APROBACIÓN DEFINITIVA DO EXPEDIENTE DE MODIFICACIÓN DE CRÉDITOS 1MC/2019 DO ORZAMENTO EN VIGOR
ADMINISTRACIÓN LOCAL — Municipal — Mondariz-Balneario (Presupostos e cadros de persoal, 23/12/2019)

Segundo SE dispón nos artigos 82.3 2/2016, de 10 de febreiro do solo de Galicia e 119.3 Decreto 143/2016, de 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da Lei do solo de Galicia, publícase a normativa e ordenanzas dá citada modificación: (.) - Vivenda. - Hoteleiro. - Comercial. - Industrial. Categoría 1ª, compatible coa vivenda. - Oficinas. - Salas de reunión. - Relixioso. - Cultural. - Deportivo. - Sanitario-asistencial. - Garaxe. Matizando e aclarando en cada caso o uso de vivenda nas diferentes edificacións protexidas: Será autorizable o uso residencial nas edificacións protexidas seguintes: Villa Digna, Hotel Continental, Villa Flora, o Asilo da Caridade e o Gran Hotel, sempre e cando se garante que, coa introdución deste uso residencial, non se modifiquen as condicións estéticas e arquitectónicas polas que foron consideradas edificacións protexidas. Nas edificacións protexidas seguintes: Quinta de Outón, Hostal Roma, Casa en Lugar de Outeiro, 4 casas fronte a Casa Consistorial, O Chalé de dona María, O chalé don Luís, O chalé don Jaime, e a Villa Serra se permitirá este uso residencial tal e como se ven desenrolando ata agora. O resto das edificacións protexidas: Colexio Público de Mondariz Balneario, "Escola Hogar Divino Maestro" ou "El Francés", Mercado de Abastos, casa Consistorial, e os Hoteis: Hotel Tryp Mondariz e a Ampliación do Hotel Tryp Mondariz, o invernadoiro do Gran Hotel, a fachada ao Xardín da Lavandaría e a súa Cheminea, a Arquitectura Relixiosa: Igrexa Parroquial, a Capela de San Pedro e a Capela do Gran Hotel, as Fontes Termais: Fonte da Gándara, e a Fonte de Troncoso, e por último os elementos menores, quedarán co uso actual que veñen desenrolando ata o día de hoxe. Aquí se detalla pormenorizadamente o uso da parcela do Gran Hotel (que ten unha superficie total de uns 45.638 m²) da seguinte maneira: - En primeiro lugar, eliminaranse as autorizacións de construción de depósitos para o almacenamento de auga para o uso público, industrial e sanitario, nas inmediacións do Gran Hotel. - A parcela do Gran Hotel ten unha superficie de 6.464,55 m² dos que se destinarán 2.253,35 m² a reconstrución do Gran Hotel cun uso residencial, e o resto poderán ser utilizados para usos compatibles coa protección do elemento e o mantemento dos seus valores sempre coa previa autorización da Consellería de Cultura. - 4.026 m² serán destinados a zona verde e áreas de xogo de dominio e uso público (Ordenanza 5.1). - 7.530 m² serán destinados a equipamento hoteleiro (Ordenanza 7) para a reconstrución como Hotel do Edificio nº:5, nas condicións xerais da fotografía que se aporta, e a construción do Palacio del Agua. - 1.493,65 m² corresponden aos terreos da antiga lavandaría e serán destinados a equipamento público. A ordenanza reguladora desta edificación será a “6.5 Museo da Auga”. - Cada un dos edificios protexidos dentro das inmediacións do Gran Hotel quedan co uso que teñen na actualidade. - Quedando o resto da superficie da parcela cunha superficie ao redor de 23.607 m² dos cales parte se corresponden co uso de zona verde pública (Ordenanza 5.1) e o resto co uso de zona verde privada (Ordenanza 5.2). - A Consellería de Cultur a poderá limitar aqueles usos que, aínda que estean entre os permitidos pola ordenanza, non sexan compatibles coa protección do elemento e co mantemento dos seus valores, debendo contarse con autorización previa desta para calquera intervención e cambio de uso substancial a realizar en Bens de Interese Cultural e bens catalogados, así como nos seus contornos de protección, nos termos do art.39, art.45 e art.65 da Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia. As condicións de ocupación, volume e forma da edificación establecidas nesta ordenanza poderán limitarse sobre os bens catalogados, debendo manterse ou recuperarse segundo proceda, as súas condicións orixinais, quedando condicionada calquera ampliación ou actuación, mesmo o aproveitamento urbanístico, que poida derivarse da súa aplicación ao previsto na normativa de protección, na ficha correspondente do Catálogo e, en todo caso, ao mantemento dos