RESOLUCIÓN do 4 de febreiro de 2008 pola que se dispón a publicación do acordo para a coordinación da inspección en materia de comercio interior subscrito entre o Ministerio de Industria, Turismo e Comercio e a Consellería de Innovación e Industria da Xunta de Galicia.
CONSELLERÍA DE INNOVACIÓN E INDUSTRIA — III. OUTRAS DISPOSICIÓNS — 27/02/2008

Subscrito, logo da tramitación regulamentaria, o acordo para a coordinacion da inspección en materia de comercio interior entre o Ministerio de Industria, Turismo e Comercio e a Consellería de Innovación e Industria da Xunta de Galicia, procede a publicación no Diario Oficial de Galicia do dito acordo, que figura como anexo a esta resolución.
Santiago de Compostela, 4 de febreiro de 2008.
P.D. (Orde 31-1-2006, DOG nº 24)
Emilio Nogueira Moure
Secretario xeral da Consellería de Innovación
e Industria
Acordos de coordinación da inspección en materia de comercio interior. Conferencia sectorial de comercio interior do 20 de novembro de 2007
Procedemento para establecer interpretacións normativas comúns no ámbito do comercio interior.
Sen prexuízo das competencias que correspondan a cada comunidade autónoma en virtude do seu respectivo estatuto, é obxectivo das autoridades estatal e autonómicas alcanzar criterios comúns de interpretación das normas administrativas de carácter estatal en materia de ordenación do comercio para lograr que a súa aplicación se axuste á mellor consecución dos obxectivos para os que se ditou.
Os devanditos criterios en modo ningún pretenden desprazar o exercicio de interpretación normativa de cada unha das comunidades autónomas que é irrenunciable. Agora ben, a fixación de criterios comúns mediante un procedemento que garanta a plena participación de todas as implicadas revísteos dunha auctoritas que supón un avance respecto da situación precedente e propiciará unha maior seguridade xurídica para as empresas en todo o territorio español.
Neste procedemento, como en todos os ámbitos administrativos, as administracións deberán actuar conforme os principios de colaboración, cooperación, coordinación, eficacia e conforme os principios de transparencia e participación, polo que o procedemento deberá tamén garantir o público coñecemento dos criterios e a participación dos sectores implicados.
As referencias feitas no acordo ás comunidades autónomas entenderanse igualmente feitas ás cidades de Ceuta e Melilla.
En consecuencia, por proposta da Mesa de Directores Xerais na súa reunión do 13 de setembro de 2007, elévase á Conferencia Sectorial de Comercio Interior, conforme o artigo 5.5º da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, este acordo polo que se aproba o procedemento para o establecemento de interpretacións normativas comúns no ámbito de comercio interior.
1. Obxectivos.
O procedemento ten por obxecto acordar interpretacións comúns da normativa estatal vixente en materia de comercio interior en relación co exercicio da potestade inspectora e sancionadora.
O procedemento tramitarase integramente mediante documentación electrónica e as notificacións realizaranse exclusivamente por correo electrónico a través da área web restrinxida de coordinación da inspección proporcionada polo Ministerio de Industria, Turismo e Comercio. É responsabilidade de cada un dos integrantes acreditados converter, se é o caso, a información que conste en formato papel a formato electrónico.
2. Elementos do procedemento.
2.1. Iniciación.
Os órganos consultantes que poden iniciar o procedemento serán, exclusivamente:
-Os directores xerais competentes en materia de comercio interior, autoridades asimiladas das CCAA ou calquera outra persoa delegada por este.
-O director xeral de Política Comercial, autoridade asimilada da Administración xeral do Estado ou calquera outra persoa delegada competente en materia de comercio interior.
2.2. Obxecto da solicitude e contido.
As solicitudes de iniciación do procedemento versarán con carácter xeral sobre as cuestións interpretativas que poidan formularse en relación coa normativa estatal en materia de comercio interior e deberán conter os aspectos seguintes:
Exposición dos feitos: describirase, obxectivamente e de forma que poida ser xeneralizada a outros supostos similares, o asunto con respecto ao cal se solicita interpretación.
