ORDE do 24 de setembro de 2024 pola que se determinan os servizos mínimos, no ámbito da asistencia sanitaria, durante a folga xeral de ámbito nacional convocada para o día 27 de setembro de 2024.
Consellería de Sanidade — III. Outras disposicións — 26/09/2024

O
artigo 28.2 da Constitución española recoñece como dereito fundamental da persoa traballadora o dereito á folga.
O exercicio deste dereito na Administración e nas empresas, entidades e institucións públicas ou privadas que presten servizos públicos ou de recoñecida e inaprazable necesidade, no ámbito e competencias da Comunidade Autónoma de Galicia, está condicionado ao mantemento dos servizos esenciais fixados no artigo 2 do Decreto 155/1988, do 9 de xuño, polo que se ditan normas para garantir a prestación dos servizos esenciais no ámbito da comunidade autónoma (DOG núm. 116, do 20 de xuño), entre os que se atopa a sanidade.
O exercicio público da prestación da asistencia sanitaria non se pode ver afectado gravemente polo lexítimo exercicio do dereito de folga, xa que aquel é considerado e recoñecido prioritariamente en relación con este.
O artigo 3 do citado decreto faculta aos/ás conselleiros/as competentes por razón dos servizos esenciais afectados para que, mediante orde e ante cada situación de folga, establezan o mínimo de actividade necesaria para asegurar o mantemento de tales servizos, así como para a determinación do persoal preciso para a súa prestación.
As organizacións sindicais Sindicato Único de Trabajadores Solidaridad Obrera e a Confederación General del Trabajo (CGT) presentaron unha convocatoria de folga xeral de ámbito nacional que afectará a todas as actividades desempeñadas polas traballadoras e traballadores do sector privado e polo persoal empregado público, e que se desenvolverá o día 27 de setembro de 2024, durando 24 horas, desde as 00.00 ata as 23.59.
Nas empresas, administracións e organismos que teñan varias quendas de traballo, o comezo da folga efectuarase na primeira quenda, aínda que comece antes das 00.00 horas do día 27 de setembro, e a súa finalización terá lugar unha vez rematada a última quenda, aínda que se prolongue despois das 00.00 horas do día 28 de setembro. Así mesmo, naquelas empresas ou institucións que teñan unha única quenda de traballo que comece antes das 00.00 horas do día 27 de setembro, o paro iniciarase á hora de comezo da actividade laboral e finalizará o día 27 de setembro na hora en que conclúa esta.
Con base no que antecede,
Artigo 1
A folga convocada entenderase condicionada ao mantemento dos servizos mínimos que se establecen nesta orde, circunscrita ao ámbito da asistencia sanitaria pública na Comunidade Autónoma de Galicia.
Os servizos mínimos que se fixan resultan imprescindibles para manter a axeitada cobertura do servizo esencial de asistencia sanitaria, aos efectos de evitar que se produzan graves prexuízos á cidadanía. E ao propio tempo responden á necesidade de compatibilizar o respecto ineludible do exercicio do dereito á folga coa atención á poboación, que baixo ningún concepto pode quedar desasistida, dadas as características do servizo dispensado.
Por iso mantéñense os servizos mínimos necesarios para garantir a asistencia imprescindible a doentes hospitalizados/as, así como a atención urxente e permanente e o transporte sanitario que non poden aprazarse sen consecuencias negativas para a saúde.
De acordo coa motivación anterior, establécense os seguintes criterios reitores para o mantemento dos servizos esenciais nos centros de traballo e nas institucións afectadas:
I.– O persoal mínimo necesario para a cobertura do 100 % da atención urxente e permanente e as emerxencias xestionadas pola Fundación Pública Urxencias Sanitarias Galicia-061 (en diante, FPUSG-061).
O servizo que presta a Central de Coordinación de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 ten como misión atender calquera demanda que sexa percibida pola poboación como de resolución urxente. Para a consecución do seu fin, a central de coordinación funciona basicamente con dous chanzos básicos de atención ás demandas de atención sanitaria:
1º.– O chanzo do persoal operador, composto por:
1. Persoal de operación telefónica (teleoperadores/as). Constitúe o primeiro elo da cadea de atención ás emerxencias na Comunidade Autónoma de Galicia, a toma de contacto coa persoa alertante coa función principal de realizar un interrogatorio básico no que se recollen datos de filiación do/a doente, localización do incidente e motivación xeral da chamada.
2. Persoal radiooperador (locutores/as). É o colectivo encargado de activar os recursos necesarios para a súa mobilización pola FPUSG-061 e de realizar o seguimento e o apoio ao servizo (coa activación de novos recursos en función do tipo de demanda).
