ORDE do 16 de decembro de 2013 pola que se establecen as normas de pesca nas augas continentais da Comunidade Autónoma de Galicia durante a tempada de 2014.
Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas — III. Outras disposicións — 30/12/2013

Os artigos 46 e 47 do Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais (Decreto 130/1997, do 14 de maio), recollen a obriga da Administración de adoptar, mediante unha orde anual, as normas xerais de pesca fluvial de distintas especies ictícolas e dos demais seres vivos que habitan as augas continentais de Galicia.
Neste sentido, establécense nestes artigos os contidos mínimos das normas xerais que deben figurar na orde, así como épocas hábiles, tamaños mínimos das especies e as cotas de captura, tipos de engado que se empregarán con cada especie e as modalidades de pesca permitidas, e prevese, así mesmo, a súa aprobación polo conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas e a súa publicación no
Diario Oficial de Galicia
.
En virtude do anterior, en concordancia co disposto no artigo 27.15 do Estatuto de autonomía, e en uso das atribucións que me confire a Lei 1/1983, do 22 de febreiro, de normas reguladoras da Xunta e da súa Presidencia,
Artigo 1. Normas para a pesca do salmón
1. Períodos hábiles.
a) Coutos da Pontenova (lotes 1, 2 e 3), Betanzos, Celeiro, Couso, A Frieira, Monteporreiro, Salmeán, Sinde e Ximonde: do 1 de maio ao 31 de xullo. Poderá adiantarse o remate da tempada en función das cotas de captura que se establecen máis adiante. Nos coutos do río Ulla, entre o remate anticipado da tempada e o 31 de xullo poderá practicarse a pesca sen morte do salmón.
b) Coutos do río Eo compartidos con Asturias (lotes 4 e 5 da Pontenova, lotes 2 e 3 de San Tirso e lotes 4 a 9 de Abres; no sucesivo, río Eo compartido): do 27 de abril ao 15 de xullo.
c) Outras masas de auga: non se autoriza a captura do salmón.
2. Dimensións mínimas e cotas de captura.
a) Para os efectos do disposto no artigo 20 da Lei de pesca fluvial, e no 71 do seu regulamento, fíxase unha dimensión mínima de 40 cm. No río Eo compartido a dimensión mínima fíxase en 45 cm.
b) Cota de captura por persoa e xornada: un exemplar.
c) Cotas anuais de captura: 12 exemplares no río Lérez, 5 no río Mandeo, 15 no río Masma, 8 no río Miño, 10 no couto de Salmeán e 40 no río Ulla. No resto dos coutos autorizados no río Eo non se establece cota anual de captura.
3. Engados.
a) Engados artificiais autorizados: mosca artificial, culleriña e peixes artificiais ou semellantes.
Do 1 de xuño ata a fin da tempada os engados artificiais só poderán ter un anzol simple.
No río Eo compartido, a partir do 1 de xuño prohíbense a culleriña, o devón e mais os peixes artificiais e semellantes.
Para a pesca sen morte do salmón no río Ulla autorízase unicamente a mosca artificial con anzol sen arponciño.
b) Engados naturais autorizados: miñoca e quisquilla. Só poderán empregarse con anzois de dimensións maiores ou iguais que as que se sinalan no anexo I desta orde.
4. Prescricións especiais para as capturas de salmón.
As capturas accidentais, as capturas fóra da tempada hábil, as capturas de exemplares de dimensión menor cá mínima e mais as capturas en tramos de pesca sen morte terán que ser devoltas á auga con rapidez, mantendo o peixe na auga mentres se libera do engado podéndose valer dunha sacadeira; nunca deberá ser suspendido verticalmente suxeitándoo polo rabo e, de ser preciso, procederase a cortar a sedela para liberar o peixe.
En todos os salmóns capturados se comprobará a existencia de micromarcas magnéticas na cartilaxe nasal no momento de seren precintados e guiados.
Dado que os salmóns micromarcados proceden das repoboacións efectuadas pola Administración galega ou por outras administracións españolas ou estranxeiras, débense recuperar as micromarcas mediante a extracción do fragmento da cartilaxe nasal en que se atope a citada micromarca magnética. Nestes casos, deberase prestar a colaboración necesaria e permitir a permanencia do salmón no centro de precintaxe o tempo necesario para a recuperación da micromarca magnética propiedade da Administración autora da repoboación.
Artigo 2. Normas para a pesca do reo
1. Períodos hábiles.
a) Coutos de Celeiro (lotes 2 e 3), Couso, Lambre, Monteporreiro, Noia, Noval, Ombre, Padrón, Ponte Arnelas, A Ponte do Porto, Ribeiras, Segade, Sinde, Traba, Viveiro (lotes 2 e 3), Ximonde e Xuvia: do 1 de maio ao 30 de setembro.
b) Couto de Betanzos: do 1 de maio ao 14 de setembro.
c) Río Eo compartido: do 18 de maio ao 15 de agosto.
d) Zonas de desembocadura (anexo do Decreto 282/2002): non se autoriza a captura do reo.
e) Outras masas de auga: do 1 de maio ao 31 de xullo.
