ORDE do 29 de xaneiro de 2016 pola que se dispón a publicación da normativa do Plan hidrolóxico da demarcación hidrográfica de Galicia-Costa, aprobado polo Real decreto 11/2016, do 8 de xaneiro, polo que se aproban os plans hidrolóxicos das demarcacións hidrográficas de Galicia-Costa, das bacías mediterráneas andaluzas, do Guadalete-Barbate e do Tinto, Odiel e Piedras.
Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio — III. Outras disposicións — 18/02/2016

O artigo 75 da Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia, recolle que toda a actuación administrativa sobre as augas debe subordinarse ao contido da planificación hidrolóxica.
Respectando o mandato da Directiva 2000/60/CE do Parlamento Europeo e do Consello, do 23 de outubro de 2000, pola que se establece un marco comunitario de actuación no ámbito da política de augas, a Comunidade Autónoma de Galicia dotouse dun procedemento propio para a aprobación dos instrumentos de planificación hidrolóxica coa aprobación do Regulamento da planificación en materia de augas de Galicia, aprobado polo Decreto 1/2015, do 15 de xaneiro.
De acordo co disposto no capítulo II do dito regulamento, logo do proceso de elaboración, realizada a tramitación ambiental e os procesos de participación pública, a proposta do proxecto do plan, coa conformidade do Comité de Autoridades Competentes da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa, recibiu informe e aprobación o día 8 de outubro de 2015 polo Consello Reitor de Augas de Galicia, que a remitiu ao Consello da Xunta.
O día 22 de outubro de 2015, o Consello da Xunta acordou aprobar o proxecto do plan e a súa remisión ao Goberno do Estado, para os efectos de continuar a tramitación para a súa aprobación final por real decreto do Consello de Ministros.
Tras o preceptivo informe do Consello Nacional da Auga, do 28 de outubro de 2015, o documento foi aprobado definitivamente polo Consello de Ministros do día 8 de xaneiro de 2016 e o 22 de xaneiro de 2016 publicouse no
Boletín Oficial do Estado
o Real decreto 11/2016, do 8 de xaneiro, polo que se aproban os plans hidrolóxicos das demarcacións hidrográficas de Galicia-Costa, das bacías mediterráneas andaluzas, do Guadalete-Barbate e do Tinto, Odiel e Piedras.
O Plan hidrolóxico da demarcación hidrográfica de Galicia-Costa é o documento básico de xestión dos recursos hídricos desta demarcación. Nel planifícanse as actuacións que se desenvolverán nos próximos seis anos. Os obxectivos xerais deste plan hidrolóxico son a consecución do bo estado e a axeitada protección das masas de auga da demarcación, a satisfacción das demandas de auga e o equilibrio e harmonización do desenvolvemento rexional e sectorial. Estes obxectivos acadaranse protexendo a calidade do recurso, economizando o seu emprego e racionalizando os seus usos, en función da capacidade de asimilación dos sistemas acuáticos.
De acordo co previsto nos artigos 78.1 da Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia, e 6 do Regulamento da planificación en materia de augas de Galicia, o Plan hidrolóxico da demarcación hidrográfica de Galicia-Costa contén os documentos seguintes: a memoria, que é o documento base en que se recollen todas as liñas de actuación para a xestión dos recursos hídricos; e a normativa, que establece as directrices de carácter normativo para a consecución dos obxectivos da planificación hidrolóxica.
O contido íntegro do Plan hidrolóxico da demarcación hidrográfica de Galicia-Costa estará dispoñible na páxina web de Augas de Galicia (http://augasdegalicia.xunta.es).
Consonte o establecido no artigo 12.3 do Regulamento da planificación en materia de augas de Galicia, disponse a publicación no
Diario Oficial de Galicia
da normativa do Plan hidrolóxico da demarcación hidrográfica de Galicia-Costa, aprobado polo citado Real decreto 11/2016, do 8 de xaneiro, e que figura como anexo a esta orde.
Santiago de Compostela, 29 de xaneiro de 2016
CAPÍTULO I: Ámbito territorial e sistemas de explotación
Artigo 1. Ámbito territorial do Plan hidrolóxico
Artigo 2. Información xeográfica oficial
Artigo 3. Definición dos sistemas de explotación de recursos
CAPÍTULO II: Definición das masas de auga
Artigo 4. Delimitación das masas de auga
Sección 1ª. Masas de auga superficial
Artigo 5. Identificación das masas de auga superficial
Artigo 6. Condicións de referencia e límites de cambio de clase
Sección 2ª. Masas de auga subterránea
Artigo 7. Identificación das masas de auga subterránea
CAPÍTULO III: Orde de preferencia
Artigo 8. Orde de preferencia entre diferentes usos e aproveitamentos
CAPÍTULO IV: Asignación e reserva de recursos
Sección 1ª. Asignación de recursos para usos e demandas actuais e futuras
Artigo 9. Asignación de recursos
Artigo 10. Dotacións
Sección 2ª. Caudais ecolóxicos
Subsección 1ª. Definicións e criterios xerais
Artigo 11. Definición de caudal ecolóxico
Artigo 12. Definición de caudal ecolóxico mínimo, máximo, xerador e taxa de cambio
Artigo 13. Definición do réxime de caudais ecolóxicos e condicións xerais
Subsección 2ª. Establecemento do réxime de caudais ecolóxicos
Artigo 14. Determinación dos caudais ecolóxicos mínimos
Artigo 15. Consideracións respecto a caudais máximos, caudais xeradores e taxas de cambio
Artigo 16. Consideracións respecto aos caudais ecolóxicos en masas de auga moi alteradas hidroloxicamente
Artigo 17. Caudais ecolóxicos en condicións de seca
Subsección 3ª. Control e cumprimento do réxime de caudais ecolóxicos
Artigo 18. Control e seguimento do réxime de caudais ecolóxicos
CAPÍTULO V: Réxime de protección especial
Artigo 19. Reservas naturais fluviais
Artigo 20. Perímetros de protección
Artigo 21. Zonas de protección especial
Artigo 22. Rexistro de zonas protexidas
CAPÍTULO VI: Obxectivos ambientais e deterioración temporal do estado das masas de auga
Artigo 23. Obxectivos ambientais das masas de auga
Artigo 24. Condicións para admitir a deterioración temporal do estado das masas de auga
Artigo 25. Condicións para as novas modificacións ou alteracións
CAPÍTULO VII: Protección contra as inundacións
Sección 1ª. Definicións e criterios xerais
Artigo 26. Definición de zona inundable e criterios para a súa determinación
Artigo 27. Definición de zona de fluxo preferente e criterios para a súa determinación
Artigo 28. Definición da vía de intenso desaugamento e criterios para a súa determinación
Artigo 29.
Criterios para a determinación dos caudais de enchente
Sección 2ª. Medidas enfocadas a diminuír os riscos de inundación
Subsección 1ª. Medidas vinculadas á planificación do territorio e ao urbanismo
Artigo 30. Contido dos instrumentos de planificación de carácter territorial ou urbanístico.
Artigo 31. Medidas nas zonas inundables
Artigo 32. Medidas nas zonas de fluxo preferente
Subsección 2ª. Autorizacións nas zonas de protección do dominio público hidráulico
Artigo 33. Autorizacións en zonas inundables dentro da zona de policía
Artigo 34. Autorizacións en zonas de fluxo preferente
Subsección 3ª. Criterios de deseño e dimensionamento de obras e infraestruturas
Artigo 35. Obras de protección e defensa
Artigo 36. Obras de paso de infraestruturas de transporte
Artigo 37. Criterios para o deseño da drenaxe nas novas áreas que se urbanicen
Artigo 38. Outras obras e actuacións
Sección 3ª. Medidas enfocadas á predición das inundacións
Artigo 39. Sistemas de alerta temperá
Sección 4ª. Medidas enfocadas á xestión dos eventos de inundación
Artigo 40. Operación dos órganos de desaugamento en encoros durante os episodios de enchentes
Artigo 41. Danos producidos polas enchentes
CAPÍTULO VIII: Organización e procedemento para facer efectiva a participación pública
Artigo 42. Organización e procedemento para facer efectiva a participación pública
CAPÍTULO IX: Medidas de protección das masas de auga
Sección 1ª. Medidas de protección do dominio público hidráulico
Artigo 43. Medidas relativas á alteración das condicións morfolóxicas das masas de auga
Artigo 44. Medidas para a utilización do dominio público hidráulico
a) En augas superficiais
b) En augas subterráneas
c) Concesións para rega
d) Concesións para aproveitamentos hidroeléctricos
e) Medidas de xestión para os aproveitamentos hidráulicos
f) Criterios para a avaliación dos aproveitamentos enerxéticos de forza motriz e de centrais térmicas
g) Instalacións xeotérmicas
h) Concesións para acuicultura e outros
i) Criterios para infraestruturas de abastecemento e saneamento
j) Limitacións aos prazos concesionais
Sección 2ª. Programa de medidas
Artigo 45. Programa de medidas
APÉNDICE 1: MASAS DE AUGA SUPERFICIAL
APÉNDICE 2: INDICADORES E LÍMITES DE CAMBIO DE CLASE PARA OS ELEMENTOS DE CALIDADE DAS MASAS DE AUGA SUPERFICIAL
APÉNDICE 3: MASAS DE AUGA SUBTERRÁNEAS
APÉNDICE 4: DEFINICIÓN DOS USOS DA AUGA
APÉNDICE 5: ASIGNACIÓN DE RECURSOS
APÉNDICE 6: DOTACIÓNS DE RECURSOS
APÉNDICE 7: CAUDAIS ECOLÓXICOS
APÉNDICE 8: RESERVAS NATURAIS FLUVIAIS
APÉNDICE 9: OBXECTIVOS AMBIENTAIS
APÉNDICE 10: PROGRAMA DE MEDIDAS 2016-2021
Artigo 1. Ámbito territorial do Plan hidrolóxico
De acordo co artigo 40.3 do Real decreto lexislativo 1/2001, do 20 de xullo, polo que se aproba o texto refundido da Lei de augas, o ámbito territorial da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa é o establecido no artigo 24.3 do Decreto 32/2012, do 12 de xaneiro, polo que se aproba o Estatuto da entidade pública empresarial Augas de Galicia.
Artigo 2. Información xeográfica oficial
Para dar soporte a toda a información alfanumérica e xeoespacial que se contén no Plan hidrolóxico de Galicia-Costa, Augas de Galicia dispón do sistema de información denominado IDE-DHGC (Infraestrutura de Datos Espaciais da Demarcación Hidrográfica Galicia-Costa), administrado por Augas de Galicia co fin de facilitar o coñecemento da información básica da bacía aos distintos usuarios da auga e á cidadanía en xeral. Este sistema de información é accesible ao público no seguinte enderezo electrónico http://www.cmati.xunta.es/ide-dhgc/
Artigo 3. Definición dos sistemas de explotación de recursos
1. Con base no previsto no artigo 19 do Real decreto 907/2007, do 6 de xullo, polo que se aproba o Regulamento da planificación hidrolóxica, dentro do ámbito territorial do presente plan hidrolóxico, establecido no artigo 1, defínense os seguintes sistemas de explotación de recursos:
1º. Río Verdugo, ría de Vigo e ría de Baiona.
2º. Costa de Pontevedra.
3º Río Lérez e ría de Pontevedra.
4º. Río Umia e ría de Arousa (marxe esquerda).
5º. Río Ulla e ría de Arousa (marxe dereita).
6º. Río Tambre e ría de Muros e Noia.
7º. Río Xallas, costa da Coruña e ría de Corcubión.
8º. Río Castro.
9º. Río Grande, ría de Camariñas e costa da Coruña ata río Anllóns.
10º. Río Anllóns, costa da Coruña ata límite de Arteixo.
11º. Río Mero, Arteixo e ría da Coruña.
12º. Río Mandeo e ría de Betanzos.
13º. Río Eume e ría de Ares.
14º. Ferrol.
15º. Río Mera, ría de Santa Marta de Ortigueira e ría de Cedeira.