O cálculo para o dimensionamento deste persoal está axustado para asegurar a correcta atención á demanda recibida en cada franxa horaria na Central de Coordinación de Urxencias Sanitarias 061-Galicia, para que non se produzan demoras ou perdas na atención das chamadas, nin atrasos no envío dos recursos e/ou deficiencias no seguimento dos servizos. En consecuencia, o criterio reitor debe ser o 100 % da actividade urxente, pois unha diminución ou mingua deste persoal non podería garantir a atención da totalidade das urxencias e emerxencias sanitarias xurdidas na comunidade autónoma.
2º.– O chanzo sanitario, onde se toman as decisións que implican a resolución dos casos que se expoñen, ben mediante a mobilización dos recursos de atención e transporte, ben mediante o consello sanitario.
Nesta segunda fase, na central de coordinación traballa un conxunto de profesionais sanitarios constituído por persoal médico coordinador e de enfermaría. Dependendo da natureza do feito que se expón, a súa gravidade e urxencia, cada chamada é resolta por persoal dun ou doutro perfil.
O persoal enfermeiro de consulta, aparte das tarefas de asesoría sanitaria -o seu labor principal-, atenden os problemas que necesitan unha resolución urxente por persoal desta profesión (curas, atención ás ostomías, sondas urinarias, etcétera). Ademais, dende finais do ano 2017 teñen contemplado o manexo dos accidentes de múltiples vítimas.
Por outro lado, o traballo do persoal sanitario, médico e enfermeiro, consiste fundamentalmente en realizar un interrogatorio sanitario dirixido a precisar a información inicial e unha toma de decisións posterior para resolver os problemas detectados. Este é un labor de conxunto que se realiza dimensionando os efectivos de xeito adaptado aos ciclos de demanda horarios. A falla dalgún dos axentes implica unha mingua na capacidade da Sala de Coordinación para resolver a demanda entrante. Cómpre valorar que, nunha actividade desta natureza, a demora en atender un servizo repercute en toda a demanda, tanto na que entra nese momento como posteriormente: non realizar a tempo a clasificación dun proceso menos grave -porque a capacidade de atención estea saturada– pode deixar sen atender os intentos de chamadas por procesos moi graves que inmediatamente entran a continuación.
En resumo, a dimensión da Sala de Coordinación de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 está estipulada en función do número de chamadas histórico do servizo, por días e tramos horarios, garantindo a atención do 100 % das chamadas. O índice de chamadas perdidas non supera o 2 %, procedéndose por protocolo a chamar a todos aqueles números que non conseguiron contactar, dado o carácter de urxencia do servizo prestado.
Unha minoración do persoal médico e enfermeiro implica desatender parte das urxencias vitais en materia de saúde que acontecen no territorio galego, coas consecuencias directas sobre a mortalidade e a supervivencia na poboación.
Polas características do servizo dispensado, a poboación non pode quedar desasistida en circunstancias de urxencia e emerxencia. Ademais, son tarefas específicas que non poden ser suplidas por outro persoal e cómpre ter en conta que a carga de traballo, ao longo do día, depende dun número de chamadas que non son programables, senón que se dimensionan de maneira periódica para dar cobertura ás necesidades estimadas dentro dun rango.
En relación directa co anterior, resulta asemade preciso dispoñer dun número mínimo de efectivos de persoal non sanitario nas áreas de dirección e administración da FPUSG–061, co fin de atender as necesidades administrativas máis perentorias durante o desenvolvemento da folga.
II.– No ámbito da transfusión de sangue, os servizos necesarios para o mantemento do abastecemento sanguíneo en toda a comunidade autónoma.
No eido da Axencia Galega de Sangue, Órganos e Tecidos, os servizos mínimos que se fixan resultan totalmente imprescindibles para manter a axeitada cobertura da subministración de sangue e hemoderivados a todos os centros sanitarios, tanto públicos como privados, do ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia, así como para evitar que se produzan prexuízos aos doadores e, consecuentemente, aos posibles receptores. Na mesma medida debe garantirse a coordinación das doazóns, os transplantes de órganos e os implantes de células e tecidos, velando polo cumprimento dos estándares de calidade vixentes e na lexislación de aplicación.
III.– Nos centros e institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde:
a) Persoal facultativo do ámbito da atención hospitalaria:
1. Cobertura do 100 % da actividade urxente nos seguintes ámbitos:
– Servizos de urxencias e gardas médicas.
– Quirófanos urxentes para a atención das persoas usuarias que requiran intervención cirúrxica inaprazable.
– Salas de partos.
Nas áreas sinaladas é imprescindible a cobertura do 100 % da actividade urxente, dado que non é posible prever as necesidades, por non ser unha actividade programable e, posto que nestes casos é preciso dar unha resposta asistencial inmediata, ten que manterse a cobertura asistencial establecida nos supostos de urxencia.
