DECRETO 52/2015, do 5 de marzo, polo que se regula o transporte sanitario.
Consellería de Sanidade — I. Disposicións xerais — 14/04/2015

A regulación do transporte sanitario na nosa comunidade autónoma na actualidade contense fundamentalmente no Decreto 42/1998, do 15 de xaneiro, modificado polo Decreto 136/1999, do 7 de maio.
A esas modificacións engadiuse a que supuxo o Decreto 11/2011, do 20 de xaneiro, que mudou substancialmente as características técnicas que deben cumprir as ambulancias, así como os requisitos de formación do persoal que preste servizos nos vehículos de transporte sanitario.
O Real decreto 836/2012, do 25 de maio, que establece as características técnicas, o equipamento sanitario e a dotación de persoal dos vehículos de transporte sanitario por estrada, modificado polo Real decreto 22/2014, do 17 de xaneiro, estableceu con carácter básico as características técnicas, o equipamento sanitario e a dotación de persoal dos vehículos de transporte sanitario por estrada, e comporta a aplicación da norma UNE-EN 1789:2007 + A1: 2010, en materia de vehículos de transporte sanitario e os seus equipamentos, o que implica que o ordenamento autonómico sectorial debe adaptarse ao establecido nela.
A disposición transitoria primeira do Real decreto 836/2012 estableceu un prazo de dous anos, contados a partir da entrada en vigor desta norma, para a adaptación dos vehículos aos requisitos establecidos no seu artigo 3. Este prazo pode chegar ata os cinco anos no caso das empresas ou institucións que na data de entrada en vigor dese real decreto sexan titulares de autorizacións de transporte sanitario referidas a vehículos que non cumpran os requisitos previstos no citado artigo.
A disposición transitoria segunda do mesmo real decreto estableceu os criterios que se deben seguir no proceso de adaptación do persoal aos novos requirimentos de formación, atribuíndolles ás comunidades autónomas a competencia para a expedición dos certificados individuais, con validez en todo o territorio nacional, a través do procedemento que estas determinen regulamentariamente.
O Real decreto 22/2014, do 17 de xaneiro, modificou o Real decreto 836/2012, do 25 de maio, engadindo a disposición adicional sexta relativa aos requisitos de formación para o persoal voluntario de entidades benéficas que realicen transporte sanitario.
Así mesmo, as administracións das comunidades autónomas poderán exixir cantos outros requisitos e condicións técnicas xulguen convenientes en relación cos vehículos que teñan que utilizar as empresas coas cales contraten servizos de transporte sanitario, así como coa dotación de persoal con que deban de contar.
Por outra banda, cómpre ter en conta tamén a Orde PRE/1435/2013, do 23 de xullo, que desenvolve o Regulamento da Lei de ordenación dos transportes terrestres (aprobado polo Real decreto 1211/1990, do 28 de setembro) en materia de transporte sanitario por estrada, e regula a obtención de autorizacións de transporte sanitario para as empresas, así como a obtención de certificacións técnico-sanitarias dos vehículos. Esta orde considera transporte sanitario privado complementario o realizado por entidades benéficas, sempre que cumpran os requisitos establecidos no seu artigo 25.
Este decreto consta de 26 artigos distribuídos en seis capítulos, tres disposicións adicionais, dúas disposicións transitorias, unha disposición derrogatoria e dúas disposicións derradeiras. Completan o texto catro anexos, relativos ás características dos vehículos de transporte sanitario por estrada, dotación de persoal, solicitude de certificación técnico-sanitaria, e a solicitude de habilitación profesional, respectivamente.
O capítulo I (artigos 1 e 2) recolle as disposicións xerais relativas ao obxecto da disposición e á consideración de transporte sanitario.
O capítulo II (artigos 3 a 6) refírese ás modalidades, clasificación, características, equipamento e dotación dos vehículos de transporte sanitario, de conformidade cos criterios contidos na normativa básica de aplicación xeral.
O capítulo III (artigos 7 a 15) dedícase ás certificacións técnico-sanitarias, incluíndo a regulación das solicitudes para a súa obtención, os requisitos e procedemento para o seu outorgamento, a súa vixencia e causas de revogación, así como o Rexistro de Transporte Sanitario e a consideración dos incumprimentos relativos á nova regulación sectorial.
Por outra banda, o capítulo IV (artigos 16 a 20) refírese aos requisitos de formación, e inclúe a nova regulación dos requisitos e habilitacións profesionais, así como o procedemento de tramitación destas e o réxime de recursos fronte á súa eventual denegación.
O capítulo V (artigos 21 a 24) recolle as disposicións comúns aos procedementos de expedición técnico-sanitaria (SA648A) e de habilitación de traballadores/as experimentados/as (SA648B).
Finalmente, o capítulo VI (artigos 25 e 26) refírese expresamente á consideración do transporte sanitario como prestación sanitaria do Sistema público de saúde, así como os supostos excluídos de tal consideración.
Na súa virtude, por proposta da conselleira de Sanidade, de acordo co Consello Consultivo, e logo de deliberación do Consello da Xunta de Galicia, na súa reunión do día cinco de marzo de dous mil quince,
Artigo 1. Obxecto
O obxecto do presente decreto é regular:
a) O transporte sanitario terrestre que transcorra integramente no ámbito territorial da Comunidade Autónoma de Galicia.
b) As características técnicas, equipamento sanitario e dotación de persoal, dos vehículos de transporte sanitario por estrada.
c) As certificacións técnico-sanitarias dos vehículos de transporte sanitario por estrada.
d) Os requisitos mínimos de formación do persoal que preste servizos en vehículos de transporte sanitario.
e) O procedemento de expedición de certificacións nos supostos de habilitación por experiencia profesional acreditada.
f) O réxime xurídico do Rexistro de Transporte Sanitario.