valores polos que mereceu a súa protección. (.) - Vivenda solo na edificación existente protexida que teña uso residencial. - Hoteleiro. - Comercial. - Industrial. categoría 1ª, compatible coa vivenda. - Oficinas. - Salas de espectáculos. - Relixiosos. - Cultural. - Deportivo. - Sanitario-asistencial. - Garaxe. -A Consellería de Cultura poderá limitar aqueles usos que, aínda que estean entre os permitidos pola ordenanza, non sexan compatibles coa protección do elemento e co mantemento dos seus valores. Debendo contarse con autorización previa desta para calquera intervención e cambio de uso substancial a realizar en Bens de Interese Cultural e bens catalogados, así como nos seus contornos de protección, nos termos do art.39, art.45 e art.65 da Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia. As condicións de ocupación, volume e forma da edificación establecidas nesta ordenanza poderán limitarse sobre os bens catalogados, debendo manterse ou recuperarse segundo proceda, as súas condicións orixinais, quedando condicionada calquera ampliación ou actuación, mesmo o aproveitamento urbanístico, que poida derivarse da súa aplicación ao previsto na normativa de protección, na ficha correspondente do Catálogo e, en todo caso, ao mantemento dos valores polos que mereceu a súa protección. A zona delimitada no plano O-01. Comprende a edificación composta polas ruínas da antiga lavandaría (fachada e cheminea, ambas as dúas elementos protexidos, e anexo delimitado polo vial). Establecer as condicións necesarias para rehabilitar estas edificacións como Museo da Auga.3.1. Aliñacións. Manteranse as consolidadas.3.2. Altura máxima e número de plantas. Alcanzarase unha altura máxima de 7 m e o número de plantas será de baixa máis unha.3.3. Ocupación máxima. Manterase a existente.3.4. Edificabilidade. A edificabilidade será de 1,50 m 2 /m 2 3.5. Voos. Os existentes.3.6. Edificacións secundarias. Autorízase, de acordo coas seguintes condicións: Ocupación máxima de parcela: a existente. Altura máxima: 4 m.3.7. Composición. A obra de conservación e rehabilitación deberá conservar a composición xeral da edificación. Os materiais deben respectar os do ámbito na cuberta utilizásense placas de cinc, cobre ou tella. O uso para esta edificación será cultural. A Consellería de Cultura poderá limitar aqueles usos que, aínda que estean entre os permitidos pola ordenanza, non sexan compatibles coa protección do elemento e co mantemento dos seus valores. Debendo contarse con autorización previa desta, para calquera intervención e cambio de uso substancial a realizar en Bens de Interese Cultural e bens catalogados, así como nos seus contornos de protección, nos termos do art.39, art.45 e art.65 da Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia. As condicións de ocupación, volume e forma da edificación establecidas nesta ordenanza poderán limitarse sobre os bens catalogados, debendo manterse ou recuperarse segundo proceda, as súas condicións orixinais, quedando condicionada calquera ampliación ou actuación, mesmo o aproveitamento urbanístico, que poida derivarse da súa aplicación ao previsto na normativa de protección, na ficha correspondente do Catálogo e, en todo caso, ao mantemento dos valores polos que mereceu a súa protección. O proxecto de rehabilitación das edificacións contidas nesta ordenanza, deberá estar autorizado pola Dirección Xeral de Patrimonio Cultural. (.) Uso principal: - Hoteleiro. - Sanitario-Asistencial. - Socio-Cultural. Usos complementarios: - Comercial. - Oficinas. - Zonas verdes e espazos libres. - Relixioso. - Deportivo. - Garaxe-aparcamento. Dándose prioridade, no relativo aos usos sanitario-asistencial, socio-cultural, oficinas, zonas verdes e espazos libres e relixioso no relativo a futuras actuacións, á rehabilitación dos elementos protexidos fronte a outro tipo de actuacións que impliquen novos consumos de solo. (.) A Consellería de Cultura poderá limitar aqueles usos que, aínda que estean entre os permitidos pola ordenanza, non sexan compatibles coa protección do elemento e co mantemento dos seus valores. Debendo contarse con autorización previa desta para calquera intervención e cambio de uso substancial a realizar en Bens de Interese Cultural e bens catalogados, así como nos seus contornos de protección, nos termos do