PLAN XERAL DE ORDENACIÓN MUNICIPAL DE VILABOA
ADMINISTRACIÓN LOCAL — Municipal — Vilaboa (Urbanismo e Patrimonio, 18/09/2019)

TÍTULO I: DISPOSICIÓNS XERAIS 1.1. NATUREZA XURÍDICA, ÁMBITO E VIXENCIA 1.2. NORMAS DE INTERPRETACIÓN 1.3. A LEXISLACIÓN URBANÍSTICA E SECTORIAL DE REFERENCIA 1.4. CONTIDO E DOCUMENTACIÓN TÍTULO II: RÉXIME URBANÍSTICO DA PROPIEDADE DO SOLO 2.1. DIVISIÓN URBANÍSTICA DO SOLO 2.2. RÉXIME DO SOLO URBANO 2.3. RÉXIME DO SOLO URBANIZABLE 2.4. RÉXIME DO SOLO DE NÚCLEO RURAL 2.5. RÉXIME DO SOLO RÚSTICO 2.6. RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS E LOCAIS 2.6.1. CLASIFICACIÓN DO SOLO DOS SISTEMAS XERAIS OU LOCAIS 2.6.2. SISTEMAS ESTABLECIDOS POLO PXOM TÍTULO III. DESENVOLVEMENTO E EXECUCIÓN DO PLAN XERAL 3.1. DESENVOLVEMENTO DO PLAN XERAL 3.1.1. DESENVOLVEMENTO E FIGURAS DE PLANEAMENTO 3.1.2. ADQUISICIÓN DO DEREITO AO APROVEITAMENTO URBANÍSTICO 3.2. EXECUCIÓN DO PLAN XERAL 3.2.1. DISPOSICIÓNS XERAIS DA XESTIÓN URBANÍSTICA 3.2.1.1. Áreas de reparto 3.2.1.2. Fichas de planeamento 3.2.1.3. Aproveitamento tipo 3.2.1.4. Coeficientes de homoxeneización de usos e tipoloxías 3.3. INTERVENCIÓN MUNICIPAL NA EDIFICACIÓN E USOS DO SOLO 3.3.1. TIPOS DE ACTOS, RÉXIME E PROCEDEMENTOS PARA AS SOLICITUDES DE ACTUACIÓN 3.3.2. ACTA DE ALIÑACIÓNS E RASANTES 3.3.3. TIPOS DE OB RAS E ACTUACIÓNS 3.3.3.1. Obras de edificación 3.3.3.2. Obras provisionais.3.3.3.3. Outras actuacións urbanísticas.3.3.4. PARCELAMENTOS URBANÍSTICOS 3.3.5. CONDICIÓNS DE EDIFICACIÓN E USO NAS ZONAS MARÍTIMAS 3.4. RÉXIME TRANSITORIO DO PLANEAMENTO 3.4.1. ÁMBITOS CON PLANEAMENTO APROBADO 3.4.1.1. Planeamentos cuxa Ordenación se respecta 3.4.2. RÉXIME APLICABLE AO PLANEAMENTO EN TRAMITACIÓN 3.5. RÉXIME TRANSITORIO DAS LICENZAS, EDIFICACIÓNS E PARCELAS 3.5.1. LICENZAS CONCEDIDAS 3.5.2. LICENZAS EN TRAMITACIÓN 3.5.3. EDIFICACIÓNS CONFORMES CO PLANEAMENTO ANTERIOR 3.5.4. EDIFICACIÓNS DESCONFORMES COA ORDENACIÓN DO PRESENTE PXOM 3.5.4.1. Réxime para edificacións totalmente incompatibles coas determinacións do planeamento.3.5.4.2. Réxime das edificacións parcialmente incompatibiles coas determinacións do planeamento.3.5.5. SITUACIÓNS CONFORMES Á NOVA ORDENACIÓN DO PRESENTE PXOM 3.5.6. EDIFICACIÓNS DESCONFORMES CO PLANEAMENTO ANTERIOR 3.5.7. RÉXIME DAS PARCELAS EXISTENTES 3.6. PLANEAMENTO QUE SE INCORPORA TÍTULO IV. ORDENANZAS XERAIS 4.1. CONDICIÓNS XERAIS DA EDIFICACIÓN 4.1.1. CLASES DE CONDICIÓNS 4.1.2. DEFINICIÓNS 4.2. CONDICIÓNS DAS PARCELAS 4.2.1. ALIÑACIÓN OFICIAL, EXTERIOR OU PÚBLICA 4.2.2. CHAFRÁNS 4.2.3. CERRAMENTOS E PECHES DE PARCELAS 4.2.4. ANCHO DE RÚA. DISTANCIA ENTRE ALIÑACIÓNS 4.2.5. PARCELA EDIFICABLE 4.2.6. CONDICIÓNS URBANÍSTICAS DA PARCELA EDIFICABLE EN CADA CLASE DE SOLO 4.2.7. PARCELAS INEDIFICABLES 4.2.8. REGULARIZACIÓN DE DEREITOS 4.2.9. SOARES 4.2.10. CONDICIÓNS DE POSICIÓN DO EDIFICIO NA PARCELA 4.2.10.1. Referencias planimétricas da parcela 4.2.10.2. Referencias altimétricas do terreo 4.2.10.3. Referencias da edificación 4.2.10.4. Posición da edificación e/ou do peche respecto da aliñación oficial, exterior ou pública 4.2.10.5. Área de movemento da edificación 4.2.10.6. Acaroado a lindeiros laterais.4.2.11. CONDICIÓNS DE OCUPACIÓN DA PARCELA POLA EDIFICACIÓN 4.2.11.1. Superficie ocupable 4.2.12. CONDICIÓNS DE EDIFICABILIDADE 4.3. CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA DA EDIFICACIÓN 4.3.1. CLASES DE EDIFICIOS 4.3.2. APROVEITAMENTOS MÁXIMOS E MÍNIMOS 4.3.3. SÓLIDO CAPAZ 4.3.4. REFERENCIAS ALTIMÉTRICAS DO EDIFICIO. REGULACIÓN E MEDICIÓN DE ALTURAS.4.3.5. CONSTRUCIÓNS PERMITIDAS POR ENRIBA DA ALTURA MÁXIMA 4.3.6. PLANTAS DA EDIFICACIÓN 4.3.7. TIPOLOXÍAS EDIFICATORIAS 4.3.8. CONDICIÓNS PARA OS CORPOS VOADOS 4.3.9. RECUADOS NA FACHADA OU BALEIROS EN PLANTA BAIXA 4.3.10. EDIFICACIÓNS AUXILIARES OU COMPLEMENTARIAS 4.4. CONDICIÓNS DE CALIDADE E HIXIÉNICAS DA EDIFICACIÓN 4.4.1. ALCANCE E CONTIDO DA SECCIÓN 4.4.2. CONDICIÓNS HIXIÉNICAS DOS LOCAIS 4.4.2.1. Condicións de ventilación e iluminación 4.4.2.2. Pezas habitables en plantas inferiores á baixa 4.4.3. CONDICIÓNS HIXIÉNICAS DOS EDIFICIOS 4.4.3.1. Patios 4.4.3.1.1. Patios de parcela 4.4.3.1.2. Patios mancomunados 4.4.3.1.3. Patios de cuarteirón ou de couzada 4.4.3.1.4. Accesos a patios 4.4.3.1.5. Servidumes de paso 4.4.3.1.6. Cubrición de patios 4.5. CONDICIÓNS DAS DOTACIÓNS DE SERVIZO DOS EDIFICIOS 4.5.1. SERVIZO DE ABASTECEMENTO E DISTRIBUCIÓN INTERIOR DE AUGA POTABLE 4.5.2. DOTACIÓN DE SERVIZO DE ENERXÍA ELÉCTRICA 4.5.3. DOTACIÓN DE SERVIZO DE CENTROS DE TRANSFORMACIÓN 4.5.4. DOTACIÓN DE SERVIZO DE CALEFACCIÓN E CLIMATIZACIÓN 4.5.5. ILLAMENTOS E AFORRO ENERXÉTICO 4.5.6. SERVIZOS HIXIÉNICOS 4.5.7. DOTACIÓN DE SERVIZO DE SANEAMENTO E PLUVIAIS 4.5.8. DOTACIÓN DE SERVIZO DE EVACUACIÓN DE GASES, FUMES E POS 4.5.9. INSTALACIÓNS DE ALMACENADO E RECOLLIDA DE RESIDUOS E LIXO 4.5.10. DOTACIÓN DE SERVIZOS POSTAIS E DE COMUNICACIÓNS 4.5.11. DOTACIÓN DE SERVIZO DE APARATOS ELEVADORES 4.5.12. DOTACIÓN DE SERVIZO DE APARCADOIRO 4.5.13. CONDICIÓNS DE SUPRESIÓN DE MOLESTIAS E AFORRO DE RECURSOS 4.6. CONDICIÓNS DE ACCESO E SEGURIDADE NOS EDIFICIOS 4.6.1. CONDICIÓNS DE ACCESO ÁS EDIFICACIÓNS 4.6.1.1. Barreiras arquitectónicas e urbanísticas na edificación 4.6.1.2. Sinalización nos edificios.4.6.1.3. Portais.4.6.1.4. Escaleiras e ramplas.4.6.2. CONDICIÓNS DE SEGURIDADE 4.6.2.1. Seguridade contra Incendios, deseño do contorno e Accesibilidade ás Edificacións.4.6.2.2. Seguridade contra descargas atmosféricas. Instalación de pararraios.4.6.2.3. Ordenanza de conservación periódica de fachadas.4.7. CONDICIÓNS ESTÉTICAS E TIPOLÓXICAS 4.7.1. FACHADAS EXTERIORES 4.7.2. MARQUESIÑAS 4.7.3. PORTADAS, ESCAPARATES, REIXAS E PECHES METÁLICOS 4.7.4. TOLDOS 4.7.5. RÓTULOS E OUTROS ELEMENTOS PUBLICITARIOS 4.7.6. OUTROS ELEMENTOS AUXILIARES DAS EDIFICACIÓNS 4.7.7. NORMAS ESPECIFICAS DE CONTROL DAS MEDIANEIRAS 4.7.7.1. Condicións específicas de regulación das medianeiras existentes.4.7.7.2. Prevención de novas medianeiras.4.7.7.3. Posibilidades excepcionais de ocultación de medianeiras existentes 4.7.8. ORDENANZA DE ATENUACIÓN E ELIMINACIÓN DE IMPACTOS 4.7.9. PROTECCIÓN XERAL DAS EDIFICACIÓNS E CONDICIÓNS TIPOLÓXICAS 4.7.9.1. Condicións e parámetros referenciais do contorno mediato 4.7.9.2. Regulación dos parámetros tipolóxicos exteriores 4.7.9.3. Regulación dos parámetros tipolóxicos interiores.4.7.9.4. Edificios dedicados a outros usos.4.7.9.5. Conservación, reforma ou ampliación de construcións de interese, xa existentes.4.7.9.6. Condicións especiais para equipamentos comunitarios nos núcleos rurais.4.8. CONDICIÓNS XERAIS DE USO 4.8.1. CONCEPTO E REGULACIÓN DOS USOS 4.8.2. APLICACIÓN 4.8.3. CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN 4.8.4. EDIFICIOS DE USO EXCLUSIVO 4.8.5. DIFERENTES USOS NUN MESMO EDIFICIO 4.8.6. CLASIFICACIÓN DOS USOS 4.8.6.1. Usos Pormenorizados.4.8.6.2. Usos Globais.4.8.6.3. Usos segundo o seu estado 4.8.6.4. Usos segundo o seu réxime de relación 4.8.6.5. Usos segundo a súa titularidade, tenencia ou aproveitamento 4.8.6.6. Usos Fóra de Ordenación 4.8.6.7. Usos Fóra de Ordenanza 4.8.6.8. Usos no Solo Rústico 4.8.7. ESTRUTURA XERAL DE USOS 4.8.8. USO RESIDENCIAL 4.8.8.1. Clase Vivenda 4.8.8.2. Clase residencia 4.8.8.3. Condicións xerais do uso de vivenda ou residencial en relación as NHV 4.8.8.4. Condicións da vivenda en relación as NHV 4.8.8.4.1. Condicións de deseño, calidade e sustentabilidade nas vivendas 4.8.8.4.2. Condicións espaciais, dimensionais, funcionais e dotacionais 4.8.8.4.3. Condicións das instalacións e salubridade nas vivendas 4.8.8.5. Condicións do edificio en relación as NHV 4.8.8.5.1. Condicións do edificio en relación co espazo exterior 4.8.8.5.2. Condicións dos espazos comúns 4.8.8.5.3. Condicións dos patios interiores e rochos 4.8.8.5.4. Condicións dos garaxes colectivos 4.8.8.5.5. Condicións de servizos e instalacións dos edificios 4.8.9. USO HOTELEIRO 4.8.10. USO TERCIARIO XERAL 4.8.10.1. Clase Comercio 4.8.10.2. Clase Oficinas.4.8.10.3. Clase recreativo e reunión 4.8.11. USO INDUSTRIAL 4.8.12. USO DOTACIONAL 4.8.12.1. Clase Educación 4.8.12.2. Clase Sociocultural 4.8.12.3. Clase Asistencial 4.8.12.4. Clase Sanitario 4.8.12.5. Clase Deportivo 4.8.12.6. Clase Administración Pública 4.8.12.7. Clase Relixioso 4.8.12.8. Clase Funerario 4.8.12.9. Clase Servizo Público 4.8.12.10. Clase Turístico 4.8.13. USO DE GARAXE-APARCADOIRO 4.8.14. USO AGROPECUARIO 4.8.15. USO ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES 4.8.16. USO DE INFRAESTRUTURAS BÁSICAS 4.8.17. USO DO TRANSPORTE E COMUNICACIÓNS 4.8.17.1. Clase Rede Viaria 4.8.17.2. Clase Servizos Públicos.4.8.17.3. Clase Centros Básicos do Sistema de Transporte 4.8.17.4. Clase Ferroviaria 4.8.17.5. Clase Portos.4.9. NORMATIVA DE SISTEMAS XERAIS 4.9.1. REDE DE ESTRADAS 4.9.1.1. Xerarquización da Rede de Estradas 4.9.1.2. Normativa reguladora en relación á rede autonómica de estradas.4.9.2. REDE FERROVIARIA 4.9.3. REDES DE ENERXÍA ELÉCTRICA E TELECOMUNICACIÓNS 4.9.4. INFRAESTRUTURAS ENERXÉTICAS. PARQUES EÓLICOS 4.9.5. INFRAESTRUTURAS ENERXÉTICAS. PARQUES SOLARES 4.9.6. SISTEMA XERAL DE EQUIPAMENTOS PÚBLICOS 4.9.7. SISTEMA XERAL DE ESPAZOS LIBRES 4.9.8. SISTEMA XERAL PORTUARIO 4.9.9. SISTEMA XERAL DE DEFENSA NACIONAL 4.9.10. SERVIDUMES AERONÁUTICAS DO AEROPORTO DE VIGO 4.10. NORMATIVA DE SISTEMAS LOCAIS 4.10.1. SISTEMA LOCAL DE ESPAZOS LIBRES 4.10.2. SISTEMA LOCAL DE EQUIPAMENTOS COLECTIVOS 4.11. NORMAS BÁSICAS SOBRE DESEÑO E CALIDADE DA URBANIZACIÓN DOS SISTEMAS DE INFRAESTRUTURAS 4.11.1. CONDICIÓNS XERAIS PARA AS OBRAS E PROXECTOS DE URBANIZACIÓN 4.11.1.1. Condicións de accesibilidade e barreiras.4.11.2. A REDE VIARIA 4.11.3. REDE DE ABASTECEMENTO DE AUGA E REGA 4.11.4. REDES DE SANEAMENTO E PLUVIAIS 4.11.5. REDE DE SUBMINISTRACIÓN DE ENERXÍA ELÉCTRICA 4.11.6. REDE DE ALUMEADO PÚBLICO 4.11.7. REDES DE TELEFONÍA E TELECOMUNICACIÓNS 4.11.8. INSPECCIÓN E RECEPCIÓN DAS OBRAS DE URBANIZACIÓN 4.12. NORMAS BÁSICAS SOBRE DESEÑO, URBANIZACIÓN E CALIDADE DO ESPAZO 4.12.1. DEFINICIÓN E TIPOS DO ESPAZO EXTERIOR DE CALIDADE 4.12.2. A CONFIGURACIÓN DO ESPAZO EXTERIOR DE CALIDADE 4.12.2.1. As esixencias xerais para acadar un espazo de calidade 4.12.2.2. Consideracións xerais de urbanización e integración da edificación 4.12.2.3. Mobilidade, viario e redes sustentables.4.12.2.4. Mobiliario urbano e sinalización 4.12.2.5. Arborado e vexetación 4.12.2.6. As preexistencias.4.12.2.7. A sustentabilidade do espazo 4.12.2.8. Accesibilidade 4.12.3. AS CONDICIÓNS PARA OS PROXECTOS DE URBANIZACIÓN TÍTULO V: NORMAS XERAIS DE PROTECCIÓN DO MEDIO, A PAISAXE E O AMBIENTE 5.1. CAPÍTULO I. DISPOSICIÓNS XERAIS 5.1.1. ALCANCE, CONTIDO E APLICACIÓN 5.1.2. RESPONSABILIDADES 5.2. CAPÍTULO II. CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN AMBIENTAL 5.2.1. PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE 5.2.2. MEDIDAS DE PROTECCIÓN AMBIENTAL NOS INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO.5.2.3. VERTEDURAS SÓLIDAS, RESIDUOS E LIXO 5.2.4. VERTEDURAS LÍQUIDAS 5.2.5. CONTAMINACIÓN ACÚSTICA E VIBRATORIA 5.2.6. PROTECCIÓN CONTRA INCENDIOS 5.2.7. CONDICIÓNS DE DESEÑO MEDIOAMBIENTAL E AFORRO DE RECURSOS 5.3. CAPÍTULO III. PROTECCIÓN DOS RECURSOS NATURAIS 5.3.1. PROTECCIÓN DO SOLO. ACTIVIDADES EXTRACTIVAS E VERTEDURAS 5.3.2. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS MOVEMENTOS DE TERRAS 5.3.3. PROTECCIÓN DE ACUÍFEROS E VÍAS DE AUGA 5.3.4. PROTECCIÓN DE CANLES, RIBEIRAS E MARXES 5.3.5. ORDENACIÓN DE TERREOS INUNDABLES 5.3.6. NORMAS XERAIS DE PROTECCIÓN DA VEXETACIÓN E O ARBOREDO 5.4. CAPÍTULO IV. PROTE CCIÓN DOS RECURSOS PAISAXÍSTICOS. SECCIÓN PRIMEIRA. APLICACIÓN E PRINCIPIOS XERAIS 5.4.1. APLICACIÓN 5.4.2. PRINCIPIOS E OBXECTIVOS XERAIS 5.4.3. NORMAS XERAIS DE APLICACIÓN DIRECTA EN TODO O TERMO MUNICIPAL 5.4.4. MEDIDAS ESPECIFICAS NAS UNIDADES DE PAISAXE 5.4.5. PROTECCIÓN DA PAISAXE NOS ESPAZOS SINGULARES DO CONCELLO 5.4.6. PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA DO SOLO RÚSTICO 5.4.7. MEDIDASDE HARMONIZACIÓN PAISAXÍSTICA NOS INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO 5.4.8. CONDICIÓNS XERAIS DE PROTECCIÓN E ADAPTACIÓN AO AMBIENTE NOS SOLOS URBANIZADOS 5.4.9. ELEMENTOS E ESPAZOS CONFIGURADORES DA PAISAXE. SECCIÓN SEGUNDA. OS ESPAZOS LIBRES PÚBLICOS 5.4.10. CRITERIOS PARA O DESEÑO E ACONDICIONAMENTO DOS ESPAZOS LIBRES PÚBLICOS 5.4.11. CUALIFICACIÓN PAISAXÍSTICA DOS USOS DO ESPAZO PÚBLICO. SECCIÓN TERCEIRA. OS ESPAZOS LIBRES PRIVADOS 5.4.12. CONDICIÓNS XERAIS DE INTERVENCIÓN EN ESPAZOS LIBRES PRIVADOS 5.4.13. CONSERVACIÓN DOS ESPAZOS 5.4.14. REGULACIÓN DAS PREEXISTENCIAS NAS PARCELAS 5.4.15. CONSTRUCIÓNS AUXILIARES EN ESPAZOS LIBRES DE PARCELA 5.4.16. PECHES DE PARCELAS E SOARES. SECCIÓN CUARTA. SERVIZOS URBANÍSTICOS E ELEMENTOS INFORMATIVOS E PUBLICITARIOS 5.4.17. SERVIZOS URBANÍSTICOS 5.4.18. SOPORTES INFORMATIVOS E PUBLICITARIOS 5.4.19. SINALIZACIÓN DE TRÁFICO 5.5. CAPÍTULO V. PROTECCIÓN DO LITORAL 5.5.1. APLICACIÓN 5.5.2. REGULACIÓN DOS NÚCLEOS DE IDENTIDADE DO LITORAL (NIL) 5.5.3. REGULACIÓN DAS ÁREAS DE RECUALIFICACIÓN EN NÚCLEOS RURAIS 5.5.4. REGULACIÓN DA PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA NO ÁMBITO DO POL 5.5.5. OUTRAS DETERMINACIÓNS TÍTULO VI: NORMAS PARTICULARES EN SOLO URBANO 6.1. DETERMINACIÓNS XERAIS 6.2. SOLO URBANO CONSOLIDADO 6.2.1. SOLO URBANO CONSOLIDADO DE ORDENACIÓN DIRECTA 6.2.2. ORDENANZA 1 DE EDIFICACIÓN INTENSIVA EN BLOQUE ABERTO (EA) 6.2.3. ORDENANZA 2, DE EDIFICACIÓN SEMIINTENSIVA. (ES) 6.2.4. ORDENANZA 3 DE EDIFICACIÓN EXTENSIVA (EE) 6.2.5. ORDENANZA 4 DE EDIFICACIÓN INDUSTRIAL (EI) 6.2.6. ORDENANZA 5. EDIFICACIÓN TERCIARIA (ET) 6.2.7. CONDICIÓNS EN ZONAS DE PROTECCIÓN DE COSTAS NOS NÚCLEOS DE POBOACIÓN.6.3. NORMAS PARA AS ZONAS CONSOLIDADAS PENDENTES DA REDACCIÓN DE PLANS ESPECIAIS 6.4. SOLO URBANO NON CONSOLIDADO 6.4.1. ÁMBITOS DE PLANEAMENTO REMITIDO (APR) 6.4.2. ORDENANZAS DE REFERENCIA 6.4.3. INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN EN SOLO URBANO NON CONSOLIDADO TÍTULO VII: NORMAS PARTICULARES EN SOLO DE NÚCLEO RURAL 7.1. DISPOSICIÓNS XERAIS PAR A O SOLO DE NÚCLEO RURAL 7.2. CONDICIÓNS XERAIS PARA AS ACTUACIÓNS DIRECTAS NOS NÚCLEOS RURAIS.7.2.1. RÉXIME XERAL DE ACTUACIÓNS E USOS EN NÚCLEOS RURAIS 7.2.1.1. Regulación dos usos compatibles.7.2.2. CONDICIÓNS XERAIS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN 7.2.3. CONDICIÓNS XERAIS DOS ESPAZOS PÚBLICOS OU COMUNITARIOS 7.2.4. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA AS ZONAS DE PROTECCIÓN DE COSTAS 7.2.5. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS NÚCLEOS DE IDENTIDADE DO LITORAL (NIL) 7.2.6. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA AS ÁREAS DE RECUALIFICACIÓN 7.2.7. NÚCLEOS DO CAMIÑO DE SANTIAGO 7.3. ORDENANZAS ESPECÍFICAS PARA SOLO DE NÚCLEO RURAL 7.3.1. ORDENANZA DE EDIFICACIÓN DE NÚCLEO RURAL HISTÓRICO-TRADICIONAL (NRT). 7.3.2. ORDENANZA DE EDIFICACIÓN DE NÚCLEO RURAL COMÚN (NRC) 7.4. CONDICIÓNS XERAIS PARA AS ACTUACIÓNS DE PLANEAMENTO OU XESTIÓN 7.4.1. PLANS ESPECIAIS DE ORDENACIÓN DO NÚCLEO RURAL 7.4.2. PLANS ESPECIAIS PORTUARIOS 7.4.3. NORMAS ESPECÍFICAS PROVISORIAS PARA OS CONXUNTOS DE INTERESE TÍTULO VIII. NORMAS PARTICULARES EN SOLO RÚSTICO 8.1. DISPOSICIÓNS XERAIS PARA O SOLO RÚSTICO 8.1.1. RÉXIME XERAL DE USOS EN SOLO RÚSTICO 8.1.2. PROCEDEMENTOS PARA O OUTORGAMENTO DE AUTORIZACIÓNS OU LICENZAS 8.1.2.1. O outorgamento directo de licenzas polo concello no solo rústico 8.1.3. CONDICIÓNS DAS EDIFICACIÓNS EN SOLO RÚSTICO 8.1.3.1. Condicións xerais das edificacións.8.1.4. DESENVOLVEMENTO POR PLANS ESPECIAIS 8.2. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS DA PROTECCIÓN ORDINARIA (RPOR) 8.3. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN AGROPECUARIA (RPAG) 8.4. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN FORESTAL (RPFO) 8.5. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DAS AUGAS (RPAC) 8.6. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE COSTAS (RPCO) 8.7. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE ESPAZOS NATURAIS (RPEN) 8.8. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE INFRAESTRUTURAS (RPIN) 8.9. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA (RPPX) 8.10. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE PATRIMONIO CULTURAL (RPPC) TÍTULO IX: NORMAS PARTICULARES EN SOLO URBANIZABLE 9.1. DISPOSICIÓNS XERAIS 9.2. SOLO URBANIZABLE DELIMITADO 9.2.1. DETERMINACIÓNS XERAIS PARA TODO O SOLO URBANIZABLE DELIMITADO 9.2.2. DETERMINACIÓNS COMPLEMENTARIAS PARA O USO INDUSTRIAL 9.2.3. DETERMINACIÓNS COMPLEMENTARIAS PARA O USO RESIDENCIAL E HOTELEIRO 9.3. SOLO URBANIZABLE NON DELIMITADO 9.3.1. CRITERIOS PARA O DESENVOLVEMENTO DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN 9.3.2. CRITERIOS PARA A DELIMITACIÓN DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN 9.3.3. DOCUMENTACIÓN, CRITERIOS E DETERMINACIÓNS DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN.9.3.4. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS DE INTEGRACIÓN DOS S ECTORES NO SEU CONTORNO. TÍTULO X: NORMATIVA DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO CULTURAL 10.1. CONDICIÓNS BÁSICAS 10.2. ANTECEDENTES DO CATALOGO 10.3. CLASIFICACIÓN DO PATRIMONIO ARQUITECTÓNICO 10.4. CONDICIÓNS XERAIS REGULADORAS DO CATALOGO E AS ACTUACIÓNS A REALIZAR NOS ELEMENTOS E NOS SEUS CONTORNOS DE PROTECCIÓN Art.1- Ámbito e obxecto Art.2- Definición xeral dos tipos de obra permitidos nos edificios Art.3. Protección integral Art.4- Protección estrutural Art.5- Protección ambiental Art.6. Actuacións nos contornos de protección dos elementos catalogados Art.7. Protección do arborado Art.8. Protección de muros tradicionais Art.9. Protección do Camiño de Santiago Art.10. Camiños tradicionais, vereas históricas e Camiño Real Art.11. Obrigas de conservación dos bens catalogados Art.12. Sobre a trasladabilidade dos bens que conforman o Catálogo Art.13- Condicións para a intervención nos conxuntos rurais de interese 10.5. CONDICIÓNS ESPECIFICAS DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO ARQUEOLÓXICO. Art.1.- Definición do Patrimonio Arqueolóxico Art.2.- Ámbito de aplicación Art.3.- Mecanismos de altas e baixas no catálogo Art.4.- Regulación da protección a aplicar Art.5.- Achados casuais Art.6.- Clasificación do solo Art.7. Infraccións á presente ordenanza ANEXO NORMATIVO: TRAMITACIÓN DE LICENZAS E DOCUMENTACIÓN ANEXO I: PLANOS DAS SERVIDUMES AERONÁUTICAS QUE AFECTAN AO TERMO MUNICIPAL 1.—As determinacións do presente documento constitúen o contido normativo do Plan Xeral de Ordenación Municipal (no sucesivo, PXOM) de Vilaboa, elaborado e tramitado de acordo co disposto na vixente Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia (e a súa modificación por outras leis e disposicións posteriores, que no sucesivo denominaremos como LOUG), que ten carácter de norma xurídica vinculante e obrigatoria no ámbito de aplicación que lle é propio, equiparándose na xerarquía de fontes do Dereito urbanístico a disposicións regulamentarias.2.—Naqueles puntos non desenvolvidos na presente Normativa, acollerase ao disposto no artigo 51.2 da LOUG, no que se establece a aplicación con carácter complementario das Normas Subsidiarias e Complementarias de Planeamento Provinciais, sempre que non se modifique a cualificación do solo nin se alteren as determinacións do PXOM.3.—O PXOM asumirá como propias as normas dimanantes dos plans de carácter supramunicipal, cando o seu status legal recoñeza esa esixencia, tanto no que respecta a plans de carácter sectorial como a directrices territoriais de carácter comarcal ou de calquera ámbito.4.—As Ordenanzas e Normas Urbanísticas, do presente PXOM, de acordo co que sinalan as disposicións vixentes, regulan o uso do solo e a edificación no termo municipal de Vilaboa.5.—O presente PXOM entrará en vigor quince días despois da publicación da súa Normativa Urbanística no Boletín Oficial da provincia de Pontevedra, de acordo co establecido no artigo 70.2 da Lei 7/1985, reguladora das bases do réxime local, e terá vixencia indefinida, de conformidade co previsto no artigo 92.1 da LOUG, sen prexuízo das súas eventuais alteracións (revisión, modificación) que poidan acordarse consonte ao disposto nos artigos 93 e 94 da devandita Lei.6.—Procederase á revisión do PXOM, segundo establece o artigo 93.2 da LOUG, sempre que se estime necesario a adopción de novos criterios respecto da estrutura xeral e orgánica do territorio, sendo preceptiva en calquera dos seguintes casos: 7.—Procederase á modificación do PXOM, cando se xulgue conveniente, entendéndose por modificación a alteración de determinacións que non afecten aos elementos básicos da estrutura xeral e orgánica do territorio, nin supoñan modificación dos criterios xerais establecidos; todo isto consonte ao disposto no artigo 94 da LOUG.1.—As determinacións do presente PXOM interpretaranse con base aos criterios que, partindo do sentido propio das súas palabras e definicións, teñan en conta o seu espírito e finalidade, así como a realidade social do momento en que se deben aplicar.2.—Tódalas referencias normativas que se dean con carácter xenérico a superficies de edificación, entenderanse aplicables a superficies construídas, salvo que de maneira expresa estivera indicada a condición de superficie útil ou outra condición distinta.3.—Tódalas referencias normativas que se dean con carácter xenérico a superficies de parcela (e sobre todo as parcelas mínimas), entenderanse aplicables a superficies brutas (referidas á parte da parcela situada na clase de solo respectiva), salvo que de maneira expresa estivera indicada outra condición de superficie.4.—Para a resolución das posibles contradicións entre os diferentes documentos que compoñen o PXOM aplicaranse os seguintes criterios: 5.—Por último, agás indicación noutro sentido do propio PXOM en calquera dos supostos de dúbida, contradición ou imprecisión das determinacións, prevalecerá aquela da que resulte menor edificabilidade, maiores espazos públicos, maior grao de protección e conservación do patrimonio cultural, menor impacto ambiental e paisaxístico, menor contradición cos usos e prácticas tradicionais, e maior beneficio social ou colectivo. Aos efectos de utilización e cita da principal lexislación con incidencia na regulación urbanística, recollemos no presente apartado unha relación de toda a que se emprega na presente Normativa, cunha indexación codificada (entre tres e catro díxitos alfabéticos representados en cursiva e maiúsculas) a modo de índice para simplificar a súa inserción e o seu recoñecemento inmediato no texto normativo do presente plan, permitindo tamén a súa doada actualización nun eido especialmente cambiante. a) Documentos de información: b) Documentos de ordenación.1. De acordo co previsto no artigo 10 da LOUG, o presente Plan Xeral clasifica todo o territorio do termo municipal de Vilaboa nos seguintes tipos de solo: urbano, de núcleo rural, urbanizable e rústico.2. Dentro das clases de solo urbano, núcleo rural, urbanizable e rústico, no marco das previsións da LOUG, o presente PXOM efectúa unha división en zonas territoriais correspondentes a diversas categorías, a efectos da asignación do réxime xurídico diferenciado, establecido na lexislación urbanística para cada unha delas.3. Correspóndelle ao PXOM a determinación da cualificación urbanística que posibilita a ordenación detallada necesaria para proceder á materialización do aproveitamento urbanístico correspondente a cada parcela, previa obtención das licenzas administrativas necesarias. Con carácter xeral, o establecemento da ordenación pormenorizada ou detallada só é preceptivo na clase de solo de núcleo rural e nas categorías de solo urbano consolidado e na totalidade das de solo rústico; nas restantes categorías é potestativo. Con todo, o PXOM non establece a ordenación detallada dos ámbitos de solo urbano non consolidado nin dos de solo urbanizable, aínda que podería facelo en conformidade co disposto nos artigos 55 e 57 da LOUG.1. O solo urbano está constituído polo conxunto de terreos que reúnen os requisitos esixidos pola lexislación urbanística, e así se inclúen na delimitación que para tal efecto se establece nos planos de ordenación.2. O PXOM diferencia no Solo Urbano as seguintes categorías: 3. Os propietarios de terreos de Solo Urbano, en calquera das súas categorías, terán os dereitos e deberes que lles confira a lexislación urbanística de aplicación.4. O aproveitamento urbanístico dos propietarios do solo urbano é o establecido no artigo 18 da LOUG: 1. Constitúen o solo urbanizable, e así se inclúen na delimitación que para tal efecto se establece nos planos de ordenación, os terreos que non teñen a condición de solo urbano, de núcleo rural, nin rústico e poden ser obxecto de transformación urbanística nos termos establecidos na lexislación urbanística e no presente PXOM.2. No solo urbanizable delimitaranse sectores a efectos de establecer a ordenación detallada correspondente a cada un, e consecuentemente, de facer viable o posterior proceso de transformación física e xurídica dos terreos situados no respectivo recinto.3. De acordo co establecido no apartado 2 do artigo 14 da LOUG, en solo urbanizable o PXOM diferenciará dúas categorías: 4. Os propietarios de terreos desta clase de solo terán os dereitos e deberes que lles confira a lexislación urbanística de aplicación.5. O aproveitamen to urbanístico dos propietarios de solo urbanizable será o resultado de aplicarlle á superficie dos seus predios respectivos o coeficiente que resulte de aplicación conforme á lexislación urbanística a respecto do aproveitamento que lle confira o presente PXOM a cada ámbito ou sector.1. Constitúen o solo de núcleo rural, os terreos que serven de soporte a asentamentos singularizados por responder ás características que determina o Artigo 13º da LOUG, de xeito que a identificación e delimitación dos núcleos rurais vén fundamentada en base ao Estudo do medio rural e análise do modelo de asentamento poboacional inserido na Memoria informativa do presente documento, segundo o esixido no Artigo 61º da devandita Lei.2. A delimitación dos núcleos rurais que o plan xeral establece vén referida a algún ou algúns dos seguintes tipos básicos: Na totalidade dos núcleos rurais do concello é factible a diferenciación entre un ou varios dos tres tipos anteriores.3. Os dereitos e as obrigas dos propietarios de solo de núcleo rural serán as que sinala o art.24 da LOUG.1. Constitúe o solo rústico os terreos que deban ser preservados dos procesos de desenvolvemento urbanístico, e en todo caso, ademais dos que establece o Art.15º da LOUG, os seguintes: 2. No solo rústico distínguense as seguintes categorías de acordo cos criterios establecidos polo Plan Xeral: 1.—Solo rústico de prot ección ordinaria (RPOR). 2.—Solo rústico espec ialmente protexido, a saber: 3. Os propietarios de terreos clasificados como solo rústico terán dereito a usar, deleitar e dispoñer deles en conformidade coa natureza e destino rústico daqueles e co disposto na lexislación sectorial aplicable. Para estes efectos, os propietarios poderán levar a cabo as accións que sinala o art.31.1 da LOUG.4. As obrigas dos propietarios de solo rústico serán as que sinala o art.31.2 da LOUG.1. Enténdese por terreos destinados a dotacións públicas os de titularidade do municipio ou, se é o caso, da Comunidade Autónoma que tenden a satisfacer necesidades colectivas e implantar usos ou servizos públicos, tendo o carácter de bens de dominio público.2. Son terreos de Sistemas Xerais os dotacionais públicos que están deseñados ou previstos para o servizo da totalidade do municipio e, en especial, para implantar as infraestruturas básicas do modelo territorial ou de cidade.3. Son terreos destinados a dotacións locais os dotacionais públicos de titularidade do municipio, que están deseñados ou previstos primordialmente para o servizo do barrio, núcleo, parroquia, polígono ou sector, se é o caso.1. O PXOM clasifica os solos ocupados por Sistemas Xerais ou Locais en Solo Urbano, Consolidado e Non consolidado, Solo de Núcleo Rural, Solo Urbanizable e Solo Rústico.2. Os Sistemas Xerais do Solo Urbano Non consolidado e Solo Urbanizable están incluídos ou adscritos ós ámbitos ou sect ores, e por tanto ás Áreas de Reparto, correspondentes. O PXOM establece e delimita os seguintes Sistemas: Sistemas Xerais Sistemas Locais Espazos Libres e Zonas Verdes Espazos Libres e Zonas Verdes Equipamentos Comunitarios (dotacións) Equipamentos Comunitarios (dotacións) Servizos Públicos e Infraestruturas Básicas Servizos Públicos e Infraestruturas Básicas Viario Viario Portuario Ferroviario Defensa Nacional 1.—As determinacións do PXOM de aplicación inmediata e directa, desenvolveranse mediante actuacións edificatorias suxeitas á obtención previa das licenzas correspondentes, en aplicación das Normas Específicas contidas na presente Normativa Urbanística.2.—A ordenación do PXOM desenvolverase (cando se requira un instrumento de planeamento), segundo a clase de solo de que se trate, mediante os instrumentos seguintes: 3.—Os instrumentos de planeamento que inclúan núcleos rurais, inmobles, construcións, instalacións ou outros elementos existentes de carácter tradicional en solo rústico, ou conxunto destes (ou os xa incluídos no Catálogo de bens do PXOM), que merezan ser obxecto de especial protección, contarán obrigatoriamente cun catálogo no que se identificarán eses elementos. Ademais a aprobación das distintas figuras de planeamento subordinado afectadas por ámbitos de protección ou que inclúan elementos catalogados, así como as modificacións destas figuras ou do PXOM, requirirán informe preceptivo e vinculante da Consellería de Cultura, atendendo ao sinalado no artigo 32 da LPCG. No caso do solo urbano consolidado, o dereito ao aproveitamento urbanístico adquirirase no intre en que a parcela se axeite ás condicións que para isto se lle esixe nas ordenanzas correspondentes do presente PXOM. No solo urbano non consolidado e no solo urbanizable delimitado será precisa a redacción previa de planeamento de desenvolvemento (Plans Especiais e Plans Parciais respectivamente) se a ordenación concreta non está definida pormiudadamente polo Plan Xeral, ou instrumentos de xestión no caso de que si o estea (proxectos de compensación, proxectos de urbanización, etc.). De calquera xeito o PXOM debe especificar as condicións precisas en cada Área de Reparto para o seu desenvolvemento e/ou xestión. No solo urbanizable non delimitado será precisa a aprobación dun Plan de Sectorización que defina a súa delimitación e todas as características da súa ordenación, e unha vez cumprimentado este trámite coa súa aprobación definitiva e publicación o dereito ao aproveitamento urbanístico adquírese polo cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización. No caso do solo dos núcleos rurais ese aproveitamento adquirirase no intre no que a parcela adquira as condicións que se lle esixen, habida conta das posibles áreas de actuación integral que prevexan os Plans especiais de ordenación do núcleo rural. A execución do planeamento terase que desenvolver polos procedementos que garantan os deberes e dereitos dos propietarios dos distintos tipos de solo, o cumprimento dos prazos que o planeamento sinale, a distribución equitativa dos beneficios e cargas entre os afectados, así coma o cumprimento dos deberes de cesión dos terreos destinados a viarios e dotacións públicas, a localización do aproveitamento correspondente ao concello; tamén o custo e, no seu caso, a execución da urbanización.1.—As normas que regulan a xestión urbanística teñen como finalidade garantir a execución das previsións do planeamento, o reparto equitativo das cargas e beneficios derivados deste e establecer as vías para garantir que a comunidade participe nas plusvalías que xera a habilitación do solo para usos urbanísticos.2.—A execución do planeamento desenvolverase polos procedementos establecidos na LOUG (Título IV); recolléndose de carácter sistemático entre os seus presupostos, a necesidade da aprobación de Proxectos de Urbanización, indispensables para a transformación da realidade física froito da materialización das determinacións urbanísticas do planeamento (xeral ou de desenvolvemento). 3.—Os sistemas de act uación son os que con carácter xeral se establecen no artigo 126 da LOUG. Ademais, en solo de núcleo rural establécense uns sistemas particulares e outros instrumentos de execución que se regulan nos artigos 171, 172 e 173 da LOUG, coas determinacións complementarias que se establecen nesta clase de solo no Título VII da presente Normativa Urbanística.4.—Os prazos máximos para a tramitación do planeamento de desenvolvemento establécese independentemente para cada ámbito na súa ficha correspondente, podéndose establecer condicións suplementarias de prioridade (condicionadas por outras circunstancias) que se indicarán –no seu caso- na ficha concreta, para adaptarse aos requirimentos da Estratexia de Actuación e ao desenvolvemento racional e ordenado do territorio.5.—O prazo máximo para o desenvolvemento dos instrumentos de xestión (proxectos de equidistribución) deberá establecerse nos propios Plans, e no seu defecto será de 2 anos dende a aprobación definitiva destes.6.—O prazo máximo para o desenvolvemento dos proxectos de urbanización deberá establecerse nos propios Plans ou nos proxectos de equidistribución, e no seu defecto será de un ano dende a aprobación definitiva do proxecto de equidistribución.7.—O prazo máximo para a solicitude de licenza dos proxectos de edificación deberá establecerse nos propios Plans ou nos proxectos de equidistribución, e no seu defecto será de catro anos dende a aprobación definitiva do proxecto de urbanización.1. En conformidade co disposto nos artigos 111 e 112 da LOUG, o presente PXOM delimita áreas de reparto de beneficios e cargas en solo urbano non consolidado e en solo urbanizable delimitado, e no solo urbanizable non delimitado definiranse por medio do Plan de Sectorización que as ordenen e desenvolvan, conforme aos criterios sinalados polo Plan Xeral.2. Cada un dos sectores de solo urbanizable delimitados, ficará incluído nunha soa área de reparto independente.3. Dentro de cada área de reparto poderán delimitarse polígonos que permitan o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios e de urbanización que fosen procedentes.4. As Áreas de Reparto previstas polo Plan figuran no Documento de Xestión Anexo á Normativa Urbanística.1. Para cada Área de Reparto en solo urbano non consolidado ou Sector de solo urbanizable delimitado elaborouse unha Ficha recollida no Documento de Xestión onde figuran os datos básicos e as condicións particulares do réxime e condicións de desenvolvemento de cada Área de Planeamento Remitido (Áreas de Reparto e Sectores) que regulan os seguintes aspectos: 0. Condicións de identific ación: 1. Determinacións de superficie: 2. Determinacións de Usos e Intensidades (cumprimento do art.55.2 da LOUG): 3. Condicións de Equidistribución (cumprimento do art.113 da LOUG): 4. Desenvolvemento e Xestión: 5. Reservas mínimas para Sistemas Locais: Determinacións das contías mínimas de sistemas locais, en cumprimento do artigo 47.2 da LOUG, ou compensada dentro do Distrito segundo establece o artigo 49.1 da LOUG. Fixaranse metros cadrados de solo para os Espazos Libres/Zonas Verdes e os Equipamentos comunitarios, e número de prazas para a cesión de aparcadoiro de dominio público.6. Reservas para Sistemas Xerais: Cuantificación das superficies das reservas para Sistemas Xerais, tanto inscritos como adscritos, delimitadas nos planos de ordenación e diferenciadas segundo o estado da súa xestión.7. Cargas Urbanísticas Específicas: Achegas Económicas: en casos de convenios, poderán recollerse achegas específicas en euros.8. Obxectivos da Ordenación: Obxectivos perseguidos, incluso en relación á estratexia global de ordenación do Plan Xeral.9. Criterios de Ordenación: 10. Observacións e Recomendacións: 11. Elementos incluídos no catálogo: Relación de elementos catalogados incluídos no ámbito delimitado.12. Esquemas complementarios: As fichas poderán ir acompañadas de esquemas nos que se establezan as condicións estruturantes para o seu desenvolvemento, a localización preferente dos sistemas locais, ou das diferentes tipoloxías admisibles, así como as que poidan ser convenientes a fin de contribuír á mellor disposición das edificacións, propiciando unhas mellores condicións de ordenación, accesibilidade, soleamento, e en xeral, de máis axeitadas condicións de calidade de vida. Fíxase a técnica do aproveitamento tipo como garante do xusto reparto de beneficios e cargas nas áreas de reparto delimitadas, permitindo establecer os mecanismos de xestión correspondentes para regular os desaxustes que se produzan entre aproveitamentos atribuíbles. Para o cálculo do aproveitamento tipo e a homoxeneización de usos para unha correcta equidistribución, e en función das características urbanísticas deste concello e das repercusións do solo que se teñen analizado, establécense os seguintes coeficientes de homoxeneización de usos principais.1.—Ë necesario algún tipo de autorización para realizar os actos de edificación e uso do solo e do subsolo que se citan no art.194.2 da LOUG, e as repoboacións forestais e os proxectos de agricultura intensiva, así como os demais actos que se sinalen regulamentariamente (como os que se citan no art.10 do RDUG), e os que se detallan no Anexo Normativo, ou os que se determinen na OTL que sexa redactada polo Concello de Vilaboa. As obras poderán dividirse en función da súa entidade en maiores e menores, segundo a definición respectiva que se contén na presente Normativa ou no Anexo Normativo e, no seu caso, na OTL que se aprobe polo Concello.2.—Os actos de ocupación, construción, edificación e uso do solo e do subsolo tramitaranse mediante solicitudes de diverso tipo (principalmente a licenza urbanística, a declaración responsable e a comunicación previa -que en diante se denominarán con carácter xeral como solicitudes-) que definiremos nos seguintes puntos aos efectos da súa tramitación urbanística.3.—A declaración responsable é o documento subscrito por un interesado no que manifesta, baixo a súa responsabilidade, que cumpre cos requisitos establecidos na normativa vixente para acceder ao recoñecemento dun dereito ou facultade ou para o seu exercicio, que dispón da documentación que así o acredita e que se compromete a manter o seu cumprimento durante o período de tempo inherente ao devandito recoñecemento ou exercicio.4. —A comunicación previa é o procedemento para a tramitación dunha actividade ou para o inicio dunha obra e instalación para a que non se precise licenza previa segundo a lexislación aplicable. A estes efectos, os interesados poñerán en coñecemento da Administración municipal os seus datos identificativos e achegarán a documentación acreditativa dos requisitos exixibles para o inicio da actividade ou apertura do establecemento e, no seu caso, para o inicio da obra ou instalación.5.—A licenza urbanística ten por finalidade comprobar que os actos de ocupación, construción, edificación e uso do solo e do subsolo proxectados se axustan ao ordenamento urbanístico vixente. Así mesmo, para a concesión da licenza verificarase se o aproveitamento proxectado se axusta ao susceptible de apropiación e se as obras e usos proxectados reúnen as condicións esixibles de seguridade, salubridade, habitabilidade, aforro de recursos (enerxía e auga) e accesibilidade, así como o cumprimento das prescricións contidas na normativa vixente en materia de incendios forestais.6.—Quedan suxeitos ao réxime de declaración responsable ou de comunicación previa previsto no artigo 194 da LOUG os actos de uso do solo e do subsolo que así se establezan nas leis.7.—Estarán suxeitos a previa licenza municipal, sen prexuízo das autorizacións que fosen procedentes de acordo coa lexislación aplicable, os actos que non se tramiten (ou non se poidan tramitar) como declaración responsable ou comunicación previa.8.—As actividades e as obras necesarias para o seu exercicio que promovan órganos das administracións públicas ou entidades de dereito público estarán suxeitas a control municipal por medio da obtención de licenza municipal ou, de ser o caso, comunicación previa, agás os supostos exceptuados pola lexislación aplicable e nos termos establecidos regulamentariamente.9.—As empresas subministradoras de enerxía eléctrica, auga, gas e telecomunicacións esixirán para a contratación dos respectivos servizos as licenzas que en cada caso resulten precisas.10.—Calquera actuación que afecte os elementos incorporados no catálogo, e os seus contornos de protección, así como o territorio histórico do Camiño de Santiago, Camiño Portugúes e o camiño medieval, están sometidos a previa autorización da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural.11.—O procedemento de outorgamento de licenzas será o establecido na lexislación urbanística xeral, a de réxime local, na presente Normativa, no Anexo Normativo: tramitación de licenzas e documentación (recollido ao final da presente Normativa) e, no seu caso, nunha futura Ordenanza de Tramitación de licenzas (en diante OTL) que se aprobe polo Concello para precisar, actualizar ou corrixir o procedemento que agora se contempla na presente Normativa e nese Anexo Normativo, sen necesidade de modificar o PXOM.12.—O réxime xurídico de vixe ncia e caducidade das licenzas urbanísticas será o regulado pola lexislación urbanística, e principalmente polo establecido na LOUG e no RDUG. No acto de outorgamento da licenza determinaranse os prazos de caducidade das licenzas de edificación por causa de demora na iniciación e finalización das obras. Na presente normativa, no Anexo Normativo e, se é o caso, na OTL que se aprobe, regularanse os prazos máximos de inicio e caducidade en función do tipo de acto ou obra, as condicións sobre paralización de obras e outras incidencias durante o transcurso das mesmas.13.—Con carácter excepcional poderán autorizarse usos e obras xustificadas de carácter provisional nos termos e condicións sinaladas pola lexislación urbanística estatal e autonómica aplicables, que estean recollidos na presente Normativa ou no Anexo Normativo, ou poidan regularse na mencionada OTL.14.—Para a utilización de espazos dotacionais públicos ou privados para actividades de usos esporádicos, deberase obter a correspondente licenza ou autorización nos termos da lexislación sectorial aplicable, con indicación das medidas de seguridade que correspondan se é o caso, e cos procedementos que se sinalen.15.—En ningún caso resultarán concedidas licencias ou autorizados desenvolvementos urbanísticos en supostos nos que non resulte garantido o abastecemento, dacordo con informado polo Organismo de Cunca. Con anterioridade á presentación da documentación necesaria para a solicitude dunha licenza de obra nova, poderase solicitar unha Acta de Aliñacións e Rasantes sobre a parcela que proceda. Onde a conservación de elementos catalogados entre en conflito coas novas aliñacións primará a conservación daqueles. As obras de edificación intégranse nos grupos seguintes: 1. Son aquelas que se efectúan sobre un edificio, sen alterar as posicións das súas fachadas e cubertas, que definen o volume da edificación, excepto as salvidades que se indican en cada tipo de obras respecto da súa capacidade para variar algún de ditos elementos. Segundo afecten a todo o edificio ou parte do mesmo, terán carácter xeral, parcial ou puntual.2. A efectos destas Normas e para delimitar o alcance dos diferentes tipos de obra, defínese como morfoloxía dun edificio ou características morfolóxicas a composición volumétrica xeral do edificio, os accesos e nú cleos de comunicación vertical, a disposición da estrutura xeral e a configuración das súas plantas. Así mesmo, entenderase que a envolvente dun edificio está constituída por tódalas súas fachadas e cubertas excluídas aquelas que delimitan patios pechados.3. Inclúense, dentro das obras nos edificios, os seguintes tipos, que poderán presentarse individualmente ou estar asociados entre si: a) Obras de restauración. Teñen por obxecto a restitución dun edificio, ou de parte do mesmo, as súas condicións ou estado orixinal. Dita situación ou estado orixinal atoparase suficientemente documentado. Poderá abranguer, así mesmo, as obras complementarias que coadxuven a dito fin. A reposición ou reprodución das condicións orixinais, en relación coas necesidades do uso a que fose destinado o edificio, poderán incluír, se procede, a reparación ou substitución puntual de elementos estruturais e instalacións, a fin de asegurar a estabilidade e funcionalidade daquel ou parte do mesmo, sempre que ditas reparacións ou substitucións non alteren as características morfolóxicas do edificio orixinal. Inclúense dentro deste tipo de obras, entre outras análogas, as de eliminación de elementos estraños engadidos ás fachadas e cubertas dos edificios; a recuperación de cornixas e aleiros suprimidos en intervencións anteriores; a reposición de molduras e ornamentos eliminados en fachadas; así como a recuperación das disposicións e ritmos orixinais dos ocos destas e das revocaduras das fachadas e a eliminación de falsos teitos e outros engadidos. b) Obras de conservación ou mantemento. Son aquelas cuxa finalidade é a de manter o edificio en correctas condicións de salubridade, habitabilidade, confort e ornato, sen alterar as súas características estruturais e morfolóxicas nin a distribución. Incluiranse neste tipo, entre outras, as de reposición de instalacións, o coidado de cornixas, salientes e voos, a limpeza ou reposición de canos e baixantes, a reparación de cubertas, e a substitución de solados, xesos e pinturas interiores. c) Obras de consolidación. Son aquelas que teñen por obxecto o afianzamento, reforzo ou substitución de elementos danados para asegurar a estabilidade do edificio, con posibles alteracións menores da súa estrutura e distribución. d) Obras de rehabilitación. Serán consideradas como rehabilitación todas aquelas intervencións sobre un edificio que melloren as súas condicións de seguridade, salubridade, habitabilidade, confort e ornato, e modifiquen a súa distribución e/ou alteren as súas características morfolóxicas e distribución interna. A rehabilitación abrangue os seguintes tipos de obras: e) Obras exteriores. Son as obras que afectan, de forma puntual ou limitada, ás fachadas e cubertas dos edificios, modificando a súa configuración exterior sen afectar á volumetría. Abrangue a modificación de ocos, ritmos, tratamentos ou materiais, a substitución dos elementos de peche ou os seus materiais, a implantación de elementos fixos exteriores con ou sen afectación estrutural, mostras, marquesiñas e escaparates. f) Obras de reconfiguración. Son aquelas que, sen alterar cuantitativamente o volume dun edificio, modifícano na súa disposición, con pequenas intervencións que terán como finalidade principal a de eliminar impactos negativos existentes. Considéranse obras de reconfiguración, entre outras, a modificación de trazados inadecuados de cuberta por reorganización das súas augas, a regularización de áticos, bufardas e cuartos de maquinaria, a supresión de limas e compensación da supresión de corpos engadidos en patios mediante a utilización de espazos existentes baixo cubertas. Non poderán afectar a un volume superior ao do quince (15%) por cento do total do inmoble ou edificio. Estes tipos de obras descritos poderán redefinirse ou acoutarse mellor no Título X da presente normativa que regula o Catálogo, para a súa aplicación aos edificios catalogados. Son obras de demolición ou derrubamento aquelas que se realizan para facer desaparecer un edificio ou parte do mesmo, polo que se dividen en: Abranguen os seguintes tipos de obra: 1. Malia obriga da observancia do PXOM, en zonas pendentes de planeamento de desenvolvemento, ou en sistemas Xerais Viarios ou dotacionais, e con anterioridade ao inicio da xestión correspondente, poderanse autorizar usos ou obras de carácter provisional, por tempo limitado e en precario, sempre que non se atopen expresamente prohibidas polo planeamento ou a lexislación sectorial.2. Ditas obras non poderán xerar dereitos indemnizatorios e deberán demolerse cando así o acorde o concello de Vilaboa; para iso deberán ser obras con elementos mínimos imprescindibles que permitan instalacións facilmente desmontables.3. Non se admiten como usos provisionais os residenciais nin os industriais.4. A título enunciativo defínense as seguintes: 5. En todo caso, as autorizacións ou licenzas estarán suxeitas ao establecido pola presente normativa, o Anexo Normativo, a Ordenanza de Licenzas que se elabore e a regulación da lexislación aplicable.1. Para os efectos destas Normas, enténdese por outras actuacións urbanísticas aquelas outras construcións, ocupacións, actos e formas de afectación do solo, do voo ou do subsolo, que non estean incluídas entre as obras anteriores nin correspondan a obras incluídas en Proxectos de Urbanización regulados no Artigo 4.11.1 destas Normas.2. Estas actuacións urbanísticas, a diferenza das reguladas no Artigo 3.3.3.2 anterior, teñen o carácter de estables por considerar que a súa instalación, ou a actuación que corresponda, vaia a ter carácter permanente ou duración indeterminada. A título enunciativo defínense os seguintes conceptos: Considérase a tódolos efectos que as actuacións anteriores deberán tramitarse segundo a lexislación xeral e sectorial aplicable en cada caso como licenza urbanística, comunicación previa ou declaración responsable (segundo o caso). 3. Os proxectos que amparen as obras anteriores ateranse ás especificacións requiridas polas regulamentacións técnicas específicas da actividade de que se trate, aos contidos destas Normas, e ao réxime especial que corresponda para a tramitación de licenza, comunicación previa ou declaración responsable (segundo o caso). 1.—Considerarase parcelamento urbanístico a división de terreos en dous ou máis lotes ou porcións a fin da súa urbanización ou edificación, xa sexa en forma simultánea ou sucesiva. Todo parcelamento urbanístico deberá acomodarse ao disposto na presente Normativa e na LOUG (artigos 204 a 207). 2.—Non se poderá efectuar ningún parcelamento urbanístico sen que previamente fose aprobado o planeamento urbanístico esixible, segundo a clase de solo de que se trate. Queda prohibida en solo rústico a realización de parcelamentos urbanísticos.3.—Todo parcelamento urbanístico quedará suxeito a licenza ou á aprobación do proxecto de compensación ou reparcelamento que a conteña. Ademais, con carácter xeral, nos ámbitos afectados pola protección do patrimonio (elementos protexidos ou no seu contorno de protección) requirirase autorización da Consellería de Cultura.4.—En ningún caso se considerarán soares, nin se permitirá edificar neles, os lotes resultantes dun parcelamento efectuado con infracción das disposicións da presente Normativa e/ou da LOUG.5.—Os notarios e rexistradores da propiedade esixirán para autorizar e inscribir, respectivamente, escritura de división de terreos que se acredite previamente ao outorgamento da licenza municipal, que deberá testemuñarse no documento.6.—Naqueles casos en que da licenza de parcelamento se derive a cesión ao concello dalgún tipo de espazo para viario ou para calquera outro uso público sobre a parcela inicial, a propiedade, denantes de iniciar o proceso físico de división de parcelas ou (no seu caso) de realizar as obras de peche ou de urbanización que sexan precisas, presentará un compromiso de cesión do devandito terreo ou espazo, e a ser posible unha vez realizada unha acta de aliñacións e rasantes.1. As condicións dos usos e das edificacións nas zonas costeiras dependerán da zona concreta na que se sitúen, segundo o deslinde vixente en cada momento. A definición de cada unha desas situacións é a que establece a LCO: 2. Estas diferentes zonas e servidumes teñen diferentes réximes de aplicación, que imos a desenvolver nos seguintes puntos. A posible modificación, dos deslindes e as zonas de protección, irá variando a localización concreta desas zonas sobre o terreo, e por tanto, variará tamén o réxime aplicable neles.3. A utilización do dominio público marítimo-terrestre regularase polo especificado no Título III da LCO. A autorización de usos e construcións nesta zona requirirá das concesións, autorizacións e/ou demais títulos habilitantes previstos na LCO. O deslinde do DPMT no termo municipal e o que resulta dos planos de deslinde aprobados polas OO. MM. correspondentes.4. As condicións dos usos e das edificacións nas zonas de protección e nas diferentes servidumes regularanse (con carácter xeral) polo especificado no Título II da LCO e no Título II do RLC, sen prexuízo da aplicación doutras condicións concretas que se citarán -no seu caso-. Independentemente da necesaria licenza municipal, os usos permitidos na zona de servidume de protección estarán suxeitos a autorización do órgano correspondente da Administración Autonómica (Segundo a STC 149/1991 e o artigo 48.1 do RLC), que se outorgará con suxeición ao que se dispón na LCO. Todo iso coas especificidades que de seguido se relacionan por zonas ou por situacións concretas: 1º) A zona sometida a Servidume de Protección (cuxa extensión vén determinada nos planos dos deslindes oficiais vixentes en cada momento) regularase polo especificado no Título II da LCO (artigos 23 a 26) e do RLC (artigos 43 a 50), así como as DT 3ª e 4ª da LCO e as DT 8ª a 15ª do RLC. En calquera caso, nos núcleos que fosen obxecto dunha declaración de conxunto histórico ou doutro réxime análogo de especial protección, serán de aplicación as medidas derivadas de dito réxime con preferencia ás contidas na LCO (segundo se establece na D. T. 3ª, 3, 3.ª da LCO). 2º) A zona concreta de Servidume de Tránsito comprende os primeiros 6 m. da protección, e vén definida e regulada polos artigos 27 da LCO e 52 do RLC. Con respecto a ésta estaráse ao establecido no Título II da LC e do RLC e nas oportunas Disposicións Transitorias. No caso dos usos que se vaian a realizar nesta zona haberase de a autorización do órgano correspondente da Administración do Estado. De acordo co regulado no art.52 do RLC, deberase garantir que a servidume de tránsito estea permanentemente expedita, sen prexuízo, ante imposibilidade xustificada, da aplicación do disposto na Disposición transitoria décimo cuarta do citado RLC.3º) As zonas de Servidume de Acceso ao Mar veñen definidas e reguladas con carácter xeral polos artigos 28 da LCO e 53 a 56 do RLC.5. A ordenación da Zona de Influencia (500 m. desde o límite interior da ribeira do mar) rexerase polos criterios dispostos nos artigos 30 da LCO e 59 do RLC.6. En todo o litoral clasificado coma solo rústico, sexa cal sexa a súa categoría, establécese unha franxa de 200 m. de ancho, medidos a partires do límite interior da ribeira do mar, clasificada como solo rústico de protección de costas, na que será de aplicación con carácter xeral o réxime establecido no apartado 8.6 da presente normativa. Nos primeiros 100 m. desa zona non se permitirán edificacións, agás as que fai mención nos apartados 2) e 3) do artigo 25 da LCO, nas condicións fixadas no dito corpo legal e sempre que dispoñan da autorización por parte do órgano competente da Administración Autonómica.7. As obra s e instalacións construídas con anterioridade á entrada en vigor da LCO rexeranse polo disposto na Disposición Transitoria 4ª da dita Lei, e nas Disposicións Transitorias 13ª, 14ª e 15ª do RLC.8. As instalacións da rede de saneamento (para as redes de saneamento existentes e propostas que se reflicten nos planos de ordenación) deberán cumprir as condicións sinaladas no artigo 44.6 da LCO e concordantes do seu Regulamento, a fin de valorar o cumprimento do regulado no citado artigo.9. O presente PXOM incorpora nas súas determinacións os proxectos de Paseos Marítimos xa executados, e mesmo os previstos cando se dispón de información precisa.1.—O presente PXOM, de conformidade co disposto na lexislación urbanística aplicable, LOUG e RPU, de aplicación supletoria, establece e precisa neste Capítulo o réxime transitorio aplicable ás figuras de planeamento e xestión dos anteriores Planeamentos Xerais, que estén (ou se consideren) vixentes no momento da súa entrada en vigor.2.—O PXOM recolle e incorpora, para os ámbitos con planeamento de desenvolvemento aprobado, as determinacións, xunto coas modificacións que se é o caso se establecen (os axustes que se poidan derivar da necesaria inserción e integración no presente PXOM, e dos cambios lexislativos acaecidos desde a súa aprobación orixinaria), do planeamento vixente que considera compatibles co modelo territorial e de utilización do solo que se adopta. Igualmente incorpóranse as delimitacións e elección de sistemas de actuación (así como todas as figuras menores de axuste, execución ou xestión: estudos de detalle, a delimitación de polígonos, os proxectos de equidistribución, reparcelamento ou de regularización de predios, etc, e no seu caso os proxectos de urbanización) realizadas conforme ao planeamento de desenvolvemento anterior.3.—Así mesmo regúlase neste Capítulo o réxime correspondente á edificación e licenzas existentes no momento da súa entrada en vigor, e no seu caso as sentenzas emitidas sobre edificios, licenzas ou ámbitos.1.—A clasificación do solo nos ámbitos con planeamento de desenvolvemento aprobado é a que corresponde ao grao de consolidación ou urbanización da totalidade do mesmo, conforme ao establecido na lexislación urbanística, e de acordo coas seguintes regras: 2.—O réxime urbanístico dos ámbitos con planeamento de desenvolvemento aprobado será o establecido polo presente PXOM neste capítulo. Dito réxime será aplicable, en calquera caso, sexa cal fose a clase de solo na que, por aplicación do disposto no punto anterior, quedasen incluídos os correspondentes terreos. As delimitacións de ditos Plans recóllense no Plano de Ordenación Pormenorizada do Solo Urbano, ou no seu caso, no de Clasificación e Categorización do Solo do termo municipal. O réxime aplicable ao planeamento de desenvolvemento aprobado definitivamente e en curso de execución á entrada en vigor do PXOM cuxa ordenación se respecta e se incorpora ao mesmo (API) é o recollido nos puntos seguintes: 1.—Nestes ámbitos serán de aplicación as determinacións establecidas no propio planeamento (PP, PERI, ED) que se incorpora, que prevalecen sobre as determinacións das Ordenanzas deste PXOM, as cales terán en todo caso carácter unicamente indicativo (a non ser que se especifique algunha precisión a este respecto no PXOM). Malia o anterior, segundo o grao de desenvolvemento correspondente, seranlles de aplicación, no que corresponda, as Normas Xerais do Título IV sobre Usos, Edificación, Ordenación e Urbanización.2.—Malia o anterior, nos ámbitos de Solo Urbano Consolidado ordenados por Plans Especiais poderán non aplicarse os índices máximos atribuídos a usos residenciais; e admítese que para os ámbitos de Solo Urbanizable con planeamento de desenvolvemento aprobado, cuxa ordenación se respecte, se altere a densidade máxima prevista por dito instrumento de planeamento para adaptala ao establecido nestas Normas, a cuxos efectos se tramitara a oportuna modificación puntual do Plan Parcial.3.—Igualmente admítese a aplicación dos parámetros e dos usos correspondentes á ordenanza establecidos por este PXOM, coas súas condicións inherentes, sempre que iso non supoña en ningún caso un aumento do teito edificable dos terreos.4.—Para aqueles ámbitos con planeamento parcial ou especial aprobado dentro do período de vixencia de lexislacións urbanísticas anteriores, poderanse redactar modificacións para liberarse de limitacións xa derrogadas ou para aproveitar novas condicións da lexislación actual.5.—Cada ámbito cuxa ordenación se respecte e se incorpore a este PXOM constitúe, xunto cos sistemas xerais que, se é o caso, estivesen adscritos aos mesmos, unha única área de reparto, tendo en conta o equilibrio de beneficios e cargas entre as distintas áreas.6.—Cada ámbito hase de e xecutar, en todo caso, conforme ás súas propias determinacións e axustarase aos ámbitos de xestión (polígonos ou unidades de actuación) e sistema de actuación que se establecesen no seu día. Se o planeamento non tivese delimitado ditos ámbitos de xestión ou non se tivese establecido aínda o sistema de actuación, a delimitación do polígono, cando sexa precisa, así como a elección do sistema, establecerase conforme aos procedementos dos artigos 123 e 127, respectivamente, da LOUG, agás que expresamente se establezan as pertinentes determinacións neste PXOM.7.—A contía do aproveitamento susceptible de apropiación destes ámbitos establecerase en función do grao de cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización, á entrada en vigor do PXOM, e da circunstancia, establecida polo planeamento anterior, de ser esixible ou non a cesión de terreos con aproveitamento lucrativo. Nos casos en que se deba determinar ou corrixir esta contía en aplicación da lexislación vixente (por non coincidir coas dos instrumentos orixinais ou por calquera outra razón), establécese por este PXOM para cada ámbito en que se subdividen cada unha de ditas figuras, na correspondente Ficha de Características, de conformidade cos criterios que se establecen a continuación.8.—Se no momento de entrar en vigor o PXOM non se atinxiron na execución do planeamento as fases que se indican a continuación, entonces o aproveitamento susceptible de apropiación será o que estableza en cada caso a lexislación vixente: 9.—Se no momento de entrar en vigor o presente PXOM, a execución do planeamento no polígono ou unidade de actuación tivese atinxido as fases ás que fai referencia o punto anterior, o aproveitamento susceptible de apropiación será, con carácter xeral, o adxudicado polo correspondente instrumento de xestión.10.—Para os efectos regulados neste artigo, o grao de cumprimento do deber de urbanizar modularase en función dos prazos previstos, fixados no planeamento ou no seu defecto na lexislación urbanística, e en correspondencia co grao efectivo de urbanización.11.—Para o resto dos supostos non previstos nos tres apartados anteriores, o aproveitamento susceptible de apropiación será o previsto na lexislación urbanística vixente de aplicación. En calquera caso, nestes ámbitos estarase ao disposto respectivamente no capítulo 3.6, así como na súa ficha específica de planeamento do PXOM.1. O planea mento en trámite á entrada en vigor do PXOM axustarase, en todo, ás determinacións que estableza o PXOM, sobre todo na ficha de planeamento específica, que sinala as condicións aplicables.2. Malia o anterior, se o PXOM non modificase as determinacións de ordenación de dito planeamento, non será precisa a súa nova tramitación, sempre que, á entrada en vigor do PXOM, o planeamento en tramitación tivese superado a fase de información pública. Neste caso bastará coa finalización da súa tramitación, completando a tramitación anterior. En todo caso, incorporaranse á aprobación definitiva as determinacións de xestión establecidas neste PXOM que lle correspondan e, en concreto, as referentes á delimitación de polígonos e elección do sistema de actuación, así como a cuantificación dos excesos de aproveitamento, se os houbese.3. Se a ordenación non se respecta, os terreos quedarán integramente sometidos ao novo Plan e as súas determinacións substituídas polas correspondentes deste. Isto implica o deber municipal de declarar, de forma expresa, a conclusión do procedemento de tramitación do planeamento que se derroga. O aquí disposto enténdese sen prexuízo do réxime de fóra de ordenación ou fóra de ordenanzas ao que poidan quedar sometidas, se é o caso, as edificacións realizadas ao abeiro das licenzas contempladas neste Capítulo. Para as obras ou instalacións previas á entrada en vigor da LCO, que ocupen DPMT, servidume de tránsito ou protección, estarase ao disposto na DT 4ª da LCO.1. As licenzas de construción que estean concedidas á entrada en vigor do PXOM, que non teñan concorrido en causa de caducidade, e nas que aínda non se tivese iniciado a edificación, poderán ser extinguidas polo Concello antes da súa caducidade, por ser desconformes coa nova ordenación.2. No mesmo suposto que no apartado anterior, pero con obras de edificación iniciadas, as licenzas de construción declararanse igualmente extinguidas cando afecten a terreos destinados a espazos libres, zona verde ou rede viaria ou uso dotacional público.3. Nos casos sinalados previamente neste artigo, en relación co Art.17 do Anexo Normativo, nos que concorra ademais causa de caducidade sobre as licenzas concedidas, deberá incoarse o correspondente procedemento para a súa declaración, con suspensión inmediata das obras, de conformidade co previsto na lexislación aplicable.4. No caso de que a edificación estivese concluída á entrada en vigor do PXOM, estarase ao disposto sobre edificacións existentes.1. As licenzas urbanísticas outorgaranse de acordo co establecido no réxime xurídico vixente.2. As licenzas concedidas por silencio administrativo antes da entrada en vigor do presente PXOM, que resulten incompatibles con este, someteranse ao disposto no artigo anterior destas Normas.1. As edificacións existentes á entrada en vigor do PXOM que sexan conformes coa ordenación urbanística aplicable no seu momento ou respecto das que non proceda, por transcurso dos prazos, as medidas previstas para o restablecemento da legalidade seranlle de aplicación as condicións específicas ou transitorias que no seu caso estableza a lexislación urbanística e o presente PXOM.2. Sen prexuízo do anterior, ditas edificacións poderán atoparse nalgunha das seguintes situacións a respecto do presente PXOM: Dado que as casuísticas posibles de desconformidade co planeamento definidas nos apartados a) e b) do punto 2 do artigo anterior son na realidade múltiples e variadas, neste artigo vanse a subdividir estas situacións básicas en graos, aos efectos de regular axeitadamente o réxime aplicable en cada caso. Establecerase a procedencia de aplicación destas situacións e graos en función do nivel de incompatibilidade do edificio a respecto da ordenación establecida no PXOM, e aplicarase o réxime concreto que corresponda en cada caso, segundo se define nos seguintes apartados. Nos casos dos edificios catalogados polo presente PXOM, prevalecerán as condicións particulares establecidas nas súas fichas individualizadas sobre a posible aplicación do establecido no presente artigo, e no caso das edificacións e construcións de carácter tradicional, aínda que non están catalogadas deberá prevalecer en todo caso a preservación e a conservación das súas partes orixinais tradicionais, así como da súa implantación, sobre as pequenas desconformidades co planeamento ou as propostas de ampliación de viais que a afecten puntualmente. Non se entenderán fóra de ordenación (por esta exclusiva razón) os edificios con elementos construídos ao abeiro do artigo 24.4 da LSE que ocupen superficies de espazos libres ou de dominio público para garantir a accesibilidade universal.1. En abondamento da indefinición casuística do artigo 103.2 da LOUG, enténdense incluídas nesta situación aquelas edificacións que se atopen nalgunha (ou na conxunción de varias) das seguintes circunstancias (a respecto da ordenación prevista no PXOM, ou as que con posterioridade deveñan da aplicación da súa xestión ou do seu planeamento de desenvolvemento): 2. No caso dos edificios ou instalacións sinalados nos apartados d), e), f) e g) do punto 1 deste Artigo, considérase que a condición de fóra de ordenación é de carácter temporal ata que non se verifique esa condición. As edificacións ou instalacións en solo rústico que obtivesen legalmente a preceptiva licenza urbanística e que se executasen de conformidade con esta non se entenderán en situación de fóra de ordenación por total incompatibilidade, agás que se sitúen nalgún dos casos citados no punto 1 deste Artigo.3. A cualificación como fóra de ordenación non é de aplicación para os inmobles incluídos en calquera dos niveis de protección ou nos catálogos do PXOM (ou dos seus plans de desenvolvemento) que establezan medidas especiais de protección.4. A cualificación como fóra de ordenación, cando o sexan por total incompatibilidade coas determinacións do presente PXOM, é causa de denegación de licenzas de obras, agás as que poidan ser admisibles respectivamente en cada caso, segundo o establecido nos seguintes puntos.5. Por regra xeral, nos edificios incluídos nesta situación ou cualificación non se poderán realizar obras que supoñan consolidación, aumento de volume, modernización ou incremento do seu valor de expropiación. Si se poderán, con todo, levar a cabo neles as obras que determina o artigo 103.2 da LOUG, así como as que vaian directamente destinadas a elimina-las causas determinantes da situación de fóra de ordenación cando esta sexa remediable.6. A cualificación como fóra de ordenación nos supostos dos apartados 1. d), f) e g) do presente Artigo, tamén será causa de denegación de licenzas de obras (mentres non se comprobe ou verifique a súa situación final) que excedan das sinaladas no punto 5 anterior, agás as de actividades e instalacións, sempre que o propietario, na solicitude de licenza, renuncie expresamente ao aumento de valor da expropiación derivado das obras e instalacións para as que se solicita licenza e asuma o compromiso de demoler ou trasladar a obra ou instalación, cando así o acordase o Concello de Vilaboa, sen dereito a indemnización, de maneira análoga á regulación das obras provisionais.7. O contido deste artigo compleméntanse a respecto dos usos co disposto no art.4.8.6.6 da Normativa.1. En abondamento da indefinición casuística do artigo 103.3 da LOUG, enténdense incluídas nesta situación (situación que nalgúns artigos da presente normativa se denomina como “fóra de ordenanzas”) aquelas edificacións que teñan algún tipo de incompatibilidade (a respecto da ordenación prevista no PXOM, ou as que con posterioridade deveñan da aplicación da súa xestión ou do seu planeamento de desenvolvemento), e non se atopen nalgunha das circunstancias que obrigasen a incluílas no réxime indicado no punto anterior de incompatibilidade total. Nas ordenanzas do presente PXOM poderanse establecer condicións excepcionais a respecto de edificacións existentes á entrada en vigor do PXOM (sempre que se executasen de conformidade coas licenzas concedidas no seu momento a respecto da ordenación urbanística aplicable con anterioridade a este Plan), que poderían levar a considerar esas edificacións dentro de ordenación (polo menos mentres se conserva esa edificación existente) para os estritos casos e parámetros citados (agás que por razóns distintas das relativas ao/s parámetro/s que na ordenanza se excepcionaliza/n se incumpran outros parámetros dos recollidos no punto 2 seguinte, que nese caso quedaría fóra de ordenación -para eses outros parámetros- no grao correspondente), pero se se procedese á substitución da edificación existente, a nova edificación deberase adaptar integramente ás condicións de ordenación establecidas no presente PXOM.2. As construcións así cualificadas clasifícanse segundo a gravidade desa incompatibilidade ou o seu afastamento da ordenación prevista no planeamento aplicable en 3 graos: 3. O contido deste artigo compleméntanse a respecto dos usos co disposto no art.4.8.6.7 da Normativa. Enténdense conformes e compatibles con este PXOM os edificios, construcións e instalacións existentes á entrada en vigor do presente Plan que resulten conformes coas súas determinacións e que por tanto se ateñan ao nel disposto, ben por aplicación directa desas determinacións do Plan ou por salvedades que se establecen na presente normativa, por exemplo a respecto das edificacións tradicionais, as protexidas ou as catalogadas ou dos elementos construídos ao abeiro do artigo 24.4 da LSE, entre outras existentes.1.—As edificacións, construcións e instalacións realizadas durante a vixencia da ordenación urbanística aplicable con anterioridade a este Plan con incumprimento das normas referentes á edificabilidade, á ocupación e ao uso do solo, e que resultaban desconformes e incompatibles con ditos planeamentos, quedarán sometidas ao réxime establecido nos Artigos 3.5.4.1 ou 3.5.4.2, dependendo das circunstancias concretas definidas en cadanseus artigos, sempre que tivesen transcorrido os prazos para o restablecemento da legalidade urbanística.2.—En caso de que ditos prazos non tivesen concluído aínda, o Concello establecerá os procedementos e as medidas que a lexislación lle obriga a tomar neses casos.3.—O disposto neste artigo non será de aplicación cando edificacións, construcións e instalacións se atopen no suposto do Artigo 3.5.5. Neste suposto, as edificacións, construcións e instalacións deberán iniciar un proceso de legalización axustado ás normas e ordenanzas do novo PXOM, mediante a solicitude da oportuna licenza de obra ou actividade.4.—Serán de aplicación, en todo caso, as condicións que regule o RDUG.1.—O trazado das aliñacións que establece o Plan pode deixar algunhas fincas fóra de aliñación. Enténdese a estes efectos que a aliñación definida polo Plan trázase polo interior da actual parcela ou finca, definindo unha parte da mesma que debe incorporarse ao espazo público viario ou doutra natureza. Esta condición pode producirse de maneira gráfica, segundo o trazado das aliñacións dos Planos de Ordenación Pormenorizada do Solo Urbano e Núcleo Rural, ou como consecuencia de determinacións expresas desta normativa, como é o caso, por exemplo, dos chafráns regulados no Artigo 4.2.2 destas Normas.2.—Naquelas parcelas nas que concorra algunha das circunstancias reguladas no punto anterior, a regularización das aliñacións deberá levarse a cabo mediante a cesión gratuíta ao municipio dos terreos destinados a viarios fóra das aliñacións, segundo establece o artigo 19 da LOUG, cando se dean as circunstancias seguintes: En función das premisas establecidas nos artigos anteriores a respecto do réxime do planeamento aprobado ao abeiro de plans anteriores, decídense incorporar ao presente PXOM os seguintes: API-01 ordenación detallada do SUD-I-4 Connorsa. Nesta fase non se realizan fichas das correspondentes API, pois recóllense integramente as condicións dos documentos ou plans orixinais aprobados (e tamén as condicións derivadas das Modificacións Puntuais igualmente aprobadas –no seu caso-). 1.—Estas Normas Xerais son as condicións a que ha de suxeitarse a edificación, polas súas propias características e pola súa relación co contorno.2.—Son de aplicación con independencia da clase de solo na que se asente a edificación, agás que se especifique o contrario en normativa de carácter particular.3.—O seu contido describe e reflicte as esixencias físicas, que se establecen e cuantifican posteriormente nas condicións particulares para cada clase de solo, que afecten á parcela para poder considerala edificable, e as esixencias mínimas que en calquera caso deberá reunir calquera construción en si mesma e en relación co contorno.4.—Con carácter xeral, as condicións ás que se terá que axustar a edificación serán as específicas de cada zona, contidas na respectiva Ordenanza ou Norma, completadas polas Ordenanzas Xerais, de Volume, de Uso, Hixiénicas, de Xestión, Tipolóxicas, de Protección da Edificación e o Catálogo (no seu caso) en conformidade co establecido no Título III da LOUG. Ademais deberanse ter en conta todas as normas aplicables en función da lexislación xeral e sectorial aplicable, do CTE, así como as determinacións recollidas nas NHV para as vivendas. Os elementos construídos ao abeiro do artigo 24.4 da LSE que ocupen superficies de espazos libres ou de dominio público para garantir a accesibilidade universal non computarán para os efectos do volume edificable, nin de distancias mínimas a lindeiros, outras edificacións ou á vía pública ou aliñacións.5.—As condicións xerais da edificación do presente Titulo IV (ou as derivadas da ordenanza concreta aplicable), así como as derivadas da lexislación sectorial xeral que poidan entrar en conflito ou menoscabar as condicións da protección dos elementos catalogados, non serán aplicables a estes elementos, sempre que se xustifique debidamente o citado conflito ou menoscabo.1.—A edificación debe cumprir as condicións que se detallan nos capítulos seguintes, referentes aos seguintes aspectos: 2.—As condicións xerais da edificación e das súas relacións co contorno, serán de aplicación nas condicións que se regulan no presente Título, agás indicación en contra no réxime dos usos, na regulación particular de cada zona de Ordenanzas, ou nas ordenanzas particulares dos planeamentos de desenvolvemento, que poderán establecer condicións particulares que non desvirtúen as establecidas nestas Normas.3.—A edificación deberá satisfacer as condicións do uso a que se destine o edificio ou os locais, agás indicación en contra da zona de Ordenanza de aplicación ou na ordenanza particular do planeamento incorporado ou de desenvolvemento, se ben estes últimos poderán establecer condicións particulares que non desvirtúen as establecidas nestas Normas. Aos efectos do presente PXOM recóllense neste apartado aqueles termos que non se definen noutros artigos, e cantas veces se empreguen estes termos que de seguido se indican, terán o significado que con nitidez se expresa nos apartados seguintes: Edificio destinado ao uso residencial para varios núcleos familiares, construído de xeito que un ou dous dos seus paramentos son limítrofes con outra edificación. Edificio dedicado ao uso residencial para varios núcleos familiares, construído estruturalmente de xeito independente e sen elementos lindeiros con ningunha outra edificación. Edificio dedicado ao uso residencial para un só núcleo familiar, construído estrutural e funcionalmente de xeito independente e sen elementos lindeiros con ningún outro edificio. Edificio dedicado ao uso residencial para un só núcleo familiar, construído xunto a outro(s) de semellantes características co(s) que pode ter elementos comúns ou lindeiros. É o que se destina ao tráfico e transporte de persoas e mercadorías, tanto para uso de vehículos automóbiles como para o tránsito de peóns. As vías poden ser de dominio público ou privado (se así o determina o planeamento expresamente). Son os que se destinan a parques públicos, xardíns, zonas verdes, no seu caso, as áreas peonís, prazas, zonas asoportaladas para o lecer, repouso e/ou espallamento da poboación. Tamén terán esta consideración as plantas baixas libres dos edificios, sempre que se destinen a zona de espallamento de xogo de nenos ou semellante e non se poidan ocupar por vehículos en ningún momento; os espazos poderán ser de dominio público ou de dominio privado. As condicións para as edificacións que se poidan acometer nestes espazos fixaranse na correspondente ordenanza. ACCESIBILIDADE: É o grao de utilización e deleite de maneira autónoma que deben ter as persoas con independencia da súa condición física, psíquica ou sensorial, que determinan as características do deseño dos espazos urbanos, as edificacións dos medios de transporte e sistemas de comunicación. BARREIRAS: Son os impedimentos de calquera caste que contan a accesibilidade, a liberdade de movementos, a estancia, a circulación e a comunicación sensorial das persoas con mobilidade reducida ou calquera outra limitación. Son as condicións que debe cumprir unha parcela para que poida ser edificable. Enténdese por parcela a superficie real de terreo deslindada como unidade predial e independente. Regúlanse na Ordenanza de zona de aplicación ou nas figuras de planeamento incorporado, específico ou de desenvolvemento do PXOM.1. É a liña sinalada polo planeamento para establecer o límite que separa os solos destinados á vía pública, ou espazos libres públicos, das parcelas edificables ou do espazo interposto. Pode ser de dous tipos: 2. Os aliñamentos fixados no presente planeamento adquiren o carácter de oficiais á aprobación definitiva do presente PXOM ou dos documentos que os desenvolvan. Poden definirse nos planos de Ordenación (a escala 1:1.000 ou 1:2.000), nos textos da Normativa ou en ámbolos dous casos á vez, prevalecendo sempre, en caso de contradición, a Norma escrita sobre da gráfica. No caso de que un viario público (e que o Concello o recoñeza como tal mediante un expediente específico ou mediante a tramitación dun Inventario de viarios máis amplo) xa existente a entrada en vigor do presente PXOM en solo urbano ou de núcleo rural non teña grafitada a aliñación correspondente no PXOM (por erro ou por non aparecer na cartografía), poderanse definir aliñacións para peches sempre que acaden unha anchura total do viario (definida equitativamente dende o eixo actual dese viario) que sexa igual ou superior a maior das dos viarios que si están grafitados no PXOM nos que entronque ese vial.3. Os espazos, residuais ou non, que queden entre a aliñación definida e límites de propiedades privadas, non perderán o carácter público. Debe interpretarse que o PXOM non suprime espazos de titularidade municipal aínda que grafe aliñacións para os efectos de sinalización de aliñacións como ancho de rúa.4. Ao respecto da fiabilidade das aliñacións obrigatorias establecidas nos planos de ordenación, cómpre considerar que a cartografía base do plan non distingue entre a liña base do voo e a aliñación da rúa, no caso de edificacións con voos, polo tanto a liña de edificación representada na cartografía normalmente representará a liña do voo, por ser a que se identifica na fotografía aérea de base. Por esta razón as aliñacións que se grafitan nos planos marcan a intención de manter a aliñación existente (a da rúa), no caso de marcala exactamente sobre a liña límite de edificación na cartografía, e no caso de que se pretenda que se recúe a aliñación, diferenciarase na ordenación da liña de edificación existente.5. En todo caso, cando se vaian a fixar, in situ, as aliñacións ou na concesión de licenzas, os técnicos municipais deberán comprobar na realidade o longo ou anchura real da vía existente en cada punto, tendo en conta a intencionalidade anteriormente descrita, e fixar as aliñacións, aínda que superen en valor as cotas establecidas nos planos (por non considerar estas o ancho dos voos, polas razóns xa especificadas). 