Artigo 2. Transporte sanitario
1. Para os efectos do presente decreto, e de conformidade co previsto no artigo 56 da Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia, terá a consideración de transporte sanitario o que se realiza para o desprazamento de persoas accidentadas ou enfermas cando concorra unha situación de urxencia que implique risco vital ou dano irreparable para a saúde da xente afectada, ou cando exista unha imposibilidade física ou outras causas clínicas que impidan ou incapaciten para a utilización de transporte ordinario para desprazarse a un centro sanitario ou ao seu domicilio logo de recibir atención sanitaria.
2. O transporte deberá ser accesible ás persoas con discapacidade.
Artigo 3. Modalidades segundo a orixe do servizo
De conformidade co previsto no artigo 134.2 do Real decreto 1211/1990, do 28 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da Lei de ordenación de transportes terrestres, e atendendo á orixe do servizo, as modalidades de transporte sanitario son as seguintes:
a) Transporte sanitario público: o realizado mediante retribución económica por entidade autorizada para tal fin.
b) Transporte sanitario privado: o realizado por entidades sen ánimo de lucro, polas empresas para o traslado do seu persoal accidentado ou enfermo, e polas entidades asistenciais privadas ás persoas aseguradas. En todo caso, o transporte realizarase con vehículo e persoal propio, e sen percepción de retribución independente polo servizo de transporte.
c) Transporte sanitario oficial: o realizado con medios propios das estruturas sanitarias das administracións públicas e organismos dependentes delas para a realización do seu labor.
Artigo 4. Clasificación dos vehículos de transporte sanitario por estrada
De conformidade co previsto no artigo 2 do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, o transporte sanitario por estrada poderase realizar polas seguintes categorías de vehículos:
1. Ambulancias non asistenciais, que non están acondicionadas para a asistencia sanitaria en ruta.
Esta categoría de ambulancias comprende as dúas seguintes clases:
a) Ambulancias de clase A1, ou convencionais, destinadas ao transporte de pacientes en padiola.
b) Ambulancias de clase A2, ou de transporte colectivo, acondicionadas para o transporte conxunto de persoas enfermas cuxo traslado non revista carácter de urxencia, nin padezan enfermidades infecto-contaxiosas.
2. Ambulancias asistenciais, acondicionadas para permitir asistencia técnico-sanitaria en ruta.
Esta categoría de ambulancias comprende as dúas seguintes clases:
a) Ambulancias de clase B, ou de soporte vital básico (SVB) e atención sanitaria inicial.
b) Ambulancias de clase C, ou de soporte vital avanzado (SVA).
Artigo 5. Características dos vehículos
As características dos vehículos de transporte sanitario por estrada, calquera que sexa a súa clase, serán as determinadas no anexo I, de conformidade co artigo 3 do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, e sen prexuízo do establecido na lexislación de tráfico, circulación de vehículos de motor e seguridade viaria, así como na normativa sectorial de transporte terrestre.
Artigo 6. Dotación de persoal
1. De conformidade co previsto no artigo 4 do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, os vehículos destinados á prestación dos servizos de transporte sanitario por estrada deberán contar coa dotación mínima de persoal prevista no anexo II.
2. A dotación mínima de persoal con que deberá contar en todo caso a empresa ou entidade, pertencerá o cadro de persoal da empresa ou entidade titular da autorización de transporte sanitario, que deberá acreditar atoparse en situación de alta e ao día no pagamento das cotas do réxime que corresponda da Seguridade Social.
3. A empresa titular dos vehículos deberá acreditar ante a persoa titular da xefatura territorial con competencias en materia de sanidade que corresponda, segundo o lugar en que se desenvolve a autorización de transporte sanitario na cal pretendan ampararse os vehículos, que o persoal vinculado a ela, que forme parte da dotación dos vehículos, cumpre cos requisitos de formación exixidos. Calquera variación na relación de persoal presentada pola empresa, no momento de obter a certificación técnico-sanitaria, deberá ser tamén comunicada.
Artigo 7. Obrigatoriedade
1. Os vehículos de transporte sanitario a que se refire o presente decreto deberán contar coa correspondente certificación técnico-sanitaria, expedida pola xefatura territorial da consellería competente en materia de sanidade, tendo en conta o lugar en que se domicilie a autorización de transporte sanitario na cal pretendan ampararse.
2. Para a expedición da citada certificación, os vehículos deberán reunir as características técnicas e as dotacións previstas neste decreto. As certificacións estarán referidas a un vehículo concreto, e deberán presentarse no momento da inspección do vehículo na entidade concesionaria da Inspección Técnica de Vehículos (ITV).
3. A citada certificación non exime nin substitúe a obtención doutras autorizacións ou permisos, para cuxo outorgamento sexan competentes outras consellerías da Xunta de Galicia, ou outras administracións, segundo o previsto na normativa vixente en materia de transporte.
Artigo 8. Solicitudes
1. As solicitudes para a expedición de certificacións técnico-sanitarias presentaranse segundo o modelo normalizado que consta como anexo III.