Explicación dos motivos polos que se formula, mediante unha breve exposición das cuestións interpretativas que se formulan e o seu fundamento.
Normativa xurídica aplicable: dependendo de se se trata dunha consulta xurídica ou dun concepto xurídico indeterminado, indicarase o concepto xurídico indeterminado ou precepto que hai que aclarar ou ben a normativa aplicable ao suposto concreto (en caso de coñecela).
Expresión concreta e clara sobre os puntos a que deben darse resposta no informe.
Documentación complementaria que sexa estritamente necesaria, en formato electrónico e entre as que poderán figurar: consultas de comercios, asociacións ou consultoras, albarás, facturas, textos publicitarios, folletos, etiquetaxe, etc.
Os consultantes, no suposto de que pretendan que se chegue ao establecemento dun criterio interpretativo común para todas elas, solicitarán expresamente a aplicación deste procedemento e acompañarán a consulta dunha proposta de interpretación.
3. Carácter do acordo interpretativo.
As interpretacións logradas a través do procedemento descrito neste documento consideraranse adoptadas pola mesa de directores xerais de comercio, sen prexuízo de que posteriormente poidan elevarse formalmente a acordo ou convenio de Conferencia Sectorial de Comercio Interior.
4. Procedemento.
4.1. Iniciación.
O procedemento iníciase polos órganos citados no punto 2.1.
4.2. Desenvolvemento.
4.2.1. Informe básico.
As solicitudes de iniciación do procedemento dirixiranse á Dirección Xeral de Política Comercial ou competente en materia de comercio interior, quen, baseándose na información achegada na solicitude, elaborará un primeiro informe sobre a cuestión a debate, que será enviado por correo electrónico a todas as comunidades autónomas para que poidan manifestar as súas opinións respecto da cuestión formulada, se o consideran oportuno.
Para a elaboración deste informe teranse en conta os seguintes criterios:
-Tomarase como base a documentación achegada polo solicitante e sobre esta efectuarase o pronunciamento.
-Se para unha maior exactitude no pronunciamento, se considerase necesario ou conveniente efectuar consultas previas a outros organismos ou entidades, poderá suspenderse a elaboración do referido informe ata canto se reciba resposta ás consultas formuladas. Para este trámite, poderase utilizar documentación e procedemento escrito tradicional.
4.2.2. Observacións.
As comunidades autónomas a que se remita o informe básico contarán cun prazo de 10 días hábiles para a emisión das opinións e observacións que se estimen oportunas, salvo naqueles supostos en que a complexidade ou dificultade técnica do asunto aconsellasen unha ampliación do prazo previa solicitude da comunidade autónoma que o considere oportuno.
Prazo similar concederase aos restantes órganos aos cales se soliciten, así mesmo, observacións.
As opinións e observacións das comunidades autónomas versarán sobre as cuestións debatidas na consulta e estarán baseadas na súa interpretación e aplicación da norma que se trate.
Non deberán propoñerse modificacións ao informe básico sexan manifestamente contrarias á normativa vixente ou que supoñan a súa modificación.
4.2.3. Elaboración de posteriores informes.
Transcorridos os prazos anteriormente mencionados, a Dirección Xeral de Política Comercial elaborará un segundo informe no que se terán en conta as observacións recibidas e que, en unión das emitidas, se remitirá a todas as comunidades autónomas.
4.2.4. Última fase do consenso.
O procedemento descrito no punto anterior poderase repetir tantas veces como sexa necesario, sempre que as observacións que se efectuen supoñan, a xuízo da dirección xeneral melloras do contido das revisións dos informes precedentes.
Rematada a fase de informes, a Dirección Xeral de Política Comercial ou órgano competente en materia de comercio interior, co obxecto de chegar a un consenso global nas formulacións non converxentes, formulará o asunto nunha reunión do grupo de traballo de coordinación da inspección antes de elaborar a proposta definitiva que se someterá á aprobación da Mesa de Directores Xerais de Comercio, que será o órgano competente para a adopción de acordos interpretativos, sen prexuízo de que estes poidan propoñerse con posterioridade para formalizarse no marco dun convenio de conferencia sectorial.
