LEI 3/2018, do 26 de decembro, de medidas fiscais e administrativas.
Presidencia da Xunta de Galicia — I. Disposicións xerais — 28/12/2018

Os orzamentos requiren para a súa completa aplicación a adopción de diferentes medidas, unhas de carácter puramente executivo e outras de carácter normativo, que, pola súa natureza, deben adoptar rango de lei e que, como precisou o Tribunal Constitucional, non deben integrarse nas leis anuais de orzamentos xerais senón en leis específicas.
O debate doutrinal acerca da natureza das chamadas leis de acompañamento foi resolto polo Tribunal Constitucional, que configurou este tipo de normas como leis ordinarias cuxo contido está plenamente amparado pola liberdade de configuración normativa da que goza o lexislador e que permiten unha mellor e máis eficaz execución do programa do Goberno nos distintos ámbitos nos que desenvolve a súa acción.
Desde esta perspectiva, tendo presente a actividade que desenvolve a Comunidade Autónoma de Galicia, cuxos obxectivos se explicitan na Lei de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma para o ano 2019, e co obxecto de contribuír a unha maior eficacia e eficiencia destes, esta lei contén un conxunto de medidas referidas a diferentes áreas de actividade que, con vocación de permanencia no tempo, contribúan á consecución de determinados obxectivos de orientación plurianual perseguidos pola Comunidade Autónoma a través da execución orzamentaria.
Este é o fin dunha norma cuxo contido esencial o constitúen as medidas de natureza tributaria, aínda que se incorporan outras de carácter e organización administrativos.
En canto á estrutura da lei, esta divídese en dous títulos: o primeiro, dedicado ás medidas fiscais, e o segundo, ás de carácter administrativo.
O título I, relativo ás medidas fiscais, está dividido en dous capítulos.
O capítulo I introduce medidas en materia de tributos cedidos. Así, no que atinxe ao imposto sobre a renda das persoas físicas, recóllense varias modificacións das deducións na cota íntegra autonómica co obxectivo de fomentar o investimento e a creación de emprego e impulsar os investimentos en I+D+i.
Así, na dedución por investimento na adquisición de accións ou participacións sociais en entidades novas ou de recente creación, amplíase o tipo de dedución aplicable ás cantidades investidas e o seu límite, así como os requisitos dela, e, por outra banda, amplíase o ámbito subxectivo da dedución por doazóns con finalidade en investigación e desenvolvemento científico e innovación tecnolóxica para introducir as doazóns a pemes innovadoras, a iniciativas de emprego de base tecnolóxica e a empresas participadas por organismos de investigación.
Por outra banda, recóllense dúas novas deducións para facer efectivas as medidas aprobadas polo Decreto 55/2018, do 31 de maio, de medidas urxentes para a reparación de danos causados pola explosión de material pirotécnico producida en Tui o 23 de maio de 2018.
No que atinxe ao imposto de sucesións e doazóns, duplícase a redución por parentesco no caso de que resulten herdeiros os irmáns, pasando de 8.000 a 16.000 euros, coa finalidade de aliviar a súa carga tributaria, na liña iniciada no ano 2016 cos descendentes directos.
No imposto sobre o patrimonio modifícase a escala vixente para reverter a suba acordada en 2013 no contexto da crise económica.
Polo que se refire ao imposto sobre transmisións patrimoniais onerosas e actos xurídicos documentados, co obxectivo de seguir favorecendo o dereito constitucional de acceso á vivenda, redúcese o tipo impositivo aplicable na modalidade de transmisións patrimoniais onerosas para a adquisición de vivenda habitual con límite de patrimonio para determinados colectivos, como son as persoas con discapacidade, as familias numerosas ou os menores de 36 anos.
Por último, déixase sen contido a regulación do tipo autonómico do imposto sobre hidrocarburos, ao terse integrado co tipo estatal en virtude da Lei 6/2018, do 3 de xullo, de orzamentos xerais do Estado para 2018, recolléndose, en consecuencia, na disposición derrogatoria a derrogación expresa do artigo 18 do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo.
O capítulo II, relativo aos tributos propios, está integrado por un único precepto sobre taxas, no que se prevé, por unha banda, a elevación dos tipos das taxas de contía fixa e, por outra banda, se introducen diversas modificacións na Lei 6/2003, do 9 de decembro, de taxas, prezos e exaccións reguladoras da Comunidade Autónoma de Galicia, consistentes tanto na creación de novas taxas como na modificación dalgunhas vixentes.
O título II, relativo ás medidas administrativas, está dividido en doce capítulos.
No primeiro dos capítulos, dedicado á materia de emprego público, introdúcense modificacións na Lei 2/2015, do 29 de abril, do emprego público de Galicia. En concreto, en materia de órganos administrativos competentes, atribúeselle a función de propoñer ao Consello da Xunta os proxectos normativos referentes ao persoal funcionario suxeito a un réxime singular ou especial, en exclusiva, á persoa titular da consellaría sectorialmente competente, e, en relación coa competencia para a convocatoria e resolución dos concursos de provisión de postos de traballo, diferénciase segundo se trate de concursos ordinarios ou específicos. Tamén é necesario incorporar á Lei do emprego público as áreas funcionais que xa figuran actualmente nas relacións de postos de traballo. Por outra banda, respecto dos procesos que sexan obxecto de convocatoria independente para persoas con discapacidade, prevese que tales probas sexan de características similares ás que se realicen nas convocatorias ordinarias, sen prexuízo de que, en todo caso, os contidos das probas deban axustarse á natureza do proceso. Así mesmo, recóllense medidas de protección das vítimas de violencia de xénero en relación cos procesos selectivos e as listas de contratación temporal. Incorpórase tamén outro precepto en relación cos representantes de persoal nas comisións de valoración nos concursos ordinarios.
En materia de permisos e licenzas, amplíase a duración do permiso por parto e do permiso por adopción ou acollemento, como medida favorecedora da conciliación da vida persoal, familiar e laboral, e modifícase o artigo 129.2 da Lei 2/2015, do 29 de abril, co fin de evitar a falta de correspondencia do indicado nel e no artigo 141 da mesma lei, en relación coas retribucións do persoal funcionario en prácticas que xa estea prestando servizos remunerados na Administración como persoal funcionario de carreira.
En relación coa regulación de servizos especiais, inclúense novas situacións relativas aos titulares das subdelegacións do Goberno nas provincias ou das direccións insulares da Administración xeral do Estado e aos cargos directivos nas sociedades mercantís públicas autonómicas e nas fundacións públicas do sector público autonómico.
Ademais, en aplicación da disposición adicional quincuaxésimo cuarta da Lei 6/2018, do 3 de xullo, de orzamentos xerais do Estado para o ano 2018, dáse nova redacción ao número 3 do artigo 146 da Lei 2/2015, do 19 de abril, co fin de eliminar as restricións retributivas derivadas das situacións de incapacidade temporal e da expedición de licenza por enfermidade, o que determina, así mesmo, a derrogación do artigo 2 da Lei 1/2012, do 29 de febreiro, de medidas temporais en determinadas materias do emprego público da Comunidade Autónoma de Galicia, tal e como se recolle na disposición derrogatoria.
En relación cos corpos e escalas, por un lado, introdúcense modificacións na disposición adicional novena co fin de corrixir o requisito relativo ao máster exixido para o exercicio da docencia en relación coas escalas de profesores numerarios de institutos politécnicos marítimo-pesqueiros e de profesores de capacitación agraria, así como de homoxeneizar a denominación da especialidade de topografía coa das demais especialidades previstas na Lei 2/2015, do 29 de abril, como enxeñaría técnica. Por outro lado, introdúcese unha nova disposición adicional décimo cuarta co fin de regular a segunda actividade do persoal pertencente ás escalas de axentes forestais e axentes facultativos medioambientais da Xunta de Galicia.
Tamén, engádese na lei unha disposición transitoria para regular o complemento persoal de funcionarización.
Por último, en materia de carreira, ademais da modificación do artigo 77, complétase o réxime aplicable mentres non se implante o sistema de carreira profesional previsto no dito precepto, co fin de prever a posibilidade de establecer un sistema transitorio de recoñecemento da progresión na carreira administrativa, complementario ao do grao persoal, que permita ao persoal funcionario de carreira progresar de maneira voluntaria e individualizada e que promova a súa actualización e o perfeccionamento da súa cualificación profesional, así como a posibilidade de percibir unha retribución adicional ao complemento de destino segundo o grupo ou subgrupo profesional de pertenza que remunere a progresión profesional acadada.
No capítulo II recóllense modificacións do texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario de Galicia, aprobado polo Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro.
Por unha banda, o perfeccionamento do proceso orzamentario, iniciado na nosa Comunidade hai algúns anos, debe perseguir a aplicación de novas técnicas e debe continuarse, fundamentalmente, coa implantación de novos sistemas de xestión e coa utilización de métodos máis adecuados para unha asignación racional dos recursos públicos que permitan a adopción de novos métodos de decisión de gasto e a revisión dos programas de gastos existentes. Con base nestes obxectivos, defínense nun novo artigo do texto refundido os contidos mínimos das funcións que deben realizar os órganos que deben levar a cabo as tarefas propias dunha oficina orzamentaria. Trátase así de aglutinar nun só órgano administrativo actuacións dispersas de orzamentación, análise e avaliación dos obxectivos, o cal permitirá integrar e harmonizar as fases do proceso orzamentario, conectalo cos plans e programas operativos a curto e medio prazo dos servizos xestores e dispoñer de sistemas uniformes de traballo permanente, e non esporádico, para a elaboración, decisión e seguimento do orzamento. O establecemento a nivel legal dun contido mínimo das funcións destas oficinas orzamentarias permite acadar melloras substanciais en todos os aspectos que inciden no proceso de elaboración e seguimento orzamentario.
Por outra banda, coas modificacións operadas no texto refundido recóllese unha terminoloxía que abrangue de xeito completo as entidades ás que son aplicables as súas previsións, ao tempo que se efectúa unha regulación máis sistemática e completa da xestión económica e financeira dos créditos e dos dereitos económicos, incluída a introdución de regras especiais aplicables á xestión orzamentaria de determinados dereitos económicos.
Finalmente, dada a especificidade técnica propia dos procedementos de xestión orzamentaria, recóllense no texto refundido habilitacións expresas para o desenvolvemento normativo de determinadas materias por orde da persoa titular da consellaría competente en materia de facenda.
No capítulo seguinte, o III, recóllense varias medidas en materia de medio ambiente e territorio. En primeiro lugar, introdúcense modificacións co fin de garantir que Galicia dispoña dun marco regulador actualizado e acomodado á normativa básica estatal respecto do ámbito de aplicación da norma reguladora dos solos potencialmente contaminados.
En segundo lugar, recóllense modificacións no réxime sancionador contido na Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia, co fin de incluír nel as previsións derivadas da condición de suxeitos pasivos substitutos do contribuínte das entidades prestadoras do servizo de sumidoiros, en relación co coeficiente de vertedura, así como de corrixir certas disfuncións na tipificación de condutas infractoras que a experiencia na xestión do canon da auga e do coeficiente de vertedura permitiu identificar.
Outra das medidas introducidas estriba na modificación do réxime do silencio no procedemento de declaración de incidencia ambiental para acomodalo ao previsto no artigo 24.1 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas.
Ademais, en relación co sistema para a xestión dos residuos domésticos regulado na disposición adicional vixésimo primeira da Lei 11/2013, do 26 de decembro, de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2014, introdúcese a posibilidade de que, cando as circunstancias económicas da Sociedade Galega de Medio Ambiente o permitan por cumprir os obxectivos orzamentarios e as previsións do seu plan de viabilidade, a persoa titular da consellaría competente en materia de medio ambiente, logo do informe favorable da consellaría competente en materia de facenda, reduza o canon unitario de tratamento por tonelada e tal redución se aplique a aquelas entidades locais que certifiquen o compromiso coa redución de residuos mediante o mantemento ou a aprobación de medidas que fomenten a recollida selectiva, así como a aprobación do traslado da devandita redución ás persoas beneficiarias do servizo.
Modifícase tamén a Lei 13/2013, do 23 de decembro, de caza de Galicia, permitindo exclusivamente para a caza do xabaril o emprego da modalidade de batida cun número mínimo de oito cazadores.
Introdúcense así mesmo modificacións na Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia. Por unha banda, recóllese un novo precepto regulador das modalidades de execución das actuacións no sistema de expropiación. Por outra banda, cómpre establecer na lexislación urbanística medidas sancionadoras que tutelen as condicións de ornato que deben reunir as edificacións, construcións e instalacións e contribúan a manter a estética do patrimonio edificado urbano e rural de Galicia. Inclúese tamén unha nova disposición adicional que inclúe un réxime excepcional aplicable aos edificios, ás construcións e ás instalacións afectados por situacións declaradas polo Consello de Ministros como zona afectada gravemente por unha emerxencia de protección civil ou polo Consello da Xunta de emerxencia de natureza catastrófica. E, por último, modifícase unha disposición transitoria coa finalidade de recuperar o patrimonio construído e aproveitar e poñer en valor as edificacións existentes, evitando novas construcións.
Modifícase tamén a Lei 4/2017, do 3 de outubro, de protección e benestar dos animais de compañía, co fin de precisar os suxeitos obrigados a estar en posesión de licenza para a tenza de animais potencialmente perigosos, tendo en conta o disposto na normativa estatal e en pronunciamentos xudiciais recaídos na materia.
Para rematar coas medidas en materia de medio ambiente e territorio, suprímese a obriga de presentar autodiagnósticos e auditorías por parte de produtores de residuos industriais, dado que tanto a normativa básica estatal como a autonómica en materia de residuos xa establecen prolixas e exhaustivas obrigas de información para produtores e xestores de residuos que permiten á Administración ter coñecemento preciso e suficiente dos movementos de residuos industriais. Para tal fin, na disposición derrogatoria recóllese a derrogación expresa dos preceptos da Lei 10/2008, do 3 de novembro, de residuos de Galicia, relacionados coa dita obriga.
En materia de infraestruturas, no capítulo IV prevense modificacións da Lei 8/2013, do 28 de xuño, de estradas de Galicia. Por unha banda, introdúcense cambios na delimitación da liña límite de edificación motivados polo feito de que nas estradas pertencentes á rede local non se considera necesario separar as edificacións 15 metros, sendo suficiente con 7 (en coherencia coa realidade territorial galega e cunha rede viaria que a normativa prevé que se xerarquice segundo a súa funcionalidade), e de que os elementos funcionais da estrada, dadas as súas características funcionais, requiren unha protección menor que a propia estrada, o que fundamenta, respecto deles, a redución da liña. Ademais, a Lei 5/2017, do 19 de outubro, de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galicia, modificou o artigo 47.2 da Lei 8/2013, do 28 de xuño, na súa totalidade, cando a modificación só debía afectar o primeiro parágrafo do número 2 e non o segundo parágrafo, que debía manterse tal e como estaba e que foi eliminado como consecuencia dun erro, erro que se procede a corrixir nesta lei. Finalmente, cómpre establecer na lexislación de infraestruturas medidas sancionadoras que tutelen as condicións de ornato que deben reunir estes elementos funcionais e contribúan así a manter a estética das infraestruturas galegas.
No capítulo V prevense dúas medidas relacionadas co sector do mar. Por un lado, introdúcese un novo parágrafo na disposición transitoria cuarta da Lei 11/2008, do 3 de decembro, de pesca de Galicia, no que se prevé o inicio de oficio dos procedementos relativos á prórroga das concesións ás que se refire a dita disposición co fin de garantir a tramitación en tempo e forma de tales procedementos antes da finalización do período de vixencia das concesións, dado o elevado número de tales concesións e a importancia económica e social que reviste para a Comunidade Autónoma a actividade de acuicultura desenvolvida ao amparo dos ditos títulos habilitantes. Por outro lado, incorpórase unha disposición transitoria novena na Lei 6/2017, do 12 de decembro, de portos de Galicia, ante a necesidade de recoller o réxime que será aplicable á composición e ao funcionamento do Consello Reitor da entidade pública empresarial Portos de Galicia ata que se produza o desenvolvemento regulamentario de tales cuestións previsto na dita lei.
No capítulo VI prevese a modificación da Lei 2/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia, co fin de recoller nela determinadas cuestións derivadas do Acordo da mesa sectorial de negociación do persoal estatutario do 6 de xullo de 2018, sobre as bases da carreira profesional no ámbito do Servizo Galego de Saúde e as entidades adscritas á Consellería de Sanidade e ao dito organismo (publicado no
Diario Oficial de Galicia
número 144, do 30 de xullo). Así mesmo, tal e como se establece no dito acordo, nesta lei prevese a derrogación na súa totalidade dos anteriores réximes extraordinarios de carreira profesional.
O capítulo VII está dedicado ás medidas en materia de medio rural, que afectan varias leis.
Así, modifícase a Lei 13/1989, do 10 de outubro, de montes veciñais en man común, co fin de introducir unha regulación do arrendamento dos ditos montes que garanta a súa explotación rendible atendidas as características produtivas de determinados cultivos e aproveitamentos, así como o investimento necesario para poñer en produción os montes que se atopan en estado de abandono.
Respecto da Lei 3/2007, do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, introdúcense diversas medidas destinadas a potenciar a prevención e a loita contra os incendios, entre as que cabe destacar a posibilidade de declarar perímetros de alto risco de incendios naqueles lugares nos que o estado de abandono signifique un alto risco de propagación de incendios forestais, a declaración de utilidade pública das infraestruturas e dos equipamentos preventivos vinculados á defensa e loita contra os incendios forestais, a posibilidade de elaboración e aprobación dos plans municipais de prevención e defensa contra os incendios forestais por zonas e, en xeral, a introdución de medidas en materia de xestión da biomasa e de vixilancia e detección de incendios.
Na Lei 6/2011, do 13 de outubro, de mobilidade de terras, modifícase o artigo regulador da subrogación no contrato de cesión co Banco de Terras para incluír a posibilidade de subrogación por parte de persoas físicas diferentes dos familiares e das persoas traballadoras da explotación, así como para corrixir certas disfuncións manifestadas na práctica respecto dos trámites que hai que seguir. Ademais, introdúcese un novo artigo na dita lei co fin de regular os proxectos de mobilización de terras como mecanismo de mobilización e dinamización.
A Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia, tamén é obxecto de modificación en varias cuestións coas finalidades fundamentais de adoptar medidas tendentes a evitar os riscos derivados do estado de abandono de parcelas forestais; flexibilizar as limitacións existentes para cambio de uso forestal tras os incendios nos casos nos que existan razóns de interese público derivadas das necesidades de ordenación e xestión sostible do territorio; garantir o mantemento das masas de frondosas e fomentar o seu aproveitamento sostible; establecer limitacións no emprego de determinadas especies forestais; mellorar a regulación do réxime administrativo dos aproveitamentos, co fin de facelo máis funcional; ampliar os prazos nos que será obrigatorio dispoñer dun instrumento de ordenación ou xestión forestal, respectando os prazos máximos establecidos na norma estatal; e simplificar a aplicación do réxime de distancias mínimas.
Introdúcese nas definicións da lei a figura do silvicultor activo, que se incorpora tamén como obxecto prioritario das medidas de fomento, e, así mesmo, o Rexistro voluntario de silvicultores activos pasa a formar parte do sistema rexistral forestal de Galicia.
Modifícase, así mesmo, a Lei 4/2015, do 17 de xuño, de mellora da estrutura territorial agraria de Galicia, en varias cuestións. Por unha banda, recóllese un novo precepto para prever o sentido negativo do silencio. Ademais, engádese un número no artigo 25, a prol dunha paulatina actualización dos deslindamentos dos montes veciñais en man común existentes, e dáselle nova redacción ao número 7 do artigo 29 co fin de eliminar a incongruencia que supoñía a referencia á xunta local contida nel. Xunto ao anterior, introdúcese a posibilidade de exceptuar, motivadamente, a proporción das deducións para infraestruturas rurais e para axuste técnico previstas con carácter xeral nos números 2 e 3 do artigo 31 da dita lei, co fin de poder ter en conta as concretas características e circunstancias dos terreos.
Por outra banda, modifícase o artigo 38 co fin de regular os efectos dos acordos firmes de reestruturación parcelaria sobre o planeamento urbanístico. Ademais, no artigo 40 unifícase o tratamento dado ao solo de núcleo rural común e ao de carácter histórico-tradicional para a súa inclusión no proceso de reestruturación parcelaria co fin de axilizar o dito proceso.
Finalmente, complétase a regulación da actuación administrativa que hai que realizar para permitir a inscrición nos casos previstos na disposición transitoria sexta da dita lei; establécese, nunha nova disposición transitoria, un prazo para dotar dun instrumento de ordenación de predios aquelas zonas que carecen del; e, por último, inclúese o réxime transitorio derivado da modificación operada no artigo 38 da dita lei.
Continuando coas modificacións normativas en materia de medio rural, engádese un novo número na disposición transitoria cuarta da Lei 9/2017, do 26 de decembro, de medidas fiscais e administrativas, para recoller unha regra sobre o cómputo dos investimentos para a execución de obras de carácter preventivo e de recuperación do potencial forestal que facilite a execución destas actuacións que se consideran prioritarias.
Remata o capítulo VII cun precepto no que se recollen medidas tendentes a garantir o benestar e a protección animal e unha pronta e eficaz resposta ante situacións de maltrato.
En materia de política social, no capítulo VIII introdúcense modificacións normativas en tres ámbitos.
Por un lado, inclúense na normativa autonómica reguladora da mediación as exixencias de titulación e de subscrición dun seguro contidas na normativa estatal.
Por outro lado, no eido dos servizos sociais, introdúcese a posibilidade de rehabilitar as autorizacións para a prestación de servizos sociais revogadas cando se poida acreditar que desapareceron as causas que motivaron a súa revogación e sempre que se vaia seguir prestando a mesma actividade de servizos sociais para a que foi concedida, tendo en conta a natureza da actividade que é obxecto de autorización e os seus destinatarios e co fin de contribuír ao mantemento dun sistema galego de benestar estable e garantista. Ademais, recóllese unha habilitación regulamentaria expresa para a regulación dos requisitos mínimos de tipo material e funcional que deben cumprir os centros onde se presten determinados servizos sociais. Xunto a iso, inclúense medidas para satisfacer as seguintes necesidades urxentes: a posta en funcionamento do novo sistema de xestión de citas ás persoas con solicitudes de valoración da situación de dependencia, dentro das medidas previstas no Plan de mellora da atención á dependencia; que o acceso aos recursos do sistema sexa o máis equitativo posible, mediante un sistema de valoración de todos os criterios en conxunto e non só dalgúns; e a incorporación, dentro dos servizos de prevención das situacións de dependencia e promoción da autonomía persoal, dos servizos de supervisión e apoios puntuais.
Por último, modifícase a Lei 10/2013, do 27 de novembro, de inclusión social de Galicia, co fin de empregar en determinados preceptos unha terminoloxía máis axeitada e precisa, así como de facer fronte a certas disfuncións detectadas no que se refire aos aspectos que hai que ter en conta para realizar a valoración da situación ou risco de exclusión social.
O capítulo IX, baixo o título de economía, emprego e industria, inclúe medidas de diversa índole.
En primeiro lugar, introdúcense modificacións na Lei 3/2008, do 23 de maio, de ordenación da minaría de Galicia, coa finalidade, por unha banda, de recoller, na regulación dos concursos de dereitos mineiros, as modificacións que a práctica ten posto de manifesto como necesarias de cara á mellor e máis axeitada tramitación de tales procedementos. Por outra banda, en materia sancionadora, os principais cambios estriban, ademais de na adaptación á regulación na materia contida na normativa reguladora do procedemento administrativo común, na modificación do artigo 50, regulador da responsabilidade, para prever como persoas responsables as persoas titulares ou directivas da entidade explotadora efectiva en determinados supostos, e na acomodación de determinados tipos infractores ás exixencias derivadas da doutrina do Tribunal Constitucional. Finalmente, introdúcense medidas relativas ás consecuencias da falta de pagamento do xusto prezo pola persoa titular dos dereitos mineiros, desde a estrita perspectiva da relación que esta mantén coa Administración autonómica en virtude da titularidade de tales dereitos mineiros, así como unha disposición específica para prever, en norma con rango de lei, como exixe o artigo 103 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, a posibilidade de impoñer multas coercitivas para a execución forzosa dos requirimentos e das resolucións da Administración en materia de minas. A dispoñibilidade deste mecanismo xurídico é especialmente importante neste ámbito, tendo en conta as consecuencias ambientais e relativas á seguridade mineira que poden derivar do incumprimento dos requirimentos e resolucións da Administración.
En segundo lugar, modifícase a Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia e se crean o canon eólico e o Fondo de Compensación Ambiental, co fin de velar pola coherencia entre o disposto nela e no Decreto 9/2017, do 12 de xaneiro, polo que se establecen os órganos competentes para a resolución dos procedementos de autorización de instalacións eléctricas que sexan competencia da Comunidade Autónoma de Galicia, no que respecta a cal é o órgano competente para a autorización de infraestruturas de evacuación de parques eólicos.
En terceiro lugar, en materia de comercio, coa finalidade de afondar no principio de simplificación administrativa e de eliminación de cargas para os administrados, suprímese o Rexistro Galego de Comercio e, en consecuencia, recóllense nesta lei as necesarias modificacións e derrogacións na normativa reguladora do dito Rexistro.
Introdúcese, ademais, un novo título na Lei 5/2017, do 19 de outubro, de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galicia, regulador das iniciativas empresariais prioritarias, declaración que se reserva para proxectos que acheguen un valor engadido en determinados eidos e que levará consigo a vantaxe de tramitación prioritaria e urxente, así como medidas de simplificación e racionalización dos procedementos relativos a tales iniciativas.
Engádese unha disposición adicional cuarta na Lei 10/1995, de 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia, co propósito de que, nos supostos de exercicio da potestade expropiatoria para a execución de instrumentos de ordenación do territorio e urbanísticos regulados nesa lei e na lexislación do solo respectivamente promovidos ou desenvoltos por iniciativa pública, a adquisición dos bens non implique a súa afectación implícita a un uso xeral ou a un servizo público cando o instrumento de ordenación do territorio ou urbanístico aprobado prevexa que o seu destino sexa devolvelos ao tráfico xurídico patrimonial.
Tamén, o capítulo IX contén un precepto relativo ao cambio de denominación do Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral pola de Instituto de Seguridade e Saúde Laboral de Galicia, co fin de acomodar a denominación da entidade á nova imaxe corporativa, así como ao propio acrónimo «Issga».
Por último, no capítulo IX engádese un precepto para modificar a Lei 6/1995, do 28 de xuño, pola que se crea o Consello Económico e Social de Galicia, e incluír na súa composición un representante da economía social, un representante das organizacións sindicais e un representante das organizacións empresariais, e excluíndose do cómputo a persoa que exerce a secretaría.
No capítulo X recóllense medidas en materia de cultura e turismo.
En materia de turismo, modifícase a Lei 7/2011, do 27 de outubro, do turismo de Galicia, co fin de recoller nela previsións relacionadas coa sinalización, a conservación e o mantemento da traza dos camiños de Santiago e clarexar o alcance dos conceptos de recursos e produtos turísticos e de cambios substanciais nas actividades turísticas suxeitas á declaración responsable, así como completar determinadas cuestións na regulación da actuación inspectora en materia de turismo. Complétase, así mesmo, a regulación das empresas de turismo activo, respecto das cales se impón a exixencia de dispoñer de determinados seguros tendo en conta os riscos das actividades levadas a cabo por tales empresas.
En materia de cultura, introdúcense tres modificacións na Lei 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia. Por un lado, continuando na liña de simplificación administrativa introducida pola Lei 5/2017, do 19 de outubro, de fomento da implantación de iniciativas empresarias en Galicia, modifícase o artigo 45 daquela lei para prever que, no caso de cortas forestais que se realicen no contorno de protección dos bens declarados de interese cultural e catalogados que non leven aparellado un cambio de uso e que, conforme a lexislación sectorial, estean suxeitas a autorización, a tutela dos valores obxecto de protección realizarase a través da exixencia de informe preceptivo da consellaría competente en materia de cultura como trámite integrado no procedemento de autorización en materia forestal. Por outro lado, modifícase a disposición transitoria cuarta, de xeito que regule o suposto da necesidade de adaptación do planeamento vixente á Lei 5/2016, do 4 de maio, e, por outra banda, o réxime transitorio aplicable aos planeamentos adaptados á Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia, e á Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia. Por último, recóllese na disposición transitoria quinta da Lei 5/2016, do 4 de maio, un novo límite temporal para que os concellos nos que concorran as circunstancias indicadas na dita disposición poidan exercer as competencias autorizatorias e adapten os seus plans especiais de protección, ao resultar insuficiente o prazo previsto na redacción inicial da disposición.