16º. Río Sor, ría de Santa Marta de Ortigueira e ría de Viveiro.
17º. Río Landro e río Ouro.
18º. Río Masma.
19º. Ría de Ribadeo.
2. Defínese un sistema de explotación único, Galicia-Costa, no cal, de forma simplificada, quedan incluídos todos os sistemas parciais definidos no número 1, e co que se posibilite a análise global de comportamento de toda a demarcación hidrográfica.
Artigo 4. Delimitación das masas de auga
Os datos xeométricos das entidades xeoespaciais que delimitan as masas de auga da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa encóntranse dispoñibles na Infraestrutura de Datos Espaciais da Demarcación definida no artigo 2.
Artigo 5. Identificación das masas de auga superficial
1. De acordo co artigo 5 do Regulamento da planificación hidrolóxica, este plan hidrolóxico identifica 466 masas de auga superficial. Das 466 masas de auga superficial identificadas e delimitadas, incluíndo as de orixe artificial, asígnanse:
a) Á categoría río, 415 masas de auga, das cales 384 corresponden a ríos naturais e 31 a masas de auga moi modificadas.
b) Á categoría transición, 22 masas de auga, das cales ningunha corresponde a masas de auga moi modificadas.
c) Á categoría costeira, 29 masas de auga, das cales 7 corresponden a masas de auga moi modificadas.
2. No apéndice 1 deste documento aparecen relacionadas e caracterizadas as masas de auga superficial.
Artigo 6. Condicións de referencia e límites de cambio de clase
Na falta de disposición normativa de carácter xeral aplicable durante a vixencia do presente plan, establécense para a Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa as condicións de referencia e os límites de cambio de clase de estado ou potencial, a través dos indicadores que deben utilizarse para a valoración do estado ou potencial en que se encontren as masas de auga. Todo iso detállase no apéndice 2 do presente documento.
Artigo 7. Identificación das masas de auga subterránea
Para dar cumprimento ao artigo 9 do Regulamento da planificación hidrolóxica, o presente Plan Hidrolóxico identifica 18 masas de auga subterránea na súa bacía, que figuran relacionadas no apéndice 3 do presente documento.
Artigo 8. Orde de preferencia entre diferentes usos e aproveitamentos
1. Para os efectos do estipulado no artigo 12 do Regulamento da planificación hidrolóxica, o presente plan considera a existencia dos seguintes usos da auga, que aparecen definidos no apéndice 4 do presente documento:
2. Tendo en conta as exixencias para a protección e conservación do recurso e a súa contorna, e respectando o carácter prioritario do abastecemento, a orde de preferencia entre os diferentes usos da auga, establecidos no artigo 60.3 do texto refundido da Lei de augas para os diferentes sistemas de explotación de recursos é o seguinte:
a) Abastecemento de poboación e usos asimilables a domésticos, entendendo como tales aqueles correspondentes a actividades clasificadas na clasificación nacional de actividades económicas (CNAE), aprobada polo Real decreto 475/2007, do 13 de abril, que usen un volume total de auga menor de 2.000 m3/ano.
b) Usos ambientais, entendendo como tales aqueles usos da auga que son esenciais para a preservación do ambiente.
c) Regadíos, usos agrarios e acuicultura.
d) Usos industriais para produción de enerxía eléctrica.
e) Outros usos industriais.
f) Usos recreativos.
g) Navegación e transporte acuático.
h) Outros usos no ambientais.
3. Con carácter xeral, dentro dun mesmo tipo de uso ou dunha mesma clase, en caso de incompatibilidade, entenderase que teñen unha maior utilidade pública os seguintes aproveitamentos:
a) Nos abastecementos de poboación, terán preferencia as peticións que se refiran a mancomunidades, consorcios ou sistemas integrados de municipios, así como as iniciativas que substitúan augas subterráneas con problemas de calidade por augas superficiais ou subterráneas de adecuada calidade.
b) Nos regadíos e usos agrarios terán preferencia os aproveitamentos existentes e inscritos no Rexistro de Augas ou Catálogo de augas privadas da Administración hidráulica de Galicia, así como aqueles que se atopen en trámite de inscrición e reúnan os requisitos adecuados ao abeiro das disposicións do texto refundido da Lei de augas.
c) No caso dos outros usos industriais, preferiranse os que comporten menor consumo de auga por emprego xerado e menor impacto ambiental.
d) Con carácter xeral, dentro de cada clase, e a igualdade das demais condicións, darase prioridade a:
i. As actuacións que se orienten cara a unha política de aforro de auga, de mellora da calidade dos recursos e de recuperación dos valores ambientais.
ii. A explotación conxunta e coordinada de todos os recursos dispoñibles, incluíndo augas residuais depuradas.
iii. Os proxectos de carácter comunitario e cooperativo, fronte a iniciativas individuais.
iv. As peticións de uso no sistema de explotación onde se xere o recurso sobre aqueloutras que o utilizan noutros ámbitos, sen prexuízo do disposto noutros artigos deste plan hidrolóxico.
4. Poderase modificar por causas xustificadas, logo de aprobación polo órgano de goberno competente de Augas de Galicia, esta orde de prioridades durante a explotación dos recursos hídricos dun sistema dado. A orde de prioridades que puider establecerse especificamente terá carácter temporal mentres subsista a causa, e deberá respectar a supremacía do uso consignado no punto 1º da enumeración precedente.
Artigo 9. Asignación de recursos
De conformidade co artigo 91 do Real decreto 849/1986, do 11 de abril, polo que se aproba o Regulamento do dominio público hidráulico, determínase a asignación de recursos e os caudais que se adscriben aos aproveitamentos actuais e futuros, que figuran relacionados no apéndice 5 do presente documento.
Artigo 10. Dotacións
1. Determínanse as dotacións de auga para cada un dos usos que figuran relacionados nos seguintes puntos:
1º. Dotacións de auga para abastecemento urbano.
Para o outorgamento de concesións de abastecemento urbano de poboación, cando se consideren no seu conxunto todos os usos da auga que se abastecen da rede municipal, como son o uso doméstico, uso industrial e comercial, uso municipal e rega privada, utilizaranse as dotacións máximas establecidas no apéndice 6 do presente documento.
Entenderase como dotación bruta o cociente entre o volume disposto á rede de subministración en alta e o número de habitantes inscritos no padrón municipal na zona de subministración.
As dotacións establecidas considéranse máximos admisibles e é un dos obxectivos do Plan reducir as dotacións necesarias para potenciar a optimización do recurso. Nesta liña, a Administración hidráulica de Galicia valorará tanto en fase de redacción de proxectos como para a concesión ou autorización de caudais, o deseño óptimo das captacións e das redes de abastecemento de forma que se reduzan ao máximo as dotacións necesarias.
No caso de que a Administración hidráulica de Galicia o considere conveniente, poderá requirir ao peticionario a xustificación pormenorizada, segundo usos, da solicitude de concesión.
2º. Dotacións de auga para usos gandeiros.
Para usos gandeiros utilizaranse as dotacións por cabeza e día que figuran establecidas no apéndice 6 do presente documento.
3º. Dotacións de auga para regadío.
Nos expedientes de concesión ou revisión de características, e salvo xustificación en contrario, utilizaranse as dotacións netas establecidas no apéndice 6 do presente documento. Para calcular o volume demandado en alta deberase realizar o cociente entre as dotacións indicadas nas táboas que alí figuran, que son dotacións de auga en parcela, e o coeficiente de eficiencia media en parcela, variable segundo o sistema de rega que se empregue.
A Administración hidráulica de Galicia deberá concienciar o agricultor contra o uso abusivo da auga para rega e fomentar a modernización dos sistemas de rega, con cambio destes por outros sistemas máis eficientes que permitan o aforro da auga.
4º. Dotacións de auga para usos industriais.
Os volumes de auga solicitados polas industrias non conectadas á rede urbana ou por polígonos industriais xustificaranse fornecendo información específica que considere datos reais cando sexa posible.
Na falta de datos, adoptaranse as dotacións máximas que figuran no apéndice 6 do presente documento.
5º. Dotacións de auga para actividades específicas, centros colectivos e servizos.
Para centros colectivos utilizaranse as dotacións indicadas no apéndice 6 do presente documento.
Artigo 11. Definición de caudal ecolóxico
Enténdese por caudal ecolóxico aquel caudal que contribúe á conservación ou recuperación do medio natural e que mantén como mínimo a vida piscícola que de xeito natural habitaría ou podería habitar no río, así como a súa vexetación de ribeira.
Artigo 12. Definición de caudal ecolóxico mínimo, máximo, xerador e taxa de cambio
1. Enténdese por caudal ecolóxico mínimo os caudais mínimos que deben ser superados co obxecto de manter a diversidade espacial do hábitat e a súa conectividade, asegurando os mecanismos de control de hábitat sobre as comunidades biolóxicas, de forma que se favoreza o mantemento das comunidades autóctonas.
2. Enténdese por caudal ecolóxico máximo os caudais máximos que non deben de ser superados na xestión ordinaria das infraestruturas, co fin de limitar os caudais circulantes e protexer así as especies autóctonas máis vulnerables a estes caudais, especialmente nos tramos fortemente regulados.
3. Enténdese por caudal ecolóxico xerador o caudal que regula a estrutura xeomorfolóxica dos leitos evitando o seu progresivo estreitamento e colonización.
4. Enténdese por taxa de cambio, a máxima diferenza de caudal entre dous valores sucesivos dunha serie hidrolóxica por unidade de tempo, tanto para as condicións de ascenso como de descenso de caudal.
Artigo 13. Réxime de caudais ecolóxicos e condicións xerais
1. O réxime de caudais ecolóxicos vén definido no apéndice 7 tanto para as condicións ordinarias das masas de auga da categoría río como en condicións de seca.
2. O réxime de caudais ecolóxicos determínase de modo que permita manter de forma sustentable a funcionalidade e estrutura dos ecosistemas acuáticos e dos ecosistemas terrestres asociados, contribuíndo a alcanzar o bo estado ou potencial ecolóxico en ríos ou augas de transición.
3. Este réxime, de conformidade co artigo 59.7 do texto refundido da Lei de augas, non ten o carácter de uso e debe constituír unha restrición que se impón con carácter xeral aos sistemas de explotación, que debe ser respectada por todos os aproveitamentos de auga.
4. En todo caso, sobre a base do establecido no citado artigo, aplicarase tamén aos caudais ecolóxicos a regra sobre supremacía do uso para abastecemento de poboacións.
5. A inexistencia de obriga expresa en relación co mantemento de caudais ecolóxicos nas autorizacións e concesións outorgadas pola Administración hidráulica non exonerará ao concesionario da súa observancia.
Artigo 14. Determinación dos caudais ecolóxicos mínimos
1. No caso dos caudais ecolóxicos mínimos para o extremo de augas abaixo de cada masa de auga establécese un réxime de caudais formado por un valor de caudal para cada mes, que non será inferior ao valor mínimo establecido no apéndice 7.1 para os puntos finais de masa.
2. Nos casos en que o punto para o que se desexe determinar o réxime de caudais ecolóxicos non sexa coincidente co extremo de augas abaixo dunha masa de auga, para os cales existe un intervalo mensual de caudais mínimos admisibles establecidos, para o cálculo dos caudais ecolóxicos mínimos en calquera punto da rede hidrográfica da demarcación aplicarase a seguinte fórmula:
Onde:
Q(x) = caudal mínimo do punto que se quere calcular.
S(x) = superficie de bacía vertente ao punto que se quere calcular.
Q(ar) = caudal mínimo do punto inicial da masa de auga.
Q(ab) = caudal mínimo do punto final da masa de auga.
S(ar) = superficie de bacía vertente ao punto inicial da masa de auga.
S(ab) = superficie de bacía vertente ao punto final da masa de auga.
No caso de que no punto inicial da masa de auga conflúa máis dunha masa de auga, débese ter en conta a suma do caudal e das áreas vertentes de todas as masas de auga que vertan nese punto.