2. Cobertura do 100 % da actividade nas seguintes áreas:
– Unidades de reanimación.
– Unidades de coidados intensivos, de adultos ou pediátricas e unidades coronarias, de ser o caso.
– Área de diálise.
– Área de tratamentos oncolóxicos (radioterapia, hospital de día).
3. Cobertura da actividade cirúrxica dos/das pacientes, tanto hospitalizados/as como ambulatorios/as, con respecto ás patoloxías que poñan en perigo a súa vida ou agraven o seu estado de saúde, en especial procesos neoplásicos.
4. Na área de hospitalización establecerase o número necesario para garantir a atención urxentedos/as doentes hospitalizados/as e as altas clínicas. Ademais, garantirase a presenza dun/ha facultativo/a por unidade de hospitalización médica e cirúrxica co obxectivo de garantir a asistencia ás persoas usuarias ingresadas, calquera que sexa a modalidade da prestación, coa seguinte proporción:
– En unidades con catro ou menos profesionais: 1 efectivo.
– En unidades con de cinco a oito profesionais: 2 efectivos.
– En unidades con de nove a doce profesionais: 3 efectivos.
– En unidades con trece ou máis profesionais: 4 efectivos.
5. No ámbito de consulta, así como das interconsultas dos/as pacientes hospitalizados/as que o requiran, atenderanse as consideradas como urxentes ou preferentes, no criterio do persoal facultativo. Así mesmo, atenderanse as consultas inaprazables dos/as doentes oncolóxicos/as que requiran tratamento citostático e dos/as doentes desprazados/as.
6. Garantirase a realización de determinacións e probas complementarias urxentes e as que se refiren aos/ás pacientes hospitalizados/as que, no criterio do persoal facultativo, sexan necesarias e inaprazables, entendéndose incluídas as dos/as doentes con neoplasias malignas.
7. Garantirase a dispensación de sangue, medicamentos e produtos sanitarios que, segundo o criterio do persoal facultativo, sexan necesarios.
8. Garantirase a atención necesaria a pacientes subsidiarios/as de hospitalización a domicilio e coidados paliativos.
b) Persoal licenciado sanitario do ámbito da atención primaria (persoal médico, pediatra e odontólogo):
1. Cobertura do 100 % da actividade urxente.
É imprescindible a cobertura do 100 % da actividade do servizo de urxencias extrahospitalarias (puntos de atención continuada -PAC), habida conta de que non cabe prever as necesidades por non tratarse dunha actividade programable e ante a que é preciso dar unha resposta asistencial inmediata. Polo que ten que manterse a cobertura asistencial establecida nos supostos de urxencia.
2. Os servizos mínimos que se fixan no tramo ordinario de atención prestarán a asistencia urxente ou inaprazable desa unidade, calquera que sexa a modalidade da prestación:
– En centros con catro ou menos médicos de familia: 1 efectivo.
– En centros con de cinco a oito médicos de familia: 2 efectivos.
– En centros con de nove a doce médicos de familia: 3 efectivos.
– En centros con trece ou máis médicos de familia: 4 efectivos.
Así mesmo, garantirase a atención pediátrica urxente coa presenza dun/ha pediatra por centro.
c) Persoal sanitario non facultativo da atención hospitalaria:
Respecto a este colectivo, a xustificación dos criterios reitores obedece substancialmente ao xa sinalado para o caso do persoal facultativo, dado que a asistencia debe ser necesariamente realizada en equipo, sen poder levarse a efecto sen a colaboración do conxunto do persoal implicados.
1. Cobertura do 100 % da actividade urxente nun triplo ámbito:
– Servizos de urxencias.
– Quirófanos urxentes (xerais e de tocoloxía) para a atención das persoas usuarias que requiran intervencións cirúrxicas inaprazables.
– Salas de partos.
2. Na área de hospitalización establecerase o número necesario para garantir os coidados dos/das pacientes hospitalizados/as, en correspondencia cos efectivos dun domingo ou festivo.
3. No ámbito das consultas estableceranse servizos mínimos nun dobre ámbito:
– Apoio á atención das consultas especializadas consideradas como urxentes ou preferentes.
– Así mesmo, atenderanse as consultas inaprazables dos/as pacientes oncolóxicos/as que requiran tratamento citostático incluíndo os/as desprazados/as.
4. No ámbito dos servizos centrais, garantirase a realización das probas complementarias urxentes e as que se refiran aos/ás doentes hospitalizados/as que, no criterio do persoal facultativo, sexan necesarias e inaprazables, en correspondencia cos efectivos dun domingo ou festivo.
5. Garantirase a dispensación de medicamentos, hemoderivados e produtos sanitarios, en correspondencia cos efectivos dun domingo ou festivo.