En materia de deporte, materia á que se dedica o capítulo XI, modifícase a Lei 3/2012, do 2 de abril, do deporte de Galicia. Coas modificacións introducidas trátase de evitar posibles conflitos de intereses e inxerencias nas competicións, así como a modificación das normas da competición durante o desenvolvemento desta, agás causa de forza maior debidamente xustificada. Así mesmo, complétase a regulación das consecuencias derivadas da revogación do recoñecemento das federacións deportivas galegas. En materia de loita contra a dopaxe, por un lado, recóllese, entre as funcións da Comisión Galega de Prevención e Represión da Dopaxe, a consistente en determinar, dentro do ámbito das competencias autonómicas, as condicións de realización dos controis consonte a normativa internacional e nacional vixente en materia de dopaxe e o disposto nesta lei. E, por outro lado, consonte o previsto na Lei orgánica 3/2013, do 20 de xuño, de protección da saúde do deportista e loita contra a dopaxe na actividade deportiva, inclúese expresamente na Lei 3/2012, do 2 de abril, a posibilidade de celebrar convenios de colaboración coa Axencia Española de Protección da Saúde no Deporte para que esta asuma o exercicio das competencias en materia de control da dopaxe que corresponden á Comunidade Autónoma.
O último capítulo, o XII, recolle medidas relacionadas coa organización e co funcionamento do sector público autonómico de Galicia en varios eidos.
Por unha banda, modifícase o artigo 41 da Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia, regulador da fase inicial do procedemento de elaboración de disposicións administrativas de carácter xeral, co fin de incluír nel a regulación do trámite de consulta pública previa, recollendo as bases estatais e o desenvolvemento destas segundo a liña da regulación aplicable ao procedemento de elaboración dos regulamentos estatais, así como o previsto no acordo do Consello da Xunta do 27 de abril de 2017 polo que se aproban as instrucións para habilitar a consulta pública previa no proceso de elaboración de normativa a través do Portal de Transparencia e Goberno Aberto da Xunta de Galicia. Xunto a iso, introdúcense no precepto melloras de redacción e unha referencia á normativa en materia de transparencia.
Finalmente, introdúcese no capítulo XII un precepto regulador do prazo para resolver os procedementos sancionadores en materia de servizos de comunicación audiovisual. A singularidade dos servizos de comunicación audiovisual de radio e televisión obriga habitualmente no curso do procedemento sancionador nesta materia á realización de varias comprobacións de carácter técnico e outras actuacións complementarias, polo que resulta necesario prever un prazo de resolución de dez meses, máis amplo que o recollido, con carácter xeral, no artigo 38 da Lei 2/2017, do 8 de febreiro, de medidas fiscais, administrativas e de ordenación.
Por último, na súa parte final, a lei recolle unha disposición adicional relativa ao estudo pola Xunta de Galicia dun sistema de carreira profesional para os funcionarios de Xustiza.
Tamén se recolle na parte final da lei o réxime transitorio preciso para facilitar o tránsito ao réxime xurídico previsto pola nova regulación, a derrogación expresa de disposicións concretas así como de cantas disposicións de igual ou inferior rango se opoñan ao disposto nela, unha habilitación para o seu desenvolvemento normativo e a previsión sobre a súa entrada en vigor.
Esta lei axústase así aos principios de boa regulación contidos no artigo 37.a) da Lei 14/2013, do 26 de decembro, de racionalización do sector público autonómico de Galicia, ao responderen as medidas previstas nela á satisfacción de necesidades de interese xeral coa debida proporcionalidade, eficacia e eficiencia; ao se recolleren na norma os obxectivos perseguidos a través dela e a súa xustificación, como exixe o principio de transparencia; e ao se introduciren a través dela, conforme o principio de seguridade xurídica, as modificacións precisas nas disposicións vixentes.
Por todo o exposto o Parlamento de Galicia aprobou e eu, de conformidade co artigo 13.2 do Estatuto de Autonomía de Galicia e co artigo 24 da Lei 1/1983, do 22 de febreiro, de normas reguladoras da Xunta e da súa Presidencia, promulgo en nome de El-Rei a Lei de medidas fiscais e administrativas.
Artigo 1.
Imposto sobre a renda das persoas físicas
O artigo 5 do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo, queda modificado como segue:
Un. Modifícase o número Nove, que queda redactado como segue:
«Nove. Dedución por investimento na adquisición de accións ou participacións sociais en entidades novas ou de recente creación.
1. Os contribuíntes poderán deducir na cota íntegra autonómica, e cun límite de 6.000 euros, o 30 % das cantidades investidas durante o exercicio na adquisición de accións ou participacións sociais como consecuencia de acordos de constitución de sociedades ou de ampliación de capital en sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas, sempre que se cumpran os seguintes requisitos:
a) A participación do contribuínte, computada xunto coas do cónxuxe ou persoas unidas por razón de parentesco, en liña directa ou colateral, por consanguinidade ou afinidade ata o terceiro grao incluído, non pode ser superior ao 40 % nin inferior ao 1 % do capital social da sociedade obxecto do investimento ou dos seus dereitos de voto en ningún momento e durante os tres anos seguintes á constitución ou ampliación.
b) A entidade na que hai que materializar o investimento debe cumprir os seguintes requisitos:
1. Debe ter o domicilio social e fiscal en Galicia e mantelo durante os tres anos seguintes á constitución ou ampliación.
2. Debe desempeñar unha actividade económica durante os tres anos seguintes á constitución ou ampliación. Para tal efecto, non debe ter por actividade principal a xestión dun patrimonio mobiliario ou inmobiliario, de acordo co disposto no artigo 4.8º.Dous.a) da Lei 19/1991, de 6 de xuño, do imposto sobre o patrimonio.
3. Debe contar, como mínimo, cunha persoa ocupada con contrato laboral e a xornada completa, dada de alta no réxime xeral da Seguridade Social e con residencia habitual en Galicia, durante os tres anos seguintes á constitución ou ampliación.
4. No caso de que o investimento se realizase mediante unha ampliación de capital, a sociedade mercantil debeu ser constituída nos tres anos anteriores á data desta ampliación, sempre que, ademais, durante os vinte e catro meses seguintes á data do inicio do período impositivo do imposto sobre sociedades en que se realizase a ampliación o seu cadro de persoal medio con residencia habitual en Galicia se incrementase, polo menos, nunha persoa con respecto ao cadro de persoal medio con residencia habitual en Galicia nos doce meses anteriores e que o devandito incremento se manteña durante un período adicional doutros vinte e catro meses.
Para o cálculo do cadro de persoal medio total da empresa e do seu incremento, tomaranse as persoas empregadas, nos termos en que dispoña a lexislación laboral, tendo en conta a xornada contratada en relación coa xornada completa.
c) As operacións nas que sexa aplicable a dedución deben formalizarse en escritura pública, na cal debe especificarse a identidade dos investidores e o importe do investimento respectivo.
d) As participacións adquiridas deben manterse no patrimonio do contribuínte durante un período mínimo de tres anos, seguintes á constitución ou ampliación.
2. A dedución regulada no número 1 poderá incrementarse nun 15 % adicional, cun límite de 9.000 euros, cando, ademais de cumprir os requisitos do devandito número, se dea unha das seguintes circunstancias:
a) A adquisición de accións ou participacións sociais como consecuencia de acordos de constitución de sociedades ou de ampliación de capital, cando se trate de sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas que acrediten ser pequenas e medianas empresas innovadoras, de acordo co disposto na Orde ECC/1087/2015, do 5 de xuño, pola que se regula a obtención do selo de pequena e mediana empresa innovadora e se crea e regula o Rexistro da Pequena e Mediana Empresa Innovadora.
b) A adquisición de accións ou participacións sociais como consecuencia de acordos de constitución de sociedades ou de ampliación de capital, cando se realice en sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas que acrediten ser sociedades promotoras dun proxecto empresarial que accedese á obtención de cualificación como iniciativa de emprego de base tecnolóxica, de conformidade co disposto no Decreto 56/2007, do 15 de marzo, polo que se establece un programa de apoio ás iniciativas de emprego de base tecnolóxica (IEBT), mediante a inscrición da iniciativa no Rexistro administrativo de Iniciativas Empresariais de Base Tecnolóxica.
c) A adquisición de accións ou participacións sociais como consecuencia de acordos de constitución de sociedades ou de ampliación de capital, cando se realice en sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas participadas por universidades ou organismos de investigación.».
Dous. O número Dez queda redactado como segue:
«Dez. Dedución por investimento na adquisición de accións ou participacións sociais en entidades novas ou de recente creación e o seu financiamento.
1. Os contribuíntes poderán deducir na cota íntegra autonómica, e cun límite conxunto de 20.000 euros, as seguintes cantidades:
a) O 30 % das cantidades investidas durante o exercicio na adquisición de capital social como consecuencia de acordos de constitución de sociedades ou de ampliación de capital en sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas.
b) Con respecto ás mesmas entidades, poderase deducir o 30 % das cantidades prestadas durante o exercicio, así como das cantidades garantidas persoalmente polo contribuínte, sempre que o préstamo se outorgue ou a garantía se constitúa no exercicio no que se proceda á constitución da sociedade ou á ampliación do seu capital.
Para ter dereito a estas deducións deberán cumprirse os seguintes requisitos:
a) A participación do contribuínte, computada xunto coas do cónxuxe ou das persoas unidas por razón de parentesco, en liña directa ou colateral, por consanguinidade ou afinidade ata o terceiro grao incluído, non pode ser superior ao 40 % nin inferior ao 1 % do capital social da sociedade obxecto do investimento, ou dos seus dereitos de voto, en ningún momento e durante os tres anos seguintes á constitución ou ampliación. No caso de préstamo ou garantía, non será necesaria unha participación do contribuínte no capital, pero, se esta existe, non pode ser superior ao 40 %, cos mesmos límites temporais anteriores. O importe prestado ou garantido polo contribuínte ten que ser superior ao 1 % do patrimonio neto da sociedade.
b) A entidade na que hai que materializar o investimento, o préstamo ou a garantía debe cumprir os seguintes requisitos:
1º. Debe ter o domicilio social e fiscal en Galicia e mantelo durante os tres anos seguintes á constitución ou ampliación.
2º. Debe desempeñar unha actividade económica durante os tres anos seguintes á constitución ou ampliación. Para ese efecto, non debe ter por actividade principal a xestión dun patrimonio mobiliario ou inmobiliario, de acordo co disposto no artigo 4.8º.Dous.a) da Lei 19/1991, do 6 de xuño, do imposto sobre o patrimonio.
3º. Debe contar, como mínimo, cunha persoa ocupada con contrato laboral e a xornada completa, dada de alta no réxime xeral da Seguridade Social e con residencia habitual en Galicia. O contrato terá unha duración mínima dun ano e deberá formalizarse dentro dos dous anos seguintes á constitución ou ampliación, agás no caso de sociedades laborais ou sociedades cooperativas.
4º. No caso de que o investimento fose realizado mediante unha ampliación de capital ou o préstamo ou a garantía se realizase no exercicio dunha ampliación, a sociedade mercantil debeu ser constituída nos tres anos anteriores á data desta ampliación, e ademais, durante os vinte e catro meses seguintes á data do inicio do período impositivo do imposto sobre sociedades en que se realizase a ampliación, o seu cadro de persoal medio con residencia habitual en Galicia debeu incrementarse, polo menos, nunha persoa respecto do cadro de persoal medio con residencia habitual en Galicia nos doce meses anteriores, e o devandito incremento manterase durante un período adicional doutros doce meses, agás no caso de sociedades laborais ou sociedades cooperativas.
Para o cálculo do cadro de persoal medio total da empresa e do seu incremento tomaranse as persoas empregadas, nos termos en que dispoña a lexislación laboral, tendo en conta a xornada contratada en relación coa xornada completa.
c) O contribuínte pode formar parte do consello de administración da sociedade en que materializou o investimento, pero en ningún caso pode levar a cabo funcións executivas nin de dirección durante un prazo de dez anos, nin pode manter unha relación laboral coa entidade obxecto do investimento durante ese mesmo prazo, agás no caso de sociedades laborais ou sociedades cooperativas.
d) As operacións en que sexa aplicable a dedución deben formalizarse en escritura pública, na cal debe especificarse a identidade dos contribuíntes que pretendan aplicar esta dedución e o importe da operación respectiva.
e) As participacións adquiridas deben manterse no patrimonio do contribuínte durante un período mínimo de tres anos, seguintes á constitución ou ampliación. No caso de préstamos, estes deben referirse ás operacións de financiamento cun prazo superior a cinco anos, e non poderá amortizar unha cantidade superior ao 20 % anual do importe do principal prestado. No caso de garantías, estas estenderanse a todo o tempo de vixencia da operación garantida, non podendo ser inferior a cinco anos.
A dedución contida neste número resultará incompatible, para os mesmos investimentos, coas deducións previstas nos números 9 e 11 deste artigo.
2. As deducións reguladas no número anterior poderán incrementarse nun 15 % adicional, cun límite de 35.000 euros, cando, ademais de se cumpriren os requisitos do devandito número, se dea unha das seguintes circunstancias:
a) A adquisición de accións ou participacións sociais como consecuencia de acordos de constitución ou de ampliación de capital, cando se trate de sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas que acrediten ser pequenas e medianas empresas innovadoras, de acordo co disposto na Orde ECC/1087/2015, do 5 de xuño, pola que se regula a obtención do selo de pequena e mediana empresa innovadora e se crea e regula o funcionamento do Rexistro da Pequena e Mediana Empresa Innovadora.
b) A adquisición de accións ou participacións sociais como consecuencia de acordos de constitución de sociedades ou de ampliación de capital, cando se realice en sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas que acrediten ser sociedades promotoras dun proxecto empresarial que accedese á obtención de cualificación como iniciativa de emprego de base tecnolóxica, de conformidade co disposto no Decreto 56/2007, do 15 de marzo, polo que se establece un programa de apoio ás iniciativas de emprego de base tecnolóxica (IEBT), mediante a inscrición da iniciativa no Rexistro administrativo de Iniciativas Empresariais de Base Tecnolóxica.
c) A adquisición de accións ou participacións sociais como consecuencia de acordos de constitución de sociedades ou de ampliación de capital, cando se realice en sociedades anónimas, limitadas, sociedades laborais e cooperativas participadas por universidades ou organismos de investigación.».
Tres. O número Doce queda redactado como segue:
«Doce. Dedución por doazóns con finalidade en investigación e desenvolvemento científico e innovación tecnolóxica.
1. Os contribuíntes poderán deducir da cota íntegra autonómica do imposto o 25 %, ata o límite do 10 % da devandita cota, dos donativos monetarios que fagan a favor de centros de investigación adscritos a universidades galegas e dos promovidos ou participados pola Comunidade Autónoma de Galicia que teñan por obxecto o fomento da investigación científica e o desenvolvemento e a innovación tecnolóxicos, así como dos realizados a favor de entidades sen ánimo de lucro acollidas á Lei 49/2002, do 23 de decembro, de réxime fiscal das entidades sen fins lucrativos e dos incentivos fiscais ao mecenado, coa condición de que estas últimas teñan a consideración de organismo de investigación e difusión de coñecementos conforme o previsto no artigo 2.83 do Regulamento (UE) nº 651/2014 da Comisión, do 17 de xuño de 2014, polo que se declaran determinadas categorías de axudas compatibles co mercado interior en aplicación dos artigos 107 e 108 do Tratado.
2. A dedución queda condicionada á xustificación documental axeitada e suficiente dos presupostos de feito e dos requisitos que determinan a súa aplicabilidade. En particular, as entidades beneficiarias destes donativos deben enviar á Axencia Tributaria de Galicia, dentro dos primeiros vinte días de cada ano, unha relación das persoas físicas que efectuaron donativos durante o ano anterior, coa indicación das cantidades doadas por cada unha destas persoas.»
Catro. Engádese un novo número Dezasete, co seguinte contido:
«Dezasete. Deducións da cota íntegra autonómica para paliar os danos causados pola explosión de material pirotécnico que tivo lugar en Tui durante o mes de maio do 2018.
1º. Cando o contribuínte integrase na base impoñible xeral o importe correspondente a unha subvención ou calquera outra axuda pública obtida da Comunidade Autónoma de Galicia das incluídas no Decreto 55/2018, do 31 de maio, de medidas urxentes para a reparación de danos causados pola explosión de material pirotécnico producida en Tui o 23 de maio de 2018, poderá aplicar unha dedución na cota íntegra autonómica do imposto sobre a renda das persoas físicas.
O importe da devandita dedución será o resultado de aplicar os tipos medios de gravame ao importe da subvención ou axuda pública na base liquidable.
2º. Ademais, o contribuínte poderá deducir as cantidades investidas, en investimentos non empresariais, coa finalidade de paliar os danos sufridos, pola parte que exceda as cantidades percibidas por axudas ou subvencións das incluídas no Decreto 55/2018, do 31 de maio, de medidas urxentes para a reparación de danos causados pola explosión de material pirotécnico producida en Tui o 23 de maio de 2018, ou por coberturas de seguros.
En ningún caso a cantidade obxecto de dedución poderá ser superior á diferenza entre o dano sufrido e as cantidades recibidas por axudas ou coberturas de seguro.
As deducións ás que se refire este artigo producirán efectos a partir de 2018.».
Artigo 2.
Imposto sobre sucesións e doazóns
Modifícase o número Dous do artigo 6 do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo, que queda redactado como segue:
«Dous. Redución por parentesco.
Nas adquisicións por causa de morte, incluídas as dos beneficiarios de pólizas de seguros de vida, por razón do parentesco co causante, aplicarase a redución que corresponda das incluídas nos seguintes grupos:
a) Grupo I: adquisicións por descendentes e adoptados menores de 21 anos, 1.000.000 de euros, máis 100.000 euros por cada ano menos de 21 que teña o habente causa, cun límite de 1.500.000 euros.
b) Grupo II: adquisicións por descendentes e adoptados de 21 anos ou máis e menores de 25, 900.000 euros, menos 100.000 euros por cada ano maior de 21 ata 24; de 25 anos ou máis, cónxuxes, ascendentes e adoptantes, 400.000 euros.
c) Grupo III: adquisicións por colaterais de segundo grao por consanguinidade, 16.000 euros; resto de colaterais de segundo grao, colaterais de terceiro grao e ascendentes e descendentes por afinidade, 8.000 euros.
d) Grupo IV: nas adquisicións por colaterais de cuarto grao, graos máis distantes e estraños, non haberá lugar a redución.».
Artigo 3.
Imposto sobre o patrimonio
O artigo 13 bis do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo, queda modificado como segue:
«Artigo 13 bis.
Cota íntegra
A base liquidable do imposto gravarase aos tipos da seguinte escala:
Artigo 4.
Imposto sobre transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados
Modifícanse os números Dous, Tres, Catro e Cinco do artigo 14 do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo, que quedan redactados como segue:
«Dous. Tipo de gravame aplicable na adquisición de vivenda habitual.
Na modalidade de transmisións patrimoniais onerosas do imposto sobre transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados, o tipo de gravame aplicable ás transmisións de inmobles que vaian constituír a vivenda habitual do contribuínte será do 7 %, sempre que se cumpran os seguintes requisitos:
1. Que a suma do patrimonio dos adquirentes para os cales vaia constituír a súa vivenda habitual e, de ser o caso, dos demais membros das súas unidades familiares non exceda a cifra de 200.000 euros, máis 30.000 euros adicionais por cada membro da unidade familiar que exceda o primeiro. A valoración do patrimonio realizarase conforme as regras do imposto sobre o patrimonio referidas á data da adquisición do inmoble, tomando este polo seu valor de adquisición e sen dedución das débedas asumidas nos supostos de adquisición con prezo aprazado ou financiamento alleo.
Para os efectos da valoración anterior, cando o adquirente sexa titular doutra vivenda, non se terá en conta o valor dela nin das débedas contraídas para o seu financiamento, sempre que se proceda á súa venda no prazo máximo de dous anos e se acredite que o importe obtido se destina ao pagamento do prezo pendente ou á cancelación total ou parcial do crédito obtido para a adquisición de calquera das vivendas sinaladas dentro do mesmo prazo. O xustificante documental que acredite este destino deberá presentarse perante a oficina xestora competente no prazo dun mes desde a venda da vivenda.
2. A adquisición da vivenda deberá documentarse en escritura pública, na cal se fará constar expresamente a finalidade de destinala a constituír a súa vivenda habitual.
3. No suposto de que o inmoble sexa adquirido por varias persoas e non se cumpran os requisitos sinalados nos números anteriores en todos os adquirentes, o tipo reducido aplicarase á parte proporcional da base liquidable correspondente á porcentaxe de participación na adquisición dos contribuíntes que si os cumpran.
Tres. Tipo de gravame para a adquisición de vivenda habitual por discapacitados.
Na modalidade de transmisións patrimoniais onerosas do imposto sobre transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados, o tipo de gravame aplicable ás transmisións de inmobles que vaian constituír a vivenda habitual do contribuínte será do 3 %, sempre que este cumpra os requisitos seguintes:
1. Que na data de devindicación do imposto o adquirente sexa unha persoa discapacitada física, psíquica ou sensorial cun grao de discapacidade igual ou superior ao 65 % e destine o inmoble adquirido á súa vivenda habitual.
2. No momento de presentación do imposto, o contribuínte debe achegar a xustificación documental adecuada e suficiente da condición de discapacidade e do grao de discapacidade, consonte o disposto no artigo 3.Tres deste texto refundido.
3. A adquisición da vivenda deberá documentarse en escritura pública, na cal se fará constar expresamente a finalidade de destinala a constituír a súa vivenda habitual.
4. No suposto de que o inmoble sexa adquirido por varias persoas e non se cumpran os requisitos sinalados nos números anteriores en todos os adquirentes, o tipo reducido aplicarase á parte proporcional da base liquidable correspondente á porcentaxe de participación na adquisición dos contribuíntes que si os cumpran.
Catro. Tipo de gravame para a adquisición de vivenda habitual por familias numerosas.
Na modalidade de transmisións patrimoniais onerosas do imposto sobre transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados, o tipo de gravame aplicable ás transmisións de inmobles que vaian constituír a vivenda habitual do contribuínte será do 3 %, sempre que este cumpra os requisitos seguintes:
1. Que na data de devindicación do imposto o adquirente sexa membro dunha familia numerosa que teña recoñecida tal condición con título oficial en vigor e destine o inmoble adquirido a vivenda habitual da súa familia.
2. Que a suma do patrimonio de todos os membros da familia numerosa non exceda a cifra de 400.000 euros, máis 50.000 euros adicionais por cada membro superior ao mínimo para obter a condición de familia numerosa. A valoración do patrimonio realizarase conforme as regras do imposto sobre o patrimonio referidas á data de adquisición do inmoble, tomando este polo seu valor de adquisición e sen dedución das débedas asumidas nos supostos de adquisición con prezo aprazado ou financiamento alleo.
Para os efectos da valoración anterior, cando o adquirente sexa titular doutra vivenda, non se terá en conta o valor desta nin das débedas contraídas para o seu financiamento, sempre que se proceda á súa venda no prazo máximo de dous anos e se acredite que o importe obtido se destina ao pagamento do prezo pendente ou á cancelación total ou parcial do crédito obtido para a adquisición de calquera das vivendas sinaladas dentro do mesmo prazo. O xustificante documental que acredite este destino deberá presentarse perante a oficina xestora competente no prazo dun mes desde a venda da vivenda.
4. A condición de familia numerosa acreditarase mediante o título oficial en vigor establecido para o efecto no momento de presentación da declaración do imposto, de acordo co establecido na Lei 40/2003, do 18 de novembro, de protección ás familias numerosas.
5. A adquisición da vivenda deberá documentarse en escritura pública, na cal se fará constar expresamente a finalidade de destinala a constituír a súa vivenda habitual.
6. No caso de que o inmoble sexa adquirido por varias persoas e non se cumpran os requisitos sinalados nos números anteriores en todos os adquirentes, o tipo reducido aplicaráselle á parte proporcional da base liquidable correspondente á porcentaxe de participación na adquisición dos contribuíntes que si os cumpran.
Cinco. Tipo de gravame para a adquisición de vivenda habitual por menores de 36 anos.
Na modalidade de transmisións patrimoniais onerosas do imposto sobre transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados, o tipo de gravame aplicable ás transmisións de inmobles que vaian constituír a vivenda habitual do contribuínte será do 3 %, sempre que este cumpra os requisitos seguintes:
1. Que na data de devindicación do imposto o adquirente teña unha idade inferior a 36 anos.
2. Que a suma do patrimonio dos adquirentes para os cales vaia constituír a súa vivenda habitual e, se é o caso, dos demais membros das súas unidades familiares non exceda a cifra de 200.000 euros, máis 30.000 euros adicionais por cada membro da unidade familiar que exceda o primeiro. A valoración do patrimonio realizarase conforme as regras do imposto sobre o patrimonio referidas á data da adquisición do inmoble, tomando este polo seu valor de adquisición e sen dedución das débedas asumidas nos supostos de adquisición con prezo aprazado ou financiamento alleo.
Para os efectos da valoración anterior, cando o adquirente sexa titular doutra vivenda, non se terá en conta o valor desta nin das débedas contraídas para o seu financiamento, sempre que se proceda á súa venda no prazo máximo de dous anos e se acredite que o importe obtido se destina ao pagamento do prezo pendente ou á cancelación total ou parcial do crédito obtido para a adquisición de calquera das vivendas sinaladas dentro do mesmo prazo. O xustificante documental que acredite este destino deberá presentarse perante a oficina xestora competente no prazo dun mes desde a venda da vivenda.
4. A adquisición da vivenda deberá documentarse en escritura pública, na cal se fará constar expresamente a data de nacemento do adquirente e a finalidade de destinala a constituír a súa vivenda habitual.
5. No caso de que o inmoble sexa adquirido por varias persoas e non se cumpran os requisitos sinalados nos números anteriores en todos os adquirentes, o tipo reducido aplicaráselle á parte proporcional da base liquidable correspondente á porcentaxe de participación na adquisición dos contribuíntes que si os cumpran.».
Artigo 5.
Taxas
1. Elévanse os tipos das taxas de contía fixa vixentes na Comunidade Autónoma de Galicia ata a cantidade que resulte da aplicación do coeficiente do 1,01625 ás contías exixibles á entrada en vigor desta lei, exceptuando as tarifas que experimenten algunha modificación na contía no número 2 deste artigo. Este coeficiente seralles aplicable tanto ás contías, de carácter mínimo ou máximo, como ás deducións que se establecen en todo tipo de tarifas, tanto de taxas de contía fixa como variable.
Considéranse taxas de contía fixa cando non están determinadas por unha porcentaxe sobre unha base ou esta non se valora en unidades monetarias.
Exceptúanse do incremento establecido anteriormente aquelas taxas que se recadan mediante efectos timbrados, así como a establecida na subalínea 11 da alínea 14 do anexo 1 «licenza única interautonómica en materia de pesca continental» e a establecida na subalínea 05 da alínea 15 do anexo 1 «licenza única interautonómica en materia de caza.».
2. A Lei 6/2003, do 9 de decembro, de taxas, prezos e exaccións reguladoras da Comunidade Autónoma de Galicia, queda modificada como segue:
Un. Modifícase a letra c) do número 1 do artigo 21, que queda redactada como segue:
«c) Modalidade de certificacións: pola verificación de documentos, expedición de certificacións, copia de arquivos, transposición da información nun formato diferente ao orixinal e elaboración de documentos acreditativos de información que conste en arquivos ou rexistros públicos.».
Dous. Engádeselle un novo número 11 ao artigo 23, co seguinte contido:
«11. A inscrición nas probas homologadas para a acreditación do nivel de competencia en lingua galega e mais a acreditación do nivel correspondente, logo da xustificación documental, solicitada por persoas con discapacidade igual ou superior ao 33 %.».
Tres. Engádeselle un novo número 5 ao artigo 30, co seguinte contido:
«5. Quedarán exentas da inscrición nas probas para a obtención e/ou renovación da competencia profesional para a actividade de transporte, a cualificación profesional para a condución de determinados vehículos dedicados á actividade de transporte e/ou a cualificación como conselleiras de seguridade en transporte de mercadorías perigosas as persoas que figuren como demandantes de emprego desde polo menos seis meses antes á data da convocatoria das probas nas que soliciten a súa participación e non estean a percibir prestación ou subsidio por desemprego.».
Catro. Modifícase a alínea 27 do anexo 1, que queda redactada como segue:
Cinco. Modifícase a subalínea 04 da alínea 8 do anexo 2, que queda redactada como segue:
Seis. Engádeselle unha subalínea 15 á alínea 12 do anexo 2:
Sete. Engádeselle unha subalínea 81 á alínea 19 do anexo 3:
Oito. Modifícase o primeiro parágrafo da alínea 23 do anexo 3, que queda redactado como segue:
«23 Comprobación do plan de labores e documento de seguridade e saúde de actividades mineiras».