art.39, art.45 e art.65 da Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia. As condicións de ocupación, volume e forma da edificación establecidas nesta ordenanza poderán limitarse sobre os bens catalogados, debendo manterse ou recuperarse segundo proceda, as súas condicións orixinais, quedando condicionada calquera ampliación ou actuación, mesmo o aproveitamento urbanístico, que poida derivarse da súa aplicación ao previsto na normativa de protección, na ficha correspondente do Catálogo e, en todo caso, ao mantemento dos valores polos que mereceu a súa protección. (.) Uso característico: - Docente. - Socio-cultural. - Sanitario-asistencial. Usos complementarios: - Comercial. - Oficinas. - Equipamento. - Zonas verdes e espazos libres. - Relixioso. - Garaxe-aparcamento. - Deportivo. (.) A Consellería de Cultura poderá limitar aqueles usos que, aínda que estean entre os permitidos pola ordenanza, non sexan compatibles coa protección do elemento e co mantemento dos seus valores. Debendo contarse con autorización previa desta para calquera intervención e cambio de uso substancial a realizar en Bens de Interese Cultural e bens catalogados, así como nos seus contornos de protección, nos termos do art.39, art.45 e art.65 da Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia. As condicións de ocupación, volume e forma da edificación establecidas nesta ordenanza poderán limitarse sobre os bens catalogados, debendo manterse ou recuperarse segundo proceda, as súas condicións orixinais, quedando condicionada calquera ampliación ou actuación, mesmo o aproveitamento urbanístico, que poida derivarse da súa aplicación ao previsto na normativa de protección, na ficha correspondente do Catálogo e, en todo caso, ao mantemento dos valores polos que mereceu a súa protección.1.4.1. Principios xerais.1.4.2.1 Fachadas 1.4.2.1.1. Deseño En todo caso, as solucións de ritmos e proporción entre ocos e macizos na composición das fachadas, deberán adecuarse en función das características tipolóxicas da edificación, do contorno, e as específicas das edificacións catalogadas, se a súa presenza e proximidade o impuxese. As fachadas das edificacións públicas ou privadas, así como as súas medianeiras e paredes vistas ao descuberto, aínda que non sexan visibles dende a vía pública, deberán conservarse nas debidas condicións de seguridade, hixiene e estética. Especialmente coidarase o tratamento das plantas baixas, non permitíndose a construción de plantas diáfanas e sen cerramentos exteriores cando sobre elas existan volumes pechados, debendo estar integrados na composición xeral da fachada. Estudarase e rematarase conxuntamente a totalidade da fachada, debendo ser coherente co do resto da fachada o acabado da planta baixa cumprindo os seguintes principios: Para os acabados da fachada das edificacións empregarase a pedra. Non obstante en casos xustificados pola calidade arquitectónica da edificación poderán empregarse outros materiais que harmonicen cos valores naturais, coa paisaxe e as edificacións tradicionais do contorno. Nas edificacións existentes: As cubertas terán unha pendente igual ou inferior á media das existentes, nunca superior a 45º, e estarán formada por planos continuos sen crebas nas súas vertentes. Quedan prohibidas as mansardas e as bufardas agás para o establecido na Ordenanza 1. Non se admiten crebas nos faldróns da cuberta, nin na fachada, nin a patios de parcela. Autorízanse cubertas a dúas e catro augas, e cubertas planas. As alturas deberanse respectar nas fachadas cara as que verten as augas da cuberta e non nas que se corresponden con frontispicios. Nos casos nos que a altura da edificación sexa menor que a máxima admitida pola ordenanza correspondente, será admisible continuar coa liña de fachada ata este máximo e a partir do mesmo dispoñer a cuberta coas pendentes sinaladas nas ordenanzas, mantendo a medición da altura do cumio dende a cara superior do último forxado. Non cabe sen embargo utilizar o criterio do sólido capaz e dispoñer a cuberta con calquera forma, limitada unicamente polo máximo admisible. Admítense os recuamentos da edificación na cuberta, creando terrazas, coa limitación de que ningún elemento construído sobresaia do plano superior da vertente da cuberta. A iluminación e ventilación do espazo baixo cuberta realizarase