมีผลใช้บังคับเป็นพระราชบัญญัติต่อไป
การอนุมัติหรือไม่อนุมัติพระราชกำหนด ให้นายกรัฐมนตรีประกาศในราชกิจจานุเบกษา ในกรณีไม่อนุมัติ ให้มีผลตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
การพิจารณาพระราชกำหนดของสภาผู้แทนราษฎรและของวุฒิสภา และการยืนยันการอนุมัติพระราชกำหนด จะต้องกระทำในโอกาสแรกที่มีการประชุมสภานั้น ๆ
 
มาตรา ๑๗๓  ก่อนที่สภาผู้แทนราษฎรหรือวุฒิสภาจะได้อนุมัติพระราชกำหนดใดสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา มีสิทธิเข้าชื่อเสนอความเห็นต่อประธานแห่งสภาที่ตนเป็นสมาชิกว่าพระราชกำหนดนั้นไม่เป็นไปตามมาตรา ๑๗๒ วรรคหนึ่ง และให้ประธานแห่งสภานั้นส่งความเห็นไปยังศาลรัฐธรรมนูญภายในสามวันนับแต่วันที่ได้รับความเห็นเพื่อวินิจฉัย และให้รอการพิจารณาพระราชกำหนดนั้นไว้ก่อนจนกว่าจะได้รับแจ้งคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ
ให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ได้รับเรื่อง และให้ศาลรัฐธรรมนูญแจ้งคำวินิจฉัยนั้นไปยังประธานแห่งสภาที่ส่งความเห็นนั้นมา
ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าพระราชกำหนดใดไม่เป็นไปตามมาตรา ๑๗๒ วรรคหนึ่ง ให้พระราชกำหนดนั้นไม่มีผลใช้บังคับมาแต่ต้น
คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญว่าพระราชกำหนดใดไม่เป็นไปตามมาตรา ๑๗๒ วรรคหนึ่ง ต้องมีคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนตุลาการศาลรัฐธรรมนูญทั้งหมดเท่าที่มีอยู่
 
มาตรา ๑๗๔  ในกรณีที่มีความจำเป็นต้องมีกฎหมายเกี่ยวด้วยภาษีอากรหรือเงินตราซึ่งจะต้องได้รับการพิจารณาโดยด่วนและลับเพื่อรักษาประโยชน์ของแผ่นดิน พระมหากษัตริย์จะทรงตราพระราชกำหนดให้ใช้บังคับดังเช่นพระราชบัญญัติก็ได้
ให้นำความในมาตรา ๑๗๒ วรรคสาม วรรคสี่ วรรคห้า วรรคหก และวรรคเจ็ด มาใช้บังคับแก่พระราชกำหนดที่ได้ตราขึ้นตามวรรคหนึ่งโดยอนุโลม แต่ถ้าเป็นการตราขึ้นในระหว่างสมัยประชุม จะต้องนำเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรภายในสามวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
 
มาตรา ๑๗๕  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการตราพระราชกฤษฎีกาโดยไม่ขัดต่อกฎหมาย
 
มาตรา ๑๗๖  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการประกาศใช้และเลิกใช้กฎอัยการศึก
ในกรณีที่มีความจำเป็นต้องประกาศใช้กฎอัยการศึกเฉพาะแห่งเป็นการรีบด่วน เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารย่อมกระทำได้ตามกฎหมายว่าด้วยกฎอัยการศึก
 
มาตรา ๑๗๗  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการประกาศสงครามเมื่อได้รับความเห็นชอบของรัฐสภา
มติให้ความเห็นชอบของรัฐสภาต้องมีคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา
 
มาตรา ๑๗๘  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการทำหนังสือสัญญาสันติภาพสัญญาสงบศึก และสัญญาอื่นกับนานาประเทศหรือกับองค์การระหว่างประเทศ
หนังสือสัญญาใดมีบทเปลี่ยนแปลงอาณาเขตไทย หรือเขตพื้นที่นอกอาณาเขตซึ่งประเทศไทยมีสิทธิอธิปไตยหรือมีเขตอำนาจตามหนังสือสัญญาหรือตามกฎหมายระหว่างประเทศหรือจะต้องออกพระราชบัญญัติเพื่อให้การเป็นไปตามหนังสือสัญญา และหนังสือสัญญาอื่นที่อาจมีผลกระทบต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจ สังคม หรือการค้าหรือการลงทุนของประเทศอย่างกว้างขวาง ต้องได้รับความเห็นชอบของรัฐสภา  ในการนี้ รัฐสภาต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ได้รับเรื่อง หากรัฐสภาพิจารณาไม่แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าว ให้ถือว่ารัฐสภาให้ความเห็นชอบ
หนังสือสัญญาอื่นที่อาจมีผลกระทบต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจ สังคม หรือการค้า หรือการลงทุนของประเทศอย่างกว้างขวางตามวรรคสอง ได้แก่ หนังสือสัญญาเกี่ยวกับการค้าเสรี เขตศุลกากรร่วมหรือการให้ใช้ทรัพยากรธรรมชาติ หรือทำให้ประเทศต้องสูญเสียสิทธิในทรัพยากรธรรมชาติทั้งหมดหรือบางส่วน หรือหนังสือสัญญาอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
ให้มีกฎหมายกำหนดวิธีการที่ประชาชนจะเข้ามามีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นและได้รับการเยียวยาที่จำเป็นอันเกิดจากผลกระทบของการทำหนังสือสัญญาตามวรรคสามด้วย
เมื่อมีปัญหาว่าหนังสือสัญญาใดเป็นกรณีตามวรรคสองหรือวรรคสามหรือไม่ คณะรัฐมนตรีจะขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยก็ได้  ทั้งนี้ ศาลรัฐธรรมนูญต้องวินิจฉัยให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
 
มาตรา ๑๗๙  พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งพระราชอำนาจในการพระราชทานอภัยโทษ
 
มาตรา ๑๘๐  พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งข้าราชการฝ่ายทหารและฝ่ายพลเรือนตำแหน่งปลัดกระทรวง อธิบดี และเทียบเท่า และทรงให้พ้นจากตำแหน่ง เว้นแต่กรณีที่พ้นจากตำแหน่งเพราะความตาย เกษียณอายุ หรือพ้นจากราชการเพราะถูกลงโทษ
 
มาตรา ๑๘๑  ข้าราชการและพนักงานของรัฐซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำและมิใช่ข้าราชการการเมือง จะเป็นข้าราชการการเมืองหรือผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองอื่นมิได้
 
มาตรา ๑๘๒  บทกฎหมาย พระราชหัตถเลขา และพระบรมราชโองการอันเกี่ยวกับราชการแผ่นดินต้องมีรัฐมนตรีลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ เว้นแต่ที่มีบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นในรัฐธรรมนูญ
 
มาตรา ๑๘๓  เงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นขององคมนตรี ประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานและรองประธานวุฒิสภา ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกวุฒิสภา ให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา
บำเหน็จบำนาญหรือประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นขององคมนตรีซึ่งพ้นจากตำแหน่ง ให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา
 
หมวด ๙
การขัดกันแห่งผลประโยชน์
                  
 
มาตรา ๑๘๔  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาต้อง
(๑) ไม่ดำรงตำแหน่งหรือหน้าที่ใดในหน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐหรือรัฐวิสาหกิจหรือตำแหน่งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น
(๒) ไม่รับหรือแทรกแซงหรือก้าวก่ายการเข้ารับสัมปทานจากรัฐ หน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจ หรือเข้าเป็นคู่สัญญากับรัฐ หน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจอันมีลักษณะเป็นการผูกขาดตัดตอน หรือเป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้นในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทที่รับสัมปทานหรือเข้าเป็นคู่สัญญาในลักษณะดังกล่าว  ทั้งนี้ ไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม
(๓) ไม่รับเงินหรือประโยชน์ใด ๆ จากหน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจเป็นพิเศษ นอกเหนือไปจากที่หน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ หรือรัฐวิสาหกิจปฏิบัติต่อบุคคลอื่น ๆ ในธุรกิจการงานปกติ
(๔) ไม่กระทำการใด ๆ ไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม อันเป็นการขัดขวางหรือแทรกแซงการใช้สิทธิหรือเสรีภาพของหนังสือพิมพ์หรือสื่อมวลชนโดยมิชอบ
มาตรานี้มิให้ใช้บังคับในกรณีที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภารับเบี้ยหวัด บำเหน็จบำนาญ เงินปีพระบรมวงศานุวงศ์ หรือเงินอื่นใดในลักษณะเดียวกัน และมิให้ใช้บังคับในกรณีที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภารับหรือดำรงตำแหน่งกรรมาธิการของรัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร หรือวุฒิสภา หรือกรรมการที่ได้รับแต่งตั้งในการบริหารราชการแผ่นดินที่เกี่ยวกับกิจการของสภา หรือกรรมการตามที่มีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นการเฉพาะ
ให้นำ (๒) และ (๓) มาบังคับใช้แก่คู่สมรสและบุตรของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา และบุคคลอื่นซึ่งมิใช่คู่สมรสและบุตรของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภานั้นที่ดำเนินการในลักษณะผู้ถูกใช้ ผู้ร่วมดำเนินการ หรือผู้ได้รับมอบหมายจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาให้กระทำการตามมาตรานี้ด้วย
 
มาตรา ๑๘๕  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาต้องไม่ใช้สถานะหรือตำแหน่งการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภากระทำการใด ๆ อันมีลักษณะที่เป็นการก้าวก่ายหรือแทรกแซงเพื่อประโยชน์ของตนเอง ของผู้อื่น หรือของพรรคการเมือง ไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมในเรื่องดังต่อไปนี้
(๑) การปฏิบัติราชการหรือการดำเนินงานในหน้าที่ประจำของข้าราชการ พนักงานหรือลูกจ้างของหน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ กิจการที่รัฐถือหุ้นใหญ่ หรือราชการส่วนท้องถิ่น
(๒) กระทำการในลักษณะที่ทำให้ตนมีส่วนร่วมในการใช้จ่ายเงินงบประมาณหรือให้ความเห็นชอบในการจัดทำโครงการใด ๆ ของหน่วยงานของรัฐ เว้นแต่เป็นการดำเนินการในกิจการของรัฐสภา
(๓) การบรรจุ แต่งตั้ง โยกย้าย โอน เลื่อนตำแหน่ง เลื่อนเงินเดือนหรือการให้พ้นจากตำแหน่งของข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำและมิใช่ข้าราชการการเมือง พนักงาน หรือลูกจ้างของหน่วยราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ กิจการที่รัฐถือหุ้นใหญ่ หรือราชการส่วนท้องถิ่น
 
มาตรา ๑๘๖  ให้นำความในมาตรา ๑๘๔ มาใช้บังคับแก่รัฐมนตรีด้วยโดยอนุโลม เว้นแต่กรณี ดังต่อไปนี้
(๑) การดำรงตำแหน่งหรือการดำเนินการที่กฎหมายบัญญัติให้เป็นหน้าที่หรืออำนาจของรัฐมนตรี
(๒) การกระทำตามหน้าที่และอำนาจในการบริหารราชการแผ่นดิน หรือตามนโยบายที่ได้แถลงต่อรัฐสภา หรือตามที่กฎหมายบัญญัติ
นอกจากกรณีตามวรรคหนึ่ง รัฐมนตรีต้องไม่ใช้สถานะหรือตำแหน่งกระทำการใดไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อม อันเป็นการก้าวก่ายหรือแทรกแซงการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ของรัฐเพื่อประโยชน์ของตนเองของผู้อื่น หรือของพรรคการเมืองโดยมิชอบตามที่กำหนดในมาตรฐานทางจริยธรรม
 
มาตรา ๑๘๗  รัฐมนตรีต้องไม่เป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้นในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทหรือไม่คงไว้ซึ่งความเป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้นในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทต่อไปตามจำนวนที่กฎหมายบัญญัติ และต้องไม่เป็นลูกจ้างของบุคคลใด
ในกรณีที่รัฐมนตรีผู้ใดประสงค์จะได้รับประโยชน์จากกรณีตามวรรคหนึ่งต่อไป ให้แจ้งประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแต่งตั้ง และให้โอนหุ้นในห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทดังกล่าวให้แก่นิติบุคคลซึ่งจัดการทรัพย์สินเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
รัฐมนตรีจะเข้าไปเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการหุ้นหรือกิจการของห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทตามวรรคสองไม่ว่าในทางใด ๆ มิได้
มาตรานี้เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับความเป็นหุ้นส่วนหรือผู้ถือหุ้น ให้ใช้บังคับแก่คู่สมรสและบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของรัฐมนตรี และการถือหุ้นของรัฐมนตรีที่อยู่ในความครอบครองหรือดูแลของบุคคลอื่นไม่ว่าโดยทางใด ๆ ด้วย
 
หมวด ๑๐
ศาล
                  
 
ส่วนที่ ๑
บททั่วไป
                  
 
มาตรา ๑๘๘  การพิจารณาพิพากษาอรรถคดีเป็นอำนาจของศาล ซึ่งต้องดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมาย และในพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์
ผู้พิพากษาและตุลาการย่อมมีอิสระในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดีตามรัฐธรรมนูญและกฎหมายให้เป็นไปโดยรวดเร็ว เป็นธรรม และปราศจากอคติทั้งปวง
 
มาตรา ๑๘๙  บรรดาศาลทั้งหลายจะตั้งขึ้นได้แต่โดยพระราชบัญญัติ
การตั้งศาลขึ้นใหม่หรือกำหนดวิธีพิจารณาเพื่อพิจารณาพิพากษาคดีใดคดีหนึ่งหรือที่มีข้อหาฐานใดฐานหนึ่งโดยเฉพาะแทนศาลที่มีตามกฎหมายสำหรับพิจารณาพิพากษาคดีนั้น ๆ จะกระทำมิได้
 
มาตรา ๑๙๐  พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งและให้ผู้พิพากษาและตุลาการพ้นจากตำแหน่ง แต่ในกรณีที่พ้นจากตำแหน่งเพราะความตาย เกษียณอายุ ตามวาระ หรือพ้นจากราชการเพราะถูกลงโทษให้นำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงทราบ
 
มาตรา ๑๙๑  ก่อนเข้ารับหน้าที่ ผู้พิพากษาและตุลาการต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์ด้วยถ้อยคำ ดังต่อไปนี้
“ข้าพระพุทธเจ้า (ชื่อผู้ปฏิญาณ) ขอถวายสัตย์ปฏิญาณว่า ข้าพระพุทธเจ้าจะจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ และจะปฏิบัติหน้าที่ในพระปรมาภิไธยด้วยความซื่อสัตย์สุจริตโดยปราศจากอคติทั้งปวงเพื่อให้เกิดความยุติธรรมแก่ประชาชน และความสงบสุขแห่งราชอาณาจักร ทั้งจะรักษาไว้และปฏิบัติตามซึ่งการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและกฎหมายทุกประการ”
 
มาตรา ๑๙๒  ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจระหว่างศาลยุติธรรม ศาลปกครอง หรือศาลทหาร ให้พิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดโดยคณะกรรมการซึ่งประกอบด้วยประธานศาลฎีกาเป็นประธาน ประธานศาลปกครองสูงสุด หัวหน้าสำนักตุลาการทหาร และผู้ทรงคุณวุฒิอื่นอีกไม่เกินสี่คนตามที่กฎหมายบัญญัติเป็นกรรมการ
หลักเกณฑ์และวิธีการชี้ขาดปัญหาเกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจระหว่างศาลตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๑๙๓  ให้แต่ละศาล ยกเว้นศาลทหาร มีหน่วยงานที่รับผิดชอบงานธุรการที่มีความเป็นอิสระในการบริหารงานบุคคล การงบประมาณ และการดำเนินการอื่น โดยให้มีหัวหน้าหน่วยงานคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาขึ้นตรงต่อประธานของแต่ละศาล  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
ให้ศาลยุติธรรมและศาลปกครองมีระบบเงินเดือนและค่าตอบแทนเป็นการเฉพาะตามความเหมาะสมตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
ส่วนที่ ๒
ศาลยุติธรรม
                  
 
มาตรา ๑๙๔  ศาลยุติธรรมมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีทั้งปวง เว้นแต่คดีที่รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายบัญญัติให้อยู่ในอำนาจของศาลอื่น
การจัดตั้ง วิธีพิจารณาคดี และการดำเนินงานของศาลยุติธรรมให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น
 
มาตรา ๑๙๕  ให้มีแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในศาลฎีกา โดยองค์คณะผู้พิพากษาประกอบด้วยผู้พิพากษาในศาลฎีกาซึ่งดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาศาลฎีกาหรือผู้พิพากษาอาวุโสซึ่งเคยดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาศาลฎีกา ซึ่งได้รับคัดเลือกโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาจำนวนไม่น้อยกว่าห้าคนแต่ไม่เกินเก้าคนตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง โดยให้เลือกเป็นรายคดี
ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ
วิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
คำพิพากษาของศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ให้อุทธรณ์ต่อที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีคำพิพากษา
การวินิจฉัยอุทธรณ์ของที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาตามวรรคสี่ ให้ดำเนินการโดยองค์คณะของศาลฎีกาซึ่งประกอบด้วยผู้พิพากษาในศาลฎีกาซึ่งดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกาหรือผู้พิพากษาอาวุโสซึ่งเคยดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกาซึ่งไม่เคยพิจารณาคดีนั้นมาก่อน และได้รับคัดเลือกโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาจำนวนเก้าคน โดยให้เลือกเป็นรายคดีและเมื่อองค์คณะของศาลฎีกาดังกล่าวได้วินิจฉัยแล้ว ให้ถือว่าคำวินิจฉัยนั้นเป็นคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา
ในกรณีที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีคำพิพากษาให้ผู้ใดพ้นจากตำแหน่ง หรือคำพิพากษานั้นมีผลให้ผู้ใดพ้นจากตำแหน่ง ไม่ว่าจะมีการอุทธรณ์ตามวรรคสี่หรือไม่ ให้ผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งตั้งแต่วันที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีคำพิพากษา
หลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์ตามวรรคสี่ และการพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์ตามวรรคห้า ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
 
มาตรา ๑๙๖  การบริหารงานบุคคลเกี่ยวกับผู้พิพากษาศาลยุติธรรมต้องมีความเป็นอิสระและดำเนินการโดยคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ซึ่งประกอบด้วยประธานศาลฎีกาเป็นประธานและกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นข้าราชการตุลาการในแต่ละชั้นศาล และผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งไม่เป็นหรือเคยเป็นข้าราชการตุลาการ บรรดาที่ได้รับเลือกจากข้าราชการตุลาการไม่เกินสองคน  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
ส่วนที่ ๓
ศาลปกครอง
                  
 
มาตรา ๑๙๗  ศาลปกครองมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีปกครองอันเนื่องมาจากการใช้อำนาจทางปกครองตามกฎหมายหรือเนื่องมาจากการดำเนินกิจการทางปกครอง  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
ให้มีศาลปกครองสูงสุดและศาลปกครองชั้นต้น
อำนาจศาลปกครองตามวรรคหนึ่ง ไม่รวมถึงการวินิจฉัยชี้ขาดขององค์กรอิสระซึ่งเป็นการใช้อำนาจโดยตรงตามรัฐธรรมนูญขององค์กรอิสระนั้น ๆ
การจัดตั้ง วิธีพิจารณาคดี และการดำเนินงานของศาลปกครองให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น
 
มาตรา ๑๙๘  การบริหารงานบุคคลเกี่ยวกับตุลาการศาลปกครองต้องมีความเป็นอิสระและดำเนินการโดยคณะกรรมการตุลาการศาลปกครองซึ่งประกอบด้วยประธานศาลปกครองสูงสุดเป็นประธานและกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นตุลาการในศาลปกครอง และผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งไม่เป็นหรือเคยเป็นตุลาการในศาลปกครองไม่เกินสองคน บรรดาที่ได้รับเลือกจากข้าราชการตุลาการศาลปกครอง  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
ส่วนที่ ๔
ศาลทหาร
                  
 
มาตรา ๑๙๙  ศาลทหารมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาที่ผู้กระทำความผิดเป็นบุคคลซึ่งอยู่ในอำนาจศาลทหารและคดีอื่น  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
การจัดตั้ง วิธีพิจารณาคดี และการดำเนินงานของศาลทหาร ตลอดจนการแต่งตั้งและการให้ตุลาการศาลทหารพ้นจากตำแหน่ง ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
หมวด ๑๑
ศาลรัฐธรรมนูญ
                  
 
มาตรา ๒๐๐  ศาลรัฐธรรมนูญประกอบด้วยตุลาการศาลรัฐธรรมนูญจำนวนเก้าคนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งจากบุคคล ดังต่อไปนี้
(๑) ผู้พิพากษาในศาลฎีกาซึ่งดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกามาแล้วไม่น้อยกว่าสามปี ซึ่งได้รับคัดเลือกโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา จำนวนสามคน
(๒) ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดซึ่งดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าตุลาการศาลปกครองสูงสุดมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี ซึ่งได้รับคัดเลือกโดยที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด จำนวนสองคน
(๓) ผู้ทรงคุณวุฒิสาขานิติศาสตร์ซึ่งได้รับการสรรหาจากผู้ดำรงตำแหน่งหรือเคยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทยมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปี และยังมีผลงานทางวิชาการเป็นที่ประจักษ์ จำนวนหนึ่งคน
(๔) ผู้ทรงคุณวุฒิสาขารัฐศาสตร์หรือรัฐประศาสนศาสตร์ซึ่งได้รับการสรรหาจากผู้ดำรงตำแหน่งหรือเคยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทยมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปีและยังมีผลงานทางวิชาการเป็นที่ประจักษ์ จำนวนหนึ่งคน
(๕) ผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งได้รับการสรรหาจากผู้รับหรือเคยรับราชการในตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดี หรือหัวหน้าส่วนราชการที่เทียบเท่า หรือตำแหน่งไม่ต่ำกว่ารองอัยการสูงสุดมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีจำนวนสองคน
ในกรณีไม่อาจเลือกผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกาตาม (๑) ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาจะเลือกบุคคลจากผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาในศาลฎีกามาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีก็ได้
การนับระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง ให้นับถึงวันที่ได้รับการคัดเลือกหรือวันสมัครเข้ารับการสรรหา แล้วแต่กรณี ในกรณีจำเป็นอันไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ คณะกรรมการสรรหาจะประกาศลดระยะเวลาตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองลงก็ได้ แต่จะลดลงเหลือน้อยกว่าสองปีมิได้
 
มาตรา ๒๐๑  ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ด้วย
(๑) มีสัญชาติไทยโดยการเกิด
(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่าสี่สิบห้าปี แต่ไม่ถึงหกสิบแปดปีในวันที่ได้รับการคัดเลือกหรือวันสมัครเข้ารับการสรรหา
(๓) สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
(๔) มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์
(๕) มีสุขภาพที่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
 
มาตรา ๒๐๒  ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญต้องไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นหรือเคยเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญหรือผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระใด
(๒) ลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๙๘ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) (๙) (๑๐) (๑๑) (๑๗) หรือ (๑๘)
(๓) เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๔) เป็นหรือเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ข้าราชการการเมือง หรือสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่นในระยะสิบปีก่อนเข้ารับการคัดเลือกหรือสรรหา
(๕) เป็นหรือเคยเป็นสมาชิกหรือผู้ดำรงตำแหน่งอื่นของพรรคการเมืองในระยะสิบปีก่อนเข้ารับการคัดเลือกหรือสรรหา
(๖) เป็นข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำ
(๗) เป็นพนักงานหรือลูกจ้างของหน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือราชการส่วนท้องถิ่น หรือกรรมการหรือที่ปรึกษาของหน่วยงานของรัฐหรือรัฐวิสาหกิจ
(๘) เป็นผู้ดำรงตำแหน่งใดในห้างหุ้นส่วนบริษัท หรือองค์กรที่ดำเนินธุรกิจโดยมุ่งหาผลกำไรหรือรายได้มาแบ่งปันกัน หรือเป็นลูกจ้างของบุคคลใด
(๙) เป็นผู้ประกอบวิชาชีพอิสระ
(๑๐) มีพฤติการณ์อันเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมอย่างร้ายแรง
 
มาตรา ๒๐๓  เมื่อมีกรณีที่จะต้องสรรหาผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ให้เป็นหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการสรรหา ซึ่งประกอบด้วย
(๑) ประธานศาลฎีกา เป็นประธานกรรมการ
(๒) ประธานสภาผู้แทนราษฎร และผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เป็นกรรมการ
(๓) ประธานศาลปกครองสูงสุด เป็นกรรมการ
(๔) บุคคลซึ่งองค์กรอิสระแต่งตั้งจากผู้มีคุณสมบัติตามมาตรา ๒๐๑ และไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๒๐๒ และไม่เคยปฏิบัติหน้าที่ใด ๆ ในศาลรัฐธรรมนูญหรือองค์กรอิสระ องค์กรละหนึ่งคนเป็นกรรมการ
ในกรณีที่ไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งกรรมการสรรหาตาม (๒) หรือกรรมการสรรหาตาม (๔) มีไม่ครบไม่ว่าด้วยเหตุใด ให้คณะกรรมการสรรหาประกอบด้วยกรรมการสรรหาเท่าที่มีอยู่
ให้สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภาปฏิบัติหน้าที่เป็นหน่วยธุรการของคณะกรรมการสรรหา
ให้คณะกรรมการสรรหาดำเนินการสรรหาผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ
ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับคุณสมบัติของผู้สมัคร ผู้ได้รับการคัดเลือกหรือได้รับการสรรหาให้เป็นหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการสรรหาเป็นผู้วินิจฉัย คำวินิจฉัยของคณะกรรมการสรรหาให้เป็นที่สุด
ในการสรรหา ให้คณะกรรมการสรรหาปรึกษาหารือเพื่อคัดสรรให้ได้บุคคลซึ่งมีความรับผิดชอบสูง มีความกล้าหาญในการปฏิบัติหน้าที่ และมีพฤติกรรมทางจริยธรรมเป็นตัวอย่างที่ดีของสังคม โดยนอกจากการประกาศรับสมัครแล้ว ให้คณะกรรมการสรรหาดำเนินการสรรหาจากบุคคลที่มีความเหมาะสมทั่วไปได้ด้วย แต่ต้องได้รับความยินยอมของบุคคลนั้น
 
มาตรา ๒๐๔  ผู้ได้รับการคัดเลือกหรือสรรหาเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญต้องได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภา
ในกรณีที่วุฒิสภาไม่ให้ความเห็นชอบผู้ได้รับการสรรหาหรือคัดเลือกรายใด ให้ดำเนินการสรรหาหรือคัดเลือกบุคคลใหม่แทนผู้นั้น แล้วเสนอต่อวุฒิสภาเพื่อให้ความเห็นชอบต่อไป
เมื่อผู้ได้รับการสรรหาหรือคัดเลือกได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาแล้ว ให้เลือกกันเองให้คนหนึ่งเป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญ แล้วแจ้งผลให้ประธานวุฒิสภาทราบ
ให้ประธานวุฒิสภานำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงแต่งตั้งประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ และเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
 
มาตรา ๒๐๕  ผู้ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาให้เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญโดยที่ยังมิได้พ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๒๐๒ (๖) (๗) หรือ (๘) หรือยังประกอบวิชาชีพตาม (๙) อยู่ ต้องแสดงหลักฐานว่าได้ลาออกหรือเลิกประกอบวิชาชีพตามมาตรา ๒๐๒ (๖) (๗) (๘) หรือ (๙) แล้ว ต่อประธานวุฒิสภาภายในเวลาที่ประธานวุฒิสภากำหนด ซึ่งต้องเป็นเวลาก่อนที่ประธานวุฒิสภาจะนำความกราบบังคมทูลตามมาตรา ๒๐๔ วรรคสี่ ในกรณีที่ไม่แสดงหลักฐานภายในกำหนดเวลาดังกล่าว ให้ถือว่าผู้นั้นสละสิทธิและให้ดำเนินการคัดเลือกหรือสรรหาใหม่
 
มาตรา ๒๐๖  ในการพิจารณาให้ความเห็นชอบตามมาตรา ๒๐๔ ถ้ามีผู้ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าเจ็ดคน ให้ผู้ได้รับความเห็นชอบเลือกกันเองให้คนหนึ่งเป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญแล้วแจ้งผลให้ประธานวุฒิสภาทราบโดยไม่ต้องรอให้มีผู้ได้รับความเห็นชอบครบเก้าคน และเมื่อโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งแล้ว ให้ศาลรัฐธรรมนูญดำเนินการตามหน้าที่และอำนาจต่อไปพลางก่อนได้ โดยในระหว่างนั้น ให้ถือว่าศาลรัฐธรรมนูญประกอบด้วยตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเท่าที่มีอยู่
 
มาตรา ๒๐๗  ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญมีวาระการดำรงตำแหน่งเจ็ดปีนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง และให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
 
มาตรา ๒๐๘  นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระ ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญพ้นจากตำแหน่งเมื่อ
(๑) ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๒๐๑ หรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๒๐๒
(๒) ตาย
(๓) ลาออก
(๔) มีอายุครบเจ็ดสิบห้าปี
(๕) ศาลรัฐธรรมนูญมีมติให้พ้นจากตำแหน่งด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสามในสี่ของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญทั้งหมดเท่าที่มีอยู่เพราะเหตุฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
(๖) พ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุตามมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม
ประธานศาลรัฐธรรมนูญซึ่งลาออกจากตำแหน่ง ให้พ้นจากตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญด้วย
ในกรณีที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญพ้นจากตำแหน่งตามวาระ ให้ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญที่พ้นจากตำแหน่งปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะมีการแต่งตั้งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญใหม่แทน
ในกรณีที่มีปัญหาว่าตุลาการศาลรัฐธรรมนูญผู้ใดพ้นจากตำแหน่งตาม (๑) หรือ (๓) หรือไม่ ให้เป็นหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการสรรหาตามมาตรา ๒๐๓ เป็นผู้วินิจฉัย คำวินิจฉัยของคณะกรรมการสรรหาให้เป็นที่สุด
การร้องขอ ผู้มีสิทธิร้องขอ การพิจารณา และการวินิจฉัยตามวรรคสี่ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ
 
มาตรา ๒๐๙  ในระหว่างที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระและยังไม่มีการแต่งตั้งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญแทนตำแหน่งที่ว่าง ให้ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเท่าที่เหลืออยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้
บทบัญญัติตามวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับกรณีมีตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเหลืออยู่ไม่ถึงเจ็ดคน
 
มาตรา ๒๑๐  ศาลรัฐธรรมนูญมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) พิจารณาวินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมายหรือร่างกฎหมาย
(๒) พิจารณาวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา รัฐสภา คณะรัฐมนตรี หรือองค์กรอิสระ
(๓) หน้าที่และอำนาจอื่นตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ
การยื่นคำร้องและเงื่อนไขการยื่นคำร้อง การพิจารณาวินิจฉัย การทำคำวินิจฉัย และการดำเนินงานของศาลรัฐธรรมนูญ นอกจากที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแล้ว ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ
ให้นำความในมาตรา ๑๘๘ มาตรา ๑๙๐ มาตรา ๑๙๑ และมาตรา ๑๙๓ มาใช้บังคับแก่ศาลรัฐธรรมนูญด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๑๑  องค์คณะของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญในการนั่งพิจารณาและในการทำคำวินิจฉัยต้องประกอบด้วยตุลาการศาลรัฐธรรมนูญไม่น้อยกว่าเจ็ดคน
คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญให้ถือเสียงข้างมาก เว้นแต่รัฐธรรมนูญจะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น
เมื่อศาลรัฐธรรมนูญรับเรื่องใดไว้พิจารณาแล้ว ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญผู้ใดจะปฏิเสธไม่วินิจฉัยโดยอ้างว่าเรื่องนั้นไม่อยู่ในอำนาจของศาลรัฐธรรมนูญมิได้
คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญให้เป็นเด็ดขาด มีผลผูกพันรัฐสภา คณะรัฐมนตรี ศาล องค์กรอิสระ และหน่วยงานของรัฐ
 
มาตรา ๒๑๒  ในการที่ศาลจะใช้บทบัญญัติแห่งกฎหมายบังคับแก่คดีใด ถ้าศาลเห็นเองหรือคู่ความโต้แย้งพร้อมด้วยเหตุผลว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายนั้นต้องด้วยมาตรา ๕ และยังไม่มีคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญในส่วนที่เกี่ยวกับบทบัญญัตินั้น ให้ศาลส่งความเห็นเช่นว่านั้นต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัย ในระหว่างนั้น ให้ศาลดำเนินการพิจารณาต่อไปได้แต่ให้รอการพิพากษาคดีไว้ชั่วคราวจนกว่าจะมีคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ
ในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญเห็นว่าคำโต้แย้งของคู่ความตามวรรคหนึ่ง ไม่เป็นสาระอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลรัฐธรรมนูญจะไม่รับเรื่องดังกล่าวไว้พิจารณาก็ได้
คำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญให้ใช้ได้ในคดีทั้งปวง แต่ไม่กระทบต่อคำพิพากษาของศาลอันถึงที่สุดแล้ว เว้นแต่ในคดีอาญาให้ถือว่าผู้ซึ่งเคยถูกศาลพิพากษาว่ากระทำความผิดตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าไม่ชอบด้วยมาตรา ๕ นั้น เป็นผู้ไม่เคยกระทำความผิดดังกล่าวหรือถ้าผู้นั้นยังรับโทษอยู่ก็ให้ปล่อยตัวไป แต่ทั้งนี้ไม่ก่อให้เกิดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าชดเชยหรือค่าเสียหายใด ๆ
 
มาตรา ๒๑๓  บุคคลซึ่งถูกละเมิดสิทธิหรือเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญคุ้มครองไว้มีสิทธิยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญเพื่อมีคำวินิจฉัยว่าการกระทำนั้นขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ
 
มาตรา ๒๑๔  ในกรณีที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญต้องหยุดปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม และมีตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเหลืออยู่ไม่ถึงเจ็ดคน ให้ประธานศาลฎีกาและประธานศาลปกครองสูงสุดร่วมกันแต่งตั้งบุคคลซึ่งมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามเช่นเดียวกับตุลาการศาลรัฐธรรมนูญทำหน้าที่เป็นตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเป็นการชั่วคราวให้ครบเก้าคน โดยให้ผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งทำหน้าที่ในฐานะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญได้จนกว่าตุลาการศาลรัฐธรรมนูญที่ตนทำหน้าที่แทนจะปฏิบัติหน้าที่ได้ หรือจนกว่าจะมีการแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งแทน
 
หมวด ๑๒
องค์กรอิสระ
                  
 
ส่วนที่ ๑
บททั่วไป
                  
 
มาตรา ๒๑๕  องค์กรอิสระเป็นองค์กรที่จัดตั้งขึ้นให้มีความอิสระในการปฏิบัติหน้าที่ ให้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญและกฎหมาย
การปฏิบัติหน้าที่และการใช้อำนาจขององค์กรอิสระต้องเป็นไปโดยสุจริต เที่ยงธรรม กล้าหาญ และปราศจากอคติทั้งปวงในการใช้ดุลพินิจ
 
มาตรา ๒๑๖  นอกจากคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามตามที่บัญญัติไว้เป็นการเฉพาะในส่วนที่ว่าด้วยองค์กรอิสระแต่ละองค์กรแล้ว ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามทั่วไปดังต่อไปนี้ด้วย
(๑) มีอายุไม่ต่ำกว่าสี่สิบห้าปี แต่ไม่เกินเจ็ดสิบปี
(๒) มีคุณสมบัติตามมาตรา ๒๐๑ (๑) (๓) (๔) และ (๕)
(๓) ไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๒๐๒
 
มาตรา ๒๑๗  เมื่อมีกรณีที่จะต้องสรรหาผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระนอกจากคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ให้เป็นหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการสรรหาตามมาตรา ๒๐๓ ที่จะดำเนินการสรรหา เว้นแต่กรรมการสรรหาตามมาตรา ๒๐๓ (๔) ให้ประกอบด้วยบุคคลซึ่งแต่งตั้งโดยศาลรัฐธรรมนูญและองค์กรอิสระที่มิใช่องค์กรอิสระที่ต้องมีการสรรหา
ให้นำความในมาตรา ๒๐๓ มาตรา ๒๐๔ มาตรา ๒๐๕ และมาตรา ๒๐๖ มาใช้บังคับแก่การสรรหาตามวรรคหนึ่งโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๑๘  นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระพ้นจากตำแหน่งเมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามทั่วไปตามมาตรา ๒๑๖ หรือขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามเฉพาะตามมาตรา ๒๒๒ มาตรา ๒๒๘ มาตรา ๒๓๒ มาตรา ๒๓๘ หรือตามมาตรา ๒๔๖ วรรคสอง และตามกฎหมายที่ตราขึ้นตามมาตรา ๒๔๖ วรรคสี่ แล้วแต่กรณี
ให้นำความในมาตรา ๒๐๘ วรรคสอง วรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้า และมาตรา ๒๐๙ มาใช้บังคับแก่การพ้นจากตำแหน่งของผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระโดยอนุโลม
ในกรณีที่ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระต้องหยุดปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม ถ้ามีจำนวนเหลืออยู่ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง ให้นำความในมาตรา ๒๑๔ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๑๙  ให้ศาลรัฐธรรมนูญและองค์กรอิสระร่วมกันกำหนดมาตรฐานทางจริยธรรมขึ้นใช้บังคับแก่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ รวมทั้งผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินและหัวหน้าหน่วยงานธุรการของศาลรัฐธรรมนูญและองค์กรอิสระ และเมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้  ทั้งนี้ มาตรฐานทางจริยธรรมดังกล่าวต้องครอบคลุมถึงการรักษาเกียรติภูมิและผลประโยชน์ของชาติ และต้องระบุให้ชัดแจ้งด้วยว่าการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมใดมีลักษณะร้ายแรง
ในการจัดทำมาตรฐานทางจริยธรรมตามวรรคหนึ่ง ให้รับฟังความคิดเห็นของสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา และคณะรัฐมนตรี ประกอบด้วย และเมื่อประกาศใช้บังคับแล้วให้ใช้บังคับแก่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา และคณะรัฐมนตรีด้วย แต่ไม่ห้ามสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา หรือคณะรัฐมนตรีที่จะกำหนดจริยธรรมเพิ่มขึ้นให้เหมาะสมกับการปฏิบัติหน้าที่ของตน แต่ต้องไม่ขัดหรือแย้งกับมาตรฐานทางจริยธรรมตามวรรคหนึ่ง และให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
 
มาตรา ๒๒๐  ให้องค์กรอิสระแต่ละแห่ง นอกจากคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน มีหน่วยงานที่รับผิดชอบงานธุรการ ดำเนินการ และอำนวยความสะดวก เพื่อให้องค์กรอิสระบรรลุภารกิจและหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ กฎหมาย และเป็นไปตามมติหรือแนวทางที่องค์กรอิสระกำหนด โดยให้มีหัวหน้าหน่วยงานคนหนึ่งซึ่งแต่งตั้งโดยความเห็นชอบขององค์กรอิสระแต่ละองค์กรเป็นผู้รับผิดชอบการบริหารงานของหน่วยงานนั้น รับผิดชอบขึ้นตรงต่อองค์กรอิสระ  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๒๒๑  ในการปฏิบัติหน้าที่ ให้องค์กรอิสระร่วมมือและช่วยเหลือกันเพื่อให้บรรลุเป้าหมายในการปฏิบัติหน้าที่ของแต่ละองค์กร และถ้าองค์กรอิสระใดเห็นว่ามีผู้กระทำการอันไม่ชอบด้วยกฎหมายแต่อยู่ในหน้าที่และอำนาจขององค์กรอิสระอื่น ให้แจ้งองค์กรอิสระนั้นทราบเพื่อดำเนินการตามหน้าที่และอำนาจต่อไป
 