6. Unidades especiais: o número necesario para garantir o coidado dos/as pacientes, en correspondencia cos efectivos dun domingo ou festivo.
d) Persoal sanitario non facultativo da atención primaria:
Respecto a este colectivo e como xa se indicou no caso do persoal sanitario da atención hospitalaria, a xustificación dos criterios reitores obedece substancialmente ao xa sinalado para o caso do persoal facultativo, dado que a asistencia debe ser necesariamente realizada en equipo, sen que poida levarse a efecto sen a colaboración do conxunto dos/as profesionais implicados/as.
1. Cobertura do 100 % da actividade urxente.
É tamén imprescindible cubrir o 100 % da actividade urxente, habida conta de que non cabe prever as necesidades por non tratarse dunha actividade programable e dado que nestes casos é preciso dar unha resposta asistencial inmediata. Polo que ten que manterse a cobertura asistencial establecida nos supostos de urxencia.
2. Os servizos mínimos que se fixan no tramo ordinario de atención prestarán a asistencia urxente e inaprazable da unidade, calquera que sexa a modalidade da prestación.
A prestación sanitaria urxente no horario ordinario é desenvolvida polos profesionais dos servizos de atención primaria, polo que cómpre definir uns mínimos para garantir a asistencia urxente e o seguimento e tratamento dos procesos inaprazables, garantindo a seguinte dotación mínima:
– En centros con catro ou menos profesionais: 1 efectivo.
– En centros con cinco a oito profesionais: 2 efectivos.
– En centros con nove a doce profesionais: 3 efectivos.
– En centros con trece ou máis profesionais: 4 efectivos.
e) Persoal de xestión e servizos da atención hospitalaria:
1. Urxencias: un número de efectivos que garanta a cobertura do 100 % da actividade urxente.
Na liña indicada para outros colectivos, os dispositivos de urxencias constitúen un servizo vital de atención ininterrompida as 24 horas e todos os días do ano, sendo imprescindible para a prestación do servizo a existencia de persoal de apoio ao propiamente sanitario.
2. Área de hospitalización: un número de efectivos equivalente ao dos domingos ou festivos.
Nesta área é necesaria unha prestación continuada do persoal non sanitario equivalente aos efectivos que de xeito habitual prestan servizo nos festivos e domingos, considerándose que por debaixo desas presenzas non se garante a atención aos/ás doentes ingresados/as.
3. Cita previa: un número de efectivos que garanta a atención ao/á paciente que o requira, cun mínimo dun efectivo por centro e ata un máximo do 50 % dos efectivos da quenda.
A situación é variable debido as diferentes organizacións e infraestruturas dos centros sanitarios, polo que ante unha situación de folga e coas incidencias que dela poden derivarse, é preciso manter os mínimos servizos de atención nesta área ás persoas usuarias.
4. Atención ao/á paciente: un número de efectivos que garanta a atención ao/á doente que o requira, cun mínimo dun efectivo por centro e ata un máximo do 50 % dos efectivos da quenda.
Ao igual que no caso anterior e debido á diferente casuística da organización e infraestrutura dos centros, perante unha situación de folga e as incidencias que desta se poidan derivar, cómpre establecer uns mínimos efectivos de atención nesta área, fundamental no apoio ás persoas usuarias e na resolución das problemáticas propias deste ámbito.
5. Servizos de mantemento: un número equivalente ao dos domingos ou festivos.
Nestas áreas de traballo, das que depende o funcionamento de todas as instalacións e equipamentos dos centros, é necesaria unha prestación continuada equivalente aos efectivos que de xeito habitual prestan servizo nos festivos e domingos, considerándose que por debaixo desas presenzas non se garante a actividade mínima que garanta o axeitado funcionamento das instalacións e equipos.
6. Servizo de lavandaría e lenzaría: un número equivalente ao dos domingos e festivos.
Neste ámbito é preciso garantir a dispoñibilidade de roupa de doentes e lenzaría para camas e padiolas, así como a dotación de roupa para o persoal que debe traballar en áreas críticas, urxencias e quirófanos; e tamén para resolver as cuestións puntuais que se precisen para unha prestación axeitada dos servizos. Considérase que os mínimos necesarios para a súa atención son os que de xeito habitual prestan servizo nos festivos e domingos, naqueles centros que dispoñen de persoal neses días. De xeito subsidiario, naqueloutros centros nos que o traballo está organizado para que o persoal non preste servizos os domingos e días festivos, é preciso manter unha actividade que garanta a non rotura de existencias de roupa nas unidades, sen que sexa posible asumila sen romper a cadea de produción nos restantes días da semana; por iso nestes casos considérase necesario tomar como referencia o 50 % do persoal da quenda de traballo.