5. Aprobación pola mesa de directores xerais.
No suposto de que na Mesa de Directores Xerais de Comercio non fose posible chegar a un consenso xeral sobre o criterio interpretativo aplicable a unha cuestión obxecto do debate, a acta da sesión de Mesa de Directores Xerais deixará constancia daquelas comunidades autónomas que se pronunciasen a favor e en contra da interpretación aprobada, así como da súa explicación de voto se así o solicitasen.
6. Base de datos interna e difusión dos acordos.
6.1. Base de datos.
Por parte da Dirección Xeral de Política Comercial confeccionarase unha base de datos na área privada da internet do Ministerio de Industria, Turismo e Comercio, en que con respecto a cada unha das cuestións interpretativas que se estean a tramitar, figurarán os seguintes aspectos:
-Consultante ou solicitante do acordo interpretativo.
-Data da consulta ou solicitude.
-Referencia.
-Asunto.
-Trámites e datas destes.
-CC.AA. e órganos emisores de observacións.
-Contido íntegro do acordo interpretativo que se someterá á aprobación da Mesa de Directores Xerais de Comercio.
6.2. Difusión dos acordos adoptados.
Sen prexuízo doutras difusións que se consideren convenientes, a Dirección Xeral de Política Comercial poderá proceder a divulgar os acordos adoptados na súa páxina web.
Para tal efecto, incorporarase a seguinte información:
-Tema sobre o que versa o acordo interpretativo.
-Texto íntegro do acordo adoptado.
-Data da sesión da Mesa de Directores Xerais de Comercio en que se adoptou.
-Relación daquelas comunidades autónomas que se manifestasen contra a interpretación maioritariamente acordada e que solicitasen expresamente a constancia da súa postura na devandita base de datos para público coñecemento e constancia do seu criterio diverxente.
7. Cláusula de reserva.
As actuacións que realicen as direccións xerais competentes en materia de comercio interior e a Dirección Xeral de Política Comercial durante a tramitación das cuestións interpretativas terán carácter reservado. Unicamente poderán ser de público coñecemento a consulta inicial e a resposta final adoptada por este procedemento.
En consecuencia, adoptaranse as medidas oportunas para evitar que calquera información poida saír do ámbito en que se está a tramitar o procedemento administrativo, e, en ningún caso, se facilitará esta a empresas, asociacións ou consumidores.
Criterios xerais para a determinación dos puntos de conexión nas infraccións interautonómicas dos artigos 65.1º c) e f) en materia de venda con perda e pagamentos a provedores; e polo que se establecen os criterios de interpretación de conceptos xurídicos indeterminados do artigo 14 e 17 da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, de ordenación do comercio retallista.
O réxime sancionador da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, de ordenación do comercio retallista, tipifica nos artigos 65.1º c) e f) as infraccións graves relativas á realización de venda con perda e prazos de pagamento a provedores, respectivamente. A disposición derradeira única da lei establece que os devanditos tipos infractores constitúen normativa básica.
A competencia sancionadora en materia de comercio interior, definida no artigo 63 da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, corresponde ás respectivas comunidades autónomas. Ao non estar determinado na lei o punto de conexión, é dicir, o elemento obxectivo da infracción que determina a competencia de cada comunidade autónoma no procedemento, faise necesario acordar os criterios de atribución da competencia territorial para a imposición de sancións nas infraccións dos referidos preceptos legais, co obxecto de garantir un axeitado seguimento da actividade comercial, que evite a impunidade das condutas infractoras que repercuten nun e outro caso sobre os competidores que actúan no mercado.
Ademais, a interpretación dos conceptos xurídicos que configuran a venda con perda e os pagamentos a provedores, dos artigos 14 e 17 da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, precisa, pola súa vez, da necesaria concreción e aproximación de criterios que facilite a actuación inspectora e sancionadora en materia de ordenación do comercio.