ส่วนที่ ๒
คณะกรรมการการเลือกตั้ง
                  
 
มาตรา ๒๒๒  คณะกรรมการการเลือกตั้งประกอบด้วยกรรมการจำนวนเจ็ดคนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามคำแนะนำของวุฒิสภา จากบุคคลดังต่อไปนี้
(๑) ผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในสาขาวิชาการต่าง ๆ ที่จะยังประโยชน์แก่การบริหารและจัดการการเลือกตั้งให้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม และมีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์ ซึ่งได้รับการสรรหาจากคณะกรรมการสรรหา จำนวนห้าคน
(๒) ผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ด้านกฎหมาย มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์และเคยดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีผู้พิพากษา หรือตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีอัยการมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปี ซึ่งได้รับการคัดเลือกจากที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา จำนวนสองคน
ผู้ซึ่งจะได้รับการสรรหาเป็นกรรมการการเลือกตั้งตาม (๑) ต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๒๓๒ (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) หรือ (๗) หรือเป็นผู้ทำงานหรือเคยทำงานในภาคประชาสังคมมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่ายี่สิบปี  ทั้งนี้ ตามที่คณะกรรมการสรรหาประกาศกำหนด
 
มาตรา ๒๒๓  กรรมการการเลือกตั้งมีวาระการดำรงตำแหน่งเจ็ดปีนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง และให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
ในระหว่างที่กรรมการการเลือกตั้งพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระ และยังไม่มีการแต่งตั้งกรรมการการเลือกตั้งแทนตำแหน่งที่ว่าง ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งเท่าที่เหลืออยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ แต่ถ้ามีกรรมการการเลือกตั้งเหลืออยู่ไม่ถึงสี่คนให้กระทำได้แต่เฉพาะการที่จำเป็นอันไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
 
มาตรา ๒๒๔  ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) จัดหรือดำเนินการให้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร การเลือกสมาชิกวุฒิสภา การเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น และการออกเสียงประชามติ
(๒) ควบคุมดูแลการเลือกตั้งและการเลือกตาม (๑) ให้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรมและควบคุมดูแลการออกเสียงประชามติให้เป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมาย เพื่อการนี้ ให้มีอำนาจสืบสวนหรือไต่สวนได้ตามที่จำเป็นหรือที่เห็นสมควร
(๓) เมื่อผลการสืบสวนหรือไต่สวนตาม (๒) หรือเมื่อพบเห็นการกระทำที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าการเลือกตั้งหรือการเลือกตาม (๑) มิได้เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรม หรือการออกเสียงประชามติเป็นไปโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ให้มีอำนาจสั่งระงับ ยับยั้ง แก้ไขเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกการเลือกตั้งหรือการเลือก หรือการออกเสียงประชามติ และสั่งให้ดำเนินการเลือกตั้ง เลือก หรือออกเสียงประชามติใหม่ในหน่วยเลือกตั้งบางหน่วย หรือทุกหน่วย
(๔) สั่งระงับการใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งของผู้สมัครรับเลือกตั้งหรือผู้สมัครรับเลือกตาม (๑) ไว้เป็นการชั่วคราวเป็นระยะเวลาไม่เกินหนึ่งปี เมื่อมีหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าผู้นั้นกระทำการหรือรู้เห็นกับการกระทำของบุคคลอื่น ที่มีลักษณะเป็นการทุจริต หรือทำให้การเลือกตั้งหรือการเลือกมิได้เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรม
(๕) ดูแลการดำเนินงานของพรรคการเมืองให้เป็นไปตามกฎหมาย
(๖) หน้าที่และอำนาจอื่นตามรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย
ในการสืบสวนหรือไต่สวนตาม (๒) คณะกรรมการการเลือกตั้งจะมอบหมายให้กรรมการการเลือกตั้งแต่ละคนดำเนินการ หรือมอบหมายให้คณะบุคคลดำเนินการภายใต้การกำกับของกรรมการการเลือกตั้งตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนดก็ได้
การใช้อำนาจตาม (๓) ให้กรรมการการเลือกตั้งแต่ละคนซึ่งพบเห็นการกระทำความผิดมีอำนาจกระทำได้สำหรับหน่วยเลือกตั้งหรือเขตเลือกตั้งที่พบเห็นการกระทำความผิด  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่คณะกรรมการการเลือกตั้งกำหนด
 
มาตรา ๒๒๕  ก่อนประกาศผลการเลือกตั้งหรือการเลือก ถ้ามีหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าการเลือกตั้งหรือการเลือกนั้นมิได้เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรม ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งมีอำนาจสั่งให้มีการเลือกตั้งหรือการเลือกใหม่ในหน่วยเลือกตั้งหรือเขตเลือกตั้งนั้น ถ้าผู้กระทำการนั้นเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งหรือผู้สมัครรับเลือก แล้วแต่กรณี หรือรู้เห็นกับการกระทำของบุคคลอื่น ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งสั่งระงับสิทธิสมัครรับเลือกตั้งของผู้นั้นไว้เป็นการชั่วคราวตามมาตรา ๒๒๔ (๔)
คำสั่งตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นที่สุด
 
มาตรา ๒๒๖  เมื่อมีการดำเนินการตามมาตรา ๒๒๕ หรือภายหลังการประกาศผลการเลือกตั้งหรือการเลือกแล้ว มีหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าผู้สมัครรับเลือกตั้งหรือผู้สมัครรับเลือกผู้ใดกระทำการทุจริตในการเลือกตั้งหรือการเลือกหรือรู้เห็นกับการกระทำของบุคคลอื่น ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาเพื่อสั่งเพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้ง หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของผู้นั้น
การพิจารณาของศาลฎีกาตามวรรคหนึ่ง ให้นำสำนวนการสืบสวนหรือไต่สวนของคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นหลักในการพิจารณา และเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ให้ศาลมีอำนาจสั่งไต่สวนข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานเพิ่มเติมได้
ในกรณีที่ศาลฎีกาพิพากษาว่าบุคคลตามวรรคหนึ่งกระทำความผิดตามที่ถูกร้อง ให้ศาลฎีกาสั่งเพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้ง หรือเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของผู้นั้นเป็นเวลาสิบปี  ทั้งนี้ ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา แล้วแต่กรณี
เมื่อศาลฎีกามีคำสั่งรับคำร้องไว้พิจารณาแล้ว ถ้าผู้ถูกกล่าวหาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภา ให้ผู้นั้นหยุดปฏิบัติหน้าที่จนกว่าศาลฎีกาจะพิพากษาว่าผู้นั้นมิได้กระทำความผิด และเมื่อศาลฎีกามีคำพิพากษาว่าผู้นั้นกระทำความผิด ให้สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาผู้นั้นสิ้นสุดลงนับแต่วันที่หยุดปฏิบัติหน้าที่
มิให้นับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาซึ่งหยุดปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคสี่เป็นจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรหรือวุฒิสภา แล้วแต่กรณี
ให้นำมาตรานี้ไปใช้บังคับแก่การเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่นด้วยโดยอนุโลม แต่ให้อำนาจของศาลฎีกาเป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ และให้คำสั่งหรือคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด
การพิจารณาพิพากษาของศาลฎีกาหรือศาลอุทธรณ์ตามมาตรานี้ ให้เป็นไปตามระเบียบของที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาซึ่งต้องกำหนดให้ใช้ระบบไต่สวนและให้ดำเนินการโดยรวดเร็ว
 
มาตรา ๒๒๗  ในระหว่างที่พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือการเลือกสมาชิกวุฒิสภา หรือเมื่อประกาศให้มีการออกเสียงประชามติ มีผลใช้บังคับ ห้ามมิให้จับ คุมขัง หรือหมายเรียกตัวกรรมการการเลือกตั้งไปสอบสวน เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือในกรณีที่จับในขณะกระทำความผิด
ในกรณีที่มีการจับกรรมการการเลือกตั้งในขณะกระทำความผิด หรือจับหรือคุมขังกรรมการการเลือกตั้งในกรณีอื่น ให้รายงานต่อประธานกรรมการการเลือกตั้งโดยด่วน และให้ประธานกรรมการการเลือกตั้งมีอำนาจสั่งให้ปล่อยผู้ถูกจับได้ แต่ถ้าประธานกรรมการการเลือกตั้งเป็นผู้ถูกจับหรือคุมขังให้เป็นอำนาจของคณะกรรมการการเลือกตั้งเท่าที่มีอยู่เป็นผู้ดำเนินการ
 
ส่วนที่ ๓
ผู้ตรวจการแผ่นดิน
                  
 
มาตรา ๒๒๘  ผู้ตรวจการแผ่นดินมีจำนวนสามคนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามคำแนะนำของวุฒิสภา จากผู้ซึ่งได้รับการสรรหาโดยคณะกรรมการสรรหา
ผู้ซึ่งได้รับการสรรหาต้องเป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์ และมีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์เกี่ยวกับการบริหารราชการแผ่นดินไม่ต่ำกว่าอธิบดีหรือหัวหน้าส่วนราชการที่เทียบเท่าหรือหัวหน้าหน่วยงานของรัฐที่เทียบได้ไม่ต่ำกว่ากรมตามที่คณะกรรมการสรรหาประกาศกำหนด โดยต้องดำรงตำแหน่งดังกล่าวเป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปี จำนวนสองคน และเป็นผู้มีประสบการณ์ในการดำเนินกิจการอันเป็นสาธารณะมาแล้วไม่น้อยกว่ายี่สิบปี จำนวนหนึ่งคน
 
มาตรา ๒๒๙  ผู้ตรวจการแผ่นดินมีวาระการดำรงตำแหน่งเจ็ดปีนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง และให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
 
มาตรา ๒๓๐  ผู้ตรวจการแผ่นดินมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) เสนอแนะต่อหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องเพื่อให้มีการปรับปรุงกฎหมาย กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่ง หรือขั้นตอนการปฏิบัติงานใด ๆ บรรดาที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนหรือความไม่เป็นธรรมแก่ประชาชน หรือเป็นภาระแก่ประชาชนโดยไม่จำเป็นหรือเกินสมควรแก่เหตุ
(๒) แสวงหาข้อเท็จจริงเมื่อเห็นว่ามีผู้ได้รับความเดือดร้อนหรือความไม่เป็นธรรมอันเนื่องมาจากการไม่ปฏิบัติตามกฎหมายหรือปฏิบัตินอกเหนือหน้าที่และอำนาจตามกฎหมายของหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ เพื่อเสนอแนะต่อหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องให้ขจัดหรือระงับความเดือดร้อนหรือความไม่เป็นธรรมนั้น
(๓) เสนอต่อคณะรัฐมนตรีให้ทราบถึงการที่หน่วยงานของรัฐยังมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องครบถ้วนตามหมวด ๕ หน้าที่ของรัฐ
ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องไม่ดำเนินการตามข้อเสนอแนะของผู้ตรวจการแผ่นดินตาม (๑) หรือ (๒) โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ให้ผู้ตรวจการแผ่นดินแจ้งให้คณะรัฐมนตรีทราบเพื่อพิจารณาสั่งการตามที่เห็นสมควรต่อไป
ในการดำเนินการตาม (๑) หรือ (๒) หากเป็นกรณีที่เกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนให้ผู้ตรวจการแผ่นดินส่งเรื่องให้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติดำเนินการต่อไป
 
มาตรา ๒๓๑  ในการปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๒๓๐ ผู้ตรวจการแผ่นดินอาจเสนอเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญหรือศาลปกครองได้เมื่อเห็นว่ามีกรณี ดังต่อไปนี้
(๑) บทบัญญัติแห่งกฎหมายใดมีปัญหาเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ให้เสนอเรื่องพร้อมด้วยความเห็นต่อศาลรัฐธรรมนูญ และให้ศาลรัฐธรรมนูญพิจารณาวินิจฉัยโดยไม่ชักช้า  ทั้งนี้ ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ
(๒) กฎ คำสั่ง หรือการกระทำอื่นใดของหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ มีปัญหาเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย ให้เสนอเรื่องพร้อมด้วยความเห็นต่อศาลปกครองและให้ศาลปกครองพิจารณาวินิจฉัยโดยไม่ชักช้า  ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง
 
ส่วนที่ ๔
คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
                  
 
มาตรา ๒๓๒  คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติประกอบด้วยกรรมการจำนวนเก้าคน ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามคำแนะนำของวุฒิสภาจากผู้ซึ่งได้รับการสรรหาโดยคณะกรรมการสรรหา
ผู้ซึ่งได้รับการสรรหาต้องเป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์ มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ด้านกฎหมาย บัญชี เศรษฐศาสตร์ การบริหารราชการแผ่นดิน หรือการอื่นใดอันเป็นประโยชน์ต่อการป้องกันและปราบปรามการทุจริต และต้องมีคุณสมบัติอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้ด้วย
(๑) รับราชการหรือเคยรับราชการในตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีผู้พิพากษา อธิบดีศาลปกครองชั้นต้น ตุลาการพระธรรมนูญหัวหน้าศาลทหารกลาง หรืออธิบดีอัยการมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี
(๒) รับราชการหรือเคยรับราชการในตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีหรือหัวหน้าส่วนราชการที่เทียบเท่ามาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี
(๓) เป็นหรือเคยเป็นผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของรัฐวิสาหกิจ หรือหน่วยงานอื่นของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี
(๔) ดำรงตำแหน่งหรือเคยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทยมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี และยังมีผลงานทางวิชาการเป็นที่ประจักษ์
(๕) เป็นหรือเคยเป็นผู้ประกอบวิชาชีพที่มีกฎหมายรับรองการประกอบวิชาชีพโดยประกอบวิชาชีพอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่องมาเป็นเวลาไม่น้อยกว่ายี่สิบปีนับถึงวันที่ได้รับการเสนอชื่อ และได้รับการรับรองการประกอบวิชาชีพจากองค์กรวิชาชีพนั้น
(๖) เป็นผู้มีความรู้ความชำนาญและประสบการณ์ทางด้านการบริหาร การเงิน การคลัง การบัญชี หรือการบริหารกิจการวิสาหกิจในระดับไม่ต่ำกว่าผู้บริหารระดับสูงของบริษัทมหาชนจำกัดมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปี
(๗) เคยเป็นผู้ดำรงตำแหน่งตาม (๑) (๒) (๓) (๔) หรือ (๖) รวมกันไม่น้อยกว่าสิบปี
การนับระยะเวลาตามวรรคสอง ให้นับถึงวันที่ได้รับการเสนอชื่อหรือวันสมัครเข้ารับการสรรหา แล้วแต่กรณี
 
มาตรา ๒๓๓  กรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติมีวาระการดำรงตำแหน่งเจ็ดปีนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง และให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
ในระหว่างที่กรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระและยังไม่มีการแต่งตั้งกรรมการแทนตำแหน่งที่ว่าง ให้กรรมการเท่าที่เหลืออยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้ เว้นแต่จะมีกรรมการเหลืออยู่ไม่ถึงห้าคน
 
มาตรา ๒๓๔  คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) ไต่สวนและมีความเห็นกรณีมีการกล่าวหาว่าผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ หรือผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ผู้ใดมีพฤติการณ์ร่ำรวยผิดปกติ ทุจริตต่อหน้าที่ หรือจงใจปฏิบัติหน้าที่หรือใช้อำนาจขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย หรือฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมอย่างร้ายแรง เพื่อดำเนินการต่อไปตามรัฐธรรมนูญหรือตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
(๒) ไต่สวนและวินิจฉัยว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐร่ำรวยผิดปกติ กระทำความผิดฐานทุจริตต่อหน้าที่ หรือกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ หรือความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรมเพื่อดำเนินการต่อไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
(๓) กำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน และเจ้าหน้าที่ของรัฐยื่นบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินของตน คู่สมรส และบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ รวมทั้งตรวจสอบและเปิดเผยผลการตรวจสอบทรัพย์สินและหนี้สินของบุคคลดังกล่าว  ทั้งนี้ ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
(๔) หน้าที่และอำนาจอื่นที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย
ในการปฏิบัติหน้าที่ตาม (๑) (๒) และ (๓) ให้เป็นหน้าที่ของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติที่จะต้องจัดให้มีมาตรการหรือแนวทางที่จะทำให้การปฏิบัติหน้าที่มีประสิทธิภาพเกิดความรวดเร็ว สุจริต และเที่ยงธรรม ในกรณีจำเป็นจะมอบหมายให้หน่วยงานของรัฐที่มีหน้าที่และอำนาจเกี่ยวข้องกับการป้องกันและปราบปรามการทุจริตดำเนินการแทนในเรื่องที่มิใช่เป็นความผิดร้ายแรงหรือที่เป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่ของรัฐบางระดับหรือกำหนดให้พนักงานเจ้าหน้าที่ของหน่วยธุรการของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเป็นผู้ดำเนินการสอบสวนหรือไต่สวนเบื้องต้นตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตก็ได้
 
มาตรา ๒๓๕  ภายใต้บังคับมาตรา ๒๓๖ ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยหรือมีการกล่าวหาว่าผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองเฉพาะที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ หรือผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินผู้ใดมีพฤติการณ์ตามมาตรา ๒๓๔ (๑) ให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติไต่สวนข้อเท็จจริง และหากมีมติด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของกรรมการทั้งหมดเท่าที่มีอยู่เห็นว่าผู้นั้นมีพฤติการณ์หรือกระทำความผิดตามที่ไต่สวนให้ดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑) ถ้าเป็นกรณีฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมอย่างร้ายแรง ให้เสนอเรื่องต่อศาลฎีกาเพื่อวินิจฉัย  ทั้งนี้ ให้นำความในมาตรา ๒๒๖ วรรคเจ็ด มาใช้บังคับแก่การพิจารณาพิพากษาของศาลฎีกาโดยอนุโลม
(๒) กรณีอื่นนอกจาก (๑) ให้ส่งสำนวนการไต่สวนไปยังอัยการสูงสุดเพื่อดำเนินการฟ้องคดีต่อศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง หรือดำเนินการอื่นตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
การไต่สวนข้อเท็จจริงและมีมติตามวรรคหนึ่ง คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติต้องดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
เมื่อศาลฎีกาหรือศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองประทับรับฟ้องให้ผู้ถูกกล่าวหาหยุดปฏิบัติหน้าที่จนกว่าจะมีคำพิพากษา เว้นแต่ศาลฎีกาหรือศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองจะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่น ในกรณีที่ศาลฎีกาหรือศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองมีคำพิพากษาว่าผู้ถูกกล่าวหามีพฤติการณ์หรือกระทำความผิดตามที่ถูกกล่าวหา แล้วแต่กรณี ให้ผู้ต้องคำพิพากษานั้นพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันหยุดปฏิบัติหน้าที่ และให้เพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้งของผู้นั้นและจะเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งมีกำหนดเวลาไม่เกินสิบปีด้วยหรือไม่ก็ได้
ผู้ใดถูกเพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้งไม่ว่าในกรณีใด ผู้นั้นไม่มีสิทธิสมัครรับเลือกตั้งหรือสมัครรับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่นตลอดไป และไม่มีสิทธิดำรงตำแหน่งทางการเมืองใด ๆ
ในกรณีที่ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิพากษาว่าผู้ถูกกล่าวหามีความผิดฐานร่ำรวยผิดปกติหรือทุจริตต่อหน้าที่ ให้ริบทรัพย์สินที่ผู้นั้นได้มาจากการกระทำความผิด รวมทั้งบรรดาทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดที่ได้มาแทนทรัพย์สินนั้นตกเป็นของแผ่นดิน
การพิจารณาของศาลฎีกาและศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ให้นำสำนวนการไต่สวนของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเป็นหลักในการพิจารณา และเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ให้ศาลมีอำนาจไต่สวนข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานเพิ่มเติมได้
ให้นำมาตรานี้มาใช้บังคับแก่กรณีที่บุคคลตามมาตรา ๒๓๔ (๓) จงใจไม่ยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สิน หรือจงใจยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินหรือหนี้สินอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ และมีพฤติการณ์อันควรเชื่อได้ว่ามีเจตนาไม่แสดงที่มาแห่งทรัพย์สินหรือหนี้สินนั้นด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๓๖  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา หรือสมาชิกของทั้งสองสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภาหรือประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวนไม่น้อยกว่าสองหมื่นคน มีสิทธิเข้าชื่อกล่าวหาว่ากรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติผู้ใดกระทำการตามมาตรา ๒๓๔ (๑) โดยยื่นต่อประธานรัฐสภาพร้อมด้วยหลักฐานตามสมควร หากประธานรัฐสภาเห็นว่ามีเหตุอันควรสงสัยว่ามีการกระทำตามที่ถูกกล่าวหา ให้ประธานรัฐสภาเสนอเรื่องไปยังประธานศาลฎีกาเพื่อตั้งคณะผู้ไต่สวนอิสระจากผู้ซึ่งมีความเป็นกลางทางการเมืองและมีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์ เพื่อไต่สวนหาข้อเท็จจริง
คุณสมบัติ ลักษณะต้องห้าม หน้าที่และอำนาจ วิธีการไต่สวน ระยะเวลาการไต่สวนและการดำเนินการอื่นที่จำเป็นของคณะผู้ไต่สวนอิสระ ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๒๓๗  เมื่อดำเนินการไต่สวนแล้วเสร็จ ให้คณะผู้ไต่สวนอิสระดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑) ถ้าเห็นว่าข้อกล่าวหาไม่มีมูลให้สั่งยุติเรื่อง และให้คำสั่งดังกล่าวเป็นที่สุด
(๒) ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานทางจริยธรรมอย่างร้ายแรงให้เสนอเรื่องต่อศาลฎีกาเพื่อวินิจฉัย โดยให้นำความในมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม วรรคสี่ และวรรคหกมาใช้บังคับโดยอนุโลม
(๓) ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหามีพฤติการณ์ตามที่ถูกกล่าวหา และมิใช่กรณีตาม (๒) ให้ส่งสำนวนการไต่สวนไปยังอัยการสูงสุดเพื่อดำเนินการฟ้องคดีต่อศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง และให้นำความในมาตรา ๒๓๕ วรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้า มาใช้บังคับโดยอนุโลม
 
ส่วนที่ ๕
คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน
                  
 
มาตรา ๒๓๘  คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินประกอบด้วยกรรมการจำนวนเจ็ดคนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามคำแนะนำของวุฒิสภา จากผู้ซึ่งได้รับการสรรหาโดยคณะกรรมการสรรหา
ผู้ซึ่งได้รับการสรรหาต้องเป็นผู้มีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์ มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์เกี่ยวกับการตรวจเงินแผ่นดิน กฎหมาย การบัญชี การตรวจสอบภายใน การเงินการคลัง และด้านอื่นที่เป็นประโยชน์ต่อการตรวจเงินแผ่นดิน  ทั้งนี้ เป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบปี
 
มาตรา ๒๓๙  กรรมการตรวจเงินแผ่นดินมีวาระการดำรงตำแหน่งเจ็ดปีนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง และให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
 
มาตรา ๒๔๐  คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) วางนโยบายการตรวจเงินแผ่นดิน
(๒) กำหนดหลักเกณฑ์มาตรฐานเกี่ยวกับการตรวจเงินแผ่นดิน
(๓) กำกับการตรวจเงินแผ่นดินให้เป็นไปตาม (๑) และ (๒) และกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ
(๔) ให้คำปรึกษา แนะนำ หรือเสนอแนะเกี่ยวกับการใช้จ่ายเงินแผ่นดินให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ รวมทั้งการให้คำแนะนำแก่หน่วยงานของรัฐในการแก้ไขข้อบกพร่องเกี่ยวกับการใช้จ่ายเงินแผ่นดิน
(๕) สั่งลงโทษทางปกครองกรณีมีการกระทำผิดกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ
การดำเนินการตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน
ผู้ถูกสั่งลงโทษตาม (๕) อาจอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุดได้ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำสั่งในการพิจารณาของศาลปกครองสูงสุดต้องคำนึงถึงนโยบายการตรวจเงินแผ่นดินและหลักเกณฑ์มาตรฐานเกี่ยวกับการตรวจเงินแผ่นดินตาม (๑) และ (๒) ประกอบด้วย
 
มาตรา ๒๔๑  ให้มีผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินคนหนึ่งซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามคำแนะนำของวุฒิสภาโดยได้รับการเสนอชื่อจากคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน
ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามเช่นเดียวกับกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน
ผู้ได้รับการเสนอชื่อเพื่อแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ต้องได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ และให้นำความในมาตรา ๒๐๔ วรรคหนึ่ง วรรคสอง และวรรคสี่ และมาตรา ๒๐๕ มาใช้บังคับแก่การแต่งตั้งผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินด้วยโดยอนุโลม
การสรรหา การคัดเลือก และการเสนอชื่อผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน
 
มาตรา ๒๔๒  ให้ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินปฏิบัติหน้าที่โดยเที่ยงธรรม เป็นกลาง และปราศจากอคติทั้งปวงในการใช้ดุลพินิจ โดยมีหน้าที่และอำนาจดังต่อไปนี้
(๑) ตรวจเงินแผ่นดินตามนโยบายการตรวจเงินแผ่นดินและหลักเกณฑ์มาตรฐานเกี่ยวกับการตรวจเงินแผ่นดินที่คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินกำหนด และตามกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐ
(๒) ตรวจผลสัมฤทธิ์และประสิทธิภาพในการใช้จ่ายเงินของหน่วยงานของรัฐ
(๓) มอบหมายให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการตาม (๑) และ (๒)
(๔) กำกับและรับผิดชอบในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ตาม (๓)
 
มาตรา ๒๔๓  ให้ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินมีความเป็นอิสระในการปฏิบัติหน้าที่โดยรับผิดชอบต่อคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน และเป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุดของหน่วยธุรการของคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน
วาระการดำรงตำแหน่ง การพ้นจากตำแหน่ง และการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน
 
มาตรา ๒๔๔  ในกรณีที่มีหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าการใช้จ่ายเงินแผ่นดินมีพฤติการณ์อันเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ จงใจปฏิบัติหน้าที่หรือใช้อำนาจขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย หรืออาจทำให้การเลือกตั้งมิได้เป็นไปโดยสุจริตหรือเที่ยงธรรม และเป็นกรณีที่ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินไม่มีอำนาจจะดำเนินการใดได้ ให้ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินแจ้งคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ คณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง แล้วแต่กรณี เพื่อทราบและดำเนินการตามหน้าที่และอำนาจต่อไป
ในการดำเนินการของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ คณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือหน่วยงานอื่นตามที่ได้รับแจ้งตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่าเอกสารและหลักฐานที่ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินตรวจสอบหรือจัดทำขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของสำนวนการสอบสวนของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ คณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือของหน่วยงานอื่นนั้น แล้วแต่กรณี
 
มาตรา ๒๔๕  เพื่อประโยชน์ในการระงับหรือยับยั้งความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นแก่การเงินการคลังของรัฐ ให้ผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินเสนอผลการตรวจสอบการกระทำที่ไม่เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยวินัยการเงินการคลังของรัฐและอาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่การเงินการคลังของรัฐอย่างร้ายแรง ต่อคณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินเพื่อพิจารณา
ในกรณีที่คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดินเห็นพ้องด้วยกับผลการตรวจสอบดังกล่าว ให้ปรึกษาหารือร่วมกับคณะกรรมการการเลือกตั้งและคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ หากที่ประชุมร่วมเห็นพ้องกับผลการตรวจสอบนั้น ให้ร่วมกันมีหนังสือแจ้งสภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา และคณะรัฐมนตรีเพื่อทราบโดยไม่ชักช้า และให้เปิดเผยผลการตรวจสอบดังกล่าวต่อประชาชนเพื่อทราบด้วย
 
ส่วนที่ ๖
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
                  
 
มาตรา ๒๔๖  คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติประกอบด้วยกรรมการจำนวนเจ็ดคนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามคำแนะนำของวุฒิสภาจากผู้ซึ่งได้รับการสรรหา
ผู้ซึ่งได้รับการสรรหาต้องมีความรู้และประสบการณ์ด้านการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของประชาชนเป็นกลางทางการเมือง และมีความซื่อสัตย์สุจริตเป็นที่ประจักษ์
กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมีวาระการดำรงตำแหน่งเจ็ดปีนับแต่วันที่พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้ง และให้ดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
คุณสมบัติ ลักษณะต้องห้าม การสรรหา และการพ้นจากตำแหน่งของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ  ทั้งนี้ บทบัญญัติเกี่ยวกับการสรรหาต้องกำหนดให้ผู้แทนองค์กรเอกชนด้านสิทธิมนุษยชนมีส่วนร่วมในการสรรหาด้วย
 
มาตรา ๒๔๗  คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑) ตรวจสอบและรายงานข้อเท็จจริงที่ถูกต้องเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนทุกกรณีโดยไม่ล่าช้าและเสนอแนะมาตรการหรือแนวทางที่เหมาะสมในการป้องกันหรือแก้ไขการละเมิดสิทธิมนุษยชน รวมทั้งการเยียวยาผู้ได้รับความเสียหายจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนต่อหน่วยงานของรัฐหรือเอกชนที่เกี่ยวข้อง
(๒) จัดทำรายงานผลการประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศเสนอต่อรัฐสภาและคณะรัฐมนตรี และเผยแพร่ต่อประชาชน
(๓) เสนอแนะมาตรการหรือแนวทางในการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนต่อรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมตลอดทั้งการแก้ไขปรับปรุงกฎหมาย กฎ ระเบียบ หรือคำสั่งใด ๆ เพื่อให้สอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชน
(๔) ชี้แจงและรายงานข้อเท็จจริงที่ถูกต้องโดยไม่ชักช้าในกรณีที่มีการรายงานสถานการณ์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนในประเทศไทยโดยไม่ถูกต้องหรือไม่เป็นธรรม
(๕) สร้างเสริมทุกภาคส่วนของสังคมให้ตระหนักถึงความสำคัญของสิทธิมนุษยชน
(๖) หน้าที่และอำนาจอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติ
เมื่อรับทราบรายงานตาม (๑) และ (๒) หรือข้อเสนอแนะตาม (๓) ให้คณะรัฐมนตรีดำเนินการปรับปรุงแก้ไขตามความเหมาะสมโดยเร็ว กรณีใดไม่อาจดำเนินการได้หรือต้องใช้เวลาในการดำเนินการ ให้แจ้งเหตุผลให้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติทราบโดยไม่ชักช้า
ในการปฏิบัติหน้าที่ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติต้องคำนึงถึงความผาสุกของประชาชนชาวไทยและผลประโยชน์ส่วนรวมของชาติเป็นสำคัญด้วย
 
หมวด ๑๓
องค์กรอัยการ
                  
 
มาตรา ๒๔๘  องค์กรอัยการมีหน้าที่และอำนาจตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญและกฎหมาย
พนักงานอัยการมีอิสระในการพิจารณาสั่งคดีและการปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปโดยรวดเร็ว เที่ยงธรรม และปราศจากอคติทั้งปวง และไม่ให้ถือว่าเป็นคำสั่งทางปกครอง
การบริหารงานบุคคล การงบประมาณ และการดำเนินการอื่นขององค์กรอัยการให้มีความเป็นอิสระโดยให้มีระบบเงินเดือนและค่าตอบแทนเป็นการเฉพาะตามความเหมาะสมและการบริหารงานบุคคลเกี่ยวกับพนักงานอัยการต้องดำเนินการโดยคณะกรรมการอัยการ ซึ่งอย่างน้อยต้องประกอบด้วยประธานกรรมการซึ่งต้องไม่เป็นพนักงานอัยการ และผู้ทรงคุณวุฒิบรรดาที่ได้รับเลือกจากพนักงานอัยการ ผู้ทรงคุณวุฒิดังกล่าวอย่างน้อยต้องมีบุคคลซึ่งไม่เป็นหรือเคยเป็นพนักงานอัยการมาก่อนสองคน  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
กฎหมายตามวรรคสาม ต้องมีมาตรการป้องกันมิให้พนักงานอัยการกระทำการหรือดำรงตำแหน่งใดอันอาจมีผลให้การสั่งคดีหรือการปฏิบัติหน้าที่ไม่เป็นไปตามวรรคสอง หรืออาจทำให้มีการขัดกันแห่งผลประโยชน์  ทั้งนี้ มาตรการดังกล่าวต้องกำหนดให้ชัดแจ้งและใช้เป็นการทั่วไป โดยจะมอบอำนาจให้มีการพิจารณาเป็นกรณี ๆ ไปมิได้
 
หมวด ๑๔
การปกครองส่วนท้องถิ่น
                  
 
มาตรา ๒๔๙  ภายใต้บังคับมาตรา ๑ ให้มีการจัดการปกครองส่วนท้องถิ่นตามหลักแห่งการปกครองตนเองตามเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่น  ทั้งนี้ ตามวิธีการและรูปแบบองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่กฎหมายบัญญัติ
การจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบใดให้คำนึงถึงเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นและความสามารถในการปกครองตนเองในด้านรายได้ จำนวนและความหนาแน่นของประชากร และพื้นที่ที่ต้องรับผิดชอบ ประกอบกัน
 
มาตรา ๒๕๐  องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีหน้าที่และอำนาจดูแลและจัดทำบริการสาธารณะและกิจกรรมสาธารณะเพื่อประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นตามหลักการพัฒนาอย่างยั่งยืน รวมทั้งส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการศึกษาให้แก่ประชาชนในท้องถิ่น  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
การจัดทำบริการสาธารณะและกิจกรรมสาธารณะใดที่สมควรให้เป็นหน้าที่และอำนาจโดยเฉพาะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละรูปแบบ หรือให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นหน่วยงานหลักในการดำเนินการใด ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติซึ่งต้องสอดคล้องกับรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามวรรคสี่ และกฎหมายดังกล่าวอย่างน้อยต้องมีบทบัญญัติเกี่ยวกับกลไกและขั้นตอนในการกระจายหน้าที่และอำนาจ ตลอดจนงบประมาณและบุคลากรที่เกี่ยวกับหน้าที่และอำนาจดังกล่าวของส่วนราชการให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วย
ในการจัดทำบริการสาธารณะหรือกิจกรรมสาธารณะใดที่เป็นหน้าที่และอำนาจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ถ้าการร่วมดำเนินการกับเอกชนหรือหน่วยงานของรัฐหรือการมอบหมายให้เอกชนหรือหน่วยงานของรัฐดำเนินการ จะเป็นประโยชน์แก่ประชาชนในท้องถิ่นมากกว่าการที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะดำเนินการเอง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะร่วมหรือมอบหมายให้เอกชนหรือหน่วยงานของรัฐดำเนินการนั้นก็ได้
รัฐต้องดำเนินการให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีรายได้ของตนเองโดยจัดระบบภาษีหรือการจัดสรรภาษีที่เหมาะสม รวมทั้งส่งเสริมและพัฒนาการหารายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น  ทั้งนี้ เพื่อให้สามารถดำเนินการตามวรรคหนึ่งได้อย่างเพียงพอ ในระหว่างที่ยังไม่อาจดำเนินการได้ ให้รัฐจัดสรรงบประมาณเพื่อสนับสนุนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไปพลางก่อน
กฎหมายตามวรรคหนึ่งและกฎหมายที่เกี่ยวกับการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น ต้องให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีอิสระในการบริหาร การจัดทำบริการสาธารณะ การส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการศึกษา การเงินและการคลัง และการกำกับดูแลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งต้องทำเพียงเท่าที่จำเป็นเพื่อการคุ้มครองประโยชน์ของประชาชนในท้องถิ่นหรือประโยชน์ของประเทศเป็นส่วนรวม การป้องกันการทุจริต และการใช้จ่ายเงินอย่างมีประสิทธิภาพ โดยคำนึงถึงความเหมาะสมและความแตกต่างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละรูปแบบ และต้องมีบทบัญญัติเกี่ยวกับการป้องกันการขัดกันแห่งผลประโยชน์ และการป้องกันการก้าวก่ายการปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการส่วนท้องถิ่นด้วย
 
มาตรา ๒๕๑  การบริหารงานบุคคลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติซึ่งต้องใช้ระบบคุณธรรมและต้องคำนึงถึงความเหมาะสมและความจำเป็นของแต่ละท้องถิ่นและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแต่ละรูปแบบ การจัดให้มีมาตรฐานที่สอดคล้องกันเพื่อให้สามารถพัฒนาร่วมกันหรือการสับเปลี่ยนบุคลากรระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยกันได้
 
มาตรา ๒๕๒  สมาชิกสภาท้องถิ่นต้องมาจากการเลือกตั้ง
ผู้บริหารท้องถิ่นให้มาจากการเลือกตั้งหรือมาจากความเห็นชอบของสภาท้องถิ่นหรือในกรณีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ จะให้มาโดยวิธีอื่นก็ได้ แต่ต้องคำนึงถึงการมีส่วนร่วมของประชาชนด้วย  ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ
คุณสมบัติของผู้มีสิทธิเลือกตั้งและผู้มีสิทธิสมัครรับเลือกตั้ง และหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่น ให้เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ ซึ่งต้องคำนึงถึงเจตนารมณ์ในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตตามแนวทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญด้วย
 
มาตรา ๒๕๓  ในการดำเนินงาน ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น สภาท้องถิ่น และผู้บริหารท้องถิ่นเปิดเผยข้อมูลและรายงานผลการดำเนินงานให้ประชาชนทราบ รวมตลอดทั้งมีกลไกให้ประชาชนในท้องถิ่นมีส่วนร่วมด้วย  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กฎหมายบัญญัติ
 
มาตรา ๒๕๔  ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีสิทธิเข้าชื่อกันเพื่อเสนอข้อบัญญัติหรือเพื่อถอดถอนสมาชิกสภาท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่นได้ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กฎหมายบัญญัติ
 
หมวด ๑๕
การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
                  
 
มาตรา ๒๕๕  การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญที่เป็นการเปลี่ยนแปลงการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข หรือเปลี่ยนแปลงรูปแบบของรัฐ จะกระทำมิได้
 
มาตรา ๒๕๖  ภายใต้บังคับมาตรา ๒๕๕ การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ ให้กระทำได้ตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑) ญัตติขอแก้ไขเพิ่มเติมต้องมาจากคณะรัฐมนตรี หรือจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎร หรือจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภาหรือจากประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวนไม่น้อยกว่าห้าหมื่นคนตามกฎหมายว่าด้วยการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย
(๒) ญัตติขอแก้ไขเพิ่มเติมต้องเสนอเป็นร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมต่อรัฐสภาและให้รัฐสภาพิจารณาเป็นสามวาระ
(๓) การออกเสียงลงคะแนนในวาระที่หนึ่งขั้นรับหลักการ ให้ใช้วิธีเรียกชื่อและลงคะแนนโดยเปิดเผยและต้องมีคะแนนเสียงเห็นชอบด้วยในการแก้ไขเพิ่มเติมนั้น ไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา ซึ่งในจำนวนนี้ต้องมีสมาชิกวุฒิสภาเห็นชอบด้วยไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภา
(๔) การพิจารณาในวาระที่สองขั้นพิจารณาเรียงลำดับมาตรา โดยการออกเสียงในวาระที่สองนี้ ให้ถือเสียงข้างมากเป็นประมาณ แต่ในกรณีที่เป็นร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมที่ประชาชนเป็นผู้เสนอต้องเปิดโอกาสให้ผู้แทนของประชาชนที่เข้าชื่อกันได้แสดงความคิดเห็นด้วย
(๕) เมื่อการพิจารณาวาระที่สองเสร็จสิ้นแล้ว ให้รอไว้สิบห้าวัน เมื่อพ้นกำหนดนี้แล้วให้รัฐสภาพิจารณาในวาระที่สามต่อไป
(๖) การออกเสียงลงคะแนนในวาระที่สามขั้นสุดท้าย ให้ใช้วิธีเรียกชื่อและลงคะแนนโดยเปิดเผยและต้องมีคะแนนเสียงเห็นชอบด้วยในการที่จะให้ออกใช้เป็นรัฐธรรมนูญมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา โดยในจำนวนนี้ต้องมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคการเมืองที่สมาชิกมิได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี ประธานสภาผู้แทนราษฎรหรือรองประธานสภาผู้แทนราษฎร เห็นชอบด้วยไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบของทุกพรรคการเมืองดังกล่าวรวมกัน และมีสมาชิกวุฒิสภาเห็นชอบด้วยไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของวุฒิสภา
(๗) เมื่อมีการลงมติเห็นชอบตาม (๖) แล้ว ให้รอไว้สิบห้าวัน แล้วจึงนำร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย และให้นำความในมาตรา ๘๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
(๘) ในกรณีร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมหมวด ๑ บททั่วไป หมวด ๒ พระมหากษัตริย์ หรือหมวด ๑๕ การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ หรือเรื่องที่เกี่ยวกับคุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้ามของผู้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ตามรัฐธรรมนูญ หรือเรื่องที่เกี่ยวกับหน้าที่หรืออำนาจของศาล หรือองค์กรอิสระ หรือเรื่องที่ทำให้ศาลหรือองค์กรอิสระไม่อาจปฏิบัติตามหน้าที่หรืออำนาจได้ ก่อนดำเนินการตาม (๗) ให้จัดให้มีการออกเสียงประชามติตามกฎหมายว่าด้วยการออกเสียงประชามติ ถ้าผลการออกเสียงประชามติเห็นชอบด้วยกับร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม จึงให้ดำเนินการตาม (๗) ต่อไป
(๙) ก่อนนายกรัฐมนตรีนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงลงพระปรมาภิไธยตาม (๗) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือสมาชิกวุฒิสภา หรือสมาชิกทั้งสองสภารวมกัน มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา หรือของทั้งสองสภารวมกัน แล้วแต่กรณี มีสิทธิเข้าชื่อกันเสนอความเห็นต่อประธานแห่งสภาที่ตนเป็นสมาชิกหรือประธานรัฐสภา แล้วแต่กรณี ว่าร่างรัฐธรรมนูญตาม (๗) ขัดต่อมาตรา ๒๕๕ หรือมีลักษณะตาม (๘) และให้ประธานแห่งสภาที่ได้รับเรื่องดังกล่าวส่งความเห็นไปยังศาลรัฐธรรมนูญ และให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับเรื่อง ในระหว่างการพิจารณาวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ นายกรัฐมนตรีจะนำร่างรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าวขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเพื่อพระมหากษัตริย์ทรงลงพระปรมาภิไธยมิได้
 
