ORDE do 11 de febreiro de 2026 pola que se determinan os servizos mínimos durante a folga convocada polas organizacións sindicais Confederación Española de Sindicatos Médicos (CESM), Facultativos de Galicia Independentes (O´Mega) e Sindicato de Médicos de Galicia (Simega), para determinadas datas dos meses de febreiro, marzo, abril, maio e xuño de 2026, que afecta todo o persoal médico e facultativo empregado no ámbito das institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde.
Consellería de Sanidade — III. Outras disposicións — 13/02/2026

O artigo 28.2 da Constitución española recoñece como dereito fundamental o dereito á folga.
O exercicio deste dereito na Administración e nas empresas, entidades e institucións públicas ou privadas que presten servizos públicos ou de recoñecida e inaprazable necesidade, no ámbito e competencias da Comunidade Autónoma de Galicia, está condicionado ao mantemento dos servizos esenciais fixados no artigo 2 do Decreto 155/1988, do 9 de xuño, polo que se ditan normas para garantir a prestación dos servizos esenciais no ámbito da Comunidade Autónoma (DOG núm. 116, do 20 de xuño), entre os que se atopa a sanidade.
A prestación da asistencia sanitaria non pode verse gravemente afectada polo lexítimo exercicio do dereito de folga, ao estar aquela recoñecida como servizo esencial e prevalente en relación con este. En consecuencia, resulta necesario compatibilizar o exercicio do dereito de folga coa fixación dos servizos mínimos nas áreas e actividades que inciden directamente na xestión e na continuidade da asistencia sanitaria, co obxecto de preservar, en último termo, o dereito á vida, á saúde e á integridade física das persoas usuarias.
O artigo 3 do citado decreto faculta os/as conselleiros/as competentes por razón dos servizos esenciais afectados para que, mediante orde e ante cada situación de folga, establezan o mínimo de actividade necesaria para asegurar o mantemento de tales servizos, así como para a determinación do persoal preciso para a súa prestación.
O 23 de xaneiro de 2026 a Confederación Estatal de Sindicatos Médicos (CESM) convocou unha folga de carácter estatal que afecta o persoal médico e facultativo do Sistema nacional de saúde e, no ámbito territorial da Comunidade Autónoma de Galicia, o persoal sanitario do Servizo Galego de Saúde (Sergas). Segundo a convocatoria presentada, a folga desenvolverase nos seguintes períodos:
• Do 16 ao 20 de febreiro de 2026, ambos incluídos.
• Do 16 ao 20 de marzo de 2026, ambos incluídos.
• Do 27 ao 30 de abril de 2026, ambos incluídos.
• Do 18 ao 22 de maio de 2026, ambos incluídos.
• Do 15 ao 19 de xuño de 2026, ambos incluídos.
Os paros iniciaranse ás 00.00 horas e rematarán ás 23.59 horas do último día consecutivo convocado, ambos incluídos, facendo constar no seu escrito que naquelas empresas, centros sanitarios, etc. que teñan varias quendas de traballo, o comezo do paro xeral efectuarase na primeira quenda que empece o primeiro día convocado e a súa finalización terá lugar unha vez rematada a última quenda, aínda que se prolongue despois das 24.00 horas do último día consecutivo convocado.
O 27 de novembro de 2025, a organización sindical Facultativos de Galicia Independentes (O’Mega) presentou unha comunicación de folga dirixida a todo o persoal médico e demais persoal facultativo empregado no ámbito das institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde, incluídos os médicos internos residentes, o profesorado vinculado e o resto do persoal médico e facultativo, con independencia da modalidade de contratación ou de xestión.
Na devandita comunicación facíase constar que a folga tería carácter permanente, coa previsión de comunicar os días concretos con dez días de antelación, e convocáronse inicialmente as xornadas dos días 9, 10, 11 e 12 de decembro de 2025, así como outras datas do mes de xaneiro, en concreto os días 14 e 15 de xaneiro de 2026.
En relación coas xornadas de folga correspondentes aos meses de decembro de 2025 e xaneiro de 2026, esta administración xa ditou no seu momento as correspondentes resolucións de fixación de servizos mínimos.
