CORRECCIÓN de erros.-Orde do 31 de decembro de 2007 pola que se establecen as bases reguladoras e se convocan para o ano 2008 axudas para a prevención de ataques de lobo ao gando.
CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE E DESENVOLVEMENTO SOSTIBLE — III. OUTRAS DISPOSICIÓNS — 30/01/2008

Advertidos erros na citada orde, publicada no Diario Oficial de Galicia nº 10, do 15 de xaneiro de 2008, é necesario facer a seguinte corrección:
-Na páxina 975, despois do anexo II, deben incorporarse os seguintes anexos:
ANEXO III
Utilización de mastíns.
Durante séculos o home seleccionou razas de cans para protexer os seus rabaños dos ataques dos lobos. Ter bos cans é un dos mellores métodos de evitar que os lobos causen danos ao gando.
Os cans deben estar co rabaño (en contacto físico permanente) desde os 2-3 meses, para establecer vínculos sociais coas reses.
É importante que os cadelos sexan descendentes de cans acostumados a traballar co gando, que exhiban bos comportamentos de vixilancia e protección da súa familia, que son innatos. Aos 3-4 meses xa poden e deben ir acompañando o rabaño. Un can que pasase o período de socialización (primeiros meses de vida) cun rabaño irá integrado nel como se fose a súa familia.
Non é necesario «ensinarlle» ao can nada especial. Os comportamentos de vixilancia e protección da súa «familia» son innatos.
Débense coidar ben os cans, alimentalos adecuadamente e proporcionarlles os coidados veterinarios que precisen.
Os cans deben manter o mínimo contacto posible coas persoas, a ser posible, só co dono.
Detonadores de propano.
Os detonadores de propano son métodos de prevención temporais. Ao final os animais silvestres pueden acostumarse ao son das detonacións. A este respecto, para aumentar a súa eficacia, recomendase que os intervalos entre explosións sexan relativamente curtos e que se cambie a localización dos detonadores cada 3-4 días.
Cando o lugar onde se van a instalar os detonadores estea próximo a algún núcleo de poboación, é conveniente contactar cos veciños para avisar da instalación destes aparellos e dispoñelos de forma que non causen molestias aos habitantes da zona.
Cercas de arames electrificados.
A instalación de cercas de arames electrificados é outro dos métodos utilizados para evitar que os depredadores accedan ao gando.
Os animais que tocan os arames condutores da cerca reciben unha pequena descarga eléctrica. Esta experiencia desagradable é aprendida, e así conséguese que non intenten acercarse de novo ao cercado.
Unha cerca electrificada instálase rodeando a parcela ou superficie en que se encontra o gando durante o día ou cercando os redís onde pasa a noite. Existe a posibilidade de utilizar cercas electrificadas desmontables para podelas cambiar de sitio en función das necesidades do gando.
As cercas electrificadas deberían ter polo menos 5 cables, colocados a unha distancia de 20-30 cm. É conveniente que os cables situados a menor altura estean máis próximos entre si e que o primeiro non estea a máis de 5-10 cm do chan. Os postes deben colocarse a uns 5-10 m de distancia e ter unha altura de 1,5 m aproximadamente. Recoméndase xerar impulsos eléctricos de 5000 voltios e a unha frecuencia de 1 impulso/segundo.
Ver referencia pdf "02100D010P013.PDF"