2. Dimensións mínimas e cotas de captura.
a) Para os efectos do disposto no artigo 20 da Lei de pesca fluvial, e no 71 do seu regulamento, fíxase unha dimensión mínima de 35 cm.
b) Cota de captura por persoa e xornada: 5 exemplares.
c) No couto da Ponte do Porto, a cota de captura é de 2 exemplares por persoa e xornada.
d) No río Eo compartido, a dimensión mínima é de 25 cm e a cota de captura 8 reos ou troitas por persoa e xornada.
3. Engados.
a) Engados artificiais autorizados: mosca artificial, culleriña, risco e peixes artificiais e semellantes.
b) Engados naturais autorizados: todos os engados naturais agás todo tipo de ovas de peixes e o peixe natural. Os engados naturais só poderán empregarse con anzois de dimensións maiores ou iguais que os que se sinalan no anexo I desta orde.
c) Prescricións especiais para engados artificiais nas masas de auga salmoneiras do anexo II, incluídos os coutos de salmón: do 1 de xuño ata a fin da tempada os engados artificiais só poderan ter un anzol simple, agás o risco. A culleriña terá un tamaño máximo de 6,5 cm medidos entre a argola superior e a curvatura do anzol.
d) No río Eo compartido, a partir do 1 de xuño prohíbense a culleriña, o devón e mais os peixes artificiais e semellantes.
e) Prescricións especiais para engados naturais nas masas de auga salmoneiras do anexo II, agás río Eo compartido: queda prohibido o uso de engados naturais, agás para a pesca do salmón nos seus coutos.
f) No río Eo compartido, a partir do 1 de agosto prohíbense os engados naturais.
Artigo 3. Normas para a pesca da troita
1. Períodos hábiles.
a) Masas de auga salmoneiras do anexo II desta orde, agás río Eo compartido: do 1 de maio ao 31 de xullo.
b) Río Eo compartido: do 18 de maio ao 15 de agosto.
c) Masas de auga de reo do anexo III desta orde: do 1 de maio ao 31 de xullo.
d) Cabeceiras de ríos de montaña do anexo IV desta orde: do 1 de maio ao 31 de xullo.
e) Coutos e tramos de pesca sen morte: do 16 de marzo ao 30 de setembro con carácter xeral; o inicio da tempada aprázase ata o 1 de maio nos casos de masas de auga salmoneiras, masas de auga de reo ou cabeceiras de ríos de montaña.
f) Coutos de pesca intensiva: do 16 de marzo ao 30 de setembro.
g) Outras masas de auga: do 16 de marzo ao 31 de xullo.
h) Zonas de desembocadura (anexo do Decreto 282/2002): non se autoriza a captura da troita común (Salmo trutta).
i) Nos coutos con convenio cunha entidade colaboradora, prolongarase a tempada de pesca ata o 30 de setembro na modalidade de pesca sen morte.
2. Dimensións mínimas e cotas de captura.
a) Para os efectos do disposto no artigo 20 da Lei de pesca fluvial, e no 71 do seu regulamento, fíxase unha dimensión mínima de 19 cm con carácter xeral, sen prexuízo das normas específicas que se establecen neste mesmo artigo para determinadas masas de auga.
Cota máxima de captura por persoa e xornada: 10 exemplares, sen prexuízo das normas específicas que se establecen neste mesmo artigo para determinadas masas de auga.
b) Río Eo compartido: dimensión mínima de 25 cm e cota de 8 troitas ou reos por persoa e xornada.
c) Normas específicas en masas de auga do anexo V: dimensión mínima 21 cm e cota de 8 exemplares por persoa e xornada.
d) Normas específicas en toda a masa de auga dos encoros dos anexos VI e VII: dimensión mínima 23 cm e cota de 5 exemplares por persoa e xornada.
e) Normas específicas nos coutos de pesca: no anexo X recóllense as dimensións mínimas e as cotas de captura específicas de cada couto de pesca.
f) Nunha masa de auga concreta non se poderá estar en posesión de troitas de menor tamaño que o autorizado, mesmo cando fosen pescadas noutro lugar, agás no caso de que se estea de paso, con todos os aparellos e engados recollidos e, se é o caso, as canas pregadas.
g) Nos ríos en que haxa troita e mais reo só se poderá capturar un número de pezas igual ao da cota da troita, sen que o número de reos supere a súa propia cota.
h) Os salmónidos procedentes de fuxidas accidentais de centros de acuicultura, no caso da troita arco da vella (Oncorhynchus mykiss), poderán ser capturados sen límite no tamaño mínimo nin na cota de captura, incluíndose nesta excepción os coutos e tramos libres de pesca sen morte.
