APROBACIÓN DEFINITIVA DAS NOVAS ORDENANZAS DO IMPOSTO SOBRE BENS INMOBLES E DO IMPOSTO SOBRE ACTIVIDADES ECONÓMICAS
ADMINISTRACIÓN LOCAL — Municipal — Arbo (Ordenanzas e Regulamentos, 23/02/2018)

Ao non presentarse reclamacións durante o prazo de exposición ao público, queda automaticamente elevado a definitivo o acordo plenario inicial aprobatorio das novas Ordenanzas Fiscais Reguladoras do Imposto sobre Bens Inmobles e do Imposto sobre Actividades Económicas do Concello de Arbo adoptado en sesión celebrada o día 22.12.17, cuxo texto íntegro se fai público en cumprimento do artigo 17 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das facendas locais: Artigo 1. O Imposto sobre Bens Inmobles é un tributo directo de carácter real que grava o valor dos bens inmobles nos termos establecidos no Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo (en adiante TRLRFL), e nos establecidos nesta ordenanza de conformidade con aquel. Artigo 2.1 Constitúe o feito impoñible do imposto a titularidade dos seguintes dereitos sobre os bens inmobles rústicos e urbanos e sobre os inmobles de características especiais: a) Dunha concesión administrativa sobre os propios inmobles ou sobre o servizos públicos aos que estean afectos. b) Dun dereito real de superficie. c) Dun dereito real usufruto. d) Do dereito de propiedade.2.2. A realización do feito impoñible que corresponda de entre os definidos no apartado anterior pola orde nel establecida, determinará a non suxeición do inmoble urbano ou rústico ás restantes modalidades previstas no mesmo. Nos bens inmobles de características especiais aplicarase a mesma prelación anterior, salvo cando os dereitos de concesión que poidan recaer sobre o inmoble non esgoten a súa extensión superficial, en cuxo caso tamén se realizará o feito impoñible polo dereito de propiedade sobre aquela parte do ben non afectada pola concesión.2.3. Aos efectos deste imposto, terán a consideración de bens inmobles rústicos, de bens inmobles urbanos e de bens inmobles de características especiais os definidos como tales nas normas reguladoras do Catastro inmobiliario 2.4. Bens non suxeitos. Non están suxeitos a este imposto os bens inmobles a que se refire o artigo 61.5 do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, e en particular: a) As estradas, os camiños, as demais vías terrestres e os bens de dominio público marítimo-terrestre e hidráulico, sempre que sexan de aproveitamento público e gratuíto para os usuarios. b) Os seguintes bens inmobles enclavados nestes termo municipal que sexan de propiedade municipal: Do contido do TRLRFL pódese deducir que existen tres clases de exencións: as que se conceden de oficio, e dicir, automáticas; as rogadas, que requiren para a súa concesión previa solicitude do interesado, e as potestativas, que esixen unha ordenanza que as establezan e regule. Estas exencións son as seguintes: 1.—Os inmobles que sexan propiedade do Estado, das comunidades autónomas ou das entidades locais que estean directamente afectos a seguridade cidadá e aos servizos educativos e penitenciarios, así como os do Estado afectos a defensa nacional. Para que opere esta exención é necesario que concorra a afectación directas dos bens ou servizos públicos que indica o precepto e que a titularidade do ben pertenza a determinadas entidades públicas.2.—Os bens comunais e os montes veciñais en man común.3.—Os da Igrexa Católica, nos termos previstos no acordo entre o Estado Español e a Santa Sede sobre asuntos económicos, de 3 de xaneiro de 1979, e os das asociacións confesionais non católicas legalmente recoñecidas, nos termos establecidos nos respectivos acordos de cooperación subscritos en virtude do disposto no artigo 16 da Constitución.4.—Os da Cruz Vermella Española 5.—Os inmobles os que sexa de aplicación a exención en virtude dos Convenios Internacionais en vigor e, a condición de reciprocidade, os dos Gobernos estranxeiros destinados a súa representación diplomática, consultar, ou os seus organismos oficiais.6.—A Superficie dos montes poboados con especies de crecemento lento regulamentariamente determinadas, cuxo principal aproveitamento sexa a madeira ou o cortiza, sempre que a densidade do arborado sexa a propio ou normal da especie de que se trate.7.—Os terreos ocupados polas liñas de ferrocarrís e os edificios enclavados nos mesmos terreos, que estean dedicados a estacións, almacéns ou a calquera outro servizo indispensable para a explotación de ditas liñas. Non están exentos, por conseguinte, os establecementos hostaleiros, espectáculos, comerciais e de esparcemento, as casas destinadas a vivendas dos empregados, as oficinas da dirección nin as instalacións fabriles. a) Os inmobles que se destinen a ensinanza por centros docentes acollidos, total ou parcialmente, ao réxime de concerto educativo, en canto a superficie afectada á ensinanza concertada. O amparo do previsto nos artigos 9.2 e 62.2a), paragrafo segundo, do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais, os correspondentes servizos municipais velarán e, no seu caso, instarán a Administración competente para que proceda a oportuna compensación polas exencións recollidas por este Concello de conformidade con esta letra. b) Os declarados expresa