หมวด ๑๖
การปฏิรูปประเทศ
                  
 
มาตรา ๒๕๗  การปฏิรูปประเทศตามหมวดนี้ต้องดำเนินการเพื่อบรรลุเป้าหมาย ดังต่อไปนี้
(๑) ประเทศชาติมีความสงบเรียบร้อย มีความสามัคคีปรองดอง มีการพัฒนาอย่างยั่งยืนตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง และมีความสมดุลระหว่างการพัฒนาด้านวัตถุกับการพัฒนาด้านจิตใจ
(๒) สังคมมีความสงบสุข เป็นธรรม และมีโอกาสอันทัดเทียมกันเพื่อขจัดความเหลื่อมล้ำ
(๓) ประชาชนมีความสุข มีคุณภาพชีวิตที่ดี และมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศและการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
 
มาตรา ๒๕๘  ให้ดำเนินการปฏิรูปประเทศอย่างน้อยในด้านต่าง ๆ ให้เกิดผล ดังต่อไปนี้
ก. ด้านการเมือง
(๑) ให้ประชาชนมีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข มีส่วนร่วมในการดำเนินกิจกรรมทางการเมืองรวมตลอดทั้งการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ รู้จักยอมรับในความเห็นทางการเมืองโดยสุจริตที่แตกต่างกัน และให้ประชาชนใช้สิทธิเลือกตั้งและออกเสียงประชามติโดยอิสระปราศจากการครอบงำไม่ว่าด้วยทางใด
(๒) ให้การดำเนินกิจกรรมของพรรคการเมืองเป็นไปโดยเปิดเผยและตรวจสอบได้ เพื่อให้พรรคการเมืองพัฒนาเป็นสถาบันทางการเมืองของประชาชนซึ่งมีอุดมการณ์ทางการเมืองร่วมกัน มีกระบวนการให้สมาชิกพรรคการเมืองมีส่วนร่วมและมีความรับผิดชอบอย่างแท้จริงในการดำเนินกิจกรรมทางการเมืองและการคัดเลือกผู้มีความรู้ความสามารถ ซื่อสัตย์สุจริต และมีคุณธรรมจริยธรรม เข้ามาเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองที่ชัดเจนและเป็นรูปธรรม
(๓) มีกลไกที่กำหนดความรับผิดชอบของพรรคการเมืองในการประกาศโฆษณานโยบายที่มิได้วิเคราะห์ผลกระทบ ความคุ้มค่า และความเสี่ยงอย่างรอบด้าน
(๔) มีกลไกที่กำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและรับผิดชอบต่อประชาชนในการปฏิบัติหน้าที่ของตน
(๕) มีกลไกแก้ไขปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองโดยสันติวิธีภายใต้การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
ข. ด้านการบริหารราชการแผ่นดิน
(๑) ให้มีการนำเทคโนโลยีที่เหมาะสมมาประยุกต์ใช้ในการบริหารราชการแผ่นดินและการจัดทำบริการสาธารณะ เพื่อประโยชน์ในการบริหารราชการแผ่นดิน และเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชน
(๒) ให้มีการบูรณาการฐานข้อมูลของหน่วยงานของรัฐทุกหน่วยงานเข้าด้วยกัน เพื่อให้เป็นระบบข้อมูลเพื่อการบริหารราชการแผ่นดินและการบริการประชาชน
(๓) ให้มีการปรับปรุงและพัฒนาโครงสร้างและระบบการบริหารงานของรัฐและแผนกำลังคนภาครัฐให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงและความท้าทายใหม่ ๆ โดยต้องดำเนินการให้เหมาะสมกับภารกิจของหน่วยงานของรัฐแต่ละหน่วยงานที่แตกต่างกัน
(๔) ให้มีการปรับปรุงและพัฒนาการบริหารงานบุคคลภาครัฐเพื่อจูงใจให้ผู้มีความรู้ความสามารถอย่างแท้จริงเข้ามาทำงานในหน่วยงานของรัฐ และสามารถเจริญก้าวหน้าได้ตามความสามารถและผลสัมฤทธิ์ของงานของแต่ละบุคคล มีความซื่อสัตย์สุจริต กล้าตัดสินใจและกระทำในสิ่งที่ถูกต้องโดยคิดถึงประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์ส่วนตัว มีความคิดสร้างสรรค์และคิดค้นนวัตกรรมใหม่ ๆ เพื่อให้การปฏิบัติราชการและการบริหารราชการแผ่นดินเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และมีมาตรการคุ้มครองป้องกันบุคลากรภาครัฐจากการใช้อำนาจโดยไม่เป็นธรรมของผู้บังคับบัญชา
(๕) ให้มีการปรับปรุงระบบการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐให้มีความคล่องตัว เปิดเผย ตรวจสอบได้ และมีกลไกในการป้องกันการทุจริตทุกขั้นตอน
ค. ด้านกฎหมาย
(๑) มีกลไกให้ดำเนินการปรับปรุงกฎหมาย กฎ ระเบียบ หรือข้อบังคับต่าง ๆ ที่ใช้บังคับอยู่ก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ให้สอดคล้องกับหลักการตามมาตรา ๗๗ และพัฒนาให้สอดคล้องกับหลักสากล โดยให้มีการใช้ระบบอนุญาตและระบบการดำเนินการโดยคณะกรรมการเพียงเท่าที่จำเป็นเพื่อให้การทำงานเกิดความคล่องตัว โดยมีผู้รับผิดชอบที่ชัดเจน และไม่สร้างภาระแก่ประชาชนเกินความจำเป็น เพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ และป้องกันการทุจริตและประพฤติมิชอบ
(๒) ปฏิรูประบบการเรียนการสอนและการศึกษาอบรมวิชากฎหมายเพื่อพัฒนาผู้ประกอบวิชาชีพกฎหมายให้เป็นผู้มีความรอบรู้ มีนิติทัศนะ และยึดมั่นในคุณธรรมและจริยธรรมของนักกฎหมาย
(๓) พัฒนาระบบฐานข้อมูลกฎหมายของรัฐโดยใช้เทคโนโลยีต่าง ๆ เพื่อให้ประชาชนเข้าถึงข้อมูลกฎหมายได้สะดวก และสามารถเข้าใจเนื้อหาสาระของกฎหมายได้ง่าย
(๔) จัดให้มีกลไกช่วยเหลือประชาชนในการจัดทำและเสนอร่างกฎหมาย
ง. ด้านกระบวนการยุติธรรม
(๑) ให้มีการกำหนดระยะเวลาดำเนินงานในทุกขั้นตอนของกระบวนการยุติธรรมที่ชัดเจนเพื่อให้ประชาชนได้รับความยุติธรรมโดยไม่ล่าช้า และมีกลไกช่วยเหลือประชาชนผู้ขาดแคลนทุนทรัพย์ให้เข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้ รวมตลอดทั้งการสร้างกลไกเพื่อให้มีการบังคับการตามกฎหมายอย่างเคร่งครัดเพื่อลดความเหลื่อมล้ำและความไม่เป็นธรรมในสังคม
(๒) ปรับปรุงระบบการสอบสวนคดีอาญาให้มีการตรวจสอบและถ่วงดุลระหว่างพนักงานสอบสวนกับพนักงานอัยการอย่างเหมาะสม กำหนดระยะเวลาในการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายให้ชัดเจนเพื่อมิให้คดีขาดอายุความ และสร้างความเชื่อมั่นในการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการในการสอบสวนคดีอาญา รวมทั้งกำหนดให้การสอบสวนต้องใช้ประโยชน์จากนิติวิทยาศาสตร์ และจัดให้มีบริการทางด้านนิติวิทยาศาสตร์มากกว่าหนึ่งหน่วยงานที่มีอิสระจากกันเพื่อให้ประชาชนได้รับบริการในการพิสูจน์ข้อเท็จจริงอย่างมีทางเลือก
(๓) เสริมสร้างและพัฒนาวัฒนธรรมองค์กรขององค์กรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการยุติธรรมให้มุ่งอำนวยความยุติธรรมแก่ประชาชนโดยสะดวกและรวดเร็ว
(๔) ดำเนินการบังคับใช้กฎหมายอย่างมีประสิทธิภาพ โดยแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับหน้าที่ อำนาจ และภารกิจของตำรวจให้เหมาะสม และแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคลของข้าราชการตำรวจให้เกิดประสิทธิภาพ มีหลักประกันว่าข้าราชการตำรวจจะได้รับค่าตอบแทนที่เหมาะสมได้รับความเป็นธรรมในการแต่งตั้ง และโยกย้าย และการพิจารณาบำเหน็จความชอบตามระบบคุณธรรมที่ชัดเจน ซึ่งในการพิจารณาแต่งตั้งและโยกย้ายต้องคำนึงถึงอาวุโสและความรู้ความสามารถประกอบกันเพื่อให้ข้าราชการตำรวจสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีอิสระ ไม่ตกอยู่ใต้อาณัติของบุคคลใด มีประสิทธิภาพและภาคภูมิใจในการปฏิบัติหน้าที่ของตน
จ. ด้านการศึกษา
(๑) ให้สามารถเริ่มดำเนินการให้เด็กเล็กได้รับการดูแลและพัฒนาก่อนเข้ารับการศึกษาตามมาตรา ๕๔ วรรคสอง เพื่อให้เด็กเล็กได้รับการพัฒนาร่างกาย จิตใจ วินัย อารมณ์ สังคมและสติปัญญาให้สมกับวัยโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย
(๒) ให้ดำเนินการตรากฎหมายเพื่อจัดตั้งกองทุนตามมาตรา ๕๔ วรรคหก ให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งปีนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้
(๓) ให้มีกลไกและระบบการผลิต คัดกรองและพัฒนาผู้ประกอบวิชาชีพครูและอาจารย์ให้ได้ผู้มีจิตวิญญาณของความเป็นครู มีความรู้ความสามารถอย่างแท้จริง ได้รับค่าตอบแทนที่เหมาะสมกับความสามารถและประสิทธิภาพในการสอน รวมทั้งมีกลไกสร้างระบบคุณธรรมในการบริหารงานบุคคลของผู้ประกอบวิชาชีพครู
(๔) ปรับปรุงการจัดการเรียนการสอนทุกระดับเพื่อให้ผู้เรียนสามารถเรียนได้ตามความถนัดและปรับปรุงโครงสร้างของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อบรรลุเป้าหมายดังกล่าว โดยสอดคล้องกันทั้งในระดับชาติและระดับพื้นที่
ฉ. ด้านเศรษฐกิจ
(๑) ขจัดอุปสรรคและเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันของประเทศเพื่อให้ประเทศชาติและประชาชนได้รับประโยชน์จากการเข้าร่วมกลุ่มเศรษฐกิจต่าง ๆ อย่างยั่งยืน โดยมีภูมิคุ้มกันที่ดี
(๒) สร้างกลไกเพื่อส่งเสริมและสนับสนุนการนำความคิดสร้างสรรค์และเทคโนโลยีที่ทันสมัยมาใช้ในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ
(๓) ปรับปรุงระบบภาษีอากรให้มีความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำ เพิ่มพูนรายได้ของรัฐด้านต่าง ๆ อย่างมีประสิทธิภาพ และปรับปรุงระบบการจัดทำและการใช้จ่ายงบประมาณให้มีประสิทธิภาพและสัมฤทธิผล
(๔) สร้างกลไกเพื่อส่งเสริมสหกรณ์และผู้ประกอบการแต่ละขนาดให้มีความสามารถในการแข่งขันอย่างเหมาะสม และส่งเสริมการประกอบวิสาหกิจเพื่อสังคมและวิสาหกิจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม รวมทั้งสร้างกลไกเพิ่มโอกาสในการทำงานและการประกอบอาชีพของประชาชน
ช. ด้านอื่น ๆ
(๑) ให้มีระบบบริหารจัดการทรัพยากรน้ำที่มีประสิทธิภาพ เป็นธรรมและยั่งยืนโดยคำนึงถึงความต้องการใช้น้ำในทุกมิติ รวมทั้งความเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมและสภาพภูมิอากาศประกอบกัน
(๒) จัดให้มีการกระจายการถือครองที่ดินอย่างเป็นธรรม รวมทั้งการตรวจสอบกรรมสิทธิ์และการถือครองที่ดินทั้งประเทศเพื่อแก้ไขปัญหากรรมสิทธิ์และสิทธิครอบครองที่ดินอย่างเป็นระบบ
(๓) จัดให้มีระบบจัดการและกำจัดขยะมูลฝอยที่มีประสิทธิภาพ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และสามารถนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์ด้านอื่น ๆ ได้
(๔) ปรับระบบหลักประกันสุขภาพให้ประชาชนได้รับสิทธิและประโยชน์จากการบริหารจัดการและการเข้าถึงบริการที่มีคุณภาพและสะดวกทัดเทียมกัน
(๕) ให้มีระบบการแพทย์ปฐมภูมิที่มีแพทย์เวชศาสตร์ครอบครัวดูแลประชาชนในสัดส่วนที่เหมาะสม
 
มาตรา ๒๕๙  ภายใต้บังคับมาตรา ๒๖๐ และมาตรา ๒๖๑ การปฏิรูปประเทศตามหมวดนี้ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยแผนและขั้นตอนการดำเนินการปฏิรูปประเทศซึ่งอย่างน้อยต้องมีวิธีการจัดทำแผน การมีส่วนร่วมของประชาชนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ขั้นตอนในการดำเนินการปฏิรูปประเทศ การวัดผลการดำเนินการ และระยะเวลาดำเนินการปฏิรูปประเทศทุกด้าน ซึ่งต้องกำหนดให้เริ่มดำเนินการปฏิรูปในแต่ละด้านภายในหนึ่งปีนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้รวมตลอดทั้งผลสัมฤทธิ์ที่คาดหวังว่าจะบรรลุในระยะเวลาห้าปี
ให้ดำเนินการตรากฎหมายตามวรรคหนึ่ง และประกาศใช้บังคับภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้
ในระหว่างที่กฎหมายตามวรรคหนึ่งยังไม่มีผลใช้บังคับ ให้หน่วยงานของรัฐดำเนินการปฏิรูปโดยอาศัยหน้าที่และอำนาจที่มีอยู่แล้วไปพลางก่อน
 
มาตรา ๒๖๐  ในการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายตามมาตรา ๒๕๘ ง. ด้านกระบวนการยุติธรรม (๔) ให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้ง ประกอบด้วย
(๑) ผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งมีความรู้ความซื่อสัตย์สุจริตและเที่ยงธรรมเป็นที่ประจักษ์และไม่เคยเป็นข้าราชการตำรวจมาก่อน เป็นประธาน
(๒) ผู้เป็นหรือเคยเป็นข้าราชการตำรวจซึ่งอย่างน้อยต้องมีผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติรวมอยู่ด้วยมีจำนวนตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนด เป็นกรรมการ
(๓) ผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งมีความรู้ความซื่อสัตย์สุจริตและเที่ยงธรรมเป็นที่ประจักษ์และไม่เคยเป็นข้าราชการตำรวจมาก่อน มีจำนวนเท่ากับกรรมการตาม (๒) เป็นกรรมการ
(๔) ปลัดกระทรวงการคลัง ปลัดกระทรวงมหาดไทย ปลัดกระทรวงยุติธรรม เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรม และอัยการสูงสุด เป็นกรรมการ
ให้คณะกรรมการตามวรรคหนึ่งดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งปีนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้
เมื่อครบกำหนดเวลาตามวรรคสองแล้ว ถ้าการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายดังกล่าวยังไม่แล้วเสร็จ ให้การแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการตำรวจดำเนินการตามหลักอาวุโสตามหลักเกณฑ์ที่คณะรัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
 
มาตรา ๒๖๑  ในการปฏิรูปตามมาตรา ๒๕๘ จ. ด้านการศึกษา ให้มีคณะกรรมการที่มีความเป็นอิสระคณะหนึ่งที่คณะรัฐมนตรีแต่งตั้งดำเนินการศึกษาและจัดทำข้อเสนอแนะและร่างกฎหมายที่เกี่ยวข้องในการดำเนินการให้บรรลุเป้าหมายเพื่อเสนอคณะรัฐมนตรีดำเนินการต่อไป
ให้คณะรัฐมนตรีแต่งตั้งคณะกรรมการตามวรรคหนึ่งให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ และให้คณะกรรมการดำเนินการศึกษาและจัดทำข้อเสนอแนะและร่างกฎหมายให้แล้วเสร็จและเสนอต่อคณะรัฐมนตรีภายในสองปีนับแต่วันที่ได้รับการแต่งตั้ง
 
บทเฉพาะกาล
                  
 
มาตรา ๒๖๒  ให้คณะองคมนตรีซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้เป็นคณะองคมนตรีตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้
 
มาตรา ๒๖๓  ในระหว่างที่ยังไม่มีสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาตามรัฐธรรมนูญนี้ ให้สภานิติบัญญัติแห่งชาติที่ตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ยังคงทำหน้าที่รัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภาต่อไป และให้สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ ทำหน้าที่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือสมาชิกวุฒิสภา ตามลำดับ ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้ และให้สภานิติบัญญัติแห่งชาติและสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติสิ้นสุดลงในวันก่อนวันเรียกประชุมรัฐสภาครั้งแรกภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปที่จัดขึ้นตามรัฐธรรมนูญนี้
สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ นอกจากจะต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แล้ว ต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม รวมทั้งเหตุแห่งการสิ้นสุดสมาชิกภาพตามที่บัญญัติไว้สำหรับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาตามรัฐธรรมนูญนี้ ดังต่อไปนี้ด้วย
(๑) มาตรา ๙๘ ยกเว้น (๓) (๑๒) (๑๓) (๑๔) และ (๑๕)
(๒) มาตรา ๑๐๑ ยกเว้น
(ก) กรณีตาม (๖) เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับมาตรา ๙๘ ยกเว้น (๓) (๑๒) (๑๓)(๑๔) และ (๑๕)
(ข) กรณีตาม (๗) เฉพาะในกรณีที่สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ปฏิบัติการตามหน้าที่และอำนาจตามกฎหมายหรือคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย และในส่วนที่เกี่ยวกับ มาตรา ๑๘๔ (๑)
(๓) มาตรา ๑๐๘ ยกเว้น ก. คุณสมบัติตาม (๓) และ (๔) และ ข. ลักษณะต้องห้ามตาม (๑) (๒) และ (๗) แต่เฉพาะกรณีตาม (๑) นั้น ไม่รวมส่วนที่เกี่ยวกับมาตรา ๙๘ (๓) และ (๑๕)
มิให้นำมาตรา ๑๑๒ มาใช้บังคับแก่การดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีของสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
บทบัญญัติแห่งกฎหมายใดที่ห้ามมิให้บุคคลดำรงตำแหน่งทางการเมือง มิให้นำมาใช้บังคับแก่การดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีตามมาตรา ๒๖๔ ข้าราชการการเมืองที่ตั้งขึ้นเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติหน้าที่ของคณะรัฐมนตรีตามมาตรา ๒๖๔ หรือเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติหน้าที่ของคณะรักษาความสงบแห่งชาติตามมาตรา ๒๖๕ หรือสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติตามมาตรานี้
ในระหว่างที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภา ตามวรรคหนึ่ง ให้อำนาจของประธานรัฐสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร หรือประธานวุฒิสภา ตามรัฐธรรมนูญนี้หรือกฎหมายเป็นอำนาจของประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ในระหว่างที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง หากมีตำแหน่งว่างลง หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติจะนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงแต่งตั้งผู้มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามวรรคสอง เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติแทนก็ได้
เมื่อมีการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกภายหลังจากวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติจะสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมิได้ เว้นแต่จะได้พ้นจากตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติภายในเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้
 
มาตรา ๒๖๔  ให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารราชการแผ่นดินอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้เป็นคณะรัฐมนตรีตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้ จนกว่าคณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่ภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกตามรัฐธรรมนูญนี้จะเข้ารับหน้าที่ และให้นำความในมาตรา ๒๖๓ วรรคสาม มาใช้บังคับแก่การดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีด้วยโดยอนุโลม
รัฐมนตรีตามวรรคหนึ่งนอกจากต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แล้ว ต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามตามที่บัญญัติไว้สำหรับรัฐมนตรีตามมาตรา ๑๖๐ ยกเว้น (๖) เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับมาตรา ๙๘ (๑๒) (๑๓) (๑๔) และ (๑๕) และต้องพ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๑๗๐ ยกเว้น (๓) และ (๔) แต่ในกรณีตาม (๔) เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับมาตรา ๙๘ (๑๒) (๑๓) (๑๔) และ (๑๕) และยกเว้นมาตรา ๑๗๐ (๕) เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการดำเนินการตามมาตรา ๑๘๔ (๑)
การดำเนินการแต่งตั้งรัฐมนตรีในระหว่างเวลาตามวรรคหนึ่ง ให้ดำเนินการตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๕๕๘ และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๕๕๙ แต่ต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามตามวรรคสองด้วย
ให้นำความในมาตรา ๒๖๓ วรรคเจ็ด มาใช้บังคับแก่การสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของรัฐมนตรีตามวรรคหนึ่งและวรรคสามด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๖๕  ให้คณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ดำรงตำแหน่งอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ ยังคงอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าคณะรัฐมนตรีที่ตั้งขึ้นใหม่ภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกตามรัฐธรรมนูญนี้จะเข้ารับหน้าที่
ในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคหนึ่ง ให้หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติและคณะรักษาความสงบแห่งชาติยังคงมีหน้าที่และอำนาจตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๕๕๘ และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๕๕๙ และให้ถือว่าบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยดังกล่าวในส่วนที่เกี่ยวกับอำนาจของหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติและคณะรักษาความสงบแห่งชาติยังคงมีผลใช้บังคับได้ต่อไป
ให้นำความในมาตรา ๒๖๓ วรรคเจ็ด มาใช้บังคับแก่การสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของผู้ดำรงตำแหน่งในคณะรักษาความสงบแห่งชาติด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๖๖  ให้สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศอยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปพลางก่อนเพื่อจัดทำข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ จนกว่าจะมีกฎหมายว่าด้วยแผนและขั้นตอนการดำเนินการปฏิรูปประเทศที่ตราขึ้นตามมาตรา ๒๕๙
เพื่อประโยชน์ในการขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติจะปรับเปลี่ยนโครงสร้างหรือวิธีการทำงานของสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศเพื่อให้การปฏิรูปประเทศตามหมวด ๑๖ การปฏิรูปประเทศ มีประสิทธิภาพมากขึ้นก็ได้
ให้นำความในมาตรา ๒๖๓ วรรคเจ็ด มาใช้บังคับแก่การสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๖๗  ให้คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญที่ตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๕๕๘ และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๕๕๙ อยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปเพื่อจัดทำร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญดังต่อไปนี้ให้แล้วเสร็จ และเสนอต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบต่อไป
(๑) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
(๒) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา
(๓) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง
(๔) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง
(๕) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ
(๖) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
(๗) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดิน
(๘) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
(๙) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการตรวจเงินแผ่นดิน
(๑๐) พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
การดำเนินการตามวรรคหนึ่ง คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญจะจัดทำร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญดังกล่าวขึ้นใหม่หรือแก้ไขเพิ่มเติมก็ได้  ทั้งนี้ เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติและเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ และต้องมุ่งหมายให้มีการขจัดการทุจริตและประพฤติมิชอบทุกรูปแบบและต้องทำให้แล้วเสร็จภายในสองร้อยสี่สิบวันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ และเมื่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติได้พิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่เสนอตามวรรคหนึ่งเสร็จแล้ว ให้คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญเป็นอันพ้นจากตำแหน่ง แต่ต้องไม่ช้ากว่าวันพ้นจากตำแหน่งของสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติตามมาตรา ๒๖๓
เพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง ให้เกิดประสิทธิภาพและรวดเร็ว คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญจะขอให้หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติแต่งตั้งกรรมการร่างรัฐธรรมนูญตามวรรคหนึ่งเพิ่มขึ้นก็ได้ แต่รวมแล้วต้องไม่เกินสามสิบคน
ในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญตามวรรคหนึ่ง เมื่อได้รับร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญจากคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญแล้ว สภานิติบัญญัติแห่งชาติต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในเวลาหกสิบวันนับแต่วันที่ได้รับร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญแต่ละฉบับ ในกรณีที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญใดไม่แล้วเสร็จภายในเวลาดังกล่าวให้ถือว่าสภานิติบัญญัติแห่งชาติเห็นชอบกับร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญฉบับนั้นตามที่คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญเสนอ
เมื่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติพิจารณาร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญแล้วเสร็จ ให้ส่งร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้นให้ศาลรัฐธรรมนูญหรือองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้องและคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญเพื่อพิจารณา ถ้าศาลรัฐธรรมนูญหรือองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้องหรือคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ เห็นว่าร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญดังกล่าวไม่ตรงตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญ ให้แจ้งให้ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติทราบภายในสิบวันนับแต่วันที่ได้รับร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้น และให้สภานิติบัญญัติแห่งชาติตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญขึ้นคณะหนึ่งมีจำนวนสิบเอ็ดคน ประกอบด้วยประธานศาลรัฐธรรมนูญหรือประธานองค์กรอิสระที่เกี่ยวข้องและสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และกรรมการร่างรัฐธรรมนูญซึ่งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญมอบหมายฝ่ายละห้าคน เพื่อพิจารณาแล้วเสนอต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแต่งตั้งเพื่อให้ความเห็นชอบ ถ้าสภานิติบัญญัติแห่งชาติมีมติไม่เห็นชอบด้วยคะแนนเสียงเกินสองในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ให้ร่างพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญนั้นเป็นอันตกไป ในกรณีที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติมีมติไม่ถึงสองในสามดังกล่าว ให้ถือว่าสภานิติบัญญัติแห่งชาติให้ความเห็นชอบตามร่างที่คณะกรรมาธิการวิสามัญเสนอ และให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๘๑
เพื่อประโยชน์แห่งการขจัดส่วนได้เสีย ห้ามมิให้กรรมการร่างรัฐธรรมนูญดำรงตำแหน่งทางการเมืองภายในสองปีนับแต่วันที่พ้นจากตำแหน่งตามวรรคสอง
 
มาตรา ๒๖๘  ให้ดำเนินการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามรัฐธรรมนูญนี้ให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งร้อยห้าสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญตามมาตรา ๒๖๗ (๑) (๒) (๓) และ (๔) มีผลใช้บังคับแล้ว
 
มาตรา ๒๖๙  ในวาระเริ่มแรก ให้วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสองร้อยห้าสิบคนซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งตามที่คณะรักษาความสงบแห่งชาติถวายคำแนะนำ โดยในการสรรหาและแต่งตั้งให้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑) ให้มีคณะกรรมการสรรหาสมาชิกวุฒิสภาคณะหนึ่งซึ่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งมีความรู้และประสบการณ์ในด้านต่าง ๆ และมีความเป็นกลางทางการเมืองจำนวนไม่น้อยกว่าเก้าคนแต่ไม่เกินสิบสองคน มีหน้าที่ดำเนินการสรรหาบุคคลซึ่งสมควรเป็นสมาชิกวุฒิสภาตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ดังต่อไปนี้
(ก) ให้คณะกรรมการการเลือกตั้งดำเนินการจัดให้มีการเลือกสมาชิกวุฒิสภาตามมาตรา ๑๐๗ จำนวนสองร้อยคนตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา โดยให้ดำเนินการให้แล้วเสร็จก่อนวันที่มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามมาตรา ๒๖๘ ไม่น้อยกว่าสิบห้าวันแล้วนำรายชื่อเสนอต่อคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
(ข) ให้คณะกรรมการสรรหาสมาชิกวุฒิสภา คัดเลือกบุคคลผู้มีความรู้ความสามารถที่เหมาะสมในอันจะเป็นประโยชน์แก่การปฏิบัติหน้าที่ของวุฒิสภาและการปฏิรูปประเทศมีจำนวนไม่เกินสี่ร้อยคน ตามวิธีการที่คณะกรรมการสรรหาสมาชิกวุฒิสภากำหนดแล้วนำรายชื่อเสนอต่อคณะรักษาความสงบแห่งชาติ  ทั้งนี้ ต้องดำเนินการให้แล้วเสร็จไม่ช้ากว่าระยะเวลาที่กำหนดตาม (ก)
(ค) ให้คณะรักษาความสงบแห่งชาติคัดเลือกผู้ได้รับเลือกตาม (ก) จากบัญชีรายชื่อที่ได้รับจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง ให้ได้จำนวนห้าสิบคน และคัดเลือกรายชื่อสำรองจำนวนห้าสิบคนโดยการคัดเลือกดังกล่าวให้คำนึงถึงบุคคลจากกลุ่มต่าง ๆ อย่างทั่วถึง และให้คัดเลือกบุคคลจากบัญชีรายชื่อที่ได้รับการสรรหาตาม (ข) ให้ได้จำนวนหนึ่งร้อยเก้าสิบสี่คนรวมกับผู้ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงกลาโหม ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารเรือ ผู้บัญชาการทหารอากาศ และผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ เป็นสองร้อยห้าสิบคน และคัดเลือกรายชื่อสำรองจากบัญชีรายชื่อที่ได้รับการสรรหาตาม (ข) จำนวนห้าสิบคน  ทั้งนี้ ให้แล้วเสร็จภายในสามวันนับแต่วันประกาศผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามมาตรา ๒๖๘
(๒) มิให้นำความในมาตรา ๑๐๘ ข. ลักษณะต้องห้าม (๖) ในส่วนที่เกี่ยวกับการเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีมาใช้บังคับแก่ผู้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาซึ่งได้รับสรรหาตาม (๑) (ข) และมิให้นำความในมาตรา ๑๐๘ ข. ลักษณะต้องห้าม (๒) มาตรา ๑๘๔ (๑) และมาตรา ๑๘๕ มาใช้บังคับแก่ผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกวุฒิสภาโดยตำแหน่ง
(๓) ให้คณะรักษาความสงบแห่งชาตินำรายชื่อบุคคลซึ่งได้รับการคัดเลือกตาม (๑) (ค) จำนวนสองร้อยห้าสิบคนดังกล่าวขึ้นกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งต่อไป และให้หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
(๔) อายุของวุฒิสภาตามมาตรานี้มีกำหนดห้าปีนับแต่วันที่มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งสมาชิกภาพของสมาชิกวุฒิสภาเริ่มตั้งแต่วันที่มีพระบรมราชโองการแต่งตั้ง ถ้ามีตำแหน่งว่างลง ให้เลื่อนรายชื่อบุคคลตามลำดับในบัญชีสำรองตาม (๑) (ค) ขึ้นเป็นสมาชิกวุฒิสภาแทน โดยให้ประธานวุฒิสภาเป็นผู้ดำเนินการและเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ สำหรับสมาชิกวุฒิสภาโดยตำแหน่งเมื่อพ้นจากตำแหน่งที่ดำรงอยู่ในขณะได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาก็ให้พ้นจากตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาด้วย และให้ดำเนินการเพื่อแต่งตั้งให้ผู้ดำรงตำแหน่งนั้นเป็นสมาชิกวุฒิสภาโดยตำแหน่งแทน ให้สมาชิกวุฒิสภาที่ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งแทนตำแหน่งที่ว่าง อยู่ในตำแหน่งเท่าอายุของวุฒิสภาที่เหลืออยู่
(๕) ในระหว่างที่ยังไม่มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งบุคคลในบัญชีรายชื่อสำรองขึ้นเป็นสมาชิกวุฒิสภาแทนตำแหน่งที่ว่างตาม (๔) หรือเป็นกรณีที่ไม่มีรายชื่อบุคคลเหลืออยู่ในบัญชีสำรอง หรือไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งที่เป็นสมาชิกวุฒิสภาโดยตำแหน่ง ไม่ว่าด้วยเหตุใด ให้วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกวุฒิสภาเท่าที่มีอยู่
(๖) เมื่ออายุของวุฒิสภาสิ้นสุดลงตาม (๔) ให้ดำเนินการเลือกสมาชิกวุฒิสภาตามมาตรา ๑๐๗ ต่อไป และให้นำความในมาตรา ๑๐๙ วรรคสามมาใช้บังคับโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๗๐  นอกจากจะมีหน้าที่และอำนาจตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแล้ว ให้วุฒิสภาตามมาตรา ๒๖๙ มีหน้าที่และอำนาจติดตาม เสนอแนะ และเร่งรัดการปฏิรูปประเทศ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายตามหมวด ๑๖ การปฏิรูปประเทศ และการจัดทำและดำเนินการตามยุทธศาสตร์ชาติ ในการนี้ ให้คณะรัฐมนตรีแจ้งความคืบหน้าในการดำเนินการตามแผนการปฏิรูปประเทศต่อรัฐสภาเพื่อทราบทุกสามเดือน
ร่างพระราชบัญญัติที่จะตราขึ้นเพื่อดำเนินการตามหมวด ๑๖ การปฏิรูปประเทศ ให้เสนอและพิจารณาในที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภา
ร่างพระราชบัญญัติใดที่คณะรัฐมนตรีเห็นว่าเป็นร่างพระราชบัญญัติที่จะตราขึ้นเพื่อดำเนินการตามหมวด ๑๖ การปฏิรูปประเทศ ให้แจ้งให้ประธานรัฐสภาทราบพร้อมกับการเสนอร่างพระราชบัญญัตินั้นในกรณีที่คณะรัฐมนตรีมิได้แจ้งว่าเป็นร่างพระราชบัญญัติที่จะตราขึ้นเพื่อดำเนินการตามหมวด ๑๖ การปฏิรูปประเทศ หากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาเห็นว่าร่างพระราชบัญญัตินั้นเป็นร่างพระราชบัญญัติที่จะตราขึ้นเพื่อดำเนินการตามหมวด ๑๖ การปฏิรูปประเทศ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในห้าของแต่ละสภา อาจเข้าชื่อกันร้องขอต่อประธานรัฐสภาเพื่อให้วินิจฉัย การยื่นคำร้องดังกล่าวต้องยื่นก่อนที่สภาผู้แทนราษฎรหรือวุฒิสภา แล้วแต่กรณี จะพิจารณาร่างพระราชบัญญัตินั้นแล้วเสร็จ
เมื่อประธานรัฐสภาได้รับคำร้องตามวรรคสาม ให้ประธานรัฐสภาเสนอเรื่องต่อคณะกรรมการร่วมซึ่งประกอบด้วยประธานวุฒิสภาเป็นประธาน รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนหนึ่ง ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ผู้แทนคณะรัฐมนตรีคนหนึ่ง และประธานคณะกรรมาธิการสามัญคนหนึ่งซึ่งเลือกกันเองระหว่างประธานคณะกรรมาธิการสามัญในวุฒิสภาทุกคณะเป็นกรรมการ เพื่อวินิจฉัย
การวินิจฉัยของคณะกรรมการร่วมตามวรรคสี่ให้ถือเสียงข้างมากเป็นประมาณ คำวินิจฉัยของคณะกรรมการร่วมดังกล่าวให้เป็นที่สุด และให้ประธานรัฐสภาดำเนินการไปตามคำวินิจฉัยนั้น
 
มาตรา ๒๗๑  ในวาระเริ่มแรกภายในอายุของวุฒิสภาตามมาตรา ๒๖๙ การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติที่วุฒิสภาหรือสภาผู้แทนราษฎรยับยั้งไว้ตามมาตรา ๑๓๗ (๒) หรือ (๓) ให้กระทำโดยที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภา ถ้าร่างพระราชบัญญัตินั้นเกี่ยวกับ
(๑) การแก้ไขเพิ่มเติมโทษหรือองค์ประกอบความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการหรือต่อตำแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม หรือความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ เฉพาะเมื่อการแก้ไขเพิ่มเติมนั้นมีผลให้ผู้กระทำความผิดพ้นจากความผิดหรือไม่ต้องรับโทษ
(๒) ร่างพระราชบัญญัติที่วุฒิสภามีมติด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ว่ามีผลกระทบต่อการดำเนินกระบวนการยุติธรรมอย่างร้ายแรง
มติของที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภาที่ให้ความเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติตามวรรคหนึ่ง ต้องมีคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของรัฐสภา
 
มาตรา ๒๗๒  ในระหว่างห้าปีแรกนับแต่วันที่มีรัฐสภาชุดแรกตามรัฐธรรมนูญนี้ การให้ความเห็นชอบบุคคลซึ่งสมควรได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีให้ดำเนินการตามมาตรา ๑๕๙ เว้นแต่การพิจารณาให้ความเห็นชอบตามมาตรา ๑๕๙ วรรคหนึ่ง ให้กระทำในที่ประชุมร่วมกันของรัฐสภา และมติที่เห็นชอบการแต่งตั้งบุคคลใดให้เป็นนายกรัฐมนตรีตามมาตรา ๑๕๙ วรรคสาม ต้องมีคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภา
ในระหว่างเวลาตามวรรคหนึ่ง หากมีกรณีที่ไม่อาจแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีจากผู้มีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อที่พรรคการเมืองแจ้งไว้ตามมาตรา ๘๘ ไม่ว่าด้วยเหตุใด และสมาชิกของทั้งสองสภารวมกันจำนวนไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภาเข้าชื่อเสนอต่อประธานรัฐสภาขอให้รัฐสภามีมติยกเว้นเพื่อไม่ต้องเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีจากผู้มีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อที่พรรคการเมืองแจ้งไว้ตามมาตรา ๘๘ ในกรณีเช่นนั้น ให้ประธานรัฐสภาจัดให้มีการประชุมร่วมกันของรัฐสภาโดยพลัน และในกรณีที่รัฐสภามีมติด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของทั้งสองสภาให้ยกเว้นได้ ให้ดำเนินการตามวรรคหนึ่งต่อไป โดยจะเสนอชื่อผู้อยู่ในบัญชีรายชื่อที่พรรคการเมืองแจ้งไว้ตามมาตรา ๘๘ หรือไม่ก็ได้
 
มาตรา ๒๗๓  ให้ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ และผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ยังคงอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไป และเมื่อพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่เกี่ยวข้องที่จัดทำขึ้นตามมาตรา ๒๖๗ ใช้บังคับแล้ว การดำรงตำแหน่งต่อไปเพียงใดให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญดังกล่าว ในระหว่างเวลาที่ยังไม่มีพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่จัดทำขึ้นตามมาตรา ๒๖๗ การพ้นจากตำแหน่งของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระ และผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน ให้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
การดำเนินการของศาลรัฐธรรมนูญหรือองค์กรอิสระ และผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดินให้เป็นไปตามกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้
ในระหว่างที่ยังไม่มีพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ การพิจารณาและการทำคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญให้เป็นไปตามข้อกำหนดของศาลรัฐธรรมนูญที่ใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้  ทั้งนี้ เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้
 
มาตรา ๒๗๔  ให้คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติตามพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นองค์กรตามมาตรา ๖๐ วรรคสาม และให้คณะรัฐมนตรีดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติดังกล่าวให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้และเสนอต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติเพื่อพิจารณาภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้
 
