APROBACIÓN DEFINITIVA MODIFICACIÓN ORDENANZA FISCAL Nº 3 DE IMPOSTO DE VEHÍCULOS DE TRACCIÓN MECÁNICA
ADMINISTRACIÓN LOCAL — Municipal — Mondariz (Ordenanzas e Regulamentos, 21/12/2023)

En cumprimento do artigo 17.4 do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, ó non terse presentado reclamacións durante o prazo de exposición ao público, queda automaticamente elevado a definitivo o Acordo plenario provisional deste Concello de 25 de outubro de 2023 de modificación das seguintes Ordenanzas fiscais cuio texto íntegro se fai público: O Concello de Mondariz estableceu mediante ordenanza a regulación do Imposto sobre o incremento de valor dos terreos de natureza urbana, por acordo de Pleno de 29/09/89 (publicación do texto integro no BOP nº 299 de 27/12/1989), dacordo coa regulación entón contida no T. R. da Lei de Facendas Locais, aprobado por Rd Lex 2/2004, facendo uso das facultades que a regulación legal lle outorgaba de decidir tipo de gravame, coeficientes de aplicación según o numero de anos transcorridos entre a adquisición e a transmisión dun ben, en cada caso, e bonificacións potestativas. A regulación municipal do imposto mantívose vixente ata que a recente Sentencia do Tribunal Constitucional de 26 de outubro de 2021, declarou a inconstitucionalidade e, por extensión, a nulidade dos artigos 107.1 segundo párrafo, 107.2. a) e 107.4 do Texto refundido da Ley das Facendas locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo (TRLRHL), causando efectos sobre a liquidación do imposto a partir dese momento, pero tamén sobre o liquidado anteriormente. A sentencia estimou a cuestión de inconstitucionalidade promovida pola Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Justicia de Andalucía, Ceuta e Melilla declarando inconstitucionais e nulos os artigos referidos, por inxustificada contravención do principio constitucional de capacidade económica como criterio de imposición, contido no artigo 31.1 da Constitución. En canto aos efectos da sentencia, por un lado, a declaración de inconstitucionalidade e nulidade dos arts.107.1, segundo párrafo, 107.2. a) e 107.4 TRLHL supón a súa expulsión do ordenamiento xurídico, deixando un vacío normativo sobre a determinación da base impoñible que impide a liquidación, comprobación, recadación e revisión deste tributo local e, por tanto, a súa esixibilidade. Nesta situación, as ordenanzas municipais vixentes nese momento resultaron en bloque inaplicables, ao fundarse a súas regulacións da base impoñible en artigos desaparecidos do ordenamento xurídico, e resultar nula a potestade municipal en exercizo, sen a debida habilitación legal. Era necesaria a nova regulación da figura tributaria, por parte do lexislador, para encher de novo de contido os preceptos, esta vez si, respetando o principio de capacidade económica, como criterio da imposición, e respetando por tando o criterio do TC, toda vez que tratándose dun imposto local (como xa recordou a STC 126/2019), corresponde ao lexislador estatal integrar o principio de reserva de lei en materia tributaria (arts.31.3 e 133.1 e 2 CE) como medio de preservar tanto a unidade do ordenamento como unha básica igualdade de posición dos contribuíntes en todo o territorio nacional e o principio de autonomía local (arts.137 y 140 CE) e suficiencia financieira das EELL. Efectivamente, o pasado 10/11/2021 entrou en vigor o Real Decreto-lei 26/2021, de 8 de novembro, polo que o lexislador estatal adapta o texto refundido de la Lei Reguladora das Facendas Locais, á reciente xurisprudencia do Tribunal Constitucional respecto do Impuesto sobre o Incremento de Valor dos Terrenos de Natureza Urbana, introducindo unha nova forma de calcular a base impoñible do IIVTNU, que é o que agora fai imprescindible unha modificación da nosa ordenanza, que, por resultar privada da necesaria habilitación legal (ao desaparecer os artigos referidos do T. R. 2/2004 da Lei de facendas pola sentencia do TC) resultaba inaplicable desde a súa data. Co texto que aparece a continuación, o texto da ordenanza resultará xa adaptado á nova regulación do RD Lei 26/2021, e por tanto respetuosa co principio de capacidade