por medio de ocos situados nos testeiros permitidos e por ventás inclinadas situadas no plano das vertentes das cubertas e nos paramentos verticais que abran as terrazas. Por enriba da altura máxima total que se determine, non se admitirá ningunha construción, excepto as chemineas de ventilación ou de evacuación de fumes, calefacción e acondicionamento de aire, coas alturas que para o seu correcto funcionamento determinen as normas técnicas de aplicación. Estes corpos construídos sobre a cuberta dos edificios, tais como torres de refrixeración, depósitos de auga, chemineas, paneis solares, cadros de ascensores, depósitos para gas, etc., quedarán integrados na composición do edificio ou ocultos. De facerse novos remates de chemineas, estes harmonizarán cos tipos tradicionais existentes. As liñas de condución de enerxía visibles desde a vía pública, ocultaranse ou integraranse nos paramentos da fachada, procurando a súa integración. Non se permite peto de coroación. Agás en casos debidamente xustificados, os materiais que se vaian a utilizar na terminación da cubrición serán de tella cerámica curva (sen colores impresos), aínda que en casos excepcionais poderán empregarse solucións e materiais respectuosos, que harmonicen cos tradicionais (cinc, cobre,…). A tella cerámica denominada “plana”, poderá empregarse en casos de rehabilitación ou restauración de edificios que dispoñan xa deste tipo de cubrición. No caso de empregarse fibrocemento ou outro tipo de prancha inferior, non poderá ser visible desde ningún punto. As canles e baixantes serán de chapa metálica de cinc, de cobre, ou doutros materiais que se asemellen aos anteriores, preferentemente de sección tubular e sen molduras. As carpintarías construiranse preferentemente con materiais que esixan unha menor conservación. En edificacións non ca talogadas poderá procederse á modificación das características dunha fachada existente de acordo cun proxecto axeitado, que garanta un resultado homoxéneo do conxunto arquitectónico, a súa relación cos lindantes e o cumprimento da normativa de habitabilidade en vigor. Poderase autorizar o peche de terrazas e balcóns existentes de acordo ás determinacións dun proxecto de conxunto e unitario de execución de fachada, que deberá presentar a comunidade ou o propietario do edificio. Nos edificios de vivenda colectiva, prohíbese o cerramento individualizado de cada vivenda. En edificacións nas que se realizaran cerramentos anárquicos de terrazas, o Concello poderá requirir para a adecuación das mesmas unha solución de deseño unitario. En casos xustificados poderá o Concello facerse cargo da elaboración do proxecto de deseño de conxunto da fachada, repercutindo o seu custo nas licenzas correspondentes. Agás en casos debidamente xustificados, os materiais que se vaian a utilizar en carpintarías exteriores serán: a madeira ou o aluminio, aínda que en casos excepcionais poderán empregarse solucións e materiais respectuosos, que harmonicen cos tradicionais. As carpintarías harmonizarán e respectarán na medida do posible as cores e configuración existentes no contorno urbano e preferentemente de cor branco ou verde.1.4.3 Condicións particulares de estética para edificacións en solo núcleo rural. Nas edificacións existentes procurarase o mantemento e conservación dos elementos de cachotería, linteis, pilastras, recebados, balcóns, enreixado e demais elementos característicos. As fachadas e muros de pedra manteranse vistos e os enfuscados manteranse pintados. As cubertas serán de tella tradicional, preferentemente curva, aínda que en casos xustificados poderá empregarse a tella plana, moi común entre as edificacións tradicionais desta zona. As novas edificacións, e as ampliacións das existentes no seu caso, manterán as condicións ambientais do núcleo, morfoloxía do asentamento e a tipoloxía das edificacións do lugar segundo as seguintes regras: A disposición das novas edificacións producirase de tal xeito que se eviten os movementos de terras que alteren a topografía natural do terreo, máis aló da superficie ocupada polas construcións. O tamaño das edificacións conservará o ritmo e proporción das tradicionais. A fachada principal deberá orientarse á fronte da parcela e aliñarse no posible coas direccións dos camiños ou estradas á que dea fronte. A composición