6. Alí onde a conservación de elementos catalogados entre en conflito coas novas aliñacións primará a conservación de stes elementos. Tamén primará sobre as novas aliñacións a conservación dos elementos construídos ao abeiro do artigo 24.4 da LSE que ocupen superficies de espazos libres ou de dominio público para garantir a accesibilidade universal. É o truncado da intersección (ou esquina) de dúas aliñacións oficiais de fachada. Terá carácter de aliñación oficial de fachada e medirase perpendicularmente á bisectriz do ángulo das aliñacións de fachada. A maiores dos que xa veñan grafitados nos planos de ordenación, nos soares ou parcelas en esquina en solo urbano nos cruzamento en que algún dos viarios ten un ancho inferior a 10 m., a liña de peche ou de edificación exterior deixará libre o espazo suplementario definido en cada esquina polos aliñamentos do viario e unha corda de 3,5 m. de lonxitude, que sexa perpendicular á bisectriz do ángulo formado polas dúas aliñacións. Todo isto, conforme ao expresado nos seguintes gráficos: Nas parcelas en esquina nas zonas comúns de núcleos rurais, nos que algún dos viarios confluentes teña un ancho inferior a 5 m., a liña de peche ou edificación exterior deixará libre o espazo suplementario definido en cada esquina polos aliñamentos do viario e unha corda como a definida no caso anterior. As condicións que se recollen no presente apartado deberán ser complementadas polas que sexan de aplicación do apartado 5.4.16 sobre as condicións tipolóxicas e paisaxísticas que incidan na súa formalización e construción.1.—Os peches realizaranse de acordo coas condicións que para eles se sinalan nas ordenanzas xerais e particulares aplicables e deberán situarse na aliñación oficial (ou máis ao interior da parcela se o Concello non ten obxeccións ao respecto). 2.—Todos os soares sen edificar no solo urbano deberán estar pechados. No resto de clasificacións do solo non será obrig ado o peche das parcelas, agás que así o indique a ordenanza correspondente ou algunha orde de execución municipal ou de calquera outra administración competente.3.—Cando se abran novas vías, os propietarios dos soares que dean fronte ás mesmas terán a obriga de efectualo (no seu caso) no prazo que sinale o Concello, contado a partires da finalización da pavimentación da rúa e do encintado de beirarrúas (no seu caso). 4.—Cando se produza o derrubamento de calquera edificación, sen que estea prevista unha construción inmediata, será obrigatorio o peche do soar situándoo no aliñamento oficial e nas condicións fixadas no punto 1) anterior. Efectuarase no prazo que fixe o Concello, contado a partires da data de concesión da licenza de derrubamento.5.—A colocación de marcos e cerramentos de postes e arame destinados a delimita-la propiedade rústica que establece o artigo 106 da LOUG admitirase en solo rústico e nos núcleos rurais, no limite natural da parcela e sen necesidade de acadar as aliñacións ou recuados establecidos para o viario ao que dea fronte (no caso dos viario de competencia ou titularidade municipal, pois no resto estarase ao disposto na lexislación respectiva), pero en ningún caso situaranse a menos de 2 m. do eixo do camiño ou viario existente.6.—En ningún caso se permitirá o remate de cerramentos con elementos que poidan causar lesións a persoas e animais.1.—Tanto os soares en solo urbano como os terreos que o Concello dispoña, deberán pecharse mediante cerramentos permanentes, de altura comprendida entre dous (2) e tres (3) metros, fabricados con materiais que garantan a súa estabilidade e conservación en bo estado e teñan un acabado acorde, ou cando menos non disonante co seu contorno. Os peches en zonas de edificación illada regularanse segundo o establecido no punto 2 do presente apartado B. No caso de precisarse peches polos laterais e fondo das parcelas, aplicaranse as mesmas condicións pero cunha limitación de altura de 2,5 m., agás no caso de parcelas en pendente, en que se permite superar puntualmente esta altura nun 10% como máximo, en calquera punto. No caso de parcelas situadas en polígonos industriais ou na ordenanza de uso industrial aplicarase o que sinale o correspondente Plan Parcial de aplicación ou o que se recolle na citada ordenanza, que sinala unhas condicións específicas para os peches.2. —En núcleos rurais e nas zonas ou ordenanzas de edificación illada en solo urbano, o cerramento de parcelas a vías ou espazos públicos deberá resolverse por algún dos seguintes medios: 3.—No Solo Rústico e no solo urbanizable (mentres non se proceda ao seu desenvolvemento) os cerramentos e valados serán preferentemente vexetais (ademais dos tradicionais realizados en pedra, ou mediante postes e arame, evitando mallas de tipo industrial), sen que os realizados con material opaco de fábrica superen con carácter xeral a altura de 1 metro, agás en parcelas edificadas, onde poderán alcanzar unha altura de 1,50 metros (non se considerarán a estes efectos como “edificadas” aquelas parcelas que conten só con pequenas construcións complementarias de apoio as actividades propias do medio onde se sitúen: casetas, alboios, alpendres, etc, sendo nestes casos de aplicación a limitación xeral de altura dos peches opacos: 1 metro), salvo que se determinen no caso ou na ordenanza concreta outras condicións distintas. En todo caso, débense realizar con materiais tradicionais do medio rural no que se localicen, non permitíndose o emprego de bloques de formigón ou outros materiais de fábrica, agás que sexan debidamente revestidos e pintados na forma que regulamentariamente se determine. A construción de muros en parcelas non edificadas debe limitarse a supostos excepcionais, e preferentemente en pedra. En calquera caso será obrigada a conservación dos muros de pedra tradicionais (que se poderán completar ou ampliar en concordancia co muro orixinal) e do arborado ou vexetación autóctona.4.—Nos equipamentos estableceranse as mesmas condicións aplicables ao tipo de solo no que se insiran, a non ser no solo rústico ou urbanizable (antes do seu desenvolvemento), nos que se aplicarán as condicións que se establecen para os peches nos núcleos rurais.1. Enténdese por ancho de rúa ou distancia entre aliñacións a dimensión mínima existente entre as aliñacións exteriores que definen dita rúa, considerado no punto máis desfavorable por cuarteiróns.2. Esta dimensión mínima é a que se terá en conta para a aplicación de alturas naquelas Ordenanzas nas que o número de plantas, altura en metros e outras determinacións estean reguladas polo ancho de rúa, ou referidas ao eixe de rúa.3. En rúas non completamente consolidadas nas que unha das aliñacións veña definida polo planeamento, considerarase como ancho de rúa o marcado polo PXOM (ou polo correspondente planeamento de desenvolvemento) no plano de ordenación respectivo, ancho que será o que determine o número de plantas ou as condicións de separación ó eixe da rúa, así como todas aquelas regulacións condicionadas por esta determinación de ancho de rúa.1. Enténdese como parcela edificable a delimitada polas aliñacións oficiais co espazo público ou con outras zonas de ordenación, que queda incluída dentro da delimitación dalgunha das zonas de ordenanza e que cumpre coas condicións urbanísticas fixadas para a súa zona polo PXOM, ou por planeamento de desenvolvemento, unha vez efectuadas as cesións correspondentes e non se dea ningunha das condicións do artigo 4.2.7 para a súa consideración de inedificable.2. Reunirá as seguintes condicións: 3. Para os efectos do previsto no punto b) anterior, conceptúase así mesmo como parcela edificable, en actuacións de conxuntos de vivendas e exclusivamente para usos residenciais unifamiliares, aquela que cumpra coa superficie mínima asignada pola zona de ordenación que se considere. Para autorizar as edificacións no solo urbano as parcelas deberán ter a consideración de soar, segundo este se define no artigo 4.2.9 da presente normativa. Para autorizar as edificacións nos núcleos rurais esixirase ter resoltos, con carácter previo e a custa do promotor, como mínimo, os servizos de acceso rodado directo desde a vía pública, abastecemento de auga, evacuación e tratamento das augas residuais e subministración de enerxía eléctrica ou, noutro caso, garantir a execución simultánea coa edificación, coas obrigas do artigo 172.1 da LOUG. Todos estes servizos deberán ter finalmente as características acaídas (en condicións de dimensión, capacidade, caudal e potencia adecuadas para os usos permitidos e na intensidade requirida) para o conxunto das edificacións as que van a servir (aínda que nalgúns casos en ausencia de rede xeral se poida permitir a súa resolución autónoma para cada parcela, pero só no caso da enerxía eléctrica, do abastecemento de auga e a evacuación e tratamento das augas residuais). No resto de tipos de solo estarase ao disposto no réxime ou na ordenanza correspondente.1.—Considerarase non edificable a parcela que non reúna as condicións establecidas en cada zona de Ordenanza, ou que no seu interior non se poidan realizar edificacións que poidan cumprir os mínimos de dimensión, dotación de aparcadoiro, agás as excepcións que poidan regularse nalgunha zona de Ordenanza.2.—Ademais das indicadas no parágrafo anterior, consideraranse inedificables por condicións obxectivas as porcións excedentes da aliñación oficial, tanto da fachada principal, como, se a houbese, do patio de cuarteirón ou outra aliñación posterior obrigatoria.3.—No caso de ordenanzas intensivas nas que se establecen gráfica ou textualmente fondos obrigados a partir da aliñación da rúa, considéranse parcelas inedificables, pero que poderían cambiar de condición se se producise unha readaptación entre propiedades, as seguintes: 4. No caso de ordenanzas extensivas ou sen fondos edificatorios obrigados, considéranse parcelas inedificables, pero que poderían cambiar de condición se se producise unha readaptación entre propiedades, as seguintes: 5. Nos casos citados nos puntos 3 ou 4 anteriores, os propietarios dunhas ou outras parcelas, ademais das posibles solucións que concretamente se citen, deberán readaptar os seus límites, ou establecer un reparto de aproveitamento coas parcelas lindeiras, ben por acordo entre propietarios ou ben instando ó Concello a que aplique as condicións de adaptación e regularización das parcelas ou a delimitar unha zona de normalización de fincas nos termos recollidos no Artigo 122 da LOUG.6. O Concello denegará, agás cando as parcelas contiguas estivesen xa edificadas e non fose probable o seu derrubamento a curto prazo, as licenzas de construción que se presenten en parcelas nas que se dean as condicións dos puntos 3 ou 4 anteriores, e ademais: 1. Para os efectos de poder resolver os problemas de inedificabilidade de parcelas nos supostos dos puntos 3 e 4 do artigo anterior, poderá proceder á normalización de fincas ou a establecer un reparto de dereitos dun posible proindiviso, no caso de resultados non divisibles, polo procedemento que se establece a continuación, en tanto non sexa regulado por Ordenanza municipal ou regulamentación do Artigo 122 da LOUG.2. Agás mellor acordo dos propietarios das parcelas afectadas, poderase proceder á atribución das porcentaxes de aproveitamentos, ou á súa regularización, segundo o seguinte procedemento: 3. Se as condición s das porcentaxes relativas de aproveitamentos proporcionais, en cada zona de Ordenanza concreta, puidesen materializarse mediante un reparcelamento entre as parcelas afectadas de maneira que xurdisen parcelas resultantes que cumprisen as condicións de parcelamento de dita ordenanza, poderase aprobar un proxecto de reparcelamento, de xeito tal que as parcelas resultantes teñan a fronte mínima esixida, un fondo igual ao máximo edificable fixado pola ordenanza mais tres metros, e poidan obter o dereito edificatorio correspondente acadado no reparto antes descrito.4. No suposto de que, realizado o axuste definido no punto 2 deste artigo, non se puidese realizar un reparcelamento por imposibilidade de aplicar as condicións do anterior punto 3, as porcentaxes definidas deberán considerarse como proporcións dun proindiviso de dereitos.5. As condicións establecidas nos puntos anteriores deste artigo non se consideran obrigatorias pero definen a base dos criterios de normalización de fincas e a base para o establecemento das condicións de xustiprezo, cando, ó non existir acordo e a instancia de parte, o Concello estableza as condicións para o posible reparcelamento económico entre os propietarios. Mentres non existan acordos, as parcelas manterán a condición de inedificables.1. De acordo co Artigo 16 da LOUG, teñen a consideración de soar aquelas parcelas de solo urbano legalmente divididas e aptas para a edificación, que reúnan os seguintes requisitos: 2. Nos supostos nos que o presente PXOM requira, para a súa execución, a aprobación dun instrumento de planeamento intermedio que afecte á parcela, estarase en todo caso con carácter xeral ós requisitos de urbanización sinalados no apartado 1, así como ós que adicionalmente se establezan en dito instrumento de desenvolvemento.3. Poderán adquirir a condición de soar aquelas fincas de Solo Urbano Consolidado que dean fronte a un viario que non estea plenamente urbanizado se, de acordo co establecido nos Artigos 17 e 19 da LOUG, o propietario completa, pola súa conta, a urbanización necesaria mediante a correspondente licenza de obras ordinarias. Para estes efectos, considéranse obras mínimas para atinxir a condición de soar as seguintes: O alcance das obras de urbanización referirase: Como eixe da rúa entenderase a metade do ancho entre aliñacións definidas polo PXOM, aínda que a aliñación ó outro lado da rúa corresponda a un Solo Urbano non Consolidado ou Urbanizable, sempre que estea garantido o dominio público da semirrúa.4. Terán tamén a consideración de soar as parcelas que, segundo a aliñación marcada polo planeamento, dean fronte a un espazo público que conte con acceso rodado, desde o que se poida dotar de accesibilidade ás fincas. Son as que determinan a localización das construcións dentro da parcela edificable, e defínense nas normas zonais ou nas ordenanzas particulares do planeamento que conteña a ordenación detallada. Poderán ser de carácter imperativo ou dispositivo, segundo respondan a posicións obrigadas desde o PXOM ou os instrumentos de planeamento mencionados, ou a parámetros que limitan a posición da edificación na parcela. As condicións que determinan a posición do edificio dentro das parcelas edificables serán esixibles, tanto en obras de nova edificación (agás nas de reconstrución) como naquelas outras que impliquen modificación dos parámetros de posición. Serven para determinar a posición da proxección horizontal do edificio. Empréganse nas presentes Normas as seguintes: 1. Serven para determinar a cota ou nivel da implantación da edificación: É a que se define no planeamento como orixe para a medición da altura do edificio.2. Cando a cota de orixe e referencia deba calcularse en rúas ou terreos con pendente, deberá graduarse a edificación, e a medición das alturas realizarase de forma independente en cada unha das plataformas que a compoñan, sen que dito graduado poida traducirse nun exceso de altura, nos puntos de medición da altura e, en ningún caso poderá aparecer incrementado o número de plantas. Todo isto segundo o sinalado no artigo 4.3.4 e nas ordenanzas particulares. Para os efectos de base de referencia das alturas, o terreo poderá ser graduado ou abancalado en calquera sentido (e dentro da parcela, sen afectar as rasantes oficiais nin as parcelas lindeiras) para mellorar as condicións das plantas baixas. O movemento de terras que se realice deberá conterse con muros de contención, únicos ou sucesivos, de altura máxima de dous (2) metros que disten das fincas lindeiras un recuado igual ou superior á súa altura.3. Os proxectos técnicos sometidos a licenza deberán xustificar, mediante as seccións lonxitudinais ou transversais que fosen necesarias, a condición ou determinación das cotas de referencia e o cumprimento das condicións de altura e número de plantas. Na regulación do PXOM empréganse as referencias da edificación que a continuación se enumeran: 1. Con respecto á aliñación oficial, a edificación e/ou o peche poderá estar nalgunha destas situacións: 2. Agás os voos ou saíntes da fachada que expresamente se autoricen nestas Normas, ou nas ordenanzas particulares do planeamento que conteña a ordenación detallada, ningunha parte nin elemento da edificación, sobre ou baixo rasante poderá quedar fóra de aliñación.1. Considérase área de movemento a que se derive de aplicar as condicións de posición do edificio dentro da parcela edificable e determine a zona desta que é susceptible de ser ocupada pola edificación.2. Os documentos que conteñan a ordenación detallada de ámbitos ou sectores do PXOM poderán definir, delimitar, áreas de movemento da edificación como máximos, dentro das cales deberá estar contida, necesariamente, a edificación. En todo caso, será a edificación a que en fase de Proxecto e Licenza deberá respectar as condicións particulares de recuados que estean definidas para a parcela ou zona en concreto.1. En Ordenanzas de zona, ordenanzas particulares das áreas de planeamento de desenvolvemento, correspondentes á tipoloxía edificatoria de cuarteirón pechado e outras que permitan edificar entre medianeiras, a edificación acaroarase aos lindeiros laterais nas condicións establecidas nas mesmas.2. Naqueles que correspondan a outras tipoloxías edificatorias poderase acaroar aos lindeiros laterais nas condicións seguintes: 3. En todo caso, tanto en fase de proxecto como de ordenación das áreas de planeamento, deberase contribuír á ocultación das medianeiras vistas mediante o acaroado das novas edificacións previstas.1. Son as que definen a superficie de parcela que pode ser ocupada por edificación sobre ou baixo rasante, e a que debe permanecer libre de construcións.2. As condicións que se sinalan para determinar a ocupación da parcela pola edificación son de aplicación en obras de nova edificación que supoñan novas ocupacións de solo. Son establecidas para cada parcela segundo a normativa propia do uso a que se destine, da Ordenanza de zona, ou a particular do planeamento incorporado, específico ou de desenvolvemento do PXOM.3. Para a súa aplicación utilizaranse os parámetros de referencia que se sinalan nos artigos seguintes.1. Enténdese por superficie ocupable a superficie da parcela edificable susceptible de ser ocupada pola edificación sobre ou baixo rasante.2. A súa contía pode sinalarse: 3. Para os efectos do esta blecemento das condicións de ocupación distínguese a ocupación das plantas sobre rasante e a das plantas baixo rasante.4. Agás maiores limitacións fixadas noutras clases de condicións, na Ordenanza de zona, ou na particular do planeamento correspondente do PXOM, as construcións baixo rasante, poderán ocupar os espazos correspondentes a separación a lindeiros e recuados. Nos espazos correspondentes de separación mínima a lindeiros, as construcións baixo rasante serán enteiramente subterráneas.1. As condicións de edificabilidade son aquelas que limitan a dimensión en superficie das edificacións que poden construírse nunha parcela.2. As condicións que se sinalen nos puntos seguintes para determinar a edificabilidade son de aplicación para tódalas obras de nova edificación e reestruturación xeral. Son establecidas para cada parcela, segundo a normativa propia do uso a que se destine, da ordenanza de zona, ou a particular do planeamento incorporado, específico ou de desenvolvemento do PXOM.3. A superficie edificable determinarase segundo o establecido con carácter xeral no artigo 46.6 a) da LOUG, pero abondando en detalles alí non regulados, aplicaranse complementariamente as seguintes condicións no seu calculo: 4. O dereito edificatorio é o valor que sinala o planeamento para limitar a superficie edificada total que pode construírse nunha parcela ou nunha área determinada e pode ser fixado no planeamento mediante: 5. Tódalas ordenanzas deberán establecer a maneira do cálculo do dereito edificatorio de forma precisa e sinxela, que permita determinalo por parámetros non complexos e que non dependan de solucións de deseño arquitectónico ou das condicións de edificación ou forma dos edificios. Malia o exposto nos apartados anteriores, se se desen situacións contraditorias entre o dereito edificatorio, establecido segundo calquera parámetro, e as condicións de edificación, será de aplicación a condición que atribúa menor dereito edificatorio ou menor edificabilidade.6. Nos supostos nos que unha parcela de Solo Urbano Consolidado ou de Núcleo Rural tivese que ceder parte dos terreos destinados a viarios fóra das aliñacións establecidas no planeamento, nas Ordenanzas nas que o aproveitamento se estableza por un coeficiente de edificabilidade, poderase aplicar dito índice á superficie da parcela antes de materializar a cesión. Esta posibilidade queda limitada ó establecido no anterior punto 2 deste Artigo.7. O coeficiente de edificabilidade é a relación entre a superficie total edificable (ou no seu caso o volume edificable en m 3 ) e a superficie da proxección horizontal do terreo ou parcela. Distínguense dúas formas de expresar a edificabilidade: A determinación do coeficiente de edificabilidade enténdese como a sinalización dunha edificabilidade máxima. Se da conxunción deste parámetro con outros derivados das condicións de posición, ocupación, forma e volume resultase unha superficie total edificable menor, será este o valor que sexa de aplicación. Estas condicións establecen os parámetros a que se deben suxeitar as dimensións e a forma de calquera edificación, así como a maneira de medir e aplicar estas limitacións para materializar a organización dos volumes e a forma das construcións, e estarán supeditadas sempre ás particularidades que en cada caso concreto dispoñan as Ordenanzas e Normas específicas. No referente ás condicións tipolóxicas e de protección da edificación que puidesen ser aplicables e limitasen as condicións de volume e forma que aquí se regulan, estarase ao disposto no artigo 4.7.9 da presente normativa, e no seu caso ao Catálogo para os elementos catalogados e os seus contornos de protección. Ademais, deberanse ter en conta todas as normas aplicables en función do CTE e as NHV. Son aplicables ás obras de nova edificación e ás obras nos edificios que supoñan unha alteración das propias condicións reguladas no presente Capítulo. Para estes efectos será esixible o cumprimento dos elementos que se alteren.1. Para os efectos da aplicación das regulacións xerais das Normas Urbanísticas considéranse: Nas distintas ordenanzas de edificación poderá optarse pola materialización de todo o aproveitamento ou edificabilidade asignada pola normativa ou pola ordenación concreta, ou ben materializar un aproveitamento menor, que en calquera caso deberá cumprir as condicións seguintes: 1. É o volume resultante de aplicar a edificabilidade ou dereito edificatorio ás condicións e formas de edificación, definidas no planeamento ou Ordenanza de aplicación, dentro do cal queda inscrita a totalidade da edificación sobre rasante, agás os saíntes autorizados que non consuman edificabilidade.2. Ten, así mesmo, a condición de sólido capaz o existente en edificacións que así estean reguladas nalgunhas zonas de ordenanza ou condicións de protección ou catalogación.1. As referencias altimétricas son as que serven para determinar as distintas alturas nun edificio en relación coa cota de orixe e referencia, determinada de acordo co Art.4.2.10.2, e distínguense as seguintes: 2. A altura do edificio e a dimensión vertical da parte do edificio que sobresae dun plano horizontal situado na súa cota de orixe e referencia. Para a súa medición utilizaranse as dúas unidades seguintes: 3. En función destes conceptos fixarase o valor límite admisible para os parámetros definidos, que será o sinalado polas Ordenanzas Xerais ou de zona correspondente do PXOM (ou as particulares do planeamento de desenvolvemento, no seu caso). Estas Ordenanzas poderán fixar un límite mínimo e/ou máximo de plantas (e/ou en metros), sendo axustable a altura dentro do intervalo establecido máximo-mínimo, ou no límite admisible condicionado segundo o disposto no Art.4.3.2. 4. Para regular a altura máxima dos edificios defínense dous parámetros que se deben cumprir conxuntamente (en caso de que non exista determinación precisa, entenderase que a altura máxima é a de cornixa), e que se establecerán por separado para cada ordenanza: Cando se estableza a altura por número de plantas e unidades métricas, ambas haberán de respectarse como máximos admisibles, e cando se estableza unha soa, a equivalencia recíproca é a seguinte: PB 4 PB + planta de piso 7 PB + 2 plantas de piso 10 Agás indicación distinta en calquera das Ordenanzas ou Normas Específicas, as alturas máximas (AMR) das edificacións en relación co número de plantas, son as establecidas no cadro anterior.5. Para os casos nos que se constrúa sobre terreos en pendente, a lonxitude das fachadas ou o fondo da edificación terase que dividir nas partes necesarias, graduando convenientemente a altura, de xeito que en ningún punto se exceda a Altura Máxima Permitida (AMP), parámetro que se establecerá por separado para cada ordenanza. Todo isto de acordo cos seguintes gráficos: 6. A respecto das alturas interiores do edificio e stablécense as seguintes referencias: Sempre que a ordenanza específica non o prohiba, hase permitir o uso vivideiro no espazo comprendido por baixo da cuberta nas seguintes condicións: 1) Os condutos e chemineas, coas alturas que de cara ao seu correcto funcionamento determinen a normativa sectorial aplicable, e no seu defecto, o bo facer construtivo.2) Os elementos ou instalacións relacionados coa arquitectura sostible, como os paneis de captación de enerxía solar, e outros elementos de aproveitamento de enerxía que poidan xurdir ou que, segundo a aplicación do CTE ou segundo a lexislación vixente, deban situarse sobre a cuberta. A colocación dos anteriores paneis ou elementos poderá orientarse para o mellor aproveitamento enerxético. Neste caso, se sobresaísen dos planos de cubertas, deberán estar comprendidos dentro do plano de corenta e cinco (45) graos sesaxesimais.3) Os anuncios publicitarios en coroación de edificios, cando non estean expresamente prohibidos polas condicións Estéticas Xerais ou da Ordenanza.4) As antenas colectivas de televisión, as antenas ou elementos de telefonía, telecomunicacións e outros análogos.5) Os pararraios.6) Nos edificios catalogados, por regra xeral, non se permitirá a instalación ou construción de ningún dos elementos precedentes, a excepción daqueles imprescindibles por razón do uso, accesibilidade e seguridade da edificación, e procurarase que non sexan visibles desde a rúa. Só se autorizarán cubertas planas, se así o permite a ordenanza específica de aplicación. As cubertas planas poderanse axardinar para mellorar as súas condicións bioclimáticas, de estanquidade, illamento ou estética, ou para mellorar as súas condicións de uso, sobre todo se se vinculan a edificios ou espazos de uso público ou comunitario. Nos supostos de cubertas planas, permítense sobre elas construcións deportivas ó ar libre, sempre e cando ningún elemento construtivo ou de peche dos mesmos (salvo no seu caso as varandas permitidas) sobresaia da superficie piramidal formada por planos trazados a corenta e cinco graos (45º) sesaxesimais e un plano horizontal situado a trescentos setenta e cinco (375) centímetros de altura, medidos todos eles segundo os apartados anteriores de cubertas a partir das liñas de cornixa. Exceptúanse as casetas dos ascensores que poderán ter a altura mínima esixida pola súa regulación propia. As cubertas verdes ou axardinadas realizadas para integrar topograficamente as edificacións no terreo (ademais das súas características bioclimáticas) poderanse realizar en tódolos casos sen limitación, sempre que se atopen ou teñan continuidade co nivel do terreo polo menos nalgunha das fachadas da edificación (en caso contrario trataranse como cubertas). Planta é toda superficie construída cuberta e acondicionada para desenvolver nela unha actividade. O PXOM considera os seguintes tipos de plantas, en función da súa posición no edificio: A súa definición xenérica virá definida pola súa relación coa rasante do viario ou do terreo (no seu caso). O seu solo atoparase á mesma cota ou por enriba (coma máximo, a 1,50 metros) da rasante da beirarrúa ou terreo natural en contacto coa edificación). No caso de deseñarse vivendas en planta baixa, adaptaranse as condicións recollidas nas NHV. O deseño do límite do espazo exterior privativo da vivenda, deberá garantir o nivel de privacidade dos usuarios da vivenda así como a calidade dos espazos exteriores lindantes. As plantas inferiores á baixa teñen a consideración de plantas baixo rasante se o teito das mesmas se atopa a unha distancia igual ou menor de cento vinte (120) centímetros sobre a cota de rasante da beirarrúa ou do terreo natural en contacto coa edificación. Se superan esta altura sobre a cota de rasante 120 centímetros) consideraranse, a tódolos efectos, plantas sobre rasante polo menos nesa fronte de fachada. En rúas ou terreos con pendente, os valores e condicións indicados no parágrafo anterior definirán a superficie de planta que se considera sobre ou baixo rasante. Terá esta consideración, a totalidade ou parte da planta que teña parte da súa altura por baixo da rasante da beirarrúa ou do terreo natural en contacto coa edificación. Os semisotos poderán ser destinados aos usos que se establezan, prohibíndose o uso de vivenda neles (agás nas zonas que se consideren sobre rasante, segundo a definición que de tal concepto se determina no presente artigo, e sempre que teñan unha fronte completa de fachada co nivel do solo por riba da rasante da beirarrúa ou do terreo natural en contacto coa edificación), salvo no caso das vivendas bioclimáticas de cobertura axardinada reguladas no artigo 4.3.5. A súa altura libre non será inferior a 2,30 metros nin superior a 4 metros con carácter xeral, e nas zonas nas que poida ser admisible o uso de vivenda deberán cumprirse as condicións que establecen as NHV. Os sotos, dado que se sitúan sempre baixo rasante, non serán habitables, podéndose utilizar coma almacéns, aparcadoiros ou cuartos de instalacións ao servizo dos veciños das plantas superiores. Poden, así mesmo, ter usos comerciais segundo determine a presente Normativa. A altura libre, en calquera caso non poderá baixar dos 2,30 metros. Cando o estándar de prazas de aparcadoiro non se poida desenvolver no espazo da planta ocupada pola edificación, poderase ampliar o soto. Se a ampliación se fai no espazo libre privado non se fixan máis límites que os que estableza -no seu caso- a ordenanza aplicable. Excepcionalmente, nos estritos termos do artigo 47.8 da LOUG, tamén será posible a utilización do subsolo polos propietarios do polígono mediante a técnica da concesión de dominio público sen necesidade de concurso. Será preceptiva a solicitude de autorización ao Concello, sempre que se garanta a construción do mesmo con plenas garantías para o desenvolvemento dos usos previstos no solo público. O Concello poderá incluír nas autorizacións de concesións para aparcadoiros soterrados baixo espazo público, todas aquelas condicións que estime pertinentes para garantir o axeitado uso dese espazo público, así como o seu mantemento, e se asignarán tódalas responsabilidades a que houbese lugar polo uso indebido do espazo público ou do espazo soterrado en concesión, tendo en conta todas aquelas cuestións que se desenvolvan polos informes técnicos municipais pertinentes ou polas compañías subministradoras de servizos que se poidan ver afectados nese momento ou no futuro polos espazos en concesión e as súas necesidades de mantemento. Ademais dos canons que se estimen pertinentes, poderanse establecer as fianzas que se estimen necesarias para garantir a reparación de posibles danos, tanto no momento da construción dos espazos soterrados como con posterioridade a ela. Nos edificios situados en soares nos que, polas condicións topográficas, resulten plantas habitables situadas en parte por debaixo da rasante natural do terreo, para poder abrir ocos de ventilación e iluminación ao espazo libre privado, haberá de establecerse unha separación á caixa de desmonte do terreo que non poderá ser inferior á que lle correspondería en aplicación da normativa que regula os patios de parcela para este tipo de edificación, mais as condicións que sexan de aplicación, segundo as NHV. Planta situada por riba do forxado de teito da planta baixa. Poderase dedicar aos usos que sexan admisibles segundo a regulación concreta de cada uso. A altura mínima libre será a que se estableza en cada norma de uso, e se esta non vén especificada, aplicarase a altura mínima que corresponda ao uso residencial nesa situación concreta. Planta que na súa totalidade ten o forxado de solo nunha posición intermedia entre os planos de pavimento e teito da planta baixa, ou entre outras plantas en caso de edificios de uso exclusivo comercial ou industrial. Admítese a construción de entreplanta cando as alturas mínimas esixibles para os usos pretendidos sobre e baixo o forxado da mesma encaixan na altura máxima da planta baixa, e sempre que a súa superficie útil non exceda do cincuenta por cento (50%) da superficie útil do local ó que estea adscrita. A superficie das entreplantas computará como superficie edificada. A superficie resultante de aplicar a porcentaxe anterior poderase incrementar coa superficie que puidese realizarse sobre o acceso ao garaxe-aparcadoiro do edificio. Para determinar a superficie útil de entreplanta, unicamente poderá considerarse a superficie útil do local que conte coa altura suficiente. A altura libre de piso por riba e por debaixo da entreplanta será a correspondente ao uso ao que se destine e, en todo caso, igual ou superior a douscentos sesenta (260) centímetros, podendo reducirse a douscentos vinte (220) centímetros cando se destine a pezas nas que non haxa presenza permanente de persoas. En nova edificación a entreplanta terá sempre acceso polo local da planta onde se desenvolve. Considérase como tal a planta que se sitúa por riba do forxado de teito da última planta computable sobre rasante, ou, se é o caso, sobre o forxado do ático, e cuxo espazo se localiza entre o precitado forxado e os planos que conforman a cuberta, con independencia da estrutura portante desta. En plantas baixo cuberta poderán establecerse os seguintes usos: Para efectos do cómputo de edificabilidade total da edificación que se considere, e agás que expresamente se prohiba na zona de ordenanza correspondente, considerarase como superficie edificada computable a superficie baixo cuberta que teña unha altura libre igual ou superior a cento oitenta (180) centímetros. En todos os supostos nos que existan usos vivideiros, o forxado ou elemento estrutural da cuberta deberá cumprir as condicións de illamento esixidos para fachadas no CTE. A regulación concreta dos espazos baixo cuberta contémplase en detalle no artigo 4.3.5 da presente normativa.1. O PXOM emprega as seguintes definicións de tipoloxías edificatorias: 2. As tipoloxías edificatorias definidas neste artigo son as que utiliza o PXOM para a determinación de tipoloxías dos ámbitos de Solo Urbano Non Consolidado e Sectores de Solo Urbanizable. Non se permitirá sobresaír da liña de edificación exterior máis que, no seu caso, cos voos que se fixen no presente documento, e en todo caso deberase cumprir o disposto nas NHV. As condicións aplicables serán as seguintes: A dimensión máxima do saínte de voos abertos virá determinada polo ancho de rúa e medidos do seguinte xeito: A dimensión máxima do saínte de cornixas e aleiros virá determinada do seguinte xeito: Sempre que non se deixen medianeiras á vista, permítese a formación dos seguintes tipos de recuado en planta baixa: 1) Pórticos e soportais paralelos á liña de fachada, cando estean previstos no planeamento, ou en caso contrario deberán aplicarse en frontes completas de couzada ou bloque entre dúas rúas paralelas. Neste caso non se permitirá voar con corpos pechados na primeira planta da edificación pero si o tramo de miradoiros nas restantes plantas altas cun máximo de voo de 0,5 m. Os soportais terán que ter unha anchura mínima de 3 metros -agás nos casos en que mediante convenio, ou por estar grafitados nos planos de ordenación, se autorice un ancho menor-. 2) Pasadizos perpendiculares á fachada principal, sempre que teñan unha anchura mínima de 4 metros.3) Se a Ordenanza específica o autoriza, permitiranse edificios coa planta baixa libre nas condicións específicas que nela se sinalen. No caso de que no plano de ordenación se indique que a necesidade de deixar valeira unha parte ou a totalidade da planta baixa será obrigado o seu cumprimento, agás nos espazos imprescindibles para os portais de acceso ás plantas superiores (neste caso só cando se obrigue a deixar valeira a totalidade da planta baixa), non podendo realizar peches de ningún tipo neste espazo. No caso de que sexa unha decisión do promotor a posibilidade de deixar valeira algunha parte da planta baixa poderanse realizar os peches que se estimen necesarios pero dándolles tratamento de fachada e sen deixar pasadizos de menos de 2 m. de ancho ou recunchos que poidan supor perigos para a seguridade cidadán ou a limpeza ou salubridade dos espazos resultantes. Inclúense dentro desta categoría todas aquelas construcións de carácter permanente e reducidas dimensións, que complementen ou permitan o desenvolvemento das actividades admisibles na parcela, servindo de refuxio temporal a persoas, dando servizo ás actividades agropecuarias ou acubillo a instalacións técnicas ou utensilios.1) No caso de existir xa unha edificación principal na parcela, ou ben se vaian a construír simultaneamente, as edificacións complementarias a situar en solo urbano ou de núcleo rural deberán cumprir as seguintes condicións: 2) No caso de que non exista aínda (ou non o permita a ordenanza de aplicación) unha edificación principal na parcela, en solo urbano ou de núcleo rural, permitirase exclusivamente a construción dunha única edificación ou galpón para usos auxiliares (sempre que non o prohiba a ordenanza de aplicación), que se axustará ás condicións establecidas no apartado 1) anterior, coas seguintes limitacións complementarias: 3) Para as pequena s construcións e instalacións de autorización directa municipal en solo rústico, ademais das condicións do artigo 44.2 da LOUG que as regula, establécense complementariamente as do artigo 8.1.2.1. 4) Para as edificacións auxiliares en solo rústico que excedan as condicións do punto 3 anterior deberán someterse as condicións edificatorias do artigo 42 da LOUG e as de uso da cualificación na que se atopen, e someterse a autorización autonómica do artigo 41 da LOUG. As condicións do presente artigo non serán de aplicación aos elementos existentes con anterioridade á aprobación do presente PXOM, e que sexan de tipoloxía autenticamente tradicional como hórreos ou alpendres de pedra. Se se procede ao traslado destes elementos si se deberán aplicar as condicións do presente artigo que lle poidan ser de aplicación.1. Son as condicións que se establecen para garantir o bo facer construtivo e a salubridade e hixiene na utilización dos locais polas persoas, determinando os parámetros a que se deben suxeitar ás condicións de calidade, salubridade e hixiénicas. Estas condicións estarán supeditadas, sempre, ás particularidades que en cada caso concreto dispoñan as Ordenanzas e Normas específicas.2. As condicións de calidade e hixiene dos edificios son de aplicación nas obras de nova edificación, excepto as especiais, ou de reestruturación xeral, así como no resto das obras nas que polo nivel de intervención sexa posible a esixencia do seu cumprimento.3. En todo caso cumpriranse as condicións que se establecesen para poder desenvolver os usos previstos, as de aplicación no ámbito en que se atope o edificio e cantas estivesen vixentes de rango superior ao municipal como o CTE e as NHV.4. As construcións buscarán, nas súas solucións de proxecto, a mellor estabilidade, duración, resistencia, seguridade e economía de mantemento dos materiais empregados e da súa colocación en obra.1. As pezas ou locais habitables cumprirán, en todo caso, as condicións da lexislación aplicable nestes intres sobre condicións hixiénicas (no caso das vivendas as NHV) ou disposicións que as substitúan.2. As pezas ou locais clasifícanse segundo as seguintes definicións xerais (no caso das vivendas aplicaranse as definicións das NHV): 1. A ventilación de pezas e locais poderá resolverse mediante algunha das seguintes solucións, sen prexuízo das limitacións que se establecen, para os distintos usos e, se é o caso, nas Ordenanzas: 2. Tódalas pezas e locais disporán de iluminación que poderá resolverse de forma natural, mediante ocos ao exterior, ou de forma artificial, mediante sistemas propios de iluminación.3. Toda peza disporá de iluminación artificial cun nivel de iluminación mínimo de cincuenta (50) lux medidos sobre un plano horizontal situado a setenta e cinco (75) centímetros do solo.4. Toda peza habitable adscrita a un local de uso residencial reunirá as condicións de peza exterior, debendo dispor de ventilación e iluminación natural, conforme ás condicións que se establecen para as vivendas nas condicións de uso destas Normas, o CTE e nas NHV.5. Toda peza habitable adscrita a un local de uso non residencial disporá de ventilación e iluminación que, preferentemente, serán naturais. Cumprirán, en todo caso, as condicións da lexislación aplicable para o uso de que se trate. Ademais establécense as seguintes condicións complementa rias: 6. En uso residencial tódalas pezas habitables, a excepción das cociñas, estarán dotadas de sistemas que permitan o seu escurecemento temporal, mediante sistemas fixos, ou ben, no seu defecto, contarán coas medidas que faciliten a instalación de ditos sistemas por parte dos usuarios. Noutros usos non residenciais, pero asimilables ó uso residencial, tales como habitacións de centros hospitalarios, etc., cumprirán as condicións que, se é o caso, estableza a normativa sectorial aplicable propia do uso.1. A instalación en plantas inferiores á baixa de pezas habitables adscritas ao uso residencial, unicamente poderá efectuarse nas condicións que para as vivendas se establecen nas condicións de uso destas Normas e nas NHV.2. A instalación en plantas inferiores á baixa de pezas habitables adscritas a usos non residenciais, será admisible se se cumpren as condicións de ventilación e iluminación sinaladas no artigo anterior e as condicións de seguridade que sexan de aplicación, de acordo co disposto na normativa específica.3. Toda peza situada nunha planta inferior á baixa, que non constitúa local independente, deberá estar vinculada a un local de planta baixa, resolvéndose a súa necesaria conexión mediante comunicación e accesos que cumpran coas condicións esixidas pola normativa aplicable.1. Entenderase por patio todo espazo non edificado delimitado por fachadas dos edificios; tamén será considerado como tal calquera espazo non edificado, cuxo perímetro estea rodeado pola edificación nunha dimensión superior ás dúas terceiras partes (2/3) da súa lonxitude total.3. Atendendo á súa situación no edificio ou a respecto del, distínguense as clases de patios que se recollen nos artigos seguintes, e cumpriranse neles as condicións aplicables das NHV e/ou o CTE. Son todos os espazos libres situados dentro da parcela edificable. O patio poderá ser de dous tipos: pechado ou aberto, segundo definen as NHV. Os patios de parcela dimensionaranse en función das alturas máximas permitidas na zona de que se trate e das dependencias que abran ocos ás mesmas, cumprindo a tal fin o disposto nas NHV cando se trate dun edificio con vivendas, ou as condicións que se indican na presente normativa para o uso de vivenda, se son máis restritivas. Para o resto de usos estarase ao disposto nas condicións particulares de cada uso, pero a dimensión mínima do patio ao que recaian pezas habitables será o que determinan as NHV para patios con pezas vivideiras, con mínimo de tres (3) metros. As condicións nos patios de parcela situados por detrás da aliñación traseira da edificación trataranse no apartado dos patios de cuarteirón. Os paramentos dos patios aos que poidan abrir ocos os dormitorios e locais de traballo e oficinas, deberán ser tratados coma fachadas exteriores. Os patios de parcela non poderán servir para ventilar garaxes nin locais nos que se desenvolvan actividades cualificadas polo Anexo de actividades da LECG, agás que o seu uso sexa exclusivo para a ventilación de ditos espazos ou usos. Nas edificacións existentes poderán manterse os patios coas súas dimensións e forma, podéndose autorizar, sen adaptar os patios ás condicións deste artigo, obras de restauración, conservación, consolidación e obras de rehabilitación limitadas só ás de acondicionamento ou reestruturación puntual.1. Os patios de parcela poderán mancomunarse. Para poder considerar as súas dimensións totais a efectos de clasificación e, polo tanto, de apertura de ocos ao mesmo, será necesario que exista acordo de mancomunidade coa inscrición do dereito de servidume dos respectivos soares no Rexistro da Propiedade, funcionando a partires dese momento coma calquera patio de parcela.2. A mancomunidade de patios só se poderá cancelar coa autorización do Concello, cando non existan xa os edificios cuxos patios requirían o dito acordo de mancomunidade para cumprir as dimensións mínimas.3. Poderanse erguer muros de separación ao interior do patio mancomunado dunha altura máxima de 2 metros a partires da rasante do patio que estea situado máis abaixo. Son todos os espazos definidos ao interior de cuarteirón pola liña de edificación interior en planta de piso. A morfoloxía, forma e dimensións dos patios de cuarteirón defínense con carácter xeral nos planos de ordenación para as tipoloxías de cuarteirón pechado (aínda que se poden reflectir graficamente tamén noutras tipoloxías en que se pretenda controlar a súa forma final, aínda que sexa en ámbitos parciais ou zonas concretas). Naqueles cuarteiróns onde non se defina no plano o patio de cuarteirón, os patios que resulten, cumprirán en canto á dimensión, as condicións de patio de parcela en función da altura das edificacións máis altas que os limitan, e deberán cumprir tamén as condicións que se sinalen ao respecto na regulación do uso concreto ou maioritario do edificio, atendendo sobre todo ás condicións do uso residencial e ao cumprimento das condicións de vivenda exterior que se regulan nese uso e nas NHV. A este respecto, no caso das vivendas, deberá atenderse especialmente á cualificación do espazo do patio de cuarteirón para que poida responder ás esixibles -no seu caso- condicións como espazo exterior de calidade. Nos patios de parcela situados por detrás da aliñación traseira da edificación (no patio de cuarteirón) –e só no caso de que se permita nas ordenanzas específicas e non se impida nos planos de ordenación- poderase edificar a nivel de planta baixa (na proporción que se permita na ordenanza de aplicación), prohibíndose especificamente nesta situación de patios de cuarteirón o uso de vivenda. No caso de que se poida edificar, deberanse dispor elementos de iluminación na cuberta en, polo menos 1/4 da superficie da planta de patio ocupada e realizar nela os necesarios ocos de ventilación para a planta baixa. As terrazas abertas ao patio de cuarteirón que poidan existir en plantas altas das edificacións, non se poderán cubrir de forma permanente, agás nas zonas situadas dentro do fondo máximo permitido para as plantas altas. Si se poderá permitir, en calquera caso, a instalación dunha cubrición lixeira e flexible con sistema automatizado doada e rapidamente retráctil ou enrolable -tipo toldo-, para o seu uso estacional, sempre que unha vez despregada non exceda a liña de peche ou varanda da terraza. Todos os patios non cubertos deberán ter accesos. No caso de edificios de vivenda colectiva o acceso aos patios de cuarteirón debe poder realizarse obrigatoriamente desde unha zona común, e o acceso aos patios interiores do edificio deberá realizarse preferentemente desde unha zona común, ou ben desde unha zona privada, pero neste excepcional caso, o propietario da zona de acceso vén obrigado a permitir periodicamente o paso para limpeza e mantemento do patio.1.—Os propietarios de soares ou parcelas nos que existan servidumes de paso ou outras calquera, deberán respectalas cando edifiquen, agás que establezan un acordo de supresión das mesmas con todos os propietarios e usuarios afectados e a sometan a información favorable do Concello.2.—Se a servidume é de paso cara instalacións ou edificacións interiores existentes, deberá dispor dun ancho mínimo de 3 metros en toda a súa lonxitude, agás que nos planos do presente PXOM se teña grafitado un ancho maior. No caso de que actualmente resultase inferior, virán obrigados a recuar a edificación á metade do ancho que falta para chegar ao mínimo, no caso de que a servidume se atope no lindeiro de dúas parcelas ou soares de distinta propiedade; e a totalidade do ancho, se a servidume se atopa situada dentro da propia parcela ou soar.3.—Se a servidume é de paso e a fachada medianeira lindeira non ten ocos de pezas habitables ou cociñas, e ademais atópase dentro da propiedade que se constrúe, aínda que sexa no lindeiro da mesma, poderase edificar sobre da dita servidume, deixando unha altura libre mínima de 4 m., e respectando os ocos de ventilación que puidesen existir na parcela lindeira por medio de pozos de ventilación. Agás prohibición expresa na normativa de uso ou zona, caberá a cubrición de patios de parcela con claraboias ou lucernarios translúcidos (cunha transparencia nominal > 80%), coas seguintes condicións: 1. Son dotacións de servizo dun edificio todas aquelas destinadas a prover ao mesmo das condicións adecuadas para o seu bo funcionamento, conforme ó uso previsto.2. As condicións que se sinalan no presente capítulo serán de aplicación a aqueles inmobles resultantes de obras de nova edificación e reestruturación xeral, así como aos locais resultantes de obras nas que, polo nivel de intervención, sexa posible a esixencia do seu cumprimento.3. As dotacións de servizo dun edificio clasifícanse en obrigatorias e facultativas, entendéndose estas como as que potestativamente poden instalarse nun edificio para mellorar ou complementar as súas condicións de habitabilidade, seguridade, confort ou funcionalidade.4. Tódolos edificios disporán das dotacións de servizo necesarias en función do uso ao que se destinen ou da actividade que se desenvolva neles, e como mínimo das que sexan obrigatorias segundo a lexislación xeral ou sectorial aplicable en cada caso, como (entre outras) a LOE, o CTE, e en concreto para o uso de vivenda, as NHV. A maiores poderanse dotar de todas aquelas facultativas que se estimen necesarias.5. Sen prexuízo do anterior, as dotacións de servizo dos edificios deberán cumprir as condicións establecidas nos regulamentos correspondentes vixentes de carácter xeral ou sectorial en cada materia e na regulación xeral da edificación que lles sexa aplicable. Nas dotacións para as que non exista normativa específica obrigatoria, o Concello poderá esixir o cumprimento das disposicións contidas nas NTE.1. Todo edificio disporá de abastecemento de auga potable e rede interior de distribución ata os aseos, cociñas e outros puntos de consumo de auga, proxectados en función do uso previsto, que garante unha dotación mínima que a Confederación Hidrográfica estableza, e que asegure un caudal de 0,15 litros por segundo para auga fría e de 0,10 litros para auga quente.2. A fonte de subministración será a rede pública de abastecemento e distribución de auga. Cando a conexión á rede pública non sexa posible, previamente á concesión de licenza municipal de edificación ou de actividade deberá acreditarse a dispoñibilidade de subministración alternativa autorizada pola Administración competente, xustificándose a calidade, caudal, presión e previsión de regularidade na subministración, de acordo co uso previsto no edificio.3. Todo edificio no que se prevexa a existencia de aseos, instalacións de limpeza, cociñas e similares estará dotado dunha instalación de produción de auga quente sanitaria, axustada ao previsto na normativa que sexa aplicable, en función do sistema de xeración.1. Todo edificio contará con subministración de enerxía eléctrica desde a rede de servizo público da empresa distribuidora, instalación de enlace coa citada rede de distribución e instalación interior ata cada un dos puntos de utilización, aínda que as edificacións poidan xerar total ou parcialmente a súa propia enerxía sempre que se garanta unha subministración suficiente cumprindo coa normativa sectorial correspondente.2. Nos edificios nos que se prevexa a existencia de consumidores diferenciados disporase dun local específico para albergar os equipos de medida, con acceso desde zonas comúns do edificio.3. As instalacións eléctricas non poderán estar situadas nas fachadas, que deberán quedar libres de instalacións e tendidos (salvo as que sexan obrigadas pola lexislación sectorial). Corresponderá á compañía subministradora que as acometidas sexan subterráneas. Poderase admitir a execución de pasos aéreos a soterrados nas fachadas para dotalos de enerxía ou dar continuidade á rede de distribución, a costa do promotor da obra.1. Os novos edificios deberán reservar un espazo ou local para un transformador eléctrico, cando a súa demanda de potencia sexa superior a 100 Kw, agás informe en contra da empresa subministradora. Aínda cando non se chegue a acadar a potencia indicada, se a empresa subministradora o solicita por razóns xustificadas antes da construción do edificio, deberase reservar un local no mesmo para un transformador eléctrico.2. No caso de ter que instalar centros de transformación nos edificios, non se poderán establecer por baixo do primeiro soto e deberán reunir as debidas condicións de insonorización, térmicas, de vibración e seguridade, non podendo ocupar o espazo sobre rasante da vía pública con ningunha instalación auxiliar (agás temporalmente nos casos de urxencia por circunstancias de falla da subministración). 1. Todo edificio, no que se prevexa a presenza habitual e continuada de persoas, disporá dun sistema de calefacción que permita o mantemento, nos distintos locais e pezas do edificio, dunha temperatura adecuada, en función da actividade que se desenvolva en cada un deles.2. Esta instalación poderá complementarse mediante un sistema de ventilación ou de ar acondicionado, podendo integrarse todos eles nunha única instalación de climatización. Os servizos de acondicionamento de ar poderán ser colectivos ou individuais. En ambos casos as instalacións xerais, evaporadores ou torres de refrixeración ou equipos autónomos deberán cumprir, no que corresponda, as condicións da lexislación aplicable.3. O deseño das instalacións efectuarase sobre os criterios de aforro enerxético e minimización da contaminación e axustarase ó disposto na normativa aplicable. En todo edificio, instalación ou actividade de calquera clase, asegurarase o illamento térmico, acústico e contra a humidade, de acordo coa normativa vixente no intre da súa construción de xeito que se asegure o cumprimento das disposicións recollidas no CTE a respecto do aforro de enerxía (DB-HE). A edificación deberá cumprir a normativa enerxética de aplicación en cada caso. Estableceranse complementariamente as esixencias que suplementan estes requisitos mínimos de illamento térmico, aforro ou contribución enerxética alternativa, segundo o recollido nas NHV en determinados casos. Os novos edificios acadarán o maior grao posible de certificación de eficiencia enerxética posible ao abeiro do DCEE, para minimizar os custos enerxéticos e as emisións a atmosfera.1. Tódolos usos ou actividades disporán dos servizos hixiénicos esixidos pola presente normativa ou outra de carácter sectorial aplicable, como o CTE ou as NHV para os usos residenciais.2. Supletoriamente, cando non exista regulación específica ou normativa sectorial, poderán aplicarse para o cálculo da dotación de servizos hixiénicos os seguintes criterios: 1. Todo edificio ou actividade disporá dun sistema de evacuación das augas residuais e pluviais xeradas, con esixencias variables, segundo a dispoñibilidade de redes ou a clase de solo: 2. Con carácter xeral, non poderán efectuarse verteduras de substancias corrosivas, tóxicas, nocivas ou perigosas, nin de sólidos ou refugallos viscosos susceptibles de producir obstrucións na rede de sumidoiros ou nas estacións de depuración ou verteduras de substancias que dean cor ás augas residuais non eliminable no proceso de depuración.3. As condicións ás que deben ax ustarse as verteduras de augas residuais non domésticas serán as establecidas nas Normas Xerais de Urbanización, Título IV destas Normas, ademais da regulamentación supramunicipal aplicable.4. O Concello poderá esixir instalacións de pretratamento das verteduras naquelas actividades que produzan augas residuais susceptibles de superar as concentracións máximas instantáneas de contaminantes permitidos pola normativa aplicable.5. Non poderán instalarse trituradores de lixos domésticos con verteduras á rede de sumidoiros.6. Tódolos edificios disporán dunha instalación de recollida e evacuación de augas pluviais ata a rede pública de sumidoiros (aínda que non exista nese intre rede separativa dos citados servizos urbanísticos; neste caso deberá haber un único punto de conexión para cada unha destas instalacións coa rede unitaria existente, de xeito que cando se materialice a rede separativa sexa doado cambiar a conexión dos servizos; no caso de existir varias fachadas ou portais no edificio poderá haber unha conexión independente por cada fachada ou portal, pero tratando de reducilos ao mínimo número de conexións imprescindible). En edificación illada, esta vertedura poderá efectuarse na propia parcela.1. As condicións específicas ás que deben axustarse estes servizos nos edificios son as establecidas nas correspondentes Ordenanzas municipais e/ou na normativa xeral ou sectorial correspondente (en función do uso do local, e sobre todo para os usos industriais ou as vivendas –NHV-) e o CTE, debendo cumprirse en todo caso o especificado ao respecto no artigo 4.5.13 e as condicións estéticas do capítulo 4.7. 2. Prohíbense en edificios de vivenda colectiva (fóra das cociñas ou de locais que se demostren están adaptados para iso) os artefactos de cociñado de alimentos con brasas ou lume (tipo forno, grella ou similares), tanto polas molestias que poidan ocasionar aos veciños, como polo risco de incendio en espazos non preparados para estas actividades. Estes elementos só se permitirán en vivenda unifamiliar, cando conten cunha evacuación de fumes e residuos da combustión axeitada á normativa vixente, que deberá realizarse pola cuberta da edificación, ou en caso de tratarse de instalacións no espazo libre da parcela deberanse situar a máis de 10 m. das parcelas lindeiras (salvo acordo a este respecto entre lindeiros documentalmente demostrado), e aínda nos casos en que se permita deberanse cumprir tamén as normas e limitacións que a respecto dos incendios (convencionais ou forestais) se poidan derivar da súa utilización, sobre todo nos períodos estivais de maior risco.1. Aos efectos da reserva de espazos nos edificios para o almacenado e a recollida de residuos, estarase ao disposto no DB-HS 2 “Recollida e evacuación de residuos” do CTE, en función, tanto do tipo de edificación como do tipo de recollida que leve a cabo o concello nas diferentes zonas do territorio. Independentemente do anterior, nas edificacións de vivenda colectiva situadas en solo urbano onde se pretenda xestionar comunitariamente o lixo, dotarase ao edificio dun cuarto que permitirá a colocación ordenada e funcional dos correspondentes contedores para depósito selectivo do lixo. Será un espazo hixiénico de doada limpeza e desinfección de paramentos, con toma de auga e sumidoiro sifónico no chan. O lixo deberá ser depositado polos usuarios do servizo nos colectores instalados para o efecto, recollido periodicamente polo encargado do edificio e deberá ser introducido selectivamente nos respectivos colectores situados no espazo público.2. No tratamento da parcela das vivendas unifamiliares illadas, deberá preverse un espazo para a reciclaxe dos residuos e os produtos orgánicos da vivenda, cunha superficie útil mínima de 4,00 m 2.3. O lixo que polas súas características especiais non poida ser depositado nos contedores correspondentes deberá ser recollido por un servizo especializado ou enviado a un punto limpo.1. Tódolos edificios deberán cumpri-lo RICT e a normativa específica aplicable, con previsión de acometida e rede interior de distribución de telecomunicacións, e os residenciais nas condicións indicadas nas NHV. As instalacións de telecomunicacións non poderán situarse nas fachadas, que deberán quedar libres de instalacións e tendidos (salvo nos casos en que a lexislación de telecomunicacións permite excepcións a este respecto, como os establecidos no artigo 34.5 da LTEL), e sobre todo nos casos de edificacións catalogadas, nos seus ámbitos de protección ou en outros casos que poidan afectar a seguridade pública. Corresponderá á compañía subministradora que as acometidas sexan soterradas.2. As antenas de recepción de sinais, cando se instalen, localizaranse nos puntos do edificio ou da parcela nos que o impacto visual sexa menor. As antenas colectivas de televisión situadas nas cubertas non poderán supera-la altura de catro (4) metros por riba da altura máxima total do edificio, agás que razóns técnicas xustificadas o fagan imprescindible. Nestes casos, o Concello poderá impor solucións que minimicen o impacto visual da instalación desde a vía pública. En calquera caso, estas instalacións en edificios sometidos a algún nivel de protección requirirán informe favorable dos servizos competentes.3. Todo edificio disporá no portal, ou nun espazo común facilmente accesible desde o exterior, de caixas do correo para correspondencia.2. A instalación de montacargas para o transporte de mercadorías, plataformas elevadoras, escaleiras mecánicas, cintas transportadoras ou tapices rodantes en rampla non cubrirá a necesidade de dispor de ascensor, agás en casos excepcionais de edificios destinados a usos industrial ou terciario, nas súas clases comercial ou oficinas, nos que se xustifique que o servizo de transporte vertical de persoas poderá realizarse mediante escaleiras mecánicas ou solucións similares. En edificacións residenciais que así o consideren, poderá haber, ademais, ascensores de acceso directo ás vivendas.1. As edificacións disporán do espazo necesario para o estacionamento dos vehículos dos seus usuarios.2. A dotación de servizo de aparcadoiro determinarase en función do uso ó que se destinen os edificios, da súa superficie, da súa localización e, se é o caso, do número previsible de usuarios, de acordo cos criterios establecidos nestas Normas. Esta dotación contemplará a correspondente a espazos non edificados destinados ó desenvolvemento da actividade. Será obrigado o establecemento, como mínimo, do número de prazas de aparcadoiro consignado nas Ordenanzas de edificación ou de uso, ou nas fichas correspondentes en ámbitos de planeamento secundario ou Áreas de Reparto.3. Admitirase que as prazas de aparcadoiro ocupen espazos descubertos dentro da parcela, sempre que a tipoloxía da edificación fixada na ordenanza o permita. Tamén se autorizarán aparcadoiros en sotos situados fóra da proxección da edificación, pero só na zona de espazos libres privados da parcela, e de ser imposible ampliar cara o espazo libre privado permitirase a ocupación do subsolo do espazo libre público, segundo se contempla no artigo 4.3.6.4. O seu réxime regúlase no capítulo do Uso de Garaxe-Aparcadoiro. Toda caste de instalacións que se realicen para servizo do edificio, vivenda ou local de traballo, faranse de xeito que se garantan, tanto para a veciñanza coma para os viandantes, a supresión de molestias, cheiros, fumes, vibracións, ruídos, etc., e ademais deberán construírse nas condicións que poidan permitir o aforro automático de recursos e cumprir coa lexislación vixente, sinalándose en concreto unha serie de condicións para as instalacións a construír nas fachadas ou no interior dos edificios. Ademais, deberanse ter en conta todas as normas aplicables do CTE, así como o especificado nas NHV.1. Son as condicións a que han de someterse as edificacións para efectos de garantir a adecuada accesibilidade aos distintos locais e pezas que as compoñen, así como de previr danos persoais e materiais orixinados por incendios, descargas atmosféricas ou caídas.2. As condicións que se sinalan no presente capítulo son de aplicación, coas excepcións contempladas nas presentes normas, a tódalas obras, agás as de consolidación e conservación. Cumprirán a lexislación supramunicipal vixente na materia, e en particular as que establecen o CTE e as NHV (nas vivendas). 3. Nas actuacións de rehabilitación edificatoria e nas de rexeneración y renovación urbanas reguladas no artigo 24 da LSE será posible ocupar as superficies de espazos libres ou de dominio público que resulten indispensables para a instalación de ascensores ou outros elementos, así como as superficies comúns de uso privativo, tales como vestíbulos, descansillos, sobrecubertas, voadizos e soportais, tanto se se sitúan no chan, como no subsolo ou no voo, cando non resulte viable, técnica ou economicamente, ningunha outra solución para garantir a accesibilidade universal e sempre que asegure a funcionalidade dos espazos libres, dotacións públicas e demais elementos do dominio público. A tais efectos, admítese que (de ser necesario e nestes casos concretos) estas superficies non computen a efectos do volume edificable, nin de distancias mínimas a linderos, outras edificacións ou á vía pública ou aliñacións.1. Toda edificación deberá estar sinalizada exteriormente para a súa identificación de forma que sexa claramente visible de día e de noite. Os servizos municipais sinalarán os lugares en que deben exhibirse os nomes das rúas e deberán aprobar a forma de exhibir o número do edificio.2. Os accesos ás edificacións deberán cumprir co DAEP e coa LASB, así como coas demais disposicións municipais ou supramunicipais vixentes sobre esta materia.3. Cando así se determine nas normas de uso ou de zona, esixirase acceso independente para os usos distintos ó residencial, en edificios con este uso principal.1. As barreiras clasifícanse en diferentes grupos, segundo o seu campo de afección, e no caso da edificación denomínanse barreiras arquitectónicas na edificación (BAED), que son aquelas barreiras existentes nos accesos e/ou no interior dos edificios, tanto de titularidade pública coma privada.3. Correspóndelles aos concellos e á Administración autonómica, no ámbito das súas respectivas competencias, verificar o cumprimento do DAEP, da LASB e o resto de normativa en materia de accesibilidade, e a tal efecto o Concello de Vilaboa esixirá e verificará o cumprimento do disposto na devandita Lei, no momento de outorgaren licenzas, autorizacións e cualificacións de vivendas sometidas a algún réxime de protección pública, esixindo a todo proxecto de urbanización e construción, dispoñan as súas memorias de xeito que se cumpran os requisitos do DAEP, da LASB e outras leis, regulamentos ou ordes sobre accesibilidade que se puideran aprobar con posterioridade e que sexan de aplicación.1. Nos edificios de uso público, existirá a sinalización interior correspondente a saídas e escaleiras de uso normal e de emerxencia, aparatos de extinción de incendios, sistemas ou mecanismos de evacuación en caso de sinistro, posición de accesos e servizos, cuartos de maquinaria, situación de teléfonos e medios de circulación para persoas discapacitadas e de mobilidade reducida, sinalización de banzos en escaleiras e, en xeral, cantas sinalizacións sexan precisas para a orient ación das persoas no interior do mesmo, e facilitar os procesos de evacuación en caso de accidente ou sinistro e a acción dos servizos de protección cidadá. Para o resto de edificios estarase ao disposto no CTE.2. A sinalización e o seu funcionamento, e n situación de emerxencia, será obxecto de inspección polos servizos técnicos municipais, antes da autorización da posta en uso do inmoble ou local, así como de revisión en calquera momento.1. No caso de edificios de uso residencial plurifamiliar, así como na ordenanza de equipamentos, os portais cumprirán as condicións establecidas no apartado I. B.3.1 das NHV, e ademais existirá un espazo destinado a caixas de correos para cada vivenda. Nos edificios de uso residencial unifamiliar non se esixen portais.2. Nos edificios de uso distinto do residencial deberanse acadar condicións polo menos similares as indicadas no punto anterior. Agás as excepcións que se detallen en cada uso distinto de vivenda, as escaleiras cumprirán co especificado no apartado I. B.3.1 das NHV (coas precisións que no uso de vivenda se establecen no apartado deste uso na presente normativa), e coas disposicións recollidas nos distintos Documentos Básicos do CTE que lle sexan de aplicación.1. O Concello verificará o cumprimento dos aspectos que inciden na seguridade das persoas nos edificios, e a tal efecto esixirá e verificará o cumprimento do disposto no CTE e na lexislación vixente na materia.2. O Concello poderá instalar, suprimir ou modificar, ao seu cargo, soportes, sinais e calquera outro elemento de seguridade ou servizo da vila no viario, ou nas fincas ou edificios, e os propietarios virán obrigados a consentilo polo interese público desas actuacións.4.6.2.1.—Seguridade contra Incendios, deseño do contorno e Accesibilidade ás Edificacións.1. Tódalas actividades e os edificios de nova edificación reunirán as condicións de accesibilidade e seguridade fronte a incendios que determina o CTE, así como as disposicións municipais e supramunicipais vixentes a tal efecto. As actividades e as construcións existentes deberán adecuarse á regulamentación de protección contra incendios, na medida máxima que permita a súa tipoloxía e funcionamento.2. Así mesmo, para casos de emerxencia, os edificios deberán cumprir –no seu caso- as condicións de aproximación e contorno e de accesibilidade por fachada que establece a CTE-DB-SI.1. En tódalas actividades e edificios que segundo a lexislación vixente deban ser obxecto de condicións específicas de seguridade contra descargas atmosféricas, reunirán as condicións de captación e derivación a terra desas descargas atmosféricas que determina o CTE, así como as disposicións municipais e supramunicipais vixentes para tales efectos.1.—Considérase «Ordenanza xeral de conservación periódica de fachadas» o deber de conservación dos edificios en condicións de seguridade, salubridade e ornato público establecido como deber dos propietarios no Artigo 9 da LOUG.2.—Será aplicable a toda edificación, e abranguerá os labores de limpeza e reparación de tódolos elementos que conforman o aspecto exterior do edificio (fábricas, revocaduras, cerrallaría, carpinterías, ornamentos, etc.). Así mesmo contempla a renovación dos tratamentos superficiais tales como pinturas, etc.3.—Para as edificacións consideradas de interese ou que, sen selo, pertenzan a un conxunto ou área de calidade urbana, autorizarase o cambio de cores ou texturas sempre e cando non supoña unha alteración importante da imaxe do conxunto e, en calquera caso, deberá contar coa aprobación do organismo competente.4.—Esta ordenanza será aplicable tamén a peches de parcela, medianeiras, edificacións auxiliares, etc. cando se consideren constitutivos do ambiente urbano ou solidarios cunha edificación afectada por el.5.—En virtude desta ordenanza o Concello poderá instar aos propietarios e ditar ordes de execución ao cumprimento da mesma, previo informe dos técnicos municipais competentes na materia. Esta Ordenanza é independente, pero complementaria, dunha posible Ordenanza de Inspección Técnica de Edificios, e poderá ser desenvolvida como Ordenanza Municipal tramitada e aprobada segundo a lexislación local aplicable.1. Son as que se impoñen á edificación e demais actos de incidencia urbana, co propósito de obter os mellores resultados na imaxe das cidades, vilas, núcleos ou do territorio en xeral. Constitúen para as áreas urbanas as condicións de adaptación ao ambiente esixidas polo Artigo 104 da LOUG. Aos efectos da súa clasificación imos a dividilas en dous grupos: 2. Son de aplicación a t oda actuación suxeita a licenza municipal. O Concello, en todo caso, poderá requirir á propiedade dos bens urbanos para que execute as accións necesarias para axustarse ás condicións que se sinalan nestas Normas. A regulación das condicións estéticas rexerase, ademais de polas presentes condicións xerais, polas que se establecen nas zonas de Ordenanzas, así como nas ordenanzas particulares do planeamento que inclúa a ordenación detallada e as que se contemplan, a maiores, no capítulo 4.7.9 da presente Normativa. Por outra banda, a defensa da imaxe urbana e dos núcleos ou contornos edificados recollese principalmente nas condicións do artigo 5.4.8 da presente normativa.3. En calquera caso a aplicación das condicións reguladas no presente capítulo, en edificios sometidos a algún tipo de protección, requirirán informe favorable dos técnicos municipais responsables, así como do órgano competente da Consellería de Cultura, nos casos no que estean incluídos no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia.1. Tódolos edificios deberán ser deseñados contando con que as fachadas deben ser tratadas e deseñadas na súa totalidade, desde a rasante da beirarrúa ou espazo público ata a coroación, integrando os espazos con destino a locais comerciais de planta baixa, ou de baixa e superiores, como elementos da mesma fachada. Os panos definidos entre elementos de fachada en plantas baixas, con destino futuro para locais comerciais, deberán ser pechados con fábricas con acabado de rebocado e pintura.2. As solucións de ritmos e proporción entre os ocos e macizos na composición das fachadas deberán adecuarse en función das características tipolóxicas da edificación do contorno e especialmente se hai edificacións catalogadas, se a súa presenza e proximidade o impuxese. Nas edificacións contiguas a edificacións catalogadas, adecuarase a composición da nova fachada a estas, harmonizando as liñas fixas de referencia da composición tales como cornixas, aleiros, impostas, voos, zócalos, recercados, etc.3. En edificios non catalogados, poderá procederse á modificación das características dunha fachada existente, de acordo cun proxecto de edificación adecuado que garanta un resultado homoxéneo do conxunto arquitectónico e a súa relación cos lindeiros.4. Aos proxectos para edificacións en aliñación de rúa que se presenten ó trámite de obtención de licenza poderáselles esixir a presentación dos alzados do edificio proxectado xunto cos lindeiros, tratados con análogo detalle, a fin de poder contrastar as determinacións dos puntos 1 e 2 do presente artigo.5. En edificios existentes, non caberá autorizar a instalación de capialzados exteriores para persianas enrolables, ou toldos, salvo que exista acordo do conxunto de propietarios do inmoble, para colocar idéntica solución nos ocos. No caso de pretender cubrir ou pechar balcóns ou terrazas (e outros elementos abertos similares), deberá demostrarse previamente que non se ten esgotado a edificabilidade permitida para o edificio e que a solución pretendida encaixa coa estética do edificio sen afectar á dos edificios colindantes (sobre todo se estes están catalogados), e en caso afirmativo a todas estas cuestións, tamén deberá existir o acordo do conxunto de propietarios xa citado.6. Ningunha instalación de refrixeración, acondicionamento de ar, evacuación de fumes ou extractores, poderá sobresaír do plano de fachada, principal ou de patio de cuarteirón ou parcela.1. Entendese por tais as construcións lixeiras que a modo de cuberta protexen unha entrada ou acceso. Prohíbese a construción de marquesiñas agás nos seguintes casos: Excepcionalmente, no caso de edificacións existentes, en locais con uso terciario poderán autorizarse puntualmente e eximirse da necesidade dun proxecto unitario.2. A altura mínima libre desde a cara inferior da marquesiña ata a rasante da beirarrúa ou terreo será superior a trescentos corenta (340) centímetros. O saliente da marquesiña non excederá a anchura da beirarrúa menos sesenta (60) centímetros. En casos de marquesiñas formadas por elementos translúcidos ou con espesor menor de quince (15) centímetros, de lonxitude inferior a dous (2) metros e cun saliente máximo de cento cincuenta (150) centímetros, a altura poderá reducirse a tres (3) metros sobre a rasante. A instalación dunha marquesiña non causará lesión ó ambiente urbano nin ó arborizado.3. As marquesiñas non poderán verter por goteo á vía pública. O seu canto non excederá do quince (15) por cento da súa menor altura libre sobre a rasante do terreo ou beirarrúa e non excederá en máis de dez (10) centímetros a cota de forxado de solo do primeiro piso. A aliñación oficial non poderá excederse en planta baixa con salientes superiores a quince (15) centímetros con ningunha clase de decoración ou protección dos locais, portais ou calquera outro elemento. En beirarrúas de anchura inferior a setenta e cinco (75) centímetros non será permitido saliente algún.1. Os toldos móbiles estarán situados en tódolos seus puntos, mesmo os de estrutura, a unha altura mínima sobre a rasante da beirarrúa de douscentos vinte e cinco (225) centímetros. O seu saliente, respecto da aliñación oficial, non poderá ser superior á anchura da beirarrúa menos sesenta (60) centímetros, sen exceder os tres (3) metros e respectando en todo caso o arboredo existente e a sinalización urbana. Os toldos fixos cumprirán as condicións do Art.4.7.2, apartado 2.2. Os telladiños e cubretoldos terán a consideración de accesorios dos toldos e o seu saliente máximo será de trinta e cinco (35) centímetros. Con carácter xeral os rótulos e elementos publicitarios non alterarán a escena urbana nin os valores arquitectónicos das edificacións nas que se sitúen. A regulación paisaxística destes elementos contense no artigo 5.4.18.1.—A categoría de elementos auxiliares das edificacións fai referencia a todos aqueles elementos que se relacionan a continuación: a.—Elementos auxiliares de protección non integrados en ocos ou con voo. b.—Elementos sobre cubertas, tales como chemineas de ventilación ou de evacuación de fumes, toldos ou outras instalacións de protección solar, estruturas desmontables para o acubillo de persoas ou obxectos e depósitos situados sobre cuberta. c.—Cable e canalizacións vistas: d.—Instalacións técnicas ao servizo da edificación tales como antenas receptoras de televisión e radiodifusión sonoras e estacións de radioaficionados, acondicionadores de aire e instalacións para a captación de enerxía solar.2.—Criterios básicos de intervención. a.—Utilización de tecnoloxías ou fórmulas técnicas que mellor compatibilicen a prestación dos servizos básicos co mantemento das condicións paisaxísticas da edificación e o seu contorno. As tecnoloxías utilizadas deberán xustificar dita compatibilidade en termos de tamaño, volume, número de elementos. b.—Consideración das medidas de integración desde a fase de proxecto. c.—Utilización de instalacións comunitarias ou compartidas, salvo que a adopción doutra solución permita unha mellor integración paisaxística. d.—Busca dos espazos menos impactantes desde un punto de vista escénico (espazos e fachadas interiores). A resolución das medianeiras existentes deberase realizar, en xeral, mediante propostas concretas, mais é precisa unha certa regulación normativa para sinalar o marco desas propostas e tamén (no seu caso) para o establecemento de prazos límite para a adaptación das medianeiras existentes á presente normativa. Todas estas condicións, así como a clasificación concreta das medianeiras existentes ou os prazos, poderán especificarse de xeito máis pormenorizado mediante un Plan Especial, catálogo específico de medianeiras ou ordenanza municipal. Así mesmo, realizarase outra regulación preventiva para evitar a aparición de novas medianeiras, dado que se pretende resolver realmente o problema, non só na súa situación actual, senón para o futuro. É preciso en calquera caso cumprir os obxectivos de resolución das medianeiras que se pretenden no presente PXOM, debendo xustificarse convenientemente, no seu caso, as razóns polas que non se pretendan aplicar as condicións aquí establecidas, e a adaptación ao caso da nova solución que se vaia a levar a cabo. A regulación das medianeiras realizarase mediante a aplicación de condicións específicas que se van adaptando con graos diferentes de esixencia en función da gravidade da súa problemática particular. O Concello deberá aprobar un catálogo definitivo das medianeiras existentes e poderá levar un rexistro específico deses edificios, así como notificar aos propietarios ou ás comunidades de veciños correspondentes, a caducidade dos prazos sinalados cunha antelación suficiente para que se poidan tomar as medidas oportunas ao respecto. As condicións básicas aplicables son as seguintes: As presentes condicións serán de aplicación a todos os proxectos de edificación redactados en calquera das ordenanzas de edificación en altura (máis de 2 plantas totais) do solo urbano clasificado como tal no PXOM de Vilaboa, en calquera dos núcleos urbanos definidos no planeamento. Nos casos en que se demostre efectivamente a posibilidade de creación dunha nova medianeira (agás no caso daquelas que se poderían tapar por outra edificación en aplicación convencional da correspondente ordenanza), aplicarase integramente a presente ordenanza. A fin de poder controlar o proceso desde o principio, será necesario que en todos os proxectos de edificacións en altura, que se vaian a construír acaroados ao linde da parcela, se xustifique se se van a crear novas medianeiras, mediante planos esquemáticos de plantas e alzados nos que se representen as edificacións actuais nas parcelas lindeiras xunto á edificación que se propón, así como o volume permitido na parcela lindeira (no caso de que esta aínda non acade o seu máximo volume permitido), segundo o planeamento de aplicación. Xustificarase en consecuencia o cumprimento do réxime e as condicións aplicables á/s medianeira/s en cuestión, que no presente apartado se especifican. O Concello comprobará no proxecto, previamente á concesión de licenza, a veracidade dos datos contidos no proxecto a este respecto e ratificará no acordo de concesión de licenza as medidas a tomar nas medianeiras previstas no proxecto. Establécese un réxime que se regula nos puntos seguintes: As presentes condicións serán de aplicación con carácter excepcional aos proxectos de edificación redactados en calquera das ordenanzas de edificación en altura (máis de 2 plantas totais) do solo urbano clasificado como tal no PXOM de Vilaboa, en calquera dos núcleos urbanos definidos no planeamento. Nos ámbitos de protección de elementos catalogados, non se permitirá o aumento de volume, nin de número de plantas permitidas para tapar medianeiras vistas de edificios fóra de ordenación derivada da aprobación do PXOM. Poderán elaborarse disposicións encamiñadas á atenuación ou eliminación de impactos. Ditas disposicións ou ordenanzas serán aplicables a toda edificación que total ou parcialmente supoña unha clara alteración da imaxe urbana. Naqueles edificios que admitan o tratamento superficial para adecuarse ao medio (rebocado, cores e texturas), poderá efectuarse a substitución de elementos de deseño inadecuados (reixas, carpinterías, ornamentos, etc.). Este tipo de operacións estenderanse así mesmo a cubertas, medianeiras chemineas, áticos, etc., cando sexa necesario. Nesta orde de cosas, introduciranse elementos vexetais ou outro tipo de barreiras visuais que impidan ou relaxen a agresión ou impacto ambiental dalgunhas pezas sobre a escena urbana e a paisaxe. Puntualmente o Concello poderá, de forma previa á tramitación do antes citado Plan Especial, condicionar a licenza de obras na edificación existente á supresión daqueles elementos construtivos inadecuados para a estética urbana. A protección e as condicións das tipoloxías edificatorias aplicaranse conforme as condicións que se fixen para cada clase de solo e ordenanza particular e as presentes condicións tipolóxicas, así como as condicións paisaxísticas do Título V da normativa, tendo en conta as limitacións que a LOUG establece para o solo de núcleo rural (artigo 29) e o solo rústico (artigos do 42 ao 44, a. i.), así como as Normas de aplicación directa recollidas no Título III da devandita Lei. O Catálogo de elementos que se recolle no Título X da presente Normativa contempla complementariamente as proteccións específicas sobre os elementos singulares catalogados. a.