7. Limpeza:
7.1.– Áreas de urxencias, laboratorio de urxencias, radiodiagnóstico de urxencias, UCI, área cirúrxica, reanimación postcirúrxica, reanimación cardíaca, oncoloxía radioterápica, hematoloxía, hospital de día e diálise: o persoal preciso para garantir o 100 % das presenzas e prestación de limpeza habituais na actualidade.
7.2.– Áreas de radioloxía intervencionista, esterilización e hospitalización: o persoal preciso para garantir o 70 % das presenzas e prestación de limpeza habituais na actualidade.
7.3.– Restantes áreas: o persoal preciso para garantir o 50 % das presenzas e prestación de limpeza habituais na actualidade.
Por mor da hixiene necesaria para a prestación dos servizos sanitarios, neste eido sempre resulta preciso garantir con carácter xeral que as instalacións estean en perfectas condicións de limpeza e hixiene, no que atinxe a zonas de hospitalización de doentes, vestiarios de persoal, áreas críticas, servizos de urxencias e quirófanos, así como nas zonas comúns de uso xeral, pois as eventuais diminucións dos parámetros de limpeza nalgunha delas pode incidir directamente tamén nas outras.
8. Hostalería: un número mínimo igual ao dos domingos ou festivos, co máximo do 60 % dos efectivos da quenda, en función do tamaño das prestacións dependentes de Hostalería en cada centro.
Nesta área de traballo é preciso garantir a dispoñibilidade de alimentos dos/as doentes e do persoal de garda. Considérase que os mínimos necesarios para a súa atención son os efectivos que de xeito habitual prestan servizo nos festivos e domingos, naqueles centros que dispoñen de persoal neses días. Naqueloutros nos que o traballo está organizado para que o persoal non preste servizos os días festivos, é preciso manter unha actividade que garanta que non se rompan as existencias de alimentos preparados nas unidades, sen que sexa posible asumila sen romper a cadea de produción nos restantes días da semana. Por iso nestes casos considérase necesario tomar como referencia o 60 % do persoal da quenda de traballo, imprescindible para garantir un mínimo funcionamento da cadea de elaboración, empratado, distribución e recollida de comidas e utensilios.
9. Condutores/as: o mesmo número de efectivos que o dos domingos ou festivos cun mínimo, en todo caso, dun efectivo.
Considérase que esta é a prevención mínima que garante a resposta as necesidades de utilización de vehículos en cada centro, para atender aquelas cuestións urxentes que poidan xurdir.
10. Servizos administrativos:
– Información: o número de profesionais necesarios para garantir a debida información aos/ás pacientes.
A situación é variable debido á diferente organización e estrutura física de cada centro, polo que ante unha situación de folga e coas incidencias que dela poden derivarse, é preciso manter unha mínima dotación para prestar atención e información ás persoas usuarias.
– Persoal: o número imprescindible para garantir a atención das incidencias e xestións derivadas da folga e, como máximo, ata o 40 % dos efectivos da quenda.
Nunha xornada de folga, os servizos de recursos humanos deben asumir unha serie de tarefas específicas relacionadas con esta e coa propia xestión dos servizos mínimos, incluíndo a recompilación de información, resolución de incidencias, etcétera, que fan que nesa xornada sexa preciso manter unha dotación mínima que permita realizar todas esas xestións, ademais daqueloutras tarefas que non admitan demora por estaren suxeitas a prazos fixados normativamente.
– Subministracións: o número imprescindible para garantir os pedidos urxentes, cun máximo do 25 % dos efectivos da quenda.
Neste ámbito de traballo cómpre garantir a dispoñibilidade de todo tipo de material, sanitario e non sanitario, para a correcta atención das persoas ingresadas e das atendidas no servizo de urxencias. Para iso é preciso manter efectivos nas unidades administrativas encargadas da tramitación e xestión dos pedidos de material.
– Almacén: un número imprescindible para a xestión do almacén cun máximo do 25 % dos efectivos da quenda.
Nesta área de actividade, ao igual que no caso anterior, é preciso unha dotación de efectivos nos almacéns encargados da xestión dos pedidos de material que inclúe a súa preparación e envío ás unidades de subministracións.
– Contabilidade: un número imprescindible para as xestións urxentes co máximo do 25 % dos efectivos da quenda.
É necesario garantir a tramitación e xestións de carácter urxente que poidan ser requiridas respecto ás tarefas administrativas de contabilidade.
f) Persoal de xestión e servizos da atención primaria:
1. Urxencias: un número de efectivos que garanta a cobertura do 100 % da actividade urxente.
Como se indicou anteriormente, os dispositivos de urxencias extrahospitalarias constitúen un servizo vital de atención ininterrompida durante as 24 horas e todos os días do ano, sendo imprescindible para a prestación do servizo a existencia de persoal de apoio aos profesionais sanitarios dos devanditos dispositivos.