Nove. Modifícase a subalínea 13 da alínea 29 do anexo 3, que queda redactada como segue:
Dez. Engádeselle unha subalínea 16 á alínea 29 do anexo 3:
Once. Engádeselle unha subalínea 17 á alínea 29 do anexo 3:
Doce. Modifícase a subalínea 01 da alínea 38 do anexo 3, que queda redactada como segue:
Trece. Modifícase a subalínea 03 da alínea 38 do anexo 3, que queda redactada como segue:
Catorce. Engádeselle unha subalínea 23 á alínea 52 do anexo 3:
Quince. Engádeselle unha subalínea 24 á alínea 52 do anexo 3:
Dezaseis. Modifícase a alínea 68 do anexo 3:
Dezasete. Modifícase a l+etra a) do apartado III das Regras xerais de aplicación e definicións contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«a) O arqueo bruto é o que como tal figura no certificado internacional estendido de acordo co Convenio internacional sobre arqueo de buques, aprobado en Londres o 23 de xuño de 1969 (
Boletín Oficial del Estado
do 15 de setembro de 1982), denominado abreviadamente GT. De non dispoñer o buque do mencionado certificado, poderá recorrerse ao valor que como tal figure no
Lloyd’s Register of Shipping.
No suposto de construción, o arqueo bruto será o correspondente ao buque rematado; no caso de desmantelamento, o arqueo bruto será a metade do orixinal.».
Dezaoito. Modifícase o número 5 da regra cuarta da tarifa X-1 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactado como segue:
«5. Unicamente para a súa aplicación aos servizos prestados no ano 2019 poderá aplicarse unha bonificación por limitacións de calado sobrevidas e declaradas polo organismo competente nun porto concreto. Esta bonificación será aplicable unicamente aos buques mercantes, no porto, coa limitación e durante o tempo que persista esta limitación de calado.
Aplicaráselles aos barcos mercantes a tarifa resultante cunha redución do 30 %.».
Dezanove. Modifícase a regra terceira da tarifa X-2 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Terceira. As bases para a liquidación desta tarifa serán a eslora máxima do barco, o calado do peirao e o tempo que o barco permaneza no atracadoiro ou no amarre.
Nos supostos de que un buque transporte calquera tipo de mercadoría perigosa e como consecuencia diso sexa necesario dispoñer dunhas zonas de seguridade a proa e/ou popa, considerarase como base para efectos da tarifa a eslora máxima do barco, incrementada na lonxitude das mencionadas zonas.
A contía básica desta tarifa é de 0,998183 € por cada metro de eslora ou fracción e por cada período de vinte e catro horas ou fracción que permaneza atracado ou amarrado, cos seguintes coeficientes por calado do peirao, medido en BMVE:
– Por calado do peirao igual ou maior a 7 metros, coeficiente = 1.
– Por calado do peirao inferior aos 7 metros, coeficiente = 0,5.
Por períodos de tempo inferiores ás seis horas aplicarase unha redución do 50 % da contía da tarifa indicada anteriormente.
Naquelas terminais nas que Portos de Galicia preste vixilancia presencial específica, a tarifa base resultante incrementarase en 233,40 € por cada vinte e catro horas ou fracción de estadía vixiada, agás para escalas inferiores a doce horas, caso en que este incremento será de 116,70 €. A franxa horaria, para os efectos do cálculo da tarifa por vixilancia presencial, iniciarase sesenta minutos antes da hora da reserva de atracada e finalizará sesenta minutos despois da hora da saída efectiva do buque do porto. A esta contía non lle será aplicable ningunha das bonificacións ou reducións incluídas na presente tarifa X-2.».
Vinte. Modifícase a letra c) da regra quinta da tarifa X-4 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«c) Con utilización de lonxa concesionada ou autorizada:
Para a pesca descargada por vía marítima ou que accede ao recinto pesqueiro para ser poxada por vía terrestre procedente doutro porto de competencia da Comunidade Autónoma de Galicia: o 1,75 %.
Para a pesca que accede ao recinto pesqueiro para ser poxada por vía terrestre procedente dun porto que non sexa competencia da Comunidade Autónoma de Galicia: o 0,875 %.».
Vinte e un. Elimínase a regra décimo cuarta da tarifa X-4 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3.
Vinte e dous. Modifícase a regra sexta da tarifa X-5 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Sexta. A contía da tarifa estará composta polos seguintes conceptos:
A) Pola utilización das augas dos portos e mais das instalacións portuarias.
B) Polos servizos utilizados de atracada, ancoraxe ou estadía en seco de embarcacións.
C) Pola dispoñibilidade doutros servizos.
O importe da tarifa X-5 será o resultado da suma dos conceptos A), B) e C) indicados anteriormente que lle sexan aplicables en función dos servizos prestados.
A contía dos conceptos dos que se compón a tarifa X-5, por metro cadrado arredondado por exceso e por día natural ou fracción, será a seguinte:
A) Pola utilización das augas do porto e mais das instalacións portuarias:
Zona I: 0,032311 €.
Zona II: 0,023028 €.
B) Polos servizos utilizados de atracada, ancoraxe ou estadía en seco de embarcacións:
1. Atracada en punta: 0,038380 €.
2. Atracada de costado: 0,095952 €.
3. Atracada a banqueta ou dique: 0,019191 €.
4. Ancoraxe: 0,038380 €.
5. Embarcacións en seco.
5.1. Embarcacións en seco que aboen durante o mesmo período o concepto A) da presente tarifa X-5: 0,027140 €.
5.2. Embarcacións en seco que non aboen durante o mesmo período o concepto A) da presente tarifa X-5: 0,081416 €.
C) Pola dispoñibilidade doutros servizos específicos:
1. Por cada finger en cada posto de atracada: 0,016282 €.
2. Por brazo de amarre ou por tren de ancoraxe para amarre por popa de embarcacións atracadas: 0,008142 €.
3. Toma de auga: 0,005815 €.
4. Toma de enerxía eléctrica: 0,005815 €.
5. Servizo de mariñeiría a embarcacións atracadas:
Para embarcacións de menos de 12 metros de eslora, 19,72 €/m2/ano, e 22,17 €/m2/ano para o resto de embarcacións, correspondendo os metros cadrados á superficie nominal da praza teórica que ocuparía cada embarcación, e aplicando a parte proporcional ao período autorizado.
O servizo de mariñeiría inclúe as axudas á atracada e desatracada e o control e xestión das instalacións.
No suposto de que o servizo de mariñeiría non inclúa a parte proporcional do servizo de vixilancia continuada, as contías serán as indicadas anteriormente multiplicadas por 0,65.
Cando o organismo portuario acoute especificamente zonas do porto para ancoraxe ou depósito de embarcacións deportivas, as contías dos apartados 4 e 5 do concepto B) terán unha bonificación do 50 %, sempre que previamente se soliciten os correspondentes servizos a Portos de Galicia.
As contías dos conceptos A), B) e C) para as embarcacións de paso no porto serán as anteriormente indicadas multiplicadas por 1,5.
As contías dos conceptos A), B) e C) para as embarcacións tradicionais e históricas, clásicas ou de época, debidamente acreditadas e recoñecidas no censo de embarcacións tradicionais e barcos históricos conforme o establecido na normativa aplicable, serán as anteriormente indicadas, cunha bonificación de ata un 70 % da tarifa resultante. A dita bonificación calcularase en función da clasificación da embarcación, segundo sexa tradicional ou histórica (clásica ou de época), antigüidade e uso. Esta bonificación non será acumulable ás bonificacións descritas na regra oitava desta tarifa X-5.
Para os efectos da aplicación das bonificacións indicadas, terase en conta o seguinte:
a) Para as embarcacións tradicionais de Galicia construídas con anterioridade ao ano 1950, aplicarase unha bonificación dun 70 % sobre a suma das contías dos conceptos A), B) e C) resultante.
b) Para as embarcacións históricas clásicas ou de época construídas con anterioridade ao ano 1950, aplicarase unha bonificación dun 70 % sobre a suma das contías dos conceptos A), B) e C) resultante.
c) Para as embarcacións históricas, clásicas ou de época, e tradicionais construídas con posterioridade ao ano 1950, a bonificación será dun 60 % e aplicarase sobre a suma das contías dos conceptos A), B) e C) resultante.
Ademais, se é o caso, serán aplicables sobre a suma das contías dos conceptos A), B) e C) resultante as seguintes bonificacións adicionais:
1. O 20 % para embarcacións tradicionais e históricas propiedade de asociacións náuticas ou culturais sen ánimo de lucro e das que se acredite a súa posta á disposición para a promoción, divulgación, protección ou conservación dos seus valores culturais e históricos.
2. O 10 % para embarcacións tradicionais e históricas inscritas no censo voluntario propiedade dun armador particular que non sexan destinadas a fins lucrativos.
Para os efectos do disposto nesta regra, teranse en conta as seguintes definicións:
a) Enténdese por ancoraxe a dispoñibilidade dunha superficie de espello de auga destinado para tal fin e debidamente autorizado.
b) Enténdese por atracada en punta a dispoñibilidade dun elemento de amarre fixo a embarcadoiro, peirao, banqueta ou dique que permita fixar un dos extremos (proa ou popa) da embarcación.
c) Enténdese por embarcación en seco aquela que permaneza nas instalacións portuarias, fóra da lámina de auga, tanto en estadía transitoria non dedicada a invernada como en estadías prolongadas en zonas habilitadas para tal fin.
d) Enténdese por dispoñibilidade dos servizos de auga e enerxía, dos números 3 e 4 do concepto C), a existencia nas proximidades do punto de atracada, a peirao ou embarcadoiro, de tomas de subministración de auga ou enerxía, con independencia do aboamento da tarifa E-3 que lle sexa aplicable polos consumos efectuados.».
Vinte e tres. Modifícase a regra sétima da tarifa X-5 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Sétima. O aboamento da tarifa da regra sexta farase:
a) Para embarcacións de paso no porto, por adiantado á chegada e polos días de estadía que declaren, ou por períodos de vinte e catro horas desde a súa chegada, contando desde ás 12.00 horas do día de chegada. Se este prazo tiver que ser superado, o suxeito pasivo terá que formular nova petición e aboar de novo, por adiantado, o importe inherente ao prazo prorrogado.
b) Para embarcacións con base no porto, por semestres adiantados para o ano 2019. A domiciliación bancaria poderá ser exixida por Portos de Galicia de o considerar conveniente para a xestión tarifaria das instalacións.
Enténdese por embarcación con base no porto, para os únicos efectos da aplicación desta tarifa, aquela que teña autorizada a prestación do servizo de atracada ou ancoraxe ou estadía en seco por un período dun ou máis semestres naturais. O resto das embarcacións serán consideradas como de paso no porto.
Para embarcacións con base no porto, o importe da tarifa aplicable será polo período completo autorizado, independentemente das entradas, das saídas ou dos días de ausencia da embarcación, mentres teña asignado o posto de atracada ou ancoraxe.
As embarcacións que teñan base nun porto dependente de Portos de Galicia estarán exentas do pagamento da tarifa diaria aplicable a embarcacións de paso durante as súas estadías noutros portos dependentes de Portos de Galicia. Para a súa aplicación deberán acreditar no porto de destino estar ao corrente do pagamento.
A baixa como embarcación de base producirá efectos fronte a Portos de Galicia desde o semestre natural seguinte ao da solicitude de baixa.».
Vinte e catro. Modifícase a regra oitava da tarifa X-5 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Oitava. Ás embarcacións con base no porto aplicaráselles unha redución do 20 % da tarifa que lles resulte aplicable no período considerado como temporada baixa, período este que é o comprendido entre o 1 de outubro e o 31 de marzo.
A bonificación no período de temporada baixa será do 42,5 % cando a embarcación con base no porto estea amarrada durante todo o ano natural.
Esta regra non lles será aplicable ás embarcacións atracadas ou ancoradas en instalacións propias de concesión de construción e explotación.
Portos de Galicia aplicaralles unha bonificación do 40 % ás embarcacións deportivas ou de lecer, cando o resultado da fórmula 0,4×E×M×P sexa menor de 2 e con motores tamén menores de 20 HP, que sexan titularidade dos xubilados do mar. Na fórmula indicada, E = eslora máxima total, M = manga máxima, P = puntal de trazado.
Portos de Galicia aplicará unha bonificación do 50 % ás contías dos conceptos A), B) e C), agás na contía correspondente a embarcacións en seco, ás embarcacións que atraquen en peiraos ou embarcadoiros de titularidade de Portos de Galicia que estean xestionados directamente ou parcialmente por este organismo e que teñan calados inferiores a 1 metro en baixamar viva equinoccial (BMVE). Será requisito para a aplicación desta bonificación que o calado máximo da embarcación permita a súa atracada en condicións de seguridade nestas prazas con calado reducido, que a bonificación sexa solicitada polo titular da autorización e que o aboamento da tarifa se realice por adiantado segundo o disposto na letra b) da regra sétima da presente tarifa. Esta bonificación é acumulable ás restantes indicadas nesta tarifa.».
Vinte e cinco. Modifícase a regra décimo primeira da tarifa X-5 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Décimo primeira. As embarcacións atracadas ou ancoradas en instalacións propias de concesión ou autorización administrativa, agás que no prego de condicións do título se determine outra cousa, aboarán en todo caso o concepto A) da regra sexta e os demais sumandos B) e C) por aqueles servizos prestados en instalacións alleas á concesión ou autorización administrativa. Para o seu aboamento o concesionario ou o autorizado poderá optar:
a) Pola liquidación directa da tarifa polo organismo portuario ao suxeito pasivo baseándose na documentación que o concesionario ou o autorizado entregará a Portos de Galicia, cos datos diarios precisos para que este poida liquidar a tarifa tanto ás embarcacións de paso como ás que teñen base na concesión ou autorización, de acordo co procedemento e formato que Portos de Galicia determine. A domiciliación bancaria poderá ser exixida por Portos de Galicia se o considera conveniente para a xestión tarifaria das instalacións.
b) Polo aboamento da tarifa, subrogándose na obriga dos suxeitos pasivos. Neste caso, o concesionario ou o autorizado entregará a Portos de Galicia a documentación que lle sexa requirida, consonte o procedemento e formato que sinale este organismo, cos datos necesarios para realizar a liquidación que practicará Portos de Galicia. Neste caso, Portos de Galicia poderá acordar unha redución de ata un 15 % da contía base da tarifa que lle corresponda, sendo esta redución dun 5 % se a relación de embarcacións de base declaradas é inferior a 100, do 10 % se está entre 101 e 200 e do 15 % se é superior a 201. Para as embarcacións en tránsito que ocupen prazas de uso público a redución na contía da tarifa base será do 5 %.».
Vinte e seis. Modifícase a regra décimo segunda da tarifa X-5 contida na subalínea 01 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Décimo segunda. Nas instalacións deportivas construídas e xestionadas parcialmente por Portos de Galicia que sexan explotadas por particulares mediante a correspondente concesión ou autorización administrativa que á entrada en vigor desta lei inclúan nos pregos de condicións a redución da contía da tarifa X-5 de ata o 15 %, por subrogarse nas obrigas de pagamentos dos suxeitos pasivos que utilicen as instalacións, manterase esta redución mentres estea vixente ese título administrativo.».
Vinte e sete. Modifícase a regra quinta da tarifa E-3 contida na subalínea 02 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Quinta. As contías da tarifa por subministración de enerxía eléctrica serán as seguintes:
a) Por kWh ou fracción subministrada a través das tomas propiedade de Portos de Galicia: 0,331849 €. A facturación mínima será de 3,840155 €.
b) As contías da taxa para as restantes instalacións:
As bases de cálculo da taxa portuaria defínense segundo os conceptos de enerxía establecidos en referencia directa ao cálculo da factura eléctrica do mercado retallista español establecido no Real decreto 1164/2001 e en particular á tarifa PVPC simple dun único período 2.0A establecida no Real decreto 216/2014, con prezos dos termos de peaxes de acceso e marxe de comercialización fixa vixentes, segundo a formulación seguinte:
Taxas E-3 no período de devindicación = (PA+EA) × Rv × IE + Ct.
Sendo:
– Concepto de potencia accesible (PA): resulta da aplicación do prezo da potencia vixente no ano natural de devindicación. Fíxase para o exercicio 2019 e seguintes unha contía de 0,1152 €/kW-día, multiplicado pola potencia dispoñible da instalación, que vén determinada polo calibre do interruptor xeral de protección da liña de acometida (kW) multiplicado polos días comprendidos no período de facturación.
No suposto de que a contía sufra variacións, tomarase a nova tarifa legalmente aprobada.
– Concepto de enerxía activa (EA): resulta da aplicación do prezo da enerxía vixente no ano natural de devindicación multiplicado pola diferenza de lecturas do equipo de medida tomadas o primeiro día e o derradeiro do período de devindicación en kWh.
O prezo da enerxía vixente no ano natural será unha contía fixa para todo o ano natural, sendo este valor o prezo medio da enerxía publicado polo ministerio con competencia en materia de enerxía do período interanual calculado a partir do 1 de xullo. Para o exercicio 2019 este valor medio é de 0,1209 €/kWh.
No suposto de que a contía sufra variacións, tomarase a nova tarifa legalmente aprobada.
– Recarga polo volume de kWh consumidos (Rv): establécese unha recarga da tarifa base consumida comprendida entre o 2 % e o 10 %, dependendo a dita porcentaxe do consumo medio diario realizado durante o período de devindicación, segundo a seguinte táboa:
Onde:
Rv = 1 + Recarga (%)/100.
– Imposto eléctrico (IE): sobre o concepto de potencia accesible e o concepto de enerxía activa será aplicable a porcentaxe correspondente ao imposto eléctrico legalmente establecido polo organismo competente. O imposto eléctrico para o exercicio 2019 e seguintes é dun 5,11269632 %. Non obstante, no suposto de que sufra variacións durante este exercicio, adaptarase a formulación ao imposto vixente no período de devindicación.
Onde:
IE = 1 + gravame imposto eléctrico (%)/100 = 1+5,11269632/100 = 1,0511269632.
– Contía por posta á disposición de contador (Ct): polos traballos de conexionado, desconexionado e tramitacións administrativas de instalación e seguimento establécese unha contía fixa de 0,05 €/día en subministracións efectuadas en baixa tensión e de 0,5 €/día en subministracións efectuadas en media tensión, polos días comprendidos entre o primeiro e o derradeiro do período de devindicación.».
Vinte e oito. Modifícase a regra décimo cuarta da tarifa E-4 contida na subalínea 02 da alínea 99 do anexo 3, que queda redactada como segue:
«Décimo cuarta. As contías pola subministración de elementos de apertura ou peche de control de accesos instalados nos portos serán as seguintes:
– Tarxetas magnéticas de proximidade ou contacto: 12,87 €/unidade.
– Dispositivos de lectura a distancia: 18,87 €/unidade.
– Mandos a distancia: 50,61 €/unidade.».
Artigo 6.
Modificación da Lei 2/2015, do 29 de abril, do emprego público de Galicia
A Lei 2/2015, do 29 de abril, do emprego público de Galicia, queda modificada como segue:
Un. Modifícase a letra b) do número 2 do artigo 14, que queda coa seguinte redacción:
«b) Propoñer ao Consello da Xunta de Galicia os proxectos de normas de xeral aplicación ao emprego público. Cando se trate de proxectos normativos referentes ao persoal funcionario suxeito a un réxime singular ou especial, a proposta será por iniciativa da persoa titular da consellaría sectorialmente competente.».
Dous. Modifícase a letra d) do número 2 do artigo 14, que queda coa seguinte redacción:
«d) Convocar e resolver os concursos ordinarios de provisión de postos de traballo incluídos nas relacións de postos de traballo do persoal funcionario e laboral da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia e das entidades públicas instrumentais do sector público autonómico.».
Tres. Engádese unha letra f) no número 2 do artigo 17, que queda redactada como segue:
«f) Convocar e resolver os concursos específicos de provisión de postos de traballo relativos á súa consellaría incluídos nas relacións de postos de traballo do persoal funcionario e laboral da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia e das entidades públicas instrumentais do sector público autonómico.».
Catro. Modifícase a letra f) do número 4 do artigo 38, que queda coa seguinte redacción:
«f) Os requisitos e, nos casos en que proceda, as áreas funcionais, os méritos, as capacidades, a experiencia ou a categoría profesional para a súa provisión.».
Cinco. O número 3 do artigo 48 queda modificado como segue:
«3. As ofertas de emprego público poden prever que as prazas reservadas para persoas con discapacidade se convoquen conxuntamente coas prazas ordinarias ou mediante convocatorias independentes, garantíndose, en todo caso, o carácter individual dos procesos selectivos. As probas dos procesos obxecto de convocatoria independente serán de características similares ás que se realicen nas convocatorias ordinarias e as persoas que participen nelas deberán acreditar o grao de discapacidade indicado. As prazas incluídas nestas convocatorias computaranse na porcentaxe reservada na oferta de emprego público para a súa cobertura entre persoas con discapacidade.».
Seis. Engádeselle un número 5 ao artigo 55, coa seguinte redacción:
«5. Para asegurar a protección das vítimas de violencia de xénero durante o desenvolvemento dos procesos selectivos e nas listas de contratación temporal, serán adoptadas todas as medidas necesarias para a salvagarda dos seus dereitos e intereses, e en especial a protección dos seus datos persoais, nos termos establecidos no artigo 72.3.a).».
Sete. Modifícanse as letras a) e b) do artigo 77, que quedan coa seguinte redacción:
«a) Dentro de cada corpo ou escala existirán categorías profesionais divididas en graos de ascenso, aos cales irá vinculada a contía do complemento retributivo de carreira previsto nesta lei.
b) O persoal funcionario de carreira de cada corpo ou escala terá atribuída unha categoría profesional e un grao dentro dela, que para o persoal de novo ingreso será necesariamente a categoría inicial e o grao inferior desta.».
Oito. Modifícase o número 3 do artigo 89, que queda coa seguinte redacción:
«3. Para a valoración dos méritos, das capacidades e, de ser o caso, das aptitudes dos candidatos, crearanse comisións de valoración, coa composición e o réxime de funcionamento que se determinen regulamentariamente, e nos casos dos concursos ordinarios garantirase a participación da representación do persoal. A composición destes órganos responderá aos principios de profesionalidade e especialización dos seus membros e adecuarase ao criterio de paridade entre home e muller. O seu funcionamento axustarase aos principios de imparcialidade e obxectividade.».
Nove. Modifícase o número 1 do artigo 121, que queda coa seguinte redacción:
«1. Nos casos de parto, a nai funcionaria ten dereito a un permiso retribuído de vinte e dúas semanas ininterrompidas, que se distribuirán por elección da persoa titular do dereito, sempre que seis semanas sexan inmediatamente posteriores ao parto.».
Dez. Modifícase o número 1 do artigo 122, que queda coa seguinte redacción:
«1. Nos casos de adopción ou acollemento, tanto preadoptivo como permanente ou simple, o persoal funcionario ten dereito a un permiso retribuído de vinte e dúas semanas ininterrompidas, do que se fará uso, por elección da persoa titular do dereito, en calquera momento posterior á efectividade da resolución xudicial pola que se constitúa a adopción ou efectividade da decisión administrativa ou xudicial de acollemento, sen que en ningún caso un mesmo menor poida dar dereito a varios períodos de aproveitamento deste permiso.».
Once. O número 2 do artigo 129 queda modificado como segue:
«2. As licenzas previstas neste artigo pódense conceder igualmente ao persoal funcionario en prácticas que xa estea prestando servizos remunerados na Administración como persoal funcionario de carreira, durante o tempo que se prolongue o curso selectivo ou o período de prácticas. Se os servizos como persoal funcionario de carreira se prestasen na mesma Administración na que se adquiriu a condición de persoal funcionario en prácticas, poderá optarse entre percibir as retribucións que correspondan pola condición de funcionario de carreira ou as retribucións previstas para o persoal funcionario en prácticas. Se os servizos como persoal funcionario de carreira se prestasen nunha administración distinta daquela na que se adquiriu a condición de persoal funcionario en prácticas, percibiranse necesariamente as retribucións fixadas nesta última para o persoal funcionario en prácticas.».
Doce. Modifícase o número 3 do artigo 146, que queda coa seguinte redacción:
«As administracións públicas incluídas no ámbito de aplicación desta lei aboarán o complemento retributivo desde o primeiro día en situación de incapacidade temporal ou de gozo da licenza por enfermidade que, sumado á prestación do réxime xeral da Seguridade Social, acade o 100 % das retribucións fixas do mes do inicio da incapacidade temporal.».
Trece. Engádenselle as letras ñ) e o) ao artigo 167, que quedan redactadas como segue:
«ñ) Cando sexa nomeado como titular das subdelegacións do Goberno nas provincias ou das direccións insulares da Administración xeral do Estado e non opte por permanecer na situación de servizo activo na súa Administración de orixe.
o) Cando pase a desenvolver cargos directivos nas sociedades mercantís públicas autonómicas ou nas fundacións do sector público autonómico, cando os ditos cargos sexan designados logo do acordo do Consello da Xunta de Galicia ou polos seus propios órganos de goberno.».
Catorce. Os cadros do número 1 da disposición adicional novena correspondentes ás escalas de profesores numerarios de institutos politécnicos marítimo-pesqueiros e de profesores de capacitación agraria quedan coa seguinte redacción:
Quince. O cadro do número 2 da disposición adicional novena correspondente á escala de enxeñeiros técnicos queda coa seguinte redacción:
Dezaseis. Introdúcese unha disposición adicional décimo cuarta, coa seguinte redacción:
«Disposición adicional décimo cuarta.
Segunda actividade do persoal pertencente ás escalas de axentes forestais e axentes facultativos medioambientais da Xunta de Galicia
1. A segunda actividade do persoal das escalas de axentes forestais e axentes facultativos medioambientais da Xunta de Galicia, que en todo caso será voluntaria, consistirá no pase á realización de tarefas que non comporten unha prestación directa de labores de extinción de incendios.
2. Poderá solicitar pasar á segunda actividade o persoal das escalas de axentes forestais e axentes facultativos medioambientais que cumpra os requisitos que a seguir se indican:
a) Ter cumpridos os 60 anos de idade.
b) Ter desempeñados vinte e cinco anos de servizo nestas escalas.
c) Formular solicitude nos termos previstos regulamentariamente.
3. O persoal en situación de segunda actividade percibirá a totalidade das retribucións que lle correspondan polo posto de traballo que efectivamente pase a desempeñar. Non obstante, se as retribucións totais son inferiores ás que se viñan percibindo no momento de se producir o pase á situación de segunda actividade, o persoal indicado terá dereito a percibir un complemento persoal equivalente á diferenza entre a totalidade das retribucións, básicas e complementarias, do posto de orixe, coa exclusión das gratificacións por servizos extraordinarios, en cómputo anual, e as retribucións que lle corresponda percibir polo posto que ocupe.
4. Desenvolverase regulamentariamente o réxime aplicable á segunda actividade deste persoal, logo da negociación coas organizacións sindicais.».
Dezasete. Engádese un número 5 na disposición transitoria primeira, coa seguinte redacción:
«5. Ao persoal laboral fixo que como consecuencia do proceso de funcionarización adquira a condición de funcionario de carreira e polo tanto se manteña no mesmo posto de traballo obxecto de funcionarización garántenselle as retribucións brutas que estaba a percibir como laboral fixo se estas son superiores ás que lle correspondan como funcionario mentres permaneza nese destino. A diferenza de retribucións entre funcionario e laboral farase efectiva mensualmente mediante un complemento persoal de funcionarización.
Este complemento non é nin compensable nin absorbible, agás que se incrementen as retribucións complementarias deste persoal por algunha causa que non derive dos incrementos anuais que con carácter xeral establezan as leis de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma.».
Dezaoito. Engádeselle un número 4 á disposición transitoria oitava, coa seguinte redacción:
«4. Sen prexuízo do establecido no número 3 desta disposición e mentres non se implante o sistema de carreira profesional establecido no artigo 77, poderase establecer un sistema transitorio de recoñecemento da progresión na carreira administrativa, complementario ao do grao persoal previsto nesta disposición, que permita ao persoal funcionario de carreira progresar de maneira voluntaria e individualizada e que promova a súa actualización e o perfeccionamento da súa cualificación profesional.
No regulamento que desenvolva este sistema transitorio poderán fixarse os graos e requisitos para o seu recoñecemento e ascensos, así como a avaliación necesaria da traxectoria e actuación profesional, na que se terán en conta os coñecementos adquiridos, a formación, a experiencia e outros méritos e aptitudes que se establezan.
O persoal funcionario de carreira que quede encadrado neste sistema poderá percibir, de acordo co que se estableza regulamentariamente, unha retribución adicional ao complemento de destino segundo o grupo ou subgrupo profesional de pertenza, que remunere a progresión profesional acadada.