Artigo 15. Consideracións respecto a caudais máximos, caudais xeradores e taxas de cambio
1. No apéndice 7.3 fíxanse os réximes de caudais máximos ecolóxicos para algunhas masas de auga da categoría río con importantes estruturas de regulación. Estes valores considéranse os óptimos con base os estudos realizados por Augas de Galicia. Estes caudais implementaranse naqueles puntos en que sexa necesario para a protección ou mellora do estado ou potencial ecolóxico das masas de auga afectadas.
2. Os caudais de desencoro ao pé da presa que sexa preciso liberar para manter o réxime de caudais ecolóxicos poden, con atención ás exixibles condicións da correspondente autorización, ser obxecto de aproveitamento hidroeléctrico. En todo caso, o caudal ecolóxico deberá circular polo leito de xeito ininterrumpido desde o propio pé da presa.
3. Os caudais desencorados, para manter o réxime de caudais ecolóxicos, deberán ofrecer unhas condicións de calidade e, en especial, de oxixenación que non poñan en risco os obxectivos ambientais da masa de auga superficial situada inmediatamente augas abaixo da presa que os libera.
4. En relación ás taxas de cambio, deberá respectarse o establecido no Decreto 130/1997, do 14 de maio, polo que se aproba o Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais de Galicia.
5. Dadas as especiais características hidrolóxicas das bacías de Galicia-Costa e da capacidade dos encoros, cunha renovación, en xeral, anual, considérase que de xeito ordinario se producen os caudais xeradores no ano hidrolóxico. No caso de apreciarse un progresivo estreitamento ou colonización do leito por non producirse estes caudais xeradores en tres anos hidrolóxicos consecutivos, o organismo de bacía poderá solicitar a adopción das medidas necesarias para evitar a deterioración das masas de auga.
Artigo 16. Consideracións respecto aos caudais ecolóxicos en masas de auga moi alteradas hidroloxicamente
Para masas de auga declaradas moi alteradas hidroloxicamente, cando se comprobe que a diferenza entre o réxime de caudais reais e o determinado como caudal ecolóxico neste plan hidrolóxico é moi significativa, poderase, de forma debidamente xustificada, realizar unha estimación na cal o limiar utilizado para fixar o réxime de caudais mínimos nas masas moi alteradas hidroloxicamente sexa un valor comprendido entre o 30 % e o 80 % do hábitat potencial útil máximo da devandita masa de auga, para as especies obxectivo analizadas.
Artigo 17. Caudais ecolóxicos en condicións de seca
1. En caso de secas declaradas conforme o Plan da seca da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa, a Administración hidráulica de Galicia poderá aplicar un réxime menos exixente de caudais ecolóxicos, conforme o disposto no artigo 18.4 do Regulamento da planificación hidrolóxica, cumprindo as condicións que establece o artigo 38 do devandito regulamento sobre deterioración temporal do estado das masas de auga, se é debido a causas naturais ou de forza maior que sexan excepcionais, ou a causas que non se poidan prever razoablemente.
2. Augas de Galicia conta cun plan da seca que considera as medidas que deban adoptarse en situacións extraordinarias de forma que non se poña en perigo a recuperación da calidade da masa de auga unha vez que se creen as circunstancias.
3. No apéndice 7.2 preséntase o réxime de caudais ecolóxicos aplicable en situacións de seca declarada e a súa aplicación queda limitada ao establecido no Plan da seca de Galicia.
4. A Administración hidráulica de Galicia poderá autorizar non respectar os caudais mínimos ecolóxicos, deixando no río como mínimo o 25 % do caudal circulante, para satisfacer as necesidades prioritarias de abastecemento da poboación. Non obstante, a Administración hidráulica de Galicia poderá non autorizar a dispensa cando considere que hai solucións aceptables para atender as demandas sen afectar os caudais ecolóxicos.
Artigo 18. Control e seguimento do réxime de caudais ecolóxicos
1. O réxime de caudais ecolóxicos controlarase pola Administración hidráulica de Galicia a través das redes de control propias:
– Rede oficial de estacións de medición de ríos de Galicia-Costa.
– Redes de calidade e verteduras de Galicia-Costa.
2. Así mesmo, a Administración hidráulica de Galicia poderá designar puntos de control e realizar campañas de medición específicas ou establecer outros procedementos de comprobación.
3. Os titulares de aproveitamentos de augas, calquera que sexa o seu título habilitante, que incorporen nel unha presa de encoro están obrigados a instalar e manter os sistemas de medición que garantan a información precisa sobre o mantemento dos caudais ecolóxicos, e deben comunicar a Augas de Galicia coa periodicidade que esta estableza, os caudais desencorados para o cumprimento do réxime de caudais ecolóxicos.
4. Os titulares de aproveitamentos de augas que non inclúan sistemas de regulación no seu título habilitante poderán quedar obrigados a instalar e manter sistemas de medición que garantan a información precisa sobre o mantemento dos caudais ecolóxicos nos seus puntos de captación, cando se detectasen na masa ou masas de auga en que se realiza a captación incumprimentos reiterados do réxime de caudais ecolóxicos.
5. Realizarase un seguimento do réxime de caudais ecolóxicos e da súa relación cos ecosistemas, co obxecto de coñecer o grao de cumprimento dos obxectivos ambientais previstos e introducir eventuais modificacións do réxime definido, cando sexa necesario.
6. A operación dos órganos de alivio e desaugamento das presas por razóns de seguridade en situacións extraordinarias, que dea lugar ao incumprimento conxuntural do réxime de caudais ecolóxicos, non será considerado como un incumprimento do réxime aínda que signifique a deterioración temporal do estado das masas de auga que resulten afectadas.
7. Nos ríos non regulados ou naqueles que conten con escasas reservas artificiais de auga encorada, non serán exixibles caudais ecolóxicos mínimos superiores ao réxime natural existente en cada momento, logo de autorización da Administración hidráulica de Galicia.
Artigo 19. Reservas naturais fluviais
1. Desígnanse como reserva natural fluvial os tramos de ríos que figuran relacionados no apéndice 8 do presente documento.
2. Considerarase como zona de reserva, en función das medidas de protección, o conxunto de elementos que constitúan o dominio público hidráulico nos tramos de leito das ditas reservas naturais fluviais.
3. Nestos tramos non se autorizarán actividades que poidan afectar as súas condicións naturais modificando o fluxo das augas ou a morfoloxía dos leitos. En consecuencia, queda prohibido o outorgamento de novas concesións ou autorizacións de uso dos mencionados bens de dominio público, con excepción das concesións requiridas para o uso de abastecemento, atendendo a unha situación debidamente xustificada, e sempre e cando este sexa compatible coa clasificación de moi bo estado, quedando, por tanto, condicionada ao resultado da análise da posible repercusión ambiental.
Artigo 20. Perímetros de protección
1. Todas as captacións destinadas a abastecemento público deberán dispor do seu correspondente perímetro de protección. A orde de prioridade establecerase en función do grao de risco de contaminación que presente a captación e da poboación realmente abastecida, considerando os seguintes rangos:
a) Máis de 15.000 habitantes.
b) Entre 2.000 e 15.000 habitantes.
c) Menos de 2.000 habitantes.
Nas peticións de concesión posteriores á entrada en vigor deste plan hidrolóxico, deberase incluír unha proposta de perímetro de protección xustificada cun estudo técnico axeitado.
2. Cando o caudal da concesión sexa maior de 5 litros/segundo, o concesionario estará obrigado a remitir á Administración hidráulica de Galicia un parte anual cos seguintes datos: en todo caso o volume mensual extraído; para o caso de captacións subterráneas, o nivel das augas do pozo co bombeo parado, ao final de cada un dos meses de maio a decembro, e nivel mínimo no pozo con indicación do caudal de extracción nun dos días finais de cada un dos meses sinalados.
Artigo 21. Zonas de protección especial
As zonas de protección especial recóllense no capítulo 5 do presente plan hidrolóxico e o seu réxime de protección será o establecido pola lexislación ambiental e de protección da natureza que o puidan afectar.
Artigo 22. Rexistro de zonas protexidas
1. De acordo co artigo 25 do Regulamento da planificación hidrolóxica, o rexistro de zonas protexidas da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa actualizarase coa incorporación de novas zonas que sexan obxecto de protección especial polas administracións competentes.
2. Conforme o disposto nos artigos 43.2 e 99 bis do texto refundido da Lei de augas e no artigo 24 do Regulamento da planificación hidrolóxica recóllese no capítulo 5 do Plan hidrolóxico un resumo do rexistro de zonas protexidas da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa así como o inventario de zonas protexidas que deberá figurar no devandito rexistro, xunto coa súa caracterización e representación cartográfica.
Artigo 23. Obxectivos ambientais das masas de auga
Os obxectivos ambientais para alcanzar nas masas de auga da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa e os prazos previstos para a súa consecución son os que se definen no apéndice 9 do presente documento.
Artigo 24. Condicións para admitir para a deterioración temporal do estado das masas de auga
1. Conforme o artigo 38.1 do Regulamento da planificación hidrolóxica, as condicións debidas a causas naturais ou de forza maior que sexan excepcionais ou non poidan razoablemente preverse nas cales pode admitirse a deterioración temporal do estado dunha ou varias masas de auga son as seguintes:
a) Graves inundacións. Entenderase por graves inundacións aquelas que estean asociadas ao T=100 anos, en tanto non estea redactado o Plan de xestión do risco de inundación en que se particularizará para as distintas bacías.
b) Seca prolongada. Entenderase por seca prolongada unha anomalía transitoria, máis ou menos prolongada, caracterizada por un período de tempo con valores das precipitacións inferiores aos normais na área, que se traduza nunha diminución dos recursos hídricos e tendo en conta o establecido no plan da seca.
c) Accidentes non previstos razoablemente tales como verteduras accidentais ocasionais, fallos en sistemas de almacenamento de residuos, incendios en industrias e accidentes no transporte. Así mesmo, consideraranse as circunstancias derivadas de incendios forestais.
Artigo 25. Condicións para as novas modificacións ou alteracións
1. Se durante o período de vixencia do presente plan se produce unha deterioración do estado dunha ou varias masas de auga como consecuencia dunha nova modificación ou alteración, deberanse aplicar as disposicións do artigo 39 do Regulamento da planificación hidrolóxica e, ademais, requirirase unha xustificación e descrición da nova modificación ou alteración xunto cos obxectivos perseguidos, a brecha introducida respecto aos obxectivos ambientais definidos, as medidas adoptadas para paliar os efectos adversos, os motivos das novas modificacións ou alteracións, a avaliación dos beneficios das modificacións e comparación cos beneficios asociados ao cumprimento dos obxectivos ambientais, a análise de medios alternativos, os beneficios obtidos pola nova modificación ou alteración, a valoración de posibles alternativas xunto coas consecuencias socioeconómicas e ambientais derivadas.
2. No procedemento de avaliación de impacto ambiental das actuacións que leven asociadas modificacións ou alteracións hidromorfolóxicas que potencialmente impliquen unha deterioración do estado dunha ou varias masas de auga, o órgano ambiental competente, logo de informe da Administración hidráulica de Galicia, verificará o cumprimento da totalidade das condicións referidas no número anterior.
3. Os detalles das modificacións en canto á identificación, caracterización e estado das masas de auga definiranse de acordo coas instrucións que para o efecto estableza a autoridade competente, que serán recollidas na seguinte revisión do plan hidrolóxico.
Artigo 26. Definición de zona inundable e criterios para a súa determinación
1. Considéranse zonas inundables as delimitadas polos niveis teóricos que alcanzarían as augas nas enchentes cuxo período estatístico de retorno sexa de cincocentos anos, atendendo a estudos xeomorfolóxicos, hidrolóxicos e hidráulicos, así como de series de enchentes históricas e documentos ou evidencias históricas.
2. En relación coas zonas inundables, distinguirase entre aquelas que estean incluídas dentro da zona de policía que define o artigo 6.1 alínea b) do texto refundido da Lei de augas daquelas outras zonas inundables situadas fóra da dita zona de policía.