Con data do 4 de febreiro de 2026, a citada organización sindical presentou un novo escrito polo que comunicaba a ampliación da convocatoria de folga presentada o 27 de novembro de 2025 aos días comprendidos entre o 16 e o 20 de febreiro de 2026, ambos incluídos.
Así mesmo, o 4 de febreiro de 2026, o Sindicato Médico de Galicia (Simega) presentou unha convocatoria de folga que afectará todo o persoal médico e facultativo empregado no ámbito da sanidade pública de Galicia, incluídos os médicos internos residentes, con independencia da modalidade de contratación e da modalidade de xestión.
Segundo a convocatoria, a folga terá lugar os días 16, 17, 18, 19 e 20 de febreiro de 2026, en xornadas completas de 24 horas, referíndose a xornada á aquela que se inicia no período laboral entre as 8.00 horas do día 16 de febreiro e as 24.00 horas do día 20 de febreiro, aínda que a finalización do período laboral teña lugar con posterioridade a esta hora, e abrangue para cada traballador todo o tempo do devandito período.
En consecuencia, nos días comprendidos entre o 16 e o 20 de febreiro de 2026 concorren simultaneamente tres convocatorias de folga que afectan, total ou parcialmente, o mesmo colectivo de persoal do Servizo Galego de Saúde.
Á vista destas convocatorias, e en aplicación do marco normativo vixente, resulta necesario establecer uns criterios reitores comúns que permitan unha aplicación coherente e homoxénea dos servizos mínimos nos distintos períodos afectados.
Sen prexuízo do anterior, os criterios reitores que se establecen a continuación serán igualmente de aplicación aos restantes períodos de folga convocados pola Confederación Estatal de Sindicatos Médicos (CESM) nos meses de marzo, abril, maio e xuño de 2026, sen prexuízo de que os servizos mínimos que se fixen ao seu abeiro poidan ser revisados ou modificados mediante resolución motivada se variaren as circunstancias tidas en conta para a súa fixación.
Con base no que antecede e logo da audiencia aos comités de folga,
Artigo 1
A folga convocada entenderase condicionada ao mantemento dos servizos mínimos que se establecen nesta orde, circunscrito ao ámbito da asistencia sanitaria pública, no ámbito do Servizo Galego de Saúde, entidades adscritas e fundacións públicas sanitarias dependentes da Consellería de Sanidade.
Os servizos mínimos que se fixan resultan imprescindibles para garantir a adecuada cobertura do servizo esencial de asistencia sanitaria, co obxecto de evitar graves prexuízos á cidadanía. Ao mesmo tempo, responden á necesidade de compatibilizar o exercicio do dereito fundamental de folga coa atención á poboación, que, baixo ningún concepto, pode quedar desatendida en termos que poñan en risco a súa saúde ou integridade física dadas as características do servizo prestado.
A súa determinación realízase conforme os principios de proporcionalidade, necesidade e adecuación, co fin de compatibilizar o dereito fundamental de folga coa protección da saúde e da integridade física da poboación, que deben preservarse en todo caso dada a natureza esencial do servizo afectado.
Por iso, mantéñense os servizos mínimos necesarios para garantir a asistencia imprescindible ás persoas hospitalizadas, así como a atención urxente e permanente e aqueles servizos sanitarios que non poden ser adiados sen consecuencias negativas para a saúde.
No establecemento dos servizos mínimos, tense en conta a redución progresiva da xornada establecida na Orde da Consellería de Sanidade, do 29 de xuño de 2023, pola que se publicou o Acordo do Consello da Xunta de Galicia de aprobación das melloras retributivas e laborais do persoal das institucións sanitarias do Sergas, conforme o acordo asinado na Mesa Sectorial o 20 de abril polos representantes da Administración e as organizacións sindicais CIG, CC.OO., CSIF, UGT e SATSE, así como nas instrucións ditadas en aplicación desa orde para cada ano.
