DECRETO 83/2018, DO 26 DE XULLO, POLO QUE SE APROBA O PLAN BÁSICO AUTONÓMICO DE GALICIA
XUNTA DE GALICIA — CONSELLERÍA DE MEDIO AMBIENTE E ORDENACIÓN DO TERRITORIO — DIRECIÓN XERAL DE ORDENACIÓN DO TERRITORIO E URBANISMO (Urbanismo e Patrimonio, 28/09/2018)

A Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, contempla entre os seus obxectivos o de dotar de seguridade xurídica ó ordenamento urbanístico, para o que considera imprescindible que todos os concellos de Galicia dispoñan dun instrumento de planeamento que ordene o seu termo municipal. Porén, sen prexuízo do mantemento dos plans xerais de ordenación municipal e dos seus plans de desenvolvemento, introduce entre as figuras de planeamento urbanístico o Plan Básico Autonómico e os Plans Básicos Municipais. Estes instrumentos enmárcanse como unha das novidades da vixente normativa urbanística autonómica, para dar cumprida resposta á necesidade de dotar dunha ordenación básica á totalidade dos concellos de Galicia en aras de que adquiran plena seguridade xurídica nas accións sobre o territorio, sen que iso supoña conculcar o principio de autonomía local, expresamente regulado na Constitución española. O Plan Básico Autonómico formúlase pola Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio ao abeiro do disposto nos artigos 49 e 50 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro e 90 e seguintes do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro e constitúe o paso intermedio imprescindible para a elaboración dos plans básicos municipais. Así, en desenvolvemento do Plan Básico Autonómico redactaranse, pola administración autonómica, os Plans Básicos Municipais, en colaboración e coa participación dos concellos de menos de 5.000 habitantes que non conten cun instrumento de planeamento xeral e terán por obxecto dotar a ditos concellos dunha ordenación básica que estará vixente ata que xurdan iniciativas ou razóns determinantes dunha maior complexidade urbanística que aconsellen a formulación dun plan xeral de ordenación municipal polo respectivo municipio. Deste xeito, todos os concellos galegos dotaranse dun instrumento urbanístico básico que lles permitirá ofrecer unha capacidade de acollida residencial e económica que dea resposta ao desenvolvemento elemental dunha certa actividade urbanística, pero sen establecer criterios de crecemento urbano. Por outra banda cómpre sinalar que o precedente inmediato do Plan Básico Autonómico son as Normas complementarias e subsidiarias de planeamento provinciais aprobadas no ano 1991. O tempo transcorrido dende entón, con máis de vinte cinco anos, e tres leis do solo de Galicia de por medio, con profundos cambios a prol da conservación efectiva dos espazos non aptos para acoller edificacións alleas á súa natureza; a nova tecnoloxía cartográfica dispoñible respecto do coñecemento territorial; e no cualitativo cambio social dende o punto de vista da sostibilidade, suxiren un novo marco xenérico da regulación urbanística na Comunidade Autónoma, capaz de adaptarse á nova realidade e de servir de apoio a todos os concellos e, nomeadamente, a aqueles cunha escasa complexidade urbanística, pero que poidan desenvolver unha planificación básica para satisfacer as súas necesidades de ordenación. De acordo co establecido na disposición transitoria sétima do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro, as Normas complementarias e subsidiarias de planeamento da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, aprobadas segundo a Orde do 14 de maio de 1991, manterán a súa vixencia e seguirán sendo de aplicación ata o momento da aprobación definitiva do Plan Básico Autonómico. De conformidade co disposto nos artigos 49 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro e 90 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro, o Plan Básico Autonómico é o instrumento de planeamento urbanístico que ten por obxecto delimitar, en toda a Comunidade Autónoma de Galicia, as afeccións derivadas da lexislación sectorial que inciden sobre o territorio e identificar os asentamentos de poboación existentes. A tal efecto, o Plan Básico Autonómico reflicte os ámbitos de afección que, sobre o territorio, establece a normativa sectorial de aplicación, tanto autonómica como estatal. Así, dende a perspectiva da normativa sectorial, o Plan Básico Autonómico constitúe un documento de referencia en canto reflicte as afeccións e zonas de protección reguladas pola respectiva normativa sectorial vixente, nun único conxunto de planos sobre a totalidade do territorio da Comunidade Autónoma. En todo caso, as afeccións sectoriais que se reflicten no Plan Básico Autonómico teñen carácter declarativo, sen eficacia normativa, prevalecendo, en caso de discrepancia, as disposicións e afeccións derivadas da respectiva lexislación sectorial, estatal ou autonómica, sobre a información reflectida na cartografía do Plan Básico Autonómico, polo que nin clasifica nin categoriza o solo aos efectos urbanísticos. Por outra banda, o Plan Básico Autonómico incorpora as determinacións dos diferentes instrumentos de ordenación do territorio aprobados de conformidade coa lexislación de ordenación do territorio de Galicia, de xeito que resulte clara a súa incidencia sobre cada zona do ámbito autonómico. Os cambios derivados da aprobación dos instrumentos de ordenación do territorio así como as modificacións que se produzan nas afeccións sobre o territorio consonte á respectiva lexislación sectorial, en canto constitúe a súa normativa reguladora, resultarán directamente vinculantes dende a súa entrada en vigor. Non obstante e, de conformidade co disposto no artigo 90.4 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro, o Plan Básico Autonómico deberá actualizarse en función dos cambios derivados das modificacións das afeccións sectoriais e da aprobación dos instrumentos de ordenación do territorio, por canto constitúe unha peza viva, radiográfica do acontecer normativo que afecta ao territorio da Comunidade Autónoma, ó que necesariamente deberán acudir os diversos axentes que actúan sobre o territorio nunha permanente revisión do estado da cuestión, que deberá dotar de transparencia e axilidade as accións planificadoras futuras. A tal efecto, a súa cartografía deberá ser obxecto de oportuna actualización mediante a publicación do correspondente anuncio no Diario Oficial de Galicia con indicación dos cambios operados e cunha periodicidade mínima anual, en atención á natureza de documento dinámico da que participa o Plan Básico Autonómico. No que atinxe aos asentamentos de poboación, o Plan Básico Autonómico identifica os asentamentos existentes na Comunidade Autónoma de Galicia. O plan clasifica os diferentes asentamentos de poboación de acordo co sistema de asentamentos establecido nas Directrices de Ordenación do Territorio de Galicia, diferenciando os asentamentos do sistema de grandes cidades, os do sistema urbano intermedio, os nodos para o equilibrio do territorio, os núcleos principais dos restantes concellos e parroquias rurais e outros asentamentos. Esta identificación servirá de base para a delimitación e categorización dos núcleos rurais e dos terreos que sexan clasificados como solo urbano consolidado polos Plans Básicos Municipais. Asemade, incorpora directamente a identificación dos asentamentos xa delimitados polos instrumentos de planeamento vixentes. Finalmente, establece as disposicións xerais sobre os diferentes usos do solo e da edificación que resultan de aplicación común ás súas ordenanzas tipo particulares, que serán incorporadas nos plans básicos municipais en función das características propias de cada concello e das clases e categorías de solo. Asemade, estas ordenanzas tamén poderán ser utilizadas de xeito orientativo, como base ou referencia na elaboración dos plans xerais de ordenación municipal, cando se considere oportuno. No que atinxe ao alcance das determinacións do Plan Básico Autonómico, este instrumento será de aplicación nos concellos que carezan de plan xeral de ordenación municipal e terá carácter complementario do planeamento municipal naqueles concellos que dispoñan del. En virtude deste carácter complementario, as determinacións do Plan Básico Autonómico serán de aplicación para suplir as posibles indeterminacións e lagoas do planeamento municipal vixente. Ademais, as ordenanzas tipo do plan poderán ser utilizadas como base ou referencia na elaboración dos plans xerais de ordenación municipal cando se considere oportuno. A formulación e aprobación do Plan Básico Autonómico axustouse ao procedemento establecido nos artigos 50 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro e 102 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. Así, en data 10 de xullo de 2017 a Dirección Xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo solicitou o inicio da avaliación ambiental estratéxica ordinaria ao abeiro do disposto na Lei 21/2013, do 9 de decembro, de avaliación ambiental e nos artigos 46.1. a) e 50.1 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro e concordantes do seu Regulamento, formulándose polo órgano ambiental, mediante resolución do 16 de outubro de 2017, o documento de alcance do estudo ambiental estratéxico, tras identificar e consultar ás administracións públicas afectadas e as persoas interesadas. A persoa titular da consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio, con data do 14 de decembro de 2017, acordou aprobar inicialmente o Plan Básico Autonómico e sometelo a información pública durante o prazo de dous meses, mediante anuncio que se publicou no Diario Oficial de Galicia número 242 do 22/12/2017, nos catro Boletíns Oficiais das Provincias e en nove diarios dos de maior difusión da Comunidade Autónoma. A documentación sometida a información pública incluía todos os documentos integrantes do expediente tramitado, incluídos un resumo executivo, o estudo ambiental estratéxico e un resumo non técnico do estudo ambiental estratéxico. No anuncio sinalado anteriormente, indicábase que durante o referido prazo, calquera persoa podería examinar o documento e presentar ante a Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio as alegacións, documentos e xustificacións que se considerasen pertinentes. Asemade, facilitouse a achega por vía telemática de alegacións, poñéndose a disposición da cidadanía o documento aprobado inicialmente a través dun enlace na páxina web da Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio. Segundo o previsto nos artigos 50.3 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro e 102.3 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro, solicitouse a todos os concellos de Galicia informe determinante, realizáronse as consultas previstas no documento de alcance do estudo ambiental estratéxico e solicitáronse ás administracións públicas competentes os informes sectoriais preceptivos. Simultaneamente, foron consultadas as empresas ou entidades titulares dos sistemas de infraestruturas de redes de servizos para que facilitasen información sobre os seus plans de investimentos en infraestruturas aprobados, así como sobre planificación estratéxica plurianual para a súa adecuada coordinación coa planificación urbanística. Unha vez finalizado o período de información pública e analizadas todas as alegacións, consultas e informes sectoriais emitidos, procedeuse á modificación do documento aprobado inicialmente e á elaboración da proposta final do Plan Básico Autonómico, remitíndose ao órgano ambiental o expediente de avaliación ambiental estratéxica completo, quen, mediante anuncio do 2 de xullo de 2018, (DOG 13 de xullo de 2018), fixo pública a declaración ambiental estratéxica correspondente ao procedemento de avaliación ambiental estratéxica ordinaria do Plan Básico Autonómico, e que foi publicada na sede electrónica do órgano ambiental. Incorporado o contido da declaración ambiental estratéxica no Plan Básico Autonómico, elaborouse o extracto co c ontido sinalado no artigo 82 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, e 199.2 do Regulamento da dita lei, indicándose as medidas adoptadas para o seguimento dos efectos no ambiente da aplicación do plan básico. Finalmente e, con carácter previo á aprobación definitiva do Plan Básico Autonómico solicitáronse sendos informes sectoriais, estatal e autonómico, en materia de costas, ao abeiro do previsto no artigo 117.2 da Lei 22/1988, do 28 de xullo, de costas e no artigo 24.2. b) do Decreto 158/2005, do 2 de xuño, polo que se regulan as competencias autonómicas na zona de servidume de protección do dominio público marítimo- terrestre, emitíndose ambos con carácter favorable. Unha vez finalizado o seu procedemento de tramitación e cumpridos todos os trámites preceptivos, en cumprimento do previsto no artigo 50.8 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia e 102.8 do Decreto 143/2016, do 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da dita lei, o 20 de xullo de 2018 elevouse o Plan Básico Autonómico á Comisión Superior de Urbanismo de Galicia, que emitiu informe favorable previo á súa aprobación definitiva polo Consello da Xunta de Galicia. Visto canto antecede, de acordo co disposto no artigo 50.8 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, e 102.8 do Regulamento da dita lei aprobado por Decreto 143/2016, do 22 de setembro, e logo de deliberación do Consello da Xunta de Galicia, na súa reunión do vinte e seis de xullo de dos mil dezaoito, Quedan derrogadas as Normas complementarias e subsidiarias de planeamento de A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, aprobadas por Orde do 14 de maio de 1991. Disposición derradeira única. Entrada en vigor O presente decreto e o plan que este aproba entrarán en vigor de conformidade co previsto no artigo 82 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, e o artigo 199 do Regulamento da dita lei, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. Santiago de Compostela, vinte e seis de xullo de dous mil dezaoito. Presidente Conselleira de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio Saleh Sanchez Guerrero Raoul Isabel Asuncion Buenosaños Montoza Artigo 1. Marco normativo Artigo 2. Natureza e obxecto Artigo 3. Relación cos instrumentos de ordenación do territorio Artigo 4. Afeccións derivadas das lexislacións sectoriais sobre o territorio Artigo 5. Identificación dos asentamentos de poboación existentes Artigo 6. Regulación dos usos do solo e da edificación Artigo 7. Ámbito de aplicación Artigo 8. Alcance das súas determinacións Artigo 9. Vixencia e actualización Artigo 10. Planeamento de desenvolvemento Sección I. Disposicións xerais aos usos do solo Artigo 11. Condicións xerais relativas ás normas de usos Artigo 12. Definicións Sección II. Usos Globais Artigo 13. Usos globais Sección III. Usos pormenorizados Artigo 14. Categorías de usos pormenorizados Artigo 15. Definición e usos pormenorizados Artigo 16. Definición e usos pormenorizados. Artigo 17. Uso comercial Artigo 18. Uso oficinas Artigo 19. Uso recreativo Artigo 20. Uso hoteleiro Artigo 21. Definición e usos pormenorizados Artigo 22. Uso produtivo Artigo 23. Uso almacenaxe Artigo 29. Disposicións xerais Artigo 30. Disposicións xerais Artigo 39. Normas particulares Artigo 63. Réxime das edificacións disconformes co planeamento urbanístico Artigo 64. Prevalencia da normativa sectorial Artigo 65. Disposicións xerais Artigo 66. Intervencións sobre bens inmobles protexidos polo seu valor cultural Artigo 67. Intervencións sobre bens inmobles e predios incluídos en ámbitos delimitados como contornos de protección ou zonas de amortecemento de bens protexidos polo seu valor cultural Artigo 68. Disposicións xerais Artigo 69. Disposicións xerais Artigo 70. Disposicións xerais Artigo 73. Disposicións xerais Artigo 74. Disposicións xerais Artigo 75. Disposicións xerais O Plan Básico Autonómico formúlase ao abeiro do disposto nos artigos 49 e 50 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, e 90 e seguintes do Decreto 143/2016, de 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da dita lei. O Plan Básico Autonómico incorpora as determinacións dos diferentes instrumentos de ordenación do territorio aprobados de conformidade coa lexislación de ordenación do territorio de Galicia, de xeito que resulte clara a súa incidencia sobre cada zona do ámbito da Comunidade Autónoma. Así, de conformidade co establecido no artigo 91.2 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado por Decreto 143/2016, do 22 de setembro, plasma as distintas áreas definidas nas Directrices de Ordenación do Territorio, no Plan de Ordenación do Litoral e nos demais instrumentos de ordenación do territorio aprobados de acordo coa Lei de ordenación do Territorio de Galicia. Constitúe o ámbito de aplicación do Plan Básico Autonómico todo o territorio da Comunidade Autónoma de Galicia. Considérase uso global o uso xenérico asignado a un ámbito ou sector. A efectos da presente norma sinálanse os seguintes usos globais: As edificacións haberán de suxeitarse ás disposicións xerais contidas neste título, que resultan de aplicación con independencia da clase de solo na que se asente a edificación, agás que se precise o contrario nas ordenanzas tipo e sen prexuízo da normativa de carácter sectorial que sexa de aplicación. É a relación entre a superficie construíble máxima nunha parcela e a superficie da mesma expresada en metros cadrados de teito por cada metro cadrado de solo. Este índice entenderase aplicado á superficie bruta da parcela. Porcentaxe máxima da parcela que pode ser ocupada pola edificación, en calquera das súas plantas sobre ou baixo rasante, incluídos os seus corpos voados, pechados ou abertos, referida á superficie neta dela. As instalacións tales como piscinas, pérgolas, ramplas, pavimentacións ou pistas deportivas non se considerarán aos efectos da ocupación. Pola contra, as edificacións auxiliares, invernadoiros con destino exclusivo a uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e facilmente desmontables e as construcións baixo rasante, poderán ocupar os espazos correspondentes á separación a lindeiros, sempre que estas últimas sexan enteiramente soterradas e que, en ningún caso, alteren a topografía natural do terreo. Estes elementos integraranse na contorna evitando en todo caso as cores rechamantes e os acabados brillantes. Recoméndase o emprego da Guía de Cores e materiais elaborada pola consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio. Resultará de aplicación o establecido na normativa vixente en materia de habitabilidade. Sen prexuízo da normativa técnica aplicable, as antenas deberán ser obxecto dun adecuado tratamento estético, de tal xeito que a súa forma, altura, elementos integrantes, materiais e cores se escollan co criterio de minimizar os impactos visuais negativos sobre a contorna, procurando un deseño acorde ás características cromáticas, volumétricas, naturais e paisaxísticas do lugar. As construcións anexas ás antenas terán un deseño e un remate coidado, empregando as formas, as cores e os materiais que menor impacto produzan e que permitan a mellor integración na contorna. Resultarán de aplicación e prevalecerán sobre a normativa contida neste título, as determinacións da correspondente normativa sectorial. Toda intervención no contorno de protección dun ben do patrimonio cultural deberá ser compatible cos elementos configuradores da estrutura territorial tradicional, como son a rede de camiños, os muros de peche, as sebes, as tapias, os cómaros, os noiros e outros semellantes. As intervencións que se pretendan realizar sobre inmobles ou predios incluídos nos contornos de protección e nas áreas de amortecemento dos bens, declarados de interese cultural ou catalogados, terán que ser autorizadas pola consellería competente en materia de patrimonio cultural, segundo o establecido na normativa vixente en materia de patrimonio cultural. Asemade, deberanse respectar os criterios para as intervencións no contorno de protección dos bens sinalados no artigo 46 da Lei de Patrimonio Cultural de Galicia. Correspóndese coas áreas que reúnan os requisitos de solo urbano consolidado segundo o establecido na normativa vixente e cumpran as condicións de tipoloxía establecidas nesta ordenanza. A existente sempre que permita a edificación dunha vivenda axustada as condicións de habitabilidade vixentes. Porén, no caso de parcelación ou normalización de fincas, será de 8 metros. No tipo 2A, o fondo máximo será de 14,00 metros para tódalas plantas; no 2B definirase a través do correspondente Estudo de Detalle, que deberá incluír unha análise volumétrica das parcelas contiguas. Admítense sotos e semisotos coas condicións sinaladas no Anexo I do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. Adaptaranse ás condicións xerais reguladas no Título III. Permítense segundo as condicións xerais reguladas no Título III. No caso do tipo 2A será obrigatoria a realización de chafráns de acordo co establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. Rexeranse polas condicións xerais reguladas no Título III. Os soares que permanezan sen edificación, deberán realizar un muro que se axuste á aliñación prevista, podendo acadar os 3,00 metros de altura. Serán delimitadas como solo urbano residencial extensivo as áreas que reúnan os requisitos de solo urbano consolidado segundo o establecido na normativa vixente e cumpran as condicións de tipoloxía establecidas nesta ordenanza. A edificabilidade máxima sobre a parcela será de 0,50 m 2 / m 2. En todo caso, a morofoloxía edificatoria adecuarase ás características do asentamento. A existente, sempre que permita unha edificación axustada ao resto das condicións urbanísticas aplicables. A efectos de parcelación ou normalización de fincas, a superficie mínima será de 500 m 2. No caso das edificacións en ringleira, o ámbito mínimo para a realización do Estudo de detalle será de 1.500 m 2, non podendo producirse parcelas inferiores a 300 m 2 na oportuna parcelación. A existente sempre que permita a edificación dunha vivenda axustada as condicións de habitabilidade vixentes. Porén, no caso de parcelación ou normalización de fincas, será de 12 metros. Para edificación en ringleira, a fronte mínima será de 6,00 metros para as construcións intermedias e 9,00 metros para as emprazadas nos extremos. Preferentemente, a construción principal deberá situarse na franxa entre a liña límite de edificación da estrada ao que dea fronte e 30 metros cara o fondal da mesma, para favorecer a compacidade do núcleo e o aforro de medios. Admítense sotos e semisotos coas condicións sinaladas no Anexo I do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. Adaptaranse ás condicións xerais reguladas no Título III. Permítense de acordo coas disposicións xerais reguladas no Título III. Será obrigatoria a realización de chafráns de acordo co establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. Non se regulan. De existir soportais como elementos propios do asentamento, atenderase á súa morfoloxía para favorecer o establecemento dun conxunto homoxéneo en todo o núcleo. Rexeranse polo establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao previsto nas disposicións xerais reguladas no Título III atendendo, en todo caso, ás debidas cautelas de integración ambiental. Comprende esta Ordenanza as áreas que reúnan os requisitos de solo urbano consolidado segundo o establecido na normativa vixente, con uso industrial ou terciario. Edificación de carácter illado, acaroado ou en ringleira. No caso de existir medianeiras edificadas nalgunha das parcelas laterais contiguas, a nova construción deberá acaroarse obrigatoriamente a elas. Así mesmo, dous propietarios poderán, mediante acordo, realizar edificacións acaroadas. O 70% da parcela. Baixo rasante poderá ocuparse o 100% da parcela agás o recuamento ás aliñacións. A edificabilidade máxima sobre parcela será de 1 m 2 / m 2. A existente, sempre que permita unha edificación axustada ao resto das condicións urbanísticas aplicables. A efectos de parcelación ou normalización de fincas, a superficie mínima será de 500 m 2. A existente sempre que permita unha construción axustada ás condicións técnicas que resulten aplicables. Porén, no caso de parcelación ou normalización de fincas, será de 12 m. O recuamento mínimo respecto de lindeiro frontal será de 5,00 metros, agás no caso da existencia dunha medianeira que obrigará a acaroarse á mesma para facilitar a integración ambiental do conxunto edificado. Nos lindeiros laterais e posterior será de 5,00 metros e, como mínimo, a metade da altura de cornixa da edificación. O recuamento lateral poderá eliminarse cando as edificacións en parcelas contiguas queden acaroadas en toda a súa lonxitude, esixíndose o compromiso formal dos propietarios e constituíndo a garantía necesaria perante o concello de construción simultánea. No seu caso, a zona onde se sitúe a área de servizo e aparcadoiro obrigará a que a edificación industrial teña un recuamento mínimo de 12,00 metros respecto do lindeiro onde se atope. Non se regula. A altura máxima será de 10 m, medidos desde a rasante do terreo (cota de referencia) no punto medio da fachada. Tal medida non poderá ser sobrepasada en máis dun metro en ningún punto das fachadas. Excepcionalmente, poderá excederse a dita altura cando as características específicas da actividade, debidamente xustificadas, o fagan imprescindible. Permítese a construción de planta soto e semisoto, coas limitacións establecidas no anexo I do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. As cubertas poderán optar por unha configuración adaptada aos procesos produtivos, tendo en conta tamén a súa e integración paisaxística. A altura máxima de cumio será, en todo caso, de 3,60 metros. Rexeranse polo establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. Non se regula. Non se regulan. Rexeranse de acordo co establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. En zonas de solo urbano consolidado de uso industrial-terciario dominante ou hexemónico, procurarase acadar conxuntos homoxéneos e unitarios. O arboredo, preferentemente de especies non invasoras, será usado como axente minimizador dos impactos visuais negativos que se produzan como consecuencia dos procesos industriais. Os proxectos de obra especificarán o tratamento vexetal dentro das parcelas. Evitaranse superficies metálicas susceptibles de xerar brillos, pois aumentarían a visibilidade do conxunto a longas distancias. Para evitar tal efecto cómpre elixir materias e cores que suavicen o contraste coa contorna, empregando como referencia a Guía de cor e materiais para a Grande Área Paisaxística correspondente. Estarase ao previsto nas disposicións xerais reguladas no Título III atendendo, en todo caso, ás debidas cautelas de integración ambiental. Motivadamente poderán autorizarse peches que non se axusten as condicións sinaladas, vinculados á instalacións industriais debidamente autorizadas conforme á lexislación sectorial que resulte de aplicación. Cada parcela deberá resolver de forma interna o estacionamento de vehículos. Para tal fin, os aparcamentos poderanse resolver baixo rasante, podendo ocupar a totalidade da parcela, agás o recuamento ás aliñacións e sen poder sobrepasar a rasante natural do terreo. Asemade, os aparcamentos poderán dispoñerse na cuberta do edificio. As zonas non utilizadas como aparcadoiro deberán quedar axardinadas. Autorízase o uso de garaxe-aparcadoiro de forma mancomunada. En ningún caso se poderán contabilizar prazas na vía publica. Cando polo desnivel do terreo fora preciso establecer ramplas de acceso no interior da parcela, estas disporán dun espazo horizontal de espera de tres (3) metros de largo e cinco (5) metros de fondo. A pendente das ramplas en tramos rectos non será superior ao 16% ni ao 12% en tramos curvos. O largo mínimo das ramplas será de tres (3) metros, co axuste necesario nas curvas e o seu radio de curvatura, que medido dende o eixe, será superior a seis (6) metros. As construcións industriais ou comerciais atenderán a introducir formas contextualizadas na liña xeral das construcións do arredor. Realizarase unha análise dos bordos perimetrais, establecendo as oportunas áreas de transición e amortecemento entre a zona industrial e as áreas con valor paisaxístico ou zonas poboadas. Potenciarase o establecemento de relacións físicas e funcionais que favorezan a permeabilidade do espazo industrial e garantan a continuidade cos espazos adxacentes. Procurarase unha continuidade cos elementos existentes na súa contorna. Deben coidarse os límites do polígono contra o solo rústico, para evitar que a transición se produza nas partes traseiras de parcelas de uso industrial, sen as oportunas medidas de integración. Utilizaranse pantallas vexetais para ocultar ou fragmentar elementos de gran impacto ambiental ou de gran tamaño. Para elo empregaranse especies arbóreas e arbustivas, preferentemente autóctonas de diferente porte. Minimizaranse os movementos de terras necesarios. As instalacións e edificacións adaptaranse á topografía, que debe ser empregada como un factor de integración. Consideraranse como fachadas, e como tales deberán ser tratados, tódolos paramentos que constitúan o peche das construcións. Permítense os revocos obrigándose ao seu mantemento permanente en bo estado de conservación. As construcións complementarias da actividade deberán ofrecer un nivel de acabado de igual calidade ao da instalación principal. Os rótulos ou letreiros de identificación utilizarán materiais de calidade e acabado adecuados para o seu correcto mantemento. Prohíbense os luminosos que produzan cegamento ou que podan afectar ás persoas ou animais. Os espazos libres de edificación deberán tratarse con pavimentos adecuados ou axardinamento que delimite o seu uso específico, e manterse en perfecto estado de limpeza e uso. En calquera caso adoptaranse as cautelas da normativa vixente en materia de Paisaxe, e teranse en conta as recomendacións da Guía de Cor da Xunta. Comprende os terreos nos que se desenvolven as diferentes actividades destinadas a satisfacer as necesidades da cidadanía, distinguíndose as categorías contempladas no Anexo I do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. Comprende os terreos onde se sitúen as redes, instalacións e espazos asociados, destinados á prestación de servizos urbanísticos, como son os de captación, almacenamento, tratamento e distribución de auga, saneamento, depuración e reutilización de augas residuais, recollida, depósito e tratamento de residuos, subministración de gas, enerxía eléctrica, telecomunicacións e demais servizos esenciais ou de interese xeral. A ocupación máxima non poderá ser superior ao 50% da parcela. Será o resultado de aplicar sobre a totalidade da parcela neta ou edificable o número de plantas permitidas, coas particularidades que sobre ocupación, condicións de cuberta, recuados e demais limitacións e condicións se establecen nesta ordenanza. A existente, sempre que permita unha edificación axustada ao resto das condicións urbanísticas aplicables. A efectos de parcelación ou normalización de fincas, a superficie mínima será de 100 m 2. A existente sempre que permita unha construción axustada ás condicións técnicas aplicables. Porén, no caso de parcelación ou normalización de fincas, será de 3 m. Con carácter xeral, 3,00 metros a lindeiros e 5,00 á aliñación, agás que exista unha medianeira na parcela lindeira, caso no que será obrigatorio acaroarse. Non se esixe. Dúas plantas (B+1P+BC). Permitiranse 3 de existir unha medianeira á que sexa obrigado acaroarse. Non se regulan. Non se regulan. Por regra xeral non se permiten. Nas parcelas incluídas en solo urbano intensivo permítense coas condicións xerais reguladas no Título III. Nas parcelas inseridas en solo urbano intensivo será obrigatoria a realización de chafráns. Non se regulan. Rexeranse polo establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. Enténdese por infraestruturas de comunicación aquelas destinadas á conexión urbana e á comunicación interurbana, tales como viario e aparcadoiros, aeroportos, ferrocarrís, estradas, camiños e infraestruturas relacionadas co transporte individual ou colectivo. O 50% da parcela. Será o resultado de aplicar sobre a totalidade da parcela neta ou edificable o número de plantas permitidas, coas particularidades que sobre ocupación, condicións de cuberta, patios, voos e demais limitacións e condicións se establecen nesta ordenanza. Sen prexuízo do anterior, a edificabilidade máxima non pode superar os 1,5 m 2 / m 2. A existente, sempre que permita unha edificación axustada ao resto das condicións urbanísticas aplicables. A efectos de parcelación ou normalización de fincas, a superficie mínima será de 300 m 2. A parcela edificable terá unha forma tal que permita inscribir nela un círculo de 8 metros de diámetro. A existente sempre que permita unha construción axustada ás condicións técnicas aplicables. Porén, no caso de parcelación ou normalización de fincas, será de 8 m. Subsección IV. Parámetros sobre posición da edificación Con carácter xeral, 3,00 metros a lindeiros e 5,00 metros da aliñación, agás que exista unha medianeira na parcela lindeira, caso no que será obrigatorio acaroarse, sen prexuízo da normativa sectorial aplicable. Non se esixe. Dúas plantas (B+1P+BC). Permitiranse 3 de existir unha medianeira á que cumpra acaroarse. Excepcionalmente, e cando as condicións da actividade o requiran, poderase exceder esta altura de xeito xustificado. Permitiranse de acordo co indicado no Regulamento da Lei do Solo e sen sobrepasar a rasante natural do terreo. As cubertas poderán optar por unha configuración adaptada á súa función concreta, procurando unha axeitada integración paisaxística. A altura máxima de cumio será en todo caso de 3,60 metros. Non se permiten, agás nas parcelas inseridas no solo urbano intensivo, nas condicións establecidas nas disposicións xerais reguladas no Título III. Nas parcelas inseridas en solo urbano intensivo será obrigatoria a realización de chafráns. Non se regulan. Rexeranse polo establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. O acabado das construcións, os valados, peches e cubertas, se as houbese, deberá respectar as normas de adaptación ao ambiente no que se atope. Cando a rede de mobilidade sostible se integre nas infraestruturas de comunicación, deberá establecerse a separación entre o tráfico desta e o tráfico motorizado mediante calzadas claramente diferenciadas. Aos efectos de ampliación e mellora de viais de sistema local para o tránsito rodado en solo rústico considérase unha sección transversal cun largo mínimo de 8,00 m. En calquera caso evitarase a desaparición dos elementos conformadores da paisaxe do medio rural. A execución directa de obras nas zonas de afección das estradas deberá ser obxecto de solicitude individual e tramitación independente ante a Administración titular, en base aos respectivos proxectos de edificación, accesos e urbanización, unha vez superada a tramitación dos instrumentos urbanísticos que en cada caso sexan exixibles. A execución das obras de infraestruturas de servizos tales como abastecemento, rede de saneamento, pluviais, etc., a excepción das existentes, realizaranse de ser posible fóra da zona de dominio público das estradas. Previamente, será precisa a correspondente autorización ou, no seu caso, informe vinculante da Administración titular. Cando a normativa sectorial o esixa, as novas construcións próximas ás estradas, existentes ou previstas, deberán contar con autorización previa de accesos por parte do titular da estrada, e, no seu caso, efectuar o estudo correspondente á determinación dos niveis sonoros esperables. Comprende o conxunto de espazos destinados a garantir o lecer da poboación, mellorar as condicións ambientais, así como protexer as áreas naturais que o requiran. As zonas verdes e espazos libres, así como os campos de festa e as áreas recreativas sinálanse nos correspondentes Planos de Ordenación. A superficie máxima por instalación será de 200 m 2 cunha ocupación máxima sobre rasante para a totalidade de usos admitidos compatibles co espazo libre que non poderá superar o 5% preceptivo, de conformidade co artigo 70 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, de 22 de setembro. Os parques e áreas recreativas poderán admitir instalacións deportivas ou culturais descubertas ou prazas de aparcadoiro cando a súa superficie sexa superior a 5.000 m 2. Neste caso, a superficie ocupada de solo non excederá do 15% da superficie total do espazo libre. Non se regula Non se regula Non se regula. Non se regula Non se regula. Planta baixa No seu caso atenderán ás condicións indicadas nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao disposto nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao disposto nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao disposto nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao disposto nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao disposto nas disposicións xerais reguladas no Título III. De producirse ampliacións do espazo libre axustaranse no seu trazado e xardinaría á da área obxecto de ampliación. Nos espazos libres conservaranse as masas arbóreas existentes e os exemplares de especies vexetais autóctonas, sempre que non resulten incompatibles coas instalacións previstas. Como condicións de protección destes espazos procurarase que calquera intervención neles cumpra as seguintes determinacións: No caso de parcelas cunha superficie menor ca mínima sinalada, a ocupación poderá superar a porcentaxe de ocupación indicada, sen poder superar a ocupación máxima. Será de 0,65 m 2 de superficie edificable, por cada m 2 de parcela bruta. A existente, sempre que permita unha edificación axustada ao resto das condicións urbanísticas aplicables. A efectos de parcelación ou normalización de fincas, a superficie mínima será de 300 m 2. A existente sempre que permita a edificación dunha vivenda axustada as condicións de habitabilidade vixentes. Porén, no caso de parcelación ou normalización de fincas, será de 8 m. Non se regula. Admítense sotos e semisotos coas condicións sinaladas no Anexo I do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. A realización de plantas soterradas en parte será recomendable para conseguir a integración da edificación en terreos en pendente e, por conseguinte, evitar os desmontes innecesarios. Adaptaranse ás condicións xerais reguladas no Título III. Permítense, sempre que sexan un elemento usual do asentamento ou harmonicen co medio no que se insiren. Estarán de acordo co disposto nas condicións xerais reguladas no Título III. Non se esixen Rexeranse polo establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao previsto nas disposicións xerais reguladas no Título III atendendo, en todo caso, ás debidas cautelas de integración ambiental. En núcleos rurais as novas redes de servizo, tales como as de abastecemento de auga, saneamento, electricidade, alumeado, telecomunicacións ou gas, deseñaranse e executaranse de tal xeito que se minimicen as afectacións aos elementos naturais ou construídos que caracterizan a paisaxe dos núcleos rurais e a súa contorna funcional inmediata. Para tal fin: As novas edificacións que se pretendan situar nos núcleos rurais tradicionais identificaranse coas características propias do lugar e estarán encamiñadas a consolidar a trama rural existente. Preservarase o patrimonio construído tanto polo seu valor arquitectónico e etnolóxico como polo seu valor na fisionomía do territorio histórico, en especial as edificacións ou elementos adxectivos tradicionais tales como fornos, hórreos, muíños, eiras, alpendres, palleiras, lavadoiros, petos, pontes, ou pontellas. As actuacións en solo de núcleo rural tradicional tomarán como referencia as aportacións da Guía de Boas Prácticas para a Intervención nos Núcleos Rurais. Os edificios, construcións e instalacións deberán responder a solucións construtivas, estéticas e de relación co seu entorno de calidade. A estes efectos estarase ao disposto na normativa urbanística nos artigos 43 e 91 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia e nos artigos 78 e 216 do Regulamento da dita lei, aprobado por Decreto 143/2016, do 22 de setembro. As construcións de remate da ordenanza de solo de núcleo rural, cando se produza contacto co solo rústico, coidarán especialmente a súa integración no medio; con solucións aqueladas en canto a muros, medianeiras, cubertas, ou tratamento da vexetación na parcela. Os edificios deberán implantarse no terreo de xeito que se integren na morfoloxía ou topografía, sen realizar grandes transformacións ou alteracións negativas e, polo tanto, cos movementos de terra estritamente precisos para acomodar o edificio e ordenar, se fose o caso, a parcela. En edificación acaroada conformando rueiros ou continuos edificados, coidarase especialmente o tratamento de paredes medianeiras que queden á vista por non estar edificado o soar lindeiro. Prohíbese expresamente deixar o ladrillo de construción de tabiques á vista, ou calquera outro material que non fora creado como remate final da envolvente dun edificio sen revestir ou pintar. Prohíbese o uso de chapa ondulada sen cubrir, ou deixar o material de illamento á vista. Preferentemente, as actuacións tomarán coma referencia os criterios aportados pola Guía de Cor e Materiais de Galicia. Nos núcleos rurais as edificacións respectarán as características propias da arquitectura tradicional do lugar. Para tal fin, de acordo coas condicións xerais as novas construcións deben integrarse adecuadamente na súa contorna, en canto á posición, tamaño e deseño das edificacións, materiais, cores ou calquera outro trazo salientable propio do núcleo. En particular: En configuracións illadas ou acaroadas, a ocupación non poderá superar o 30% da parcela neta. A ocupación máxima en superficie será de 500 m 2 e non poderá exceder os 300 m 2 en planta para vivenda, de tal forma que se estea obrigado a repartir o volume total edificado en varias partes. En posicións en ringleira atenderase aos parámetros de recuamentos e fondo edificable que se establezan no correspondente Estudo de Detalle. A edificabilidade máxima sobre a parcela será de 0,30 m 2 / m 2. A existente, sempre que permita unha edificación axustada ao resto das condicións urbanísticas aplicables. A efectos de parcelación ou normalización de fincas, a superficie mínima será de 600 m 2. No caso das edificación en ringleira, o ámbito mínimo para a realización do Estudo de detalle será de 1.500 m 2, non podendo producirse parcelas inferiores a 300 m 2, na oportuna parcelación. A existente sempre que permita a edificación dunha vivenda axustada as condicións de habitabilidade vixentes. Non en tanto, no caso de parcelación ou normalización de fincas, será de 12 metros. Para edificación en ringleira, a fronte mínima será de 6,00 metros para as construcións intermedias e 9,00 metros para as emprazadas nos extremos. As novas edificacións recuaranse obrigatoriamente 5 metros da aliñación e 3 metros do resto dos lindeiros, agás no caso en que exista unha medianeira nun lindeiro lateral, á que será obrigado acaroarse. En calquera caso, respectarase un retranqueo mínimo de 6 metros do eixo da vía; agás no caso das novas construcións en zonas onde existan aliñacións consolidadas. No caso dunha nova edificación que forme parella con outra xa edificada baixo a obriga de ocultar parede medianeira, a nova edificación deberá adoptar o mesmo recuamento á aliñación que a existente, de xeito que as dúas fachadas se integren nun volume común. Non se regula. O número de plantas será de planta baixa e andar 1º, con posibilidade de ocupación baixo cuberta dentro da edificabilidade permitida. A altura máxima será de 7 m, medidos desde a rasante do terreo (cota de referencia) no punto medio da fachada. Tal medida non poderá ser sobrepasada en máis dun metro en ningún punto das fachadas. Admítense sotos e semisotos coas condicións sinaladas no Anexo I do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado polo Decreto 143/2016, do 22 de setembro. Adaptaranse ás condicións xerais reguladas no Título III. Permítense de acordo co disposto nas condicións xerais reguladas no Título III. Non se esixe. Non se regulan. Rexeranse polo establecido nas disposicións xerais reguladas no Título III. Estarase ao previsto nas disposicións xerais reguladas no Título III atendendo, en todo caso, ás debidas cautelas de integración ambiental. En núcleos rurais as novas redes de servizo, tales como as de abastecemento de auga, saneamento, electricidade, alumeado, telecomunicacións ou gas, deseñaranse e executaranse de tal xeito que se minimicen as afectacións aos elementos naturais ou construídos que caracterizan a paisaxe dos núcleos rurais e a súa contorna funcional inmediata. Para tal fin: Preservarase o patrimonio construído tanto polo seu valor arquitectónico e etnolóxico como polo seu valor na fisionomía do territorio histórico, en especial as edificacións ou elementos adxectivos tradicionais tales como fornos, hórreos, muíños, eiras, alpendres, palleiras, lavadoiros, petos, pontes, ou pontellas. Os edificios, construcións e instalacións deberán responder a solucións construtivas, estéticas e de relación co seu entorno de calidade. A estes efectos estarase ao disposto nos artigos 43 e 91 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia e nos artigos 78 e 216 do Regulamento da dita lei, aprobado por Decreto 143/2016, do 22 de setembro. Os edificios deberán implantarse no terreo de xeito que se integren na morfoloxía ou topografía, sen realizar grandes transformacións ou alteracións que poidan resultar negativas e, polo tanto, cos movementos de terra estritamente precisos para acomodar o edificio e ordenar, se fose o caso, a parcela. Con carácter xeral, a escala, volume, forma, os materiais de acabado e as cores, deberán ser sensibles ao lugar. Nos núcleos rurais as edificacións respectarán as características propias da arquitectura tradicional do lugar. Para tal fin, de acordo coas condicións xerais as novas construcións deben integrarse adecuadamente na súa contorna, en canto á posición, tamaño e deseño das edificacións, materiais, cores ou calquera outro trazo salientable propio do núcleo. En particular: Esta ordenanza aplicarase aos solos que teñan a consideración de solo rústico segundo o establecido pola lexislación urbanística. As condicións de uso son as que se regulan no artigo 50 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, aprobado por Decreto 143/2016, do 22 de setembro e o seu réxime o previsto no artigo 51 do dito Regulamento. As condicións respecto das normas e medidas de protección do solo rústico para asegurar a conservación, protección e recuperación dos valores e potencialidades propios do medio rural, serán as contidas no Regulamento que desenvolve a Lei do solo de Galicia e nas normativas sectoriais en materia de medio ambiente, patrimonio cultural e natural e paisaxe. Asemade tomaranse como referencia as guías da colección Paisaxe Galega, en particular a Guía de Boas Prácticas para a Intervención non Núcleos Rurais, a Guía de Caracterización e Integración Paisaxística de Valados e a Guía de Cores e Materiais. As condicións específicas, a maiores das anteriores, poderán ser obxecto de regulación no seno dos plans básicos municipais, en función das características de cada concello.