Este acordo non supón a renuncia ao pleno exercicio das competencias que, de conformidade co previsto nos respectivos estatutos de autonomía, corresponden ás comunidades autónomas. As referencias feitas de xeito xenérico ás comunidades autónomas deben entenderse estendidas ás cidades de Ceuta e Melilla igualmente.
Así mesmo, as interpretacións que se recollen neste acordo teñen por único obxecto o exercicio práctico da actividade administrativa, sen prexuízo da interpretación que corresponda aos órganos xurisdicionais.
Na súa virtude, as comunidades autónomas asinantes, en pleno exercicio das súas competencias exclusivas en materia de comercio interior e o Ministerio de Industria, Turismo e Comercio
ACORDAN:
1. Na infracción grave, tipificada no artigo 65.1º c), relativa á realización de venda con perda, nos supostos non excepcionados no artigo 14.1º da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, o criterio polo que se atribuirá a competencia territorial a unha comunidade autónoma será determinado conforme a seguinte fórmula: corresponderá coñecer a todas aquelas comunidades autónomas no ámbito territorial das cales radiquen os establecementos comerciais abertos ao público nos cales se comercialicen artigos, respecto dos que retallistas, maioristas ou intermediarios incorresen en venda con perda, en supostos non exceptuados na lei.
En acordos complementarios poderán determinarse os criterios aplicables a outras modalidades de venda en que non sexa posible aplicar este criterio.
2. Na infracción grave tipificada no artigo 65.1º f), relativa ao incumprimento das obrigas de pagamento a provedores a que se refire o artigo 17 da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, poderán coñecer todas aquelas comunidades autónomas no ámbito territorial das cales radiquen os establecementos comerciais en que se comercialicen os produtos, respecto dos que retallistas, maioristas ou intermediarios excedan dos prazos de pagamento legalmente establecidos. Así mesmo, poderá coñecer a comunidade autónoma na que teña o seu domicilio social o provedor ou, se é o caso, o distribuidor.
As comunidades autónomas poderán acordar os mecanismos de comunicación e inhibición que resulten procedentes.
3. Para os efectos de apreciar a excepcionalidade da venda con perda, na interpretación do concepto de capacidade de afectar significativamente as vendas do artigo 14.1º da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, teranse en conta os seguintes elementos:
A oferta do competidor deberá de ser previa, publicamente coñecida e realizarse a través da mesma canle de venda.
Compararanse os prezos de idénticos produtos. Nos supostos de marca branca ou de distribuidor, para apreciar a identidade do produto, tomaranse como referencia outros produtos de marca branca comercializados polos competidores baixo o mesmo formato.
A venda con perda debe ser constitutiva dunha reacción proporcionada á previa acción.
Quen esgrime o obxectivo de alcanzar os prezos dun competidor como causa de xustificación para a venda con perda, deberá acreditar que o devandito competidor tanto polo seu peso empresarial coma polo alcance da acción poden expulsarlo do mercado.
4. A excepción da prohibición de venda con perda do artigo 14.1º da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, referido a artigos perecedoiros nas datas próximas á súa inutilización debe entenderse restrinxida aos produtos de alimentación.
5. Para os efectos de inspección, para apreciar a existencia de venda con perda, o prezo de adquisición, ao que se refire o artigo 14.2º da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, será unicamente o que conste na factura e non se poderán considerar outros elementos non recollido nesta.
6. O prezo de reposición, ao que se refire o artigo 14.2º da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, será:
O que conste na factura cun importe inferior ao prezo de adquisición das mercadorías vendidas por debaixo de custo.
A factura en que figure o prezo de reposición debe ser emitida previamente ao momento en que se detecte a venda con perda.
Obedecerá a unha baixada xeneralizada e publicamente coñecida dos prezos do produto no mercado debido a calquera circunstancia obxectiva que o xustifique.