มาตรา ๒๗๕  ให้คณะรัฐมนตรีจัดให้มีกฎหมายตามมาตรา ๖๕ วรรคสอง ให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ และดำเนินการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่กฎหมายดังกล่าวใช้บังคับ
 
มาตรา ๒๗๖  ให้ศาลรัฐธรรมนูญและองค์กรอิสระดำเนินการให้มีมาตรฐานทางจริยธรรมตามมาตรา ๒๑๙ ภายในหนึ่งปีนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ หากดำเนินการไม่แล้วเสร็จภายในระยะเวลาดังกล่าว ให้ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระพ้นจากตำแหน่ง
ในกรณีที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระพ้นจากตำแหน่งตามวรรคหนึ่งระยะเวลาหนึ่งปีตามวรรคหนึ่งให้นับแต่วันที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระที่ตั้งขึ้นใหม่เข้ารับหน้าที่ และให้นำความในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับแก่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญและผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระที่ได้รับการแต่งตั้งขึ้นใหม่ด้วยโดยอนุโลม
 
มาตรา ๒๗๗  นอกจากที่บัญญัติไว้เป็นการเฉพาะในรัฐธรรมนูญนี้ ให้คณะรัฐมนตรีเสนอกฎหมายเพื่อให้เป็นไปตามมาตรา ๑๙๖ มาตรา ๑๙๘ และมาตรา ๒๔๘ วรรคสาม ต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติภายในหนึ่งปีนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้
ในระหว่างที่ยังไม่มีการปรับปรุงหรือแก้ไขกฎหมายให้เป็นไปตามมาตรา ๑๙๖ มาตรา ๑๙๘ และมาตรา ๒๔๘ วรรคสาม ให้คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม คณะกรรมการตุลาการศาลปกครอง และคณะกรรมการอัยการ ที่มีอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ ทำหน้าที่คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม คณะกรรมการตุลาการศาลปกครอง และคณะกรรมการอัยการตามมาตรา ๑๙๖ มาตรา ๑๙๘ และมาตรา ๒๔๘ วรรคสาม แล้วแต่กรณี ไปพลางก่อน
ในระหว่างที่ยังไม่มีการปรับปรุงหรือแก้ไขกฎหมายเพื่อให้เป็นไปตามมาตรา ๒๔๘ วรรคสี่ ห้ามมิให้พนักงานอัยการดำรงตำแหน่งกรรมการในรัฐวิสาหกิจ หรือกิจการอื่นของรัฐในทำนองเดียวกันหรือดำรงตำแหน่งใดในห้างหุ้นส่วนบริษัทหรือกิจการอื่นใดที่มีวัตถุประสงค์มุ่งหาผลกำไรหรือรายได้มาแบ่งปันกัน หรือเป็นที่ปรึกษาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง หรือดำรงตำแหน่งอื่นใดในลักษณะเดียวกัน
 
มาตรา ๒๗๘  ให้คณะรัฐมนตรีดำเนินการให้หน่วยงานของรัฐที่คณะรัฐมนตรีกำหนดดำเนินการให้จัดทำร่างกฎหมายที่จำเป็นตามมาตรา ๕๘ มาตรา ๖๒ และมาตรา ๖๓ ให้แล้วเสร็จและเสนอต่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติภายในสองร้อยสี่สิบวันนับแต่วันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ และให้สภานิติบัญญัติแห่งชาติพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ได้รับร่างพระราชบัญญัตินั้น
ในกรณีที่มีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหลายหน่วยงาน ให้คณะรัฐมนตรีกำหนดระยะเวลาที่แต่ละหน่วยงานต้องดำเนินการให้แล้วเสร็จตามความจำเป็นของแต่ละหน่วยงาน แต่ทั้งนี้เมื่อรวมแล้วต้องไม่เกินสองร้อยสี่สิบวันตามวรรคหนึ่ง
ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐตามวรรคหนึ่งไม่อาจดำเนินการได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง ให้คณะรัฐมนตรีสั่งให้หัวหน้าหน่วยงานของรัฐนั้นพ้นจากตำแหน่ง
 
มาตรา ๒๗๙  บรรดาประกาศ คำสั่ง และการกระทำของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ หรือของหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันประกาศใช้รัฐธรรมนูญนี้ หรือที่จะออกใช้บังคับต่อไปตามมาตรา ๒๖๕ วรรคสอง ไม่ว่าเป็นประกาศ คำสั่ง หรือการกระทำที่มีผลใช้บังคับในทางรัฐธรรมนูญ ทางนิติบัญญัติ ทางบริหาร หรือทางตุลาการ ให้ประกาศ คำสั่ง การกระทำตลอดจนการปฏิบัติตามประกาศ คำสั่ง หรือการกระทำนั้น เป็นประกาศ คำสั่ง การกระทำ หรือการปฏิบัติที่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญนี้และกฎหมาย และมีผลใช้บังคับโดยชอบด้วยรัฐธรรมนูญนี้ต่อไป การยกเลิกหรือแก้ไขเพิ่มเติมประกาศหรือคำสั่งดังกล่าว ให้กระทำเป็นพระราชบัญญัติ เว้นแต่ประกาศหรือคำสั่งที่มีลักษณะเป็นการใช้อำนาจทางบริหาร การยกเลิกหรือแก้ไขเพิ่มเติมให้กระทำโดยคำสั่งนายกรัฐมนตรีหรือมติคณะรัฐมนตรี แล้วแต่กรณี
บรรดาการใด ๆ ที่ได้รับรองไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๑) พุทธศักราช ๒๕๕๘ และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๕๕๙ ว่าเป็นการชอบด้วยรัฐธรรมนูญและกฎหมาย รวมทั้งการกระทำที่เกี่ยวเนื่องกับกรณีดังกล่าว ให้ถือว่าการนั้นและการกระทำนั้นชอบด้วยรัฐธรรมนูญนี้และกฎหมาย
 
 
ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี


	
Translation 
 
CONSTITUTION OF THE KINGDOM OF THAILAND  
 	 	 
 
HIS MAJESTY KING MAHA VAJIRALONGKORN BODINDRADEBAYAVARANGKUN 
Enacted on the 6th Day of April B.E. 2560; 	 Being the 2nd Year of the Present Reign. 
 
May there be virtue. Today is the tenth day of the waxing moon in the fifth 
month of the year of the Rooster under the lunar calendar, being Thursday, the sixth day of April under the solar calendar, in the 2560th year of the Buddhist Era. 
His Majesty King Maha Vajiralongkorn Bodindradebayavarangkun is graciously 
pleased to proclaim that the Prime Minister has respectfully informed that since Phrabat Somdet Phra Paramintharamaha Prajadhipok Phra Pokklao Chaoyuhua graciously granted the Constitution of the Kingdom of Siam, B.E. 2475 (1932), Thailand has continuously and always maintained the intention to adhere to a democratic regime of government with the King as Head of State. Even though Constitutions have been annulled, amended and promulgated on several occasions to suitably reorganise governance, there was still no stability or order due to various problems and conflicts. At times, those events degenerated into Constitutional crises which cannot be resolved. This was partially caused by there being persons ignoring or disobeying governance rules of the country, being corrupt and fraudulent, abusing power, and lacking a sense of responsibility towards the nation and the people, resulting in the ineffective enforcement of law. It is, therefore, necessary to prevent and rectify these matters by reforming education and law enforcement, and strengthening the system of merits and ethics. Other causes are governance rules which are inappropriate to the situation of the country and the times, the prioritisation of forms and procedures over basic principles of democracy, or the failure to effectively apply, during the crises, existing rules to individuals’ behaviours and situations, the forms and procedures of which differ from those of the past. 
The Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014) Amendment (No. 1), B.E. 2558 (2015) therefore provides that there shall be a Constitution Drafting Committee to draft a Constitution to be used as the principle of governance and as a guide for preparing organic laws and other laws by prescribing new mechanisms to reform and strengthen the governance of the country. This is to be carried out by: appropriately restructuring the duties and powers of organs under the Constitution and the relationship between the legislative and executive branches; enabling Court institutions and other Independent Organs that have duties to scrutinise the exercise of State powers to perform their duties efficiently, honestly and equitably, and to participate in preventing or solving national crises, as necessary and appropriate; guaranteeing, safeguarding and protecting Thai people’s rights and liberties more clearly and inclusively by recognising that the Thai people’s rights and liberties are the principle, while the restriction and limitation thereon are exceptions, provided that the exercise of such rights and liberties must be subject to the rules for protecting the public; prescribing the duties of the State towards people, as well as requiring the people to have duties towards the State; establishing strict and absolute mechanisms to prevent, examine and eliminate dishonest act and wrongful conduct to prevent executives who lack moral virtue, ethics and good governance from ruling the country or using power arbitrarily; prescribing measures to prevent and manage crises in the country more efficiently; and, prescribing other mechanisms in accordance with the direction specified by the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014). These are to be used as a framework for developing the country, in line with the directive principles of State policies and the National Strategy, from which each Administration shall prescribe the appropriate policies and implementation. Additionally, this establishes mechanisms to work together to reform the country in various aspects that are important and necessary, as well as to reduce the causes of conflict, so that the country can be at peace on the basis of unity and solidarity. The successful implementation of these matters demands cooperation among the people from all parts and all agencies of the State, in accordance with the direction of the Civil State, pursuant to the rules under the principles of a democratic regime of government and constitutional conventions that are suitable to the situation and the nature of Thai society, the principles of good faith, human rights and good governance. This will in turn drive the country to progressively develop and become stable, prosperous and sustainable, politically, economically and socially, under the democratic regime of government with the King as Head of State.  
Pursuant to the foregoing undertakings, the Constitution Drafting Committee 
has periodically imparted knowledge and understanding to the people of the principles and rationale of provisions of the Draft Constitution, has provided the people opportunities to widely access to the Draft Constitution and its meaning through different media, and has involved the people in the development of the essence of the Draft Constitution through receiving recommendations on possible revisions. Once the preparation of the Draft Constitution was complete, copies of the Draft Constitution and a brief primer were disseminated in a way which allowed the people to easily and generally understand the main provisions of the Draft Constitution, and a referendum was arranged to approve the entire Draft Constitution. In this regard, the National Legislative Assembly also passed a resolution introducing one additional issue to be put to vote in referendum on the same occasion. The outcome of the referendum was such that people having the right to vote, by a majority of votes of the people voting in the referendum, approved such Draft Constitution and additional issue. The Constitution Drafting Committee accordingly revised the relevant parts of the Draft Constitution to be in accordance with the outcome pertaining to the additional issue of the referendum, and referred the revision to the Constitutional Court for consideration as to whether it is in conformity with the outcome of the referendum. The Constitutional Court thereafter rendered a decision for the Constitution Drafting Committee to partially revise the texts. The Constitution Drafting Committee has made a revision according to the decision of the Constitutional Court. Accordingly, the Prime Minister respectfully presented the Draft Constitution to the King. Thereafter, the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 4), B.E. 2560 (2017) provides that the Prime Minister may respectfully ask for the return of that Draft Constitution from the King to make an amendment thereto on certain issues. After the amendment was complete, the Prime Minister thereby respectfully presented the Draft Constitution to the King for signature and subsequent promulgation as the Constitution of the Kingdom of Thailand, and the King deemed it expedient to grant His Royal assent. 
Be it, therefore, commanded by the King that the Constitution of the Kingdom 
of Thailand be promulgated to replace, as from the date of its promulgation, the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014) promulgated on the 22nd July B.E. 2557. 
May all Thai people unite in observing, protecting and upholding the Constitution of the Kingdom of Thailand in order to maintain the democratic regime of government and the sovereign power derived from the Thai people, and to bring about happiness, prosperity and dignity to His Majesty’s subjects throughout the Kingdom according to the will of His Majesty in every respect. 
 
CHAPTER I 
GENERAL PROVISIONS 
 	 	 
 
 	 	Section 1.  Thailand is one and indivisible Kingdom. 
  Section 2.  Thailand adopts a democratic regime of government with the King as Head of State. 
 
  Section 3.  Sovereign power belongs to the Thai people. The King as Head of State shall exercise such power through the National Assembly, the Council of Ministers and the Courts in accordance with the provisions of the Constitution.  
  The National Assembly, the Council of Ministers, Courts, Independent Organs and State agencies shall perform duties in accordance with the Constitution, laws and the rule of law for the common good of the nation and the happiness of the public at large. 
 
 	 	Section 4.  Human dignity, rights, liberties and equality of the people shall be protected.  
 	 	The Thai people shall enjoy equal protection under the Constitution.  
 
  Section 5.  The Constitution is the supreme law of the State. The provisions of any law, rule or regulation or any acts, which are contrary to or inconsistent with the Constitution, shall be unenforceable. 
  Whenever no provision under this Constitution is applicable to any case, an act shall be performed or a decision shall be made in accordance with the constitutional conventions of Thailand under the democratic regime of government with the King as Head of State.  
 	 	 
CHAPTER II 
	 	THE KING 
 
  Section 6.  The King shall be enthroned in a position of revered worship and shall not be violated. 
 	 	No person shall expose the King to any sort of accusation or action. 
 
 	 	Section 7.  The King is a Buddhist and Upholder of religions. 
 
 	 	Section 8.  The King holds the position of Head of the Thai Armed Forces. 
 
Section 9.  The King has the Royal Prerogative to create and remove titles, and 
confer and revoke decorations. 
 
  Section 10.  The King selects and appoints qualified persons to be the President of the Privy Council and not more than eighteen Privy Councillors to constitute the Privy Council. 
  The Privy Council has the duty to render advice to the King on all matters pertaining to His functions as He may consult, and has other duties as provided by the Constitution. 
 
 	 	Section 11.  The selection and appointment or the removal of a Privy 
Councillor shall be at the King's pleasure. 
  The President of the National Assembly shall countersign the Royal Command appointing or removing the President of the Privy Council. 
  The President of the Privy Council shall countersign the Royal Command appointing or removing other Privy Councillors. 
 
 	 	Section 12.  A Privy Councillor shall not be a Member of the House of 
Representatives, a Senator, a person holding any other political position, a judge of the Constitutional Court, a person holding a position in an Independent Organ, an official of a State enterprise, other State official or a member or official of a political party or a government official other than an official of the Royal Household holding a position of Privy Councillor, and shall not manifest loyalty to any political party. 
 
  Section 13.  Before taking office, a Privy Councillor shall make a solemn declaration before the King in the following words: 
    “I, (name of the declarer), do solemnly declare that I will be loyal to His Majesty the King and will faithfully perform duties in the interests of the country and of the people. I will also uphold and observe the Constitution of the Kingdom of Thailand in every respect.” 
 
  Section 14.  A Privy Councillor vacates office upon death, resignation or removal by Royal Command. 
 
  Section 15.  The appointment and removal of officials of the Royal Household shall be at the King’s pleasure. 
The organisation and personnel administration of the Royal Household shall 
be at the King’s pleasure as provided by Royal Decree. 
 
  Section 16.  Whenever the King is absent from the Kingdom or unable to perform His functions for any reason whatsoever, the King may or may not appoint one person or several persons forming a council as Regent. In the case where a Regent is appointed, the President of the National Assembly shall countersign the Royal Command therefor.   
 
  Section 17.  In the case where the King does not appoint a Regent under section 16 or is unable to appoint a Regent owing to His not being sui juris or any other reason, but the Privy Council is of the opinion that it is necessary to appoint a Regent and is unable to inform the King to make an appointment in due course, the Privy Council shall propose the name of one person or several persons forming a council sequentially from those determined in advance by the King to be Regent and notify the President of the National Assembly to make an announcement, in the name of the King, to appoint such person as Regent.  
 	 	 
  Section 18.  While there is no Regent under section 17, the President of the Privy Council shall be Regent pro tempore. 
  In the case where the Regent appointed under section 16 or section 17 is unable to perform his or her duties, the President of the Privy Council shall act as Regent pro tempore. 
  While being Regent under paragraph one or acting as Regent under paragraph two, the President of the Privy Council shall not perform his or her duties as President of the Privy Council. In such case, the Privy Council shall elect one Privy Councillor to act as President of the Privy Council pro tempore. 
 
  Section 19.  Before taking office, the Regent appointed under section 16 or section 17 shall make a solemn declaration before the National Assembly in the following words:  
  “I, (name of the declarer), do solemnly declare that I will be loyal to His Majesty the King (name of the King) and will faithfully perform duties in the interests of the State and the people. I will also uphold and observe the Constitution of the Kingdom of Thailand in every respect.”  
  A Regent who has previously been appointed and made the solemn declaration need not make the solemn declaration again. 
 
  Section 20.  Subject to section 21, the succession to the Throne shall be in accordance with the Palace Law on Succession, B.E. 2467 (1924). 
  The Amendment to the Palace Law on Succession, B.E. 2467 (1924) shall specifically be the Royal Prerogative of the King.  At the initiative of the King, the Privy Council shall prepare the draft Palace Law Amendment to the existing Palace Law and shall present it to the King for His consideration. When the King has already approved the draft Palace Law Amendment and bestowed His signature thereon, the President of the Privy Council shall notify the President of the National Assembly who shall inform the National Assembly. The President of the National Assembly shall countersign the Royal Command. The Palace Law Amendment shall have force of law upon its publication in the Government Gazette. 
	
  Section 21.  In the case where the Throne becomes vacant and the King has already appointed an Heir to the Throne under the Palace Law on Succession, B.E. 2467 (1924), the Council of Ministers shall notify the President of the National Assembly. The President of the National Assembly shall convoke the National Assembly for acknowledgement thereof, and shall invite such Heir to ascend the Throne and proclaim such Heir as King.  
  In the case where the Throne becomes vacant and the King has not appointed an Heir under paragraph one, the Privy Council shall submit the name of the Successor to the Throne under section 20 to the Council of Ministers for further submission to the National Assembly for approval. In this regard, the name of a Princess may be submitted. Upon the approval of the National Assembly, the President of the National Assembly shall invite such Successor to ascend the Throne and proclaim such Successor as King. 
 
  Section 22.  Pending the proclamation of the name of the Heir or the Successor to the Throne under section 21, the President of the Privy Council shall be Regent pro tempore. However, if the Throne becomes vacant while the Regent has been appointed under section 16 or section 17 or while the President of the Privy Council is the Regent under section 18 paragraph one, such Regent, as the case may be, shall continue to be the Regent until the proclamation of the name of the Heir or the Successor to ascend the Throne as King. 
  In the case where the Regent who has been appointed and continues to be the Regent under paragraph one is unable to perform his or her duties, the President of the Privy Council shall act as Regent pro tempore. 
  In the case where the President of the Privy Council is the Regent under paragraph one or acts as the Regent pro tempore under paragraph two, the provisions of section 18 paragraph three shall apply. 
 
  Section 23.  In the case where the Privy Council has to perform its duties under section 17 or section 21 paragraph two, or the President of the Privy Council has to be or act as Regent under section 18 paragraph one or paragraph two or section 22 paragraph two, and there is, during that period, no President of the Privy Council or the President of the Privy Council is unable to perform duties, the remaining Privy Councillors shall elect one among themselves to act as the President of the Privy Council or to be or to act as Regent under section 18 paragraph one or paragraph two or section 22 paragraph two, as the case may be.  
 
  Section 24.  The making of a solemn declaration before the King under the Constitution or law may, by the King’s assent, be made before the Heir to the Throne who is sui juris or before a Representative of the King. 
  While a solemn declaration has not yet been made under paragraph one, the King may allow the person who has to make such solemn declaration to perform duties for the time being. 
 
 	 
CHAPTER III 
RIGHTS AND LIBERTIES OF THE THAI PEOPLE 
 	 	 
 
  Section 25.  As regards the rights and liberties of the Thai people, in addition to the rights and liberties as guaranteed specifically by the provisions of the Constitution, a person shall enjoy the rights and liberties to perform any act which is not prohibited or restricted by the Constitution or other laws, and shall be protected by the Constitution, insofar as the exercise of such rights or liberties does not affect or endanger the security of the State or public order or good morals, and does not violate the rights or liberties of other persons.  
Any right or liberty stipulated by the Constitution to be as provided by law, or 
to be in accordance with the rules and procedures prescribed by law, can be exercised by a person or community, despite the absence of such law, in accordance with the spirit of the Constitution. 
 Any person whose rights or liberties protected under the Constitution are violated, can invoke the provisions of the Constitution to exercise his or her right to bring a lawsuit or to defend himself or herself in the Court.  
  Any person injured from the violation of his or her rights or liberties or from the commission of a criminal offence by another person, shall have the right to remedy or assistance from the State, as prescribed by law.  
 	 
  Section 26.  The enactment of a law resulting in the restriction of rights or liberties of a person shall be in accordance with the conditions provided by the Constitution. In the case where the Constitution does not provide the conditions thereon, such law shall not be contrary to the rule of law, shall not unreasonably impose burden on or restrict the rights or liberties of a person and shall not affect the human dignity of a person, and the justification and necessity for the restriction of the rights and liberties shall also be specified.   The law under paragraph one shall be of general application, and shall not be intended to apply to any particular case or person. 
 
  Section 27.  All persons are equal before the law, and shall have rights and liberties and be protected equally under the law.  
 	Men and women shall enjoy equal rights.  
 Unjust discrimination against a person on the grounds of differences in origin, race, language, sex, age, disability, physical or health condition, personal status, economic and social standing, religious belief, education, or political view which is not contrary to the provisions of the Constitution or on any other grounds, shall not be permitted.  
 Measures determined by the State in order to eliminate an obstacle to or to promote a person’s ability to exercise their rights or liberties on the same basis as other persons or to protect or facilitate children, women, the elderly, persons with disabilities or underprivileged persons shall not be deemed as unjust discrimination under paragraph three.   Members of the armed forces, police force, government officials, other officials of the State, and officers or employees of State organisations shall enjoy the same rights and liberties as those enjoyed by other persons, except those restricted by law specifically in relation to politics, capacities, disciplines or ethics.  
 	 
 	Section 28.  A person shall enjoy the right and liberty in his or her life and person.  
Arrest and detention of a person shall not be permitted, except by an order or 
a warrant issued by the Court or on other grounds as provided by law.  
 Search of the person or any act affecting the right or liberty in life or person shall not be permitted except on the grounds as provided by law.  
 	Torture, brutal acts or punishment by cruel or inhumane means shall not be permitted.  
 	 
 Section 29.  No person shall be subject to a criminal punishment unless he or she has committed an act which the law in force at the time of commission provides to be an offence and prescribes a punishment therefor, and the punishment to be imposed on such person shall not be of greater severity than that provided by law in force at the time of the commission of the offence.  
 A suspect or defendant in a criminal case shall be presumed innocent, and before the passing of a final judgment convicting a person of having committed an offence, such person shall not be treated as a convict.  
 	Custody or detention of a suspect or a defendant shall only be undertaken as necessary to prevent such person from escaping.  
 In a criminal case, a person shall not be forced to make a statement incriminating himself or herself.  
 An application for a bail of a suspect or defendant in a criminal case shall be accepted for consideration, and excessive bail shall not be demanded. The refusal of a bail must be as provided by law.  
 	 
 Section 30.  Forced labour shall not be imposed, except by virtue of a provision of law enacted for the purpose of averting public calamity, or when a state of emergency or martial law is declared, or during the time when the country is in a state of war or armed conflict.  
 Section 31.  A person shall enjoy full liberty to profess a religion, and shall enjoy the liberty to exercise or practice a form of worship in accordance with his or her religious principles, provided that it shall not be adverse to the duties of the Thai people, neither shall it endanger the safety of the State, nor shall it be contrary to public order or good morals.  
 
 	Section 32.  A person shall enjoy the rights of privacy, dignity, reputation and family. 
An act violating or affecting the right of a person under paragraph one, or an 
exploitation of personal information in any manner whatsoever shall not be permitted, except by virtue of a provision of law enacted only to the extent of necessity of public interest.  
 	 
 	Section 33.  A person shall enjoy the liberty of dwelling.  
 Entry into a dwelling without the consent of its possessor or a search of a dwelling or private place shall not be permitted, except by an order or a warrant issued by the Court or where there are other grounds as provided by law. 
  
 Section 34. A person shall enjoy the liberty to express opinions, make speeches, write, print, publicise and express by other means. The restriction of such liberty shall not be imposed, except by virtue of the provisions of law specifically enacted for the purpose of maintaining the security of the State, protecting the rights or liberties of other persons, maintaining public order or good morals, or protecting the health of the people.   Academic freedom shall be protected. However, the exercise of such freedom shall not be contrary to the duties of the Thai people or good morals, and shall respect and not obstruct the different views of another person.  
 
 Section 35.  A media professional shall have liberty in presenting news or expressing opinions in accordance with professional ethics. 
 The closure of a newspaper or other mass media in deprivation of the liberty under paragraph one shall not be permitted.  
 Censorship by a competent official of any news or statements made by a media professional before the publication in a newspaper or any media shall not be permitted, except during the time when the country is in a state of war.  
 The owner of a newspaper or other mass media shall be a Thai national.     No grant of money or other properties shall be made by the State as subsidies to private newspapers or other private mass media. A State agency which pays money or gives properties to mass media, regardless of whether it is for the purpose of advertisement or public relations, or for any other similar purpose, shall disclose the details to the State Audit Commission within the prescribed period of time and shall also announce them to the public.   A State official who performs mass media duties shall enjoy the liberties under paragraph one, provided that the purposes and missions of the agency to which he or she is attached shall also be taken into consideration. 
 	 
Section 36.  A person shall enjoy the liberty of communication by any means.   Censorship, detention or disclosure of information communicated between persons, including any commission of an act carried out to know or obtain information communicated between persons, shall not be permitted, except by an order or a warrant issued by the Court or where there are other grounds as provided by law.  
 	 
 	Section 37.  A person shall enjoy the right to property and succession.   
 	The extent and restriction of such right shall be as provided by law.  
 The expropriation of immovable property shall not be permitted except by virtue of the provisions of law enacted for the purpose of public utilities, national defence or acquisition of national resources, or for other public interest, and fair compensation shall be paid in due time to the owner thereof, as well as to all persons having rights thereto, who suffer loss from such expropriation by taking into consideration the public interest and impact on the person whose property has been expropriated, including any benefit which such person may obtain from such expropriation.  
 The expropriation of immovable property shall be made only insofar as it is necessary for the purposes provided in paragraph three, except for an expropriation to use the expropriated immovable property to compensate and restore fairness to the owner of property expropriated as provided by law.  
 An immovable property expropriation law shall specify the purpose of the expropriation and expressly prescribe a period of time for use of the immovable property. If the immovable property is not used to fulfill such purpose within such period of time or there is immovable property remaining from the use, and the original owner or his or her heir wishes to have such immovable property returned, it shall be returned to the original owner or heir.   The time period for requesting return of expropriated immovable property which has not been used, or of the remaining immovable property, to the original owner or his or her heir, as well as the return thereof and the reclaiming of the compensation paid, shall be as provided by law. 
   The enactment of an immovable property expropriation law which specifically sets out immovable properties or owners of immovable property subject to the expropriation as necessary, shall not be deemed contrary to section 26 paragraph two.  
 	 
 Section 38.  A person shall enjoy the liberty of travelling and the liberty of making the choice of his or her residence.  
The restriction of such liberties under paragraph one shall not be imposed 
except by virtue of a provision of law enacted for the purpose of security of the State, public order, public welfare or town and country planning, or for maintaining family status, or for welfare of a minor.  
 	 
 Section 39.  No person of Thai nationality shall be deported or prohibited from entering the Kingdom.  	 
 	The revocation of Thai nationality acquired by birth shall not be permitted. 
 	 
 Section 40.  A person shall enjoy the liberty to engage in an occupation.  The restriction of such liberty under paragraph one shall not be imposed except by virtue of a provision of law enacted for the purpose of maintaining the security or economy of the country, protecting fair competition, preventing or eliminating barriers or monopoly, protecting consumers, regulating the engagement of occupation only to the extent of necessity, or for other public interest.  
 Enactment of the law to regulate the engagement of occupation under paragraph two shall not be in a manner of discrimination or interference with the provision of education by educational institutions.  
 
 	Section 41.  A person and a community shall have the right to: 
(1)	be informed and have access to public data or information in the possession 
of a State agency as provided by law; 
(2)	present a petition to a State agency and be informed of the result of its 
consideration in due time; 
(3)	take legal action against a State agency as a result of an act or omission of 
a government official, official or employee of the State agency.  
	 	
 	Section 42.  A person shall enjoy the liberty to unite and form an association, co-operative, union, organisation, community, or any other group.  
 The restriction of such liberty under paragraph one shall not be imposed except by virtue of a provision of law enacted for the purpose of protecting public interest, for maintaining public order or good morals, or for preventing or eliminating barriers or monopoly.  
  
 	Section 43.  A person and a community shall have the right to:  
(1)	conserve, revive or promote wisdom, arts, culture, tradition and good 
customs at both local and national levels; 
(2)	manage, maintain and utilise natural resources, environment and 
biodiversity in a balanced and sustainable manner, in accordance with the procedures as provided by law; 
(3)	sign a joint petition to propose recommendations to a State agency to carry 
out any act which will be beneficial to the people or to the community, or refrain from any act which will affect the peaceful living of the people or community, and be notified expeditiously of the result of the consideration thereof, provided that the State agency, in considering such recommendations, shall also permit the people relevant thereto to participate in the consideration process in accordance with the procedures as provided by law; 
(4)	establish a community welfare system. 
The rights of a person and a community under paragraph one shall also include 
the right to collaborate with a local administrative organisation or the State to carry out such act.  
 	 
  Section 44.  A person shall enjoy the liberty to assemble peacefully and without arms.  
  The restriction of such liberty under paragraph one shall not be imposed except by virtue of a provision of law enacted for the purpose of maintaining security of the State, public safety, public order or good morals, or for protecting the rights or liberties of other persons.  
 
  Section 45.  A person shall enjoy the liberty to unite and form a political party under the democratic regime of government with the King as Head of State, as provided by law.  	 
  The law under paragraph one shall at least contain provisions relating to the administration of a political party which must be transparent and accountable, provide party members opportunities to widely participate in defining policies and nominating candidates for election, and prescribe measures to ensure that the administration be carried out independently and free from manipulation or inducement of any person who is not a member of such party, as well as oversight measures to prevent members of a political party from committing any act which violates or contravenes laws relating to election.  
 	 
Section 46.  The rights of a consumer shall be protected.  
A person shall have the right to unite and form a consumer organisation to 
protect and safeguard the rights of consumers.  
The consumer organisations under paragraph two have the right to unite and 
form an independent organisation to strengthen the protection and safeguarding of the rights of consumers with support from the State. In this regard, the rules and procedures for the formation thereof, the power to represent consumers and financial support from the State shall be as provided by law.  
 	 
  Section 47.  A person shall have the right to receive public health services provided by the State.  
  An indigent person shall have the right to receive public health services provided by the State free of charge as provided by law.  
  A person shall have the right to the protection and eradication of harmful contagious diseases by the State free of charge as provided by law.  
 
  Section 48.  The rights of a mother during the period prior to and after giving birth shall be protected and assisted as provided by law.  
  A person who is over sixty years of age and has insufficient income for subsistence and an indigent person shall have the right to receive appropriate aids from the State as provided by law.  
 	 	 
  Section 49.  No person shall exercise the rights or liberties to overthrow the democratic regime of government with the King as Head of State.  
  Any person who has knowledge of an act under paragraph one shall have the right to petition to the Attorney-General to submit a motion to the Constitutional Court for an order to cease such act.  
  In the case where the Attorney-General orders a refusal to proceed as petitioned or fails to proceed within fifteen days as from the date of receiving the petition, the person making the petition may submit the petition directly to the Constitutional Court.    The action under this section shall not prejudice the criminal prosecution against the person committing an act under paragraph one.  
 
 
 
CHAPTER IV 
DUTIES OF THE THAI PEOPLE 
 	 	 
 
 	 	Section 50.  A person shall have the following duties: 
(1)	to protect and uphold the Nation, religions, the King and the democratic 
regime of government with the King as Head of State; 	 
(2)	to defend the country, to protect and uphold honour and interests of the Nation, and public domain of State, as well as to cooperate in preventing and mitigating disasters; 
(3)	to strictly observe the law; 
(4)	to enroll in compulsory education; 
(5)	to serve in armed forces as provided by law; 
(6)	to respect and not to violate the rights and liberties of other persons and 
not to commit any act which may cause disharmony or hatred in society; 
(7)	to freely exercise his or her right to vote in an election or referendum, taking 
into account the common interests of the country as a prime concern; 
(8)	to cooperate and support the conservation and protection of the environment, 
natural resources, biodiversity, and cultural heritage; 
(9)	to pay taxes and duties as prescribed by law; 
(10)	not to participate in or support all forms of dishonest act and wrongful 
conduct.  
 
CHAPTER V 
	 	DUTIES OF THE STATE 
 
Section 51.  As regards any act provided by the Constitution to be the duty of 
the State under this Chapter, if the act is for the direct benefit of the people, the people and the community shall have the right to follow up and urge the State to perform such act, as well as to take legal proceedings against a relevant State agency to have it provide the people or community such benefit in accordance with the rules and procedures provided by law. 
 
Section 52.  The State shall protect and uphold the institution of kingship, 
independence, sovereignty, integrity of the territories and the areas over which Thailand has the sovereignty rights, honour and interest of the Nation, security of the State, and public order. For these purposes, the State shall provide efficient military, diplomatic, and intelligence services.  
Armed forces shall also be deployed for the purpose of developing the 
country.  
 	 
Section 53.  The State shall ensure that the law is strictly observed  and 
enforced.  
 	 
Section 54.  The State shall ensure that every child receives quality education 
for twelve years from pre-school to the completion of compulsory education free of charge.  
The State shall ensure that young children receive care and development prior 
to education under paragraph one to develop their physical body, mind, discipline, emotion, society and intelligence in accordance with their age, by also promoting and supporting local administrative organisations and the private sector to participate in such undertaking.  
The State shall undertake to provide the people education as needed in 
various systems including promoting life-long learning, and to enable the cooperation among the State, local administrative organisations and private sector in providing every level of education, which the State has the duty to carry out, supervise, promote and support the provision of education to be of quality and to meet international standards as provided by law on national education which shall, at least, contain provisions relating to national education plan, and implementation and inspection to ensure the compliance with the national education plan.  
All education shall aim to develop learners to be good, disciplined, proud of 
the Nation, skillful in their own aptitudes and responsible for family, community, society and the country.   
In undertaking to provide young children to receive care and development 
under paragraph two or to provide people the education under paragraph three, the State shall undertake to provide persons with insufficient means with financial support for educational expenses in accordance with their aptitudes.  
A fund shall be established for the purpose of assisting  persons with insufficient 
means, reducing the educational disparity and promoting and improving the quality and efficiency of teachers for which the State shall allocate budget to such fund or use taxation measures or mechanisms, including providing a tax reduction to persons who donate properties into the fund, as provided by the law; such law shall, at least, prescribe that the management of the fund shall be independent and the fund shall be disbursed to implement such purpose. 
 	  
Section 55.  The State shall ensure that the people receive efficient public 
health services universally, ensure that the public has the basic knowledge in relation to health promotion and disease prevention, and shall promote and support the advancement of wisdom on Thai traditional medicine to maximise its benefits.   
The public health services under paragraph one shall cover health promotion, 
control and prevention of diseases, medical treatment and rehabilitation.  
The State shall continuously improve the standard and quality of public health 
services.  
 
Section 56.  The State shall undertake or ensure that the basic utility services 
which are essential for the subsistence of the people be provided in a comprehensive manner in accordance with sustainable development.  
In respect of the basic structure or network of basic public utility services of 
the State which are essential for the people’s subsistence or for security of the State, the State shall not conduct any act which renders the ownership to be under the private sector or the ownership of the State to be less than fifty-one per cent.  
In undertaking or ensuring the provision of the public utility services under 
paragraph one or paragraph two, the State shall ensure that the service fee shall not be collected to the extent that it imposes an unreasonable burden on the people.  
Where the State allows the private sector to operate the business of public 
utility services in any manner, the State shall receive fair returns by taking into account the State investment, benefits which the State and private sector will gain, including service fee which will be collected from the people. 
  
Section 57.  The State shall: 
  (1) conserve, revive and promote local wisdom, arts, culture, traditions and 
good customs at both local and national levels, and provide a public space for the relevant activities including promoting and supporting the people, community and a local administrative organisation to exercise the rights and to participate in the undertaking; 
(2) conserve, protect, maintain, restore, manage and use or arrange for 
utilisation of natural resources, environment and biodiversity in a balanced and sustainable manner, provided that the relevant local people and local community shall be allowed to participate in and obtain the benefit from such undertaking as provided by law. 
 
Section 58.  In regard to any undertaking by the State or which the State will 
permit any person to carry out, if such undertaking may severely affect the natural resources, environmental quality, health, sanitation, quality of life or any other essential interests of the people or community or environment, the State shall undertake to study and assess the impact on environmental quality and health of the people or community and shall arrange a public hearing of relevant stakeholders, people and communities in advance in order to take them into consideration for the implementation or granting of permission as provided by the law.   
A person and a community shall have the right to receive information, 
explanation and reasons from a State agency prior to the implementation or granting of permission under paragraph one. 
In the implementation or granting of permission under paragraph one, the State 
shall take precautions to minimise the impact on people, community, environment, and biodiversity and shall undertake to remedy the grievance or damage for the affected people or community in a fair manner without delay. 
 
Section 59.  The State shall disclose any public data or information in the 
possession of a State agency, which is not related to the security of the State or government confidentiality as provided by law, and shall ensure that the public can conveniently access such data or information.   
 
Section 60.  The State shall maintain the frequencies and the right to access a 
satellite orbit, which are national treasures, in order to utilise them for the benefit of the country and the people.  
The arrangement for utilisation of the frequencies under paragraph one, 
regardless of whether it is for radio broadcasting, television broadcasting and telecommunications or for any other purposes, shall be for the greatest benefit of the people, security of the State, and public interest as well as the participation of the people in the utilisation of frequency, as provided by law.  
The State shall establish a State organisation which is independent in 
performing duties to be responsible and supervise the undertakings in relation to frequencies under paragraph two. In this regard, such organisation shall ensure that there are measures to prevent against unfair consumer exploitation or imposition of unnecessary burden on consumers, to prevent the interference of frequencies, as well as to prevent an act which results in obstructing the liberty of the people to know or preventing the people from knowing true and accurate data or information, and to prevent any person or any group of person from utilising the frequencies without considering the rights of general public. This shall include the prescription of a minimum proportion to be undertaken, for public interest, by a person utilising the frequencies as provided by law.  
 
Section 61.  The State shall provide efficient measures or mechanisms to 
protect and safeguard the rights of consumers in various aspects, which include, inter alia, knowledge of true information, safety, fair conclusion of contracts, or any other aspects which benefit consumers.  
 
Section 62.  The State shall strictly maintain its financial and fiscal discipline in 
order to ensure that the financial and fiscal status of the State is sustainably stable and secure in accordance with the law on financial and fiscal discipline of the State and shall establish a taxation system to ensure fairness in the society.  
The law on financial and fiscal discipline of the State shall, at least, contain, 
provisions relating to the framework of undertaking of public finance and budget of the State, formulation of fiscal discipline in respect of both budgetary and extra-budgetary income and expenditures, management of State properties and treasury reserves and public debt management.  
 
Section 63.  The State shall promote, support and provide knowledge to the 
people on the dangers resulting from dishonest acts and wrongful conducts in both public and private sectors, and shall provide efficient measures and mechanisms to rigorously prevent and eliminate such dishonest acts and wrongful conducts, including a mechanism to promote collective participation of the people in a campaign to provide knowledge, to counter corruption or to provide leads under the protection of the State as provided by law.  
 	 
CHAPTER VI 
DIRECTIVE PRINCIPLES OF STATE POLICIES 
 	 	 
 
Section 64.  The provisions in this Chapter are directive principles for State 
legislation and determination of policy for the administration of State affairs.  
	 	 
Section 65.  The State should set out a national strategy as a goal for 
sustainable development of the country under the principle of good governance to be used as a framework for formulating consistent and integrated plans in a congruous force to achieve such goal.  
The formulation, determination of goals, prescription of time for achieving such 
goals and contents that should be in the national strategy shall be in accordance with the rules and procedures as provided by law. Such law shall also contain provisions relating to people’s participation and public consultation throughout every sector.  
The national strategy shall come into force upon its publication in the Government Gazette.  
 
Section 66.  The State should promote an amicable relation with other 
countries by adopting the principle of equality in its treatment towards one another and not interfering in internal affairs of one another. The State should cooperate with international organisations and protect national interests and interests of the Thai people in foreign countries.  
 	 