3. Engados.
a) Engados artificiais autorizados: mosca artificial, culleriña e peixes artificiais e semellantes.
b) Engados naturais autorizados: todos os engados naturais agás todo tipo de ovas de peixes e o peixe natural. Os engados naturais só poderán empregarse con anzois de dimensións maiores ou iguais que as que se sinalan no anexo I desta orde.
c) Prescricións especiais para engados artificiais nas masas de auga salmoneiras do anexo II, incluídos os coutos de salmón: do 1 de xuño ata a fin da tempada os engados artificiais só poderan ter un anzol simple. A culleriña terá un tamaño máximo de 6,5 cm medidos entre a argola superior e a curvatura do anzol.
d) No río Eo compartido, a partir do 1 de xuño prohíbense a culleriña, o devón e mais os peixes artificiais e semellantes.
e) Prescricións especiais para engados naturais nas masas de auga salmoneiras do anexo II, agás río Eo compartido: queda prohibido o uso de engados naturais agás para a pesca do salmón nos seus coutos.
f) No río Eo compartido, a partir do 1 de agosto prohíbense os engados naturais.
g) No anexo VIII establécense as masas de auga en que se prohibe o engado natural a partir do 1 de xullo.
h) Outras prescricións especiais para engados naturais recóllense nos réximes especiais do anexo XII.
Artigo 4. Normas para a pesca dos ciprínidos e da perca negra
1. Períodos hábiles.
a) Masas de auga salmoneiras do anexo II desta orde: do 1 de maio ao 31 de xullo.
b) Masas de auga de reo do anexo III desta orde: do 1 de maio ao 31 de xullo.
c) Cabeceiras de ríos de montaña do anexo IV desta orde: do 1 de maio ao 31 de xullo.
d) Encoros do anexo VII: todo o ano.
e) Outras masas de auga: do 16 de marzo ao 31 de xullo.
2. Engados.
a) Engados artificiais autorizados: mosca artificial, culleriña, peixes artificiais, engados de superficie (comunmente coñecidos como «poppers» e «plugs») e engados de materiais plásticos ou semellantes (comunmente coñecidos como «vinilos»).
b) Engados naturais autorizados: todos os engados naturais, agás todo tipo de ovas de peixes e o peixe natural. Os engados naturais só poderán empregarse con anzois de dimensións maiores ou iguais que as que se sinalan no anexo I desta orde.
c) Con carácter xeral prohíbense aqueles engados e tamaños de anzol prohibidos para salmón ou reo na mesma masa de auga e no mesmo período.
d) Autorízase cebar as augas para a captura de ciprínidos nos encoros do anexo VII. Esta ceba das augas poderá realizarse con engados vexetais ou pensos. Cando se trate de adestramentos e campionatos oficiais, poderase empregar o asticot con autorización expresa do servizo provincial de Conservación da Natureza correspondente.
e) Fóra da tempada hábil de salmónidos, nos encoros do anexo VII e nos tramos autorizados todo o ano pódense empregar anzois de calquera tamaño para a captura de ciprínidos con engados vexetais ou asticot e quedan prohibidos outros engados. No mesmo período, para a captura de perca negra poderanse empregar, ademais dos anteriores, peixes artificiais, engados de superficie (comunmente coñecidos como «poppers» e «plugs») e engados de materiais plásticos ou semellantes (comunmente coñecidos como «vinilos»).
Artigo 5. Normas para a pesca da saboga (Alosa fallax)
1. Períodos hábiles.
a) Tramo do río Ulla comprendido entre a presa de Couso e a desembocadura: do 1 de maio ao 10 de xuño.
b) Outras masas de auga: non se autoriza a captura da saboga.
2. Dimensións mínimas e cotas de captura.
a) Para os efectos do disposto no artigo 20 da Lei de pesca fluvial, e no 71 do seu regulamento, fíxase unha dimensión mínima de 30 cm.
b) Cota de captura por persoa e xornada: cinco exemplares.
3. Engados.
Con carácter xeral prohíbense aqueles engados e tamaños de anzol prohibidos para salmónidos na mesma masa de auga e no mesmo período.
Artigo 6. Normas para a pesca da anguía
Védase a pesca deportiva da anguía en todas as augas continentais da Comunidade Autónoma e en todas as fases do ciclo vital da especie, incluíndo en todo caso os exemplares denominados comunmente como angula ou meixón. Exceptúase deste réxime a pesca de interese etnográfico autorizada no río Miño nos concellos de Portomarín, O Páramo, Paradela e Guntín.
Artigo 7. Réxime especial da lamprea
A pesca da lamprea autorízase unicamente nos ríos Tea e Ulla. As autorizacións para a pesca da lamprea regúlanse mediante unha normativa específica que publica anualmente a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas.
Artigo 8. Réxime especial do cangrexo vermello americano e do cangrexo sinal
1. Períodos hábiles.
a) Encoros de Sabón, As Forcadas e Cecebre (agás tramos vedados): todo o ano.
b) Ríos Sil e Bibei: todo o ano.
c) Ríos Furnia, Hospital e Pego (afluentes do Baixo Miño) augas abaixo da estrada PO-552 (Vigo-Tui) en todos os casos: todo o ano.
d) Canles e pozas da antiga lagoa de Antela, pozas dos Milagres (concello de Maceda), pozas de Rioseco (concello de Paderne de Allariz), pozas de Niñodaguia (concello de Xunqueira de Espadanedo) e coiñais de Oímbra (concello de Oímbra): todo o ano.
e) Encoro da Fervenza e tramo do río Xallas augas abaixo da presa de Ventín: do 16 de marzo ao 30 de setembro.
f) Encoros de Belesar e Os Peares, nos tramos incluídos no réxime especial de encoros do anexo VII: todo o ano.
g) Outras masas de auga: non se autoriza a captura do cangrexo vermello americano.