e ritmo de ocos adaptaranse ao carácter definido polas edificacións tradicionais anexas ou próximas. Os corpos voados pechados, galerías, miradoiros e balcóns realizaranse ou conservaranse coas dimensións e características dos existentes. Os beirados, cornixas, molduras, impostas, etc., faranse corresponder no posible coas existentes nos edificios inmediatos. Non se autorizarán saíntes se non son de soporte de balcóns e solainas ou de cerramentos lixeiros tipo galerías. O seu voo máximo será o establecido nas ordenanzas. Non se admitirán combinacións agresivas de cor nin o emprego de múltiples cores nos acabados exteriores de fachada. As características estéticas, construtivas, materiais, cores e acabados serán acordes coa paisaxe rural e coas construcións tradicionais do núcleo. Non poderán ser utilizados como acabados vistos da edificación, materiais fabricados para ser revestidos. En casos xustificados pola calidade arquitectónica da edificación poderán empregarse outros materiais que harmonicen cos valores naturais a paisaxe rural e as edificacións tradicionais do contorno. Nas fachadas empregarase preferentemente a pedra seguindo as técnicas e a estereotomía tradicional (sillería ou cachotaría), debendo evitarse aqueles materiais alleos que podan producir distorsións de textura ou tonalidade cos propios da zona. As cubertas terán volumes continuos, sen crebas no plano dos faldróns, autorizándose lucernarios, claraboias ou fiestras (fixas ou practicables), neste caso coa mesma pendente que a de cuberta. Excepto en casos singulares que se xustifiquen manterase a cuberta inclinada a dúas ou catro augas. Quedan prohibidas as mansardas e as bufardas. As cubertas adecuaranse na súa pendente e organización ás dominantes nos edificios tradicionais non sobrepasando os 35º. Agás en casos debidamente xustificados, os materiais que se vaian a utilizar na terminación da cubrición serán de tella cerámica curva (sen colores impresos). En casos excepcionais de calidade arquitectónica poderán empregarse solucións e materiais respectuosos, que harmonicen cos tradicionais (cinc, cobre…). Para rehabilitación ou restauración de cubertas tradicionais, poderá empregarse a tella cerámica denominada “plana”, naqueles edificios que dispoñan xa deste tipo de cubrición. No caso de empregarse fibrocemento ou outro tipo de prancha de soporte inferior análogo, non poderá ser visible. As canles e baixantes serán de chapa metálica de cinc, de cobre, ou doutros materiais que se asemellen aos anteriores, de sección tubular e sen molduras. As carpintarías harmonizarán e respectarán configuracións tradicionais existentes no contorno, así como tamén, as súas cores. Cando se opte pola utilización de deseños contemporáneos, estes deben ser acordes coas características de sobriedade e sinxeleza dos deseños da arquitectura tradicional. Preferentemente o material que se vaia utilizar en carpintaría exterior será a madeira, aínda que se poderán empregar outras solucións e materiais que respecten e harmonicen cos tradicionais. Constitúe o obxecto desta Ordenanza a regulación do deseño (alturas, distancias, materiais, conservación das plantacións de peches vexetais entre parcelas.) dos peches das parcelas no concello de Mondariz-Balneario, tanto no tocante a lindeiros interiores entre parcelas como coa aliñación exterior á vía pública. Establécese como ámbito de aplicación obrigatoria da Ordenanza tódalas parcelas sitas en solo urbano, de núcleo rural ou rústicos nas súas diversas categorías do Concello de Mondariz Balneario. As sebes e arborado ornamental dos cerramentos de parcela deberán axustarse o regulado nesta Ordenanza. Os elementos vexetais protexidos incluídos no Catálogo de Árbores Senlleiras de Galicia estarán exentos do cumprimento desta ordenanza. Para realizar calquera tipo de peche de parcelas cando non se trate de peches que precisen muros de contención, deberá presentarse a oportuna comunicación previa de obras de peche, xunto coa seguinte documentación: Cando se trate dun peche de obra que ocupe espazo público respecto á aliñación da parcela esixirase ademais: Cando se trate dun peche de parcelas que necesite muro de contención, deberá solicitarse a oportuna licenza de obras, presentando xunto coa solicitude: Debendo contarse con autorización previa da