Esta retribución adicional percibirase en todo caso na situación de servizo activo no correspondente corpo ou escala ou durante o desempeño de postos ou cargos no ámbito da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia e as entidades instrumentais do sector público autonómico de Galicia enunciadas no artigo 45.a) da Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia, ou nos órganos estatutarios da Comunidade Autónoma relacionados na disposición adicional primeira, letra a), da Lei 2/2015, do 29 de abril, do emprego público de Galicia. Tamén percibirán este complemento os liberados sindicais.
O persoal funcionario de carreira que se encontre na situación de servizos especiais polo desempeño de postos ou cargos no ámbito delimitado no parágrafo anterior percibirá dentro das retribucións do posto ou cargo que desempeñe unha contía equivalente á correspondente á retribución adicional que lle sería aplicable de acordo con esta disposición.
Cando se implante o sistema de carreira profesional previsto no artigo 77, terase en conta o desenvolvemento profesional acadado e consolidado de acordo co establecido nesta disposición.».
Artigo 7
Modificación do texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario, aprobado polo Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro
O texto refundido da Lei de réxime financeiro e orzamentario, aprobado polo Decreto lexislativo 1/1999, do 7 de outubro, queda modificado como segue:
Un. Engádese un novo artigo 50 bis, coa seguinte redacción:
«Artigo 50 bis.
Oficina orzamentaria
1. No ámbito da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia, en cada sección orzamentaria, baixo a dependencia da correspondente secretaría xeral técnica, identificarase un órgano, con nivel mínimo de servizo, que desenvolverá como mínimo as seguintes funcións, sen prexuízo daqueloutras que poidan establecerse nos decretos de estrutura orgánica:
a) Formular, en termos de obxectivos e programas de gasto, incluso plurianuais, os plans de actuación e proxectos dos servizos orzamentarios dependentes.
b) O estudo e informe económico dos actos e disposicións con repercusión económico-financeira nos orzamentos de gastos e ingresos.
c) Informar e propoñer, se é o caso, á comisión orzamentaria que corresponda a revisión dos programas de gasto e desenvolver e aplicar as instrucións para a elaboración do orzamento anual.
d) A elaboración e tramitación do anteproxecto anual de orzamentos da sección e a coordinación dos correspondentes ás entidades instrumentais dependentes, o seguimento da execución dos créditos orzamentarios e a tramitación das súas modificacións.
e) O seguimento do grao de realización dos obxectivos respecto dos programas e actuacións que se determinen na lei anual de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma.
f) A análise e coordinación de cantos recursos financeiros ten asignados a sección, así como a coordinación e seguimento da aplicación dos fondos europeos ou outros finalistas que financien programas ou proxectos da sección e das súas entidades dependentes, sen prexuízo das funcións atribuídas ás outras unidades e órganos da sección.
2. Nas entidades públicas recollidas no orzamento consolidado da Comunidade Autónoma de Galicia cuxa normativa específica confira carácter limitativo aos créditos do seu orzamento de gastos, estableceranse as unidades necesarias para dar cumprimento ao sinalado na letra d) do número anterior.
3. Por orde da consellaría competente en materia de facenda aprobarase o desenvolvemento regulamentario relativo á realización destas funcións e o procedemento que se debe seguir para o exercicio de cada unha delas.».
Dous. Engádense os números 3 e 4 no artigo 61, coa seguinte redacción:
«3. Non terán a condición de modificacións orzamentarias nin a redistribución de créditos nin os movementos interproxectos que non alteren o nivel de vinculación dos créditos previsto no artigo 56 ou nas leis anuais de orzamentos.
4. O procedemento de xestión dos expedientes de modificacións orzamentarias que afecten a Administración xeral, organismos autónomos, axencias públicas autonómicas e restantes entidades públicas recollidas no orzamento consolidado da Comunidade Autónoma de Galicia cuxa normativa específica confira carácter limitativo aos créditos do seu orzamento de gastos desenvolverase por orde da consellaría competente en materia de facenda. Nesta orde tamén se desenvolverá o procedemento de xestión das figuras previstas no número 3 deste artigo.».
Tres. O primeiro parágrafo do artigo 73 queda redactado como segue:
«A xestión económica e financeira dos créditos incluídos nos orzamentos da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia e dos seus organismos autónomos, axencias públicas e demais entidades públicas recollidas no orzamento consolidado da Comunidade Autónoma con orzamentos de gastos de carácter limitativo estruturarase de acordo coas seguintes fases:».
Catro. No artigo 73 queda suprimido o inciso «a) Orzamento de gastos».
Cinco. Suprímese toda a letra b) do artigo 73.
Seis. Dáselle a seguinte redacción ao artigo 78:
«Artigo 78.
Fases dos dereitos económicos
1. A xestión orzamentaria dos dereitos económicos incluídos nos orzamentos da Administración xeral da Comunidade Autónoma e dos seus organismos autónomos, axencias públicas e demais entidades públicas recollidas no orzamento consolidado da Comunidade Autónoma con orzamentos de gastos de carácter limitativo realizarase a través das seguintes fases:
a) Compromiso de ingreso, que é o acto con base no cal se recoñece en contas o dereito a liquidar un determinado recurso por unha contía certa no momento no que se cumpran as condicións ou trámites que se prevén no título xurídico do que nace a expectativa do dereito á súa percepción.
Para estes efectos, terán a consideración de títulos xurídicos habilitantes as leis, os regulamentos, as resolucións e os acordos promulgados, aprobados, ditados ou adoptados por órganos estatais, autonómicos ou locais, así como os convenios e os contratos celebrados con estes órganos ou con outras entidades públicas ou privadas.
b) Contraído do recurso, que é o acto polo que se liquida o ingreso e se recoñece en contas o dereito definitivo á súa percepción pola súa exacta contía, unha vez cumpridas as condicións exixidas para a perfección do dereito.
c) Recadación do recurso, que constitúe o proceso a través do cal a Tesouraría da Comunidade ingresa nas súas caixas o importe do dereito recoñecido ou cando, de ser o caso, se procede ao seu ingreso en formalización.
2. O desenvolvemento das distintas fases realizarase tendo en conta o principio de mantemento do equilibrio económico-financeiro e condicionado ás garantías de estabilidade orzamentaria e á sustentabilidade financeira establecidas na normativa estatal e autonómica.
3. Poderán acumularse nun mesmo acto unha ou varias das fases de xestión orzamentaria.».
Sete. O artigo 79 queda coa seguinte redacción:
«Artigo 79.
Normas especiais na xestión orzamentaria dos dereitos económicos por transferencias correntes e de capital
1. Respecto dos dereitos económicos procedentes de transferencias correntes e de capital, a competencia para a realización dos actos de xestión orzamentaria corresponderá:
a) Cando se trate de dereitos que corresponden ao orzamento da Administración xeral da Comunidade Autónoma e cando se modifiquen as previsións iniciais das entidades públicas recollidas no orzamento consolidado da Comunidade Autónoma con orzamentos de gastos de carácter limitativo, á dirección xeral competente en materia de orzamentos, a través do órgano que teña atribuída a xestión orzamentaria dos ingresos procedentes de transferencias correntes e de capital.
b) Agás a excepción prevista na letra a) deste número, cando se trate de ingresos que corresponden ao orzamento das entidades públicas instrumentais con orzamento de carácter limitativo, aos órganos que dentro delas teñan atribuída a xestión orzamentaria en materia de ingresos.
2. Na aplicación do previsto nos artigos 64 e 69, a formalización de compromisos firmes de ingresos non orzados inicialmente axustarase ás seguintes especialidades:
a) Por solicitude das consellarías ou das entidades públicas recollidas no orzamento consolidado da Comunidade Autónoma con orzamentos de gastos de carácter limitativo, os expedientes de formalización do compromiso de ingreso e de xeración de crédito ou ampliación serán tramitados simultaneamente pola dirección xeral competente en materia de orzamentos, a través dos órganos que teñan atribuídas as correspondentes funcións.
b) Cando se trate de transferencias que corresponden a recursos previstos na lei reguladora do sistema de financiamento das comunidades autónomas, a tramitación simultánea dos expedientes de formalización do compromiso de ingreso e de xeración ou ampliación será realizada de oficio pola dirección xeral competente en materia de orzamentos.
3. O contraído dos recursos procedentes da Unión Europea efectuarase unha vez certificada ante a unidade estatal ou comunitaria administradora destes recursos a realización do gasto financiado coas transferencias dos devanditos recursos.
Con carácter xeral, sen prexuízo das excepcións que, no marco do proceso de elaboración do orzamento anual, estableza a dirección xeral competente en materia de orzamentos, a xestión destes recursos incluirase dentro do orzamento da Administración xeral, aínda que o beneficiario sexa calquera das entidades incluídas no ámbito do sector público autonómico definido segundo a Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia, ou se trate de entidades que estean recollidas no orzamento consolidado da Comunidade Autónoma con orzamentos de gastos de carácter limitativo.
Realizada esta xestión orzamentaria, as entidades percibirán os recursos correspondentes desde a sección orzamentaria pola que reciben as transferencias correntes e de capital.
4. Os anticipos de fondos europeos percibidos para financiar gastos en fase de execución terán, transitoriamente, tratamento extraorzamentario, que se cancelará no momento en que se certifique o gasto e se efectúe o contraído do recurso e a aplicación do recadado, segundo proceda, como transferencia corrente ou de capital.
5. Non resultará aplicable o previsto no número anterior cando a Administración xeral da Comunidade Autónoma ou os seus entes instrumentais con orzamento de carácter limitativo resulten beneficiarios de axudas financiadas con fondos europeos xestionados pola Administración xeral do Estado para os que se conveña a realización de anticipos reembolsables.
6. Os ingresos por transferencias correntes e de capital que non poidan ser identificados polo órgano da dirección xeral competente en materia de orzamentos que teña atribuída a súa xestión, ao non figurar claramente especificada a súa procedencia, quedarán contabilizados en contas extraorzamentarias, que os recollerán como pendentes de aplicación ata a súa correcta identificación.
7. A devolución de ingresos procedentes de transferencias correntes ou de capital xa aplicadas ao orzamento e materialmente ingresadas en contas de Tesouraría só poderá realizarse como consecuencia de disposición, resolución ou acordo no que se estableza a súa exixencia á Administración xeral ou ás entidades públicas instrumentais que os percibiron.
Co obxecto de manter o equilibrio orzamentario, poderase requirir do órgano ou entidade que xestionou a transferencia recibida que comunique os créditos do seu orzamento de gastos que financiarán a correspondente devolución. En ningún caso o expediente de devolución incluirá as cantidades exixidas por xuros ou conceptos análogos, e a devolución das devanditas cantidades será a cargo do xestor da transferencia.
8. Por orde da consellaría competente en materia de facenda desenvolveranse os procedementos de xestión orzamentaria que correspondan para cada unha das especialidades previstas nos números 1 a 7 deste artigo e determinaranse os órganos competentes en cada caso.».
Oito. Engádeselle un número 5 ao artigo 85, coa seguinte redacción:
«5. O procedemento de xestión dos expedientes de modificacións orzamentarias que afecten as entidades instrumentais previstas no número 1 desenvolverase por orde da consellaría competente en materia de facenda.».
Artigo 8.
Modificación do Decreto 60/2009, do 26 de febreiro, sobre solos potencialmente contaminados e procedemento para a declaración de solos contaminados
O Decreto 60/2009, do 26 de febreiro, sobre solos potencialmente contaminados e procedemento para a declaración de solos contaminados, queda modificado como segue:
Un. Modifícase o apartado 2 do número 1 do artigo 2, que queda coa seguinte redacción:
«2. Actividades potencialmente contaminantes do solo: as actividades de tipo industrial ou comercial que, xa sexa polo manexo de substancias perigosas, xa sexa pola xeración de residuos, poidan contaminar o solo. Terán, en todo caso, esta consideración:
a) As actividades de tipo industrial ou comercial recollidas no anexo I do Real decreto 9/2005, do 14 de xaneiro, polo que se establece a relación de actividades potencialmente contaminantes do solo e os criterios e estándares para a declaración de solos contaminados, ou norma que o substitúa.
b) As actividades que producen, manexan ou almacenan máis de dez toneladas por ano dunha ou varias das substancias incluídas no Real decreto 363/1995, do 10 de marzo, polo que se aproba o Regulamento sobre notificación de substancias novas e clasificación, envasado e etiquetaxe de substancias perigosas.
c) Os almacenamentos de combustible para uso propio, segundo o Real decreto 1523/1999, do 1 de outubro, polo que se modifica o Regulamento de instalacións petrolíferas, aprobado polo Real decreto 2085/1994, do 20 de outubro, e as instrucións técnicas complementarias MI-IP03, aprobadas polo Real decreto 1427/1997, do 15 de setembro, e MI-IP04, aprobadas polo Real decreto 2201/1995, do 28 de decembro, cun consumo anual medio superior a 300.000 litros e cun volume total de almacenamento igual ou superior a 50.000 litros.
Terán a consideración de novas actividades potencialmente contaminantes do solo aquelas que iniciaron a súa actividade con posterioridade ao 7 de febreiro de 2005, data de entrada en vigor do Real decreto 9/2005, do 14 de xaneiro.».
Dous. Suprímese o anexo I.
Artigo 9.
Modificación da Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia
A Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia, queda modificada como segue:
Un. Engádeselle un novo número 3 ao artigo 71, coa seguinte redacción:
«3. Sobre a contía das sancións pecuniarias impostas segundo os artigos 72 a 74 aplicaranse as reducións establecidas no artigo 188 da Lei 58/2003, do 17 de decembro, xeral tributaria, nos termos previstos no dito precepto.».
Dous. Modifícase o artigo 72, que queda coa seguinte redacción:
«Artigo 72.
Infracción tributaria por incumprir a obriga de repercutir o canon da auga ou o coeficiente de vertedura a sistemas de depuración na factura da auga
1. Constitúe infracción tributaria incumprir a obriga de repercutir o canon da auga ou o coeficiente de vertedura a sistemas de depuración nas facturas ou nos recibos que emita a entidade subministradora ou prestadora do servizo de sumidoiros para documentar a contraprestación dos seus servizos. Neste suposto inclúese o incumprimento da obriga de liquidar o canon da auga ou o coeficiente de vertedura nas subministracións ou, se é o caso, na prestación de servizo de sumidoiros non facturados aos abonados, mesmo os consumos propios das entidades subministradoras ou prestadoras do servizo de sumidoiros, nos termos que regulamentariamente se determinen, así como o incumprimento da prohibición da súa repercusión de forma separada da factura ou recibo que emita a entidade subministradora ou prestadora do servizo de sumidoiros para documentar a contraprestación dos seus servizos.
2. A infracción tributaria será leve cando o importe non repercutido, ou repercutido de forma separada, do canon da auga ou do coeficiente de vertedura sexa inferior ou igual a 3.000 euros ou, sendo superior, o número de recibos de auga emitidos sen incluír o canon da auga ou o coeficiente de vertedura sexa inferior ou igual a 10.
3. A infracción tributaria será grave cando o importe non repercutido, ou repercutido de forma separada, do canon da auga ou do coeficiente de vertedura sexa superior a 3.000 euros.
4. A base da sanción será o canon da auga ou o coeficiente de vertedura non repercutido, ou repercutido de forma separada, como resultado da comisión da infracción.
5. A sanción por infracción leve consistirá nunha multa pecuniaria proporcional do 25 % da base.
6. A sanción por infracción grave consistirá nunha multa pecuniaria proporcional do 40 % da base.
7. A sanción por infracción grave graduarase incrementando a porcentaxe indicada no número anterior conforme os criterios de comisión repetida de infraccións tributarias e de prexuízo económico para a Facenda pública, cos incrementos porcentuais previstos para cada caso nas letras a) e b) do número 1 do artigo 187 da Lei 58/2003, do 17 de decembro, xeral tributaria.».
Tres. O artigo 73 queda modificado como segue:
«Artigo 73.
Infracción tributaria por repercutir incorrectamente o canon da auga ou o coeficiente de vertedura a sistemas de depuración con prexuízo económico para a Facenda pública
1. Constitúe infracción tributaria repercutir incorrectamente o canon da auga ou o coeficiente de vertedura a sistemas de depuración nas facturas ou nos recibos que emita a entidade subministradora ou prestadora do servizo de sumidoiros para documentar a contraprestación dos seus servizos, ou repercutilo en documento separado, cando desta repercusión incorrecta se produza ou se poida producir prexuízo económico para a Facenda pública.
2. A base da sanción será a diferenza entre o canon da auga ou o coeficiente de vertedura repercutido e o que procedía repercutir.
3. A cualificación da sanción como leve ou grave, así como a determinación da súa sanción, realizarase consonte o establecido nos números 2 a 7 do artigo anterior.».
Catro. O artigo 74 queda coa seguinte redacción:
«Artigo 74.
Infracción tributaria por repercutir incorrectamente o canon da auga ou o coeficiente de vertedura a sistemas de depuración sen prexuízo económico para a Facenda pública
1. Constitúe infracción tributaria leve repercutir incorrectamente o canon da auga ou o coeficiente de vertedura a sistemas de depuración nas facturas ou nos recibos que emita a entidade subministradora ou prestadora do servizo de sumidoiros para documentar a contraprestación dos seus servizos cando desta repercusión incorrecta non se produza ou non se poida producir prexuízo económico para a Facenda pública.
2. A base da sanción será a diferenza entre o canon da auga ou o coeficiente de vertedura repercutido e o que procedía repercutir.
3. A sanción consistirá nunha multa pecuniaria proporcional do 10 % da base.».
Artigo 10.
Modificación da Lei 9/2013, do 19 de decembro, do emprendemento e da competitividade económica de Galicia
Modifícase o número 2 do artigo 36 da Lei 9/2013, do 19 de decembro, do emprendemento e da competitividade económica de Galicia, que queda coa seguinte redacción:
«2. A declaración de incidencia ambiental deberá ser emitida no prazo máximo de dous meses desde a presentación da solicitude. Se se supera o citado prazo, a declaración entenderase desfavorable.».
Artigo 11.
Modificación da Lei 11/2013, do 26 de decembro, de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2014
Engádese un número Tres bis na disposición adicional vixésimo primeira da Lei 11/2013, do 26 de decembro, de orzamentos xerais da Comunidade Autónoma de Galicia para o ano 2014, coa seguinte redacción:
«Tres bis. Igualmente, cando as circunstancias económicas da sociedade o permitan por cumprir os obxectivos orzamentarios e as previsións do seu plan de viabilidade, a persoa titular da consellaría competente en materia de residuos, logo do informe favorable da consellaría competente en materia de facenda, poderá establecer unha bonificación na contía do canon unitario de tratamento por tonelada nunha porcentaxe que non exceda o 10 % da cantidade que en concepto de canon estea vixente no ano inmediatamente anterior.
A aprobación da contía do canon bonificado por tonelada publicarase no
Diario Oficial de Galicia
conxuntamente coa actualización anual do canon unitario prevista no número Dous desta disposición.
Para poder beneficiarse da dita bonificación, as entidades locais deberán presentar a súa solicitude ante a sociedade antes de que transcorra un mes desde a súa publicación, xuntando unha declaración na que se comprometan a adoptar as medidas para poder trasladar, con efectos económicos do 1 de xaneiro da anualidade correspondente á aprobación dese canon bonificado, o importe equivalente ao da devandita bonificación ás persoas beneficiarias do servizo, mediante a modificación ou adaptación das prestacións patrimoniais de carácter público que teñan establecidas para o servizo público de recollida de residuos urbanos, tratamento e eliminación destes, así como a procurar unha redución de residuos mediante o mantemento ou a aprobación de novas medidas que fomenten a recollida selectiva orientadas á prevención e redución da produción de lixo convencional ou ao fomento da reciclaxe dos envases lixeiros. A presentación da indicada declaración determinará a inmediata aplicación do canon bonificado con efectos económicos do 1 de xaneiro da anualidade correspondente á aprobación dese canon bonificado.
Dentro dos dous primeiros meses do primeiro ano seguinte ao da aplicación da bonificación do canon unitario de tratamento por tonelada, as entidades locais beneficiarias do dito canon deberán presentar unha certificación do órgano da entidade local que corresponda na que se acredite o cumprimento das condicións sinaladas no parágrafo anterior relativas, en primeiro lugar, a ter adoptado as medidas para permitir nese ano trasladar a bonificación ás persoas beneficiarias do servizo e, en segundo lugar, á adopción ou mantemento das medidas sinaladas de fomento da recollida selectiva ou de fomento da reciclaxe dos envases lixeiros.
No suposto de que, no prazo sinalado no parágrafo anterior, non se achegase o dito certificado ou se constatase o incumprimento das condicións requiridas para o gozo da bonificación, será aplicable o canon ordinario sen bonificación, polo que a Sociedade Galega de Medio Ambiente, S. A. procederá a facturar antes do 30 de marzo o importe da bonificación aplicada o ano anterior. Para o caso de impagamento deste importe, haberá que aterse ao disposto no apartado Seis desta disposición adicional.».
Artigo 12.
Modificación da Lei 13/2013, do 23 de decembro, de caza de Galicia
Engádese un derradeiro parágrafo na letra b) do número 1 do artigo 72 da Lei 13/2013, do 23 de decembro, de caza de Galicia, coa seguinte redacción:
«Exclusivamente para a caza do xabaril, poderá practicarse esta modalidade de caza colectiva coa participación dun mínimo de oito cazadores.».
Artigo 13.
Modificación da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia
A Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, queda modificada como segue:
Un. Engádese un novo artigo 117 bis, coa seguinte redacción:
«Artigo 117 bis.
Modalidades de execución das actuacións no sistema de expropiación
A Administración expropiante poderá utilizar, para o desenvolvemento da actividade de execución das actuacións no sistema de expropiación, todas as modalidades de xestión directa e indirecta admitidas pola lexislación de réxime xurídico, de contratación das administracións públicas, de réxime local e de ordenación territorial e urbanística.».
Dous. Modifícase o número 2 do artigo 157, que queda redactado como segue:
«2. Toda infracción urbanística implicará a imposición de sancións ás persoas responsables, así como a obriga de resarcimento dos danos e indemnización das perdas a cargo deles, con independencia das medidas previstas na sección anterior. A obriga de resarcimento dos danos e de indemnización das perdas provocados no patrimonio das administracións públicas poderá impoñerse na propia resolución sancionadora e a súa execución realizarase, de ser o caso, a través dos medios de execución forzosa previstos pola lexislación do procedemento administrativo común.».
Tres. Engádeselle unha nova letra f) ao número 3 do artigo 158, coa seguinte redacción:
«f) A realización de pintadas, graffitis, incisións ou outros actos que causen danos ou deterioracións ou menoscaben o ornato da vía pública, do mobiliario urbano, dos espazos publicitarios ou dos paramentos exteriores das edificacións, construcións e instalacións, incluídos os muros e cerramentos de todo tipo, sempre que exista reincidencia ou os danos sexan irreparables, entendéndose por tales aqueles que exixan a substitución do elemento afectado.
Non será constitutiva de infracción a realización de murais e graffitis de valor artístico nos espazos públicos que excepcionalmente cedan os concellos para estes efectos, sempre que non prexudiquen o contorno urbano nin a calidade de vida da veciñanza. Estes espazos deberán estar periodicamente sometidos a control e limpeza.».
Catro. Modifícase o número 4 do artigo 158, que queda redactado como segue:
«4. Son infraccións leves:
a) A execución de obras ou instalacións realizadas sen licenza, comunicación previa ou orde de execución, cando sexan legalizables por seren conformes co ordenamento urbanístico.
b) O incumprimento das ordes de execución ou demolición.
c) A inexactitude, falsidade ou omisión, de carácter non esencial, en calquera dato ou documento que se achega ou consta na comunicación previa.
d) A realización de pintadas, graffitis, incisións ou outros actos que causen danos ou deterioracións ou menoscaben o ornato da vía pública, do mobiliario urbano, dos espazos publicitarios ou dos paramentos exteriores das edificacións, construcións e instalacións, incluídos os muros e cerramentos de todo tipo, sempre que non teña o carácter de infracción grave.
Non será constitutiva de infracción a realización de murais e graffitis de valor artístico nos espazos públicos que excepcionalmente cedan os concellos para estes efectos, sempre que non prexudiquen o contorno urbano nin a calidade de vida da veciñanza. Estes espazos deberán estar periodicamente sometidos a control e limpeza.
e) As demais vulneracións do ordenamento urbanístico que non teñan o carácter de infraccións graves ou moi graves.».
Cinco. Engádeselle un novo número 5 ao artigo 160, coa seguinte redacción:
«5. No caso das infraccións previstas na alínea f) do número 3 e na alínea d) do número 4 do artigo 158, serán sancionadas as persoas que resulten autoras materiais das condutas.
Estarán exentos de responsabilidade por estas infraccións os menores de 14 anos. No caso de que a infracción sexa cometida por un menor de 14 anos, a autoridade competente poñerao en coñecemento do Ministerio Fiscal.
Cando sexa declarado autor dos feitos cometidos un menor de 18 anos, un menor non emancipado ou unha persoa coa capacidade modificada xudicialmente, responderán, solidariamente con el, do pagamento das sancións pecuniarias que se lle impoñan, dos danos e perdas ocasionados de acordo co establecido no artigo 157.2 e da reposición ao seu estado orixinario da situación alterada pola infracción de acordo co establecido no artigo 162 bis os seus pais, titores, curadores, acolledores ou gardadores legais ou de feito, segundo proceda.».
Seis. Modifícase o número 1 do artigo 161, coa seguinte redacción:
1. As infraccións urbanísticas serán sancionadas da seguinte forma:
«a) As infraccións leves, con carácter xeral, con multa de 300 a 6.000 euros e, como mínimo, o 2 % do valor da obra, instalación ou actuación realizada, de ser o caso.
b) A infracción leve prevista na alínea d) do número 4 do artigo 158, con multa de 100 a 600 euros.
c) As infraccións graves, con carácter xeral, con multa de 6.001 a 60.000 euros e, como mínimo, o 20 % do valor da obra, terreos, exceso de edificación ou actuación realizada, de ser o caso.
d) A infracción grave prevista na alínea f) do número 3 do artigo 158, con multa de 601 a 6.000 euros.
e) As infraccións moi graves, con multa de 60.001 a 1.000.000 de euros e, como mínimo, o 30 % do valor das obras, terreos, edificacións ou actuacións realizadas, de ser o caso.».
Sete. Engádese un novo artigo 162 bis, coa seguinte redacción:
«Artigo 162 bis.
Reposición da situación alterada ao seu estado orixinario en determinados casos
As responsabilidades administrativas que deriven da comisión das infraccións previstas na alínea d) do número 4 do artigo 158 e na alínea f) do número 3 do artigo 158 entenderanse sen prexuízo e serán compatibles coa exixencia, polo órgano competente para a imposición da sanción, ao infractor ou ás persoas previstas no artigo 160.5 desta lei da obriga de reposición da situación alterada ao seu estado orixinario, incluíndo a limpeza das pintadas e graffitis.».
Oito. Engádese unha disposición adicional terceira na Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, coa seguinte redacción:
«Disposición adicional terceira.
Medidas urbanísticas excepcionais
Para os efectos desta lei, e sen prexuízo do necesario respecto á normativa sectorial estatal e autonómica que resulte aplicable, poderase autorizar a reconstrución, coas mesmas características volumétricas que tiñan, dos edificios, construcións e instalacións afectados por situacións declaradas polo Consello de Ministros como zona afectada gravemente por unha emerxencia de protección civil ou polo Consello da Xunta de emerxencia de natureza catastrófica, que, no momento de produción da dita situación, estean sometidos ao réxime previsto nos artigos 40 e 90. Nestes casos, os edificios, construcións e instalacións realizados quedarán sometidos ao réxime dos artigos 40 e 90.
Esta disposición será aplicable tanto respecto das situacións xa declaradas como daquelas cuxa declaración se efectúe tras a súa entrada en vigor.».
Nove. Modifícase a letra d) da disposición transitoria terceira, coa seguinte redacción:
«d) Que se manteñan o uso e a actividade autorizados orixinariamente, permitíndose, en todo caso, o cambio de uso a calquera dos regulados no artigo 40 desta lei.».
Artigo 14.
Modificación da Lei 4/2017, do 3 de outubro, de protección e benestar dos animais de compañía
Engádese un número 3 no artigo 17, coa seguinte redacción:
«3. Toda persoa que conduza e controle, de forma habitual, ocasional ou puntual, un animal cualificado como potencialmente perigoso deberá estar en posesión da correspondente licenza municipal para a tenza de animais potencialmente perigosos expedida ao seu nome.».
Artigo 15.