2. Dimensións mínimas e cotas de captura.
Non se establecen dimensións mínimas nin cotas de captura.
3. Artes de pesca.
A única arte autorizada é o retel. Cada persoa só poderá empregar un máximo de 10 reteis.
4. Normas adicionais.
a) Cada persoa non ocupará cos seus reteis máis de 100 m de río ou de beira de encoro.
b) Prohíbese a comercialización das capturas.
c) Todas as capturas deberán ser sacrificadas na zona de pesca; para isto, inmediatamente despois da captura de cada animal haberá que quitarlle o apéndice central do rabo, de tal xeito que se saque tamén parte do tubo dixestivo do animal.
d) En función da evolución da tempada, a Dirección Xeral de Conservación da Natureza, por proposta do Servizo de Conservación da Natureza da Xefatura Territorial, poderá restrinxir a pesca nunha ou varias zonas, establecer cotas de captura, modificar as datas da campaña ou establecer cantas normas complementarias sexan precisas para garantir o correcto desenvolvemento da tempada de pesca.
Artigo 9. Réxime especial de especies de esteiro (robaliza, muxo, solla…)
1. Períodos hábiles.
a) Masas de auga salmoneiras do anexo II desta orde: do 1 de maio ao 31 de xullo, ou ata a finalización da tempada do reo naqueles coutos autorizados ata o 30 de setembro.
b) Masas de auga de reo do anexo III desta orde: do 1 de maio ao 31 de xullo, ou ata a finalización da tempada do reo naqueles coutos autorizados ata o 30 de setembro.
c) Zonas de desembocadura (anexo do Decreto 282/2002): todo o ano.
d) Outras masas de auga: do 16 de marzo ao 31 de xullo.
2. Dimensións mínimas e cotas de captura.
a) A dimensión mínima de captura para cada unha destas especies será a establecida na normativa de pesca marítima.
b) A cota máxima de capturas por persoa e día será de 5 kg para o total de pezas capturadas e pode non computarse o peso dunha peza. Só se permitirá a tenza dunha peza que exceda o peso do tope establecido.
3. Engados.
Engados autorizados: xorra ou becho de mar (Nereis sp.), pulga de mar ou miolo de pan. Así mesmo, autorízase a pesca deportiva de cefalópodos con poteira.
Artigo 10. Especies vedadas
Védanse en todas as masas de auga as seguintes especies: cangrexo de río (Austropotamobius pallipes pallipes), reñosa (Rutilus arcasii), espiñento (Gasterosteus aculeatus), sábalo (Alosa alosa) e anguía (Anguilla anguilla).
Artigo 11. Xornadas hábiles
Con carácter xeral decláranse os luns como inhábiles para a pesca, agás festivos nacionais ou autonómicos.
Nos coutos de pesca serán tamén inhábiles os xoves, agás festivos nacionais ou autonómicos.
No tramos dos ríos Eo e Navia compartidos con Asturias serán inhábiles os luns e mais os xoves, agás festivos nacionais.
Nos coutos con convenio cunha entidade colaboradora, os xoves serán hábiles na modalidade de pesca sen morte.
Nas zonas de desembocadura (anexo do Decreto 282/2002) e mais nos encoros en que se autoriza a pesca de ciprínidos e perca negra durante todo o ano (anexo VII) serán hábiles todos os días da semana para a captura de especies distintas dos salmónidos.
Excepcionalmente, e logo de resolución do director xeral de Conservación da Natureza, nas xornadas inhábiles poderanse expedir permisos de pesca en coutos para atender aqueles compromisos institucionais que o requiran ou para compensar os erros que se poidan producir no sistema de expedición de permisos de pesca.
Artigo 12. Horas de pesca
De conformidade co disposto no artigo 31.3 da Lei de pesca fluvial, só se poderá practicar a pesca no período comprendido entre unha hora antes da saída do sol e unha hora despois do solpor. As horas oficiais serán as publicadas na páxina web de Meteogalicia (http://www.meteogalicia.es/web/predicion/orto/ortoIndex.action), tomando como referencia a localidade máis próxima ao punto onde se estea pescando.
Dez minutos antes do comezo e dez minutos despois da finalización da xornada de pesca todos os aparellos e engados deberán estar recollidos e, se é o caso, as canas pregadas.
Artigo 13. Modalidades de pesca
Como regra xeral, e para todas as especies, só se autoriza a pesca con cana, sen prexuízo da regulamentación específica da lamprea, cangrexo vermello americano e cangrexo sinal.
Prohíbese o aparello coñecido como «de ninfa» e calquera outro semellante (que estea composto por máis dunha ninfa ou perdigón), lastrado no seu extremo e que arrastre polo fondo.