2. Esta solicitude irá acompañada de orixinal ou fotocopia compulsada da seguinte documentación:
a) Copia do DNI ou NIE, só no caso de non autorizar a súa consulta no Sistema de verificación de datos de identidade.
b) Escritura de constitución da persoa xurídica, se é o caso.
c) Documento acreditativo da representación que exerza no caso de persoas xurídicas.
d) Xustificación do pagamento da taxa.
e) Permiso de circulación do vehículo ao cal se pretenda referir a certificación, en que conste como destino do vehículo a actividade de transporte sanitario.
f) Ficha de inspección técnica do vehículo, na cal figure que está vixente o recoñecemento periódico legalmente establecido.
g) Memoria referida ao vehículo, na cal consten as súas características técnicas, equipamento e dotación de persoal, conforme as especificacións que para o tipo de vehículo de que se trate estean establecidas no presente decreto e no Real decreto 836/2012, do 25 de maio.
3. No caso das entidades titulares de vehículos de transporte sanitario público, achegarán ademais a seguinte documentación:
a) Licenza de apertura do local, de ser o caso.
b) Alta no imposto de actividades económicas (IAE), agás que autorice expresamente a consulta deste dato a través do correspondente portal de interoperabilidade.
c) Relación do parque móbil dispoñible.
d) Xustificación da disposición dos medios que permitan a inmediata localización as 24 horas do día e, en poboacións de máis de 20.000 habitantes, ter un local aberto ao público con nome ou título rexistrado.
Artigo 9. Requisitos para o outorgamento
Para a obtención da certificación técnico-sanitaria será necesario acreditar o cumprimento dos seguintes requisitos:
a) O vehículo deberá estar matriculado e habilitado para circular e non poderá superar a antigüidade de 10 anos, contados desde a súa primeira matriculación.
b) Deberá estar vixente a última inspección técnica periódica que, segundo as normas vixentes en materia de industria, legalmente corresponda realizar en relación co vehículo.
c) O vehículo deberá cumprir as condicións técnico-sanitarias que para cada clase de vehículo se exixen no presente decreto e no Real decreto 836/2012, do 25 de maio.
d) A empresa certificará que dispón do persoal adecuado e coa cualificación ou habilitación que, segundo o especificado no Real decreto 836/2012, do 25 de maio, e no presente decreto ou normativa que o desenvolva, resulten necesarias para o servizo do tipo de vehículo de que se trate, para o cal presentará a documentación xustificativa destes requisitos.
Artigo 10. Outorgamento
1. Á vista da documentación presentada, o órgano competente da xefatura territorial da consellería competente en materia de sanidade que corresponda, segundo o lugar en que se domicilie a autorización de transporte sanitario na cal pretendan ampararse, cos informes que considere pertinentes e unha vez comprobe o cumprimento das condicións e requisitos establecidos no presente decreto e na normativa básica estatal, elevará a correspondente proposta á persoa titular da xefatura territorial, que outorgará ou denegará no prazo de tres meses a certificación técnico-sanitaria solicitada.
2. Cando a documentación presentada sexa a adecuada, o órgano competente inspeccionará o vehículo e, logo de verificarse que cumpre cos requisitos exixidos, outorgará a correspondente certificación técnico-sanitaria.
3. O órgano competente poderá denegar a certificación solicitada se a solicitude non vai acompañada da documentación exixida, ou, se as especificacións contidas na memoria, non se axustan ao establecido no presente decreto. A resolución denegatoria será motivada e poderase recorrer en alzada ante a persoa titular da consellería competente en materia de sanidade, de conformidade co previsto nos artigos 114 e 115 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.
Non obstante, unha vez examinada a documentación presentada, o órgano competente poderá outorgar unha certificación provisional con base na memoria presentada e mediante declaración responsable do/a solicitante de que cumpre os requisitos exixidos, mentres se procede á correspondente inspección, sempre que non conste ou se observe o incumprimento dalgún dos requisitos exixidos no artigo precedente. Esta certificación provisional terá unha validez máxima de tres meses.
Artigo 11. Expedición das certificacións técnico-sanitarias
1. As certificacións outorgadas documentaranse mediante a expedición dun certificado en que conste:
a) Titularidade e domicilio indicado no permiso de circulación do vehículo.
b) Matrícula.
c) Número de bastidor.
d) Clase e antigüidade do vehículo.
e) Data de expedición e renovación da certificación técnico-sanitaria.
2. A certificación técnico-sanitaria deberá ir, en todo momento, xunto coa documentación do vehículo.
3. O órgano concedente remitirá copia das certificacións técnico-sanitarias expedidas ao Rexistro de Transporte Sanitario.
Artigo 12. Vixencia e renovación
1. As certificacións técnico-sanitarias outorgaranse por un prazo de duración de dous anos para vehículos novos e anual a partires do segundo ano de antigüidade, ata os 10 anos que fixa como antigüidade máxima o artigo 32.a) da Orde PRE/1435/2013, do 23 de xullo, que desenvolve o Regulamento da Lei de ordenación dos transportes terrestres en materia de transporte sanitario por estrada.
2. Con independencia da duración da certificación, o órgano competente para o seu outorgamento poderá, cando o considere oportuno, comprobar o cumprimento das condicións que o xustificaron e proceder ás inspeccións pertinentes.
3. Os/as titulares de vehículos de transporte sanitario deberán solicitar a renovación da certificación técnico-sanitaria correspondente a cada un destes con, polo menos, un mes de antelación ao remate do prazo de vixencia da anterior; para tal efecto presentará a documentación prevista para a solicitude de outorgamento da certificación.