Section 67.  The State should support and protect Buddhism and other 
religions.  
In supporting and protecting Buddhism, which is the religion observed by the 
majority of Thai people for a long period of time, the State should promote and support education and dissemination of dharmic principles of Theravada Buddhism for the development of mind and wisdom development, and shall have measures and mechanisms to prevent Buddhism from being undermined in any form. The State should also encourage Buddhists to participate in implementing such measures or mechanisms.  
 	 
Section 68.  The State should organise a management system of the justice 
process in every aspect to ensure efficiency, fairness and non-discrimination and shall ensure that the people have access to the justice process in a convenient and swift manner without delay and do not have to bear excessive expenses.  
The State should provide protective measures for State officials in the justice 
process to enable them to strictly perform duties without any interference or manipulation.   
The State should provide necessary and appropriate legal aid to indigent 
persons or underprivileged persons to access the justice process, including providing a lawyer thereto.  	 
 	 
Section 69.  The State should provide and promote research and development 
of various branches of science, technology and disciplines of arts to create knowledge, development and innovation to strengthen the society and to enhance the competence of people in the Nation.  
 
Section 70.  The State should promote and provide protection for different 
ethnic groups to have the right to live in the society according to the traditional culture, custom, and ways of life on a voluntary basis, peacefully and without interference, insofar as it is not contrary to public order or good morals or does not endanger the security of the State, health or sanitation.  
 
Section 71.  The State should strengthen the family unit which is an important 
basic element of society, provide appropriate accommodation, promote and develop the enhancement of health in order to enable people to have good health and strong mind, as well as promote and develop excellence in sports and to maximise the benefit for the people.  
The State should promote and develop human resources to be good citizens 
with higher quality and abilities.  
The State should provide assistance to children, youth, women, the elderly, 
persons with disabilities, indigent persons and underprivileged persons to be able to have a quality living, and shall protect such persons from violence or unfair treatment, as well as provide treatment, rehabilitation and remedies to such injured persons.  
In allocating the budget, the State should take into account the different 
necessities and needs with respect to genders, ages and conditions of persons to ensure fairness.  
 
Section 72.  The State should take actions relating to land, water resources 
and energy as follows:  
(1)	to plan the country’s land use to be appropriate to the area’s conditions 
and potentials of the land in accordance with the principles of sustainable development; 
(2)	to undertake town planning at every level and to enforce such town 
planning efficiently, as well as to develop towns to prosper and meet the needs of the people in the area; 
(3)	to provide measures for distribution of landholding in order to thoroughly 
and fairly allow people to have land for making a living; 	 
(4)	to provide quality water resources which are sufficient for consumption by 
the people, including for agriculture, industry and other activities; 
(5)	to promote energy conservation and cost-effective use of energy, as well as 
to develop and support the production and use of alternative energy to enhance sustainable energy security. 
 
  Section 73.  The State should provide measures or mechanisms to enable farmers to efficiently carry out agriculture which yields produce of high quantity and quality that is safe, low cost and competitive in the market, and should assist indigent farmers to have land for making a living through land reform or any other means.  
 	 
  Section 74.  The State should promote abilities of the people to engage in work which is appropriate to their potentials and ages, and ensure that they have work to engage in. The State should protect labour to ensure safety and vocational hygiene, and receive income, welfare, social security and other benefits which are suitable for their living, and should provide for or promote savings for living after their working age.  
  The State should provide a system of labour relations for all relevant parties to participate in.    
 
  Section 75.  The State should organise an economic system which provides 
opportunities for the people to all together benefit from the economic growth in a comprehensive, fair and sustainable manner and to be self-reliant in accordance with the philosophy of sufficiency economy, should eliminate unfair economic monopoly, and should develop economic competitiveness of the people and the country. 
The State shall refrain from engagement in an enterprise in competition with 
the private sector, except in cases of necessity for the purpose of maintaining the security of the State, preserving common interests, providing public utilities or providing public services. 
The State should promote, support, protect and stabilise the system of various 
types of co-operatives, and small and medium enterprises of the people and communities. 
In developing the country, the State should have due regard to the balance 
between the development of material and development of mind, as well as the well-being of the people. 
 
Section 76.  The State should develop a system of administration of State 
affairs of central, regional and local administrations, as well as other State affairs in accordance with the principles of good public governance, provided that State agencies shall cooperate with and assist each other in performing duties, with a view to maximising, for the benefit of the people, the efficiency of the administration of State affairs, provision of public services and expenditure of budget. The State should also develop State officials to have integrity and to have an attitude of serving the public in an expedient, expeditious and non-discriminatory manner as well as performing duties efficiently. 
The State should undertake to enact a law relating to personnel management 
of State agencies in accordance with the merit system, provided that such law must at least contain measures to prevent any person from exercising powers or acting wrongfully to intervene or interfere with the performance of duties or the procedure for appointment or consideration of the merits of State officials. 
The State should formulate ethical standards for State agencies to use as the 
basis for prescribing a code of ethics for State officials in that particular agency, which must not be lower than such ethical standards. 
 
Section 77.  The State should introduce laws only to the extent of necessity, 
and repeal or revise laws that are no longer necessary or unsuitable to the circumstances, or are obstacles to livelihoods or engagement in occupations, without delay, so as to abstain from the imposition of burdens upon the public. The State should also undertake to ensure that the public has convenient access to the laws and are able to understand the them easily in order to correctly comply with the laws. 
Prior to the enactment of every law, the State should conduct consultation 
with stakeholders, analyse any impacts that may occur from the law thoroughly and systematically, and should also disclose the results of the consultation and analysis to the public, and take them into consideration at every stage of the legislative process. When the law has come into force, the State should undertake an evaluation of the outcomes of the law at every specified period of time, for which consultation with stakeholders shall be conducted, with a view to developing all laws to be suitable to and appropriate for the changing contexts. 
The State should employ a permit system and a committee system in a law 
only in cases of necessity, should prescribe rules for the exercise of discretion by State officials and a period of time for carrying out each step provided by the law in a clear manner, and should prescribe criminal penalties only for serious offences. 
	 	 
Section 78.  The State should promote the correct knowledge and understanding 
of the public and communities regarding the democratic regime of government with the King as Head of State, and their participation in various aspects of the development of the country, in the provision of public services at both national and local levels, in the scrutiny of the exercise of State power, in combating against dishonest acts and wrongful conducts, as well as in decision making in politics and in all other matters that may affect the public or communities. 
 
CHAPTER VII 
THE NATIONAL ASSEMBLY 
 	 	 
 
	 	Part 1 
General Provisions 
 	 	 
 
  Section 79.  The National Assembly consists of the House of Representatives and the Senate.  
 	 	Joint or separate sittings of the National Assembly shall be in accordance with the provisions of the Constitution. 
  No person shall concurrently be a Member of the House of Representatives and a Senator. 
 
 	 	Section 80.  The President of the House of Representatives is President of the National Assembly. The President of the Senate is Vice-President of the National Assembly. 
  In the case where there is no President of the House of Representatives, or the President of the House of Representatives is not present or is unable to perform his or her duties, the President of the Senate shall act as President of the National Assembly in his or her place. 
  In the period where the President of the Senate has to act as the President of the National Assembly under paragraph two but there is no President of the Senate, and where such a case occurs when there is no House of Representatives, the Vice-President of the Senate shall act as the President of the National Assembly. If there is no Vice-President of the Senate, the Senator who is the oldest at the time shall act as the President of the National Assembly, and the President of the Senate shall expeditiously be elected. 
  The President of the National Assembly shall have the duties and powers in accordance with the Constitution and shall conduct the proceedings of the National Assembly at joint sittings in accordance with the rules of procedure. 
  The President of the National Assembly and the person who acts as President of the National Assembly in his or her place shall be impartial in the performance of duties.   The Vice-President of the National Assembly shall have the duties and powers in accordance with the Constitution and as entrusted by the President of the National Assembly. 
 
 	 	Section 81.  An organic law bill and a bill may be enacted as law only by and with the advice and consent of the National Assembly. 
  Subject to section 145, after an organic law bill and a bill have been approved by the National Assembly, the Prime Minister shall present it to the King for signature, and it shall come into force upon publication in the Government Gazette. 
 
  Section 82.  Members of the House of Representatives or Senators comprising not less than one-tenth of the total number of the existing members of each House have the right to lodge with the President of the House of which they are members a complaint asserting that the membership of any member of such House has terminated under section 101 (3), (5), (6), (7), (8), (9), (10) or (12) or section 111 (3), (4), (5) or (7), as the case may be, and the President of the House with whom the complaint is lodged shall refer it to the Constitutional Court for decision as to whether the membership of such member has terminated. 
  Upon receipt of the matter for consideration, if it appears that there are reasonable grounds to suspect that the case of the member against whom the complaint is lodged is founded, the Constitutional Court shall order such member to cease the performance of his or her duties until the Constitutional Court makes a decision. When the Constitutional Court has made a decision, it shall notify the President of the House to which the complaint is lodged under paragraph one of such decision. In the case where the Constitutional Court decides that the membership of the member against whom a complaint has been lodged is terminated, such person shall vacate office as from the date of cessation of the performance of duties, but this shall not affect any act done by such person prior to the vacation of his or her office. 
  A Member of the House of Representatives or a Senator who has ceased the performance of his or her duties under paragraph two shall not be counted as one of the total number of the existing members of the House of Representatives or the Senate. 
  In the case where the Election Commission is of the opinion that the membership of any Member of the House of Representatives or any Senator has terminated under paragraph one, it may also refer the matter to the Constitutional Court for decision under paragraph one. 
 
 
Part 2 
The House of Representatives 
 	 	 
 
 	 	Section 83.  The House of Representatives consists of five hundred members, as follows: 	 
  (1) three hundred and fifty members elected on a constituency basis;   (2) one hundred and fifty members from party lists of political parties.   In the case where the office of a Member of the House of Representatives becomes vacant for any reason, and an election of a Member of the House of Representatives has not been held to fill the vacancy, or no declaration of name of a Member of the House of Representatives has been made to fill the vacancy, the House of Representatives shall consist of the existing members of the House. 
 	 	In the case where there is any reason for the number of the Members of the House of Representatives by party list basis to be fewer than one hundred and fifty persons, the Members of the House of Representatives by party list basis shall consist of the existing members. 
 
  Section 84.  In a general election where ninety-five per cent of the total number of Members of the House of Representatives have been elected, if it is necessary to convoke a sitting of the National Assembly, it may be convoked, in which case it shall be deemed that the House of Representatives consists of the existing members. However, actions shall be expeditiously taken to ensure that the number of Members of the House of Representatives under section 83 is met. In this case, such Members of the House of Representatives shall hold office only for the remaining term of the House of Representatives. 
 
  Section 85.  Members of the House of Representatives who are elected on a constituency basis shall be elected by direct suffrage and secret ballot. Each constituency shall elect one member, and each person having a right to vote has the right to cast one vote in an election, where a vote may be cast in favour of any candidate for election, or no candidate at all. 
  The candidate for election who receives the highest number of votes and has more votes than votes to elect no candidate shall be the elected member.  
  The rules, procedures and conditions for the application to stand for election, the casting of votes, the counting of votes, the calculation of total votes, the announcement of the results of the election and other related matters shall be in accordance with the Organic Act on Election of Members of the House of Representatives. Such law may also require a candidate for election to submit evidence of payment of income tax for the application to stand for election. 
  The Election Commission shall announce the results of the election after a preliminary examination has been made and there are reasonable grounds to believe that the result of the election is honest and just, and amounts to not less than ninety-five per cent of all constituencies. The Election Commission shall make a preliminary examination and shall announce the result of the election expeditiously; the announcement shall be not later than sixty days from the date of election. Such announcement of the result shall not prejudice the duties and powers of the Election Commission to investigate, deliberate or decide on a case where there are reasonable grounds to believe that wrongdoing has been committed in the election, or that the election was not honestly and justly conducted, whether or not the results of the election have been announced. 
 	 
  Section 86.  The prescription of the number of Members of the House of Representatives which each Changwat shall have, and the division of constituency shall be in accordance with the following procedure: 
(1)	the total number of inhabitants throughout the country as evidenced in the census last announced in the year prior to the year of election, averaged by the number of three hundred and fifty Members of the House of Representatives shall be deemed the number of inhabitants per one member; 
(2)	any Changwat with inhabitants below the number of inhabitants per one member under (1) shall have one Member of the House of Representatives, and the area of that Changwat shall be regarded as the constituency; 
(3)	any Changwat with more inhabitants than the number of inhabitants per one member shall have one additional Member of the House of Representatives for every such number of inhabitants which represents the number of inhabitants per one member;   (4) upon obtaining the number of Members of the House of Representatives of each Changwat under (2) and (3), if the number of Members of the House of Representatives is still fewer than three hundred and fifty, any Changwat which has the largest fraction remaining from the calculation under (3) shall have one additional Member of the House of Representatives, and the addition of the Members of the House of Representatives in accordance with such procedure shall be made to other Changwats in descending order of fractions remaining from the calculation under (3) until the number of three hundred and fifty is obtained; 
 	 	(5) in a Changwat where the number of Members of the House of 
Representatives is more than one, such Changwat shall be divided into constituencies in the number equal to the number of Members of the House of Representatives as may be elected therein; in the division of constituencies, the boundary of each constituency shall be adjoining, and the number of inhabitants in each constituency must be closely apportioned. 
 
  Section 87.  A candidate in an election of a Member of the House of Representatives on a constituency basis, must be a person nominated by a political party of which he or she is a member, and shall not stand for election in more than one constituency.   Once an application for candidacy has been submitted, a candidate for election or a political party may revoke the application for candidacy or change a candidate for election only in the case where the candidate for election dies or lacks the qualifications or is under the prohibitions. The revocation or change must be made prior to the end of the period for application for candidacy. 
 
Section 88.  In a general election, a political party sending a candidate for 
election shall notify the Election Commission of not more than three names of persons endorsed by resolution of the political party that would be proposed to the House of Representatives for consideration and approval for appointment as Prime Minister prior to the end of the period for application for candidacy. The Election Commission shall announce the names of such persons to the public, and the provisions of section 87 paragraph two shall apply, mutatis mutandis. 
  A political party may decide not to propose a list of names of persons under paragraph one. 
 
  Section 89.  The proposal of the names of persons under section 88 shall be in accordance with the following rules: 
(1)	there shall be a letter of consent from the person whose name is proposed, having the details as prescribed by the Election Commission; 
(2)	the person whose name is proposed shall have the qualifications and not be under any of the prohibitions of being a Minister under section 160, and has never issued a letter of consent under (1) to another political party in that election. 
  Where a proposal of the name of any person is not in accordance with paragraph one, it shall be deemed that no proposal of the name of that person has been made. 
 
  Section 90.  Any political party which sends a candidate for election on a constituency basis shall have the right to send a candidate for election on a party list basis.   In sending a candidate for election on a party list basis, each political party shall prepare one list of candidates, in which candidates for election of each political party shall not be the same as others’ and not be the same as the names of candidates for election on a constituency basis. Such list of candidates shall be submitted to the Election Commission prior to the end of the period for application for candidacy for election of Members of the House of Representatives on a constituency basis.  
  In the preparation of a list of candidates under paragraph two, the members of the political party shall be allowed to participate in the deliberations, and regard shall be had to the candidates for election from different regions and equality between men and women.  
 
  Section 91.  The calculation of the number of Members of the House of Representatives on a party list basis for each political party shall be made in accordance with the following rules:  
(1)	the total number of votes received throughout the country by all political parties sending candidates for election on party list basis from the election on a constituency basis shall be divided by the number of five hundred, which is the total number of Members of the House of Representatives; 
(2)	the result under (1) shall be used to divide the number of votes received throughout the country by each political party from all constituencies in the election on a constituency basis; the quotient shall be deemed the number of Members of the House of Representatives distributed to that political party; 
(3)	the number of Members of the House of Representatives distributed to the 
political party under (2) shall be subtracted by the total number of members of House of Representatives attained by such political party on a constituency basis in all constituencies, the result of which shall be the number of Members of the House of Representatives on a party list basis allocated to the political party; 
(4)	if any political party has Members of the House of Representatives who have been elected on a constituency basis equal to or more than the number of Members of the House of Representatives distributed to that political party under (2), that political party shall have Members of the House of Representatives in accordance with the number of Members of the House of Representatives which have been elected on a constituency basis, and shall not be entitled to allocation of Members of the House of Representatives on a party list basis; the total number of Members of the House of Representatives on a party list basis shall be allocated proportionally among political parties having a number of Members of the House of Representatives on a constituency basis that is lower than the number of Members of the House of Representatives distributed to that political party under (2), provided that this shall not result in any political party having more Members of the House of Representatives than the number distributed to that political party under (2); 
(5)	when the number of Members of the House of Representatives on a party list basis of each political party is determined, the candidates for election named in the list of candidates in the numerical order specified in the list of candidates of that political party shall be elected as Members of the House of Representatives. 
  In the case where any candidate for election dies after the date on which the application for election is closed, but prior to the time the poll is closed on the election date, the number of votes received shall also be used in the calculation under (1) and (2). 
  The counting of votes, the rules and procedures for calculation, the calculation of proportion and the announcement of the results of the election shall be in accordance with the Organic Act on Election of Members of the House of Representatives. 
 
Section 92.  In a constituency which does not have any candidate for election
who has received more votes than the number of votes cast in favour of no candidate in that constituency, a new election shall be held, and the votes which each candidate for election has received shall not be used in the calculation under section 91. In this case, the Election Commission shall proceed to accept applications for candidacy for the new election, and all former candidates for election shall not have a right to reapply for candidacy in the new election which will be held. 	 
 
  Section 93.  In a general election, if a new election on a constituency basis is required to be held for certain constituencies or polling stations prior to the announcement of the results of the election, or the election is not completed or the announcement of the results of the election is not completed in every constituency for any reason, the calculation of the number of Members of the House of Representatives distributed to each political party and the number of Members of the House of Representatives on a party list basis allocated to each political party shall be in accordance with the rules, procedures and conditions prescribed in the Organic Act on Election of Members of the House of Representatives. 
  In the case where the result of the calculation under paragraph one decreases the number of Members of the House of Representatives on a party list basis of any political party, the Members of the House of Representatives named last on a party list of such political party shall vacate office in ascending order. 
 
  Section 94.  Within one year after the date of the election that is a general election, if there must be a new election for a Member of the House of Representatives on a constituency basis due to the election in that constituency not having proceeded in an honest and just manner, the provisions of section 93 shall apply mutatis mutandis. 
  The election of a Member of the House of Representatives to fill the vacancy for any reason after one year has lapsed as from the date of the general election shall not prejudice the calculation of the number of the Members of the House of Representatives distributed to each political party under section 91. 
 
  Section 95.  A person having the following qualifications has the right to vote at an election: 
(1)	being of Thai nationality, provided that a person who has acquired Thai 
nationality by naturalisation must hold the Thai nationality for not less than five years; 
(2)	being not less than eighteen years of age on the election day; 
(3)	having his or her name listed in the household register in the constituency 
for not less than ninety days up to the date of the election. 
  A voter who resides outside the constituency in which his or her name appears in the household register, or whose name appears in the household register in the constituency for a period of less than ninety days up to the date of the election, or who has a residence outside of the Kingdom may register to vote outside the constituency at the place, and according to the date, time, procedures and conditions prescribed by the Organic Act on the Election of the Members of the House of Representatives. 
 	 	A voter who fails to vote without notification of a reasonable cause under the Organic Act on the Election of Members of the House of Representatives may be subject to a restriction of certain rights as provided by law. 
 
  Section 96.  A person under any of the following prohibitions on the election day shall be the person who is prohibited from exercising the right to vote: 
(1)	being a Buddhist monk, Buddhist novice, ascetic or priest; 
(2)	being under revocation of the right to vote, whether or not such case is final; 
(3)	being detained by a warrant of the Court or by a lawful order; 
(4)	being of unsound mind or of mental infirmity. 
 	 
  Section 97.  A person having the following qualifications has the right to stand for election of Members of the House of Representatives: 
(1)	being of Thai nationality by birth; 
(2)	being not less than twenty-five years of age up to the date of the election;   (3) being a member of any and only one political party	for a consecutive period of not less than ninety days up to the date of the election; however, in the case where the general election is conducted due to the dissolution of the House of Representatives, the period of ninety days shall be reduced to thirty days; 
    (4) a candidate in an election on a constituency basis shall also have any one of the following qualifications: 
(a)	having his or her name appear in the household register in the Changwat where he or she stands for election for a consecutive period of not less than five years up to the date of applying for candidacy; 
(b)	being born in the Changwat where he or she stands for election; 
(c)	having studied in an educational institution situated in the Changwat
where he or she stands for election for a consecutive period of not less than five academic years; 
(d)	having served in the official service or performed duties in a State agency, or having had his or her name appear in the household register in the Changwat where he or she stands for election, as the case may be, for a consecutive period of not less than five years. 	 
 
  Section 98.  A person under any of the following prohibitions shall be the person who is prohibited from exercising the right to stand for election in an election of Members of the House of Representatives: 
(1)	being addicted to narcotics; 
(2)	being bankrupt or having been dishonestly bankrupt; 
(3)	being the owner of, or a shareholder in any newspaper or mass media business; 
(4)	being a person under the prohibitions from exercising his or her right to vote under section 96 (1), (2) or (4); 
(5)	being under temporary suspension of the right to stand for election, or being a person whose right to stand for election has been revoked; 
(6)	being sentenced by a judgement to imprisonment and imprisoned by a warrant of the Court; 
(7)	having been discharged for a period of less than ten years up to the date of election after being imprisoned except for an offence committed through negligence or a petty offence; 
(8)	having been dismissed from official service, a State agency or a State enterprise on the grounds of dishonest performance of duties or being deemed as having committed dishonest acts or wrongful conducts in the official service; 
(9)	having been ordered by a final judgement or order of the Court that his or her assets shall vest in the State on the grounds of unusual wealth, or having been sentenced by a final judgement to imprisonment on the grounds of committing an offence under the law on prevention and suppression of corruption; 
(10)	having been convicted by a final judgement for committing: a malfeasance in public office or in judicial office;  an offence under the law on wrongdoings of officials in a State organisation or agency; an offence against property committed in bad faith under the Penal Code; an offence under the law on the borrowing of money amounting to public fraud; an offence of being a producer, importer, exporter or seller under the law on narcotics; an offence of being a banker or a proprietor under the law on gambling; an offence under the law on the prevention and suppression of human trafficking; or an offence of money laundering the law on the prevention and suppression of money laundering; 
(11)	having been sentenced by a final judgement for committing a dishonest act in an election; 
(12)	being a government official holding a permanent position or receiving permanent salary except a political official; 
(13)	being a member of a local assembly or a local administrator; 
(14)	being a Senator or having been a Senator whose membership has terminated for less than two years; 
(15)	being an official or an employee of a government agency, State agency, or 
State enterprise or other State official; 
(16)	being a judge of the Constitutional Court, or holding a position in an 
Independent Organ; 
(17)	being currently under the prohibition from holding a political position;   (18) having been removed from office on the grounds under section 144 or section 235 paragraph three. 
 	  
  Section 99.  The term of the House of Representatives is four years from the election day. 
 	 	During the term of the House of Representatives, there shall be no mergers of political parties having members as Members of the House of Representatives. 
 
  Section 100.  Membership of the House of Representatives commences on the election day. 
 
 	 	Section 101.  Membership of the House of Representatives terminates upon: 
  (1) expiration of the term or dissolution of the House of Representatives; 
(2)	death; 
(3)	resignation; 
(4)	vacation of office under section 93; 
(5)	being disqualified under section 97; 
(6)	being under any prohibition under section 98; 
(7)	acting in contravention of any prohibition under section 184 or section 185; 
(8)	resignation from membership of his or her political party; 
(9)	having his or her membership of a political party terminated by a resolution 
of such political party with votes of not less than three-fourths of the joint meeting of the Executive Committee of that political party and Members of the House of Representatives affiliated with such political party; in this case, if such Member of the House of Representatives does not become a member of another political party within thirty days as of the day the resolution is passed by the political party, it shall be deemed that membership is terminated as from the date on which such period of thirty days has lapsed; 
(10)	loss of membership of the political party; however, in the case where the loss of membership of a political party is caused by an order to dissolve the political party to which such a Member of the House of Representatives is a member, and such Member of the House of Representatives is unable to become a member of another political party within sixty days as from the date the order to dissolve to political party is passed, it shall be deemed that his or her membership is terminated as from the day following the date on which such period of sixty days has lapsed; 
(11)	being vacated from office on the grounds under section 144 or section 235 paragraph three; 
(12)	having been absent for more than one-fourth of the number of days in a session lasting not less than one hundred and twenty days without permission of the President of the House of Representatives;   
(13)	being sentenced by a final judgement to imprisonment notwithstanding the suspension of sentence, except for an offence committed through negligence, a petty offence or a defamation offence. 
 	 	 
  Section 102.  Upon the expiration of the term of the House of Representatives, the King will issue a Royal Decree calling for a general election of the Members of the House of Representatives within forty-five days as from the date of expiration of the term of the House of Representatives. 
    The election under paragraph one shall be on the same day throughout the Kingdom as specified by notification of the Election Commission in the Government Gazette. 
 	 	 
Section 103.  The King has the Royal Prerogative to dissolve the House of Representatives for a new general election of Members of the House of Representatives. 
  The dissolution of the House of Representatives shall be made in the form of a Royal Decree and shall be made only once under the same event. 
  Within five days from the date the Royal Decree under paragraph one comes into force, the Election Commission shall specify, by notification, the date of a general election in the Government Gazette, which must be no earlier than forty-five days but no later than sixty days from the date such Royal Decree comes into force. Such election date shall be the same throughout the Kingdom. 
 
  Section 104.  In the case where there is an unavoidable necessity constituting a cause for an inability to hold an election from taking place on the date specified by notification by the Election Commission under section 102 or section 103, the Election Commission may specify a new date for election, provided that the election must be held within thirty days as from the date such necessity ends. However, for the purpose of the calculation of the term under section 95 (2) and section 97 (2), the date shall be counted up to the election date prescribed by section 102 or section 103, as the case may be.  
 
 
  Section 105.  When an office of a Member of the House of Representatives becomes vacant for any reason other than the expiration of term or the dissolution of the House of Representatives, the following proceedings shall be taken: 
(1)	in the case where the vacancy is that of an office of a Member of the House of Representatives elected from an election on a constituency basis, a Royal Decree shall be issued for holding an election of a Member of the House of Representatives to fill the vacancy, unless the remainder of the term of the House of Representatives is less than one hundred and eighty days, and the provisions of section 102 shall apply mutatis mutandis; 
(2)	in the case where the vacancy is that of the office of a Member of the House of Representatives on a party list basis, the President of the House of Representatives shall, by publication in the Government Gazette within seven days as from the date of the vacancy, elevate the person whose name in the list of that political party is placed in the next order to become Member of the House of Representatives; if there is no person remaining in the list to be elevated to fill the vacancy, the Members of the House of Representatives on a party list basis shall consist of the existing members. 
  Membership of the replacing Member of the House of Representatives under (1) shall commence as from the day on which the election to fill the vacancy is held, while membership of the replacing Member of the House of Representatives under (2) shall commence as from the day following the date of the publication of the name of the replacing member in the Government Gazette. The replacing member may serve only the remainder of the term of the House of Representatives. 
  The calculation of the proportion of votes of a political party for a Member of the House of Representatives on a party list basis when an election to fill a vacancy is held shall be in accordance with section 94. 
 	 	 
  Section 106.  After the Council of Ministers has assumed the administration of State affairs, the King will appoint as the Leader of the Opposition in the House of Representatives the Member of the House of Representatives who is the leader of a political party in the House of Representatives with the largest number of members with no members holding the office of Minister, President of the House of Representatives, or the Vice-President of the House of Representatives. 
  In the case where political parties under paragraph one have an equal number of members, the matter shall be decided by drawing lots. 
  The President of the House of Representatives shall countersign the Royal Command appointing the Leader of the Opposition in the House of Representatives. 
  The Leader of the Opposition in the House of Representatives shall vacate office upon being disqualified under paragraph one, or where a case under section 118 (1), (2), (3) or (4) arises. In such case, the King will appoint a new Leader of the Opposition in the House of Representatives to fill the vacancy. 
 	 	 
	 	Part 3 
The Senate 
 	 	 
 
  Section 107.  The Senate consists of two hundred members installed from a selection by and among persons having the knowledge, expertise, experience, profession, characteristics or common interests or working or having worked in varied areas of the society. The division of groups shall be made in a way which enables every person having the right to apply for selection to belong to any one group. 
    The division of groups, number of groups, and qualifications of a person in each group, the application and acceptance of application, the rules and procedures for selection among themselves, the acceptance of the selection, the number of Senators selected from each group, the listing of reserve candidates, the elevation of persons from the reserve list to fill the vacancy, and any other measures necessary to enable the selection among themselves to proceed honestly and justly, shall be in accordance with the Organic Act on Installation of Senators. For the purpose of enabling such selection to proceed honestly and justly, it may be prescribed that a candidate from each group shall be prohibited from selecting another candidate from the same group, or that candidates for selection are screened by any other mean in which the candidates may participate. 
  The undertakings under paragraph two shall be carried out from the level of an Amphoe, and the level of a Changwat, to the national level, so that a Senator is a representative of the Thai people at the national level. 
  In the case where the number of Senators under paragraph one is not met, whether this results from a vacancy of office or any other cause other than the expiration of term of the Senate, and where no list of reserves remains, the Senate shall consist of the remaining Senators. However, in the case where the number of Senators remaining is less than one-half of the total number of Senators and the remaining term of the Senate is more than one year, a selection of Senators to fill the vacancy shall be carried out within sixty days as from the date the number of Senators remaining is less than one-half. In this case, such selected person shall hold office only for the remaining term of the Senate. 
  The selection of Senators shall be made in the form of a Royal Decree, and within five days from the date the Royal Decree comes into force, the Election Commission shall prescribe the date of commencement of the selection which shall be no later than thirty days as from the date such Royal Decree comes into force. Such prescription shall be published in the Government Gazette, and the provisions of section 104 shall apply mutatis mutandis. 	 
 
  Section 108.  A Senator shall have the qualifications and not be under any of the prohibitions as follows: 
a.	qualifications: 
(1)	being of Thai nationality by birth; 
(2)	being not less than forty years of age on the date of application for selection; 	 
(3)	having knowledge, expertise and experience, or having worked for not less than ten years in the field for which he or she applies, or having the qualifications under the rules and conditions prescribed in the Organic Act on Installation of Senators; 
(4)	being born, having his or her name listed in the household register, having worked or having a connection to the area in which he or she applies for selection in accordance with the rules and conditions prescribed in the Organic Act on Installation of 
Senators; 
b.	prohibitions: 
(1)	being a person prohibited from exercising the right to stand for election 
under section 98 (1), (2), (3), (4), (5), (6), (7), (8), (9), (10), (11), (15), (16), (17) or (18); 
(2)	being a government official; 
(3)	being or having been a Member of the House of Representatives, except for a person who has vacated office as a Member of the House of Representatives for a period of not less than five years up to the date of application for selection; 
(4)	being a member of a political party; 	 
(5)	being or having been a person holding any position in a political party, except for a person who has vacated the position in a political party for a period of not less than five years up to the date of application for selection; 
(6)	being or having been a Minister, except for a person who has vacated office for a period of not less than five years up to the date of application for selection; 
(7)	being or having been a member of a local assembly or a local administrator, except for a person who has vacated office as a member of a local assembly or a local administrator for a period of not less than five years up to the date of application for selection; 
(8)	being an ascendant, spouse or child of a Member of the House of Representatives, a Senator, a political official, a member of a local assembly or a local administrator, a candidate for selection to become a Senator for the same session, or a person holding office in the Constitutional Court or in an Independent Organ; 
(9)	having held office as a Senator under this Constitution. 
 
  Section 109.  The term of the Senate is five years from the date the result of the selection is announced. 
 	 	Membership of the Senate commences on the date on which the Election 
Commission announces the result of the selection. 
    Upon expiration of the term of the Senate, the Senators shall remain in office to perform duties until there are new Senators.  
 	 	  
  Section 110.  Upon expiration of the term of the Senate, there shall be a selection of new Senators under section 107 paragraph five. 
 
 	 	Section 111.  Membership of the Senate terminates upon: 
(1)	expiration of the term of the Senate; 
(2)	death; 
(3)	resignation; 
(4)	being disqualified or being under any of the prohibitions under section 108;   (5) having been absent for more than one-fourth of the number of days in a session the length of which is not less than one hundred and twenty days without permission of the President of the Senate; 
(6)	being sentenced by a final judgment to imprisonment, notwithstanding the suspension of the sentence, except for an offence committed through negligence, a petty offence or a defamation offence; 
(7)	committing an act which is in contravention with section 113, or an act which is prohibited under section 184 or section 185; 
(8)	vacating office on the grounds under section 144 or section 235 paragraph three. 
 	 
  Section 112.  A person who has held office as a Senator and whose membership has terminated for a period of not more than two years shall not be a Minister or a person holding a political position, except for being a member of a local assembly or a local administrator. 
 
  Section 113.  A Senator shall not align with or yield to the mandate of any political party. 	 
 
Part 4 
Provisions Applicable to Both Houses 
 	 	 
 	 
  Section 114.  Members of the House of Representatives and Senators are representatives of the Thai people and free from any mandate, commitment, or control. They shall perform duties honestly for the common interest of the Nation and the happiness of Thai people as a whole, without conflict of interest. 
 
  Section 115.  Before taking office, a Member of the House of Representatives and a Senator shall make a solemn declaration at a sitting of the House of which he or she is a member in the following words: 
  “I, (name of the declarer), do solemnly declare that I will perform my duties in accordance with the honest dictates of my conscience for the common interest of the Thai people. I will also uphold and observe the Constitution of the Kingdom of Thailand in every respect.” 
 
  Section 116.  The House of Representatives and the Senate shall each have one President and one or two Vice-Presidents who are appointed by the King from members of such House in accordance with its resolution.  
  While in office, the President and the Vice-Presidents of the House of Representatives shall not concurrently be members of the executive committee of a political party or hold any position in a political party.  
 
  Section 117.  The President and the Vice-Presidents of the House of Representatives hold office until the expiration of their term or the dissolution of the House of Representatives.  
  The President and the Vice-Presidents of the Senate hold office until the date of expiration of the term of the Senate, except for the period under section 109 paragraph three where the President and the Vice-Presidents of the Senate shall remain in office to perform duties.     
 
  Section 118.  The President and the Vice-Presidents of the House of Representatives and the President and the Vice-Presidents of the Senate vacate office before the expiration of the term of office under section 117 upon: 
(1)	loss of membership of the House of which he or she is a member; 
(2)	resignation; 
(3)	holding the position of Prime Minister, Minister or other political official; 
(4)	being sentenced by a judgment to imprisonment, notwithstanding the  non-finality or the suspension of sentence, except for an offence committed through negligence, a petty offence or a defamation offence.  
 
    Section 119.  The President of the House of Representatives and the President of the Senate have the duties and powers to carry out the business of each House in accordance with its rules of procedure. The Vice-Presidents have the duties and powers as entrusted by the President, and perform duties on behalf of the President when the President is not present or unable to perform his or her duties.  
  The President of the House of Representatives, the President of the Senate and the persons who act on behalf of the President shall be impartial in the performance  of duties.  
  When the President and Vice-Presidents of the House of Representatives or the President and the Vice-Presidents of the Senate are not present at any sitting, the members of each House shall elect one among themselves to preside over such sitting.  
 	 
  Section 120.  At a sitting of the House of Representatives or the Senate, the presence of not less than one-half of the total number of existing members of each House is required to constitute a quorum, except in cases of considering the agenda on interpellation, where the House of Representatives or the Senate may otherwise prescribe a quorum in the rules of procedure.  
  A resolution on any consultation issue shall be made by a majority of votes, unless it is otherwise provided in the Constitution.  
  In casting a vote, each member has one vote. In case of an equality of votes, the presiding member shall have an additional vote as a casting vote. 
   The minutes of sittings and records of each member’s voting shall be disclosed to the general public, except for the case of a sitting in camera or voting by secret ballot.     The casting of votes to elect or give approval to a person for holding office shall be made by secret ballot, unless it is otherwise provided in the Constitution.   
 
  Section 121.  Within fifteen days as from the announcement date of the result of the election of Members of the House of Representatives which is a general election, the National Assembly shall be convoked for the first sitting of its members.  
  Each year, there shall be two ordinary sessions of the National Assembly. Each of them shall last one hundred and twenty days but the King may prolong this time period.      An ordinary session may be prorogued before the end of one hundred and twenty days only with the approval of the National Assembly. 
    The day on which the first sitting under paragraph one is held shall be considered as the commencement date of the first annual ordinary session, and the commencement date of the second annual ordinary session shall be fixed by the House of Representatives. However, in the case where the period of time from the first sitting under paragraph one to the end of the calendar year is insufficient to hold the second annual ordinary session, the second annual ordinary session may be omitted in that year.  
 
Section 122. The King convokes the National Assembly, opens and prorogues 
its session. 
  The King may be present to perform the opening State ceremony of the first annual ordinary session or may command the Heir to the Throne who is sui juris or any person to perform the ceremony as His Representative. 
  When it is necessary for the interests of the State, the King may convoke an extraordinary session of the National Assembly.  
  Subject to section 123 and section 126, the convocation, the prolongation and the prorogation of the session of the National Assembly shall be made by a Royal Decree.  
 
 	 	Section 123.  Members of both Houses or Members of the House of 
Representatives comprising not less than one-third of the total number of existing members of both Houses have the right to lodge with the President of the National Assembly their petition to report to the King for the issuance of a Royal Command convoking an extraordinary session of the National Assembly.  
  The President of the National Assembly shall report to the King and countersign the Royal Command. 
 
  Section 124.  At a sitting of the House of Representatives or the Senate or at a joint sitting of the National Assembly, words expressed in giving statements of fact or opinions or in casting the votes by any member are absolutely privileged. No charge or action in any manner whatsoever shall be brought against such member. 
  The privilege under paragraph one does not extend to a member who expresses words at a sitting which is broadcast through radio or television or any other mean if such words appear out of the precinct of the National Assembly and the expression of such words constitutes a criminal offence or a wrongful act against any other person who is not a Minister or member of that House. 
  In the case of paragraph two, if the words expressed by the member cause damage to another person who is not a Minister or member of that House, the President of that House shall cause explanations to be published as requested by that person in accordance with procedures and within such period of time prescribed in the rules of procedure of that House, without prejudice to the right of such person to bring the case before the Court.  
  The privilege provided in this section extends to printers and publishers of the minutes of sittings in accordance with the rules of procedure of the House of Representatives, the Senate or the National Assembly, as the case may be, and to persons permitted by the presiding member to give statements of fact or opinions at such sitting as well as to persons who broadcasts the sitting through radio or television or any other mean with the permission of the President of the such House mutatis mutandis. 
 
  Section 125.  During a session, no Member of the House of Representatives or Senator shall be arrested, detained or summoned by a warrant for inquiry as a suspect in a criminal case unless permission of the House of which he or she is a member is obtained or he or she is arrested in flagrante delicto.  
  In the case where a Member of the House of Representatives or a Senator has been arrested in flagrante delicto, a report shall forthwith be submitted to the President of the House of which he or she is a member, and, for the benefit of a sitting, such President may order the release of the person so arrested in order to attend the sitting. 
  If a Member of the House of Representatives or a Senator is detained during inquiry or trial before the beginning of a session, when the session begins, the inquiry officer or the Court, as the case may be, must order his or her release as soon as the President of the House of which he or she is a member has so requested. In this regard, the Court may order their release on bail or on bail and bond.   
 	 	In the case where a criminal charge is brought against a Member of the House or Representatives or a Senator, whether the House is in session or not, the Court may try the case during the session, provided that the trial shall not hinder such member from attending the sitting of the House.  
 
  Section 126.  In the absence of the House of Representatives whether due to the expiration of its term, its dissolution, or on any other grounds, the Senate shall not hold its sitting except in the following cases:  
    (1) where the National Assembly shall act under section 17, section 19, section 20, section 21, or section 177; 
    (2) where the Senate shall hold a sitting to consider the appointment of a person to hold any office under the provisions of the Constitution. 
  Where a case under paragraph one occurs, the Senate is permitted to hold a sitting. The President of the Senate shall report to the King for the issuance of a Royal Command convoking an extraordinary session of the National Assembly, and the President of the Senate shall countersign the Royal Command.   
In the case of (1), the Senate shall act as the National Assembly, provided that 
the votes for the approval under section 177 shall be of not less than two-thirds of the total number of existing Senators.  
 