Artigo 14. Canas de pescar e utensilios auxiliares
a) De conformidade co disposto no artigo 51 do Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais, para a pesca en tramos de ríos só se permite o emprego dunha cana por persoa, a unha distancia máxima do pescador ou pescadora de tres metros, e dunha sacadeira ou un lazo como elemento auxiliar.
b) Para a pesca desde embarcacións só se poderá empregar unha cana por persoa, autorizándose un máximo de tres canas por embarcación aínda que o número de persoas embarcadas sexa maior.
c) Nas zonas de desembocadura (anexo do Decreto 282/2002) e nos encoros que se relacionan nos anexos VI e VII desta orde autorízase o emprego de dúas canas desde a beira e a unha distancia máxima do pescador ou pescadora de tres metros.
Artigo 15. Pesca desde embarcación
De conformidade co disposto no artigo 17 do Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais, só se poderá pescar desde embarcacións ou artefactos aboiantes nas zonas de desembocadura e naquelas masas de auga expresamente autorizadas nos anexos VI e VII desta orde, sen prexuízo das competencias dos organismos responsables da navegación e a flotación nas zonas de desembocadura ou nas masas de auga continentais.
Artigo 16. Pesca sen morte
Nos coutos e tramos de pesca sen morte rexerán as seguintes normas:
– Autorízanse unicamente a mosca artificial nas súas distintas modalidades e a culleriña, en ambos os dous casos cun só anzol e sen arponciño, e queda prohibido para todos os efectos o engado natural.
– Todas as capturas deberán ser devoltas á auga inmediatamente despois da súa extracción, agás os salmónidos procedentes de fuxidas accidentais de centros de acuicultura, caso da troita arco da vella (Oncorhynchus mykiss), que poderán ser capturados sen límite no tamaño mínimo nin na cota de captura.
– Non se poderá ter ningún peixe, aínda que fose pescado noutro tramo, agás o suposto determinado no parágrafo anterior.
– Aos mércores poderán reservarse os permisos de couto para actividades educativas solicitadas por entidades interesadas na mellora do medio fluvial. Nestes casos expediranse os permisos gratuitamente e poderase ampliar o número máximo de permisos por causas xustificadas.
No anexo IX recóllense os tramos libres en que unicamente se poderá practicar a pesca sen morte.
Artigo 17. Normativa dos coutos
Apróbase a normativa dos coutos de pesca que figura no anexo X desta orde.
Artigo 18. Vedas e réximes especiais
a) Védanse as masas de auga que se relacionan no anexo XI desta orde. A inclusión dunha masa de auga neste anexo prevalece fronte á súa inclusión en calquera outro anexo desta orde e a masa de auga considerarase vedada para todos os efectos.
b) Apróbanse os réximes especiais provinciais que figuran no anexo XII desta orde.
Disposición adicional primeira
No caso dos coutos de salmón nos cales remate a tempada ao chegar á cota anual, quen teña permisos expedidos con anterioridade poderá solicitar a devolución do importe ou trocalos por permisos para troita ou reo en calquera couto, en función das dispoñibilidades do servizo da xefatura territorial.
En todo caso, para o reintegro do importe será preciso presentar unha solicitude escrita á cal se xunte o permiso e mais unha copia do impreso de pagamento en que figuren os datos do titular do permiso.
Con carácter xeral, o prazo de solicitude para devolucións ou trocos será de dez días naturais contados a partir do peche da tempada no couto; transcorrido este prazo, só procederá a devolución ou o troco cando se solicite antes da data de expiración da vixencia do permiso.
Disposición adicional segunda
Facúltase a persoa titular da Dirección Xeral de Conservación da Natureza para ditar cantos actos e resolucións sexan necesarios para o desenvolvemento desta orde.
Disposición adicional terceira
Facúltase a persoa titular da Dirección Xeral de Conservación da Natureza para modificar a normativa de coutos de pesca que figuran no anexo X desta orde e facer as reservas dos permisos dos coutos de pesca, de conformidade co disposto nos artigos 30, 32 e 33 do Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais (Decreto 130/1997, do 14 de maio). Estas reservas requirirán unha solicitude da entidade titular da reserva de permisos cunha anticipación mínima de quince días, o informe favorable do Servizo de Conservación da Natureza da Xefatura Territorial e, no caso dos concursos deportivos oficiais ou das entidades colaboradoras, a práctica da modalidade de pesca sen morte.
Disposición adicional cuarta
Co obxecto de facilitar a preparación dos pescadores galegos seleccionados para participaren en competicións nacionais e internacionais, a Federación Galega de Pesca, co visto e prace da Secretaría Xeral para o Deporte, poderá propoñer á Dirección Xeral de Conservación da Natureza a autorización para practicar a pesca sen morte nun tramo nas augas continentais da nosa comunidade autónoma fóra do período hábil de pesca.
A solicitude deberá de ir acompañada da identificación dos pescadores e, se é o caso, dos seus adestradores, e nela especificaranse as datas dos adestramentos que se pretenden autorizar.
Disposición derradeira
Esta orde entrará en vigor o día seguinte ao da súa publicación no Diario Oficial de Galicia e manterase vixente ata a publicación da orde correspondente á tempada do ano 2015.