3. Para a delimitación das zonas inundables, a cartografía de referencia nas áreas de risco potencial significativo de inundación (ARPSI) será a ofrecida no sistema de información xeográfica de Augas de Galicia, definido no artigo 2 do presente real decreto, e no Sistema nacional de cartografía de zonas inundables.
Artigo 27. Definición de zona de fluxo preferente e criterios para a súa determinación
1. A zona de fluxo preferente é aquela zona constituída pola unión da zona ou zonas onde se concentra preferentemente o fluxo durante as enchentes, ou vía de intenso desaugamento, e da zona onde, para a enchente de 100 anos de período de retorno, se poidan producir graves danos sobre as persoas e os bens, quedando delimitado o seu límite exterior mediante a envolvente de ambas as dúas zonas.
2. Para os efectos da aplicación da definición anterior, considerarase que poden producirse graves danos sobre as persoas e os bens cando as condicións hidráulicas durante a enchente satisfagan un ou máis dos seguintes criterios:
a) Que o calado sexa superior a 1 m.
b) Que a velocidade sexa superior a 1 m/s.
c) Que o produto de ambas as dúas variables sexa superior a 0,5 m²/s.
3. Na delimitación da zona de fluxo preferente empregarase toda a información de índole histórica e xeomorfolóxica existente, co fin de garantir a axeitada coherencia dos resultados coas evidencias físicas dispoñibles sobre o comportamento hidráulico do río.
Artigo 28. Definición da vía de intenso desaugamento e criterios para a súa determinación
1. Enténdese por vía de intenso desaugamento a zona pola cal pasaría a enchente de 100 anos de período de retorno sen producir unha sobreelevación maior que un valor prefixado por Augas de Galicia respecto á cota da lámina de auga que se produciría con esa mesma enchente considerando toda a chaira de inundación existente.
2. Con carácter xeral, ese valor prefixado será de 0,3 m Augas de Galicia poderá impoñer o emprego dun valor menor, ata o mínimo de 0,1 m, ou autorizar a consideración dun maior, ata o máximo de 0,5 m, atendendo á entidade dos danos que poida producir o incremento da inundación e á existencia dun plan de xestión do risco de inundación.
Artigo 29. Criterios para a determinación dos caudais de enchente
Os caudais de enchente determinaranse a partir de estudos foronómicos ou métodos hidrometeorolóxicos calibrados, e poden utilizarse, en caso de que sexan de aplicación polas súas hipóteses e limitacións, os estudos rexionais e/ou específicos xa dispoñibles en Augas de Galicia, que estarán accesibles no seu portal web.
Artigo 30. Contido dos instrumentos de planificación de carácter territorial ou urbanístico
1. Calquera instrumento de planificación de carácter territorial ou urbanístico que, en aplicación da lexislación vixente, teña que recibir informe de Augas de Galicia e afecte unha área en que se considere que hai un risco potencial significativo de inundación, incluirá, entre o seu contido, a seguinte información:
a) Planos onde se reflicta, sobre a ordenación proposta, o dominio público hidráulico e as súas zonas de servidume e de policía.
b) Planos onde se reflicta, sobre a ordenación proposta, as zonas inundables.
c) Planos onde se reflicta, sobre a ordenación proposta, as zonas de fluxo preferente.
2. Para a elaboración dos planos de zonas inundables e de zonas de fluxo preferente a que se refire o apartado anterior, tomaranse de referencia os mapas de risco e de perigosidade publicados por Augas de Galicia; calquera modificación con respecto aos mapas publicados acompañarase dos estudos hidráulicos xustificativos correspondentes. Nas áreas onde non existan mapas publicados, os planos de zonas inundables e de fluxo preferente acompañaranse dos estudos que xustifiquen a delimitación proposta.
3. A representación das zonas inundables e de fluxo preferente realizarase sobre a situación de inundabilidade actual. Se, como resultado de actuacións estruturais de prevención de inundacións, previstas en calquera instrumento de planificación de carácter territorial ou urbanístico, se produce unha modificación significativa da zona inundable ou da zona de fluxo preferente ou unha diminución do risco de inundación, poderanse aplicar na representación as condicións que resulten unha vez executadas esas obras. Neses casos, esas actuacións deberán ser autorizadas expresamente por Augas de Galicia; ata o momento en que estas actuacións non estean totalmente executadas, non se poderá desenvolver na zona afectada o contido deses instrumentos de planificación.
Artigo 31. Medidas nas zonas inundables
1. Nas zonas inundables, os instrumentos de planificación de carácter territorial ou urbanístico establecerán usos e infraestruturas compatibles coa súa condición natural de inundabilidade.
2. Os instrumentos de planificación de carácter territorial ou urbanístico non poderán prever usos ou infraestruturas nas zonas inundables que dean lugar, na súa área de desenvolvemento ou en áreas estremeiras, a modificacións significativas da propia zona inundable ou do réxime de correntes ou a un incremento significativo do risco de inundación, salvo as actuacións estruturais de prevención de inundacións que formen parte deses instrumentos. Augas de Galicia poderá requirir a xustificación do cumprimento deste requisito mediante a incorporación aos instrumentos de planificación dun estudo hidráulico de detalle.
3. Nestas zonas deberanse respectar as limitacións que, ser for o caso, estableza o Goberno do Estado para a seguridade das persoas e os bens.
Artigo 32. Medidas nas zonas de fluxo preferente
1. Nas zonas de fluxo preferente os instrumentos de planificación de carácter territorial ou urbanístico establecerán usos e infraestruturas compatibles coa súa condición natural de vía de intenso desaugamento e de zona onde se poden producir graves danos sobre as persoas e os bens, evitando, con carácter xeral, novos aproveitamentos urbanísticos, novas ocupacións edificatorias e novos elementos infraestruturais, salvo as inherentes á xestión do dominio público hidráulico.
2. Calquera excepción ás previsións establecidas na zona de fluxo preferente será compatible co establecido no Regulamento do dominio público hidráulico e demais lexislación aplicable e cumprirá, se for o caso, os criterios e medidas preventivas establecidas no Plan de xestión do risco de inundación aplicable e polos órganos competentes en materia de protección civil e de ordenación do territorio e urbanismo.
Artigo 33. Autorizacións en zonas inundables dentro da zona de policía
1. A execución de calquera obra ou traballo que se vaia levar a cabo en zonas inundables incluídas dentro da zona de policía deberá ser autorizada pola Administración hidráulica de Galicia, que poderá exixir a presentación dun estudo hidráulico de detalle en que se definan e xustifiquen as afeccións á zona inundable ou a vulnerabilidade fronte ás enchentes e as medidas correctoras, estruturais ou de xestión necesarias para facer factible a actividade. Estas medidas deberán ser ambientalmente asumibles e non modificarán o réxime de enchentes nin agravarán o risco asociado a este.
2. De acordo co establecido no Real decreto 393/2007, do 23 de marzo, polo que se aproba a Norma básica de autoprotección dos centros, establecementos e dependencias dedicados a actividades que poidan dar orixe a situacións de emerxencia, exixirase aos titulares das ditas actividades, preexistentes ou futuras, a adopción de instrumentos de xestión do risco.
Artigo 34. Autorizacións en zonas de fluxo preferente
1. Con carácter xeral, nas zonas de fluxo preferente non se autorizarán, respecto ás competencias de Augas de Galicia, as seguintes actividades:
a) Acampadas ou instalacións destinadas a este fin.
b) A realización de construcións destinadas a vivendas.
c) A execución de instalacións industriais ou de edificacións en que habitualmente haxa presenza de persoas.
d) A construción de cerramentos e valados que non sexan permeables.
e) A realización de recheos ou amoreamentos de materiais de calquera tipo que provoquen unha redución significativa da vía de intenso desaugamento.
f) A execución de infraestruturas lineais deseñadas de modo tendente ao paralelismo co leito, con excepción das de saneamento, abastecemento e outras canalizacións subterráneas que, en todo caso, salvo zonas puntuais en que non exista solución viable, deberán situarse fóra da zona de servidume do dominio público hidráulico.
2. Calquera actividade que se desenvolva nunha zona de fluxo preferente, para ser autorizada por Augas de Galicia, dentro do ámbito das súas competencias, deberá cumprir os seguintes requisitos:
a) Que se achegue á solicitude de autorización a xustificación de que a actividade non modifica de xeito significativo a propia zona de fluxo preferente, a zona inundable en que se encadra esta ou o réxime das correntes.
b) Que sexa compatible cos criterios e medidas preventivas que se establezan, se for o caso, no correspondente plan de xestión do risco de inundación.
c) Que o solicitante da autorización achegue unha declaración xurada en que exprese claramente que coñece e asume o risco asociado ao desenvolvemento desa actividade en zona de fluxo preferente e as medidas de protección civil aplicables ao caso, con independencia das medidas complementarias que considere oportuno adoptar para a súa protección.
3. As actividades que se produzan en desenvolvemento das previsións de calquera instrumento de planificación, de carácter territorial ou urbanístico, para ser autorizadas por Augas de Galicia, dentro do ámbito das súas competencias, deberá cumprir os seguintes requisitos adicionais:
a) Contar cun plan de protección de persoas e bens, específico para a autorización que se solicita, co informe favorable da Administración competente en materia de protección civil.
b) Cumprir todas as medidas de prevención do risco establecidas polas autoridades competentes en materia de ordenación do territorio e urbanismo.
Artigo 35. Obras de protección e defensa
1. Nas obras de protección fronte a inundacións tenderase, no posible, a aumentar o espazo do río, tomando en consideración, cando sexa posible, o mantemento ou o restablecemento das chairas aluviais. Estas obras de protección deberán buscar que se compatibilice a nova zona de fluxo preferente e as novas zonas inundables cos usos do solo existentes e previstos. Estas obras, ademais de cumprir o establecido nos artigos 7 e 8 da Lei 21/2013, de avaliación ambiental, serán compatibles co establecido no plan hidrolóxico de bacía sobre o estado da masa de auga e o seu obxectivo ambiental.
2. Para o dimensionamento de infraestruturas de defensa en zonas inundables incluirase un estudo de viabilidade en función do número de vítimas que se evitarían e da relación custo-beneficio. Determinaranse as zonas inundables tendo en conta as prescricións establecidas pola Administración hidráulica de Galicia, en correspondencia co establecido no Real decreto 903/2010.
Artigo 36. Obras de paso de infraestruturas de transporte
1. No deseño das pontes, pasarelas e obras de drenaxe transversal das estradas e ferrocarrís, con carácter xeral, procederase para non alterar de forma significativa a zona de fluxo preferente. As autoestradas, autovías, vías rápidas e a rede ferroviaria de interese xeral calcularanse para alcanzar unha protección de 500 anos de período de retorno. Sen prexuízo do anterior, poderase considerar un nivel de protección inferior se se elabora unha análise comparativa de danos e custos para as diferentes alternativas que se consideren.
2. As pontes ou obras de drenaxe transversal dimensionaranse con carácter xeral para o período de retorno de 500 anos, salvo que a Administración hidráulica de Galicia admita outro período de retorno debidamente xustificado no proxecto da nova infraestrutura, atendendo ás peculiaridades da zona, a entidade do leito e das características da propia infraestrutura: tránsito, importancia...
3. Establécense as seguintes recomendacións con respecto ao resgardo desde a superficie libre da auga á parte inferior do taboleiro, sendo que resulte de interpolar entre os seguintes datos:
4. Con carácter xeral, para o deseño das infraestruturas consideradas no número 1 non se poñerán apoios intermedios na canle, sendo só autorizables en caso de que sexa a única solución técnica viable. Ata 25 m de luz terá un só van, para luces maiores terá un van con luz maior de 20 m e outro ou outros dous con luces maiores de 6 m. En tramos rectos o van de máis de 20 m situarase no centro e en tramos curvos, no exterior da curva.