Modificación da Lei 8/2013, do 28 de xuño, de estradas de Galicia
A Lei 8/2013, do 28 de xuño, de estradas de Galicia, queda modificada como segue:
Un. O número 1 do artigo 41 queda coa seguinte redacción:
«1. A liña límite de edificación está situada a ambas as dúas beiras da estrada cun trazado que discorre paralelo ás liñas exteriores de delimitación das calzadas a unha distancia, medida horizontal e ortogonalmente a aquelas, de:
a) 50 metros no caso de autoestradas, autovías e vías para automóbiles.
b) 15 metros no caso de estradas convencionais. No caso de que unha administración teña aprobado o catálogo da súa rede e nel se categoricen funcionalmente as estradas en rede estruturante, rede complementaria e rede local, segundo o establecido no Decreto 66/2016, do 26 de maio, polo que se aproba o Regulamento de estradas de Galicia, a liña límite de edificación estará situada a 15 metros no caso das estradas da rede estruturante e da rede complementaria e a 7 metros para as estradas da rede local.
c) Nos elementos funcionais da estrada, a liña de edificación estará situada a 7 metros da liña exterior de delimitación da calzada do elemento funcional. No suposto de que a liña límite de edificación do elemento funcional quede incluída dentro da liña límite de edificación establecida pola propia estrada, será esta última a que prevaleza.».
Dous. O número 2 do artigo 47 queda coa seguinte redacción:
«2. A competencia para autorizar a execución de obras e instalacións ou a realización de calquera outra actividade na zona de dominio público da estrada ou nas súas zonas de protección correspóndelle á Administración titular da estrada, agás na corta de arboredo, que terá que ser autorizada unicamente polo órgano competente en materia forestal, de acordo co disposto na Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia, ou norma que a substitúa, logo do informe preceptivo e vinculante do órgano competente da Administración titular da estrada.
No caso de obras, instalacións ou actividades non executadas pola Administración titular da estrada, na parte da zona de dominio público dos tramos urbanos distinta das calzadas e das súas beiravías, a competencia para outorgar a autorización corresponderá aos concellos, logo do informe vinculante da Administración titular da estrada. Ese informe será tamén preciso no caso de obras, instalacións ou actividades que vaia realizar o propio concello.».
Tres. As letras e) e f) do número 2 do artigo 61 quedan coa seguinte redacción:
«e) Deteriorar intencionadamente calquera elemento da estrada directamente relacionado coa ordenación, orientación, sinalización e seguridade da circulación, ou modificar as súas características ou situación, cando non se impida que o elemento do que se trate siga prestando a súa función. Entenderase incluída nesta infracción a realización de pintadas, graffitis ou incisións de calquera tipo.
f) Destruír, deteriorar, alterar ou modificar intencionadamente calquera obra ou instalación da estrada ou dos seus elementos funcionais, cando non se afecte a estrada ou as beiravías. Entenderanse incluídos nesta infracción a realización de pintadas, graffitis ou incisións ou calquera outro acto que cause danos, deteriore ou menoscabe o seu ornato.».
Artigo 16.
Modificación da Lei 11/2008, do 3 de decembro, de pesca de Galicia
Engádese un parágrafo terceiro na disposición transitoria cuarta da Lei 11/2008, do 3 de decembro, de pesca de Galicia, coa seguinte redacción:
«Respecto das concesións de actividade de acuicultura na zona marítima que iniciasen a vixencia segundo o disposto no parágrafo anterior, o procedemento de outorgamento da prórroga á que se refire o artigo 61 incoarase de oficio, agás manifestación expresa en contrario da persoa concesionaria formulada con anterioridade á incoación. Tras a incoación do procedemento e logo dos informes e restantes trámites preceptivos e dos demais que resulten necesarios, ditarase a resolución correspondente. O prazo máximo para ditar e notificar a resolución será de seis meses. Se, durante a tramitación do procedemento e antes de se ditar a resolución, a persoa concesionaria formula manifestación en contra da prórroga, a Administración desistirá do procedemento iniciado, e ditará a correspondente resolución motivada, co arquivamento das actuacións.».
Artigo 17.
Modificación da Lei 6/2017, do 12 de decembro, de portos de Galicia
Engádese unha disposición transitoria novena na Lei 6/2017, do 12 de decembro, de portos de Galicia, co seguinte teor:
«Disposición transitoria novena.
Composición e funcionamento do Consello Reitor da entidade pública empresarial Portos de Galicia
1. Mentres non se estableza regulamentariamente o número de vogais do Consello Reitor da entidade pública empresarial Portos de Galicia, conforme dispón o artigo 13.2, a composición do dito órgano e o réxime de substitucións serán os establecidos nos artigos 10 e 11 do Regulamento de Portos de Galicia, aprobado polo Decreto 227/1995, do 20 de xullo. O nomeamento dos vogais realizarao a persoa titular da consellaría competente en materia de portos, conforme dispón o devandito artigo 13.2.
2. Así mesmo, mentres non se produza o desenvolvemento regulamentario previsto no artigo 13.5, o réxime de funcionamento e de adopción de acordos do Consello Reitor da entidade pública empresarial Portos de Galicia será o previsto no artigo 14 do Regulamento de Portos de Galicia, aprobado polo Decreto 227/1995, do 20 de xullo, en todo no que non se opoña á normativa básica estatal sobre órganos colexiados.».
Artigo 18.
Modificación da Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia
Modifícase o número 3 do artigo 118 da Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia, que queda redactado como segue:
«3. Os graos I a IV da carreira profesional recoñecidos ao persoal estatutario retribuiranse mediante o complemento de carreira establecido para o correspondente grao e categoría.
O persoal fixo dunha categoría que pase a prestar servizos noutra, por promoción interna, manterá o dereito a percibir o complemento de carreira correspondente aos graos recoñecidos na categoría de orixe. No suposto de que se teñan recoñecidos graos retribuídos de diversas categorías (graos I a IV), percibirase o complemento de carreira correspondente a todos os graos recoñecidos, ata o límite de catro graos. Cando o profesional teña recoñecidos máis de catro graos, percibirá o complemento de carreira correspondente aos catro graos de maior contía.
Este complemento percibirase en todo caso na situación de servizo activo na correspondente categoría ou durante o desempeño de postos ou cargos no ámbito da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia, entidades instrumentais do sector público autonómico de Galicia enunciadas no artigo 45.a) da Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia, fundacións sanitarias de natureza pública e sociedades públicas sanitarias con contido asistencial, ou nos órganos estatutarios da Comunidade Autónoma relacionados na disposición adicional primeira, letra a), da Lei 2/2015, do 29 de abril, do emprego público de Galicia. Tamén percibirán este complemento os liberados sindicais.
O persoal que se encontre na situación de servizos especiais polo desempeño de postos ou cargos no ámbito delimitado no parágrafo anterior percibirá dentro das retribucións do posto ou cargo que desempeñe unha contía equivalente á correspondente ao complemento que lle sería aplicable de acordo con este precepto.»
Artigo 19.
Modificación da Lei 13/1989, do 10 de outubro, de montes veciñais en man común
O artigo 5 da 13/1989, do 10 de outubro, de montes veciñais en man común, queda coa seguinte redacción:
«Artigo 5.
Cesións e arrendamentos
1. Os montes veciñais en man común, pese á súa inalienabilidade, poderán ser obxecto de cesión temporal, en todo ou en parte, a título oneroso ou gratuíto, por obras, instalacións, explotacións de diversa índole, servizos ou outros fins que redunden de modo principal no beneficio directo da comunidade de veciños, de acordo coas maiorías previstas no artigo 18.1. A cesión poderá ser por tempo indefinido a prol de calquera das administracións públicas cando sexa destinada a equipamentos a favor da propia comunidade e mentres se manteña o fin para o que se fixo a cesión.
2. Os montes veciñais en man común poderán ser obxecto de arrendamento total ou parcial, o cal se rexerá polo disposto no capítulo I do título VII da Lei 2/2006, do 14 de xuño, de dereito civil de Galicia, coas seguintes especialidades:
a) O período contractual non poderá ser superior a once anos, agás nos arrendamentos realizados a través do Banco de Terras de Galicia. Nestes arrendamentos a través do Banco de Terras de Galicia, o período máximo contractual será de trinta anos ou, no caso de especies forestais que se rexan por modelos silvícolas nos que estea establecida a idade de corta, o tempo correspondente á primeira quenda de corta.
b) As melloras e instalacións que poidan derivar do arrendamento quedarán de propiedade da comunidade veciñal ao rematar o prazo pactado, sen ningunha compensación para o arrendatario.».
Artigo 20.
Modificación da Lei 3/2007, do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia
A Lei 3/2007, do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, queda modificada como segue:
Un. O artigo 12 queda coa seguinte redacción:
«Artigo 12.
Perímetros de alto risco de incendio
1. Sen prexuízo do disposto no artigo no artigo 22.5 para as zonas de actuación prioritaria e urxente por existir unha situación obxectiva de grave risco para as persoas ou os bens nos casos de incumprimento por parte das persoas responsables das súas obrigas de xestión de biomasa vexetal, poderanse declarar perímetros de alto risco de incendios, con carácter non permanente, aqueles lugares nos que o estado de abandono signifique un alto risco de propagación de incendios forestais, mediante resolución da persoa titular da dirección xeral con competencias en materia de prevención de incendios forestais, por proposta dos distritos forestais, a través dos servizos provinciais de prevención e defensa contra os incendios forestais.
2. A proposta conterá, ademais da descrición do perímetro, as medidas de xestión da biomasa que se terán que levar a cabo para a prevención de incendios forestais. Os traballos planificaranse preferentemente en marxes de pistas e en áreas cortalumes, actuando sobre a biomasa tanto por medios mecánicos como por queimas controladas.
3. Publicarase no
Diario Oficial de Galicia
, no
Boletín Oficial del Estado
e no taboleiro de anuncios do concello no que estea radicado e comunicaráselle ao titular catastral a resolución co perímetro de alto risco e os labores que deberán realizar os titulares dos predios ou dos seus dereitos de aproveitamento para diminuír o risco de incendios forestais.
4. Os titulares dos predios ou dos dereitos de aproveitamento nos que se teñen que realizar os traballos preventivos dispoñerán dun prazo de quince días para realizalos e, no caso de non facelo, a consellaría con competencias en materia de prevención de incendios poderá realizalos con cargo aos seus orzamentos, atendendo as dispoñibilidades orzamentarias.
5. A resolución da dirección xeral poderá ser recorrida ante a persoa titular da consellaría con competencias en materia de prevención de incendios forestais.».
Dous. Modifícase o artigo 16, que queda redactado como segue:
«Artigo 16.
Planeamento municipal de prevención e defensa contra os incendios forestais
1. O planeamento municipal de prevención e defensa contra os incendios forestais integrarase nos plans municipais de emerxencias, consonte o establecido na lexislación galega de emerxencias.
2. A estrutura dos plans municipais de prevención e defensa contra os incendios forestais axustarase ás directrices que estableza a normativa aplicable en materia de emerxencias. En todo caso, incluirá a rede das pistas, vías, camiños, estradas e montes de titularidade municipal e a definición das redes de faixas secundarias, así como a análise da propiedade destas redes de faixas. Poderán incluír ordenanzas de prevención de incendios concordantes co obxecto desta lei en solo urbano, de núcleo rural e urbanizable situado a menos de 400 metros do monte.
3. A dirección xeral competente en materia forestal emitirá informe preceptivamente e con carácter vinculante sobre os plans municipais de prevención e defensa contra os incendios forestais antes da súa aprobación.
4. O ámbito do plan poderá ser de todo o concello ou ilo desenvolvendo por zonas.
5. A coordinación e a xestión do planeamento municipal de prevención e defensa contra os incendios forestais compétenlles aos alcaldes ou alcaldesas. A elaboración, execución e actualización deste planeamento ten carácter obrigatorio.».
Tres. Engádeselle un novo número 5 ao artigo 18, coa seguinte redacción:
«5. Decláranse de utilidade pública as infraestruturas e os equipamentos preventivos vinculados á defensa e loita contra os incendios forestais, para os efectos da expropiación forzosa dos bens e dereitos necesarios para a súa construción e instalación.
Para o recoñecemento concreto da utilidade pública das infraestruturas e dos equipamentos preventivos, a dirección xeral competente en materia de montes elaborará o proxecto de obras e/ou instalacións, acompañado da relación concreta e individualizada dos bens ou dereitos que se consideren de necesaria expropiación. O proxecto someterase a información pública e solicitaranse os informes sectoriais afectados pola infraestrutura ou equipamento. Concluída a tramitación, a declaración de utilidade pública será acordada pola persoa titular da consellaría competente en materia de montes, sen prexuízo da competencia do Consello da Xunta no caso de oposición por parte doutros organismos sectoriais.
A declaración de utilidade pública levará implícita a necesidade de ocupación dos bens e de adquisición dos dereitos afectados e a imposición de servidumes de paso de enerxía ou outras necesarias para a execución do proxecto e permitirá iniciar o procedemento para a súa urxente ocupación para os efectos previstos na lexislación de expropiación forzosa.
Sen prexuízo do disposto no artigo 11.4 do texto refundido da Lei do solo e rehabilitación urbana, aprobado polo Real decreto lexislativo 7/2015, do 30 de outubro, a realización de puntos de auga incluídos na rede de puntos de auga non requirirá título habilitante urbanístico e estará exenta do pagamento de taxas administrativas autonómicas.».
Catro. Modifícase a letra c) do número 3 do artigo 20, que queda redactada como segue:
«c) Das instalacións de produción de enerxía eléctrica eólicas ou solares, liñas de transporte e distribución de enerxía eléctrica, subestacións eléctricas, liñas de transporte e distribución de gas natural, estacións de regulación e medida de gas e depósitos de distribución de gas, e estacións de telecomunicacións.».
Cinco. Modifícase o artigo 20 bis, que queda redactado como segue:
«Artigo 20 bis.
Redes primarias de faixas de xestión de biomasa
Nos espazos definidos como redes primarias de faixas de xestión de biomasa será obrigatorio para as persoas responsables, nos termos establecidos no artigo 21 ter desta lei:
a) Ao longo da rede de autoestradas, autovías, corredores, vías rápidas e estradas convencionais, deberase xestionar a biomasa vexetal, de acordo cos criterios estipulados nesta lei, nos terreos incluídos na zona de dominio público. Ademais, nos ditos terreos non poderá haber árbores das especies sinaladas na disposición adicional terceira.
b) Ao longo da rede ferroviaria deberase xestionar a biomasa vexetal, de acordo cos criterios estipulados nesta lei, nos terreos incluídos na zona de dominio público. Nesta faixa non poderá haber árbores das especies sinaladas na disposición adicional terceira.
c) Nas instalacións de produción de enerxía eléctrica eólica deberase xestionar a biomasa nunha faixa de 200 metros de diámetro ao redor da posición de cada aeroxerador instalado.
Nas liñas de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, sen prexuízo do necesario respecto das especificacións da regulamentación electrotécnica sobre distancia mínima entre os condutores, as árbores e outra vexetación, deberase xestionar a biomasa nunha faixa de 5 metros desde a proxección dos condutores eléctricos máis externos, considerando a súa desviación máxima producida polo vento segundo a normativa sectorial vixente. Ademais, nunha faixa de 5 metros desde a estrema da infraestrutura non poderá haber árbores das especies sinaladas na disposición adicional terceira.
Nas instalacións de produción de enerxía eléctrica solares e nas subestacións eléctricas deberase xestionar a biomasa nunha faixa de 5 metros desde o último elemento en tensión e desde os paramentos das edificacións non destinadas ás persoas. Ademais, na devandita faixa non poderá haber árbores das especies sinaladas na disposición adicional terceira.
Se nas subestacións eléctricas existen edificacións destinadas a albergar oficinas, almacéns ou parque móbil, ás devanditas edificacións seralles aplicable o disposto no artigo 21 para as edificacións ou vivendas illadas.
A xestión da biomasa incluirá a retirada desta por parte da persoa que resulte responsable consonte o artigo 21 ter, sen prexuízo da facultade do propietario do terreo afectado de proceder á súa retirada. Para estes efectos, a persoa responsable deberá remitir ao taboleiro de edictos do concello un anuncio, con quince días de antelación ás operacións de xestión da biomasa, para os efectos de que os propietarios dos terreos poidan executalas previamente, no caso de estaren interesados. Transcorrido o devandito prazo, a persoa responsable estará obrigada á realización da xestión da biomasa.
d) Nas conducións de transporte de gas natural deberase xestionar a biomasa nunha faixa de 1 metro e medio a cada lado do seu eixe.
e) Nas estacións de telecomunicacións deberase xestionar a biomasa nunha faixa de 5 metros desde as infraestruturas de telecomunicación e desde os paramentos das edificacións non destinadas ás persoas. Ademais, na devandita faixa non poderá haber árbores das especies sinaladas na disposición adicional terceira.
Nas estacións de telecomunicacións, de existiren edificacións destinadas a albergar oficinas, almacéns ou parque móbil, ás devanditas edificacións seralles aplicable o disposto no artigo 21 para as edificacións ou vivendas illadas.
No caso das estacións de regulación e medida de gas e depósitos de distribución de gas, deberá xestionarse a biomasa tendo en conta a regulamentación derivada da súa normativa específica, sendo en todo caso, como mínimo, unha faixa de 5 metros desde as infraestruturas e desde os paramentos das edificacións non destinadas ás persoas.».
Seis. Modifícanse as letras a), b) e c) do número 1 do artigo 21, que quedan redactadas como segue:
«a) Perimetral ao solo urbano, de núcleo rural e urbanizable, sen prexuízo do disposto na disposición transitoria quinta.
b) Arredor das edificacións destinadas ás persoas, vivendas illadas, urbanizacións, depósitos de lixo, cámpings, gasolineiras e parques e instalacións industriais situados a menos de 400 metros do monte.
c) Arredor das edificacións illadas destinadas ás persoas en solo rústico situadas a máis de 400 metros do monte.».
Sete. Modifícase o número 2 do artigo 21 ter, que queda redactado como segue:
«2. No caso das edificacións ou instalacións destinadas ás persoas rematadas sen licenza, comunicación previa ou orde de execución, ou incumprindo as condicións sinaladas nelas, a responsabilidade da xestión da biomasa vexetal corresponderalle á persoa propietaria dos terreos edificados, que dispoñerá dunha servidume de paso forzosa para acceder á faixa establecida, ata que transcorra o prazo de caducidade de seis anos que se establece no artigo 153 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia. Este acceso levarase a cabo durante o tempo estritamente necesario para o labor de xestión da biomasa polo punto menos prexudicial ou incómodo para os terreos gravados e, de ser compatible, polo máis conveniente para a persoa beneficiaria.
A retirada de especies arbóreas será realizada polas persoas propietarias delas.
O cumprimento das obrigas ás que se refire este número, e mentres non transcorra o prazo de caducidade de seis anos que se establece no artigo 153 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, enténdese sen prexuízo do dereito das persoas titulares do dereito de aproveitamento dos terreos gravados pola servidume de paso forzosa ou das persoas propietarias das árbores retiradas a reclamar da persoa propietaria dos terreos edificados, na vía xurisdicional que corresponda, a correspondente indemnización polos danos e perdas sufridos, incluído o lucro cesante.
Transcorrido o prazo de caducidade de seis anos que se establece no artigo 153 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, a responsabilidade da xestión da biomasa vexetal corresponderalle á persoa responsable que se establece no número 1 deste artigo.».
Oito. Modifícase o número 3 do artigo 22, que queda redactado como segue:
«3. Cando non poida determinarse a identidade da persoa responsable da xestión da biomasa vexetal e retirada de especies arbóreas prohibidas ou resulte infrutuosa a notificación da comunicación á que se refire o número anterior, esta efectuarase mediante un anuncio no
Boletín Oficial del Estado
e no
Diario Oficial de Galicia
, no que se incluirán os datos catastrais da parcela. Nestes supostos o prazo para o cumprimento computarase desde a publicación do anuncio no
Boletín Oficial del Estado
.
A publicación no
Diario Oficial de Galicia
no suposto previsto no parágrafo anterior non supoñerá ningún custo para as entidades locais, sen que poida aplicarse ningunha taxa pola devandita publicación.».
Nove. Modifícase o artigo 23, que queda redactado como segue:
«Artigo 23.
Novas edificacións en terreos forestais e zonas de influencia forestal e medidas de prevención de incendios forestais nas novas urbanizacións
1. Os instrumentos de planeamento urbanístico deberán ter en conta a avaliación de risco de incendio forestal, no que respecta á zonificación do territorio e ás zonas de alto risco de incendio que constan nos plans de prevención e defensa contra os incendios forestais de distrito.
2. As novas instalacións que se constrúan de acordo coas disposicións que se establezan na súa normativa específica para a construción que lle servirán de base para obter o correspondente título habilitante municipal destinadas a explotacións agrícolas, gandeiras e forestais e as vivendas vinculadas a estas, así como as novas urbanizacións e edificacións para uso residencial, comercial, industrial ou de servizos resultantes da execución de plans de ordenación urbanística que afecten zonas de monte ou de influencia forestal, e que non teñan continuidade inmediata coa trama urbana e que resulten estremeiras con monte ou con zonas de influencia forestal, terán que cumprir co disposto no artigo 21.
3. A responsabilidade da xestión da biomasa vexetal corresponderalle á persoa propietaria dos terreos edificados, que dispoñerá dunha servidume de paso forzosa para acceder á faixa establecida. Este acceso levarase a cabo durante o tempo estritamente necesario para o labor de xestión da biomasa polo punto menos prexudicial ou incómodo para os terreos gravados e, de ser compatible, polo máis conveniente para a persoa beneficiaria.
A retirada de especies arbóreas será realizada polas persoas propietarias delas.
O cumprimento das obrigas ás que se refire este número enténdese sen prexuízo do dereito das persoas titulares do dereito de aproveitamento dos terreos gravados pola servidume de paso forzosa ou das persoas propietarias das árbores retiradas a reclamar da persoa propietaria dos terreos edificados, na vía xurisdicional que corresponda, a correspondente indemnización polos danos e perdas sufridos, incluído o lucro cesante.
4. No caso de urbanizacións e edificacións para uso industrial, deberán dispoñer de xeito perimetral dunha rede de hidrantes homologados para a extinción de incendios ou, na súa falta, de tomas de auga, de acordo co que se estableza regulamentariamente na normativa específica para a construción.
5. Os promotores e promotoras de novas edificacións deberán presentar ante a Administración municipal un proxecto técnico de prevención e defensa contra incendios forestais que garanta o cumprimento do que establece esta lei e a normativa que a desenvolva, así como o cumprimento do plan municipal de prevención e defensa contra incendios forestais, se é o caso.
6. No caso de incumprimento da xestión da biomasa vexetal, corresponderalle ao concello a súa realización, acudindo á execución subsidiaria de acordo co establecido no artigo 22, sen prexuízo da instrución do correspondente expediente sancionador.».
Dez. Modifícase o número 1 do artigo 39, que queda redactado como segue:
«1. Durante a época de perigo alto, nos traballos e outras actividades que se leven a cabo en todos os terreos forestais e zonas de influencia forestal é obrigatorio que os tractores, máquinas e vehículos de transporte pesados que se van utilizar estean provistos de equipamento para a extinción de incendios.».
Once. Modifícase o artigo 45, que queda redactado como segue:
«Artigo 45.
Vixilancia e detección
1. A vixilancia dos terreos forestais e zonas de influencia forestal contribúe á redución do número de incendios forestais, identificando potenciais axentes causantes e disuadindo comportamentos que propicien a existencia de incendios forestais.
2. A detección ten como obxectivo a identificación inmediata e a localización precisa dos incendios forestais e a súa comunicación rápida ás entidades responsables da extinción.
3. A vixilancia e detección de incendios forestais pode ser realizada por:
a) Calquera persoa que detecte un incendio forestal, que está obrigada a alertar de inmediato as entidades competentes.
b) A rede de puntos de vixilancia, dependente dos servizos de defensa contra incendios forestais, que asegura en todo o territorio de Galicia as funcións de detección fixa de incendios forestais.
c) A rede de vixilancia dos espazos forestais de Galicia.
d) A rede de vixilancia móbil, dependente dos servizos de defensa contra incendios forestais.
e) Medios aéreos.
f) Medios das distintas administracións públicas que se establezan a través dos instrumentos de colaboración e cooperación institucional, as agrupacións de defensa contra incendios e o voluntariado social.».
Doce. O título do artigo 46 pasa a ser «A rede de puntos de vixilancia.».
Trece. Engádese un novo artigo 46 bis, coa seguinte redacción:
«Artigo 46 bis.
A rede de vixilancia dos espazos forestais de Galicia
1. De acordo coa Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia, en canto determina o carácter estratéxico para o desenvolvemento económico de Galicia dos recursos forestais galegos e o interese público na conservación das masas forestais, e co disposto nesta lei, tendo en conta a súa finalidade de protexer as persoas e os bens afectados polos incendios forestais, e como instrumento de apoio das redes de vixilancia e detección de incendios forestais que compoñen as redes de defensa contra os incendios forestais de distrito forestal, a Administración autonómica poñerá en marcha a rede de vixilancia dos espazos forestais de Galicia.
2. A rede de vixilancia dos espazos forestais de Galicia incluirá a instalación de sistemas tecnolóxicos de detección de incendios mediante cámaras ópticas nos puntos do monte galego que se determinen, coa finalidade de facilitar as tarefas de vixilancia forestal do monte galego e detección temperá de incendios, así como, no caso de se detectaren lumes, permitir a visualización en directo e o seguimento do avance, condicións e evolución destes a través de medios dixitais e imaxes xeoposicionadas, todo isto como mecanismo de apoio á toma de decisións óptimas polas autoridades e persoal técnico competentes para a mobilización e xestión de medios e asignación e coordinación de recursos para a extinción.
3. A instalación dos sistemas de vixilancia realizarase con preferencia en torres de telecomunicacións e infraestruturas de titularidade da Administración autonómica ou do seu sector público, e priorizando os puntos que permitan a vixilancia forestal das parroquias de alta actividade incendiaria e zonas de alto risco definidas no Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, todo isto sen prexuízo dos medios persoais e materiais de vixilancia xa existentes.
4. A rede de vixilancia dos espazos forestais de Galicia poderá ir incorporando as diferentes innovacións tecnolóxicas que permita en cada momento a evolución do estado da ciencia e da técnica, como capacidade de visión nocturna e imaxes térmicas, co obxecto de ir mellorando a súa efectividade e eficiencia.
5. A operación da rede corresponderá á consellaría competente en materia de prevención e defensa contra incendios forestais e o mantemento técnico á entidade do sector público competente en materia de modernización tecnolóxica de Galicia.
6. Na implantación do proxecto adoptaranse todas as medidas técnicas, organizativas e de seguridade que sexan necesarias para asegurar a privacidade e o cumprimento da normativa sobre protección de datos, na medida en que poidan captarse incidentalmente imaxes de persoas identificables. Para estes efectos, establécese como responsable do dito tratamento a consellaría competente en materia de prevención e defensa contra incendios forestais.
No marco aludido, aprobaranse medidas como o establecemento de protocolos de uso do sistema por parte do persoal técnico competente, rexistros de accesos da manipulación das cámaras, mecanismos técnicos de encriptación para a conservación das imaxes, limitación de prazos de conservación antes da súa destrución e todas aqueloutras medidas que sexan precisas para o cumprimento das normas sinaladas.
Así mesmo, as imaxes poderán ser postas á disposición da autoridade xudicial e das forzas e corpos de seguridade do Estado nos supostos previstos na normativa aplicable.».
Catorce. Modifícase o número 2 da disposición adicional terceira, que queda redactado como segue:
«2. En todo caso, poderán conservarse árbores das especies sinaladas no número anterior en calquera clase de terreos incluídos nas redes primarias e secundarias de xestión de biomasa no caso de se tratar de árbores senlleiras ou aquelas que cumpran funcións ornamentais ou que se localicen en zonas recreativas (sempre que se manteña unha descontinuidade horizontal e vertical do combustible) ou se atopen illadas e non supoñan un risco para a propagación de incendios forestais.».
Quince. Engádese un número 3 na disposición adicional terceira, coa seguinte redacción:
«3. Non lles serán aplicables as obrigas da xestión da biomasa establecidas nesta lei ás frondosas non incluídas na listaxe do número 1.».
Dezaseis. A disposición adicional sexta queda coa seguinte redacción:
«Disposición adicional sexta.
Informes sectoriais por cambio de uso
Os informes sectoriais dos servizos competentes en materia de incendios forestais solicitados por cambios de usos dos montes comprobarán exclusivamente se a zona forestal na que se propón o cambio de uso foi afectada por incendios forestais.».
Dezasete. Engádese unha disposición transitoria quinta, coa seguinte redacción:
«Disposición transitoria quinta.
Xestión da biomasa en solos non urbanizados
A xestión da biomasa existente nos terreos forestais e nas zonas de influencia forestal da rede secundaria de faixas na contorna do solo urbanizable non será preceptiva ata que se desenvolva ese ámbito a través dun plan parcial e se aprobe definitivamente o proxecto de urbanización correspondente.».
Artigo 21.