Santiago de Compostela, 16 de decembro de 2013
Na táboa deste anexo figuran os principais tramos fluviais habitados polo salmón. Nos límites inclúense entre parénteses os concellos en que se atopan. En todos os casos a masa de auga comprende o último quilómetro de todos os afluentes do tramo. Na columna titulada «km» figura a lonxitude aproximada do tramo expresada en quilómetros.
Na táboa deste anexo figuran os principais tramos fluviais habitados polo reo. Nos límites de cada tramo inclúense entre parénteses os concellos en que se atopan. Na columna titulada «km» figura a lonxitude aproximada do tramo expresada en quilómetros. Cando a masa de auga inclúe todo o curso dos afluentes existentes no tramo, na columna titulada «Obs.» figura o texto «Afluentes»; nos demais casos, a masa de auga inclúe o último quilómetro de todos os afluentes do tramo.
Nas masas de auga delimitadas neste anexo o comezo da tempada da troita aprázase ata o 1 de maio. Os límites de encoros son os que se fixan nos anexos VI e VII desta orde e os límites de coutos son os que se fixan no anexo X. Noutros límites inclúense entre parénteses os concellos en que se atopan.
Provincia de Lugo
Bacía do Eo.
Bacía do Miño.
Bacía do Navia.
Bacía do Sil.
Provincia de Ourense
Bacía do Douro.
Bacía do Limia.
Bacía do Miño.
Bacía do Sil.
Os límites superiores de encoros son os que se fixan nos anexos VI e VII desta orde. Os límites das zonas de desembocadura son os do Decreto 282/2002. Os límites de coutos son os que se fixan no anexo X desta orde. Noutros límites inclúense entre parénteses os concellos en que se atopan.
Nas táboas deste anexo relaciónanse e delimítanse os encoros en que non se autoriza a pesca durante todo o ano pero que teñen unha normativa específica no referente a número de canas, pesca desde embarcación e tamaño mínimo da troita.
Cando no límite superior figure o texto «Augas encoradas» considerarase que o límite superior está situado 100 m augas abaixo do punto onde rematan as augas correntes, tanto no curso principal como en todos os afluentes que vertan ao encoro. Esta distancia aplicarase tanto en ambas as dúas beiras como, no caso de pesca desde embarcación, na propia masa de auga.
Nos encoros en que se autoriza a pesca desde embarcacións ou artefactos aboiantes, na columna titulada «Pesca desde embarcación» inclúese o texto «Autorizada» seguido, de ser o caso, do tipo de embarcacións ou artefactos autorizados.
Nas táboas deste anexo relaciónanse e delimítanse os encoros en que se autoriza a pesca de ciprínidos e/ou perca negra durante todo o ano.
Cando no límite superior figure o texto «augas encoradas», considerarase que o límite superior está situado 100 m augas abaixo do punto onde rematan as augas correntes, tanto no curso principal como en todos os afluentes que vertan ao encoro. Esta distancia aplicarase tanto en ambas as dúas beiras como, no caso de pesca desde embarcación, na propia masa de auga.
Nos encoros en que se autoriza a pesca desde embarcacións ou artefactos aboiantes, na columna titulada «Pesca desde embarcación» inclúese o texto «Autorizada» seguido, de ser o caso, do tipo de embarcacións ou artefactos autorizados.
Provincia da Coruña.
Río Furelos: couto de Furelos.
Provincia de Lugo.
Río Asma e afluentes: entre o nacemento (concello de Carballedo) e a desembocadura no encoro dos Peares (concello de Chantada), nunha lonxitude aproximada de 26 km.
Rego Bieitas e afluentes: entre o nacemento (concello de Taboada) e a desembocadura no encoro de Belesar (concello de Taboada), nunha lonxitude aproximada de 11 km.
Río Búbal e afluentes.
Río Cabe e afluentes.
Rego de Camporramiro: entre o nacemento (concello de Chantada) e a desembocadura no encoro dos Peares (concello de Chantada), nunha lonxitude aproximada de 9 km.
Río Eo e afluentes: desde o nacemento do río ata o límite superior do couto de Vilarmide.
Rego de Fondós e afluentes: entre o nacemento (concello de Chantada) e a desembocadura no encoro dos Peares (concello de Carballedo), nunha lonxitude aproximada de 13 km.
Río Ladra: couto de Begonte.
Río da Lama e afluentes: entre o nacemento (concello de Chantada) e a desembocadura no encoro de Belesar (concello de Chantada), nunha lonxitude aproximada de 14 km.
Río Landro: entre a desembocadura do río das Balsadas (concello de Ourol) e a presa de Salto do Can (concellos de Ourol e Viveiro), nunha lonxitude aproximada de 3,6 km.
Río Loio: entre o nacemento (concellos de Sarria e Paradela) e a desembocadura no encoro de Belesar (concello de Paradela), nunha lonxitude aproximada de 20 km.
Río Lor e afluentes: agás no tramo comprendido entre o límite inferior do couto da Labrada e a desembocadura no río Sil, cunha lonxitude aproximada de 6,1 km, e no tramo comprendido entre a ponte de Froxán (concello de Folgoso do Courel) e o límite superior do couto da Labrada, cunha lonxitude aproximada de 6,5 km.
Río Lóuzara.
