ORDE do 1 de marzo de 2018 pola que se determinan os centros históricos para os efectos das deducións previstas nos números 14 do artigo 5, e 6 e 7 do artigo 13 ter, do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo.
Consellería de Facenda — III. Outras disposicións — 13/03/2018

A Lei 9/2017, do 26 de decembro, de medidas fiscais e administrativas, introduciu nos artigos 5 e 13 ter do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo, unhas deducións no imposto sobre a renda das persoas físicas (IRPF) e no imposto sobre o patrimonio, para revitalizar e poñer en valor os centros históricos. No IRPF créase unha dedución pola súa rehabilitación, e no Imposto sobre o Patrimonio, deducións pola afectación a actividades económicas de inmobles situados en centros históricos e pola participación nos fondos propios de entidades que exploten bens inmobles en centros históricos.
Para a aplicación destes beneficios fiscais hai que delimitar dunha forma clara o ámbito territorial que afecta, é dicir, hai que definir aquelas zonas consideradas centros históricos. A lei remítese a unha orde para esa delimitación concreta, mandato que esta norma cumpre.
A delimitación dos centros históricos para os efectos da aplicación destas deducións non se identifica exclusivamente cos que hoxe teñan a categoría de conxuntos históricos declarados ben de interese cultural, en dous sentidos: por unha banda, exclúense monumentos ou xacementos arqueolóxicos sen sentido de agrupación urbana, xa que o que se pretende é dinamizar centros urbanos e, por outra, amplíase a outros ámbitos que teñen as características de centro histórico segundo unha evolución urbana ao longo do tempo con características tipolóxicas e estruturais recoñecibles da súa época e un conxunto de valores culturais. Deste xeito, fórmanse tres grupos de centros históricos, segundo a súa tipoloxía:
1. Áreas con declaración de ben de interese cultural (BIC) na modalidade de «conxuntos históricos», agás monumentos ou xacementos arqueolóxicos singulares sen sentido de agrupación urbana.
2. Áreas con declaración de ben de interese cultural (BIC) noutras modalidades distintas de «conxuntos históricos» pero con sentido de agrupación urbana encaixable na actual definición de centro histórico.
3. Áreas sen declaración de ben de interese cultural cuxa estrutura urbana compacta e valor cultural como centro histórico contan cunha protección específica mediante a súa inclusión como conxuntos catalogados e dentro dunha iniciativa de fomento da actividade de rehabilitación de vivenda.
Para a delimitación xeográfica de cada centro histórico acúdese a delimitacións xa existentes, coa finalidade de simplificar a súa aplicación; para tales efectos, utilízanse aquelas delimitacións que máis se adecúen á finalidade destas deducións. Para iso utilízanse fundamentalmente as delimitacións previstas nos plans especiais de protección para os centros históricos do grupo 1, as previstas nos plans xerais municipais para os centros históricos do grupo 2 e as previstas nas áreas de rehabilitación integral (ARI) para os do grupo 3.
De conformidade coa doutrina constitucional sobre a retroactividade das normas tributarias, tendo en conta que se trata da regulación dun aspecto necesario para a aplicación de beneficios fiscais establecidos nunha lei que entrou en vigor o 1 de xaneiro de 2018, establécese a súa aplicación retroactiva desde esa mesma data.
A presente orde consta dun artigo único, dunha disposición transitoria única que establece a súa aplicación retroactiva e dunha disposición derradeira única sobre a entrada en vigor. O seu contido adecúase aos principios de necesidade, eficacia, proporcionalidade, seguridade xurídica, transparencia e eficiencia que establece o artigo 129 da Lei 39/2015, do 1 de outubro, do procedemento administrativo común das administracións públicas.
De conformidade coa competencia atribuída no artigo 34.6 da Lei 1/1983, do 22 de febreiro, de normas reguladoras da Xunta e da súa Presidencia, de acordo co Consello Consultivo de Galicia,
Artigo único. Centros históricos a que se refiren os números 14 do artigo 5 e 6 e 7 do artigo 13 ter do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo:
1. Os centros históricos a que se refiren os números 14 do artigo 5 e 6 e 7 do artigo 13 ter do texto refundido das disposicións legais da Comunidade Autónoma de Galicia en materia de tributos cedidos polo Estado, aprobado polo Decreto lexislativo 1/2011, do 28 de xullo, serán os enumerados no anexo, delimitados de acordo cos instrumentos xurídicos que se sinalan para cada centro histórico.
2. A pertenza do ben inmoble a un centro histórico acreditarase mediante certificado emitido polo concello correspondente de que o ben inmoble está situado dentro da delimitación fixada no anexo.
Disposición transitoria única. Aplicación retroactiva
Esta disposición será de aplicación con efectos do 1 de xaneiro de 2018.
Disposición derradeira única. Entrada en vigor
A presente orde entrará en vigor o mesmo día da súa publicación no Diario Oficial de Galicia.
Santiago de Compostela, 1 de marzo de 2018