Modificación da Lei 6/2011, do 13 de outubro, de mobilidade de terras
A Lei 6/2011, do 13 de outubro, de mobilidade de terras, queda modificada como segue:
Un. Suprímese o número 3 do artigo 22 e dáselle nova redacción ao número 2 do dito artigo, nos termos seguintes:
«2. Terán dereito a se subrogar no contrato de cesión e na orde que se establece, no suposto de morte, imposibilidade física, incapacidade temporal ou permanente, xubilación, cesamento na actividade agraria ou incorporación dunha persoa como titular á explotación agraria, sobrevida da persoa beneficiaria da cesión cando non for posible continuar a cesión nos termos pactados ou previstos nesta lei:
a) O cónxuxe non separado legalmente ou de feito ou a persoa que estea convivindo con el, cunha relación de afectividade análoga á conxugal, no momento no que se produza o feito, neste último caso sempre e cando se cumpran os requisitos previstos na disposición adicional terceira da Lei 2/2006, do 14 de xuño, de dereito civil de Galicia.
b) Os fillos e os descendentes, sen prexuízo da posible substitución nos casos dos premortos ou das renuncias, que teñan dedicación directa e persoal á explotación, con preferencia, de seren varios, do elixido por el ou, na súa falta, por elección maioritaria entre eles e, na súa falta, polo de maior idade.
c) Os fillos e os descendentes do cónxuxe ou da persoa que conviva co cesionario, nas mesmas condicións da letra anterior.
d) As persoas traballadoras da explotación, por orde de antigüidade e maior idade.
e) Calquera persoa física adquirinte da explotación.
Se se dá calquera dos supostos previstos, será necesaria a notificación á entidade xestora, coa correspondente achega documental.
A persoa que pretenda subrogarse na cesión deberá ter ou estar en situación de ter as condicións determinantes da cesión, e subrogarase no seu título, coas mesmas condicións, dereitos e obrigas, logo da autorización da entidade xestora.
O pagamento da renda non aboada durante o período de realización da subrogación corresponderalle á persoa que se subrogue na cesión.».
Dous. Engádese un artigo 47 bis, coa seguinte redacción:
«Artigo 47 bis.
Proxectos de mobilización de terras
1. O Consello Reitor da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural, por proposta da persoa titular da dirección xeral da dita Axencia, poderá identificar e declarar zonas de actuación para a aplicación de proxectos de mobilización de terras, que virán definidas por un perímetro de actuación integral que poderá conter terreos que non se integren no proxecto por estaren xa en explotación.
2. Os proxectos de mobilización de terras estarán dirixidos á posta en valor e á recuperación produtiva de zonas maioritariamente abandonadas, cunha superficie igual ou superior a 10 hectáreas. Mediante proposta razoada da persoa titular da dirección xeral da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural, poderase establecer unha superficie inferior a 10 hectáreas, sen que, en ningún caso, a superficie poida ser inferior a 3 hectáreas.
3. En calquera caso, os usos permitidos no proxecto de mobilización de terras serán coherentes coa clasificación de usos do solo de cada predio ao inicio do proxecto, e poderase, de ser o caso, proceder ao cambio de uso cando a normativa sectorial o permita.
4. A xestión destes proxectos realizaraa a entidade xestora do Banco de Terras de Galicia, mediante a incorporación ao Banco de Terras dos predios incluídos no perímetro identificado e a súa inmediata cesión a empresas agrarias, asociacións de produtores ou explotacións individuais mediante a figura da cesión pactada de mutuo acordo entre a persoa titular do predio e a terceira persoa interesada na cesión recollida no artigo 18.2 da Lei 6/2011, do 13 de outubro, de mobilidade de terras. Nos casos particulares nos que formen parte do proxecto bosques situados sobre terreos comunais, o procedemento levarase a cabo do mesmo xeito pero sen mediar incorporación ao Banco de Terras de Galicia.
5. A incorporación de predios aos proxectos terá carácter voluntario, ben que a persoa titular que non queira integrar neles os predios da súa titularidade incluídos no perímetro identificado segundo o número 1 deberá mantelos en explotación consonte as boas prácticas agroforestais. Se a persoa titular non pon en valor os predios consonte as ditas prácticas no prazo que se lle outorgue para o efecto, iniciarase o procedemento establecido nos artigos 30 e seguintes, para os efectos de declarar o predio abandonado, acordar a súa integración no Banco de Terras de Galicia e incorporalo ao proxecto de mobilización de terras, nas mesmas condicións de incorporación que os restantes predios que conforman o proxecto.
6. Os predios que, estando incluídos nos perímetros sinalados no número 1, se atopen en proceso de investigación da titularidade ou respecto dos que resulte imposible identificar a persoa propietaria, ou que pertenzan pro indiviso a varias persoas entre as que non exista acordo sobre o destino que se lles deba dar a estes, ou estean declarados como de propietario descoñecido, integraranse cautelarmente no respectivo proxecto de mobilización de terras, respectando en todo caso os dereitos das persoas titulares.
7. A execución das obras necesarias para levar a cabo estes proxectos farase de acordo co establecido no artigo 24.1, incluíndo os casos das áreas de bosque aos que se fai referencia no número 3, e non requirirán de título habilitante urbanístico.».
Artigo 22.
Modificación da Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia
A Lei 7/2012, do 28 de xuño, de montes de Galicia, queda modificada como segue:
Un. Engádeselle un novo número 39 ao artigo 8, coa seguinte redacción:
«39. Silvicultor activo: persoas propietarias individuais, comunidades de montes, sociedades de propietarios forestais e xestores forestais, calquera que sexa a súa forma xurídica, que realicen operacións de coidado e de tratamento das masas forestais da súa titularidade ou dispoñibilidade individual ou colectiva, con criterios de xestión forestal sustentable.».
Dous. Engádese unha letra j) no número 2 do artigo 44, coa seguinte redacción:
«j) No caso de propiedades forestais enclavadas ou lindeiras cun monte veciñal en man común deslindado e que conte cun plan de xestión aprobado, manter unha axeitada xestión forestal, cando menos mediante a adhesión a un modelo silvícola que se materialice no terreo por un nivel de xestión silvícola equiparable ao do monte veciñal. Se o incumprimento deste deber supón un risco para o monte veciñal, en canto á propagación de incendios forestais ou no relativo á sanidade vexetal, poderase iniciar un procedemento de declaración da parcela en situación de abandono. Esta declaración habilitará a Administración forestal para a execución subsidiaria das actuacións necesarias para a eliminación dos riscos, sen prexuízo da súa repercusión ao titular da parcela ou ao titular do seu aproveitamento se é o caso.».
Tres. Engádeselle un número 4 ao artigo 59, coa seguinte redacción:
«4. Tamén con carácter singular, de forma excepcional, cando concorran razóns de interese público derivadas de necesidades de ordenación e xestión sostible do territorio, o Consello da Xunta, mediante acordo motivado, poderá autorizar a tramitación de cambios de uso forestal, exceptuando o cumprimento do disposto no número anterior.».
Catro. Modifícase o artigo 61 como segue:
«Artigo 61.
Cambio de actividade agrícola a forestal
Soamente os terreos rústicos de uso agrícola que leven máis de dez anos en estado de manifesto abandono e que posteriormente se adscribisen ao Banco de Terras de Galicia consonte os prezos de arrendamento de referencia oficiais no devandito Banco para esa zona, por un período de polo menos dous anos, poderanse forestar, logo de llo comunicar á Administración forestal, cando cumpran algún dos seguintes supostos:
a) Que estremen con terreos forestais, cando se utilicen frondosas caducifolias.
b) Que constitúan enclaves de ata 5 hectáreas en superficie arborada, utilizando frondosas caducifolias.».
Cinco. Modifícase o número 4 do artigo 67, que queda redactado como segue:
«4. Quedan prohibidas as reforestacións e as novas plantacións intercaladas co xénero
Eucalyptus
naquelas superficies poboadas por especies do anexo I, incluso con posterioridade ao seu aproveitamento ou á súa afectación por un incendio forestal. Esta prohibición non será aplicable nos casos de rexeneración posterior á plantación ou rexeneración, en piso inferior ou sotobosque, de especies do anexo 1.
En masas consolidadas de frondosas a prohibición anterior esténdese igualmente ás reforestacións e ás novas plantacións intercaladas co xénero
Pinus
.»
Seis. Engádeselle un número 4 bis ao artigo 67, coa seguinte redacción:
«4 bis. Quedan prohibidas as novas plantacións co xénero
Eucalyptus
nos montes de utilidade pública e nos montes de xestión pública.».
Sete. O número 2 do artigo 68 bis queda redactado como segue:
«2. No caso de incumprimento dos réximes de distancias mínimas aos que se refire o número anterior, a administración pública competente, de oficio ou por solicitude de persoa interesada, enviaralle á persoa que resulte responsable, consonte o artigo 140, unha comunicación na que se lle recordará a súa obriga de retirada do arboredo afectado e se lle concederá para facelo un prazo máximo de tres meses, contado desde a recepción da comunicación. Esta incluirá a advertencia de que, no caso de persistencia no incumprimento transcorrido o devandito prazo, se poderá proceder á execución subsidiaria á custa do obrigado e se poderá acordar a incoación do procedemento sancionador que corresponda e a medida cautelar de comiso dos produtos procedentes da corta de especies arbóreas, se for o caso.».
Oito. O número 4 do artigo 68 bis queda redactado como segue:
«4. No suposto de distancias mínimas a vías de comunicación e cursos fluviais, a comunicación prevista neste artigo poderá formularse de maneira conxunta para todas as persoas responsables nun mesmo tramo que sexan descoñecidas ou respecto das cales se ignore o lugar de notificación, mediante a publicación dun anuncio no
Boletín Oficial del Estado
e no
Diario Oficial de Galicia
no que se incluirá unha relación cos datos catastrais das parcelas afectadas. O prazo para o cumprimento computarase desde a publicación do anuncio no
Boletín Oficial del Estado
.».
Nove. Engádeselle un número 3 ao artigo 74, coa seguinte redacción:
«3. Os plans de ordenación dos recursos forestais, no seu ámbito territorial de aplicación, poderán establecer limitacións ou prohibicións de plantación de determinadas especies forestais.».
Dez. Modifícase o número 1 do artigo 92, coa seguinte redacción:
«1. As persoas propietarias de montes ou terreos forestais privados que desexen realizar neles aproveitamentos de madeira ou leña terán que solicitar autorización do órgano inferior competente en materia forestal por razón do territorio nos seguintes casos:
a) Cando os montes ou terreos forestais estean poboados con especies do anexo I.
b) Cando os montes ou terreos forestais formen parte de espazos suxeitos a algún réxime de protección.
c) Cando os montes ou terreos forestais estean afectados por algunha lexislación de protección do dominio público.
Cando se trate de aproveitamentos de madeira ou leña queimada susceptible de uso comercial, deberá facerse constar no formulario da solicitude.
Exceptúanse da necesidade de autorización os aproveitamentos en montes ordenados, consonte o establecido no número 3 do artigo 81, e os supostos recollidos no número 3 do artigo 92 bis.».
Once. Modifícase o número 2 do artigo 92 bis, coa seguinte redacción:
«2. Fóra dos casos previstos no número anterior, os donos de predios poderán realizar aproveitamentos de masas forestais poboadas das especies que non estean incluídas no anexo I e que non estean nos supostos enunciados nas letras b) e c) do número 1 do artigo 92, así como executar cortas a feito, rareos ou entresacas, presentando ao órgano inferior competente en materia forestal por razón do territorio, con carácter previo ao seu inicio, unha declaración responsable de que non concorren as circunstancias que fan precisa autorización administrativa de acordo co establecido nesta lei. Cando se trate de aproveitamentos de madeira ou leña queimada susceptible de uso comercial, deberá facerse constar no formulario da declaración responsable.».
Doce. Engádese un número 6 no artigo 92 bis, coa seguinte redacción:
«6. A inexactitude, falsidade ou omisión, de carácter esencial, de calquera dato ou información que se incorpore a unha declaración responsable, a non presentación ante a Administración competente da declaración responsable ou a non presentación da documentación que sexa requirida se é o caso para acreditar o cumprimento do declarado determinarán a imposibilidade de continuar co aproveitamento desde o momento en que se teña constancia de tales feitos, sen prexuízo das responsabilidades penais, civís ou administrativas a que houber lugar. Así mesmo, a resolución que declare tales circunstancias poderá determinar a obriga do interesado de restituír a situación xurídica ao momento previo ao comezo da actividade, así como a imposibilidade de instar novos procedementos para a realización de aproveitamentos madeireiros e leñosos en montes de xestión privada mediante declaración responsable durante un período dun ano.».
Trece. O artigo 93 queda redactado como segue:
«Artigo 93.
Aproveitamentos en masas consolidadas de frondosas autóctonas
1. A Administración forestal rexistrará aquelas masas de frondosas do anexo I cunha superficie en couto redondo de polo menos 15 hectáreas e cunha idade media de polo menos vinte anos.
2. Co obxecto de asegurar a conservación destas masas, a súa xestión e aproveitamento sostible están supeditados ao mantemento dunha cuberta arbórea dominada por especies de frondosas do anexo I, así como a contar co instrumento de ordenación ou xestión forestal que corresponda conforme o que se establece no artigo 79.
3. A Administración forestal promoverá e fomentará a agrupación dos propietarios forestais das masas obxecto deste artigo, co fin de facilitar a planificación e a execución da súa axeitada xestión.».
Catorce. O número 3 do artigo 94 queda redactado como segue:
«3. O prazo máximo para a realización dun aproveitamento será de doce meses, contados desde a data da notificación da autorización ou desde a data en que se considere outorgada esta por silencio administrativo, ou ben desde a data da presentación da declaración responsable, segundo o caso. Unha vez realizada a corta, a extracción ou a trituración da biomasa forestal residual realizarase nun prazo máximo de quince días se o aproveitamento se realiza en época de alto risco de incendios ou dun mes no resto do ano.».
Quince. O número 6 do artigo 94 queda coa seguinte redacción:
«6. A Administración forestal simplificará os procedementos administrativos de autorización e a presentación de declaracións responsables, regulando mediante orde da consellaría competente en materia de montes a presentación compartida para diferentes persoas titulares de montes particulares de solicitudes de autorización e declaracións responsables.».
Dezaseis. Modifícanse os números 7 e 8 do artigo 94, coa seguinte redacción:
«7. A presentación da declaración responsable habilita desde o momento da dita presentación para a realización do aproveitamento forestal obxecto daquela, sen prexuízo das facultades de comprobación, control e inspección que teñan atribuídas a Administración forestal e as demais administracións públicas competentes. Nos termos previstos na normativa reguladora do procedemento administrativo común, regulamentariamente, a fin de garantir o exercicio destas facultades, o Consello da Xunta poderá establecer a obriga da presentación de declaracións responsables polas diferentes persoas físicas titulares de montes privados unicamente por medios electrónicos nos correspondentes formularios normalizados.
8. Nos termos previstos na normativa reguladora do procedemento administrativo común, regulamentariamente o Consello da Xunta poderá establecer a obriga da presentación das comunicacións reguladas no número 5 deste artigo e das solicitudes de autorización unicamente por medios electrónicos, a través dos correspondentes formularios normalizados, de uso obrigatorio polos interesados, dispoñibles na sede electrónica da Xunta de Galicia.».
Dezasete. Engádeselle unha nova letra i) ao número 2 do artigo 121, coa seguinte redacción:
«i) Os silvicultores inscritos no Rexistro voluntario de silvicultores activos.».
Dezaoito. O número 1 do artigo 122 queda coa seguinte redacción:
«1. Para os efectos desta lei, serán consideradas como sociedades de fomento forestal aquelas agrupacións que asocian propietarios de predios forestais ou, de ser o caso, persoas titulares de dereitos de uso de parcelas susceptibles de aproveitamento forestal que ceden estes dereitos á sociedade para a súa explotación e xestión conxunta por un prazo non inferior a vinte anos ou que realizan as facultades propias do uso e ordenado aproveitamento das superficies forestais da súa propiedade. Para mellorar a sustentabilidade das agrupacións, tamén poderán incluírse na agrupación propietarios ou titulares de dereitos de uso de parcelas non forestais, nas mesmas condicións que o resto de socios propietarios ou titulares de dereitos de uso.».
Dezanove. Engádeselle un número 4 ao artigo 122, coa seguinte redacción:
«4. As persoas titulares de parcelas forestais ou de dereito de uso das parcelas enclavadas ou situadas entre predios explotados e xestionados por unha sociedade de fomento forestal quedan obrigadas a manter unha axeitada xestión forestal da súa propiedade, cando menos mediante a adhesión a un modelo silvícola que alcance un nivel de xestión silvícola equiparable ao da sociedade de fomento forestal. De acordo co artigo 28 da Lei 6/2011, do 13 de outubro, de mobilidade de terras, se o nivel de abandono da parcela é tal que supón un risco para os terreos lindeiros da sociedade de fomento forestal, en canto á propagación de incendios forestais ou no relativo á sanidade vexetal, poderase iniciar un procedemento de declaración da parcela en situación de abandono. Esta declaración habilitará a Administración forestal para a execución subsidiaria das actuacións necesarias para a eliminación dos riscos, sen prexuízo da súa repercusión ao titular da parcela ou ao titular do seu aproveitamento se é o caso.».
Vinte. Modifícase a letra n) e engádese unha letra ñ) no número 1 do artigo 126, que quedan coa seguinte redacción:
«n) Rexistro voluntario de silvicultores activos, ao que poderán acceder os silvicultores que cumpran os seguintes requisitos: que os terreos propios ou xestionados polo silvicultor dispoñan dun instrumento de ordenación ou xestión forestal aprobado ou estean adheridos a referentes de boas prácticas e modelos silvícolas ou de xestión forestal orientativos, que dispoñan de certificación forestal por algún dos sistemas recoñecidos, que poidan xustificar a propiedade ou a dispoñibilidade dos terreos e que acrediten que realizan unha actividade económica ligada á explotación do monte.
ñ) Calquera outro que se determine regulamentariamente.».
Vinte e un. A disposición transitoria sexta queda redactada como segue:
«Disposición transitoria sexta.
Disposición de instrumento de ordenación ou xestión forestal obrigatorio
1. Os montes ou terreos forestais deberán dispoñer dun instrumento de ordenación ou xestión forestal obrigatorio e vixente, como máximo, nos prazos que a seguir se indican:
a) O 31 de decembro de 2020, os montes cuxo couto redondo de maior tamaño sexa inferior ou igual a 15 hectáreas.
b) O 31 de decembro de 2028, o resto de montes.
2. No caso de montes veciñais en man común sen deslindar, para determinar este prazo utilizarase a mellor información dispoñible no Rexistro de Montes Veciñais en man Común para avaliar o tamaño dos coutos redondos.
3. Ata o vencemento dos prazos establecidos no número 1 nos montes ou terreos forestais que non dispoñan do instrumento de ordenación ou de xestión forestal obrigatorio que preceptúa a normativa vixente, as solicitudes de autorización de corta, e as declaracións responsables se é o caso, en superficies de aproveitamento superiores a 1 hectárea para masas con especie principal incluída no anexo 1 ou de máis de 15 hectáreas para as outras masas deberán incluír un plan de cortas, asinado por técnico competente en materia forestal, onde se xustificará a necesidade ou a oportunidade do aproveitamento, así como a súa localización planimétrica, a superficie obxecto do aproveitamento, o número de pés, o volume por especie afectada e a taxación correspondente. Este plan deberá ser aprobado pola propiedade forestal ou polo titular dos dereitos de aproveitamento, sendo preciso para os montes veciñais en man común o acordo da asemblea xeral da comunidade de montes.
4. Pasados os prazos establecidos no número 1, quedan prohibidos os aproveitamentos comerciais de madeira naqueles montes que non dispoñan dun instrumento de ordenación ou xestión forestal en vigor. Exceptúanse desta prohibición os aproveitamentos de obrigada execución, os de madeira queimada e as cortas sanitarias.
5. Pasados os prazos establecidos no número 1, quedan prohibidos os aproveitamentos de pastos naqueles montes que non dispoñan dun instrumento de ordenación ou xestión forestal en vigor ou se regule este aproveitamento mediante un plan de aproveitamento silvopastoril, que se deberá comunicar á Administración forestal. Este plan de aproveitamento silvopastoril incluirá, como mínimo, a localización e extensión da zona dedicada ao pastoreo, a carga gandeira admisible, o período de duración, as actuacións planificadas, os responsables dos aproveitamentos e as características do gando. Este plan deberá ser aprobado pola propiedade forestal ou polo titular dos dereitos de aproveitamento, sendo preciso para os montes veciñais en man común o acordo da asemblea xeral da comunidade veciñal.
6. Os plans de aproveitamento silvopastoril inscribiranse no Rexistro Público de Terreos Forestais de Pastoreo, de acordo co establecido no artigo 86.2, ata que se dispoña dun instrumento de ordenación ou xestión forestal en vigor, momento no cal causará baixa no devandito Rexistro.».
Vinte e dous. Modifícase o número 3 da disposición transitoria décima, que queda redactado como segue:
«3. As repoboacións e rexenerados de especies non incluídas no anexo I existentes o 1 de xaneiro de 2019 teñen un prazo máximo de dous anos desde a entrada en vigor dela para adecuarse ás novas distancias.».
Vinte e tres. Engádese unha disposición transitoria décimo sexta, coa seguinte redacción:
«Disposición transitoria décimo sexta.
Aproveitamentos polos propietarios en montes que conten cun convenio asinado coa Administración forestal
Ata a entrada en vigor do novo contrato de xestión pública, que deberá prever o procedemento de alleamento de madeira nos montes de xestión pública, no caso de que un incendio ou unha catástrofe natural afectase o arboredo dos montes de xestión pública xerando a necesidade de cortar un volume excepcional de madeira nun curto período incompatible cos prazos necesarios para o seu alleamento pola Administración, co fin de axilizar o procedemento de retirada da madeira e previr problemas fitosanitarios ou de perda do valor da madeira, mediante resolución motivada da xefatura territorial correspondente competente en materia forestal na que se sitúe o monte afectado, poderá autorizarse o alleamento directo da madeira polos propietarios. A resolución deberá ser motivada, xustificar a excepcionalidade do episodio causante do dano ás masas forestais e conter as condicións que garantan o cumprimento das porcentaxes de reinvestimento que correspondan.».
Vinte e catro. Modifícase o anexo II, que queda como segue:
«Anexo II
Distancias mínimas que deben respectar as novas repoboacións forestais:
a) Con parcelas forestais: 2 metros.
b) Con terreos situados en solo rústico de especial protección agropecuaria: 10 metros para especies de frondosas incluídas no anexo I e 10 metros para o resto.
c) Con zonas dedicadas a terra de labranza, cultivo ou prados non clasificados de especial protección agropecuaria: 4 metros cando se empreguen as especies frondosas do anexo I e 10 metros no resto de especies.
d) Desde o límite do dominio público das vías (autoestradas, autovías, corredores, vías rápidas e estradas convencionais) ou ferrocarril: 2 metros cando se empreguen as especies frondosas do anexo I e 10 metros no resto de especies.
e) Con pistas, asfaltadas ou non, de polo menos 5 metros de ancho e que conten con polo menos unha gabia: 2 metros cando se empreguen as especies frondosas do anexo I; no resto de especies, 4 metros en xeral; e 6 metros nos concellos declarados como zona de alto risco, contados desde o límite exterior dos movementos de terra da obra de construción dela.
f) Desde a proxección do condutor máis externo, considerando a súa desviación máxima producida polo vento segundo a normativa aplicable a cada caso, da infraestrutura eléctrica: 5 metros para todas as especies.
g) Con canles fluviais de máis de 2 metros de ancho: 5 metros cando se empreguen as especies de frondosas do anexo I e 15 metros no resto de especies, contados desde o dominio público. Non será aplicable en actuacións de recuperación ambiental.
h) Con edificacións, urbanizacións, depósitos de lixo, parques e instalacións industriais situadas a menos de 400 metros do monte ou fóra de solo urbano e de núcleo rural e con vivendas illadas en solo rústico independentemente da súa distancia ao monte: 15 metros cando se empreguen as especies de frondosas do anexo I e 50 metros no resto de especies.
i) Con solo urbano, solo de núcleo rural e solo urbanizable: 2 metros cando se empreguen as especies de frondosas do anexo I e 50 metros no resto de especies.
j) Con cámpings, gasolineiras e industrias ou instalacións preexistentes en que se desenvolvan actividades perigosas conforme o establecido na Lei 1/1995, do 2 de xaneiro, de protección ambiental de Galicia, ou na súa normativa de desenvolvemento: 15 metros para especies de frondosas do anexo 1 e 50 metros para o resto de especies.».
Artigo 23.
Modificación da Lei 4/2015, do 17 de xuño, de mellora da estrutura territorial agraria
A Lei 4/2015, do 17 de xuño, de mellora da estrutura territorial agraria, queda modificada como segue:
Un. Engádese un artigo 6 bis, coa seguinte redacción:
«Artigo 6 bis.
Silencio administrativo
Nas materias reguladas por esta lei, e sen prexuízo da obriga da Administración de ditar resolución expresa, as persoas interesadas poderán entender desestimadas por silencio administrativo as súas peticións en materia de reestruturación parcelaria se, chegado o prazo máximo para a súa resolución, esta non se ditase e notificase.».
Dous. Engádese un número 6 no artigo 25, coa seguinte redacción:
«6. De non emitir o órgano competente en materia de montes o informe a que se fai referencia no número anterior, e sendo o levantamento topográfico e o deslindamento dun monte veciñal en man común que resulte das bases firmes da reordenación parcelaria posterior ao que figura no correspondente expediente da autoridade forestal, esta deberá incorporar ao dito expediente o citado levantamento e deslindamento das bases firmes.».
Tres. Modifícase o número 7 do artigo 29 nos seguintes termos:
«7. A dirección xeral competente en materia de desenvolvemento rural poderá destinar para fins de interese xeral predios de substitución con cargo á masa común ata un máximo do 0,3 % da puntuación total das achegas da zona, por petición debidamente motivada do concello ou concellos e logo do informe favorable do servizo provincial competente e da entidade xestora do Banco de Terras. A persoa titular destes predios de substitución será o concello ou concellos onde se localicen.».
Catro. Engádeselle un número 4 ao artigo 31, coa seguinte redacción:
«4. A persoa titular da dirección xeral competente en materia de desenvolvemento rural, motivadamente, poderá alterar a proporción das deducións para infraestruturas rurais e para axuste técnico, a que se refiren os números 2 e 3, tanto á baixa como á alza, sempre e cando a dedución total non exceda o máximo do 9 % establecido no número 1 deste artigo; todo isto sen prexuízo do incremento dun punto porcentual ao que se fai referencia nos ditos números 2 e 3.».
Cinco. O parágrafo terceiro do artigo 38 queda coa seguinte redacción:
«A declaración da firmeza do acordo de reestruturación parcelaria será comunicada ao concello ou concellos afectados e á consellaría competente en materia de ordenación do territorio e urbanismo, achegando o plan de aproveitamento de cultivos ou o plan de ordenación de predios de especial vocación agraria da zona, segundo o caso.
Esta declaración determinará por si soa a consideración do solo rústico afectado como de especial produtividade agrícola ou forestal, segundo o caso, para os efectos do disposto no artigo 34.2.a) e b) da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, e, en consecuencia, a súa categorización directa como solo rústico de protección agropecuaria ou forestal, segundo corresponda, sen necesidade de seguir o procedemento de modificación do planeamento urbanístico.».
Seis. O número 1 do artigo 40 queda coa seguinte redacción:
«1. A inclusión no proceso de reestruturación parcelaria dun núcleo rural requirirá a solicitude previa e expresa, por parte do concello afectado, á dirección xeral competente en materia de desenvolvemento rural.».
Sete. Suprímese o número 2 do artigo 40.
Oito. Engádeselle un número 5 á disposición transitoria sexta, coa seguinte redacción:
«5. Levadas a cabo as actuacións establecidas nos números 1, 2 e 3 desta disposición, a persoa titular da dirección xeral competente en materia de concentración e reestruturación parcelaria ditará a correspondente resolución na que manifestará, para os efectos previstos no artigo 9 da Lei hipotecaria, que se considera que existe correspondencia entre a representación gráfica e os datos alfanuméricos dos predios obxecto de inscrición por ser a diferenza de cabida, de existir, igual ou inferior ao 10 %.».
Nove. Engádese unha disposición transitoria sétima, coa seguinte redacción:
«Disposición transitoria sétima.
Instrumentos de ordenación de predios
No caso de que o proceso de concentración parcelaria dunha zona acadase a fase procedemental de acordo, a partir da entrada en vigor da Lei 4/2015, do 17 de xuño, de mellora da estrutura territorial agraria de Galicia, e a dita zona non conte cun plan de aproveitamento de cultivos ou de ordenación de predios de especial vocación agraria, deberá dotarse dun dos anteditos instrumentos de ordenación de predios no prazo dun ano, contado desde o 1 de xaneiro de 2019.».
Dez. Engádese unha disposición transitoria oitava, coa seguinte redacción:
«Disposición transitoria oitava.