  Section 127.  A sitting of the House of Representatives and of the Senate and a joint sitting of the National Assembly shall be public as prescribed by the rules of procedure of each House. However, the Council of Ministers or members comprising not less than onefourth of the total number of existing members of each House or of both houses, as the case may be, may request for a meeting in camera.  
 
  Section 128.  The House of Representatives and the Senate have the power to enact rules of procedure governing the election and performance of duties of the President, Vice-Presidents, matters or activities which are within the duties and powers of each standing committee, performance and quorum of committees, sittings, submission and consideration of organic law bills and bills, submission of motions, consultation, debate, passing of a resolution, recording and disclosure of the passing of a resolution, interpellation, general debate, observation of the rules and orders and other relevant matters, as well as the power to enact rules of procedure regarding the code of ethics of members and committee members and other matters for the implementation of the Constitution. 
  The rules of procedure under paragraph one in the part concerning the appointment of an ad hoc committee for the consideration of bills the substance of which is decided by the President of the House of Representatives to concern with children, youths, women, the elderly, the disabled or handicapped, shall stipulate that such ad hoc committee consists of the said types of persons or representatives from private organisations concerned directly with the respective types of persons, of at least one-third of the total number of the ad hoc committee members, and in the part concerning the consideration of bills introduced by a petition of persons having the right to vote, shall stipulate that such ad hoc committee consists of representatives of the persons having the right to vote who sign a joint petition to introduce such bill, of at least one-third of the total number of the ad hoc committee members.   
 	 
  Section 129.  The House of Representatives and the Senate have the power to select and appoint members of each House to constitute a standing committee and have the power to select and appoint persons, being or not being its members, to constitute an ad hoc committee or a joint committee under section 137 in order to perform any act, inquire into facts or study any matter and report its findings to the House in the period of time as prescribed by the House.  
  The performance of any act, the inquiry into facts or study of any matter under paragraph one shall be within the duties and powers of the House. The duties and powers specified upon the appointment of the committees and the acts of the committees shall not be in repetition or duplication. In the case where the performance of acts, inquiries into facts or studies of any matter are connected, it shall be the duty of the President of the House to direct all relevant committees to perform such tasks together.  
  No committee may authorise or entrust a person or a group of persons to inquire into facts on its behalf.  
  The committee under paragraph one has the power to demand documents from any person or summon any person to give statements of fact or opinions on the act or the matter under its inquiry or study. Such demand or summons is not applicable to a judge performing duties or exercising powers in the trial of a case or to the personnel management of each Court or to a person holding an office in an Independent Organ in the direct performance of duties and powers for each organ under the Constitution or the organic acts, as the case may be.  
  The Minister who is responsible for the matter of inquiry or study of the committee shall have duty to instruct a State official under his or her supervision or control to provide facts, submit documents or give opinions as summoned by the committee.    The House of Representatives and the Senate shall disclose to the public its minutes of sittings, or committees’ reports on the act, findings or study, as the case may be, except in the case where the House of Representatives or the Senate, as the case may be, passes a resolution prohibiting disclosure.    
 	 	The privileges provided in section 124 shall also extend to persons performing duties and complying with the summons under this section.  
 	 	  The number of members of a standing committee appointed solely from 
Members of the House of Representatives shall be in proportion to or in close proportion to the number of Members of the House of Representatives of each existing political party in the House of Representatives.  
  In the absence of the rules of procedure of the House of Representatives under section 128, the President of the House of Representatives shall determine the proportion under paragraph eight.    
 
 
Section 130.  There shall be the following organic acts: 
(1)	Organic Act on Election of Members of the House of Representatives; 
(2)	Organic Act on Installation of Senators;  
(3)	Organic Act on Election Commission; 
(4)	Organic Act on Political Parties; 
(5)	Organic Act on Ombudsmen;  
(6)	Organic Act on Prevention and Suppression of Corruption; 	 
(7)	Organic Act on State Audit; 
(8)	Organic Act on Procedures of the Constitutional Court; 
(9)	Organic Act on Criminal Procedure for Persons Holding Political Positions;   	 	(10) Organic Act on Human Rights Commission. 
 
 	 	Section 131.  An organic law bill may be introduced only by: 
(1)	the Council of Ministers upon the recommendation of the Supreme Court, 
the Constitutional Court or a relevant Independent Organ;  
(2)	Members of the House of Representatives comprising not less than one-
tenth of the total number of existing Members of the House of Representatives. 
 
Section 132.  Unless stipulated as follows, an organic law bill shall be enacted 
in the same manner as an Act: 	 
(1)	An organic law bill shall be introduced to the National Assembly, and the National Assembly shall hold a joint sitting for consideration of such organic law bill, which shall be completed within one hundred and eighty days. In voting in the third reading, votes for approval of the organic law bill shall be more than one-half of the total number of existing Members of the National Assembly. If the joint sitting of the National Assembly has not completed its consideration within the prescribed period of time, it shall be deemed that the National Assembly approves the organic law bill as introduced under section 131;  
(2)	Within fifteen days as from the date of its approval of the organic law bill, the National Assembly shall refer such organic law bill to the Supreme Court, the Constitutional Court, or relevant Independent Organ for opinions. In the case where the Supreme Court, the Constitutional Court, or the relevant Independent Organ has no objection within ten days as from the date of receipt of such bill, the National Assembly shall take further proceedings; 
(3)	In the case where the Supreme Court, the Constitutional Court or the relevant Independent Organ is of the opinion that provisions of the organic law bill approved by the National Assembly are contrary to or inconsistent with the Constitution or result in an inability to duly comply with the provisions of the Constitution, such opinion shall be referred to the National Assembly, and a joint sitting of the National Assembly shall be held for consideration of such opinion, which shall be completed within thirty days as from the date of receipt of such opinion. In this regard, the National Assembly shall have the power to amend the said organic law bill according to the recommendation of the Supreme Court, the Constitutional Court or the relevant Independent Organ as it deems appropriate. Upon completion, the National Assembly shall take further proceedings.  
 
  Section 133.  A bill shall be first submitted to the House of Representatives and may be introduced only by the followings: 
(1)	Council of Ministers; 
(2)	Members of the House of Representatives of not fewer than twenty in number; 
(3)	persons having the right to vote of not less than ten thousand in number 
who submit a petition to introduce a bill under Chapter III Rights and Liberties of the Thai People or Chapter V Duties of the State and in accordance with the law on the public submission of a bill.  
If a bill introduced by persons under (2) or (3) is a money bill, it may be 
introduced only with the endorsement of the Prime Minister. 
	 	 
Section 134.  A money bill means a bill with provisions dealing with any of the 
following matters: 
(1)	the imposition, repeal, reduction, alteration, modification, remission, or 
regulation of taxes or duties; 
(2)	the allocation, receipt, custody, or payment of State funds, or transfer of 
expenditure estimates of the State;  
  (3) the raising of loans, guarantee, redemption of loans, or any act binding State 
properties;  
  (4) currency.  
In case of doubt as to whether a bill is a money bill, it shall be the power of a 
joint sitting of the President of the House of Representatives and Presidents of all its standing committees to make a decision thereon.  
The President of the House of Representatives shall hold a joint sitting to 
consider the case under paragraph two within fifteen days as from the date such case occurs. 
The resolution of the joint sitting under paragraph two shall be decided by a 
majority of votes. In cases of an equality of votes, the President of the House of Representatives shall have an additional vote as a casting vote.  
     
Section 135.  For any bill introduced by Members of the House of Representatives or persons having the right to vote which, at the stage of the adoption of its principle, was not a money bill but was then amended by the House of Representatives and, in the opinion of the President of the House of Representatives or at the objection of the Members of the House of Representatives made to him or her, such amendment has rendered it to exhibit the characteristic of a money bill, the President of the House of Representatives shall order the suspension of its consideration for further proceedings under section 134 paragraph two, paragraph three and paragraph four.  
If the joint sitting under paragraph one decides that the amendment resulted 
in such bill exhibiting the characteristic of a money bill, the President of the House of Representatives shall refer it to the Prime Minister for endorsement. In the case where the Prime Minister does not endorse it, the House of Representatives shall amend it so as to prevent it from being a money bill. 
 
Section 136.  When the House of Representatives has considered a bill and 
resolved to approve it, the House of Representatives shall submit such bill to the Senate. The Senate must complete the consideration of such bill within sixty days. If it is a money bill, the consideration thereof must be completed within thirty days, provided that the Senate may, as a special case, resolve to extend the period for not more than thirty days. The said period shall mean the period during a session and shall be counted as from the day on which such bill reaches the Senate.  
The time period referred to in paragraph one shall not include the time period 
during which the bill is under the consideration of the Constitutional Court under section 139. 
If the Senate has not completed its consideration of the bill within the time 
period referred to in paragraph one, it shall be deemed that the Senate has approved it.  
In the case where the House of Representatives submits a money bill to the Senate, the President of the House of Representatives shall also advise the Senate that the bill so submitted is a money bill. The advice of the President of the House of Representatives shall be deemed final. In the case where the President of the House of Representatives does not advise the Senate that the bill is a money bill, such bill shall not be deemed a money bill.  
Section 137.  After the Senate has completed the consideration of a bill,  (1) if it agrees with the House of Representatives, further proceedings under 
section 81 shall be taken; 
(2)	if it disagrees with the House of Representatives, such bill shall be withheld 
and returned to the House of Representatives;  
(3)	if there is an amendment, the amended bill shall be returned to the House 
of Representatives. If the House of Representatives approves such amendment, further proceedings under section 81 shall be taken. In other cases, each House shall appoint persons, being or not being its members, in such an equal number as may be fixed by the House of Representatives, to constitute a joint committee for considering the bill, and the joint committee shall prepare a report thereon and submit that bill which it has already considered to both Houses. If both Houses approve the bill already considered by the joint committee, further proceedings under section 81 shall be taken. If either House disapproves it, whether or not the other House has considered it, the bill shall be withheld.  
At a meeting of the joint committee, the presence of the Members of the joint 
committee appointed by both Houses of not less than one-half of the total number of its members is required to constitute a quorum, and the provisions of section 157 shall apply mutatis mutandis.  
If the Senate does not return the bill to the House of Representatives within 
the period under section 136, it shall be deemed that the Senate approves such bill and further proceedings under section 81 shall be taken.  
 
Section 138.  A bill withheld under section 137 may be reconsidered by the House of Representatives only after the lapse of one hundred and eighty days as from the following dates:  
(1)	the date the bill is returned to the House of Representatives by the Senate 
in case of withholding under section 137 (2);  
(2)	the date either House disapproves the bill in case of withholding under 
section 137 (3).  
In cases under paragraph one, if the House of Representatives resolves to 
reaffirm the bill considered by the House of Representatives or the bill considered by the joint committee by the votes of more than one-half of the total number of the existing Members of the House of Representatives, such bill shall be deemed to have been approved by the National Assembly and further proceedings under section 81 shall be taken. 
Subject to section 143 paragraph four, if the bill withheld is a money bill,  
the period of one hundred and eighty days under paragraph one shall be decreased to  ten days.   
 
Section 139.  While a bill is being withheld under section 137, the Council of Ministers or Members of the House of Representatives may not introduce a bill having the same or similar principle as that of the bill so withheld.   
In the case where the House of Representatives or the Senate is of the opinion 
that the bill so introduced or referred to for consideration has the same or similar principle as that of the bill being withheld, the President of the House of Representatives or the President of the Senate shall refer such bill to the Constitutional Court for decision. If the Constitutional Court decides that it is a bill having the same or similar principle as that of the bill so withheld, such bill shall lapse.  
 
 
Section 140.  The payment of State funds shall be made only by the authority 
of the law on appropriations, the law on budgetary procedure, the law on transfer of appropriations, the law on treasury reserves or the law on financial and fiscal discipline of the State, except that it may be advanced in the case of urgent necessity under the rules and procedure prescribed by law. In such case, the expenditure estimates for reimbursement must be set aside in the Transfer of Appropriations Act, the Supplementary Appropriations Act, or the Annual Appropriations Act for the following fiscal year.  
 
Section 141.  The expenditure estimates of the State shall be made in the 
form of an Act. If the Annual Appropriations Act for the following fiscal year is not enacted in time, the law on annual appropriations for the preceding fiscal year shall apply for the time being.  
The State shall allocate adequate budgets for the independent performance 
of duties of the National Assembly, the Courts, the Independent Organs and the State Attorney Organ in accordance with the rules prescribed by the law on financial and fiscal discipline of the State. In the case where the National Assembly, the Court, the Independent Organ or the State Attorney Organ is of the opinion that the allocated budgets may not be adequate for the performance of its duties, it may directly submit a motion to the committee.  
 
Section 142.  The introduction of an annual appropriations bill must show the 
sources of revenues and estimated revenues, expected outcome or output from payments, and conformity with the National Strategy and development plans, in accordance with rules prescribed in the law on financial and fiscal discipline of the State.     
 
Section 143.  The House of Representatives must complete the consideration 
of an annual appropriations bill, supplementary appropriations bill and transfer of appropriations bill within one hundred and five days as from the date the bill reaches the House of Representatives.  	 
If the House of Representatives does not complete the consideration of the 
bill within the time period referred to in paragraph one, such bill shall be deemed to have been approved by the House of Representatives and shall be submitted to the Senate for consideration.  
In the consideration by the Senate, the Senate must approve or disapprove it 
without any amendment within twenty days as from the date the bill reaches the Senate. Upon the lapse of such time period, such bill shall be deemed to have been approved by the Senate; in such case and in the case where the Senate approves it, further proceedings under section 81 shall be taken.  
If the Senate disapproves the bill, the provisions of section 138 paragraph two 
shall apply mutatis mutandis. In this regard, the House of Representatives shall forthwith reconsider the bill. 
The time period referred to in paragraph one and paragraph three shall not 
include the time period for consideration by the Constitutional Court under section 144 paragraph three.  
 
Section 144.  In the consideration of an annual appropriations bill,  
supplementary appropriations bill, and transfer of appropriations bill, a Member of the House of Representatives shall not submit a motion altering or adding any item or amount in an item to the bill, but may submit a motion reducing or abridging the expenditures which are not expenditures according to any of the following obligations: 
  (1) money for payment of the principal of a loan; 
(2)	interest on a loan; 
(3)	money payable in accordance with the law.  
In consideration by the House of Representatives, the Senate or a committee, 
any proposal, submission of a motion or commission of any act, which results in direct or indirect involvement by Members of the House of Representatives, Senators or members of a committee in the use of the appropriations, shall not be permitted.  
In the case where Members of the House of Representatives or Senators 
comprising not less than one-tenth of the total number of existing members of each House are of the opinion that a violation of the provisions of paragraph two has occurred, they shall refer the opinion to the Constitutional Court for decision, and the Constitutional Court shall complete the decision within fifteen days as from the date of receipt of such opinion. In the case where the Constitutional Court decides that a violation of the provisions of paragraph two has occurred, such proposal, submission of motion, or commission of the act shall be ineffective. If the person who commits such violation is a Member of the House of Representatives or a Senator, his or her membership shall be terminated as from the date the Constitutional Court renders the decision. The right of such person to stand for election shall also be revoked. In the case where the Council of Ministers commits or approves the commission of such action, or is aware of the action but fails to order its cessation, the Council of Ministers shall vacate office en masse as from the date the Constitutional Court renders the decision, and the right to stand for election of the ministers whose offices are vacated shall also be revoked unless he or she can prove that he or she was not present in the meeting at the time of passing the resolution. The person who commits the violation shall be liable for restitution with interest.     
In regard to any State official who operates a project or authorises or allocates 
budget with the knowledge that a violation of the provisions of paragraph one or paragraph two is committed, if he or she has recorded his or her objection in writing or has informed the National Anti-Corruption Commission in writing, he or she shall be exempted from any liability.  
A claim for restitution under paragraph three and paragraph four may be made 
within twenty years as from the date the budget is allocated.  
In the case where the National Anti-Corruption Commission is informed 
according to paragraph four, it shall forthwith conduct a secret investigation. If it is of the opinion that there is a prima facie case, an opinion shall be submitted to the Constitutional Court for further proceedings under paragraph three. In any case whatsoever, the National Anti-Corruption Commission, the Constitutional Court or any other person shall not disclose information about the informant.     
 
Section 145.  The Prime Minister shall hold a bill already approved by the National Assembly for five days as from the date of its receipt from the National Assembly. If there is no need for proceedings under section 148, the Prime Minister shall present the bill to the King within twenty days as from the date such period lapses.   
 
Section 146.  If the King refuses His assent to a bill and either returns it to the National Assembly or does not return it within ninety days, the National Assembly must  re-deliberate such bill. If the National Assembly resolves to reaffirm the bill with the votes of not less than two-thirds of the total number of existing members of both Houses, the Prime Minister shall present such bill to the King for signature once again. If the King does not sign and return the bill within thirty days, the Prime Minister shall cause the bill to be promulgated as an Act in the Government Gazette as if the King had signed it.   
 
Section 147.  In the case where the term of the House of Representatives 
expires or the House of Representatives is dissolved, the draft Constitution Amendments or bills which have not yet been approved by the National Assembly or which have been approved by the National Assembly but the King has refused His assent or have not returned within ninety days, shall lapse. 
With regard to all draft Constitution Amendments or bills which have not yet 
been approved by the National Assembly and lapsed under paragraph one, if the Council of Ministers which is newly appointed after the general election makes a request to the National Assembly for the National Assembly, the House of Representatives or the Senate, as the case may be, to further consider such amendments or bills, and the National Assembly so agrees, the National Assembly, the House of Representatives or the Senate, as the case may be, shall further consider such amendments or bills, provided that the Council of Ministers makes such requests within sixty days as from the date of convocation of the first sitting of the National Assembly after the general election. 
 
Section 148.  Before the Prime Minister presents any bill to the King for 
signature under section 81, 
(1)	if Members of the House of Representatives, Senators or members of both Houses comprising not less than one-tenth of the total number of the existing members of both Houses are of the opinion that the provisions of the said bill are contrary to or inconsistent with the Constitution or it is enacted contrary to the provisions of the Constitution, they shall submit their opinion to the President of the House of Representatives, the President of the Senate or the President of the National Assembly, as the case may be, and the President of the House receiving such opinion shall then refer it to the Constitutional Court for decision and inform the Prime Minister thereof without delay; 
(2)	if the Prime Minister is of the opinion that the provisions of the said bill are 
contrary to or inconsistent with the Constitution or it is enacted contrary to the provisions of the Constitution, the Prime Minister shall refer such opinion to the Constitutional Court for decision and inform the President of the House of Representatives and the President of the Senate thereof without delay.  
During the consideration of the Constitutional Court, the Prime Minister shall 
not present the bill to the King for signature. 
If the Constitutional Court decides that the provisions of such bill are contrary 
to or inconsistent with the Constitution or it is enacted contrary to the provisions of the Constitution and that such provisions of the bill form the essential element thereof,  such bill shall lapse. 
If the Constitutional Court decides that the provisions of such bill are contrary 
to or inconsistent with the Constitution otherwise than in the case specified in paragraph three, such conflicting or inconsistent provisions shall lapse and the Prime Minister shall take further proceedings under section 81.  
 
 
Section 149.  The provisions of section 148 shall apply mutatis mutandis  
to draft rules of procedure of the House of Representatives, draft rules of procedure of the Senate and draft rules of procedure of the National Assembly which have already been approved by the House of Representatives, the Senate or the National Assembly, as the case may be, before their publication in the Government Gazette.  
	 	 
Section 150.  Every Member of the House of Representatives or Senator has 
the right to interpellate verbally or in writing a Minister on any matter within the scope of his or her authority in accordance with the rules of procedure of that House which shall at least stipulate to allow verbal interpellation without prior notice.   
The Minister has the right to refuse to answer an interpellation if the Council 
of Ministers is of the opinion that the matter should not yet be disclosed on the ground of safety or vital interest of the State.  
 
  Section 151.  Members of the House of Representatives comprising not less 
than one-fifth of the total number of the existing Members of the House of Representatives have the right to submit a motion for a general debate for the purpose of passing a vote of no-confidence in an individual Minister or the Council of Ministers en masse. 
When the motion under paragraph one has been submitted, the dissolution of 
the House of Representatives shall not be permitted, except where the motion is withdrawn or the resolution is passed without being supported by votes in accordance with paragraph four.  
If the general debate is concluded with a resolution not to pass over the 
agenda of the general debate, the House of Representatives shall pass a vote of confidence or no-confidence. Voting in such case shall not take place on the same date as of the conclusion of the debate.  
The vote of no-confidence must be adopted by more than one-half of the 
total number of the existing Members of the House of Representatives.  
The Minister who has vacated the previous office but remains in other office 
after the date the Members of the House of Representatives submit the motion under paragraph one or who has vacated the previous office for not more than ninety days prior to the date of such submission of the motion but remains in other office, shall still be subject to the debate for the purpose of passing a vote of no-confidence.  
 
 
Section 152.  Members of the House of Representatives comprising not less 
than one-tenth of the total number of the existing Members of the House of Representatives have the right to submit a motion for a general debate to inquire about facts or recommend issues without a resolution to be passed.   
 
Section 153.  Senators comprising not less than one-third of the total number 
of the existing Members of the Senate have the right to submit a motion for a general debate in the Senate for the purpose of requesting the Council of Ministers to give statements of fact or explain important problems in connection with the administration of the State affairs without a resolution to be passed.  
	 	 
Section 154.  The submission of a motion for a general debate under section 151, section 152 or section 153, as the case may be, may be made once a year.  
The provision of paragraph one shall not apply to the general debate under 
section 151 which is concluded with a resolution to pass over the agenda of the general debate.  
 
Section 155.  In the case where there is an important issue concerned with the 
security, safety or economy of the country in regards to which there should be a joint consultation between the National Assembly and the Council of Ministers, the Leader of the 
Opposition in the House of Representatives may give a notice to the President of the National Assembly requesting that a general debate be held at a sitting of the National Assembly. In such case, the President of the National Assembly must hold the sitting within fifteen days as from the date the notice is received but no resolution shall be passed by the National Assembly on the issue put in the debate.  
The sitting under paragraph one shall be in camera and it shall be the duty of 
the Council of Ministers to attend such sitting.  
	 	 
Part 5 
Joint Sittings of the National Assembly 
 	 	 
 
 	 	Section 156.  The National Assembly shall hold a joint sitting in the following cases: 
(1)	the approval of the appointment of the Regent under section 17; 
(2)	the making of a solemn declaration by the Regent before the National Assembly under section 19; 
(3)	the acknowledgement of an amendment to the Palace Law on Succession, 
B.E. 2467 (1924) under section 20; 
(4)	the acknowledgement or approval of the succession to the Throne under section 21; 	 
(5)	the approval of the prorogation of a session under section 121; 
(6)	the opening of the session of the National Assembly under section 122; 
(7)	the consideration of an organic law bill under section 132; 
(8)	the reconsideration of an organic law bill or a bill under section 146; 
(9)	the consideration for approval under section 147;  
(10)	the holding of a general debate under section 155 and section 165;     (11) the making of the rules of procedure of the National Assembly under section 157; 
 	 	  (12) the announcement of policies under section 162; 
(13)	the approval of the declaration of war under section 177; 
(14)	the hearing and approval of a treaty under section 178;  	 	(15) the amendment to the Constitution under section 256;  
 	 	(16) other cases as provided in the Constitution.  
 
 	 	Section 157.  At a joint sitting of the National Assembly, the rules of procedure of the National Assembly shall apply. While the rules of procedure of the National Assembly have not yet been issued, the rules of procedure of the House of Representatives shall apply mutatis mutandis for the time being.   
  The provisions applicable to both Houses shall apply mutatis mutandis to the joint sitting of the National Assembly, except that, for the appointment of a committee, the number of committee members appointed from the members of each House must be in proportion to or in close proportion to the number of members of each House. 
 
CHAPTER VIII 
THE COUNCIL OF MINISTERS 
 	 	 
 
  Section 158.  The King appoints the Prime Minister and not more than thirty-five other Ministers to constitute the Council of Ministers having the duties to carry out the administration of the State affairs in accordance with the principle of collective responsibility.   The Prime Minister must be appointed from a person who is approved by the House of Representatives under section 159. 
  The President of the House of Representatives shall countersign the Royal Command appointing the Prime Minister. 
  The Prime Minister shall not hold office for more than eight years in total, whether or not holding consecutive term. However, it shall not include the period during which the Prime Minister carries out duties after vacating office.  
 
  Section 159.  The House of Representatives shall complete its consideration for approval of the person suitable to be appointed as Prime Minister from a person who has the qualifications and is not under any of the prohibitions under section 160, and is a person listed by a political party under section 88, only with respect to the list of names of political parties whose members have been elected as Members of the House of Representatives constituting not less than five per cent of the total number of existing Members of the House of Representatives. 
  The nomination under paragraph one shall be endorsed by members comprising not less than one-tenth of the total number of the existing Members of the House of Representatives. 
  The resolution of the House of Representatives approving the appointment of a person as Prime Minister shall be passed by open votes and by the votes of more than  one-half of the total number of the existing Members of the House of Representatives.  
 
 	 	Section 160.  A Minister must: 
(1)	be of Thai nationality by birth; 
(2)	be not less than thirty-five years of age; 	 
(3)	have graduated with not lower than a Bachelor’s degree or its equivalent; 
(4)	be of evident integrity;  
(5)	not have behaviour which is a serious violation of or failure to comply with ethical standards; 
(6)	not be under any of the prohibitions under section 98; 
(7)	not be a person sentenced by a judgment to imprisonment, irrespective of the finality of the case or a suspension of the punishment, except for an offence committed through negligence, a petty offence or a defamation offence;  
(8)	not be a person whose office has been vacated on the grounds of committing any prohibited act under section 186 or section 187, for a period of less than two years up to the date of appointment. 
 
  Section 161.  Before taking office, a Minister must make a solemn declaration before the King in the following words: 
  “I, (name of the declarer), do solemnly declare that I will be loyal to the King and will faithfully perform my duties in the interests of the country and of the people. I will 
also uphold and observe the Constitution of the Kingdom of Thailand in every respect.” 
  In the case where the King has commanded the Council of Ministers  to perform duties before making a solemn declaration, such Council of Ministers may proceed in accordance with section 162 paragraph two. In this case, the Council of Ministers under section 168 (1) shall be discharged from the performance of duties from the date of such command.  
 
  Section 162.  The Council of Ministers which will assume the administration of the State affairs must, within fifteen days as from the date it takes office, state its policies to the National Assembly, which must be consistent with the duties of the State, directive principles of State policies and National Strategy, and declares the sources of incomes which will be expended in the implementation of the policies, with respect to which no vote of confidence shall be passed. 
  Before stating policies to the National Assembly under paragraph one, if there occurs a case of importance and necessary urgency which, if left delayed, will affect vital interests of the State, the Council of Ministers which has taken office may, for the time being, perform such acts in so far as it is necessary. 
 	 
 	 	Section 163.  A Minister has the right to attend and give statements  
of facts or opinions at a sitting of the House but has no right to vote, except in the case of voting in the House of Representatives where such Minister is also a Member of the House of Representatives. The privileges provided in section 124 shall apply mutatis mutandis. 
 
  Section 164.  The Council of Ministers shall administer State affairs in accordance with the provisions of the Constitution, laws and the policies stated to the National Assembly, and shall also act in accordance with the following rules:  
(1)	to perform duties and exercise powers with honesty, in good faith, with dedication, openness and thoroughness and cautiousness in carrying out various acts for the greatest benefit of the country and the public in common;      
(2)	to strictly observe disciplines of the activities pertaining to State funds under the law on financial and fiscal disciplines of the State; 
(3)	to uphold and comply with good public governance principles; 
(4)	to encourage all sectors of society to co-exist with fairness, happiness, unity and solidarity;   
  Ministers shall be individually responsible to the House of Representatives for matters under their duties and powers, and shall also be collectively responsible to the National Assembly for the determination of policies and implementation of policies of the Council of Ministers. 
 
    Section 165.  In the case where there is an important problem in the administration of the State affairs in regard to which the Council of Ministers deems it advisable to take the opinions of Members of the House of Representatives and Senators, the Prime Minister may submit a notice to the President of the National Assembly requesting that a general debate be held at a joint sitting of the National Assembly.  In such case, no resolution shall be passed by the National Assembly on the issue put in the debate.  
  Section 166.  In the case where there are reasonable grounds, the Council of Ministers may call for a referendum on any matter which is not an issue contrary to or inconsistent with the Constitution or an issue relating to any individual or group of persons as provided by law. 
 
 	 	Section 167.  Ministers vacate office en masse upon: 
(1)	the termination of ministership of the Prime Minister under section 170; 
(2)	the expiration of the term or the dissolution of the House of 
Representatives; 
(3)	the resignation of the Council of Ministers; 
(4)	the vacation of office on the grounds of section 144. 
  When Ministers vacate office en masse under (1), (3) or (4), proceedings for a new Council of Ministers under section 158 and section 159 shall be taken. 
 
 
  Section 168.  The outgoing Council of Ministers shall continue to perform duties subject to the following conditions: 
(1)	in the case of the vacation of office under section 167 (1), (2) or (3), the outgoing Council of Ministers shall continue to perform duties until the newly appointed Council of Ministers takes office, except in the case where the Prime Minister vacates office under section 167 (1) on the grounds of being disqualified or being under any of the prohibitions under section 98 or section 160 (4) or (5), the Prime Minister shall not continue to perform duties; 
(2)	in the case of the vacation of office under section 167 (4), the outgoing Council of Ministers shall not continue to perform duties. 
  In the case where the Council of Ministers cannot continue to perform duties under (2) or the Council of Ministers continuing to perform duties resigns en masse, and the proceedings under section 158 and section 159 cannot be taken due to any reason or the proceedings under section 158 and section 159 have not been completed, the Permanent Secretaries shall perform duties as the Ministers of such Ministries only in so far as it is necessary for the time being, and the Permanent Secretaries shall elect one person among themselves to perform duties as Prime Minister.  
 
  Section 169.  The outgoing Council of Ministers under section 167 (2) having to continue to perform duties under section 168 shall perform duties subject to the following conditions: 
(1)	refraining from acts which result in giving approval to works or projects or which creates an obligation on the subsequent Council of Ministers, except as already determined in the annual appropriation; 
(2)	refraining from the appointment or transfer of government officials holding permanent positions or receiving permanent salaries, or officials of State agency, State enterprise, or undertaking in which the State is a major shareholder, or discharging such person from the performance of duties or removal of such person from office, or instructing another person to perform duties in lieu of such person, except by prior approval of the Election Commission; 
(3)	refraining from acts which result in giving approval to the expenditure of budget reserved for an emergency or exigency, except by prior approval of the Election Commission; 
(4)	refraining from the utilisation of State resources or State personnel for performing acts which may have an effect on an election, and refraining from the violation of any prohibitions under the rules prescribed by the Election Commission. 
 
 	 	Section 170.  The ministership of an individual Minister terminates upon: 
(1)	death; 
(2)	resignation; 
(3)	the passing of a vote of no-confidence by the House of Representatives; 
(4)	being disqualified or being under any of the prohibitions under section 160; 
(5)	having done an act prohibited by section 186 or section 187; 
(6)	the issuance of a Royal Command to remove a Minister from office under section 171; 
  Apart from the grounds for termination of ministership of an individual Minister under paragraph one, the ministership of the Prime Minister also terminates upon the lapse of the period of time under section 158 paragraph four. 
  The provisions of section 82 shall apply mutatis mutandis to the termination of ministership under (2), (4) or (5) or paragraph two. For this purpose, the Election Commission shall also have the power to refer the matter to the Constitutional Court for decision.  
 
  Section 171.  The King has the Royal Prerogative to remove a Minister from his or her office upon the advice of the Prime Minister.  
 
  Section 172.  For the purpose of maintaining national or public safety or national economic security, or averting public calamity, the King may issue an Emergency Decree which shall have force as an Act. 
  The issuance of an Emergency Decree under paragraph one shall be made only when the Council of Ministers is of the opinion that it is an emergency of necessity and urgency which is unavoidable. 
  In the subsequent sitting of the National Assembly, the Council of Ministers shall submit the Emergency Decree to the National Assembly for its consideration without delay.  If it is out of session and it would be a delay to wait for the opening of an ordinary session, the Council of Ministers must proceed to convoke an extraordinary session of the National Assembly in order to expeditiously consider whether to approve or disapprove the Emergency Decree. If the House of Representatives disapproves it or approves it but the Senate disapproves it and the House of Representatives reaffirms its approval by the votes of not more than one-half of the total number of the existing Members of the House of Representatives, the Emergency Decree shall lapse, prescribed that it shall not affect any act done during the enforcement of such Emergency Decree. 
  If the Emergency Decree under paragraph one has the effect of amending or repealing any provisions of any law and such Emergency Decree has lapsed in accordance with paragraph three, the provisions of the law in force before the amendment or repeal shall continue to be in force as from the day the disapproval of such Emergency Decree is effective.   If the House of Representatives and the Senate approve the Emergency Decree, or if the Senate disapproves it but the House of Representatives reaffirms its approval by the votes of more than one-half of the total number of the existing Members of the House of Representatives, such Emergency Decree shall continue to have the force of an Act. 
  The Prime Minister shall cause the approval or disapproval of the Emergency Decree to be published in the Government Gazette.  In case of disapproval, it shall be effective as from the day following the date of its publication in the Government Gazette. 
  The consideration of an Emergency Decree by the House of Representatives and the Senate and reaffirmation of an approval of an Emergency Decree must take place at the first opportunity in the sittings of the respective Houses. 
 
  Section 173.  Before the House of Representatives or the Senate approves any Emergency Decree, Members of the House of Representatives or Senators comprising not less than one-fifth of the total number of the existing members of each House have the right to submit an opinion to the President of the House of which they are members that the Emergency Decree is not in accordance with section 172 paragraph one, and the President of such House shall, within three days as from the date of receipt of such opinion, refer it to the Constitutional Court for decision. The consideration of such Emergency Decree shall be deferred until the decision of the Constitutional Court has been notified. 
  The Constitutional Court shall have the decision within sixty days as from the date of receipt of such matter, and the Constitutional Court shall notify such decision to the President of the House referring such opinion.   
  In the case where the Constitutional Court decides that any Emergency Decree is not in accordance with section 172 paragraph one, such Emergency Decree shall not have the force of law ab initio. 
  The decision of the Constitutional Court that any Emergency Decree is not in accordance with section 172 paragraph one, must be made by the votes of not less than  two-thirds of the total number of the existing members of judges of the Constitutional Court. 
 
 
  Section 174.  In the case where it is necessary to have a law on taxes, duties or currency, which, in the interests of the State, requires urgent and confidential consideration, the King may issue an Emergency Decree which shall have force as an Act. 
  The provisions of section 172 paragraph three, paragraph four, paragraph five, paragraph six and paragraph seven shall apply mutatis mutandis to an Emergency Decree issued in accordance with the provisions of paragraph one. However, if the Emergency Decree is issued during a session, it shall be submitted to the House of Representatives within three days as from the day following the date of its publication in the Government Gazette. 
 
  Section 175.  The King has the Royal Prerogative to issue a Royal Decree which is not contrary to the law. 
 
  Section 176.  The King has the Royal Prerogative to declare and lift martial law.   In the case where it is necessary to declare martial law in a certain locality as a matter of urgency, the military authority may do so under the law on martial law.  
 
  Section 177.  The King has the Royal Prerogative to declare war with the approval of the National Assembly. 
  The resolution of approval by the National Assembly must be passed by the votes of not less than two-thirds of the total number of the existing members of both Houses. 
 
  Section 178.  The King has the Royal Prerogative to conclude a peace treaty, armistice, and other treaties with other countries or international organisations. 
  Any treaty which provides for a change in Thai territories or external territories over which Thailand has sovereign right or jurisdiction under a treaty or international law, or which requires the enactment of an Act for implementation, and other treaties which may have wide scale effects on the security of economy, society, or trade or investment of the country must be approved by the National Assembly. In this regard, the National Assembly shall complete its consideration within sixty days as from the date of receipt of such matter. If the National Assembly does not complete the consideration within such period of time, it shall be deemed that the National Assembly has given approval. 
  Other treaties which may have wide scale effects on the security of economy, society, or trade or investment of the country under paragraph two are treaties pertaining to free trade, common customs union, or the authorisation of natural resources utilisation, or which cause the country to lose rights over natural resources, in whole or in part, or on any other treaties provided by law. 
  There shall also be a law prescribing procedures for the public to participate in the expression of opinions and to obtain necessary remedy from the effects of conclusion of a treaty under paragraph three. 
  Where a question arises as to whether any treaty constitutes a case under paragraph two or paragraph three, the Council of Ministers may request the Constitutional Court to render a decision thereon. The Constitutional Court shall complete its decision within thirty days as from the date of receipt of such request. 
 
  	 	Section 179.  The King has the Royal Prerogative to grant a pardon.   
 	 
  Section 180.  The King appoints and removes officials in the military service and civil service who hold the positions of Permanent Secretary, Director-General and their equivalents, except in the case of vacation of office upon death, retirement or removal from government service due to a punishment. 
 
  Section 181.  A government official and a State official holding a permanent position or receiving a permanent salary and not being a political official shall not be a political official or hold other political positions. 
 
  Section 182.  All laws, Royal Rescripts and Royal Commands relating to the State affairs must be countersigned by a Minister unless otherwise provided in the Constitution. 
 
 	 	Section 183.  Emoluments and other remuneration of Privy Councillors, 
President and Vice-Presidents of the House of Representatives, President and Vice-Presidents of the Senate, Leader of the Opposition in the House of Representatives, Members of the House of Representatives and Senators shall be prescribed by Royal Decree. 
  Gratuities, pensions or other remuneration of Privy Councillors who vacate their office shall be prescribed by Royal Decree. 
 
CHAPTER IX 
CONFLICT OF INTEREST 
 
 	 	 
 
Section 184.  A Member of the House of Representatives and a Senator shall 
not: 
(1)	hold any position or have any duty in a government agency, State agency 
or State enterprise, or hold a position of a member of a local assembly or a local administrator; 
(2)	receive or interfere or intervene in the acquisition of any concession from 
the State, a government agency, State agency or State enterprise, or become a party to a contract of the nature of monopoly or exclusivity with the State, a government agency, State agency or State enterprise, or become a partner or shareholder in a partnership or company receiving such concession or becoming a party to a contract of such nature, whether directly or indirectly;  
(3)	receive any special money or benefit from a government agency, State 
agency or State enterprise apart from that given by the government agency, State agency or State enterprise to other persons in the ordinary course of business; 
  (4) directly or indirectly perform any act which amounts to a wrongful 
obstruction of or interference with the exercise of rights or liberties of newspapers or mass media. 
This section shall not apply in the case where a Member of the House of Representatives or a Senator receives military pensions, gratuities, pensions, annuities for royalty or any other form of payment of the same nature, and shall not apply in the case where a Member of the House of Representatives or a Senator accepts or holds a position of a committee Member of the National Assembly, the House of Representatives or the Senate, or a committee member appointed in the course of the administration of State affairs related to parliamentary affairs, or a committee member specifically provided by law. 
The provisions in (2) and (3) shall apply to spouses and children of Members 
of the House of Representatives or Senators and also to persons other than spouses and children of such members of the House of Representatives or Senators who act as agents or partners of, or who are entrusted by Members of the House of Representatives or Senators to act under this section. 
 
Section 185.  A Member of the House of Representatives and a Senator shall 
not, through the status or position of Member of the House of Representatives or Senator, carry out any act which, by nature, amounts to an intervention of or interference with the following matters, whether directly or indirectly, for his or her own benefit, the benefit of another person or of a political party: 
(1)	the performance of official functions or carrying out of work within the usual 
duties of a government official, official or employee of a government agency, State agency, State enterprise, an enterprise in which the State is a major shareholder, or a local government organisation; 
(2)	the carrying out of an act which, by nature, enables him or her to participate 
in the spending of budget or granting of approval of any project of a State agency, except an act within the affairs of the National Assembly; 
(3)	the recruitment, appointment, reshuffle, transfer, promotion, salary 
increase, or removal from office of a government official who holds a permanent position or receives salary and is not a political official, an official or employee of a government agency, State agency, State enterprise, an enterprise in which the State is a major shareholder, or a local government organisation. 
  
Section 186.  The provisions in section 184 shall also apply to Ministers mutatis 
mutandis, except for the following cases: 
(1)	holding positions or carrying out acts provided by the law to be the duties 
or powers of the Minister; 
(2)	carrying out acts pursuant to the duties and powers in the administration of State affairs, or pursuant to the policies stated to the National Assembly, or as provided by law. 
Apart from the cases under paragraph one, a Minister shall not, through his or 
her status or position, carry out any act, whether directly or indirectly, which amounts to a wrongful intervention of or interference with the performance of duties of a State official for his or her own benefit, the benefit of another person or of a political party, as stipulated in the ethical standards. 
 