e individualizadamente monumento ou xardín de interese cultural, mediante Real Decreto, na forma establecida polo artigo 9 da Lei 16/1985, de 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español, e inscritos no Rexistro Xeral a que se refire o artigo 12 como integrantes do Patrimonio Histórico Español, así como os comprendidos nas disposicións adicionais primeira, segunda e quinta de dita Lei. Esta exención non alcanzará a calquera clase de ben urbano ubicado dentro do perímetro delimitativo das zonas arqueolóxicas e sitios e conxuntos históricos, globalmente integrados neles, sino exclusivamente, aos que reúnan as seguintes condicións: c) A superficie dos montes nos que se realicen repoboacións forestais ou rexeneración de masas arboradas suxeitas a proxectos de ordenación ou plans técnicos aprobados pola Administración forestal. Esta exención terá unha duración de quince anos, contados a partires do período impositivo seguinte a data da solicitude. Artigo 5.1.— Son suxeitos pasivos, a título de contribuíntes, as persoas naturais e xurídicas e as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que ostenten a titularidade do dereito que, en cada caso, sexa constitutivo do feito impoñible deste imposto, conforme o disposto no artigo 2.1 desta ordenanza.5.2.—No suposto de bens inmobles de características especiais, cando a condición de contribuínte recaia sobre un ou varios concesionarios, cada un deles o será pola súa cota, que se determinara en razón a parte do valor catastral que corresponda a superficie concedida e a construción directamente vinculada a cada concesión. Para esa mesma clase de inmobles cando o propietario teña a condición de suxeito pasivo contribuínte pola superficie non afectada polas concesións, actuará como substituto do mesmo o ente ou organismo público o que este afectado ou adscrito o inmoble ou aquel a cuxo cargo se atope a súa administración e xestión, o cal non poderá repercutir no contribuínte o importe da débeda tributaria satisfeita.5.3 Salvo no suposto a que se refire o último paragrafo anterior, o suxeito ten a facultade de repercutir a carga tributaría soportada conforme as normas de dereito común. As administracións Públicas e os entes ou organismo a que se refire o apartado anterior repercutirán a parte da cota líquida que corresponda en quenes, non reunindo a condición de suxeitos pasivos, fagan uso mediante contraprestación dos seus bens demaniais ou patrimoniais, os cales estarán obrigados a soportar a repercusión. A tal efectos, a cota repercutible determinarase en razón a parte do valor catastral que corresponda a superficie utilizada e a construción directamente vinculada a cada arrendatario ou cesionario do dereito de uso. Artigo 6.1.— Nos supostos de cambio, por calquera causa, na titularidade dos dereitos que constitúen o feito impoñible deste imposto, os bens inmobles obxecto de ditos dereitos quedarán afectos o pago da totalidade da cota tributaria, en réxime de responsabilidade subsidiaria, nos termos previstos na Lei Xeral Tributaria. A estes efectos, os notarios solicitarán información e advertiran expresamente aos comparecentes nos documentos que autoricen sobre as débedas pendentes polo Imposto de Bens Inmobles asociadas o inmoble que se transmite, sobre o prazo dentro do cal están obrigados os interesados a presentar declaración polo imposto, ando tal obrigación subsista por non aportarse a referencia catastral do inmoble, conforme ao apartado 2, do artigo 43 do Texto Refundido da Lei do Catastro Inmobiliario e outras normas tributarias, sobre a afección dos bens o pago da cota tributaria e, do mesmo xeito, sobre as responsabilidades en que incorran pola falta de presentación de declaracións, o non efectualas en prazo ou a presentación de declaracións falsas, incompletas ou inexactas, conforme ao previsto no artigo 70 do Texto Refundido da Lei do Catastro Inmobiliario e outras normas tributarias 6.2. Responden solidariamente da cota deste imposto, e en proporción as súas respectivas participacións, os copartícipes ou cotitulares das entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei Xeral Tributaria, se figuran inscritos como tales no Catastro Inmobiliario. De non figurar inscritos, a responsabilidade esixirase por partes iguais en todo caso. Artigo 7.1.— A base impoñible está constituída polo valor catastral dos bens inmobles, que se determinará, notificará e será susceptible de impugnación conforme ás normas reguladoras do Catastro Inmobiliario.7.2 A base liquidable será o resultado de practicar na base impoñible a redución que, no seu caso, legalmente corresponda. A tenor do establecido na disposición transitoria terceira do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, dita redución será a prevista nos artigos 2 a 6 da Lei 53/1997 de 27 de novembro, ata o momento no que adquiran efectividade os novos valores catastrais que se determinen mediante a aplicación de Potenciais de valores totais ou especiais aprobadas de conformidade co disposto nas normas reguladoras do Catastro Inmobiliario. Do mesmo xeito, continuará sendo aplicable ata ese momento o disposto no artigo 69.3 da Lei Reguladora das Facendas Locais, na redacción anterior a súa reforma pola Lei 51/2002. No caso de que os bens inmobles de características especiais, para aplicación da redución estarase o disposto nos artigos 67.2 e 68.4 do texto refundido da Lei reguladora das Facendas Locais, unha vez transcorrido o prazo de impugnación previsto nas notificacións do valor catastral e base liquidable previstas nos procedementos de valoración colectiva, entenderanse consentidas e firmes as bases impoñible e liquidable notificadas, sen que podan ser obxecto de nova impugnación o procederse a exacción anual do imposto. Artigo 8.1.— A cota integra deste imposto será o resultado de aplicar a base liquidable o tipo de gravame o que se refire o apartado seguinte deste articulo.8.2.—O tipo de gravame será o 0,4 % cando se trate de bens inmobles urbanos e o 0,3 % cando se trate de bens inmobles rústicos.8.3.—O tipo de gravame aplicable aos bens inmobles de características especiais será do 1,3 %. Artigo 9.— Ademais das bonificacións obrigatorias establecidas no artigo 73 do TRLRFL serán de aplicación as seguintes bonificacións potestativas: 9.1. Establécese unha bonificación do 95% da cota correspondente para os inmobles urbanos nos que se inicie unha nova actividade económica ou empresarial que sexa declarada de especial interese ou utilidade municipal por concorrer circunstancias de fomento de emprego, regulada no artigo 74.2, do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, calquera que sexa o número de traballadores contratados. Na aplicación da bonificación observaranse as seguintes regras: 1ª. A bonificación establecida neste apartado e de carácter rogado, e deberá solicitarse ao Concello con anterioridade ao primeiro de xaneiro do ano en que sexa de aplicación.2ª. Xunto coa solicitude de bonificación deberá acompañarse a alta no Censo de empresarios (AEAT) ou alta no réxime especial de autónomos, así como a licenza de actividade outorgada por este Concello. No caso de contratar traballadores a inscripción da empresa, así como a alta dos traballadores na TGSC.9.2. Establécese unha bonificación de ata o 95% da cota correspondente para os inmobles urbanos nos que se desenvolvan actividades económicas ou empresariais que sexan declaradas de especial interese ou utilidade municipal por concorrer circunstancias de fomento do emprego que xustifiquen tal declaración, sempre que experimenten unha ampliación das instalacións que implique creación de emprego, cun incremento na do cadro de persoal de traballadores con contrato indefinido durante o período impositivo inmediato anterior ao de aplicación desta bonificación, na contía seguinte: 1.1) Porcentaxes de incremento do cadro de persoal con contrato indefinido igual ou superior ao 5%, terán unha bonificación do 50%. 1.2) Porcentaxes de incremento do cadro de persoal con contrato indefinido igual ou superior ao 10%, terán unha bonificación do 75%. 1.3) Porcentaxes de incremento do cadro de persoal con contrato indefinido igual ou superior ao 20%, terán unha bonificación do 95%. Na aplicación da bonificación observaranse as seguintes regras: 1ª. Para o cálculo do promedio do cadro de persoal total da empresa e do seu incremento tomaranse as persoas empregadas, nos termos que dispoña o lexislador laboral, tendo en conta a xornada contratada en relación coa xornada completa referidos ao ano anterior do que sexa aplicable.2ª. A bonificación, cando proceda, aplicarase a todas as actividades que exerza o suxeito pasivo e tributen por cota municipal.3ª. A bonificación establecida neste apartado e de carácter rogado, e deberá solicitarse ao Concello con anterioridade ao primeiro de xaneiro do ano en que sexa de aplicación.4ª. Xunto coa solicitude de bonificación deberán aportarse os planos de ampliación das instalacións acompañados da correspondente licenza e os informes de vida laboral de todos os códigos de conta de cotización cos que conte a empresa, expedidos pola Tesourería Xeral da Seguridade Social, nos que consten os traballadores con contrato indefinido, indicándose a xornada contratada, respecto dos dous períodos impositivos anteriores a aquel en que deba surtir efecto a bonificación.9.3. Para a aplicación de ambas bonificacións potestativas ou rogadas, as actividades económicas deberán ser declaradas de especial interese ou utilidade pública por concorrer circunstancias de fomento do emprego por acordo adoptado polo Pleno Municipal co voto favorable da maioría simple dos seus membros. Artigo 10.1.— O imposto devengarase o primeiro día do período impositivo 10.2.—O Período impositivo coincide co ano natural 10.3.—Os feitos, actos e negocios que deben ser obxecto de declaración ou comunicación ante o Catastro Inmobiliario terán efectividade no devengo deste imposto inmediatamente posterior ao momento en que se produzan efectos catastrais. A efectividade das inscricións catastrais resultantes dos procedementos de valoración colectiva e de determinación do valor catastral dos bens inmobles de características especiais coincidirá coa prevista nas normas reguladoras do Catastro Inmobiliario. Artigo 11.— As alteracións concernentes aos bens inmobles susceptibles de inscrición catastral que teñan transcendencia a efectos deste imposto determinarán a obriga dos suxeitos pasivos de formalizar as declaracións conducentes a súa inscrición no Catastro Inmobiliario, conforme ao establecido nas súas normas reguladoras. Artigo 12.1.— A liquidación e recadación, así como a revisión dos actos ditados en vía de xestión tributaria deste imposto, serán competencia exclusiva deste Concello e comprenderán, entre outras, as funcións de recoñecemento e denegación de exencións e bonificacións, realización das liquidacións conducentes a determinación das débedas tributarias, emisión dos documentos de cobro, resolución dos expedientes de devolución de ingresos indebidos, resolución dos recursos que se interpoñan contra ditos actos e actuacións para a asistencia e información o contribuínte referidos as materias comprendidas neste apartado. Todo elo, sen prexuízo, das posibles delegacións ou encomendas da xestión recadatoria realizadas polo Concello noutras Administracións ou nos organismos autónomos dependentes das mesmas.12.2.—Poderase agrupar nun solo documento de cobro todas as cotas deste imposto relativas a un mesmo suxeito pasivo, cando se trate de inmobles rústicos deste municipio 12.3.—O prazo para o pago voluntario deste imposto resultará o calendario fiscal aprobado a principios de ano, publicándose os bandos informativos correspondentes cos prazos para realizar o referido pago en período voluntario. Cando as necesidades do Servizo o aconsellen, poderá modificarse dito prazo por resolución do Alcalde, sempre que o mesmo no sexa inferior a dous meses naturais. Artigo 13.— En todo o relativo a cualificación das infraccións tributarias, asi como a determinación das sancións que correspondan en cada caso, aplicarase o réxime regulado na Lei Xeral Tributaria e disposicións que a complementen e desenrolen. Para todo o non expresamente previsto na presente ordenanza, estarase o disposto no Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, o Real Decreto Lexislativo 1/2004, de 5 de marzo polo que se aproba o texto refundido da Lei do Catastro Inmobiliario e demais disposicións que resulten de aplicación. Quedan derrogadas todas aquelas disposicións de igual ou inferior rango que sexan contrarias ao previsto nesta Ordenanza. A presente ordenanza entrará en vigor a 1 de xaneiro do ano correspondente ao período impositivo seguinte á súa publicación definitiva no Boletín Oficial da Provincia, e permanecera ata a súa modificación ou derrogación expresa.” Artigo 1.— O Imposto sobre Actividades Económicas é un tributo directo de carácter real establecido con carácter obrigatorio no texto refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004 de 5 de marzo e regulado de conformidade co que dispón os artigos 78 a 91, ambos inclusive de dita disposición. Artigo 2.1.— O Imposto sobre Actividades Económicas grava o exercicio, en territorio nacional, de actividades empresariais, profesionais ou artísticas, se exerzan ou non en local determinado e se atopen ou non especificadas nas tarifas do imposto.2.2.—Considéranse, aos efectos deste imposto, actividades empresariais as gandeiras, cando teñan carácter independente, as mineiras, industriais, comerciais e de servizos. Non teñen, por conseguinte, tal consideración as actividades agrícolas, as gandeiras dependentes, as forestais e as pesqueiras, non constituíndo feito impoñible polo imposto ningunha delas. A efectos do previsto no paragrafo anterior, terá a consideración de gandeira independente, o conxunto de cabezas de gando que se atopen comprendido nalgún dos casos seguintes: a) Que paste ou se alimente fundamentalmente en terras que non sexan explotadas agrícolas ou forestalmente polo dono do ganado b) O estabulado fora das fincas rústicas c) O transhumante ou transterminante d) Aquel que se alimente fundamentalmente con pensos non producidos na finca na que se críe 2.3.—Considerarase que unha actividade exercese con carácter empresarial, profesional ou artístico, cando supoña a ordenación por conta propia de medio de produción e de recursos humanos ou dun de ambos, coa finalidade de intervir na produción ou distribución de bens ou servizos.2.4.—O Contido das actividades gravadas definirase nas tarifas do Imposto.2.5.—O exercicio das actividades gravadas probarase por calquera medio admisible en dereito contempladas no artigo 3 do Código de Comercio e en particular por: a) Calquera declaración tributaria formulada polo interesado ou polos seus representantes legais b) Recoñecemento polo interesado ou os seus representantes legais en dilixencia, en acta de inspección ou en calquera outro expediente tributario. c) Anuncios, circulares, mostras, rótulos ou calquera outro procedemento publicitario que poña de manifesto o exercicio dunha actividade económica. d) Datos obtidos dos libros ou rexistros de contabilidade levados por toda clase de organismo ou Empresas, debidamente certificados polos encargados dos mesmos ou pola propia Administración. e) Datos facilitados por toda clase de autoridades por iniciativa propia ou a requirimento da administración tributaria competente. f) Datos facilitados polas Cámaras Oficiais de Comercio, Industria e Navegación, Colexios e Asociacións Profesionais e demais institucións oficialmente recoñecidas, por iniciativa propia ou a requirimento da Administración. Artigo 3.1.— Non constitúe feito impoñible neste imposto o exercicio das seguintes actividades: 3.2.—O alleamento de bens integrados no activo fixo da empresa que figurasen debidamente inventariados como tal inmobilizado con máis de dous anos de antelación a data de transmitirse, e a venta de bens de uso particular e privado do vendedor sempre que se utilizase durante igual período de tempo.3.3.—A venda dos produtos que se reciben en pago de traballos persoais ou servizos profesionais.3.4.—A exposición de artigos co fin exclusivo de decoración ou adorno do establecemento. Polo contrario, estará suxeita o imposto a exposición de artigos para regalo aos clientes.3.5.—Cando se trate de venda ao por menor a realización dun só acto ou operación illada Artigo 4.— Son suxeitos pasivos deste imposto as persoas físicas ou xurídicas e as Entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003 de 17 de decembro, Xeral Tributaria sempre que se realicen en territorio nacional calquera das actividades que orixinan o feito impoñible. a) O Estado, as Comunidades Autónomas e as Entidades Locais, así como os Organismos autónomos do Estado e as entidades de dereito público de análogo carácter das Comunidades Autónomas e das Entidades Locais. b) Os suxeitos pasivos que inicien o exercicio da súa actividade no territorio español, durante os dous primeiros períodos impositivos deste imposto no que desenvolva a mesma. c) Os seguintes suxeitos pasivos: d) As entidades xestoras da Seguridade Social e as Mutualidades de Previsión Social reguladas polo Texto Refundido da Lei de Ordenación e Supervisión dos Seguros Privados, aprobado por Real Decreto Lexislativo 6/2004, de 29 outubro. e) Os organismos públicos de investigación e os establecementos de ensinanza en todos os seus grados costeados integramente con fondos do Estado, das Comunidades Autónomas ou das Entidades Locais, ou por Fundacións declaradas benéficas ou de utilidade publica e os establecementos de ensinanza en todos os seus grados que, carecendo de ánimo de lucro, estiveran en réxime de concerto educativo, incluso si facilitasen aos seus alumnos libros ou artigos de escritorio ou lles prestasen os servizos de media pensión ou internado e aínda que por excepción vendan no mesmo establecemento os produtos dos talleres dedicados a dita ensinanza, sempre que o importe de dita venta sen utilidade para ningún particular ou terceira persoa, se destine exclusivamente a adquisición de materiais primas ou o sostemento do establecemento. f) As asociacións e fundacións de diminuídos físicos, psíquicos e sensoriais, sen ánimo de lucro, polas actividades de carácter pedagóxico, científico, asistencial e de emprego que para a ensinanza, educación, rehabilitación e tutela de minusválidos realicen, aínda que vendan os produtos dos talleres dedicados a ditos fins, sempre que o importe de dita venta, sen titularidade para ningún particular ou terceira persoa, se destine exclusivamente a adquisición de materiais primas ou o sostemento do establecemento. g) A Cruz Vermella Española h) Os suxeitos pasivos aos que lles sexa de aplicación a exención en virtude de Tratados ou Convenios Internacionais 5.2.—Aos efectos da aplicación da exención prevista na letra b) deste artigo, non se considerara que se produciu inicio do exercicio dunha actividade cando a mesma se desenrola anteriormente baixo outra titularidade, circunstancia que se entenderá que concorre, entre outros supostos, nos caso de fusión, excisión ou achega de ramas de actividade.5.3.—De conformidade co previsto no artigo 82.1. c) do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aos efectos da aplicación da exención prevista na letra c) deste artigo, terase en conta as seguintes regras: a) O importe neto da cifra de negocios determinarase de acordo co previsto no artigo 191 do Texto Refundido da Lei de Sociedades Anónimas, aprobado por Real Decreto Lexislativo 1564/1989, de 22 de decembro. b) O importe neto da cifra de negocios será, no caso dos suxeitos pasivos do Imposto sobre Sociedades ou dos contribuíntes polo Imposto sobre a Renda de Non Residentes, o do período impositivo cuxo prazo de presentación de declaracións por ditos tributos fose finalizado o ano anterior o do devengo deste imposto. No caso das sociedades civís e as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei Xeral Tributaria, o importe neto da cifra de negocios será o que corresponda ao penúltimo ano anterior ao do devengo deste imposto. Si dito período impositivo tivera unha duración inferior o ano natural, o importe neto da cifra de negocios elevarase ao ano. c) Para o cálculo do importe da cifra de negocios do suxeito pasivo, terase en conta o conxunto das actividades económicas exercidas polo mesmo. No obstante, cando a entidade forme parte dun grupo de sociedades no sentido do artigo 42 do Código de Comercio, o importe neto da cifra de negocios referirase o conxunto de entidades pertencentes a dito grupo. A efectos do disposto no paragrafo anterior, entenderase que os casos do artigo 42 do Código de Comercio son os recollidos na sección 1ª do Capitulo I das normas para formulación das contas anuais consolidadas, aprobadas polo Real Decreto 1159/2010, de 17 de setembro, polo que se aproban as normas para a formulación de contas anuais consolidadas e se modifica o Plan Xeral de Contabilidade aprobado por Real Decreto 1514/2007, de 16 de novembro, e o Plan Xeral de Contabilidade de Pequenas e Medianas Empresas aprobado por Real Decreto 1515/2007, de 16 de novembro d) No suposto dos contribuíntes polo Imposto sobre a renda de non residentes, atenderase o importe neto da cifra de negocios imputable o conxunto dos establecementos permanentes sitos no territorio español.5.4.—De conformidade co establecido no apartado 2 da regra 14 da instrución do imposto, as oscilacións en máis ou en menos non superiores o 20% dos elementos tributarios, non alterarán a contía das cotas pola que se veña tributando. Cando as oscilacións de referencia fosen superiores á porcentaxe indicada, as mesmas terán a consideración de variacións a efectos do disposto no paragrafo segundo o artigo 90.2 do Texto Refundido da Lei reguladora das Facendas Locais.5.5. As exencións previstas nos apartados e) e f) do apartado 1 deste artigo, terán carácter rogado e concederanse, cando proceda, a instancia de parte. Artigo 6.1.— As tarifas do Imposto sobre Actividades Económicas e as Instrucións aprobadas por Real Decreto Lexislativo 1175/90 de 28 de setembro e Real Decreto Lexislativo 1259/1991 de 2 de agosto, comprenden: 6.2.—As cotas contidas nas tarifas clasificaranse en: a) Cotas mínimas municipais b) Cota provinciais c) Cotas nacionais Artigo 7.1.— Son cotas mínimas municipais, as que con tal denominación aparecen especificamente sinaladas nas tarifas, sumando no seu caso, o elemento superficie dos locais nos que se realicen as actividades gravadas, así como calquera outras que non teñan a cualificación expresa, nas referidas tarifas de cotas provinciais ou nacionais.7.2.—Igual consideración en cotas mínimas municipais terán aquelas que por aplicación do disposto na Regra 14.1f) da instrución aprobada polo Real Decreto antes citado, o seu importe está integrado, exclusivamente, polo valor do elemento tributario superficie 7.3.—Si unha mesma actividade exercese en varios locais, o suxeito pasivo estará obrigado a satisfacer tantas cotas mínimas municipais, incrementadas cos coeficientes regulados nos artigos 14 e 15, como locais nos que exerza a actividade. Se no mesmo local se exercen varias, se satisfarán tantas cotas mínimas municipais como actividades se realicen, aínda que o titular destas sexa a mesma persoa ou entidade.7.4.—As actuacións que realicen os profesionais fora do termino municipal no que se radique o local no que se exerza a súa actividade, non darán lugar o pago de ningunha outra cota, nin mínima municipal nin provincial nin nacional.7.5.—Os profesionais que non exerzan a súa actividade en local determinado, e os artistas, satisfarán a cota correspondente ao lugar en que se realicen as súas actividades, podendo levar a cabo, fóra do mesmo cantas actuacións sexan propias de ditas actividades. Artigo 8.— Son cotas nacionais ou provinciais as que con tales denominacións aparecen nas tarifas. Artigo 9.— Cando a actividade de que se trate teña asignada máis dunha das clases de cota a que se refire o artigo 6, o suxeito pasivo poderá optar polo pago de calquera de elas coas facultades recollidas nas regras 10, 11 e 12 respectivamente da instrución do imposto. Artigo 10.— A efectos do previsto no artigo 6.1. b) desta ordenanza e a Regra 1ªb) da instrución, considéranse elementos tributarios aqueles módulos indicativos da actividade, configurados polas tarifas, ou pola instrución, para a determinación das cotas. Artigo 11.— De conformidade co disposto na Base Cuarta do artigo 85.1 do texto refundido da Lei reguladora das Facendas Locais, as cotas consignadas nas seccións 1ª e 2ª das tarifas contemplaranse con a cantidade que resulte de aplicar o elemento tributario constituído pola superficie dos locais nos que se realicen as actividades empresariais, nos termos previstos na Regra 14.1.7 da Instrución. Artigo 12.1.— Aos efectos do Imposto sobre Actividades, considéranse locais as edificacións, construcións e instalacións, así como as superficies cubertas ou sen cubrir, abertas ou non ao público, que se utilicen para calquera actividades empresariais ou profesionais.12.2.—Non teñen, sen embargo, a consideración de locais a efectos deste imposto: a) As explotacións nas que se exerzan as actividades mineiras. Cando dentro do perímetro da explotación mineira, o suxeito pasivo realice actividades de preparación ou outras a que se faculten as tarifas do imposto, as construcións ou instalacións nas que as mesmas se exerzan, si terán consideración de locais. b) As explotación nas que se exerzan as actividades de extracción de petróleo, gas natural e captación de auga c) As centrais de produción de enerxía eléctrica. d) As redes de subministro, oleodutos, gaseodutos, etc. onde se exercen as actividades de transporte e distribución de enerxía eléctrica (incluíndo as estacións de transformación) así como as de distribución de crudos de petróleo, gas cidade e vapor. Tampouco terán a condición de locais as redes de subministro e demais instalación afectas a distribución de auga a núcleos urbanos, nin as plantas e instalación de tratamento da mesma. e) As obras, instalacións e montaxes obxecto da actividade de construción, incluíndo oficinas, barracóns e demais construcións temporais sitas a pé de obra e que se utilicen exclusivamente durante o tempo de execución da obra, instalación ou montaxe f) Os inmobles nos que se instalen os contadores de auga, gas e electricidade obxecto de aluguer, lectura e conservación, aos efectos de ditas actividades e sen prexuízo da consideración que podan ter aqueles a efectos doutras actividades. g) Os inmobles nos que se instalen máquinas ou aparatos automáticos, expositores en depósito, máquinas recreativas e similares, aos sos efectos das actividades que se prestan ou realizan a través dos referidos elementos, e sen prexuízo da consideración que aqueles inmobles poidan ter a efectos doutras actividades. h) Os bens inmobles, tanto de natureza rústica como urbana, obxecto das actividades de aluguer e venta de ditos bens. Tampouco terán a consideración de locais as oficinas de información instaladas nos bens inmobles obxecto de promoción inmobiliaria. i) As autopistas, estradas, pontes e túneles de peaxe, cuxa explotación constitúa a actividade gravada polo imposto j) As pistas de aterraxe, hangares e os portos, excepto as construcións. En consecuencia, as instalacións especificadas nas letras anteriores, non se consideran a efectos do elemento tributario “superficie” regulado na Regra 14.1 f) da Instrución do Imposto, nin tampouco a efectos do coeficiente de situación previstos no artigo 87 do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais.12.3. A efectos da determinación do elemento tributario “superficie dos locais” e de acordo co disposto na letra f) da Disposición Adicional cuarta da Lei 51/2002, de 27 de decembro, non solo non se computará, senón que se deducirá especificamente da superficie correspondente aos elementos directamente afectos a actividade gravada: a) A superficie destinada a gardaría ou coidade de fillos do persoal ou clientes do suxeito pasivo b) A superficie destinada a actividades socioculturais do persoal do suxeito pasivo O disposto neste apartado tamén aplicarase a efectos da determinación de aquelas cotas para cuxo cálculo as tarifas do imposto teñan en conta expresamente, como elemento tributario, a superficie dos locais, computada en metros cadrados, nos que se exerzan as actividades correspondentes. A superficie a deducir en virtude do indicado non poderá exceder do 10% da superficie computable correspondente aos elementos directamente afectos a actividade gravada.12.4.—Considéranse locais separados: a) Os que estiveran por rúas, camiños ou paredes continuas, sen oco de paso nestas. b) Os sitos nun mesmo edificio ou edificios contiguos que teñan portas diferentes para o servizo do público e estean divididos en calquera forma perceptible, aínda cando para o seu dono se comuniquen interiormente. c) Os departamentos ou seccións dun local único, cando estando divididos de forma perceptible podan ser facilmente illados e neles se exerza distinta actividade. d) Os pisos dun edificio, teñan ou non comunicación interior, salvo cando neles se exerza a mesma actividade por un só titular. e) Os postos, caixóns e compartimentos nas feiras, mercados ou exposicións permanentes, sempre que estean illados ou independentes para a colocación e venta dos xéneros, aínda que existan entradas ou saídas comúns a todos eles. Cando se trate de fabricantes que efectúen as fases de fabricación dun determinado produto en instalacións non sitas dentro do mesmo recinto, pero que integren unha unidade de explotación, considerase o conxunto de todas como un só local sempre que ditas fases non constitúan por si actividade que se atope sinalada nas tarifas tributarias independentes. Este criterio de unidade de local aplicarase tamén en aqueles casos nos que as instalacións dun establecemento de hospedaxe ou deportivas non estean situadas no mesmo recinto. Artigo 13.— A cota tributaria será a resultante de aplicar as tarifas do Imposto, de acordo cos preceptos contidos no Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais e nas disposicións que o complementen e desenrolen, e os coeficientes e as bonificacións previstas pola Lei e no seu caso acordados por este Concello e regulados na presente ordenanza.14.1.—De conformidade co establecido no artigo 86 do Texto Refundido da Lei reguladora das Facendas Locais sobre as cotas resultantes das tarifas do Imposto, aplicarase, en todo caso, un coeficiente de ponderación, determinado en función do importe neto da cifra de negocios do suxeito pasivo.14.2.—Dito coeficiente determinarase de acordo co seguinte cadro: Aos efectos da aplicación do coeficiente a que se refire este artigo, o importe neto da cifra de negocios do suxeito pasivo será o correspondente ao conxunto de actividades económicas exercidas polo mesmo e se determinará de acordo co previsto no parágrafo c) do apartado 1 do artigo 82 do texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Artigo 15.1.— De acordo co disposto no artigo 88.1 do texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, sobre a cota do imposto, aplicaranse, en todo caso, as seguintes bonificacións: a) As cooperativas, así como as unións, federacións e confederacións das mesmas e as sociedades agrarias de transformación terán a bonificación prevista na Lei 20/1990, de 19 de decembro, sobre Réxime Fiscal das Cooperativas. b) Unha bonificación do 50% da cota correspondente, para quen inicie o exercicio de calquera actividade profesional e tribute por cota municipal, durante os cinco anos de actividade seguintes á conclusión do segundo período impositivo de desenvolvemento da mesma. O período de aplicación da bonificación caducará transcorridos cinco anos dende a finalización da exención prevista na letra b) do apartado 1 do artigo 5 desta ordenanza. c) Unha bonificación de ata o 95% da cota correspondente para os suxeitos pasivos que tributen por cota municipal e que desenvolvan actividades económicas que sexan declaradas de especial interese ou utilidade municipal por concorrer circunstancias de fomento do emprego que xustifiquen tal declaración, regulada no artigo 88.2 letra e) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais, que consistan nunha ampliación das instalacións sempre que impliquen a creación de emprego, cun incremento do cadro de persoal dos traballadores con contrato indefinido durante o período impositivo inmediato anterior ao de aplicación desta bonificación, na contía seguinte: 1.1) Porcentaxes de incremento do cadro de persoal con contrato indefinido igual ou superior ao 5%, terán unha bonificación do 50%. 1.2) Porcentaxes de incremento do cadro de persoal con contrato indefinido igual ou superior ao 10%, terán unha bonificación do 75%. 1.3) Porcentaxes de incremento do cadro de persoal con contrato indefinido igual ou superior ao 20%, terán unha bonificación do 95%. Na aplicación da bonificación observaranse as seguintes regras: 1ª. Para o cálculo do promedio do cadro de persoal total da empresa e do seu incremento tomaranse as persoas empregadas, nos termos que dispoña o lexislador laboral, tendo en conta a xornada contratada en relación coa xornada completa referidos ao ano anterior do que sexa aplicable 2ª. A bonificación, cando proceda, aplicarase a todas as actividades que exerza o suxeito pasivo e tributen por cota municipal.3ª. A bonificación establecida neste apartado e de carácter rogado, e deberá solicitarse ao Concello con anterioridade ao primeiro de xaneiro do ano en que sexa de aplicación 4ª. Xunto coa solicitude de bonificación deberán aportarse os planos de ampliación das instalacións acompañados da correspondente licenza e os informes de vida laboral de todos os códigos de conta de cotización cos que conte a empresa, expedidos pola Tesourería Xeral da Seguridade Social, nos que consten os traballadores con contrato indefinido, indicándose a xornada contratada, respecto dos dous períodos impositivos anteriores a aquel en que deba surtir efecto a bonificación.5ª Para a aplicación desta bonificación potestativa ou rogada, as actividades económicas deberán ser declaradas de especial intereses ou utilidade pública por concorrer circunstancias de fomento do emprego por acordo adoptado polo Pleno Municipal co voto favorable da maioría simple dos seus membros. Artigo 16.1.— O período impositivo coincide co ano natural, excepto cando se trate de declaracións de alta, en cuxo caso abarcará dende a data de comezo da actividade ata o final do ano natural.16.2.—O imposto devéngase o primeiro día do período impositivo, e as cotas serán irredutibles, salvo cando, nos casos de declaración de alta, o día de comezo das actividades non coincida co ano natural, en cuxo suposto as cotas se calcularán proporcionalmente o número e trimestres naturais que restan para finalizar o ano, incluíndo o do comezo do exercicio da actividade. Do mesmo xeito, e en caso de baixa por cese no exercicio da actividade, as cotas serán prorrateables por trimestres naturais, excluído aquel no que se produza dito cese. A tal fin os suxeitos pasivos poderán solicitar a devolución da parte da cota correspondente aos trimestres naturais nos que non se exercera actividade.16.3.—Tratándose de espectáculos, cando as cotas estean establecidas por actuacións illadas, o devengo prodúcese pola realización de cada una de elas, debéndose presentar as correspondentes declaracións. Artigo 17.— A xestión do Imposto axustarase ao establecido na Lei 58/2003, de 17 decembro, Xeral Tributaría e no Real Decreto 243/1995 de 17 de febreiro. Artigo 18.— En todo o relativo a infraccións tributarias e as súas distintas cualificacións, así como as mesmas correspondan en cada caso, aplicarase o disposto na Lei Xeral Tributaria. Quedan derrogadas todas aquelas disposicións de igual ou inferior rango que sexan contrarias ao previsto nesta Ordenanza. A presente ordenanza entrará en vigor a 1 de xaneiro do ano correspondente ao período impositivo seguinte á súa publicación definitiva no Boletín Oficial da Provincia, e permanecera ata a súa modificación ou derrogación expresa. “ Contra o presente acordo, conforme ao artigo 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, poderá interpoñerse polos interesados recurso contencioso-administrativo, no prazo de dous meses contados a partires do día seguinte da publicación deste anuncio no Boletín Oficial da Provincia ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia. En Arbo a 15 de febreiro de 2018. O Alcalde, Horacio Gil Expósito.