2. Centros de atención primaria:
– En centros con catro ou menos efectivos de persoal facultativo: 1 efectivo.
– En centros con cinco ou máis efectivos de persoal facultativo: 1 efectivo por centro e, en caso de teren varios andares, un máis por andar.
Un efectivo resulta o mínimo imprescindible para manter o soporte administrativo ás tarefas de xestión, información ás persoas usuarias e de apoio aos profesionais sanitarios para a realización do seu traballo. No caso dos centros de atención primaria de maior tamaño, distribuídos en varios andares, faise preciso un efectivo por andar co fin de garantir o mínimo imprescindible para manter o soporte administrativo ás devanditas tarefas de xestión, información e apoio.
g) Persoal das tecnoloxías da información e as comunicacións (TIC): na quenda da mañá, 2 efectivos de presenza física por xerencia de área sanitaria; nas quendas da tarde e a noite, 2 efectivos localizados por xerencia.
h) Outras áreas de traballo ou servizos: establecerase con carácter xeral un número equivalente ao dos domingos ou festivos.
Nas restantes áreas de actividade nas que sexa necesaria unha prestación continuada dos servizos para o seu correcto funcionamento, e que nese sentido xa dispoñen de persoal os domingos e festivos, os mínimos necesarios son os que traballan de xeito habitual neses días, considerándose que por debaixo das citadas presenzas (que se cifran en dúas no caso do persoal informático) non se garante a prestación do servizo esencial que garanta o axeitado funcionamento das institucións sanitarias.
i) Persoal de empresas privadas que realizan labores de servizos contratados co Servizo Galego de Saúde: aplicaranse os criterios establecidos nos puntos anteriores para a correspondente área de actividade. No caso de que algunha empresa actúe nunha área de traballo que non se corresponda coas dos criterios precedentes, establecerase un número de efectivos equivalente ao dos domingos ou festivos.
IV.– Nos servizos relativos ás tecnoloxías da información e as comunicacións (TIC), prestados no ámbito da Consellería de Sanidade e o Servizo Galego de Saúde por persoal de empresas privadas mediante contratación externa:
– Nos servizos de atención ás persoas usuarias, soporte á aplicación e administración de sistemas e redes: o 25 % dos efectivos de cada quenda, garantindo polo menos 1 por quenda.
– No resto de servizos de criticidade alta: un número imprescindible para a atención das incidencias urxentes, catalogadas como prioridade 1 (máxima).
V.– No ámbito do transporte sanitario, a folga abrangue as seguintes actividades no eido da FPUSG-061:
1) Transporte sanitario urxente, organizado e xestionado pola FPUSG-061 a través da Rede de Transporte Sanitario Urxente de Galicia (RTSUG, no sucesivo). O servizo préstase mediante:
– Helicópteros sanitarios (HS): concertados pola FPUSG-061, que se corresponden cun total de 2, situados un en Ourense e outro en Santiago de Compostela. O horario do servizo é de orto a ocaso.
– Ambulancias asistenciais de soporte vital avanzado (AA-SVA) medicalizadas, é dicir, ambulancias tipo C concertadas pola FPUSG-061, que se corresponden cun total de 12 ambulancias, situadas en 12 bases. O horario de servizo é de 24 horas.
– Ambulancias asistenciais de soporte vital avanzado (AA-SVA) con enfermería, é dicir ambulancias tipo C concertadas pola FPUSG-061, que se corresponden cun total de 5 ambulancias, situadas en 5 bases. O horario de servizo é de 12 horas diúrnas.
– Ambulancias asistenciais de soporte vital básico (AA-SVB), é dicir, ambulancias tipo B concertadas pola FPUSG-061, que se corresponden cun total de 107 ambulancias.
O número de bases por provincia é o seguinte: 37 bases na provincia da Coruña con 45 recursos, 24 bases na provincia de Lugo con 25 recursos, 16 bases na provincia de Ourense con 19 recursos e 28 bases na provincia de Pontevedra con 37 recursos.
– Ambulancias no asistenciais (ANA-AC), é decir ambulancias tipo A1 concertadas pola FPUSG-061, que se corresponden cun total de 3 ambulancias, situadas en 3 bases. O horario de servizo é de 24 horas.
2) Transporte sanitario non urxente, tanto ambulatorio como hospitalario, e o hospitalario urxente organizado e xestionado polo Servizo Galego de Saúde. As modalidades de transporte sanitario que inclúe esta prestación son:
a) Transporte programado: traslados de enfermos/as ambulatorios/as aos centros sanitarios.
b) Transporte hospitalario: onde se contemplan os ingresos hospitalarios, as altas hospitalarias, traslados interhospitalarios de consultas, probas e/ou tratamentos, traslados interhospitalarios para ingresos hospitalarios e o transporte interhospitalario urxente.
c) Traslados entre comunidades autónomas.