A renovación poderase solicitar mentres o vehículo non cumpra o prazo de antigüidade máxima indicado no parágrafo 1 deste artigo.
4. De non solicitarse a renovación en prazo, a certificación perderá a súa validez.
Artigo 13. Revogación
1. Procederá a revogación da certificación técnico-sanitaria, logo de audiencia da persoa interesada por prazo de 15 días, cando se produza calquera das seguintes circunstancias:
a) Recualificación do vehículo de acordo coa súa finalidade, o que dará orixe á obtención dunha nova certificación axustada á nova función asignada, cuxo prazo de vixencia será o que corresponda de conformidade coas regras indicadas no artigo precedente.
b) Incumprimento dalgún dos requisitos sinalados no artigo 9.
2. A revogación da certificación técnico-sanitaria comportará automaticamente a revogación da autorización de transporte sanitario. Para estes efectos, as consellerías competentes en materia de transportes e de sanidade actuarán de forma coordinada.
Artigo 14. Rexistro de Transporte Sanitario
1. O Rexistro de Transporte Sanitario dependerá da Secretaría Xeral Técnica da consellería competente en materia de sanidade e nel integrarase toda a información dispoñible en relación coas certificacións técnico-sanitarias expedidas polas xefaturas territoriais, así como a información facilitada pola consellería competente en materia de transportes en relación cos vehículos certificados.
2. As resolucións de outorgamento, renovación e revogación das certificacións técnico-sanitarias dos vehículos, así como as autorizacións concedidas pola consellería competente en materia de transporte, inscribiranse no Rexistro de Transporte Sanitario. Para tal efecto, levarase a cabo a coordinación necesaria entre as consellerías competentes en materia de sanidade e transportes, para os efectos de manter actualizado o rexistro.
3. Calquera cambio na titularidade da empresa ou dos vehículos, así como as baixas ou cesamentos na súa actividade, deberase comunicar ao rexistro a través da xefatura territorial que outorgase a certificación.
Artigo 15. Incumprimentos
O incumprimento das previsións contidas nos capítulos II e III será sancionado de conformidade coa Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de Galicia, e demais disposicións de xeral aplicación.
Artigo 16. Requisitos profesionais
1. O persoal que preste servizos de transporte sanitario por estrada deberá reunir os requisitos de titulación que, en función do tipo de vehículo, veñen determinados no anexo II deste decreto.
2. A partir da entrada en vigor do presente decreto, o persoal condutor ou o persoal condutor en funcións de axudante de novo ingreso nas empresas de transporte sanitario, deberá posuír o certificado de profesionalidade en transporte sanitario ou título de técnico/a en emerxencias sanitarias, de conformidade co previsto no artigo 4 do Real decreto 836/2012, do 25 de maio.
Para os efectos do presente decreto, entenderase como «novo ingreso» a contratación de persoal que non prestase servizos no sector do transporte sanitario con anterioridade.
Artigo 17. Habilitación de traballadores/as experimentados/as
1. De conformidade co previsto na disposición transitoria segunda do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, e na disposición adicional sexta do mesmo real decreto, o persoal que, carecendo da titulación exixida, acredite de forma fidedigna a experiencia laboral a que se refire o número 2 poderá quedar habilitado para o desenvolvemento das funcións propias do seu posto de traballo.
2. Para os efectos indicados no número 1:
a) Quedarán habilitadas como persoal condutor ou como persoal condutor en funcións de axudante de ambulancias de clase A1 e A2 as persoas que acrediten máis de tres anos de experiencia laboral realizando funcións propias do seu posto de traballo nos últimos seis anos inmediatamente anteriores ao 9 de xuño de 2012.
b) Quedarán habilitadas como persoal condutor ou como persoal condutor en funcións de axudante de ambulancias de clase B e C as persoas que acrediten unha experiencia laboral realizando funcións propias do seu posto de traballo de cinco anos nos últimos oito anos inmediatamente anteriores ao 9 de xuño de 2012.
3. A habilitación como persoal condutor ou como persoal condutor en funcións de axudante de ambulancias de clase B e C, servirá tamén como habilitación para as de clase A1 e A2. A obtención da habilitación terá efecto exclusivamente de cara á xustificación dos requisitos mínimos de formación para cada tipo de ambulancia.
Artigo 18. Solicitude de habilitación
1. As persoas que estean nalgún dos supostos previstos no parágrafo 2 do artigo 17 deberán presentar a correspondente solicitude de conformidade co previsto no anexo IV deste decreto. A solicitude presentarase dentro dos seis meses seguintes á entrada en vigor deste decreto, dirixida á Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061. Cando as persoas interesadas estean prestando servizos en postos de traballo de empresas de transporte sanitario autorizadas en Galicia, poderá ser a empresa a que presente as solicitudes de habilitación para os seus/súas traballadores/as, acreditando a representación por calquera medio válido en dereito que deixe constancia fidedigna, ou mediante declaración en comparecencia persoal do/a interesado/a.
2. A solicitude irá acompañada de orixinal ou fotocopia compulsada da seguinte documentación:
a) Copia do DNI ou NIE, só no caso de non autorizar a súa consulta no Sistema de verificación de datos de identidade.
b) Xustificación do pagamento das taxas correspondentes.
c) Xustificación da experiencia laboral para traballadores/as por conta allea, necesariamente, mediante os seguintes documentos:
1º. A certificación da Tesouraría Xeral da Seguridade Social, do Instituto Social da Mariña ou da mutualidade laboral en que se teña afiliación, onde conste a empresa, o grupo de cotización e o período de contratación.