5. As pontes en zona rural de camiños veciñais ou pistas rurais terán maior capacidade de desaugamento que os tramos inmediatamente augas arriba e augas abaixo. Resultaría aconsellable que ata 20 m de luz o leito se salvese cun só van; para luces maiores haberá un van de 15 m e outro ou outros dous con luces maiores de 2 m. É aconsellable que a parte inferior do taboleiro quede a 25 cm por enriba dos terreos estremeiros, non así o camiño de acceso, cuxos 20 m antes e despois da ponte quedarán ao nivel dos terreos, de maneira que se inunde antes o camiño que a ponte.
6. As obras de drenaxe dimensionaranse de modo que non se produza acumulación dos escorrementos nunha determinada zona ou que non se engadan a unha valgada áreas vertentes superiores en máis dun 10 % á superficie da bacía propia. En todo caso, as obras de drenaxe transversal dimensionaranse para a enchente de T=500 anos, e debe xustificarse debidamente ante a Administración hidráulica de Galicia o uso dun período de retorno menor ou, no caso da drenaxe lonxitudinal, xustificando o período de retorno utilizado, atendendo ás peculiaridades da zona e ás características das infraestruturas (tránsito, importancia...), así como a súa afección ao dominio público hidráulico.
7. Para pasarelas peonís aplicaranse supletoriamente os criterios indicados en puntos anteriores atendendo a causas de seguridade, importancia da pasarela, tránsito... e pode admitirse, en atención á súa relevancia segundo os criterios anteriores, que sexan excedibles sempre e cando se sitúen os seus estribos fóra do dominio público hidráulico e non provoquen unha modificación relevante do perfil de velocidades do fluxo nin aumento da cota de inundación na zona.
8. Non se permitirán os encanamentos cubertos, máxime cando se prevexan arrastres de sólidos e flotantes, salvo que se xustifique que tecnicamente é a mellor solución posible, que o tramo non conta con valores naturais relevantes e que se drenen axeitadamente as augas confluentes polos laterais no tramo canalizado. No suposto de que sexa inevitable a cobertura dun leito, esta debe reducirse á lonxitude mínima imprescindible, establecendo a Administración hidráulica os requisitos mínimos que deben cumprir as seccións proxectadas, de forma que se minimicen os efectos negativos sobre o medio, e se garanta a existencia dun calado mínimo en augas baixas para procurar o desprazamento da fauna piscícola e a capacidade de arrastre abonda para a non deposición de materiais.
9. Para as canalizacións e rectificacións de leitos buscaranse solucións brandas (noiros verdes, diques revexetables, dobres leitos...) que compatibilicen a prevención de inundacións coa conservación da vexetación de ribeira.
Artigo 37. Criterios para o deseño da drenaxe nas novas áreas que se urbanicen
1. Os proxectos que se refiran a novas urbanizacións, polígonos industriais, desenvolvementos urbanísticos e infraestruturas lineais que poidan producir alteracións na drenaxe da bacía ou bacías interceptadas deberán introducir sistemas de drenaxe sustentable (uso de pavimentos permeables, tanques ou dispositivos de tormenta, etc.) que garantan que o eventual aumento de escorremento respecto do valor correspondente á situación preexistente pode ser compensado ou é irrelevante.
2. Cando se considere necesario, dadas as características da bacía, na fase de redacción de proxecto poderá exixirse a realización dun estudo hidrolóxico-hidráulico que xustifique que o eventual aumento do escorremento producido pola impermeabilización-urbanización dunha superficie, non resulta significativo. Este estudo será exixible, en calquera caso, cando a superficie da nova actuación supoña polo menos o 25 % da superficie total da bacía.
Artigo 38. Outras obras e actuacións
1. As actuacións de todo tipo, realizadas no leito ou na zona de policía deberán, con carácter xeral, dimensionarse para T=500 anos, e a Administración hidráulica de Galicia pode autorizar o dimensionamento para T=100 anos, sempre que se xustifique co correspondente estudo técnico que se pode asegurar a evacuación sen danos das enchentes de ata 100 anos de período de retorno e avaliando os efectos en caso de presentarse a enchente de 500 anos.
2. As vías de comunicación evitarán no seu trazado discorrer por zonas inundables. En todo caso, as obras de drenaxe transversal dimensionaranse para a avenida de T=500 anos, e xustificarase debidamente ante a Administración hidráulica de Galicia o uso dun período de retorno menor ou, no caso da drenaxe lonxitudinal, xustificarase o período de retorno utilizado, atendendo ás peculiaridades da zona e ás características das infraestruturas (tránsito, importancia... ), así como a súa afección ao dominio público hidráulico, de modo que non se produza acumulación das escorrementos nunha determinada zona ou que non se engadan a unha valgada áreas vertentes superiores en máis dun 10 % á superficie da bacía propia. Teranse en conta as normas específicas establecidas no artigo seguinte.
3. Calquera obra que se realice no ámbito dun río, especialmente en zonas de protección de leitos e nas zonas inundables, que impliquen un cambio dos usos do solo e unha modificación cuantitativamente substancial do escorremento producido na zona, deberán presentar unha modelización hidrolóxico-hidráulica que reflicta o comportamento do río antes e despois da realización das obras para distintos períodos de retorno ata T=500 anos. Deberase analizar o tramo augas arriba e augas abaixo da actuación, así como a posible influencia nas zonas inundables do río na zona das obras.
4. En todo caso nas novas urbanizacións reducirase ao mínimo posible a selaxe do solo para a minimizar os efectos negativos, mediante a utilización de pavimentos filtrantes e a interposición de espazos verdes ou sen pavimentar.
5. Os resgardos para laminación de enchentes deberán respectarse en todos os encoros, de acordo coas súas normas de explotación e plans de emerxencia.
Artigo 39. Sistemas de alerta temperá
1. Augas de Galicia dispón dunha rede de dispositivos de control de caudais, con puntos de control nos seus principais cursos fluviais, que lle permite a realización de medicións e o seguimento das enchentes.
2. Estes datos, que están á disposición pública, xunto cos procedentes doutros organismos públicos, permiten a creación de ferramentas e servizos de utilidade para a seguridade de bens e persoas nas zonas inundables que requiren dun plan de autoprotección.
Artigo 40. Operación dos órganos de desaugamento en encoros durante os episodios de enchentes
1. Durante a xestión dun evento de inundación, na operación dos órganos de desaugamento dos encoros da bacía, procederase de acordo co establecido nas normas de explotación da presa, nos plans de emerxencia e no artigo 49 do Regulamento da administración pública da auga e da planificación hidrolóxica, aprobado polo Real decreto 927/1988, do 29 de xullo.
2. Co fin de minimizar os danos augas abaixo dos encoros existentes, no conxunto de operacións destinadas á xestión dunha enchente nun determinado tramo de río situado augas abaixo dun encoro ou sistema de encoros, as manobras dos órganos de desaugamento realizaranse co obxectivo de que o caudal máximo desaugado non supere, o longo do período de duración do episodio, ao máximo caudal de entrada estimado.
Artigo 41. Danos producidos polas enchentes
As inundacións producidas polas crecidas non ordinarias considéranse un fenómeno natural aleatorio de ocorrencia periódica de intensidade e magnitude non previsible, polo que teñen a consideración, no caso de producirse, de forza maior.
Artigo 42. Organización e procedemento para facer efectiva a participación pública
1. A Administración hidráulica de Galicia establecerá o sistema organizativo e cronograma marco asociados ao desenvolvemento dos procedementos de información pública, consulta pública e participación activa para o seguimento e revisión deste plan hidrolóxico.
2. Igualmente, coordinará os procesos de información pública, consulta pública e participación activa, así como o correspondente ao de avaliación ambiental estratéxica para a revisión do Plan hidrolóxico de Galicia-Costa.
3. A Administración hidráulica de Galicia fomentará unha participación activa, para o cal empregará aqueles métodos e técnicas de participación máis axeitados.
4. Os puntos de contacto para a consulta e obtención de documentación e información relacionada co Plan hidrolóxico durante os procesos de información pública, consulta pública e participación activa deste serán os seguintes:
a) Os servizos centrais da Administración hidráulica de Galicia e os servizos territoriais de Galicia-Centro, Galicia-Norte e Galicia-Sur.
b) A páxina web oficial de Augas de Galicia.
5. Actualizarase o Rexistro de Partes Interesadas e utilizarase para informar as entidades inscritas dos seus fitos máis relevantes.
Artigo 43. Medidas relativas á alteración das condicións morfolóxicas das masas de auga
1. Para a mellora da morfoloxía e calidade ambiental dos leitos adoptaranse as medidas seguintes:
a) A Administración hidráulica de Galicia delimitará os elementos integrantes do dominio público hidráulico, así como as zonas húmidas, espazos de interese paisaxístico, recreativo e ambiental, que se atopen sometidos a contaminación ou degradación, ou en risco de estalo. As actuacións asociadas á devandita delimitación de elementos están integradas dentro do programa de medidas definido no apéndice 10 do presente documento.
b) Na zona de dominio público hidráulico non se autorizarán obras nin edificacións permanentes que obstrúan o normal fluxo das augas ou incrementen o tempo de permanencia das inundacións. A realización das devanditas actividades no dominio público hidráulico estará, en todo caso, suxeita á previa concesión ou autorización pola Administración hidráulica de Galicia nos termos previstos no artigo 126 do Regulamento de dominio público hidráulico, que poderá ordenar un deslindamento específico a cargo do solicitante de conformidade co artigo 242.1 do mencionado regulamento.
c) Nas presas de nova construción, as tomas das presas deberán estar dispostas a cota variable para poder adecuar a calidade e temperatura das augas que pasen ao tramo de río augas abaixo da presa. Igualmente, deberá efectuarse un estudo acerca da predición do posible grao de eutrofia que terá o futuro encoro, de acordo coa súa localización e coas características do proxecto do encoro, co obxecto de detectar as causas e orixes da posible eutrofia.
Con carácter xeral toda variación do caudal do curso fluvial motivada por calquera tipo de manobra nas presas ou infraestruturas de regulación deberá de facerse de forma paulatina.
Co obxecto de facilitar as migracións periódicas dos peixes ao longo dos cursos fluviais, todas as presas, diques ou canles de nova construción deberán dispoñer de remonte para a fauna piscícola.
d) Sempre e cando non supoña un risco para as poboacións, a Administración hidráulica de Galicia orientará os labores de conservación de leitos ao mantemento das súas condicións naturais, eliminación de especies invasoras e á recuperación da súa funcionalidade xeomorfolóxica evitando, en zonas non urbanizadas, as actuacións de dragaxe ou retirada de vexetación cuxa finalidade sexa evitar as inundacións naturais das zonas adxacentes.
e) Calquera obra que se realice sobre o leito, independentemente de cal sexa a súa finalidade, ben se trate de presas, captacións, derivacións, instalacións de medida ou calquera outra actuación que non requira o seu sometemento específico ao procedemento de avaliación de impacto ambiental, deberá levarse a cabo garantindo a súa franqueabilidade, tanto en ascenso coma en descenso, pola ictiofauna autóctona presente no tramo afectado ou pola que potencialmente corresponde que o poboe.
No caso de infraestruturas ou instalacións cuxa altura ou outra limitación faga que resulte tecnicamente inviable a adopción de dispositivos de remonte efectivos como poden ser escalas, ascensores, esclusas ou outros similares, deberá preverse a construción de capturadoiros que permitan o remonte das especies, dotados de vehículos adaptados. O dispositivo deberá obter informe favorable do organismo competente en materia de pesca fluvial da Comunidade Autónoma.
Pola súa banda, a franqueabilidade das novas infraestruturas non sometidas a avaliación de impacto ambiental será exixible a partir da entrada en vigor do presente Plan hidrolóxico e, igualmente, incorporarase nos condicionados das novas concesións, así como nas que sexan revisadas ou modificadas.