Section 187.  A Minister shall neither be a partner or shareholder of a 
partnership or a company, nor retain partner or shareholder status of a partnership or a company up to the limit as provided by law, and shall not be an employee of any person. 
In the case where any Minister intends to continue to receive benefits in the 
cases under paragraph one, such Minister shall inform the President of the National  Anti-Corruption Commission within thirty days from the date of the appointment, and shall transfer his or her shares in such partnership or company to a juristic person which manages assets for the benefit of other persons, as provided by law. 
The Minister shall not be involved in the administration or management of 
shares or affairs of the partnership or company under paragraph two in any way. 
The part of this section which relates to partner or shareholder status shall also 
apply to the spouse and children of a Minister who have not yet become sui juris, and to the holding of shares of a Minister which are in possession or under supervision of another person in any way. 	 
 
CHAPTER X 
THE COURTS 
 	 	 
	 	 
Part 1 
General Provisions 
 	 	 
 	 
 	 	Section 188.  The trial and adjudication of cases are the powers of the Courts which must be carried out in accordance with the laws and in the name of the King. 
  Judges and justices are independent in trial and adjudication of cases, in accordance with the Constitution and laws in the swift and fair manner, and without any partiality. 
 
 	 	Section 189.  All Courts may be established only by Acts. 
  Any establishment of a new Court or prescription of a procedure for the trial and adjudication of any particular case, or a case of any particular charge in place of a Court existing under the law for trying such case shall not be done. 
 
  Section 190.  The King appoints and removes judges and justices. In the case where an office is vacated due to death, retirement, expiration of term, or being removed from office due to punishment, the matter shall be reported to the King for information.   
 
  Section 191.  Before taking office, a judge and justice shall make a solemn declaration before the King in the following words: 
  “I, (name of the declarer) do solemnly declare that I will be loyal to His Majesty the King and will faithfully perform my duties in the name of the King without any partiality, in the interest of justice for the people and of the public order of the Kingdom.  I will also uphold and observe the democratic regime of government with the King as Head of the State, the Constitution of the Kingdom of Thailand and the law in every respect.” 
 
  Section 192.  In the case of a dispute on the competent jurisdictions between the Court of Justice, the Administrative Court, or the Military Court, a ruling shall be made by a committee consisting of the President of the Supreme Court as Chairperson, the President of the Supreme Administrative Court, the Chief of Military Judicial Office and not more than four qualified persons as provided by law as members. 
  The rules and procedures for ruling on a dispute on the competent jurisdictions between the Courts under paragraph one shall be as provided by law. 
 	 
  Section 193.  Each Court shall, except the Military Court, have a secretariat which is independent in personnel administration, budget and other activities, with the Head of the Office as the superior official directly responsible to the President of each Court, as provided by law.  
  The Court of Justice and the Administrative Court shall have its particular and appropriate salaries and remuneration system as provided by law.   
 	 
Part 2 
Courts of Justice 
 	 	 
 	 
  Section 194.  The Courts of Justice have the powers to try and adjudicate all cases except those specified, by the Constitution or the law, to be within the jurisdiction of other Courts.  	 
  The establishment, procedures, and operations of the Courts of Justice shall be in accordance with the law thereon.  
 
  Section 195.  There shall be a Criminal Division for Persons Holding Political Positions in the Supreme Court, the panel of which shall consist of at least five but not more than nine judges in the Supreme Court holding a position not lower than Justice of the Supreme Court or senior judges having held a position not lower than Justice of the Supreme Court who are elected, on a case-by-case basis, at a plenary meeting of the Supreme Court, in accordance with the Organic Act on Criminal Procedure for Persons Holding Political Positions. 
  The Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions has the powers to try and adjudicate all cases as provided by the Constitution. 
  The criminal procedure for persons holding political positions shall be in accordance with the Organic Act on Criminal Procedure for Persons Holding Political Positions.   An appeal against a judgment of the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions may be submitted to the plenary meeting of the Supreme Court within thirty days as from the date of judgment of the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions. 
  The consideration of an appeal of the plenary meeting of the Supreme Court under paragraph four, shall be undertaken by a panel of judges of the Supreme Court consisting of nine judges of the Supreme Court holding a position not lower than the Presiding Justice of the Supreme Court or senior judges having held a position not lower than the Presiding Justice of the Supreme Court who have never considered the case, and have been elected at the plenary meeting of the Supreme Court on a case-by-case basis, and when such panel of judges has made a decision, this decision shall be deemed as appellate decision of the plenary meeting of the Supreme Court. 
  In the case where the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions has delivered a judgment to remove any person from office or such judgment has the effect of removing any person from office, regardless of whether or not there is an appeal under paragraph four, such person shall vacate office as from the date of the judgment of Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions.     Rules and procedures on appeal under paragraph four, and consideration of appeal under paragraph five, shall be in accordance with the Organic Act on Criminal Procedure for Persons Holding Political Positions.  
 	 
  Section 196.  Personnel administration relating to judges of the Courts of Justice shall be independent, and shall be undertaken by the Judicial Commission of the Courts of Justice consisting of the President of the Supreme Court as Chairperson, and qualified members who are judicial officers of each level of the Court, and not more than two qualified persons who are not or have never been a judicial officer elected by judicial officer, as provided by law. 
 
 
Part 3 
Administrative Courts 
 	 	 
 
  Section 197.  Administrative Courts have the powers to try and adjudicate administrative cases arising from the exercise of administrative power provided by law or from the carrying out of an administrative act, as provided by law.  
 	 	There shall be a Supreme Administrative Court and Administrative Courts of 
First Instance. 
  The jurisdiction of the Administrative Courts under paragraph one does not include rulings made by Independent Organs pursuant to the direct exercise of their powers under the Constitution. 
    The establishment, procedures, and operations of the Administrative Courts shall be in accordance with the law thereon. 
 	 
  Section 198.  Personnel administration relating to judges of Administrative Courts shall be independent, and shall be undertaken by the Judicial Commission of the Administrative Courts consisting of the President of the Supreme Administrative Court as Chairperson, and qualified members who are judges of the Administrative Courts, and not more than two qualified persons who are not or have never been judges of Administrative Courts elected by judicial officers of the Administrative Courts, as provided by law. 
Part 4 
Military Courts 
 	 	 
 
  Section 199.  Military Courts have the powers to try and adjudicate cases involving offenders who are subject to the jurisdiction of the Military Courts and other cases, as provided by law. 	 
  The establishment, procedures, and operations of the Military Courts as well as the appointment and removal of judges of Military Courts shall be as provided by law. 
 
CHAPTER XI 
CONSTITUTIONAL COURT 
 	 	 
 
 
 	 	Section 200.  The Constitutional Court consists of nine judges of the 
Constitutional Court appointed by the King from the following persons:  
(1)	three judges in the Supreme Court holding a position not lower than Presiding Justice of the Supreme Court for not less than three years elected by a plenary meeting of the Supreme Court;  
(2)	two judges of the Supreme Administrative Court holding a position not lower than judge of the Supreme Administrative Court for not less than five years elected by a plenary meeting of the Supreme Administrative Court; 
(3)	one qualified person in law obtained by selection from persons holding or 
having held a position of Professor of a university in Thailand for not less than five years, and currently having renowned academic work; 
(4)	one qualified person in political science or public administration obtained 
by selection from persons holding or having held a position of Professor of a university in Thailand for not less than five years, and currently having renowned academic work; 
  (5) two qualified persons obtained by selection from persons holding or having 
held a position not lower than Director-General or a position equivalent to a head of government agency, or a position not lower than Deputy Attorney-General, for not less than five years.  
In the case where the Presiding Justice of the Supreme Court cannot be elected 
under (1), the plenary meeting of the Supreme Court may elect a person from those who have held a position not lower than Judge in the Supreme Court for not less than three years. 
The period under paragraph one shall be counted to the date of election or 
the date of application for selection, as the case may be. In a case of unavoidable necessity, the Selection Committee may announce a decrease of the period of time under paragraph one or paragraph two, but the decrease shall not result in a period of less than two years. 
 
  Section 201.  A judge of the Constitutional Court shall also possess the qualifications as follows: 	 
(1)	being of Thai nationality by birth; 
(2)	being not less than forty-five years and not reaching sixty-eight years of age as from the date of election or the date of application for selection; 
(3)	having graduated with not lower than a Bachelor’s degree or its equivalent; 
(4)	being of evident integrity; 
(5)	being sufficiently in good health to perform duties efficiently. 
 
  
  Section 202.  A judge of the Constitutional Court shall not be under any of the prohibitions as follows: 
(1)	being or having been a judge of the Constitutional Court or holding a position in any Independent Organ; 
(2)	any of the prohibitions under section 98 (1), (2), (3), (4), (5), (6), (7), (8), (9), (10), (11), (17) or (18);  
(3)	having been sentenced by a final judgment to imprisonment, except for the case of an offence committed through negligence or a petty offence;  
(4)	being or having been a Member of the House of Representatives, a Senator, a political official, or a member of a local assembly or local administrator at any time during the period of ten years before election or application for selection; 
(5)	being or having been a member or holder of other position in a political party at any time during the period of ten years before election or application for selection;  (6) being a government official holding a permanent position or receiving   salary;  
(7)	being an official or employee of a State agency, State enterprise or local government organisation or a director or adviser of a State agency or State enterprise; 
(8)	holding any position in a partnership, a company or an organisation carrying out business with a view to making and sharing profit or income, or being an employee of any person; 
(9)	engaging in an independent profession; 
(10)	being involved in circumstances which constitute a serious violation or failure to comply with ethical standards. 
 
 Section 203.  In the case where a person suitable for appointment as a judge of the Constitutional Court must be selected, it shall be the duty and power of the Selection Committee which consists of: 
(1)	President of the Supreme Court as Chairperson; 	 
(2)	President of the House of Representatives and Leader of the Opposition in 
the House of Representatives as members; 
(3)	President of the Supreme Administrative Court as member; 
(4)	persons appointed by the Independent Organs, from persons who have the 
qualifications under section 201, are not under any of the prohibitions under section 202, and have never performed any duty in the Constitutional Court or Independent Organs comprising one person from each organ, as members.  
 In the case where there is no person holding a position of member of Selection Committee under (2) or the number of members under (4) is incomplete by any cause, the Selection Committee shall consist of its remaining members. 
 The Secretariat of the Senate shall perform duties as the administrative unit of the Selection Committee.  
 The Selection Committee shall carry out the selection of persons who are suitable for appointment as judges of the Constitutional Court according to rules, procedures and conditions prescribed in the Organic Act on the Procedures of the Constitutional Court.  In case where there is a question pertaining to the qualifications of an applicant, a person who has been elected or selected, it shall be the duty and power of the Selection Committee to consider the matter, and its decision shall be final.  
 In the selection process, the Selection Committee shall deliberate with a view to selecting a person having high responsibility, courage in performing duties, and ethical behaviour that can be a good role model of the society. In addition to the process of announcement for application for the position, the Selection Committee may select persons who are generally suitable, provided that consent from such person must be obtained. 
  
 Section 204.  A person who is elected or selected to hold the position of judge of the Constitutional Court must obtain the approval of the Senate with the votes of not less than one-half of the total number of the existing members of the Senate.  
  In the case where the Senate disapproves any selected or elected person, a new person shall be selected or elected and thereafter submitted to the Senate for approval.  After the selected or elected persons are approved by the Senate, they shall elect one amongst themselves to be the President of the Constitutional Court and inform the result to the President of the Senate. 
 The President of the Senate shall report to the King for appointment of the President and judges of the Constitutional Court and countersign the Royal Command.   
 
 	 	Section 205.  A person approved by the Senate to be a judge of the 
Constitutional Court who has not yet vacated office under section 202 (6), (7) or (8) or is still engaged in a profession under (9), shall present evidence of resignation or termination from engaging in such profession under section 202 (6), (7), (8) or (9) to the President of the Senate within the period as provided by the President of the Senate, which shall be the period before the President of the Senate reports to the King under section 204 paragraph four. In case of failure to present evidence within such period, it shall be deemed that such person has waived his or her rights and a new person shall be selected or elected. 
 
  Section 206.  In considering an approval under section 204, if the number of persons approved by the Senate is not fewer than seven persons, the approved persons shall elect one amongst themselves to be the President of the Constitutional Court and inform the President of the Senate of the result without awaiting the complete number of nine approved persons, and upon receiving Royal appointments, the Constitutional Court shall perform its duties and powers for the time being. During that period, the Constitutional Court shall be deemed to consist of number of the existing judges of the Constitutional Court.  
 	 
  Section 207.  A judge of the Constitutional Court shall hold office for a term of seven years as from the date of appointment by the King and shall hold office for only one term. 
 	 
  Section 208.  In addition to the vacation of office upon the expiration of term, a judge of the Constitutional Court vacates office upon: 
(1)	being disqualified under section 201 or being under any of the prohibitions 
under section 202; 
(2)	death; 
(3)	resignation; 
(4)	being seventy-five years of age; 
(5)	a resolution of the Constitutional Court by the votes of not less than three-
fourths of the total number of the existing judges of the Constitutional Court to remove such person from office on the ground of violation or failure to comply with ethical standards of the Constitutional Court;  
(6)	removal from office due to a cause under section 235 paragraph three.  
The President of the Constitutional Court who resigns shall also vacate the 
office of judge of Constitutional Court. 
In the case where a judge of the Constitutional Court vacates office at the 
expiration of term, such judge of the Constitutional Court who vacates office shall remain in office to perform duties until a newly appointed judge of the Constitutional Court takes office. 
In case where there is a question as to whether a judge of the Constitutional Court has vacated office under (1) or (3), it shall be duty and power of the Selection Committee under section 203 to make a decision. A decision of the Selection Committee shall be final. 
A petition, petitioner, consideration, and decision under paragraph four shall 
be in accordance with rules and procedures prescribed in the Organic Act on the Procedures of the Constitutional Court.  
 
  Section 209.  In the period during which a judge of the Constitutional Court has vacated office before the expiration of the term, and a judge of the Constitutional Court has not yet been appointed to fill the vacancy, the remaining judges of the Constitutional Court may continue to perform duties. 
  The provisions under paragraph one shall not apply when the remaining number of judges of the Constitutional Court is fewer than seven persons. 
 
 Section 210.  The Constitutional Court has duties and powers as follows: 
 	(1) to consider and adjudicate on the constitutionality of a law or bill; 
   (2) to consider and adjudicate on a question regarding duties and powers of the House of Representative, the Senate, the National Assembly, the Council of Ministers or 
Independent Organs; 
 	 (3) others duties and powers prescribed in the Constitution. 
 	The submission of a petition and the conditions for submitting a petition, the consideration and adjudication, the rendering of a decision, and the operation of the Court, except as prescribed by the Constitution, shall be in accordance with the Organic Act on the Procedures of the Constitutional Court. 
  The provisions of section 188, section 190, section 191, and section 193 shall also apply to the Constitutional Court mutatis mutandis. 
 
 Section 211.  A panel of judges of the Constitutional Court for hearing and rendering a decision shall consist of not fewer than seven judges.  
 A decision of the Constitutional Court shall be made by a majority of votes, unless otherwise prescribed by the Constitution. 
 In the case where the Constitutional Court accepts any case for consideration, any judge of the Constitutional Court may not refuse to adjudicate on the ground that the case does not fall under the jurisdiction of the Constitutional Court. 
 	The decision of the Constitutional Court shall be final and binding on the 
National Assembly, the Council of Ministers, Courts, Independent Organs, and State agencies.  
 
 Section 212.  In the application of a provision of law to any case, if a court by itself is of the opinion that, or a party to the case raises an objection with reasons that, such provision of law falls within the provisions of section 5 and there has not yet been a decision of the Constitutional Court pertaining to such provision, the court shall submit its opinion to the Constitutional Court for decision. During that time, the Court shall proceed with the trial, but shall temporarily stay its decision until a decision is made by the Constitutional Court.  In the case where the Constitutional Court is of the opinion that the objection of a party under paragraph one does not concern a matter which calls for a decision, the Constitutional Court may refuse to accept the case for consideration. 
 The decision of the Constitutional Court shall apply to all cases, but shall not affect final judgments of the Court, except in a criminal case where it shall be deemed that a person who  has been convicted of a crime under a provision of law decided by the Constitutional Court as being unconstitutional under section 5 has never committed such offence, or where such person is still serving the sentence, he or she shall be released. However, this does not entitle such a person to claim for any compensation or damages. 
 
  Section 213.  A person whose rights or liberties guaranteed by the Constitution are violated, has the right to submit a petition to the Constitutional Court for a decision on whether such act is contrary to or inconsistent with the Constitution, according to the rules, procedures and conditions prescribed by the Organic Act on Procedures of the Constitutional Court. 
 
  Section 214.  In the case where a judge of the Constitutional Court must cease performing duties according to section 235 paragraph three, and there are fewer than seven judges remaining, the President of the Supreme Court and the President of the Supreme Administrative Court shall jointly appoint persons who possess the same qualifications and are not under any of the same prohibitions applicable to judges of the Constitutional Court to temporarily perform duties as judges of the Constitutional Court to complete the seat of nine judges. The appointed person shall perform duties as a judge of the Constitutional Court until the judge of the Constitutional Court who has been provisionally replaced is able to perform duties, or until a new judge is appointed to fill the vacancy.  
 
 
CHAPTER XII 
INDEPENDENT ORGANS 
 	 	 
 
Part 1 
General Provisions 
  
 
Section 215.  An Independent Organ is an organ established for the 
independent performance of duties in accordance with the Constitution and the laws. 
The performance of duties and exercise of powers by an Independent Organ 
shall be honest, just, courageous, and without any partiality in exercising its discretion.   
 
Section 216.  In addition to the qualifications and the prohibitions specifically 
provided in the Part on each Independent Organ, a person holding a position in an Independent Organ shall have the general qualifications and not be under any of the general prohibitions as follows:  
(1) being not less than forty-five years but not more than seventy years of age;  (2) having the qualifications under section 201 (1), (3), (4) and (5);  (3) not being under any of the prohibitions under section 202. 
 
Section 217.  In the case where a suitable person is to be selected for 
appointment to a position in an Independent Organ, with the exception of the National Human Rights Commission, it shall be the duties and powers of the Selection Committee under section 203 to undertake the selection; however, the members of the Selection Committee under section 203 (4) shall consist of persons appointed by the Constitutional Court and Independent Organs not being an Independent Organ requiring selection.  
The provisions of section 203, section 204, section 205 and section 206 shall 
apply mutatis mutandis to the selection under paragraph one.  
 
Section 218.  In addition to the vacation of office upon the expiration of term, 
a person holding a position in an Independent Organ shall vacate office upon:   
(1)	death;  
(2)	resignation;  
(3)	lacking the general qualifications or being under any of the general 
prohibitions under section 216, or lacking the specific qualifications or being under any of the specific prohibitions under section 222, section 228, section 232, section 238 or section 246 paragraph two and under the laws enacted under section 246 paragraph four, as the case may be.  
The provisions of section 208 paragraph two, paragraph three, paragraph four 
and paragraph five and section 209 shall apply mutatis mutandis to the vacation of office of a person holding a position in an Independent Organ.  
In the case where a person holding a position in an Independent Organ has to 
cease performing duties under section 235 paragraph three, if the remaining members are less than one-half of total numbers, the provisions of section 214 shall apply mutatis mutandis. 
 	 
Section 219.  The Constitutional Court and Independent Organs shall jointly 
prescribe ethical standards applicable to the judges of the Constitutional Court and persons holding positions in the Independent Organs, including the Auditor-General and heads of the secretariat of the Constitutional Court and the Independent Organs, and the ethical standards shall come into force upon their publication in the Government Gazette. Such ethical standards shall include the upholding of honour and interests of the Nation, and shall also explicitly specify the type of violation or non-compliance of ethical standards which is of a serious nature. 
In preparing the ethical standards under paragraph one, opinions of the House 
of Representatives, the Senate, and the Council of Ministers shall also be taken into consideration. Upon their promulgation, they shall apply to Members of the House of Representatives, Senators and the Council of Ministers. However, this does not preclude the House of Representatives, the Senate or the Council of Ministers from prescribing additional ethics suitable to its performance of duties and not contrary to or inconsistent with the ethical standards under paragraph one, and shall be published in the Government Gazette. 
 
Section 220.  Each Independent Organ, except the State Audit Commission, 
shall have an agency in charge of its administrative work, operational work and facilitating work, in order for the Independent Organ to accomplish the missions and duties prescribed in the Constitution and laws and in accordance with the resolution or direction stipulated by the Independent Organ. There shall be one head of agency appointed by the approval of the respective Independent Organ who is in charge of the administration of work of such agency and is directly accountable to the Independent Organ, as prescribed by law.  
 
 
Section 221.  In performing duties, the Independent Organs shall extend 
mutual cooperation and assistance with a view to achieving the goals in performance of the duties of each respective organ. If any Independent Organ is of the opinion that there is a person who commits an unlawful act which falls in the scope of duties and powers of another Independent Organ, the former Independent Organ shall notify the latter Independent Organ to take further action in accordance with its duties and powers. 
 
Part 2 
Election Commission 
	  	 	  
 	 
Section 222.  The Election Commission consists of seven commissioners 
appointed by the King upon the advice of the Senate from persons as follows: 
(1)	five persons selected by the Selection Committee from persons who have 
knowledge and expertise in various academic fields that will be useful for administration and management of election in honest and just manner, and are of evident integrity;  
(2)	two persons selected by the plenary meeting of the Supreme Court from 
persons who have knowledge, expertise and experience in the field of law, are of evident integrity, and had held a position not lower than Chief Justice or a position not lower than Director-General of a State Attorney Department for a period of not less than five years.  
The person who will be selected as an Election Commissioner under (1) shall 
have qualifications under section 232 (2), (3), (4), (5), (6) or (7) or shall be a person who works or had worked in the civil society sector for a period of not less than twenty years, as prescribed by notification of the Selection Committee. 
 
Section 223.  The Election Commissioners shall hold office for a term of seven 
years as from the date of appointment by the King, and shall serve for only one term.   
During the period in which an Election Commissioner vacates office prior to the 
expiration of the term and an Election Commissioner has not yet been appointed to fill the vacancy, the remaining Election Commission may continue to perform duties. However, if there are fewer than four Election Commissioners remaining, the Election Commission may carry out only an act which is necessary and unavoidable.  
 
Section 224.  The Election Commission shall have the duties and powers as 
follows:  
(1)	to hold or arrange for the holding of an election of Members of the House 
of Representatives, a selection of Senators, an election of members of the local assembly and local administrators and a referendum;  
(2)	to control and supervise elections and selections under (1) to proceed in 
an honest and just manner, and control and supervise the holding of a referendum to proceed in a lawful manner; for this purpose, it shall have the power to conduct an investigation or inquiry as necessary or as deemed appropriate;  
(3)	where the result of an investigation or inquiry under (2) indicates, or an act 
is found with reasonable grounds for suspicion that an election or selection under (1) has not proceeded in an honest or just manner, or a referendum has proceeded in an unlawful manner, it shall have the power to suspend, withhold, rectify or cancel the election or selection or referendum, and to order the holding of a new election, selection or referendum in certain polling stations or every polling station; 
  (4) to temporarily suspend the right to stand for election of a candidate for an 
election or selection under (1) for a period of not more than one year where there is evidence to reasonably believe that such person has committed or has connived at the act committed by other persons which is dishonest or which causes the election or selection to not proceed in an honest or just manner;  
(5)	to supervise the operation of political parties to be in accordance with the law; 
(6)	other duties and powers under the Constitution or laws. 
In conducting an investigation or inquiry under (2), the Election Commission 
may entrust an individual Election Commissioner with the execution thereof or entrust a group of persons with the execution thereof under the supervision of an Election Commissioner in accordance with the rules, procedures and conditions prescribed by the Election Commission.  
Each Election Commissioner who witnesses a commission of an offence shall 
have the power to exercise the power under (3) in respect of the polling station or the constituency in which the commission of the offence is witnessed, in accordance with the rules, procedures and conditions prescribed by the Election Commission. 
 
Section 225.  Prior to the announcement of the result of an election or a 
selection, if there is evidence to reasonably believe that such election or selection has not proceeded in an honest or just manner, the Election Commission shall have the power to order a new election or selection to be held in such polling station or constituency. If the person who has committed such act is a candidate for the election or selection, as the case may be, or such person has connived at the act of other persons, the Election Commission shall temporarily suspend the right of such person to stand for an election in accordance with the section 224 (4).  
The order under paragraph one shall be final.  
 	 
Section 226.  When proceedings under section 225 are undertaken, or after 
announcing the result of an election or selection, if there appears evidence to reasonably believe that a candidate of the election or selection has committed a dishonest act in the election or selection or has connived at such act of other persons, the Election Commission shall submit a petition to the Supreme Court for an order to revoke the right to stand for election or the right to vote of such person.   
  The consideration of the Supreme Court under paragraph one shall be based 
upon the file of the investigation or inquiry of the Election Commission, and in the interest of justice, the Court shall have the power to order an inquiry for additional facts or evidence. 
In the case where the Supreme Court has rendered a judgment deciding that 
the person under paragraph one has committed an offence as petitioned, the Supreme Court shall order the revocation of the right to stand for election or the right to vote of such person for a period of ten years, in accordance with the Organic Act on the Election of Members of the House of Representatives, or the Organic Act on Installation of Senators, as the case may be.    
  When the Supreme Court has ordered to accept the petition for consideration, if the accused is a Member of the House of Representatives or a Senator, that person shall cease performing duties until the Supreme Court renders a judgment deciding that he or she has not committed an offence. Upon conviction by a judgment of the Supreme Court, membership of the House of Representatives or the Senate of such person shall terminate as from the date of cessation of performance of duties.  
  A Member of the House of Representatives or Senator who ceases performing duties under paragraph four shall not be included in the total number of existing members of the House of Representatives or the Senate, as the case may be.  
   This section shall also apply mutatis mutandis to an election of members of the local assembly or a local administrator. However, the power of the Supreme Court shall vest in the Court of Appeal, and the order or judgment of the Court of Appeal shall be final.   The trial and adjudication of the Supreme Court or the Court of Appeal under this section shall be in accordance with the rules of the plenary meeting of the Supreme Court, which shall adopt the inquisitorial system, and shall be done in an expeditious manner. 
 
  Section 227.  During the period in which a Royal Decree calling an election of Members of the House of Representatives or a selection of Senators or a Notification calling for a referendum is in force, no Election Commissioner shall be arrested, detained or summoned by a warrant for inquiry, except where permission of the Election Commission is obtained or where the arrest is made in flagrante delicto. 
  In the case where an Election Commissioner is arrested in flagrante delicto, or where an Election Commissioner is arrested or detained in other cases, a report shall be submitted forthwith to the Chairperson of the Election Commission, and the Chairperson shall have the power to order the release of the person so arrested, but if the Chairperson of the Election Commission is arrested or detained, the remaining Election Commission shall have the power to order a release. 
 
	 	Part 3 
Ombudsmen 
 	 	 
 
  Section 228.  There shall be three Ombudsmen appointed by the King upon the advice of the Senate from persons selected by the Selection Committee.  
  The selected persons must be persons with evident integrity and with knowledge and expertise, two of whom shall have experience related to the administration of State affairs in the position not lower than a Director-General or an equivalent head of government agency or a head of a State agency at least comparable to a department as prescribed by the Selection Committee, provided that they must hold such position for a period of not less than five years, and one of whom shall have experience in the operation of a public undertaking for a period of not less than twenty years.   
 	 	 
Section 229.  An Ombudsman shall hold office for a term of seven years as 
from the date of appointment by the King, and shall serve for only one term. 
 
Section 230.  The Ombudsmen have the duties and powers as follows:    (1) to recommend the relevant State agencies to revise any law, rule, regulations, rules or order or any operative procedure that causes grievance or unfairness or imposes an unnecessary or undue burden on the people;  
(2)	to conduct fact-finding when it is found that there is a person affected by 
grievance or unfairness arisen from non-compliance with the law or ultra vires acts of a State agency or State officials in order to recommend the relevant State agencies to eliminate or deter such grievance or unfairness;  
(3)	to submit to the Council of Ministers for acknowledgement that a State 
agency has not yet correctly and completely complied with Chapter V Duties of the State.  
In the case where a relevant State agency has not implemented the 
recommendation of an Ombudsman under (1) or (2) without reasonable justification, the Ombudsman shall notify the Council of the Ministers to further consider the issuance of an order as deemed appropriate. 
In proceeding under (1) or (2), if it is the case related to the human rights 
violation, the Ombudsmen shall refer the matter to the National Human Rights Commission for further action. 
 	 
Section 231.  In the performance of duties under section 230, an Ombudsman 
may refer a matter to the Constitutional Court or the Administrative Court upon making a finding as follows:  
(1)	where any provision of law begs the question of the constitutionality, the matter shall be referred together with an opinion to the Constitutional Court; the Constitutional Court shall consider and render a decision without delay in accordance with the Organic Act on Procedures of the Constitutional Court; 
(2)	where a rule, order or any other act of a State agency or a State official begs 
the question of the constitutionality or legality, the matter shall be referred to the Administrative Court; the Administrative Court shall consider and render a decision without delay in accordance with the law on establishment of Administrative Court and Administrative Court procedures. 	 
 
Part 4 
National Anti-Corruption Commission 
 	 	 
 
Section 232.  The National Anti-Corruption Commission consists of nine 
commissioners appointed by the King upon the advice of the Senate from persons selected by the Selection Committee.   
The selected persons must be persons with evident integrity who have 
knowledge, expertise and experience in the field of law, accounting, economy, administration of State affairs or in any other field which is beneficial to the prevention and suppression of corruption, and shall have any of the qualifications as follows: 
(1)	serving or having served in the official service in a position not lower than Chief Justice, Chief Justice of the Administrative Court of First Instance, Chief Justice of the Central Military Court, or Director-General of a State Attorney Department for a period of not less than five years; 
(2)	serving or having served in the official service in a position not lower than a Director-General or an equivalent head of the government agency for a period of not less than five years;   
(3)	being or having been in a position of the chief executive of a State enterprise 
or other State agency which is not a government agency or a State enterprise for a period of not less than five years; 
(4)	holding or having held a position of professor in a university in Thailand for 
a period of not less than five years, and currently having renowned academic work; 
(5)	being or having been a practitioner of a profession certified by law who has 
regularly and continuously practiced the profession for a period of not less than twenty years up to the date of nomination, and having been certified by the professional organisation of such profession;  
(6)	being a person with knowledge, expertise and experience in the field of 
management, public finance, accounting or enterprise management at the level of not lower than a chief executive of a public company limited for a period of not less than ten years;  
(7)	having been in the position under (1), (2), (3), (4) or (6) for a total period of 
not less than ten years.  
The counting of the period of time under paragraph two shall be made up to 
the date of nomination or the date of the application for selection, as the case may be.  
 
Section 233.  The National Anti-Corruption Commissioners shall hold office for 
a term of seven years as from the date of appointment by the King, and shall serve for only one term.  
During the period in which the National Anti-Corruption Commissioner vacates 
office prior to the expiration of term and a National Anti-Corruption Commissioner has not yet been appointed to fill the vacancy, the remaining Commissioners may continue to perform duties, unless the number of the remaining Commissioners is fewer than five persons. 
 
Section 234.  The National Anti-Corruption Commission has the powers and 
duties as follows: 
(1)	to conduct an inquiry and prepare opinion in case where there is an 
accusation that a person holding a political position, a judge of the Constitutional Court, a person holding a position in an Independent Organ or the Auditor-General is involved in circumstances of unusual wealth, commits an act of corruption, or deliberately performs duties or exercises powers in contrary to the provisions of the Constitution or the law, or seriously contravenes or fails to comply with the ethical standards, for further proceeding in accordance with the Constitution or the Organic Act on Anti-Corruption;  
(2)	to conduct an inquiry and decide whether a government official is unusually 
wealthy, has committed an offence of corruption, or malfeasance in public office or malfeasance in judicial office, for further proceeding in accordance with the Organic Act on Anti-Corruption; 
(3)	to require persons holding political positions, judges of the Constitutional Court, persons holding positions in the Independent Organs, the Auditor-General and State officials to submit an account showing particulars of assets and liabilities of themselves, spouse and children who have not yet become sui juris, and to inspect and disclose the results of the inspection of such accounts, in accordance with the Organic Act on AntiCorruption;  
(4)	other duties and powers provided by the Constitution or the laws. 
In the performance of duties under (1), (2) and (3), it shall be the duty of the National Anti-Corruption Commission to provide a measure or guideline that will enable efficient, prompt, honest and just performance of duties. In case of necessity, the National Anti-Corruption Commission may entrust the State agency whose duties and powers are related to the prevention and suppression of corruption to act on its behalf for the matter other than that of a serious offence or an act of a government official in certain level, or require competent officials of the secretariat of the National Anti-Corruption Commission to conduct preliminary investigation or inquiry in accordance with the rules, procedures and conditions prescribed in the Organic Act on Anti- Corruption. 
 
Section 235.  Subject to section 236, in the case where there is reasonable 
ground to suspect or there is an accusation that any person holding certain political positions as provided in the Organic Act on Anti-Corruption, judge of the Constitutional Court, person holding a position in an Independent Organ or the Auditor-General is involved in the circumstances under section 234 (1), the National Anti-Corruption Commission shall inquire into facts; if a resolution that such person has been involved in the circumstances or has committed the offence as submitted by the inquiry is passed by votes of not less than onehalf of the total number of the existing Commissioners that there are grounds in the accusation, the following proceedings shall be taken: 
(1)	in the case of serious contravention or non-compliance with the ethical standards, the matter shall be submitted to the Supreme Court for decision, and the provisions of section 226 paragraph seven shall apply mutatis mutandis to the trial and adjudication of the Supreme Court; 
(2)	in the case other than (1), the inquiry file shall be sent to the AttorneyGeneral for instituting prosecution in the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions or to proceed otherwise in accordance with the Organic Act on AntiCorruption.  
  In the conduct of an inquiry and passing of a resolution under paragraph one, 
the National Anti-Corruption Commission shall complete the proceedings within the period of time prescribed by the Organic Act on Anti-Corruption.  
When the Supreme Court or the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions has accepted the case, the accused shall cease performing duties until a judgment is rendered, unless the Supreme Court or the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions has ordered otherwise. In the case where the Supreme Court or the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding the Political Positions has rendered a judgment deciding that the accused is involved in the circumstances or has committed the offence as accused, as the case may be, the convicted person shall vacate office from the date the person ceases performing duties, and the Court shall revoke the right to stand for election of such person and may or may not revoke his or her right to vote for a period of not more than ten years.  
Any person whose right to stand for election has been revoked in any case 
shall permanently have no right to stand for election or selection of Members of the House of Representatives, Senators, members of a local assembly or a local administrator, and shall have no right to hold any political position.  
In the case where the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions has rendered a judgment convicting the person of an offence of unusual wealth or corruption, it shall forfeit assets of such person which are acquired from a commission of the offence, including all assets and any other benefits acquired in place of those assets, to be vested in the State. 
The consideration of the Supreme Court and the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions shall be based upon the inquiry file of the National Anti-Corruption Commission, and in the interest of justice, the Court shall have the powers to conduct an inquiry to obtain additional facts and evidence. 
This section shall apply to the persons under section 234 (3) who intentionally 
fails to submit an account showing assets and liabilities or intentionally submit the same with false statements or conceals facts which should be disclosed, and is involved in circumstances where it could be reasonably believed that the person has intentionally not disclosed the source of the assets or liabilities mutatis mutandis.  
  	 
Section 236.  Members of the House of Representatives, Senators, or members 
of both House of Representatives and Senate comprising not less than one-fifth of the total number of the existing members of both Houses or persons having the right to vote comprising not fewer than twenty thousand persons shall have the rights to lodge with the President of the National Assembly a petition with reasonable evidence that any of the National AntiCorruption Commissioners has committed an act under section 234 (1). In case the President of the National Assembly is of the opinion that there are reasonable grounds to suspect that there has been an act as accused, the President of the National Assembly shall refer the matter to the President of the Supreme Court to appoint a panel of independent inquisitors from persons with political impartiality and evident integrity for conducting a fact-finding inquiry.  
The qualifications, prohibitions, duties and powers, procedure of the inquiry, 
period of time for the inquiry and other necessary proceeding of the panel of independent inquisitors shall be as provided by law. 
 
Section 237.  When the inquiry is completed, the panel of independent 
inquisitors shall proceed as follows:  
(1)	if it is of the opinion that the accusation has no prima facie case, the accusation shall be lapsed, and such order shall be final;  
(2)	if it is of the opinion that the accused has seriously contravened or failed 
to comply with the ethical standards, the matter shall be referred to the Supreme Court for decision and the provisions of section 235 paragraph three, paragraph four and paragraph six shall apply mutatis mutandis; 
(3)	if it is of the opinion that the accused is involved in the circumstances as 
accused and it is not the case under (2), the inquiry file shall be sent to the Attorney-General for instituting prosecution in the Supreme Court’s Criminal Division for Persons Holding Political Positions, and the provisions of section 235 paragraph three, paragraph four and paragraph five shall apply mutatis mutandis. 
	  	 
Part 5 
State Audit Commission 
 	 	 
 
Section 238.  The State Audit Commission consists of seven commissioners 
appointed by the King upon the advice of the Senate from the persons selected by the selection committee.  
The selected persons must be persons with evident integrity who have 
knowledge, expertise and experience related to the State audit, law, accounting, internal audit, public finance and other fields which are beneficial to the state audit, for not less than ten years. 
 
Section 239.  The State Audit Commissioners shall hold office for a term of 
seven years as from the date of appointment by the King, and shall serve for only one term. 
 	 	 
Section 240.  The State Audit Commission shall have the duties and powers 
as follows:  
(1)	to set State audit policy;  
(2)	to prescribe standard rules relating to State audit;  
(3)	to oversee the State audit compliance with (1) and (2) and the law on 
financial and fiscal discipline of the State;  
(4)	to render advice, suggestion or recommendation on the spending of State 
funds to be in accordance with the law on financial and fiscal discipline of the State, including suggestion to the State agencies to correct defects in the spending of State funds;  
(5)	to order an administrative penalty in the case of a violation of the law on 
financial and fiscal discipline of the State.  
The proceedings under paragraph one shall be in accordance with the Organic Act on State Audit. 
A person punished by an order under (5) may appeal to the Supreme Administrative Court within ninety days as from the date of receipt of the order. The Supreme Administrative Court shall, in its consideration, take into account the State audit policy and standard rules relating to the State audit under (1) and (2). 
 
Section 241.  There shall be one Auditor-General appointed by the King upon 
the advice of the Senate and nominated by the State Audit Commission.  
The Auditor-General shall have the same qualifications and shall not be under 
any of the same prohibitions applicable to the State Audit Commissioner.  
A person nominated for appointment as Auditor-General shall be approved by 
the Senate with the votes of not less than one-half of the total number of existing members of the Senate, and the provisions of section 204 paragraph one, paragraph two and paragraph four and section 205 shall also apply mutatis mutandis to the appointment of the AuditorGeneral.  
The selection, election and nomination of the Auditor-General shall be in 
accordance with the Organic Act on State Audit. 
 	 	 
Section 242.  The Auditor-General shall perform duties in a just and neutral 
manner, without any partiality in exercising discretion, and shall have duties and powers as follows:  
(1)	to audit State funds in accordance with the State audit policy and the 
standard rules related to State audit prescribed by the State Audit Commission, and in accordance with the law on financial and fiscal discipline of the State;  
(2)	to assess the outcomes and efficiency of the spending of funds by State 
agencies;  
(3)	to entrust officials to proceed under (1) and (2);  
(4)	to supervise and be responsible for the performance of duties of officials 
under (3). 
 
Section 243.  The Auditor-General shall be independent in performing duties, 
be accountable to the State Audit Commission, and be the highest superior official of the secretariat of the State Audit Commission.  
The term of office, the vacation of office, and the performance of duties of the Auditor-General shall be in accordance with the Organic Act on State Audit. 
 
  Section 244.  In the case where there is evidence to reasonably believe that the spending of State funds involves circumstances of corruption, or intentional performance of duties or exercise of powers which is contrary to the Constitution or laws, or may cause the election to not proceed in honest or just manner, and it is the case where the Auditor-General does not have the power to carry out any act, the Auditor-General shall notify the National Anti-Corruption Commission, the Election Commission or other relevant agencies, as the case may be, for information and to further proceed in accordance with its duties and powers. 
In the proceedings of the National Anti-Corruption Commission, the Election Commission or other relevant agencies notified under paragraph one, it shall be deemed that the documents and evidence that have been examined or produced by the Auditor-General are an integral part of the inquiry file of the National Anti-Corruption Commission, the Election Commission or other agencies, as the case may be.  
 