2º. O contrato de traballo ou certificación da empresa en que se adquirira a experiencia laboral que reflicta, especificamente, a duración dos períodos de prestación de servizos, a categoría laboral, a actividade desenvolvida e o período en que se realizara a devandita actividade.
d) Xustificación da experiencia laboral para traballadores/as autónomos ou por conta propia:
1º. Certificación da Tesouraría Xeral da Seguridade Social ou do Instituto Social da Mariña, dos períodos de alta na Seguridade Social no réxime especial correspondente.
2º. Descrición da actividade desenvolvida e o intervalo de tempo en que esta se realizou.
e) Xustificación da experiencia laboral para persoal voluntario que preste servizos de transporte sanitario en Cruz Vermella Española e en entidades benéficas cuxa actividade principal sexa a prestación de asistencia sanitaria cunha finalidade humanitaria e social de carácter xeral. Este aspecto acreditarase mediante certificación individual expedida pola organización en que teña prestado o seu servizo voluntario, en que consten, especificamente, as actividades e funcións realizadas, o ano en que se teñan realizado e o número total de horas dedicadas a elas.
3. No caso de que se prestase servizo de forma indistinta en ambulancias asistenciais e non asistenciais, e non se concrete o tipo de traballo en cada clase de ambulancias, entenderase que o tempo traballado corresponde a ambulancias non asistenciais.
4. En caso de negativa da empresa a expedir o certificado de funcións desempeñadas, alegada polo traballador, ou ben da súa extinción, o traballador poderá acreditalas presentando outros medios de proba admitidos en dereito.
Artigo 19. Tramitación e resolución
1. Cando a solicitude non reúna os requisitos exixidos ou non vaia acompañada da documentación preceptiva, requirirase a persoa interesada para que, nun prazo de 10 días, emende a falta ou presente a documentación necesaria, coa advertencia de que, se non o fixer, se lle terá por desistida da súa petición, e arquivarase o expediente sen máis trámite, de conformidade co artigo 71 da Lei 30/1992, do 26 de novembro.
O cómputo do prazo para ditar resolución interromperase durante o prazo requirido para a emenda de erros e mellora das solicitudes polas persoas interesadas.
2. Se a solicitude reúne os requisitos, a Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061 emitirá proposta de resolución sobre a procedencia ou non da habilitación solicitada.
3. A proposta de resolución elevarase á Secretaría Xeral Técnica da consellería competente en materia de sanidade, que ditará resolución no prazo máximo de cinco meses. Transcorrido este prazo sen que recaia resolución, a solicitude entenderase desestimada.
4. Concedida a habilitación, a Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061 emitirá un certificado individual que habilita o profesional como condutor ou como persoal condutor en funcións de axudante de ambulancias da clase que lle corresponda, e identificará o tipo de ambulancias nas cales o traballador poderá prestar servizos.
5. Os certificados expedidos terán validez en todo o territorio nacional.
Artigo 20. Réxime de recursos
Contra a resolución da Secretaría Xeral Técnica da consellería competente en materia de sanidade que decida sobre a procedencia ou non da habilitación, cabe interpoñer recurso de alzada ante a persoa titular da Consellería de Sanidade, conforme as previsións contidas nos artigos 114 e 115 da Lei 30/1992, do 26 de novembro.
Artigo 21. Presentación das solicitudes
As solicitudes deberán presentarse, preferiblemente por vía electrónica, a través do formulario normalizado dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.es, de conformidade co establecido nos artigos 27 da Lei 11/2007, do 22 de xuño, de acceso electrónico dos cidadáns aos servizos públicos, e 24 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes. Para a presentación das solicitudes será necesario o documento nacional de identidade electrónico ou calquera dos certificados electrónicos recoñecidos pola sede electrónica da Xunta de Galicia.
Opcionalmente, tamén se poderán presentar as solicitudes en soporte papel en calquera dos lugares e rexistros establecidos no artigo 38.4 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, utilizando o formulario normalizado dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia.
Artigo 22. Documentación e modelos normalizados
1. A sede electrónica da Xunta de Galicia ten á disposición das persoas interesadas unha serie de modelos normalizados dos trámites máis comunmente utilizados na tramitación administrativa, que poderán ser presentados en calquera dos lugares e rexistros establecidos no artigo 38.4 da Lei 30/1992, do 26 de novembro.
2. A documentación complementaria poderá presentarse de forma electrónica utilizando calquera procedemento de copia dixitalizada do documento orixinal. Neste caso, as copias dixitalizadas presentadas garantirán a fidelidade co orixinal baixo a responsabilidade da persoa solicitante ou representante. A Administración poderá requirir a exhibición do documento orixinal para o cotexo da copia electrónica presentada de conformidade co disposto nos artigos 35.2 da Lei 11/2007, do 22 de xuño, e 22.3 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro.
3. A documentación complementaria tamén poderá presentarse en formato papel en calquera dos lugares e rexistros establecidos no artigo 38.4 da Lei 30/1992, do 26 de novembro.
4. As copias dos documentos terán da mesma validez e eficacia que os seus orixinais sempre que exista constancia de que sexan auténticas.
5. Sempre que se realice a presentación de documentos separadamente da solicitude, a persoa interesada ou representante deberá mencionar o código e o órgano responsable do procedemento, o número de expediente e o número ou código único de rexistro.