Consellería de Cultura para calquera intervención e cambio de uso substancial a realizar en Bens de Interese Cultural e bens catalogados, así como nos seus contornos de protección, nos termos do art.39, art.45 e art.65 da Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia e atenderse ás previsións do art.46 de dita norma, no relativo á intervención nos contornos de protección, podendo condicionar a Consellería de Cultura o material e a solución dos peches, no caso de que se considere que a proposta resulta incompatible coa protección dun ben. No caso de tratarse de peches de nova creación ou ben de reparación, ampliación, reforma ou mantemento de peches existentes en parcelas afectadas pola servidume de protección de ríos (zona de policía), regatos ou regos será preceptivo o informe favorable da Confederación Hidrográfica Miño-Sil. En todo caso haberase de ter en conta o recollido no artigo 48.5. e) da normativa do Plan Hidrolóxico da parte española da Confederación Hidrográfica do Miño Sil, aprobado por Real Decreto 1/2016, do 8 de xaneiro, no relativo as tipoloxías de peches e valados prohibidos na zona de fluxo preferente das distintas canles. Cando o peche linde con vías de titularidade distinta á municipal será preciso aportar ao Concello autorización preceptiva dos diferentes organismos competentes en cada administración no momento de efectuar a solicitude de Comunicación Previa ou Licenza de obras maiores para a execución do peche segundo sexa necesario. Aos efectos deste apartado, cantas veces se empreguen os termos que de seguido se definen, terán o significado que se expresa a continuación: Distínguense os seguintes tipos de rasantes: Lindeiros interiores: é aquela liña que define o exterior da parcela, establecendo o límite entre distintas parcelas. Lindeiros de parcela: son as liñas perimetrais que delimitan as parcelas e separan unhas doutras parcelas ou espazos públicos. Con respecto a súa posición, os lindeiros clasifícanse en: Fronte de parcela: denominase fronte de parcela a lonxitude do linde frontal en contacto coas vías públicas que lle dan acceso. Bancadas: denomínanse bancadas a obras de explanación de desmonte e recheo que supoñan unha transformación do perfil do terreo o fin de garantilo mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración da topografía natural dos terreos da parcela. As condicións de abancalamento defínese polo ancho, altura e pendente dos mesmos, así coma as condicións de acabado para cada ordenanza. Peches de parcela: denomínanse peches de parcela a aqueles elementos construtivos dispostos sobre os lindeiros, que separan a parcela dos espazos públicos o doutras parcelas. Muros de contención: os muros de contención defínense como elementos destinados a establecer e manter unha diferenza de niveis no terreo cunha pendente de transición superior ao que permitiría a resistencia do mesmo, transmitindo á súa base e resistindo con deformacións admisibles os correspondentes empuxes laterais. No caso dos núcleos rurais e dos contornos de protección de elementos catalogados, co obxecto de manter a súa configuración orixinal, prohibiranse aqueles movementos de terras que supoñan unha agresión ao medio natural ou que varíen a morfoloxía da paisaxe do lugar, segundo o artigo 26.1 da LSG. Permitiranse muros de nivelación no interior das parcelas de ± 1,5 metros respecto ao terreo natural con altura absoluta máxima de 3,00 metros. A distancia entre dous muros de contención non será inferior a 3 metros. O noiro máximo do terreo que se dispoña entre muros non superará o 30% de pendente. Nos lindeiros medianeiros a diferenza de cotas de rasante entre os dous respectivos terreos lindeiros non deberá ser superior a 1,5 metros. Dita rasante manterase nunha franxa de terreo non inferior á correspondente á distancia de separación a lindeiros que corresponda en cada Ordenanza particular. Nos casos de parcelas con pendentes superiores ao 10% permitiranse muretes de contención aliñados a viaria de 1,50 metros de altura máxima. Sobre o devandito muro permitirase completar o cerramento segundo o establecido no punto 1.5.12 con elementos que non superen o 50 % de opacidade. Nos casos de socalcos e noiros existentes con altura superior a fixada con carácter xeral para muros de contención, a altura de ditos muros