—Patróns construtivos propios. O feito construtivo individual non pode ser un acto desleigado do feito construtivo colectivo e da paisaxe herdada. De aí que as novas construcións nestas zonas xa consolidadas pola edificación teñen que harmonizar non só coas preexistencias do propio terreo, senón tamén con aquelas que se sitúan fóra; e tanto cos patróns arquitectónicos propios da arquitectura da zona, que utiliza elementos construtivos depurados, tales coma balaustradas, corredores, solainas, galerías, chemineas, cataventos, canzorros, patíns, peitorís, portadaires, portais, pórticos, soportais, varandas; como se integrar na estrutura da entidade poboacional primixenia (núcleos rurais) ou na do territorio, estruturas que veñen determinadas polas relacións establecidas entre ese tipo de obxectos e superobxectos espaciais de distinta significación (poñamos por caso, todo tipo de fincas ou cerramentos, camiños ou calquera caste de infraestruturas produtivas), mais tamén, construcións adxectivas e complementarias de toda caste. b.—Condicionantes paisaxísticas. Amais diso, a propia ordenación xa procura que as novas edificacións se localicen nos primitivos lugares, aldeas, rueiros, e casais. Os casos de afastamento da regra deben ter unha xustificación, que pode ir desde a existencia de novos usos, dificilmente acomodable ás preexistencias -pero permitidos- ou, mesmo, ao deseño que busca contrastes axeitados nun labor creativo e non con imitacións absurdas ou malos aprendizaxes de arquitecturas alleas. A regulación do presente apartado será de aplicación só nos núcleos rurais e no solo rústico (a non ser que se citen expresamente nalgúns apartados concretos outras situacións ou clases de solo). As características tipolóxicas da edificación nos núcleos rurais e no solo rústico deberán ser congruentes coas tipoloxías rurais tradicionais do seu contorno no que se refire a volume, tratamento de fachadas, morfoloxía e tamaño dos ocos, cubertas, materiais, cores, formas construtivas, peches de parcela, etc., a fin de manter as condicións ambientais e a morfoloxía do contorno. A dimensión da edificación en planta establécese na ordenanza correspondente. Por regra xeral, e de cara a harmonizar coas tipoloxías dominantes en Vilaboa, aconséllanse as plantas regulares, ben cadradas, ben rectangulares. Neste último caso o lado longo non debería ser menor de 1,3 veces a lonxitude do lado curto. Establécese para todas as clases de solo na ordenanza correspondente, ou nos planos de ordenación, expresada en número de plantas, sendo a súa conversión en metros a que figura no apartado 2º do artigo 4.3.4 da presente Normativa urbanística. Para as edificacións a enclavar en zona de Edificación Intensiva en solo urbano, reflíctense nas ordenanzas específicas e nos Planos de Ordenación. Para as vivendas unifamiliares recoméndanse as plantas regulares, aconsellándose as formas rectangulares ou cadradas para o corpo principal. En calquera clase de solo, as paredes medianeiras que queden ou vaian a quedar ao descuberto (no momento de se realizar a construción ou unha vez rematada esta), deberán tratarse con materiais de cerramento, con textura e cor que estean en concordancia cos empregados na fachada (e para edificios en calquera caso deberán cumprir as condicións sinaladas no artigo 4.7.7 da presente normativa). Cando menos irán enfuscadas e pintadas.1. Só se permitirán os corpos voados seguintes: 2. Non se permitirán os voos compactos 3. Materiais dos corpos voados: Para o entramado resistente de galerías, miradoiros, etc. recoméndase a madeira mais tamén se autorizan outros materiais, tales coma o ferro, aluminio, formigón prefabricado.; en calquera caso, teñen que ser pintados, lacados ou coreados mercé a calquera produto ou sistema, prohibíndose a madeira vernizada e o aluminio na súa cor natural.4. Os materiais dos antepeitos para os balcóns, solainas ou corredores poderán ser de pedra, ladrillo revestido e pintado e materiais semellantes. As varandas poderán ser de madeira, ferro ou ferro fundido. No caso de que se empreguen outros materiais terán que ser pintados, tal e coma se dixo no parágrafo anterior para as galerías.5. En todo caso nas vivendas cumprirase o establecido nas NHV.1. En planta baixa permítense os seguintes tipos: 2. Por riba da planta baixa só se permiten terrazas cubertas.3. En todo caso nas vivendas cumprirase o establecido nas NHV. Soamente se autorizarán cubertas a unha, dúas tres ou catro augas para cada un dos corpos volumétricos identificables en planta dos edificios, agás no suposto de que na Ordenanza específica se permita a construción de cubertas planas. Os faldróns tenderán a ser de igual pendente e terán que se atopar, sempre que a aplicación da ordenanza o permita, nunha liña -cumieira- ou nun punto -cumio-. Recoméndase o emprego de calquera tipo de tella de barro cocido como material de cubrición. Para poder autorizar o emprego doutros materiais de cubrición terase que demostrar a súa necesidade construtiva e/ou o carácter emblemático -individualizado- da edificación. Autorízase a construción de lucernarios, claraboias ou ventás fixas e practicábeis sobre da cuberta, sempre e cando non troquen a pendente da mesma, aínda que se sitúen en distinto nivel ao do resto da cuberta. Os voos de cornixas e aleiros autorizaranse sempre que cumpran co fixado nas Ordenanzas Xerais de volume. As saídas de fumes ou ventilacións forzadas deberán ser tratadas coma acontecía na arquitectura tradicional: A regulación do presente apartado será de aplicación só nos núcleos rurais e no solo rústico (a non ser que se citen expresamente nalgúns apartados concretos outras situacións ou clases de solo). Nas Ordenanzas Xerais defínese a altura libre de cada tipo de planta, tanto das que se sitúan por baixo da rasante, como as que se sitúan na rasante ou por riba dela. Os ocos de entrada de portal non terán menos de 1,30 metros de luz. Esta esixencia non se terá en conta nas obras de rehabilitación no caso de que o oco de portal teña menos anchura. En todo caso nas vivendas serán de aplicación as disposicións recollidas nas NHV. Nos edificios que acollan vivenda colectiva e/ou plurifamiliar, as escaleiras terán que ser obrigatoriamente interiores. Naqueles outros que se dediquen a vivenda unifamiliar permitiranse tamén as escaleiras exteriores, sempre que desemboquen en patín, corredor ou solaina; e só para o suposto de que estea pechado o espazo, situado debaixo da mesma por medio de paramentos verticais situados na súa proxección. Esta regra excepcionalizarase cando os chanzos sexan de pedra permitíndose, xa que logo, a inserción nos muros da edificación. Para os materiais usados nas escaleiras exteriores rexerá todo o dito sobre materiais de cerramento e carpintería. En todo caso serán de aplicación as disposicións recollidas tanto no CTE como nas NHV nas vivendas. Os edificios para usos que non estean vinculados directamente coas zonas e usos residenciais: industrial, almacéns e instalacións agrícolas e gandeiras de 2ª Categoría, poderán construírse con calquera material consistente; pero no caso de que sexa ladrillo ou bloques de formigón prefabricados, será obrigatorio enfuscalos e/ou encintalos exteriormente, agás se se trata de bloques de acabado de calidade, construídos para estes fins. No caso de que estes edificios se vaian a situar nos núcleos rurais ou no solo rústico (no caso de que estivesen permitidos polas ordenanzas correspondentes) deberán adaptarse en calquera caso ao disposto para as condicións de materiais, tipoloxías, fachadas e cubertas especificadas no capítulo 4.7.9 para os núcleos rurais, tendo en conta que se se precisa superar o volume máximo das edificacións tradicionais existentes no contorno deberá descompoñerse en dous ou máis volumes interconexionados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías propias do medio no que se insiren. Para autorizar calquera actuación tendente a conservar, reformar ou ampliar edificios ou construcións tradicionais de calquera tipo que se sitúen nos núcleos rurais ou no solo rústico, ou ben no catálogo correspondente de bens de interese cultural ou calquera outro nivel protector, os proxectos que as amparen terán que axustarse, ademais de cumprir co resto da normativa edificatoria, aos seguintes criterios: a.— Conservación. Demostrar, previo estudo detallado no que figuren memoria, planos e fotografías que os materiais, cores e técnicas construtivas serán análogas aos existentes. b.— Reforma. Demostrar previo estudo detallado, no que figurarán memoria, planos e fotografías, que a reforma non afecta a aspectos tipolóxicos nin compositivos esenciais e que os materiais, cores e técnicas construtivas serán semellantes aos das edificacións existentes e/ou compatibles, desde o punto de vista funcional e formal, con eles e co contorno no que a devandita reforma se pretende. c.— Ampliación. Demostrar, previo estudo detallado no que figurarán memoria, planos e fotografías, que a ampliación non desvirtúa a edificación existente ou o seu contorno e que é compatible con aqueles desde o punto de vista compositivo, tipolóxico, morfolóxico e paisaxístico, ben por mímese, ben por contrapunto, coidando e valorando con precisión en cada caso os materiais, técnicas e cores empregadas. Poderanse autorizar edificacións destinadas a equipamentos comunitarios que, dando resposta aos parámetros formais actuais e ás condicións medioambientais do asentamento no que se localizan, non cumpran as condicións mencionadas para os núcleos rurais no presente capítulo de condicións tipolóxicas xerais das construcións. Será posible a fragmentación deste volume en varios interconexionados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías existentes cun aspecto que se asemelle ás agrupacións das edificacións do lugar. En todo caso, deberanse adoptar as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos.1. O PXOM regula os usos e as diferentes utilizacións dos terreos e as edificacións segundo as actividades que poidan desenvolverse neles.2. Nos terreos clasificados como Solo Urbano Consolidado a regulación realízase de forma pormenorizada a través das condicións de uso establecidas para cada zona de ordenanza.3. Para o desenvolvemento dos ámbitos de Solo Urbano Non consolidado e dos sectores de Solo Urbanizable, nos que o PXOM regula os usos Globais, o planeamento que conteña a Ordenación Detallada desenvolverá ditos Usos axustándose á regulación que a continuación se establece na presente Regulación de usos, por tratarse dunha regulación de carácter xeral para todo o ámbito territorial municipal.4. No Solo clasificado como Rústico determínanse os usos permitidos, autorizables e prohibidos para cada Categoría definida no mesmo.5. En razón da particularidade dalgúns Usos, non asimilable directamente ás condicións propias de zonas de Ordenanza, a presente Regulación de usos inclúe condicións específicas de aproveitamento ou de edificación para os mesmos.1. As condicións xerais ou particulares dos usos serán de aplicación: As áreas de planeamento incorporado deberanse adaptar, na súa interpretación, aos criterios da presente Regulación de usos, non obstante, no caso dos Plans Especiais de Protección estarase ao disposto nos respectivos Plans Especiais. Prevalecerán as normas contidas neste plan cando sexan máis restritivas que as contidas nos Plans Especiais de protección aprobados con anterioridade á súa entrada en vigor.2. Calquera que fose o seu uso, tódalas edificacións deberán axustarse ás condicións de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas establecidas pola LASB e o DAEP (e o RASB, a OAEP e todas as demais disposicións que as desenvolvan). 3. As condicións xerais ou particulares dos usos non serán de aplicación ós usos existentes, agás no caso de que se fagan obras que afecten aos elementos ou parámetros que particularmente se regulan na presente Regulación de usos. Aínda nos casos de substitución de usos, en edificacións existentes, non serán aplicables as alturas libres dos locais asignadas por razón do uso, pero non se permitirán obras en usos residenciais en edificacións cunha altura inferior a douscentos corenta (240) centímetros de altura libre, nin usos comerciais cunha altura inferior a douscentos cincuenta (250) centímetros, salvo nas excepcións concretas recollidas para cada uso, ou nas edificacións tradicionais o u protexidas (neste caso quen outorgue a licenza valorará a aptitude do edificio para o uso solicitado. Serán, non obstante, de aplicación nas obras dos edificios en que, polo nivel de intervención, sexa oportuna, e posible, a esixencia do seu cumprimento xeral do réxime de usos.4. En todo caso deberase cumprir coas esixencias da normativa sectorial que lles fosen de aplicación, e en particular as establecidas condicións xerais de Seguridade e Hixiene no traballo, que deberán ser verificadas polos organismos competentes no momento oportuno.5. As reservas de prazas de aparcadoiro por razón dos usos non serán esixibles nos casos nos que se proxecten obras nos edificios que non sexan de Reestruturación Xeral ou Total.6. Deberanse ter en conta todas as normas aplicables en función da entrada en vigor do CTE e das NHV.7. Todas as actividades deberán xustificar o cumprimento das condicións de salubridade que lle sexan esixidas pola normativa xeral ou sectorial aplicable, con carácter previo á súa autorización ou á concesión da preceptiva licenza. En concreto, naquelas actividades nas que se prevexa a emisión á rede de saneamento de graxas ou sólidos de calquera caste, deberán dispor as arquetas separadoras de graxas e sólidos que sexan precisas (se non se establecen condicións concretas a este respecto na regulación xeral do uso correspondente), denantes da arqueta exterior ao edificio de acometida á rede de sumidoiros municipal, e deberán garantir o baleirado desas arquetas separadoras de graxas e sólidos coa periodicidade necesaria para a eliminación deses verquidos non incorporables á rede de sumidoiros municipal.8. Cando na presente regulación de usos se faga referencia a superficies de edificación e non se especifique a que tipo de superficie concreta se refire, entenderase referida á útil.1. Nos bens incluídos no Catálogo do presente PXOM tan só se permitirán obras tendentes á súa conservación e posta en valor. En consecuencia, o seu uso quedará subordinado a que non se poñan en perigo os valores que lle son propios. Calquera intervención que se pretenda realizar neles requirirá a autorización da Consellería competente en materia de cultura.2. As obras autorizables en función da clasificación do solo nos contornos ou áreas de protección dos bens que integran o Catálogo do presente PXOM, quedarán cauteladas pola autorización previa do organismo competente da Consellería de Cultura e Turismo no que aos usos se refire, e prevalecerá a conservación dos bens de patrimonio cultural, non so nos ámbitos protexidos senón tamén nos bens ou ámbitos que poidan ser incorporados con posterioridade, froito de achados ou intervencións arqueolóxicas. No seu caso, a Consellería de Cultura e Turismo determinará as condicións físicas (estéticas e volumétricas) que deben ser requiridas ás construcións e usos para garantir a súa harmonización coas características ou valores dos bens a protexer. Para os efectos da aplicación das regulacións de usos, considérase edificio con uso exclusivo aquel no que todos os seus locais se destinan ao desenvolvemento de actividades comprendidas no mesmo uso. No caso de que o réxime de compatibilidades da Ordenanza ou a particular do planeamento correspondente do PXOM admita en edificio exclusivo un uso nunha clase, categoría ou tipo concreto, tódolos locais estarán destinados respectivamente ao desenvolvemento das actividades comprendidas en cada un deles. Os usos asociados non desvirtúan o carácter de uso exclusivo. Naquelas ordenanzas en que se permitan varios usos non residenciais simultaneamente en edificio exclusivo, entenderase posible a mestura de ditos usos permitidos nun único edificio. Todo o anterior debe entenderse sen prexuízo de que poidan existir diversos titulares ou propietarios nos distintos locais do edificio, sen que este perda por iso o seu carácter de exclusividade.1. Cando o uso principal estea acompañado doutros, cada un deles cumprirá as especificacións derivadas do seu uso que lle fosen de aplicación.2. Para a definición das condicións de edificación que correspondesen ao edificio que as albergue, terase en conta o uso que tivese maior superficie útil.3. Cando nas Ordenanzas de zona ou as ordenanzas particulares dos planeamentos correspondentes se estableza, para usos situados en dúas plantas contiguas, a súa necesaria conexión, entenderase que esta se resolve sempre que estean comunicadas directamente entre si mediante accesos que cumpran as condicións esixidas pola normativa aplicable.4. Cando se admitan distintos usos no mesmo edificio, cada local deberá ter o tipo de acceso (directamente desde o exterior ou desde espazos comúns ou compartidos por varios usos) que corresponda segundo as condicións xerais do uso específico dese local e a normativa sectorial que sexa de aplicación, tendo en conta as limitacións que poidan derivarse da súa contigüidade a outros usos. En ningún caso se admitirán usos terciarios recreativos nin de comercio en plantas situadas sobre vivendas.5. Cando o réxime de usos compatibles admita usos distintos ao residencial en situacións de plantas inferiores á baixa, primeira e plantas de piso, para a súa admisión, xa sexa como nova implantación ou cambio de uso, clase, categoría, os locais deberán ter acceso compartido ou independente desde o exterior, nos termos que correspondan por razón do uso, ou estarán unidos a locais de uso distinto ao residencial, situados en planta baixa. As clases de uso de Terciario-Oficinas en situacións de plantas inferiores á baixa, baixa e primeira, poderán utilizar o mesmo acceso dos edificios residenciais onde se localicen.1. A efectos destas Normas Urbanísticas e das que se inclúan nos planeamentos que conteñan a Ordenación Detallada de ámbitos ou sectores, establécense as seguintes clases de usos: - Segundo o seu grao de pormenorización: 1.1. USOS PORMENORIZADOS 1.2. USOS GLOBAIS - Segundo o seu estado: 2.1.— USOS EXISTENTES 2.2.— USOS PROPOSTOS - Segundo o seu réxime de relación: 3.1.— USOS CARACTERÍSTICOS 3.2.— USOS COMPATIBLES E COMPLEMENTARIOS 3.3.— USOS ASOCIADOS 3.4.— USOS TOLERADOS 3.5. USOS PERMITIDOS 3.6. USOS TEMPORAIS E PROVISIONAIS 3.7.— USOS PROHIBIDOS - Segundo a súa titularidade, tenencia ou aproveitamento: 4.1.— USOS PÚBLICOS 4.2.— USOS PRIVADOS - Segundo a súa correspondencia co planeamento: 5.1.— USOS FÓRA DE ORDENACIÓN 5.2.— USOS FÓRA DE ORDENANZAS - Segundo a súa condición en Solo Rústico: 6.1.— USOS RÚSTICOS PROPIOS 6.2. USOS RÚSTICOS AUTORIZABLES 1. Están constituídos polo nivel máis desagregado de actividade ou situación da mesma, recollido nestas Normas Urbanísticas. Correspóndense cos que se recollen como constituíntes das Categorías pormenorizadas no Artigo 4.8.7 e constitúen a base da asignación de Usos no Solo Urbano Consolidado recollidos nas Ordenanzas, así como os que se contemplen nos planeamentos que conteñan a Ordenación Detallada, ben sexa o propio PXOM, ou os Plans Especiais de Reforma Interior que desenvolvan Ámbitos de Solo Urbano Non consolidado ou en Sectores de Solo Urbanizable. Definen de forma detallada, xunto coas categorías, a específica utilización dos terreos incluídos en cada unha das zonas.2. Poderán agregarse dous ou máis deles dentro dun mesmo terreo ou edificio, segundo as características da súa definición e as condicións de compatibilidade establecidas. Serán de aplicación na totalidade do solo do termo municipal, con independencia de cal sexa a clasificación do mesmo.3. A asignación dun uso pormenorizado a un predio regula: 1. Fórmanse por agregación ou combinación de Usos Pormenorizados e son os asignados polo PXOM a cada unha das diferentes zonas do Solo Urbano Non consolidado e do Solo Urbanizable Delimitado. Esta asignación efectúase con carácter excluínte e corresponderá aos Plans Especiais e Parciais a determinación dos Usos Pormenorizados que deben establecerse, elixidos entre os que se atopan integrados na formación do Uso Global.2. Co carácter de Usos Globais considéranse os seguintes (recollidos no Artigo 4.8.7 co número de orde 1, 2, 3, 4 e 5): - Residencial. - Hoteleiro. - Terciario-Xeral. - Industrial. - Dotacional. Nalgunhas circunstancias poderán definirse como usos globais algún dos recollidos no artigo citado cos números de orde do 6 ó 10. O PXOM pode establecer limitacións porcentuais dalgúns destes usos, os cales deberán desenvolverse por desagregación en Usos Pormenorizados. Usos Existentes: Son os usos ou actividades que existisen en edificios, terreos ou instalacións, con anterioridade á vixencia deste PXOM teñen a cualificación de uso existente e son aceptados ou recoñecidos segundo a regulación que se establece, en razón da súa concordancia ou discrepancia cos usos propostos, así como as condicións fixadas no Artigo 4.8.2. Usos Propostos: Son os usos que o PXOM asigna ás distintas zonas territoriais calquera que sexa a súa clasificación considéranse usos Propostos para os efectos destas Normas Urbanísticas, ben sexan Pormenorizados ou Globais.1. Son aqueles usos de implantación prioritaria nunha determinada zona de Ordenanza, e con carácter de Uso Global, en ámbitos, sectores ou áreas do territorio. Por tanto, será o maioritario e servirá de referencia en canto á intensidade admisible doutros usos como fracción, relación ou porcentaxe del.2. Cando se refira a un edificio, considérase como principal, e a superficie útil do mesmo representa a maior porcentaxe respecto da superficie útil total do edifico, sen contar a correspondente a garaxe- aparcadoiro implantado por esixencias normativas.1. Son aqueles que poden coexistir co uso Principal ou Característico sen perderen ningún deles as características e efectos que lles son propios.2. A súa superficie edificada será inferior ou igual ó cincuenta por cento (50%) da superficie edificada do edificio onde se localiza.3. Para a situación destes usos considéranse como preferentes as localizacións en planta baixa, primeira e inferior á baixa. En calquera caso, cando a implantación ou cambio de uso ou actividade vaia asociada a obras de nova edificación ou reestruturación xeral, ou a obras nas que polo seu nivel de intervención sexa oportuna a esixencia do seu cumprimento, o seu acceso resolverase con independencia do resto dos usos de distinta natureza localizados no edificio.1. Respecto de calquera Uso Dotacional, sexa Sistema Xeral ou Sistema Local, localizado en parcela de superficie igual ou superior a dúas (2) hectáreas, considéranse como usos asociados aqueles usos posibles, vinculados ó uso principal, que contribúan ó seu desenvolvemento, que quedarán integrados funcional e xuridicamente con aquel.2. Estes Usos Asociados non poderán superar o corenta (40) por cento da superficie.3. Terán carácter de Uso Asociado dentro dos Usos Dotacionais, Clase Sociocultural ou Clase Deportivo, os usos terciarios ou similares, que poderán ser utilizados en aluguer ou concesión administrativa ou calquera outro réxime que non vulnere a titularidade pública. Non se admitirán os usos Residenciais, agás na súa Categoría 3ª. 4. A determinación de utilización destes Usos Asociados non vén limitada pola asignación de Usos permitidos ou compatibles das zonas de Ordenanzas de Equipamentos (xerais ou locais), sendo posibles en tódolos casos de zonas dotacionais que cumpran as condicións establecidas no Punto 1 deste artigo.1. Son usos tolerados os usos existentes que, non coincidindo co uso proposto para esa zona, se correspondan con algún Uso Pormenorizado dos previstos no Plan e non se atopen incluídos nalgunha das circunstancias de fóra de ordenación.2. A condición de uso tolerado permitirá a realización de obras de ampliación ou reforma, dentro dos límites establecidos para o nivel de uso pormenorizado ó que pertenza. Neste suposto, as obras deberán incluír, ademais, as necesarias para cumprir as especificacións esixidas ó uso correspondente.3. En todo caso os usos tolerados deberán adaptarse ás especificacións aplicables ao uso básico correspondente, nun prazo máximo de catro anos desde a aprobación do PXOM. Esta condición non será aplicable ao uso de vivenda.4. A supresión da actividade dun uso tolerado será causa de extinción do mesmo, non podendo implantarse de novo nin ser substituído por outro uso que non sexa dos característicos ou compatibles. Son usos directamente admitidos nalgunha determinada zona de Ordenanza ou ámbito de ordenación e que puntualmente poden substituír o uso Principal ou Característico en todo un edificio.1. Son usos que poden ser permitidos pero suxeitos a limitacións específicas.2. Son usos temporais os establecidos por prazo limitado ou por tempo indeterminado, revogables a vontade da Administración, en función dos obxectivos da ordenación urbanística.3. Dentro dos usos temporais defínense os usos esporádicos, que son aqueles que se poden producir para un ou máis días, en espazos públicos ou dotacionais, públicos ou privados, abertos ou cubertos, que deben estar suxeitos a autorización. Poderán corresponder a usos culturais, de espectáculos, políticos ou calquera outros que empreguen espazos ou locais non especificamente destinados a estes usos.4. Son usos provisionais os que, aínda cando poidan necesitar de obras ou instalacións, sen que houbesen de dificultar a execución dos Plans, poden autorizarse con carácter provisional, nos termos dispostos polo artigo 102 da LOUG ou disposición que a substitúa.1. Son usos prohibidos aqueles que non admiten as Normas Urbanísticas deste Plan, as Ordenanzas de Plans Parciais ou dos Plans Especiais, os catálogos, as Ordenanzas Municipais ou as disposicións estatais promulgadas en materia de seguridade, salubridade, moralidade ou tranquilidade.2. A súa determinación como uso prohibido pode quedar establecida ben pola súa expresa definición na zona de que se trate, ou ben pola exclusión ao quedar ausente na relación de usos característicos, complementarios e compatibles en cada zona de ordenación ou grao da mesma.1. Son usos públicos, para os efectos destas Normas Urbanísticas e das contidas nos Plans que desenvolvan o disposto neste PXOM, os referentes aos usos e servizos públicos realizados ou prestados pola Administración ou por xestión dos particulares sobre bens de dominio público. Neste último suposto estarán suxeitos ás restricións dos Usos Colectivos regulados no seguinte.2. Dentro dos públicos compréndense, así mesmo, os realizados pola Administración en bens de propiedade particular mediante arrendamento ou calquera outro título de ocupación.1. Son usos privados os que se realizan por particulares en bens de propiedade privada e non están comprendidos no apartado 2 do parágrafo anterior. Teñen o carácter de usos privativos.2. Dentro dos usos privados considéranse como usos colectivos aqueles de propiedade privada pero destinados ao uso público ou semipúblico, basicamente dotacional, e aos que se accede pola pertenza a unha asociación, agrupación, sociedade, club ou organización similar, ou polo abonamento dunha cota, entrada, prezo ou contraprestación análoga.1. Considéranse fóra de ordenación con carácter transitorio ou definitivo os usos existentes con total incompatibilidade co Plan, entendendo por tales os que se atopen nalgunha das seguintes circunstancias: O prazo máximo de adaptación para estes usos fíxase en catro anos desde a aprobación do Plan, con independencia dos prazos que poidan esixir as disposicións estatais ou autonómicas na materia.3. Terá carácter definitivo a situación de fóra de ordenación cando un uso existente estea afectado por algunha das circunstancias previstas no apartado primeiro deste artigo e non poida reunir as condicións prescritas no apartado segundo.4. A consideración de fóra de ordenación transitoria ou definitiva dun uso impide, tanto a consecución dunha nova licenza de actividade como a autorización de obras de consolidación, aumento de volume, ampliación, modificación ou incremento do valor de expropiación da instalación (aínda que a edificación non estivese en fóra de ordenación ou fóra de ordenanzas), pero si admite as pequenas reparacións que esixise a hixiene, ornato e conservación.5. Os usos fóra de ordenación por razón de que o planeamento aplicable teña asignado un uso proposto de carácter dotacional a parcela ou edificio no que se desenvolven aqueles, ademais do exposto no apartado anterior, afectan e deixan fóra de ordenación aos edificios que os conteñan. Estes usos poderán ser extinguidos polo Concello mediante expropiación dentro dos próximos quince anos, en defecto da aplicación de calquera outro sistema de actuación de acordo coa lexislación aplicable.6. Uns ou outros usos posibles fóra de ordenación poderán manter a súa actividade, cos condicionantes xa expresados, ata a súa regulación, expropiación ou extinción.1. Atoparanse en situación de fóra de ordenanzas os usos que sexan só parcialmente incompatibles co Plan (por non cumprir todas as condicións aplicables a ese uso que establece o PXOM, pero sen chegar a considerarse totalmente incompatibles segundo o Artigo anterior 4.8.6.6). 2. Terá carácter transitorio a situación de fóra de ordenanzas cando un uso existente, incluído nalgunha circunstancia das previstas no punto anterior poida regularizar dita circunstancia mediante a realización de modificacións nas instalacións ou nos locais, ou o establecemento de restricións ou medidas correctoras sobre a intensidade ou forma do uso parcialmente incompatible, para adquirir, en consecuencia, a consideración de uso permitido ou tolerado, e só nese momento poderá concederse unha nova licenza de actividade para a mesma.3. No caso dos usos comerciais, existentes no momento da aprobación do PXOM, que non se axusten á regulación xeral por razón das categorías que se establecen para ditos usos por circunstancias das condicións de superficie, poderán permanecer coa actividade, mentres non haxa transmisión de propiedade, debendo proceder á adaptación das súas instalacións, se fose preciso para axuste do uso. Nestes supostos poderán autorizarse obras de mellora que inclúan a reordenación de espazos interiores do local, cambiando a relación entre superficies de acceso ao público e de almacén. En instalacións en edificio independente, poderanse autorizar obras que incorporen á súa superficie aqueles espazos que melloren e regularicen as vías de acceso e evacuación existentes ou permitan a xeración doutros novos, sen que se produza un incremento superior ó quince (15) por cento da superficie do local e sala de vendas orixinal.1. No Solo Rústico son usos Propios ou permitidos aqueles que, por responderen ao carácter e natureza desta clase de solo, son compatibles coa protección de cada zona, segundo se regula no Título VIII das presentes Normas Urbanísticas.2. Son usos Autorizables, nesta clase de solo, aqueles usos suxeitos a autorización da Autoridade Autonómica, con carácter previo á licenza urbanística municipal, segundo a regulación do Artigo 8.1.1 destas Normas Urbanísticas.1. As presentes Normas Urbanísticas prevén a seguinte estrutura desagregada de usos, cuxos contidos se desenvolven nos capítulos posteriores da presente Regulación de usos.1. Comprende os espazos e dependencias destinados ó aloxamento humano en forma permanente.2. Dentro do uso residencial, para os efectos da súa pormenorización, establécense as seguintes Clases e Categorías: Defínese coma vivenda todo edificio ou parte de edificio destinado a residencia familiar. Distínguense dúas categorías: Categoría 1ª: Vivenda unifamiliar. É a situada en parcela independente, en edificio illado ou agrupado a outro con acceso exclusivo e independente desde a vía pública. A estes efectos consideraranse tamén incluídas neste grupo a existencia de ata tres unidades familiares (sobre todo no caso de que sexan subdivisións dunha mesma familia orixinal, pois neste caso non se establecen limites ao número de unidades) nunha mesma parcela sempre que non exista división horizontal das edificacións en que se alberguen. Categoría 2ª: Vivenda plurifamiliar ou colectiva. É a situada en edificio que comprende varias vivendas con acceso común desde a vía pública. Tamén admitirase neste caso a construción dunha única vivenda nos casos de parcelas de escasa superficie que non permitan a construción dun edificio de varias vivendas, ou no caso de parcelas lindeiras con outras ordenanzas reguladas con tipoloxías de vivenda unifamiliar (sempre que se resolvan os posibles problemas de transicións ou medianeiras que se regulan na ordenanza aplicable ou no apartado 4.7.7 da presente normativa). 1. As condicións que se sinalan para o uso residencial serán de aplicación en obras de nova edificación ou de reestruturación xeral; nestes casos será esixible a altura mínima do uso. Serán, así mesmo, de aplicación no resto das obras nas que polo nivel de intervención sexa posible a esixencia do seu cumprimento, sen prexuízo do cumprimento da normativa sectorial que resulte de aplicación.2. Serán de obrigado cumprimento as disposicións do DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve; das NHV e o CTE (ou normativas que as complementen ou substitúan); e todas aquelas que en cada momento fixen as disposicións de carácter xeral ou sectorial que se aproben.3. As vivendas protexidas estarán suxeitas, no que concirne a condicións de programa e proxecto, ás disposicións que se regulen desde a Administración correspondente. É o uso que corresponde a aqueles edificios de servizo ao público que se destinan a residencia comunitaria, ou espazo edificado para residencia permanente, sobre única parcela onde os habitantes non teñen a condición de familia, entre os que se atopan as residencias de anciáns, as residencias de relixiosos, os colexios maiores, etc. Categoría 3ª. Residencia Comunitaria, de anciáns (sen servizos sociais externos nin cualificados para os residentes para rehabilitación ou similares), de relixiosos, colexios maiores ou residencias de estudantes, etc. Dentro desta categoría tamén se encadran as casas de hóspedes cun límite de ata dez (10) camas, considerándose por riba deste límite como uso hoteleiro. As condicións de edificación serán análogas ás da Categoría 2ª Vivenda plurifamiliar ou colectiva, agás que na Zona de Ordenanza correspondente ou nun planeamento de desenvolvemento se establecese o contrario. Complementariamente serán de aplicación as condicións que correspondan ao Uso Hoteleiro nas súas Categorías 1ª e 2ª. Respecto do cumprimento das determinacións do uso de vivenda nas NHV, segundo dispón o seu art.2, serán de aplicación para as vivendas de nova construción, así como as que se amplíen, renoven ou rehabiliten no ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia, sen prexuízo do disposto nos artigos dos capítulos 4, 5 e 6 das NHV respecto das excepcionalidades na súa aplicación. Por tanto, cando na pres ente normativa se determine que se aplicarán as condicións das NHV, referirase a aplicación respectiva en cada clase ou categoría de parámetro (e no seu caso nas casuísticas particulares ou posibles excepcionalidades), dependendo do caso concreto no que teñan que aplicarse esas condicións das NHV. De calquera xeito, e dada a estrutura organizativa das NHV, que difire da necesaria para un PXOM, trataremos de conxugar ambas para a súa correcta exposición sen contradicións normativas, e para iso recollemos no seguinte cadro o esquema organizativo das NHV, facendo fincapé (sinálanse en negriña no cadro) naqueles aspectos de maior incidencia urbanística no que se refire ao PXOM (que nalgúns casos vai a conter maiores esixencias ou pormenorizacións que as NHV), e que polo tanto vanse a desenvolver máis ou establecer condicións máis restritivas no PXOM, e no resto dos temas realizarase unha simple remisión ao establecido nas NHV nas súas posibles variantes de aplicación. Nos seguintes apartados iranse desenvolvendo as condicións aplicables agrupadas en función deste esquema básico (vivenda e edificio). 1. O esquema organizativo e as condicións básicas normativas do apartado I. A.1 do anexo das NHV se considerarán de aplicación con carácter xeral na presente normativa, coas matizacións que se engaden nos seguintes puntos do presente artigo.2. Nas edificacións tradicionais dos núcleos rurais, e nas edificacións catalogadas por este PXOM, os parámetros relativos ás súas dimensións establecidas neste capítulo poderán, xustificadamente, ser adaptados para axustalos ás singularidades das mesmas a fin de manter ou preservar, se é o caso, as súas especiais características tipolóxicas. Non obstante, todo iso farase coa autorización do órgano competente da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, nos casos nos que estean incluídos no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia.3. Con independencia do esixible cumprimento das NHV nas súas variantes de aplicación xa comentadas, ou disposicións que a complementen ou substitúan, considéranse condicións xerais, para tódalas Categorías, as seguintes: Mantéñense as establecidas nas NHV. Mantéñense as establecidas nas NHV.1. Non se permite o uso residencial en posición baixo rasante, sexa a planta soto ou semisoto, salvo no caso das vivendas bioclimáticas de cobertura axardinada reguladas no artigo 4.3.5. Nestas plantas unicamente se permitirán dependencias de servizo da vivenda, en calquera das categorías, pero en ningún caso estancias nin dormitorios.2. Para a Clase Vivenda, Categoría 1ª, naquelas ordenanzas que expresamente o autoricen, admitirase en plantas que son inferiores á baixa na aliñación de rúa, pero que por razón da pendente do terreo estean por riba da rasante do mesmo na parte posterior ou lateral do edificio, ou no caso do semisoto só poderá admitirse este uso naquela parte desta planta que poida ser considerada sobre rasante e cumpra ademais as condicións para non ser excluída do uso de vivenda, segundo a definición que para os usos do semisoto se recolle no artigo 4.3.6. Mantéñense as establecidas nas NHV, coas particularidades que se establecen no artigo 4.3.6 da presente normativa a respecto do aumento (sobre os mínimos das NHV) da altura interior das plantas baixas das edificacións residenciais.2. Ademais deberanse cumprir as condicións particulares establecidas en cada materia na presente normativa, principalmente con carácter xeral nos distintos puntos do artigo 4.5 e xa con carácter particular nos núcleos rurais no artigo 7.2.2 e no solo rústico no artigo 8.1.3.1. 3. En todo caso deberanse cumprir as condicións das NHV. Mantéñense con carácter xeral as establecidas nas NHV, coas particularidades que se establecen na presente normativa a respecto dos voos e outros elementos exteriores das edificacións.1. Mantéñense con carácter xeral as establecidas nas NHV, coas particularidades que se establecen na presente normativa a respecto dalgúns dos elementos dos espazos comúns e as que se citan nos puntos seguintes.2. As escaleiras de uso público do edificio cumprirán ademais das establecidas nas NHV, as condicións seguintes: 3. As condicións do ascensor cumprirán o establecido no Artigo 4.5.11.4. Cumprirase en todo caso a regulación establecida por razóns de protección de incendios polo CTE. Mantéñense as establecidas nas NHV.1. Toda edificación de nova planta, destinada exclusiva ou parcialmente ó uso residencial, deberá contar polo menos co número mínimo de prazas de aparcadoiro que indiquen as condicións particulares de ordenanza ou ámbito establecidas na presente normativa que sexan de aplicación.2. Os garaxes-aparcadoiros deb erán cumprir as condicións do Capítulo 4.8.13 destas Normas que non contradigan o establecido nas NHV.3. Naqueles supostos nos que nunha parcela ou finca se atopasen restos arqueolóxicos que houbese que conservar, a disposición do garaxe aparcadoiro deberá adaptarse para garantir a súa conservación.4. Os garaxes colectivos adaptaranse ás condicións establecidas nas NHV, salvo que por razón de conflitos con outras lexislacións ou ámbitos de protección (como o sinalado no punto anterior), ou polo establecido nas condicións particulares de ordenanza ou ámbito, fose imposible acadar esas condicións.2. Ademais deberanse cumprir as condicións particulares establecidas en cada materia na presente normativa, principalmente nos distintos puntos do artigo 4.5. 3. En todo caso deberanse cumprir as condicións das NHV. É o uso que corresponde a aqueles edificios de servizo ao público que se destinan ao aloxamento temporal. Considéranse incluídos neste uso os aparthoteis e semellantes. Independentemente da categoría funcional que se lle outorgue por parte da regulación sectorial aplicable, no presente P. X. O. establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª: Establecementos cunha superficie maior de 500 m 2 ou cunha capacidade maior de 20 prazas. Categoría 2ª. Establecementos cunha superficie igual ou inferior a 500 m 2 e ≤ 20 prazas. Categoría 3ª. Establecementos dedicados a turismo rural. Categoría 4ª. Establecementos dedicados a campamentos de turismo, cámping ou acampada con instalacións e acomodo de residenciais transportables e temporais, directamente relacionadas cos usos turísticos con fins de lecer, cultural, etc. Amais das condicións vixentes, os locais cumprirán coas dimensións e condicións que lle fosen de aplicación, das fixadas para Uso de Vivenda. Na categoría 4ª soamente se autorizarán os establecementos para este fin que, cumprindo coas esixencias da Normativa xeral e específica, teñan obtido a correspondente autorización da administración sectorial competente. Por cada 100 m 2 construídos para este uso, disporase de 1 praza de aparcadoiro. Nos establecementos con capacidade superior a 10 prazas, por cada 2 prazas, disporase de 1 de aparcadoiro. Na categoría 4ª deberase dispor de 1 praza de aparcadoiro por cada 10 prazas de cámping. No excepcional suposto de que se pretenda implantar un uso das categorías 2ª ou 3ª en edificacións existentes nas que os aparcadoiros existentes (ou que non exista ningún) non acaden os rateos citados, e sexa imposible a ampliación do nº de prazas (ou a súa habilitación ou construción en caso de que non existan) no edificio ou na parcela, poderanse acadar rateos inferiores aos esixidos, chegando mesmo a non construír ningunha praza de aparcadoiro, se as condicións da edificación existente ou da parcela o imposibilitan en condicións normais ou asumibles de custo por cada praza de aparcadoiro, pero nestes casos deberase garantir que se dispón desas prazas nun edificio próximo, ou en caso excepcional no espazo público próximo ou nun espazo privado ligado ao establecemento. Todas estas circunstancias excepcionais deberán xustificarse detalladamente nos proxectos de rehabilitación ou de actividade na edificación de que se trate, e serán comprobados especificamente polos servizos técnicos municipais. Enténdese por uso comercial a actividade desenvolvida en calquera local, que supoña a compravenda ao por menor ou permuta de mercadorías. A efectos de aplicación destas Normas, establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª. Edificios con máis do 60 % da súa superficie total destinada a usos comerciais. Categoría 2ª. Locais comerciais no primeiro soto, semisoto e planta baixa. Categoría 3ª. Locais comerciais en corredores ou galerías. Categoría 4ª. Locais situados en edificacións existentes que non procedan da substitución doutros máis grandes no ámbito de Plans Especiais de Protección. En función da superficie construída de uso comercial os establecementos distinguiranse nos seguintes grupos: GRUPO A.- Superficie construída total < 100 m 2 GRUPO B.- Superficie construída total  100 m2 < 300 m 2 GRUPO C.- Superficie construída total  300 m2 < 750 m 2 GRUPO D.- Superficie construída total  750 m 2 Os locais de uso comercial deberán observar as seguintes condicións: 1.—A zona destinada ao público no local terá unha superficie mínima de seis metros cadrados e non poderán servir de paso nin ter comunicación directa con ningunha vivenda.2.—No caso de que no edificio se dean usos residenciais, deberán dispoñer estes de accesos, escaleiras e ascensores independentes. O número de portas do local con saída directa ás vías públicas, así como o seu ancho e o das vías de evacuación, regulamentaranse polo DB-SI Seguridade en caso de incendio, recollido no CTE. As portas de saída ao exterior abrirán no sentido da saída, salvo que non sexa necesario, de acordo coa norma de protección contra incendios DB-SI Seguridade en caso de incendio. No caso de realizarse un cortaventos, as portas que o conforman abrirán no sentido da saída. Caso de necesitar dúas saídas, por superar unha ocupación habitual de 100 persoas, unha delas considerarase como SAÍDA DE EMERXENCIA, debendo cumprir cos requisitos esixidos polos artigos 6 e 7 da sección SI 3 do DB-SI Seguridade en caso de Incendio.3.—Os locais comerciais e os seus almacéns non poderán comunicarse coas vivendas, caixa de escaleira nin portal, senón a través dunha habitación ou paso intermedio, con porta de saída inalterable ao lume.4.—Os comercios que se establezan no nivel inferior á planta baixa, non poderán ser independentes do local inmediato superior, estando unido a este por escaleira con ancho mínimo de 1 metro. Agás en edificacións tradicionais ou catalogadas existentes, as alturas mínimas libres interiores entre o chan rematado e o teito, en función dos grupos establecidos segundo o tamaño, serán as seguintes: GRUPO A. 2,50 m. GRUPO B. 2,65 m. GRUPO C. 2,80 m. GRUPO D. 3,20 m. No caso de existir elementos gradados ou decorativos nalgún punto do local, estas alturas poderanse reducir ás seguintes dimensións, sempre que non superen o 30% da superficie útil do mesmo: GRUPOS A e B. 2,35 m. GRUPOS C. 2,50 m. GRUPOS D. 2,80 m. No caso de edificacións existentes nas que se pretenda un cambio de uso e a altura do local non acade estes mínimos (libres totais ou puntuais dos cadros anteriores), permitiranse excepcional e xustificadamente alturas menores (sempre que se cumpra o resto de normativa sectorial aplicable), de xeito que para as existentes en solo urbano admitiranse as alturas do Grupo inmediatamente anterior, e para as edificacións tradicionais existentes (en núcleos rurais ou urbanos) admitirase a altura da edificación existente sen outra limitación que a de cumprir a normativa sectorial aplicable. En calquera caso, o aforo destes locais fíxase de acordo cos “estándares” indicados polo artigo 2 da sección SI 3 do DB-SI Seguridade en caso de Incendio, que, en ningún caso, poderán superarse. O volume calculado en función da ocupación anterior, será como mínimo de 4,00 m 3 /persoa.5.—As escaleiras de servizo ao público, nos locais comerciais, terán un ancho mínimo de 1,2 metros, a excepción dos de 1ª categoría, nos que o ancho non poderá ser inferior a 1,30 m. No que respecta ao seu trazado e características construtivas, axustaranse ao disposto nos artigos 4 e 5 da sección SI 3 do DB-SI Seguridade en caso de Incendio e das disposicións que lle sexan de aplicación recollidas no DB-SU Seguridade de Utilización.6.—Os locais comerciais disporán dos seguintes servizos sanitarios: ata 100 m 2 de espazo destinado ao público: 1 inodoro e un lavabo; por cada 200 m 2 máis ou fracción, aumentarase un inodoro e un lavabo. Esta proporción poderase reducir proporcionadamente cando se xustifique unha baixa densidade de ocupación de usuarios respecto da superficie do local por razón do seu uso (comercio de elementos voluminosos como mobiliario, vehículos e similares). A partires dos 100 m 2 instalaranse con absoluta independencia para cada sexo. En calquera caso estes servizos non poderán comunicar directamente co resto dos locais e, por conseguinte, deberán instalarse cun vestíbulo ou zona de illamento.7.—Nos locais co merciais que formen un conxunto, coma acontece nos Mercados de Abastos, Galerías de Alimentación ou Pasaxes Comerciais, poderán agruparse os servizos sanitarios correspondentes a cada local. O número de servizos virá determinado pola aplicación da condición anterior sobre da suma da superficie de locais incluíndo os espazos comúns de uso público.8.—A luz e ventilación dos locais comerciais poderá ser natural ou artificial. Se só ten luz e ventilación natural, os ocos de luz e ventilación deberán ter unha superficie total non inferior a 1/8 da que teña a planta do local. Exceptúanse os locais exclusivamente destinados a almacéns, rochos e corredores.9.—Os locais comerciais terán por cada posto de traballo unha superficie mínima de 5 m 2 e/ou un volume mínimo de 20 m 3. Amais, dotaranse de aseos independentes para homes e mulleres en cantidade non inferior a 1 inodoro, 1 urinario, 1 lavabo e 1 ducha por cada 20 traballadores ou fracción superior a 3.10.—A respecto das instalacións cumpriranse as seguintes condicións: 11.—No que atinxe ao nivel de ruídos, será de aplicación o disposto no Cadro de Compatibilidades de usos industriais para a primeira categoría, se o local forma parte dun edificio onde tamén hai vivendas ou en local situado entre medianeiras con outro(s) onde se dá ese uso. Nos edificios exentos será de aplicación o disposto na categoría 2ª do cadro citado.12.—Se algún dos parámetros anteriores non se pode cumprir en locais da categoría 4ª ou en locais xa existentes (que non procedan da subdivisión de locais máis grandes) en edificios de antigüidade superior a 40 anos en calquera outra categoría por imposibilidade física do local ou por razón da protección a que estea sometido o edificio e sempre que se cumpran as condicións mínimas de seguridade da CTE-DB-SI ou da LECG (no seu caso) poderase eximir do seu cumprimento, sempre que se xustifique convenientemente e os servizos técnicos municipais estimen que se cumpren as condicións mínimas de seguridade e salubridade aplicables.13.—No deseño dos locais estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e tipoloxía e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece.1. Disporase de 1 praza de aparcadoiro por cada 100 m 2 construídos ou fracción dedicados ao uso comercial, a partires: E xcepcionalmente, cando se pretenda o cambio de uso de pequenos locais (menos de 200 m 2 ) en edificacións existentes que xustifiquen a imposibilidade de acadar aparcadoiros, non serán esixibles.2. Nas categorías 1ª e 3ª, en tódolos casos, e na 2ª, cando a superficie total dos locais, incluídas as súas dependencias, excedan os 1.000 metros cadrados, disporán no interior da parcela, ademais dos aparcadoiros obrigatorios, de espazos expresamente habilitados para as operacións de carga e descarga dos vehículos de subministración e reparto, cun número de prazas mínimo  ao 10 % dos aparcadoiros obrigatorios. Dada a súa especial natureza, os locais comerciais do ramo da alimentación poderán ser obxecto dunha regulamentación municipal específica que, en calquera caso, observará como mínimo as prescricións contidas nas presentes Normas. No seguinte cadro establécense as superficies máximas útiles destinadas ao público para novas licenzas (entendendo que os locais existentes neste momento poden manter a súa actividade, aínda que excedan as superficies aquí recollidas, e permitíndose a estes efectos o cambio de uso –polo menos dentro da mesma rama de uso, neste caso o de comercio-), segundo as categorías e as zonas de ordenanza previstas. S/P. N. Segundo a súa propia Normativa S. L Sen limitación Inclúense neste uso os edificios nos que predominan as actividades administrativas ou burocráticas de carácter basicamente privado: os de banca, os que con carácter análogo pertencen a empresas privadas, os que se destinan a acubillar despachos profesionais ou servizos persoais de calquera clase (perruquerías, centros de beleza, estética e similares), independentes da vivenda. Tamén se inclúen nesta clase as oficinas das Administracións que non teñan atención ao público. Categoría 5ª. Actividades administrativas ou burocráticas de carácter basicamente privado, despachos profesionais ou servizos persoais de calquera clase, independentes da vivenda. Tamén se inclúen nesta Categoría as oficinas das Administracións que non teñan atención ao público. Os locais de oficinas terán os mesmos servizos sanitarios esixidos para o uso de comercio. As oficinas que se esta blezan en semisoto non poderán ser independentes do local inmediato superior, estando unidos a este por escaleiras cun ancho mínimo de 1 metro cando teñan utilización por parte do público. As alturas mínimas destas plantas rexeranse polas establecidas para o uso comercial. Nos restantes pisos a altura mínima dos locais de oficinas será a que se fixa para as plantas de vivenda. A luz e ventilación dos locais e oficinas poderá ser natural ou artificial. Se só dispoñen de luz e ventilación natural os ocos de luz e ventilación deberán ter unha superficie total non inferior a 1/7 da que teña a planta do local. Esixirase a presentación detallada e adaptada á lexislación aplicable das instalacións de iluminación e acondicionamento de aire, que deberán ser aprobados polo Concello, quedando estas instalacións sometidas a revisión denantes da apertura do local en calquera momento. No suposto de que non fosen satisfactorias ou non funcionasen correctamente, en tanto non se adopten as medidas correctoras oportunas, o Concello poderá pechar o local total ou parcialmente. Esixiranse as instalacións necesarias para garantir á veciñanza e viandantes a supresión de molestias, cheiros, fumes, ruídos, vibracións, etc. Así mesmo, no seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece. Por cada 100 m 2 dedicados a este uso en edificio non exclusivo, habilitarase unha praza de aparcadoiro. En edificio exclusivo, unha praza cada 50 m 2 construídos. Corresponde aos locais pechados ou abertos, que teñan coma finalidade principal a de acubillar actividades de relación ou vida social entre os individuos, comprendendo, xa que logo: cafés, tabernas, restaurantes, salóns de baile, sas de xogos e semellantes. Comprende tamén aquelas actividades, tradicionais ou novas, relacionadas co teatro, a música, a danza, o cine, etc., que necesitan de espazos específicos para se desenvolver e que non estean comprendidas no resto dos usos considerados no PXOM. Prevense varias categorías: Categoría 6ª. Locais onde a emisión de música (tales como discotecas, salas de concertos, karaokes e semellantes) tanto en directo como reproducida sexa a súa característica fundamental ou cando menos máis importante, fronte a outros usos como os hostaleiros, e que por tanto, poida ser potencialmente molesta por intensidade ou número de usuarios. Categoría 7ª. Locais situados en edificacións existentes que non procedan da substitución doutros máis grandes no ámbito de Plans Especiais de Protección. Categoría 8ª. Espectáculos e actividades recreativas con asentos fixos (cines, teatros, circos, auditorios de concertos, etc). Categoría 9ª. Todos os demais usos (bares, cafés, tabernas, pubs, restaurantes, sas de xogos e semellantes). Categoría 10ª. Locais situados en edificacións existentes que xa estivesen destinados a estes usos (en calquera das categorías anteriores) antes da aprobación definitiva do presente PXOM. Estes locais cumprirán as condicións establecidas para o uso de comercio. Se algún dos parámetros anteriores non se pode cumprir en locais da categoría 2ª ou en locais xa existentes (que non procedan da subdivisión de locais máis grandes) en edificios de antigüidade superior a 40 anos en calquera outra categoría por imposibilidade física do local ou por razón da protección a que estea sometido o edificio e sempre que se cumpran as condicións mínimas de seguridade do CTE-DB-SI ou da LECG (no seu caso) poderase eximir do seu cumprimento, sempre que se xustifique convenientemente e os servizos técnicos municipais estimen que se cumpren as condicións mínimas de seguridade e salubridade aplicables. Terán que se someter ao disposto na LECG e no RPEP, e cumprirán, en todo caso, o establecido nas disposicións sectoriais vixentes que poidan ser de aplicación, ou en razón da súa especialidade. Os graos de compatibilidade en relación á vivenda, a valoración dos niveis de ruídos e as diferentes medidas que se establecen nestas ordenanzas deberán cumprir a normativa vixente, a LRU, o DCAG, e o RPCA. O Concello poderá denegar a súa instalación naquelas fincas ou conxuntos de fincas que estean situadas en vías que polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares así o aconsellen, agás que se adoiten as medidas correctoras oportunas mediante as condicións que cada caso requira. Así mesmo, no seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece. Amais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial aplicable, coas Ordenanzas de Zona e as Xerais de uso, volume e tipolóxicas, as licenzas de instalación de locais dedicados a calquera tipo de espectáculo público ou actividade recreativa, tramitaranse segundo as determinacións da LECG e do RPEP (ou o CTE no seu caso para os artigos derrogados). Os usos que impliquen actuacións musicais en directo ou reproducidos por calquera medio (discotecas, pubs e semellantes) terán que se desenvolver en edificio exento cando superen os 250 m 2. Se superan os 500 m 2 amais diso, terán que se situar a máis de 150 metros de calquera outra edificación de uso residencial, prohibíndose expresamente a súa localización en ningún dos núcleos rurais delimitados no presente PXOM. Os locais onde se desenvolvan estes usos, con superficie superior aos 100 m 2 deberán ter unha previsión de prazas de aparcadoiro de polo menos 1 por cada 50 m 2 construídos na categoría 9ª, de polo menos 1 praza por cada 25 m 2 construídos na categoría 6ª, de polo menos 1,5 prazas por cada 25 m 2 construídos na categoría 8ª, e como mínimo 1 praza por cada 200 m 2 na categoría 7ª ou 10ª (neste último caso se o edificio non dispón -ou non pode dispor pola normativa que lle sexa de aplicación- de garaxes non será obrigada a súa aplicación). 1.—Aos efectos destas ordenanzas, defínese coma uso industrial o correspondente aos establecementos dedicados ao conxunto de operacións necesarias para a obtención e transformación de primeiras materias, así coma a súa preparación para posteriores transformacións, mesmo o envasado, transporte e distribución.2.—Inclúense tamén nest e uso os almacéns, tanto anexos coma independentes, das instalacións industriais definidas no punto anterior, comprendendo coma tales os espazos destinados á garda, conservación e distribución de produtos naturais, materias primas ou artigos manufacturados, con exclusiva subministración ao por maior, instaladores, fabricantes e distribuidores e, en xeral, os almacéns sen servizo de venda directa ao público.3.—Tamén se inclúen os obradoiros de reparación e chapa do automóbil (non así os de mantemento, entretemento e limpeza). 2. Clasificación. Aos efectos da regulación do uso industrial, clasificaranse as industrias e actividades asimiladas atendendo: No primeiro caso clasifícanse en catro categorías. No segundo establécense seis situacións: 1ª Categoría: Actividade compatible coa vivenda no mesmo continente edificatorio.2ª Categoría: Actividade compatible coa vivenda no interior de zonas de uso residencial.3ª Categoría: Actividade admitida en zonas mixtas con alta porcentaxe de industria.4ª Categoría: Actividade non admitida á beira da vivenda, pero si lindeira con outros usos industriais. Estas categorías establecéronse conforme aos seguintes criterios: Situación “A” Situación “B” Situación “C” En naves ou edificios independentes en patios de cuarteirón en parcelas interiores. Situación “D” En edificios industriais entre medianeiras de edificios residenciais e con fachada á rúa. Situación “E” Lindeira a zonas residenciais pero situada en edificios totalmente independentes sen contacto coas edificacións residenciais. Situación “F” En edificios industriais e en parcelas situadas en áreas e/ou polígonos industriais ou en áreas situadas fóra dos núcleos residenciais de calquera tipo.1 Estarase así mesmo ao que se sinala na LCA e as partes aínda vixentes do DMAA; así como todas aquelas que incidan sobre as actividades en cuestión ditadas polos organismos competentes. (*) SF= Sen Fixar Os límites máximos para cada categoría e en cada unha das posibles situacións consígnanse no Cadro de Compatibilidades que se vén de reflectir na forma de límite de potencia, (PM) superficie máxima construíble, (SM) densidade de potencia (DPM) e niveis máximos de ruído (R). Para a posta en marcha de calquera uso industrial precisarase dunha certificación do técnico responsable da obra e/ou instalación acreditativa de que a mesma se realizou completamente axustada ao proxecto autorizado. A medición do nivel de ruídos efectuarase segundo establece a lexislación vixente, e sobre todo na parte exterior da medianeira da industria ou no domicilio do veciño máis afectado polas molestias daquela. As limitacións ou normas que aquí se fixan para a industria, non rexen para as instalacións de acondicionamento doméstico, as cales poderán dispoñer dos elementos e potencia que precisen, debendo quedar instaladas coas convenientes precaucións técnicas co gallo de evitar molestias á veciñanza. Entenderanse comprendidas neste grupo, as instalacións de ascensores, montacargas, calefaccións e os seus accesorios de xeradores, instalacións de acondicionamento de aire e outros semellantes. Os locais industriais terán por cada posto de traballo unha superficie mínima de 5 m² e/ou un volume mínimo de 30 m 3. A iluminación e ventilación dos locais industriais poderá ser natural ou artificial. Se fose natural, os ocos terán unha superficie non inferior a 1/8 da superficie en planta do local; se fose artificial, será obrigada e preceptiva a presentación do correspondente proxecto técnico das instalacións de iluminación e acondicionamento de aire, que deberán ser aprobados polo Concello. Se as instalacións non se axustasen ao proxecto ou o seu funcionamento non fose correcto, o concello poderá acordar o peche total ou parcial do local. Dotaranse de aseos independentes para homes e mulleres en cantidade non inferior a 1 inodoro, 1 urinario, 1 lavabo e 1 ducha por cada 20 traballadores ou fracción. Os materiais empregados na construción dos locais terán que ser incombustibles, e a estrutura do edificio, resistente ao lume. As características dos ditos materiais serán tódalas que eviten a emisión ao exterior do edificio de ruídos a intensidades superiores ás establecidas nas Ordenanzas e na lexislación vixente. A montaxe de motores, máquinas e instalacións en xeral, terá que facerse baixo a dirección facultativa de técnico competente, a tenor da legalidade vixente, establecendo as necesarias condicións de seguridade do persoal e cumprindo os requisitos acústica e tecnicamente precisos para evitar molestias. As augas residuais serán sometidas a depuración previa ao vertido, sempre que o Concello o considere necesario. A evacuación de gases, fumes, vapores, po, etc. realizarase nas condicións esixidas pola normativa vixente. Os locais estarán dotados de saídas de emerxencia e accesos especiais para salvamento, así como dos aparatos e instalacións para prevención e extinción de incendios.1.—As condicións que se establecen para as dotacións serán de aplicación nas parcelas que o planeamento destina para tal fin, e estean recollidas nos planos de ordenación, ou deban aparecer representadas na documentación dos plans de desenvolvemento.2.—Serán tamén de aplicación nos lugares que, sen estar expresamente representados, se destinen a tal fin como uso compatible en edificacións doutros usos característicos.3.—As condicións de referencia ás características físicas só serán de aplicación en obras ou instalacións de nova edificación e nas de reestruturación xeral; nestes casos será esixible a altura mínima do uso. Serán, así mesmo, de aplicación no resto das obras e de implantación destes usos en edificacións existentes doutros usos característicos, nas que polo nivel de intervención e características do edificio sexa posible a esixencia do seu cumprimento.1.—Nas parcelas cualificadas de usos dotacionais, ademais do uso característico principal poderase dispor de calquera outro que coadxuve aos fins dotacionais previstos, con limitación do residencial, clase vivenda, que só poderá disporse para a vivenda familiar de quen custodie a instalación ou clase residencia comunitaria para albergar os axentes de servizo (e mesmo as súas respectivas familias –no caso de certos corpos de seguridade- en vivendas unifamiliares ou colectivas), ou alumnos e profesores das escolas ou centros docentes se procedese.2.—Nos supostos anteriores os usos complementarios deberán estar suxeitos ás condicións específicas do uso determinado.1.—Calquera uso dotacional existente, recoñecido como tal polo PXOM, sexa público ou privado, poderá ser substituído mediante a correspondente licenza de modificación de uso, sempre que estea adecuadamente xustificado que a dotación non responde a necesidades reais ou que estas quedan satisfeitas por outro medio ou localización.2.—A substitución de usos dotacionais, de acordo co Artigo 47.4 da LOUG, deberá facerse polo Pleno do Concello por maioría absoluta legal, sen que dita substitución sexa considerada modificación do PXOM de Ordenación.3.—Unicamente os usos de dominio e uso público poderán incrementar a edificabilidade de que dispoñan para adaptala ás necesidades da nova actividade dotacional, ata atinxir a máxima establecida polo uso na zona de ordenanza Dotacional. Ademais dos usos compatibles e tolerados que de maneira expresa se autoricen no réxime xeral de usos, ou nas zonas de ordenanzas, todos os usos dotacionais poderán conter todos os usos complementarios asociados á actividade e finalidade principal, como talleres, rehabilitación, ou outros análogos.1.—Tódolos usos dotacionais desenvolveranse de acordo coa lexislación específica aplicable, que deberá completarse, se é o caso, coas condicións complementarias dos usos terciarios que procedan por asimilación.2.—Os locais de ensino e comedores deberán cumprir as condicións de illamento e acondicionamento establecidas p ara os usos Recreativo e Reunión.3.—Amais cumprirán coas condicións en función do seu uso concreto que se recollen nos artigos seguintes.1.—Tódolos centros terán dentro da súa parcela un espazo destinado a aparcadoirocos estándares que se establecen para cada uso concreto dotacional nos apartados correspondentes dos subartigos seguintes. Poderase reducir ou eliminar excepcionalmente a esixencia de prazas aparcadoiro en caso de imposibilidade material da parcela para iso, ou cando o custo material das obras necesarias para alcanzar a dotación das prazas requiridas resulte desproporcionado e/ou a súa execución poida desvirtuar a correcta funcionalidade do equipamento, ó que en todo caso deberá xustificarse convenientemente nos proxectos técnicos correspondentes.2.—En ningunha das Clases e Categorías se permitirá o uso das plantas en soto para estancias vivideiras ou de reunión, agás cumprimento de condicións análogas ós usos Terciario Xeral. Será admisible nas mesmas o uso de almacén e instalacións do centro.3.—Así mesmo, no seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece.4.—En tódalas instalacións dotacionais cumprirase en todo caso a regulación establecida por razóns de protección de incendios polo CTE.1.—Cando acollan actividades de reunión e espectáculos cumprirán as condicións que determina o RPEP, así como todas aquelas outras disposicións vixentes na materia propia da actividade que desenvolve e as que lle sexan aplicables por analoxía con estes ou outros usos e entre eles os previstos na presente Normativa.2.—Cando acollan actividades de educación ou sanitarias cumprirán as condicións construtivas, hixiénicas e sanitarias que determinen os órganos competentes da Comunidade Autónoma.3.—Cando acollan actividades de usos públicos cumprirán as condicións de localización, e se é o caso, construtivas, hixiénicas e sanitarias que lles sexan de aplicación en razón das disposicións e regulacións propias do uso específico que desenvolvan.4.—Cando acollan actividades deportivas cumprirán as condicións construtivas, hixiénicas e sanitarias que determinen especificamente as disposicións vixentes sobre materia deportiva, así como as disposicións vixentes sobre espectáculos que lles sexan de aplicación (RPEP). 5.—Cando acollan actividades de servizos urbanos e infraestruturas, regularanse pola normativa de ámbito estatal ou autonómico ou municipal que as afecte, polas necesidades propias do uso requirido, polas establecidas nesta normativa, e, se é o caso, pola regulamentación das compañías que as tutelen.6.—Cando acollan actividades residenciais colectivas, estarase ás determinacións que establece esta normativa para este uso e a súa relación co hostaleiro.7.—En tódolos casos, e especialmente naqueles usos non especialmente regulados pola administración, deberanse cumprir as condicións que se correspondan por similitude duns usos con outros que si teñan regulación propia, dotacional ou outra análoga. Este criterio aplicarase tanto para condicións hixiénicas, dimensionado de locais e altura das mesmas, como para as previsións de instalacións ou dotacións de servizos que deberán adecuarse ás previsións de intensidade de persoas ás que deban dar servizos. O Concello poderá regular por Ordenanzas específicas as anteriores condicións. Corresponde aos edificios e locais dedicados a actividades pedagóxicas ou de formación en calquera dos seus niveis e tipos, tales coma centros escolares e preescolares, academias, etc. Establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª: Establecementos con capacidade non maior de 150 persoas e/ou con superficie igual ou menor aos 250 m². Categoría 2ª: Establecementos con capacidade maior de 150 persoas e/ou con máis de 250 m² de superficie. Amais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial vixente e coas Ordenanzas de Zona e xerais de uso, volume e tipolóxicas, disporán de 5 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos (agás no caso de academias). Os centros escolares de máis de mil (1.000) metros cadrados de superficie construída deberán contar cunha (1) praza de estacionamento de autobús para transporte escolar, para subida e baixada, por cada duascentas (200) prazas escolares. Corresponde aos espazos ou locais destinados á conservación, transmisión e xénese dos coñecementos (bibliotecas, arquivos, museos, centros de investigación, etc.) e as actividades socioculturais e de relación (centros de asociacións, agrupacións, cívico-sociais, círculos, confrarías, centros parroquiais, etc.). Establécense as seguintes categorías: Categoría 3ª: Centros culturais, museos, bibliotecas e auditorios. Categoría 4ª: Salas ou locais en baixos comerciais, ou en plantas baixas de edificacións doutro uso característico ou en edificio exclusivo, nos que se desenvolvan actividades con fins socioculturais (Exposicións, conferencias, etc). Amais de cumprir coas Ordenanzas da Zona e Xerais de uso, de volume e tipolóxicas, disporán de 3 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos. Os centros de reunión e espectáculos disporán como mínimo dunha praza por cada cincuenta (50) espectadores. O Concello poderá denegar a súa instalación naquelas fincas que estean situadas en vías que polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares así o aconsellen, agás que se adoiten as oportunas medidas correctoras que o caso requira. Que comprende a prestación de asistencia non especificamente sanitaria ás persoas, mediante os servizos sociais, coma os destinados a asilo e servizos de atención da poboación con menos protección: nenos, vellos, probes, diminuídos, e calquera outra poboación marxinal. Establécense dúas categorías: Categoría 5ª. Centros de servizos sociais sen residencia colectiva anexa, tales como club de anciáns, garderías, etc., de titularidade pública ou privada. Categoría 6ª. Centros de servizos sociais con residencia colectiva, de titularidade pública ou privada, tales como residencias de maiores, centros de acollida infantil ou adultos, etc. Ademais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial vixente que lle é de aplicación e coas Ordenanzas da Zona e xerais de uso de volume e tipolóxicas, disporán de 2 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² de construción. Corresponde aos edificios e locais dedicados a prestación de asistencia médica e servizos cirúrxicos, en réxime ambulatorio ou con hospitalización, e exclúe os que se presten en despachos profesionais. Establécense tres categorías: Categoría 7ª: Establecementos sanitarios para a medicina humana sen internamento, de titularidade pública ou privada (ambulatorios, consultas, clínicas odontolóxicas, matronas, enfermeiras, laboratorios de análises, etc.). Categoría 8ª. Establecementos sanitarios para a medicina humana con internamento, de titularidade pública ou privada (hospitais, clínicas e sanatorios, etc.). Categoría 9ª. Establecementos veterinarios, de titularidade pública ou privada. Ademais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial vixente que lle é de aplicación e coas Ordenanzas da Zona e xerais de uso de volume e tipolóxicas, disporán de 4 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² de construción e unha (1) cada cinco (5) camas no hospitalario con internamento. Correspóndese cos espazos ou locais destinados ao exercicio, práctica, exhibición ou ensino da cultura física e do deporte polos cidadáns. Establécense tres categorías: Categoría 10ª. Que comprende locais destinados á práctica e ensino do deporte e a cultura física, así como as instalacións complementarias (saunas, hidromasaxe, vestiarios, aulas de ensino deportivas, ou outras que teñan este carácter complementario). Considérase como uso compartido e compatible con outros usos. Categoría 11ª. Espazos e locais para a práctica deportiva ó ar libre ou baixo cuberta sen asentos para espectadores ou sen que estes teñan maior significación ou número que os que practiquen o deporte. Considéranse en edificio ou espazo independente. Categoría 12ª. Espazos e locais para a práctica deportiva ó ar libre ou baixo cuberta con asentos para espectadores. Considéranse en edificio ou espazo independente. En edificios destinados total ou parcialmente a vivendas, só poderán exercerse actividades deste grupo en plantas soto e baixa. Permítense en planta primeira, sempre que a actividade non supere en dita planta os douscentos cincuenta (250) metros cadrados de superficie construída e estea unida á planta baixa ou dispoña de acceso independente. Amais de cumprir coas Ordenanzas de zona e as Xerais de uso, volume e tipolóxicas, disporán de 4 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos e/ou unha superficie mínima de 1/2 da utilizada para a práctica deportiva de que se trate. Aplicaranse estes rateos segundo sexan superficies cubertas ou descubertas. Inclúense neste uso os edificios nos que predominan as actividades administrativas ou burocráticas de carácter público das Administracións, e que teñan atención ao público. Categoría 13ª. Actividades administrativas ou burocráticas de carácter público das Administracións que teñan atención ao público. Rexeranse, en razón da analoxía de uso, polas condicións do Uso de Oficinas, coa condición complementaria de que naqueles usos nos que haxa espazo destinado ó público por riba de cen (100) metros cadrados deberán preverse servizos sanitarios para ambos sexos. Salvo indicación expresa nalgunha zona de Ordenanzas, considéranse compatibles co uso xeral de oficinas sen máis restricións que as derivadas de asistencia ó público, que por razóns de intensidade poida ser incompatible con usos residenciais. Corresponde aos locais e edificios destinados ao culto, así coma aos relacionados con el. Categoría 14ª. Locais e edificios destinados ao culto, así coma aos relacionados con el, que engloba tanto aos templos e centros relixiosos coma as capelas e oratorios. Amais de coas Ordenanzas da zona, cumprirán coas disposicións vixentes que lles sexan de aplicación. Disporán de 5 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos e unha praza cada dez (10) persoas residentes no relixioso con residencia (aplicado a superficie residencial). Esta dotación será para os novos edificios destinados a este uso, ou para os existentes sempre que se poida cumprir ese estándar. Os elementos deste uso son compatibles dentro de ámbitos doutros usos como pode ser o funerario, o asistencial, sanitario, residencial, etc. Correspóndense cos edificios destinados a actividades relacionadas co velorio, tratamento, conservación, estudo e depósito temporal e/ou definitivo de cadáveres, restos humanos ou de animais. Establécense as seguintes categorías: Categoría 15ª. Velorios: son os locais ou edificios destinados á exposición e vela de cadáveres previos ao seu traslado ó seu depósito definitivo. Poderán situarse en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de usos compatibles, nese caso unicamente co sanitario de categoría 8ª e residencias de uso asistencial. Categoría 16ª. Tanatorios: son os locais ou edificios destinados á preparación, exposición e vela de cadáveres previos ao seu traslado ao seu depósito definitivo. Poderán situarse en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de usos compatibles, nese caso unicamente co sanitario de categoría 8ª e residencias de uso asistencial. Categoría 17ª. Cemiterios: son os recintos pechados, acaídos para a inhumación de restos humanos. Dentro dos cemiterios se poderán distinguir tres tipos de enterramentos ou depósitos: Fosas (escavacións practicadas directamente na terra), Nichos (cavidades construídas artificialmente subterráneas ou aéreas, simples ou múltiples) e Columbarios (construcións para o depósito de urnas de cinzas resultantes das cremacións). Deberán situarse en recintos exclusivos do uso funerario e no que se poderán integrar o resto das categorías previstas neste uso. Amais de coas Ordenanzas da zona, cumprirán coas disposicións vixentes que lles sexan de aplicación, e en calquera caso, tódolos tipos incluídos nos usos funerarios serán considerados actividades reguladas pola LECG, e as destinadas a restos humanos deberán axustarse ó DPSM, ou disposición que a complemente ou substitúa. Poderanse admitir as instalacións xa existentes con carácter excepcional se así se cita entre os usos admitidos na ordenanza de aplicación. Deberán controlarse e contar coa preceptiva autorización da Consellería de Cultura as ampliacións dos cemiterios parroquiais cando estean situados nos contornos de protección das igrexas ou outros edificios inventariados, estando suxeitas as limitacións derivadas desta protección. No relativo ás obras nos cemiterios que conteñan partes e/ou enterramentos de carácter histórico e singular con protección establecida no catalogo, permitirase que o resto poidan ser modificados, transformados ou eliminados, previa autorización da Consellería de Cultura. Dentro dos espazos deste uso, en especial no que se refire aos cemiterios, permítese a presenza de elementos doutros relacionados como o relixioso, así como actividades complementarias da actividade funeraria, neste caso sempre que a normativa sectorial o permita, como é o caso dos crematorios. Os espazos incluídos neste uso, cando se sitúen en edificios ou recintos de uso exclusivo, deberán contar coas seguintes dotacións de aparcadoiro: Comprende aquelas actividades que, tendo como condición común o estaren realizadas principalmente polos organismos públicos (e en menor medida polos privados), non teñen cabida nos outros usos definidos. Establécense cinco categorías: Categoría 18ª. Abastecemento alimentario: instalacións para a provisión de produtos de alimentación para o abastecemento da poboación como mercados centrais, mercados de distrito, matadoiros ou outros similares. Inclúense nesta categoría os mercados de abastos e centros de comercio básico xestionados directamente pola Administración ou suxeitos ó réxime de concesión administrativa. Deberán cumprir as condicións aplicables do Uso Terciario de Comercio. Categoría 19ª. Mantemento e limpeza municipal, instalacións destinadas ó mantemento e limpeza dos espazos públicos, parques e xardíns, así como outros servizos xerais, tales como puntos limpos, centros de reciclado ou transferencia de residuos, cantóns de limpeza, centros de protección animal, centros de hixiene e outros servizos esenciais. Categoría 20ª. Seguridade cidadá: instalacións destinadas á salvagarda das persoas e os bens en tódolos seus aspectos: comisarías, parques de bombeiros, centros de formación e academias de policía, Protección Civil, etc. Categoría 21ª. Defensa e Xustiza: instalacións para o acuartelamento dos corpos armados e aqueles outros destinados á administración da xustiza ou ás actividades penitenciarias. Categoría 22ª. Outros servizos públicos: instalacións públicas ou privadas que presten algún tipo de servizo non incluído nalgún dos anteriores e que non poidan ser incluídos dentro de usos comerciais. Poden incluírse nesta Subsección xenérica os recintos feirais, espazos relacionados con actividades esporádicas ou continuadas das persoas, sen carácter sanitario ou residencial, ou co coidado ou a garda de animais, centros de protección animal, centros de desinfección de gando ou outros análogos. Tamén quedarán recollidos dentro desta categoría en tódalas clases de solo aquelas edificacións, en xeral de pequena dimensión, que presten ou poidan prestar servizos á comunidade ou a un grupo de usuarios, e que en todo caso non sexan de aproveitamento exclusivo para o seu titular, que non se atopen recollidos noutros apartados, como pode ser o caso de muíños, fornos, fontes, lavadoiros, etc.1.