A execución deste acordo, garantindo simultaneamente a adecuada atención á cidadanía, implica incrementos de persoal en determinadas quendas e unidades e un maior número de gardas debido á crecente presión asistencial, circunstancia que se reflicte na fixación dos servizos mínimos. En ningún caso esta circunstancia supón unha restrición adicional do dereito de folga, senón que se ten en conta exclusivamente para garantir unha planificación realista e segura dos efectivos mínimos necesarios.
Esta proposta susténtase en criterios estritamente asistenciais e de seguridade clínica, e responde á obriga de motivación reforzada exixida nos supostos en que, por circunstancias asistenciais excepcionais, os servizos mínimos deben diferir ou estenderse máis alá dos establecidos en folgas precedentes. Neste caso, concorren elementos obxectivos que modifican substancialmente o contexto respecto de folgas de menor duración ou de carácter puntual, tanto pola súa duración e reiteración no tempo como polas súas coincidencias con períodos de menor capacidade operativa.
En primeiro lugar, as distintas convocatorias de folga abranguen varios períodos distribuídos nos meses de febreiro, marzo, abril, maio e xuño de 2026, o que supón unha afectación prolongada no tempo do servizo público sanitario e incrementa o risco de acumulación de actividade asistencial non realizada. Esta extensión temporal fai necesario establecer criterios reitores coherentes e homoxéneos que permitan garantir a continuidade dos servizos esenciais ao longo de todos os períodos afectados.
En segundo lugar, parte das xornadas de folga coinciden ou encadéanse con fins de semana e con festivos de ámbito local, autonómico ou nacional, circunstancia que pode intensificar o impacto sobre a organización asistencial e a capacidade de recuperación da actividade programada. En particular:
• No período do 16 ao 20 de febreiro de 2026, concorren festivos locais en diversas localidades das catro provincias galegas ao coincidir co Entroido, o que reduce os días efectivos de actividade ordinaria.
• No período de marzo coincide o día 19 (San Xosé), festivo autonómico en Galicia, así como noutros ámbitos territoriais.
• O período de abril é inmediatamente previo ao 1 de maio (festa do traballo), o que tamén condiciona a planificación e a reprogramación da actividade asistencial.
En conxunto, estas circunstancias de calendario dificultan a reprogramación da actividade asistencial e fan necesario manter unha cobertura mínima suficiente durante as xornadas de folga.
En terceiro lugar, debe terse en conta o impacto acumulado das múltiples folgas desenvolvidas recentemente neste mesmo sector, en particular as dos días 13 de xuño, 3 de outubro, do 9 ao 12 de decembro de 2025 e 14 e 15 de xaneiro de 2026. Como consecuencia desta reiteración de conflitos laborais, constatouse, segundo a información dispoñible na Consellería de Sanidade e a trasladada polas áreas sanitarias, que en determinados servizos e especialidades os tempos de espera se viron incrementados, o que xustifica a necesidade de evitar unha nova deterioración na atención sanitaria mediante servizos mínimos proporcionados e adecuados.
Ademais, algunhas das xornadas de folga teñen lugar en períodos en que, de forma recorrente, se rexistra, con carácter habitual, unha maior presión asistencial asociada a patoloxías estacionais e á propia organización dos servizos sanitarios, o que reforza a necesidade de manter niveis adecuados de cobertura mínima, especialmente en áreas sensibles como urxencias, hospitalización e atención continuada.
Para a determinación das presenzas mínimas téñense en conta a organización asistencial de cada área sanitaria, a súa carga de actividade e os criterios poboacionais e operativos que condicionan a cobertura imprescindible durante as xornadas de folga. A fixación destas presenzas non ten por finalidade limitar o dereito fundamental de folga, senón asegurar a atención dos procesos prioritarios e non demorables, garantindo en todo momento a seguridade das persoas pacientes e a continuidade dos servizos esenciais.
Así mesmo, a definición dos efectivos necesarios debe atender á estrutura asistencial de cada área sanitaria, baseada en parámetros poboacionais. O volume de habitantes e a súa distribución por idades, o grao de dispersión territorial, o carácter urbano, semiurbano ou rural da área, así como as isócronas de acceso aos centros asistenciais de referencia (centros de saúde, PAC e hospitais), constitúen elementos determinantes que condicionan a planificación e a cobertura asistencial mínima requirida.