7. Considéranse servizos prestados, para os efectos de artigo 14.3º de Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, todas aquelas prestacións cuxo custo estea incluído no prezo establecido polo provedor, por ser xeralmente prestados por este á súa conta e cargo e que requiren de compensación, ao convir o comerciante o compromiso da súa realización en pactos especificamente establecidos. Para os efectos de determinar o prezo de adquisición non computarán as devanditas compensacións aínda cando aparezan especificadas e cuantificadas na factura.
8. Para os efectos do desenvolvemento da lexislación básica estatal, recollida no artigo 65.1º c) da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, resulta conforme coa orde constitucional de distribución de competencias, a consideración de que a infracción vén constituída tanto pola venda con perda dun artigo determinado nun ou varios dos establecementos da mesma empresa, como pola actividade de venda con perda dun conxunto de artigos no mesmo establecemento comercial.
9. Para os efectos da aplicación do artigo 14.4º da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, nas promocións de vendas 2×1 ou similares, o prezo considerado será o resultante de dividir o prezo de venda ao público do conxunto de unidades de produto entre o número de unidades efectivamente vendidas.
10. Para concretar as obrigas referentes á acreditación das entregas mencionadas no artigo 17.2º da Lei 7/1996, aplicarase, ademais, o disposto na normativa contable e tributaria que resulte de aplicación en canto a requisitos formais e de conservación de documentos.
11. Para os efectos de concretar que se entenderá por compensacións económicas equivalentes ao maior aprazamento e das cales o provedor sexa beneficiario, a que se refire o artigo 17.3º da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, teranse en conta, como mínimo, os seguintes criterios:
Serán compensacións ás cales se obriga o distribuidor, sendo a súa natureza económica de posible cuantificación en cartos e de carácter contractual.
O pacto compensatorio será expreso e convido antes de que se efectúe a entrega. Por requirimento da inspección, poderáselle exixir ao distribuidor a proba documental da compensación e que responde a unha realidade concreta, de forma que non abondará tan só unha mera declaración contractual da cal implicitamente se deduza a súa existencia.
A compensación dará lugar a un resultado económico final equivalente, polo menos, ao que se produciría de efectuarse o pagamento aos sesenta días.
Procedemento para a práctica de comunicacións e
inhibicións entre as inspeccións de comercio das
comunidades autónomas
O obxecto deste acordo é establecer os mecanismos de comunicación e inhibición para a eficaz e áxil actuación dos órganos de inspección de comercio das distintas comunidades autónomas.
As infraccións graves, da Lei 7/1996, do 15 de xaneiro, de ordenación do comercio retallista, das alíneas c) e f) do artigo 65.1º, relativas a incumprimentos en materia de venda con perda e de aprazamentos de pagamento aos provedores, presentan, nun elevado número de casos, un marcado carácter interautonómico, posto que, boa parte das empresas susceptibles de ser inspeccionadas dispoñen de establecementos en máis dunha comunidade autónoma.
En materia de venda a perda recoñécese a competencia de todas e cada unha das comunidades autónomas no territorio da cal se produce a infracción de radicar alí os establecementos en que se venden artigos a perda.
En materia de aprazamentos de pagamento, mantense análogo criterio ao recoñecer, igualmente, a competencia de todas e cada unha das comunidades autónomas respecto daqueles establecementos en que se comercialicen produtos adquiridos con infracción dos prazos de pagamento legalmente establecidos. Ademais, recoñécese a competencia daquelas comunidades autónomas no territorio das cales teña o seu domicilio social o provedor ou o distribuidor.
Os tres criterios previstos, o establecemento comercial, o domicilio social do provedor ou o domicilio social do distribuidor, requiren da articulación dun procedemento que ordene a complexa armazón de relacións interautonómicas entre os órganos inspectores de comercio, tanto na transmisión da información como no desenvolvemento das actuacións inspectoras.
Co obxecto de contrarrestar a actuación dos potenciais infractores que operan ao exercer a súa actividade no territorio de máis dunha comunidade autónoma, requírese do establecemento de mecanismos de colaboración que faciliten o labor inspector e o cumprimento da normativa en materia de comercio interior, tanto estatal como autonómica, co fin de dotar a inspección de comercio dunha maior eficacia no desenvolvemento da súa actividade.