—Deberán regularse por analoxía cos usos dotacionais ou terciarios asimilables, ademais de polos que lles sexan de aplicación por razón da actividade e as disposicións sectoriais que lles afecten.2.—Os usos de servizo ó mantemento e limpeza municipal deberán desenvolverse en recintos propios, incluíndo os de depósitos retirados pola grúa municipal, agás os de pequena dimensión que poidan ser compatibles en edificacións doutros usos. Por razóns particulares destes usos as condicións de aplicación ós edificios ou recintos destinados a estes servizos públicos resolveranse segundo as súas posibles regulacións específicas ou sectoriais, co complemento segundo proceda doutros usos, total ou parcialmente asimilables. Ver apartado 4.9.9. SISTEMA XERAL DE DEFENSA NACIONAL 1.—Os mercados de abastos e centros de comercio básico disporán por cada dez (10) postos de venda, e dentro do local, parcela ou área comercial, dunha zona de carga e descarga de mercadorías, cunha altura libre adecuada ós vehículos de transporte que correspondan cun mínimo de trescentos (300) centímetros e unha dimensión mínima de sete (7) metros de lonxitude e catro (4) de latitude, que se disporá de tal forma que permita as operacións de carga e descarga simultaneamente en cada unha delas, sen entorpecer o acceso de vehículos.2.—En tódalas instalacións con permanencia de persoas deberán establecerse servizos de aseos, en proporción adecuada ao número e con diferenciación de sexos, segundo as disposicións laborais e as de acceso ao público establecidas para o uso comercio.3.—Os novos edificios incluídos neste uso, cando se sitúen en edificios ou recintos de uso exclusivo deberán contar coas dotacións de aparcadoiro dunha praza por cada cen (100) metros de superficie útil do uso correspondente. Corresponde a aquelas edificacións, locais, instalacións, ou espazos cuxa principal actividade este relacionada co turismo, ou onde esta actividade sexa a principal que desenvolve. Categoría 23ª. Locais, edificacións, instalacións ou espazos onde a actividade turística sexa a principal a desenvolver, albergues e campamentos turísticos, puntos de información turística, miradoiros, centros de ocio e recreo, actividades temáticas non englobables noutros usos, etc. Este uso é compatible con outros sinalados anteriormente, como pode ser o caso do sociocultural, hoteleiro, hostaleiro, e outros que garden relación ou sexan complementarios desta actividade. O estándar de prazas de estacionamento dependerá das actividades a realizar e da afluencia prevista de cada elemento deste uso, podendo ser mínima incluso non existir naqueles de pequena dimensión ou de alta fraxilidade paisaxística, ata ser de maior importancia para aqueles cunha maior afluencia de persoas, onde se xustificará a existencia de estacionamento con accesos acaídos, e cando menos unha praza para o estacionamento de autobuses cada 25 que se proxecten para vehículos particulares ou fracción por enriba dese valor, ou cando de ser menos o número de prazas privadas, se prevexa ou contabilice unha afluencia de máis de 150 persoas diarias.1. Chamamos “garaxe-aparcadoiro” a todo lugar destinado á estancia de vehículos de calquera caste, para a súa custodia, coma para o seu mantemento ou reparación básica (excluída a mecánica). 2. Aos efectos de aplicación destas Normas, divídense nas seguintes categorías: Categoría 1ª: Garaxe-aparcadoiro en planta baixa, semisotos, sotos e segundos sotos. Categoría 2ª: Garaxe-aparcadoiro en parcela interior, patios de cuarteirón e espazos libres privados, podéndose empregar construcións exclusivas para este fin. Categoría 3ª: Garaxe-aparcadoiro en edificio exclusivo. Categoría 4ª: Garaxe-aparcadoiro en edificios existentes no ámbito de Plans Especiais de Protección.1.—A instalación e uso de garaxes-aparcadoiros e locais para o servizo de automóbiles, deberán suxeitarse ás prescricións das presentes normas e das ordenanzas de zona e demais disposicións vixentes.2.—O Concello poderá denegar a súa instalación naquelas fincas que estean situadas en vías que, polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares, así o aconsellen, agás que se adoiten as medidas correctoras oportunas, mediante as condicións que cada caso requira. O feito de denegar a instalación de garaxe-aparcadoiro, se fose obrigatoria, non relevará aos propietarios de suplir estas instalacións en lugar e forma axeitadas.3.—Queda prohibido realizar aparcadoiros-garaxe individualizados en toda a fronte da planta baixa con acceso directo de cada un á calzada, a través da beirarrúa, inutilizando esta con vaos continuos.4.—No seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, naqueles en que sexa de aplicación en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece.5.—No caso de que o edificio albergue usos residenciais, os garaxes colectivos deberán cumprir o establecido nalgún dos apartados do I. B.5 do Anexo das NHV, e para o resto de usos (agás as excepcións que se citan no presente artigo) serán de aplicación esas mesmas condicións.6.—Os aparcadoiros de carácter privado desenvolveranse dentro das parcelas privadas, pero, excepcionalmente, nos termos do artigo 47.8 da LOUG, tamén será posible, e coa única finalidade de posibilitar o cumprimento da reserva mínima para prazas de aparcadoiro privadas establecidas, e sempre que se acredite a imposibilidade do seu cumprimento nos terreos de titularidade privada, a utilización do subsolo baixo espazos de dominio público para aparcadoiros privados, mediante a técnica da concesión de dominio público sen necesidade de concurso.7.—Os aparcadoiros de edificios existentes a entrada en vigor deste PXOM, consideraranse dentro de ordenación (polo menos mentres non se realice unha reforma integral do edificio), se cumpren as condicións das licenzas obtidas e da lexislación ou ordenación urbanística que era de aplicación no momento da súa construción, agás que a lexislación sectorial ou de aplicación ao uso ao que se pretendan vincular (con posterioridade a súa construción e primeiro uso) eses aparcadoiros sinale outras condicións ao respecto.8. Excepcionalmente e en casos moi xustificados poderá eliminarse a previsión de prazas de estacionamento en vivendas unifamiliares cando por mor da configuración da parcela, protección da edificación ou dos seus elementos, etc., sexa extremadamente difícil, ou lesiva para os valores que se pretende protexer, a súa construción.3. Condicións de dotacións, acceso, circulación e distribución.1. Os aparcadoiros situados en plantas baixas, sotos e semisotos de vivendas unifamiliares e os pertencentes á categoría 4ª, cumprirán as condicións seguintes: 2. O resto dos garaxes-aparcadoiros que non están incluídos entre os que se citan no punto 1 anterior, así como os seus establecementos anexos de mantemento ou reparación básica cumprirán as condicións establecidas nos puntos I. B.5.1, I. B.5.2, I. B.5.4 e I. B.5.5 das NHV, e ademais, as seguintes: 3. Cando as condicións arqueolóxicas do subsolo impliquen limitacións para realizar aparcadoiros, as edificacións afectadas quedarán eximidas das obrigas ás que houbese lugar respecto á reserva de aparcadoiros se as condicións xa citadas impiden esa reserva.4. Praza de aparcadoiro. Regularanse polas condicións establecidas no punto I. B.5.3 das NHV. Non obstante, o número de coches no interior dos garaxes-aparcadoiros non poderá exceder do correspondente a 25 m 2 por coche. Sinalaranse no pavimento (agás en vivenda unifamiliar) as localizacións e corredores de acceso dos vehículos, sinalización que figurará nos planos dos proxectos que se presenten ao solicitar a concesión das licenzas de construción, instalación, funcionamento e apertura.5. Condicións de ventilación, illamento e comunicación.1.—Os garaxes disporán de ventilación axeitada que cumpra as condicións de calidade do aire do CTE.2.—O recinto do garaxe-aparcadoiro deberá estar illado do resto da edificación ou fincas lindeiras por muros e forxados resistentes ao lume e con illamento acústico, de acordo coas regulamentacións respectivas.3.—Poderá comunicarse o garaxe-aparcadoiro con rochos, núcleo de escaleiras, caldeiras, salas de máquinas ou semellantes e/ou ascensores, sempre que se cumpran as condicións de protección contra o lume. No que se refire ás vivendas unifamiliares estarase ao disposto no CTE. É o uso propio da explotación dos recursos naturais da terra, comprendendo as actividades agrícolas, gandeiras, forestais, e tamén o labor extractivo de rochas ou minerais, desenvolvidas en espazos abertos e/ou en locais propios destas actividades. Establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª. — Espazos e construcións pequenos, independentes ou anexos a outras construcións, tales coma hortas, pequenos eixidos ou “saídos”, adegas, alpendres para utensilios de xardiñeiría ou labranza, cortes, hórreos, galiñeiros, pombais, palleiras, barbacoas, etc. Categoría 2ª.— O resto dos espazos agrogandeiros, e forestais sen limitación de tamaño e as construcións illadas dedicadas a este fin, tales coma: silos, instalacións gandeiras en réxime de estabulación, picadeiros, alpendres forestais, etc. Categoría 3ª.—Áreas extractivas dos solos nos que temporalmente se realizan actividades de extracción de terras, áridos e explo tación de canteiras ou minerais.1. Agás as actividades da 1ª categoría que se poderán desenvolver tamén en solo de núcleos rurais (e nalgunhas ordenanzas de solo urbano) sen máis limitacións que as derivadas da lexislación vixente e o ditado nas presentes Normas, o resto das actividades terán que se desenvolver forzosamente en solo clasificado coma rústico.2. As actividades amparadas neste uso que non supoñan actividade construtiva -agás as extractivas en terra- non terán máis limitacións que as impostas polas administracións sectoriais competentes.3. As actividades que conleven un feito construtivo axeitaranse ao disposto na lexislación urbanística, especialmente no concernente ao procedemento de autorización (segundo se determina na LOUG). As explotacións mineiras e as actividades extractivas de recursos minerais regularanse segundo a LMG, e as disposicións aplicables da LOUG. As que estivesen en activo no momento da entrada en vigor da LOUG regularanse pola súa D. T. 12ª. Prohíbese calquera actividade extractiva nos solos urbanos e urbanizables (salvo as concesións en vigor), agás os desmontes necesarios para levar a cabo a urbanización e a construción. No solo rústico especialmente protexido só se poderán levar a cabo extraccións de terras, áridos, rochas ou minerais, se expresamente se autoriza na Norma ou Ordenanza específica, logo de obter a preceptiva e previa autorización do órgano urbanístico competente e en todo caso, sempre que se demostre de xeito fidedigno que esa actividade, en tanto que temporal, non afecta aos valores que se queren protexer; e poderán prohibirse, cando non se cumpra coas condicións legalmente esixibles, calquera que sexa a cualificación do solo, nun radio inferior a 500 m. dos núcleos rurais de poboación, e de edificios ou restos históricos e arqueolóxicos ou elementos naturais e nun radio de 1.000 m. do núcleo urbano, sinalados todos eles na presente Normativa e/ou incluídos en Catálogo. Non poderán en ningún caso afectar a unha superficie superior aos 5.000 m 2.1. As actividades extractivas están suxeitas á previa e necesaria obtención de autorización por parte de administracións ou organismos supramunicipais, e tamén a necesaria licenza municipal, que cumprirá as condicións aquí reguladas e as do Art.36 do Anexo Normativo de Tramitación de licenzas. Corresponde a todos aqueles espazos non edificados, destinados fundamentalmente a utilización peonil por parte da poboación, que se complementan coa plantación de arborado e xardinería, admitíndose diversos tratamentos do solo, e cuxo obxecto é garantir a salubridade, repouso e esparexemento da poboación, a protección e illamento entre zonas que o requiran e a obtención de mellores condicións estéticas e ambientais do territorio en xeral. Dentro deste uso, para os efectos da súa pormenorización, establécense as seguintes Clases e Categorías: Categoría 1º.— Espazos Libres Públicos. Espazos destinados ó uso público nos que a vexetación non é o elemento característico, tales como prazas ou outros espazos análogos. Categoría 2ª.— Área axardinada que corresponde ás áreas con acondicionamento vexetal destinadas a defensa ambiental, o repouso e recreo dos habitantes, e o amoblamento urbano. Inclúense nesta Categoría as alamedas históricas. Categoría 3ª.— Área destinada en orixe ao xogo e esparexemento infantil, incorporando aparatos de recreo (randeeiras, tobogáns, balancíns, etc.), areeiros, e plantacións e deseño adecuado ao fin previsto, ou acondicionada para a estancia e convivencia de maiores e nenos. Categoría 4ª.— Parques urbanos formados polos espazos libres en que existe predominio da zona forestada sobre as zonas verdes urbanizadas, paseos e itinerarios para sendeirismo, ciclismo, etc., e pequenas actividades deportivas sen edificación (petanca, cross, etc.). Poderán dispor de pequenas edificacións de servizo. Inclúense nesta Categoría os parques forestais distribuídos por diversas parroquias. Categoría 5ª.— Espazos Libres Privados correspondentes ás zonas non edificadas de zonas residenciais ou dotacionais privadas ós que o Plan atribúa tal cualificación para asegurar o mantemento dos mesmos. Categoría 6ª.— Franxas de protección de vías de comunicación, redes viarias e ferroviarias, constituídas polas bandas lonxitudinais, normalmente de ancho constante, situadas nas marxes daquelas. As condicións que se establecen para os Espazos Libres e Zonas Verdes serán de aplicación nas parcelas que o planeamento destina para tal fin, e estean recollidas nos planos de ordenación, ou deban aparecer representadas na documentación dos plans de desenvolvemento.1.—As zonas verdes e espazos libres de uso público deberán estar convenientemente urbanizadas en proporción ao uso demandado ou a súa categoría de clasificación, coas súas correspondentes sendas peonís, camiños, escaleiras e acondicionamento vexetal, así coma dotadas do alumeado público, rede de sumidoiros e abastecemento de auga ou zonas de aparcadoiro de vehículos necesarios (no seu caso) para o seu funcionamento e conservación.2.—Os cerramentos, cando sexan necesarios, non superarán a altura de 0,50 m. con materiais opacos, podendo traspasar este límite con elementos diáfanos esteticamente admisibles ou elementos vexetais.3.—Nestas zonas dedicadas a garantir o lecer, o repouso e o espallamento da poboación, non se permitirá, con carácter xeral, ningún tipo de edificación permanente, agás a necesaria para o mantemento das propias zonas (invernadoiros, almacéns de útiles de xardinería, limpeza, ou servizos de aseo etc.), cun volume máximo para cada uso individual ou integrado de 40 m 3, e xustificando previamente a necesidade da súa instalación na propia zona verde ou espazo libre de uso público. Como excepción, previo acordo municipal, poderá autorizarse a instalación permanente de elementos de ornato (templetes, palcos de música, emparrados, pérgolas) ou complementarios ao uso das zonas verdes (escenarios de teatro ao aire libre, pistas de baile descubertas.). En todo caso, a superficie total ocupada con tódolos elementos permanentes cubertos antes citados, dentro das zonas clasificadas como espazos libres, non poderá superar o 5 % da superficie total da zona en que se sitúen.4.—Poderá autorizarse así mesmo a instalación de pequenas construcións con carácter provisional como elementos cubertos e casetas desmontables para fins propios dos usos convencionais destas zonas (quioscos de flores, bebidas ou prensa, cabinas de teléfonos, paradas de autobús, etc.) con superficie máxima para cada uso individual ou integrado de dez (10) metros cadrados e altura de coroación de tres (3) metros (volume máximo de 30 m 3 ). En todo caso, a superficie total ocupada con tódolos elementos provisionais cubertos antes citados, dentro das zonas clasificadas como espazos libres, non poderá superar o 5 % da superficie total da zona en que se sitúen. Tamén se permite sen carácter restritivo o amoblamento necesario (bancos, papeleiras, fontes de auga potable, xogos de nenos, etc.). Tamén poderán implantarse construcións efémeras para usos esporádicos, aínda que superen as dimensións aquí especificadas (sempre con licenza ou autorización previa municipal). 5.—Será posible a a construción de equipamentos que non comporten edificación como campos de deportes ou semellantes, pero neste caso deberán estar contemplados no PXOM como zonas equipamentais, e permítese tamén sen carácter restritivo a implantación de zonas de xogo infantís, pequenos espazos para deportes que non esixan espazos valados, como petanca, tenis de mesa, e outros análogos.6.—Nas construcións xa existentes nos parques e zonas verdes actuais, permítese a súa reconstrució n ou rehabilitación, sempre que acubille usos dotacionais públicos de calquera tipo que sexan compatibles co uso de zona verde, e deberán estar contemplados no PXOM como zonas equipamentais.7.—Nas zonas de Categoría 4ª poderanse implantar usos deportivos valados de dimensións medias, como pistas de baloncesto ou similares.8.—Os espazos libres de edificación de carácter privado non admiten ningún tipo de edificación dentro da superficie delimitada como tal, se ben poderán admitir tanto instalacións deportivas en superficie e ao descuberto sen espectadores, como así mesmo instalacións diáfanas abertas por tódolos seus lados (ceadores, pérgolas, etc.) ata un máximo do 10% da superficie da zona libre privada neste último caso. Poderán implantarse construcións efémeras para a implantación de usos esporádicos.9.—Nos supostos onde as zonas verdes públicas linden con espazos libres privados, será preceptiva a construción de elementos de separación axeitados entre ámbalas dúas zonas.10.—O uso dos espazos incluídos na servidume de protección de costas deberá ser compatible co réxime da servidume desa protección (artigo 25.2 da LCO). Considéranse determinacións propias do uso de Espazos Libres e Zonas Verdes as condicións que se regulan no Artigo 4.11 “Normas básicas sobre deseño e calidade da urbanización dos sistemas de infraestruturas” para o deseño e tratamento destes espazos.1.—O uso de infraestruturas e servizos básicos está composto polo conxunto de elementos que fan posible a prestación aos núcleos urbanos ou rurais e aos seus moradores dos servizos básicos vinculados ás infraestruturas tales como abastecemento de auga, eliminación e tratamento de augas residuais, eliminación de residuos sólidos, subministración eléctrica, telefonía e comunicación, así como os solos de reserva previstos para a ampliación ou novo establecemento destes elementos.2.—Inclúense así mesmo, aqueles elementos que son precisos para o funcionamento de instalacións, tales como as de transporte e transformación de enerxía, así como as de almacenamento e distribución de combustible.3.—Os elementos deste sistema poderán ser: 1.—O Plan pode cualificar con estes usos as instalacións existentes co carácter de Sistemas Xerais.2.—Coa finalidade de prever a localización de determinadas instalacións especiais, o PXOM cualifica áreas concretas como previsións dentro de ámbitos de Solo Urbano Non consolidado ou Sectores de Solo Urbanizable, asignándoas a este uso, e definíndoas como Sistema Xeral de Infraestruturas de Servizos, de acordo cos motivos e regulación que se conteñen nos artigos destas normas. Considéranse determinacións propias deste uso as condicións que se regulan nos apartados correspondentes do Artigo 4.11 “Normas básicas sobre deseño e calidade da urbanización dos sistemas de infraestruturas” para o deseño e tratamento destas infraestruturas e servizos básicos, mais os que poidan corresponder ou ser aplicables no caso de Sistemas Xerais, que se recollen nos apartados correspondentes do artigo 4.9 da presente Normativa. Agás especificación concreta en contra, as centrais de tratamento ou distribución destes servizos terán que se instalar fóra dos solos urbanos, de núcleos rurais e urbanizables de uso residencial.1.—As servidumes de cada instalación axustaranse aos regulamentos e disposicións que promulguen os organismos e institucións competentes.2.—Para estes efectos, agás que a normativa estableza outras condicións, adoptaranse como valores mínimos para o caso de linas eléctricas as que se recollen no artigo 4.9.3 da presente Normativa.3.—Para outros tipos de condución establécense as seguintes condicións de servidume: 1.—É o uso propio de acceso e comunicación, tanto desde o exterior como entre os diversos ámbitos do espazo municipal ou urbano e sobre os que se desenvolvan os movementos das persoas e os vehículos de transporte, así como os que permiten a permanencia e estacionamento destes, e nalgúns casos o seu mantemento e aprovisionamento.2.—Inclúense así mesmo aqueles elementos auxiliares ou complementarios de infraestruturas de comunicación, como as instalacións ferroviarias e de servizo dos portos e aeroporto. Dentro do uso Transporte e Comunicacións, para os efectos da súa pormenorización, establécense as seguintes Clases: Clase Rede Viaria: Clase Servizos Públicos: Clase Centros Básicos: Clase Ferroviaria: Clase Portos: 1.—As condicións que se sinalan para o transporte e as comunicacións serán de aplicación ós terreos que o PXOM destina a tal fin e os que en desenvolvemento do mesmo definan os planeamentos correspondentes.2.—O PXOM establece estas condicións co carácter de mínimas para o deseño das vías de nova apertura. A caracterización dunhas vías ou outras, ou as reformas de beirarrúas, estacionamentos, etc. que poida determinar o Concello, en viario que estea integrado na rede consolidada do municipio, co fin de establecer novas regulacións do réxime do tráfico rodado ou peonil non se considera variación das determinacións do PXOM. Considéranse determinacións propias deste uso as condicións que se regulan nos apartados correspondentes do Artigo 4.11 “Normas básicas sobre deseño e calidade da urbanización dos sistemas de infraestruturas” para o deseño e tratamento destas infraestruturas e servizos básicos de transporte e comunicacións, mais os que poidan corresponder ou ser aplicables no caso de Sistemas Xerais, que se recollen nos apartados correspondentes do artigo 4.9 da presente Normativa. Ademais das condicións establecidas nos apartados anteriores, e nas disposicións legais vixentes que lle fosen de aplicación, cumprirán coas condicións que se establecen por clase e categoría nos apartados seguintes. Correspóndese co espazo destinado ó viario convencional existente ou ó de nova creación destinado á circulación rodada ou peonil. Dentro desta Clase, establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª. Peonil ou viario que pode admitir ademais do tránsito ou paseo de peóns, o tránsito de bicicletas e vehículos sen motor en xeral. Categoría 2ª. De coexistencia ou viario de servizo de acceso a vivendas en urbanizacións de baixa densidade, con prioridade do paso peonil. Categoría 3ª. Rodadas con separación de tránsitos, viario propio tanto do solo urbano como do urbanizable, destinado á circulación. Categoría 4ª. Estacionamentos na vía pública. Zonas destinadas nas rúas ó estacionamento de vehículos.1.—O viario axustarase no solo urbano e urbanizable ás condicións técnicas e de dimensións establecidas no Título IV da presente Normativa e as demais da lexislación sectorial que sexan aplicables, e en concreto a LASB e o DAEP (así como o RASB, a OAEP e tódalas disposicións que as desenvolvan). 2.—Tódalas vías de nova creación deberán estar definidas no PXOM ou nos planeamentos que segundo Lei poidan definir aliñacións, e serán de uso e dominio público, aínda que o mantemento dalgunhas delas puidese correr a cargo de organismos públicos ou de entidades urbanísticas colaboradoras creadas entre outros fins a tales efectos.3.—A definición de aliñacións polo PXOM ou por planeamentos correspondentes non impide a apertura de túneles ou pasos elevados, que sexan aprobados polos procedementos legais aplicables. A efectos de aplicación das condicións que fan referencia á xerarquía do viario, considéranse os seguintes rangos: 1.—Corresponde coas sendas públicas para peóns ou viario que pode admitir, ademais do tránsito ou paseo de peóns, o tránsito de bicicletas e vehículos sen motor en xeral.2.—A anchura mínima pavimentada para a circulación de peóns será de cento oitenta (180) centímetros, ou aquela igual ou superior que fixen as leis, regulamentos ou ordes sobre accesibilidade. Nas rúas nas que sexan previsibles concentracións de peóns, sexa polo seu carácter comercial ou outra calquera causa, a anchura mínima será proporcional a demanda esperada.1.—Teñen esta consideración as vías dos núcleos rurais, mais aquelas dos núcleos urbanos nas que se adoptan medidas para «calmar o tráfico», establecendo resaltes ou ben outros condicionantes. Serán preferentemente de «coexistencia» nas que coexisten o tránsito peonil e o viario no que a pavimentación ou tratamento das superficies é practicamente uniforme, se é o caso con proteccións para os peóns, destinado á circulación de vehículos a motor á vez que o tránsito de peóns, bicicletas e vehículos similares, tendo prioridade en calquera caso o peonil sobre o resto dos modos citados. As de novo deseño terán unha anchura mínima de oito (8) metros.2.—O seu uso básico é o de acceso a vivendas, e poderán establecerse plantacións de árbores para calmar e disuadir o tránsito de vehículos de paso e para a mellora do espazo dos núcleos rurais ou urbanos.1.—Constitúe o viario propio tanto do solo urbano como do urbanizable, destinado á circulación, e estacionamento nalgúns casos, de vehículos a motor á vez que o tránsito de peóns, bicicletas e vehículos similares, con beirarrúas resaltadas. As beirarrúas, mantendo unha anchura mínima libre de cento oitenta (180) centímetros, acompañaranse de aliñacións de árbores, que poderán situarse nas bandas de estacionamento lonxitudinal. Plantaranse, conservando a guía principal e co seu tronco recto, con titores e proteccións que aseguren o seu enraizamento e crecemento nos primeiros anos.2.—O novo viario que se proxecte presentará as dimensións e características que se deriven das intensidades de circulación previstas e do medio que atravesen. As marxes das vías, cando discorran por solo Rústico estarán sometidas ás limitacións e servidumes que determina a LEE, e a LEG, segundo sexa a titularidade das mesmas. Cando discorran por solos urbanizables e urbanos, estarán sometidos ás condicións que o Plan de Ordenación Municipal establece.3.—Poderán disporse novas rúas en fondo de saco de trazado sinxelo, evitando curvas pronunciadas, que, en caso de ter unha lonxitude superior a cincuenta (50), deberán estar rematadas por un fondo de saco que permita o xiro de vehículos de dez (10) metros de lonxitude sen necesidade de facer manobras. Uniranse por sendeiros de peóns que permitan enlaces cómodos e preverase a instalación dos servizos complementarios ou de infraestrutura.4.—Os estacionamentos que se establezan nas vías públicas non interferirán o tránsito destas, debendo contar cunha banda de aparcadoiro, independente da calzada de circulación, que quede remetida en relación co bordo nos cruzamentos de rúas.5.—As dimensións mínimas serán as que se sinalan a continuación: • Estacionamento en liña, douscentos vinte e cinco (225) centímetros. • Estacionamento en batería, cinco (5) metros. • Estacionamento en espina, catro (4) metros. Cada tres (3) prazas de estacionamento plantarase unha árbore que, ademais de subministrar sombra, discipline a posición dos vehículos. En ningún caso en solo urbano ou urbanizable se admitirán áreas de estacionamento en superficie superiores ás cincuenta (50) prazas, agás nas áreas lindeiras ás estacións de transporte público ou grandes equipamentos, en cuxo caso poderá excederse dito límite, se ben deberá arborarse interiormente, diferenciándose ademais as sendas de peóns de acceso á zona de estacionamento. Correspóndese cos espazos destinados ó intercambio entre diferentes medios de comunicación ou de transporte sobre os que se desenvolvan os movementos das persoas e os vehículos de transporte, así como os que permiten a permanencia e estacionamento destes en itinerancia, e nalgúns casos o seu mantemento ou reparación e aprovisionamento. Dentro desta Clase, establécense as seguintes categorías: Categoría 5ª. Estacións ou Intercambiadores de modos de transporte. Categoría 6ª. Estacións de Servizo ou subministración de combustible. Categoría 7ª. Servizos do automóbil. Locais ou espazos para o mantemento, reparación mecánica, entretemento e limpeza de automóbiles.1.—Defínense como intercambiadores as áreas destinadas de forma permanente a facilitar o intercambio de pasaxeiros entre diversos modos e medios de transporte. Inclúense dentro deste uso as Estacións de Autobuses.2.—As condicións que se sinalan serán de aplicación ós terreos que o PXOM puidera destinar a tal fin e que se representarían nos planos correspondentes ou nos planeamentos de desenvolvemento.3.—Tódolos terreos definidos ou cualificados como intercambiadores terán a consideración de Sistema Xeral de Transporte.4.—O desenvolvemento dos intercambiadores deberá realizarse mediante un Plan Especial de Infraestrutura que, se é o caso, poderá ter o carácter complementario de Reforma Interior, se as condicións de desenvolvemento debesen afectar ó trazado do viario ou ás condicións urbanísticas dos terreos. Ditos plans especiais deberán incluír preceptivamente os estudos de transporte e tráfico nos que se analice o impacto da implantación sobre o sistema de transporte.5.—A execución dos Intercambiadores, no que lles sexa de aplicación, deberá cumprir tódalas condicións do Uso Garaxe-Aparcadoiro, coa condición complementaria de que ó poderen ter cabida para vehículos de gran dimensión ou autocares, as ramplas, espazos de manobras, alturas libres, etc. deberán axustarse ás condicións propias destes vehículos e, se é o caso, ás disposicións que lles sexan de aplicación por razóns do uso ou polo carácter de usos públicos con posible gran afluencia de pasaxeiros. Ademais das condicións establecidas nos apartados anteriores, nas Normas de uso industrial e nas disposicións legais vixentes que lle fosen de aplicación, cumprirán coas seguintes condicións.1.—Nas bandas laterais do viario, nas localizacións previstas no PXOM ou nos planeamentos que conteñan a ordenación detallada, onde se poidan localizar, en función das condicións estéticas, de tráfico, de seguridade do lugar, e de non afeccións ambientais a zonas residenciais próximas, permitirase a instalación de Estacións de Servizo para a subministración de combustible a vehículos automóbiles. Poderanse admitir as instalacións xa existentes con carácter excepcional se así se cita entre os usos admitidos na ordenanza de aplicación.2.—O Uso de Estación de Servizo contempla a subministración de carburantes e combustibles líquidos a vehículos automóbiles como actividade principal. Esta actividade principal das instalacións admite como complementarias as seguintes actividades: Lavado de vehículos, engraxe e pequenos talleres de reparación de vehículos, pequeno comercio, oficinas e servizos asociados, restauración e aparcadoiro de vehículos lixeiros ou pesados e calquera outros usos complementarios que pola normal evolución do sector de Estacións de Servizo sexa recollido polas disposicións que as regulan. En ningún caso os usos complementarios desvirtuarán o carácter da actividade principal da instalación de subministración de combustible.3.—Pola particularidade do Uso, con independencia da regulación que establece a Normativa nas Ordenanzas do Solo Urbano, recóllense a continuación determinacións propias de parcelamento e edificación, para a súa aplicación fóra do Solo Urbano Consolidado.4.—Disporán de aparcadoiros en número suficiente para non coutar o tránsito, cun mínimo de 3 prazas por surtidor.5.—Os obradoiros do automóbil anexos, non poderán ter unha superficie de máis de 100 m 2 e disporán de 1 praza de aparcadoiro por cada 25 m 2 do dito taller. Se se establecesen servizos de lavado e engraxe, deberán instalarse coas condicións sinaladas no parágrafo seguinte. Amais das condicións establecidas nos apartados anteriores, nas Normas do uso industrial e nas disposicións legais vixentes que lle fosen de aplicación, cumprirán cas seguintes: 1.—Non causarán molestias aos veciños e viandantes.2.—Disporán, dentro do local, e/ou da parcela de 1 praza de aparcadoiro por cada 100 m 2 de taller.3.—Nos locais de servizo de lavado e engraxe que formen parte de edificios de vivendas, a potencia instalada non excederá de 25 CV. Nos restantes non excederán de 60 CV., e en edificios exclusivos para uso do automóbil non existirá limitación. Disporán de 1 praza de aparcadoiro por cada 100 m 2 de local.4.—O lavado de automóbiles en túneles de lavado automático poderá implantarse en espazos independentes, en baixos comerciais de edificacións de uso non residencial ou en edificacións de uso exclusivo de garaxe-aparcadoiro.5.—Non poderán instalarse en plantas baixas de edificacións nas que a planta inmediata superior sexa de uso residencial.6.—O lavado manual poderá implantarse en calquera garaxe-aparcadoiro. Considérase uso de Centros Básicos do Sistema do Transporte o destinado a concentrar e facilitar os labores de fraccionamento e consolidación de cargas, ou ó estacionamento e mantemento de vehículos pesados, así como os labores auxiliares para a preparación das mercadorías en relación co transporte, e tamén tódolos usos complementarios que sexan necesarios para a realización de tales operacións. Establécese unha sola categoría. Categoría 8ª. Centros básicos no sistema de Transporte.1.—As condicións que se sinalan serán de aplicación ós terreos que o PXOM destina para tal fin e que se representan nos planos correspondentes ou nos planeamentos de desenvolvemento.2.—O desenvolvemento dos Centros básicos deberá realizarse mediante un Plan Especial de Infraestrutura que, se é o caso, poderá ter o carácter complementario de Reforma Interior, se as condicións de desenvolvemento debesen afectar ó trazado do viario ou ás condicións urbanísticas dos terreos. Ditos plans especiais deberán incluír preceptivamente os estudos de transporte e tráfico nos que se analice o impacto da implantación sobre o sistema de transporte. A rede ferroviaria abrangue o conxunto de espazos e infraestruturas, de superficie ou subterráneos, reservados ó funcionamento do ferrocarril como medio de transporte de persoas e mercadorías. Establécese unha sola categoría. Categoría 9ª. Rede ferroviaria. O conxunto de espazos e infraestruturas, de superficie ou subterráneos, reservados ó funcionamento do ferrocarril como medio de transporte de persoas e mercadorías. Considéranse determinacións propias deste uso as condicións aplicables no caso de Sistemas Xerais, que para este uso se regulan no artigo 4.9.2 da presente Normativa. É aquel que abrangue tódalas actividades relacionadas coa explotación dos recursos naturais do mar, incluída a súa consideración coma lugar no que se realiza o tráfico ou transporte de mercadorías e/ou persoas por vía marítima, así coma actividades que en réxime de concesión se poidan asentar nas zonas de servizos dos portos. Establécense dúas categorías. Categoría 10ª. O espazo intermodal de transportes marítimo-terrestres, o cal posibilita a realización das operacións relacionadas co tráfico portuario, cuxo uso e destino é fundamentalmente de carácter pesqueiro e/ou deportivo relacionado co mar.1. Son terreos de Sistemas Xerais os dotacionais públicos que estean deseñados ou previstos para o servizo da totalidade do municipio e, en especial, para implantar as infraestruturas básicas do modelo de vila, de cidade ou de territorio. A estes efectos, enténdese por dotacións públicas as de titularidade das distintas Administracións públicas que tenden a satisfacer necesidades colectivas e implantar usos ou servizos públicos, tendo o carácter de bens de dominio público.2. O Plan Xeral clasifica os solos ocupados por Sistemas Xerais como Solo Urbano (Consolidado e non Consolidado), Solo de Núcleo Rural, Solo Urbanizable e Solo Rústico.3. Os sistemas deste tipo que se sitúen nas zonas de servidume de protección e de dominio público maritimo-terrestre quedan suxeitos ao cumprimento da lexislación de costas (LCO e RLC). Neste sentido deberá distinguirse entre os sistemas xerais e locais existentes que se sitúen en dominio público e que deberán contar con título habilitante, e os propostos que deberán cumprir o disposto no artigo 32 da LCO, de xeito que só se poderán localizar en dominio público aquelas actividades ou instalacións que, pola súa natureza, non poidan ter outra localización. En todo caso, os sistemas xerais que se localicen en terreos de dominio público marítimo-terrestre non poderán participar, dada a súa condición demanial, dos mecanismos derivados da xestión urbanística, a efectos do cómputo dos estándares dotacionais que o plan debe cumprir.1. As estradas e as súas marxes están sometidas ás limitacións e servidumes que determina o titular da estrada e/ou a lexislación aplicable, que define para iso unha serie de zonas en ambas marxes da estrada: As estradas de titularidade estatal, están sometidas ás limitacións e servidumes que determina a LEE (Capítulo III, Artigos 28 a 40), que se resumen no cadro seguinte: En calquera caso, aplicaranse tamén as condicións seguintes: Que dende a liña límite de edificación queda prohibido calquera tipo de obra de construción, reconstrución ou ampliación, a excepción das que resulten imprescindibles para a conservación e mantemento das construcións existentes. Segundo as previsións do art.º 86 do RGC, sobre coincidencia de zonas, onde as liñas límite de edificación se superpoñan, en función de que a súa medición se realice dende a estrada principal ou dende os ramais de enlaces e vías de xiro de interseccións, prevalecerá, en todo caso, a máis afastada da estrada, calquera que sexa a estrada ou elemento determinante. Tanto para a apertura de novos accesos ás estradas de titularidade estatal, como para a modificación dos existentes, esíxese o cumprimento tanto do preceptuar no Titulo Ill, Uso e Defensa das Estradas, Capítulo Segundo, Accesos do RGC (art.101 e seguintes), como na “O. M. do 16 de decembro de 1997 pola que se regulan os accesos ás estradas do Estado, as vías de servizo e a construción de instalacións de servizos” e demais normativa vixente ao respecto. Deste xeito, todas as conexións con vías de titularidade estatal deberán ser obxecto de informe ou autorización independente, conforme aos criterios da normativa citada, o que pode ter especial relevancia en desenvolvemento dos ámbitos de chan urbanizable próximos ás devanditas vías. Así mesmo, sempre que sexa posible os accesos rodados ás parcelas lindantes daranse polo viario secundario, dado que prevalece a consideración de Estrada da R. C. E. (a súa finalidade é servir ao tráfico de longo recorrido), fronte á consideración de sistema xeral do municipio (“rúas” sobre as que se apoiaría un desenvolvemento urbanístico). Nos casos de novas conexións ou de modificación de conexións existentes, a súa aprobación e inclusión no plan quedan condicionadas ao que resulte da tramitación establecida na Orden FOM 2873/2007 do 24 de Setembro, sobre procedementos complementarios para autorizar novas ligazóns ou modificar os existentes. Os peches non diáfanos solo se autorizarán exteriormente á liña límite de edificación imposta pola estrada estatal, e as reconstrucións dos existentes farase dacordo ás condicións que se imporían se fose de nova construción, salvo para reparación e conservación. Para tódalas ordenanzas e en especial as de tipo industrial, establecese que as portas situadas nos peches da fronte da parcela que da á estrada abrirá cara o interior da parcela e deberán recuarse de forma que os vehículos non invadan a estrada. Para o outorgamento de autorizacións nas zonas de protección das estradas estatais cumpriranse as condicións recollidas no Art.94 do RGC,. As redes de infraestruturas proxectadas no Plan non se establecerán na zona de dominio e os vertidos deberán canalizarse de xeito independente da propia rede da AP-9 ou do resto de estradas estatais. Para as novas construcións próximas a estradas do Estado, existentes ou previstas, será necesario que con carácter previo ao outorgamento de licenzas de edificación lévense a cabo os estudos correspondentes de determinación dos niveis sonoros esperables así como a obrigación de establecer limitacións á edificabilidade ou dispoñer os medios de protección acústica imprescindibles en caso de superarse os limiares establecidos na LRU e o RPCA e, no seu caso, na normativa autonómica (DCAG). Devanditos medios de protección acústica serán executados a cargo dos futuros promotores dos sectores previa autorización do Ministerio de Fomento, e non poderán ocupar terreos de dominio público. O estudo de ruído debe conter os correspondentes mapas de isófonas. Segundo as previsións do art.º 47.2 da LEE, nos tramos urbanos de estradas corresponde ao Ministerio de Fomento, previo informe do concello correspondente, o outorgamento de autorizacións relativas á estrada ou aos terreos e edificacións lindeiros cando se afecte aos elementos da estrada ou ás zonas de dominio público e servidume. Cando devanditos tramos sexan así mesmo considerados como travesía, prevalecerá o establecido no artigo 46.2 da LEE. O silencio administrativo terá sempre carácter negativo respecto das solicitudes de autorización indicadas. Os cruzamientos (aéreos e subterráneos) que se pretendan realizar na Rede de Estradas do Estado, deberán ser autorizados polo Ministerio de Fomento de acordo co artigo 94 do RGC. En canto á diferente clasificación do chan nos tramos polos cales discorren as vías de titularidade estatal, de acordo coa lexislación urbanística vixente, a compatibilidade de actuacións e limitación de actividades naquelas zonas onde concorran outras proteccións, á parte da especial protección de infraestruturas, para os efectos das actuacións propias da conservación e explotación da estrada, así como a implantación de elementos funcionais da estrada definidos no artigo 55 do RGC. Exceptúanse da esixencia de licenza municipal as obras públicas a realizar nas estradas do Estado, tales como ensanches de plataforma ou melloras de trazado actual, obras de conservación e explotación, acondicionamentos, camiños agrícolas ou de servizo, reordenación de accesos, instalacións de apoio á vialidade invernal, etc., así como tamén os elementos funcionais das mesmas (Centro de Conservación e Explotación), en aplicación do artigo 18 da LEE. Faise constar a prohibición expresa da instalación de publicidade en calquera lugar visible desde as calzadas da estrada, que para ese efecto se establece no art.37 da LEE e articulo 88 e 89 do RGC. A iluminación para inst alar nos desenvolvementos previstos non deberá producir deslumbramentos ao tráfico que circula pola Rede de Estradas do Estado. Así mesmo, con respecto aos viarios que se vaian a construír en execución do planea minto deberase garantir que o tráfico que circula polos mesmos non afecte, coa súa iluminación ao que o fai polas estradas do Estado. Se fose necesario instalaranse medios antideslumbrantes, que serán executados con cargo aos promotores dos sectores, previa autorización do Ministerio de Fomento, correndo o seu mantemento e conservación a cargo dos devanditos promotores. As estradas autonómicas, están sometidas ás limitacións e servidumes que determina a LEG, que se recollen nun apartado concreto (4.9.1.2) deste artigo segundo o texto aportado pola AXI. As estradas de titularidade provincial, están sometidas ás limitacións e servidumes que determina a Ordenanza Reguladora correspondente da Deputación Provincial de Pontevedra, e no seu defecto, a LEG. As estradas e camiños de titularidade local ou municipal están sometidas ás limitacións e servidumes que determina a LEG, aplicándolles o réxime correspondente ao tipo que se lle asigne –no seu caso- a cada vía concreta citada no artigo seguinte onde se xerarquizan (en referencia aos tipos definidos pola rede autonómica), e no seu defecto o réxime recollido no cadro seguinte, segundo o tipo de vía: O anterior réxime de limitacións e servidumes será de aplicación directa en solo rústico, pois no caso dos núcleos de poboación (urbanos ou rurais) -ou mesmo no solo urbanizable- poderanse establecer condicións menos restritivas (que se detallan graficamente mediante aliñacións –e no seu caso mediante liñas de edificación- nos planos correspondentes de ordenación do PXOM), ou mediante condicións especificas nas ordenanzas correspondentes), condicións que antes da súa aplicación efectiva deberán ser aceptadas en cada caso polo titular da vía. Tamén, e de acordo co disposto no artigo 40 da LEE ou o 8 da LEG, ben a proposta do Concello, ben da Administración titular da estrada, poderán promoverse expedientes para a entrega das travesías urbanas ao Concello. Non obstante o anterior, e de acordo co disposto no último punto dos citados artigos, a Administración titular da vía e o Concello poderán convir o que estimen procedente para a mellor conservación e funcionalidade das ditas travesías.2. Con carácte r xeral non se poderán construír peches nas zonas de dominio público e servidume, pero estarase ás condicións particulares que cada administración titular establece na súa lexislación ou en ordenanzas reguladoras propias, que nalgúns casos permiten excepcionalidades no caso de peches liviáns para usos agropecuarios, ou no caso dos núcleos de poboación.3. Dada a necesidade de comprobación sobre o terreo polo problema de transposición da escala de traballo, as variables disposicións regulamentarias a tal efecto e as súas correspondentes reducións singularizadas, o PXOM non considera conveniente a delimitación gráfica das distintas bandas de dominio, servidume ou protección, e se nalgún caso se grafitase algunha delas considerarase só a título indicativo. Para a solicitude de obras ou actividades que puidesen afectar a estas zonas, deberase deslindar sobre o terreo con definición precisa a aresta que serve de base ás medicións. Así mesmo, os planeamentos que se desenvolvan en aplicación do PXOM deberán deixar perfectamente definidas as mencionadas franxas.4. As rasantes fíxanse nos planos de ordenación, ben por medio de perfís lonxitudinais, ben por medio da sinalización de puntos altimétricos en todas as interseccións de vías (se non hai indicación entenderase que se mantén a rasante existente). Cando as rasantes non estean fixadas en planos e se trate de vías sen pavimentar axeitadamente, a rasante establecerase na cota de 20 cms. por enriba da rasante actual d o camiño.1. A rede supramunicipal de estradas xerarquizase, segundo sexa a súa titularidade. Tódalas estradas que se citan constitúen parte do Sistema Xeral viario do concello de Vilaboa. As estradas autonómicas e locais clasifícanse, en atención ás súas características técnicas, segundo se dispón no artigo 4 da LEG. En atención ás súas características funcionais, as estradas autonómicas clasificaranse segundo estableza a normativa de desenvolvemento da antedita lei.1. A zona de dominio público das estradas está integrada polos terreos ocupados por todos os elementos do dominio público viario adquiridos por título lexítimo pola administración titular, e defínese segundo o previsto no artigo 37, en relación co 2, da LEG.2. A execución de obras, instalacións ou a realización de calquera outra actividade na zona de dominio público da estrada está suxeita ao deber de obter a correspondente autorización, previamente ó outorgamento da licenza municipal, no seu caso.3. A competencia para autorizar a execución de obras, instalacións ou a realización de calquera outra actividade na zona de dominio público da estrada correspóndelle á administración titular da estrada. No caso de obras, instalacións ou actividades, non executadas pola administración titular da estrada, na parte da zona de dominio público dos treitos urbanos distinta das calzadas e das súas beiravías, as anteditas autorizacións serán outorgadas polos concellos, logo do informe vinculante da administración titular da estrada. Ese informe será tamén preciso no caso de obras que vaia realizar o propio concello.4. As limitacións á propiedade e á titularidade doutros dereitos establecidos para a zona de dominio público serán efectivas tamén para os terreos afectados por actuacións previstas, logo de aprobados definitivamente os anteproxectos, proxectos de trazado ou proxectos de construción correspondentes.1. Para a protección do dominio público viario e a debida prestación do servizo público viario, ademais da zona de dominio público, establécense as zonas de protección da estrada denominadas de servidume e de afección, así como o trazado da liña límite de edificación. Para o seu establecemento e delimitación estarase ao abeiro do previsto nos artigos 38 (zonas de protección da estrada e liña límite de edificación), 39 (delimitación da zona de servidume), 40 (delimitación da zona de afección) e 41 (delimitación da liña límite de edificación) da LEG, ou nos preceptos correspondentes da norma de rango legal que a veña a substituír.2. A execución de obras, instalacións ou a realización de calquera outra actividade nas zonas de protección das estradas autonómicas está suxeita ao deber de obter a correspondente autorización, previamente ó outorgamento da Iicenza municipal, no seu caso.3. A competencia para autorizar a execución de obras, instalacións ou a realización de calquera outra actividade nas zonas de protección das estradas autonómicas correspóndelle á Axencia Galega de Infraestruturas, ou ó órgano da administración autonómica que asuma as súas funcións.4. As limitacións á propiedade e á titularidade doutros dereitos establecidos para as zonas de protección e pala liña límite de edificación serán efectivas tamén para os terreas afectados por actuacións previstas, lago de aprobados definitivamente os anteproxectos, proxectos de trazado ou proxectos de construción correspondentes. Para a execución de obras e instalacións no contorno das estradas autonómicas, establécese como requisito previo ó outorgamento da licenza municipal a realización dos estudos necesarios para a determinación dos niveis sonoros esperables, así como para o establecemento das limitacións á edificabilidade ou da obrigatoriedade de dispor dos medios de protección acústica necesarios, en caso de superarse os umbrais recomendados, segundo o establecido na normativa básica estatal en materia de ruído ou na correspondente normativa autonómica de desenvolvemento. Nas parcelas lindeiras con estradas de titularidade autonómica só se permitirán parcelacións cando todas as parcelas resultantes teñan resolto o seu acceso a través: As edificacións e outras construcións nas marxes das estradas autonómicas non se situarán máis próximas a estas que a aliñación de edificación sinalada nos planos de ordenación. Non se admitirán voos sobre as aliñacións de edificación que dan fronte ás estradas autonómicas. Os peches de parcelas nas marxes das estradas de titularidade autonómica, calquera que sexa a súa tipoloxía, poderán situarse nas aliñacións oficiais exteriores. Será requisito para o establecemento de accesos ás estradas autonómicas a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada. O outorgamento da antedita autorización de acceso será requisito previo para a obtención da correspondente licenza municipal para realizar calquera tipo de edificación na parcela, agás no caso de que se dispoña dun acceso alternativo que non se realice a través da estrada autonómica.1. Nas parcelas lindeiras con estradas de titularidade autonómica so se permitirán parcelacións cando todas as parcelas resultantes teñan resolto o seu acceso a través doutros viais públicos que non sexan de titularidade autonómica. En consecuencia, non se permitirán parcelacións no caso das parcelas que conten con acceso a través dalgunha estrada de titularidade autonómica.2. Será requisito, para a realización de parcelacións nas zonas de servidume e afección das estradas autonómicas, a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada, agás que este teña recoñecidos como treito urbano, ós efectos da lexislación sectorial en materia de estradas, os terreos nos que se pretenda realizar aquela.1. As edificacións e outras construcións nas marxes das estradas autonómicas non se situarán máis próximas a estas que a aliñación de edificación sinalada nos planos de ordenación. Non se admitirán voos sobre as aliñacións de edificación que dan fronte ás estradas autonómicas.2. Será requisito para o outorgamento da correspondente licenza municipal para a execución de todo tipo de edificacións e outras construcións nas zonas de servidume e afección das estradas autonómicas, a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada, agás que este teña recoñecidos como treito urbano, ós efectos da lexislación sectorial en materia de estradas, os terreos nos que se pretendan realizar aquelas.1. A posición dos peches de parcelas nas marxes das estradas de titularidade autonómica, segundo a súa tipoloxía, rexerase polas seguintes condicións: 2. Será requisito para o outorgamento da correspondente licenza municipal para a execución de peches nas zonas de servidume e afección das estradas autonómicas, a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada, agás que este teña recoñecidos como treito urbano, ós efectos da lexislación sectorial en materia de estradas, os terreos nos que se pretenda realizar aquela. Será requisito para o establecemento de accesos ás estradas autonómicas a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada. O outorgamento da antedita autorización de acceso será requisito previo para a obtención da correspondente licenza municipal para realizar calquera tipo de edificación na parcela, agás no caso de que se dispoña dun acceso alternativo que non se realice a través da estrada autonómica.1. Nas parcelas lindeiras con estradas de titularidade autonómica só se permitirán parcelacións cando todas as parcelas resultantes resolvan o seu acceso a través doutros viais públicos que non sexan de titularidade autonómica. En consecuencia, non se permitirán parcelacións no caso das parcelas que conten con acceso a través dalgunha estrada de titularidade autonómica.2. Será requisito para a realización de parcelacións nas zonas de servidume e afección das estradas de titularidade autonómica a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada.1. Entre as estradas de titularidade autonómica e a liña de edificación, segundo a establece a lexislación sectorial en materia de estradas autonómicas, prohíbese calquera tipo de construción de nova planta, por encima ou por debaixo da rasante do terreo. Non se admitirán voos sobre as liñas límite de edificación que dan fronte ás estradas autonómicas.2. Será requisito para o outorgamento da correspondente licenza municipal para a execución de todo tipo de edificacións e outras construcións nas zonas de servidume e afección das estradas autonómicas, a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada.1. A posición dos peches de parcelas nas marxes das estradas de titularidade autonómica rexerase pola lexislación e normativa sectorial aplicable en materia de estradas.2. Será requisito para o outorgamento da correspondente licenza municipal para a execución de peches nas zonas de servidume e afección das estradas de titularidade autonómica a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada. Será requisito para o establecemento de accesos ás estradas autonómicas a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada. O outorgamento da antedita autorización de acceso será requisito previo para a obtención da correspondente licenza municipal para realizar calquera tipo de edificación na parcela, agás no caso de que se dispoña dun acceso alternativo que non se realice a través da estrada autonómica.1. Nas parcelas lindeiras con estradas de titularidade autonómica só se permitirán parcelacións cando todas as parcelas resultantes resolvan o seu acceso a través doutros viais públicos que non sexan de titularidade autonómica. En consecuencia, non se permitirán parcelacións no caso das parcelas que conten con acceso a través dalgunha estrada de titularidade autonómica.2. Será requisito para a realización de parcelacións nas zonas de servidume e afección das estradas de titularidade autonómica a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada.1. Entre as estradas de titularidade autonómica e a liña de edificación, segundo a establece a lexislación sectorial en materia de estradas autonómicas, prohíbese calquera tipo de construción de nova planta, por encima ou por debaixo da rasante do terreo. Non se admitirán voos sobre as liñas límite de edificación que dan fronte ás estradas autonómicas.2. Será requisito para o outorgamento da correspondente licenza municipal para a execución de todo tipo de edificacións e outras construcións nas zonas de servidume e afección das estradas autonómicas, a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada.1. A posición dos peches de parcelas nas marxes das estradas de titularidade autonómica rexerase pola lexislación e normativa sectorial aplicable en materia de estradas.2. Será requisito para o outorgamento da correspondente licenza municipal para a execución de peches nas zonas de servidume e afección das estradas de titularidade autonómica a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada. Será requisito para o establecemento de accesos ás estradas autonómicas a obtención previa da autorización do órgano competente da administración titular da estrada. O outorgamento da antedita autorización de acceso será requisito previo para a obtención da correspondente licenza municipal para realizar calquera tipo de edificación na parcela, agás no caso de que se dispoña dun acceso alternativo que non se realice a través da estrada autonómica.1.—A rede ferroviaria comprende o conxunto de espazos e infraestruturas, de superficie ou soterrados, reservados ao funcionamento do ferrocarril como medio de transportes de persoas e mercadorías.2.—A rede ferroviaria comprende: 3.—Forman parte do dominio público ferroviario, os terreos, obras e instalacións fixas afectos ao dito uso, os cales son cualificados polo presente PXOM como Sistema Xeral ferroviario, quedando afectos ao uso e servizo público.1.—Sen prexuízo da competencia estatal en materia de ferrocarrís, este PXOM ordena os espazos incluídos dentro da rede ferroviaria e impón determinadas limitacións aos solos lindeiros situados fóra da mesma.2.—Co obxecto de orientar máis coidadosamente os Proxectos de Urbanización, previamente aos mesmos, e agás actuacións puntuais necesarias e urxentes, que non afecten as determinacións deste PXOM, será precisa a aprobación dun Plan Especial de Infraestruturas que ordene os correspondentes terreos, e que deberá contar co correspondente informe preceptivo e vinculante da administración competente en materia de ferrocarrís.3.—O Plan Especial poderá propor usos distintos dos propiamente ferroviarios, sempre que se xustifique o innecesario dos mesmos para o cumprimento dos seus fins ferroviarios e se garanta, a xuízo municipal, a súa axeitada inserción urbana.1.—Os elementos da rede ferroviaria estarán suxeitos ao cumprimento, no que atinxe ao seu deseño, que se establece na LSF, o RSF e o disposto nestas Normas. Para variar os ditos elementos ou para executar calquera tipo de obra nas zonas de dominio e de protección dos mesmos, requirirase autorización da administración competente en materia de ferrocarrís.2.—Para garantir a seguridade das persoas ou cousas, o PXOM esixe o valado das liñas ou establecer os axeitados elementos alternativos de protección a toda nova urbanización que se instale nas súas marxes. En calquera caso, a propiedade deberá dispoñer, á súa costa, dun peche dos terreos lindeiros co ferrocarril, segundo se recolle no art.39.2 do RSF.3.—En solo urbano, a liña de edificación dos terreos que sexan cruzados polos camiños de ferro ou o dos lindeiros a eles, será a fixada no plano de aliñamentos deste PXOM.4.—Os proxectos realizados na zona de influencia, incluirán unha separata que estude o impacto por ruído e vibracións e as medidas correctoras para atenualos.1.—As ordenacións que sexan cruzadas polas vías férreas, ou inmediatas a elas, regularán a edificación e o uso do solo, respectando as limitacións e servidumes impostas pola lexislación ferroviaria e, en particular, o establecido no RSF. As servidumes son basicamente tres: unha zona de dominio público, outra de protección e un límite de edificación. a.—Comprenden a zona de dominio público os terreos ocupados polas liñas ferroviarias que formen parte da Rede Ferroviaria de Interese Xeral e unha franxa de terreo de oito metros a cada lado da plataforma, medida en horizontal e perpendicularmente ao eixe desta, dende a aresta exterior da explanación. b.—A zona de protección das liñas ferroviarias consiste nunha franxa de terreo a cada lado destas delimitada, interiormente, pola zona de dominio público definida no artigo anterior e, exteriormente, por dúas liñas paralelas situadas a 70 metros das arestas exteriores da explanación. c.—A liña límite de edificación define a franxa na que non se poden realizar construcións que non estean ligadas ó uso propio da infraestrutura, e situase con carácter xeral a 50 metros da aresta exterior máis próxima da plataforma, medidos horizontalmente a partir da mencionada aresta. Nas zonas urbanas o Ministerio de Fomento poderá establecer a liña límite de edificación a unha distancia inferior á esta (normalmente 20 metros, sempre que o permita o plan urbanístico correspondente). 2.—En determinados casos as distancias das distintas servidumes establecidas pola lexislación sectorial poderán ser reducidas polo Ministerio de Fomento en función das características das liñas e das zonas polas que pase, sempre que se acredite a necesidade da redución e non se ocasione prexuízo á regularidade, conservación e o libre tránsito do ferrocarril.3.—En solo de núcleo rural, a liña de edificación nas inmediacións das vías férreas, será a fixada nos planos de aliñamentos. Considéranse sistema xeral de subministración de enerxía eléctrica ás redes de Alta e Media Tensión, e serán de aplicación con carácter xeral as determinacións da súa lexislación reguladora (nestes intres os RDEE, RLAT e as ITC), coas maiores limitacións de protección tipolóxica ou paisaxística que para determinadas situacións se establecen na presente normativa. Tamén se considerarán sistemas xerais os que se identifiquen así nos planos de ordenación e as instalacións principais de telecomunicacións. As servidumes de paso de enerxía eléctrica son as establecidas no REBT, RDEE e RLAT e as das redes de telecomunicacións as que se recollen na súa regulación sectorial aplicable, que non impiden ao dono da finca servinte pechala, plantar ou edificar nela, deixando a salvo a dita servidume.1.- Queda prohibida a implantación de novas liñas aéreas de alta tensión en solos urbanos e urbanizables, agás que estean previstas nun Plan Especial de Infraestruturas Eléctricas que teña sido aprobado polo Concello ou por outras administracións competentes na materia.2- As liñas aéreas existentes de ata 20 KV inclusive, haberán de soterrarse cando se acometa a urbanización dos terreos cando percorran por solos urbanos non consolidados, incluídos nun ámbito ou en sectores de solos urbanizables, correspondendo a execución, como calquera outra de urbanización, ós propietarios que desenvolvan a execución do planeamento.3.- Para o resto das liñas de alta ou media tensión, superior a 20 KV, que percorran por solos urbanos ou urbanizables, en función da súa situación, da súa afección medioambiental, das dificultades ou imposibilidade técnica de acometer parcialmente o seu paso a subterránea, de ser máis adecuados novos trazados que esixen unha actuación global en tramos grandes ou no total da liña, do alto custo que poden supor as actuacións a levar a cabo, ou de calquera outra similar, o Concello (de común acordo coa compañía subministradora, e no seu caso para a súa financiación con outras Administracións) poderá acometer ou inducir un programa de actuacións a medio prazo, que incluirá soterramentos e/ou tendidos aéreos alternativos, de forma que, nun prazo razoable (orientativamente 10 anos), estea solucionada a problemática que crean as liñas aéreas de alta e media tensión citadas neste parágrafo, quedando eliminada a existencia aérea das mesmas. Malia o anterior, naqueles cas os de ámbitos de desenvolvemento en solo urbano e sectores de solo urbanizable, os propietarios contribuirán á carga que supoña a solución que se programe, de acordo co que se fixe nos instrumentos de planeamento ou figuras complementarias para a súa execución.4.- No resto do solo urbano o Concello poderá valorar a posibilidade de repercutir nas zonas de que se trate parte das cargas que orixinen a actuación que se acometa.5.- Nos solos clasificados como Núcleos Rurais, será recomendable o soterrado das liñas de alta e media tensión para todas as que se constrúan no sucesivo, sendo obrigado para as novas que vaian a pasar por ámbitos de protección de elementos catalogados ou polas zonas tradicionais do núcleo.6.- As redes xa existentes que incumpran con estes requisitos deberían adaptarse a estas recomendacións (de común acordo coa compañía subministradora), ben procedendo ao soterrado, ben modificando o seu trazado, sobre todo as que pasan por ámbitos de protección de elementos catalogados. Aqueles elementos técnicos ou instalacións, tales como as antenas de emisión ou recepción de ondas, equipos de sinalización ou balizamento, etc., propios ou vinculados, se é o caso, a determinados sistemas xerais, dadas as súas especiais características e utilidade poderán localizarse dentro de calquera clase de solo, sempre que cumpran a súa regulamentación específica e o disposto na lexislación vixente e se axusten no seu caso á Ordenanza Municipal Reguladora desas implantacións. Comprende a zona destinada ás instalacións de infraestruturas enerxéticas propiamente ditas, cunha franxa circundante de protección cuxa dimensión e trazado concreto se establecerá no procedemento de aprobación ou autorización da infraestrutura, a fin de que a actividade non sexa interferida por elementos alleos que a poidan dificultar. O uso citado destinado á instalación de infraestruturas enerxéticas eólicas deberá contar coa correspondente Declaración de Efectos Ambientais, de acordo co previsto na LPAG. Segundo o previsto no apartado 3 do Artigo 14 do RDUG, no proxecto técnico de execución das obras do parque eólico deberá incluírse unha memoria urbanística, como documento específico e independente no que se indicará a finalidade e uso da actuación proxectada, razoándose a súa adecuación á ordenación vixente, como consecuencia da aprobación dun proxecto sectorial (ou de calquera outro procedemento en que se basee a tramitación do parque), e incluíndo o contido da presente regulación de sistemas enerxéticos eólicos, así como a ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas. A separata da memoria urbanística acompañarase dun plano de situación a escala 1/5.000 e toda a información gráfica que sexa precisa para reflectir a clasificación e a cualificación do solo obxecto da actuación e a normativa e ordenanza aplicables, así como as condicións que se deberán aplicar sobre a zona de servidume da instalación e o seu dimensionado, que se deberá representar graficamente. As condicións aplicables serán as xerais da ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas, coa excepción da edificabilidade máxima, que será de 0,05 m 2 / m 2, e só se permitirán aquelas edificacións que sexan imprescindibles para o desenvolvemento da explotación, computándose a estes efectos exclusivamente as edificacións pechadas, sen contar os aeroxeneradores. Serán as determinadas na Declaración de Efectos Ambientais que corresponda ao proxecto e complementaranse (en todo aquilo que non sexa incompatíbel co uso enerxético específico da instalación) coas condicións que establece o presente PXOM e sexan aplicables ao solo rústico. Considéranse compatibles dentro do ámbito do parque eólico (sempre que non afecten ás condicións de explotación do recurso eólico) os usos permitidos pola ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas do presente PXOM, excepto as edificacións que non garden relación directa coas instalacións básicas de servizo do parque. Segundo se recolle na memoria da Modificación do Plan Sectorial Eólico de Galicia (apartado 6.6. de medidas para a articulación co planeamento e prazo para realizar a adecuación), as áreas de investigación consideraranse como Sistema Xeral de infraestruturas eólicas, corrixindo a súa delimitación para introducir a protección de canles e de infraestruturas previstas no citado Plan Sectorial, así coma para respectar a distancia mínima de 500 m. ás delimitacións de solo de núcleo rural, urbano ou urbanizable. Ademais establécese a compatibilidade de usos co sistema xeral (agás vivendas) ata o seu desenvolvemento, recolléndose que a delimitación das áreas de investigación se irá modificando automaticamente en función do seu desenvolvemento a través dos correspondentes proxectos sectoriais, quedando desafectados os solos non vinculados aos parques eólicos da súa consideración como sistema xeral. Segundo a Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia e se crean o canón eólico e o Fondo de Compensación Ambiental, na súa Disposición Transitoria Segunda recóllese que: “1. En tanto non se modifique o Plan Sectorial Eólico de Galicia, considéranse ADE (Áreas de Desenvolvemento Eólico) as áreas de reserva e as áreas de investigación previstas no Plan Sectorial Eólico de Galicia Vixente”. Isto supón a consideración de Sistemas Xerais de Infraestruturas Eólicas tanto das áreas de investigación como recollía xa o PSEG como das áreas de reserva. Comprende a zona destinada ás instalacións de infraestruturas enerxéticas solares propiamente ditas, cunha franxa circundante de protección, cuxa dimensión e trazado concreto establecerase no procedemento de aprobación ou autorización da infraestrutura (segundo as recomendacións establecidas na presente regulación de sistemas), a fin de que a actividade non sexa interferida por elementos alleos que a poidan dificultar. O uso citado destinado á instalación de infraestruturas enerxéticas solares deberá contar coa correspondente Declaración de Efectos Ambientais de acordo co previsto na LPAG. Segundo o previsto no apartado 3 do Artigo 14 do RDUG, no proxecto técnico de execución das obras do parque solar deberá incluírse unha memoria urbanística, como documento específico e independente no que se indicará a finalidade e uso da actuación proxectada, razoándose a súa adecuación á ordenación vixente, como consecuencia da aprobación dun proxecto sectorial (ou de calquera outro procedemento en que se basee a tramitación do parque), e incluíndo o contido da presente regulación de sistemas enerxéticos solares, así como a ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas. A separata da memoria urbanística acompañarase dun plano de situación a escala 1/5.000 e toda a información gráfica que sexa precisa para reflectir a clasificación e a cualificación do solo obxecto da actuación e a normativa e ordenanza aplicables, así como as condicións que se deberán aplicar sobre a zona de servidume da instalación e o seu dimensionado, que se deberá representar graficamente. As condicións aplicables serán as xerais da ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas, coa excepción da edificabilidade máxima, que será de 0,05 m 2 / m 2, e só se permitirán aquelas edificacións que sexan imprescindibles para o desenvolvemento da explotación, computándose a estes efectos exclusivamente as edificacións pechadas, sen contar os paneis solares. As condicións estéticas serán as determinadas na Declaración de Efectos Ambientais que corresponda ao proxecto e complementaranse (en todo aquilo que non sexa incompatible co uso enerxético específico da instalación) coas condicións que establece o presente PXOM e sexan aplicables ao solo rústico. Os colectores orientaranse ao sur xeográfico, e admitiranse desviacións máximas de ± 20° a respecto do sur xeográfico. Nas instalacións de uso anual, a inclinación dos colectores a respecto do plano horizontal, será a máis axeitada para a mellor captación do sol durante o tempo de captación (como referencia, esa inclinación será 10° superior á altitude do lugar da situación dos colectores, e admitiranse unhas desviacións máximas, a respecto da latitude, de ± 20°). Considéranse compatibles dentro do ámbito do parque solar (sempre que non afecten ás condicións de explotación do recurso solar) os usos permitidos pola ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas do presente PXOM, agás as edificacións que non garden relación directa coas instalacións básicas de servizo do Parque ou as plantacións que impidan a correcta captación de enerxía solar nos colectores ou paneis (esta restrición será aplicable tamén na zona de servidume das instalacións). No proxecto en que se desenvolvan as condicións de explotación do Parque Solar especificaranse literal e graficamente as servidumes aplicables sobre os predios circundantes á instalación, aos efectos de evitar que poidan impedir o aproveitamento solar da explotación, que deberá desenvolverse nas mellores condicións posíbeis. Controlaranse e limitaranse a estes efectos todas aquelas construcións, plantacións ou calquera outro elemento que poida producir sombras desde os predios circundantes sobre os captadores solares, e a tal efecto deberá garantirse que os ditos elementos (en caso de poder implantarse se o permite a ordenanza correspondente de aplicación) non poderán proxectar sombras sobre os ditos captadores durante todo o día ao longo de todos os días do ano (excluídas a estes efectos a primeira hora desde a saída do sol e a última antes da súa posta, intervalos nos que si se poderán proxectar sombras), e tendo en conta que estas servidumes non deberán afectar, por regra xeral a un ámbito de dimensión superior ao definido por unha distancia de 100 m. dende as zonas máis exteriores da parcela na que se pretendan instalar os colectores solares ou 200 m. dende os colectores máis exteriores. As instalacións de transporte da enerxía xerada no Parque Solar realizaranse preferentemente soterradas ata as redes xerais de distribución da compañía que efectúe a subministración na zona e que deberán recoller esa enerxía producida no Parque Solar, mais en casos excepcionais poderase permitir que sexan instalacións aéreas, debéndose respectar en ambos casos as servidumes que correspondan ás citadas instalacións, segundo a lexislación sectorial aplicable. Comprende os terreos, edificios e instalacións destinados a usos públicos colectivos que, pola súa dimensión ou función específica, transcenden a todo o municipio, considerándose no presente PXOM coma formando parte do Sistema Xeral correspondente. A pertenza ao Sistema Xeral dun equipamento recóllese na Memoria Xustificativa e reflíctese nos planos de ordenación do PXOM. Comprende os seguintes equipamentos: - Administrativo. - Escolar ou Docente. - Deportivo. - Sanitario. - Sociocultural. - Recreativo e reunión. - Asistencial. - Comercial. - Servizo público. - Funerario (velorios, tanatorios). - Funerario (cemiterios). - Turístico (cámpings). - Turístico (outros). Ademais das condicións que lle fosen de aplicación pola lexislación xeral ou sectorial vixente deberán cumprir as condicións de volume e de uso que se reflictan nos parágrafos 4 e 5 seguintes. - O uso dos equipamentos incluídos na servidume de protección de costas deberá ser compatible co réxime da servidume desa protección (artigo 25.2 da LCO). Son espazos destinados a parques públicos e zonas verdes que por exceder da utilización meramente local serven para o lecer da totalidade da poboación, e por tanto considéranse no presente PXOM como formando parte do Sistema Xeral correspondente. As condicións xerais de volume recóllense no artigo 4.8.15 da presente normativa, pero complementariamente establécense as seguintes: As condicións de uso regúlanse polas xerais e particulares do artigo 4.8.15 da presente normativa. Forman parte do dominio público portuario os terreos, obras e instalacións fixas dos portos, así como os terreos do dominio público marítimo-terrestre afectos aos portos e instalacións portuarias e así delimitados pola autoridade correspondente (Portos de Santa Cristina e San Adrián). Os mesmos, de conformidade co previsto na lexislación vixente, son cualificados polo presente Plan Xeral como sistema xeral portuario, quedando en consecuencia afectos ao uso e dominio públicos. Para efectos da súa regulación pormenorizada estarase ao disposto no artigo 56 da LPE. O réxime dos espazos portuarios axustarase ao disposto na LPE, na correspondente Delimitación dos espazos e usos portuarios (en adiante DEUP), no planeamento especial que os desenvolva, no seu caso, e na restante lexislación urbanística ou específica na materia.1. Para a ordenación dos recintos portuarios en condicións normais debera terse aprobado en cada ámbito portuario a correspondente DEUP, e se non, terá que formularse un Plan Especial de Infraestruturas pola Autoridade Portuaria (Servizos Portuarios do Ente Público Portos de Galicia), e terá por obxecto a súa organización interna, así como a regulación das actividades que poidan establecerse no seu interior, e a súa tramitación e aprobación se axustará ao disposto na lexislación urbanística e sectorial aplicable.2. A inclusión do recinto portuario no ámbito dun Plan Especial implica a suspensión do procedemento de concesión de licenzas mentres non se produza a súa entrada en vigor. Non obstante, durante este período poderán autorizarse obras ou actuacións que atendan a normativa transitoria que se axunta. Se non se tivesen aprobado as correspondentes DEUP ou PE respectivos a cada un dos portos (ou se por calquera circunstancia fosen anulados ou perdesen a súa vixencia), aplicarase a presente Normativa transitoria ata a aprobación dos mesmos: Corresponde aos terreos que constiúen a Base Militar General Morillo e que se reflicte expresamente na documentación gráfica. As condicións que se sinalan para o uso militar son de aplicación aos terreos e ás construcións ou edificios vinculados, sexan de nova planta ou sometidos a reestruturación. O uso militar é o referido ao conxunto de actividades directamente relacionadas coa función de instrución e adestramento do persoal militar, na execución de operacións tácticas encamiñadas á salvagarda da Defensa Nacional. Aos efectos da súa pormenorización e do establecemento de condicións particulares, distínguense as seguintes clases de instalacións militares: Las condiciones que se señalan para el uso militar-defensivo son de aplicación a los terrenos y a las construcciones o edificios a ellos vinculados, sean de nueva planta o sometidos a reestructuración. O termo municipal de Vilaboa vese principalmente afectado polas seguintes Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto de Vigo-Peinador: Superficie de Aproximación, Superficie de limitación de alturas del Radiofaro Omnidireccional de muy alta frecuencia con medidor de distancia VOR/DME, Superficie de aproximación intermedia correspondiente a la maniobra ILS RWY 20, Superficie de aproximación final correspondiente a la maniobra ILS RWY 20 e Superficie de Aproximación Frustrada NDB RWY 02, e o PXOM ha de incorporar as limitacións impostas polas Servidumes Aeronáuticas, conforme indica o artigo 63.4 da Lei 55/99, de 29 de decembro, e deberá adaptarse non solo ao establecido no Real Decreto 2278/1986 sobre Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto de Vigo (SAAV), senón tamén ao Plan Director do Aeroporto de Vigo (PDAV) onde se inclúen as Servidumes Aeronáuticas establecidas e a establecer, así como ao resto de lexislación sectorial aplicable recollida no apartado 1.3 da presente normativa. Tal e como indica o informe da Dirección General de aviación civil, incorpóranse como Anexo I a presente normativa a totalidade dos planos das Servidumes Aeronáuticas que afectan ao termo municipal