coincidirá coa altura dos socalcos sempre que se xustifique mediante un estudio pormenorizado a corrección de impactos derivados de maiores alturas. Excepcionalmente poderase superar este límite sempre que se xustifique mediante un estudio pormenorizado a corrección de impactos derivados de maiores alturas. Nas parcelas con pendentes e nos casos que sexa imprescindible a nivelación do solo en terrazas ou bancadas e previa xustificación mediante un informe técnico, nestas disporase de tal xeito que se cumpran as seguintes condicións: Como acabados dos muros de contención permitiranse os descritos para os cerramentos de fábrica (1.5.13). Os cerramentos atendendo o seu tipo clasificaranse en: Respecto aos peches construídos con anterioridade a entrada en vigor da presente normativa aplicaranse as seguintes regras: Quedan expresamente prohibidos os peches executados con arame de espiño ou vidros rotos, que podan supoñer perigo para as persoas ou os animais. Queda prohibida a formación de tellados nos portais e portas de acceso. Os muretes e machóns necesarios para as portas de entrada tanto peonil coma de entrada a garaxes non poderán sobrepasar en 0,50 metros a altura máxima permitida para os peches de fábrica. No caso dos peches de parcelas urbanas e rurais, non se permitirán novos peches, cunha altura superior a 1,50 m de altura dende a rasante natural ou a rasante modificada se é o caso, en todo o seu perímetro, con condicións estéticas e construtivas acordes á paisaxe natural e ás construcións do entorno en canto a colores e remates. En peches coa aliñación exterior e con lindeiros interiores que presenten pendentes permítense os escalonamentos, sempre que se respecte en todo o trazado do muro a altura máxima establecida en 1,5 metros. Poderán ir provistos dunha tapa de remate (verteaugas) que evite que as augas ensucien a fronte do muro que da á rúa e aos lindeiros. Situaranse no límite coa vía pública e asemade na zona que ocupe a obra. O cerramento consistirá nunha valla que presente as seguintes características: 1. Deberá ser opaca.2. Os materiais a empregar e a súa execución garantirán a súa estabilidade, seguridade e conservación podendo empregarse: 3. Instalación: Todos os soares ou parcelas urbanas non edificados, poderán pecharse mediante elementos situados na aliñación oficial, de altura máxima dous metros medidos desde a rasante oficial (rúa beirarrúa, praza, etc…), mediante cerramentos lixeiros de táboa de madeira, chapa ou malla metálica, sobre postes que garantan a súa estabilidade e conservación, e eviten o acceso a terceiras persoas así como posible perigos para terceiros. Os peches de parcelas de sistemas xerais e dotacións ou ben aquelas que alberguen edificios que, por mor do seu uso ou das características do entorno requiran dun tratamento especial ou de determinadas medidas de seguridade, axustaranse ás necesidades requiridas, previa solicitude e autorización xustificada por parte dos técnicos municipais. Os peches vexetais estarán constituídos preferentemente por sebes formadas con especies vexetais autóctonas. Estas sebes plantaranse a unha distancia mínima de medio metro dos peches de fábrica ou dos enreixados e mallas e dos lindeiros. A altura máxima do peche vexetal será de 2,00 m medidos dende a rasante oficial se se trata de peches coa aliñación exterior, ou do terreo se se trata de peche cos lindeiros interiores. O propietario da sebe deberá podala en toda a súa extensión deixándoa como máximo a dous metros dende a rasante oficial. A sebe deberá manterse sempre podada en horizontal de modo que non invada á vía pública nin a parcela do lindeiro. Os cerramentos de fábrica poderán estar constituídos por: Quedan expresamente prohibidos os cerramentos realizados cos seguintes materiais: A altura máxima do peche de fábrica será de 1,50 m. medidos dende a rasante oficial se trata de cerramentos coa aliñación exterior, ou do terreo si se trata de cerramentos cos lindeiros interiores. Completando dita altura ata os dous metros no seu caso empregando elementos que non superen o 50 % de opacidade: Os cerramentos de enreixado ou mallas estarán constituídos por: Quedan expresamente prohibidos os peches realizados cos seguintes materiais: Os postes que soporten a malla poderán ser: A altura máxima dos cerramentos con enreixados