Vinculacións dos planeamentos aos acordos de reordenación parcelaria
Será aplicable o establecido no último parágrafo do artigo 38 aos procedementos de concentración parcelaria que, a partir da entrada en vigor da Lei 4/2015, do 17 de xuño, de mellora da estrutura territorial agraria de Galicia, acadasen a fase de acordo de concentración firme.».
Artigo 24.
Modificación da Lei 9/2017, do 26 de decembro, de medidas fiscais e administrativas
Engádese un número 9 na disposición transitoria cuarta da Lei 9/2017, do 26 de decembro, de medidas fiscais e administrativas, coa seguinte redacción:
«9. Ata a entrada en vigor do novo contrato de xestión pública, que deberá prever regras para a contabilidade dos investimentos en obras e servizos realizados durante o contrato, os importes dos investimentos para a execución das actuacións de carácter preventivo de defensa contra incendios e das actuacións de recuperación do potencial forestal tras incendios forestais ou desastres e catástrofes naturais non computarán na contabilidade dos consorcios e convenios.».
Artigo 25.
Medidas en materia de benestar animal nos animais de produción
1. Nos casos de grave risco para a vida do animal por incumprimento da normativa de benestar e protección animal, cando este presente un sufrimento innecesario e se considere necesario para poñer fin ao seu padecemento, o órgano autonómico competente en materia de benestar animal poderá acordar mediante a oportuna resolución a súa eutanasia
in situ
ou o seu sacrificio en matadoiro.
2. Conforme o artigo 20 da Lei 32/2007, do 7 de novembro, para o coidado dos animais, na súa explotación, transporte, experimentación e sacrificio, e o artigo 56 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, nos casos de grave risco para a vida do animal, o órgano autonómico competente para iniciar ou instruír o procedemento sancionador, de oficio ou por instancia de parte, poderá adoptar, de forma motivada, medidas provisionais para poñer fin á situación de risco para o animal, antes da iniciación do procedemento sancionador. Entre outras medidas poderá adoptarse a consistente na incautación dos animais.
As ditas medidas provisionais deberán ser confirmadas, modificadas ou levantadas no acordo de iniciación do procedemento sancionador, que deberá efectuarse dentro dos quince días seguintes á súa adopción.
O disposto nos parágrafos anteriores enténdese sen prexuízo das medidas provisionais que poidan ser adoptadas unha vez iniciado o procedemento administrativo sancionador polo órgano autonómico competente para resolver, nos termos previstos na normativa reguladora do procedemento administrativo común. Entre outras medidas, poderá adoptarse a consistente na incautación de animais.
No caso de que a medida provisional adoptada sexa a incautación de animais, serán a cargo da persoa ou persoas contra as que se siga o procedemento sancionador os gastos derivados de tal medida.
3. Conforme o artigo 17 da Lei 32/2007, do 7 de novembro, o órgano autonómico competente para resolver o expediente sancionador poderá acordar, como sanción accesoria no caso de comisión de infraccións graves e moi graves, o comiso dos animais.
Na resolución na que se impoña como sanción accesoria o comiso deberá determinarse o destino definitivo do animal ou animais, con suxeición aos principios de benestar e protección animal. Tendo en conta o anterior, o dito destino será preferentemente o seu alleamento nos termos previstos no número 4 ou a súa cesión gratuíta a entidades sen ánimo de lucro que desenvolvan actividades relacionadas co benestar e a protección animal, sempre que o estado físico ou sanitario dos animais ou a súa aptitude para o transporte o permitan. De ser o caso, en función do estado dos animais e cando os mencionados principios de benestar e protección animal o requiran, poderase acordar cando proceda a eutanasia in situ ou o sacrificio en matadoiro.
4. O alleamento de animais obxecto de comiso axustarase ás seguintes regras:
a) Os negocios xurídicos polos que se vendan os animais terán a consideración de privados.
b) A Administración poderá estipular as cláusulas e condicións precisas, sempre que non sexan contrarias ao ordenamento xurídico e aos principios de boa administración. En particular, poderán agruparse para a súa venda varios animais por razóns económicas e de eficiencia na actuación.
c) Será suficiente a formalización destes negocios xurídicos en documento administrativo.
d) A venda dos animais deberá ir precedida dunha valoración previa para determinar o seu valor de mercado.
e) O órgano competente para allear será a persoa titular da consellaría que tramitase o correspondente expediente sancionador.
f) O alleamento dos animais poderase realizar mediante poxa pública ou adxudicación directa. A forma ordinaria de alleamento será a poxa pública. Poderá acordarse a adxudicación directa cando se dean os supostos previstos no artigo 77 da Lei 5/2011, do 30 de setembro, do patrimonio da Comunidade Autónoma de Galicia, nos casos que sexan aplicables.
g) No non previsto nas regras anteriores haberá que aterse ao disposto na Lei 5/2011, do 30 de setembro.
5. Os ingresos procedentes das sancións de multa impostas pola Administración autonómica ao abeiro do réxime sancionador previsto na Lei 32/2007, do 7 de novembro, así como os importes resultantes do alleamento de animais comisados conforme o disposto neste precepto, pasarán a integrar un fondo cuxo destino será o de sufragar os gastos nos que incorra a Administración autonómica derivados da adopción de medidas provisionais en procedementos sancionadores en materia de benestar animal e do mantemento en axeitadas condicións tanto dos animais que sexan obxecto de comiso conforme o disposto no número 3 deste artigo como daqueles animais que, por decisión xudicial, estean baixo a custodia da Administración autonómica.
Artigo 26.
Modificación do Decreto 159/2003, do 31 de xaneiro, polo que se regula a figura do mediador familiar, o Rexistro de Mediadores Familiares de Galicia e o recoñecemento da mediación gratuíta
Modifícase o número 2 do artigo 3 do Decreto 159/2003, do 31 de xaneiro, polo que se regula a figura do mediador familiar, o Rexistro de Mediadores Familiares de Galicia e o recoñecemento da mediación gratuíta, que queda redactado como segue:
«2. Para obter a correspondente habilitación para a inscrición no Rexistro deberán reunirse os seguintes requisitos:
a) Estar en posesión de título oficial universitario ou de formación profesional superior e contar con formación específica para exercer a mediación, que se adquirirá mediante a realización dun ou varios cursos específicos impartidos por institucións debidamente acreditadas, que terán validez para o exercicio da actividade mediadora en calquera parte do territorio nacional.
b) Ter subscrito un seguro ou garantía equivalente que cubra a responsabilidade civil derivada da súa actuación nos conflitos nos que interveña.
c) Ter desenvolvido, polo menos durante dous anos inmediatamente anteriores á solicitude de habilitación para a inscrición, actividades profesionais no campo psicosociofamiliar.
d) Estar en posesión das licenzas ou autorizacións pertinentes para o exercicio da súa actividade profesional e, se é o caso, inscrito no colexio profesional.».
Artigo 27.
Modificación do Decreto 329/2005, do 28 de xullo, polo que se regulan os centros de menores e os centros de atención á infancia
O Decreto 329/2005, do 28 de xullo, polo que se regulan os centros de menores e os centros de atención á infancia, queda modificado como segue:
Un. O número 1 da letra c) do número 2 do artigo 34 queda coa seguinte redacción:
«1. Subscribirase unha póliza de seguro de responsabilidade civil para a atención do servizo.».
Dous. A letra e) do número 4 do artigo 35 queda coa seguinte redacción:
«e) O centro deberá subscribir una póliza de seguro de responsabilidade civil que cubra os riscos da actividade.».
Artigo 28.
Modificación da Lei 13/2008, do 3 de decembro, de servizos sociais de Galicia
A Lei 13/2008, do 3 de decembro, de servizos sociais de Galicia, queda modificada como segue:
Un. O número 3 do artigo 68 queda modificado como segue:
«3. Desenvolveranse regulamentariamente as condicións e os procedementos para a obtención, revogación, rehabilitación e suspensión das autorizacións, así como o réxime da declaración responsable ou comunicación previa segundo o previsto na normativa sectorial aplicable.
Os procedementos administrativos para a tramitación das diferentes autorizacións terán unha duración máxima de seis meses. Unha vez transcorrido o dito prazo sen que se ditase e notificase resolución administrativa, as solicitudes entenderanse desestimadas por silencio administrativo nos procedementos relativos á obtención ou rehabilitación das diferentes autorizacións, e producirase a caducidade nos procedementos relativos á suspensión e revogación das autorizacións administrativas.».
Dous. A disposición derradeira terceira pasa a ter a seguinte redacción:
«Disposición derradeira terceira.
Habilitación normativa
1. Facúltase a Xunta de Galicia para ditar cantas disposicións regulamentarias sexan necesarias para o adecuado desenvolvemento desta lei.
2. Facúltase o Consello da Xunta de Galicia para que, por proposta da consellaría con competencias en materia de servizos sociais, desenvolva regulamentariamente os requisitos materiais de que deben dispoñer os centros que presten os servizos destinados a atención diúrna, diúrna ocupacional, residencial e residencial ocupacional destinados a persoas dependentes con discapacidade física, parálise cerebral, dano cerebral, discapacidade intelectual, trastorno do espectro autista e enfermidade mental, así como o servizo de supervisión e apoios puntuais en equipamentos especiais, entendendo por tales requisitos aqueles referidos a localización e accesos, accesibilidade e espazos mínimos.».
Artigo 29.
Modificación do Decreto 15/2010, do 4 de febreiro, polo que se regula o procedemento para o recoñecemento da situación de dependencia e do dereito ás prestacións do sistema para a autonomía e atención á dependencia, o procedemento para a elaboración do Programa Individual de Atención e a organización e funcionamento dos órganos técnicos competentes
O Decreto 15/2010, do 4 de febreiro, polo que se regula o procedemento para o recoñecemento da situación de dependencia e do dereito ás prestacións do sistema para a autonomía e atención á dependencia, o procedemento para a elaboración do Programa Individual de Atención e a organización e funcionamento dos órganos técnicos competentes, queda modificado como segue:
Un. O artigo 9 queda coa seguinte redacción:
«Artigo 9.
Funcións dos órganos de valoración e asesoramento da dependencia
Serán funcións dos órganos de valoración e asesoramento da dependencia:
a) Revisar a información sanitaria, o informe social se é o caso e a restante documentación que conste no expediente ou calquera outra información complementaria e necesaria para os efectos de desenvolver a valoración.
b) Solicitar a documentación, os informes ou as probas complementarias necesarias para a valoración da situación de dependencia e o establecemento do Programa Individual de Atención.
c) Coordinar as actuacións dos distintos profesionais técnicos de valoración da situación da dependencia para garantir e unificar os criterios técnicos entre profesionais desta.
d) Revisar e aplicar un control de calidade ás valoracións da dependencia realizadas polos profesionais técnicos de valoración da Administración autonómica.
e) Codificar os diagnósticos que se detallen no ditame técnico de valoración.
f) Propoñer ditame sobre o grao de dependencia e, se é o caso, proposta do Programa Individual de Atención á persoa titular do departamento territorial da consellaría competente en materia de servizos sociais.
g) Emitir proposta técnica que motive a necesidade de proceder nos casos de emerxencia.
h) Asesorar o persoal técnico de valoración da situación de dependencia nos asuntos da súa competencia.
i) Emitir aqueles informes que lles sexan solicitados polas administracións públicas en materia de valoración da situación de dependencia, así como do Programa Individual de Atención.
j) Aqueloutras funcións que lles sexan atribuídas no ámbito do asesoramento e avaliación.».
Dous. O número 1 do artigo 27 queda coa seguinte redacción:
«1. O servizo ou órgano que determine a consellaría con competencia en materia de servizos sociais, unha vez completada a documentación, comunicaralle á persoa interesada o día, a franxa horaria e o lugar no que se realizará a valoración da situación de dependencia.».
Tres. O número 4 do artigo 44 queda redactado como segue:
«4. No caso de que a aplicación do previsto nos artigos 37 e 38 non permita determinar a prioridade no acceso a un recurso, o programa de asignación de recursos establecerá a prelación mediante a aplicación dos seguintes criterios de priorización:
a) O maior grao de dependencia.
b) A menor capacidade económica.
c) A situación sociofamiliar da persoa en situación de dependencia.
d) A non percepción doutra prestación ou servizo do sistema para a autonomía e atención á dependencia.
e) A data de presentación da solicitude da valoración da dependencia.
f) A idade da persoa en situación de dependencia.».
Artigo 30.
Modificación do Decreto 254/2011, do 23 de decembro, polo que se regula o réxime de rexistro, autorización, acreditación e inspección de servizos sociais en Galicia
Engádeselle un número 3 ao artigo 33 do Decreto 254/2011, do 23 de decembro, polo que se regula o réxime de rexistro, autorización, acreditación e inspección de servizos sociais en Galicia, coa seguinte redacción:
«3. O órgano competente en materia de autorización e inspección de servizos sociais poderá rehabilitar a autorización revogada en relación cun centro, programa ou servizo social, sempre e cando se acredite que desapareceron as causas que motivaron a súa revogación e que se vai seguir prestando a mesma actividade de servizos sociais para a que foi concedida a autorización.».
Artigo 31.
Modificación do Decreto 149/2013, de 5 de setembro, polo que se define a carteira de servizos sociais para a promoción da autonomía persoal e a atención ás persoas en situación de dependencia e se determina o sistema de participación das persoas usuarias no financiamento do seu custo
No apartado III do anexo I do Decreto 149/2013, de 5 de setembro, polo que se define a carteira de servizos sociais para a promoción da autonomía persoal e a atención ás persoas en situación de dependencia e se determina o sistema de participación das persoas usuarias no financiamento do seu custo, dentro dos servizos de prevención das situacións de dependencia e promoción da autonomía persoal, incorpóranse os seguintes servizos:
«010112 Servizos de supervisión e apoios puntuais.
01011201
Cohousing
01060101 Unidades psicoxeriátricas».
Artigo 32.
Modificación da Lei 10/2013, do 27 de novembro, de inclusión social de Galicia
A Lei 10/2013, do 27 de novembro, de inclusión social de Galicia, queda modificada como segue:
Un. O número 3 do artigo 3 queda coa seguinte redacción:
«3. Sen prexuízo do disposto nos números anteriores, poderanse valorar como persoas en situación de risco de exclusión social e, en consecuencia, incorporarse ás prestacións económicas reguladas nesta lei e ao resto de medidas positivas de apoio aquelas persoas nas que concorran factores de exclusión sinalados no número 1 deste artigo que obteñan ingresos derivados da súa actividade laboral que sexan inferiores ao importe da suma do ingreso mínimo máis os complementos familiares que lles correspondería percibir en concepto de tramo persoal e familiar da renda de inclusión social de Galicia, sempre e cando reúnan o resto dos requisitos establecidos nesta lei para o acceso ás prestacións económicas reguladas nela.».
Dous. Dáselle nova redacción á letra c) do número 5 do artigo 11, nos seguintes termos:
«c) Aquelas instalacións de centros ou comunidades terapéuticas debidamente autorizadas que acollan persoas que vivan nelas de xeito estable ou temporal, coa finalidade de acadar a súa integración, así como as vivendas tuteladas que acollan persoas con discapacidade ou con enfermidade mental.».
Tres. A letra b) do número 1 do artigo 48 queda coa seguinte redacción:
«b) Vinculadas á mellora da habitabilidade da vivenda habitual: destinaranse á adecuación da vivenda, así como a mellorar a súa accesibilidade universal, co fin de adaptala ás circunstancias da persoa usuaria, dentro dos límites e condicións de idoneidade que se establezan regulamentariamente, en coordinación coas medidas sectoriais da consellaría competente en materia de vivenda.».
Artigo 33.
Modificación da Lei 6/1995, do 28 de xuño, pola que se crea o Consello Económico e Social de Galicia
Modifícase o artigo 7 da Lei 6/1995, do 28 de xuño, pola que se crea o Consello Económico e Social de Galicia, coa seguinte redacción:
«Artigo 7.
Composición e designación
1. O Consello componse dos trinta e sete membros seguintes:
a) Unha presidencia.
b) Doce membros designados polas organizacións sindicais que obtivesen a condición de máis representativas, en proporción á súa representatividade, de acordo coa Lei orgánica 11/1985, do 2 de agosto, de liberdade sindical, e co Real decreto lexislativo 2/2015, do 23 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei do Estatuto dos traballadores.
c) Doce membros designados polas organizacións empresariais que gocen de capacidade representativa, en proporción á súa representatividade, de acordo co Real decreto lexislativo 2/2015, do 23 de outubro, polo que se aproba o texto refundido da Lei do Estatuto dos traballadores.
d) Doce membros coa seguinte distribución: catro representantes do sector agrario, dous do sector marítimo-pesqueiro (un da pesca de baixura e outro do marisqueo), un representante da economía social, dous representantes das persoas usuarias e consumidoras e tres representantes das universidades de Galicia.
O Consello estará asistido por unha secretaría, que actuará con voz pero sen voto.
2. Os membros do Consello indicados na letra d) anterior serán propostos, en cada caso, polos órganos e entidades que a seguir se indican:
a) Sector agrario: polas organizacións profesionais con maior implantación no sector en Galicia.
b) Sector marítimo-pesqueiro: pola Federación Galega de Confrarías de Pescadores.
c) Economía social: polo Consello da Economía Social de Galicia.
d) Persoas usuarias e consumidoras: polo Consello Galego de Consumo.
e) Universidades: un por cada xunta de goberno das da Coruña, Santiago e Vigo.
3. Nos supostos a que se refiren as letras b), c) e d) do número 1, designarase igual número de suplentes que membros titulares.
4. Cada membro do Consello ten un voto persoal e unicamente delegable na persoa nomeada como suplente.».
Artigo 34.
Modificación da Lei 3/2008, do 23 de maio, de ordenación da minaría de Galicia
A Lei 3/2008, do 23 de maio, de ordenación da minaría de Galicia, queda modificada como segue:
Un. O artigo 35 queda coa seguinte redacción:
«1. Para o outorgamento de dereitos mineiros sobre os terreos francos resultantes do levantamento dunha zona de reserva ou da declaración de caducidade dun permiso de exploración, dun permiso de investigación ou dunha concesión de explotación mineira, tramitarase o correspondente concurso público, regulado neste artigo e demais normativa aplicable. En todo caso, realizaranse convocatorias de concurso diferenciadas por cada provincia.
Unha vez que adquira firmeza, de ser o caso, en vía xudicial, a declaración de caducidade dun dereito mineiro, procederase a efectuar a convocatoria do concurso público ao que se refire o parágrafo anterior e publicarase no
Boletín Oficial del Estado
e no
Diario Oficial de Galicia
. No prazo de dous meses, contado a partir do día seguinte ao da última publicación, quen estea interesado no dereito caducado poderá presentar solicitudes.
Se a declaración de caducidade dun dereito obxecto de concurso se debe ao incumprimento das obrigas legais ou das condicións establecidas no título de outorgamento por parte da persoa explotadora ou da persoa titular do dereito, estas non poderán participar no concurso respecto do dito dereito.
Na convocatoria do concurso determinaranse os criterios de selección, así como os parámetros para a súa valoración, tendo en conta, en todo caso, os previstos no artigo seguinte. Estes criterios e parámetros poderán ser establecidos previamente con carácter xeral para as convocatorias de concursos referidas a un ou varios tipos de recursos mediante orde da persoa titular da consellaría competente en materia de minas. En todo caso, na convocatoria do concurso de que se trate poderán establecerse xustificadamente modificacións dos criterios ou parámetros establecidos con carácter xeral para adaptalos ás características ou circunstancias específicas do concurso concreto.
2. Na solicitude indicarase claramente o tipo de dereito que se solicita e sobre que dereito mineiro se solicita, achegando o seguinte contido mínimo, que se presentará en dous sobres pechados debidamente numerados:
a) No primeiro sobre incluirase a documentación acreditativa da capacidade xurídica e de obrar da persoa solicitante e da representación, así como o resgardo da fianza provisional, que consistirá no 10 % da taxa correspondente ás solicitudes de dereitos mineiros establecida na Lei 6/2003, do 9 de decembro, de taxas, prezos e exaccións reguladoras da Comunidade Autónoma de Galicia, ou norma que a substitúa. Incluirase, así mesmo, a documentación acreditativa de non estar incurso nas prohibicións para contratar co sector público establecidas na normativa reguladora dos contratos do sector público.
b) O segundo sobre conterá a designación do terreo que se pretende, os documentos requiridos para as solicitudes de dereitos mineiros, a documentación adicional que proceda explicativa ou acreditativa das vantaxes da proposta e unha declaración responsable dos documentos presentados.».
Dous. O artigo 36 queda coa seguinte redacción:
«Artigo 36.
Valoración de ofertas e resolución de concursos de dereitos mineiros
1. No caso de que non se formulasen solicitudes, o órgano mineiro competente declarará de oficio o terreo como rexistrable, e publicarao no
Diario Oficial de Galicia
e no
Boletín Oficial del Estado
.
2. No caso de que se presentasen varias solicitudes sobre o mesmo dereito mineiro, abrirase unha fase de concorrencia competitiva, na que se establecerá a orde de prelación para a tramitación delas, de acordo coa valoración obtida por aplicación dos criterios de selección das propostas máis vantaxosas.
Entenderase por propostas máis vantaxosas as que ofrezan as mellores condicións científicas e técnicas e as maiores vantaxes económicas e sociais, tendo en conta os principios de sustentabilidade, responsabilidade e seguridade, e atendendo, como mínimo, os seguintes criterios:
a) A calidade científica e técnica do proxecto e as garantías que se ofrezan da súa viabilidade.
b) A calidade ambiental do proxecto, valorándose especificamente a restauración de zonas degradadas como consecuencia de actividades mineiras anteriores.
c) A calidade social e ética do proxecto, é dicir, a inclusión no proxecto de medidas inclusivas e transversais, de cohesión social e de respecto ao medio ambiente, nas que se expresen altos estándares de responsabilidade social e ética empresarial. Entre estas medidas valoraranse a incorporación da variable de xénero, a integración laboral das persoas con discapacidade, mecanismos de solución de conflitos coas comunidades locais e mecanismos de transparencia e acceso da cidadanía á información.
d) O impacto socioeconómico do proxecto na zona de implantación da explotación e na economía galega en xeral, con base en indicadores obxectivos e comparativos coa situación actual.
e) As condicións xurídicas máis respectuosas co carácter de bens de dominio público dos xacementos de orixe natural e demais recursos xeolóxicos no ordenamento xurídico español e coa súa explotación racional.
3. A apertura das ofertas verificaraa en cada provincia respecto dos dereitos que se localicen nela unha mesa constituída por:
a) A persoa titular da xefatura territorial correspondente da consellaría competente en materia de minas ou persoa en quen delegue, que actuará como presidente ou presidenta.
b) A persoa titular da xefatura do servizo competente en materia de minas da xefatura territorial correspondente ou o enxeñeiro ou enxeñeira de minas do dito servizo en quen delegue, que actuará como secretario ou secretaria da mesa.
c) Un membro da escala de letrados da Xunta de Galicia.
d) A persoa titular da intervención delegada da xefatura territorial correspondente da consellaría competente en materia de minas ou da delegación provincial ou persoa en quen delegue.
e) Unha persoa representante da dirección xeral competente en materia de minas designada pola persoa titular da dirección xeral competente en materia de minas.
No caso de dereitos que se localicen en máis dunha provincia, a apertura das ofertas será verificada pola mesa correspondente á provincia onde se localice unha maior extensión do dereito.
No prazo de dez días desde a finalización do prazo para a presentación de solicitudes, constituirase a mesa e procederase á apertura de sobres na orde habitual. Ao acto de constitución da mesa e á apertura de sobres poderán asistir as persoas que presentasen as solicitudes ou os seus representantes debidamente acreditados.
A mesa analizará e valorará as ofertas presentadas e realizará unha proposta de resolución do concurso, que incluirá, para os casos nos que se presentasen varias solicitudes respecto dun mesmo dereito, a orde de prelación das solicitudes para a súa tramitación.
4. O concurso resolverao a persoa titular da consellaría competente en materia de minas no prazo máximo de seis meses, contados desde o día seguinte á última publicación da convocatoria. A resolución conterá a orde de prelación para a tramitación das solicitudes concorrentes presentadas respecto dun mesmo dereito, de acordo co establecido neste artigo, e declarará que procede a admisión a trámite das solicitudes non concorrentes. Así mesmo, declarará rexistrables os terreos obxecto do concurso respecto dos que non se presentase ou non fose admitida ningunha solicitude.
Transcorrido o prazo sen que recaese e fose notificada a resolución expresa, as persoas interesadas poderán entender desestimadas as súas solicitudes por silencio administrativo.
5. De non se admitir ningunha das solicitudes presentadas, o concurso declararase deserto e os terreos non adxudicados serán declarados rexistrables pola persoa titular da consellaría competente en materia de minas. Esa declaración deberase publicar no
Diario Oficial de Galicia
e no
Boletín Oficial del Estado
, coa indicación de que poderán ser solicitados logo de transcorridos oito días desde a publicación no
Boletín Oficial del Estado
.».
Tres. O artigo 50 queda redactado como segue:
«Artigo 50.
Responsables
1. Serán suxeitos responsables das infraccións as persoas físicas ou xurídicas que incorran nelas, e en particular:
a) A persoa explotadora efectiva do recurso mineiro e, se é o caso, a persoa titular dos dereitos de aproveitamento mineiro.
b) O subcontratista do explotador efectivo.
c) A dirección facultativa, no ámbito das súas respectivas funcións.
d) A persoa titular ou propietaria da entidade explotadora efectiva, así como o administrador, xerente, director ou equivalente da dita entidade en relación coas infraccións que se cometan no desenvolvemento da actividade de investigación ou aproveitamento dos recursos xeolóxicos, cando non realizasen os actos necesarios que sexan da súa incumbencia para o cumprimento das obrigas infrinxidas, consentisen o incumprimento por quen deles dependa ou adoptasen acordos que fixesen posible a comisión de tales infraccións. En todo caso, nos supostos de extinción da personalidade xurídica da entidade explotadora efectiva, o procedemento sancionador dirixirase contra as persoas indicadas nesta letra nos supostos sinalados nela.
2. No caso de existir máis dunha persoa responsable da infracción, as sancións que se impoñan terán entre si carácter independente.
3. Cando en aplicación desta lei dúas ou máis persoas resulten responsables dunha infracción e non sexa posible determinar o seu grao de participación, serán solidariamente responsables para os efectos das sancións que deriven.
4. En todo caso, e sen prexuízo das garantías financeiras establecidas para o efecto, no caso de extinción da personalidade xurídica da entidade explotadora, os socios, administradores e directivos da dita entidade no momento da súa extinción quedarán obrigados ao cumprimento das obrigas relativas ao proceso de restauración, peche e abandono da explotación. En consecuencia, serán suxeitos responsables das infraccións que cometan en relación co incumprimento de tales obrigas.».
Catro. A letra m) do artigo 58 queda redactada como segue:
«m) A comisión de máis de dúas infraccións leves, xa sexa polo mesmo feito ou por feitos diferentes, calquera que sexa a súa natureza, no prazo dun ano.».
Cinco. A letra c) do artigo 59 queda coa seguinte redacción:
«c) A comisión de máis de dúas infraccións graves, xa sexa polo mesmo feito ou por feitos diferentes, calquera que sexa a súa natureza.».
Seis. Engádese un artigo 61 bis, coa seguinte redacción:
«Artigo 61 bis.
Redución do importe das sancións
1. De conformidade co artigo 85 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, cando a sanción teña unicamente carácter pecuniario, no suposto de pagamento voluntario polo presunto responsable en calquera momento anterior á resolución, o órgano competente para resolver o procedemento aplicará unha redución do 20 % sobre o importe da sanción proposta.
Tamén cando a sanción teña unicamente carácter pecuniario, se, iniciado o procedemento sancionador, a persoa infractora recoñece a súa responsabilidade, o órgano competente para resolver o procedemento aplicará unha redución do 20 % sobre o importe da sanción que proceda. Esta redución é acumulable coa establecida no parágrafo anterior.
A efectividade das reducións previstas nos parágrafos anteriores estará condicionada á desistencia ou renuncia de calquera acción ou recurso en vía administrativa contra a sanción.
2. En relación coas infraccións relativas ao incumprimento das obrigas de reacondicionamento do espazo natural afectado polas actividades mineiras ou ao incumprimento das previsións contidas no plan de restauración, a resolución do procedemento sancionador conterá, ademais da multa pecuniaria e outras sancións que poidan corresponder, a exixencia do cumprimento das obrigas indicadas de reacondicionamento e restauración, así como a indemnización polos danos e perdas causados, que será determinada e exixida polo órgano ao que corresponda o exercicio da potestade sancionadora.