que viñan anexados no citado informe. Situados baixo estas Servidumes Aeronáuticas, atópanse chans urbanos, urbanizables e rústicos, e tendo en conta as cotas do terreo sobre o nivel do mar (600 m.), segundo a cartografía dispoñible, a altura das construcións permitidas no PXOM e a cota das servidumes aeronáuticas (600 m.), estímase que se pode producir puntualmente a vulneración da servidume aeronáutica polas construcións permitidas. Nestas zonas, o aproveitamento susceptible de materialización será o definido polo planeamento xeral de acordo coa lexislación urbanística, unha vez que se apliquen ao mesmo as condicións que, no seu caso, estableza o informe do Ministerio de Fomento, non xerando, no caso da súa diminución, ningún tipo de dereito a indemnización. Nestas zonas, as instalacións previstas no PXOM non emitirán fume, po, néboa ou calquera outro fenómeno en niveis que constitúan un risco para as aeronaves que operan no Aeroporto de Vigo, incluídas as instalacións que poidan supoñer un refuxio de aves en réxime de liberdade. Doutra banda, débense ter en conta as posibles reflexións da luz solar nos tellados e cubertas, así como fontes de luz artificial que puidesen molestar ás tripulacións das aeronaves e poñer en perigo a seguridade das operacións aeronáuticas. Nestas zonas, calquera emisor radioeléctrico ou outro tipo de dispositivo que puidese dar orixe a radiacións electromagnéticas perturbadoras do normal funcionamento das instalacións radioeléctricas aeronáuticas, aínda non vulnerando as superficies limitadoras de obstáculos, requirirá da correspondente autorización conforme o previsto no Artigo 16 do DSA. Igualmente deberá indicarse que, dado que as Servidumes Aeronáuticas constitúen limitacións legais ao dereito de propiedade en razón da función social desta, a resolución que a tales efectos se evacuase non xerará ningún tipo de dereito a indemnización. En canto á posible instalación de aeroxeradores nestas zonas, debido á súa gran altura, na que se ha de incluír a lonxitude das súas palas, hase de asegurar que en ningún caso vulneren as Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto de Vigo. O mesmo hase de aplicar para as liñas de transporte de enerxía eléctrica, as infraestruturas de telecomunicacións, tales como antenas de telefonía e enlaces de microondas, e demais estruturas que polo seu funcionamento precisen ser situadas en plataformas elevadas. Nos ámbitos de chan non urbanizable nos que o terreo atópase próximo ás superficies limitadoras das Servidumes Aeronáuticas, non se permiten novas construcións, instalacións, modificación do terreo ou obxectos fixos (postes, antenas, carteis, aeroxeradores, etc.) nin aumentar en altura as xa existentes. Excepcionalmente, conforme ao Artigo 9 do DSA, sempre que as actuacións contempladas polo planeamento ou as construcións que se pretendan desenvolver vulneren as Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto de Vigo, e en particular sempre que se pretenda realizar calquera tipo de actuación en ámbitos nos que o terreo atópese próximo a devanditas superficies, é necesaria a presentación dun estudo aeronáutico de seguridade que demostre, a xuízo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), que non se compromete a seguridade nin quede afectada de xeito significativo a regularidade das operacións das aeronaves, que deberá estar asinado por técnico competente e visado polo colexio profesional correspondente. Independentemente das consideracións anteriores recórdase que, ao atoparse o ámbito incluído nas Zonas de Servidumes Aeronáuticas Legais, a execución de calquera construción ou estrutura (postes, antenas, aeroxeradores -incluídas as palas- etc.), e a instalación dos medios necesarios para a súa construción (incluídas os guindastres de construción e similares), requirirá resolución favorable previa da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), conforme aos artigos 29 e 30 do DSA (na súa redacción actual), circunstancia que deberá recollerse nos documentos de planeamento.1. Son terreos destinados a dotacións locais os dotacionais públicos de titularidade do Municipio ou, nalgúns casos, doutras Administracións públicas, ou mesmo de asociacións veciñais ou parroquiais que estean deseñados ou previstos preferentemente para o servizo da parroquia, o núcleo, o polígono ou sector, no seu caso.2. O Plan Xeral clasifica os solos ocupados por Sistemas Locais como Solo Urbano, Solo de Núcleo Rural, Solo Urbanizable e Solo Rústico.3. Os sistemas deste tipo que se sitúen nas zonas de servidume de protección e de dominio público maritimo-terrestre quedan suxeitos ao cumprimento da lexislación de costas (LCO e RLC). Neste sentido deberá distinguirse entre os sistemas xerais e locais existentes que se sitúen en dominio público e que deberán contar con título habilitante, e os propostos que deberán cumprir o disposto no artigo 32 da LCO, de xeito que só se poderán localizar en dominio público aquelas actividades ou instalacións que, pola súa natureza, non poidan ter outra localización. Son espazos destinados a parques públicos e zonas verdes centrados na súa utilización para o lecer da poboación do seu inmediato ámbito local, e por tanto considéranse no presente PXOM como formando parte do Sistema Local correspondente. As condicións xerais de volume recóllense no artigo 4.8.15 da presente normativa, pero complementariamente establécense as seguintes: As condicións de uso regúlanse polas xerais e particulares do artigo 4.8.15 da presente normativa. - Delimitación. A definida nos planos de ordenación correspondentes que inclúe, entre outras, as seguintes dotacións: Naquelas parcelas que, unha vez aprobado este documento, se destinasen a este uso e estean dentro dalgunha zona correspondente a solo urbano, con carácter xeral poderase autorizar a aplicación das condicións de volume da zona onde estea situada (é dicir, as da ordenanza concreta de aplicación zonal), tendendo a que a edificación se integre coa existente ocultando medianeiras, mantendo aliñacións, etc. Para o resto dos casos, rexerán as seguintes condicións de volume: A edificación en planta non ocupará máis do 70 % da superficie da parcela. Será de 7 m. con carácter xeral, para todo o territorio e de 9 m. para o solo urbano (ou como máximo a altura permitida pola ordenanza de edificación aplicable na zona, se é superior a esta medida), non podendo ser superada máis que por elementos ornamentais no caso de edificios singulares. En casos excepcionais e por motivos razoablemente xustificados, o Concello poderá permitir maiores aproveitamentos para os equipamentos públicos ou cambios nas condicións de volume e posición das edificacións derivadas das condicións xerais establecidas ou da ordenanza concreta de aplicación zonal establecidas na presente Normativa, previa a correspondente tramitación dalgún dos instrumentos que se citan no artigo 4.9.6 da presente Normativa, e nas mesmas condicións alí sinaladas. Regúlanse polas condicións xerais, pero no caso de edificacións completamente illadas, ou no caso de actuar nun conxunto edificatorio sobre varias parcelas cun mesmo proxecto, e noutros casos debidamente xustificados, permítese a construción de cubertas planas. En cada un dos terreos dotacionais delimitados nos Planos de Ordenación sinálase o uso característico principal. Ademais do uso característico principal poderase dispor de calquera outro compatible que coadxuve aos fins dotacionais previstos nas condicións sinaladas no artigo 4.8.12. Calquera uso dotacional poderá ser substituído nas condicións sinaladas no artigo 4.8.12. No caso de que os equipamentos supoñan a existencia de locais de venta, cafeterías, bares, restaurantes ou establecementos semellantes, amén de serlle aplicable á normativa legal vixente serán de aplicación as condicións expostas para os establecementos comerciais; amais diso deberán someterse ao disposto na LECG. O uso dos equipamentos incluídos na servidume de protección de costas deberá ser compatible co réxime da servidume desa protección (artigo 25.2 da LCO). Sen prexuízo do que se especifica nas Normas Básicas e Tecnolóxicas e demais normativa técnica aplicable a respecto de tódolos elementos infraestruturais, cumpriranse as condicións especificadas no presente articulado, tratando de acadar unha normalización e homoxeneidade de elementos e sistemas construtivos nas obras de urbanización en todo o termo municipal. As condicións contidas neste capítulo poderán ser revisadas ou modificadas polo Concello mediante a aprobación dunha ordenanza específica. A estes efectos os proxectos que desenvolvan as obras de urbanización, independentemente do sinalado no Art.69 do RPU, deberán conter a documentación mínima seguinte: As actuacións que se desenvolvan nos contornos de protección de elementos catalogados requirirán do informe favorable da Consellería de Cultura. As barreiras clasifícanse en diferentes grupos, segundo o seu campo de afección, e no caso dos relacionados coa urbanización divídense nos seguintes grupos segundo a LASB: De acordo co disposto no artigo 5 da LASB e no DAEP (así como no RASB, na OAEP e todas as demais disposicións regulamentarias que as desenvolvan), as novas urbanizacións deberán permitir a accesibilidade aos espazos públicos, para o cal, as vías públicas, parques e demais espazos de uso públicos terán que se planificar e protexer de xeito que sexan accesibles a todas as persoas e, en especial para as de mobilidade reducida ou afectadas por calquera das limitacións sinaladas na dita lei. Para isto será obriga a xustificación do seu cumprimento en todos os instrumentos de planeamento de desenvolvemento do presente PXOM (no nivel que lles corresponda en función do seu nivel de achegamento á realidade física que ordenan ou desenvolven) e en todos os proxectos de edificación e urbanización. Así mesmo no presente PXOM xa se conteñen as medidas necesarias para a corrección das barreiras nos novos espazos e viarios, pero de calquera xeito, as vías públicas, parques e demais espazos de uso público xa existentes, así coma as instalacións de servizos e mobiliario urbanos deberanse adaptar de xeito gradual as esixencias da accesibilidade das persoas con mobilidade reducida contidas na lei e as respectivas características que se establecen na Normativa. Para acadar estes obxectivos o Concello poderá incluír nos orzamentos municipais as consignacións necesarias para o financiamento das adaptacións que se están a facer de xeito gradual e progresivo. Ao mesmo tempo, os pregos de condicións técnicas dos contratos administrativos de obras, terán que conter as cláusulas precisas para que se produza a adaptación ás normas dispostas na lexislación citada. Con carácter xeral, os elementos de urbanización, tales como pavimentos, o mobiliario, a sinalización e as instalacións de saneamento, redes de sumidoiros, iluminación, redes de telecomunicación e redes de subministración de auga, electricidade, gases e aqueloutras que materialicen as indicacións do planeamento urbanístico, posuirán unhas características de deseño e execución tales que non constitúan obstáculo para a liberdade de movementos de calquera persoa, en conformidade co disposto na lexislación citada. Correspóndelles aos concellos e á Administración autonómica, no ámbito das súas respectivas competencias, verificar o cumprimento da lexislación citada, e a tal efecto o Concello de Vilaboa esixirá e verificará o seu cumprimento no momento de tramitar e aprobar o planeamento ou os instrumentos de desenvolvemento urbanístico do PXOM, esixindo a todo proxecto de urbanización e construción, dispoñan as súas memorias de xeito que se cumpran os requisitos da lexislación citada, e se verificará a materialización efectiva no momento de recepción das obras. As estradas estatais, autonómicas e provinciais regularanse polas súas respectivas lexislacións sectoriais (Estatal, Autonómica e Provincial) aplicándose o especificado no presente apartado ao resto do viario do termo municipal de dominio e uso público dedicados a circulación de vehículos e peóns. A pavimentación de estradas e beirarrúas terá en conta as características e materiais do terreo de soporte, a soleira e a capa de rodaxe, debendo seleccionarse estas últimas en función dos distintos tipos de rúas, o seu uso, intensidade, velocidade e tonelaxe do tráfico previsto, sendo obrigado empregar nas redes primarias e secundarias o aglomerado asfáltico sobre base de resistencia suficiente, podéndose rebaixar a resistencia da base no resto do viario internúcleos ou interparroquial. Nos núcleos urbanos ou rurais poderanse empregar outros tipos de pavimentos en función das características e das condicións estéticas ou de ordenación urbanística, sendo obrigado nos núcleos históricos o emprego de enlousados e outros acabados de pedra natural. Nas rúas con ancho superior a 6 m. deberán quedar definidos os espazos dedicados ao tráfico rodado e peonil sen que sexa obrigado un cambio de nivel entre ambos nin cambios de material, sempre e cando estes cumpran coa funcionalidade e características de uso de cada un deles. Serán de aplicación tamén estas condicións ás zonas basicamente peonís que deban ser atravesadas puntualmente por viarios ou sendas para vehículos rodados ocasionais, pero neste caso os pavimentos deberán estar obrigatoriamente ao mesmo nivel que os peonís. No viario definido con algún dos seus laterais delimitado por un espazo libre ou zona verde a beirarrúa desa banda poderá integrarse nese espazo libre, sobre todo naqueles viarios de cativa dimensión. Normas específicas para a supresión de barreiras arquitectónicas e aparcadoiros. Como precaucións xenéricas neste eido deberanse cumprir en todos os elementos da urbanización e máis en concreto nos aparcadoiros as disposicións contidas na LASB (así como no RASB, e –no seu caso- no DAEP e no OAEP que o desenvolve). O deseño da rede de abastecemento realizarase tendo en conta a rede existente, os puntos de toma da rede xeral e a ordenación global da zona, a fin de garantir en caso necesario a posible condición do tramo da rede proxectada como punto de paso para o abastecemento a outras zonas. A este respecto deberase atender a xerarquización global e previsións da empresa concesionaria do servizo municipal de augas, seguindo as normas particulares que a respecto deste servizo teña establecidas en cada momento para a súa explotación e mantemento. Previsións de consumo. As previsións de cálculo de auga potable realizaranse segundo as demandas por tipo de uso que a correspondente Confederación Hidrográfica estableza no seu Plan Hidrolóxico de Cunca. En caso contrario, en zonas industriais as previsións serán de 0,5 l/seg. e Ha. de superficie bruta, e para o resto de usos as que se recollen nos parágrafos seguintes. As previsións de cálculo para hidrantes contra incendios será a seguinte: As previsións de cálculo para a rede de rega, serán como mínimo de 5 l/ m 2 por día sobre a superficie total a regar, debéndose promover a reutilización e o emprego de augas grises e/ou atmosféricas para estes fins. Os consumos máximos para o cálculo das redes obterase aplicando un factor sobre o consumo medio diario derivado das previsións xa citadas: As condicións básicas de deseño a cumprir polas redes de abastecemento serán as seguintes: O deseño da rede de saneamento realizarase tendo en conta a rede existente, os puntos de toma da rede xeral e a ordenación global da zona, a fin de garantir en caso necesario a posible condición do tramo da rede proxectada como punto de paso para a evacuación doutras zonas, solicitando a este respecto información das previsións que para as redes xerais de saneamento ou pluviais poidan ter os servizos técnicos municipais no intre de se redactar o proxecto. O saneamento realizarase normalmente por medio do sistema separativo cando os efluentes se sometan a depuración de residuais ou cando estea xa proxectada nesa zona unha depuración a curto prazo. Nestes casos as redes de pluviais conduciranse sempre ata os ríos ou regatos próximos, (agás que estas augas sexan almacenadas para outros usos distintos do consumo humano como rega ou limpeza de viario). No caso de que non exista aínda depuración ou previsión de realizala nos próximos anos (un mínimo de 10, segundo informe municipal ao respecto), e sexa excesivamente complexo ou gravoso o desaugue a canles naturais da rede de pluviais, permitirase a construción dun sistema unitario, sempre que o Concello o permita expresamente. Quedará prohibido calquera tipo de vertido de augas residuais a ceo aberto ou verteduras doutro tipo que non cumpran especificamente as normativas existentes de salubridade e medio ambiente, debéndose ter en conta especificamente as verteduras de tipo industrial, que en función do seu perigo deberán someterse a procesos completos ou parciais de depuración, independentes ou semiintegrados na rede xeral de saneamento, de xeito que se poida garantir a idoneidade ou admisión da súa composición con carácter previo á súa incorporación ás redes xerais ou ao medio ambiente, ou en caso contrario ser obxecto de recollida independente con destino a plantas especiais de tratamento de residuos industriais. Para o cálculo da rede de saneamento adoptarase como caudal de augas residuais o mínimo e o máximo previstos para o abastecemento de augas. Os caudais de augas pluviais calcularanse a partires dunha precipitación de 200 l/s Ha. para superficies inferiores a 10 Ha., e no caso de superficies superiores calcularanse os caudais máximos de chuvia segundo os datos do observatorio ou estación meteorolóxica máis próxima, cunha probabilidade de repetición de 5 anos na rede secundaria e de 10 anos na rede primaria e nos sistemas xerais, tendo sempre en conta o retardo na acumulación de caudais. Aos caudais de pluviais así obtidos aplicaránselle os coeficientes de escorrentía necesarios, en función da tipoloxía da superficie ou terreo de que se trate, tomando como mínimos os seguintes: As condicións básicas de deseño, a cumprir polas redes de saneamento, serán as seguintes: Tódalas instalacións de transporte e abastecemento de enerxía eléctrica e os centros de transformación cumprirán o establecido nos seus respectivos Regulamentos Técnicos, tanto en alta, media como en baixa tensión, adaptándose ás condicións particulares que establecen as Empresas Subministradoras de enerxía eléctrica en cada zona e as que establece o presente PXOM, atendendo as condicións establecidas no artigo 4.9.3 para os sistemas xerais e para unha parte dos sistemas locais. Exceptuarase desta obriga nos casos concretos que se relacionan de seguido: O alumeado público deberá ter unha dobre función de adecuación das condicións de visibilidade nocturna e de mellora ambiental no espazo público (ou polo menos evitando o menoscabo estético do ambiente urbano), polo tanto os elementos visibles de que consta o sistema de alumeado deberán harmonizar coas características da zona. Para isto o Concello establecerá un catálogo limitado de modelos estandarizados ou admisibles a empregar, polo menos nas zonas da maior interese ou proxección urbanística.1-2 condutores para mando. Tódalas instalacións de telecomunicación cumprirán o establecido nos seus respectivos regulamentos e lexislación (principalmente a LTEL), as que establece o presente PXOM no artigo 4.9.3, e garantindo en todo caso unha competencia efectiva e a non discriminación dos distintos operadores. A instalación de equipos emisores de telecomunicación estará sometida ás autorizacións que se establecen na lexislación aplicable e ademais as seguintes: A inspección das obras de urbanización as levarán a cabo os Servizos Técnicos Municipais, polo menos en dous momentos distintos de realización das obras: Aos efectos da protección e sinalización de obras na vía pública deberanse verificar (entre outras) as seguintes cuestións: 1.—Todo tipo de obra ou elemento provisional, tales como gabias, andamios ou análogos, que implique perigo, obstáculo ou limitación de percorrido, acceso ou estancia peonil deberá sinalizarse e protexerse de maneira que garanta a seguridade física de tódolos viandantes.2.—As especificacións técnicas de sinalización serán: As obras que vaian a ser recibidas polo Concello para a súa conservación e mantemento poderán ser obxecto de probas de funcionamento, resistencia ou calidade, sendo por conta do promotor a realización das obras complementarias precisas para resolver os problemas detectados, podendo ser obxecto de sancións se non se levan a cabo, ou ben realizalas o propio Concello a costas do promotor. A validez da licenza de obras caducará en caso de incumprimento inxustificado das condicións impostas nela. Unha vez rematadas as obras, os Servizos Técnicos Municipais redactarán o informe pertinente logo da inspección das obras (no que se incluirá un apartado concreto sobre o cumprimento da lexislación sobre barreiras arquitectónicas e urbanísticas) para que o Concello poida acordar ou non a recepción provisional das mesmas. A partires da recepción provisional comezará un prazo de garantía de seis meses de duración como mínimo, durante o cal, o mantemento das obras correrán a cargo do contratista. Unha vez rematado o prazo de garantía realizarase unha nova inspección que será informada polos Servizos Técnicos Municipais para que o Concello poida proceder, no caso de que esta sexa satisfactoria, á recepción definitiva das obras. Un espazo exterior de calidade, será aquel determinado polo planeamento que estará deseñado, seguindo criterios de calidade ambiental e sustentabilidade e dotado de servizos e equipamento acordes co uso que del se poida esperar como espazo de servizo público ou comunitario e dos usos que se desenvolvan nas edificacións ás cales sirva. Deberá ter as condicións suficientes para cumprir unha dobre misión de espazo de convivencia e uso funcional para a colectividade, e conformar un espazo ambiental que lle permita cumprir tamén unha función de fondo ambiental perceptivo de calidade desde o espazo interior das edificacións e vivendas. A definición duns parámetros para o espazo exterior de calidade é necesaria para aqueles espazos que (nos ámbitos de planeamento que requiran dunha urbanización integral) vaian a determinar nas vivendas a súa consideración como vivenda exterior, por abrir a eses espazos os ocos de ventilación e iluminación das estancias das vivendas que regulan esa condición, segundo a define o PXOM, en cumprimento do artigo “I. A.1.1. Condicións de vivenda exterior” do Anexo das NHV, pero entendemos que o resto de espazos (fóra dos ámbitos de planeamento) deben tender a ese estándar de calidade, aínda que non será obrigado adaptarse a estas condicións estritas neses outros espazos. Os espazos exteriores de calidade poderán ser de diverso tipo segundo a súa propiedade (públicos, comunitarios e privados), e as esixencias que se poidan establecer sobre eles serán proporcionais ás que se poidan esixir a cada un destes grupos (en orde decrecente ao grao de propiedade e privacidade do espazo). As características dos espazos comunitarios (neste caso o significado de comunitarios refírese aos que son usados por múltiples usuarios), tanto públicos como privados, serán homoxéneas, só diferenciadas pola propiedade e condicións de uso que deberá definirse no planeamento. Ademais o PXOM vai a establecer un último grupo de propiedade privada individual ou unifamiliar cun menor grao de esixencia. Nos ámbitos de protección de bens do patrimonio cultural, calquera actuación deberá obter previa á licenza, a autorización da Consellería de Cultura. Estableceranse aquí as condicións aplicables aos novos espazos, e os existentes terán que irse adaptando progresivamente a esas condicións, sobre todo os públicos e os comunitarios. De calquera xeito o espazo xa consolidado debe mudar sustentablemente para acadar maior grao de calidade mediante actuacións proporcionadas, xustificadas e económica e socialmente xustificables, para achegarse tendencialmente ás esixencias que aquí se establecen para os novos espazos. A calidade do espazo xógase en diversos eidos (expostos na memoria xustificativa), e polo tanto a presente normativa tentará regular nestes eidos para poder asegurar desde o planeamento xeral unha certa seguridade na consecución dos obxectivos de calidade necesarios para este tipo de espazos. As dependencias básicas destes espazos a respecto de diversas determinacións das NHV (que non dependan en exclusiva do deseño propio dos edificios ou das vivendas), serán de obrigada xustificación polo planeamento (segundo establece o Artigo 4º.-Coordinación co planeamento, das NHV). As características reais da formalización do espazo exterior de calidade (tanto dos novos espazos como da remodelación dos espazos existentes) xóganse nos aspectos de detalle (que se definen no planeamento de desenvolvemento, nos proxectos de urbanización, mais tamén nos proxectos de edificación), e para isto establécense unha serie de obxectivos de calidade que se deberán aplicar rigorosa e sistematicamente aos espazos nese planeamento secundario: A urbanización dos espazos libres e zonas verdes acomodarase, no posible, á configuración primitiva do terreo. En particular as zonas verdes dispostas en terreos de pendente acusada deberán ordenarse mediante rebaixes e abancalamentos que permitan a súa utilización como áreas de estancia e paseo, debidamente integradas a través dos elementos de articulación precisos, tales como itinerarios peonís, escaleiras, liñas de arborado e outros análogos. Os Proxectos de reurbanización incluirán adicionalmente a renovación das infraestruturas urbanas necesarias para a modernización das redes de servizos urbanos, en coordinación coas necesidades de actuación das diferentes empresas municipais e de servizos urbanos. Para garantir a calidade do espazo cómpre tamén prever, a medio prazo, as posibles inxerencias de aspectos como as molestias ocasionadas polas obras de infraestruturas en espazos xa urbanizados e utilizados, por tanto é preciso prever a ordenación do subsolo e dos servizos urbanos nas obras de urbanización, establecéndose algunhas disposicións xerais ao respecto: 1.—Os Proxectos de Urbanización deberán resolver os encontros de servizos nos cruzamentos de beirarrúas e calzadas, establecendo a orde de disposición de cada un deles, así como resolver a ordenación dos trazados dos servizos urbanos. O trazado realizarase preferentemente por espazos libres non rodados, configurando unha reserva de solo con largura suficiente para aloxar as instalacións necesarias para dotar ás parcelas resultantes do planeamento.2.—Todos os Proxectos de Urbanización incluirán planos descritivos da separación entre servizos, que deberá respectar a presenza do arborado nas beirarrúas, así como os elementos adicionais ás canalizacións como arquetas, cámaras de rexistro, armarios, etc., sobre todo nos cruzamentos entre viarios.3.—A disposición de servizos urbanos nas seccións do viario de nova urbanización, como na reurbanización do viario existente, realizarase de acordo coas ordenanzas xerais do PXOM ou coas respectivas Ordenanzas Municipais. Para a ordenación da edificación e a súa integración no contorno en ámbitos onde se deba concretar unha nova orde nación detallada ou unha nova disposición da edificación diferente da contemplada no PXOM, establécense algunhas medidas concretas: 1.—As obras de nova edificación deberán proxectarse tomando en consideración a topografía do terreo, a vexetación existente, a posición do terreo respecto a cornixas, fitos ou outros elementos visuais, o impacto visual da construción proxectada sobre o medio que a rodea e o perfil da zona, a súa incidencia en termos de soleado e ventilación das construcións dos predios lindeiros e, en vía pública, a súa relación con esta, a adecuación da solución formal á tipoloxía e materiais da área, e demais parámetros definidores da súa integración no medio urbano.2.—A Administración Urbanística Municipal poderá esixir a inclusión na documentación coa que se solicite licenza, dun estudo de visualización e paisaxe urbana no estado actual, e no estado futuro que corresponderá á implantación da construción proxectada.3.—A administración urbanística municipal poderá establecer criterios selectivos ou alternativos para o emprego harmonioso dos materiais de edificación, de urbanización e de axardinamento, así como das colaboracións admisibles. A urbanización e a reurbanización dos viarios e interseccións no viario público existente executaranse de acordo cos criterios e niveis de accesibilidade rodada, peonil, bicicleta e transporte público colectivo, consecuencia da proposta de xerarquización do sistema viario urbano, segundo a categoría e a funcionalidade correspondente a cada un dos viarios en función do papel que deben cumprir dentro no reparto modal asignado polo Plan entre os diferentes modos de transporte público, privado e non motorizado, e cumprindo sempre as condicións aplicables sobre accesibilidade. Imos a encargarnos aquí de caracterizar aqueles aspectos de maior incidencia na calidade do espazo e centrándonos nos tipos de viario e de mobilidade máis sustentables, e por tanto nos peonís e os non motorizados.1.—A pavimentación de beirarrúas e calzadas farase tendo en conta as condicións do soporte e as do tránsito que percorrerá sobre elas, así como as que se deriven dos condicionantes de ordenación urbana e estéticos, axustándose, se é o caso, aos criterios establecidos para os ámbitos incluídos no Catálogo de Espazos Públicos.2.—A separación entre as áreas dominadas polo viandante e o automóbil manifestarase de xeito que queden claramente definidos os seus perímetros, establecendo esta separación normalmente mediante resalte ou bordo, agás nas rúas compartidas. A tales efectos, diversifícanse os materiais de pavim entación, de acordo coa súa diferente función e categoría, circulación de persoas ou vehículos, lugares de estancia de persoas, estacionamento de vehículos, rúas compartidas, cruzamentos de viandantes, pasos de bicicletas e vehículos similares, etc.3.—O pavimento das sendas de circulación dos viandantes e as prazas facilitará a cómoda circulación de persoas e vehículos de man; distinguiranse as porcións daquelas que ocasionalmente puidesen ser atravesadas por vehículos a motor, que non deformarán o seu perfil lonxitudinal senón que terán acceso por achafranado do bordo e/ou elevación do pavimento da rúa nese punto.4.—Os Proxectos de Urbanización deberán garantir a presenza de sendas públicas para viandantes e itinerarios libres de obstáculos nas condicións aplicables sobre accesibilidade.5.—Nas obras de reurbanización de viario existente, cando as condicións dos números anteriores non poidan cumprirse, ampliarase o largo das beirarrúas suprimindo as prazas de aparcadoiro necesarias, para que polo menos se poida dispor dunha largura libre de obstáculos de 1,40 m. Nos casos en que por “imposibilidade física” nas barriadas tradicionais non se poida cumprir o anterior, deberase dispor polo menos dunha largura tal que permita o paso dunha persoa en cadeira de rodas. Se nin sequera pode cumprirse esta esixencia no caso de reurbanización de rúas existentes estreitas, recorrerase, como deseño preferente, ao de “rúa de circulación compartida”. 1.—Evitarase a impresión de separación entre calzada e beirarrúa; polo tanto, non existirán diferenzas físicas notables entre os distintos elementos da sección transversal da rúa. As bandas que visualmente dean a impresión de separar o espazo peonil do vehicular deberán interromperse cada vintecinco (25) metros de maneira perceptible.2.—As entradas e saídas das rúas compartidas deberán recoñecerse como tales pola súa propia ordenación e, na medida que sexan utilizables por vehículos, trataranse de forma análoga aos accesos de garaxes e aparcadoiros.3.—Disporanse ordenacións e dispositivos específicos nas distintas partes da zona de coexistencia destinadas á circulación vehicular, de modo que os vehículos circulen á velocidade dos viandantes.4.—Se se dispuxesen espazos especialmente deseñados como áreas de xogo, separaranse e diferenciaranse dos destinados á circulación. Vías para bicicletas.1.—O deseño das vías para bicicletas en calquera das súas clases (carril-bici, carril de bici-bus, pista bici e beirarrúa bici) atenderá á seguridade de vehículos, ciclistas e viandantes e ás disposicións contidas nas Ordenanzas Municipais que regulen especificamente esta materia.2.—Sinalizaranse os itinerarios de vías para ciclistas, ben en carrís en plataforma reservada, ou dentro de beirarrúas e rúas peonís.3.—Nas estacións de inmediacións e intercambiadores principais e naquelas zonas de maior concentración de estacionamentos, habilitaranse consignas “ad hoc” para bicicletas, especialmente en zonas escolares e comerciais. Do mesmo xeito habilitaranse estas consignas na execución de todas as dotacións de equipamentos públicos cualificadas de Sistemas Xerais ou ao Servizo do Barrio-Cidade.4.—Os Proxectos de Urbanización e de Reurbanización incluirán nas súas determinacións a sinalización de espazos exclusivos para estacionar bicicletas, incluíndo os soportes axeitados, a razón dun mínimo dunha praza por cada dez de aparcadoiros en superficie. Enténdese por mobiliario urbano o conxunto de obxectos ou elementos que se sitúan no espazo público, coa finalidade de atender unha necesidade social ou prestar un determinado servizo ao cidadán. Contribúen á configuración da paisaxe urbana e a calidade de vida. Dada a importancia do mobiliario e da sinalización na calidade do espazo recóllense estes aspectos con máis detalle no presente apartado. Deberase prever nos espazos exteriores públicos e comunitarios a instalación do mobiliario urbano que precisen, atendendo en primeiro lugar as súas demandas de uso, mais tamén ao tipo de propiedade do espazo (que regulará o nivel de esixencia sobre o equipamento a dispor). O mobiliario deberá aterse aos modelos que o Concello teña estandarizados ou catalogados como admisibles (no seu caso), sendo necesaria a autorización expresa dos novos elementos non catalogados (caixas de correo, cabinas de teléfono, bancos, fontes, papeleiras, colectores de lixo, xogos de nenos, tódolos elementos exteriores de instalacións urbanas, peches, aseos, casetas, quioscos, elementos publicitarios, monumentos, esculturas, etc.) que se materializará no informe técnico municipal preceptivo sobre os proxectos ou propostas de urbanización, sobre todo no caso de que o mantemento posterior vaia a corresponder ao Concello, aos efectos de coordinar os procesos de conservación de todo o espazo público municipal e os seus elementos integrantes. Os elementos de mobiliario urbano, tales como cabinas ou fornelas telefónicas, fontes, papeleiras, bancos e outros análogos, deseñaranse e colocaranse de maneira que non obstaculicen a circulación das persoas e permitan ser usados coa máxima comodidade. Iguais condicións deberán posuír os elementos saíntes que se sitúen en espazo peonil, tales como marquesiñas, toldos e outros análogos, que deberán evitar, en todo caso, ser un obstáculo para a libre circulación das persoas. Todos estes elementos localizaranse en lugares que non impidan, nin dificulten, a visibilidade dos sinais de circulación ou prevención. A disposición, características e situación de todos estes elementos nos espazos públicos deberán cumprir en todo caso as disposicións contidas na LASB, no RASB, no DAEP e no OAEP. As mesmas condicións serán aplicables aos sinais de tránsito, semáforos, postes de iluminación ou calquera outro elemento vertical de sinalización que se sitúe nun itinerario ou espazo de acceso peonil, e situaranse no bordo exterior da beirarrúa, e ademais deberá procurarse o agrupamento de varios elementos nun único soporte para reducir a súa afección e a ocupación innecesaria do espazo. Todos estes elementos conforman a parte inerte da estrutura vertical da actuación, de gran importancia na imaxe global do ámbito de actuación, por tanto deberán coidarse ao máximo, tanto o seu deseño como a súa disposición e a súa integración nas zonas lindeiras xa urbanizadas (pero sobre todo coas zonas aínda virxes ou sen urbanizar). Os Proxectos de Urbanización incluirán a necesaria sinalización vertical e horizontal das vías urbanas proxectados (pasos de viandantes, bandas de detención, símbolos en calzada, etc.). Así mesmo, os proxectos de interseccións que necesiten instalacións de semaforización ou a reforma das existentes, incluirán obrigatoriamente as canalizacións, arquetas e cimentacións dos postes e báculos semafóricos para a regulación semafórica das fases, así como os pasos de viandantes necesarios. A instalación dos elementos de sinalización ou mobiliario urbano deberá prever (cando fora necesario, e por conta do adxudicatario da actividade que así o requira), as acometidas de auga, saneamento, electricidade e outras que sexan precisas ou que autorice o Concello, axustándose ás normas específicas que regulan cada actividade e as disposicións que lle sexan de aplicación. Estas acometidas deberán ser subterráneas, esixirán as autorizacións correspondentes, e conectaranse ás redes xerais de servizos. O mobiliario circunstancial e temporal que se instale na vía pública ou nos espazos libres con motivo das autorizacións que se outorguen para terrazas e veladores vinculados a actividades de hostalería deberán deixar expedita en calquera caso espazos de paso que cumpran cos largos mínimos especificados na lexislación xa citada sobre Accesibilidade. Estes espazos comunitarios deben dispor duns servizos mínimos que permitan unha utilización axeitada como espazo libre por parte dos comuneiros do edificio, e á súa vez, configuren un espazo que se poida deleitar ambientalmente por outros habitantes do cuarteirón, aínda que non pertenzan a ese edificio, pero que teñan espazos habitables que conecten con ese espazo xeral do patio de cuarteirón. Eses servizos mínimos serán os seguintes: Dada a importancia destes elementos fundamentais na configuración do espazo exterior e na propia calidade do espazo, recóllense os aspectos que a eles se refiren con máis detalle no presente apartado, ademais das condicións xa establecidas no apartado 5.3.6 da presente normativa.1.—Será obrigatorio, ademais da xardinaría propia dos espazos libres, plantar árbores de sombra en número adecuado ao espazo urbano no que se localicen e dispostos en función das características da especie a plantar, de modo que a súa secuencia proporcione a maior sombra posible no verán en espazos de estancia, e compatibilizada no inverno (nas zonas arboradas próximas ás vivendas) para permitir o soleado necesario nas vivendas; O interese do arborado enténdese asociado á expresividade plástica da súa estrutura externa, á súa altura e largo, á forma e cor da súa cortiza, ao tipo, forma, tamaño, textura ou singularidade da folla, ao tipo e colorido da súa floración ou dos seus froitos, etc. A utilización das árbores para contribuír á definición da estrutura da praza, recadrando recintos ou enmarcando elementos escultóricos ou arquitectónicos. Tamén poden utilizarse deliberadamente para ocultar algunha vista, actuando como pantalla visual.2.—As árbores plantaranse conservando a guía principal, con titores e proteccións que aseguren seu enraizamento e crecemento nos primeiros anos. A observancia sobre protección do arborado existente, será rigorosa tanto no proxecto de urbanización, como á hora de redactar o planeamento de desenvolvemento, evitando ao máximo calquera afección ao arborado existente.3.—Nos Proxectos de Urbanización o tamaño do arborado será dun perímetro que asegure a súa pervivencia. Con carácter orientativo, establécense os seguintes perímetros mínimos: 4.—As árbores serán preferentemente de sombra en zonas abertas de parque, ou frondosos, de folla caduca, rápido desenvolvemento e resistentes ao medio urbano en zonas próximas a vivendas para facilitar o soleado en inverno. Primaranse a implantación de especies autóctonas.5.—Todos os Proxectos de Urbanización levarán incluído a rede de rega para a xardinaría e plantacións deseñadas, así como para os aliñamentos principais de arborado nas beirarrúas (en caso necesario, cando non estea garantido o rego por auga de choiva na meirande parte do ano). 6.—Construiranse equipos de empenamento e canalizacións de canos de rega de auga non potable con goteiros para subministración ao arborado e arbustos, e técnicas de aspersión e sistemas axeitados para a subministración de auga ás superficies e praderías con capacidade suficiente para alimentar o conxunto axardinado. Así mesmo, incluirán os mecanismos para a programación automática da rega, incluíndo a sectorización correspondente. Os patios de cuarteirón de edificios de vivenda colectiva deberán urbanizarse integramente e axardinarse polo menos no cincuenta por cento (50%) da súa superficie, segundo as condicións básicas establecidas no apartado anterior de condicións xerais e dotaranse do arborado mínimo establecido no punto 5 do seguinte apartado. A execución desta esixencia realizarase conxuntamente coa construción das edificacións en cada parcela e o custo será sufragado por cada promotor ou comunidade de propietarios (no seu caso). De igual xeito, deseñaranse os itinerarios libres para aproximación e manobra dos vehículos de extinción de incendios e salvamento (no seu caso). 1.—Todas as vías urbanas incluídas nos Proxectos de Urbanización, e Reurbanización de viarios, terán arborado nas beirarrúas e medianas. O número ou secuencia de arborado a plantar será como mínimo cada 8 metros en cada beirarrúa; non obstante, se a especie a plantar aconsella un número menor, as exemplares sobrantes plantaranse nas zonas axardinadas do ámbito conforme ás indicacións do Servizo Municipal Competente. De igual modo, de estimarse necesario polo Concello, será obrigado instalar bancos nas beirarrúas cada 30 metros; a observancia sobre protección de arborado, será rigorosa no proxecto de urbanización. Onde haxa aparcadoiros en liña ou batería as árbores situaranse entre as prazas de estacionamento e non só nas beirarrúas, así como nos grandes aparcadoiros públicos para protexer os vehículos.2.—No caso de prazas ou ámbitos axardinados fortemente condicionados por un viario de elevada densidade deberase tratar de crear pantallas visuais que ademais illen do ruído, na medida que permítao o espazo dispoñible.3.—As especies de árbores e arbustos a elixir serán de recoñecida adaptación ao clima do concello ou da zona concreta.4.—Criterios de axardinamento no deseño do viario: 5.—Incremento do patrimonio urbano natural no viario e no espazo vinculado á edificación. A fin de conservar e mellorar o medio ambiente, e como complemento da definición de soar establecida no artigo 4.2.9, toda obra nova de edificación estará obrigada a incrementar o arborado do núcleo en proporción á fronte de parcela e ao número de vivendas, segundo as seguintes condicións: 1.—Para o outorgamento de permisos de obra, esixirase coa documentación técnica, a localización das árbores existentes no espazo público e no privado, facendo constar se no arborado se dá algunha das seguintes características: 2.—As empresas que realicen obras na vía pública, deberan ter sumo coidado en non danar especies forestais, e solicitar autorización de intervención diante do Organismo Municipal Competente (OMC). 3.—As intervencións de índole privada deberan arbitrar os medios necesarios para a conservación do arborado no espazo público e mesmo no privado (sobre todo o arborado de interese xa citado: histórico, de gran porte ou autóctono), debendo presentar os planos que así o documenten diante do OMC. Toda plantación efectuada por particulares require do asesoramento e autorización expresa do OMC.4.—Resulta inadmisible a poda indiscriminada ou abusiva do arborado e defínense as razóns polas que se admite a poda, en todos os casos con autorización e o control do OMC. Causas posibles de poda: 5.—A realización de obras novas ou remodelacións, non será causa de eliminación ou erradicación do arborado público e do privado que teña un valor especial. Será posible a eliminación puntual de arborado cando se dean algunha das seguintes circunstancias debidamente xustificadas: Cando sexa imprescindible a extracción non poderá realizarse por particulares, debendo ser autorizada polo OMC. Perante extraccións suficientemente xustificadas, o propietario debera repoñer o arborado que indique o OMC. Como condicionante previo á intervención, o deseño dos espazos libres (públicos, mais tamén en certa medida os privados) deberá ter en conta todos aqueles elementos existentes no territorio que conforma o seu substrato, valorándoos axeitadamente e tratando de integrar na proposta de ordenación todos aqueles que pola súa singularidade como elementos independentes ou como conxunto poidan axudar a configurar o espazo de que se trate, preservando no posible a súa memoria colectiva anterior e as preexistencias notables, debendo terse en conta os criterios establecidos ao respecto no art.5.4.3. O espazo exterior de calidade, tanto público como privado, será deseñado con criterios de sustentabilidade. Este deseño xustificarase tanto no planeamento como nos proxectos de urbanización e edificación. Como criterio xeral deberase definir unha política estratéxica de xestión urbana con criterios de sustentabilidade para aplicar a creación e transformación do espazo, que considere a equidade, competitividade e a sustentabilidade como principios reitores, co fin de dar resposta aos retos urbanos nos ámbitos social, económico e ambiental, considerando aos cidadáns como principais actores e participantes da xestión urbana, para construír cidades cunha maior calidade de vida. Tanto en recursos como na xeración de residuos, os documentos urbanísticos deben incluír unha análise dos ciclos do metabolismo urbano, sendo como son os únicos documentos normativos que definen o modelo de cidade e teñen instrumentos para levalo a cabo. A sustentabilidade real xógase nos aspectos de detalle que escapan á realización do PXOM, pero este ten potestade normativa para inducir no planeamento de desenvolvemento (que é onde se deben proxectar e establecer esas medidas de sustentabilidade real) a obriga de actuar e proxectar sustentablemente, polo tanto establécense unha serie de obxectivos de sustentabilidade que se deberán aplicar rigorosa e sistematicamente nese planeamento secundario: Nos ámbitos que precisen dunha ordenación integral, deberanse tomar as seguintes medidas estruturais: Os instrumentos de ordenación e as obras de urbanización deben garantir a accesibilidade a estes espazos exteriores de calidade, de acordo co DAEP e a OAEP, así como a LASB e o RASB, e demais normativa que resulte de aplicación nesta materia. En calquera caso imos a contemplar unhas normas específicas para a supresión de barreiras arquitectónicas nestes espazos, que complementan e detallan as condicións xerais recollidas no artigo 4.11.1.1 da presente normativa: O deseño global da actuación deberá garantir o cumprimento da función para a que foi reservado ese espazo no planeamento superior, atendendo a toda a normativa e lexislación aplicable, e tratará de integrarse no espazo público global no que se insire, atendendo especialmente aos seus puntos de contacto perimetral con outros espazos xa urbanizados ou pendentes de urbanización, segundo a ordenación do PXOM. Os espazos exteriores de calidade como parques, xardíns e demais espazos libres de uso público, así como os itinerarios peonís e os mixtos destinados ao tráfico de peóns e vehículos, e tamén os espazos comunitarios previamente definidos, deseñaranse e realizaranse de forma que acaden o grao maior de accesibilidade (no caso de que existan diversos graos opcionais). 1.—O presente Título regula de forma xeral, e para a totalidade do termo municipal, as condicións de protección do medio ambiente e o patrimonio e os recursos naturais e paisaxísticos, como bens fundamentais de carácter social, cultural e económico da comunidade, complementándose coas condicións tipolóxicas e estéticas do Título IV, mais as proteccións arquitectónica e arqueolóxica do Catálogo, que se recolle no Título X da presente normativa. Se ben toda a Normativa Urbanística establecida polo Plan Xeral diríxese a estes fins de protección; no presente Título desenvólvense especificamente as condicións xerais referentes aos seguintes extremos: A.- Protección medioambiental. B.- Protección ecolóxica e dos recursos. C.- Protección da paisaxe e da imaxe e escena urbana.2.—O réxime de proteccións das materias que se regulan no presente Título deriva, dunha parte, das determinacións da lexislación sectorial en materia de protección ambiental, dos recursos naturais e de bens demaniais, que o planeamento fai súas incorporándoas á súa normativa; e da capacidade do planeamento para afrontar e regular a protección e mellora dos valores medioambientais e paisaxísticos municipais. En consecuencia, estarase ao disposto na lexislación xeral sobre estas materias, así como as lexislacións complementarias (e os decretos ou regulamentos que as desenvolvan), que son as que se recollen con carácter xeral nos apartados respectivos do artigo 1.3 da presente normativa. O Concello poderá elaborar e aprobar, en calquera momento, Ordenanzas Municipais reguladoras –ou modificar e complementar as existentes- sobre aquelas destas materias que sexan da súa competencia, que complementarán, corrixirán ou substituirán as presentes determinacións que establece o PXOM (sen afectar as determinacións da lexislación xeral e sectorial), e sen necesidade de modificar o PXOM.3.—O réxime de proteccións é de aplicación en tódalas clases de solo, sen prexuízo de que parte da regulación só sexa aplicable a unha clase de solo en razón dos seus contidos.4.—As medidas ambientais correctoras e compensatorias incluídas (no seu caso) no apartado de Medidas Preventivas e nas fichas de impacto de cada actuación e incluídas no Informe de Sustentabilidade Ambiental do presente Plan considéranse determinacións vinculantes, e por tanto aplicables e incorporadas con carácter normativo (o que xa se indica nas fichas dos ámbitos). 1.—A responsabilidade da aparencia e conservación, tanto do medio natural como do medio urbano corresponde en primeiro lugar ao concello e, daquela, calquera clase de actuación que lles afecte deberá someterse ao seu criterio. Como consecuencia poderá denegar ou condicionar a concesión de licenzas de obras, de instalacións ou actividades, ou calquera outro tipo de permiso, que poida comportar un atentado medioambiental, estético ou inconveniente para a súa localización, de acordo co establecido por este Plan Xeral.2.—A responsabilidade acada aos particulares que deberán colaborar co Concello e entre si para a consecución dos obxectivos que se pretenden. Do mesmo xeito e en función disto, todos os cidadáns teñen o dereito e a obriga de denunciar ás autoridades municipais aqueles actos de edificación ou actividades que supoñan un perigo para a salubridade e para a natureza, ás construcións que padecen a falta de hixiene e ornato, as que ameacen ruína ou aquelas que puidesen ocasionar, polo mal estado dos seus compoñentes (remates, chemineas, cornixas, etc.) algún dano ou actuación que lesione os valores medioambientais, naturais ou urbanos, que caracterizan ao termo municipal.3.—Os responsables por acción ou omisión de calquera deterioro do medio ambiente estarán obrigados á restitución do estado orixinal á súa costa, mediante a adopción das medidas ou execución das obras precisas para tal fin, as cales deberán ser aprobadas ou ordenadas previamente polo Concello, cos prazos e condicións pertinentes, así como atender ao establecido na lexislación aplicable.4.—Os responsables ou titulares de explotacións ou usos extractivos, en activo ou non, están obrigados a rehabilitar o contorno degradado a consecuencia da súa propia actividade, de acordo co establecido no parágrafo anterior.1.—Estas Normas Urbanísticas regulan de forma xeral e para a totalidade do termo municipal as condicións de protección do medio natural e dos niveis de confort e seguridade para as persoas e a natureza. Son complementarias das disposicións específicas da Comunidade Autónoma sobre esta materia.2.—Para o solo clasificado como Rústico tamén se estará de forma xeral ao disposto no resto de lexislación específica sobre protección de recursos e do dominio público, sen prexuízo das condicións que se establecen a continuación.3.—Os sistemas de control ambiental para os plans, proxectos, obras ou actividades que ou ben por razón da actividade e/ou instalación que vai desenvolver ou ben porque as accións previstas se leven a cabo en áreas ambientalmente sensibles desenvolverase por medio dun estudo de impacto ambiental ou outra figura de avaliación ambiental establecida na normativa que resulte de aplicación.4.—Con carácter xeral as emisións a atmosfera, a contaminación de solos, as actividades cinexéticas, a protección da fauna, a utilización de explosivos e doutros materiais ou produtos nocivos ou perigosos para a saúde ou o medio ambiente, e todos os demais temas ou parámetros ambientais non recollidos ou regulados na presente Normativa, quedarán reguladas polas leis vixentes na materia, e no seu caso os seus Regulamentos ou as Ordenanzas Municipais.1. O planeamento de desenvolvemento e os proxectos de urbanización ou execución de actuacións, a través dos que se materializarán as propostas contidas no Plan, deberán incorporar as seguintes medidas de protección ambiental: 2. Os proxectos de urbani zación en desenvolvemento dos instrumentos de planeamento contemplados no Plan Xeral deberán, no posible, prever a utilización de materiais de terras e refugallos na execución da rede viaria. A estes efectos, poderase formular en desenvolvemento do Plan Xeral un Plan Especial de Reutilización de Terras e refugallos.3. Fomentarase, mediante a súa inclusión nos proxectos de urbanización, a creación e extensión dunha rede de auga procedente de recursos non potables, previa autorización do organismo de cunca, destinada ao rego de zonas verdes, bocas contra incendios ou limpeza pública, e deberá ser independente da rede local de abastecemento/subministración de auga potable. En calquera caso atenderase ás condicións esixibles para a protección de acuíferos recollidas no artigo 5.3.3.1.—O obxecto do presente capítulo é contribuír á recollida, xestión e reutilización dos residuos, no marco das competencias do PXOM, procurando os mecanismos que permitan unha axeitada recollida e tratamento dos residuos xerados no termo municipal e quedarán regulados pola lexislación medioambiental, a específica de residuos, os plans nacionais de residuos urbanos e de residuos da construción, as lexislacións de Minas e Augas, e demais normas sectoriais aplicables á materia. Así mesmo, serán de aplicación as disposicións ao respecto contidas na LRG e no Plan de Xestión de Residuos Urbanos de Galicia, así como, no seu caso, nas Ordenanzas Municipais. En calquera caso (e mentres non se elabore unha Ordenanza Municipal reguladora sobre os aspectos que de seguido se citan) deberán cumprirse as condicións dos puntos seguintes.2.—No referente aos Residuos de construción e demolición, a súa xestión farase en conformidade co disposto no DPXR e o DGRC. Os distintos proxectos de edificación e de urbanización deberán incluír as medidas necesarias para garantir o control de refugallos e residuos xerados durante a fase de construción e funcionamento, dando prioridade o destino destes en instalacións de valorización fronte a instalacións de eliminación. Para isto adoptaranse as seguintes medidas: a.—As terras, refugallos, residuos sólidos e demais material sobrante convencional que non se poida reutilizar na obra, xerados durante o desenvolvemento das actuacións urbanísticas proxectadas e os que se deriven do seu uso futuro, serán conducidos a instalacións de xestión controladas e legalizadas. b.—Os proxectos de obras nos que a súa execución poida xerar residuos non convencionais deberán determinar a tipoloxía dos mesmos, a forma en que se van a xestionar, as operacións de separación e recollida selectiva proxectadas, así como o destino final deles, en vertedoiros controlados, plantas de recuperación ou entrega a xestor autorizado. c.—Calquera residuo perigoso que poida xerarse nalgunha das fases de desenvolvemento da actuación deberá xestionarse de acordo coa lexislación vixente sobre este tipo de residuos.3.—O Concello incluirá entre as condicións das oportunas e preceptivas licenzas urbanísticas as determinacións oport unas para a xestión dos residuos perigosos que poidan xerarse, entendendo por tales aqueles que figuran na listaxe de residuos perigosos aprobada no OLER, así como os recipientes e envases que os contivesen, os que teñan sido cualificados como perigosos pola normativa comunitaria e os que poida aprobar o goberno, de conformidade co establecido na normativa europea ou en convenios internacionais dos que España sexa parte.4.—En todos os Proxectos de Urbanización estableceranse as previsións oportunas para a localización dos colectores de recollida selectiva de residuos, e a tal efecto reservarán en recintos adecuados xunto ao viario, espazos para a localización de recipientes de recollida de residuos, adecuadamente repartidos e cunha superficie total equivalente a 0,01 m² por habitante.1.—As augas residuais non poderán verter a leitos ou canles naturais públicas sen acadar os parámetros admitidos para o seu vertido final a eses espazos, e sempre deberán contar coa autorización do organismo da cunca hidrográfica, segundo dispón a LAE e a LAG.2.—Todas as redes de saneamento (as municipais ou públicas, mais tamén as particulares, veciñais ou comunais) deberán contar cunha depuración axeitada e adaptada ao volume e características do efluente, antes do seu vertido final ás citadas canles públicas (nas condicións do punto 1), e serán de aplicación as disposicións ao respecto contidas na normativa xeral e a sectorial de cunca, autonómica e nas Ordenanzas Municipais aplicables sobre estes aspectos, debéndose respectar escrupulosamente os parámetros de vertedura fixados nas devanditas Leis, Ordenanzas e Normas.3.—En calquera zona do termo municipal onde exista unha rede de saneamento municipal ou pública, será obrigada a conexión de toda fonte de vertedura de augas residuais a esas redes (coas limitacións que se poidan recoller a respecto das verteduras industriais). No caso de que a rede sexa particular, veciñal ou comunal a conexión será preferente (de común acordo cos titulares da rede) pero non obrigada. As actividades a instalar na fase de explotación que superen os parámetros de vertido establecidos pola entidade xestora do saneamento (municipal ou doutro tipo) haberán de someter os seus efluentes a depuración previa.4.—En ausencia de rede de saneamento (ou cando non sexa obrigada ou posible a conexión), en calquera edificio ou actividade que produza verteduras, será precisa a instalación de sistemas autónomos para o seu control: depuradoras, fosas sépticas ou similares, que deberán respectar os parámetros de vertedura fixados e realizar o mantemento e/ou baleirado periódico, ou control de vertidos finais que precisen segundo as súas características, e cumprir as condicións de vertido do punto 2.6.—Para a evacuación de augas pluviais recoméndase o uso de Técnicas de Drenaxe Urbana Sostible recollidas nas Instrucións Técnicas para Obras Hidráulicas de Galicia (ITOGH-SAN 1/4). 1.—Quedará regulada polo CTE, a LRU, a LPAG, o DCAG e os seus Regulamentos, en especial o RPCA e polas Ordenanzas Municipais no seu caso. En calquera caso (e mentres non se elabore unha Ordenanza Municipal reguladora sobre os aspectos que de seguido se citan) deberán cumprirse as condicións dos puntos seguintes.2.—As perturbacións por ruídos e vibracións non excederán dos límites que establecen as normas citadas anteriormente, sen prexuízo da aplicación de límites máis restritivos que se establezan nestas Normas para determinados usos. A tal efecto, e para completar o regulado no Anexo II do RPCA, recóllense no cadro seguinte os obxectivos de calidade acústica para ruído (referenciados a unha altura de 4 m.) aplicables a todas as áreas do territorio (que se identifican no correspondente plano da Memoria Xustificativa): De acordo co artigo 14 do RPCA, os obxectivos de calidade acústica das áreas urbanizables (en referencia ao solo urbanizable do PXOM) se verán diminuídos en 5 decibelios con respecto aos valores límite recollidos na táboa anterior.3.—Estableceranse medidas concretas para a redución da contaminación acústica, sobre todo nas zonas de maior sensibilidade: 1.—As construcións e instalacións no seu conxunto e materiais, así como as condicións de accesibilidade e contorno dos edificios, deberán adecuarse como mínimo ás esixencias de protección establecidas nos Documentos básicos de Seguridade en caso de Incendio DB-SI do CTE actualizados, e as normas de prevención de incendios vixentes para cada tipo de actividade.2.—En referencia aos incendios forestais a nivel xeral aplicarase a normativa xeral: LMOG, LPIF, DPIF e OREI, e a normativa particular que as desenvolva ou substitúa, así como os plans municipais de protección civil, co obxecto de protexer especialmente o espazo rural, os bens, infraestruturas, a poboación, as edificacións e os núcleos de poboación dos incendios. Para a edificación en parcelas próximas a masas forestais existentes, deberanse considerar as distancias mínimas que se deben gardar segundo o contemplado no anexo II da LMOG, o que non debera supor unha carga para os terreos forestais lindantes con estas parcelas.1) Co fin de garantir a seguridade e o benestar das persoas e a protección do medio ambiente, as edificacións deberanse proxectar, executar, manter e conservar de tal forma que se satisfagan os requisitos básicos establecidos na lexislación vixente. Ademais dos requisitos referidos anteriormente, todo proceso da edificación deberá tender a unha redución de impactos ambientais producidos polo funcionamento do edificio e a súa construción, atendendo a principios de protección medioambiental e desenvolvemento sostible, tales como: a.—A optimización na utilización dos recursos dispoñibles, mediante a adecuada reutilización, reciclaxe e uso eficiente dos mesmos, así como o emprego de recursos renovables. b.—A conservación do medio ambiente, mediante o axeitado uso do terreo, a xestión dos residuos xerados nas obras e a prevención de emisións e contaminación. c.—A obtención e o mantemento de ambientes saudables no interior dos edificios, mediante a prevención de emisións nocivas e a contaminación do aire, así como unha adecuada ventilación. d.—A aplicación de técnicas construtivas tendentes a evitar o uso de materiais contaminantes. e.—A consecución dun maior aforro no consumo enerxético e de auga. f.—A adecuación do deseño ás condicións bioclimáticas. g.—A accesibilidade a todos os espazos das persoas con mobilidade e comunicación reducida.2) Aos efectos previstos no presente Capítulo e na medida das posibilidades físicas concretas para cada edificio ou local, dos condicionantes do contorno, do uso a que se destine e da ordenanza de aplicación, establécense as seguintes condicións de deseño arquitectónico: a.—Iluminación natural: no deseño de todo edificio ou construción, a iluminación diúrna será preferente e basicamente natural (solar) nas dependencias destinadas á estancia ou ao traballo prolongado de persoas, de maneira que a iluminación artificial só sexa considerada como solución excepcional ou de emerxencia para as horas diúrnas, sen prexuízo de determinadas actividades que requiran especiais condicións de illamento luminoso ou acústico. b.—Alumeado eléctrico: a instalación de alumeado eléctrico deseñarase incorporando lámpadas e luminarias de máxima eficiencia luminosa, minimizando, no posible, a potencia eléctrica instalada para este destino. c.—Outras enerxías alternativas: Con independencia do establecido no CTE, recoméndase que toda edificación de nova planta poida incorporar, no posible, instalacións produtoras doutras fontes de enerxía das denominadas alternativas, con capacidade suficiente ou razoable para as necesidades propias do edificio. d.—Enerxías domésticas: para os usos de calefacción, quecemento de auga ou cociñado de alimentos procurarase a utilización de combustibles líquidos ou gasosos con preferencia á enerxía eléctrica. Prohíbese o uso de Fuel-oil. e.—Todo edificio ou actividade, contará cun local, ou espazo habilitado para colectores de lixo que deberá ter ventilación e instalación de auga e desaugadoiro, situándose de forma que o seu acceso, desde a vía pública, sexa o máis directo posible, preferentemente nos vestíbulos de acceso a garaxes.3) As instalacións urbanísticas deberán deseñarse co obxectivo principal de garantir a posibilidade de minimizar o consumo de recursos e maximizar a eficiencia, e a tal efecto cumpriranse as seguintes condicións: a.—Alumeado público: as novas instalacións desta infraestrutura regularanse segundo as condicións establecidas nas condicións de aforro enerxético, contempladas no artigo 4.11.6 da presente normativa, e as instalacións existentes iranse adaptando a esas condicións, paulatinamente, para garantir a eficiencia das instalacións. b.—Abastecemento de auga: as novas instalacións desta infraestrutura regularanse segundo as condicións establecidas nas condicións de aforro do recurso auga, contempladas no artigo 4.11.3 da presente normativa, e as instalacións existentes iranse adaptando a esas condicións, paulatinamente, para garantir a súa eficiencia. c.—Xestión sostible e aforro de auga: estableceranse medidas complementarias para o aforro deste recurso, co obxectivo de acadar a xestión sostible dos recursos hídricos, mellorando o abastecemento, promovendo a diminución progresiva das verteduras, e aumentando a calidade da auga, así como o seu uso e consumo racional por parte da cidadanía, mediante a aplicación das seguintes condicións: 4) Deberase establecer unha estratexia de aforro enerxético xeral, no ámbito das competencias municipais e do planeamento, iniciando procesos de cambio no consumo e na produción enerxética cara á sostibilidade, entre as que podemos sinalar algunhas actuacións prioritarias ou liñas de acción: 5) Deberase establecer unha estratexia de mobilidade sostible no ámbito das competencias municipais e do planeamento, iniciando procesos de cambio cara á sostibilidade, como a redución no consumo de combustibles fósiles non renovables, a redución da contaminación atmosférica e da contribución ao cambio climático, entre as que podemos sinalar algunhas actuacións prioritarias ou liñas de acción: 6) Deberase establecer unha estratexia de utilización sostible de materiais, no ámbito das competencias municipais e do planeamento, continuando e intensificando os procesos de cambio, xa iniciados, de cara á sostibilidade, como a redución xeral no consumo de materiais, e sobre todo a reutilización e a reciclaxe de materiais, podendo sinalar algunhas actuacións prioritarias ou liñas de acción: a.—Reducir a xeración de residuos, fomentar a reciclaxe e a reutilización dos residuos urbanos e facilitar a dispoñibilidade e doado acceso, tanto aos colectores de recollida como ás instalacións adecuadas para o seu tratamento e/ou depósito, cumpríndose en todo caso as medidas que a este respecto xa se contemplan na presente normativa, sinalando en concreto as seguintes: A curto-medio prazo o impacto da recollida de residuos debe minimizarse, e mesmo desaparecer, do espazo público, polo tanto é necesario habilitar na propia edificación (habitación, vivenda e edificio) os espazos e infraestruturas que o fagan posible. Por outra parte, co fin de minimizar o impacto que sobre o espazo público (friccións no tráfico, intrusión visual dos colectores, etc.) e os cidadáns (ruídos nocturnos, horarios, etc.) ten a recollida, parece razoable tratar de reducir estes impactos no deseño urbanístico. Mentres tanto, nas novas áreas a urbanizar ou nos procesos de reurbanización e transformación, a planificación e o proxecto urbanístico deben prever e incorporar os mecanismos e infraestruturas necesarias na edificación, no subsolo ou no espazo público que permitan una xestión de residuos baseada nas 3R (reducir, reutilizar e reciclar). Neses mesmos casos deberanse aplicar con rigorosidade as condicións reguladas principalmente nos artigos 4.5.9 e 5.2.3 da normativa do PXOM, para acadar en conxunto un importante aforro económico e ambiental, e en condicións atmosféricas saudables. b.—O uso racional e sustentable dos materiais (vinculado directamente á súa reutilización despois do reciclado) empregados na urbanización debe estar xa inducido desde a planificación e a proxectación urbanística, condicionando tanto o tipo de materiais a usar, minimizando o seu uso e a súa toxicidade, como a porcentaxe de materiais reciclados e de reutilización (tamén no espazo público en forma de mobiliario) que deberían incluír os novos desenvolvementos urbanos e as áreas en rehabilitación. Os proxectos de rehabilitación e as áreas de renovación urbana (integrais ou non), deberían demostrar que unha porcentaxe mínima de materiais de demolición son recuperados e reciclados. c.—Os materiais empregados na urbanización deberán ser tamén preferentemente de orixe local (sempre que se trate dunha zona produtora ou transformadora de calquera tipo de material que se poida utilizar na construción e urbanización do espazo e no seu mobiliario), para potenciar a economía e a produción local e para evitar transportes innecesarios e contaminantes.7) Na licenza de primeira ocupación dos edificios comprobarase especialmente que as medidas de aforro de recursos (principalmente enerxéticos, de consumo de auga e de xestión de materiais e residuos) esixidas pola presente normativa e a lexislación aplicable están realmente executadas e son operativas e funcionais.1.—As actividades extractivas deberán axustarse ás condicións establecidas no artigo 4.8.14 destas Normas e os movementos de terras as que se establecen no seguinte artigo (5.3.2). A licenza ou concesión das mesmas poderá realizarse unicamente cando se xustifiquen debidamente ditos extremos. Así mesmo, poderán esixirse garantías que permitan asegurar a realización das actuacións correctoras precisas para a estabilidade dos solos.2.—Os titulares das licenzas de obras serán responsables de que as verteduras de escombros que se orixinen nas mesmas se realicen nos vertedoiros autorizados pola Administración correspondente.3.—As actividades que teñen concesión administrativa de explotación ou de investigación de calquera tipo de recurso mineral ou extractivo, cumprirán as condicións das citadas concesións segundo a lexislación vixente. No PXOM se incorporan ademais (nos planos de información do PXOM) as zonas delimitadas para cada concesión dacordo a información facilitada polo organismo correspondente da administración autonómica. O presente artigo será de aplicación en todos os movementos de terra que se realicen no termo municipal coa soa excepción dos casos singulares que se recollen no seguinte parágrafo. Exceptúanse da aplicación das condicións que se establecen no presente artigo aquelas obras que se poidan realizar nalgunha das seguintes situacións excepcionais, nas que se deberán redactar estudos de impacto específicos que xustifiquen a integración das actuacións pretendidas: Establécense dous grupos básicos de condicións, en función da cualificación dos terreos, segundo a ordenación que establece o presentes P. X. O. M. As condicións que se establecen no presente apartado serán aplicables nos movementos de terra que se pretendan realizar nas parcelas do solo rústico, no solo de núcleo rural, no solo urbanizable de usos non industriais (unha vez realizadas as obras de urbanización básica e viario) e nas seguintes ordenanzas de tipoloxía aberta ou extensiva en solo urbano: extensiva, semiintensiva e intensiva en bloque aberto (sempre que non se establezan outras condicións máis limitativas nas ordenanzas correspondentes). As condicións ás que se terán que adaptar os movementos de terra son as seguintes: As condicións do presente apartado serán aplicables aos movementos de terra que se pretendan realizar nas parcelas do solo dedicado a equipamentos ou espazos libres de uso público, nas ordenanzas de solo urbano non incluídas no grupo 1 anterior, na ordenanza industrial en solo urbano e nas parcelas resultantes no solo urbanizable de uso industrial. Estas condicións son as seguintes: 2 Agás no caso da ordenanza intensiva en bloque aberto na que se permite actuar sobre o 75% da superficie da parcela, e mesmo sobre o 100% se é para acondicionar un espazo libre público de cesión.3 Na excepción sinalada anteriormente para a ordenanza intensiva en bloque aberto permítese aumentar este parámetro ata 0,50 m.1.—En tódolos planeamentos de desenvolvemento do presente Plan Xeral, e en tódolos proxectos de obras nos que por razón da súa natureza sexa posible, deberase ter en conta a posible existencia de acuíferos ou vías de auga que poidan existir nos ámbitos, fincas ou parcelas, a fin de establecer as adecuadas determinacións que dean continuidade ao réxime dos recursos hídricos.2.—Para a obtención de licenza urbanística ou de apertura correspondente a actividades industriais ou extractivas, para a implantación de usos ou edificacións en solo rústico e para a urbanización de novos ámbitos, será necesario xustificar debidamente a existencia da dotación de auga necesaria (coa debida autorización do organismo de cunca), así como a ausencia de impacto cuantitativo negativo sobre os recursos hídricos da zona.3.—Os proxectos de obras de edificación de nova planta estudarán os posibles acuíferos e adoptarán as medidas que garantan a evacuación, canalización ou drenaxe das augas posibles, de maneira tal que se garanta que non poderán inundarse as plantas baixo rasante. Esta determinación afecta tanto aos proxectos como ao control en obra das medidas previstas ou aos acuíferos ou vías de auga que poidan detectarse ou presumirse en fases de obra.4.—Facilitarase igualmente sempre que sexa posible que nas actuacións en zonas antropizadas se poida acadar a maior proporción posible de solo permeable á auga, sobre todo nos espazos libres e nas parcelas ou patios onde non se poida edificar, a fin de manter no posible a integridade do ciclo natural da auga e permitir a recarga do sistema de acuíferos.1.—Atenderase ao establecido na LAE, na LAG e nos Plans Hidrolóxicos de cunca ao respecto e as determinacións contidas nesta sección. Calquera actuación en canles públicas, ríos, regatos, etc, así como nas súas respectivas zonas de dominio, servidume e policía, precisará autorización administrativa do organismo de conca (segundo os artigos 7.3, 9.4, 78 e 126 do Regulamento do Dominio Público Hidráulico), e calquera planeamento derivado do PXOM que os poida afectar será tamén informado por este organismo.2.—As marxes dos ríos onde se faga sensible o efecto das mareas consideraranse ribeira do mar sendo, en consecuencia, de aplicación as normas establecidas na LCO sobre servidume de protección do dominio público marítimo-terrestre e que o presente Plan desenvolve no artigo 8.6. 3.—En calquera caso, prohíbese a realización de calquera construción (incluídos peches de parcelas) na zona de servidume a que se refiren os artigos 6 da LAE e do RDPH (5 metros dende o límite ao que cheguen as augas nas máximas enchentes ordinarias). Esta prescrición afectará a todo tipo de solo.4.— Establécese en solo rústico e urbanizable unha banda de entre 25 e 100 m de anchura, en cada marxe dos ríos na que se prohibe calquera tipo de construción (5 nos casos das cabeceiras e pequenas correntes). As construcións que pola súa singularidade precisen establecerse nestas zonas restrinxidas necesitarán a autorización previa da administración hidráulica.5.—En todas as urbanizacións previstas en solo urbano non consolidado e en solo urbanizable polos que percorran ou que linden con zonas de canles públicas, ríos, regatos, lagos ou embalses, procurarase que a dotación local (e mesmo a xeral) de sistema de espazos libres públicos se sitúe maioritariamente na proximidade das canles (polo menos ata o límite superficial das cesións obrigatorias para estes usos), e establecerase a ordenación adecuada que facilite o acceso á zona de servidume e canle, desaconsellándose o soterrado de canles públicas.6.—Os movementos de terra deberán realizarse adoptando as medidas precisas para impedir afección á calidade das augas, e o acopio de materiais sobrantes realizarase en lugares previamente acondicionados e cos medios adecuados para evitar o incremento de partículas sólidas en suspensión e de sólidos disoltos nas augas.2.—Se hai estudos hidrolóxicos realizados (como poida ser a Avaliación Preliminar do Risco de Inundación realizado pola Administración Hidrográfica co obxecto de determinar aquelas zonas ou áreas do territorio para as que se chegue á conclusión de que existe un Risco Potencial Significativo de Inundación -as denominadas ARPSIs- nas que a materialización dese risco pode considerarse probable, que ten determinado dúas zonas deste tipo neste concello: Rego Chan da Goa (ES014-PO-01-03-20) e un regato innominado (ES014-PO-01-03-19)), atenderase as limitacións que se poidan derivar deses estudos (sobre todo nos ámbitos de desenvolvemento aínda non urbanizados que establece o presente PXOM), e se non aplicarase directamente a lexislación sobre augas ou o Plan Hidrolóxico de cunca. No caso daqueles desenvolvementos urbanísticos derivados do PXOM que non se atopen en zonas estudadas polo organismo de conca, deberán incluír no documento que os desenvolva, os estudos hidrolóxicos e hidráulicos correspondentes nos que se delimiten a zona de dominio público hidráulico e a zona de fluxo preferente, así como a delimitación das zonas inundables, correspondentes as láminas de inundación para os períodos de retorno de 100 e 500 anos, de cara a avaliación da ordenación proposta.4.—Para obter a autorización de realización de calquera actividade na zona de fluxo preferente e a zona inundable (artigo 34.2 da normativa do PHGC) deberase achegar o seguinte: xustificación de que non se modifica de xeito significativo a zona de fluxo preferente e a zona inundable; xustificación da compatibilidade cos criterios e medidas preventivas que se establezan, se é o caso, no Plan de Xestión de Risco de Inundación e declaración xurada do solicitante na que se exprese que coñece e asume o risco asociado ao desenvolvemento da actividade na zona de fluxo preferente e as medidas protección civil aplicables.1.—Considérase masa arbórea suxeita ás determinacións da presente Norma, todas as localizadas no termo municipal con independencia do réxime de propiedade do solo.2.—A realización de actividades agropecuarias ou forestais deberá someterse en todo caso ás Normas e Plans Sectoriais que a regulen, sen prexuízo da aplicación das presentes Normas. Na reforestación en solo rústico queda prohibido introducir e facer proliferar exemplares de especies, subespecies e razas silvestres alóctonas, híbridas ou transxénicas. a.—O mantemento dunha cobertura arborada equivalente ao 75% da orixinaria. b.—O cumprimento da obriga de repoñer cinco (5) árbores por cada un dos eliminados en zonas de dominio público, coas especies adecuadas.4.—A utilización dos espazos destinados a xardíns, prazas públicas e zonas verdes regúlase polas condicións do artigo 4.8.15, as de sistemas dos artigos 4.9.7 e 4.10.1, e a vexetación e o arboredo existente neles estará suxeita ás prescricións de protección contempladas na presente normativa, e no seu caso, as Ordenanzas Municipais que regulen estes espazos consonte á súa natureza e destino. Nos espazos exteriores de calidade, aplicaranse as condicións complementarias do artigo 4.12.2.5.5.—O arboredo existente no espazo público, aínda que non teña sido cualificado como zona verde ou espazo libre, nin estea catalogado, deberá ser protexido e conservado. Cando sexa necesario eliminar algúns exemplares por causa de forza maior imponderable, procurarase que como mal menor afecten ós exemplares de menor idade e porte. En calquera caso, toda perda de arboredo na vía pública deberá ser reposta de forma inmediata.6.—Nas franxas de recuado obrigado das novas parcelas que se vaian a edificar, lindeiras con vías públicas, agás condicións específicas reguladas na Ordenanza de zona ou na particular do planeamento correspondente, será preferente a plantación de especies vexetais, preferentemente arbóreas con independencia do uso a que se destine a edificación, a menos que a totalidade do recuado quede absorbida polo trazado dos espazos para a circulación rodada e acceso ó edificio.7.—Os patios ou espazos libres existentes na actualidade, públicos ou particulares, que estean axardinados, deberán conservar e manter en bo estado as súas plantacións de arboredo autóctono, calquera que sexa o seu porte.8.—Cando nunha obra a realizar sobre unha finca ou un espazo haxa árbores (públicos ou privados) que pola súa posición, recuados ou zonas non edificables, poderían verse afectados polas obras e deban conservarse, indicarase na solicitude de licenza correspondente, sinalando a súa situación nos planos topográficos de estado actual que se achegue. Nestes casos, esixirase e garantirase que, durante o transcurso das obras, se dotará as troncos do arboredo ata unha altura mínima de cento oitenta (180) centímetros dun adecuado recubrimento ríxido que impida a súa lesión ou deterioro. Se é o caso, estarase ó disposto nas Ordenanzas Municipais de aplicación.9.—A necesaria substitución do arborado existente nas vías públicas, cando por deterioro ou outras causas desaparezan os exemplares existentes, será obriga a cargo do responsable da perda, sen prexuízo das sancións a que puidera dar a súa orixe. A substitución farase por especies iguais e do mesmo porte que as desaparecidas, ou empregando a especie dominante na fieira ou agrupación do arborado.10.—A poda da vexetación, tanto de parques e xardíns coma do viario, non poderá realizarse en primavera, ao ser o período reprodutor das especies e afectar á nidificación das especies silvestres. Outro tanto procederá para o desbroce da vexetación existente no caso da execución dos proxectos de urbanización, que evitará os meses de marzo a xuño.1.