ou mallas será de 2,00 metros medidos dende a rasante oficial se trata de cerramentos de fronte a vía pública ou do terreo si se trata de cerramentos entre parcelas colindantes. Estes peches poderán ir trasdosados con cerramentos vexetais, prohibíndose o emprego de plásticos ou outros elementos non vexetais. Autorízanse os seguintes tipos de peches coa aliñación exterior. Autorízanse os seguintes tipos de peches con lindeiros interiores. Polo seu valor paisaxístico os peches de pedra existentes, característicos do rural tradicional, deberán manterse no seu estado orixinal. Puntualmente, no caso das parcelas edificables, poderán modificarse, abrindo un oco mínimo co fin de dotar de acceso rodado á parcela. Este oco irá rematado nos testeiros ao xeito da propia fábrica tradicional que se estea a modificar. Autorízanse os seguintes tipos de peches coa aliñación exterior: Peches de fábrica executados en cachotería ou sillería de pedra. O resto de solucións deberán ser de análogas características aos tradicionais, en sintonía coas fachadas da edificación. Deberán evitarse as fábricas e tipos de pedra alleos aos do lugar e que produzan contrastes negativos de textura e tonalidade cos propios da zona. A altura máxima permitida será de 1,50 metros. Completando dita altura ata os dous metros, poderán empregarse outros elementos que non superen o 50 % de opacidade: Autorízanse os seguintes tipos de peches con lindeiros interiores. Polo seu valor material os peches de pedra, característicos da estrutura agraria tradicional, deberán manterse, facendo prevalecer o seu carácter e conservación. Os peches de nova construción en parcelas non edificadas en solo rústico común, tanto coa aliñación exterior como con lindeiros interiores serán respectuosos coa paisaxe e a conectividade ecolóxica: Os cerramentos de nova construción en parcelas edificadas en solo rústico tanto coa aliñación exterior como con lindeiros interiores executaranse segundo o estipulado no punto 1.5.16 para Cerramentos de parcelas en solos de núcleo rural, tanto coa aliñación exterior como con lindeiros interiores: En todo caso cando os cerramentos coa aliñación exterior de calquera tipo de parcelas distancias linden con estradas ou vías de titularidade distinta a municipal, e atendendo as distintas categorías, deberán cumprir co estipulado: A execución de peches implica a cesión obrigatoria e gratuíta ó Concello da franxa de terro que constitúe o recuamento establecido no proxecto, no planeamento ou ben na normativa urbanística de aplicación. No obstante o disposto no apartado anterior, a execución dos cerramentos con fronte a estradas estatais, autonómicas ou provinciais, non implicará a cesión obrigatoria e gratuíta ao Concello da franxa de terreo que constitúe o recuamento establecido na normativa sectorial de aplicación, senón á administración titular da carreteira, se esa franxa foi expropiada por ela. Os muros tradicionais de peches de fincas, xunto cos portelos que, no seu caso, puideran incluír, deberán ser conservados na súa integridade, agás que o planeamento estableza excepcionalmente solucións distintas suficientemente detalladas e xustificadas. Os propietarios deberán mantelos en boas condicións estruturais, e con carácter xeral evitarase o seu derrubamento ou substitución por muros de materiais prefabricados, sen a previa autorización da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia. Ademais calquera intervención de mellora nos mesmos, terá que ser autorizada pola Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia. Con carácter xeral, e en especial no solo rústico, non se poderán ampliar os camiños no contorno dos elementos protexidos e nas zonas onde exista arboredo autóctono, especialmente nas ringleiras de árbores que dean a camiños ou que separen fincas sen a previa autorización da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia. Contra o acordo da aprobación definitiva da citada Modificación Puntual Nº 3 do POMR de Mondariz Balneario poderase interpor directamente recurso contencioso-administrativo, ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, no prazo de dous meses contados a partir do día seguinte ao da publicación deste anuncio. Mondariz Balneario, a 12 de decembro de 2019. O alcalde. Rosario Esther Florina Alexandra Servia Butcher