Por iso, non é posible aplicar un patrón único e ríxido para establecer os servizos mínimos do persoal sanitario e non sanitario durante as xornadas de folga sen comprometer a adecuada atención sanitaria á cidadanía. Son, polo tanto, as xerencias das áreas sanitarias as que propoñen as presenzas mínimas, baseándose en criterios asistenciais que garanten tanto o dereito de folga das persoas traballadoras como o dereito da poboación a recibir unha atención sanitaria adecuada.
En relación coa alegación recorrente dalgunha organización sindical, na cal se sostén que os servizos mínimos establecidos serían superiores aos necesarios e mesmo aos existentes en xornadas de fins de semana ou festivos, cómpre sinalar que tales servizos non se determinan por referencia ás quendas ordinarias dese tipo, senón en función das necesidades asistenciais reais derivadas da situación concreta en que se desenvolve a folga. Neste sentido, a previsión dun incremento da demanda asistencial, unida á redución de efectivos propia do exercicio do dereito de folga, xustifica obxectivamente a fixación das presenzas necesarias para garantir a continuidade, seguridade e calidade da atención sanitaria.
Os criterios reitores que se establecen a continuación e os servizos mínimos concretos fixados no anexo responden ás circunstancias descritas e aos principios de necesidade, proporcionalidade e adecuación.
De acordo coa motivación anterior, establécense os seguintes criterios reitores para o mantemento dos servizos esenciais nos centros de traballo e nas institucións afectadas:
I. Persoal da Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061: o persoal mínimo necesario para a cobertura do 100 % da atención urxente e permanente e das emerxencias xestionadas pola Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061.
O servizo que presta a Central de Coordinación de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 ten como misión atender calquera demanda que sexa percibida pola poboación como de resolución urxente. Para iso, conta, entre outros profesionais, con persoal médico coordinador, médico asistencial base ambulancia, así como médico asistencial base helicóptero.
Unha redución do persoal médico implica desatender parte das urxencias vitais en materia de saúde que ocorren no territorio galego, con consecuencias directas sobre a mortalidade e a supervivencia da poboación.
Polas características do servizo prestado, a poboación non pode quedar desatendida en circunstancias de urxencia e emerxencia. Ademais, son tarefas específicas e cualificadas que non poden ser suplidas por outro persoal e debe terse en conta que a carga de traballo, ao longo do día, depende do número de chamadas que non son programables.
II. Persoal da Axencia Galega de Sangue, Órganos e Tecidos: persoal mínimo necesario para a cobertura da subministración de sangue e hemoderivados, a coordinación das doazóns, os transplantes de órganos e os implantes de células e tecidos.
No ámbito da Axencia Galega de Sangue, Órganos e Tecidos, os servizos mínimos que se fixan resultan totalmente imprescindibles para manter a adecuada cobertura da subministración de sangue e hemoderivados a todos os centros sanitarios, tanto públicos como privados, do ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia, así como para evitar que se produzan prexuízos ás persoas doadoras e, consecuentemente, ás posibles receptoras. Na mesma medida debe garantirse a coordinación das doazóns, dos transplantes de órganos e dos implantes de células e tecidos, velando polo cumprimento dos estándares de calidade vixentes e da lexislación de aplicación.
III. Persoal dos centros e institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde:
A) Persoal licenciado sanitario do ámbito da atención especializada ou hospitalaria:
1. Cobertura do 100 % da actividade urxente nos seguintes ámbitos:
• Servizos de urxencias e gardas médicas.
• Quirófanos urxentes para a atención das persoas usuarias que requiran intervención cirúrxica inaprazable.
• Salas de partos.
• Laboratorios de urxencias.
Nas áreas sinaladas é imprescindible a cobertura do 100 % da actividade urxente, dado que non é posible prever as necesidades, por non ser unha actividade programable e, posto que nestes casos é preciso dar unha resposta asistencial inmediata, debe manterse a cobertura asistencial establecida nos supostos de urxencia.
2. Cobertura do 100 % da actividade nas seguintes áreas:
• Unidades de reanimación.