En consecuencia, por proposta da Mesa de Directores Xerais na súa reunión do 13 de setembro, a Conferencia Sectorial de Comercio Interior, conforme o artigo 5.5º da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, adopta este acordo polo que se aproba o procedemento para a práctica de comunicacións e inhibicións entre as inspeccións de comercio das comunidades autónomas.
1. Obxectivos.
O obxectivo deste acordo é contribuír a facilitar a práctica de comunicacións e inhibicións, mediante o establecemento dos conceptos, procedementos, instrumentos e efectos das transmisións de información efectuadas por razón da actuación inspectora en materia de ordenación do comercio.
2. Ámbito de aplicación.
O tipo de transmisións a que se refire este documento limítanse a aquelas realizadas como consecuencia do traslado de actuacións relacionadas coa actividade inspectora entre os órganos de inspección de comercio das comunidades autónomas.
Quedan excluídas:
-O traslado de reclamacións ou queixas entre calquera Administración pública.
-As transmisións que se realicen entre corporacións locais pertenzan ou non á mesma comunidade autónoma.
-As transmisións que se realicen entre corporacións locais e os órganos inspectores de comercio dunha comunidade autónoma ou a Dirección Xeral de Política Comercial do Ministerio de Industria, Turismo e Comercio.
-As transmisións que se realicen entre os órganos inspectores de comercio dunha mesma comunidade autónoma.
Quedan incluídas:
-As comunicacións entre os órganos de inspección de comercio das comunidades autónomas.
-As transmisións de información que se realicen entre a Dirección Xeral de Política Comercial do Ministerio de Industria, Turismo e Comercio e os órganos de inspección das comunidades autónomas.
-As inhibicións entre os órganos de inspección de comercio das comunidades autónomas.
3. Comunicacións.
3.1 Concepto: denomínase comunicación ao acto administrativo de transmisión de información polo que, por razón dos criterios de competencia territorial establecidos nos acordos do 20 de novembro de 2007 da Conferencia Sectorial de Comercio Interior ou outros que poidan establecerse no futuro, así como para facilitar e potenciar a aplicación da normativa de ordenación comercial en todo o territorio do Estado, un órgano de inspección de comercio dunha comunidade autónoma, pon en coñecemento doutro ou outros órganos autonómicos de igual natureza, feitos, datos, decisións administrativas, sentenzas ou documentos relevantes para os efectos de actuacións inspectoras.
3.2. Supostos incluídos: entre outros, consideraranse incluídos no concepto de comunicación e transmitiranse como tales, os seguintes actos de transmisión:
-O traslado de denuncias formuladas por un cidadán residente no territorio da comunidade autónoma remitente, polo que poñen en coñecemento da Administración a existencia de feitos que puidesen ser constitutivos de infracción administrativa, o coñecemento da cal puidese corresponder á comunidade autónoma destinataria.
-A comunicación entre comunidades autónomas das infraccións detectadas nun establecemento sito nunha delas, por razón da simultánea comisión da infracción noutros establecementos da mesma empresa situados no territorio de outra ou outras comunidades autónomas.
-O traslado de actas de inspección ou calquera outra documentación na cal se reflictan feitos que pudieren ser constitutivos de infracción.
3.3. Procedemento.
3.3.1. Formalización: a comunicación formalizarase nun documento en que se farán constar, de forma clara, completa e concisa, os feitos, datos, documentos e decisións que se trasladan, así como o motivo da transmisión e os efectos a que se realiza.
3.3.2. Soporte: como soporte poderase utilizar calquera dos medios electrónicos, informáticos e telemáticos a que se refire o artigo 45 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.
3.3.3. Efectos: a comunidade autónoma destinataria da comunicación poderá, se é o caso, realizar todas as actuacións que se consideren oportunas, estando obrigada, polo menos, respecto á comunidade autónoma remitente a informar de:
-A recepción da comunicación.
-Informar o denunciante, en caso de vir motivada a comunicación por unha denuncia.