As actuacións sinaladas nos puntos anteriores correrán a cargo do titular da infraestrutura, con independencia de que o custo da adecuación se poida repercutir aos beneficiarios da infraestrutura na forma que regulamentariamente corresponda.
f) Con carácter xeral, a continuidade lateral entre o leito e a zona de inundación, fóra de tramos urbanos, deberá ser respectada. En consecuencia evitaranse defensas sobreelevadas (motas) que illen a canle da súa chaira de inundación sen contar cunha axeitada análise das afeccións que a actuación poida producir tanto hidroloxicamente como ao ecosistema. Non obstante, si serán autorizables as defensas de terreos para evitar erosións e desprendementos de propiedades privadas, sempre que non supoñan sobreelevación do terreo. As mencionadas defensas non deberán levar consigo a alteración da dinámica fluvial e débese recorrer preferiblemente a técnicas de bioinxeñaría para a súa realización.
En leitos de máis de 500 m de lonxitude deberanse habilitar pasos para as persoas, o gando e a fauna silvestre.
g) O transporte de material sólido, mediante suspensión, saltación ou rodamento, recoñécese como parte integrante do caudal natural dos ríos, esencial para a súa evolución e desenvolvemento morfolóxico. O outorgamento de novas autorizacións ou concesións de obras transversais ao leito deberá permitir o paso do caudal sólido en situación de normalidade ou prealerta definida de acordo co sistema de indicadores adoptado polo plan especial de actuación en situacións de alerta e eventual seca na Demarcación hidrográfica Galicia-Costa.
h) As normas de explotación dos novos aproveitamentos deberán prever a descarga periódica de sedimentos, garantindo o cumprimento dos obxectivos ambientais e normas de calidade ambiental augas abaixo destes.
Para o caso de novos aproveitamentos, os órganos de desaugamento deberán permitir o fluxo de sedimentos. En caso contrario deberá aplicarse calquera outra solución técnica que permita o citado fluxo.
i) Non se realizarán, con carácter xeral e sen prexuízo das situacións excepcionais, plantacións de cultivos arbóreos de especies non ripícolas no leito nin na súa zona de servidume.
Autorizarase a realización de plantacións con finalidade de restauración ambiental en zonas de servidume. Para iso deberán utilizarse especies autóctonas da zona propias de ribeira, en marcos de plantación irregulares, respectando en todo caso a zona de servidume.
Igualmente, na zona de servidume non se permitirá, con carácter xeral e en condicións de bo estado fitosanitario dos exemplares que se vaian cortar ou arrincar os tocos das árbores abatidas co fin de evitar a erosión das marxes.
A vexetación resultante despois dunha corta debe quedar conectada funcionalmente co leito, é dicir, debe manter as funcións de acompañamento como refuxio para a fauna e flora da zona, hábitat axeitado ás especies piscícolas, alimentación, refuxio, sombra, etc. de especies asociadas ao ecosistema fluvial.
Artigo 44. Medidas para a utilización do dominio público hidráulico
a) En augas superficiais:
1. Conforme o disposto nos artigos 59 do texto refundido da Lei de augas e 93 e sucesivos do Regulamento do dominio público hidráulico, para as novas concesións, o proxecto ou anteproxecto que acompañe á solicitude de concesión xustificará axeitadamente a avaliación das necesidades hídricas, adecuándose aos valores establecidos neste plan sobre dotacións e cálculo de demandas e especificando non só o volume anual derivado e o caudal máximo senón tamén o réxime de derivación.
Os límites cuantitativos establecidos nos artigos 128 e 130 do Regulamento do dominio público hidráulico entenderanse referidos ao caudal medio de derivación no mes de máximo consumo.
2. Distancias entre aproveitamentos: inicialmente e na falta de estudos de maior detalle, recoméndase que a distancia entre aproveitamentos de augas non poderá ser inferior a 100 m sen o permiso do titular do aproveitamento preexistente legalizado.
En captacións de escasa importancia non poderá ser inferior a 50 m sen o citado permiso, salvo que a Administración hidráulica de Galicia considere que se deben cumprir outras distancias dependendo da situación da captación e das peculiaridades da zona onde esta se situará.
Nos casos anteriores poderanse outorgar concesións, de forma excepcional, se o interesado acredita a non afectación aos aproveitamentos legalizados e así o considera a Administración hidráulica de Galicia. Se, unha vez outorgada a concesión nestas condicións, resulten afectados os aproveitamentos preexistentes legalizados, clausurarase o novo, sen dereito a indemnización.
3. Consideraranse captacións de escasa importancia aquelas que cumpran as seguintes condicións:
– Volume máximo anual extraído inferior a 7.000 m3.
– Caudal instantáneo inferior a 1 l/s.
4. Nas autorizacións referidas a fosas sépticas con infiltración deberá terse en conta a distancia respecto de captacións de auga autorizadas.
b) En augas subterráneas.
1. De acordo co establecido no artigo 186.1 do Regulamento de dominio público hidráulico, e para os efectos do estipulado no seu artigo 130, consideraranse concesións de augas subterráneas de escasa importancia os aproveitamentos para usos domésticos de ata 50 persoas, rega de menos de 4 l/s de caudal e outros destinos diferentes aos indicados de menos de 2 l/s de caudal, entendendo os devanditos caudais como medios equivalentes a derivar no mes de máximo consumo.
2. En relación co establecido no artigo 184.4 do Regulamento do dominio público hidráulico, para determinar a posible afección de novos aproveitamentos de augas subterráneas a captacións anteriormente legalizadas, a Administración hidráulica de Galicia poderá exixir ao peticionario que achegue un informe hidroxeolóxico xustificativo das posibles afeccións, baseado en datos obtidos da execución de ensaios de bombeo ou medicións realizadas nas novas captacións.
Nas autorizacións referidas a fosas sépticas con infiltración deberá terse en conta a distancia respecto de captacións de auga autorizadas.
3. Para os efectos do mantemento do réxime de caudais ecolóxicos, poderase exixir aos novos aproveitamentos de augas subterráneas que se atopen próximos a ríos ou mananciais un informe xustificativo das posibles afeccións a estes, que deberá cumprir cos mesmos requirimentos técnicos establecidos no número anterior.
4. Sen prexuízo da aplicación, se for o caso, do establecido en relación coa caducidade concesional no artigo 53 do texto refundido da Lei de augas, a Administración hidráulica de Galicia coidará mediante as correspondentes ordes de execución dirixidas ao seu titular e ditadas logo de audiencia a este que os pozos que se abandonen ou estean en desuso sexan selados de forma tal que se evite a deterioración das masas de auga subterránea.
5. O abandono dunha captación de auga subterránea asociada a unha concesión ou a unha autorización requirirá autorización da Administración hidráulica de Galicia, independentemente do procedemento de extinción do título que en cada caso corresponda. Para tramitar a autorización indicada no punto anterior o titular do aproveitamento deberá presentar unha memoria que describa o procedemento que se seguirá e que abordará, polo menos, os seguintes aspectos:
a) Identificación inequívoca da captación que se pretende abandonar, indicando a súa localización sobre mapa catastral e ortofotografía aérea a escala 1:5.000.
b) Extracción do equipo de bombeo e a canalización do pozo.
c) Procedemento de recheo da perforación e características do material inerte e de baixa permeabilidade que se vai utilizar.
A Administración hidráulica de Galicia, á vista da información achegada, autorizará o abandono da captación cando se evidencie que a acción prevista dá lugar á selaxe con material inerte da perforación de tal forma que non quede alterado o fluxo subterráneo no ámbito desta e se proceda á retirada de todos os materiais, eléctricos e mecánicos, para a súa entrega a un xestor de residuos autorizado para a súa reutilización ou reciclaxe.
Cando a Administración hidráulica de Galicia detecte que se produciu algún incumprimento significativo na forma ou prazo das condicións autorizadas para o abandono e selaxe da captación, ou se carece da citada autorización despois de quedar a mencionada captación en desuso, poderá iniciar un procedemento sancionador que incorporará a valoración dos danos causados, en especial ao dominio público hidráulico.
A Administración hidráulica de Galicia poderá, de forma subsidiaria, e logo de requirimento ao titular, levar a cabo a selaxe da captación, repercutindo nel os custos das devanditas actuacións.
6. Nos usos privativos de máis de 3.000 m3/ano a Administración hidráulica de Galicia poderá exixir que a profundidade de perforacións estean avaladas por estudos hidroxeolóxicos que xustifiquen a necesidade das devanditas profundidades. En canto á profundidade de instalación da bomba, como norma xeral aconséllase que esta non exceda 2/3 da columna de auga en acuíferos cativos (confinados) e de 1/3 en caso de acuíferos libres.
c) Concesións para rega.
1. Nos proxectos para a concesión dos aproveitamentos para rega, a Administración hidráulica de Galicia poderá exixir, cando o considere oportuno, un estudo sobre a rede de drenaxe e a relación auga/solo, así como as boas prácticas que se implementarán para limitar a contaminación difusa por nutrientes e exportación de sales, especialmente nas zonas que poidan ser declaradas como vulnerables, en función do establecido no Real decreto 261/1996, do 16 de febreiro, sobre protección das augas contra a contaminación producida polos nitratos procedentes de fontes agrarias, de transposición ao ordenamento xurídico español da Directiva 91/676/CEE, relativa á protección das augas contra a contaminación producida por nitratos utilizados na agricultura.
2. No caso de concesión ou modificación da existente para unha comunidade de regadores, será obrigatorio que a correspondente comunidade de regadores aprobe nas súas ordenanzas e regulamentos medidas de control de consumos de auga por parte dos comuneiros, con penalizacións por excesos de consumos.
3. Priorizaranse aquelas concesións que fomenten un aforro no uso da auga e que implementen tecnoloxías de uso eficiente do recurso.
d) Concesións para aproveitamentos hidroeléctricos:
1. En ningún caso serán obxecto de outorgamento aquelas solicitudes de novas concesións que supoñan a implantación de novos obstáculos transversais no leito dunha masa de auga superficial ou calquera outro elemento que comprometa, a xuízo deste organismo de bacía, o mantemento da continuidade lonxitudinal fluvial.
Sen prexuízo do establecido no parágrafo anterior, serán obxecto de valoración aquelas solicitudes de modificación de concesións hidroeléctricas vixentes que impliquen a repotenciación e/ou modernización e mellora das infraestruturas xa existentes.
2. Procederase a iniciar expediente de extinción por caducidade dos títulos concesionais relativos a aproveitamentos hidroeléctricos daquelas concesións outorgadas que non fosen construídos e cuxos titulares non fixesen uso do dereito transitorio disposto na normativa anterior.
3. As propostas de repotenciación e/ou modernización e mellora das infraestruturas existentes non deberán producir alteración da capacidade de almacenamento actual do vaso e incorporarán medidas tendentes a minimizar a afección ambiental. Así mesmo, o seu outorgamento estará condicionado a que adapten as infraestruturas existentes aos requisitos para presas novas da normativa de seguridade de presas.
4. Con carácter xeral, e sen prexuízo do establecido no parágrafo segundo do punto primeiro deste artigo, non será obxecto de autorización o incremento do prazo de vixencia daquelas concesións que se encontren nas seguintes situacións:
1º. Nunha reserva natural fluvial.
2º. Nun tramo incluído nunha zona de protección especial.
3º. Nunha masa de auga catalogada con moi bo estado ecolóxico.
5. Poderán rehabilitarse aquelas concesións existentes, calquera que for o seu destino, que pretendan un aproveitamento hidroeléctrico para autoconsumo, sen que a potencia nominal dos equipamentos electromecánicos instalados supere os 300 kW.
En todo caso, cando a concesión implique a presenza dun obstáculo no leito fluvial, esta será obxecto de revisión co fin de garantir, en todo momento, a franqueabilidade deste polas especies piscícolas.
e) Medidas de xestión para os aproveitamentos hidráulicos:
1. Os titulares das presas situadas no ámbito do Plan deben facilitar á Administración hidráulica de Galicia os datos relativos á explotación, conservación e seguridade das presas.
2. Facilitaranse os datos relativos á explotación da presa con frecuencia diaria (nivel do encoro, volume encorado, caudal de entrada e de saída) e, caso de solicitalo, tamén con frecuencia horaria, co fin de poder analizar a xestión do aproveitamento de forma exhaustiva.