Rego de Moreda e afluentes: entre o nacemento (concello de Taboada) e a desembocadura no encoro de Belesar (concello de Taboada), nunha lonxitude aproximada de 17 km.
Río Navia e afluentes.
Río Neira e afluentes: agás no tramo autorizado para a pesca de ciprínidos, augas abaixo do couto da Pobra, no tramo do río Sarria augas abaixo da ponte da estrada de Samos (rúa Calvo Sotelo do núcleo urbano de Sarria) e no curso principal do río Tórdea.
Río da ponte de Enviande e afluentes: entre o nacemento (concello de Chantada) e a desembocadura no encoro de Belesar (concellos de Chantada e Taboada), nunha lonxitude aproximada de 20 km.
Rego de Portocelo e afluentes: entre o nacemento (concello de Taboada) e a desembocadura no encoro de Belesar (concello de Taboada), nunha lonxitude aproximada de 5 km.
Río Sardiñeira e afluentes.
Río Sil e afluentes: toda a rede hidrográfica vertente no río Sil non incluída noutros parágrafos, coa excepción do curso principal deste.
Rego de Souto Varela e afluentes: entre o nacemento (concello de Chantada) e a desembocadura no encoro dos Peares (concello de Chantada), nunha lonxitude aproximada de 4 km.
Rego de Vilela e afluentes: entre o nacemento (concello de Taboada) e a desembocadura no encoro de Belesar (concello de Taboada), nunha lonxitude aproximada de 6 km.
Rego de Xamogo e afluentes: entre o nacemento (concello de Taboada) e a desembocadura no encoro de Belesar (concellos de Portomarín e Taboada), nunha lonxitude aproximada de 6 km.
Provincia de Ourense.
Todas as masas de auga da provincia agás nas que a seguir se relacionan:
– Encoros en que se autoriza a pesca de ciprínidos e perca negra durante todo o ano (anexo VII desta orde).
– Encoros de Penarrubia (río Sil), Cenza (río Cenza), Leboreiro (río Mao), Santo Agostiño ou Pías (río Bibei).
– Río Miño: curso principal.
– Río Sil: curso principal.
– Río Avia: entre a presa de Albarellos e a desembocadura no río Miño.
– Río Támega: entre a ponte da estrada N-525 e a fronteira con Portugal.
– Río Arnoia: entre a desembocadura do río Ourille e a desembocadura no río Miño.
– Río Arenteiro: tramo de pesca intensiva do couto do Carballiño.
Na táboa deste anexo inclúense os tramos fluviais en que unicamente se poderá practicar a modalidade de pesca sen morte. Na columna titulada «km» figura a lonxitude aproximada do tramo expresada en quilómetros.
Nas táboas deste anexo inclúense os coutos de pesca fluvial da Comunidade Autónoma xunta coas súas normas básicas de funcionamento. Na columna titulada «km» figura a lonxitude aproximada do tramo expresada en quilómetros. Na columna titulada «Cat.» figura a categoría dos permisos de pesca, tendo en conta que nun mesmo couto ou tramo os permisos de inferior categoría só se expiden no caso de veda da especie principal. Na columna titulada «cm troita» figura a dimensión mínima da troita, en centímetros, que rexerá no couto. Na columna titulada «Núm. troita» figura a cota de captura de troitas por persoa e xornada. Na columna titulada «Lab.» figura o número de permisos diarios de martes a venres. Na columna titulada «S-D-F» figuran os permisos de pesca diarios, os sábados, domingos ou festivos.
Provincia da Coruña.
Provincia de Lugo.
Provincia de Ourense.
Provincia de Pontevedra.
Nas táboas deste anexo inclúense os tramos fluviais que permanecerán vedados durante toda a tempada de pesca. A inclusión dunha masa de auga neste anexo prevalece fronte á súa inclusión en calquera outro anexo da presente orde. A masa de auga considerarase vedada para todos os efectos. Na columna titulada «km» figura a lonxitude aproximada do tramo expresada en quilómetros. Cando a veda inclúe todos os afluentes existentes no tramo, na columna titulada «Obs.» figura o texto «Afluentes»; nesta mesma columna tamén se fan constar, se é o caso, algunhas outras particularidades da veda.
Provincia da Coruña.
Provincia de Lugo.
Provincia de Ourense.
Provincia de Pontevedra.
Réximes especiais da provincia da Coruña.
– Río Eume.
No couto de Ombre, os xoves expediranse permisos de pesca sen morte.
– Río Grande.
No couto da Ponte do Porto prohíbese o engado natural.
– Lagoa da Frouxeira (concello de Valdoviño).
Autorízase a pesca de especies de esteiro (robaliza, muxo, solla...) durante todo o ano.
– Río Ulla e afluentes.
No curso principal augas abaixo da presa de Portodemouros e no último quilómetro de todos os afluentes que verten neste tramo a pesca rexerase polos réximes especiais da provincia de Pontevedra, agás o río Sar.
Réximes especiais da provincia de Lugo.
– Río Cabe e afluentes.
Autorízase a pesca de ciprínidos ata o 1 de novembro desde a presa do Cubano (concello de Monforte de Lemos) ata a Ponte Vella de Canaval (concellos de Sober e Pantón), nunha lonxitude aproximada de 7,8 km.