4. Inhibicións.
4.1. Concepto: denomínase inhibición o acto administrativo de transmisión polo que un órgano de inspección de comercio dunha comunidade autónoma que no exercicio das súas funcións tivese coñecemento de feitos ou accións que puidesen ser constitutivos de infracción administrativa en materia de ordenación comercial, remite as actuacións a outro órgano de inspección de comercio de distinta comunidade autónoma, se o seu coñecemento lle correspondese en razón dos criterios de competencia territorial establecidos o Acordo do 20 de novembro de 2007 da Conferencia Sectorial de Comercio Interior ou outros que poidan establecerse no futuro.
4.2. Supostos incluídos: tramitaranse como inhibicións todas aquelas transmisións que se refiran a accións ou feitos plenamente constatados que permitan, por si mesmas, a iniciación dun procedemento sancionador cando o órgano de inspección de comercio da comunidade autónoma destinataria ostente a competencia territorial e por razón da materia.
4.3. Procedemento:
4.3.1 Formalización: a inhibición formalizarase nun documento, no cal se farán constar de forma clara e concisa, os datos relativos a:
-Persoa física ou xurídica presuntamente responsable.
-Establecemento ou lugar de comisión dos feitos.
-As accións ou feitos que puidesen ser constitutivos de infracción administrativa.
-Tipificación.
-A data ou período de tempo continuado en que os feitos se produciron ou foron comprobados pola Administración.
Os seguintes documentos, como mínimo, xuntaranse á inhibición:
-Acta de inspección e documentación en que se apoien as actuacións inspectoras efectuadas.
-Documentación complementaria que probe a existencia da infracción, tales como facturas, modelos de condicións ou convenios de compra, albarás de entrega ou calquera outro documento acreditativo da realización efectiva do pagamento das mercadorías.
-Informe razoado, no cal se efectuará unha exposición detallada que dea resposta, polo menos, ás seguintes cuestións:
-Actuacións realizadas.
-Relación de feitos probados derivados das actuacións inspectoras.
-Medios de proba que acreditan os feitos probados.
-Cualificación xurídica dos feitos.
-Xustificación da responsabilidade imputada.
-Razóns que xustifican a inhibición.
Unha copia deste informe e da ficha 1, que figura como anexo I deste documento, enviarase á Dirección Xeral de Política Comercial.
4.3.2. Identificación da inhibición:
Cada inhibición identificarase mediante a indicación achegada pola comunidade autónoma remitente e a comunidade autónoma destinataria e, ademais, cunha concreta referencia que asignará a comunidade autónoma remitente. Estes datos, que permanecerán inalterados ao longo de toda a tramitación da inhibición, serán utilizados en todos os intercambios de información realizados entre comunidades autónomas.
A referencia de identificación constará de:
-As siglas da comunidade autónoma remitente.
-O número de orde de inhibición.
-Os dous últimos díxitos do ano a que corresponde a inhibición.
Para os efectos sinalados, as siglas das comunidades autónomas serán as seguintes:
Andalucía: An.
Aragón: Ar.
Illes Balears: B.
Canarias: Ca.
Cantabria: Cn.
Castilla-La Mancha: CM.
Castilla y León: CL.
Cataluña: Ct.
Ceuta: Ce.
Extremadura: Ex.
Galicia: G.
Madrid: Ma.
Melilla: Me.
Murcia: Mu.
Navarra: Na.
La Rioja: R.
País Vasco: PV.
Principado de Asturias: PA.
Comunidade Valenciana: CV.
4.3.3. Prazo: a inhibición comunicaráselle ao órgano inspector de comercio que se considere competente para coñecer, no prazo de máximo de 20 días naturais, computados desde o día en que finalicen as dilixencias dirixidas ao esclarecemento dos feitos.
4.3.4. Soporte: como soporte da inhibición poderase utilizar calquera dos medios electrónicos, informáticos e telemáticos a que se refire o artigo 45 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.
4.3.5 Información: o órgano de inspección da comunidade autónoma destinataria da inhibición comunicará, no prazo máximo de 40 días, o inicio do procedemento ou, se é o caso, o arquivo motivado da inhibición.