• Unidades de coidados intensivos, de adultos ou pediátricas, e unidades coronarias, se é o caso.
• Área de diálise.
• Área de tratamentos oncolóxicos.
3. Cobertura da actividade cirúrxica das/dos pacientes, tanto hospitalizados/as como ambulatorios/as, respecto das patoloxías que poñan en perigo a súa vida ou agraven o seu estado de saúde, en especial, procesos neoplásicos.
4. Na área de hospitalización, establecerase o número necesario para garantir a atención urxente dos/das pacientes hospitalizados/as e as altas clínicas. Ademais, garantirase a presenza dun/dunha facultativo/a por unidade de hospitalización médica e cirúrxica co obxectivo de garantir a asistencia ás persoas usuarias ingresadas, calquera que sexa a modalidade da prestación, coa seguinte proporción:
• En unidades con catro ou menos profesionais: 1 efectivo.
• En unidades con de cinco a oito profesionais: 2 efectivos.
• En unidades con de nove a doce profesionais: 3 efectivos.
• En unidades con trece ou máis profesionais: 4 efectivos.
5. No ámbito de consulta, así como das interconsultas dos/das pacientes hospitalizados/as que o requiran, atenderanse as consideradas como urxentes ou preferentes, segundo o criterio do persoal facultativo. Así mesmo, atenderanse as consultas dos/das pacientes oncolóxicos/as que requiran tratamento citostático e dos/das pacientes desprazados/as polo mesmo motivo.
6. Garantirase a realización das determinacións e probas complementarias urxentes e as que se refiran aos/ás pacientes hospitalizados/as que, segundo criterio facultativo, sexan necesarias e inaprazables, entendéndose incluídas as dos/das pacientes con neoplasias malignas.
7. Garantirase a dispensación de sangue, medicamentos e produtos sanitarios que, segundo o criterio do persoal facultativo, sexan necesarios.
8. Garantirase a atención necesaria ás persoas pacientes de hospitalización a domicilio e coidados paliativos.
9. Garantirase a actividade relacionada con aqueles pacientes con indicación cirúrxica de prioridade 1 ou con indicación de proceso garantido (consulta, cirurxía ou probas) ao abeiro do Decreto de tempos máximos, co fin de cumprir os prazos exixidos para cada un destes procesos (P1 < 30 días e procesos garantidos < 60 días).
B) Persoal facultativo sanitario do ámbito da atención primaria:
1. Cobertura do 100 % da actividade urxente.
É imprescindible a cobertura do 100 % da actividade do servizo de urxencias extrahospitalarias (puntos de atención continuada-PAC), tendo en conta que non cabe prever as necesidades por non tratarse dunha actividade programable e ante a que é preciso dar unha resposta asistencial inmediata. Por tanto, ten que manterse a cobertura asistencial establecida nos supostos de urxencia.
2. No tramo ordinario de atención nos centros de saúde (non PAC) prestarase a asistencia urxente ou inaprazable da unidade ou servizo, calquera que sexa a modalidade da prestación. A prestación sanitaria no horario ordinario é desenvolvida polos profesionais dos servizos e unidades de atención primaria, polo que cómpre definir uns mínimos para garantir a asistencia urxente e o seguimento e tratamento dos procesos inaprazables, tendo en conta as ausencias por permisos autorizados e as continxencias por incapacidade temporal do persoal adscrito ao centro, garantindo a seguinte dotación:
• En centros con catro ou menos médicos de familia: 1 efectivo.
• En centros con de cinco a oito médicos de familia: 2 efectivos.
• En centros con de nove a doce médicos de familia: 3 efectivos.
• En centros con trece ou máis médicos de familia: 4 efectivos.
Así mesmo, garantirase a atención pediátrica urxente coa presenza dun/dunha pediatra por centro e/ou zona de referencia.
En canto ao persoal farmacéutico, trátase de garantir que a homologación sanitaria de todos aqueles medicamentos, produtos sanitarios e dietéticos que non admitan demora poida realizarse dentro dos prazos e dos requisitos establecidos na normativa vixente.