—As presentes normas para a protección e o tratamento dos recursos paisaxísticos do Concello de Vilaboa, desenvolvido no contexto do presente PXOM, establécense como marco de referencia en materia de ordenación e xestión da paisaxe municipal e especialmente nas materias relacionadas coas actuacións sometidas a licenza urbanística, sendo de aplicación directa as contidas nos artigos 5.4.3 a 5.4.19, segundo a estrutura que se expón no punto seguinte.2.—A estrutura xerárquica de aplicación das condicións paisaxísticas será a seguinte: 1.—Como réxime xurídico básico en materia de ordenación e xestión da paisaxe, establécense os seguintes principios xerais: 2.—As presentes normas de protección teñen por obxectivos específicos os seguintes: 3.—Para a aplicación e desenvolvemento dos anteriores obxectivos e principios xerais o Concello de Vilaboa poderá elaborar, en desenvolvemento do Plan Xeral, unha Ordenanza da Paisaxe (Urbana e/ou Rural) en base aos criterios que se recollen nos artigos do presente capítulo.4.—Aos efectos da aplicación da protección paisaxística faremos unha distinción básica entre o solo rústico e o resto do territorio pertencente aos núcleos de todo tipo existentes (que denominaremos como solo urbanizado, que se refire aos núcleos de poboación ou zonas de actividade urbanizadas, que comprenden os solos urbanos, os núcleos rurais e o solo urbanizable despois do seu desenvolvemento), pois as regras de xénese e uso, e por tanto de protección deben ser distintas en ambos casos. Finalmente se establecerán tamén condicións específicas para os ámbitos que se teñen que ordenar detalladamente mediante instrumentos de desenvolvemento e logo transformarse e urbanizarse para considerarse como solo urbanizado.5.—Cando se pretenda executar unha actuación sometida a determinacións e/ou condicionantes paisaxísticos regulados (na presente normativa ou na lexislación aplicable), estas deberanse aplicar mediante a documentación ou instrumento correspondente que se cite en cada caso (segundo esas normas aplicables). Cando non se sinale a obriga destes instrumentos, as determinacións aplicaranse directamente no proxecto da actuación.1.—A respecto das preexistencias de todo tipo existentes en calquera zona do territorio, e como condicionante previo á calquera intervención, deberán terse en conta todos aqueles elementos existentes no territorio que conforma o seu substrato que poidan ter valor (natural, ambiental, paisaxístico, patrimonial, topográfico, etc), valorándoos axeitadamente e tratando de integrar na proposta ou actuación pretendida (sobre todo nos espazos libres públicos ou privados, mais tamén, de ser posible, no viario ou nas parcelas dotacionais) todos aqueles que pola súa singularidade como elementos independentes ou como conxunto poidan axudar a configurar o espazo de que se trate, preservando no posible a súa memoria colectiva anterior e as preexistencias notables, debendo terse en conta os seguintes criterios de actuación: 2.—As construcións haberán de adaptarse ao ambiente en que se sitúen, e para tal efecto deberanse cumprir as condicións sinaladas no art.104 da LOUG e na regulación da edificación recollida no capítulo 4.7, e sobre todo na regulación e protección tipolóxica do artigo 4.7.9 da presente normativa.5.—Analizaranse e valoraranse os impactos que sobre a paisaxe poidan comportar as novas actuacións infraestruturais e dotacionais sobre o territorio (sobre todo no solo rústico), e no seu caso se proporán medidas correctoras acaídas para que sexan da menor entidade posible.6.—Nos contornos de elementos de especial valor patrimonial (e tamén nos de valor natural, se as actuacións non deturpan ese valor), promoveranse as actuacións necesarias para protexer e valorizar eses espazos, e a ser posible, sendo incorporados ao sistema municipal de espazos libres.7.—Deberá de respectarse a zona de protección viaria das estradas e do resto de infraestruturas a ambos os dous lados das mesmas, coas limitacións de carácter xeral establecidas polas Leis que as regulan nas súas zonas de Dominio público, de protección e de reserva, aos efectos de preservar non só a súa utilización en condicións de seguridade, senón tamén a percepción paisaxística do territorio dende elas.8.—As redes de instalacións de servizos urbanísticos deberán executarse preferentemente soterradas, para poder reducir a posible incidencia sobre a paisaxe do seu contorno, e regularanse subsidiariamente polas condicións que a este respecto se conteñen nos artigos 4.11 e 4.9.3.9.—O deseño da iluminación pública axustarase ás condicións establecidas legalmente e as definidas no seu caso nas Ordenanzas municipais e as do Plan Xeral, así como as sinaladas no art.5.4.17 para regular as afeccións á contorna e a percepción da paisaxe.10.—As actuacións que se proxecten adecuaranse á pendente natural do terreo, de modo que esta poida verse alterada no menor grao posible e propiciar así a adecuación, tanto do perfil edificado como do parcelario, á propia topografía natural, a das redes viarias e a das infraestruturas lineais.11.—Os que consideramos como elementos ou espazos configuradores da paisaxe definidos no artigo 5.4.9 (basicamente os espazos libres públicos ou privados, os servizos urbanísticos e os soportes informativos e publicitarios), que son algunhas das actuacións antrópicas que máis afectan a percepción paisaxística de calquera espazo, deberán aterse ao regulado nas seccións 2ª a 4ª do presente capítulo.12.—Evitaranse na medida do posible, os crecementos urbanísticos e as construcións sobre elementos dominantes ou na crista de relevos montañosos, cúspides do terreo e bordos de cantil, salvo cando forme parte do crecemento natural dos núcleos históricos ou tradicionais, e sempre que non se modifique, substancialmente, a relación do núcleo coa paisaxe global no que se insira; e salvo que se trate de obras de infraestruturas e equipamentos de utilidade pública que deban ocupar ditas localizacións (deberá xustificarse tecnicamente que se trata do único lugar posible para localizar a instalación, fronte a outras posibles localizacións alternativas que supoñan un menor impacto paisaxístico). 1.—No Estudo da Paisaxe que se contén no ISA establécense para este concello sete zonas ou unidades da paisaxe, recollidas directamente do POL (aínda que se subdividen en varios tramos cada unha con fichas independentes, e algunhas só recollen reducidos espazos limítrofes do concello), que teñen condicións territoriais ben diferentes, e necesidades diferenciadas, respecto da protección da súa paisaxe característica, por tanto establécense condicións normativas diferentes que se sumarán ás que se definen no resto deste capítulo.2.—A aplicación das condicións establecidas neste artigo serán de obrigado cumprimento en solo rústico, e serán recomendacións no resto das clases de solo (agás que nalgún caso concreto se sinalen outras condicións de aplicación), pero prestando especial atención nas zonas de bordo dos ámbitos de planeamento que requiran de ordenación detallada e urbanización co solo rústico. A zonificación das distintas unidades será a definida nos correspondentes planos do ISA.3.—As condicións aplicables en cada unha das Unidades Paisaxísticas establecidas son as seguintes: Dada a gran importancia e perceptibilidade desta unidade por parte do observador mesmo dende puntos moi afastados deberase estudar coidadosamente calquera actividade construtiva, movemento de terras ou plantación de arborado, que se leve a cabo sobre a súa superficie. No caso de levar a cabo procesos de repoboación forestal, esta realizarase na medida do posible mediante especies autóctonas e en todo caso con baixo risco de propagación do lume ou grandes xeradoras de polen. Naqueles espazos que eventualmente se poidan acondicionar para o uso lúdico da poboación deberá de analizarse a capacidade de carga dos mesmos para desa forma non pór en risco os valores paisaxísticos e naturais cos que conta o solo no que se desenvolvan as actividades de lecer, desistindo de levalas a cabo se comprometen gravemente o marco físico onde foran a ter lugar. Periodicamente revisarase a estabilidade daqueles noiros ou ámbitos de uso público onde se evidencie que poidan darse desprendementos de materiais, sinalizando en todo caso as zonas onde este risco sexa importante. Promoverase a recuperación dos distintos camiños e sendas existentes, levando a cabo un mantemento periódico sobre eles, sobre todo daqueles que percorran zonas con masas forestais importantes ou de matogueiras que pola súa extensión poidan supor un risco de propagación de incendios. As actuacións afectarán tanto ao firme como á limpeza de vexetación nas zonas de tránsito. Tamén se tenderá a unha progresiva sinalización daqueles viarios que aínda non conten con elementos de orientación en consonancia coa importancia de cada elemento (estradas, camiños, sendas, etc.). Nas propias revisións d o viario, ou noutras realizadas de xeito específico informarase sobre a aparición de vertedoiros incontrolados, así como do achado de residuos, tanto nas zonas de montaña como na costa procurando, coa celeridade e os medios dos que se poida dispoñer, solucionar esas incidencias no menor tempo posible. Fomentarase a recuperación dos bens, tanto arqueolóxicos como patrimoniais ou etnográficos, presentes no ámbito ou aqueles que se puideran descubrir. Levarase a cabo a determinación das zonas costeiras con riscos para as actividades e presenza das persoas, procedendo á sinalización dos mesmos e á adopción de medidas de seguridade proporcionais que en todo caso non supoñan un menoscabo da calidade paisaxística e ambiental. Debido a que esta unidade se desenvolve a unha cota relativamente elevada e polo tanto moi perceptible dende toda a contorna, toda actividade que se vai a desenvolver nas súas inmediacións deberá ser analizada no que se refire ao impacto que poida xerar, establecendo as medidas correctoras oportunas para diminuílo, xustificando ademais a necesidade de empregar ese enclave e non outro máis acaído dende o punto de vista paisaxístico. As repoboacións forestais faranse na medida do posible con especies autóctonas e en todo caso pouco propagadoras do lume ou moi xeradoras de polen. Manteranse os camiños nas zonas forestais limpos de vexetación e con firmes acaídos para que poidan ser empregados como cortalumes e lugar de paso para vehículos de emerxencias en situacións de incidencias, así como para o uso de lecer da poboación no resto do tempo. Avaliaranse as posibilidades de utilización con fins recreativos das zonas con maior calidade paisaxística en atención á fraxilidade e capacidade de carga das mesmas, primando a conservación fronte a actividades de risco potencial. Nas zonas con masas forestais, sobre todo nas máis elevadas, procurarase o mantemento ou plantación de especies autóctonas ou en todo caso de baixo risco de propagación de incendios ou grandes xeradoras de polen. Os camiños existentes manteranse en bo estado de limpeza e firme para poder ser empregados como cortalumes ou elementos de acceso en caso de incendio. Toda actuación importante en zonas elevadas ou de gran visibilidade deberá avaliar os riscos que supón a súa implantación e xustificar a idoneidade e necesidade do seu enclave, propondo as medidas correctoras a adoptar para diminuír o impacto que se poida xerar. Do mesmo xeito, agás en casos de necesidade por motivos técnicos ou seguridade, estas implantacións procurarán facer pouco perceptible a súa presenza mediante apantallamentos, emprego de materiais do lugar, etc. Levarase a cabo unha limpeza periódica, tanto das canles dos ríos e regatos como da costa, procurando o mantemento da vexetación de ribeira existente, así como o mantemento e mellora da calidade das augas. Nas zonas de desembocadura de ríos e regatos analizarase o risco de asolagamento de terreos adxacentes polo efecto de crecidas ou a interacción destas coas mareas e levaranse a cabo as medidas de protección precisas e que en todo caso terán en conta a variable paisaxística da súa materialización. Fomentarase a mobilidade peonil coa recuperación de camiños tradicionais e sendas para o uso peonil e ciclista, sobre todo en proximidade e en zonas de menor pendente, onde resulta máis efectiva. Solicitaráselles ás novas infraestruturas de carácter territorial un alto grao de integración paisaxística, na medida en que cada unha poida abordalas para as novas implantacións, en tanto que se buscarán medidas correctoras para as xa existentes. Procurarase a protección das zonas de cultivo e a preservación dos seus elementos máis singulares, evitando que a vexetación de substitución os ocupe. Pularase a recuperación do patrimonio cultural nos seus distintos aspectos: arqueolóxico, arquitectónico e etnográfico, procurando darlles se é posible un uso social que beneficie á colectividade. Procurarase tamén a recuperación para usos públicos daqueles elementos singulares froito da man do home existentes no territorio que como o caso das salinas hoxe non se atopan xa en uso. Potenciarase a recuperación e rexeneración de tecidos edificados abandonados, así como a recuperación de vivendas e construcións tradicionais. O proceso de compactación dos núcleos de poboación levará aparelladas medidas que permitan acadar unhas mellores dotacións e servizos no seu interior, así como un incremento importante da accesibilidade peonil. Nos distintos asentamentos procurarase a paulatina incorporación, tanto de técnicas construtivas como de materiais e tipoloxías que permitan acadar unha paisaxe de maior calidade. Mellorarase o saneamento e a captación de recursos para o abastecemento, de xeito que se faga de xeito sostible. Protexerase a fronte marítima da ocupación indiscriminada pola edificación ou as actividades que lle resten calidade ambiental ou paisaxística. Nas zonas de esteiro ou areais a tendencia debería ser a reversión ao estado máis natural que sexa posible. A fronte costeira protexerase da ocupación indiscriminada pola edificación e actividades humanas. Procurarase fomentar a conectividade biolóxica a través de corredores que poñan en contacto as zonas altas de esta unidade coa costa, mantendo tanto a vexetación de ribeira das canles e masas de auga existentes, así como a calidade das mesmas. Procurarase o emprego, nas plantacións e repoboacións de arboredo, de especies autóctonas ou no seu caso daquelas con baixo poder de propagación do lume ou moi xeradoras de polen. A explotación dos recursos madereiros farase de xeito sostible impedíndose a tala indiscriminada de arbores en zonas amplas do monte. Fomentarase a mobilidade peonil tanto dentro como fóra dos asentamentos, así como a implantación de novos servizos e dotacións no solo urbano e nos núcleos existentes. Nas zonas onde se poidan autorizar novas implantacións edificatorias, grandes infraestruturas territoriais ou elementos de menor entidade pero situado en zonas moi sensibles ou de moita visibilidade avaliarase o impacto que se vai producir, xustificando o porque desa localización, así como propondo as medidas correctoras a pór en marcha para diminuílo. Inspeccionaranse as zonas de monte e costa para previr o vertido incontrolado de residuos, así como detectar aqueles que poidan producirse de xeito ocasional e a ambos pórlle solución. Melloraranse os sistemas de abastecemento e saneamento, de xeito que sexan máis sostibles e se consuman menos recursos. Preservaranse as zonas de cultivo, así como a imaxe de mosaico e os seus elementos singulares como camiños, sebes, etc. impedindo en todo caso a plantación de masas arboradas sobre as mesmas ou o avance da vexetación de substitución. Fomentarase a recuperación das zonas tradicionais dos núcleos, así como a recuperación de tecidos edificados abandonados. Do mesmo xeito o patrimonio cultural deberá ser posto en valor se é posible con fins públicos para que o alcance sexa maior. Buscarase o incremento das zonas de lecer para a poboación en espazos non residuais, senón que conten con valores importantes, tanto dende o punto de vista ambiental, como cultural e paisaxístico, sempre que esta utilización non supere a capacidade de carga destes espazos. Nas distintas análises paisaxísticas terase en conta o mar como o elemento dinámico que é e que xera cambios importantes ao longo do tempo no espazo que ciclicamente ocupa e do que se retira. Potenciarase a conectividade ecolóxica entre as zonas de montaña e a costa. Dada o característica principal de vales abertos sen excesivo encaixonamento desta unidade espacial, non se poderán levar a cabo movementos de terra que alteren a cota orixinal do terreo de xeito importante (salvo, no seu caso, para as infraestruturas viarias e nas actividades mineiras ou extractivas que poidan ser autorizadas). Deberanse preservar, na medida do posible, as arbores ou pequenos bosquetes de especies autóctonas, aínda presentes no interior das parcelas. Protexeranse tamén, mediante as correspondentes labores de limpeza, as marxes das distintas canles de auga e a vexetación de ribeira. Velarase pola calidade das augas, tanto correntes en superficie como soterradas, evitando todos aqueles vertidos ou actividades que poidan comportar un risco de contaminación. Evitarase a implantación de actividades tanto construtivas, como dotacionais ou infraestruturais que comporten un alto impacto paisaxístico, en especial nas zonas sinaladas como de alta fraxilidade. Limitarase en xeral a plantación intensiva de masas arboradas nas parcelas agropecuarias, en especial daquelas que se poidan realizar con especies alóctonas e con alto risco de incendio. Procurarase que o uso do solo para labores agropecuarias non diminúa as características paisaxísticas nin naturais dos espazos. No caso dos labores extractivos autorizados, realizarase un seguimento do impacto que comportan e da incidencia que teñen sobre o medio, esixindo a recuperación ambiental en caso de cesamento das actividades. Realizarase unha planificación da xestión das masas forestais e dos espazos de monte, no caso do aproveitamento da madeira prohibiranse as talas indiscriminadas de grandes superficies, e no caso de plantación ou repoboación deberán ter prioridade as especias autóctonas ou aquelas que de non selo teñan menor risco de propagación de lume, así como menor xeración de polen. Preservarase a vexetación de ribeira, así como a calidade das augas, tanto superficiais como soterradas. Acondicionaranse e manteranse limpos os camiños existentes de xeito que poidan ser empregados tanto como cortalumes como para que circulen por eles vehículos de emerxencia. Fomentarase a creación de itinerarios e sendas peonís, así como a recuperación do patrimonio cultural e a creación de espazos de lecer en puntos con atractivo paisaxístico e natural. No caso dos núcleos de poboación existentes procurarase a rehabilitación das edificacións en mal estado, así como a adopción de técnicas, materiais e tipoloxías que permitan que os asentamentos se insiran axeitadamente no contorno que os alberga. As novas implantacións produtivas, enerxéticas ou extractivas deberán de xustificar a necesidade da súa localización, así como propor e executar as medidas correctoras para os impactos que vaian a producir, así como a rexeneración ambiental, unha vez rematen os períodos de produción ou explotación. No ámbito desta unidade preservaranse tanto as masas forestais de arborado autóctono, a vexetación de ribeira, así como as zonas cultivables e a súa imaxe de mosaico. As novas infraestruturas territoriais, así como as eventuais actividades extractivas, deberán avaliar o impacto da súa implantación e pór en marcha medidas correctoras e de integración ou no segundo caso recuperación paisaxística, unha vez rematada a actividade. Pularase a recuperación do patrimonio, a rehabilitación nos tecidos tradicionais dos núcleos e a recuperación dos ámbitos edificados sen uso na actualidade. Nos asentamentos tenderase a unha progresiva integración no contorno no que se insiren a través do emprego de volumetrías, materiais, técnicas, etc, consoantes co lugar inmediato co que se relacionan. Melloraranse as dotacións e os servizos urbanísticos, en especial no que se refire ao abastecemento e ao saneamento, tendo como claro obxectivo o mantemento da calidade das augas e o aforro de recursos. Fomentarase a mobilidade alternativa, en especial promovendo sendas e itinerarios peonís e ciclistas, tanto na beira das principais vías de comunicación como coa recuperación de camiños tradicionais. Procurarase manter a conectividade biolóxica mediante corredores ecolóxicos, tanto do interior cara a costa como no sentido transversal a este eixo.1. Aos efectos de xestión e ordenación paisaxística consideraranse espazos ou elementos singulares aqueles que non están vinculados a unha clase específica de solo, ben porque abranguen diversas clases de solo ou atravesan todo o territorio (como é o caso das infraestruturas viarias principais ou determinados sistemas xerais dotacionais), ou ben partes singulares dos núcleos que se observan principalmente dende o resto do territorio e convén regulalas tamén dende fóra, porque en moitos casos son a carta de presentación deses núcleos ante os viaxeiros.2. Teremos por tanto varios tipos de ámbitos ou de elementos singulares: 3. Estes ámbitos de tipo singular deberán estar previamente delimitados e grafitados especificamente nos planos de ordenación, asignándolles algunha das distintas tipoloxías previamente definidas no punto 2 anterior.4. Para os ámbitos deste tipo, deberanse establecer –no seu caso- determinacións particulares adaptadas ás características do espazo e aos condicionantes de tipo paisaxístico do seu contorno a regular.1.—Ademais das que lle correspondan polas condicións xerais definidas no art.5.4.3 e/ou polas unidades da paisaxe ou polos ámbitos singulares definidos no artigo anterior (art.5.4.5), as actuacións con posible incidencia na paisaxe a realizar no solo rústico deberán adaptarse as condicións que a ese respecto se sinalan nos capítulos 5.2 e 5.3, ademais dalgunhas das que se contemplan no presente capítulo 5.4. 2.—Ademais, o presente Plan Xeral establece a protección da paisaxe aberta ou natural, nos diferentes ámbitos en relación cos seus valores intrínsecos, a través da Normativa Específica do Solo Rústico que está recollida no Título VIII destas Normas Urbanísticas. No devandito Título establécense as condicións en que poderán executarase as edificacións e desenvolverse os usos e actividades permitidos, de acordo cos valores a protexer e o fomento dos mesmos e do contorno rústico e natural. En consecuencia con iso, co fin de lograr a conservación da estrutura da paisaxe tradicional, nesa regulación particular téñense en conta determinacións relativas a: a).—Protección da topografía, impedindo actuacións que alteren as características morfolóxicas do terreo e limitando e condicionando as actuacións viarias. b).—Protección de plantacións e masas forestais. c).—Protección de canles naturais e do arboredo de ribeira correspondente ós mesmos, así como de regos e canles. d).—Protección de Costas e as súas áreas de influencia. e).—Protección da configuración do espazo rural humanizado: camiños, peches, socalcos, construcións tradicionais, etc. f).—Limitación da publicidade exterior, salvo os carteis informativos, de conformidade coa vixente lexislación.3.—En calquera caso, e con carácter xeral para todas as zonas, toda actuación con incidencia no territorio en solo rústico, deberá cumprir as seguintes condicións particulares (dada a súa posible incidencia paisaxística): 4.—En Solo Rústico, sen prexuízo da aplicación das normas anteriores e as que sinala a LOUG, serán normas de aplicación directa para as construcións e edificacións as seguintes: 5.—A respecto da implantación de elementos publicitarios en solo rústico establécense as seguintes condicións: 6.—Con carácter xeral deberanse levar a cabo, en todo o solo rústico, os labores de mantemento periódico da vexetación arbustiva ou de crecemento estacional que sexan necesarios para controlar os incendios, para garantir a visibilidade necesaria nos camiños e viarios de tránsito rodado, e para garantir o mantemento da conformación visual e paisaxística dos espazos rurais, co obxectivo global de mantelos en axeitadas condicións de utilización e percepción.7.—Cando se producisen descubrimentos arqueolóxicos, paleontolóxicos, mineralóxicos, históricos ou outros xeolóxicos ou culturais, en áreas cuxas determinacións non resultasen adecuadas cos mesmos e previa decisión do organismo ou entidade competente, os terreos afectados quedarán automaticamente suxeitos á suspensión cautelar das autorizacións, licenzas e permisos para intervir sobre eles, en tanto se aprobe a necesaria modificación do plan ou catalogación para que a regulación urbanística se axuste á nova situación. Devanditos descubrimentos deberán ser postos inmediatamente en coñecemento das entidades ou organismos competentes para a súa comprobación, protección ou explotación, así como a súa catalogación.1.—A necesidade de proxectar a ocupación do territorio, tendo en conta a dimensión paisaxística das actuacións previstas, obriga ao establecemento de medidas, dado que as características reais da formalización do espazo e a paisaxe urbana ou territorial xóganse nos aspectos de concepción global da ordenación primeiro, e logo no detalle da súa formalización concreta (que se definen na ordenación detallada do seu desenvolvemento, e logo a partir dela, nos proxectos de urbanización, mais tamén nos proxectos de edificación), por tanto débese inducir nos documentos de proxectación e concepción a obriga de actuar e proxectar, tendo en conta os condicionantes paisaxísticos, e para isto establécense unha serie de obxectivos e medidas de harmonización que se recollen nos puntos seguintes, e que se deberán aplicar, rigorosa e sistematicamente, nos plans e documentos de desenvolvemento.2.—As condicións do presente artigo serán de aplicación a todos os instrumentos e plans de desenvolvemento que teñan que establecer a ordenación detallada (por vir remitidos a ela no presente PXOM) dos ámbitos respectivos, e por aqueles outros instrumentos sobrevidos e non contemplados no PXOM como posibles Plans Especiais ou mesmo, Estudos de Detalle (neste último caso só se teñen capacidade de decisión sobre algún dos aspectos citados no presente artigo). 3.—A respecto das preexistencias de todo tipo existentes no ámbito, e como condicionante previo á proxectación, debe asimilarse a necesidade de que o deseño dos espazos libres (públicos, mais tamén en certa medida os privados) deberá ter en conta todos aqueles elementos existentes no territorio que conforma o seu substrato, valorándoos axeitadamente e tratando de integrar na proposta de ordenación todos aqueles que pola súa singularidade como elementos independentes ou como conxunto poidan axudar a configurar o espazo de que se trate, preservando no posible a súa memoria colectiva anterior e as preexistencias notables, debendo terse en conta os criterios establecidos no punto 1 do artigo 5.4.3.4.—A respecto da concepción global da ordenación deberán terse en conta os seguintes criterios: 5.—A respecto dos aspectos temáticos da ordenación deberán terse en conta os seguintes criterios: 6.—Os Plans Parciais, Plans de Sectorización, Plans Especiais ou Estudos de Detalle, demostrarán a consecución de unidades coherentes no aspecto formal cos espazos urbanizados ou rurais do seu contorno, mediante os correspondentes estudos do impacto. Sobre a base dunha análise do lugar en que se identifiquen os seus límites visuais dende os puntos de contemplación máis frecuentes, as vistas dende ou cara o sitio a conservar ou crear, as siluetas características, así como os elementos importantes en canto a trazos da paraxe, puntos focais, arborado e edificios existentes, xustificarase a solución adoptada, que deberá contemplar, como mínimo, os seguintes aspectos: 7.—Deberase engadir nos instrumentos de desenvolvemento (proporcionalmente ao seu nivel de decisión ou de derivación a respecto de instrumentos superiores) unha memoria xustificativa específica na que se valore o cumprimento das esixencias que no presente artigo se establecen sobre a concepción e o deseño dos ámbitos de planeamento nos aspectos paisaxísticos aquí regulados.1.—A defensa do am biente e a imaxe espacial e urbanística dos distintos núcleos (urbanos ou rurais) existentes no concello e o fomento da súa valoración e mellora, tanto no que se refire aos edificios, en conxuntos ou individualmente, como ás áreas non edificadas, corresponde ao Concello, polo que, calquera actuación que puidera afectar á percepción do espazo urbanístico destes núcleos deberá axustarse ás presentes Normas, complementadas pola regulación específica dos elementos configuradores da paisaxe que se regulan no artigo seguinte e nas seccións 2ª a 4ª do presente capítulo, regulación que no seu caso será complementaria da que a nivel xeral se define no presente capítulo no art.5.4.3 ou en espazos singulares (art.5.4.5), mais as que con carácter particular se poidan establecer na ordenanza concreta de aplicación. No caso de que os núcleos se cualifiquen nas categorías especiais que o POL establece (sobre todo os Núcleos de Identidade do Litoral e os Ámbitos de Recualificación), serán de aplicación as respectivas condicións que se establecen no capítulo 5.5. 2.—De igual xeito, xustificadamente, o Concello poderá denegar ou condicionar calquera actuación que resulte antiestética ou lesiva para a imaxe dos núcleos e asentamentos urbanizados en xeral. O condicionamento da actuación poderá estar referido ao uso, ás dimensións do edificio, ás características das fachadas, das cubertas, dos ocos, á composición, os materiais empregados e o modo en que se utilicen, a súa calidade ou a súa cor, a vexetación, nas súas especies e o seu porte e, en xeral, a calquera elemento que configure a imaxe dos núcleos.3.—As construcións terán que adaptarse, no básico, ao ambiente no que estivesen situadas, e a tal efecto: 4.—En todo o ámbito de solo clasificado como urbano e núcleo rural prohíbense con carácter xeral todo tipo de novas instalacións aéreas de subministración de servizos públicos (salvo nos casos en que a lexislación de telecomunicacións permite excepcións a este respecto, como os establecidos no artigo 34.5 da LTEL), aplicándose, a este respecto, as condicións establecidas no artigo 4.9.3 da presente normativa. A nova instalación e a substitución ou ampliación de redes de servizos (salvo as excepcións indicadas), efectuarase sempre mediante canalización subterránea. Isto afecta, en particular, ás redes de enerxía eléctrica e de telecomunicación, aínda que sexan de baixa, media e alta tensión ou de servizo supramunicipal.6.—Para a atenuación dos impactos negativos teranse en conta as seguintes normas: 7.—As obras de nova edificación deberán proxectarse tomando en consideración a topografía do terreo, a vexetación existente, a posición do terreo respecto a cornixas, fitos ou outros elementos visuais, o impacto visual da construción proxectada sobre o medio que a rodea e o perfil da zona, a súa incidencia en termos de soleado e ventilación das construcións das fincas lindeiras e, en vía pública, a súa relación con esta, a adecuación da solución formal á tipoloxía e materiais da área, e demais parámetros definidores da súa integración e no medio urbano.8.—A Administración Urbanística Municipal poderá esixir a inclusión na documentación coa que se solicite licenza, dun estudo de visualización e paisaxe urbana no estado actual, e no estado futuro que corresponderá á implantación da construción proxectada.10.—Para a mellora e recualificación da paisaxe e da imaxe urbana poderán redactarse Plans Especiais.1.—A efectos de protección e xestión da paisaxe, posúen a consideración de configuradores principais da paisaxe urbana ou antropizada aqueles elementos e espazos dos núcleos e asentamentos urbanizados en xeral de Vilaboa que teñen a capacidade de delimitar e caracterizar os distintos ámbitos escénicos do municipio, incidindo o seu nivel de calidade e estado de conservación, de maneira moi significativa, na imaxe de conxunto dos núcleos ou zonas antropizadas e na apreciación que dela se fai dende os distintos percorridos e perspectivas existentes.2.—Os elementos e espazos configuradores principais clasifícanse nas seguintes categorías básicas: 3.—Terán a consideración de compoñentes secundarios da paisaxe todas aquelas construcións, instalacións e elementos que prestan algún tipo de servizo aos configuradores principais da paisaxe e que, aínda que non teñen a mesma capacidade que os citados configuradores á hora de delimitar e caracterizar os distintos ámbitos escénicos do municipio, poden incidir de maneira significativa na apreciación paisaxística de determinados sectores, itinerarios ou perspectivas, e que a efectos clasificatorios integraranse nos catro grupos contemplados no apartado anterior. Estas diferentes categorías e as súas subdivisións en elementos de inferior entidade se agruparán por temáticas e se regularán independentemente nas seguintes seccións e apartados, segundo a clasificación básica de 4 grupos establecida para os configuradores principais, aínda que a regulación e protección tipolóxica da edificación, dada a súa importancia, tratarase nun capítulo independente (4.7, e sobre todo o artigo 4.7.9). Co obxecto de potenciar a calidade visual dos espazos libres públicos do termo municipal de Vilaboa, e complementariamente (no seu caso) as condicións aplicables aos espazos exteriores de calidade que se establecen na presente normativa, os proxectos encargados da formalización ou remodelación dos espazos libres públicos, deberán deseñarse e executarse a partir dos seguintes criterios escénicos xerais: 1.—Con independencia das cualificacións que en función da súa ordenación e xestión administrativa lles sexan de aplicación, as ordenanzas municipais e normas nas que se aborde a regulación dos usos e actividades a desenvolver nos espazos públicos do municipio de Vilaboa cualificarán paisaxisticamente aos citados usos e actividades nas seguintes categorías: 2.—Usos naturais da paisaxe municipal. Ademais das intervencións e instalacións incluídas nos proxectos de urbanización, reurbanización, reordenación ou reequipamento promovidos polo Concello, terán a consideración de usos naturais da paisaxe todos aqueles usos ou intervencións que non implican o establecemento de novas instalacións ou elementos no espazo público, nin supoñan restricións significativas ao paso ou a contemplación do espazo público ou dos configuradores principais adxacentes. Non poderán considerarse usos naturais da paisaxe municipal aquelas intervencións que alteren, aínda que sexa temporalmente, a imaxe do mobiliario urbano, os elementos de iluminación, as plantacións arbóreas ou arbustivas, os monumentos ou símbolos, así como calquera outro elemento. Sen prexuízo dos usos aos que o Concello puidera outorgar esta cualificación no futuro, establécense como usos naturais do espazo público: 3.—Usos naturais suxeitos a especiais medidas de integración paisaxística. Integran esta segunda categoría aqueles usos que, estando permitidos pola normativa municipal, implica a colocación de elementos ou instalacións alleos ao acondicionamento público ou non son contemplados polos plans de urbanización ou ordenación dos usos e instalacións dos espazos públicos. Así mesmo, considéranse suxeitas a especiais medidas de integración paisaxística aquelas intervencións ou obras de mantemento ou reparación que impliquen a apertura do subsolo ou a ocupación excluínte do espazo público por un período superior a 24 horas, sempre que non se integren en proxectos de urbanización ou reurbanización. Atendendo á súa finalidade os usos naturais suxeitos a especiais medidas de integración paisaxística, clasifican nas seguintes categorías: 4.—Usos excepcionais. Consideraranse usos excepcionais aqueles que supoñan unha ocupación dos espazos públicos que restrinxa, limite ou exclúa de forma temporal os usos naturais ou propicien unha alteración da funcionalidade ou a localización dos elementos de acondicionamento do espazo público. En xeral, só se admitirán temporalmente e cando respondan a actividades de interese cultural, recreativo ou social. Inclúense dentro deste apartado, todas aquelas instalacións relacionadas con: A utilización do mobiliario urbano como soporte indefinido de instalacións ou infraestruturas técnicas (antenas, cámaras, aparatos de medición ambiental) será considerado igualmente como uso excepcional da paisaxe, sendo admisible unicamente cando: Se relacionen con servizos urbanos básicos ou con actividades de interese público.1.—Nos citados espazos libres privados de parcela poderán admitirse, coas condicións e limitacións que se desenvolvan nas ordenanzas ou instrumentos encargados de regular os citados acondicionamentos, a colocación dos seguintes elementos e instalacións: 2.—Poderanse permitir condicionamentos privados non previstos que comprendan a colocación de elementos ou instalacións de acondicionamento non contemplados no proxecto orixinal de edificación ou urbanización en espazos libres privados de parcela cando as citadas parcelas se atopen edificadas e en uso, e os elementos ou instalacións a colocar sexan visibles dende o espazo público.3.—Cando non sexa factible a adecuada integración paisaxística destas actuacións (pero que poidan ser admisibles ou tolerables segundo a comisión de urbanismo ou os servizos técnicos municipais), circunstancia que deberá ser xustificada adecuadamente, poderán establecerse compensacións económicas polos efectos temporais ou permanentes sobre os recursos paisaxísticos da localidade. As actuacións que non sexan tolerables non se admitirán en ningún caso e deberán ser demolidas.4.—Prohibiranse en calquera caso as actuacións que afecten a elementos senlleiros situados nestes espazos (que denominaremos preexistencias), ben sexan elementos vexetais singulares, elementos arquitectónicos ou etnográficos ou calquera outro elemento significativo conformador da paisaxe dese espazo privado, sexa visible ou non dende o espazo público.5.—Facilitarase igualmente sempre que sexa posible que nas actuacións en zonas onde non se poida edificar ou mentres non se edifique se poida acadar a maior proporción posible de solo permeable á auga, a fin de manter no posible a integridade do ciclo natural da auga e permitir a recarga do sistema de acuíferos.1.—Os espazos interiores ás parcelas, e non accesibles ao público, como por exemplo patios de cuarteirón e espazos abertos en proindiviso, deberán ser conservados e coidados polos seus propietarios particulares en condicións de seguridade, salubridade e ornato público. Estarán debidamente pechados.2.—Os espazos exteriores accesibles ao público serán mantidos polo Concello ou polos particulares se os planeamentos que conteñan a ordenación detallada inclúa a determinación da constitución de Entidades Urbanísticas de Conservación, nos termos recollidos no Artigo 110 da LOUG, e en aplicación destas Normas Urbanísticas.3.—A conservación das superficies de uso público con aproveitamento privativo en subsolo correrá a cargo dos propietarios dos inmobles onde se localicen, en toda clase de solo, debendo deixar constancia desta carga no Rexistro da Propiedade.4.—O Concello vixiará o cumprimento destas obrigas podendo, en caso de que non se efectuasen debidamente, ditar ordes de execución ou levar a cabo a súa conservación con cargo á propiedade.1. Preexistencias construtivas. De existir na parcela construcións denominadas preexistencias, procurarase ser respectuoso con elas, tanto no que fai á súa conservación, utilización ou reutilización como no que atinxe á harmonización do novo e do vello a través do deseño axeitado e a correcta utilización de materiais e técnicas construtivas. Isto será de aplicación para todas as clases de edificacións complementarias, ou para construcións de distinto uso, sexa cal sexa o estado e funcionalidade presente. En consecuencia, prohíbese todo tipo de derrubamento sen o correspondente proxecto que xustifique os motivos e deixe suficientemente garantido que dito derrubamento non atenta contra o necesario mantemento ou transformación positiva das preexistencias do mundo rural.2. Preexistencias doutro tipo. Na medida en que sexa posible, as novas construcións deben ser respectuosas coa morfoloxía do terreo, procurando polo mesmo o mantemento da mesma, así como das árbores, dentro do que permitan as posibilidades construtivas e o programa de necesidades. A simple título de exemplo, teriamos toda a caste de arborado autóctono de porte ou cómaros, socalcos, noiros, muros, valados e toda caste de vedacións, minas, regatos, canles, fontes, emparrados, etc., que deben ser tratados coma algo con vida propia, que a meirande parte das veces resulta non só compatible, senón tamén enriquecedor para as novas vivendas ou a reforma das existentes.1.—Sempre que se autoricen pola ordenanza específica correspondente, os edificios auxiliares ou complementarios á vivenda, tales coma alpendres, cortes, garaxes, ou os elementos construtivos tales coma muros, cercados, etc., poderanse construír con calquera material que teña a necesaria consistencia, aténdose ás condicións que se exporán de seguido.2.—Este tipo de construcións deberán ter presente á hora do seu deseño, localización, execución e mantemento, os seguintes criterios de adecuación ao contorno paisaxístico: 1.—En correspondencia co establecido no artigo 4.2.3 das Normas Xerais da Edificación desta Normativa Urbanística (ao que complementa este artigo), os elementos opacos dos peches de parcelas deberán realizarse con fábricas de pedra, madeira ou fábricas rebocadas, metais nobres á vista ou outros metais pintados ou recubertos, complementadas no seu caso por elementos vexetais.2.—No Solo Rústico Especialmente Protexido os peches non poderán ser opacos (agás os tradicionais existentes) e deberán permitir o movemento natural das especies faunísticas.3.—Os elementos metálicos protexeranse da corrosión, agás que se trate de elementos galvanizados. Despois pintaranse en cores escuras ou branco, admitíndose tamén tratamentos de pavonado, etc. Estes elementos manteranse en perfecto estado de conservación, debendo ser retirados e substituídos por elementos de iguais ou similares características formais cando se queden obsoletos ou presenten desperfectos significativos non reparables.4.—As plantacións que formen parte do peche estarán suxeitas ós preceptivos labores de poda e mantemento, evitando en calquera caso que alteren as condicións de mobilidade dos espazos públicos adxacentes.5.—En peches transparentes ou semiopacos evitaranse os apantallamentos por medio de elementos non vexetais.6.—O peche das parcelas deberá situarse na aliñación oficial nos núcleos de poboación, podéndose situar máis atrás no solo rústico en caso necesario a solicitude do propietario.7.—O deseño dos peches definitivos de parcelas en calquera clase de solo incluirase sempre nos proxectos de obra ou de actividades, co fin de que o deseño do peche harmonice formalmente coas construcións e os espazos libres privados da parcela, así como coas características escénicas do contorno.8.—As obras de fábrica deberán manterse en todo momento en condicións óptimas de conservación e ornato, incluíndo o tratamento de revoco, enlucido ou pintura que foran establecidas na licenza de obras.9.—Ao producirse a apertura de novas vías, os propietarios dos soares que se conformen terán a obriga de efectuar o peche no prazo de seis meses a partir do remate das obras de pavimentación. Os Sectores de Solo Urbanizable incluirán nos Proxectos de Urbanización o peche de tódolos espazos de uso privado, ou das parcelas se estas estivesen definidas.10.—Cando se produza a derriba de calquera edificio situado na fronte da aliñación nos núcleos de poboación, será igualmente obrigatorio o peche da mesma situándoo así mesmo na aliñación oficial. Tal peche deberá levarse a efecto no mesmo prazo sinalado anteriormente, contado a partir da data de concesión da licenza de derriba.1.—As redes de instalacións de servizos urbanísticos que non vaian soterradas, e que polo tanto poden ter incidencia sobre a paisaxe do seu contorno, regularanse polas condicións que a este respecto se conteñen nos artigos 4.11 e 4.9.3.2.—Nos edificios de nova planta, así como nos afectados por calquera grao de protección dentro do Catálogo de Elementos protexidos, non se permitirán tendidos exteriores sobre a fachada ou fachadas, debendo realizarse os encaixes necesarios para que non sexan visibles dende o espazo público.3.—O deseño da iluminación pública axustarase ás condicións establecidas legalmente e as definidas no seu caso nas Ordenanzas municipais e as do Plan Xeral, así como as seguintes para regular as afeccións á contorna e a percepción da paisaxe: 1.—Consideraranse soportes informativos e publicitarios todas aquelas instalacións ou fórmulas cuxo fin é a difusión de mensaxes destinados a promover a contratación ou o coñecemento público de bens, servizos, dereitos e obrigas, ou a proporcionar información relevante sobre determinados eventos, ámbitos ou elementos de interese.2.—Criterios básicos para as distintas finalidades informativas.3.—Prohíbense expresamente as seguintes actuacións: 4.—Criterios detallados para as actuacións informativas.1.- Sobre os edificios, muros, valos e cercas sometidos a un réxime específico de protección ou considerados de interese, os anuncios gardarán o máximo respecto ao lugar onde se localicen, permitíndose exclusivamente en planta baixa, sobre os ocos de fachada, mantendo o seu mesmo ritmo de ocos e con materiais que non alteren os elementos protexidos, e iso sen prexuízo das condicións estéticas ou tipolóxicas que se impoñen a respecto da edificación ou nos elementos protexidos.2.- Para o resto dos edificios permítese tamén a instalación de anuncios en planta baixa sobre os ocos de fachada, sempre e cando manteñan o seu ritmo e con materiais que non alteren as súas características e as do contorno. Prohíbese a fixación de soportes exteriores ou bastidores exentos, luminosos en valos, rúas, prazas, cornixas ou tellados, xardíns públicos ou privados, nin en illas de tráfico, agás aquelas que afectan á información de servizos de interese público, ben sexan municipais ou doutro carácter como clínicas, farmacias, etc.3.- Nos edificios non ocupados ou en ruína non se permitirán anuncios de ningunha clase, nin durante as obras de restauración ou de substitución da edificación, agás os carteis propios de identificación da obra.5.- O Concello p oderá delimitar as paredes, muros ou tabiques nos que se permitirá, con carácter exclusivo, a colocación de elementos publicitarios aos fins que considere.6.- En edificios de uso exclusivo industrial ou comercial poderanse utilizar as fachadas como soportes de publicidade propia da actividade.7.- Con fins provisionais e excepcionais, tales como festas, feiras, exposicións ou manifestacións, o Concello poderá autorizar carteis non comerciais circunstanciais o tempo que dure o acontecemento.5.—O Concello poderá instalar, suprimir ou modificar ao seu cargo nas fincas particulares, e os propietarios virán en consentilo, soportes sinais e calquera outro elemento ao servizo dos núcleos, que, en aplicación destas Normas, quedan fóra de ordenación, e deberán, en todo caso, cumprir estas Condicións Xerais de Protección e as estéticas e compositivas en cada caso e para cada zona de ordenación.6.—As condicións específicas para regular a posible afección ou incidencia paisaxística dos soportes informativos e publicitarios son as seguintes: Non se permiten situar sinais acaroados a calquera edificación, muro, valo ou cercado, a menos que se xustifique debidamente, xustificación esta que só poderá atender problemas de ancho da rúa ou dificultades para o paso de peóns ou vehículos. Prohíbese expresamente naquelas edificacións sometidas a un réxime específico de protección individual. En todo caso, adoptarase o sistema de sinalización que perturbe en menor grao os ambientes e edificios de interese, reducíndoo á mínima expresión, tanto en sinalización vertical como horizontal (pinturas sobre o pavimento), sempre que sexa compatible coa normativa ou Código da Circulación.1. As presentes normas para o tratamento e protección dos recursos de todo tipo existentes no litoral costeiro do Concello de Vilaboa, desenvolvidas no contexto da necesaria sincronización e aplicación simultánea coordenada do Plan de Ordenación do Litoral de Galicia (en diante POL) e do PXOM de Vilaboa, establécense como marco de referencia en materia de ordenación e xestión das actuacións sometidas a licenza urbanística dentro do ámbito territorial de afección do POL neste concello.2. Segundo os marxes de manobra que o POL permite en función das condicións das distintas áreas e zonas ou tipos de asentamento que establece, iranse definindo condicións da aplicación con distintos graos de prevalencia entre o POL e o PXOM, tendo en conta o carácter dinámico daquel para adaptarse ás modificacións e evolución do planeamento urbanístico e a clasificación do solo, a fin de clarificar a aplicación das condicións que sexan esixibles para o correcto tratamento urbanístico da franxa litoral que abrangue o ámbito que o POL regula, e o correcto e congruente tratamento asignado moito máis en detalle polo PXOM nesa mesma franxa, atendendo ás marxes de liberdade que o POL e a súa dinamicidade lle asignan ao planeamento posterior.3. Estes graos de prevalencia entre o POL e o PXOM establécense en función dos posibles cruzamentos que se poden dar entre as clases e categorías do PXOM e as distintas áreas ou zonas con condicións diferenciadas que o POL establece, dando lugar a distintas situacións que se van regulando no presente capítulo ou no resto da normativa para dar resposta normativa a todas as situacións derivadas destes cruzamentos, e asignarlles unhas condicións aplicables, en función dos diferentes papeis que se lle asignan a ambos documentos: a protección xeral ao POL, e o establecemento dunha análise máis detallada e unha consecuente ordenación moito máis estudada ao PXOM, a partir dunha análise territorial do detalle e da realidade social e política municipal, ao longo dun período que se alonga por un mínimo dun lustro.5. En resumo, os diferentes tipos de variables básicas a cruzar ou parámetros a regular normativamente de xeito independente no PXOM, segundo os requirimentos do órgano competente, son os seguintes: 1.—Identifícanse os Núcleos de Identidade do Litoral (NIL), como aqueles asentamentos tradicionais de carácter fundacional (núcleos que, de carácter urbano ou rural, teñan unha orixe ou fundación antiga, ou aqueles cuxa trama responde a esa formación e evolución progresiva no tempo e o espazo), cuxa localización estratéxica no bordo costeiro e a súa vinculación co mar lles confire unha singularidade que os fai merecedores dun tratamento específico. A súa delimitación reflíctese nos planos de ordenación do PXOM en base á listaxe de asentamentos considerados como NIL no POL, abranguendo tanto o propio núcleo como os espazos circundantes que conforman tanto o seu fronte como o seu fondo escénico. Tendo sido identificado no Concello de Vilaboa o NIL de Santradán.2.—Na ordenación detallada do PXOM para estes núcleos, tivéronse en conta os criterios de actuación recollidos no art.42 do POL a respecto dos NIL (condicións que xa se integrarán directamente nas ordenanzas ou na ordenación proposta que establece o PXOM), pero con carácter complementario establécense unhas determinacións concretas, de aplicación, recollidas nos puntos seguintes: Con carácter xeral calquera actuación no ámbito dos NIL atenderá as propostas ou actuacións necesarias e aos criterios de ordenación e determinacións concretas que se seguidamente: Os Plans Especiais de Protección incluídos –no seu caso- nos NIL atenderán na súa ordenación aos criterios de actuación recollidos no art.42 do POL. As Áreas de Reparto incluídas nos NIL deberán resolver nos seus plans de desenvolvemento as posibles interferencias da ordenación proposta cos elementos singulares de carácter estratéxico, paisaxístico ou patrimonial do NIL ou da súa fachada marítima. Nas áreas dos núcleos rurais incluídas nos NIL que por calquera circunstancia estean sometidas á redacción dun PEONR, estes plans deberán resolver tamén as posibles interferencias citadas no parágrafo anterior. En desenvolvemento das determinacións do POL a respecto da fachada marítima destes núcleos, o Concello deberá encetar nos primeiros anos de vixencia do PXOM a realización dun Plan Especial que determine e prime as actuacións necesarias sobre este espazo tendentes a completalo, dotalo de transparencia, reforzar a identidade dos seus elementos representativos, dar continuidade ás servidumes e ao contacto co mar, mellorar os elementos naturais que a conforman e acadar un tratamento do espazo público axeitado ao carácter e á natureza do núcleo que reforce a súa identidade e as posibilidades lúdicas e sociais de uso, pola poboación residente e visitante. As actuacións que se desenvolvan nos NIL non poderán interferir na percepción dos seus elementos identitarios, así como nas relacións espaciais e visuais co territorio e os seus elementos singulares, por tanto os proxectos que as desenvolvan deberán xustificar este extremo.3.—Asimesmo, no seu caso, nos ámbitos de planeamento remitido que se inclúan dentro dos contornos delimitados dos NIL, estableceranse condicións concretas de integración (da ordenación que no futuro se propoña nestes ámbitos) a respecto dos valores que se consideren preservar nos contornos dos NIL.4.—O Concello deberá tomar determinacións efectivas para conservar e valorizar o contorno espacial, patrimonial e histórico destes núcleos, mediante a prioridade da rehabilitación das edificacións catalogadas, características ou singulares, e a posta en valor dos espazos que dan carácter ao núcleo, con medidas como o establecemento de axudas para a rehabilitación destes elementos ou espazos (preferentemente coa delimitación e tramitación de Áreas de Rehabilitación Integral ou instrumentos similares), medidas de ornato ou mellora escénica, reducións impositivas ou fiscais para estas actuacións, e outras medidas similares.5.—En tanto non se aprobe o plan especial previsto para o NIL de Santradán (PEP-01) prohíbense novas parcelacións co obxecto de manter a tipoloxía edificatoria no NIL.1.—Identifícanse os Ámbitos de Recualificación (AR), como novas agrupacións edificatorias en áreas de carácter residencial, produtivo, de servizos ou análogas, desvinculadas dos núcleos fundacionais, e desconformes co modelo territorial proposto no presente Plan e/ou no POL. A súa delimitación reflíctese nos planos de ordenación do PXOM, en base ás localizacións ou asentamentos detectados ou recollidos nas fichas das unidades de paisaxe do POL e as determinacións dos art.44 e 71 do POL. Sendo identificadas as seguintes áreas de recualificación: Enseada de Larache, Esteiro do Río Ulló 2.—Segundo o disposto no artigo 3, puntos 2 e 3 do POL, entendese que no solo urbano incluído en Ámbitos de Recualificación non será de aplicación o POL, pero si serán de aplicación as condicións que a ese respecto estableza, no seu caso, o PXOM.3.—Cando se recolla no PXOM a ordenación detallada destes núcleos ou zonas, poderanse desenvolver directamente as actuacións permitidas nesa ordenación, cos condicionantes que no seu caso se poidan establecer no presente artigo ou no POL.4.—Cando se remita a ordenación detallada destes núcleos ou zonas a plans de desenvolvemento do PXOM, eses plans deberán cumprir con carácter complementario unhas determinacións concretas de aplicación que se recollen nos puntos seguintes: Con carácter xeral calquera actuación no ámbito dos AR atenderá as propostas ou actuacións necesarias e aos criterios de ordenación e determinacións concretas que se recollen para cada AR no documento do PXOM denominado “Xustificación da adaptación do modelo territorial do PXOM ás directrices territoriais (DOT-POL)”. Os citados Plans atenderán aos criterios de actuación recollidos no art.44 do POL e deberán xustificar o seu cumprimento. O seu obxectivo principal será o establecemento de medidas encamiñadas a acadar a mellora, cohesión social, dotación e esponxamento do ámbito. O seu desenvolvemento incorporará un Estudo de Impacto e Integración Paisaxística (EIIP) que poderá pormenorizar a súa delimitación en atención á proximidade das edificacións, os lazos de relación e coherencia entre elas e os lugares dun mesmo asentamento con topónimo diferenciado, a morfoloxía e tipoloxías propias destes e da área xeográfica en que se atopan, e en calquera caso deberán establecer as condicións de inserción paisaxística das actuacións propostas. As actuacións que se desenvolvan nos AR non poderán interferir nas relacións espaciais e visuais cos elementos identitarios ou singulares do territorio do seu contorno, por tanto os citados Plans deberán xustificar este extremo. As actuacións propostas limitaranse a dar coherencia, estrutura e integrar ambiental, funcional e paisaxisticamente o existente.5.—En tanto non se aproben os plans especiais previstos para os ámbitos de recualificación (PEP-02 e PEP-03) prohíbense novas parcelacións co obxecto de evitar a aparición de novas edificacións desconformes co modelo territorial do POL nos ámbitos de recualificación.1.—Os aspectos relacionados coa paisaxe regularanse segundo o establecido con carácter xeral na LPPG, coas precisións establecidas na zona litoral polo POL (artigos 73 a 78) e as determinacións máis concretas da presente normativa, recollidas no presente apartado ou referidas ao capítulo 5.4 do PXOM, que regula moi en detalle as condicións paisaxísticas nas diversas situacións ou clases de solo.2.—Cando, como consecuencia da regulación aplicable segundo o punto 1 anterior, sexa preciso avaliar os impactos que as actuacións ou proxectos considerados poidan provocar na paisaxe, será necesaria a redacción dun Estudo de Impacto e Integración Paisaxística -EIIP-, segundo as determinacións que para estes instrumentos se recollen no artigo 11 da LPPG, e as precisións establecidas polo POL (artigo 78), polo menos en tanto non se publique por parte da Consellería competente a guía para a elaboración dos citados EIIP.1.—A respecto dos usos en solo rústico, a regulación integrada de usos entre o PXOM e o POL recóllese no artigo 8.1.1 da presente normativa, segundo as determinacións e limitacións de usos contempladas por áreas ou zonas nos artigos 46 a 59 do POL. A superposición territorial por zonas entre o PXOM e o POL recóllese con precisión nun plano realizado ao efecto, onde se reflicten as delimitacións de ambos documentos.2.—Os Sistemas xerais territoriais (enténdense por tales os definidos no artigo 18 do POL, que se refiren a infraestruturas xerais de carácter supramunicipal, e por tanto de escasa incidencia nas decisións do propio PXOM) rexeranse pola súa lexislación específica, e complementariamente polos criterios e normas xerais establecidos nos artigos 45 e 72 do POL.3.—Con carácter xeral calquera actuación no ámbito das praias atenderá as propostas ou actuacións necesarias e aos criterios de ordenación e determinacións concretas que se recollen para cada unha das praias no documento do PXOM denominado “Xustificación da adaptación do modelo territorial do PXOM ás directrices territoriais (DOT-POL)”, e que nalgúns casos poden reflectirse xa total ou parcialmente na ordenación do PXOM.4.—A respecto do planeamento de desenvolvemento situado no ámbito do POL, aqueles ámbitos en que o organismo que tutela o POL (neste intre a Dirección Xeral de Sostibilidade e Paisaxe da CMATI) decida a necesaria remisión a ese organismo dos citados plans no seu proceso de tramitación, para verificar e informar a súa compatibilidade co POL, será obrigado ese trámite. No resto dos ámbitos poderá tramitarse o planeamento sen ese requisito.5.—A respecto da Senda dos Faros proposta polo POL (que se inclúe nunha senda europea de gran percorrido, que vai desde San Petersburgo ata Lisboa, denominada GRE-9), formúlase dende o PXOM unha primeira proposta (a partir do trazado básico que grafita o POL) para o tramo da senda que percorrerá a costa polo Concello de Vilaboa, que poderá ser desenvolvida e detallada mediante os Plans Especiais que cita o POL.6.—A respecto das condicións para a reforma, ampliación ou cambio de uso das edificacións existentes nas zonas POL (que o artigo 95 da súa Normativa remite a regulación que estableza o PXOM), estas recóllense no artigo 3.5 da presente normativa, se é o caso, coas especialidades establecidas para as áreas de recualificación e os seus instrumentos de desenvolvemento no artigo 5.5.3 anterior. De acordo coas definicións contidas no Título II desta Normativa Urbanística e en aplicación dos artigos 11 e 12 da LOUG, dentro dos terreos clasificados como solo urbano, distínguense dúas categorías: solo urbano consolidado e solo urbano non consolidado. Dentro do solo urbano consolidado, a efectos do seu réxime e desenvolvemento, subdivídese nos seguintes tipos: - Solo urbano consolidado de ordenación directa. - Zonas delimitadas para Plans Especiais de Protección.1. Esta categoría de solo urbano consolidado aplícase aos terreos, que por cumpriren coas determinacións do artigo 12. a da LOUG e coa condición de soar, poden ser edificados a través da obtención da correspondente licenza urbanística.2. A división do solo urbano consolidado de ordenación en zonas formúlase en conformidade co artigo 52 da LOUG en reposta ao grao de consolidación acadado polo proceso de ocupación urbana, ás características e grao de urbanización e parcelamento dominantes, e en desenvolvemento dos criterios para a ordenación urbanística emanados do Plan Xeral.3. A efectos da regulamentación detallada do solo urbano consolidado de ordenación directa, o Plan Xeral establece as seguintes áreas de ordenanza: a.—Ordenanza 1 de edificación intensiva en bloque aberto (EA). b.—Ordenanza 2, de edificación semiintensiva. (ES). c.—Ordenanza 3 de edificación extensiva (EE). d.—Ordenanza 4 de edificación industrial (EI). e.—Ordenanza 5. Edificación terciaria (ET). Comprende esta ordenanza aquelas zonas de expansión da vila tradicional que se estruturan ou se pretenden estruturar mercé a un viario, ás veces preexistente, cuxa ordenación defínese mediante bloques abertos independentes, rodeados por regra xeral de espazos libres no seu contorno e dedicados a usos principais de vivenda colectiva, segundo un modelo de ordenación que tenta liberar espazo libre para compensar o déficit existente neste eido tanto na vila tradicional como nas súas primeiras expansións. Inclúense neste modelo de ordenación, algunhas das novas zonas de expansión previstas no presente PXOM a carón de zonas consolidadas ou ordenadas con tipoloxías análogas, mercé a convenios ou acordos de ordenación, establecidos en solo urbano non consolidado. Tamén se utilizará como referencia, se é o caso, para as ordenanzas dos planeamentos que concreten a ordenación detallada en desenvolvemento do PXOM. Edificación en bloques abertos de simple ou dobre cruxía. Parcela mínima. Establécese unha parcela mínima a efectos de edificación e parcelamento de 300 m². Edificabilidade máxima: 0,60 m²/m². Ocupación máxima da parcela en planta. Establecese unha ocupación máxima do 60 % da parcela. Os edificios deberanse separar dos lindes, laterais e posterior, cando menos 5 metros. Os sotos poderán ocupar como máximo o 70% da súa superficie total da parcela, para permitir a recarga natural do terreo polas augas pluviais, polo tanto esa superficie mínima deberá dispor de pavimento altamente permeable, sendo preferible o seu tratamento con terra vexetal ou pavimentos granulares filtrantes. Defínense nos correspondentes planos de ordenación. Para as zonas pendentes de desenvolvemento incluídas en Áreas de Reparto definirase unha ordenación de edificios que cumpra coas seguintes condicións de posición: Por regra xeral vén expresado nos planos, sendo obrigado como límite máximo para todas as plantas sobre rasante, incluída a baixa. Deberanse realizar en planta baixa os soportais indicados nos planos cun fondo mínimo de 3 m. No caso de que non se grafiten os bloques de edificación nos planos de ordenación, ou no caso de tratarse de zonas pendentes de desenvolvemento, incluídas en Áreas de Reparto onde se permita esta tipoloxía de edificación, estableceranse as seguintes condicións xerais: Vén expresada nos planos de ordenación no que fai ao número de plantas permitido (se indica a continuación da ordenanza aplicable, separada por un guión e inclúe xa a planta baixa nese número). Nos casos excepcionais en que se poida producir a situación definida no artigo 4.7.7.3 da presente normativa poderanse aplicar esas condicións excepcionais nas zonas de contacto con esas medianeiras existentes (só no caso de que se poida acaroar a esa linde). No caso de zonas pendentes de planeamento de desenvolvemento incluídas en Áreas de Reparto (e a non ser que se especifique outra condición na ficha correspondente), a altura máxima será de Baixo máis dúas plantas altas. Non será aplicable esta limitación naquelas A. R. con ordenación pormenorizada no presente PXOM, nas que xa aparecen con precisión as ordenanzas e alturas aplicables. Non poderá exceder máis de 1,2 m. a fixada como máxima para o número de plantas permitidas. Será de 10 metros, agás que se sitúe entre dúas parcelas xa edificadas. Será aquel que permita edificar o fondo establecido na ordenación, de xeito que se permitan abrir luces na fachada posterior, pois prohíbense expresamente as medianeiras, por tanto, no caso de incorrer nos casos de inedificabilidade do artigo 4.2.7 deberase recorrer aos mecanismos alí establecidos antes de edificar. Pódense construír voos sobre da aliñación, sempre que sexan os voos lixeiros permitidos pola ordenanza xeral, coas restricións que alí se establecen para os soportais no caso de existir estes. Os voos situaranse, como mínimo a 3,50 m. da rasante da rúa e non excederán nunca o bordo da beirarrúa sobre da que se proxectan. Nas zonas pendentes dun instrumento que estableza a súa ordenación detallada, aqueles bloques en esquina con fronte a dous viarios, con ángulo de encontro igual ou inferior a 120 graos, no caso de que a distancia entre o esquinal do bloque e o eixe dalgún deses viarios sexa inferior a 10 m. (aos efectos de mellorar a visibilidade do tráfico rodado) nos cruzamentos viarios deberase situar o bloque de xeito que deixe baleira a zona de visibilidade estipulada na ordenanza xeral de volume. No caso dos bloques en zonas con ordenación detallada no PXOM respectaranse os aliñamentos establecidos na ordenación. Cando sexa esixible, o chafranado da edificación non se limitará á planta baixa senón que será obrigado en todas as plantas da edificación e nos voos, no seu caso. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 2ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 1ª e 2ª. TERCIARIO XERAL: INDUSTRIAL. Categorías 1ª e 2ª. Situacións A, B e C. DOTACIONAL: GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª e 2ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN. Construiranse, polo menos 1 praza de aparcadoiro por vivenda (ou por cada 100 m 2 de edificación naquelas partes do edificio non destinadas a uso residencial). No caso xustificado de que sexa imposible acadar semellante rateo de aparcadoiros (e sempre que non se poida acadar tampouco a solución excepcional indicada no parágrafo anterior), poderanse acadar rateos inferiores, chegando mesmo a non construír ningunha praza de aparcadoiro se as condicións xeométricas da parcela o imposibilitan en condicións normais ou asumibles de custo por cada praza de aparcadoiro. Estas circunstancias excepcionais deberán xustificarse detalladamente nos proxectos da edificación de que se trate, e serán comprobados especificamente polos servizos técnicos municipais. Comprende esta Ordenanza pezas do solo urbano que, estruturadas en base á superposición de vías de xerarquía supralocal sobre do novo viario ou, en casos, sobre do rústico de orixe, teñen servido de apoio a tipoloxías mesturadas de edificación entre medianeiras acaroadas e exentas que non acadan a definir cuarteirón nidio, ou ben se sitúan en zonas de bordo do solo urbano como transición a outras clases de solo. Tamén se utilizará como referencia, se é o caso, para as ordenanzas dos planeamentos que concreten a ordenación detallada en desenvolvemento do PXOM. Fíxase un sistema mixto de ordenación, permitíndose tanto a edificación acaroada ou apoiada en medianeira coma a edificación exenta, de acordo coas características da parcela de que se trate e das lindeiras. As definidas nos planos de ordenación. A edificabilidade máxima que se poderá acadar nunha parcela será a que lle correspondería a un bloque edificatorio teórico que ocupe toda a fronte da parcela ao viario que lle dá acceso con 14 m. de fondo en tódalas plantas e co número de plantas máximo que se estableza nos planos de ordenación (ou na ordenanza no seu defecto) nesa zona. No caso de que se reflictan nos planos as aliñacións interiores e exteriores da edificación, a edificabilidade asignable será a que resulte deses volumes edificables máximos grafitados. No caso de parcelas que dean fronte a viarios con aliñamentos oficiais de ancho inferior a 4 m. considerarase que se trata de viarios peonís nos que non se permite a edificación, polo menos con fronte a ese viario (agás que se reflictan nos planos as aliñacións interiores e exteriores da edificación, pois nese caso a edificabilidade asignable será a que resulte deses volumes edificables máximos grafitados nesa posición concreta). Cando non se poida cumprir esa salvedade anterior, neses casos poderase tamén ampliar o viario existente redactando e aprobando un Estudo de Detalle, que mediante cesión de terreos da parcela na que se pretenda edificar (non se poderán afectar outras parcelas distintas, a non ser que se presenten documentos de aceptación e compromisos de cesión dos propietarios) permita acadar un ancho viario de 5 m., ata enlazar esa parcela co viario existente que xa dispoña dese ancho. As obras accesorias de urbanización que se deban acometer para a obtención da licenza neste caso deben vir recollidas e valoradas no proxecto de execución (ou nun proxecto de urbanización se son de maior entidade), e axuntar o compromiso de cesión dos terreos correspondentes e un aval polo importe das obras, tal e como se recolle no art. ¡Error! No se encuentra el origen de la referencia. da presente normativa ou no 1. f) do Anexo Normativo. Coincidirá coa aliñación, agás no caso de edificacións exentas que poderán recuarse respecto da aliñación. No caso de que se opte polo recuado, este non será inferior a 4 metros verbo da aliñación, tendo o espazo comprendido entre a aliñación e a liña de edificación adoptada, o carácter de verde privado. Agás que figure outro nos planos de ordenación fíxase con carácter xeral en 14 metros, nas mesmas condicións que a Ordenanza 1. No caso de edificación exenta, este fondo poderá aumentar mantendo sempre a edificabilidade da teórica solución entre medianeiras, ata un máximo de 18 metros (esta opción de aumentar o fondo só será posible cando non se fixen fondos gráficos nos planos de ordenación, pois neste caso ese fondo establecido no plano será obrigado). No caso de ter que acaroarse a un solo dos laterais por imposición do apartado de acaroado, poderase acadar tamén o fondo máximo de 18 m. nas condicións do parágrafo anterior, pero recuándose dos lindeiros laterais no fondo que exceda dos 14 m. (agás que a medianeira existente nese lateral exceda dese fondo de 14 m., en cuxo caso –e sen exceder dos 18 m. máximos- poderase acaroar tamén á esa medianeira), e sen crear novas medianeiras. En calquera caso, a edificación non poderá acadar a linde oposta á da aliñación, recuándose daquela, polo menos, 3 metros. Non se permitirá a creación de paredes cegas ou medianeiras na linde posterior. Non se poderán prever plantas baixas con fondos distintos das altas. Ademais deberase garantir que non se edifique nin sobre rasante nin no subsolo da parcela nunha superficie equivalente ao 20% da súa superficie total, para permitir a recarga natural do terreo polas augas pluviais, polo tanto esa superficie mínima deberá dispor de pavimento altamente permeable, sendo preferible o seu tratamento con terra vexetal ou pavimentos granulares filtrantes. Establécese concretamente nos planos, pero en caso de que esta non se sinale, será como máximo de 3 plantas (PB + 2 altas). Nos casos excepcionais en que se poida producir a situación definida no artigo 4.7.7.3 da presente normativa poderanse aplicar esas condicións excepcionais nas zonas de contacto con esas medianeiras existentes (só no caso de que se poida acaroar a esa linde). Non poderá exceder máis de 1,2 m. a fixada como máxima para o número de plantas permitidas. Co obxectivo de tapar as medianeiras existentes, cando se pretenda edificar de nova planta, será obrigado acaroar o(s) lateral(is) cando xa exista unha edificación acaroada nalgún (ou nos dous) lindes laterais. Neste caso a nova edificación deberá acaroarse ás medianeiras existentes, resolvendo -no seu caso, e dentro da parcela- as posibles diferenzas de recuado entre elas respecto da vía, sen exceder as aliñacións ou fondos edificables establecidos no PXOM, sen crear novas medianeiras e cumprindo o resto das condicións de posición que esta ordenanza establece. Se para adaptarse as condicións citadas quedasen partes das medianeiras lindantes sen cubrir, deberanse tratar con acabados de fachada as partes delas que poidan quedar vistas. Se non existen edificacións acaroadas en ningún dos laterais, a edificación deberá ser exenta nese/s lado/s concreto/s, mantendo o recuado que nesta ordenanza se establece. Existe tamén a posibilidade neste caso de acaroar ao lateral, sempre e cando se acorde así entre os propietarios limítrofes, pero de calquera xeito, esta condición deberá inscribirse no rexistro da propiedade para ambas parcelas, e deberase presentar a certificación rexistral correspondente no momento de solicitar a licenza de edificación, obrigándose ambos propietarios a non deixar medianeiras á vista, unha vez edificadas as dúas parcelas. Cando se produzan este tipo de acordos só poderá acaroarse por un lateral de cada parcela, deixando o outro lateral obrigatoriamente libre e recuado, agás no caso de que algunha das parcelas teña unha anchura inferior a 10 m. e non proceda de segregacións posteriores á aprobación definitiva do presente PXOM (é dicir, nas parcelas de menos de 10 m. de ancho poderá acaroarse polos 2 laterais pero acadando os acordos aquí indicados cos respectivos lindeiros). As distancias establecidas como recuados mínimos non poderán ser excedidas por ningún elemento da edificación (voos, aleiros, soportais, etc.). Como xa temos indicado, en parcelas con algunha medianeira nas parcelas laterais lindeiras, dentro do fondo edificatorio permitido pola ordenanza, obrigarase a tapar esas medianeiras existentes cando se pretenda edificar de nova planta. Será de 160 m 2, debéndose anexionar a outras parcelas limítrofes, en caso contrario, para poder ser edificadas. Será de 10 metros. Cando se trate dun soar entre medianeiras consolidadas, permitirase a construción sempre que a fronte ≥ 4 m. Non se poderán edificar as parcelas (ou as zonas das parcelas) cun fondo inferior a 10 m. respecto da aliñación oficial sinalada no PXOM. Nestes casos deberase actuar conxuntamente coa/s parcela/s traseira/s (caso de que só estea nesta situación unha parte da parcela poderá edificarse no resto dela, sempre que esa parte acade un ancho superior a 10 m.). Pódense construír voos sobre da aliñación, sempre que sexan os permitidos pola ordenanza xeral. O ancho máximo dos voos non poderá exceder de 1 metro. Non se autorizarán os voos no caso das edificacións que se recúen pola súa condición de exentas. Igual que na Ordenanza nº 1. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. TERCIARIO XERAL: INDUSTRIAL: DOTACIONAL: GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN: Será obrigatoria a previsión de 1,5 prazas de garaxe por vivenda nas edificacións destinadas a vivenda colectiva e 2 nas de vivenda unifamiliar. Para o resto dos usos estarase á regulación específica. Comprende esta ordenanza as zonas de maior esponxamento deste núcleo urbano nas que se dá, basicamente, o uso de vivenda unifamiliar, exenta ou acaroada, sobre do viario de relación existente, ou aquel que se prevé no planeamento, maioritariamente sobre dos camiños que comunican o núcleo principal coas aldeas e rueiros próximos. Tamén se utilizará como referencia, se é o caso, para as ordenanzas dos planeamentos que concreten a ordenación detallada en desenvolvemento do PXOM. A edificación será de tipoloxía illada, apareada ou acaroada (nos dous últimos casos, mercé a proxecto conxunto); e tamén se permitirá aquela que se poida apoiar en medianeiras ou paredes cegas existentes, se o planeamento o permite. Tamén, e para cumprir as determinacións dos informes de Costas determinase unha variante destes graos para o caso de que os terreos se atopen na zona de servidume de protección de costas aprobada en cada momento, e nestes casos engadirase a letra P ao final do grao, e a tal efecto inclúese un apartado específico no punto 6 da presente ordenanza que regula as condicións neses casos. As definidas nos planos de ordenación, agás as aliñacións no caso de edificacións acaroadas nun número superior a 3, que se regulan no parágrafo seguinte. Con carácter xeral, a introdución nunha parcela de vivendas acaroadas en número superior a 3 implica a dotación dun viario de servizo para acceso ás mesmas, e situado a maiores por detrás da aliñación do viario principal co obxecto de non obstaculizar o tránsito rodado no viario ao que dan fronte. Nas ordenacións pormenorizadas das Áreas de Reparto, permitirase prescindir deste viario de servizo sempre e cando as vivendas acaroadas dean fronte a viarios interiores da ordenación non considerados como estruturantes. En ningún caso, polo tanto, disporanse vivendas acaroadas con fronte ás vías principais da ordenación, sen viario de servizo intermedio. Faise a seguinte distinción: Vía interior: Vía que esencialmente dea servizo exclusivo interno á Área ordenada. Vía principal: Vía de contorno da A. R. que conecta ou comunica a Área ordenada con outras Áreas ou partes da Vila, ou viario interior previsto no PXOM cun ancho superior a 14 m. As vías de servizo deberán adoptar as seguintes disposicións mínimas: As dimensións indicadas son dimensións mínimas. A titularidade das vías de servizo pode ser pública ou privada, debéndose aclarar este extremo no instrumento que desenvolva a ordenación detallada, ou no seu defecto no instrumento de equidistribución (cando sexa este necesario). Os peches de parcela se regulan para as ordenanzas de edificación illada no punto B.2 do art.4.2.3. As edificacións exentas e apareadas poderán situarse libremente na parcela, sempre que localicen a fachada principal dentro da franxa comprendida entre os primeiros 4 a 25 metros, medidos ortogonalmente dende a aliñación. As acaroadas, farano conforme se especifica máis adiante, na epígrafe: “Acaroado”. - Parámetros básicos dependentes da Tipoloxía (parcela, edificabilidade, ocupación, fronte): Establécense varios tipos de parámetros segundo a Tipoloxía a establecer, dependendo do tipo de edificación que se poida construír nela. Aos efectos da parcela, poderase admitir a edificación en parcelas inferiores á establecida en cada Tipoloxía que non procedan de segregacións posteriores á aprobación deste documento, pero co límite de que deben permitir a construción dunha vivenda mínima segundo as NHV, e sempre e cando estean nalgunha (ou en varias) das seguintes situacións: No caso de que se procedese á reestruturación dunha edificación tradicional existente na parcela, poderase conservar a dita edificabilidade aínda que se supere a aquí establecida, sempre e cando non se desvirtúen os valores inherentes á vella edificación. Aos efectos da edificabilidade, computarán tanto a edificación principal como as complementarias que superen os 30 m² en planta ou de menor superficie se acadan alturas superiores aos 3 metros. En calquera caso, estas edificacións auxiliare s computarán a efectos de ocupación da parcela. Nas parcelas extremas de cada grupo aplicaranse a estes efectos as condicións de tipoloxía apareada. Ás parcelas resultantes dos parcelamentos urbanísticos aprobados polo Concello con anterioridade á aprobación inicial do PXOM non lles será de aplicación a edificabilidade establecida de modo xeral, sempre que a edificación bruta xeral aplicada ao conxunto da parcela matriz non exceda da aquí fixada en cada caso. En calquera caso a edificabilidade aplicada ás unidades reparceladas terá que ser inferior a 0,8 m²/m². A respecto da fronte de parcela poderá autorizarse a edificación naquelas parcelas cunha fronte menor ás establecidas no cadro anterior, sempre que non procedan de segregacións posteriores á aprobación do presente PXOM, se atopen entre parcelas xa edificadas e se respecte o resto dos parámetros aquí establecidos. Tamén se exceptuarán desa esixencia as parcelas resultantes de parcelamentos urbanísticos aprobados polo Concello con anterioridade á aprobación inicial do presente P. X. O. M. Establécese concretamente nos planos, pero con carácter xeral (ou no seu defecto) será de dúas plantas (Planta Baixa + Planta Alta), sen que superen unha altura de 7 metros, medidos dende a rasante da vía á que dea fronte. Fíxase en 8 metros. As edificacións exentas ou as acaroadas no seu lado libre, recuarán das lindes ou linde lateral e do fondo da parcela, polo menos, 3 metros. Esta distancia de recuado debe ser cumprida pola edificación na súa totalidade (corpos voados, aleiros, etc.). Con todo, permitirase acaroar ás lindes laterais, sen prexuízo a terceiros, aquelas edificacións auxiliares que non acadan os 3 metros de altura e se sitúen exentas verbo da edificación principal, e situadas na parte posterior das parcelas. Permítese o acaroado de vivendas (no caso do grao 1), sempre e cando se ampare a solicitude de licenza cun proxecto conxunto, e se permite o acaroado (cada 2) e só no caso dos graos 1 e 2, tamén coa obriga de solicitude de licenza con proxecto conxunto. No caso das Áreas de Reparto fíxanse todas as cesións para cada unha delas na súa ficha correspondente, unicamente se debera garantir que a concesión de licenza para as acaroadas se realice mediante proxecto conxunto ou condicionadas por un E. D. previo no caso de propietarios contiguos distintos, e que non se exceda para o total da A. R. a edificabilidade máxima fixada. No caso de parcelas contiguas con acaroados, adxudicadas a propietarios distintos en Áreas de Reparto, non será precisa a redacción dun proxecto conxunto, senón que chegará coa redacción dun Estudo de Detalle que especifique as características globais de situación, forma e composición a cumprir por ese conxunto de edificacións acaroadas, que será vinculante para todas elas. No suposto de que se constrúan máis de 3 vivendas acaroadas (se son como moito 3, manteranse as condicións de recuado de exentas e pareadas) será preciso un recuado mínimo sobre da aliñación, que permita a construción dunha vía de servizo para o acceso ás vivendas, nas condicións especificadas para as aliñacións nas edificacións acaroadas, que se recolle nesta mesma ordenanza. Neste caso tamén será obrigada, a realización, antes de obter a licenza, dun Estudo de Detalle que garanta, amén das anteditas esixencias, unha superficie de espazos libres privados ≥ ao da superficie de planta da edificación. O acceso ás vivendas acaroadas, en calquera caso, terase que realizar cunha entrada e saída únicas para todas as vivendas amparadas polo proxecto común. Establécese un máximo de 5 acaroados xuntos, debéndose fraccionar en varios grupos independentes o resto de acaroados permitidos. As edificacións poderán voar elementos permitidos sobre da aliñación cun fondo máximo de 0,6 metros, sempre que o ancho da vía á que dea fronte teña un ancho ≥ 8 mts. Cando as edificacións se sitúen recuadas sobre da aliñación permitirase igualmente voar sobre da planta baixa, sempre que sexa con voos lixeiros, ata un máximo de 1 metro. As cesións de solo para a urbanización (viarios, servizos) ou para usos dotacionais (equipamentos, espazos libres), realizaranse de acordo co expresado nas Fichas das Áreas de Reparto e o planeamento que recolla a súa ordenación detallada (PXOM ou Plans Especiais), segundo a ordenación gráfica dos respectivos planos de ordenación, téndose que xestionar conforme se dispón a este respecto na lexislación vixente e no presente PXOM. As pequenas cesións que se poidan establecer polo PXOM en solo urbano consolidado deberán ser cedidas antes ou simultaneamente á construción das edificacións que se permitan na parcela, unha vez obtida a correspondente licenza municipal. A meirande parte de todos estes parámetros edificatorios pode representarse esquematicamente para a súa mellor interpretación, e a tal efecto se teñen aglutinado os principais parámetros no seguinte cadro e no gráfico anexo, diferenciando entre as tipoloxías aplicables. Se as edificacións acaroadas non ocupan todo o fronte da parcela no extremo ou extremos libres laterais que poidan quedar a separación ao lindeiro será de cando menos 3,00 metros. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 1ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 1ª, 2ª, 3ª e 4ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categorías 1ª e 2ª. INDUSTRIAL: DOTACIONAL: GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª e 2ª. AGROPECUARIO. Categoría 1ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN: Construiranse, polo menos, 2 prazas de aparcadoiro por vivenda, ou por cada 100 m² de edificación na parte non destinada a uso residencial. Para os terreos incluídos na zona de protección de costas e nesta ordenanza (que se distinguen do resto dos terreos porque na clave de ordenanza engadirase a letra P ao final –exemplo EE-P, para esta ordenanza EE-), aplicaranse con carácter xeral as condicións que establece a ordenanza e grao correspondente, pero con todas as limitacións aplicables do artigo 6.2.7 da presente normativa (polo menos mentres se atopen na zona de servidume do último deslinde vixente). Serán de aplicación as condicións indicadas na ordenanza 3 para as parcelas parcialmente cortadas pola zona de protección de costas. Comprende esta ordenanza aquelas zonas de usos industriais consolidados ou a medio consolidar, segundo trazados coherentes co modelo xa definido de zonas de usos industriais e situados a carón de zonas ordenadas con tipoloxías análogas, para compensar os déficits de chan dedicado a estes usos. Tamén se establece esta ordenanza nas zonas de usos deste tipo consolidadas nos núcleos de poboación preferentemente residenciais, nas que se establecen medidas concretas de compatibilidade e minoración de impactos para o mantemento ou ampliación das actividades. Tamén se utilizará como referencia, se é o caso, para as ordenanzas dos planeamentos que concreten a ordenación detallada en desenvolvemento do PXOM. Edificación en parcela illada ou acaroada dous a dous como máximo. Parcela mínima. Establécese unha parcela mínima a efectos de edificación e parcelamento de 500 m². Establécese unha edificabilidade máxima de 1,0 m 2 / m 2 por parcela neta, unha vez excluídas as cesións para dotacións e viario. Establécese unha dimensión de 15 metros. A ocupación máxima sobre a superficie neta de cada parcela, será do 60 %. Defínense nos planos de ordenación. Será de 4 metros, en todos os casos, agás que se acaroe. Será de 3 metros en todos os casos. Cando o posible acaroado se produce nun lateral, deberá ficar sempre un paso entre cada edificio e o lindeiro lateral de, polo menos, 4 metros de ancho, doadamente accesible a vehículos contra incendios. O devandito acceso é compatible co da circulación interior de vehículos normais. Composición. A composición dos edificios industriais, incluíndo a das súas fachadas é libre. En calquera caso recoméndase o seguimento dos seguintes criterios.1.—A utilización de iluminación e ventilación natural fronte da artificial. Neste sentido xúlgase coma necesaria a utilización racional de ritmos e secuencias na composición dos ocos para esta función.2.—O deseño de plantas de carácter regular, sempre que a parcela non o coute.3.—A utilización de cubertas inclinadas, sempre que non se vaian utilizar as cubertas planas coma espazo produtivo (terrazas coma lugar de secado ou semellantes). Coidarase especialmente o deseño de novas edificacións (ou a modificación das existentes) cando se trate de instalacións inseridas nas zonas residenciais dos núcleos existentes. Materiais. Os paramentos exteriores poderán ser de calquera material normal dos existentes no mercado, agás aqueles que non se previron especificamente para quedar vistos (ladrillos, bloques de cemento ou calquera outro material desa condición). Recoméndase a utilización de materiais de probada eficacia construtiva coma a pedra -en calquera das súas fábricas- o formigón visto -sempre que teña un acabado de calidade-, as diferentes fábricas de ladrillo -que se terá que enfuscar e pintar-, o formigón prefabricado de calidade, etc.; permitíndose a combinación de varios materiais sempre que a mesma responda a criterios de racionalidade. Nas carpinterías exteriores poderase utilizar calquera dos materiais existentes no mercado, sempre que teñan un acabado digno. Recoméndase: a madeira pintada, as carpinterías metálicas (ferro, aluminio, etc), ou de formigón prefabricado igualmente pintadas, lacadas ou coreadas por procedementos semellantes, as carpinterías de PVC, etc. Será obrigada a plantación dunha fieira de árbores no espazo interior do recuado de fachada cando este recuado veña obrigado polas ordenanzas. O ritmo da dita plantación só se interromperá nos pasos de entrada ás parcelas. Tamén deberán recoller os proxectos toda a superficie que corresponde ao lindeiro exterior da parcela, así coma as obras de reparación de beirarrúas, pasos e viarios nos que se prevexa o seu posible deterioro e, consecuentemente, que nese caso se deberán repoñer ou reparar, logo de rematadas as obras. Os lindeiros laterais e de fondo terán que se pechar tamén obrigatoriamente. No caso de parcelas con edificacións entre medianeiras o peche lateral abranguerá, loxicamente, as partes da linde non ocupadas pola edificación. Os peches terán, polo menos 1,8 metros de altura e o seu deseño será libre. A meirande parte de todos estes parámetros edificatorios pode representarse esquematicamente para a súa mellor interpretación, e a tal efecto se teñen aglutinado os principais parámetros no seguinte cadro e no gráfico anexo: Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categoría 1ª (1 por parcela como máximo ). HOTELEIRO. Categorías 1ª e 2ª. TERCIARIO XERAL: INDUSTRIAL. Categorías todas. Situacións E e F. DOTACIONAL: GARAXE-APARCADOIRO. Todas as categorías. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. INFRAESTRUTURAS BÁSICAS. Categoría única. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN: No caso de usos existentes antes da aprobación do PXOM que non se axusten enteiramente ás condicións de uso que nesta ordenanza se establecen, non se permitirá aumentar a edificabilidade ou a intensidade dese uso (agás que se establezan as medidas correctoras necesarias para adaptar ese uso ás condicións esixibles nas zonas limítrofes e a lexislación en vigor). No caso de usos industriais existentes antes da aprobación do PXOM en zonas residenciais non se permitirá con carácter xeral aumentar a edificabilidade ou a intensidade dese uso (agás que se establezan as medidas correctoras necesarias para adaptar ese uso ás condicións esixibles nas zonas limítrofes e a lexislación en vigor). Tampouco se permitirá o establecemento de novos usos que incumpran as condicións de uso establecidas no presente ap artado. Admítense as vivendas existentes antes da aprobación definitiva do PXOM, pero só se permitirá nova vivenda no caso en que este vincu lada a unha actividade na mesma parcela. No caso de que o ámbito da presente ordenanza estea situado dentro da delimitación de núcleos de uso predominantemente residencial non se admitirá a 1ª categoría nin o grupo D. No caso de que o ámbito da presente ordenanza estea situada dentro da delimitación de núcleos de uso predominante residencial non se admitirá a 4ª categoría. Construirase, polo menos 1 praza de aparcadoiro por vivenda ou 100 m 2 de edificación para outros usos. As industrias existentes poderanse considerar coma dentro de ordenación sempre e cando cumpran con tódolos requisitos esixidos na regulamentación sobre impacto ambiental naquelas actividades que poidan ser molestas, insalubres, nocivas ou perigosas, e que deban someterse a procedementos específicos de control ou autorización, sobre todo cando se sitúen nas proximidades de edificios ou zonas de uso residencial. É obxectivo desta Ordenanza a regulación de zonas de uso terciario (basicamente comercial, ou hoteleiro en determinados casos), ou recoñecer e manter a vinculación destes usos a edificacións que xa os desenvolven con carácter xeralizado, normalmente situadas en zonas consolidadas nas que cabe concibir o comercio, aínda que estea asociado a outros usos terciarios, como un equipamento a nivel municipal. Tamén se utilizará como referencia, se é o caso, para as ordenanzas dos planeamentos que concreten a ordenación detallada en desenvolvemento do PXOM. Os edificios responderán á tipoloxía en cuarteirón pechado, entre medianeiras, ou en edificación illada tratando de adaptarse preferentemente ás tipoloxías existentes no contorno. Defínense nos correspondentes planos de ordenación. Coincidirá coas aliñacións, reflectidas neses planos, e no seu caso coas condicións de recuado que se sinalen nos seguintes apartados. Poderanse elaborar Estudos de Detalle, con carácter previo, para definir as tipoloxías e os volumes das edificacións a implantar, a súa relación coas edificacións das parcelas lindeiras e as condicións de acaroado da presente ordenanza en cada caso. Estes Estudos de Detalle serán obrigados no caso do uso Hoteleiro. No caso de desenvolver as actuacións mediante Plan Especial, Parcial ou de Sectorización xa non será preciso o Estudo de Detalle. Establécese unha edificabilidade máxima de 1,0 m 2 / m 2 por parcela neta, unha vez excluídas as cesións para dotacións e viario. A ocupación máxima sobre a superficie neta de cada parcela, será do 60 %. A altura máxima dos edificios vén expresada nos planos de ordenación no que fai ao número de plantas permitido (indícase cun número que inclúe xa a planta baixa nese número), debéndose verificar tamén que non supere a metade da distancia entre as aliñacións opostas nesa zona da rúa. No caso de que non veña expresada nos planos de ordenación, o número máximo de plantas será o de 2, agás manifestación en contrario nas ordenanzas específicas. A altura libre de cada planta terá un mínimo de 3 m. no caso dos usos terciarios xerais e 2,60 m. no caso dos hoteleiros. Será de 600 m 2, debéndose anexionar a outras parcelas limítrofes, en caso contrario, para poder ser edificadas. Será de 3 metros en todos os casos.1. Permitirase o acaroad o de edificacións a un lindeiro lateral entre dúas contiguas (só para usos terciarios en ambas parcelas, pois en solos dos núcleos existentes non se permitirán novos acaroados a parcelas que teñan outros usos), para o cal deberá haber acordo entre ambos os dous propietarios, que se documentará publicamente mercé á inscrición no Rexistro da Propiedade das dúas fincas, sendo preceptiva a presentación conxunta do proxecto dos dous edificios no Concello. Non se permiten acaroados pola linde de fondo.2. En calquera das edificacións acaroadas, a diferenza das liñas de edificación de fachada de cada dous edificios non poderán pasar dos 4 metros; a diferenza de altura de ambos non deberá exceder tampouco os 4 metros. Pola aliñación de fondo non se establecen diferenzas mínimas entre liñas de edificación traseira dos edificios contiguos. En todos os casos deberanse tratar os paramentos medianeiros vistos como fachada.3. En tódolos casos de solicitude de construción acaroada a medianeiras, a concesión de licenza só poderá facerse previo informe dos departamentos municipais competentes, que mostre que tanto a actividade a que se destina o edificio como a solución de deseño e construción do mesmo non supoñen incremento de risco para o edificio ó que se acaroa. A solicitude de licenza de obras deberá, se fose posible, especificar o destino preciso do edificio. En caso contrario, cando sexa coñecido, un presunto risco da actividade que no seu momento se pretenda implantar poderá supor a non concesión da actividade.4. Se unha construción se proxecta acaroada a unha medianeira, e illada respecto dos restantes lindeiros, deberá cumprir respecto aos últimos as condicións de separación que se establecen no presente artigo.5. As condicións de separación a lindeiro considéranse complementarias das normas de seguridade e relación do edificio co seu contorno, prevalecendo o maior valor dos resultantes. Cando o posible acaroado se produce nun lateral, deberá ficar sempre un paso entre cada edificio e o lindeiro lateral de, polo menos, 4 metros de ancho, doadamente accesible a vehículos contra incendios. O devandito acceso é compatible co da circulación interior de vehículos normais. En calquera caso será de obrigado cumprimento o CTE e demais disposicións sectoriais de aplicación.1. Cando nunha edificación por razóns do uso dos locais sexa necesaria a apertura de patios interiores sobre os que recaian ocos de iluminación e ventilación, cumprirán unha dimensión igual ou superior ós seguintes valores: Uso do Local Luces rectas Pezas habitables H/3 > 4,00 m. Pezas non habitables escaleiras ou aseos H/4 > 3,00 m.2. Como valor de H tomarase a maior das alturas de coroación, medida desde a cota de orixe e referencia.3. En todo patio deberá ser inscritible un círculo de diámetro mínimo da dimensión das luces rectas.1. A composición e tratamento de fachadas é libre.2. Protección do arboredo: Ademais das Normas Xerais da Edificación, e as de Usos, as construcións deberán axustarse áo DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, e as reguladas nesta Ordenanza. Prevalecerán as condicións que sexan máis restritivas e que, por tanto, contribúan ás mellores condicións de habitabilidade, hixiene, e medio ambiente. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categoría 1ª (1 por parcela como máximo). HOTELEIRO. Categorías 1ª e 2ª. TERCIARIO XERAL: INDUSTRIAL. Categorías1ª e 2ª. DOTACIONAL: GARAXE-APARCADOIRO. Todas as categorías. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. INFRAESTRUTURAS BÁSICAS. Categoría única TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN: As actividades existentes poderanse considerar coma dentro de ordenación, sempre e cando cumpran con tódolos requisitos esixidos na regulamentación sobre impacto ambiental, naquelas actividades que poidan ser molestas, insalubres, nocivas ou perigosas, e que deban someterse a procedementos específicos de control ou autorización neste eido. No caso de usos existentes antes da aprobación do PXOM, que non se axusten enteiramente ás condicións de uso que nesta ordenanza se establecen, non se permitirá aumentar a edificabilidade ou a intensidade dese uso (agás que se establezan as medidas correctoras necesarias para adaptar ese uso ás condicións esixibles nas zonas limítrofes e a lexislación en vigor). Tampouco se permitirá o establecemento de novos usos que incumpran as condicións de uso establecidas no presente apartado. Deberase prever no interior da parcela, como mínimo, unha praza de aparcadoiro por cada cincuenta (50) metros cadrados de uso comercial en establecementos de superficie superior a dous mil cincocentos (2.500) metros cadrados; e unha praza por cada cen (100) metros cadrados de establecementos de menor dimensión. No caso dos establecementos hoteleiros, deberase prever no interior da parcela, como mínimo, unha praza de aparcadoiro por cada praza hoteleira.1. Para aquelas zonas dos núcleos de poboación que se localicen dentro dalgunha das zonas de servidume vixentes (e remarcase o concepto de vixentes, por canto no momento en que se varíen as zonas de servidume polo organismo competente automaticamente variará a zona de aplicación das presentes condicións) consideraranse reguladas pola ordenanza que establece o presente PXOM nesas zonas, pero coas restricións e condicionantes suplementarios que se conteñen no presente artigo (derivados da aplicación da LCO e o RLC), por tanto, serán de aplicación as condicións urbanísticas que se recollen nos seguintes puntos. No caso de que se atopen nalgunha delimitación de Plan Especial (de Protección, ou ben de P. E. de Ordenación da Zona de Litoral, aplicaranse tamén as condicións que se deriven destes P. E. 2. Para a autorización de usos e construcións en terreos situados nalgunha das zonas de servidume de costas (ademais das que con carácter excepcional poida autorizar a administración competente, a maiores, das aquí establecidas, que tamén serán admisibles no PXOM) aplicaranse as seguintes regras: 3. Para os efectos do que se dispón no apartado 2 anterior, non se considerarán obras de consolidación, aumento de volume, nin de modernización, aquelas que teñan por obxecto axeitar a edificación existente ás normas vixentes, autonómicas, estatais ou comunitarias, sobre seguridade, accesibilidade, salubridade, habitabilidade, eficiencia enerxética e materias análogas a que se refiren o CTE e as normas autonómicas complementarias do mesmo. En calquera caso, estarase ao disposto na LCO e o RLC.4. Independentemente da necesaria licenza municipal, os usos permitidos na zona de servidume de protección estarán suxeitos a autorización do órgano correspondente da Administración Autonómica (Segundo a STC 149/1991, do 4 de xullo, esta potestade atribuída no artigo 26 da LCO á Administración do Estado debe entenderse feita á das Comunidades Autónomas, que neste caso se regula polo disposto no Decreto 158/2005, de 2 de xuño), que se outorgará con suxeición ao que se dispón na LCO. No caso dos usos que se vaian a realizar na servidume de tránsito haberase de obter tamén a autorización do órgano correspondente da Administración do Estado. En calquera caso, estarase ao disposto na LCO e o RLC, así como no citado Decreto 158/2005, de 2 de xuño.1. Dentro das zonas do solo urbano actualmente xa consolidadas (aínda que nelas pódense considerar zonas puntuais a completar, reordenar ou desconsolidar), o Plan Xeral delimita zonas para a redacción de Plans Especiais de diverso tipo: 2. No Documento de Xestión recolleranse as condicións que haberán de rexer os citados Plans Especias previstos polo Plan Xeral.3. En tanto non se elaboran e aproben os devanditos Plans Especiais, todo o ámbito queda suxeito a un réxime transitorio definido polas Ordenanzas zonais e aliñacións grafitadas nos Planos de Ordenación do PXOM, o mesmo que polas condicións de protección dos elementos recollidos no Catálogo de Bens Culturais, ou no seu caso polas condicións de Plans anteriores (ata a súa revisión) ao presente PXOM.1. Os ámbitos de solo urbano non consolidado delimitados aos efectos do seu desenvolvemento a través de Plans Especiais de Reforma Interior, recóllense no Plan Xeral como APR nos planos de Clasificación Xeral do Solo, escala 1:5000 e, no seu caso nos de Ordenación Pormenorizada a escala 1:1000 e 1:2000.2. Cada Área de Planeamento Remitido conta cunha ficha individualizada, que forma parte do Documento de Xestión, coas características definidas no artigo 3.2.1.2. 3. As determinacións sinaladas en cada ficha para as diferentes APR terán carácter vinculante en todos os aspectos relativos ás determinacións substantivas do ámbito (as recollidas nos puntos 0 a 9 e o 11 do esquema de ficha detallado no artigo 3.2.1.2), e terán carácter complementario orientativo as recollidas nos puntos 10 e 12 da citada ficha. O planeamento de desenvolvemento deberá en todo caso, xustificar a variación daquelas determinacións que teñan só o carácter orientativo.4. Aos efectos de cumprir as demandas da LCIG, nos sectores con usos residenciais, aínda cando estes usos non sexan maioritarios, establecese unha reserva mínima para uso comercial do 15% da edificabilidade total cando se trata de ordenanzas intensivas, e do 5% cando se trata de ordenanzas extensivas, que con carácter xeral non se indicará nas fichas de cada ámbito por non ser este un uso global, sendo un uso compatible dentro do uso global residencial, a desenvolverse conxuntamente nas mesmas edificacións.5. Tódolos planeamentos de desenvolvemento deberán ser informados polo organismo de conca, de acordo co establecido no artigo 39 da Lei de Augas de Galicia.1. Os Plans Especiais de Reforma Interior, ou planeamentos que no seu caso corresponda, que se redacten en desenvolvemento do presente Plan Xeral, deberán cumprir as determinacións de cada APR relativas á Ordenanza de Referencia.2. A estes efectos, parte do conxunto das Ordenanzas de Referencia vén constituído polas propias ordenanzas establecidas na presente Normativa Urbanística para a ordenación do solo urbano consolidado. No entanto, tamén poderase considerar –no seu caso- a previsión de novas referencias tipolóxicas a introducir no ámbito abranguido polas áreas de reparto.3. Das citadas no punto anterior, consideraranse como Ordenanzas de Referencia principal as seguintes: 4. Os planeamentos respectarán as Ordenanzas de Referencia nos contidos que se desenvolven nos artigos seguintes, sendo determinacións obrigatorias as seguintes: 5. Dende o marco normativo establecido polo Plan Xeral, non serán esixibles outras determinacións particulares que as establecidas nas Ordenanzas de Referencia, se ben os planeamentos que conteñan a ordenación detallada poderán incorporar aqueloutras determinacións que lles sexa conveniente.1º) De acordo co disposto na LOUG, todo o solo urbano non consolidado do presente PXOM inclúese nalgunha das áreas de reparto que o propio Plan contempla, e delimitadas no plano de ordenación, distinguidas pola súa correspondente clave.2º) No PXOM tamén figuran, no seu caso, os polígonos aos que fai mención o artigo 123 da LOUG. Se non se delimitan expresamente os polígonos, enténdese que a propia área de reparto en solo urbano non consolidado é acaída para o cumprimento dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios e de urbanización. Xa que logo, agás afirmación en contrario, nas áreas de reparto onde non se produce a subdivisión en polígonos haberá que entender que a delimitación do polígono é coincidente coa delimitación da área de reparto, aínda que poderán subdividirse con posterioridade ou modificar os polígonos iniciais (a petición dos propietarios do solo ou por iniciativa do propio Concello, se é que a garantía sobre os deberes e a equidade fican efectivamente garantidos), segundo o proceso especificado na LOUG e na presente normativa (sempre que na ficha da correspondente área de reparto non se prohibise a subdivisión). 3º) Nas áreas de reparto que non teñan incorporada ou aprobada a súa ordenación detallada, o PXOM as remite a planeamento de desenvolvemento (PERI). 5º) As A. R. poderán subdividirse en polígonos ou cambiar os polígonos xa delimitados no PXOM, segundo os procesos previstos para isto no Art.123 da LOUG, sempre e cando o permita a ficha da A. R. correspondente e se dean as seguintes condicións: 1.—Cada polígono poderá acadar por si mesmo a conexión co sistema viario público municipal. Poderase admitir que o acceso a algúns dos polígonos se realice a través doutros, sempre e cando os propietarios dos terreos dos citados polígonos asinen a súa conformidade ao respecto.2.—A superficie do polígono e a súa forma ou posición deberán permitir o cumprimento dos deberes de cesión que lle correspondan, e un acceso viario axeitado comunicado coa rede pública viaria municipal.3.—Ningún dos polígonos poderá imposibilitar o desenvolvemento dos outros, agás na situación citada no apartado 1 anterior a respecto do acceso ao viario público a través doutro polígono.1.—Cada polígono poderá acadar por si mesmo a conexión co sistema viario público municipal, segundo a ordenación do PXOM. Poderase admitir que o acceso dalgúns dos polígonos se realice a través doutros, sempre e cando os propietarios dos terreos dos citados polígonos asinen a súa conformidade ao respecto.2.—No caso de que a división física non poida garantir o reparto equitativo de cargas e beneficios entre os propietarios (cesións proporcionais desiguais entre polígonos, que será o caso habitual) deberase acadar un compromiso asinado polos propietarios con defecto de cesións no que se comprometan a dar ao Concello os terreos edificables e de cesións necesarios para compensar os polígonos lindeiros con exceso de cesións, de xeito que tanto o aproveitamento urbanístico como as cesións poidan quedar compensadas entre polígonos. Os servizos técnicos municipais ou ben o Equipo Redactor do documento da división poligonal encargaranse de cuantificar para cada polígono as compensacións necesarias entre eles.3.—No caso de que os custos de urbanización das obras precisas en cada polígono para acadar a ordenación prevista no PXOM non sexan proporcionais á súa superficie, deberase igualmente acadar compromisos asinados polos propietarios dos polígonos con defectos de custos, que deberán facerse efectivos, como moi tarde, no momento da urbanización dos polígonos con exceso de custos, ou ben con anterioridade, se hai acordo ao respecto. A estimación de custos realizarase segundo os custos medios de urbanización que o Concello determine xenericamente. A este respecto o Concello establecerá un custo medio por m 2 de urbanización correspondente ao viario e outro aos espazos libres, que se aplicarán sobre a totalidade dos espazos dedicados a estes usos na totalidade da A. R., ou ben realizará un orzamento real dos custos de urbanización correspondentes.6º) Igualmente poderanse adicionar varias áreas de reparto contiguas fisicamente para a súa xestión conxunta, sempre que se dean as seguintes condicións: 1.—O réxime do solo dos núcleos rurais axustarase ao disposto no art.24 da LOUG, segundo vén recollido no Título II da presente Normativa. O seu desenvolvemento e execución axustarase ao disposto na LOUG, e no Título III da presente Normativa.2.—Os tipos básicos de actuacións posibles para o desenvolvemento dos núcleos rurais son as seguintes: 3.—O réxime xeral d e usos en solo de núcleo rural é o que determinan os artigos 25 e 28 da LOUG, coas condicións particulares recollidas na presente Normativa.4.—Ademais do establecido nos apartados anteriores, poden derivase da adaptación ao POL algunhas condicións complementarias, sobre todo nos Núcleos de Identidade do Litoral (NIL) e nas Áreas de Recualificación (AR) coincidentes cos núcleos rurais, segundo o establecido nos artigos 5.5.2, 5.5.3, 0 e 7.2.6 da presente Normativa e no propio POL.1. Complementariamente ao réxime xeral de usos da LOUG, o presente PXOM engade as condicións particulares recollidas nos seguintes puntos.2. No referente as actuacións edificatorias admisibles nos núcleos rurais delimitados, permitiranse logo da licenza municipal, sen necesidade de autorización autonómica previa e axustándose con carácter xeral ao disposto no Art.29º da LOUG (salvo as excepcións que se citan) e á presente normativa, as seguintes actuacións.3. Aos efectos de primar a rehabilitación das edificacións existentes nos núcleos históricos tradicionais (coa finalidade de revitalizar o espazo de acordo con criterios de sustentabilidade, aforro enerxético, mellora da calidade e conservación dos elementos singulares das construcións), para axustarse ao disposto no Art.29.4 da LOUG, establécense as seguintes condicións: Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 1ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 2ª, 3ª e 4ª. TERCIARIO XERAL: INDUSTRIAL: DOTACIONAL: GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª e 2ª. AGROPECUARIO. Categoría 1ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN: As condicións tipolóxicas da edificación aplicaranse conforme ás condicións de Protección xeral das edificacións e condicións tipolóxicas fixadas no artigo 4.7.9 da presente normativa e para cada zona de Ordenanza específica, en consonancia coas limitacións especiais que establecen os artigos 29 e 104 da LOUG. A este respecto as condicións do artigo 4.7.9 da presente normativa serán de aplicación obrigada nas zonas histórico-tradicionais dos núcleos e en todas as edificacións de orixe e tipoloxía tradicional dos núcleos rurais (aínda que se sitúen fóra das zonas histórico-tradicionais), e serán de referencia preferente (en caso de non cumprir as condicións sinaladas deberase xustificar o emprego doutras que respecten e se adapten ao seu contorno) no resto de zonas ou edificacións dos núcleos rurais. Ademais establécense as seguintes condicións de carácter xeral aplicables a todas as ordenanzas: - Sistema de ordenación. A edificación será exenta, apareada ou acaroada (nos dous últimos casos, mercé a proxecto conxunto – se é que se permiten estas tipoloxías na ordenanza aplicable, e nas condicións que alí se sinalen-) segundo o grao de ordenación permitido (que se establece nos planos para cada zona como segundo díxito da clave grafada, despois do código de ordenanza –T para as zonas tradicionais e C para as comúns-); e tamén se permitirá aquela que se poida apoiar en medianeiras ou paredes cegas existentes, se a ordenanza aplicable o permite (nas condicións que alí se sinalen). Establécense seis graos ou intensidades de ordenación en función das tipoloxías a implantar: Establécense varios tipos de parámetros segundo o grao ou intensidade establecida, dependendo da súa situación nos distintos tipos de núcleos e do tipo de edificación que se poida construír nela (sempre que se permitan estas tipoloxías na ordenanza ou tipo de núcleo aplicable, e nas condicións que alí se sinalen). Poderase admitir a edificación con ocupación superior a máxima (pero cunha diferenza á alza non superior a un cuarto da ocupación máxima aplicable, segundo o cadro anterior), para as parcelas inferiores á mínima establecida que cumpran as condicións excepcionais de parcela do parágrafo anterior. A ocupación nas parcelas xa edificadas con vivendas tradicionais poderá ser como máximo a da edificación existente, se excede dos parámetros citados, sempre que se manteña a dita edificación, e sen posibilidades de ampliación de volume. Aos efectos da ocupación computarán, ademais da edificación principal, as edificacións auxiliares e complementarias (cubertos, alpendres, cortes, etc.). Excepcionalmente permitiranse ocupacións maiores cando se trate da rehabilitación ou renovación de edificios existentes; neste caso a ocupación máxima non poderá superar a da edificación anterior obxecto da rehabilitación ou renovación, ou cando se trate de edificacións novas en parcelas situadas entre edificacións existentes e que non podendo cumprir tal condición, deberán respectar o resto dos parámetros definidos.10. Nas parcelas extremas de cada grupo aplicaranse a estes efectos as condicións de tipoloxía apareada. No caso de que se procedese á rehabilitación ou reestruturación dunha edificación tradicional ou de especial valor arquitectónico existente na parcela, poderase conservar a dita edificabilidade, aínda que se supere a aquí establecida (ou aínda que a edificación ou a parcela non cumpran todas as condicións da ordenanza aplicable), sempre e cando non se desvirtúen os valores inherentes á vella edificación. Tamén nestes casos, cando este xustificado para cumprir as condicións de uso ou habitabilidade, poderá permitirse a súa ampliación (sen invadir novos espazos non ocupables segundo as condicións de edificación aplicables para aliñacións, recuados, etc), e sen superar o 20 % do volume orixinario da edificación. A efectos de edificabilidade, computará tanto a edificación principal como as auxiliares que superen os 30 m² en planta ou de menor superficie que acaden alturas superiores aos 3 metros. En calquera caso, estas edificacións auxiliares computarán a efectos de ocupación da parcela. Ás parcelas resultantes dos parcelamentos urbanísticos aprobados polo Concello con anterioridade á aprobación inicial do PXOM non lles será de aplicación a edificabilidade establecida de modo xeral, sempre que a edificación bruta xeral aplicada ao conxunto da parcela matriz non exceda da aquí fixada en cada caso. En calquera caso, a edificabilidade aplicada ás unidades reparceladas terá que ser inferior a 0,8 m²/m². A aplicación das posibilidades particulares e excepcionais recollidas nos puntos anteriores a respecto da parcela, a ocupación, a edificabilidade e a fronte deberán permitir en calquera caso que a edificación resultante cumpra todas as condicións mínimas establecidas no CTE, ou nas NHV no caso das vivendas. As edificacións existentes nos núcleos rurais, á entrada en vigor do PXOM (sempre que se executasen de conformidade coas licenzas concedidas no seu momento a respecto da ordenación urbanística aplicable con anterioridade ao presente PXOM, e as edificacións tradicionais en calquera caso) en que o incumprimento do PXOM (a respecto do aquí regulado, ou nos artigos 3.5.4.1 ou 3.5.4.2) sexa só polas condicións establecidas no presente apartado (ou conxuntamente con algunha outra excepción similar que se contemple nas presentes condicións xerais ou na ordenanza aplicable), non se entenderán fóra de ordenación por estas circunstancias. Para que unha parcela sexa edificable nos núcleos rurais, deberá cumprir (ademais das condicións establecidas nos apartados anteriores de Sistema de ordenación e Parámetros básicos) as condicións sinaladas en concreto para os núcleos rurais a tal efecto nas definicións dos apartados 4.2.5 e 4.2.6 (e sen incorrer nas do 4.2.7) da presente Normativa. As aliñacións apare cen grafitadas nos planos de ordenación dos núcleos a escala 1/ 2.000 (ou 1:1.000 no seu caso), e son as que marcan a liña para poder realizar os peches de parcela. Estes peches de parcela se regulan para os núcleos rurais no punto B.2 do art.4.2.3 da presente normativa, atendendo especialmente nesta clase de solo (e sobre todo nas zonas tradicionais do núcleo ou en parcelas que albergan edificacións tradicionais) as condicións tipolóxicas e paisaxísticas do apartado 5.4.16 que incidan na súa formalización e construción, pero se protexerán os peches e muros tradicionais existentes, establecendo que os novos peches deberán gardar harmonía cos tradicionais (artigo 28, 1. d da LOUG). No caso de que un viario público (e que o Concello o recoñeza como tal) non teña grafitada a aliñación correspondente no PXOM (por erro ou por non aparecer na cartografía), o peche situarase polo menos a 5 m. do eixo do viario. En calquera caso se respectarán as aliñacións e rasantes consolidadas palas edificacións, muros e peches tradicionais. No caso de existir discrepancias entre as aliñacións e rasantes grafadas e as existentes atenderase á realidade existente (artigo 28.1. d da LOUG). En xeral non se poderán formular ampliacións de camiños que afecten a elementos de interese etnográfico (hórreos, muíños, cantes, fontes, emparrados, muros e valos tradicionais, cómaros, noiros,.) así como o arboredo autóctono, especialmente as ringleiras de arbores que dean a camiños ou que separen fincas (artigo 28.1, d da LOUG). Nos casos de interese xeral, con carácter excepcional e de xeito xustificado poderase formular a ampliación dalgún camiño propoñendo, en todo caso, a alternativa coa menor afección sobre o patrimonio cultural. Sempre que non afecten a muros tradicionais que poidan estar protexidos, cando se constrúa unha nova edificación, en rúas de menos de 8 m. de ancho (entre aliñacións oficiais ou entre as liña de peche existentes), na proxección da fachada que dea fronte á vía ou espazo público, deixarase libre un recuado -resío- no peche dun mínimo de 3 m. de profundidade, e unha lonxitude mínima superior a proxección da edificación sobre a liña da aliñación, tal coma se reflicte no seguinte gráfico: A parcela non poderá quedar inedificable pola aplicación desta condición, por tanto en situacións límite debidamente xustificadas poderase situar noutra zona ese recuado, reducilo, ou mesmo eliminalo. Coma regra xeral serán as actuais das vías ás que dea fronte a parcela. A este respecto, calquera alteración do terreo para acomodar a edificación terá de axustarse ás seguintes condicións: As novas edificacións exentas poderán situarse libremente dentro da parcela, sempre que se localice a fachada principal dentro da franxa comprendida entre os primeiros 4 a 25 metros (a non ser que se indique outra cousa na ordenanza especifica, ou na lexislación sectorial, e esta condición non será aplicable as edificacións existentes a entrada en vigor do presente PXOM), medidos dende a aliñación, tal e como se define esta na presente Norma, aínda que se pode reducir xustificadamente este recuado no caso de parcelas de escaso fondo (menor ou igual a 15 m. ata a aliñación), e nas que se sitúen con fronte a dous viais opostos nas que quede un espazo para a edificación inferior a 8 m. permitirase unha edificación de fondo máximo de 10 m. e distribuíndo libremente (nos viais que non están limitados a estes efectos por lexislación sectorial) o espazo baleiro ou recuado que lle sobre entre os dous frontes a viais. No caso de existir medianeiras ou aliñacións consolidadas da edificación en zonas orixinarias ou densas dos núcleos que non cumpran a condición anterior, poderase manter esa aliñación consolidada para as novas edificacións situadas nos intersticios entre edificacións existentes. Nos contornos de protección de elementos catalogados será preciso axustar as condicións de posición e situación da nova edificación (fondos, recuados a vías e laterais ou fondos) á das edificacións tradicionais existentes (sobre todo se conforman liñas homoxéneas xa consolidadas). As edificacións exentas ou as acaroadas no seu lado libre, recuarán das lindes, polo menos 3 metros. A distancia do recuado mínimo terá que ser respectada por toda a edificación (voadizos, aleiros, alpendres, sotos ou construcións soterradas, etc.). Con todo, permitirase o arrimo ás lindes laterais, e sen prexuízo a terceiros, daquelas edificacións auxiliares (reguladas no art.4.3.10) sobre rasante que non acaden os 3 metros de altura, se se sitúan exentas verbo da edificación principal (sempre que non vaian a albergar animais de calquera caste), e neste caso poderán exceder os 25 m. de recuado de fachada indicado no apartado de Situación da edificación. No caso de existiren xa medianeiras, nalgunha das parcelas laterais, será forzoso tapalas mercé ao correspondente arrimo da edificación ou escamoteala con arborado tépedo ou con calquera outro procedemento que evite a permanencia do impacto. Non se poderán construír novas edificacións que excedan os 300 m² ocupados en planta para o uso principal, agás as reguladas excepcionalmente no artigo 4.7.9.6 (a superficie virá demandada polo seu uso dotacional concreto) e as citadas no seguinte parágrafo. Neste cómputo non se entenderán incluídas as edificacións complementarias. As edificacións existentes non se considerarán fóra de ordenación só por esta circunstancia. Exceptúase desta limitación de superficie ao uso hoteleiro, cuxa construción (cando se pretendan exceder dos 300 m 2 indicados) esixirá a realización e aprobación con carácter previo dun Plan Especial de Ordenación do Núcleo Rural (sempre e cando se trate de nova edificación ou ampliación de edificacións existentes, excluíndose por tanto desta obriga os establecementos de turismo rural en edificacións preexistentes que non se vaian a aumentar de tamaño). De tódolos xeitos non se permitirán edificios dedicados a este uso hoteleiro que excedan os 1.000 m 2. Nos contornos de protección de elementos catalogados será preciso axustar a altura da nova edificación á das edificacións tradicionais existentes (aínda que como mínimo deberán acadarse as alturas esixidas por habitabilidade nas NHV), sobre todo se as novas edificacións van a adosarse a elas. Serán de aplicación as condicións xerais do artigo 4.3.5, salvo as especificidades que se sinalan a continuación: Nas zonas tradicionais dos núcleos e nas edificacións tradicionais os únicos voos que se permiten son os que se dediquen a elementos tipolóxicos tradicionais como solainas, balcóns, galerías ou miradoiros, nas condicións establecidas nas ordenanzas xerais e nas particulares de núcleo, pero cun máximo de 0,80 m. de voo, e sempre que se garden os recuados establecidos, prohibíndose os voos pechados mediante fábrica ou con pouca superficie acristalada. Os voos de tipo tradicional existente poderán manterse aínda que superen as dimensións sinaladas neste artigo. En todo caso serán de aplicación as disposicións recollidas nas NHV. A parcela terá que ter unha disposición tal, que permita localizar a fosa séptica (no caso de que sexa necesaria por non existir canalizacións para a evacuación de augas residuais), gardando as seguintes distancias mínimas, sen prexuízo das disposicións vixentes na materia: - 5 metros aos lindeiros. - 2 metros á edificación principal. - 25 metros a calquera pozo de captación de auga. Exceptuaranse da esixencia de distancias mínimas aquelas parcelas que, podendo ser edificables por cumprir o resto das condicións, se atopen entre parcelas xa edificadas e non procedan de segregacións posteriores á aprobación do PXOM. Naqueles casos en que non se poida cumprir a distancia mínima a pozos terase a opción de facer fosas impermeables e estancas. A meirande parte de todos estes parámetros edificatorios pode representarse esquematicamente para a súa mellor interpretación, e a tal efecto se teñen aglutinado os principais parámetros no seguinte cadro e no gráfico anexo, diferenciando entre as zonas de núcleo e graos aplicables. No acondicionamento dos espazos públicos ou comunitarios dos núcleos rurais serán de especial aplicación as condicións e os procedementos establecidos nos artigos 5.4.10, 5.4.11, 4.7.9.1 e 5.4.14 da presente Normativa, co obxecto de manter e recuperar a identidade, a simboloxía, as preexistencias e o significado destes espazos para os seus habitantes, potenciando o seu uso e reafirmando a identidade dos núcleos e dos seus moradores. Tamén serán de aplicación (no seu caso) os procedementos da Disposición transitoria primeira da Ley 2/2013, de 29 de mayo, de protección y uso sostenible del litoral y de modificación de la Ley 22/1988, de 28 de julio, de Costas, a respecto da aplicación da disposición transitoria terceira, apartado 3, da LCO. Nos núcleos rurais que se identifiquen como Núcleos de Identidade do Litoral (NIL), ademais das condicións xerais dos apartados anteriores (e das que poidan ser aplicables do artigo 5.5.2, especifico dos NIL), será preciso aplicar as que se recollen de seguido: Naquelas zonas dos núcleos rurais que se identifiquen como Áreas de Recualificación (AR), ademais das condicións xerais dos apartados anteriores, teranse en conta aquelas que poidan ser aplicables do artigo 5.5.3, especifico das AR, onde se poderán establecer maiores restricións as posibles actuacións, ou a necesidade de trámites ou documentación específica antes de levar a cabo as ditas actuacións. Nos núcleos polos que pasa o Camiño de Santiago, para aproximarse as condicións de protección establecidas pola lexislación especifica que Ile é de aplicación a este singular elemento cultural (as Leis 8/1995 e 3/1996), atenderase especialmente nestes núcleos (pero sobre todo no ámbito de protección do Camiño que determinan as citadas leis) ao cumprimento das condicións do artigo anterior nos espazos públicos ou comunitarios, mais tamén no resto de espazos privados se recollerán todas as condicións especificas necesarias (serán de especial aplicación as condicións e os procedementos establecidos nos artigos 5.4.12, 5.4.13, 5.4.14, 5.4.15 e 5.4.16 da presente Normativa), mais tamén (e con carácter xeral) as condicións necesarias (sobre todo a preservación das preexistencias e as tipoloxías tradicionais, coidando que as novas actuacións e edificacións sexan congruentes con elas) para atender a obriga de preservar os seus valores tradicionais, parcelamento, peches, arborado, fontes e elementos da auga, camiños, volumes, alturas, forma de ocos, cubertas e beirís e o rexeitamento daquelas outras actuacións que menoscaben a apreciación do ben dentro do contorno. A tal efecto serán de especial aplicación con carácter xeral as condicións establecidas no apartado 4.7 e máis en concreto o establecido no artigo 4.7.9 e nos seus subartigos, e en concreto no ámbito de protección do Camiño que determinan as citadas leis serán de aplicación a todas as edificacións as condicións tipolóxicas estritas que se establecen na presente Normativa para as edificacións tradicionais. Tamén quedará protexido con carácter xeral o arborado existente dentro destes núcleos, e sobre todo as ringleiras de arbores que delimiten ou flanqueen os camiños ou os que separan fincas, e os arbores singulares ou senlleiros. Calquera tala de árbores e cambio de uso na zona de protección do Camiño de Santiago debe obter a autorización previa da Consellería de Cultura e Turismo en aplicación do establecido no artigo 54 da Lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia. Nestes núcleos, as novas redes de servizos como as liñas eléctricas terán que ser soterradas e estableceranse condicións para as obras de conservación de maneira que os tendidos aéreos existentes vaian soterrándose progresivamente, tal e como se indica no artigo 4.9.3. Inclúense ademais as seguintes condicións complementarias: Segundo o artigo 13.3 da LOUG, delimítanse no PXOM varios dos tres tipos de núcleo establecidos, que se regularán por graos que se definen nas condicións xerais de ordenación e edificación, e polas condicións específicas que se contemplan nas seguintes ordenanzas: Estas ordenanzas desenvólvense con detalle nos seguintes apartados. Comprende esta Ordenanza a totalidade ou parte dos ámbitos das aldeas e lugares que conforman os asentamentos rurais primitivos con edificacións maioritariamente tradicionais que dispoñen xa de servizos urbanísticos e/ou se localizan en áreas consolidadas pola edificación en proporción superior ao 50%. A delimitación figura grafitada nos planos de ordenación a Escala 1: 5.000, e 2.000 (ou 1.000 no seu caso). Inclúense ademais as seguintes condicións complementarias: b.—Non se permitirán os movementos de terras que varíen a morfoloxía da paisaxe do lugar ou alteren significativamente a súa topografía, para iso os movementos de terras respectarán as condicións do artigo 5.3.2. c.—A superficie máxima edificable para o uso principal en cada núcleo tradicional deberá ser como máximo de 1,5 veces a superficie media edificada das edificacións existentes, que se recolle no Análise do modelo de asentamento poboacional en relación co estudo pormenorizado dos núcleos rurais. d.—Tendo en conta que as edificacións tradicionais non dispoñen de sotos deberase establecer a súa prohibición agás naqueles ámbitos onde se xustifique a súa presenza nas edificacións tradicionais existentes. En todo caso a materialización dun soto implicará que o seu acceso se resolva no interior da edificación. e.—No relativo aos semisotos deberase indicar que computarán como unha planta e que unicamente se permitirán cando as condicións topográficas do terreo impidan a construción da edificación doutro xeito. Establecerase que terá a condición de semisoto calquera planta soterrada que sobresaia da rasante do temo nalgún punto. g.—No relativo aos aleiros establécense na normativa as súas condicións construtivas e nesta ordenanza deberán ser acordes coa tipoloxía tradicional existente. En ningún caso poderán exceder do plano de fachada elementos estruturais de formigón, nin cornixas, molduras ou elementos decorativos. h.—As canles e baixantes non presentarán molduras e serán de chapa metálica (cinc, cobre,.) con acabado mate e sección preferentemente circular. i.—De facerse novos remates de chemineas estes harmonizarán cos tipos tradicionais existentes. j.—As carpinterías e ocos serán dos materiais, cores e configuracións existentes no contorno. Os elementos de escurecemento serán preferentemente mediante contras interiores de madeira, non permitíndose as persianas exteriores. k.—Nas intervencións sobre os espazos públicos, os materiais utilizados harmonizarán co contorno e co ambiente rural, o mobiliario será discreto, mínimo e o estritamente necesario. l.—Formularase o soterrado dos tendidos aéreos existentes e minimizaranse as instalacións urbanas (artigo 28.2. b da LOUG). Comprende o espazo de aplicación desta Ordenanza os terreos da parte ou da totalidade dos núcleos de poboación que non acadan as condicións que a LOUG establece para os núcleos rurais histórico tradicionais, e neles se dá, basicamente, o uso de vivenda unifamiliar, exenta ou con algún tipo de acaroado, sobre do viario de relación existente, ou aquel que se prevé no planeamento, conforme aos criterios inspiradores da ordenación, e os que sinala a LOUG. Estas zonas ou espazos deberán acadar unha consolidación pola edificación de proporción superior a un terzo (1/3). A delimitación figura grafitada nos planos de ordenación a Escala 1:5.000 e 2.000 (ou 1:1.000 no seu caso). Establécese o sistema de ordenación segundo o parcelario e as condicións das tipoloxías edificatorias existentes na zona, asignando un grao de ordenanza de entre os establecidos na parte xeral das ordenanzas de núcleo rural. A edificación será preferentemente exenta; e tamén se permitirá aquela que se poida apoiar en medianeiras ou paredes cegas existentes, (e excepcionalmente apareada mercé a proxecto conxunto, se o planeamento e o grao aplicable o permite). 2.—Consideraranse incluídas no presente grupo de actuacións ás que citaremos de seguido: 3.—Consideraranse de aplicación con carácter xeral no presente grupo de actuacións as condicións sinaladas no capítulo 7.2 que lle poidan ser de aplicación (agás que se xustifiquen outras máis precisas no correspondente instrumento de planeamento e/ou xestión) e as establecidas na LOUG.2.—En función do artigo 56 da LOUG, fíxanse os indicadores que deban dar lugar á necesidade de redactar un PEONR para lle facer fronte á complexidade urbanística sobrevida.1º) Se teñan concedido un número de licenzas, no seu ámbito, que supoña máis dun 50% do censo de vivendas existentes no núcleo, no intre da aprobación do presente PXOM.2º) Cando aínda sen ter acadada esta porcentaxe, pero superado o 20%, o número de licenzas para edificacións destinadas a usos diferentes ao de vivenda supoñan máis do 50% das licenzas concedidas.3.—Ademais dos indicadores xenéricos anteriores, poderanse establecer outros específicos para cada núcleo rural e que (no seu caso) veñen definidos nas fichas correspondentes. Ademais das actuacións ou limitacións xenéricas anteriores, poderanse establecer outras específicas para cada ámbito de PEONR e que (no seu caso) veñen definidos nas fichas correspondentes. Unha vez aprobado o devandito plan especial, poderá obterse licenza municipal con suxeición ás condicións establecidas polo plan e sen necesidade de previa autorización autonómica.7.—O ámbito de cada PEONR estará previamente definido no PXOM, pero tamén poderán delimitarse a posteriori novos ámbitos que abarcarán a totalidade ou parte dos terreos comprendidos na delimitación do núcleo rural respectivo.8.—Os obxectivos a perseguir coa realización do PEONR serán os sinalados no artigo 72 da LOUG e deberan aplicarse as cautelas que recolle o apartado 5.4.7 da normativa.9.—O PEONR deberá expoñer: Plan Especial de Ordenación dos Portos de Santa Cristina e San Adrián. O Plan Especial Portuario regulará os usos do solo e a edificación nos terreos do dominio público afectado aos fins portuarios, independentemente de que tales terreos se vaian dedicar á actividade portuaria ou aos servizos do porto. Para efectos da súa regulación pormenorizada estarase ao disposto na LPE (sobre todo no artigo 56). 1. Mentres non se aproben os Plans Especiais de protección aos que se fixo mención na ficha correspondente de catalogo e na presente normativa, que terán por obxecto a máis acaída protección dos ditos conxuntos de interese patrimonial ou etnográfico e tamén a súa posta en valor por medio da rehabilitación integral, tanto do conxunto como dos elementos que o forman, nos conxuntos citados, amais de ser de aplicación, en todo aquilo que non contradiga ao resto da normativa sobre núcleos rurais, será de aplicación -como normativa provisoria- o disposto nos distintos apartados do presente artigo 7.4.3, que complementa como referencia máis protectora a ordenación básica que se establece nos planos do PXOM.2. O ámbito de aplicación será o grafitado nos planos de ordenación -e no seu defecto o solo cualificado como núcleo rural- (a escala 1: 2.000), comprendidos dentro do que se considera núcleo histórico; para os que se pode solicitar, logo do correspondentes expediente, a declaración de conxunto de interese etnográfico, co gallo de obter as axudas técnicas, económicas e financeiras precisas para a súa rehabilitación integral. Trátase dos núcleos de Alcouce (na parroquia de Figueirido) e de Acuña (na parroquia de Vilaboa). 3. As condicións básicas aplicables son as seguintes: 1.—O réxime do solo rústico axustarase ao disposto na LOUG, segundo vén recollido no Título II da presente Normativa.2.—As actuacións posibles e a súa execución, así como os procedementos esixidos axustaranse ao disposto na LOUG, e no presente Título da Normativa.1. Os usos en solo rústico relacionados no art.33 da LOUG determínanse para cada categoría de solo e clasifícanse a respecto da súa posibilidade e procedemento nos tipos seguintes: 2.—O réxime xeral de usos en solo rústico é o que determinan os artigos 34 e 35 da LOUG. Complementariamente o presente PXOM engade as seguintes condicións particulares: 3.—O réxime de usos nas partes do territorio situadas dentro das zonas continuas ou descontinuas do POL será a combinación máis restritiva de ambos réximes (clasificación PXOM –regulada no presente Título VIII- e zonas POL–reguladas nos seus artigos 46 a 59-). No caso da superposición de áreas continuas e descontinuas sobre o mesmo espazo territorial aplicarase a combinación máis restritiva dos tres réximes (PXOM, áreas continuas e descontinuas). No caso das zonas descontinuas do POL en que o PXOM varíe esa delimitación (facéndoa máis precisa no detalle, segundo posibilita o propio POL) aplicarase igualmente a combinación máis restritiva, pero tomando para as zonas descontinuas a delimitación que finalmente estableza o PXOM. O procedemento para o outorgamento da autorización autonómica en solo rústico determinase no artigo 41 da LOUG. O concello pode outorgar licenzas directamente nos casos que determina a LOUG, e que se regulan no seguinte artigo.1.—O concello poderá outorgar licenzas directamente para os usos concretos en que nos artigos 36 a 39 e o 44 da LOUG se lle atribúe ao concello a concesión directa deses usos por licenza municipal (nas condicións alí sinaladas e sen necesidade de autorización autonómica previa). 2.—Ademais, nas pequenas construcións reguladas no artigo 44.2 da LOUG, aplicaranse as condicións complementarias seguintes: 3.—Para os invernadoiros do art.44.2 da LOUG, aplicaranse as condicións complementarias seguintes: 1.—As condicións xerais das edificacións no solo rústico determínanse no artigo 42 da LOUG, coas seguintes limitacións complementarias: 2.—As condicións adicionais que deben cumprir as edificacións destinadas a usos residenciais vinculados ás explotacións agrícolas ou gandeiras determínanse no artigo 43 da LOUG, coas seguintes condicións ou limitacións complementarias: 3.—As condicións adicionais que deben cumprir outras actividades construtivas non residenciais determínanse no artigo 44 da LOUG, coas seguintes condicións ou limitacións complementarias: 4.—As condicións específicas para as edificacións existentes de carácter tradicional ou de singular valor arquitectónico determínanse no artigo 40 da LOUG.5.—As obras de derrubamento e demolición das edificacións existentes nesta clase de solo seranlle de aplicación as condicións específicas determinadas no artigo 26 da LOUG.1.—Para o desenvolvemento das previsións do PXOM en Solo Rústico, a LOUG soamente contempla a redacción de Plans Especiais, compatibles coa regulación establecida neste solo.2.—Os obxectivos: preservación do medio ambiente, as augas continentais, o litoral costeiro, os espazos naturais, as áreas forestais e os espazos produtivos; a protección e potenciación da paisaxe, os valores naturais e culturais, a conservación e mellora do medio rural, a protección das vías de comunicación e infraestruturas básicas do territorio, a súa execución e a dos sistemas xerais; a ordenación dunha área de concentración de actividades propias deste solo e a implantación de instalacións agrarias, entre outros posibles.3.—Os devanditos plans especiais deberán cumprir as determinacións do PXOM en Solo Rústico e as que xurdan por outros instrumentos de ordenación territorial.1.—O solo rústico de protección ordinaria está constituído polos terreos que o planeamento urbanístico ou os instrumentos de ordenación do territorio consideren inadecuados para o seu desenvolvemento urbanístico, por razón das súas características xeotécnicas ou morfolóxicas, polo alto impacto territorial que implicaría a súa urbanización, polos riscos naturais ou tecnolóxicos ou en consideración aos principios de utilización racional dos recursos naturais ou de desenvolvemento sostible.2.—Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave RPOR.3.—Nos terreos clasificados como solo rústico de protección ordinaria permitiranse os usos que se establecen no artigo 36 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización.1.—O solo rústico de protección agropecuaria está constituído polos terreos de alta produtividade agrícola ou gandeira, posta de manifesto pola existencia de explotacións que a avalen ou polas propias características ou potencialidade dos terreos ou das zonas onde se enclaven, así como polos terreos obxecto de concentración parcelaria a partir da entrada en vigor da LOUG e polos terreos concentrados con resolución firme producida nos dez anos anteriores a esta data, agás que deban ser incluídos na categoría de solo rústico de protección forestal.2.—Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave (RPAG). 3.—O réxime dos solos rústicos de protección agropecuaria, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora, ten por obxecto, preservar os terreos con posibilidades de desenvolver prioritariamente este uso, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 37 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización, a excepción daqueles usos que se determinen regulamentariamente, coordinados entre a lexislación sectorial e esta lei.4.—Complementariamente establécense as seguintes normas de ordenación, protección ou paisaxísticas: 1.—O solo rústico de protección forestal está constituído polos terreos destinados a explotacións forestais e os que sustenten masas arbóreas que deban ser protexidas por cumprir funcións ecolóxicas, produtivas, paisaxísticas, recreativas ou de protección do solo, e igualmente por aqueles terreos de monte que, aínda cando non sustenten masas arbóreas, deban ser protexidos por cumprir as ditas funcións e, en todo caso, polas áreas arbóreas formadas por especies autóctonas, así como por aquelas que sufrisen os efectos dun incendio a partir da entrada en vigor da LOUG ou nos cinco anos anteriores a ela. Igualmente considérase solo rústico de protección forestal aquelas terras que declare a administración competente como áreas de especial produtividade forestal e os montes públicos de utilidade pública.2.—Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave RPFO.3.—O réxime dos solos rústicos de protección forestal, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora, ten por obxecto, preservar os terreos con posibilidades de desenvolver prioritariamente este uso, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 37 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización, a excepción daqueles usos que se determinen regulamentariamente, coordinados entre a lexislación sectorial e esta lei.4.—Complementariamente establécense as seguintes normas de ordenación, protección ou paisaxísticas: 1.—O solo rústico de protección das augas está constituído polos terreos situados fóra dos núcleos rurais e do solo urbano, definidos na lexislación reguladora das augas continentais como leitos naturais, ribeiras e marxes de correntes de auga e como leito ou fondo das lagoas e encoros, terreos inundados e zonas húmidas e as súas zonas de servidume. Así mesmo incluiranse nesta categoría as zonas de protección que para tal efecto delimiten os instrumentos de planeamento urbanístico e ordenación do territorio.2.—Os ámbitos que abrangue esta protección aparecen delimitados nos planos de ordenación, establecéndose, como regra xeral, unhas bandas de clasificación exclusiva e protección de polo menos 25 m inmediatos ás canles por cadansúa marxe, aínda que por razóns obvias de natureza e uso dos terreos se aplique tamén complementariamente a ordenanza que corresponda por razón das súas calidades como solo rústico produtivo ou a protexer por calquera outra circunstancia (natural, paisaxística, etc), considerando no resto do ámbito completo dos 100 m. de policía da Lei de Augas en solo rústico (agás polo tanto nos núcleos urbanos e rurais que se clasifican como tales) unha clasificación e protección compartidas entre a de Augas do presente artigo e a protección complementaria destas outras ordenanzas citadas de solo rústico superpostas e sumadas á de augas, tal e como permite a LOUG.3.—O réxime xer al do solo rústico de protección das augas, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora (LAE e LAG), ten por obxecto preservar o dominio público hidráulico e o seu contorno, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 38 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización, a excepción daqueles usos que se determinen regulamentariamente, coordinados entre a lexislación sectorial e esta lei.4.—Co fin de garantir a mobilidade das especies faunísticas, os peches de predios seguirán a maneira tradicional de madeira ou pedra que non impidan a permeabilidade da fauna salvaxe.2.—Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave RPCO.3.—Comprende esta categoría de solo rústico os terreos abranguidos pola zona de dominio público marítimo-terrestre, a zona de protección e parte da zona de influencia definidas na LCO a partir do deslinde do dominio público marítimo-terrestre e que se sitúen fóra dos núcleos de poboación (e/ou no seu caso dos solos urbanizables) definidos no PXOM.4.—O réxime xeral do solo rústico de protección de costas e as súas condicións de protección serán as fixadas pola LCO e polo RLC con carácter particular para as zonas de dominio público, de protección e tránsito (nos respectivos ámbitos estritos exactamente establecidos nos deslindes vixentes en cada momento), e con carácter xeral na zona de influencia, sen prexuízo do establecido pola lexislación autonómica correspondente, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 38 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización. Ademais, segundo se reflicte no apartado 8.1.1, o réxime de usos nas partes do territorio situadas dentro das zonas continuas ou descontinuas do POL será a combinación máis restritiva de ambos réximes (clasificación PXOM –regulada no presente Título VIII- e zonas POL–reguladas nos seus artigos 46 a 59-). 5.—Co fin de garantir a mobilidade das especies faunísticas, os peches de predios seguirán a maneira tradicional de postes de madeira ou pedra e aramados que non impidan a permeabilidade da fauna.2.—Igualmente terán a dita consideración os terreos que os instrumentos de ordenación do territorio ou o planeamento urbanístico consideren necesario protexer polos seus valores naturais, ambientais, científicos ou recreativos.3.—Como espazo natural sometido a algún tipo de protección obxecto de declaración, temos o seguinte: Enseada de San Simón, recollida na Rede Natura 2000 con esa denominación. Ademais o IPAI da CMATI sinala a necesidade de protexer tamén e incluír nesta categoría os Montes do Morrazo, declarados coma Espazos Naturais polas N. C. S. da provincia de Pontevedra.4.—Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave (RPEN). 5.—O réxime xeral do solo rústico de protección de espazos naturais, sen prexuízo do establecido pola súa lexislación reguladora, ten por obxecto preservar estes espazos, e permitiranse os usos que se establecen no artigo 39 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización, a excepción daqueles usos que se determinen regulamentariamente, coordinados entre a lexislación sectorial e esta lei.6.—No espazo dos Montes do Morrazo das N. C. S. da provincia de Pontevedra (dado que non é un espazo natural declarado pola lexislación ambiental, pero foi incluído nesta categoría por indicación do IPAI xa citado), e dado que o seu uso é basicamente forestal de explotación, compatibilizaranse as proteccións desta categoría coas actividades forestais que se desenvolven nel, e sobre todo coa aplicación da lexislación forestal (segundo as indicacións do Informe sectorial do organismo que ten as competencias en materia forestal -neste intre a Consellería de Medio Rural-). 7.—Complementariamente nos espazos naturais efectivamente declarados pola lexislación ambiental, establécense as seguintes normas de ordenación, protección ou paisaxísticas: 2.—O réxime xeral do Solo Rústico de Protección de Infraestruturas, sen prexuízo do establecido na súa específica lexislación reguladora, ten por obxecto preservar os terreos ocupados por infraestruturas e as súas zonas de afección, así como os que sexan necesarios para a implantación doutras novas que se prevexan no planeamento urbanístico ou nos instrumentos de ordenación do territorio, d e acordo co réxime de usos que lles corresponde. A este respecto cómpre incluír dentro deste apartado os parques eólicos que se pretendan implantar e os parques solares que se pretenden desenvolver neste territorio, ben pola aplicación do Plan Sectorial correspondente ou pola iniciativa municipal, comunal ou particular no caso dos parques solares.3.—Dada a na tureza desta Categoría de Solo Rústico necesariamente asociado a Sistemas Xerais de Infraestruturas existentes, previstos no Plan Xeral ou que sexan necesarios en Plans e Programas municipais ou supramunicipais, se se considera que non procede a súa delimitación expresa por vir esta establecida pola lexislación sectorial que regule a infraestrutura, non se grafitará esta.4.—O réxime dos usos, sen prexuízo do establecido pola súa lexislación reguladora, será o que se establece en concreto para esta protección no artigo 37 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización das administracións titulares das vías.1. O solo rústico de protección de interese paisaxístico propiamente dito está constituído polos terreos que conforman os picoutos, penedos, curutos ou outeiros, de indubidable riqueza morfolóxica e conformadores, xunto cos cantís, das imaxes máis xenuínas e características de Vilaboa, así como a meirande parte (os que están fóra de espazos naturais) dos espazos de protección de ladeira que o POL identifica neste concello. Esta protección refírese á percepción en si mesma dos tipos así definidos, así como da percepción que se poida ter dende outros espazos cara eles.2. Estas zonas están delimitadas e identificadas coa clave RPPX.3. O réxime dos usos, sen prexuízo do establecido pola súa lexislación reguladora, será o que se establece en concreto para esta protección no artigo 38 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización, a excepción daqueles usos que se determinen regulamentariamente, coordinados entre a lexislación sectorial e esta lei.4. Complementariamente establécense as seguintes normas de ordenación, protección ou paisaxísticas: 1. Inclúense dentro deste tipo de solo, exclusivamente os ámbitos de protección integral dos xacementos arqueolóxicos que se sitúan fóra dos núcleos urbanos ou rurais ou dos ámbitos de solo urbanizable (nesta última clase de solo só cando nas condicións de desenvolvemento do Sector se obriga ao acondicionamento desta zona como espazo libre), e que pola súa importancia, entidade ou características precisan dunha regulación máis específica que deriva na necesidade da súa protección integral, e en todos estes casos esta clasificación é exclusiva, sen superposición con outra/s ordenanza/s de solo rústico (agás no caso dos espazos naturais, pois neste caso se comparte a clasificación por esixencia de ambas administracións). 2. As regulacións da presente ordenanza serán en todo caso complementadas polas condicións que establece a regulación do Catálogo de bens culturais e arqueolóxicos do presente PXOM, abondando nas cuestións específicas do modelo territorial do solo rústico e nas compatibilidades de usos e posibilidades de actuación sobre o ámbito da ordenanza.3. O réxime xeral deste tipo de solo se regula no artigo 38 da LOUG, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora en materia de Patrimonio e do Catálogo do presente PXOM, que teñen por obxecto preservar os elementos seleccionados do Patrimonio Cultural e o seu contorno, por tanto permitiranse os usos que se establecen en concreto para o grao respectivo no artigo 4 do apartado 10.5 da presente normativa, coas súas respectivas condicións de autorización, a excepción daqueles usos que se determinen regulamentariamente, coordinados entre a lexislación sectorial e esta lei.1.—O solo urbanizable é aquel que o PXOM determina como acaído para a súa incorporación ao proceso de urbanización dentro dos prazos indicados e se someterá o réxime establecido na lexislación urbanística de aplicación. A estes efectos diferéncianse dúas categorías: 2.—Para que a súa incorporación se produza é obrigado aprobar previamente o planeamento de desenvolvemento, isto é, o Plan Parcial (ou o Plan de Sectorización, no caso do solo urbanizable non delimitado) que terá que desenrolar as condicións que se fixen para cada tipo ou sector no presente PXOM. Os Sectores que xa teñan un planeamento en redacción ou xa aprobado á entrada en vigor do PXOM, regularanse segundo o indicado no capítulo 0 da normativa (onde se sinalan as condicións en que poderán ser incorporados), e o resto de Sectores quedarán remitidos aos respectivos Plans.3.—Os Plans Parciais ou Plans de Sectorización que afecten a elementos recollidos no catálogo ou aos seus contornos de protección, deberán contar coa autorización previa da Consellería de Cultura.4.—Nos sectores ou ámbitos situados dentro da zona de influencia de costas, a súa ordenación estará suxeita á lexislación de costas.5.—Tódolos planeamentos de desenvolvemento deberán ser informados polo organismo de conca, de acordo co establecido no artigo 39 da Lei de Augas de Galicia 1. As condicións particulares do réxime e condicións de desenvolvemento de cada Sector de Planeamento Remitido son as sinaladas no Documento de Xestión, na súa ficha específica, que regula os aspectos determinantes para o seu desenvolvemento, que se complementarán no seu caso coas determinacións ou condicionantes que a maiores poida establecer o Informe de Sostibilidade Ambiental.2. As determinacións sinaladas en cada ficha para os diferentes Sectores terán carácter vinculante en todos os aspectos relativos ás determinacións substantivas do ámbito (as recollidas nos puntos 0 a 9 e o 11 do esquema de ficha detallado no artigo 3.2.1.2), e terán carácter complementario orientativo as recollidas nos puntos 10 e 12 da citada ficha. O planeamento de desenvolvemento deberá en todo caso, xustificar a variación daquelas determinacións que teñan só o carácter orientativo.1. Este solo será desenvolvido mercé á obrigada redacción, aprobación e execución de plans parciais e posteriores proxectos de urbanización nos prazos indicados na súa correspondente ficha, e atendendo no seu caso ao resto de prazos e condicións xerais establecidas no art.3.2.1. 2. Os Plans Parciais que desenvolvan áreas de solo urbanizable que o PXOM cualifica como tais, conterán as determinacións que dimanan da lexislación urbanística vixente. Cando menos conterán as seguintes determinacións (que se complementarán coas establecidas individualizadamente para os distintos usos globais que nesta normativa se diferencian nos artigos seguintes): 1) Determinación da área de planeamento que abrangue o Plan Parcial.2) Tipoloxías e Ordenanzas de referencia. O Plan Parcial establecerá as correspondentes tipoloxías edificadoras permitidas no seu ámbito, en función do que especifique a correspondente ficha pormenorizada do PXOM (que poderá establecer Ordenanzas de referencia, de aplicación obrigada nos correspondentes Plans, salvo que se xustifique cumpridamente o axuste dos parámetros ou condicións desas Ordenanzas de referencia). En calquera caso respectaranse escrupulosamente as condicións xerais tipolóxicas da presente Normativa.3) Delimitación das zonas en que se divide a área planeada e fixación das unidades de execución, no seu caso, que se vexan necesarias.4) Infraestruturas.4.1. De comunicación. O Plan Parcial amais de prever e garantir o enlace do sector co S. X. de Comunicacións, establecerá e deseñará a rede de comunicacións interna, coa sinalización de aliñamentos e rasantes. A sección transversal do viario debe responder á maior ou menor previsión de edificación prevista sobre das marxes del, así coma dos usos que para esas beiras se autoricen ou prevexan. Con carácter xeral a sección mínima entre aliñamentos non debe ser inferior a 1,5 veces a altura máxima da edificación sen que baixe, en ningún caso de a 10 metros. Poderanse prever viarios peonís que, en ningún caso terán menos de 4 m. de ancho.4.2. Características e trazado das galerías e redes de servizos. Todas as redes de servizos deberán decorrer baixo terra (artigo 48.6 da LOUG), aproveitando para isto un foxo graduado, de xeito que será máis doada calquera reparación de avarías. O Plan Parcial, atendendo ás condicións de urbanización do presente PXOM, fixará as condicións de cálculo a ter en conta polo(s) proxecto(s) de urbanización para as distintas redes de abastecemento de auga, rego e hidrantes contra incendios, rede de sumidoiros, enerxía eléctrica, alumeado, rede telefónica, etc. En concreto, o Plan Parcial deberá garantir: 1) Subministración de auga para a poboación prevista dun mínimo de 250 litros/habitante/día, en condicións de óptima potabilidade.2) Subministración de enerxía eléctrica por enriba dos 30 vatios de potencia por m 2 de terreo ordenado ou 60 w por cada m 2 construíble.5) A avaliación que se terá que conter no Plan Parcial desagregará os conceptos seguintes: 6) Plan de Etapas. O Plan Parcial deberá contar cun Plan de Etapas no que se especifique o desenvolvemento no tempo das súas determinacións. Deberá incluír a nidia fixación dos prazos nos que haberán de se cumprir as obrigas de cesión, distribución de cargas e beneficios e urbanización, así como o de solicitar licenza de edificación, unha vez adquirido o dereito ao aproveitamento urbanístico.7) Determinación do sistema de actuación.8) Planimetría. Tanto os Planos de Información coma os de Ordenación deberanse elaborar a unha escala mínima de 1: 1.000. Os planos de Información recollerán con claridade todo o relativo ao medio físico no que se vaian desenvolver, así como a realidade catastral, os valores medioambientais e paisaxístico e o patrimonio cultural, no seu caso. Os planos de proxecto conterán como mínimo: 9) Aproveitamento. Establecerase pormenorizadamente para cada un dos sectores na ficha correspondente. O aproveitamento tipo do sector, calcularase conforme ao disposto no artigo 114 da LOUG, isto é: dividindo o aproveitamento lucrativo total de cada ámbito, expresado en metros cadrados construíbles do uso característico, pola superficie total da área, incluíndo os Sistemas Xerais pertencentes ou adscritos a cadansúa área de reparto, e excluíndo os terreos que se manteñan afectados a dotacións públicas existentes no momento de aprobación do PXOM, e xustificarase o seu axeitamento ao máximo especificado na ficha do sector.10) Medidas protectoras do Medio Ambiente e a paisaxe. Nas zonas de bordo dos sectores en contacto con Solo rústico de especial protección (sobre todo o de interese paisaxístico), deberán establecerse as medidas correctoras específicas necesarias para evitar os impactos de calquera tipo que poidan desvirtuar as características deses espazos, mediante barreiras vexetais ou un especial coidado no deseño urbanístico e nas condicións de implantación das obras e usos previstos.1. O establecido no presente artigo será de aplicación complementaria (a respecto das condicións especificadas con carácter xeral para tódolos usos en apartados anteriores) nos ámbitos de solo urbanizable delimitado industrial como guía de referencia para os Plans Parciais, así como cando se pretendan completar as súas determinacións unha vez redactados ou en función de réximes transitorios establecidos pola lexislación urbanística aplicable (no seu caso). 2. A Ordenanza de referencia para este uso é a seguinte: Ordenanza 4 de edificación industrial (EI). 3. As determinacións complementarias dos Plans Parciais serán as seguintes: 1) Usos. Para as Áreas de Solo Urbanizable de carácter industrial serán de aplicación os usos recollidos na Ordenanza de referencia establecida.2) Reservas mínimas. Establécense con carácter xeral os módulos mínimos recollidos no punto 2 do artigo 47 da LOUG para este uso, pero na ficha correspondente poderanse aumentar eses mínimos.3) Infraestruturas.3.1. De comunicación. A sección mínima entre aliñamentos non debe ser inferior a 2 veces a altura máxima da edificación sen que baixe, en ningún caso de 14 metros. Poderanse prever viarios peonís que, en ningún caso terán menos de 4 m. de ancho.3.2. Características e trazado das galerías e redes. O Plan Parcial deberá garantir: 1) Subministración de auga para os usos previstos dun mínimo de 1,5 l/seg e Ha. de superficie bruta, en condicións de aceptable potabilidade.2) Rede de sumidoiros, condicións técnicas e localización para depuradora de residuos líquidos, con características axeitadas para a evacuación dos efluentes en condicións de salubridade suficiente para a súa reincorporación ao medio ambiente ou ás redes xerais de saneamento (neste caso só para pequenos volumes de vertido) complementándose, se fose preciso, con medidas de recollida de residuos industriais perigosos con destino a plantas especiais de tratamento.4) Condicións da edificación: 5) Medidas protectoras do Medio Ambiente e a paisaxe. O Plan Parcial fixará con claridade que tipo de industrias serán as que se permita instalar no Sector e tódalas medidas a esixirlles a aquelas que supoñan perigo de deterioro do medio ambiente, con estrita suxeición ao disposto na LECG.1. O establecido no presente artigo será de aplicación complementaria (a respecto das condicións especificadas con carácter xeral para tódolos usos en apartados anteriores) nos ámbitos de solo urbanizable delimitado residencial como guía de referencia para os Plans Parciais, así como cando se pretendan completar as súas determinacións unha vez redactados ou en función de réximes transitorios establecidos pola lexislación urbanística aplicable (no seu caso). 2. As Ordenanzas de referencia para este uso indicaranse para cada sector na súa correspondente Ficha.3. As determinacións complementarias dos Plans Parciais serán as seguintes: 1) Usos. Nas Áreas de Solo Urbanizable delimitado de carácter residencial serán de aplicación os usos recollidos nas Ordenanzas de referencia establecidas para cada sector. Nos sectores de uso residencial deberán efectuarse as reservas de solo para a vivenda suxeita a algún réxime de protección pública que se deriven da aplicación dos puntos 11 a 13 do art.47 da LOUG, pero en calquera caso indícase o parámetro concreto aplicable en cada ficha de sector). Nos sectores con usos residenciais, aínda cando estes usos non sexan maioritarios, establecese ao abeiro da LCIG unha reserva mínima para uso comercial do 15% da edificabilidade total cando se trata de ordenanzas intensivas, e do 5% cando se trata de ordenanzas extensivas.2) Reservas mínimas. Estableceranse de xeito pormenorizado para cada un dos sectores na ficha correspondente.3) Condicións da edificación: No que se refire ás condicións específicas de prioridade que deberán cumprir os primeiros sectores que se pretendan desenvolver nesta clase de solo, establécense unhas condicións mínimas que haberán de darse antes de proceder ao desenvolvemento de Plans de Sectorización, en función dos usos globais previstos, coa salvedade de que no caso de que se trate dunha actuación pública co obxectivo de promover solo empresarial, facilitar o acceso á vivenda ou a promoción de vivenda protexida non se establecen limitacións ou condicións específicas de prioridade. As limitacións para os restantes casos son as seguintes.1.