    Section 245.  For the purpose of ceasing or preventing the damage which may occur to State finance, the Auditor-General shall submit to the to the State Audit Commission to consider the result of the inspection of the act that is not in accordance with the law on financial and fiscal discipline of the State and may cause serious damage to State finance.   In the case where the State Audit Commission agrees with the result of the inspection, it shall consult with the Election Commission and the National Anti-Corruption Commission. If the joint meeting agrees with the result of the inspection, they shall jointly serve a notice in writing to the House of Representatives, the Senate and the Council of Ministers without delay, and the result of such inspection shall be disclosed to the public.  
 
Part 6 
National Human Rights Commission 
	  	 	  
 	 
Section 246.  The National Human Rights Commission consists of seven 
commissioners appointed by the King upon the advice of the Senate from selected persons.  
The selected persons must have knowledge and experience in the protection 
of rights and liberties of the people, and must be politically impartial with evident integrity. 
The National Human Rights Commissioners shall hold office for a term of seven 
years as from the date of appointment by the King, and shall serve for only one term.  
The qualifications, prohibitions, selection, and vacation of office of the National Human Rights Commission shall be in accordance with the Organic Act on National Human Rights Commission. However, the provisions on the selection shall also prescribe for the participation of representatives of private organisations relating to the human rights in the selection.    
 
Section 247.  The National Human Rights Commission shall have the duties 
and powers as follows: 
(1)	to examine and report the correct facts on violation of human rights in all 
cases without delay, and to suggest suitable measures or guidelines in order to prevent or redress human rights violation including the provision of remedy to the person affected by the violation of human rights to the relevant State agencies or private sector;   
(2)	to prepare a report on the result of evaluation of human rights situation of 
the country  to submit to the National Assembly and the Council of Ministers, and to disseminate it to public; 
  (3) to render recommendation on measures or guideline for the promotion and 
protection of the human rights to the National Assembly, the Council of Ministers and relevant agencies, including the revision of any law, rule, regulation or order to conform to the principles of human rights; 
(4)	to explain and report the correct facts without delay when there is a report 
on human rights situation in Thailand which is incorrect or unfair;  
(5)	to promote awareness of the importance of human rights in every sector 
of the society;  
(6)	other duties and powers as provided by law.  
Upon being informed of the report under (1) and (2) or the recommendation 
under (3), the Council of Ministers shall expeditiously make improvement and rectification as appropriate. If it is not possible or would take a certain period of time to proceed so, the Council of Ministers shall inform the reasons to the National Human Rights Commission without delay.  
In the performance of duties, the National Human Rights Commission shall also 
take the happiness of Thai people and common interest of the country into consideration as important factor.  
 
CHAPTER XIII 
 
STATE ATTORNEY ORGAN 
 	 	 
 
Section 248.  The State Attorney Organ has the duties and powers as provided 
in the Constitution and laws. 
State attorneys are independent in considering and making orders in cases and 
in performing duties expeditiously and justly and without any prejudice, and such act shall not be deemed an administrative order. 
The personnel management, budgetary affairs and other acts of the State Attorney Organ shall be independent, with a specific system of salary and remuneration as may be appropriate. The personnel management in relation with State attorneys shall be carried out by the State Attorney Committee, which shall at least consist of the Chairperson who is not a State attorney and qualified members selected by State attorneys; at least two of such qualified members shall not be or have been State attorneys, as provided by law. 
The law under paragraph three shall contain measures to prevent State 
attorneys from carrying out any act or holding any position which may cause the making of orders in cases or the performance of duties to be not in accordance with paragraph two, or may cause conflict of interest. In this regard, such measures shall be prescribed explicitly and be of general application without any delegation of power to consider the matters on caseby-case basis. 
 
 
CHAPTER XIV 
LOCAL ADMINISTRATION 
 	 	 
 
Section 249.  Subject to section 1, local administration shall be organised in 
accordance with the principle of self-government according to the will of the people in the locality, as per the procedure and form of local administrative organisations as provided by law. 
In establishing a local administrative organisation in any form, due regard shall 
be had to the will of the people in the locality together with the capacity for self-government in respect of revenues, number and density of the population, as well as areas under its responsibility. 
 
Section 250.  A local administrative organisation has the duties and powers to 
regulate and provide public services and public activities for the benefits of the people in the locality, in accordance with the principle of sustainable development, and to promote and support the provision of education for the people in the locality, as provided by law. 
Provision of any public service and public activity that should be the specific 
duty and power of each form of local administrative organisation or should be carried out mainly by a local administrative organisation, shall be as provided by law. The law shall be consistent with the revenues of the local administrative organisation under paragraph four. Such law shall at least contain provisions relating to mechanisms and processes for decentralisation of duties and powers as well as budget and personnel related thereto of the government sector to the local administrative organisation. 
In providing any public service, or carrying out any public activity, which is 
within the duties and powers of a local administrative organisation, if joint operation with a private organisation or a State agency, or delegation of operation to a private organisation or a State agency will be more beneficial to the people in the locality than operation by that local administrative organisation, the local administrative organisation may operate jointly with or delegate the operation to a private organisation or a State agency. 
The State shall undertake to ensure that local administrative organisations have 
revenues of their own by establishing an appropriate system of taxation and allocation of taxes, as well as promoting and developing means for earning revenues of local administrative organisations. In order to ensure the sufficient implementation of paragraph one, during the period in which the undertaking has not yet been possible, the State shall allocate budget to support local administrative organisations for the time being. 
The law under paragraph one and the law relating to local administration shall 
provide for independence of local administrative organisations in respect of management, provision of public services, promotion and support of education, public finance, and for the supervision and monitoring of local administrative organisations which may be done only insofar as is necessary to protect the interests of the people in the locality or the interests of the country as a whole to prevent corruption and for the efficient spending of funds, while having regard to the suitability and difference of each form of local administrative organisations. Such laws shall also contain provisions on prevention of conflict of interest and prevention of interference to the performance of duties of local officials. 
 
Section 251.  The personnel management of local administrative organisations 
shall be as provided by law, provided that a merit system shall be adopted and due regard shall be had to suitability to and necessity of each locality and each form of local administrative organisation, and conformity of standards, with a view to enabling mutual development and personnel reassignment among local administrative organisations. 
 
Section 252.  Members of a local assembly shall be elected. 
Local administrators shall be elected or shall be installed by the approval of a 
local assembly, or in the case of special form of local administrative organisation, may be by any other means, provided that due regard shall also be had to public participation, as provided by law. 
The qualifications of persons having the right to vote and persons having the 
right to stand for election and rules and procedures on election of members of local assemblies and local administrators shall be as provided by law, provided that due regard shall also be had to the intent to prevent and suppress corruption in accordance with the directive principles provided in the Constitution. 
  
Section 253.  In the performance of work, local administrative organisations, 
local assemblies and local administrators shall disclose information and report the result of performance to the public, and shall also establish mechanisms to enable the participation of people in the locality, in accordance with the rules and procedures prescribed by law. 
 
Section 254.  Persons having the right to vote in a local administrative 
organisation have the right to sign a joint petition for introducing an ordinance or for removing a member of a local assembly or a local administrator in accordance with the rules, procedures and conditions prescribed by law.    
 
CHAPTER XV 
	AMENDMENT TO THE CONSTITUTION 	 
 	 	 
 
  Section 255.  An amendment to the Constitution which amounts to changing the democratic regime of government with the King as Head of State or changing the form of the State shall be prohibited. 
 
  Section 256.  Subject to section 255, amendment to the Constitution may be made under the rules and procedures as follows: 
(1)	a motion for amendment must be proposed either by the Council of 
Ministers, or by Members of the House of Representatives comprising not less than one-fifth of the total number of existing Members of the House of Representatives, or by members of both Houses comprising not less than one-fifth of the total number of existing members thereof, or by not less than fifty thousand persons who have the right to vote as per the law on the public submission of a bill; 
(2)	a motion for amendment must be proposed in the form of a draft 
Constitution Amendment to the National Assembly, and the National Assembly shall consider it in three readings; 
(3)	voting in the first reading for adoption of principle shall be by roll call and open voting, and the amendment must be approved by the votes of not less than one-half of the total number of existing members of both Houses, provided that in this number, Senators comprising not less than one-third of the total number of existing members of the Senate must vote for approval; 
(4)	in the second reading for section-by-section deliberation, voting in the second reading shall be decided by a majority of votes, but in the case where the draft Constitution Amendment is proposed by the people, the persons signing the petition shall also be given opportunities to express their opinions; 
(5)	at the conclusion of the second reading, there shall be an interval of fifteen days after which the National Assembly shall proceed with its third reading; 
(6)	voting in the third and final reading shall be by roll call and open voting, 
and promulgation of the Constitution must be approved by the votes of more than one-half of the total number of the existing members of both Houses, provided that in this number, Members of the House of Representatives from political parties whose members do not hold the positions of Minister, President or Vice-President of the House of Representatives must vote for approval in the number of not less than twenty per cent of the total number of members of all such political parties combined, and Senators comprising not less than onethird of the total number of existing members of the Senate must vote for approval; 
(7)	after resolution of approval has been passed under (6), there shall be an interval of fifteen days after which the draft Constitution Amendment shall be presented to the King, and the provisions of section 81 shall apply mutatis mutandis; 
(8)	in the case where the draft Constitution Amendment is an amendment to Chapter I General Provisions, Chapter II The King or Chapter XV Amendment to the Constitution, or a matter relating to qualifications and prohibitions of persons holding the positions under the Constitution, or a matter relating to duties or powers of the Court or an Independent Organ, or a matter which renders the Court or an Independent Organ unable to act in accordance with its duties or powers, before proceeding in accordance with (7), a referendum shall be held in accordance with the law on referendum, and if the referendum result is to approve the draft Constitution Amendment, further proceedings shall then be taken in accordance with (7);  
(9)	before the Prime Minister reports to the King for signature pursuant to (7), Members of the House of Representatives, Senators or members of both Houses comprising not less than one-tenth of the total number of existing members of each House or of both Houses, as the case may be, have the right to sign a joint petition submitting their opinions to the President of the House in which they are members or the President of the National Assembly, as the case may be, that the draft Constitution Amendment under (7) is contrary to section 255 or is of the characteristic under (8). The President of the House who receives such petition shall submit the opinions to the Constitutional Court. The Constitutional Court shall render a decision within thirty days from the date the petition is received. While the petition is under consideration for decision by the Constitutional Court, the Prime Minister may not present such a draft Constitution Amendment to the King for signature. 
 	 
CHAPTER XVI 
NATIONAL REFORM 
 	 	 
 
  Section 257.  National reform under this Chapter must be carried out to achieve the following objectives: 
(1)	the nation enjoys peace and order, unity and solidarity, sustainable development in accordance with the philosophy of sufficiency economy, and a balance between material and spiritual development; 
(2)	the society is peaceful and fair, and provides comparable opportunities to eliminate disparity; 
(3)	the people are happy, have good quality of life, and participate in development of the country and the democratic regime of government with the King as Head of State. 
 
  Section 258.  National reform in various areas shall be carried out to at least achieve the following results: 
 	 	a. Politics: 
(1)	ensuring that the people have correct knowledge and understanding on the democratic regime of government with the King as Head of State, that the people participate in the organisation of political activities as well as the scrutiny of exercise of State powers, that they are able to tolerate different bona fide political views, and that the people exercise the right to vote in an election and in a referendum independently and free from influence by any means; 
(2)	ensuring that activities of political parties are organised in an open and transparent manner to enable political parties to develop into political institutions of the people who share a common political ideology, and have clear and concrete processes to ensure that members of political parties truly participate and are accountable for political activities and the selection of persons with knowledge, competence, integrity and good morality and ethics to be persons holding political positions; 
(3)	having a mechanism to determine accountability of a political party for promoting policies that have not been subjected to a thorough assessment of impact, costeffectiveness and risk; 
(4)	having a mechanism that requires persons holding political positions to 
perform duties with integrity and to be held accountable to the public in the performance of their duties; 
(5)	having a mechanism to resolve political conflicts by peaceful means in accordance with the democratic regime of government with the King as Head of State;   b. Administration of State Affairs: 
(1)	ensuring that suitable technology is applied to the administration of State affairs and provision of public services for the benefit of the administration of State affairs and for the convenience of the people; 
(2)	integrating databases of all State agencies to provide a data system for the administration of State affairs and the provision of services to the people; 
(3)	improving and developing the structure and system for the management of State operations and manpower planning for the public sector to promptly respond to changes and new challenges, provided that the undertakings must be carried out in a manner compatible with the different missions of each State agency; 
(4)	improving and developing personnel management of the public sector with a view to incentivising persons genuinely having knowledge and competence to work in State agencies and to be able to attain career advancement in accordance with each person’s competence and achievements, be persons of integrity with courage to make decisions and act righteously while having more regard to public interest than to personal interest, and be creative persons capable of developing new innovations for the purpose of efficiency in the discharge of official functions and administration of State affairs, and having measures to protect personnel in the public sector from abuse of power by their superior officials; 
(5)	improving the procurement system of the public sector so as to be flexible, open and transparent with a mechanism to prevent corruption at every stage; 
c.	Law: 
        (1) having a mechanism for revising laws, regulations, rules or bylaws in force prior to the date of promulgation of this Constitution so as to be consistent with the principles under section 77, and to develop them to be in conformity with universal standards, by providing for the application of permit systems and committee systems only insofar as is necessary for flexibility in the performance of functions, with a clear responsible authority and without imposing undue burden on the people, to increase competitiveness of the country and to prevent dishonest acts and wrongful conducts; 
(2)	reforming the system of legal learning, instruction and education with a 
view to developing legal practitioners into well-informed persons who have a legal mindset and who adhere to the morality and ethics of lawyers;  
(3)	developing a legal database system of the State by using various technologies with a view to enabling the public to conveniently access legal information and to easily understand the substances of the laws; 
(4)	establishing a mechanism to give assistance to the people in the 
preparation and proposal of draft laws; 
d.	Justice Process: 
(1)	ensuring that time limits for justice process at every stage are clearly specified so that justice is delivered to the people without delay, and that there is a mechanism to aid persons with insufficient means in having access to justice process, as well as the establishment of a mechanism for strict enforcement of law with a view to reducing disparity and injustice in society; 
(2)	improving the system of criminal inquiry by providing a proper check and balance between inquiry officials and State attorneys, by clearly specifying time limits for the performance of duties of all relevant officials so as to avoid the preclusion of action by prescription and to promote public trust in the performance of duties of inquiry officials and State attorneys in the course of criminal inquiry, as well as by requiring the use of forensic science in an inquiry and providing forensic science service through more than one agency which are independent of each other to ensure that the public has alternatives to such services for the proving of facts; 
(3)	promoting and developing the organisational culture of relevant organisations in the justice process with a view to facilitating convenient and expeditious justice for the people; 
(4)	enforcing laws efficiently by making appropriate amendments and revisions to the law relating to duties, powers and missions of the police, and amending and revising the law relating to personnel management of police officials to secure efficiency, to guarantee that police officials receive appropriate remuneration, that appointment and transfer thereof are handled with fairness, and that the consideration of allowances and merits is done clearly in accordance with a merit system; in the consideration for appointment and transfer, regard must be had to seniority in combination with knowledge and competence in order that police officials can perform the duties independently, without being under the mandate of any person, efficiently, and with pride in the performance of their duties; 
e.	Education: 
(1)	ensuring the commencement of care and development of young 
children prior to education under section 54 paragraph two with a view to developing their physical body, mind, discipline, emotion, society and intelligence in accordance with their age free of charge; 
(2)	completing the enactment of a law for the establishment of a fund under section 54 paragraph six within one year from the date of promulgation of this Constitution; 	 
(3)	having a mechanism and a system for producing, screening and developing teaching professionals and instructors to engender a spiritual mindset of being a teacher, to possess genuine knowledge and competence, and to receive remunerations appropriate to their teaching competence and efficiency, as well as having a mechanism to promote a merit system in the personnel management of teaching professionals; 
(4)	improving learning and instruction at every level so that students are able to study according to their aptitudes, and improving the structure of relevant agencies with a view to uniformly achieving such a goal at both national level and local level; 
f.	Economy: 
(1)	eliminating obstacles and promoting the competitiveness of the country in order that the nation and the people benefit from participation in various economic groups in a sustainable and resilient manner; 
(2)	establishing a mechanism to promote and support the application of creative ideas and modern technology in the economic development of the country; 
(3)	improving the taxation system with a view to promoting fairness, reducing disparity, increasing State revenues from various sources in an efficient manner, and improving the system for preparing and expending budgets to be efficient and effective; 
(4)	establishing a mechanism to promote cooperatives and business operators of all sizes to ensure their appropriate competitiveness and to promote social enterprises and environment-friendly enterprises, as well as establishing a mechanism to increase opportunities for employment and occupation of the people; 
 	 	  g. Other Areas: 
(1)	having a water resource management system which is efficient, fair and sustainable, with due regard given to every dimension of water demand in combination with environmental and climate change; 
(2)	ensuring a fair distribution of land holding, as well as an examination of ownership and holding of land throughout the country with a view to systematically solving the problems of land ownership and possessory rights; 
(3)	establishing a system for managing and disposing of solid waste in an 
efficient and environment-friendly manner, and for recovering such waste for use for other purposes; 
(4)	adjusting the health security system in order that the people are granted comparable rights and benefits from the management thereof and from access to quality and convenient service; 
(5)	establishing a primary health care system in which there are family physicians to care for the people in an appropriate proportion. 
 
  Section 259.  Subject to section 260 and section 261, national reform under this Chapter shall be in accordance with the law on plans and processes for implementation of national reform, which must at least contain procedures for the preparation of plans, participation by the public and relevant agencies, processes for implementing national reform, the evaluation of results of implementation, and a time period for implementing every area of the national reform. Such law shall stipulate that the implementation of each area of reform shall commence within one year from the date of promulgation of this Constitution, as well as stipulate the outcomes expected to be achieved within a period of five years. 
  The enactment of the law under paragraph one and the promulgation thereof shall be executed within one hundred and twenty days from the date of promulgation of this Constitution. 	 
  While the law under paragraph one has not yet come into force, State agencies shall implement the reforms based upon their existing duties and powers for the time being. 
 
  Section 260.  In the amendment to and revision of laws under section 258 d. justice process (4), there shall be one committee appointed by the Council of Ministers consisting of: 
  (1) a qualified member with evident knowledge, integrity and equity who has never been a police official, as the Chairperson; 
    (2) persons who are or were police officials, which must at least include the Commissioner-General of the Royal Thai Police, in the number prescribed by the Council of Ministers, as members; 
(3)	qualified members with evident knowledge, integrity and equity, and who have not been police officials, in the same number as the members under (2), as members; 
(4)	Permanent Secretary of the Ministry of Finance, Permanent Secretary of the Ministry of Interior, Permanent Secretary of the Ministry of Justice, Secretary-General of the Office of the Judiciary and Attorney-General, as members. 
   The Committee under paragraph one shall complete its undertaking within one year from the date of promulgation of this Constitution. 
  Upon the expiration of the time limit under paragraph two, if the amendment to and revision of such laws have not been completed, the appointment and transfer of police officials shall be carried out on the basis of seniority in accordance with the rules prescribed by the Council of Ministers and published in the Government Gazette. 
 
  Section 261.  In respect of the reform under section 258 e. education, there shall be one independent committee appointed by the Council of Ministers to carry out studies and prepare relevant recommendations and draft laws for achieving the goal, and to present them to the Council of Ministers for implementation. 
  The Council of Ministers shall complete the appointment of the committee under paragraph one within sixty days from the date of promulgation of this Constitution, and the committee shall complete the studies and preparation of the recommendations and draft laws and present them to the Council of Ministers within two years from the date of appointment. 
 	 
TRANSITORY PROVISIONS 
 	 	 
 
  Section 262.  The Privy Council holding office on the day prior to the date of promulgation of this Constitution shall be the Privy Council under the provisions of this Constitution. 
 
  Section 263.  Pending the formation of the House of Representatives and the Senate under this Constitution, the National Legislative Assembly established under the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014) shall continue to act as the National Assembly, the House of Representatives and the Senate, and the Members of the National Legislative Assembly holding office on the day prior to the date of promulgation of this Constitution shall act as Members of the House of Representatives or Senators, respectively, under the provisions of this Constitution. The National Legislative Assembly and membership thereof shall terminate on the day prior to the date of convocation of the first sitting of the National Assembly after the general election held under this Constitution. 
  Apart from having the qualifications and not being under any of the prohibitions under the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014), Members of the National Legislative Assembly must also have the qualifications, and must neither be under any of the prohibitions nor be subject to the grounds for termination of membership as provided for Members of the House of Representatives and Senators under this Constitution, as follows: 
 	 	(1) section 98, except (3), (12), (13), (14) and (15);  	 	(2) section 101, except: 
(a)	the case under (6) only in the part relevant to section 98, except (3), 
(12), (13), (14) and (15); 
(b)	the case under (7) only in the case where the Member of the National Legislative Assembly is a State official acting in accordance with the duties and powers under the law or lawful order, and in the part relevant to section 184 (1); 
  (3) section 108, except a. qualifications (3) and (4) and b. prohibitions (1), (2) and (7); however, the case under (1) does not include the part relevant to section 98 (3) and (15). 
  Section 112 shall not apply to the holding of the position of Minister by a Member of the National Legislative Assembly. 
  The provisions of any law which prohibit a person from holding a political position shall not apply to the holding of a ministerial position under section 264, the position of a political official appointed for the purpose of the performance of duties of the Council of Ministers under section 264 or for the purpose of the performance of duties of the National Council for Peace and Order under section 265, or a Member of the National Legislative Assembly under this section. 
    While the National Legislative Assembly is acting as the National Assembly, the House of Representatives and the Senate under paragraph one, the powers of the President of the National Assembly, the President of the House of Representatives and the President of the Senate under this Constitution or the law shall be the powers of the President of the National Legislative Assembly. 
  While the National Legislative Assembly is performing duties under paragraph one, if a position becomes vacant, the Head of the National Council for Peace and Order may report to the King for appointing a person who has the qualifications and is not under any of the prohibitions under paragraph two as a Member of the National Legislative Assembly. 
 In the first general election subsequent to the date of promulgation of this Constitution, a Member of the National Legislative Assembly may not stand as a candidate for a Member of the House of Representatives, except by vacating office of the Member of the National Legislative Assembly within ninety days from the date of promulgation of this Constitution. 
 
  Section 264.  The Council of Ministers administering State affairs on the day prior to the date of promulgation of this Constitution shall be the Council of Ministers under the provisions of this Constitution until the new Council of Ministers appointed subsequent to the first general election under this Constitution assumes its duties. The provisions in section 263 paragraph three shall apply to the holding of position of Minister mutatis mutandis.   Apart from having the qualifications and not being under any of the prohibitions under the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014), the Minister under paragraph one must not be under any of the prohibitions provided for a Minister under section 160, except (6) only in the part relevant to section 98 (12), (13), (14) and (15), and must vacate office pursuant to section 170, except for (3) and (4);  however, in the case under 
(4), only in the part relating to section 98 (12), (13), (14) and (15), and except for section 170 
(5) only in the part relating to the undertaking under section 184 (1). 
  An appointment of a Minister during the time period under paragraph one shall be carried out in accordance with the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014) as amended by the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 1), B.E. 2558 (2015) and the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 2), B.E. 2559 (2016). However, the Minister must not be under any of the prohibitions under paragraph two. 
  The provisions in section 263 paragraph seven shall also apply to an application to stand as a candidate in an election of a Member of the House of Representatives of the Minister under paragraph one and paragraph three mutatis mutandis. 
 
    Section 265.  The National Council for Peace and Order holding office on the day prior to the date of promulgation of this Constitution shall remain in office to perform duties until the new Council of Ministers appointed subsequent to the first general election under this Constitution assume its duties. 
  While performing the duties under paragraph one, the Head of the National Council for Peace and Order and the National Council for Peace and Order shall continue to have the duties and powers as provided in the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014) as amended by the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 1), B.E. 2558 (2015) and the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 2), B.E. 2559 (2016); the provisions of the Constitution of the Kingdom of Thailand that pertain to the powers of the Head of the National Council for Peace and Order and the National Council for Peace and Order shall be deemed to remain in force. 
  The provisions in section 263 paragraph seven shall also apply to an application to stand as a candidate in an election of a Member of the House of Representatives of a person holding office in the National Council for Peace and Order mutatis mutandis. 
 
  Section 266.  The National Reform Steering Assembly shall continue to perform duties for the time being to prepare recommendations relating to the steering of national reform until there is a law on plans and processes for the implementation of national reform enacted in accordance with section 259. 
  For the purpose of steering national reform, the Head of the National Council for Peace and Order may restructure or adjust work methods of the National Reform Steering Assembly so as to enhance the efficiency of national reform pursuant to Chapter XVI National Reform. 
  The provisions in section 263 paragraph seven shall also apply to an application to stand as a candidate in an election of a Member of the House of Representatives of a Member of the National Reform Steering Assembly mutatis mutandis. 
 
  Section 267.  The Constitution Drafting Committee established under the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014) as amended by the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 1), B.E. 2558 
(2015) and the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment  (No. 2), B.E. 2559 (2016) shall continue to perform duties in completing the preparation of the following organic law bills for submission to the National Legislative Assembly for further consideration and approval: 
(1)	Organic Act on Election of Members of the House of Representatives; 
(2)	Organic Act on Installation of Senators; 
(3)	Organic Act on Election Commission; 
(4)	Organic Act on Political Parties; 
(5)	Organic Act on Procedures of the Constitutional Court; 
(6)	Organic Act on Criminal Procedure for Persons Holding Political Positions; 
(7)	Organic Act on Ombudsmen; 
(8)	Organic Act on Anti-Corruption; 
(9)	Organic Act on State Audit; 
(10)	Organic Act on National Human Rights Commission. 
  In the undertaking under paragraph one, the Constitution Drafting Committee may prepare new drafts of such organic acts or amendments in order to be consistent with the provisions and intent of the Constitution with the aim of elimination of all forms of dishonest acts and wrongful conducts, and must complete the undertaking within two hundred and forty days from the date of promulgation of this Constitution. When the National Legislative Assembly has completed the consideration of the organic law bills under paragraph one, the Constitution Drafting Committee shall vacate office, but such vacation must not be later than the vacation of office of Members of the National Legislative Assembly under section 263. 
  For the purpose of performing the undertakings under paragraph one and paragraph two in an efficient and expeditious manner, the Constitution Drafting Committee may request the Head of the National Council for Peace and Order to appoint additional Members of the Constitution Drafting Committee under paragraph one. However, the total number of the members must not exceed thirty persons. 
  In considering the organic law bills under paragraph one, upon receiving an organic law bill from the Constitution Drafting Committee, the National Legislative Assembly must complete the consideration thereof within sixty days from the date on which each organic law bill is received. In the case where the National Legislative Assemble fails to complete the consideration of an organic law bill within such time period, it shall be deemed that the National Legislative Assembly approves the organic law bill as submitted by the Constitution Drafting Committee. 
  When the National Legislative Assembly has completed the consideration of an organic law bill, it shall submit that organic law bill to the Constitutional Court or the relevant Independent Organ and the Constitution Drafting Committee for consideration. If the Constitutional Court, or the relevant Independent Organ or the Constitution Drafting Committee is of the opinion that such organic law bill does not conform to the intent of the Constitution, it shall notify the President of the National Legislative Assembly within ten days from the date of receipt of that organic law bill. The National Legislative Assembly shall appoint one ad hoc committee consisting of eleven members, viz. the President of the Constitutional Court or the President of the relevant Independent Organ, five Members of the National Legislative Assembly and five Members of the Constitution Drafting Committee entrusted by the Constitution Drafting Committee. The committee shall consider the organic law bill and thereafter propose it to the National Legislative Assembly for approval within fifteen days from the date of appointment. If the National Legislative Assembly passes a resolution of disapproval by the votes of more than two-thirds of the total number of the existing Members of the National Legislative Assembly, that organic law bill shall lapse. In the case where the National Legislative Assembly passes a resolution with the votes not exceeding two-thirds thereof, it shall be deemed that the National Legislative Assembly has approved the draft as proposed by the ad hoc committee, and further proceedings under section 81 shall be taken. 
   For the purpose of eliminating conflicts of interest, Members of the Constitution Drafting Committee shall be prohibited from holding any political position for two years from the date of vacation of office under paragraph two. 
 
  Section 268.  An election of Members of the House of Representatives under this Constitution shall be held and completed within one hundred and fifty days from the date the Organic Acts under section 267 (1), (2), (3) and (4) come into force. 
 
  Section 269.  During the initial period, the Senate shall consist of two hundred and fifty members appointed by the King upon the advice of the National Council for Peace and Order. Selection and appointment shall conform to the following rules and procedures:   (1) There shall be one Senator Selection Committee consisting of not fewer than nine but not exceeding twelve persons, appointed by the National Council for Peace and Order from persons with knowledge and experience in various areas who are politically impartial, having the duties of nominating suitable persons for appointment as Senators. The nomination shall be in accordance with the following rules and procedures: 
(a)	The Election Commission shall select two hundred Senators pursuant to section 107 in accordance with the Organic Act on Installation of Senators. This shall be completed not less than fifteen days prior to the date of election of Members of the House of Representatives under section 268. The Election Commission shall thereafter present the list of names to the National Council for Peace and Order. 
(b)	The Senator Selection Committee shall select no more than four hundred persons who have appropriate knowledge and competence deemed beneficial to the performance of duties of the Senate and national reform in accordance with the procedure prescribed by the Senator Selection Committee, and shall thereafter present the list of names to the National Council for Peace and Order. This shall be completed no later than the time period prescribed by (a). 
(c)	The National Council for Peace and Order shall select fifty persons selected under (a) from the list of names received from the Election Commission and select fifty alternates therefrom, with due and thorough consideration given to persons from different groups. The National Council for Peace and Order shall also select one hundred and ninetyfour persons from the list of names received from the selection under (b) to be combined with the Permanent Secretary of the Ministry of Defence, the Supreme Commander, the Commander-in-Chief of the Royal Thai Army, the Commander-in-Chief of the Royal Thai Navy, the Commander-in-Chief of the Royal Thai Air Force and the Commissioner-General of the Royal Thai Police, totaling two hundred and fifty persons. In addition, the National Council for Peace and Order shall select fifty alternates from the list of names received from the selection under (b). These undertakings shall be completed within three days from the date on which the result of the election for Members of the House of Representatives under section 268 is announced. 
(2)	The provisions of section 108 b. prohibitions (6) in the part relevant to the past holding of the position of Minister shall not apply to the persons holding the position of Senator selected under (1) (b); and, section 108 b. prohibitions (2), section 184 (1) and section 185 shall not apply to the persons appointed to be ex officio Senators. 
(3)	The National Council for Peace and Order shall respectfully present the list of names of such two hundred and fifty persons selected under (1) (c) to the King for appointment, and the Head of the National Council for Peace and Order shall countersign the Royal Command. 
(4)	The term of the Senate under this section shall be five years from the date of appointment by the Royal Command. Membership of the Senate commences on the date of appointment by the Royal Command. If a position becomes vacant, the next person in sequential order in the alternate list under (1) (c) shall be elevated to be a Senator to fill the vacancy. The President of the Senate shall take action and countersign the Royal Command. An ex officio Senator shall also vacate office of Senator upon vacating from the position held at the time of appointment as a Senator, and proceedings shall be taken to appoint the person holding the position to be the ex officio Senator. A Senator appointed to fill the vacancy shall hold office for the remaining term of the Senate; 
(5)	While the Royal Command appointing a person from the alternate list as a Senator to fill the vacancy under (4) has not yet been issued, or in the case where there is no person left in the alternate list or there is no person holding office of ex officio Senator due to any reason, the Senate shall consist of the existing Senators. 
(6)	Upon expiration of the term of the Senate in accordance with (4), the proceedings for selection of Senators under section 107 shall be taken. The provisions in section 109 paragraph three shall apply mutatis mutandis. 
 
  Section 270.  Apart from the duties and powers provided in the Constitution, the Senate under section 269 shall have the duty and power to monitor, recommend and accelerate national reform in order to achieve the objectives under Chapter XVI National Reform, and the preparation and implementation of the National Strategy. In this regard, the Council of Ministers shall report the progress of implementing the national reform plan to the National Assembly every three months. 
  The bill to be enacted for the implementation of Chapter XVI National Reform shall be submitted to and considered by the joint sitting of the National Assembly. 
  When the Council of Ministers deems any bill as a bill to be enacted for the implementation of Chapter XVI National Reform, it shall notify the President of the National Assembly and submit such bill thereto. In the case where the Council of Ministers does not notify that the bill is to be enacted for the implementation of Chapter XVI National Reform, if Members of the House of Representatives or Senators deem that such bill is a bill to be enacted for the implementation of Chapter XVI National Reform, the Members of the House of Representatives or Senators comprising not less than one-fifth of the members of each House may sign a joint petition to request the President of the National Assembly to make a decision thereon. Such petition must be submitted prior to the completion of consideration of that bill by the House of Representatives or the Senate, as the case may be. 
 	 	Upon receiving the request under paragraph three, the President of the 
National Assembly shall present the matter to a joint committee consisting of the President of the Senate, as the Chairperson, and one Vice-President of the House of Representatives, the Leader of the Opposition in the House of Representatives, one representative from the Council of Ministers and one Chairperson of a standing committee elected by and from Chairpersons of all standing committees of the Senate, as members, to make a ruling thereon.   The ruling of the joint committee under paragraph four shall be made by a majority of votes, and shall be final. The President of the National Assembly shall proceed in accordance therewith. 
 
  Section 271.  During the initial period within the term of the Senate under section 269, the consideration of a bill withheld by the Senate or the House of Representatives under section 137 (2) or (3) shall be done by a joint sitting of the National Assembly, if such bill relates to: 
(1)	amendment to penalties or elements of malfeasances in public office or in judicial office, or offences of officials in an organisation or agency of the State, if such amendment causes the offender to be exonerated from the offence or be excused from the penalty;  
(2)	a bill that the Senate has resolved, with a vote of not less than two-thirds of the total number of existing members, that such bill seriously affects the administration of justice. 
 	 	The resolution of the joint sitting of the National Assembly for approval of the bill under paragraph one must be made by the votes of not less than two-thirds of the total number of existing Members of the National Assembly. 
 
  Section 272.  In the period of five years from the date of installation of the first National Assembly under this Constitution, an approval of a person suitable to be appointed as the Prime Minister shall be done in accordance with section 159, except for the consideration and approval under section 159 paragraph one, which shall be done by a joint sitting of the National Assembly, and the resolution approving the appointment of any person as the Prime Minister under section 159 paragraph three must be made by the votes of more than one-half of the total number of existing members of both Houses. 
During the time under paragraph one, if a Prime Minister cannot be appointed 
from the persons in the lists submitted by political parties under section 88 due to any reason, and members of both Houses comprising not less than one-half of the total number of existing members of both Houses submit a jointly signed petition to the President of the National Assembly requesting the National Assembly to pass a resolution exempting the nomination of the Prime Minister from the persons in the lists submitted by political parties under section 88, in such case, the President of the National Assembly shall promptly convene a joint sitting of the National Assembly. In the case where the National Assembly passes a resolution approving the exemption with votes of not less than two-third of the total number of existing members of both Houses, the procedure under paragraph one shall be undertaken further, in respect of which the persons in the list submitted by political parties under section 88 may or may not be nominated. 
 
  Section 273.  The judges of the Constitutional Court, the persons holding positions in Independent Organs and the Auditor-General who hold office on the day prior to the date of promulgation of this Constitution shall remain in office to perform duties. When the relevant Organic Acts prepared under section 267 have come into force, the continued holding of office shall be in accordance with such Organic Acts. In the absence of the Organic Acts prepared under section 267, the vacation of office of the judges of the Constitutional Court, the persons holding positions in Independent Organs and the Auditor-General shall be in accordance with the Constitution of the Kingdom of Thailand, B.E. 2550 (2007) and the relevant Organic Acts or laws. 
  The acts of the Constitutional Court or Independent Organs and the AuditorGeneral shall be in accordance with the laws in force on the day prior to the date of promulgation of this Constitution, insofar as they are not contrary to or inconsistent with the provisions of this Constitution. 
  Pending the Organic Act on the Procedures of the Constitutional Court, the hearings and rendering of decisions of the Constitutional Court shall be in accordance with the Rules of the Constitutional Court in force on the day prior to the date of promulgation of this Constitution, insofar as they are not contrary to or inconsistent with the provisions of this Constitution. 
 
  Section 274.  The National Broadcasting and Telecommunications Commission under the Act on the Organisation for Frequency Allocations and Regulation of Radio Broadcasting, Television Broadcasting and Telecommunications Businesses, B.E. 2553 (2010) shall be the organisation under section 60 paragraph three. The Council of Ministers shall undertake to amend such Act to be in accordance with the provisions of this Constitution and propose such amendment to the National Legislative Assembly for consideration within one hundred and eighty days from the date of promulgation of this Constitution. 
 	 
  Section 275.  The Council of Ministers shall undertake to complete the enactment of the law under section 65 paragraph two within one hundred and twenty days from the date of promulgation of this Constitution, and complete the preparation of the National Strategy within one year from the date on which such law comes into force. 
 
  Section 276.  The Constitutional Court and Independent Organs shall undertake to formulate the ethical standards under section 219 within one year from the date of promulgation of this Constitution. If the undertaking has not been completed within such period of time, the judges of the Constitutional Court and the persons holding positions in Independent Organs shall vacate their office. 
  In the case where the judges of the Constitutional Court and the persons holding positions in Independent Organs vacate office under paragraph one, the period of one year under paragraph one shall commence from the date on which the newly appointed judges of the Constitutional Court and persons holding positions in Independent Organs assume office. The provisions in paragraph one shall apply to the newly appointed judges of the Constitutional Court and persons holding positions in Independent Organs mutatis mutandis. 
 
  Section 277.  Apart from those specifically provided in this Constitution, the Council of Ministers shall propose the laws for implementing section 196, section 198 and section 248 paragraph three to the National Legislative Assembly within one year from the date of promulgation of this Constitution. 
  Pending the revision of or amendment to the laws for implementing section 196, section 198 and section 248 paragraph three, the Judicial Committee of the Courts of Justice, the Judicial Committee of the Administrative Courts and the State Attorney Committee existing on the day prior to the date of promulgation of this Constitution shall act as the Judicial Committee of the Courts of Justice, the Judicial Committee of the Administrative Courts and the State Attorney Committee under section 196, section 198 and section 248 paragraph three, as the case may be, for the time being. 
 	 	Pending the revision of or amendment to the laws for implementing section 
248 paragraph four, a State Attorney shall be prohibited from holding a position of director in a State enterprise or other undertakings of the State of similar nature, or from holding any position in a partnership, a company or any other undertaking with objectives of sharing profits or income, or being an advisor of a person holding a political position, or holding any other position of the same nature. 
 
  Section 278.  The Council of Ministers shall undertake to ensure that the State agencies specified by the Council of Ministers complete the preparation of necessary draft laws under section 58, section 62 and section 63, and present them to the National Legislative 
Assembly within two hundred and forty days from the date of promulgation of this Constitution, and the National Legislative Assembly shall complete its consideration within sixty days from the date of receipt of such bill. 
  In the case where several agencies are involved, the Council of Ministers shall specify the period of time within which each agency must complete its undertaking in accordance with the necessity of each agency, provided that such period, in total, must not exceed the period of two hundred and forty days under paragraph one. 
  In the case where a State agency under paragraph one fails to complete its undertaking within the period of time under paragraph two, the Council of Ministers shall order the head of such State agency to vacate office. 
 
  Section 279.  All announcements, orders and acts of the National Council for Peace and Order or of the Head of the National Council for Peace and Order which are in force on the day prior to the date of promulgation of this Constitution or which will be issued under section 265 paragraph two, irrespective of their constitutional, legislative, executive or judicial force, as well as the performance of the acts in compliance therewith shall be considered constitutional, lawful and effective under this Constitution. Repeal of or amendment to such announcements or orders shall be made in the form of an Act, except in the case of announcements or orders that, in nature, are the exercise of executive power, a repeal or amendment shall be made in the form of an order of the Prime Minister or a resolution of the Council of Ministers, as the case may be. 
  All matters recognised as constitutional and lawful by the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 (2014) as amended by the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 1), B.E. 2558 (2015) and the Constitution of the Kingdom of Thailand (Interim), B.E. 2557 Amendment (No. 2), B.E. 2559 (2016), including acts incidental thereto, shall be deemed constitutional and lawful. 
 
 
Countersigned by 
     General Prayut Chan-o-cha 
          Prime Minister