INSTRUCIÓN 5/2006, do 24 de abril, da Secretaría Xeral do Servizo Galego de Saúde, sobre xestión da dispensación renovable.
SERVIZO GALEGO DE SAÚDE — III. OUTRAS DISPOSICIÓNS — 09/05/2006

Asunto: xestión da dispensación renovable.
Ámbito: centros e estruturas de Atención Primaria e Atención Especializada; centros concertados para a prescrición da prestación farmacéutica; direccións provinciais do Sergas.
O marco normativo de receita médica actual atópase regulado no Real decreto 1910/1984 de receita médica e na Orde do 23 de maio de 1994 sobre modelos oficiais de receita médica para a prestación farmacéutica do Sistema Nacional de Saúde; ambas as dúas normas dispoñen de articulado específico para a prescrición de tratamentos de longa duración, considerando deste xeito que a prestación farmacéutica para este grupo de usuarios debe axilizarse mediante un mecanismo que evite desprazamentos ao centro asistencial.
A través desta instrución proporciónaselle, por unha banda, unha ferramenta ao médico prescritor que lle permita facilitar aos seus pacientes os tratamentos que precisen e nas cantidades que a súa situación clínica aconselle, e por outra, acádase un aumento da accesibilidade para os tratamentos destes pacientes, ao mesmo tempo que se reduce o número de desprazamentos ao centro sanitario.
A xestión documental nestes supostos ten como soporte físico os actuais modelos ordinarios oficiais de receita médica.
Tendo en conta o anterior, a Secretaría Xeral do Sergas, por proposta da División de Asistencia Sanitaria e Subdirección Xeral de Farmacia e Produtos Sanitarios, considera conveniente ditar as seguintes
INSTRUCIÓNS
Primeira.-Obxecto.
As presentes instrucións teñen como obxecto a dispensación renovable destinada a pacientes sometidos a tratamentos de prescrición prolongada.
Este mecanismo só se poderá utilizar na prescrición de especialidades farmacéuticas e produtos farmacéuticos que non precisen de homologación sanitaria e sempre que se refira a tratamentos previamente instaurados, co obxecto de asegurar ao máximo a continuidade no uso daqueles.
Segunda.
1. Nos supostos a que se refire a instrución primeira, o facultativo médico, nun só acto, poderá expedir as receitas necesarias para cubrir o tratamento para un período máximo de tres meses.
2. Nas receitas que se expidan, consignaranse diferentes datas de prescrición axustadas aos cálculos da súa data de utilización e dispensación, así como a posoloxía e tamaño dos envases necesarios para o tratamento.
3. As receitas expedidas para os supostos anteriormente definidos terán un prazo de validez de dez días naturais, contados a partir das datas de prescrición nelas consignadas.
Terceira.
A prescrición destes tratamentos quedará reflectida documentalmente, ben na historia clínica do paciente, ou ben mediante fichas de control elaboradas polo facultativo prescritor.
Independentemente do anterior, os pacientes sometidos a este tipo de tratamentos poderán utilizar a tarxeta de medicación crónica, cando dispoñan dela.
Santiago de Compostela, 24 de abril de 2006.
Antolín Rodríguez Martínez
Secretario xeral do Servizo Galego de Saúde
CONSELLERÍA DE PRESIDENCIA, ADMINISTRACIÓNS PÚBLICAS
E XUSTIZA