3) Transporte sanitario prestado polas empresas que afecten a enfermos/as ou accidentados/as na comunidade autónoma, non incluído nos puntos anteriores.
A RTSUG está organizada en razón a unha superficie, unha poboación e un complexo mapa de isócronas, onde cada recurso garante o servizo a unha poboación nunha área determinada, cun persoal especificamente formado para este tipo de asistencia, e sobre a base de que poden ocorrer accidentes e darse situacións de urxencia de difícil resolución se non están dispoñibles todos os recursos de transporte urxente, dado que non se pode prever a demanda. O número de recursos contratados está axustado a esa finalidade. En consecuencia, para garantir a protección á saúde da poboación e dar resposta ao 100 % dos servizos solicitados pola FPUSG-061, neste ámbito imponse unha cobertura do 100 % das unidades.
O resto dos traslados que se contemplan como esenciais, nos que é necesario establecer o 100 % dos servizos solicitados, xustifícase no suposto do transporte inter e intrahospitalario cando as persoas enfermas se atopen nunha situación de urxencia que implique risco vital ou dano irreparable para a saúde, así como o traslado ao centro hospitalario das patoloxías tempo-dependentes que, de non ser tratadas nun corto prazo de tempo, poden implicar un risco para a vida do/a paciente ou o seu estado funcional posterior, tal como se reflicte en programas tales como o Código Ictus, Código Sepse, Progaliam ou calquera outros programas de patoloxías tempo-dependentes, ademais dos casos de atención a pacientes críticos/as (como politraumatizados ou neurocirúrxicos).
Resulta necesario o 100 % dos servizos solicitados nos supostos nos que a morbilidade e o prognóstico de determinados pacientes poden agravarse de forma significativa se se modifica a planificación asistencial. A historia natural de moitas enfermidades graves, como a insuficiencia renal crónica ou os procesos oncolóxicos, pode evitarse dando a resposta más áxil posible. Dada a gran variedade das patoloxías que se atenden nos centros sanitarios, establécese como criterio de urxencia ou de realización ineludible o criterio do/a facultativo/a responsable da asistencia de persoas enfermara. Con isto garántese a necesaria asistencia sanitaria inaprazable nos casos de urxencia e que debe prestarse ás persoas doentes para tentar evitar complicacións e manter o seguimento necesario das súas patoloxías, tanto no transporte interhospitalario urxente, como nas consultas externas urxentes e probas diagnósticas do mesmo carácter.
Os criterios reitores para a determinación do persoal necesario para o mantemento dos servizos esenciais na folga referida, en consonancia coa anterior fundamentación, son os seguintes:
– Unha cobertura do 100 % das unidades respecto da atención urxente prestada a través da FPUSG-061, e do transporte interhospitalario urxente.
– O 100 % dos servizos de transporte para persoas enfermas que requiran tratamentos continuados de oncoloxía, o que inclúe a aplicación de radioterapia e diálise, así como o transporte inter e intrahospitalario urxente, as consultas externas urxentes e as probas diagnósticas urxentes.
Inclúese nesta epígrafe, polo seu carácter clínico inaprazable, o traslado dos/das pacientes ingresados/as por algún dos procesos cualificados como de prioridade 1 nos protocolos asistenciais das xerencias de área sanitaria, consonte o Decreto 105/2017, do 28 de setembro, polo que se regula o sistema de garantía de tempos máximos de acceso ás prestacións sanitarias públicas (DOG núm. 214, do 10 de novembro) -en particular: procesos oncolóxicos, patoloxías severas de válvulas cardíacas, aneurismas cerebrais, obstrucións ou estenoses arteriais graves, desprendementos de retina e hidrocefalias-, incluíndo os traslados interhospitalarios para probas diagnósticas, consultas ou cirurxías.
Considérase igualmente inaprazables, segundo a priorización establecida nos protocolos de cada xerencia:
– O traslado das altas hospitalarias das persoas ingresadas e afectadas por enfermidades que cursen con inmunosupresión, para as cales o risco de permanecer ingresadas nun centro hospitalario é elevado; sendo pola contra prioritario o traslado ao seu domicilio, debido ao estado de inmunodeficiencia que presentan.
– Os traslados de altas hospitalarias que permitan garantir a asistencia hospitalaria nos servizos de urxencias, xa que sen estas non é posible a drenaxe cara a planta desde os servizos, o que impediría a asistencia a novos/as pacientes con patoloxías potencialmente con risco vital ou tempo-dependentes.