Así mesmo, no que respecta ao persoal odontólogo, resulta necesario asegurar unha dotación mínima que permita atender procesos odontolóxicos agudos, especialmente os que afecten a poboación infantil, dada a súa urxencia e necesidade de resolución inmediata. Esta previsión cobra especial importancia tendo en conta que a folga abrangue varias xornadas consecutivas que se encadean con fins de semana e que coinciden con festivos de ámbito local e autonómico, circunstancia que podería prolongar de maneira excesiva a falta de atención destes cadros agudos.
Artigo 2
Con base nos criterios anteriores, no anexo desta orde recóllese o número de efectivos precisos para cubrir os servizos mínimos durante a folga.
A fixación do persoal necesario para a cobertura dos servizos mínimos deberá estar adecuadamente motivada.
A xustificación debe constar no expediente de determinación de servizos mínimos e exteriorizarse axeitadamente para o xeral coñecemento do persoal destinatario. Deberá quedar constancia no expediente dos factores ou criterios cuxa ponderación conduce a determinar as presenzas mínimas.
A relación de persoal necesario para a cobertura dos servizos mínimos deberá ser publicado nos taboleiros de anuncios do centro ou entidade con antelación ao comezo da folga.
A designación nominal dos efectivos que deben cubrir os servizos mínimos –que deberá recaer no persoal de xeito rotatorio– será determinada pola respectiva institución e notificada aos/ás profesionais designados/as.
O persoal designado como servizo mínimo que desexe exercer o seu dereito de folga poderá instar a substitución da súa designación por outro/a traballador/a que voluntariamente acepte o cambio de xeito expreso.
Artigo 3
Os paros e alteracións no traballo por parte do persoal necesario para o mantemento dos servizos mínimos serán considerados ilegais para efectos do establecido no artigo 16 do Real decreto lei 17/1977, do 4 de marzo, sobre relacións de traballo (BOE núm. 58, do 9 de marzo).
Artigo 4
O disposto nos artigos precedentes non significará ningún tipo de limitación dos dereitos que a normativa reguladora da folga recoñece ao persoal nesta situación, nin tampouco sobre a tramitación e efectos das peticións que a motiven.
Artigo 5
Sen prexuízo do que establecen os artigos anteriores, deberanse observar as normas legais e regulamentarias vixentes en materia de garantías das persoas usuarias dos establecementos sanitarios. Os altercados ou incidentes que se produzan serán obxecto de sanción con base nas normas vixentes.
Disposición derradeira
Esta orde producirá efectos e entrará en vigor o mesmo día da súa publicación no
Diario Oficial de Galicia
.
Santiago de Compostela, 11 de febreiro de 2026
• Área Sanitaria da Coruña e Cee.
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria.
Complexo Hospitalario Universitario da Coruña.
Hospital Virxe da Xunqueira-Cee.
– Servizos sanitarios de atención primaria.
• Área Sanitaria de Ferrol.
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria.
Complexo Hospitalario Arquitecto Marcide-Novoa Santos.
– Servizos sanitarios de atención primaria.
• Área Sanitaria de Santiago de Compostela e Barbanza.
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria.
Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela.
Hospital Público da Barbanza.
– Servizos sanitarios de atención primaria.
• Área Sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos.
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria.
Complexo Hospitalario Lucus Augusti.
Hospital Público de Monforte.
Hospital Público da Mariña.
– Servizos sanitarios de atención primaria.
• Área Sanitaria de Ourense, Verín e O Barco de Valdeorras.
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria.
Complexo Hospitalario Universitario de Ourense.
Hospital de Verín.
Hospital Público de Valdeorras.
– Servizos sanitarios de atención primaria.
• Área Sanitaria de Pontevedra e O Salnés.
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria.
Complexo Hospitalario de Pontevedra.
Hospital do Salnés.
– Servizos sanitarios de atención primaria.
• Área Sanitaria de Vigo.
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria.
Complexo Hospitalario Universitario de Vigo.
– Servizos sanitarios de atención primaria de Vigo.
• Galaria, Empresa Pública de Servizos Sanitarios, S.A.
• Axencia Galega de Sangue, Órganos e Tecidos (ADOS).
• Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061.