—Para o desenvolvemento de Plans de Sectorización excluídos das salvedades anteriores que contemplen usos residenciais ou hoteleiros respecto de máis do 50 % do aproveitamento total do sector a delimitar, as condicións mínimas que haberán de darse son as seguintes: 2.—Para o desenvolvemento de Plans de Sectorización excluídos das salvedades anteriores que contemplen usos industriais, terciarios ou comerciais respecto de máis do 50 % do aproveitamento total do sector a delimitar, as condicións mínimas que haberán de darse son as seguintes: No que se refire concretamente ás condicións que se establecen a priori para a delimitación de sectores nos PS establécense os seguintes: 1.—A delimitación do sector/es deberá atender principalmente á súa viabilidade técnico-económica e de integración no medio no que se vai a inserir.2.—Os sectores delimitaranse atendendo á estrutura física e parcelaria do territorio, abranguendo parcelas completas e seguindo a ser posible elementos básicos estruturantes do territorio (viario, ríos ou regatos) infraestruturas existentes, zonas topográficas diferenciadas, etc.) ou do planeamento (límites de clasificación do solo, dotacións, sistemas xerais, etc). 3.—A superficie mínima de cada sector será de 20.000 m 2.4.—Dentro da delimitación deberán incluírse os terreos necesarios para a súa conexión cos sistemas xerais ou estruturantes existentes (viario e todas as redes xerais de servizos urbanísticos). En caso necesario, poderanse incluír dentro da delimitación dos sectores terreos previstos no planeamento superior para sistemas xerais, ou ben adscribir o sector parte dos sistemas xerais situados en zonas próximas (en ambos casos sempre que os S. X. citados non estivesen xa adscritos a outros sectores, áreas de reparto ou polígonos pendentes de desenrolo), garantindo que esa adscrición non impida que o sector poida ser viable economicamente.1. Os PS deberán conter as determinacións establecidas no art.66 da LOUG, coas seguintes aclaracións: 1) Dotacións de carácter xeral, cos límites mínimos establecidos no punto 1 do artigo 47 da LOUG.2) Dotacións de carácter local, cos límites mínimos establecidos no punto 2 do artigo 47 da LOUG.2. A súa documenta ción mínima será a establecida no art.67 da LOUG, coas seguintes aclaracións: 1. Os PS deberán analizar, de xeito pormenorizado, os efectos derivados da implantación dos sectores que se delimiten sobre o seu contorno e as medidas correctoras que sexan precisas.2. A tal efecto, segundo o indicado no artigo anterior, redactarase un ESAITP (un ISA en caso de sometemento a avaliación ambiental estratéxica do PS, salvo que se determine pola CMATI a súa innecesariedade), que deberá analizar e ponderar os posibles efectos da execución das actuacións previstas sobre os recursos naturais, o medio físico e os asentamentos poboacionais existentes, que deberá prever en caso necesario a adopción das medidas correctoras necesarias para minimizar os posibles impactos (ou para preservar os valores significativos do seu contorno, principalmente nos núcleos rurais e no solo rústico), valorar a adecuación das infraestruturas e servizos precisos para garantir esas actuacións necesarias nas axeitadas condicións de calidade e sostibilidade ambiental, así como a coherencia global cos obxectivos do PXOM a respecto do medio rural e os concretos de protección do dominio público natural. No seu defecto, cando o PXOM xa se ten avaliado co procedemento completo da LAA non será necesario redactar un ESAITP, pero se deberán incorporar como determinacións obrigadas do plan as medidas correctoras de todo tipo (xeral e particular) que determine o citado proceso de avaliación para cada un dos ámbitos de solo urbanizable, que se concretarán principalmente no ISA do presente PXOM.3. Con carácter xeral, nas zonas de bordo dos sectores en contacto con Solo rústico de especial protección (sobre todo o de interese paisaxístico ou de espazos naturais), deberán establecerse as medidas correctoras específicas necesarias para evitar os impactos de calquera tipo que poidan desvirtuar as características deses espazos, mediante barreiras vexetais ou un especial coidado no deseño urbanístico e nas condicións de implantación das obras e usos previstos. As condicións que establece o presente catálogo contemplan por regra xeral unha protección cunhas condicións específicas que se suman ás doutras clasificacións, categorías de solo ou ordenanzas ás que están suxeitas as edificacións ou predios incluídos nos ámbitos desta protección, establecéndose dous ámbitos diferenciados regulados por condicións específicas: Será normativa aplicable de obrigado cumprimento en todo o que non se atope especificamente incluído no presente PXOM, a seguinte: Calquera inter vención que afecte a un elemento recollido no Catálogo do PXOM ou no seu contorno de protección estará supeditada á autorización por parte da Consellería de Cultura, con independencia do grao de protección asignado ao elemento, consonte aos arts.37, 52 e 54 da Lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia. Como elementos declarados individualmente non existen B. I. C. declarados no concello de Vilaboa, a non ser os gravados rupestres ou petroglifos (declarados específicamente polo Decreto 3.741/74 do 20 de decembro, aínda que tamén están declarados de xeito xenérico polo artigo 40.2 da Lei 16/1985) a protección conxunta contén unha relación de elementos, dos cales se sitúan en Vilaboa os seguintes: No caso dos cruceiros, petos de ánimas, escudos, emblemas, etc están declarados xenericamente polo Decreto 571/63 do 14 de Marzo. Non obstante, as Normas C. e S. da provincia de Pontevedra estableceron, ademais, protección especial coma in tegrantes do Patrimonio Histórico-Artístico, aos seguintes elementos: Igrexa parroquial Santa Comba de Bértola Igrexa parroquial de Santo Adrán Cobres Igrexa parroquial Santa Cristina de Cobres Igrexa parroquial Figueirido Igrexa parroquial de San Martiño Vilaboa Casa Barreira Figueirido Casa da finca de Laracha Sta. Cristina de Cobres Casa Grande de Magarellos Sta. Cristina de Cobres Casa de Magarella ou de Lanzós Sta. Cristina de Cobres Casa rectoral de Santo Adrán Cobres Casa rectoral Sta. Cristina de Cobres Casa rectoral Vilaboa Casa da Torr Sta. Cristina de Cobres Castelo de Ubeiras Cobres Muíño de mareas Vilaboa Coma se pode observar, a listaxe é claramente insuficiente e nalgúns casos errada. Só a título de exemplo, coidamos que faltan elementos de grande significación coma toda a arqueoloxía, os achados romanos, moitas das edificacións de interese repartidas por todo o concello, bastantes cruceiros, os muíños, algúns hórreos, reloxos de sol e fontes de interese, os pombais, etc., por tanto, imos a confeccionar unha listaxe máis completa de elementos a catalogar, que se contén no Anexo ao presente documento, a modo de listaxe provisional de Catálogo, diferenciando os que deben ser obxecto de protección integral, estrutural, ou ambiental.1 BENS DE INTERESE CULTURAL (BIC), que son os bens mobles, inmobles e inmateriais máis destacados do patrimonio cultural de Galicia, declarados mediante decreto da Xunta de Galicia logo da incoación do oportuno expediente. Nesta categoría inclúense os cruceiros, cruces de termo e outras pezas de análoga índole con antigüidade de máis de cen anos, contemplados no decreto 571/1963 do 14 de marzo, e os hórreos ou cabazos con antigüidade de máis de cen anos, no decreto 449/1973 do 22 de febreiro, todos eles considerados bens de interese cultural pola disposición adicional segunda da LPHE e a disposición adicional primeira da LPCG.2. BENS CATALOGADOS: Bens catalogados: aqueles que sen chegar a ser declarados de interese cultural, posúan especial singularidade. (art.17.1 LPCG). Estes bens integran o catálogo do patrimonio cultural de Galicia que debe ser xestionado pola Consellería de Cultura (art.17.3 LPCG). 3. BENS INVENTARIADOS: aqueles que, sen estaren incluídos entre os anteriores, merezan ser conservados e se inclúan no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia. Estes bens gozarán dunha protección baseada en evitar a súa desaparición e estarán baixo a responsabilidade dos concellos e da Consellería de Cultura. (art.54 LPCG). En virtude do disposto na Disposición adicional segunda da Lei 8/1995, todos os elementos incluídos nos catálogos de calquera figura de planeamento fan parte do Inventario Xeral de Galicia, na definición que del dá a Lei 8/1995 de 30 de outubro. O inventario xeral do patrimonio cultural de Galicia o conforman os bens declarados de interese cultural (BIC), os bens Catalogados e os bens Inventariados. O criterio empregado para a elaboración do catálogo segue as directrices marcadas pola Lei de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia 9/2002 coas modificacións derivadas da Lei 15/2004 (Art.53.1. f e Art.75), así como as derivadas das posteriores leis que a modificaron (en diante LOUG), e a Lei do Patrimonio Cultural de Galicia. O catálogo municipal, que por aplicación da disposición adicional segunda da Lei 8/1995, do 30 de outubro, do patrimonio cultural de Galicia, pasará a formar parte do Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia, fórmase desde o punto de vista arquitectónico e etnográfico, por todos aqueles bens de interese artístico, histórico, arquitectónico, etnográfico, etc., e conxuntos urbanos, lugares etnográficos, xardíns, parques, carballeiras, etc., que teñan valor artístico, histórico ou antropolóxico. Establecendo este Plan Xeral unha relación de edificios, elementos e conxuntos a protexer e/ou conservar por razóns urbanísticas en función do seu valor histórico, artístico, etnográfico ou medio ambiental. No relativo á protección do patrimonio histórico artístico e etnográfico, ademais do presente nesta ordenanza, ateranse en todo o disposto pola Lei 8/1995, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, que ten por obxecto a protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento do patrimonio cultural de Galicia, así como a súa investigación e transmisión ás xeracións futuras.1.1.- Constitúen bens suxeitos a protección urbanística, de acordo coas determinacións da presente ordenanza e a Lei 8/1995, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, os seguintes: Os edificios e conxuntos de interese histórico, artístico, arquitectónico e lugares etnográficos, xardíns, parques, eiras, etc. que teñan valor artístico, histórico ou antropolóxico, reflectidos e identificados nos planos de ordenación e incluídos na relación de bens protexidos do presente P. X. O. M. Os restos de xacementos arqueolóxicos e achados soltos, reflectidos nos planos de ordenación e incluídos na relación do patrimonio arqueolóxico do presente P. X. O. M. As zonas, enclaves, edificios, construcións, restos ou xacementos que, se é o caso, sexan inventariados polos organismos competentes en materia de patrimonio histórico, artístico e cultural. Os elementos illados, identificados ou non nos planos de ordenación que, polo seu pequeno tamaño, teñen recoñecido o seu interese histórico, artístico, etnográfico e cultural. Así pois, mediante o Decreto 449/1973, do 22 de febreiro, quedan protexidos os hórreos, “cabazos”, “cabaceiros” e “canastros” de máis de 100 anos de antigüidade, e mediante o Decreto 571/1963, do 14 de marzo, os escudos, emblemas, pedras heráldicas, cruceiros e pezas similares de interese histórico-artístico de máis de 100 anos. Tendo a consideración de Bens de Interese Cultural pola disposición adicional segunda da lei 16/85, do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español. Así mesmo, protéxense os restos de castelos e torres aos que se refire o Decreto do 22 de abril de 1949, sexa cal fora o seu estado de conservación.1.2.- Os bens obxecto de protección por esta ordenanza quedan incluídos no Catálogo de fichas complementario do presente Plan Xeral de Ordenación Municipal. Os ditos bens figuran reflectidos graficamente e numerados nos planos de ordenación territorial a escala 1/5.000, a 1/1.000 nos núcleos urbanos e a 1/2.000 nos núcleos rurais.1.3.- Carácter aberto do Catálogo. O catálogo ten a consideración de aberto e será susceptible de incorporar novos elementos, ben a instancia do Concello ou ben do organismo competente da Consellería de Cultura. A proposta de inclusión de novos bens no Catálogo do PXOM será ditaminado pola Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia, cuxo informe será preceptivo e vinculante. A inclusión de novos bens no Catálogo será tramitado como modificación ou alteración do PXOM na redacción que deste procedemento dá a LOUG. En calquera caso pasarán a formar parte do Catálogo do PXOM todos os elementos que causen alta no Inventario Xeral de Galicia a través do Decreto 232/2008 do 2 de outubro (DOG Nº 206 do xoves 23 de outubro de 2008). 1.4.- Revisión ou modificación do Planeamento. A revisión do planeamento e as súas modificacións, de acordo co artigo 93.4 da Lei do Solo de Galicia, ou de calquera dos elementos dos plans, proxectos, normas, ordenanzas ou planeamento de desenvolvemento suxeitaranse ás mesmas disposicións enunciadas para a súa tramitación e aprobación, e deberán ser informados pola Consellería de Cultura nos mesmos termos que o planeamento urbanístico xeral. Neste sentido, calquera baixa do Catálogo do PXOM deberá ser tramitada expresamente como modificación puntual na redacción que deste precepto ofrece o art.93 e ss. da lexislación en vigor.1.5.- A protección destes edificios e conxuntos vai encamiñada á súa conservación, aceptando a realización de determinadas obras en función das características do obxecto ou conxunto protexido, para o cal se establecen tres niveis de protección: 1.6.- Para a p rotección do contorno dos bens protexidos, dentro dos cales é necesaria autorización previa da Consellería de Cultura fixouse unha franxa ou contorno de protección, que se delimita nos planos de ordenación. Para os elementos de catálogo que carezan de contorno grafado, nomeadamente os hórreos, o contorno de protección será por defecto a parcela que o contén, tendo en conta as seguintes precisións: 2. Quedan excluídos de cautela patrimonial as intervencións sobre o resto de bens incluídos na parcela (ou no contorno definido ou grafado – no seu caso-) cando non teñan efectos sobre a apreciación do ben protexido (pola súa escasa entidade construtiva ou a súa nula afección á apreciación do ben). Por tanto, estímase que poden excluírse de autorización previa os tipos de actuacións (sobre o resto dos bens sen protección especifica incluídos no contorno de protección) que se realicen no interior deses bens, e todas aquelas actuacións visibles dende o exterior pero que non supoñan un cambio de volumetría, de material, de sistema construtivo, de morfoloxía, etc.1.7.- Nos elementos catalogados e na súa contorna de protección (agás para aquelas pequenas actuacións que se citan no parágrafo seguinte a este), todos aqueles usos, construcións ou actuacións enumerados no artigo 194 da LOUG e no artigo 10 do Regulamento de Disciplina Urbanística para o desenvolvemento e aplicación da Lei do Solo de Galicia, mentres non se redacte o planeamento especial correspondente, será precisa autorización da Consellería de Cultura, que terá carácter preceptivo e vinculante respecto ás condicións físicas que sexan requiridas para preservar o seu contorno e para garantir a harmonización coas características dos bens protexidos. Igualmente a tramitación do planeamento especial citado ou calquera outro de desenvolvemento do PXOM que afecte a bens catalogados ou aos seus ámbitos de protección, así como as modificacións de aliñacións ou ampliación de camiños ou rueiros e os Proxectos de Urbanización, requirirá do informe previo da Consellería de Cultura, que terá carácter preceptivo e vinculante. Nas contornas de protección dos elementos arquitectónicos e etnográficos catalogados, as obras de pequena entidade poderanse autorizar directamente polo Concello, pero só nos casos de obras menores (segundo a definición de tales obras que recolle a presente normativa no Art.29 do Anexo Normativo) que se realicen no interior do edificio e non afecten nin visual nin volumetricamente a súa envolvente exterior, sempre que se trate de edificios que non estén catalogados polo PXOM. Tamén poderá autorizar directamente o Concello as reparacións non estruturais de cubertas ou a substitución do material de cobertura. No resto dos casos (edificios que están catalogados) e para o resto das obras que excedan das anteriormente citadas, así como para as modificacións de aliñacións e ampliación de camiños ou rueiros, será necesaria tamén a autorización previa da Consellería de Cultura.1.8.- Con carácter xeral a ampliación ou reforma dos cemiterios ou camposantos nos adros ou nos ámbitos de protección das igrexas presentes no termo municipal estará sometida a autorización da Consellería de Cultura.1.9.- As zonas delimitadas como fincas singulares estarán sometidas ás limitacións que se establecen para o ben protexido que conteñen. O réxime urbanístico será o da zona onde se encadren, e non poderán ser divididas, parceladas ou segregadas, debendo manterse a configuración parcelaria da finca matriz, e manteranse e conservaranse os muros e peches tradicionais que as delimitan. Excepcionalmente, e de forma xustificada poderanse recuar con autorización expresa da Consellería de Cultura, debendo ser reconstruídos ao modo tradicional. Tampouco poderán ser taladas as árbores que acollan, agás nos casos nos que exista autorización expresa e motivada da Consellería de Cultura.1.10.- As condicións da edificación que poidan entrar en conflito ou menoscabar as condicións da protección dos elementos catalogados, poderanse ater as eximencias do punto 5 do Art.4.1 da presente normativa. Tamén limitaranse os usos posibles nestes edificios, tal e como se indica no artigo 4.8.3. Con carácter xeral as obras que se permitan nos edificios catalogados e nos seus ámbitos tenderán á súa conservación e posta en valor, quedando o seu uso subordinado a que non se poñan en perigo os valores que aconsellan a súa conservación. Aínda que nas fichas dos elementos ou nos tipos de obra non se indique concretamente, os elementos que distorsionan a percepción ou os valores dos bens catalogados deben tratar de ser eliminados sempre que as obras a realizar o permitan. Establécense os seguintes tipos ou categorías de obras, que se definen con precisión no apartado 3.3.3.1 da presente normativa, coas aclaracións aquí recollidas: E o réxime de protección aplicable a aqueles bens de interese histórico, artístico, cultural ou etnográfico, con notables ou singulares características de grande valor e rareza, que aconsellan a súa conservación total, tanto interior como exterior respecto ao seu estado orixinal. Todos os elementos con declaración de ben de interese cultural estarán sometidos a este réxime de protección. Distínguense varios casos, en función da natureza do ben protexido: - Edificios: cando o obxecto protexido sexa un edificio e no catálogo figure exclusivamente como tal, a protección entenderase que abrangue a toda a parcela onde se sitúe o ben ou grupo de bens que integran o conxunto edificatorio a protexer (pazo e edificacións auxiliares, Igrexa e adro, etc.), quedando excluída calquera posibilidade de segregación de novas parcelas, agás que exista unha autorización previa da Consellería de Cultura. - Conxuntos que conforman unha unidade: cando o obxecto protexido sexa un edificio ou edificios e os xardíns ou espazos libres, co que forman unha unidade ou conxunto, quedará excluída calquera división do ámbito protexido con destino distinto do existente. Nos espazos non ocupados pola edificación, calquera modificación dos elementos que configuren formalmente o ámbito de influencia será obxecto de licenza. Expresamente quedará prohibida a tala de especies arbóreas, xa fosen autóctonas ou non, que pola súa idade ou situación estratéxica formen parte da xardinería ou medio inmediato. - Outros elementos protexidos: cando o elemento protexido non sexa unha edificación (cruceiros, petos de ánimas, fontes, pontes, etc.) entenderase que a protección afecta á totalidade do ben, de maneira que se garanta o mantemento do seu significado e o libre acceso á súa contemplación. Permitiranse obras de conservación, restauración e consolidación, así como o derribo parcial daqueles elementos claramente descontextualizados. As de rehabilitación permitiranse, sempre que non supoñan risco de perda ou dano dos valores que motivaron a. protección integral, de actuacións necesarias para adecuar o edificio a usos dotacionais de carácter público, e de xeito excepcional para o resto dos casos. O Concello exercerá en todo momento os labores de control e seguimento das obras que se realicen nos bens culturais catalogados baixo unha protección integral a fin de comprobar que a intervención á que está sendo sometido o ben se adecúa ao proxecto de obra aprobado polos organismos competentes de ámbito municipal e galego. Arredor dos bens culturais de protección integral defínese unha área de protección –individualizada e non xenérica- que abrangue aos edificios e conxuntos que forman parte do seu contorno inmediato. Así mesmo, limitarase efectivamente a altura dos inmobles englobados dentro desta área a fin de protexer as súas vistas desde os distintos accesos e lugares que ofrezan privilexiadas perspectivas visuais (miradoiros, áreas de lecer.) de carácter público. Así mesmo, coidarase especialmente a coherencia das cores e materiais visibles (carpintería, cubertas, paramentos, canles de pluviais, etc.) empregados nos edificios e construcións inseridos nesta área de protección respecto do ben que goza de protección integral. A tal fin a Delegación Provincial da Consellería de Cultura emitirá, en todo caso, unha autorización que formará parte de cada un dos expedientes de licenza de obra maior ou menor dos inmobles incluídos na devandita área de protección. Estas medidas perseguen controlar a masa edificada así como os materiais e a tipoloxía dos edificios e construcións situados no contorno dos bens protexidos integralmente a fin de conservar o seu perfil e manter a súa identidade como fitos de referencia visual.3.5.1.- Ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas principais, a solicitude de licenza deberá ser acompañada da documentación detallada seguinte: 3.5.2.- No caso de edificios protexidos enclavados en fincas singulares, a solicitude de licenza de calquera tipo deberá ir acompañada, ademais de polos documentos esixidos nas ordenanzas municipais, pola documentación seguinte: 3.5.3.—En todos os casos o Concello, coa documentación presentada, e xunto cos informes xurídico e técnico municipal, solicitará con carácter previo á concesión da licenza, a autorización da Consellería de Cultura. É a aplicable a aqueles edificios ou bens nos que interesa conservar integramente a súa fachada, patios interiores, elementos estruturais e tipolóxicos básicos, así como a distribución de espazos. Distínguense varios casos en función da natureza do ben protexido: Permitiranse obras de restauración, consolidación e rehabilitación, así como o derribo parcial daqueles elementos claramente descontextualizados. As de reestruturación permitiranse de xeito excepcional e xustificado, limitadas aos elementos estritamente necesarios polo seu mal estado de conservación ou perda de funcionalidade, non podendo supoñer risco de perda ou dano dos valores que motivan a protección estrutural do edificio ou elemento. O Concello exercerá en todo momento os labores de control e seguimento das obras que se realicen nos bens culturais catalogados baixo unha protección estrutural, a fin de comprobar que a intervención á que está sendo sometido o ben se adecúa ao proxecto de obra aprobado polos organismos competentes de ámbito municipal e galego.4.4.1.- Ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas principais, a solicitude e licenza deberá ser acompañada da documentación detallada seguinte: 4.4.2.- No caso de edificios protexidos enclavados en fincas singulares, a solicitude de licenza de calquera tipo deberá ir acompañada, ademais de polos documentos esixidos nas Ordenanzas municipais, pola documentación seguinte: 4.4.3.- En todos os casos o Concello, coa documentación presentada, e xunto co informe técnico municipal, solicitará con carácter previo á concesión da licenza, a autorización da Consellería de Cultura. Son os bens que, sen ter por si mesmos un valor destacado, son pezas que colaboran á configuración dun espazo ou ambiente urbano característico. Correspóndese cos bens culturais que presentan un valor arquitectónico, decorativo, tradicional, pintoresco ou ambiental que polas súas características exteriores ou pola súa tipoloxía, ou ben por constituír pezas singulares dun escenario urbano ou rural concreto, é preciso conservar polas achegas ambientais, estéticas e históricas que contén. As obras permitidas sobre estes elementos terán por obxecto adecualos aos usos e costumes actuais sen perda dos valores ambientais e tipolóxicos que posúen. En consecuencia, permítense obras de mantemento, consolidación, recuperación, acondicionamento e reestruturación, e en determinadas circunstancias obras de ampliación, así como o derribo parcial daqueles elementos claramente descontextualizados.5.2.2.- Explicitamente quedarán prohibidos os derrubamentos parciais ou totais que afecten á envolvente do edificio ou a modificación dos ocos ou a apertura doutros novos ou aqueles cambios de dita envolvente que modifiquen a composición xeral.5.2.3.- No caso de que no edificio protexido sexa posible a adición de planta (só se permitirá no caso de que o permita a ordenanza de aplicación e na ficha do catálogo do elemento se estableza de xeito pormenorizado que se permite), esta farase mantendo as condicións estruturais da planta do edificio preexistente, en todo canto sexa posible e as de fachada en canto ao ritmo da cantería ou cachotería, materiais de ornamentación e acrisolamento, debendo xustificar que a ampliación non desvirtúa a edificación existente ou o seu contorno e que é compatible con aqueles, desde o punto de vista compositivo, tipolóxico, morfolóxico e paisaxístico, ben por mímese ben por contrapunto, coidando e valorando con precisión en cada caso os materiais, técnicas e cores empregadas.5.2.4.- Así mesmo, nos bens protexidos con categoría Ambiental, así como no seu contorno de protección -grafitado nos planos de ordenación e nas fichas individuais- non se poderán realizar construcións, tendidos, conducións ou instalacións aéreas ou subterráneas, escavacións, recheos, movementos de terras, plantación e tala de árbores, nin apertura de pozos e minas, sen informe preceptivo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia. Como norma xeral, o aproveitamento establecido na ordenación, pero as actuacións non poderán alterar o carácter arquitectónico e paisaxístico do contorno nin perturbar a contemplación do ben protexido. Como regra xeral, non se admitirán vivendas en solo rústico.5.4.1.- Nos edificios con protección ambiental, as solicitudes de licenza de calquera tipo de obra, incluirán preceptivamente, ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas municipais, a documentación detallada seguinte: 5.4.2. Cando a licenza solicitada sexa de reestruturación e/ou adición de planta, ademais da anterior deberá presentar: 5.4.3. En todos os casos o Concello coa documentación presentada, e xunto co informe técnico municipal, solicitará con carácter previo á concesión da licenza, a autorización da Consellería de Cultura.5.4.4.- A relación de edificios e conxuntos, obxecto de protección ambiental indícase no Catálogo Anexo a esta Normativa. Nos planos de ordenación indícanse os contornos de protección dos elementos incluídos no Catálogo do PXOM, que conforman o ámbito de aplicación do presente artigo. No que respecta á fachada dos bens incluídos dentro dos contornos de protección, manterase a tipoloxía e singularidades da construción e no interior conservaranse os elementos relevantes. Todos os elementos ou edificacións para construír ou reformar no ámbito de protección dos elementos catalogados terán a categoría de interese do elemento de que forman parte e deberán acadar as condicións de harmonización seguintes: Nos contornos protexidos será necesario manter a tipoloxía e morfoloxía dos núcleos, patios ou currais de entrada, pasais entre vivendas sobre o espazo público, corredores, escaleiras exteriores, galerías, patíns, muros, camiños, etc, conformadores do lugar, asignándolle a todos eles a protección ambiental. Dentro destes contornos protexidos prohíbense os novos tendidos aéreos de electricidade e telefonía. Calquera obra total ou parcial nos elementos incluídos nos ámbitos de protección e nos seus espazos libres, que afecten aos usos e as condicións físicas do elemento no que se actúa (estéticas, construtivas e volumétricas), previamente ao outorgamento da licenza, o Concello remitirá o proxecto das actuacións, acompañados dos informes técnicos e xurídicos municipais a Administración autonómica competente en materia de patrimonio cultural, que emitirá un informe preceptivo e vinculante, ou unha autorización, segundo o caso. Ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas principais, a solicitude de licenza deberá ser acompañada da documentación detallada seguinte: As árbores existentes de porte significativo nos espazos libres -públicos ou privados-, nas parcelas dos bens protexidos, nos contornos de protección dos bens ou nas marxes dos camiños tradicionais, deberán conservarse e protexerse. As podas serán acordes co perfil característico da especie. Cando sexa necesario talar ou replantar algunha árbore será precisa a autorización da Consellería de Cultura. O Concello promoverá a plantación de arborado autóctono nas beiras dos camiños tradicionais e históricos que se inclúen no Catálogo do presente PXOM. Os muros, peches, valos, sebes ou vedacións tradicionais que delimitan os camiños históricos, terreos de cultivo e vivendas tradicionais, xunto cos portelos que, no seu caso, puideran incluír, deberán ser conservados na súa integridade, agás que o planeamento estableza excepcionalmente solucións distintas suficientemente detalladas e xustificadas. Os propietarios deberán mantelos en boas condicións estruturais, quedando expresamente prohibido o seu derrubamento ou substitución por muros de materiais prefabricados sen a autorización expresa da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia. O PXOM avoga pola necesidade de conservación dos camiños históricos, singularmente do Camiño de Santiago e a necesidade de manter os seus valores asociados e, en xeral, a prohibición de todo aquilo que impida ou menoscabe a apreciación destes dentro do seu contorno. O artigo 1.4 da Lei 3/1996, de 10 de maio, de Protección dos Camiños inclúe na denominación xenérica de “Camiño de Santiago” o Camiño Portugués e establece que a súa delimitación e deslinde realizarase de acordo co disposto na dita lei. En tanto non se conclúa o procedemento de delimitación recóllese o trazado do Camiño Portugués sometido a información pública por Acordo da Secretaría Xeral da Consellería de Cultura, Comunicación Social e Turismo do 16 de decembro do 1997 (DOG do 7 de xaneiro de 1998). No referente ás zonas de protección lateral e de contorno do Camiño terase en conta o establecido nos artigos 11 e 16 da Lei 3/1996, de 10 de maio, de protección dos Camiños de Santiago e na Lei 8/1995, de 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia. O ámbito de protección do Camiño de Santiago ou Camiño Portugués inclúe ademais da propia sección do camiño as construcións e muros tradicionais, os espazos libres (públicos e privados), o arborado autóctono e a propia estrutura parcelaria colindante co camiño que conforman a caracterizan a paisaxe. En tanto non se aprobe o Plan Especial de Protección e Promoción previsto na Lei 3/1996, nas zonas laterais de protección e nas de protección do contorno non se permitirán novas aliñacións, aumentos de edificabilidade, parcelamentos nin agregacións. Os instrumentos de ordenación dos ámbitos suxeitos a transformación urbanística polos que percorra o Camiño ou que afecten ás visuais que se teñen dende o camiño precisarán de informe favorable da Consellería de Cultura, non podendo servir o Camiño de apoio e soporte a novos desenvolvementos urbanos. Calquera tala de árbores e cambio de uso na zona de protección do Camiño de Santiago debe obter a autorización previa da Consellería competente en materia de patrimonio cultural en aplicación do establecido no artigo 54 da Lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia. O ámbito de protección dos camiños aos que se refire o presente artigo estará integrado, ademais da propia sección do camiño, polas construcións tradicionais (fontes, valos, portelos, etc.), os espazos libres –públicos ou privados-, o arborado autóctono ou de porte singular e o parcelario tradicional que existe a ambos os lados dos camiños nun ámbito de 30 m. a ambos lados da súa traza, que conforman e caracterizan a paisaxe. No caso de que o réxime do solo afectado pola protección dos camiños e do seu ámbito, así como as ordenanzas que lle sexan aplicables, permitan a construción dunha edificación, esta deberá arredarse das marxes dos camiños. Como norma xeral non se variará a traza e a sección dos camiños, intentando manter e valorar as características da paisaxe natural e cultural preexistente. Cando isto non sexa posible habilitarase un sendeiro peonil dunha anchura mínima de 3 m que permita dar continuidade á súa traza. Os proxectos de urbanización, plans sectoriais, plans parciais e calquera outra figura de planeamento deberá obter o informe favorable do organismo competente da Consellería de Cultura en materia de patrimonio cultural, sendo o seu informe preceptivo e vinculante. Calquera tipo de obra total ou parcial, previamente ao outorgamento da licenza, deberá ser informada de forma preceptiva polo organismo competente da Consellería de Cultura, cuxa autorización terá carácter preceptivo e vinculante.1.- Con carácter xeral, os propietarios de terreos e edificacións, terán a obriga de conservalos, recuperalos e mantelos en perfectas condicións, pero imos afondar máis aínda nas obrigas dos propietarios dos bens catalogados que se atopen en estado ruinoso.3.- En ningún caso se poderá derrubar un edificio ou calquera outro ben incluído no catálogo de PXOM, mesmo que se tivese obtido a declaración de ruína, se non conta coa autorización expresa da Consellería de Cultura na protección do patrimonio histórico (artigo 41 da Lei do Patrimonio Cultural de Galicia e artigo 24 da Lei do Patrimonio Histórico Español), quen no caso de concederse terá que ter en conta o nivel de protección do edificio en cuestión (Sentencia do T. S. de 23/9/1988). Con carácter xeral, os propietarios de bens catalogados terán a obriga de conservalos in situ e en condicións axeitadas. Cando a ficha o recolla expresamente, poderán ser trasladados a outra localización dentro do termo municipal, nas condicións que fixe o organismo competente da Xunta de Galicia. Excepcionalmente, pero de forma xustificada, a Consellería de Cultura poderá autorizar o traslado dalgún dos bens catalogados na forma que legalmente estableza, e sempre que se xustifique axeitadamente o seu interese público e a imposibilidade material de conservalo na localización orixinal. Calquera obra nun elemento ou edificación no núcleo seguirá a mesma tramitación que calquera outro ben protexido e se lle aplicará o grao de protección ambiental. As condicións de edificación (altura, volume, ocupación, voos) quedarán cautelados pola súa integración no contorno protexido (nunca superiores aos valores da normativa de aplicación). Mentres non se aproben os Plans Especiais de protección que se citan nas fichas correspondentes de catalogo, será de aplicación as condicións de ordenación directa que en cada zona ou grao de núcleo rural establece o PXOM. -como normativa provisoria- o disposto no artigo 7.4.3 da presente normativa. Enténdese por patrimonio arqueolóxico o conxunto de bens mobles e inmobles de carácter histórico, susceptibles de seren estudados con metodoloxía arqueolóxica, tanto os que se atopan na superficie, no subsolo ou baixo a auga. Así mesmo, forman parte deste patrimonio os elementos xeolóxicos e paleontolóxicos relacionados coa historia humana, coas súas orixes, os seus antecedentes e o seu desenvolvemento (art.55 da Lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia). Afecta esta ordenanza a todos os xacementos e achados de carácter arqueolóxico identificados e delimitados nos planos de ordenación. Os xacementos están catalogados pola Dirección Xeral do Patrimonio Cultural de acordo coa lexislación vixente (Lei 16/85 do Patrimonio Histórico Español, LOUG 9/2002 -modificada por diversas leis posteriores- e Lei 8/95 do Patrimonio Cultural de Galicia). Será de aplicación tamén a lexislación xenérica seguinte: O ámbito circunscríbese ao definido como protección de xacementos arqueolóxicos, incluídos no catálogo coa clave de identificación normativa da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural. O catálogo de bens arqueolóxicos aséntase nun carácter de provisionalidade permanente, polo que o concello, de oficio ou a instancia de parte, poderá ampliar de maneira inmediata calquera novo ben arqueolóxico descuberto e especificar o seu ámbito de protección. Será obrigado proceder á inclusión de novos xacementos no catálogo (ou no seu caso exclusión) cando a solicitude se produza a instancia da Consellería de Cultura, como consecuencia de altas ou baixas causadas no Inventario Xeral de Galicia ao que se refiren os art.22 e 23 da Lei 8/1995 do 30 de outubro e o Decreto 232/2008 do 2 de outubro. Os graos de protección establecidos son os seguintes: O seu límite vén definido polas estruturas evidentes do xacemento nas que os elementos arquitectónicos ou arqueolóxicos testemuñan a existencia dun xacemento arqueolóxico. O seu ámbito de aplicación aparece reflectido na cartografía. Aqueles que teñan como finalidade evidente o melloramento, conservación, consolidación, investigación, protección e divulgación do ben cultural. Estes usos restrinxidos estarán rexidos polo D 199/1997 do 10 de xullo, que regula a actividade arqueolóxica en Galicia. Nesta zona só se poderán realizar construcións, tendidos, conducións ou instalacións aéreas ou subterráneas, escavacións, recheos, movementos de terras, plantación e arrincado de árbores, cavas profundas e apertura de pozos e minas, coa autorización da Consellería de Cultura. É unha área definida arredor do perímetro máis exterior do ben, baseándose no art regulador nº 30 das Normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento Provincial da Consellería de Política Territorial da Xunta de Galicia. Cando varios elementos singulares se articulen nun conxunto, a área de protección trazarase a partires dos elementos máis exteriores do mesmo e abranguerá a súa totalidade. O seu ámbito de aplicación aparece reflectido na cartografía. Permítense usos agrícolas sempre que estes se realicen de forma tradicional, quedando prohibidas cavas profundas que poidan danar ou destruír os estratos arqueolóxicos. Prohíbense remocións e traslados de terras e, agás autorización do organismo competente da Consellería de Cultura, os tendidos aéreos ou soterrados de liñas de infraestrutura eléctrica, gas, abastecemento de auga, etc. Non se permiten edificacións de nova planta. De modo excepcional e mentres non se prexudique o contorno do xacemento –ou cando este se atopa moi deteriorado- sempre previa autorización vinculante do organismo competente da Consellería de Cultura, admítese a edificación de vivendas unifamiliares, debendo harmonizar estética e tipoloxicamente co contorno no que se insiren. A tramitación da licenza para a realización de calquera tipo de obra nesta zona deberá ser autorizada pola Consellería de Cultura, sendo esta vinculante. Aplicarase este grao de protección a aqueles xacementos que posúen un deficiente estado de conservación. Igualmente aplicarase naquelas zonas nas que existan indicios suficientes que fagan pensar na posíbel existencia de restos arqueolóxicos, así como naqueles nos que se tiveran producido achados de materiais arqueolóxicos. O seu ámbito de aplicación aparece reflectido na cartografía. Dado que nos xacementos suxeitos a este grao de protección concorren unha serie de circunstancias especiais, poderá efectuarse neles certo tipo de obras, sempre e cando se realice unha actuación arqueolóxica previa ou simultánea que permita valorar a potencialidade arqueolóxica dos terreos e, no seu caso, a compatibilidade das obras proxectadas coa conservación dos restos arqueolóxicos. Para iso, deberase remitir á Consellería de Cultura un proxecto detallado de calquera obra ou modificación que se pretenda realizar. A Comisión, ou organismo competente da Consellería de Cultura, poderá solicitar a realización dunha actuación arqueolóxica previa ou simultánea a calquera tipo de obra, de xeito que se garanta a protección de posíbeis restos arqueolóxicos que poidan aparecer, así como a súa correcta documentación e investigación. Os xacementos suxeitos a cada un dos distintos graos de protección aparecen detallados no anexo de Patrimonio Arqueolóxico que acompaña a presente ordenanza. As delimitacións das diferentes zonas de protección (integral e respecto) aparecen grafitadas nos planos de ordenación a escala 1:5.000 conforme ao criterio do arqueólogo asinante nos mesmos. Nas obras realizadas fóra dos lugares, enclaves ou delimitacións con protección arqueolóxica nas que aparezan restos, vestixios, elementos ou particularidades que infundan razoable sospeita do seu carácter arqueolóxico, procederase á súa paralización cautelar, informando do achado ou circunstancias á Consellería de Cultura aos efectos oportunos. Así mesmo, informarase ás autoridades municipais para coñecemento e consideración respecto dos prazos de execución das obras e demais condicións que poidan estar contidas na licenza e que, de maneira fortuíta, teñan que incumprirse pola paralización dos traballos. Os achados casuais aparecen regulados nos artigos 59 e 60 da Lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia. O ocultamente de achados arqueolóxicos, vestixios, pezas ou elementos que se presupoñan constituíntes do Patrimonio Cultural de Galicia responsabilizará aos que así procedan en atención á lexislación vixente e en concordancia co contido do art.46 da Constitución. Tanto no solo urbano como nos solos de núcleo rural e urbanizable afectados por áreas de protección do patrimonio arqueolóxico, respecto da totalidade dos bens protexidos no catálogo (incluídos os arqueolóxicos) as autorizacións da Consellería de Cultura poderán condicionar, en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas, os proxectos construtivos na súa integridade (características de posición, volume, aproveitamento baixo rasante, estética das edificacións, etc.). Calquera intervención que afecte a un elemento incluído no Catálogo ou no seu contorno de protección estará supeditada á autorización por parte da Consellería de Cultura, independentemente do grao de protección asignado ao elemento consonte cos artigos 37, 52 e 54 da Lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia. Será considerada como infracción urbanística toda acción ou omisión que vulnere as prescricións contidas na presente ordenanza, sen prexuízo doutras que estean tipificadas e sancionadas pola lexislación en vigor. As infraccións contra a presente ordenanza serán consideradas infraccións urbanísticas graves. As infraccións contra a presente ordenanza non serán, en ningún caso, tipificadas como anexas con outras infraccións cometidas. Vigo, outubro de 2018. Calixto Escariz Vázquez Director do Equipo Redactor do PXOM de Vilaboa Art.1.—Contido e Carácter do Presente Anexo Art.2.—Obxecto da Regulación Art.3.—Servizos de asesoramento e información urbanística Art.4.—Consulta urbanística común Art.5.—Cédula Urbanística Art.6.—Consulta urbanística especial Art.7.—Aliñación oficial Art.8.—Licenza urbanística e comunicacións previas. Art.9.—Obxecto e efectos da licenza urbanística Art.10.—Actos suxeitos a licenza urbanística Art.11.—Actos non suxeitos a licenza urbanística Art.12.—Procedemento de outorgamento de licenzas e comunicacións previas Art.13.—Actuacións urbanísticas de particulares en terreos de dominio público Art.14.—Autorizacións complementarias Art.15.—Vixencia das licenzas urbanísticas Art.16.—Prórroga das licenzas urbanísticas Art.17.—Caducidade das licenzas urbanísticas Art.18.—Licenzas para actuacións urbanísticas de natureza provisional Art.19.—Licenzas condicionadas a completar a urbanización Art.20.—Condicións para o inicio das obras Art.21.—Cambio de empresa construtora Art.22.—Inspeccións das obras en solo urbano e modificacións do proxecto Art.23.—Documentación no lugar da obra ou instalación Art.24.—Abandono ou paralización das obras Art.25.—Obrigacións do propietario ao concluíren as obras Art.26.—Comunicación da conclusión das obras ou instalacións e obtención de licenza de primeira utilización, uso ou posta en funcionamento do servizo Art.27.—Devolución de depósitos e cancelación de avais Art.28.—Clasificación básica das obras Art.29.—Obras Menores Art.30.—Obras Maiores Art.31.—Condicións xerais da Documentación Art.32.—Os Proxectos Técnicos Art.33.—Estudo de Seguridade e Saúde Art.34.—Documentación común para tódolos procedementos Art.35.—Documentación da solicitude de parcelamento Art.36.—Documentación da solicitude para movemento de terra ou actividade extractiva Art.37.—Documentación da solicitude de Obra de Edificación Art.38.—Documentación da solicitude de Actividade Clasificada Art.39.—Documentación da solicitude de Actividade Inocua Art.40.—Documentación da solicitude de Reforma Comercial. Art.41.—Documentación da solicitude de Grúas Torre Art.42.—Documentación da solicitude de derriba Art.43.—Documentación da solicitude de instalacións de Telecomunicación Art.44.—Documentación da solicitude de obras menores Art.45.—Documentación a presentar nos casos de transmisión de licenza urbanística en vigor 1.—O presente ANEXO NORMATIVO das Normas Urbanísticas do PXOM de Vilaboa contén as condicións mínimas de tramitación de licenzas e outros procedementos habilitantes e a súa documentación.2.—Considérase que ten carácter transitorio ata que o Concello de Vilaboa redacte e aprobe unha Ordenanza de Tramitación de Licenzas (en diante OTL), co nome e contido que definitivamente se adopte, segundo se define no Artigo 3.3.1 das Normas Urbanísticas.3.—A aprobación definitiva e publicación desa Ordenanza comportará a derrogación automática destas normas transitorias no que as contradiga. Por isto a futura ordenanza poderá incluír determinacións non contempladas no presente Anexo Normativo, ou incluso modificar o seu contido.4.—A Ordenanza que se aprobe determinará a vixencia total ou parcial do presente ANEXO NORMATIVO.1.—Este Anexo ten por obxecto regular transitoriamente a tramitación dos procedementos de outorgamento de licenzas, informacións urbanísticas e outros procedementos habilitantes no ámbito do concello de Vilaboa.2.—Desenvolve a lexislación urbanística e de ordenación da edificación, así como as Normas Urbanísticas do PXOM de Vilaboa.1.—Os servizos municipais informarán, asesorarán e orientarán de forma individualizada aos interesados sobre as condicións técnicas, xurídicas e procedementais que poidan presentarse ante unha determinada solicitude de licenza urbanística ou doutros procedementos habilitantes.2.—Os servizos de asesoramento e información de licenzas urbanísticas e outros procedementos habilitantes estarán coordinados cos servizos municipais de información xeral e atención ao cidadán do concello de Vilaboa.1.—Poderanse formular consultas por escrito relativas á situación urbanística dunha determinada parcela, soar, inmoble ou local, así como dos actos ou usos do solo ou subsolo permitidos e do procedemento de tramitación aplicable para a actuación de que se trate.2.—A consulta presentarase en documento normalizado e será contestada no prazo de tres (3) meses.3.—A contestación da consulta non exime do deber de tramitar a comunicación previa ou obter a licenza urbanística correspondente. Tampouco terá efecto vinculante para a Administración municipal. Contra dita contestación non cabe interpor recurso algún.1.—A Administración municipal poderá tamén informar sobre as circunstancias urbanísticas que concorran nunha finca, unidade de execución ou sector, mediante un documento denominado «Cédula Urbanística», que se regulará detalladamente nunha Ordenanza Especial, nos termos recollidos no Artigo 100.3 da LOUG, ou norma que a substitúa. A cédula urbanística non terá efecto vinculante para a Administración municipal. Contra ela non cabe interpor recurso algún.2.—Sen necesidade de que sexa aprobada a citada Ordenanza Especial, tódolos Proxectos de Compensación, Equidistribución, Normalización ou outros análogos, que comporten a determinación de parcelas resultantes en execución do planeamento, deberán incluír, dentro das súa determinacións, a Cédula Urbanística de todas e cada unha das parcelas resultantes finais, públicas e privadas.3.—As Cédulas Urbanísticas a que se refire o punto anterior deberán incluír cando menos as seguintes circunstancias urbanísticas: 1.—Os interesados poderán formular consultas urbanísticas especiais para resolver as dúbidas de interpretación que lles poida suscitar a aplicación de un ou varios preceptos normativos ás propostas técnicas que presenten sobre unha actuación urbanística concreta.2.—Deben formularse obrigatoriamente as consultas previas que expresamente están recollidas nas Normas Urbanísticas, ou noutros casos análogos.3.—A consulta poderá acompañarse dunha ou varias propostas. En todo caso, a documentación achegada deberá vir asinada por técnico competente e visada polo colexio profesional correspondente, e ser suficiente para coñecer e valorar a cuestión técnica presentada; noutro caso poderase instar ao interesado para que complete ou aclare o contido da mesma. Así mesmo, deberá ser sometida a informe dos técnicos responsables de Protección do Patrimonio Histórico-Artístico naqueles casos nos que sexa esixible.4.—Se ningunha das propostas técnicas fose conforme á normativa urbanística, os servizos técnicos municipais poderán colaborar co solicitante sinalando as rectificacións precisas.5.—Nos casos en que a consulta formulada esixa da Administración municipal aplicar conceptos xurídicos indeterminados, ou optar entre varias alternativas factibles, a resposta deberá ser ratificada polo órgano competente para autorizar o futuro proxecto.6.—A resposta á consulta non terá efecto vinculante para a Administración municipal. Contra ela non cabe interpor recurso algún. Tampouco exime do deber de obter a licenza urbanística e autorizacións preceptivas.7.—A contestación da consulta deberá producirse no prazo de catro (4) meses.2.—Como documento xurídico-urbanístico, a aliñación oficial recollerase na Acta de Aliñacións e Rasantes, a que se refire o Artigo 3.3.2 das Normas Urbanísticas.3.—A Acta de Aliñacións e Rasantes é o plano formalizado pola Administración Municipal, subscrito por técnico competente, no que se sinalan, ademais das circunstancias de deslinde contempladas no parágrafo anterior, o estado da urbanización, se a parcela reúne ou non a condición de soar, a superficie aproximada de cesión gratuíta ou de expropiación, se é o caso, a súa formalización e o importe aproximado dos gastos de urbanización afectos á finca, se os houbese.4.—A Acta de Aliñacións e Rasantes deberá ser expedida nun prazo máximo de tres (3) meses. O procedemento iniciarase mediante presentación da solicitude en impreso normalizado. Dita solicitude deberá ir acompañada da seguinte documentación por duplicado: 5.—As Actas de aliñacións e rasantes terán vixencia indefinida. Como actos de información urbanística que son non terán efecto vinculante para a Administración municipal. Contra elas non cabe interpor recurso algún.6.—Calquera alteración do planeamento dará lugar a que queden sen efecto as actas de aliñación practicadas con anterioridade á súa aprobación, podendo rehabilitarse no caso de que dita modificación non afectase ás aliñacións. A licenza urbanística é un acto regulado da Administración Municipal polo cal, previa comprobación das condicións establecidas pola normativa aplicable, se autoriza ao solicitante o exercicio do seu dereito preexistente a edificar ou a desenvolver determinadas actividades. A comunicación previa é o procedemento para a tramitación dunha actividade ou para o inicio dunha obra e instalación para a que non se precise licenza previa segundo a lexislación aplicable, e terá os efectos establecidos nesa mesma lexislación.1.—As licenzas urbanísticas facultarán aos titulares para realizar a actuación solicitada e producirán efectos entre o Concello e o suxeito a cuxa actuación se refiran pero non alterarán as situacións xurídicas privadas entre este e as demais persoas.2.—As licenzas urbanísticas entenderanse outorgadas deixando a salvo o dereito de propiedade e sen prexuízo do de terceiros.3.—Non poderán ser invocadas para excluír ou diminuír a responsabilidade civil ou penal en que tivesen incorrido os titulares no exercicio das actuacións autorizadas.4.—A licenza urbanística constitúe un requisito legal para a contratación da subministración dos servizos de enerxía eléctrica, auga, gas, telefonía e telecomunicacións, nos casos e termos establecidos na lexislación urbanística e sectorial de Galicia.5.—A transmisión das licenzas urbanísticas deberá ser comunicada por escrito á Administración municipal. O cesionario da licenza subrogarase na situación do cedente, sen que iso supoña alteración das condicións obxectivas da licenza e dos seus efectos. Se as obras están en curso de execución, deberá acompañarse acta en que se especifique o estado en que se atopan, subscrita de conformidade con ambas partes. Sen o cumprimento desta comunicación, as responsabilidades que se deriven do cumprimento da licenza serán esixibles indistintamente ao antigo e ao novo titular da mesma.1.—Están suxeitos a licenza urbanística, nos termos establecidos no presente Anexo e na lexislación urbanística de Galicia, e sen prexuízo das demais autorizacións que sexan procedentes de conformidade coa lexislación sectorial aplicable, tódolos actos de uso do solo, subsolo, voo, construción e edificación para a implantación e o desenvolvemento de actividades que non se tramiten mediante comunicacións previas e, en particular, os seguintes: Non será esixible licenza urbanística nos seguintes supostos: 1.—As solicitudes de licenza irán acompañadas da documentación esixible en cada caso, concretada polas condicións particulares de cada obra establecida neste Plan, a lexislación urbanística xeral e sectorial aplicable e; no seu caso, pola OTL que se aprobe. Nos ámbitos afectados pola protección do patrimonio requirirase a preceptiva autorización da Consellería de Cultura. Nos ámbitos afectados por lexislación sectorial que requirira preceptivas autorizacións ou trámites, deberanse cumprir estes. Tal e como recolle o CTE no seu artigo 6, para os efectos da súa tramitación administrativa, todo proxecto de edificación poderá desenvolverse en dúas etapas: a fase de proxecto básico e a fase de proxecto de execución. Cada unha destas fases do proxecto debe cumprir as seguintes condicións: No caso de que se conceda a licenza con proxecto básico, o prazo máximo de entrega do proxecto de execución será de tres meses, a computar desde a notificación da concesión da licenza.2.—Con independencia da regulación establecida por unha posible OTL que se elabore, todos os proxectos que se presenten para solicitude de licenza urbanística deberán estar firmados por técnico competente, por razón da materia, e visados polo Colexio profesional correspondente (naqueles casos en que sexa esixible). 3.—Nos proxectos, aos que se fai referencia no punto anterior, deberán incluír unha Memoria Xustificativa na que se dea resposta e xustificación adecuada a tódolos condicionantes que lles sexan de aplicación por razón das condicións de Uso, Edificación Protección e os da Ordenanza correspondente. O Concello poderá devolver, para subsanación, os proxectos que non cumpran con esta disposición, sen que poidan computarse os prazos da concesión ata que os proxectos teñan completado o seu contido.4.—Naqueles supostos nos que se esixa outra autorización ou título administrativo, distinto á licenza urbanística, para a realización de actos de construción, edificación e uso do solo e do subsolo, estarase ao disposto na lexislación urbanística vixente respectiva, tanto xeral como sectorial ou municipal. En concreto, os procedementos e actos de uso do solo e do subsolo e das construcións suxeitos ao réxime de comunicación previa regularanse segundo o previsto no artigo 194 da LOUG, e no seu caso segundo o establecido na LECG.5.—Respecto ao abastecemento de auga deberase xustificar a dispoñibilidade do recurso segundo os consumos dos diferentes usos que se contemplen. Se o edificio vai a conectarse a unha rede municipal, pública ou veciñal, o Concello ratificará que dispón das concesións administrativas ou autorizacións correspondentes, e se vai a ter un abastecemento independente comprobarase a fonte, e no seu caso a debida autorización do organismo de cunca. En caso contrario non se poderán conceder as licencias de construción.6.—Respecto ao saneamento e depuración de residuais, se o edificio vai a conectarse a unha rede municipal, pública ou veciñal, o Concello ratificará que dispón das concesións administrativas ou autorizacións de vertido correspondentes, e se vai a ter unha evacuación independente comprobarase que se conte coa debida autorización de vertido do organismo de cunca (artigo 245 do PHGC). En caso contrario non se poderán conceder as licencias de construción.7.—Respecto as Instalacións Comúns de Telecomunicacións (ICT) para a construción ou rehabilitación integral de edificios, se presentará un proxecto técnico de ICT, realizado por un Enxeñeiro competente en materia de telecomunicacións.8.—Toda nova edificación destinada a vivenda, uso hospitalario, educativo ou cultural, deberá, como condición para a concesión das correspondentes licencias por parte do Concello, estar insonorizada para cumprir cos obxectivos de calidade acústica no espazo interior, conforme coas esixencias básicas impostas polo documento básico DB-HR Protección fronte ao ruído do CTE ou norma que o substitúa. Realizarase medición in situ para comprobar o cumprimento dos obxectivos, nas condicións que esixe o artigo 12 do DCAG.9.—Naqueles casos en que da licenza se derive a cesión ao concello dalgún tipo de espazo para viario ou para calquera outro uso público sobre a parcela inicial, a propiedade, denantes de iniciar as obras, presentará un compromiso de cesión do devandito terreo ou espazo, e a ser posible unha vez realizada unha acta de aliñacións e rasantes, e xunto ao compromiso de cesión dos terreos correspondentes presentarase un aval polo importe das obras. As obras accesorias de urbanización que se deban acometer para a obtención da licenza deben vir recollidas e valoradas no proxecto de execución (ou nun proxecto de urbanización). 10.—As licenzas urbanísticas que afecten a elementos incluídos no Catálogo ou aos seus contornos de protección deberán contar coa preceptiva autorización da Consellería de Cultura. En virtude do sinalado no art.195 da LOUG, en ningún caso se entenderán como obras ou instalacións menores as intervencións nos elementos declarados BIC ou incluídos no Catálogo do presente PXOM, polo que para calquera intervención que lles afecte será precisa a presentación de proxecto técnico completo redactado por técnico competente.11.—Nos ámbitos lindeiros ou nos terreos que se atopen en contacto con solo de sistema xeral portuario ou coas súas infraestruturas de acceso e servizo (cando esas infraestruturas sexan exclusivas para o sistema portuario), dado que a resolución dos accesos e servizos urbanos públicos alleos aos portuarios poden afectar ao ámbito portuario ou ao plan especial que se redacte para cada un deles, requirirase con carácter previo á concesión da licenza urbanística, a obtención de informe favorable da Administración Portuaria correspondente. Este informe deberá ser emitido no prazo dun mes, entendéndose favorable unha vez transcorra este prazo.1.—Cando as actuacións urbanísticas se realicen por particulares en terreos de dominio público, esixirase a licenza urbanística, independentemente das autorizacións ou concesións que sexa pertinente outorgar por parte da Administración titular do dominio público.2.—Cando a autorización ou concesión sobre terreos de dominio público lle corresponda á Administración municipal, e no procedemento de outorgamento da concesión ou autorización se tivese constatado a adecuación do proxecto á normativa urbanística e sectorial aplicable, cumpríndose os trámites esixibles, as licenzas de obras e de actividade entenderanse outorgadas na propia Resolución que estableza a autorización ou a concesión. Deberá darse traslado da mesma para o seu coñecemento á oficina municipal de licenzas.3.—A denegación ou ausencia de autorización ou concesión impedirá ao particular obter a licenza e ao órgano competente outorgala. Naqueles casos en que a actuación pretendida polo interesado requira dalgunha autorización, cualificación ou informe favorable doutra Administración pública distinta da municipal, o outorgamento da licenza urbanística requirirá a previa emisión e incorporación ao expediente de dita autorización, cualificación ou informe.1.—As licenzas urbanísticas outorgaranse por un prazo determinado, tanto para iniciar como para terminar as obras, agás as referidas ao uso do solo para o exercicio de actividades que terán vixencia indefinida, sen prexuízo da obrigación legal de adaptarse, se é o caso, ás normas que en cada momento as regulen.2.—Como prazos máximos establécense os seguintes, en función do tipo de obra: Con carácter xeral, o prazo non poderá exceder de seis (6) meses, para o inicio da obra ou actividade amparada nela, e de dous (2) anos para executar e terminar as obras, desde a data do seu outorgamento, non podendo interromperse as obras por tempo superior a seis meses. No caso concreto das obras menores, o prazo non poderá exceder de tres (3) meses para o inicio e doce (12) meses para o remate, co mesmo prazo de interrupción indicado no parágrafo anterior.3.—No caso de que a licenza deba entenderse outorgada por silencio administrativo ou de que, téndose concedido expresamente, non conteña indicación expresa sobre ditos prazos, estes serán de seis (6) meses, para o inicio da obra ou actividade amparada nela, e de dous (2) anos para executar e terminar as obras.4.—O titular deberá notificar ao Concello a data de inicio das obras. No caso de obras de nova edificación, a notificación acompañarase da acta de trazado, firmada pola dirección facultativa e visada polo colexio profesional correspondente. Os prazos das licenzas poderán prorrogarse nas condicións sinaladas no artigo 197.2 da LOUG.1.—As licenzas caducarán nos seguintes supostos: 2.—Agás nos casos legalmente previstos de caducidade automática ou «por ministerio da Lei», a caducidade da licenza esixirá a súa previa declaración polo órgano competente para conceder a licenza, previa audiencia ao interesado unha vez transcorridos e incumpridos calquera dos prazos a que se refire o parágrafo anterior. Dita declaración poderase formular de oficio ou por petición de calquera administrado.3.—A declaración de caducidade extinguirá a licenza, non podéndose iniciar nin proseguir as obras o exercer a actividade, agás traballos de seguridade e mantemento dos cales se dará conta ao Concello para o seu control.4.—Transcorridos tres (3) anos, desde o outorgamento da licenza, sen que se tivesen iniciado as obras ou a actividade autorizadas, entenderase caducada por ministerio da Lei e non se poderán iniciar as obras ou a actividade sen a obtención de nova licenza axustada á ordenación urbanística en vigor.1.—Nos supostos establecidos pola Lei e polas Normas Urbanísticas, poderán concederse licenzas urbanísticas para usos, construcións, edificacións e instalacións de carácter provisional, debendo de cesar en todo caso e ser demolidas, sen indemnización algunha, cando o acorde o órgano competente do Concello de Vilaboa, unha vez extinguido o prazo indicado, se é o caso.2.—A eficacia das licenzas quedará condicionada suspensivamente á inscrición no rexistro da Propiedade do carácter precario dos usos, as obras e as instalacións e a súa renuncia a calquera tipo de indemnización polo incremento de valor que puidese xerar a licenza, así como á prestación da garantía por importe mínimo dos custos de demolición e desmantelamento.1.—As licenzas de edificación de nova planta ou de ampliación ou reforma de edificios existentes que se soliciten para terreos que non teñan condición de soar outorgaranse cando se asegure a execución simultánea da urbanización e a edificación, para o que, en caso necesario, deberá estar aprobado definitivamente o proxecto da rúa a que dea fronte, a fin de concretar o grao de urbanización da mesma, as súas seccións, pendentes, rasantes, instalacións, niveis etc., nos termos establecidos nas Normas Urbanísticas.2.—A simultaneidade da urbanización e a edificación quedará suxeita ás seguintes fases: 3.—O incumprimento da simultaneidade entre urbanización e edificación comportará as consecuencias fixadas no art.40.3 do RGU, ou norma que o substitúa.4.—Con carácter previo ao outorgamento da licenza deberá constituírse unha garantía por importe do 100% do custo das obras de urbanización pendente ou do custo previsible de reposición das existentes que puidesen resultar afectadas con motivo da obra ou actividade. O inicio de calquera obra autorizada mediante a correspondente licenza urbanística esixe en calquera caso o cumprimento dos seguintes requisitos: Entre a documentación que debe estar presente na obra debe figurar o documento acreditativo da presentación de dito Proxecto de Execución, así como do informe municipal da súa correspondencia co autorizado na Licenza. Ao comezo das obras comunicarase ao Concello o nome do contratista das mesmas. Se cambiase a empresa construtora, encargada da realización da obra, o promotor, dentro do termo de seis (6) días, deberá comunicar tal circunstancia á Administración Municipal, mediante escrito conformado polo facultativo director.1.—Ademais das inspeccións que os técnicos municipais consideren oportuno realizar sempre que se estime necesario, é obrigatorio que o director da obra solicite dúas inspeccións regulamentarias: 2.—Toda modificación ou proxecto que se requira no transcurso das obras, requirirá un acto de rectificación da licenza.1.—En toda obra deberase ter a disposición do inspector municipal: 2.—Nas obras maiores deberá figurar un «cartel de obra» en lugar visible con indicación de: No suposto de que as obras quedasen abandonadas ou paralizadas, ou se atopen en situación tal que afecten ao debido ornato público e ás condicións estéticas do lugar, sen prexuízo de que a autoridade municipal poida: 1.—Dentro das corenta e oito horas seguintes á conclusión dunha obra, e sempre antes do outorgamento da licenza de primeira ocupación, o propietario deberá: 2.—No suposto de incumprimento dalgunha das obrigas establecidas nos artigos precedentes, a autoridade municipal adoptará as medidas oportunas para remediar as deficiencias, repoñer os elementos urbanísticos afectados ou reparar os danos, podendo ordenar a execución dos traballos necesarios con cargo á garantía constituída. Subsidiariamente responderá o propietario da obra ou instalación e, en segundo lugar, o da parcela, se esta pertencese a outra persoa.1.—Terminadas as obras ou instalacións, o titular da licenza, no prazo máximo de quince días, porao en coñecemento do Concello, mediante o oportuno escrito de solicitude de licenza de primeira utilización, uso ou posta en funcionamento do servizo, á que deberá acompañar: 2.—Comunicada a terminación das obras ou instalacións, o Servizo Técnico competente realizará a inspección de comprobación de que a edificación, ou as obras amparadas pola licenza, axústanse estritamente ao proxecto aprobado, ás condicións da licenza e ás prescricións das normas urbanísticas, ordenanzas municipais e demais disposicións reguladoras, e se achan dispostas e a punto de funcionamento, se é o caso, as instalacións de protección contra incendios, e do resto de instalacións especiais necesarias por razón da actividade. Comprobarase especialmente a execución das medidas de aforro de recursos (principalmente enerxéticos, de consumo de auga e de xestión de materiais e residuos) esixidas pola presente normativa e a lexislación aplicable.3.—Unha vez cumpridos estes requisitos, o Servizo Técnico informará a concesión da licenza de primeira ocupación, uso ou da posta en funcionamento do servizo. Se se observase algún defecto, levantará acta que porá en coñecemento da autoridade municipal a fin de que comunique o prazo de corrección que a tal efecto se sinale.4.—As empresas subministradoras de auga, gas e electricidade, e restantes servizos previstos, absteranse baixo a súa responsabilidade de conectar as respectivas instalacións, ata tanto non se teña concedido a licenza a que se refire este artigo. Igualmente estarán suxeitas a esta condición as empresas encargadas do saneamento e sumidoiros. A infracción deste requisito será sancionada nos termos regulados na lexislación aplicable. Calquera aproveitamento de augas requirirá a súa inscrición no Libro de Rexistro de Augas como uso privativo por disposición legal ou concesión administrativa, segundo o establecido nos artigos 54 e 59 do TRLA. No mesmo acto de outorgamento da licenza de primeira ocupación ou posta en funcionamento, autorizarase a devolución do depósito ou cancelación do aval bancario constituído, se existise, sempre que se tivesen cumprido, total e satisfactoriamente, as obrigas que o mesmo garanta. Segundo o Artigo 3.3.1 das Normas Urbanísticas, para os efectos das oportunas licenzas urbanísticas, as obras clasifícanse en: 1.—Son obras caracterizadas pola súa escasa entidade económica e pola súa sinxeleza técnica, que lles exime da necesidade de proxecto técnico, dirixidas á simple reparación, decoración, ornato ou peche. Inclúense neste concepto obras tales como a revocadura e lucido de tabiques, a substitución de pavimentos, o retellado e a reparación de cubertas e azoteas, o peche e valado de fincas particulares, as reposicións de pavimento da vía pública, a colocación de anuncios, valos de protección e estadas, a instalación de toldos e outras obras análogas. Tamén entenderanse como menores os pequenos movementos de terra (entendendo por tales aqueles que non precisen de medios de tracción mecánica para a súa execución), os galpóns que non excedan de 30 m 2 e as piscinas de menos de 40 m 2.2.—En ningún caso as obras menores supoñen alteración do volume ou da superficie construída, do uso obxectivo, da estrutura portante, a distribución interior integral, as condicións de habitabilidade ou seguridade, os elementos comúns do inmoble, o número de vivendas ou locais que o integran, o seu deseño exterior ou as súas características arquitectónicas.3.—A relación de obras menores que se inclúe a continuación, en canto ao seu deslinde coas obras maiores, entenderase modificada no futuro no caso de que se desenvolva a OTL e modificase as aquí contidas: Son obras menores que teñen por obxecto manter o edificio en correctas condicións de ornato exterior ou interior e de salubridade. Inclúense neste grupo obras tales como a substitución de elementos danados por outros idénticos, así como as obras de limpeza e pintura interior dos edificios, ou de patios ou medianeiras que non recaian á vía pública. Considéranse obras maiores tódalas que non poidan englobarse nas de carácter de obra menor, recollidas no artigo anterior, ou calquera outras que expresamente se determinen na OTL que desenvolva este Anexo Normativo ou na lexislación aplicable.1.—Para a tramitación das solicitudes de calquera trámite urbanístico regulado, deberá achegarse a documentación que se establece nos formularios de solicitude que o Concello ten aprobados a este respecto para cada tipo de actuación ou trámite, e que están publicados na páxina web municipal convenientemente actualizados, e no seu defecto deberá achegarse a documentación que se indica no capítulo seguinte, segundo o tipo de actuación solicitada.2. —Cando se soliciten obras de nova edificación ou demolición, o promotor, construtor ou solicitante da mesma deberá acreditar documentalmente a constitución da correspondente garantía que responda da correcta execución das obras en relación cos servizos públicos que sexan visibles desde o exterior e a vía pública. O importe de dita garantía calcularase en función dos metros cadrados de urbanización lindeiros coa aliñación exterior do soar sobre o que se pretenda a construción, obra ou demolición e das características das mesmas. O depósito da garantía efectuarase con carácter previo á concesión da solicitude.1.—Enténdese por Proxecto Técnico o conxunto de documentos que definen as actuacións a realizar, co contido e detalle que permita á Administración Municipal coñecer o obxecto das mesmas e determinar se se axusta á normativa urbanística aplicable. Cando se trate de Proxectos de Edificación, estes axustaranse ás determinacións do Artigo 6, Condicións do Proxecto, Capítulo 2, Parte I do CTE. Os proxectos técnicos poden clasificarse en proxectos técnicos de obras de edificación para as actuacións incluídas no ámbito de aplicación da LOE, e o CTE que a desenvolve, que deberá vir firmado polo técnico que a LOE establece, e outros proxectos técnicos para actuacións urbanísticas non contempladas na LOE, nos casos establecidos neste Anexo. Cando sexa esixible, o Estudo de Seguridade e Saúde ou o Estudo Básico, segundo proceda, formará parte do proxecto técnico.2.—Este Anexo determina as actuacións que, pola súa natureza ou menor entidade técnica, non requiren a presentación de proxectos técnicos, enumerando os documentos esixidos en cada caso segundo o tipo de actuación de que se trate.3.—Os proxectos técnicos deberán estar subscritos por técnico ou técnicos competentes, visados polo colexio oficial correspondente, e reunir os requisitos formais esixibles en conformidade coa lexislación en vigor. O proxecto, unha vez incorporado ao expediente administrativo, ten carácter de documento público, respondendo o seu autor da súa veracidade e exactitude a tódolos efectos.4.—Nos artigos seguintes establécense condicións mínimas dos contidos dos Proxectos Técnicos segundo a natureza das obras ou actividades.5.—A documentación técnica ou o proxecto técnico, unha vez concedida a correspondente solicitude, quedarán incorporados a ela como condición material da mesma. Nos casos previstos polo presente Anexo, ou polo Real Decreto 1627/1997, de 24 de outubro, polo que se establecen as disposicións mínimas de seguridade e de saúde nas obras de construción, ou polo CTE, deberase achegar, nos casos en que a obra requira legalmente proxecto técnico, e previamente ao inicio da obra, un estudo de seguridade e saúde ou, se é o caso, un estudo básico, visado polo colexio profesional correspondente. Toda solicitude, de calquera tipo deberá conter a seguinte documentación xeral por duplicado: 1.—Para os que se pretendan realizar fóra do solo rústico, coa solicitude de parcelamento acompañarase un Proxecto de Parcelamento, por triplicado, cun contido mínimo dos seguintes documentos: 2.—Para os que se pretendan realizar en solo rústico deberanse cumprir as condicións do artigo 206 da LOUG, e coa solicitude de parcelamento (ou segregación e simultánea agregación en unidade de acto) acompañarase un Proxecto de Parcelamento, por triplicado, cun contido mínimo dos seguintes documentos: 1.—Coa solicitude para movemento de terras, non incluído na consideración de obras menores, acompañarase Proxecto Técnico, por duplicado, e visado no colexio correspondente, que incluirá, cando menos, os seguintes documentos: 2.—Amais dos que se recollen no punto anterior, no caso de actividades extractivas, para o outorgamento da solicitude deberá entregarse complementariamente a documentación seguinte: 3.—O Concello poderá esixir ademais unha análise xeotécnica do terreo ou soar.4.—Para a realización de calquera obra ou actividade en pendentes superiores ao 15% que leve aparellado movemento de terra, incluirase no proxecto a documentación e estudos necesarios para garantir a ausencia de impacto negativo sobre a estabilidade e erosión dos solos.5.—Cando a extracción de áridos implique destrución de arborado, imporase ao titular da solicitude a obriga de efectuar a repoboación da finca e de coidar a plantación ata que a mesma teña enraizado e poida desenvolverse normalmente.6.—As actividades extractivas estarán sometidas ao establecido no art.32 da Lei 8/1995. Se afectan ao territorio histórico do Camiño de Santiago ou aos ámbitos de protección de bens do patrimonio cultural estas explotacións deberán obter previamente a autorización da Consellería de Cultura. Esta autorización poderá ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu contorno ou a posible alteración do mesmo. A. Solicitude con Proxecto Básico.1.—Coa solicitude de obras de nova planta, ampliación ou reforma de edificios existentes, acompañarase a seguinte documentación: 2.—Por razón do uso, presentarase a seguinte documentación: Como mínimo o proxecto estará integrado polos seguintes documentos: B. Presentación do Proxecto de Execución e inicio das obras.1. As obras non poderán dar comezo en tanto non se teña presentado no Concello o oficio de dirección e execución de obra, o Proxecto de Execución e o Estudo de Seguridade e Saúde, redactados nos termos e contido regulados polo CTE, ou estudo básico, segundo proceda, e se teña comprobado polos técnicos municipais a correspondencia do Proxecto de Execución coa solicitude ou licenza concedida.2. A presentación do Proxecto de Execución despois do outorgamento da solicitude ou licenza de obras deberá acompañar unha copia desta. Coa solicitude de Actividade Clasificada acompañarase a seguinte documentación: Coa solicitude de Actividade Inocua acompañarase a seguinte documentación: Coa solicitude de implantación ou reforma comercial, acompañarase a seguinte documentación: 1. Coa solicitude para a instalación de uso de grúas-torre na construción, acompañaranse os seguintes documentos: 2. Unha vez instalada a Grúa, deberá presentarse Certificación expedida por técnico competente da empresa instaladora autorizada responsable da montaxe e visada polo colexio profesional correspondente, no que se acredite o perfecto estado da instalación, seguridade e funcionamento da grúa nos termos do modelo establecido para grúas torre desmontables para obras ou outras aplicacións do anexo V da ICT MIE-AEM-3 aprobada por RD 836/2003, de 27 de xuño, ou norma que o substitúa.1.—Coa solicitude para demolicións e derribas de construcións acompañaranse os seguintes documentos: 2.—Para a demolición de edificacións en solo de núcleo rural será necesario xustificar no proxecto a súa procedencia.1. Coa solicitude para instalacións de telecomunicación, acompañaranse os seguintes documentos: 2. Se incluíse antena: 3. No proxecto técnico deberase inclu ír, cando menos, a seguinte documentación: 4.—Antes da posta en funcionamento, deberá acompañarse xustificante da inspección e recoñecemento satisfactorio das instalacións, realizados polos técnicos da Administración estatal competente, que garanta que non se superan os límites de exposición fronte ás emisións radioeléctricas recollidos no anexo II do RDPR, ou norma que o substitúa. No seu defecto, certificación das medicións que acrediten o cumprimento deses límites. Tamén deberán acompañarse os correspondentes certificados de final de obras correspondentes a obras e instalacións de telecomunicación autorizadas.1.—Tódalas solicitudes sobre obras menores deberán acompañar a documentación común para tódolos procedementos do Art.34, coa excepción do apartado e), fotografías, que só serán necesarias para obras ou actividades que afecten ou sexan visibles desde a vía pública ou espazo libre público ou privado.2.—En todo caso, toda a documentación presentarase por duplicado.3.—En obras de reforma: 4.—Cando sexa necesario colocar estadas en fachada, presentarase tamén certificado de arquitecto superior ou arquitecto técnico no que se indique que a colocación faise baixo a súa dirección e que reúne as debidas condicións de seguridade unha vez instalado, acompañado de orzamento detallado.5.—Nos supostos regulados a continuación requirirase ademais, cando así se indica, respectivamente coas letras P e D, o seguinte: 6.—Obras que se realicen na vía pública relacionadas coa edificación contigua.7.—Obras auxiliares da construción.8.—Pequenas obras de reparación, modificación ou adiamento de edificios.9.—Obras en soares ou patios.1.—Comunicación no modelo establecido pola Administración municipal, debidamente cumprimentado e asinado polo antigo e o novo titular da licenza, co correspondente recibo acreditativo do pago das taxas que procedan.2.—Fotocopia do DNI do antigo e do novo titular que asina a comunicación. En caso de persoas xurídicas, fotocopia do DNI dos representantes que firman a comunicación e credenciais da súa representación.3.—Fotocopia da licenza urbanística ou datos que permitan a súa identificación pola Administración municipal.