3. Así mesmo, os titulares redactarán un informe anual en que se recollerán os resultados das inspeccións realizadas e da auscultación, identificarán as deficiencias observadas e proporán as accións de corrección oportunas. Este informe será enviado polo titular á Administración hidráulica de Galicia que, no exercicio das súas funcións de vixilancia e inspección, realizará as observacións e propostas que considere pertinentes.
4. Os titulares das presas situadas no ámbito do Plan deberán permitir o acceso dos representantes da Administración hidráulica de Galicia a todas as instalacións, cando for necesario para o exercicio das funcións de vixilancia e inspección.
f) Criterios para a avaliación dos aproveitamentos enerxéticos de forza motriz e de centrais térmicas:
I. Centrais térmicas.
a) Condicións xerais:
Como condicións xerais dun aproveitamento hidráulico para a refrixeración dunha central térmica destinada a ser conectada á rede eléctrica nacional, establécense as seguintes:
– A central de que se trate deberá adaptarse ao Plan enerxético nacional.
– Con base nos estudos específicos de achegas, deberá asegurarse unha garantía de subministración do 100 % no punto de toma, aínda que non se prevén inconvenientes neste sentido en ningún punto do ámbito territorial do Plan.
– Xustificaranse, en cada caso, os volumes perdidos por evaporación.
Priorizarase a central térmica de ciclo combinado, ou centrais con tipo de refrixeración en circuíto cerrado e non se permiten centrais térmicas con tipo de refrixeración en circuíto aberto. Segundo o tipo de central térmica, as condicións xerais axustaranse tamén ás establecidas para os demais aproveitamentos consuntivos.
b) Criterios de avaliación.
Para a avaliación dos aproveitamentos hidráulicos para refrixeración de centrais térmicas, ademais de considerar criterios técnicos, económicos, sociais e de demanda e oportunidade, teranse en conta a súa incidencia e compatibilidade con outros usos dentro do subsistema, así como a súa incidencia no medio social e a súa afección ao ambiente.
c) Condicionantes para a súa execución:
O preceptivo proxecto de concesión, ademais de xustificar o caudal e desnivel solicitados e definir as instalacións con claridade e detalle suficiente, incluirá o cálculo das elevacións de temperatura que se prevén no encoro e/ou leito de vertedura e a xustificación dos caudais mínimos que permanecerán no río augas abaixo do punto de toma. Exixirase, con carácter previo, a avaliación ambiental correspondente e o control de calidade previsto para garantir a calidade do efluente.
Sen prexuízo dos estudos anteriores citados con carácter xeral, a Administración hidráulica de Galicia poderá requirir á solicitante ampliacións ou aclaracións, e mesmo novos estudos e documentos de análise que se consideren necesarios.
II. Forza motriz.
a) Condicións xerais.
Como condición xeral dun aproveitamento hidráulico de forza motriz, estudarase a consideración da súa incidencia e compatibilidade con outros usos dentro do subsistema e co aproveitamento integral do tramo, así como a súa incidencia no medio social e a súa afección ao ambiente.
b) Criterios de avaliación.
Para a avaliación dos aproveitamentos hidráulicos de forza motriz, ademais de considerar criterios técnicos, económicos, sociais e de demanda e oportunidade, teranse en conta as súas vantaxes e inconvenientes en relación con outras alternativas, en especial coa da súa conexión á rede eléctrica.
No caso de que se trate dunha instalación con regulación, considerarase á parte da capacidade de regulación e de laminación de enchentes posibles, o réxime de modulación e demodulación de caudais, tendo en conta as afeccións por estes conceptos a outros aproveitamentos de augas abaixo e ao ambiente.
c) Condicionantes para a súa execución:
O preceptivo proxecto de concesión deberá xustificar o caudal e desnivel solicitados, definir as instalacións con claridade e detalle suficiente e xustificar os caudais mínimos que permanecerán no río augas abaixo do punto de toma. Exixirase, así mesmo, con carácter previo a avaliación ambiental correspondente.
Ademais dos estudos anteriores citados con carácter xeral, a Administración hidráulica de Galicia poderá solicitar ao peticionario ampliacións, e mesmo novos estudos e documentos de análise que se consideren necesarios.
d) Elaboración dun inventario das instalacións de forza motriz existentes, dos muíños, os seus puntos de toma, as súas infraestruturas, situación e estado actual e aqueles datos e circunstancias que a Administración hidráulica de Galicia considere oportuno.
g) Instalacións xeotérmicas:
1. Os aproveitamentos xeotérmicos que se pretendan instalar para a produción de calor ou frío, ben sexa mediante sistemas cerrados que requiran unha perforación vertical maior de 20 m ou mediante sistemas abertos con dobre perforación, requirirán, sen menoscabo do resto das tramitacións administrativas que deban respectar e desenvolver, autorización expresa da Administración hidráulica de Galicia onde se acrediten as condicións das instalacións e o seu seguimento para garantir a protección dos acuíferos.
2. Establécense as seguintes recomendacións xerais para as instalacións xeotérmicas abertas, ben entendido que a adopción doutras solucións, que en principio non son aconsellables, requirirá a súa xustificación adicional.
a) A auga utilizada deberá ser inxectada no mesmo acuífero do cal se extraeu.
b) No caso de que a instalación se realice onde existan acuíferos superpostos, aproveitarase unicamente o superior.
c) Este tipo de aproveitamentos queda prohibido no interior das zonas de salvagarda para abastecemento urbano, en perímetros de protección establecidos co mesmo fin e en acuíferos con mal estado químico.
h) Concesións para acuicultura e outros
1. Piscifactorías: examinaranse as necesidades indicadas de acordo co número de renovacións diarias da auga das balsas necesarias. Na falta de xustificación en contra, a auga necesaria determinarase do seguinte modo:
– Incubación: 30 renovacións/día.
– Alevinaxe: 20 renovacións/día.
– Engorda: 15 renovacións/día.
2. Loita contra incendios: terase en conta o volume para permitir a enchemento da balsa ou depósito e o seu uso, limitando a derivación posterior soamente para a súa reposición por perdas ou pola existencia de incidentes.
3. Para as solicitudes para muíños, o caudal máximo outorgable establecerase mediante a seguinte expresión:
Q= (300 × D2) / H
Q= caudal en litros/segundo.
D= diámetro en metros da moa maior do xogo molar.
H= altura do salto en metros.
Na solicitude, co fin de avaliar a dispoñibilidade do recurso, deberá indicarse cales son as quendas de moenda, as características da presa ou obra de toma, tipo de muíño e canle de desaugamento, salto útil, etc., ademais de calquera documentación necesaria para o correcto exame da petición. Poderase solicitar o uso con fins etnográficos.
i) Criterios para infraestruturas de abastecemento e saneamento:
1. Para a autorización de novas redes de subministración fóra de núcleos urbanos ou rurais deberanse ter en consideración os criterios de planificación territorial, de planificación hidrolóxica e as previsións establecidas no Plan Auga (Plan de abastecemento de Galicia).
2. O abastecemento para actividades que se desenvolvan en solo rústico realizarase a través de medios propios, logo de autorización administrativa, se for o caso, e pódese servir da rede de abastecemento existente, logo de autorización, sempre que non se comprometa o abastecemento das vivendas preexistentes.
3. Para a execución de novos desenvolvementos residenciais, industriais ou comerciais, dotacións, ou explotacións agroforestais ou mineiras, deberase garantir o abastecemento de auga e o saneamento de augas residuais e a xestión das augas pluviais, aspecto que deberá ser xustificado a través dos informes ou certificados establecidos pola Administración hidráulica de Galicia, sempre en coordinación cos plans de saneamento e abastecemento e xestión de enchentes. En calquera caso, priorizaranse aquelas localizacións en que se poidan aproveitar redes existentes fronte ás que implican a construción de novas redes.
4. Calquera novo desenvolvemento residencial, industrial ou terciario preverá dúas redes de evacuación de augas separadas e independentes, para augas pluviais e para augas residuais, incluíndose as TDUS (técnicas de drenaxe urbana sustentable) precisas para garantir cualitativa e cuantitativamente o retorno da auga pluvial ao medio receptor.
5. Nos núcleos rurais, para os sistemas de abastecemento e saneamento, poderanse contemplar solucións específicas adaptadas ás particularidades do medio no que se atopan, como poden ser o uso de técnicas de baixo custo ou autónomas.
j) Limitacións aos prazos concesionais:
1. Conforme o disposto nos artigos 59 do texto refundido da Lei de augas e 97 do Regulamento do dominio público hidráulico, establécese que, como norma xeral, as concesións se outorgarán por un prazo máximo de 20 anos. Non obstante, poderán fixarse outras duracións superiores por razóns de interese público debidamente motivadas, atendendo especialmente ao tempo necesario para a amortización das obras.
2. A prórroga de ata 10 anos do prazo concesional regulada no artigo 59.6 do texto refundido da Lei de augas respectará, en todo caso, o límite máximo de 75 anos establecido no artigo 59.4 da devandita norma legal e o artigo 93.3 da Lei 33/2003, do 3 de novembro, do patrimonio das administracións públicas.
3. En todo caso, as concesións estarán suxeitas ás exixencias que, para garantir un axeitado uso e conservación do recurso, se establezan nos sucesivos plans hidrolóxicos ou nas súas actualizacións.
Artigo 45. Programa de medidas
1. O programa de medidas deste Plan hidrolóxico ven constituído polas medidas que se inclúen no apéndice 10 do Plan hidrolóxico da demarcación hidrográfica de Galicia-Costa, correspondentes aos grupos seguintes:
– Abastecemento.
– Saneamento e depuración.
– Planificación hidrolóxica.
– Xestión do dominio público hidráulico.
– Fenómenos extremos.
– Presas.
– Redes de control.
– Restauración fluvial.
– Recuperación de custos.
– Costas.
– Portos.
– Outros.
Apéndice 1.1. Masas de auga superficial-ríos
Apéndice 1.2. Masas de auga superficial-transición
Apéndice 1.3. Masas de auga superficial-costeiras naturais
Apéndice 1.4. Masas de auga superficial-encoros
Apéndice 1.5. Masas de auga superficial-portos
Apéndice 2.1 Indicadores e límites de cambio de clase de masas de auga ríos
Condicións de referencia e límites de cambio de clase para o METI nas tipoloxías de ríos presentes en Galicia-Costa.
Límites de cambio de clase de indicadores fisicoquímicos xerais, variables por tipoloxía, especificados no anexo III da IPH.
Límites de cambio de clase para os indicadores físico-químicos non incluídos no anexo III da IPH.
Apéndice 2.2 Indicadores e límites de cambio de masas de augas de transición
Condicións de referencia e límites entre estados para a valoración do estado do fitoplancto en masas de transición.
Condicións de referencia e límites entre estados aplicables á saturación de oxíxeno.
Límites entre clases e condicións de referencia para sólidos en suspensión.
Condicións de referencia e límites entre clases para a turbidez (NTU) en masas de transición.
Condicións de referencia e límites entre clases para os nutrientes en masas de transición.
Apéndice 2.3. Indicadores e límites de cambio de clase de masas de auga costeiras
Condicións de referencia e límites entre clases para a concentración de clorofila a nas masas costeiras.
Condicións de referencia e límites de cambio de clase aplicables á saturación de oxíxeno en augas costeiras.
Límites entre clases e condicións de referencia para sólidos en suspensión.
Condicións de referencia e límites entre clases para a turbidez (NTU) en masas de auga costeiras.
Condicións de referencia e límites entre estados segundo a presenza dos diferentes nutrientes nas masas costeiras.
Apéndice 2.4. Indicadores e límites de cambio de clase de masas
de auga costeiras moi modificadas
Límites entre clases para a concentración de clorofila nas masas costeiras moi modificadas.
Condicións de referencia e límites entre estados aplicables á saturación de oxíxeno.
Límites entre clases e condicións de referencia para sólidos en suspensión en masas de auga portuarias.
Condicións de referencia e límites entre clases para a turbidez (NTU) en masas de auga portuarias.