Igualmente, unha vez resolto ou sobresido o expediente, informarase sobre a data da resolución e, se é o caso, da sanción imposta.
Unha copia da ficha 2 e 3, que figura no anexo II deste documento, remitiráselle, así mesmo, á Dirección Xeral de Política Comercial.
5. Cláusula de transparencia.
Co fin de propiciar a transparencia do procedemento de comunicacións e inhibicións, a Dirección Xeral de Política Comercial realizará anualmente un seguimento do número de actuacións dun e outro tipo desenvolvidas, e facilitará, por petición dos órganos inspectores de comercio de comunidades autónomas, os datos correspondentes.
Susscriben este acordo:
Pola Administración xeral do Estado	Pola Comunidade Autónoma de Galicia
Joan Clos i Matheu 	Fernando Xavier Blanco Álvarez
Ministro de Industria, Turismo	Conselleiro de Innovación
e Comercio	 e Industria
ANEXO I
Inhibicións
-Ficha 1.
Comunidade autónoma de orixe/comunidade autónoma destinataria.
Referencia da inhibición:.......................................
Denominación da empresa (1):................................
Domicilio social (2):................................................
Irregularidades detectadas(3):.............
Tipificación (4): ......................................................
..............................................................................................................................................
Comunidade Autónoma a favor de quen se inhibe (5k): ..................
..................................................................................................
Data da inhibición (6ú)............................................
Observacións:.........................................................
.......................................................................................................................................................................................................................
Documentos que se achegan (7):
-Actas de inspección: k
-Factura/s: k
-Convenio de compra; modelos de condicións ou outros documentos que acrediten o pagamento: k
-Albará: k
-Informe razoado: k
Esta ficha enviaráselle á CA en favor de quen se inhibe e á DXPC.
(1) Se se trata dunha persoa física, consignaranse nome e apelidos. Se se trata dunha persoa xurídica, consignarase a súa denominación completa.
(2) Consignar o domicilio social da empresa, non o de sucursais ou establecementos da súa titularidade.
(3) Consignar a conduta ou feito presuntamente infraccional.
(Ž4) Indicar os preceptos e a/s norma/s que se consideren infrinxidas.
(5k) Indicar a comunidade autónoma correspondente ao establecemento comercial, ao domicilio social do provedor ou ao distribuidor.
(6) Indicar a data de entrada no rexistro.
(7) Indicar cunha X os documentos que se achegan.
ANEXO II
Inhibicións
Ficha 2
Ficha 3
Comunidade autónoma de orixe/comunidade autónoma destinataria.
Referencia da inhibición:.......................................
-Ficha 2.
Denominación da empresa (1):................................
Domicilio social (2): ...
Irregularidades detectadas (3):.................................
Tipificación (4): .....................................................
..................................................................................
Comunidade Autónoma a favor de quen se inhibe (5): .............................................................................
..............
Data da inhibición (6):...........................................
Data de arquivo de actuacións: (7)..
Motivos de arquivo de actuacións: .........
..
Data de incoación do expediente: ..
Cualificación inicial da infracción:..............
-Ficha 3.
Data de resolución do expediente:..........
Sanción imposta:.............
Sobresemento:.........
Observacións:.........................................................
.......................................................................................................................................................................................................................
Esta ficha enviarase á CA a favor de quen se inhibe e á DXPC.
(1) Se se trata dunha persoa física, consignarase nome e apelidos. Se se trata dunha persoa xurídica, consignarase a súa denominación completa. A denominación debe coincidir coa que figure na ficha 1.
(2) Consignar o domicilio social da empresa, non o de sucursais ou establecementos da súa titularidade.
(3) Consignar a conduta ou feito presuntamente infraccional.
(4) Indicar os preceptos e as normas que se consideren infrinxidas.
(5) Indicar a comunidade autónoma correspondente ao establecemento comercial, ao domicilio social do provedor ou ao distribuidor.
(6) Indicar a data de entrada no rexistro.
(7) Indicar a data en que se acorde o arquivo.