económica, como criterio de imputación, e por extensión do artigo 31.1 da Constitución. O contido e estrutura desta modificación suxéitase aos requirimentos do artigo 16 do RDL ex.2/2004, polo que se aproba o Texto Refundido da lei reguladora das Facendas Locais. Por último, debe indicarse, tal e como preceptúa o artigo 129.1 da Lei 39/2015, de 1 de outubro, do Procedemento Administrativo Común das Administracións Públicas, que este texto se axusta aos principios de boa regulación, amparándose o seu contido baixo os principios de necesidade, eficacia, proporcionalidade, seguridade xurídica, transparencia e eficiencia. Por un lado, esta modificación está xustificada polas razóns de interese xeral expostas, identifica claramente os fins perseguidos, tamén no marco dos Obxectivos de Desenvolvemento Sostible e constitúe, conforme á normativa vixente, o instrumento normativo adecuado para a súa materialización, respectando os principios de proporcionalidade e seguridade xurídica.1. Constitúe o feito impoñible do Imposto, o incremento de valor que experimenten os terreos de natureza urbana co paso do tempo, que se porá de manifesto a consecuencia da transmisión da propiedade do terreo por calquera título ou pola constitución ou transmisión de calquera dereito real de goce, limitativo do dominio, sobre os referidos terreos.2. Dan lugar a realización do feito impoñible: 1. Está suxeito a este imposto o incremento de valor que experimenten os terreos que deban ter a consideración de terreos de natureza urbana a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles, con independencia de que estean ou non contemplados como tales no Catastro o no Padrón do IBI.2. Está así mesmo suxeito a este imposto o incremento de valor que experimenten os terreos integrados nos bens inmobles clasificados como de características especiais a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles.1. Non está suxeito a este imposto o incremento de valor que experimenten os terreos que teñan a consideración de rústicos a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles.2. Non están suxeitos a este imposto os supostos de contribución de bens e dereitos realizados polos cónxuxes á sociedade conxugal, adxudicación que ó seu favor e en pago delas se verifiquen e transmisións que se fagan ós cónxuxes en pago dos seus haberes comúns.3. Tampouco están suxeitos ó imposto os supostos de transmisións de bens entre cónxuxes ou a favor dos fillos, como consecuencia do cumprimento de sentencias nos casos de nulidade, separación ou divorcio matrimonial, sexa cal sexa o réxime económico matrimonial.4. Non se devengará o imposto nos supostos de transmisións ou achegas efectuadas a favor ou pola Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria S. A, ou polas entidades constituídas para cumprir co seu obxecto social aos fondos de activos bancarios, así como as que se produzan entre os ditos fondos, nos termos regulados no artigo 104.4 do Real decreto lexislativo 2/2004, do 5 de marzo, polo que se aproba o Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais.5. Non se devenga o imposto naqueles casos en que como resultado dunha transmisión patrimonial non se constate un incremento de valor, por diferencia entre o valor do terreo na data de transmisión e de adquisición. O interesado en acreditar a inexistencia de incremento de valor, deberá declarar a transmisión, así como achegar os títulos que documenten a transmisión e a adquisición, entendéndose por interesados, para estes efectos, as persoas ou entidades a que se refire o artigo 106 do RDLex.2/2004. Para constatar a inexistencia de incremento de valor, como valor de transmisión ou de adquisición do terreo tomarase en cada caso o maior dos seguintes valores, sen que para estes efectos poidan computarse os gastos ou tributos que graven ditas operacións: o que conste no titulo que documente a operación, ou o comprobado, no seu caso pola administración tributaria. Cando se trate da transmisión dun inmoble no que exista solo e construción, tomarase como valor do solo para estes efectos o que resulte de aplicar a proporción que represente na data de pagamento do imposto o