Apéndice 2.5. Indicadores e límites de cambio de clase de masas
de auga río moi modificada (encoros)
Limiares adoptados para avaliar o potencial ecolóxico con base en indicadores biolóxicos en encoros.
Potencial ecolóxico en encoros con base en indicadores fisicoquímicos.
Para os efectos do estipulado no artigo 12 do Regulamento de planificación hidrolóxica, considéranse os seguintes usos da auga:
a) Abastecemento a poboación:
i. Doméstico.
ii. Municipal.
iii. Industrial e comercial.
b) Regadíos e usos agrarios:
i. Regadío.
ii. Gandaría.
c) Usos industriais para produción de enerxía eléctrica:
i. Centrais térmicas, nucleares, termosolares e de biomasa.
ii. Centrais hidroeléctricas.
d) Outros usos industriais.
e) Acuicultura.
f) Usos recreativos.
g) Navegación e transporte acuático.
h) Outros usos.
i. Usos ambientais.
ii. Outros usos non ambientais
1. Enténdese como uso destinado ao abastecemento a poboación o que ten como finalidade prestar esta clase de servizos, incluíndo o abastecemento a núcleos urbanos consolidados, identificados como tales cun código de núcleo urbano polo Instituto Nacional de Estatística (INE) e, diferenciadamente, o uso destinado a atender as necesidades de abastecemento de novos desenvolvementos urbanísticos, o de urbanizacións e vivendas illadas. Este uso inclúe conxuntamente todas as necesidades que se prestan nas poboacións, entre as cales se atopan as dos servizos comúns de bombeiros, parques e zonas axardinadas e recreativas propias do núcleo urbano, servizos de limpeza, gando anexo, industria anexa, etc. Todo iso sen menoscabo de que poidan existir redes separadas para atender distintos tipos de servizos dentro do uso de abastecemento ao núcleo urbano, diferenciando o que ten como finalidade exclusiva atender a subministración humana do que ten outras finalidades distintas. Enténdese tamén como este uso o que ten como finalidade prestar esta clase de servizos en cámpings, instalacións illadas como colexios, hoteis, hospitais, residencias de anciáns, centros penais e centros comerciais, restaurantes illados non asociados con actividades de tipo recreativo ou de industrias do lecer e do turismo, e os usos destinados a atender servizos de calefacción ou refrixeración nestes casos ou en instalacións dentro do ámbito dos núcleos urbanos.
2. Enténdese como uso destinado á rega o que ten como propósito final favorecer a produción agraria, tanto de cultivos herbáceos como leñosos, o sustento de plantacións forestais e o desenvolvemento de alcouves e viveiros, sen prexuízo do indicado no punto 6 referido a viveiros industriais. Nel consideraranse incluídas todas as necesidades hídricas dos cultivos, incluíndo a rega antixeada.
3. Enténdese como uso destinado á atención da gandaría o requirido para atender as necesidades de auga do gando, diferenciando o estabulada do non estabulado. No caso do gando estabulado considérase exclusivamente o que non sexa atendido polas redes municipais.
4. Enténdese como uso industrial destinado á produción de enerxía eléctrica o que ten como finalidade a produción hidroeléctrica mediante centrais fluentes, de regulación ou de bombeo; a refrixeración de centrais térmicas, sexa cal for o combustible, e de termosolares, e igualmente o que ten como finalidade aproveitar a forza motriz para o movemento directo de máquinas integradas nun proceso industrial.
5. Enténdese como outros usos industriais aqueles usos relacionados:
a) Coa atención de industrias produtoras de bens de consumo, que ten como finalidade a produción e/ou subministración de bens de consumo en instalacións industriais illadas ou en polígonos industriais. Inclúese neste uso o aproveitamento de augas naturais e minerais, tratadas ou non, para o seu envasamento e comercialización con destino ao consumo humano; así como o desenvolvemento de plantacións non vinculadas a un uso do solo como regadío (viveiros industriais).
b) Coa atención de industrias extractivas, o dedicado á subministración de industrias mineiras e de extracción de minerais. Inclúe todos os usos da auga requiridos no de beneficio, refinación e lavado do produto mineiro, dos estériles/refugallos, ata a saída da instalación.
6. Enténdese como uso destinado á acuicultura o que ten como finalidade cubrir as necesidades de auga precisas para a produción piscícola en instalacións preparadas para ese efecto, xa sexa con fins de repoboación, para a produción de alimentos ou pensos ou para producir peixes ornamentais. Tamén se inclúen neste uso a atención de piscifactorías e doutros tipos de instalacións para a produción de animais e vexetais acuáticos asimilables (ras, caracois e asimilables).
7. Enténdese como uso recreativo o que ten como finalidade posibilitar esta actividade comercial en instalacións deportivas (campos de golf, pistas de esquí, parques acuáticos, complexos deportivos e asimilables), picadeiros, gardarías caninas e asimilables. Tamén se inclúen os que teñen como finalidade o mantemento ou rehabilitación de instalacións industriais culturais: forxas, fontes, serradoiros, lavadoiros, máquinas e outros deste tipo que non poidan ser atendidos polas redes urbanas correspondentes. Queda incluída dentro dos usos recreativos a utilización de recursos que poida destinarse ao mantemento e a adecuación de vedados e coutos de pesca. Por último, considéranse incluídos neste uso os aproveitamentos de augas minerais e termais, ou de augas sen esta cualificación, en industrias con fins balnearios e aqueloutros que teñan un carácter recreativo privado ou colectivo sen que exista actividade industrial ou comercial. Teñen cabida neste concepto a atención de piscinas e instalacións deportivas privadas.
8. Enténdese como uso destinado á navegación e transporte acuático o uso da auga con este fin cando comporte ou precise unha modificación ou condicionado do réxime real de achegas ou do de explotación dos encoros. Inclúe a subministración de canles artificiais ou naturais para o rafting, piragüismo ou calquera outro tipo de navegación ou flotación.
9. Enténdese como outros usos os que non están directa ou indirectamente incluídos nos puntos anteriores nin resultan asimilables a eles. Entre eles considéranse especificamente os seguintes:
a) Usos ambientais, entendendo como tales aqueles usos da auga que son esenciais para a preservación do ambiente e entre os cales se inclúen a subministración de instalacións illadas para a loita contra incendios, recarga artificial de acuíferos para recuperar o bo estado e a atención de zonas protexidas que non poden ser atendidas mediante as restricións ambientais que impón o réxime de caudais ecolóxicos.
b) Outros usos non ambientais, ente os cales se inclúe o resto doutros usos.
– Dotacións de auga para abastecemento urbano.
– Dotacións de auga para usos gandeiros.
– Dotacións de auga para regadío.
Dotacións medias en parcela para distintos cultivos, por comarca agraria.
Eficiencias medias consideradas:
• Rega por gravidade: E=0.60.
• Rega por aspersión: E=0,80.
• Rega por goteo ou microaspersión: E=0.90.
– Dotacións de auga para usos industriais.
Os volumes de auga solicitados polas industrias non conectadas á rede urbana ou por polígonos industriais xustificaranse fornecendo información específica que considere datos reais cando sexa posible.
Na falta de datos, adoptaranse as dotacións máximas que figuran na seguinte táboa.
Para polígonos industriais en que non se saiba o tipo de industria que se vai implantar, asígnase unha dotación por superficie bruta de solo (considerando vías, xardíns, aparcadoiros, etc), segundo se recolle na seguinte táboa.
Consumos industriais por superficie bruta.
En polígonos industriais comerciais, de almacenamento, oficinas, pequena empresa, etc., aconséllase usar o valor de 0.25 l/s ha.
– Dotacións de auga para actividades específicas, centros colectivos e servizos.
Para centros colectivos utilizaranse as dotacións indicadas na táboa seguinte.
Para os servizos as dotacións serán:
7.1. Réxime de caudais ecolóxicos mínimos en condicións ordinarias.
Nas seguintes táboas recóllense os resultados da determinación dos caudais ecolóxicos mínimos a implantar na Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa por sistema de explotación.
Sistema de explotación nº 1-Río Verdugo, ría de Vigo e ría de Baiona.
Sistema de explotación nº 2-Costa de Pontevedra.
Sistema de explotación nº 3-Río Lérez e ría de Pontevedra.
Sistema de explotación nº 4-Río Umia e ría de Arousa (marxe esquerda).
Sistema de explotación nº 5-Río Ulla e ría de Arousa (marxe dereita).
Sistema de explotación nº 6-Río Tambre e ría de Muros.
Sistema de explotación nº 7-Río Xallas, costa da Coruña e ría de Corcubión.
Sistema de explotación nº 8-Río Castro.
Sistema de explotación nº 9-Río Grande, ría de Camariñas e costa da Coruña ata o río Anllóns.
Sistema de explotación nº 10-Río Anllóns e costa da Coruña ata o límite con Arteixo.
Sistema de explotación nº 11-Río Mero, Arteixo e ría da Coruña.
Sistema de explotación nº 12-Río Mandeo e ría de Betanzos.
Sistema de explotación nº 13-Río Eume e ría de Ares.
Sistema de explotación nº 14-Ferrol.
Sistema de explotación nº 15-Río Mera, ría de Santa Marta de Ortigueira e ría de Cedeira.
Sistema de explotación nº 16-Río Sor, ría de Santa Marta de Ortigueira e ría de Viveiro.
Sistema de explotación nº 17-Río Landro e río Ouro.
Sistema de explotación nº 18 e 19-Río Masma e ría de Ribadeo.
7.2. Réxime de caudais mínimos en período de seca.
Nas seguintes táboas detallanse os caudais ecolóxicos mínimos en réxime de seca para cada uno dos sistemas de explotación da demarcación.
Sistema de explotación nº 1-Río Verdugo, ría de Vigo e ría de Baiona.
Sistema de explotación nº 2-Costa de Pontevedra.
Sistema de explotación nº 3-Río Lérez e ría de Pontevedra.
Sistema de explotación nº 4-Río Umia e ría de Arousa (marxe esquerda).
Sistema de explotación nº 5-Río Ulla e ría de Arousa (marxe dereita).
Sistema de explotación nº 6-Río Tambre e ría de Muros.
Sistema de explotación nº 7-Río Xallas, costa da Coruña e ría de Corcubión
Sistema de explotación nº 8-Río Castro.
Sistema de explotación nº 9-Río Grande, ría de Camariñas e costa da Coruña ata o río Anllóns.
Sistema de explotación nº 10-Río Anllóns e costa da Coruña ata o límite con Arteixo.
Sistema de explotación nº 11-Río Mero, Arteixo e ría da Coruña.
Sistema de explotación nº 12-Río Mandeo e ría de Betanzos.
Sistema de explotación nº 13-Río Eume e ría de Ares.
Sistema de explotación nº 14-Ferrol.
Sistema de explotación nº 15-Río Mera, ría de Santa Marta de Ortigueira e ría de Cedeira.
Sistema de explotación nº 16-Río Sor, ría de Santa Marta de Ortigueira e ría de Viveiro.
Sistema de explotación nº 17-Río Landro e río Ouro.
Sistema de explotación nº 18 e 19-Río Masma e ría de Ribadeo.
7.3. Réxime de caudais máximos, caudais xeradores e taxas de cambio.
A continuación, móstranse para as seguintes infraestruturas os resultados do estudo de caudais máximos ao pé da presa e os caudais xeradores, ademais das taxas de cambio.
No estudo para a determinación do réxime de caudais ecolóxicos das masas de auga superficiais da categoría río da Demarcación hidrográfica de Galicia-Costa se propóñense os 25 puntos de estudo das infraestruturas seguintes:
Os caudais están expresados en m3/s.
Caudais máximos ao pé da presa.
Caudais xeradores e taxa de cambio.
Mapa. Reservas naturais fluviais.
1. Obxectivos ambientais en masas de agua río.
2. Obxectivos ambientais en masas de auga de transición.
3. Obxectivos ambientais en masas de auga costeiras.
4. Obxectivos ambientais en masas de auga subterráneas.