A persoa responsable da infracción terá dereito a unha redución do 70 % da multa que deba impoñerse no caso de que estea acreditado no procedemento sancionador, no momento de se formular a proposta de resolución, o cumprimento íntegro das obrigas de reacondicionamento e das previsións de restauración, así como, se é o caso, a reparación dos danos e perdas causados. Na proposta de resolución indicarase que, no suposto de pagamento voluntario polo presunto responsable en calquera momento anterior á resolución, o órgano competente para resolver o procedemento aplicará unha redución adicional do 10 % sobre o importe da sanción proposta, ascendendo a redución máxima total ao 80 %. Estas reducións non son acumulables con ningunha outra establecida na normativa aplicable, a cal, de proceder, se entenderá incluída nelas.
No caso de que no momento de se formular a proposta de resolución estea acreditado no procedemento sancionador o cumprimento íntegro das obrigas de reacondicionamento e das previsións de restauración pero non a reparación dos danos e perdas que fosen causados, a redución será do 60 %. Na proposta de resolución indicarase que, no suposto de pagamento voluntario polo presunto responsable en calquera momento anterior á resolución, o órgano competente para resolver o procedemento aplicará unha redución adicional do 10 % sobre o importe da sanción proposta, ascendendo a redución máxima total ao 70 %. Estas reducións non son acumulables con ningunha outra establecida na normativa aplicable, a cal, de proceder, se entenderá incluída nelas.
3. Todas as posibles reducións previstas neste artigo deberán ser indicadas na notificación da iniciación do procedemento.».
Sete. Engádese unha disposición adicional oitava, coa seguinte redacción:
«Disposición adicional oitava.
Execución forzosa en materia de minas
1. Sen prexuízo do suposto específico recollido no artigo 63, con carácter xeral, para acadar o cumprimento dos requirimentos efectuados pola Administración e das resolucións administrativas ditadas en materia de minas, a Administración autonómica poderá proceder, logo do apercibimento, á imposición de multas coercitivas, reiterables por lapsos de tempo suficientes para o cumprimento da resolución ou requirimento, ata lograr a súa execución polo suxeito obrigado, en contía de 1.000 a 25.000 euros cada unha, tendo en conta a gravidade do incumprimento e a reiteración da multa.
2. É órgano competente para a imposición das multas coercitivas aquel que resulte competente para ditar a resolución do procedemento de que se trate ou para efectuar o requirimento.».
Oito. Engádese unha disposición adicional novena, coa seguinte redacción:
«Disposición adicional novena.
Pagamento das indemnizacións por expropiación forzosa
Determinado en vía administrativa, de conformidade coa lexislación reguladora da expropiación forzosa, o xusto prezo e as indemnizacións de toda índole que correspondan como consecuencia do exercicio da potestade expropiatoria, o titular dos dereitos mineiros, na súa condición de beneficiario no procedemento expropiatorio, acreditará ante a Administración o pagamento ao expropiado da cantidade total que proceda, incluídos os xuros que se establezan.
Se o titular dos dereitos mineiros na súa condición de beneficiario non cumpre as obrigas que lle corresponden e, en virtude de resolución xudicial, calquera que for a súa data, a Comunidade Autónoma de Galicia tiver que facerse cargo do aboamento das indemnizacións aos expropiados, esta quedará subrogada no crédito do expropiado.
No caso do parágrafo anterior, unha vez aboado pola Administración o importe das indemnizacións aos expropiados, o crédito da Administración fronte ao beneficiario terá a consideración de recurso de dereito público para os efectos do disposto na lexislación de réxime financeiro o orzamentario, polo que se o beneficiario non procede ao reembolso íntegro das cantidades á Administración, unha vez requirido para o efecto, a Facenda pública galega estará en posesión das prerrogativas legalmente establecidas e poderá proceder ao seu cobramento por vía de constrinximento, de acordo coas regras que rexen a recadación executiva.».
Artigo 35.
Modificación da Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia e se crean o canon eólico e o Fondo de Compensación Ambiental
O número 1 da disposición adicional terceira da Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia e se crean o canon eólico e o Fondo de Compensación Ambiental, queda redactado como segue:
«1. As novas solicitudes de autorización ás que se refire o artigo 53 da Lei 24/2013, do 26 de decembro, do sector eléctrico, ou norma que a substitúa, correspondentes a infraestruturas de evacuación dos parques eólicos tramitaranse segundo as disposicións establecidas nesta lei, no que sexa aplicable. Os órganos competentes para a súa autorización serán os establecidos no Decreto 9/2017, do 12 de xaneiro, polo que se establecen os órganos competentes para a resolución dos procedementos de autorización de instalacións eléctricas que sexan competencia da Comunidade Autónoma de Galicia.».
Artigo 36.
Supresión do Rexistro Galego de Comercio e modificación da Lei 13/2010, do 17 de decembro, de comercio interior de Galicia
1. Queda suprimido o Rexistro Galego de Comercio.
2. O número 1º da letra a) do artigo 105 da Lei 13/2010, do 17 de decembro, de comercio interior de Galicia, queda modificado como segue:
«1º) Exercer unha actividade comercial sen previa autorización no caso de que esta sexa preceptiva, non realizar as comunicacións ou notificacións á Administración comercial exixidas pola normativa vixente, incumprir os requisitos establecidos no artigo 5 ou incorrer nalgunha das prohibicións establecidas no artigo 6.»
Artigo 37.
Modificación da Lei 5/2017, do 19 de outubro, de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galicia
Engádese un título IV na Lei 5/2017, do 19 de outubro, de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galicia, coa seguinte redacción:
Artigo 42.
Requisitos para a declaración das iniciativas empresariais prioritarias
1. Poderán ser declarados iniciativas empresariais prioritarias (IEP) polo Consello da Xunta os proxectos empresariais que acheguen á Comunidade Autónoma de Galicia un valor engadido nas áreas de innovación, vertebración territorial, competitividade, internacionalización, protección ambiental, igualdade no ámbito laboral ou conciliación.
2. Así mesmo, para seren declarados iniciativas empresariais prioritarias, os proxectos deberán cumprir con, polo menos, dous dos seguintes requisitos en materia de investimento e creación de emprego:
a) Que supoñan a xeración de vinte e cinco ou máis postos de traballo directo baixo a modalidade de contrato indefinido a xornada completa.
b) Que impliquen a realización dun investimento en activos fixos, excluídos os inmobiliarios, por importe igual ou superior a un millón de euros (1.000.000 de €).
c) Que sexan proxectos tractores ou que complementen cadeas de valor ou que pertenzan a sectores considerados estratéxicos.
3. Co fin de verificar o cumprimento dos requisitos, presentarase xunto coa solicitude un informe detallado e a documentación acreditativa das medidas que se vaian instaurar, así como da súa correspondente temporalización, acompañados do documento de compromiso da súa implantación e de mantemento durante un período mínimo de cinco anos desde o inicio da actividade económica ou a ampliación da existente.
Artigo 43.
Procedemento de declaración das iniciativas empresariais prioritarias
1. O procedemento de declaración dun proxecto empresarial como iniciativa empresarial prioritaria iniciarase por solicitude da persoa interesada dirixida ao Instituto Galego de Promoción Económica, acompañada da documentación acreditativa do cumprimento dos requisitos conforme o previsto no artigo anterior.
2. O Instituto Galego de Promoción Económica poderá solicitar das consellarías afectadas por razón da materia todos os informes que xulgue convenientes para motivar o seu informe.
3. Unha vez revisado e valorado se o proxecto cumpre cos requisitos desta lei, o Instituto Galego de Promoción Económica emitirá un informe vinculante, e remitirá a solicitude e toda a documentación acreditativa á consellaría competente en materia de economía.
4. A declaración de iniciativa empresarial prioritaria será acordada polo Consello da Xunta de Galicia, por proposta da persoa titular da consellaría competente en materia de economía.
Artigo 44.
Efectos vinculados á declaración de iniciativa empresarial prioritaria
1. Os órganos da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia e das entidades públicas instrumentais do sector público autonómico darán carácter prioritario á realización dos trámites da súa competencia relacionados coas iniciativas empresarias prioritarias, de forma que se axilice a súa implantación e posta en marcha.
2. A existencia dunha declaración de iniciativa empresarial prioritaria determinará a concorrencia de razóns de interese público para os efectos da tramitación de urxencia dos procedementos relacionados con tales iniciativas, polo que, unha vez declarada a tramitación de urxencia polo órgano competente de acordo co establecido polo artigo 33 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas, os prazos establecidos para o procedemento ordinario reduciranse á metade, agás os relativos á presentación de solicitudes e recursos.
3. Logo de ser declarado un proxecto como iniciativa empresarial prioritaria, a Oficina
Doing Business
en Galicia, prevista na Orde do 14 de xaneiro de 2016 pola que se crea a oficina
Doing Business
en Galicia e se dá publicidade aos modelos de propostas para a mellora da regulación económica e de comunicación de obstáculos e barreiras á actividade empresarial, realizará o seguimento e impulso dos trámites administrativos ulteriores necesarios para a súa implantación.
4. Será requisito necesario para o mantemento da declaración de concellos emprendedores-
Doing Business
pola Xunta de Galicia e a Fegamp o recoñecemento do carácter prioritario nos trámites e a adopción do acordo de tramitación urxente previsto neste artigo respecto dos procedementos da súa competencia relacionados coas iniciativas empresariais prioritarias.».
Artigo 38.
Modificación da Lei 10/1995, do 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia
Engádese unha disposición adicional cuarta na Lei 10/1995, de 23 de novembro, de ordenación do territorio de Galicia, coa seguinte redacción:
«Disposición adicional cuarta.
Bens adquiridos mediante o exercicio da potestade expropiatoria para seren destinados ao tráfico xurídico patrimonial
Nos supostos de exercicio da potestade expropiatoria para a execución de instrumentos de ordenación do territorio e urbanísticos regulados nesta lei e na lexislación do solo respectivamente promovidos ou desenvoltos por iniciativa pública, a adquisición dos bens non implicará a súa afectación implícita a un uso xeral ou a un servizo público cando o instrumento de ordenación do territorio ou urbanístico aprobado prevexa que o seu destino sexa devolvelos ao tráfico xurídico patrimonial.».
Artigo 39.
Cambio de denominación do Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral
1. O Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral, creado pola Lei 14/2007, do 30 de outubro, e cuxos estatutos se aprobaron polo Decreto 165/2014, do 11 de decembro, pasa a denominarse Instituto de Seguridade e Saúde Laboral de Galicia.
2. Todas as referencias normativas ao Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral entenderanse feitas ao Instituto de Seguridade e Saúde Laboral de Galicia.
Artigo 40.
Modificación da Lei 7/2011, do 27 de outubro, do turismo de Galicia
A Lei 7/2011, do 27 de outubro, do turismo de Galicia, queda modificada como segue:
Un. O título do artigo 4 pasa a ser: «Competencias da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia.».
Dous. O primeiro parágrafo do artigo 4 queda coa seguinte redacción:
«Correspóndenlle á Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia, a través da consellaría competente en materia de turismo, entre outras, as seguintes atribucións:»
Tres. A letra k) do artigo 4 queda coa seguinte redacción:
«k) A promoción e a sinalización dos camiños de Santiago, así como a súa conservación e mantemento en colaboración con outras administracións públicas.
Os actos relacionados coa sinalización, así como a conservación e mantemento da traza dos camiños de Santiago que promova a Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia, estarán suxeitos a control municipal por medio de comunicación previa, sendo necesaria en todos os casos a autorización previa da consellaría competente en materia de patrimonio cultural.».
Catro. Engádese un letra l) no artigo 4, coa seguinte redacción:
«l) Calquera outra competencia en materia de turismo que se lle atribúa nesta lei ou noutra normativa aplicable.».
Cinco. O número 3 do artigo 8 queda redactado como segue:
«3. Por orde da persoa titular da consellaría competente en materia de turismo estableceranse os requisitos que deben cumprir as oficinas que integren a Rede Galega de Oficinas de Turismo, o procedemento para solicitar a adhesión voluntaria á Rede e os efectos da integración.».
Seis. O artigo 21 quedará redactado do xeito seguinte:
«Artigo 21.
Recursos e produtos turísticos
1. Son recursos turísticos todos os bens materiais e inmateriais e as manifestacións da realidade física, social, histórica e cultural de Galicia que poidan xerar ou incrementar de xeito directo ou indirecto os fluxos turísticos tanto do interior como do exterior da nosa comunidade, propiciando repercusións económicas favorables.
2. Son produtos turísticos todos os bens, servizos ou actividades susceptibles de comercialización mediante contraprestación económica que teñen por finalidade satisfacer a demanda das persoas usuarias turísticas.
3. Por orde da persoa titular da consellaría competente en materia de turismo poderán establecerse as características e os requisitos daqueles recursos ou produtos turísticos de interese para a Comunidade Autónoma.».
Sete. O artigo 42 queda redactado como segue:
«Artigo 42.
Cambios substanciais nas actividades turísticas suxeitas á declaración responsable
Considéranse cambios ou reformas substanciais os que afecten a clasificación turística, segundo os termos que se establezan regulamentariamente. A realización de calquera cambio ou reforma substancial require a presentación pola empresaria ou empresario turístico dunha declaración responsable.».
Oito. O número 5 do artigo 88 queda redactado como segue:
«5. As empresas ás que se refiren as letras b) e c) do número 1 anterior son consideradas empresas de turismo activo. Non terán esta consideración os clubs e as federacións deportivas cando organicen a realización de actividades no medio natural dirixidas única e exclusivamente ás súas persoas membros e non ao público en xeral.
As empresas de turismo activo deberán dispoñer de seguro por accidentes e de responsabilidade civil que cubran de forma suficiente os posibles riscos imputables á empresa pola oferta e práctica das actividades que oferten e presten, así como unha póliza de seguros de rescate, traslado e asistencia derivados de accidente na prestación daqueles servizos.
Determinaranse regulamentariamente os requisitos e o réxime aplicable a estas empresas.».
Nove. O número 2 do artigo 100 queda coa seguinte redacción:
«2. O persoal inspector estará provisto dunha acreditación coa cal se identificará no desenvolvemento das súas funcións. Esta identificación poderá ser posterior á actuación cando o axeitado desenvolvemento do labor inspector así o requira.».
Dez. Engádese unha letra e) no número 4 do artigo 100, coa seguinte redacción:
«e) Solicitar a información estritamente necesaria para o desenvolvemento do labor inspector que conste en rexistros de carácter público ou en bases de datos das diferentes administracións.».
Once. Os números 7 e 8 do artigo 105 quedan coa seguinte redacción:
«7. A acta de infracción, de acordo co establecido no artigo 122, redactarase para os efectos de posibilitar a adopción do acordo de iniciación do procedemento sancionador oportuno, e faráselle chegar unha copia dela á persoa titular da actividade ou a quen a represente.
8. A persoa inspeccionada poderá formular as alegacións que xulgue procedentes en relación coa actuación inspectora documentada na dita acta no prazo de dez días, contados a partir do día seguinte a aquel no que teña lugar a notificación da copia da acta.».
Doce. Engádeselle o número 24 ao artigo 110, coa seguinte redacción:
«24. Alterar ou romper o precinto derivado da aplicación da medida de peche do establecemento acordada en aplicación do artigo 106.1.».
Artigo 41.
Modificación da Lei 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia
A Lei 5/2016, do 4 de maio, de patrimonio cultural de Galicia, queda modificada como segue:
Un. O artigo 45 queda coa seguinte redacción:
«1. As intervencións que se realicen no contorno de protección dos bens declarados de interese cultural e catalogados deberán contar coa autorización da consellaría competente en materia de patrimonio cultural cando teñan por obxecto:
a) Novas construcións e instalacións de carácter definitivo ou provisional.
b) As intervencións de calquera tipo que se manifesten cara ao espazo exterior público ou privado das edificacións existentes.
c) As actuacións que afecten a estrutura parcelaria, os elementos configuradores característicos da estrutura territorial tradicional, os espazos libres e a topografía característica do ámbito, incluídos os proxectos de urbanización.
d) A implantación ou os cambios de uso que poidan ter incidencia sobre a apreciación dos bens no territorio, incluídas as repoboacións forestais.
e) As remocións de terras de calquera tipo no contorno de protección dos bens integrantes do patrimonio arqueolóxico.
2. As restantes intervencións no contorno de protección non necesitarán autorización previa ao outorgamento de licenza, ben que deberán ser coherentes cos valores xerais do contorno.
3. As cortas forestais que se realicen no contorno de protección dos bens declarados de interese cultural e catalogados, cando non leven aparellado un cambio de uso, e que, conforme a lexislación forestal, estean suxeitas a autorización, para a tutela dos valores obxecto de protección por esta lei, requirirán da emisión dun informe sectorial da consellaría competente en materia de cultura, que se integrará no procedemento de outorgamento da correspondente autorización forestal.».
Dous. A disposición transitoria cuarta queda coa seguinte redacción:
«Disposición transitoria cuarta.
Planeamento municipal
1. O planeamento urbanístico vixente na actualidade deberá adaptarse ao disposto nesta lei cando se proceda a unha revisión do planeamento.
Así mesmo, procederá a adaptación cando concorran circunstancias obxectivas no concello afectado que o aconsellen, tales como a declaración de interese cultural no termo municipal cando resulte contraditoria co planeamento, a aprobación dun instrumento de ordenación territorial de ámbito territorial superior con incidencia no patrimonio ou a aprobación dunha declaración de carácter supranacional, e así o determine a persoa titular da consellaría competente en materia de patrimonio cultural.
2. Sen prexuízo do sinalado anteriormente, os planeamentos urbanísticos adaptados á Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia, e á Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, considéranse adaptados a esta lei, pero as intervencións autorizadas en función do nivel de protección dos bens serán as do artigo 42.
Para os efectos da habilitación conferida aos concellos no artigo 65 desta lei, no suposto da existencia de discrepancias entre estes planeamentos urbanísticos e as previsións dos artigos 41 e 42 desta lei, no propio convenio de colaboración que se asine para facer efectiva e concretar a habilitación establecerase a táboa de equivalencias respecto dos niveis de protección dos bens.».
Tres. A disposición transitoria quinta queda coa seguinte redacción:
«Disposición transitoria quinta.
Plans especiais de protección aprobados
Os concellos que á entrada en vigor desta lei conten cun plan especial de protección anterior á entrada en vigor da Lei 8/1995, do 30 de outubro, do patrimonio cultural de Galicia, relativo a un conxunto histórico e ao amparo deste exerzan as competencias de autorización previstas na lexislación anterior seguirán exercéndoas ata o 31 de decembro de 2023, prazo durante o cal deberán proceder á súa adaptación a esta lei, para poder exercer as competencias previstas no artigo 58.».
Artigo 42.
Modificación da Lei 3/2012, do 2 de abril, do deporte de Galicia
A Lei 3/2012, do 2 de abril, do deporte de Galicia, queda modificada como segue:
Un. Engádeselle un número 3 ao artigo 21, coa seguinte redacción:
«3. Non poderán modificarse as normas das competicións durante o seu desenvolvemento, agás causa de forza maior debidamente xustificada.».
Dous. O parágrafo segundo do número 3 do artigo 46 queda redactado da seguinte maneira:
«Unha mesma persoa non poderá formar parte de máis dunha xunta directiva de clubs distintos que compitan ou teñan intereses en idéntica modalidade deportiva.».
Tres. A letra c) do número 2 do artigo 64 queda redactada da seguinte maneira:
«c) A obriga de disolución no prazo máximo de seis meses, contados a partir da firmeza administrativa da resolución pola que se acorde revogar o recoñecemento da federación deportiva.»
Catro. Engádese unha nova letra d) no número 2 do artigo 64, coa seguinte redacción:
«d) A entrega á Administración deportiva autonómica de toda a documentación, en calquera formato, e material do que dispoña a federación en virtude do exercicio das funcións delegadas.».
Cinco. Engádese un nova letra o) no artigo 116, coa seguinte redacción:
«o) Simultanear a presidencia dun club deportivo coa presidencia da federación deportiva na que se integre o devandito club.».
Seis. O último paragrafo do artigo 116 queda redactado da seguinte maneira:
«Das infraccións ás que se refiren as letras h), j), k), l), ñ) e o) poderá ser responsable a presidenta ou o presidente da federación, sen prexuízo das responsabilidades nas que poidan incorrer outras persoas físicas integrantes dos órganos federativos.».
Sete. Engádense as letras n), ñ) e o) no artigo 117, coa seguinte redacción:
«n) Formar parte de máis dunha xunta directiva de clubs distintos que participen ou teñan intereses en idéntica modalidade deportiva.
ñ) A modificación das normas da competición durante o seu desenvolvemento, agás causa de forza maior debidamente xustificada.
o) Non disolver a federación deportiva no prazo fixado no artigo 64.c).».
Oito. A letra i) do número 2 do artigo 130 queda redactada da seguinte maneira:
«i) Determinar, dentro do ámbito das competencias autonómicas, as condicións de realización dos controis consonte a normativa internacional e nacional vixente en materia de dopaxe e o disposto nesta lei.».
Nove. O número 1 do artigo 133 queda redactado da seguinte maneira:
«Conforme o previsto na Lei orgánica 3/2013, do 20 de xuño, de protección da saúde do deportista e loita contra a dopaxe na actividade deportiva, o órgano superior da Administración autonómica competente en materia de deporte poderá celebrar convenios de colaboración coa Axencia Española de Protección da Saúde no Deporte para que esta asuma o exercicio das competencias en materia de control da dopaxe que corresponden á Comunidade Autónoma.».
Artigo 43.
Modificación da Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia
O artigo 41 da Lei 16/2010, do 17 de decembro, de organización e funcionamento da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia, queda modificado como segue:
«1. O procedemento de elaboración de disposicións administrativas de carácter xeral iniciarase por acordo da persoa titular da consellaría na que se encadre o centro de directivo que tivese a iniciativa.
2. Iniciado o procedemento, con carácter previo á elaboración do anteproxecto substanciarase unha consulta pública a través do Portal de Transparencia e Goberno Aberto co obxecto de recoller a opinión da cidadanía e das organizacións e asociacións máis representativas potencialmente afectadas pola futura norma sobre os seguintes aspectos:
a) Os problemas que se pretenden solucionar coa norma.
b) A necesidade e oportunidade da súa aprobación.
c) Os obxectivos da norma.
d) As posibles solucións alternativas, regulatorias e non regulatorias.
A consulta pública previa deberá realizarse de tal forma que todos os potenciais destinatarios da norma teñan a posibilidade de emitir a súa opinión, para o cal deberá proporcionarse un tempo suficiente, non inferior a quince días naturais. Por razóns de urxencia debidamente xustificadas no expediente, poderá acordarse un prazo inferior.
Poderá prescindirse do trámite de consulta pública previa no caso de normas orzamentarias ou organizativas da Administración xeral da Comunidade Autónoma de Galicia ou das organizacións dependentes ou vinculadas a esta cando concorran razóns graves de interese público que o xustifiquen ou cando a proposta normativa non teña impacto significativo na actividade económica, non impoña obrigas relevantes aos destinatarios ou regule aspectos parciais dunha materia. A concorrencia dalgunha ou dalgunhas destas razóns xustificarase debidamente no expediente.
3. O anteproxecto que se redacte irá acompañado dos seguintes documentos:
a) Unha memoria xustificativa sobre a súa legalidade, acerto e oportunidade e sobre as modificacións e innovacións que contén.
b) Unha memoria económico-financeira que conteña a estimación do custo ao que poida dar lugar e, se é o caso, a súa forma de financiamento.
c) O informe do servizo técnico-xurídico correspondente da consellaría na que se encadre o centro directivo que tivese a iniciativa.
d) A táboa de vixencias e a cláusula ou a disposición derrogatoria na cal se enumeren expresamente as normas de igual ou inferior rango que se pretende derrogar.
4. Cumpridos os trámites aos que se fai referencia nos números anteriores, o texto poderá ser aprobado inicialmente como proxecto pola persoa titular da consellaría na que se encadre o centro directivo que tivese a iniciativa.
5. Publicarase, nos termos previstos na normativa en materia de transparencia, a relación circunstanciada e motivada dos procedementos de elaboración de disposicións administrativas de carácter xeral que estean en tramitación, a partir do momento no que se produza a aprobación do anteproxecto, indicando o seu obxecto e estado de tramitación, así como a posibilidade que teñen as persoas de remitiren suxestións e a forma de o faceren.».
Artigo 44.
Prazo para resolver os procedementos sancionadores en materia de servizos de comunicación audiovisual
O prazo máximo para resolver e notificar os procedementos sancionadores en materia de servizos de comunicación audiovisual será de dez meses, contados desde o ditado do acordo de inicio.
Disposición adicional única.
Sistema de carreira profesional para os funcionarios de Xustiza
A Xunta de Galicia estudará a implantación dun sistema de carreira profesional para os funcionarios de Xustiza, dentro do respecto á normativa aplicable do Estado e a través da mesa sectorial de negociación específica. O dito sistema poderá ter en conta a implantación da nova oficina xudicial de Galicia no marco da modernización da Administración de xustiza na nosa Comunidade Autónoma.
Disposición transitoria primeira.
Aplicación da nova duración do permiso por parto e do permiso por adopción ou acollemento ao persoal funcionario que estea gozando de tales permisos
A nova duración do permiso por parto e do permiso por adopción ou acollemento será aplicable tamén a aquel persoal funcionario que veña gozando de tales permisos no momento da entrada en vigor desta lei.
Disposición transitoria segunda.
Prazo para resolver os concursos de dereitos mineiros
O prazo de seis meses para a resolución dos concursos de dereitos mineiros previsto na nova redacción dada por esta lei ao número 4 do artigo 36 da Lei 3/2008, do 23 de maio, de ordenación da minaría de Galicia, será aplicable aos concursos que se atopen en tramitación no momento da entrada en vigor desta lei, sempre que o seu prazo de resolución non concluíse xa de acordo coa normativa que lles era aplicable.
Disposición transitoria terceira.
Réxime aplicable ás actuacións de devolución ao tráfico xurídico patrimonial que se realicen en execución e desenvolvemento de instrumentos de ordenación aprobados con anterioridade á entrada en vigor desta lei
O previsto no artigo 38 desta lei será, así mesmo, aplicable ás actuacións de devolución ao tráfico xurídico patrimonial que se realicen en execución e desenvolvemento dos instrumentos de ordenación do territorio e urbanísticos xa aprobados con anterioridade á súa entrada en vigor.
Disposición derrogatoria única.
Derrogación normativa
1. Quedan derrogados:
a) Os números 31, 32 e 33 do artigo 4 e o artigo 56 da Lei 10/2008, do 3 de novembro, de residuos de Galicia.
b) Os artigos 8, 57 e 73, os números 2 e 3 do artigo 92 e a letra i) do artigo 105 da Lei 13/2010, do 17 de decembro, de comercio interior de Galicia.
c) O artigo 18 do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo.
d) O artigo 2 da Lei 1/2012, do 29 de febreiro, de medidas temporais en determinadas materias do emprego público da Comunidade Autónoma de Galicia
e) O Decreto 155/2005, do 9 de xuño, sobre un réxime extraordinario de recoñecemento do desenvolvemento profesional do persoal estatutario das categorías de licenciados sanitarios do Servicio Galego de Saúde previo á implantación do réxime de desenvolvemento profesional a que se refire a Lei 44/2003, do 21 de novembro, de ordenación das profesións sanitarias.
f) O Acordo do 4 de xullo de 2006 polo que se regula o acceso extraordinario á carreira profesional do persoal diplomado sanitario con vínculo estatutario fixo nas institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde e as bases de negociación do réxime definitivo de carreira profesional
g) O Acordo do 21 de xuño de 2007 polo que se regula o acceso extraordinario á carreira profesional do persoal das categorías de xestión e servizos e sanitarias de formación profesional con vínculo estatutario fixo nas institucións sanitarias do Servizo Galego de Saúde.
h) O artigo 8 do Decreto 91/2007, do 26 de abril, de integración no réxime estatutario do persoal laboral do sector sanitario público xestionado por entidades adscritas á Consellería de Sanidade.
i) O Decreto 118/2012, do 20 de abril, polo que se regula o Rexistro Galego de Comercio.
2. Quedan derrogadas, así mesmo, as disposicións de igual ou inferior rango que se opoñan ao disposto nesta lei.
Disposición derradeira primeira.
Modificacións regulamentarias
As previsións do Decreto 159/2003, do 31 de xaneiro; do Decreto 329/2005, do 28 de xullo; do Decreto 60/2009, do 26 de febreiro; do Decreto 15/2010, do 4 de febreiro; do Decreto 254/2011, do 23 de decembro; e do Decreto 149/2013, do 5 de setembro, que son obxecto de modificación por esta lei poderán ser modificadas por norma do rango regulamentario correspondente á norma na que figuran.
Disposición derradeira segunda.
Habilitación para o desenvolvemento normativo
Habilítase o Consello da Xunta para ditar as disposicións necesarias para o desenvolvemento desta lei.
Disposición derradeira terceira.
Entrada en vigor
Esta lei entrará en vigor o 1 de xaneiro de 2019.
Santiago de Compostela, vinte e seis de decembro de dous mil dezaoito