valor catastral do terreo respecto ao valor catastral total e esta proporción aplicarase tanto ao valor de transmisión como, no seu caso, ao de adquisición. Se a adquisición ou a transmisión fora a título lucrativo, aplicaranse as regras dos parágrafos anteriores, tomando, no seu caso, polo primeiro dos dous valores a comparar sinalados anteriormente, o declarado no Imposto sobre Sucesións e Doazóns. Na posterior transmisión dos inmobles aos que se refire este apartado, para o cómputo do número de anos ao longo dos cales se puxo de manifesto o incremento de valor dos terreos, non se terá en conta o período anterior á súa adquisición. O disposto neste parágrafo non será de aplicación nos supostos de achegas ou transmisións de bens inmobles que resulten non suxeitas, en virtude do disposto no apartado 3 do art.104 do RDLex.2/2004, ou na disposición adicional segunda da Lei 27/2014, de 27 de novembro, do Imposto sobre sociedades.1. É suxeito pasivo do imposto a título de contribuínte: 2. Nos supostos a que se refire a letra b) anterior, se o contribuínte é persoa física non residente en España, terá a consideración de substituto do contribuínte a persoa física ou xurídica, ou a entidade a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria que adquira o terreo ou a favor de quen se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. Serán responsables da débeda tributaria as persoas ou entidades a que se refire o artigo 42 da LXT. Serán responsables subsidiarias as persoas administradoras das sociedades e os síndicos, interventoras e liquidadoras de quebras, concursos, sociedades e entidades en xeral, nos supostos e co alcance que sinala o artigo 43 da LXT.1.— Están exentos deste imposto os incrementos de valor que se manifesten como consecuencia dos seguintes actos: Para poder gozar desta exención, os suxeitos pasivos deberán solicitala de forma expresa no prazo de declaración do imposto, acreditando, mediante facturas ou certificacións de obra, un desembolso efectivo que iguale ou supere o valor catastral asignado ó inmoble no momento do devengo do imposto. Xustificarán, ademais, os seguintes extremos: Así mesmo, estarán exentas as transmisións da vivenda en que concorran os requisitos anteriores, realizadas en execucións hipotecarias xudiciais ou notariais. Para ter dereito á exención, requírese que a persoa debedora ou garante transmitinte ou calquera outro membro da súa unidade familiar non dispoña, no momento de poder evitar o alleamento da vivenda, doutros bens ou dereitos en contía suficiente para satisfacer a totalidade da débeda hipotecaria. Presumirase o cumprimento deste requisito. Non obstante, se con posterioridade se comprobase o contrario, procederase a xirar a liquidación tributaria correspondente. Para estes efectos, considerarase vivenda habitual aquela na que figure empadroado o contribuínte de forma ininterrompida durante, polo menos, os dous anos anteriores á transmisión ou dende o momento da adquisición se o dito prazo fose inferior aos dous anos. Respecto ao concepto de unidade familiar, estarase ao disposto na Lei 35/2006, do 28 de novembro, do imposto sobre a renda das persoas físicas e de modificación parcial das leis dos impostos sobre sociedades, sobre a renda de non residentes e sobre o patrimonio. Para estes efectos, equipararase o matrimonio coa parella de feito legalmente inscrita.2.— Así mesmo, están exentos deste imposto os incrementos de valor correspondentes cando a condición do suxeito pasivo recaia sobre as seguintes persoas ou entidades: Aplicarase unha bonificación do 50% da cota íntegra do imposto aos suxeitos pasivos cando o feito impoñible consista na transmisión de dominio, constitución ou transmisión de calquera dereito real de goce limitativo do dominio, realizadas a título lucrativo por causa de morte, en relación coa vivenda habitual, a favor dos descendentes e adoptados, ascendentes e adoptantes e os cónxuxes, debendo equiparar a estes últimos as relacións análogas de afectividade acreditadas co certificado expedido o efecto polo rexistro correspondente. Entenderase por vivenda habitual aquela unidade urbana de uso residencial na