– Río Eo e afluentes.
Con motivo da Festa da Troita na Pontenova, autorízase un concurso de pesca o día 1 de maio nos coutos de Vilarmide, Xinzo, Salmeán e A Pontenova (lotes 1, 2 e 3), así como no tramo libre da Pontenova. Neste tramo só poderá pescar quen participe no concurso.
Védase a pesca do reo no couto de Vilarmide.
– Río Masma.
No tramo comprendido entre o Pozo dos Cantos (concellos de Barreiros e Foz) e a ponte da Espiñeira prorrógase ata o 30 de setembro a pesca de robaliza, muxo e solla con xorra (Nereis sp.), pulga de mar ou miolo de pan.
– Río Miño.
Autorízase a pesca de ciprínidos durante todo o ano no tramo comprendido entre a presa do Rei Chiquito (concello de Lugo) e Acea do Vilar (concello de Lugo), nunha lonxitude aproximada de 5 km.
Nos caneiros autorizados nos concellos do Páramo, Portomarín, Guntín e Paradela, os períodos hábiles serán os que estableza a Xefatura Territorial da Consellería do Medio Rural.
– Río Neira e afluentes.
Autorízase a pesca de ciprínidos durante todo o ano entre Ponte de Neira, límite inferior do couto da Pobra, (concellos do Corgo e O Páramo) e a desembocadura no río Miño, nunha lonxitude aproximada de 4 km.
Réximes especiais da provincia de Ourense.
– Río Arenteiro.
Á altura das plataformas existentes no tramo de pesca intensiva do couto do Carballiño, resérvanse 150 m para uso exclusivo por persoas con mobilidade reducida.
Nos tramos 1 e 3 do couto do Carballiño a tempada de pesca finalizará o 30 de xuño.
– Río Arnoia.
No primeiro tramo do couto dos Medos, comprendido entre a ponte de Parada á Igrexa e a ponte da estrada Maceda-Vilar de Barrio, prohíbese o uso de engado natural durante toda a tempada hábil. No resto do couto prohíbese a pesca de calquera especie utilizando como engado o asticot.
No couto de Celanova inclúense nas xornadas inhábiles os venres, agás festivos nacionais ou autonómicos. Neste mesmo couto prohíbese a pesca de calquera especie utilizando como engado o asticot.
Autorízase durante todo o ano a pesca de ciprínidos no tramo comprendido entre a presa de Acearrica (concello de Allariz) e a presa do Buraco (concello de Allariz), nunha lonxitude aproximada de 0,7 km.
– Río Mao.
No tramo de pesca sen morte do couto de Montederramo, a tempada de pesca finalizará o 31 de xullo.
No encoro de Leboreiro (couto de Montederramo) permítese o uso de dúas canas ao parado.
– Río Miño.
Permítese a pesca de ciprínidos e black-bass ou perca negra desde a beira do río durante todo o ano, no tramo comprendido entre o viaduto do ferrocarril (concello de Ourense) e a ponte do Ribeiriño ou Ponte Novísima (concello de Ourense), nunha lonxitude aproximada de 1,2 km.
– Río Sil.
Autorízase a pesca de criprínidos e black-bass ou perca negra durante todo o ano no tramo comprendido entre a ponte de San Fernando (concello do Barco de Valdeorras) e a depuradora (concello do Barco de Valdeorras), nunha lonxitude aproximada de 2,5 km.
– Río Viñao.
No couto de Boborás prohíbese o uso do asticot como engado para todas as especies.
Réximes especiais da provincia de Pontevedra.
– Río Louro.
No couto do Porriño-Mos inclúense nas xornadas inhábiles os martes e venres, agás festivos nacionais ou autonómicos.
– Río Pontiñas ou de Cabirtas (afluente do Deza).
Autorízase a pesca de ciprínidos durante todo o ano no tramo comprendido entre a parte superior da lagoa do Auditorio (límite superior) e a ponte da Devesa (límite inferior), no concello de Lalín.
– Río Vea.
No couto de Souto de Vea inclúense nas xornadas inhábiles os martes e venres, agás festivos nacionais ou autonómicos.
– Río Ulla.
No tramo desde a ponte de Catoira ata a ponte da estrada N-550 en Pontecesures, nunha lonxitude aproximada de 10 km, poderase pescar desde embarcacións ou artefactos aboiantes.
Do 1 de maio ao 31 de xullo poderase utilizar xorra no tramo comprendido entre a ponte de Catoira e a ponte da estrada N-550 en Pontecesures para a pesca de especies propias de esteiros (robaliza, muxo, solla etc.).
– Río Oitavén.
Autorízase a pesca desde embarcacións sen motor, no encoro das Eiras.
– Río Verdugo.
Aprázase o inicio da tempada ata a data de celebración da Festa Municipal da Troita no tramo de pesca sen morte do couto de Ponte Caldelas. Con motivo desta festa, autorízase a celebración dun concurso de pesca neste tramo, coas normas que estableza a entidade organizadora, logo de aprobación do servizo do departamento territorial.