6. No caso de que algún dos documentos que se van presentar de forma electrónica por parte da persoa solicitante ou representante supere os tamaños límites establecidos pola sede electrónica, permitirase a presentación deste de forma presencial dentro dos prazos previstos. Para iso, e xunto co documento que se presenta, a persoa interesada deberá mencionar o código e o órgano responsable do procedemento, o número de expediente e o número ou código único de rexistro. Na sede electrónica da Xunta de Galicia publicarase a relación de formatos, protocolos e tamaño máximo admitido da documentación complementaria para cada procedemento.
7. Na sede electrónica encontraranse publicados os formatos admitidos para a presentación de documentación. Se o solicitante desexa presentar calquera documentación en formatos non admitidos, poderá realizalo de forma presencial a través de calquera dos rexistros habilitados. A persoa interesada deberá mencionar o código e o órgano responsable do procedemento, o número de expediente e o número ou código único de rexistro.
Artigo 23. Consentimentos e autorizacións
1. A tramitación do procedemento require a incorporación de datos en poder das administracións públicas, polo que os modelos de solicitude incluirán autorizacións expresas ao órgano xestor para realizar as comprobacións oportunas que acrediten a veracidade dos datos. No caso de que non se autorice o órgano xestor para realizar esta operación, deberán achegarse os documentos comprobantes dos datos, nos termos exixidos polas normas reguladoras do procedemento.
2. As solicitudes das persoas interesadas deberán presentar os documentos ou informacións previstos nesta norma, salvo que estes xa estean en poder da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia. Neste caso, as persoas interesadas poderán acollerse ao establecido no artigo 35.f) da Lei 30/1992, do 26 de novembro, sempre que se faga constar a data e o órgano ou a dependencia en que foron presentados ou, se é o caso, emitidos, e cando non transcorresen máis de cinco anos desde a finalización do procedemento a que correspondan.
Nos supostos de imposibilidade material de obter o documento, o órgano competente poderá requirirlle á persoa solicitante ou representante a súa presentación, ou, no seu defecto, a acreditación por outros medios dos requisitos a que se refire o documento, con anterioridade á emisión da certificación.
Artigo 24. Datos de carácter persoal
De conformidade coa Lei orgánica 15/1999, do 13 decembro, de protección de datos de carácter persoal, os datos persoais recollidos na tramitación desta disposición, cuxo tratamento e publicación autoricen as persoas interesadas mediante a presentación das solicitudes, serán incluídos nun ficheiro denominado «usuarios e profesionais do sistema sanitario» cuxo obxecto é xestionar o presente procedemento, así como para informar as persoas interesadas sobre o seu desenvolvemento. O órgano responsable deste ficheiro é a secretaría xeral técnica da consellería competente en materia de sanidade, ante o cal se poderán exercer os dereitos de acceso, rectificación, cancelación e oposición.
Artigo 25. Prestación de transporte sanitario
1. Considerarase prestación de transporte sanitario, de conformidade co establecido no artigo 56 da Lei 8/2008, do 10 de xullo, o transporte especial de persoas enfermas ou accidentadas, cando concorra algunha das circunstancias seguintes:
a) Unha situación de urxencia que implique risco vital ou dano irreparable para a saúde da xente afectada.
b) A imposibilidade física da persoa ou outras causas clínicas que impidan ou que o incapaciten para a utilización do transporte ordinario para se desprazar a un centro sanitario ou ao seu domicilio logo de recibir a atención sanitaria correspondente.
2. A carteira de servizos comúns de transporte sanitario inclúe:
a) Transporte sanitario non asistido, que é o indicado para o traslado especial de persoas enfermas ou accidentadas que non requiren asistencia técnico-sanitaria en ruta.
b) Transporte sanitario asistido, que é o indicado para o traslado de persoas enfermas ou accidentadas que requiren asistencia técnico-sanitaria en ruta.
3. A prescrición corresponderalle ao/á facultativo/a que preste asistencia e/ou á inspección de servizos sanitarios, e a súa prestación seguirá o procedemento regulado pola Administración sanitaria.
Artigo 26. Exclusións
1. Non terán a consideración de prestacións sanitarias obrigatorias, os seguintes traslados:
a) Traslado por asistencia continuada, que é o traslado de pacientes desde o seu domicilio a un centro asistencial ou á inversa, por motivos diagnósticos ou terapéuticos.
b) Traslado por alta, que é o traslado de pacientes desde un centro sanitario ao seu domicilio.
c) Traslado de transplante que é o traslado de pacientes, órganos ou persoal sanitario para a realización de transplantes.
d) Traslado de material biosanitario, que é o traslado de material biolóxico, soporte de probas diagnósticas, ou medios terapéuticos que se realicen entre centros sanitarios.
2. A planificación, organización e supervisión, así como os gastos ocasionados polos traslados descritos, poderán ser asumidos polo Servizo Galego de Saúde, sempre que concorran circunstancias que así o aconsellen e exista crédito orzamentario dispoñible.
Disposición adicional primeira. Habilitación de persoal voluntario en entidades benéficas
1. O proceso de adaptación aos requisitos de formación que establece o Real decreto 836/2012, do 25 de maio, por parte do persoal voluntario que preste servizos de transporte sanitario na Cruz Vermella Española e nas entidades benéficas cuxa actividade principal sexa a prestación de servizos de asistencia sanitaria cunha finalidade humanitaria e social de carácter xeral, axustarase ao previsto no presente decreto, así como nas disposicións transitoria segunda e adicional sexta do citado real decreto.