que reside habitualmente o causante á data da devindicación do imposto, presumíndose como tal aquela na que figure empadroado. A bonificación establecida ten carácter rogado, podendo solicitarase dende a data de devindicación do imposto ata a finalización do prazo de presentación da documentación a que se refire o artigo 11 desta Ordenanza, comprobando a Administración os requisitos relativos ao empadroamento.1. O Imposto devéngase: 2. Cando se declare ou recoñeza xudicial ou administrativamente por resolución firme, a nulidade, rescisión ou resolución do acto ou contrato determinante da transmisión do terreo ou da constitución ou transmisión do dereito real de goce sobre o mesmo, o suxeito pasivo terá dereito a devolución do imposto satisfeito, sempre que dito acto ou contrato non lle tivera producido efectos lucrativos e reclame a devolución no prazo de cinco anos dende que a resolución quedou firme, entendéndose que existe efecto lucrativo cando non se xustifique que os interesados deban efectua-las recíprocas devolucións a que se refire o artigo 1295 do Código Civil. Aínda que o acto ou contratos non producise efectos lucrativos, se a rescisión ou resolución se declarase por incumprimento das obrigas do suxeito pasivo do imposto, non haberá lugar a devolución ningunha.3. Se o contrato queda sen efecto por mutuo acordo das partes contratantes, non procederá a devolución do imposto satisfeito e considerarase como un acto suxeito a tributación. Como tal mutuo acordo estimarase o consenso en acto de conciliación e a simple conformidade coa demanda.4. Nos actos ou contratos en que medie algunha condición, a súa cualificación farase conforme, ás prescricións contidas no Código Civil. Se fora suspensiva non se liquidará o imposto ata que esta se cumpra. Se a condición fora resolutoria, esixirase o imposto, a reserva, cando a condición se cumpra, de facer a oportuna devolución segundo o apartado 3 anterior.1. A base impoñible deste imposto está constituída polo incremento real do valor dos terreos de natureza urbana posto de manifesto no momento do devengo e experimentado ao longo dun período máximo de vinte anos. Para determinar o importe do incremento real anterior, sen prexuízo do disposto no artigo 107.5 do RDLex.2/2004, multiplicarase o valor do terreo no momento do devengo polo coeficiente que corresponda, segundo aqueles recollidos no artigo 107 do RDLex.2/2004, e actualizados anualmente mediante norma con rango legal, en función do número de anos durante os cales se xerase dito incremento.2. Para os efectos de determinar o período do tempo no que se xere o incremento de valor, tomaranse tan só os anos completos transcorridos entre a data da anterior adquisición do terreo de que se trate, ou da constitución ou transmisión igualmente anterior dun dereito real de goce limitativo de dominio sobre este, e a produción do feito impoñible deste imposto. No caso de que o período de xeración sexa inferior ao ano, prorratearase o coeficiente anual tendo en conta o número de meses completos, é dicir, sen ter en conta as fraccións de mes.3. Entenderase por valor do terreo no momento do devengo: 4. Cando os valores catastrais sexan modificados por un procedemento de valoración colectiva de carácter xeral, tomarase, como valor do terreo, ou da parte de este que corresponda segundo as regras contidas no apartado anterior, o importe que resulte de aplicar aos novos valores catastrais unha redución. Dita redución aplicarase respecto de cada un dos cinco primeiros anos de efectividade dos novos valores catastrais. A redución aplicada ao valor catastral do solo ou a parte deste relevante para este imposto será dun 20 %. Esta redución non se aplicará se os valores resultantes do procedemento foran inferiores aos vixentes ata o momento. Así mesmo, o valor catastral reducido non poderá ser inferior ó valor catastral do terreo antes do procedemento de valoración colectiva.5. Cando a instancia do suxeito pasivo, conforme ao procedemento establecido no artigo 104.5 do RDLex.2/2004, se constate que o importe do incremento de valor é inferior ao importe da base impoñible, determinada conforme ao disposto nos