Os vehículos que resulten precisos para o mantemento dos servizos mínimos, consonte os anteriores criterios reitores, contarán coa dotación mínima de persoal establecida na normativa vixente, e en particular, no anexo II do Decreto 52/2015, do 5 de marzo, polo que se regula o transporte sanitario (DOG núm. 69, do 14 de abril).
Artigo 2
As empresas privadas que prestan servizos no ámbito da sanidade de Galicia deberán fixar o persoal necesario para garantir a prestación de recoñecida e inaprazable necesidade, de acordo cos criterios establecidos no anterior precepto.
Artigo 3
A determinación do persoal necesario con base nos criterios anteriores faraa a dirección da correspondente institución, debendo estar a súa fixación adecuadamente motivada.
A xustificación debe constar no expediente de determinación de servizos mínimos e exteriorizarse axeitadamente para o xeral coñecemento do persoal destinatario. Deberá quedar constancia no expediente dos factores ou criterios cuxa ponderación conduce a determinar as presenzas mínimas.
O persoal necesario para a cobertura dos servizos mínimos deberá ser publicado nos taboleiros de anuncios con antelación ao comezo da folga.
A designación nominal dos efectivos que deben cubrir os servizos mínimos, que deberá recaer no persoal de xeito rotatorio, será determinada pola dirección respectiva e notificada aos profesionais designados.
O persoal designado para a cobertura dos servizos mínimos que desexe exercer o seu dereito de folga poderá instar a substitución da súa designación por outro/a traballador/a que voluntariamente acepte o cambio de xeito expreso.
No anexo desta orde recóllese o número de presenzas mínimas acordado para cubrir as xornadas de folga no ámbito do Sistema Público de Saúde de Galicia.
Artigo 4
Os paros e alteracións no traballo por parte do persoal necesario para o mantemento dos servizos mínimos serán considerados ilegais para os efectos do disposto no artigo 16 do Real decreto lei 17/1977, do 4 de marzo, sobre relacións de traballo (BOE núm. 58, do 9 de marzo).
Artigo 5
O disposto nos artigos precedentes non significará ningún tipo de limitación dos dereitos que a normativa reguladora da folga recoñece ao persoal nesta situación, nin tampouco sobre a tramitación e efectos das peticións que a motiven.
Artigo 6
Sen prexuízo do que establecen os artigos anteriores, deberanse observar as normas legais e regulamentarias vixentes en materia de garantías das persoas usuarias dos establecementos sanitarios. Os altercados ou incidentes que se produzan serán obxecto de sanción con base igualmente nas normas vixentes.
Disposición derradeira
Esta orde producirá efectos e entrará en vigor o mesmo día da súa publicación no
Diario Oficial de Galicia
.
Santiago de Compostela, 24 de setembro de 2024
Área Sanitaria da Coruña e Cee
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria
Complexo Hospitalario Universitario da Coruña
Hospital Virxe da Xunqueira-Cee
– Servizos sanitarios de atención primaria
Área Sanitaria de Ferrol
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria
Complexo Hospitalario Arquitecto Marcide-Novoa Santos
– Servizos sanitarios de atención primaria
– Empresas contratadas
Área Sanitaria de Santiago de Compostela e Barbanza
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria
Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela
Hospital Público da Barbanza
– Servizos sanitarios de atención primaria
Total provincia da Coruña: 37 bases / 45 recursos.
Área Sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria
Complexo Hospitalario Lucus Augusti
Hospital Público de Monforte
Hospital Público da Mariña
– Servizos sanitarios de atención primaria
Total provincia de Lugo: 24 bases / 25 recursos.
Área Sanitaria de Ourense, Verín e O Barco de Valdeorras
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria
Complexo Hospitalario Universitario de Ourense
Hospital de Verín
Hospital Público de Valdeorras
– Servizos sanitarios de atención primaria
Total provincia de Ourense: 16 bases / 19 recursos.
Área Sanitaria de Pontevedra e O Salnés
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria
Complexo Hospitalario de Pontevedra
Hospital do Salnés
– Servizos sanitarios de atención primaria
Área Sanitaria de Vigo
– Servizos sanitarios de atención hospitalaria
Complexo Hospitalario Universitario de Vigo
– Servizos sanitarios de atención primaria de Vigo
– Servizos contratados ou con concesión administrativa:
a) Mantemento:
c) Outros:
d) Transporte sanitario contratado:
Galaria, Empresa pública de servizos sanitarios, S.A.
Total provincia de Pontevedra: 28 bases / 37 recursos.
Axencia Galega de Sangue, Órganos e Tecidos (ADOS)
Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061
Instituto Galego de Oftalmoloxía (INGO)