2. O persoal voluntario que desempeñe as funcións de persoal condutor ou de persoal condutor en funcións de axudante nas ambulancias destinadas á prestación dos servizos de transporte sanitario de Cruz Vermella Española ou doutras entidades cuxa actividade principal sexa a prestación de servizos de asistencia sanitaria cunha finalidade humanitaria e social de carácter xeral, deberán posuír, como mínimo, o certificado de profesionalidade de transporte sanitario previsto no Real decreto 710/2011, do 20 de maio, polo que se establecen dous certificados de profesionalidade da familia profesional Sanidade, que se inclúen no Repertorio nacional de certificados de profesionalidade, sen que lle resulten de aplicación os requisitos de formación establecidos no artigo 4.1 do Real decreto 836/2012, do 25 de maio. Sen prexuízo do anterior, este persoal tamén poderá acceder aos procedementos de habilitación establecidos no presente decreto.
3. Cruz Vermella Española e as demais entidades benéficas ás cales se refire o parágrafo anterior deberán, para os efectos do disposto sobre a dotación mínima de persoal no artigo 4.2 do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, acreditar a condición de voluntarios/as de quen desempeñe as funcións de persoal condutor ou de persoal condutor en funcións de axudante nas ambulancias destinadas á prestación dos servizos de transporte sanitario por estrada, de acordo co previsto na Lei 6/1996, do 15 de xaneiro, do voluntariado, e demais lexislación de desenvolvemento que resulte de aplicación.
4. Cruz Vermella Española e as demais entidades benéficas poderán canalizar a presentación de solicitudes de habilitación para o seu persoal voluntario, acreditando a representación por calquera medio válido en dereito que deixe constancia fidedigna, ou mediante declaración en comparecencia persoal do/a interesado/a. Malia o anterior, as certificacións dos servizos prestados deberán ser individuais.
5. As habilitacións obtidas como persoal condutor ou como persoal condutor en funcións de axudante de ambulancias en entidades benéficas, unicamente producirán efectos para a prestación de servizos nas ditas entidades.
Disposición adicional segunda. Referencias á norma UNE-EN
As referencias á norma UNE-EN 1789: + A1: 2010, entenderanse feitas á aqueloutra norma UNE que, se é o caso, a substitúa.
Disposición adicional terceira. Actualización de formularios
Co obxectivo estrito de manter adaptados á normativa vixente os formularios vinculados a normas reguladoras de procedementos administrativos de prazo aberto, estes formularios poderán ser actualizados na sede electrónica da Xunta de Galicia, sen necesidade de publicalos novamente no
Diario Oficial de Galicia
, sempre que a modificación ou actualización non supoña unha modificación substancial destes e se aproben, os referidos a este regulamento, mediante resolución da persoa titular da consellería con competencias en materia de sanidade. Por conseguinte, para a presentación das solicitudes será necesario utilizar os formularios normalizados, dispoñibles na sede electrónica da Xunta de Galicia, onde estarán permanentemente actualizados e accesibles para as persoas interesadas.
Disposición transitoria primeira. Período transitorio de adaptación
1. O cumprimento dos requisitos previstos no anexo I deste decreto para cada unha das clases de vehículos é obrigatorio a partir do 9 de xuño de 2014.
2. Malia o anterior, as empresas ou institucións que na data de entrada en vigor do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, fosen titulares de autorizacións de transporte sanitario referidas a vehículos que non cumpran os requisitos previstos no anexo I deste decreto, así como os vehículos de transporte sanitario tipo 4x4 actualmente existentes, poderán seguir prestando os seus servizos con eles ata o 9 de xuño de 2017, sen prexuízo da aplicación do previsto no punto anterior para os novos vehículos que se adquiran.
3. Transcorrido o prazo indicado no parágrafo 2 sen que a empresa proceda a adaptar o vehículo ás exixencias deste decreto ou á súa substitución por outro que as cumpra, o dito vehículo quedará excluído do amparo da autorización, e anularase a copia referida a aquel en que se especifica a súa matrícula, de conformidade coa disposición transitoria primeira do Real decreto 836/2012, do 25 de maio.
4. Os/as traballadores/as que no momento da entrada en vigor do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, estivesen prestando servizo en vehículos de transporte sanitario e non reúnan os requisitos de formación exixidos, nin a experiencia profesional necesaria para a habilitación profesional, poderán permanecer nos seus postos de traballo desenvolvendo as mesmas funcións mentres se manteña a relación de servizo, sen que por tales motivos poidan ser removidos/as del.
Disposición transitoria segunda. Acreditación para a expedición ou renovación da certificación tecnico-sanitaria
Para a expedición ou renovación da certificación tecnico-sanitaria, as empresas de transporte sanitario deberán acreditar, dentro dos seis meses seguintes á entrada en vigor deste decreto, que todo o persoal contratado para cada vehículo como condutor ou como persoal condutor en funcións de axudante, con posterioridade á publicación do Real decreto 836/2012, do 25 de maio, que establece as características técnicas, o equipamento sanitario e a dotación de persoal dos vehículos de transporte sanitario por estrada, posúe o título de técnico/a en emerxencias sanitarias, ou certificado de profesionalidade ou a habilitación (ou no seu defecto, a solicitude de habilitación) correspondente segundo o establecido na citada norma estatal.
Disposición derrogatoria única. Derrogación normativa
Quedan derrogadas cantas disposicións de igual ou inferior rango se opoñan ao disposto no presente decreto e, especialmente, o Decreto 42/1998, do 15 de xaneiro, polo que se regula o transporte sanitario.
Disposición derradeira primeira. Desenvolvemento normativo e execución
Facúltase a persoa titular da consellería competente en materia de sanidade, para ditar as disposicións oportunas para o desenvolvemento normativo e execución do presente decreto.
Disposición derradeira segunda. Entrada en vigor
O presente decreto entrará en vigor o día seguinte ao da súa publicación no
Diario Oficial de Galicia
.
Santiago de Compostela, 5 de marzo de 2015
A) Identificación exterior e sinalización.
Todos os vehículos de matriculación posterior á entrada en vigor do Decreto 11/2011 deberán dispoñer de carrozaría de cor Euro Yellow RAL 1016.
Deberán dispor ademais de:
a) Banda de cor azul identificativa da Comunidade Autónoma no terzo inferior, que abrangue todo o perímetro do vehículo. Entre esta banda e os dous terzos superiores inserirase unha banda reflectora de cor azul escura. A parte superior do vehículo disporá doutra banda reflectora de cor azul escura.
b) Identificación exterior que permita distinguir claramente que se trata dunha ambulancia, mediante a inscrición da palabra «Ambulancia» na traseira, laterais e no frontal. A inscrición dianteira realizarase en sentido inverso para que se poida ler por reflexión. As letras serán de cor azul escura e reflectoras. O tamaño das letras será, polo menos, 2/3 do tamaño da banda reflectora azul.
c) Inscrición da razón social da entidade (nome, enderezo e teléfono), exclusivamente na parte inferior das portas dianteiras, xusto debaixo da banda de cor azul. O tamaño das letras non será superior a 1/3 do tamaño das letras do rótulo «Ambulancia».
d) Emblema reflectante «estrela de vida», de 400 mm mínimo, nos laterais e parte traseira da ambulancia.
e) Sinalización luminosa e acústica de preferencia de paso axustada ao disposto na regulamentación vixente.
B) Documentos obrigatorios.
a) Rexistro de desinfeccións do habitáculo e de revisión do equipamento.
b) Libro rexistro de inspeccións da certificación técnico-sanitaria.
c) Libro de reclamacións.
C) Características comúns e equipamento mínimo para todos os tipos de ambulancia.
C.1. Equipamento xeral.
C.2. Equipamento da cabina asistencial.
Para aqueles aspectos que non veñan recollidos especificamente nas táboas anteriores, o marco de referencia será a norma UNE-EN 1789:2007 + A1: 2010, ou as normas que a substitúan.
Así mesmo, tal e como establece a disposición adicional primeira da Orde PRE/1435, o Servizo Galego de Saúde e a Fundación Pública Urxencias Sanitarias de Galicia-061 poderán exixir ás empresas coas cales contraten a prestación do servizo de transporte sanitario por estrada as condicións que consideren precisas para garantir a calidade da prestación do servizo.
Sen prexuízo do establecido nos parágrafos anteriores, os vehículos de transporte sanitario deberán cumprir coas exixencias en materia de homologación de vehículos establecidas conforme a Directiva 2007/46/CE do Parlamento Europeo e do Consello, do 5 de setembro de 2007, pola que se crea un marco para a homologación dos vehículos de motor e dos remolques, sistemas, compoñentes e unidades técnicas independentes destinados aos ditos vehículos, así como a normativa nacional ditada en España para a súa transposición.
1. As ambulancias non asistenciais das clases A1 e A2, deberán contar, como mínimo, coa seguinte dotación de persoal:
a) Un/unha condutor/a que dispoña, como mínimo, do certificado de profesionalidade de transporte sanitario, previsto no Real decreto 710/2011, do 20 de maio, ou a habilitación prevista no presente decreto.
b) Cando o tipo de servizo o requira, outro persoal en funcións de axudante, coa mesma cualificación.
2. As ambulancias asistenciais de clase B, deberán contar, como mínimo, coa seguinte dotación de persoal:
a) Un/unha condutor/a que estea en posesión do título de formación profesional de técnico en emerxencias sanitarias, previsto no Real decreto 1397/2007, do 29 de outubro, ou correspondente título estranxeiro homologado ou recoñecido, ou a habilitación prevista no presente decreto.
b) Outro persoal en funcións de axudante que dispoña, como mínimo, da mesma titulación.
3. As ambulancias asistenciais de clase C, deberán contar, como mínimo, coa seguinte dotación de persoal:
a) Un/unha condutor/a que estea en posesión do título de formación profesional de técnico en emerxencias sanitarias antes citado ou correspondente título estranxeiro homologado ou recoñecido, ou a habilitación prevista no presente decreto.
b) Un/unha enfermeiro/a que dispoña do título universitario de diplomado en Enfermaría ou título de grao que habilite para o exercicio da profesión regulada de enfermaría, ou correspondente título estranxeiro homologado ou recoñecido.
c) Así mesmo, cando a asistencia que se vai prestar o requira, deberá contar cun/cunha médico/a que estea en posesión do título universitario de licenciado en Medicina ou título de grao que habilite para o exercicio da profesión regulada de médico/a, ou correspondente título estranxeiro homologado ou recoñecido. Este persoal poderá pertencer á entidade a que preste os seus servizos a entidade titular da autorización de transporte sanitario, de conformidade coa normativa vixente.