apartados anteriores deste artigo, tomarase como base impoñible o importe do devandito incremento de valor. A cota deste imposto será a resultante de aplicar a base impoñible o tipo sinalado no seguinte cadro: 2. A cota líquida do imposto será o resultado de aplicar sobre a cota íntegra as bonificacións previstas no artigo 5 da presente ordenanza.1. Os suxeitos pasivos estarán obrigados a presentar a declaración, segundo o modelo determinado por este, que conteña os elementos da relación tributaria imprescindibles para practicar a liquidación procedente.2. Os prazos para presentar declaración serán os seguintes: 3. Á declaración acompañaranse os documentos nos que consten os actos ou contratos que orixinan a imposición.4. As liquidacións do imposto notificaranse integramente aos suxeitos pasivos con indicación do prazo de ingreso e expresión dos recursos procedentes.1. Están obrigados a comunicar ao Concello a realización do feito impoñible, nos mesmos prazos que o suxeito pasivo: 2. Os notarios estarán obrigados a remitir ó Concello, dentro da primeira quincena de cada trimestre, relación ou índice comprensivo de tódolos documentos por eles autorizados no trimestre anterior, nos que conteñan feitos, actos ou negocios xurídicos que poñan de manifesto a realización do feito impoñible deste imposto, con excepción dos actos de última vontade. Tamén estarán obrigados a remitir dentro do mesmo prazo, relación de documentos privados comprensivos dos mesmos feitos, actos ou negocios xurídicos, que lles fosen presentados para coñecementos ou lexitimación de sinaturas. O previsto neste apartado entendese sen prexuízo do deber xeral de colaboración establecido na Lei xeral tributaria.1. Se a xestión, a inspección e a recadación do tributo foron delegadas total ou parcialmente na Deputación de Pontevedra, as normas contidas nos artigos anteriores serán aplicables ás actuacións que ten que realizar a Administración delegada, sempre que non contradigan o establecido na ordenanza fiscal xeral desta última, xa que nese caso, no que respecta á recadación e ás normas de eficiencia e economía, incluído o relativo a achega de documentación polos interesados regulado no art.28 da Lei 39/2015, prevalecería o establecido na normativa específica do órgano de xestión tributaria.2. O órgano de xestión tributaria establecerá os circuítos administrativos máis adecuados para conseguir a colaboración das organizacións representativas dos suxeitos pasivos co fin de simplificar o cumprimento das obrigacións formais e materiais derivadas daquelas, ou os procedementos de liquidación e recadación.3. Todas as actuacións de xestión e recadación que leve a cabo o órgano de xestión tributaria axustaranse ao que prevé a normativa vixente e a súa ordenanza xeral de xestión, inspección e recadación, aplicable aos procesos de xestión dos ingresos locais, a titularidade dos cales corresponde aos municipios da provincia de Pontevedra que delegaron as súas facultades na Deputación. En materia de infraccións e sancións relacionadas coas taxas reguladas nesta ordenanza fiscal, haberá que aterse ao disposto na Lei xeral tributaria e demais normativa aplicable ó efecto. No non previsto nesta ordenanza, rexerase polo establecido na lexislación tributaria vixente que resulte de aplicación. Esta ordenanza derroga expresamente a ordenanza fiscal polo Imposto sobre o valor dos terreos de natureza urbana actualmente vixente e as súas modificacións; e calquera outra disposición de igual ou inferior rango que sexa contraria á mesma. A presente ordenanza fiscal que foi aprobada polo Pleno da Corporación na sesión realizada o 25 de outubro de 2023, producirá efectos a partir do día da súa publicación no Boletín Oficial e continuará en vigor ata que se acorde a súa modificación ou derrogación. Contra o presente Acordo, conforme ao artigo 19 do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, poderase interpor polo interesados recurso contencioso-administrativo, no prazo de dous meses contados a partir do día seguinte ao da publicación deste anuncio en o Boletín Oficial da Provincia, ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza.