APROBACIÓN DEFINITIVA ORDENANZAS FISCAIS ANO 2016
ADMINISTRACIÓN LOCAL — Municipal — Gondomar (Ordenanzas e Regulamentos, 23/12/2015)

PRIMEIRO.—En cumprimento do artigo 17.3 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, ao non presentarse alegacións durante o prazo de exposición ao público, queda automáticamente elevado a definitivo o Acordo plenario de data 20 de outubro de 2015 relativo á aprobación provisional da modificación das seguintes Ordenanzas Fiscais reguladoras dos Impostos e Taxas para o exercicio 2016 co fin de adaptalas a lexislación vixente e introducir beneficios tributarios previstos por lei, nos termos previstos no expediente, xuntando os proxectos das Ordenanzas Fiscais en cuestión: E cuxo texto íntegro se fai público en cumprimento do artigo 17.4 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais: Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, de acordo co disposto nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, y de conformidade co establecido no artigo 15 en concordancia co artigo 59.1 do texto refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, regula neste termo municipal o Imposto sobre Vehículos de Tracción Mecánica, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto nos artigos 92 a 99 do citado texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais aprobado polo Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo.1. O Imposto sobre Vehículos de Tracción Mecánica é un Tributo directo que grava a titularidade dos vehículos desta natureza, aptos para circular polas vías públicas, calesqueira que sexan a súa clase e categoría.2. Considérase vehículo apto para a circulación o que houbera sido matriculado nos Rexistros públicos correspondentes e mentres non houbera causado baixa nos mesmos. Aos efectos deste Imposto, tamén se considerarán aptos os vehículos provistos de permisos temporais e matrícula turística.3. Non están suxeitos ao Imposto: a) Os vehículos que, habendo sido dados de baixa nos Rexistros por antigüidade do seu modelo, poidan ser autorizados para circular excepcionalmente con ocasión de exhibicións, certames ou carreiras limitadas ás desta natureza. b) Os remolques e semirremolques arrastrados por vehículos de tracción mecánica cuxa carga útil non sexa superior a 750 kg.1. Estarán exentos do Imposto: a) Os vehículos oficiais do Estado, Comunidades Autónomas e Entidades Locais adscritos á defensa nacional ou á seguridade cidadán. b) Os vehículos de representacións diplomáticas, oficinas consulares, axentes diplomáticos e funcionarios consulares de carreira acreditados en España, que sexan súbditos dos respectivos países, externamente identificados e a condición de reciprocidade na súa extensión e grado. Así mesmo, os vehículos dos Organismos Internacionais con sede u oficina en España e dos seus funcionarios ou membros con estatuto diplomático. c) Os vehículos respecto dos cales así se derive do disposto en Tratados ou Convenios Internacionais. d) As ambulancias e demais vehículos directamente destinados á asistencia sanitaria ou ao traslado de feridos ou enfermos. e) Os vehículos para persoas de mobilidade reducida a que se refire a letra A do Anexo II do Regulamento Xeral de Vehículos, aprobado polo Real Decreto 2822/1998, de 23 de decembro. Trátase de vehículos cuxa tara non é superior a 350 kg e que, por construción, non poden alcanzar en llano unha velocidade superior a 45 km/h, proxectados e construídos especialmente (e non meramente adaptados) para o uso de persoas con algunha disfunción ou incapacidade física. Así mesmo, están exentos os vehículos matriculados a nome de persoas con discapacidade para o seu uso exclusivo. Esta exención aplicarase en tanto se manteñan ditas circunstancias, tanto aos vehículos conducidos por persoas con discapacidade como aos destinados ao seu transporte. As exencións previstas nos dous parágrafos anteriores non resultarán aplicables aos suxeitos pasivos beneficiarios das mesmas por máis dun vehículo simultaneamente. A efectos do disposto no parágrafo, consideraranse persoas con discapacidade quenes teñan esta condición legal en grado igual ou superior ao 33%. f) Os autobuses, microbuses e demais vehículos destinados ou adscritos ao servizo de transporte público urbano, sempre que teñan unha capacidade que exceda de nove prazas, incluída a do conductor. g) Os tractores, remolques, semirremolques e maquinaria provistos de Cartilla de Inspección Agrícola. h) E tódalas demais exencións reguladas legalmente.2. Para poder aplicar as exencións a que se refiren os parágrafos e) e g) do apartado 1 este artigo, os interesados deberán instar a súa concesión indicando as características do vehículo, a súa matrícula e a causa do beneficio. Os interesados deberán acompañar á súa solicitude a seguinte documentación, achegando orixinais ou fotocopias compulsadas: a) No caso de vehículos matriculados a nome de persoas con discapacidade para o seu uso exclusivo: a.1) Vehículos conducidos por persoas con discapacidade: a.2) Vehículos destinados ao transporte de minusválidos: b) No suposto dos tractores, remolques, semirremolques e maquinaria agrícola: Non procederá a aplicación desta exención, cando pola Administración municipal se comprobe que os tractores, remolques ou semirremolques de carácter agrícola se dedican ao transporte de produtos ou mercancías de carácter non agrícola ou que non se estime necesario para explotacións de dita natureza. Declarada a exención pola Administración municipal, expedirase documento que acredite a súa concesión. Son suxeitos pasivos deste Imposto as persoas físicas ou xurídicas e as Entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, a cuxo nome conste o vehículo no permiso de circulación.1. Sobre as cotas de tarifa sinaladas no cadro contido no artigo 95.1 do texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, aplicaranse os seguintes coeficientes de incremento: 2. Como consecuencia do previsto no apartado anterior, o cadro de tarifas vixente neste Municipio será o seguinte: 3. Aos efectos da aplicación das anteriores tarifas, e a determinación das diversas clases de vehículos, estarase ao disposto no Texto Articulado da Lei sobre Tráfico, Circulación de Vehículos a Motor e Seguridade Vial aprobado por Real Decreto Lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, e disposicións complementarias, especialmente o Regulamento Xeral de Vehículos aprobado por Real Decreto 2822/1998, de 23 de decembro.4. Teranse en conta as seguintes regras: 1.º En todo caso, dentro da categoría de «tractores», deberán incluírse, os «tractocamiones» e os «tractores e maquinaria para obras e servizos». 2.º Os «todoterrenos» deberán calificarse como turismos.3.º As «furgonetas mixtas» ou «vehículos mixtos adaptables» son automóviles especialmente dispostos para o transporte, simultáneo ou non, de mercancías e persoas ataun máximo de 9 incluído o condutor, e nos que se poden substituír eventualmente a carga, parcial ou totalmente, por persoas mediante a adición de asentos. Os vehículos mixtos adaptables tributarán como «camións» excepto nos seguintes supostos: a) Se o vehículo se destina exclusivamente ao transporte de viaxeiros de forma permanente, tributará como «turismo». b) Se o vehículo se destina simultaneamente ao transporte de carga e viaxeiros, haberá que examinar cal dos dous fins predomina, aportando como criterio razoable o feito de que o número de asentos exceda ou non da metade dos potencialmente posibles.4.º Os «motocarros» son vehículos de tres rodas dotados de caixa ou plataforma para o transporte de cousas, e terán a consideración, a efectos do Imposto sobre Vehículos de Tracción Mecánica, de «motocicletas». Tributarán pola capacidade da súa cilindrada.5.º Os «vehículos articulados» son un conxunto de vehículos formado por un automóbil e un semirremolque. Tributará simultaneamente e por separado o que leve a potencia de arrastre e o semirremolque arrastrado.6.º Os «conxuntos de vehículos ou trens de estrada» son un grupo de vehículos acoplados que participan na circulación como unha unidade. Tributarán como «camión». 7.º Os «vehículos especiais» son vehículos autopropulsados ou remolcados concebidos e construídos para realizar obras ou servizos determinados e que, polas súas características, están exceptuados de cumprir algunha das condicións técnicas esixidas no Código ou sobrepasan permanentemente os límites establecidos no mesmo para pesos ou dimensións, así como a máquina agrícola e os seus remolques. As máquinas autopropulsadas que poidan circular polas vías públicas sen ser transportadas ou arrastradas por outros vehículos de tracción mecánica tributarán polas tarifas correspondentes aos «tractores». A potencia fiscal, expresada en cabalos fiscais, establecerase de acordo co disposto no artigo 11.20 del Regulamento Xeral de Vehículos, en relación co Anexo V do mesmo.1. Establécense as seguintes bonificacións das cotas: a) Gozarán dunha bonificación do 75% do imposto durante dous anos todos aqueles vehículos que non teñan catalizador homologado e instalen un catalizador homologado. b) Os vehículos das clases turismo, camións, furgóns, furgonetas, vehículos mixtos adaptables, autobuses e autocares, gozarán nos termos no que se dispón dunha bonificación do 75% da cota do imposto, en función das características dos motores, a clase de combustible que consuma o vehículo e a incidencia da combustión no medio ambiente, sempre que se cumpran as condicións seguintes: 1. Que se trate de vehículos híbridos (motor eléctrico-gasolina, eléctrico-diesel ou eléctrico-gas) que estean homologados de fábrica, incorporando dispositivos catalizadores, adecuados a súa clase e modelo, que minimicen as emisións contaminantes. Estes vehículos gozarán da bonificación durante o exercicio no que se produza a matriculación e no seguinte.2. Que se trate de vehículos de motor eléctrico e/ou emisións nulas, gozando da bonificación con carácter indefinido, en tanto manteñan as circunstancias de motor e emisión sinaladas. Para poder gozar das bonificacións sinaladas, os interesados poderán aplicarse a bonificación na primeira autoliquidación do imposto, acompañando a ficha técnica do vehículo e a documentación acreditativa do cumprimento dos requisitos necesarios para a concesión do beneficio fiscal. c) Unha bonificación do 100% a favor dos vehículos históricos catalogados como tales por organismo competente. Esta bonificación deberá ser solicitada polo suxeito pasivo a partir do momento no que se cumpran as condicións esixidas para o seu desfrute, indicando as características do vehículo e matrícula. Así mesmo aportarán a documentación acreditativa da catalogación polo organismo competente d) Unha bonificación do 100% a favor dos vehículos que teñan unha antigüidade mínima de vinte e cinco anos, contados a partir da data da súa fabricación ou, se esta non se coñecera, tomando como tal a da súa primeira matriculación ou, no seu defecto, a data en que o correspondente tipo ou variante se deixou de fabricar, nos termos previstos no artigo 1 do Regulamento de Vehículos Históricos aprobado por Real Decreto 1247/1995, de 14 de xullo. Esta bonificación será automática, e aplicarase de oficio, sen necesidade de solicitude previa polo interesado. Nembargantes, nos casos en que a documentación oficial do vehículo ofreza dúbidas sobre a data da primeira matriculación e/ou de fabricación, o interesado deberá acreditalo con certificado expedido pola firma fabricante 1. O período impositivo coincide co ano natural, salvo no caos da primeira adquisición de vehículos. Neste caso, o período impositivo comezará o día no que se produza dita adquisición.2. O Imposto devengarase o primeiro día do período impositivo.3. O importe da cota do Imposto prorratearase por trimestres naturais nos casos de primeira adquisición ou baixa definitiva do vehículo. Tamén procederá ao prorrateo da cota nos mesmos termos nos supostos de baixa temporal por sustración ou roubo do vehículo, e elo dende o momento en que se produza dita baixa temporal no Rexistro público correspondente. Cando proceda o prorrateo da cota por alta do vehículo, o suxeito pasivo verá obrigado a satisfacer a parte de dita cota correspondente aos trimestres do ano que restan por transcorrer incluído aquel no que teña lugar a referida alta. Cando proceda o prorrateo por baixa temporal ou definitiva do vehículo, o suxeito pasivo verá obrigado a satisfacer a parte da cota correspondente aos trimestres do ano que houberan transcorrido incluído aquel no que houbera tido lugar a referida baixa. Cando o Concello coñeza a baixa do vehículo antes da elaboración do documento cobratorio, o Imposto liquidarase co prorrateo da cota que corresponda. Cando a baixa do vehículo teña lugar con posterioridade á elaboración do documento cobratorio e se houbera feito efectivo o pago do Imposto, o suxeito pasivo poderá solicitar a devolución da parte da cota correspondente. Nos supostos de transferencia ou cambio de domicilio con trascendencia tributaria a cota será irreducible e o obrigado ao pago do Imposto será quen figure como titular do vehículo no permiso de circulación ol día primeiro de xaneiro e nos casos de primeira adquisición o día en que se produza dita adquisición.1. Corresponde a este Concello a xestión, liquidación, inspección e recadación, así como a revisión dos actos ditados en vía de xestión tributaria dos vehículos que, nos correspondentes permisos de circulación, consten domiciliados no Municipio de Gondomar, en base ao disposto no artigo 97 do texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo.2. Nos supostos de adquisición e primeira matriculación dos vehículos ou cando estes refórmense, de maneira que altere a súa clasificación para os efectos do presente Imposto, os suxeitos pasivos presentarán ante a Administración municipal e con carácter previo á súa matriculación na Xefatura Provincial de Tráfico autoliquidación a cuxo efecto se cumprimentará o impreso anexo a esta Ordenanza facendo constar os elementos tributarios determinantes da cota para ingresar. Acompañarase: A liquidación poderase presentar polo interesado ou polo seu representante. Simultaneamente á presentación da autoliquidación, o suxeito pasivo ingresará o importe da cota do Imposto resultante da mesma. Esta autoliquidación terá a consideración de liquidación provisional, en tanto que pola Administración municipal non se comprobe que a mesma se houbera efectuado mediante a correcta aplicación das normas reguladoras do Imposto. A oficina xestora, tras verificar que o pago se ha feito na contía correcta, deixará constancia da verificación no impreso de declaración.3. Nos supostos de vehículos xa matriculados ou declarados aptos para circular, o Imposto xestiónase a partir do Padrón anual do mesmo. As modificacións do Padrón fundamentaranse nos datos do Rexistro de Tráfico e nas Comunicacións da Xefatura de Tráfico relativas a altas, baixas, transferencias, reformas dos vehículos, sempre que se altere a súa clasificación a efectos deste Imposto, e cambios de domicilio. O Padrón do Imposto expoñerase ao público por un prazo dun mes para que os interesados poidan examinalo e, no seu caso, formular as reclamacións oportunas. A exposición ao público do Padrón anunciarase no Boletín Oficial da Provincia e producirá os efectos de notificación da liquidación a cada un dos suxeitos pasivos. O prazo de ingreso das débedas de cobro por recibo notificadas colectivamente determinarase cada ano e anunciarase publicamente no Boletín Oficial da Provincia e no taboleiro de anuncios do Concello. Finalizado o prazo de pago voluntario sen que a débeda se houbera satisfeito, iniciarase o período executivo de recadación, o que comporta o devengo do recargo do 20% do importe da débeda non ingresada, así como o dos xuros de demora correspondentes. Dito recargo será do 5% cando a débeda se ingresase antes de que fose notificada ao debedor a Providencia de prema, e do 10% cando se satisfaga a totalidade da débeda e a propia recarga antes da finalización do prazo previsto no apartado 5 do artigo 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria.4. Non obstante, unha vez abonada a cota do Imposto, se algún contribuínte crese con dereito á devolución poderá solicitala dentro do prazo determinado para o efecto e por algunha das causas previstas na Lexislación vixente.1. Quen solicite ante a Xefatura Provincial de Tráfico a matriculación ou a certificación de aptitude para circular dun vehículo deberán acreditar previamente o pago do Imposto.2. Os titulares dos vehículos, cando comuniquen á Xefatura Provincial de Tráfico a reforma dos mesmos, sempre que altere a súa clasificación a efectos deste Imposto, así como tamén nos casos de transferencia, de cambio de domicilio que conste no permiso de circulación do vehículo, ou de baixa dos devanditos vehículos, deberán acreditar previamente ante a referida Xefatura Provincial o pago do último recibo presentado ao cobro do Imposto, sen prexuízo de que sexa esixible por vía de xestión e inspección o pago de todas as débedas polo devandito concepto devengadas, liquidadas, presentadas ao cobro e non prescritas. Exceptúase da referida obriga de acreditación o suposto das baixas definitivas de vehículos con quince ou máis anos de antigüidade.3. As Xefaturas Provinciais de Tráfico non tramitarán os expedientes, se non se acredita o pago do Imposto nos termos establecidos nos apartados anteriores. A efectos da acreditación anterior, os Concellos ou as entidades que exerzan as funcións de recadación por delegación, ao finalizar o período voluntario, comunicarán informáticamente ao Rexistro de Vehículos da Dirección Xeral de Tráfico a falta de pagamento da débeda correspondente ao período impositivo do ano en curso. A inexistencia de anotacións por falta de pagamento no Rexistro de Vehículos implicará, aos únicos efectos de realización do trámite, a acreditación anteriormente sinalada No caso de subtracción de vehículos, previa solicitude e xustificación documental, poderá concederse a baixa provisional no Imposto con efectos dende o exercicio seguinte á subtracción, prorrateándose a cota do exercicio da subtracción por trimestres naturais. A recuperación do vehículo motivará a continuación da obriga de contribuír dende a devandita recuperación. Para ese efecto os titulares dos vehículos deberán comunicar a súa recuperación á Policía Municipal no prazo de quince días desde a data en que se produza, a que dará traslado da recuperación á o oficina xestora do Tributo. Nos casos de incumprimento das obrigas establecidas na presente Ordenanza, de acordo co previsto no artigo 11 do texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, aplicarase o réxime de infraccións e sancións regulado na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións que a complementen e desenvolvan As modificacións producidas pola Lei de Orzamentos Xerais do Estado ou calquera outra norma de rango legal que afecten a calquera elemento do presente Imposto, serán de aplicación automática dentro do ámbito desta Ordenanza A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. O Imposto sobre actividades económicas rexerase neste Municipio: a) Polas normas reguladoras do mesmo, contidas nos artigos 16 e 78 a 91 do Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, b) Polo Real decreto lexislativo 1175/1990, de 28 de setembro, polo que se aproban as tarifas e a Instrución do Imposto sobre actividades económicas. c) Polo Real decreto lexislativo 1259/1991, de 2 de agosto, polo que se aproban as tarifas e a Instrución do Imposto sobre actividades económicas correspondentes á actividade gandeira independente. d) Pola presente Ordenanza fiscal. O Imposto sobre actividades económicas é un tributo directo de carácter real, cun feito impoñible que está constituído polo mero exercicio, dentro do termo municipal, de actividades empresariais, profesionais ou artísticas, tanto se exercen nun local determinado como se non, e se atopen ou non especificadas nas tarifas do Imposto. Considéranse, aos efectos deste Imposto, actividades empresariais as gandeiras, cando teñan carácter independente, as mineiras, industriais, comerciais e de servizos. Non teñen, por conseguinte, tal consideración as actividades agrícolas, as gandeiras dependentes, as forestais e as pesqueiras, non constituíndo feito impoñible polo imposto ningunha delas A efectos do previsto no parágrafo anterior, terá consideración de gandería independente a definida como tal no parágrafo segundo do artigo 78.2 do Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei reguladora das facendas locais. Considérase que unha actividade exércese con carácter empresarial, profesional ou artístico cando supón a ordenación por conta propia de medios de produción e de recursos humanos, ou un destes, coa finalidade de intervir na produción ou distribución de bens ou servizos. O contido das actividades gravadas definirase nas tarifas do Imposto. O exercicio das actividades gravadas probarase por calquera medio admisible en dereito e, en particular, polos contemplados no artigo 3 do Código de comercio. Non constitúe feito impoñible neste Imposto o exercicio das seguintes actividades: 1. As actividades agrícolas, as gandeiras dependentes, as forestais e as pesqueiras.2. O alleamento de bens integrados no activo fixo das empresas que figuraran debidamente inventariados como tal inmobilizado con máis de dous anos de antelación á data de transmitirse; e a venta de bens de uso particular e privado do vendedor sempre que os utilizase durante igual período de tempo.3. A venta dos produtos que se reciben en pago de traballos persoais ou servizos profesionais.4. A exposición de artigos co fin exclusivo de decoración ou adorno de establecemento. Polo contrario, estará suxeita ao Imposto a exposición de artigos para regalo aos clientes.5. Cando se trate de venta ao por menor, a realización dun solo acto ou operación illada.6. A utilización de medios de transporte propios nin a de reparación en talleres propios, sempre que a través duns e outros non se presten servizos a terceiros.1. Están exentos do Imposto: a) O Estado, as Comunidades Autónomas e as Entidades locais, así como os Organismos Autónomos do Estado e as Entidades de dereito público de análogo carácter das Comunidades Autónomas e das Entidades locais. b) Os suxeitos pasivos que inicien o exercicio da súa actividade en territorio español, durante os dous primeiros períodos impositivos deste Imposto en que se desenvolva a mesma. A estes efectos, non se considerará que se produciu o inicio do exercicio dunha actividade cando a mesma se desenvolvese anteriormente baixo outra titularidade, circunstancia que se entenderá que concorre, entre outros supostos, nos casos de fusión, escisión ou contribución de ramas de actividade. c) Os seguintes suxeitos pasivos: — As persoas físicas. — Os suxeitos pasivos do Imposto sobre Sociedades, as sociedades civís e as Entidades do artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, xeral tributaria, que teñan un importe neto da cifra de negocios inferior a un millón de euros. — En canto aos contribuíntes polo Imposto sobre a renda de non residentes, a exención só alcanzará aos que operen en España mediante establecemento permanente, sempre que teñan un importe neto da cifra de negocios inferior a un millón de euros. A efectos da aplicación da exención prevista neste parágrafo, teranse en conta as seguintes regras: 1.ª O importe neto da cifra de negocios determinarase de acordo co previsto no artigo 191 do Texto refundido da Lei de sociedades anónimas, aprobado por Real decreto lexislativo 1564/1989, de 22 de decembro.2.ª O importe neto da cifra de negocios será, no caso dos suxeitos pasivos do Imposto sobre sociedades ou dos contribuíntes polo Imposto sobre a renda de non residentes, o do período impositivo cuxo prazo de presentación de declaracións por ditos tributos finalizase o ano anterior ao do devengo deste Imposto. No caso das sociedades civís e as Entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, xeral tributaria, o importe neto da cifra de negocios será o que corresponda ao penúltimo ano anterior ao de devengo deste Imposto. Se dito período impositivo tivese unha duración inferior ao ano natural, o importe neto da cifra de negocios elevarase ao ano.3.ª Para o cálculo do importe da cifra de negocios do suxeito pasivo, terase en conta o conxunto das actividades económicas exercidas polo mesmo. Con todo, cando a Entidade forme parte dun grupo de sociedades no sentido do artigo 42 do Código de comercio, o importe neto da cifra de negocios referirase ao conxunto de entidades pertencentes a dito grupo. A efectos do disposto no parágrafo anterior, entenderase que os casos do artigo 42 do Código de comercio son os recollidos na sección primeira do Capítulo I das normas para a formulación das contas anuais consolidadas, aprobadas por Real decreto 1815/1991, de 20 de decembro.4.ª No suposto dos contribuíntes polo Imposto sobre a renda de non residentes, atenderase ao importe neto da cifra de negocios imputable ao conxunto dos establecementos permanentes situados en territorio español. d) As Entidades xestoras da Seguridade Social e as Mutualidades de previsión social reguladas na Lei 30/1995, de 8 de novembro, de Ordenación e Supervisión dos Seguros Privados. e) Os organismos públicos de investigación, os establecementos de ensinanza en todos os seus grados costeados integramente con fondos do Estado, das Comunidades Autónomas ou das Entidades locais, ou por Fundacións declaradas benéficas ou de utilidade pública, e os establecementos de ensinanza en todos os seus grados que, carecendo de ánimo de lucro, estivesen en réxime de concerto educativo, incluso se facilitasen aos seus alumnos libros ou artigos de escritorio ou lles prestasen os servizos de media pensión ou internado, e aínda que por excepción vendan no mesmo establecemento os produtos dos talleres dedicados a dita ensinanza, sempre que o importe de dita venta, sen utilidade para ningún particular ou terceira persoa, destínese, exclusivamente, á adquisición de materias primas ou ao sostemento do establecemento. f) As Asociacións e Fundacións de diminuídos físicos, psíquicos e sensoriais, sen ánimo de lucro, polas actividades de carácter pedagóxico, científico, asistenciais e de emprego que para a ensinanza, educación, rehabilitación e tutela de minusválidos realicen, aínda que vendan os produtos dos talleres dedicados a ditos fins, sempre que o importe de dita venta, sen utilidade para ningún particular ou terceira persoa, destínese exclusivamente á adquisición de materias primas ou ao sostemento do establecemento. g) A Cruz vermella española. h) Os suxeitos pasivos aos que lles sexa de aplicación a exención en virtude de Tratados ou Convenios internacionais. i) As actividades de escaso rendemento económico respecto das cales está prevista unha tributación por cota cero. j) Fundacións, Igrexas e Comunidades relixiosas.2. Os suxeitos pasivos a que se refiren os parágrafos a), d), g) e h) do apartado anterior non estarán obrigados a presentar declaración de alta na matrícula do Imposto.3. O Ministro de facenda establecerá en qué supostos a aplicación da exención prevista no parágrafo c) do apartado 1 anterior esixirá a presentación dunha comunicación dirixida á Axencia Estatal de Administración Tributaria, na que se faga constar que se cumpren os requisitos establecidos en dito parágrafo para a aplicación da exención. Dita obrigación non se esixirá, en ningún caso, cando se trate de contribuíntes polo Imposto sobre a renda das persoas físicas. Os suxeitos pasivos que aplicasen a exención prevista no parágrafo b) do apartado 1 anterior presentarán a comunicación, no seu caso, o ano seguinte ao posterior ao de inicio da súa actividade. A estes efectos, o Ministro de facenda establecerá o contido, o prazo e a forma de presentación de dita comunicación, así como os supostos en que haberá de presentarse por vía telemática. En canto ás variacións que poidan afectar á exención prevista no parágrafo c) do apartado 1 anterior, estarase ao previsto no parágrafo terceiro do apartado 2 do artigo 90 do Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais.4. As exencións previstas nos parágrafos e) e f) do apartado 1 deste artigo terán carácter rogado e concederanse, cando proceda, a instancia de parte. A solicitude das exencións a que se refire o parágrafo anterior débese presentar xunto coa declaración de alta no Imposto na Entidade que leve a cabo a xestión censal, e deberá estar acompañada da documentación acreditativa. O Acordo polo cal accédese á petición fixará o exercicio desde o cal o beneficio fiscal enténdese concedido. Son suxeitos pasivos de este Imposto as persoas físicas ou xurídicas e as Entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, xeral tributaria, sempre que realicen no Municipio calquera das actividades que orixinan o feito impoñible. A cota tributaria será o resultado de aplicar á cota de tarifa do Imposto a que se refire o artigo seguinte, o coeficiente de ponderación determinado en función do importe neto da cifra de negocios do suxeito pasivo regulado no artigo 8 e, no seu caso, o coeficiente que pondere a situación física do local onde se realiza a actividade regulado no artigo 9, ambos da presente Ordenanza fiscal. A cota de tarifa será a resultante de aplicar as Tarifas e Instrución do Imposto aprobados polo Real decreto lexislativo 1175/1990, de 28 de setembro, polo que se aproban as tarifas e a instrución do Imposto sobre actividades económicas, e polo Real decreto lexislativo 1259/1991, de 2 de agosto, polo que se aproban as tarifas e a Instrución o Imposto sobre actividades económicas correspondentes á actividade gandeira independente. De acordo co que prevé o artigo 86 do Texto refundido da Lei Reguladora das facendas locais aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo, sobre as cotas municipais de tarifa aplicarase, en todo caso, un coeficiente de ponderación, determinado en función do importe neto da cifra de negocios do suxeito pasivo, de acordo co seguinte cadro: Aos efectos da aplicación do coeficiente a que se refire este artigo, o importe neto da cifra de negocios do suxeito pasivo será o correspondente ao conxunto de actividades económicas exercidas polo mesmo, e determinarase de acordo co previsto na letra c) do apartado 1 do artigo 4 da presente Ordenanza fiscal. Sobre as cotas municipais de tarifa incrementadas por aplicación do coeficiente de ponderación regulado no artigo 8 da presente Ordenanza fiscal, aplicarase o índice que corresponda dos sinalados no cadro establecido no apartado seguinte, en función da categoría da rúa do Municipio na que estea situado o local no que se exerza a actividade respectiva. Establécese o seguinte cadro de coeficientes de situación: A efectos da aplicación do cadro de coeficiente establecido no apartado anterior, no anexo á presente Ordenanza fiscal recóllense os grupos de vías públicas deste Municipio, con expresión da categoría fiscal que corresponde a cada unha delas. As vías públicas que no aparezan en dito anexo serán consideradas de última categoría, e permanecerán así clasificadas ata o 1 de xaneiro do ano seguinte a aquel no que o Pleno deste Concello aprobe a súa clasificación fiscal específica e inclusión no mencionado índice. O coeficiente aplicable a cada local ven determinado polo correspondente á categoría da rúa onde aquel teña sinalado o número de policía ou estea situado o seu acceso principal. Sobre a cota tributaria do Imposto aplicaranse, en todo caso, as seguintes bonificacións: a) As Cooperativas, así como as Unións, Federacións e Confederacións das mesmas e as Sociedades agrarias de transformación, terán a bonificación prevista na Lei 20/1990, de 19 de decembro, sobre réxime fiscal das cooperativas. b) Unha bonificación do 50% da cota correspondente para os que inicien o exercicio de calquera actividade profesional, durante os cinco anos de actividade seguintes á conclusión do segundo período impositivo de desenvolvemento da mesma. O período de aplicación da bonificación caducará transcorridos cinco anos desde a finalización da exención prevista na letra b) do apartado 1 do artigo 4 da presente Ordenanza fiscal. Os suxeitos pasivos que teñan dereito ás bonificacións reguladas no apartado anterior por cumprir os requisitos establecidos para o seu goce, aplicarán a bonificación correspondente na súa propia autoliquidación. Aplicaranse, así mesmo, as seguintes bonificacións: 1.—Os suxeitos pasivos que inicien o exercicio de calquera actividade empresarial, e tributen por cota municipal, gozarán, unha vez rematado o período de exención prevista no parágrafo b) do apartado 1 do artigo 4 desta Ordenanza fiscal, dunha bonificación do 40 % na cota do imposto durante os tres exercicios seguintes, e do 30 % durante os dous seguintes a éstes.1.1.—A bonificación aplicarase á cota tributaria integrada pola cota de tarifa, ponderada polo coeficiente establecido no artigo 8 e, modificada, no seu caso, polo coeficiente de situación previsto no artigo 9 desta Ordenanza Fiscal. No suposto de que resultase aplicable a bonificación a que alude o parágrafo a) do apartado 1 anterior, a bonificación prevista nesta letra aplicarase á cota resultante de aplicar a bonificación do citado parágrafo a) do apartado 1.1.2.—A aplicación desta bonificación requirirá que a actividade económica non fora exercida anteriormente baixo outra titularidade, nin baixo a mesma. Entenderase exercida anteriormente baixo outra titularidade, entre outros, nos seguintes supostos: a) Fusión, absorción ou aportación de ramas de actividade b) Transformación de Sociedades c) Que o titular que se dá de alta sucedera na explotación da actividade a un familiar vinculado a el por liña directa ou colateral ata o segundo grao de consanguinidade ou afinidade. d) Cando o titular que se dá de alta fose unha Comunidade de Bens ou Sociedade, na que os comuneiros ou socios exerceran anteriormente a actividade empresarial e esta estivera comprendida na Sección 1ª das Tarifas.1.3.—Ós efectos de outorgamento desta bonificación, entenderase que o suxeito pasivo non inicia a actividade, nos seguintes supostos, entre outros: a) Cando a alta sexa consecuencia dun cambio de epígrafe dentro das actividades clasificadas na Sección 1ª das Tarifas, sexa este cambio voluntario, por imperativo legal, ou para enmendar unha clasificación anteriormente errónea. b) Cando a alta signifique unha ampliación de actividade empresarial por estar xa de alta en algún epígrafe da Sección 1ª das Tarifas. c) Cando a alta sexa consecuencia da apertura dun novo local afecto a unha actividade que xa está exercendo.1.4.—Os suxeitos pasivos que consideren ter dereito á bonificación por inicio de actividade empresarial, e cumpran tódolos requisitos establecidos nos apartados anteriores, presentarán solicitude expresa achegando: — Declaración xurada de non ter exercido a actividade empresarial con anterioridade nin suceder a familiar vinculado a él nos termos do apartado 1.2. c) anterior. — Escritura de constitución para o caso de Sociedades e Comunidades de Bens.1.5.—A concesión deste beneficio fiscal surtirá efectos para o exercicio seguinte a aquel en que se formule.2.—Terán dereito a unha bonificación do 30 % na cota do imposto, por creación de emprego, os suxeitos pasivos que tributen por cota municipal e incrementen nun 10 % ou porcentaxe superior, o promedio da súa plantilla de traballadores con contrato indefinido, durante o período impositivo inmediato anterior ó de aplicación da bonificación, con relación ó anterior a aquel.2.1.—A bonificación aplicarase á cota resultante de aplicar, no seu caso, as bonificacións obrigatorias a que se refire o apartado 1 deste artigo e o parágrafo a) anterior.2.2.—Esta bonificación ten carácter rogado, deberá solicitala o suxeito pasivo dentro do primeiro trimestre do exercicio no que deba surtir efecto, acreditando mediante os correspondentes TCs da seguridade social, o número de traballadores da súa plantilla nos dous exercicios obxecto de comparación.3.—Terán dereito a unha bonificación do 25 % da cota correspondente, os suxeitos pasivos que tributen por cota municipal e que establezan un plan de transporte para os seus traballadores que teña por obxecto reducir o consumo de enerxía e as emisións causadas polo desprazamento ó lugar do posto de traballo, e fomenta-lo emprego dos medios de transporte máis eficientes, como o transporte colectivo ou compartido.3.1.—A bonificación aplicarase á cota resultante de aplicar, no seu caso, as bonificacións obrigatorias a que se refire o apartado 1 do artigo 88 do TRLRFL e os as reguladas nos apartados 1 e 2 anteriores deste artigo.3.2.—Esta bonificación ten carácter rogado, deberá solicitala o suxeito pasivo dentro do primeiro trimestre do exercicio no que deba surtir efecto, acreditando documentalmente e de forma suficiente, a existencia do devandito plan, así como a súa aplicación efectiva durante o exercicio anterior.4.—Terán dereito a unha bonificación do 35% da cota correspondente para os suxeitos pasivos que tributen por cota municipal e que desenvolvan actividades económicas que sexan declaradas de especial interese ou utilidade municipal por concorrer circunstancias sociais, culturais e histórico artísticas que xustifiquen tal declaración. Corresponderá a devandita declaración ao Pleno da Corporación e acordarase, logo de solicitude do suxeito pasivo, por voto favorable da maioría simple dos seus membros. A bonificación aplicarase á cota resultante de aplicar, se é o caso, as bonificacións a que se refiren o apartado 1 deste artigo e os parágrafos anteriores deste apartado.1. Sobre a cota tributaria, bonificada no seu caso pola aplicación do disposto no artigo anterior, aplicaranse as reducións seguintes de acordo co previsto nas notas comúns 1.ª e 2.ª á división 6.ª da sección primeira do Real decreto 1175/1990, de 28 de decembro, polo que se aproban as tarifas e a Instrución do Imposto sobre actividades económicas, creada pola Lei 41/1994: a) Unha redución a favor dos suxeitos pasivos que exerzan actividades económicas en locais afectados por obras na vía pública. Esta redución, fixarase en función da duración de ditas obras. Unha vez concedida a redución, o suxeito pasivo poderá solicitar a devolución de ingresos indebidos polo importe da mesma á Entidade que exerza a función recadatoria no Municipio de que se trate. b) Cando nos locais realícense obras maiores para as que se requira a obtención da correspondente licenza urbanística, e teñan unha duración superior a tres meses, sempre que por razón das mesmas permanezan pechados os locais, a cota correspondente reducirase en proporción ao número de días en que permaneza pechado o local. A redución a que se refire o parágrafo anterior deberá ser solicitada polo suxeito pasivo ao Concello respectivo e, no seu caso, unha vez concedida, aquel deberá solicitar a correspondente devolución de ingresos indebidos polo importe das mesmas. Non se aplicarán outras reducións da cota que as reguladas no apartado anterior e as previstas nas tarifas do Imposto. O período impositivo coincide co ano natural, excepto cando se trate de declaracións de alta, neste caso abarcará desde a data de comezo da actividade ata o final do ano natural. O Imposto devengase o primeiro día do período impositivo e as cotas serán irreducibles, salvo cando, nos casos de declaración de alta, o día de comezo da actividade non coincida co ano natural, en cuxo suposto as cotas calcularanse proporcionalmente ao número de trimestres naturais que restan para finalizar o ano, incluído o do comezo do exercicio da actividade. Así mesmo, e no caso de baixa por cese no exercicio da actividade, as cotas serán prorrateables por trimestres naturais, excluído aquel no que se produza dito cese. A tal fin, os suxeitos pasivos poderán solicitar a devolución da parte da cota correspondente aos trimestres naturais nos que non se exercese a actividade. Tratándose de espectáculos, cando as cotas estean establecidas por actuacións illadas, o devengo prodúcese pola realización de cada unha delas, debéndose presentar as correspondentes declaracións na forma que se estableza regulamentariamente. A xestión das cotas municipais do Imposto levarase a cabo polo órgano da Administración que resulte competente, ben en virtude de competencia propia, ben en virtude de Convenio ou Acordo de delegación de competencias; todo elo conforme ao preceptuado nos artigos 7, 8 e 91 do Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, así como nas demais disposicións que resulten de aplicación. A xestión, liquidación, recadación e inspección das cotas municipais do Imposto levarase a cabo conforme ao preceptuado nos artigos 2.2, 10, 11, 12, 13, 90 e 91 do Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, así como as demais disposicións que resulten de aplicación. Ademais, en canto a xestión deste imposto terase en conta os artigos 18, 20, 21, 22, 24 e 25 do Real decreto 243/1995, de 17 de febreiro, polo que se ditan normas para a xestión do Imposto sobre actividades económicas e regúlase a delegación de competencias en materia de xestión censal de dito Imposto e o Real decreto 1065/2007, de 27 de xullo, polo que se aproba o Regulamento xeral das actuacións e dos procedementos de xestión e inspección tributaria e de desenvolvemento das normas comúns dos procedementos de aplicación dos tributos 1. O prazo de ingreso das débedas de cobro por recibo notificadas colectivamente determinarase cada ano e anunciarase publicamente no Boletín Oficial da Provincia e no taboleiro de anuncios do Concello. As liquidacións de ingreso directo satisfaranse nos prazos fixados polo artigo 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, xeral tributaria, que son: a) Para as notificadas dentro da primeira quincena do mes, ata o día 20 do mes posterior. b) Para as notificadas dentro da segunda quincena do mes, ata o día 5 do segundo mes posterior. O disposto neste apartado enténdese sen prexuízo do réxime de autoliquidación do Imposto previsto no artigo seguinte.2. Finalizado o prazo de pago voluntario sen que a débeda satisfixérase, iniciarase o período executivo de recadación, o que comporta o devengo do recargo do 20% do importe da débeda non ingresada, así como o dos intereses de demora correspondentes. Dito recargo será do 5% cando a débeda ingrésese antes de que fose notificada ao debedor a providencia de prema, e do 10% cando se satisfaga a totalidade da débeda e o propio recargo antes da finalización do prazo previsto no apartado 5 do artigo 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, xeral tributaria. A tenor do artigo 90.4 do Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei reguladora das facendas locais, «este Imposto poderá esixirse en réxime de autoliquidación, nos termos que regulamentariamente establézanse». As modificacións que se introduzan na regulación do Imposto, polas leis de Orzamentos xerais do estado ou por calquera outras leis ou disposicións, e que resulten de aplicación directa, producirán, no seu caso, a correspondente modificación tácita da presente Ordenanza fiscal. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. En uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, de acordo co disposto nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 59 e os artigos 60 a 77 e Disposición Transitoria Décimo oitava do Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, este Concello establece a regulación do Imposto sobre Bens Inmobles, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto nos artigos 60 e seguintes do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, no Texto Refundido da Lei do Catastro Inmobiliario aprobado por Real Decreto Lexislativo 1/2004, de 5 de marzo e no Real Decreto 417/2006, de 7 de abril polo que se desenvolve o Texto Refundido da Lei do Catastro Inmobiliario. Será igualmente de aplicación o disposto nas disposicións de rango legal ou regulamentario ditadas en desenvolvemento da devandita Lei nas que non existe na presente Ordenanza Fiscal tratamento pormenorizado. A Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal. O Imposto de Bens Inmobles é un tributo directo de carácter real que grava o valor dos bens inmobles nos termos establecidos no TRLRFL. O feito impoñible do Imposto sobre Bens Inmobles está constituído pola titularidade sobre os bens inmobles rústicos e urbanos e sobre os bens inmobles de características especiais, dos seguintes dereitos: 1. De concesión administrativa sobre un ben inmoble ou sobre os servizos públicos a que se atopen afectos.2. Dun Dereito Real de superficie.3. Dun Dereito Real de usufruto.4. Do dereito de propiedade. A realización dun dos feitos impoñibles descritos no parágrafo anterior, pola orde establecida, determinará a non suxeición do inmoble ás seguintes modalidades previstas. Nos inmobles de características especiais aplicarase esta mesma prelación, salvo cando os dereitos de concesión que poidan recaer sobre o inmoble non esgoten a súa extensión superficial, suposto no que tamén se realizará o feito impoñible polo dereito de propiedade sobre a parte do inmoble non afectada por unha concesión. Terán a consideración de bens inmobles rústicos, bens inmobles urbanos e bens inmobles de características especiais os definidos como tales nas normas reguladoras do Catastro inmobiliario. No caso de que un mesmo inmoble se atope localizado en distintos termos municipais entenderase, a efectos deste imposto, que pertence a cada un de eles pola superficie que ocupe no respectivo termo municipal. Son suxeitos pasivos, a título de contribuíntes, as persoas naturais e xurídicas e as Entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que ostenten a titularidade do dereito que, en cada caso, sexa constitutivo do feito impoñible deste imposto. No caso de bens inmobles de características especiais, cando a condición de contribuínte recaiga nun ou en varios concesionarios, cada un de eles o será pola súa cota, que se determinará en razón á parte do valor catastral que corresponda á superficie concedida e á construción directamente vinculada a cada concesión. Sen prexuízo do deber dos concesionarios de formalizar as declaracións a que se refire o artigo 76 esta Lei, o ente u organismo público ao que se houbera afectado ou adscrito o inmoble ou aquel a cuxo cargo se atope a súa administración e xestión, estará obrigado a subministrar anualmente ao Ministerio de Economía e Facenda a información relativa a ditas concesións nos termos e demais condicións que se determinen por orden. Para esa mesma clase de inmobles, cando o propietario teña a condición de contribuínte en razón da superficie non afectada polas concesións, actuará como substituto do mesmo o ente u organismo público ao que se refire o parágrafo anterior, o cal non poderá repercutir no contribuínte o importe da débeda tributaria satisfeita. O disposto no apartado anterior será de aplicación sen prexuízo da facultade do suxeito pasivo de repercutir a carga tributaria soportada conforme ás normas de dereito común. As Administracións Públicas e os entes u organismos a que se refire o apartado anterior repercutirán a parte da cota líquida do imposto que corresponda en quenes, non reunindo a condición de suxeitos pasivos, fagan uso mediante contraprestación dos seus bens demaniais ou patrimoniais, os cales estarán obrigados a soportar a repercusión. A tal efecto a cota repercutible determinarase en razón á parte do valor catastral que corresponda á superficie utilizada e á construción directamente vinculada a cada arrendatario ou cesionario do dereito de uso. Nos casos de cambio, por calquera causa, na titularidade dos dereitos que constitúen o feito impoñible, os bens inmobles obxecto dos devanditos dereitos quedarán afectos ao pago da totalidade da cota tributaria, en réxime de responsabilidade subsidiaria, nos termos previstos na Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. A estes efectos, os Notarios solicitarán información e advertirán aos comparecentes sobre as débedas pendentes polo Imposto sobre Bens Inmobles asociadas ao inmoble que se transmite, sobre o prazo dentro do cal están obrigados os interesados a presentar declaración polo imposto, cando tal obriga subsista por non haberse aportado a referencia catastral do inmoble, conforme ao apartado 2 do artigo 43 do texto refundido da Lei do Catastro Inmobiliario e outras normas tributarias, sobre a afección dos bens ao pago de la cota tributaria e, así mesmo, sobre as responsabilidades en que incorran pola falta de presentación de declaracións, o non efectualas en prazo ou a presentación de declaracións falsas, incompletas ou inexactas, conforme ao previsto no artigo 70 do texto refundido da Lei do Catastro Inmobiliario e outras normas tributarias Responden solidariamente da cota deste Imposto, e en proporción ás súas respectivas participacións, os copartícipes ou cotitulares das Entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, se figuran inscritos como tales no Catastro Inmobiliario. De non figurar inscritos, a responsabilidade esixirase por partes iguais en todo caso. Non están suxeitos a este Imposto: a) As estradas, os camiños, as demais vías terrestres e os bens do dominio público marítimo-terrestre e hidráulico, sempre que sexan de aproveitamento público e gratuíto para os usuarios. b) Os seguintes bens inmobles propiedade dos Municipios en que estean enclavados: — Os de dominios públicos afectos a uso público. — Os de dominio público afectos a un servizo público xestionado directamente polo Concello, excepto cando se trate de inmobles cedidos a terceiros mediante contraprestación. — Os bens patrimoniais, exceptuados igualmente os cedidos a terceiros mediante contraprestación. Estarán exentos de conformidade co artigo 62.1 do Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, os seguintes bens inmobles: a) Os que sexan propiedade do Estado, das Comunidades Autónomas ou das Entidades Locais que estean directamente afectos á seguridade cidadá e aos servizos educativos e penais, así como os dos Estado afectos á Defensa Nacional. b) Os bens comunais e os montes veciñais en man común. c) Os da Igrexa católica, nos termos previstos no Acordo entre o Estado Español e a Santa Sé sobre Asuntos Económicos, de 3 de xaneiro de 1979, e os das Asociacións confesionais non católicas legalmente recoñecidas, nos termos establecidos nos respectivos Acordos de Cooperación subscritos en virtude do disposto no artigo 16 da Constitución. d) Os da Cruz Vermella Española. e) Os inmobles aos que sexa de aplicación a exención en virtude de Convenios Internacionais en vigor e, a condición de reciprocidade, os dos Gobernos estranxeiros destinados á súa representación diplomática, consular, ou aos seus Organismos oficiais. f) A superficie dos montes poboados con especies de crecemento lento regulamentariamente determinadas, cuxo principal aproveitamento sexa a madeira ou a cortiza, sempre que a densidade do arborado sexa a propia ou normal da especie de que se trate. g) Os terreos ocupados polas liñas de ferrocarrís e os edificios situados nos mesmos terreos, que estean dedicados a estacións, almacéns ou a calquera outro servizo indispensable para a explotación das devanditas liñas. Non están exentos, por conseguinte, os establecementos de hostalaría, espectáculos, comerciais e de esparexemento, as casas destinadas a vivendas dos empregados, as oficinas da dirección nin as instalacións fabrís. Previa solicitude do interesado, estarán exentos: a) Os bens inmobles que se destinen ao ensino por Centros docentes acollidos, total ou parcialmente, ao réxime de Concerto educativo, en canto á superficie afectada ao ensino concertado. Esta exención deberá ser compensada pola Administración competente. b) Os declarados expresa e individualizadamente monumento ou xardín histórico de interese cultural, mediante Real Decreto na forma establecida polo artigo 9 da Lei 16/1985, de 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español, e inscritos no Rexistro Xeral a que se refire o seu artigo 12 como integrantes do Patrimonio Histórico Español, así como os comprendidos nas disposicións adicionais primeira, segunda e quinta da devandita Lei. Esta exención alcanzará aos bens urbanos situados dentro do perímetro delimitativo das zonas arqueolóxicas e sitios e conxuntos históricos, globalmente integrados neles, que reúnan as seguintes condicións: 1. En zonas arqueolóxicas, os incluídos como obxecto de especial protección no instrumento de plan urbanístico a que se refire o artigo 20 da Lei 16/1985, de 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español.2. En sitios ou conxuntos históricos, os que conten cunha antigüidade igual ou superior a cincuenta anos e estean incluídos no catálogo previsto no Real Decreto 2159/1978, de 23 de xuño, polo que se aproba o Regulamento de Plan para o Desenvolvemento e aplicación da Lei sobre Réxime do Solo e Ordenación Urbana, como obxecto de protección integral nos termos previstos no artigo 21 da Lei 16/1985, de 25 de xuño. No estarán exentos os bens inmobles a que se refire esta letra b) cando estean afectos a explotacións económicas, salvo que lles resulte de aplicación algún dos supostos de exención previstos na Lei 49/2002, de 23 de decembro, de réxime fiscal das entidades sen fins lucrativos e dos incentivos fiscais ao mecenazgo, ou que a suxeición ao imposto a título de contribuínte recaiga sobre o Estado, as Comunidades Autónomas ou as entidades locais, ou sobre organismos autónomos do Estado ou entidades de dereito público de análogo carácter das Comunidades Autónomas e das entidades locais c) A superficie dos montes en que se realicen repoboacións forestais ou rexeneración de masas arboradas suxeitos a proxectos de ordenación ou Plans técnicos aprobados pola Administración forestal. Esta exención terá unha duración de quince anos, contados a partir do período impositivo seguinte a aquel en que se realice a súa solicitude. Gozarán así mesmo de exención: a) Os inmobles de natureza rústica, cuxa cota líquida sexa inferior a 6,00 €. A estes efectos, tomarase en consideración a cota agrupada que resulte de reunir nun só documento de cobro todas as cotas deste Imposto relativas a un mesmo suxeito pasivo cando se trate de bens rústicos sitos nun mesmo Municipio, de acordo co disposto no artigo 77.2 do Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo. b) Os inmobles de natureza urbana, cuxa cota líquida sexa inferior a 3,00 €. A base impoñible está constituída polo valor catastral dos bens inmobles, que se determinará, notificará e será susceptible de impugnación conforme ao disposto nas normas reguladoras do Catastro Inmobiliario. A base liquidable será o resultado de practicar na base impoñible a redución, que no seu caso, legalmente corresponda. A base liquidable notificarase conxuntamente coa base impoñible nos procedementos de valoración colectiva. Dita notificación incluirá a motivación da redución aplicada mediante a indicación do valor base que corresponda ao inmoble, así como dos importes da devandita redución e da base liquidable do primeiro ano de vixencia do novo valor catastral neste Imposto. Sen prexuízo do anterior, que será aplicable nos procedementos de valoración colectiva de carácter xeral, nos de carácter parcial e simplificado, a motivación consistirá na expresión dos datos indicados no parágrafo anterior, referidos ao exercicio en que se practique a notificación Nos procedementos de valoración colectiva a determinación da base liquidable será competencia da Dirección Xeral do Catastro e recorrible ante os Tribunais Económico-Administrativos do Estado. Cando se produzan alteracións de termos municipais e mentres non se aprobe un novo Relatorio de Valores, os bens inmobles que pasen a formar parte doutro Municipio manterán o mesmo réxime de asignación de bases impoñibles e liquidables que tivesen no de orixe.1. A redución na base impoñible aplicarase aos bens inmobles urbanos e rústicos que a continuación se enumeran; en ningún caso será de aplicación aos bens inmobles clasificados como de características especiais: a) Inmobles cuxo valor catastral se incremente, como consecuencia de procedementos de valoración colectiva de carácter xeral, en virtude de: 1. A aplicación do primeiro relatorio total de valores aprobada con posterioridade a 1 de xaneiro de 1997.2. A aplicación de sucesivos relatorios totais de valores que se aproben unha vez transcorrido o período de redución de 9 anos a contar desde a entrada en vigor dos novos valores catastrais. b) Inmobles situados en Municipios para os que se aprobase un Relatorio de Valores que dese lugar á aplicación da redución prevista no parágrafo anterior e cuxo valor catastral sexa alterado, antes de finalizar o prazo de redución, por algunha das seguintes causas: 1.° Procedementos de valoración colectiva de carácter xeral.2.° Procedementos de valoración colectiva de carácter parcial.3.° Procedementos simplificados de valoración colectiva.4.° Procedementos de inscrición mediante declaracións, comunicacións, solicitudes, corrección de discrepancias e inspección catastral. No caso do artigo 8.1. b), punto 1, iniciarase o cómputo dun novo período de redución e extinguirase o dereito á aplicación do resto da redución que viñese aplicando. No caso do artigo 8.1. b), puntos 2, 3 e 4, non se iniciará o cómputo dun novo período de redución e o coeficiente redutor aplicado aos inmobles afectados tomará o valor correspondente ao resto dos inmobles do Municipio. Tratándose de bens inmobles de características especiais, a redución na base impoñible únicamente procederá cando o valor catastral resultante da aplicación dunha nova ponencia de valores especial supere o dobre do que, como inmoble desa clase, tivera previamente asignado. En defecto deste valor, tomarase como tal o 40 por cento do que resulte da nova Ponencia 2. A redución da base impoñible aplicarase de oficio sen necesidade de previa solicitude polos suxeitos pasivos do Imposto e non dará lugar á compensación establecida no artigo 9 desta Lei. As reducións establecidas neste artigo non se aplicarán respecto do incremento da base impoñible dos inmobles que resulte da actualización dos seus valores catastrais por aplicación dos coeficientes establecidos nas Leis de Orzamentos Xerais do Estado.3. A redución aplicarase durante un período de nove anos, contados desde a entrada en vigor dos novos valores catastrais, sen prexuízo do que se dispón no artigo 70 do texto refundido da Lei reguladora das facendas locais, aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, do 5 de marzo. A contía da redución será o resultado de aplicar un coeficiente redutor, único para todos os inmobles afectados do municipio, a un compoñente individual da redución, calculado para cada inmoble 4. O coeficiente redutor terá o valor de 0,9 o primeiro ano da súa aplicación e irá diminuíndo en 0,1 anualmente ata a súa desaparición.5. O compoñente individual da redución será, en cada ano, a diferenza positiva entre o novo valor catastral que corresponda ao inmoble no primeiro exercicio da súa vixencia e o seu valor base. Esa diferenza dividirase polo último coeficiente redutor aplicado cando concorran os supostos do artigo 67, punto 1. b).2.º e b).3.º do texto refundido da Lei reguladora das facendas locais, aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, do 5 de marzo. No caso de que a actualización de valores catastrais por aplicación dos coeficientes establecidos nas leis de orzamentos xerais do Estado determine unha diminución da base impoñible dos inmobles, o compoñente individual da redución será, en cada ano, a diferenza positiva entre o valor catastral resultante da dita actualización e o seu valor base. A diferenza dividirase polo último coeficiente redutor aplicado. Non obstante, tratándose de bens inmobles de características especiais, o compoñente individual da redución será, en cada ano, a diferenza positiva entre o novo valor catastral que lle corresponda ao inmoble no primeiro exercicio da súa vixencia e o dobre do valor a que se refire o artigo 67.2 que, para estes efectos, se tomará como valor base.6. Aos inmobles rústicos valorados conforme ao disposto no apartado 1 da Disposición Transitoria Primeira do Texto Refundido da Lei de Catastro Inmobiliario, aprobado por Real Decreto Lexislativo 1/2004, de 5 e marzo, seralles de aplicación, até a realización dun procedemento de valoración colectiva de carácter xeral para inmobles desa clase, a redución á que se refire o artigo 67 e, no seu caso, a bonificación que acordase o concello conforme aos artigos 74.2. En ambos os casos, estes beneficios aplicaranse unicamente sobre a primeira compoñente do valor catastral, de acordo co disposto na disposición transitoria primeira do Texto Refundido da Lei do Catastro Inmobiliario. A estes efectos, o compoñente individual da redución do artigo 68 do Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo será, en cada ano, a diferenza positiva entre a primeira compoñente do valor catastral do inmoble no primeiro exercicio da súa vixencia e o seu valor base. Este valor base será o resultado de multiplicar a primeira compoñente do valor catastral do inmoble polo coeficiente, non inferior a 0,5 nin superior a 1, que se estableza na ordenanza. En defecto de determinación pola ordenanza aplicarase o coeficiente 0’5. O valor base será a base liquidable do exercicio inmediato anterior á entrada en vigor do novo valor catastral, salvo cando concorran as seguintes circunstancias: • a) Para aqueles inmobles nos que, habéndose producido alteracións susceptibles de inscrición catastral previamente á modificación do planeamento ou ao 1 de xaneiro das ponencias de valores ás que se refire o artigo 67, aínda non se houbera modificado o seu valor catastral no momento da aprobación destas, o valor base será o importe da base liquidable que de acordo a ditas alteracións corresponda ao exercicio inmediato anterior á entrada en vigor dos novos valores catastrais pola aplicación aos mencionados bens da ponencia de valores anterior á última aprobada. • b) Para os inmobles aos que se refire o artigo 67, no seu apartado 1. b).4.º, o valor base será o resultado de multiplicar o novo valor catastral por un cociente, determinado pola Dirección Xeral do Catastro que, calculado cos seus dous primeiros decimais, se obtén de dividir el valor catastral medio de todos os inmobles da mesma clase do municipio incluídos no último padrón entre a media dos valores catastrais resultantes da aplicación da nova ponencia de valores. Nos procedementos de valoración colectiva de carácter xeral, unha vez aprobada a correspondente ponencia de valores, a Dirección Xeral do Catastro haberá públicos o valor catastral medio de todos os inmobles da clase de que se trate incluídos no último padrón do municipio e o valor catastral medio resultante da aplicación da nova ponencia, antes do inicio das notificacións dos valores catastrais. Os anuncios de exposición pública destes valores medios publicaranse por edictos no boletín oficial da provincia, indicándose o lugar e prazo, que non será inferior a 15 días. Así mesmo, este valor base utilizarase para aqueles inmobles que deban ser novamente valorados como bens de clase diferente da que tiñan. • c) Cando a actualización de valores catastrais por aplicación dos coeficientes establecidos nas leis de orzamentos xerais do Estado determine un decremento da base impoñible dos inmobles, o valor base será a base liquidable do exercicio inmediatamente anterior a dita actualización. A cota íntegra deste Imposto será o resultado de aplicar á base liquidable tipo de gravame. A cota líquida obterase minorando a cota íntegra no importe das bonificacións previstas na presente Ordenanza.1. Os tipos de gravame aplicables aos bens inmobles de natureza urbana serán do 0,52 %. 2. Os tipos de gravame aplicables aos bens inmobles de natureza rústica serán do 0,30%. 3. Os tipos de gravame aplicables aos bens inmobles de características especiais serán do 1,30%. 1. Establécense as seguintes bonificacións obrigatorias: a) Establécese unha bonificación do 50% na cota íntegra do imposto a favor dos inmobles que constitúan o obxecto da actividade das empresas de urbanización, construción e promoción inmobiliaria, tanto de obra nova como de rehabilitación equiparable a esta, e non figuren entre os bens do seu inmobilizado. A bonificación deberá ser solicitada polos interesados antes do inicio das obras, acompañando a seguinte documentación: 1. Declaración sobre a data prevista de inicio das obras de urbanización ou construción de que se trate.2. Acreditación de que a empresa se dedica á actividade de urbanización, construción e promoción inmobiliaria, mediante a presentación dos Estatutos da Sociedade, debidamente inscrita no Rexistro Mercantil.3. Acreditación de que o inmoble obxecto da bonificación é da súa propiedade, mediante copia compulsada da Escritura de propiedade, certificación do Rexistro da Propiedade ou alta catastral.4. Acreditación de que o inmoble obxecto da bonificación non forma parte do inmobilizado, mediante certificación do Administrador da Sociedade ou fotocopia compulsada do último balance presentado ante a Axencia Estatal de Administración Tributaria, a efectos do Imposto de Sociedades.5. Fotocopia compulsada da alta ou último recibo do Imposto sobre Actividades Económicas ou xustificación da exención de devandito Imposto]. O prazo de aplicación desta bonificación comprenderá desde o período impositivo seguinte a aquel en que se inicien as obras até o posterior á terminación das mesmas, sempre que durante ese período sexan realizadas efectivamente obras de urbanización ou construción. En ningún caso poderá exceder de tres períodos impositivos. b) As vivendas de protección oficial e as que resulten equivalentes a estas conforme á Normativa da Comunidade Autónoma, gozarán dunha bonificación do 50% da cota íntegra do Imposto, durante os tres períodos impositivos seguintes ao do outorgamento da cualificación definitiva. Establécese unha bonificación do 25% na cota íntegra do imposto, aplicable aos citados inmobles unha vez transcorrido o prazo previsto no parágrafo anterior. A solicitude desta bonificación realizaraa o interesado en calquera momento anterior á terminación dos tres períodos impositivos de duración da mesma e producirá efectos, desde o período impositivo seguinte a aquel en que se solicite. Á solicitude acompañarase: certificado da cualificación definitiva como vivenda de protección oficial e documentación xustificativa da titularidade da vivenda. c) Establecer unha bonificación do 95% da cota íntegra, e no seu caso, do recargo do Imposto, ao que se refire o artigo 153 do Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, a favor dos bens rústicos das Cooperativas agrarias e de explotación comunitaria da terra, nos termos establecidos na Lei 20/1990, de 19 de decembro, sobre Réxime Fiscal das Cooperativas.2. Establécense as seguintes bonificacións potestativas: a) Establécese unha bonificación de ata un 90% da cota íntegra do Imposto a favor daqueles suxeitos (pai, nai ou titor) que ostente a condición de titulares de familia numerosa, relativa á vivenda que constituía a residencia habitual da familia e sempre que se reúnan os seguintes requisitos: 1. Se os ingresos brutos per cápita anuais da familia numerosa no exercicio anterior fosen iguais ou inferiores a 6.155,00 euros, a bonificación será do 90% 2. Se os ingresos brutos per cápita anuais da familia numerosa no exercicio anterior fosen superiores a 6.155,00 euros e iguais ou inferiores a 7.898,00 euros, a bonificación será do 50%. Os ingresos brutos per cápita anuais calcularase dividindo a totalidade dos ingresos brutos anuais da unidade familiar entre o número de integrantes. No caso dun menor de 25 anos cun grao de discapacidade superior ao 65% computarase como se fosen dúas persoas. No caso de que o grao de discapacidade estivese entre o 33% e o 65% computarase por 1,5. Esta bonificación concederase para cada exercicio, debendo solicitala os suxeitos pasivos antes do 1 de xaneiro do exercicio en que deba surtir efectos, aportando a seguinte documentación: — Escrito de identificación do inmoble (titular do IBI, dirección, referencia catastral.). — Certificado de familia numerosa. — Certificado do Padrón Municipal. — Fotocopia das últimas declaracións do Imposto sobre o IRPF, excepto nos casos nos que o suxeito non estea obrigado a presentar tal declaración. Así mesmo, deberase autorizar ao Concello, segundo o modelo anexo a esta Ordenanza, para recabar a información sobre os ingresos da unidade familiar á AEAT e outras administracións públicas. — Certificado de discapacidade se é o caso. A bonificación retirarase, de oficio, o ano inmediatamente seguinte a aquel no que o suxeito pasivo cese na súa condición de titular de familia numerosa ou deixe de concorrer calquera dos requisitos esixidos. O período impositivo é o ano natural, devengándose o Imposto o primeiro día do período impositivo. As declaracións ou modificacións que deban facerse ao Rexistro terán efectividade no devengo do Imposto inmediatamente posterior ao momento en que se produzan efectos catastrais. A liquidación, recadación, así como a revisión dos actos ditados en vía de xestión tributaria deste Imposto, serán competencia exclusiva deste Concello, realizándose conforme ao disposto nos artigos 76 e 77 do Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo e comprenderán, entre outras, as funcións de recoñecemento e denegación de exencións e bonificacións, realización das liquidacións conducentes á determinación das débedas tributarias, emisión dos documentos de cobro, resolución dos expedientes de devolución de ingresos indebidos, resolución dos recursos que se interpoñan contra os devanditos actos, actuacións para a asistencia e información ao contribuínte referidos ás materias comprendidas neste apartado. Os concellos poderán agrupar nun único documento de cobro todas as cotas deste imposto relativas a un mesmo suxeito pasivo cando se trate de bens rústicos sitos nun mesmo municipio. Os concellos determinarán a base liquidable cando a base impoñible resulte da tramitación dos procedementos de declaración, comunicación, solicitude, subsanación de discrepancias e inspección catastral previstos nas normas reguladoras do Catastro Inmobiliario. Non será necesaria a notificación individual das liquidacións tributarias nos supostos en que, de conformidade cos artigos 65 e seguintes desta Lei, se houberan practicado previamente as notificacións do valor catastral e base liquidable previstas nos procedementos de valoración colectiva. Unha vez transcorrido o prazo de impugnación previsto nas citadas notificacións sen que se houberan utilizado os recursos pertinentes, entenderanse consentidas e firmes as bases impoñible eliquidable notificadas, sen que poidan ser obxecto de nova impugnación ao procederse á exacción anual do imposto. O imposto se xestiona a partir da información contida no padrón catastral e nos demais documentos expresivos das súas variacións elaborados ao efecto pola Dirección Xeral do Catastro, sen prexuízo da competencia municipal para a calificación de inmobles de uso residencial desocupados. Dito padrón, que se formará anualmente para cada termo municipal, conterá a información relativa aos bens inmobles, separadamente para os de cada clase e será remitido ás entidades xestoras do imposto antes do 1 de marzo de cada ano. Os datos contidos no padrón catastral e nos demais documentos citados no apartado anterior deberán figurar nas listas cobratorias, documentos de ingreso e xustificantes de pago do Imposto sobre Bens Inmobles. Nos supostos nos que resulte acreditada, con posterioridade á emisión dos documentos a que se refire o apartado anterior, a non coincidencia do suxeito pasivo co titular catastral, as rectificacións que respecto a aquel poida acordar o órgano xestor a efectos de liquidación do imposto devengado polo correspondente exercicio, deberán ser inmediatamente comunicadas á Dirección Xeral do Catastro na forma en que por esta se determine. Esta liquidación terá carácter provisional cando non exista convenio de delegación de funcións entre o Catastro e o concello ou entidade local correspondente. En este caso, á vista da información remitida, a Dirección Xeral do Catastro confirmará ou modificará o titular catastral mediante acordo que comunicará ao concello ou entidade local para que se practique, no seu caso, liquidación definitiva. As competencias que con relación ao Imposto sobre Bens Inmobles se atribúen aos concellos neste artigo exerceranse directamente por aqueles ou a través dos convenios u outras fórmulas de colaboración que se celebren con calquera das Administracións públicas nos termos previstos na Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, con aplicación de forma supletoria do disposto no título I da Lei 30/1992, de 26 de novembro, de Régime Xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común. En todo o relativo á cualificación das infraccións tributarias, así como á determinación das sancións que polas mesmas corresponden en cada caso, aplicarase o réxime regulado na Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria e nas disposicións que a contemplan e desenvolven. Compete ao Concello a revisión dos actos ditados en vía de xestión tributaria deste Imposto, de conformidade co Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo. As modificacións introducidas pola Lei de Orzamentos Xerais do Estado ou calquera outra norma con rango legal que afecten a calquera elemento do presente imposto serán de aplicación automática dentro do ámbito desta Ordenanza. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, e de acordo co disposto nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade co disposto no artigo 15 en concordancia co artigo 59.2 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece o Imposto sobre o Incremento de Valor dos Terreos de Natureza Urbana, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto nos artigos 104 e seguintes do citado Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal. O Imposto sobre o Incremento de Valor dos Terreos de Natureza Urbana é un Tributo directo, que non ten carácter periódico. O feito impoñible do Imposto sobre o Incremento de Valor dos Terreos de Natureza Urbana está constituído polo incremento de valor que experimentan os terreos de natureza urbana, que se pon de manifesto a consecuencia de: — A transmisión da propiedade dos terreos por calquera título. — A constitución ou transmisión de calquera Dereito Real de goce, limitativo do dominio, sobre os referidos terreos.1.—Está suxeito o incremento de valor que experimenten os terreos que deban ter a consideración de terreos de natureza urbana a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles, con independencia de que estean ou non contemplados como tales no Catastro ou no Padrón daquel.2.—Está así mesmo suxeito a efectos deste imposto o incremento de valor que experimenten os terreos integrados nos bens inmobles clasificados como de características especiais a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles. Non está suxeito a este Imposto o incremento de valor que experimenten os terreos que teñan a consideración de rústicos a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles. Non se producirá a suxeición ao Imposto nos supostos de achegas de bens e dereitos realizadas polos cónxuxes á sociedade conxugal, adxudicacións que ao seu favor e en pago delas sexan verificadas e transmisións que se fagan aos cónxuxes en pago dos seus haberes comúns. Tampouco se producirá a suxeición ao Imposto nos supostos de transmisións de bens inmobles entre cónxuxes ou a favor dos fillos, como consecuencia do cumprimento de Sentenzas nos casos de nulidade, separación ou divorcio matrimonial, sexa cal for o réxime económico matrimonial. Non se devengará o imposto con ocasión das achegas ou transmisións de bens inmobles efectuadas á Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria regulada na disposición adicional sétima da Lei 9/2012, de 14 de novembro, de reestruturación e resolución de entidades de crédito, que se lle houberan transferido, de acordo co establecido no artigo 48 do Real Decreto 1559/2012, de 15 de novembro, polo que se establece o réxime xurídico das sociedades de xestión de activos. Non se producirá o devengo do imposto con ocasión das achegas ou transmisións realizadas pola Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria a entidades participadas directa ou indirectamente pola devandita Sociedade en polo menos o 50 por cento do capital, fondos propios, resultados ou dereitos de voto da entidade participada no momento inmediatamente anterior á transmisión, ou como consecuencia da mesma. Non se devengará o imposto con ocasión das achegas ou transmisións realizadas pola Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria, ou polas entidades constituídas por esta para cumprir co seu obxecto social, aos fondos de activos bancarios, a que se refire a Disposición adicional décima da Lei 9/2012, de 14 de novembro. Non se devengará o imposto polas achegas ou transmisións que se produzan entre os citados Fondos durante o período de tempo de mantemento da exposición do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria aos Fondos, previsto no apartado 10 da devandita disposición adicional décima. Na posterior transmisión dos inmobles entenderase que o número de anos ao longo dos que se puxo de manifesto o incremento de valor dos terreos non se interrompeu por causa da transmisión derivada das operacións previstas neste apartado. Están exentos deste Imposto os incrementos de valor que se manifesten a consecuencia dos actos seguintes: a) A constitución e transmisión de calquera dereitos de servidume. b) As transmisións de bens que se atopen dentro do perímetro delimitado como Conxunto Histórico-Artístico, ou fosen declarados individualmente de interese cultural, segundo o establecido na Lei 16/1985, de 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español, cando os seus propietarios ou titulares de Dereitos Reais acrediten que realizaron ao seu cargo obras de conservación, mellora ou rehabilitación nos devanditos inmobles. Nestes supostos, a solicitude de exención deberá acompañarse da documentación que acredite a realización das obras de conservación, mellora ou rehabilitación, así mesmo, presentarase licenza de obras, documentos que acrediten o pago da taxa pola licenza tramitada, certificado de finalización das obras. Así mesmo, presentaranse os documentos que acrediten que o ben se atopa dentro do perímetro delimitado como Conxunto Histórico-Artístico. c) As transmisións realizadas por persoas físicas con ocasión da dación en pago da vivenda habitual do debedor hipotecario ou garante do mesmo, para a cancelación de débedas garantidas con hipoteca que recaia sobre a mesma, contraídas con entidades de crédito ou calquera outra entidade que, de maneira profesional, realice a actividade de concesión de préstamos ou créditos hipotecarios. Así mesmo, estarán exentas as transmisións da vivenda en que concorran os requisitos anteriores, realizadas en execucións hipotecarias xudiciais ou notariais. Para ter dereito á exención requírese que o debedor ou garante transmitente ou calquera outro membro da súa unidade familiar non dispoña, no momento de poder evitar o alleamento da vivenda, doutros bens ou dereitos en contía suficiente para satisfacer a totalidade da débeda hipotecaria. Presumirase o cumprimento deste requisito. Con todo, se con posterioridade comprobásese o contrario, procederase a virar a liquidación tributaria correspondente. A estes efectos, considerarase vivenda habitual aquela en a que figurase empadroado o contribuínte de forma ininterrompida durante, polo menos, os dous anos anteriores á transmisión ou desde o momento da adquisición se devandito prazo fose inferior aos dous anos. Respecto ao concepto de unidade familiar, estarase ao disposto na Lei 35/2006, de 28 de novembro, do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas e de modificación parcial das leis dos Impostos sobre Sociedades, sobre a Renda de non Residentes e sobre o Patrimonio. A estes efectos, equipararase o matrimonio coa parella de feito legalmente inscrita. Respecto desta exención, non resultará de aplicación o disposto no artigo 9.2 desta Lei Así mesmo, están exentos deste Imposto os incrementos de valor correspondentes cando a obrigación de satisfacer o devandito Imposto recaia sobre as seguintes persoas ou Entidades: a) O Estado, as Comunidades Autónomas e as Entidades Locais ás que pertenza o Municipio, así como os Organismos Autónomos do Estado e as Entidades de dereito público de análogo carácter das Comunidades Autónomas e das devanditas Entidades Locais. b) O Municipio da imposición e demais Entidades Locais integradas ou nas que se integre devandito Municipio, así como as súas respectivas Entidades de dereito público de análogo carácter aos Organismos Autónomos do Estado. c) As Institucións que teñan a cualificación de benéficas ou benéfico-docentes. d) As Entidades xestoras da Seguridade Social, e as Mutualidades de Previsión Social reguladas pola Lei 30/1995, de 8 de novembro, de Ordenación e Supervisión dos Seguros Privados. e) Os titulares de concesións administrativas revertibles respecto dos terreos afectos ás mesmas. f) A Cruz Vermella Española. g) As persoas ou Entidades a cuxo favor se recoñeceu a exención en Tratados ou Convenios Internacionais. Establécese unha bonificación de 50% na cota integra os suxeitos pasivos deste imposto cando o feito impoñible consista na transmisión de dominio, constitución ou transmisión de calquera dereito real de goce limitativo do dominio, mortis causa en relación á vivenda habitual do causante a favor do seu cónxuxe, descendentes e ascendentes, por natureza ou adopción. Aos efectos do acollerse a esta bonificación, equipárase ao cónxuxe a quen convivise co causante con análoga relación de afectividade alomenos durante un ano e o acredite mediante certificado de inscrición no rexistro de unións de parellas de feito expedido ao efecto Para gozar desta bonificación será preciso que o sucesor manteña a adquisición durante os catro anos seguintes ó devengo deste imposto. De non cumprirse este requisito de permanencia, procederá o ingreso do importe da bonificación aplicada cos correspondentes xuros de demora. O suxeito pasivo realizará este ingreso complementario polo procedemento de autoliquidación no prazo de un mes contado dende a transmisión que orixina a perda da bonificación A devandita bonificación aplicarase de oficio, sempre que da documentación aportada polo interesado, se deduza que a transmisión constitúe un suposto de aplicación da mesma.1. É suxeito pasivo do Imposto a título de contribuínte: a) Transmisións gratuítas. Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de Dereitos Reais de goce limitativos do dominio a título lucrativo, a persoa física ou xurídica, ou a Entidade a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que adquira o terreo ou a cuxo favor se constitúa ou transmita o Dereito Real de que se trate. b) Transmisións onerosas. Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de Dereitos Reais de goce limitativos do dominio a título oneroso, a persoa física ou xurídica, ou a Entidade a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que transmita o terreo, ou que constitúa ou transmita o Dereito Real de que se trate.2. Nos supostos a que se refire a letra b) do apartado anterior, terá a consideración de suxeito pasivo substituto do contribuínte, a persoa física ou xurídica, ou a Entidade a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que adquira o terreo ou a cuxo favor se constitúa ou transmita o Dereito Real de que se trate, cando o contribuínte sexa unha persoa física non residente en España.1. A base impoñible deste Imposto está constituída polo incremento real do valor dos terreos de natureza urbana posto de manifesto no momento da devindicación e experimentado ao longo dun período máximo de vinte anos. A efectos da determinación da base impoñible, deberá terse en conta o valor do terreo no momento da devindicación, de acordo co previsto nos apartados 2 e 3 deste artigo, e a porcentaxe que corresponda en función do previsto no seu apartado 4.2. Para determinar o importe exacto do valor do terreo no momento da devindicación, débense distinguir as seguintes regras: a. Nas transmisións de terreos, o valor dos mesmos no momento da devindicación será o que teñan determinado no devandito momento a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles. Non obstante, cando devandito valor sexa consecuencia dun Relatorio de Valores que non reflicta modificacións de planeamento aprobadas con posterioridade á aprobación do citado relatorio, poderase liquidar provisionalmente este imposto de acordo ao mesmo. Nestes casos, na liquidación definitiva aplicarase o valor dos terreos unha vez fose obtida conforme aos procedementos de valoración colectiva que se instrúan, referido á data do devengo. Cando esta data non coincida coa de efectividade dos novos valores catastrais, estes corrixiranse aplicando os coeficientes de actualización que correspondan, establecidos ao efecto nas Leis de Orzamentos Xerais do Estado. Cando o terreo, aínda sendo de natureza urbana ou integrado nun ben inmoble de características especiais, no momento do devengo do Imposto, non teña determinado valor catastral no devandito momento, o Concello poderá practicar a liquidación cando o referido valor catastral sexa determinado, referindo o valor ao momento do devengo. b. Na constitución e transmisión de Dereitos Reais de goce limitativos do dominio, as porcentaxes anuais contidas no apartado 4 deste artigo, aplicaranse sobre a parte do valor definido na letra anterior que represente, respecto do mesmo, o valor dos referidos dereitos calculado mediante a aplicación das normas fixadas a efectos do Imposto sobre Transmisións Patrimoniais e Actos Xurídicos Documentados. c. Na constitución ou transmisión do dereito a elevar unha ou máis plantas sobre un edificio ou terreo, ou do dereito de realizar a construción baixo solo sen implicar a existencia dun dereito real de superficie, as porcentaxes anuais contidas no apartado 4 deste artigo aplicaranse sobre a parte do valor definido no parágrafo a) que represente, respecto daquel, o módulo de proporcionalidade fixado na escritura de transmisión ou, na súa falta, o que resulte de establecer a proporción entre a superficie ou volume das plantas a construír en voo ou subsolo e a total superficie ou volume edificados unha vez construídas aquelas. d. Nos casos de expropiacións forzosas, as porcentaxes anuais contidos no apartado 4 deste artigo aplicaranse sobre a parte do prezo xusto que corresponda ao valor do terreo, salvo que o valor definido no parágrafo a) do apartado 2 anterior fose inferior, en cuxo caso prevalecerá este último sobre o prezo xusto.4. Sobre o valor do terreo no momento do devengo, derivado do disposto nos apartados 2 e 3 anteriores, aplicarase a seguinte porcentaxe anual: a) Período dun até cinco anos: 2,4% b) Período de até dez anos: 2,3% c) Período de até quince anos: 2,2% d) Período de até vinte anos: 2,1% Para determinar a porcentaxe, aplicaranse as regras seguintes: 1.ª O incremento de valor de cada operación gravada polo Imposto determinarase de acordo coa porcentaxe anual fixada polo Concello para o período que comprenda o número de anos ao longo dos que se puxese de manifesto o incremento.2.ª A porcentaxe a aplicar sobre o valor do terreo no momento da devindicación será a resultante de multiplicar a porcentaxe anual aplicable a cada caso concreto polo número de anos ao longo dos cales se puxo de manifesto o incremento do valor.3.ª Para determinar a porcentaxe anual aplicable a cada operación concreta conforme á regra 1.ª e para determinar o número de anos polos que se debe multiplicar a devandita porcentaxe anual conforme á regra 2.ª, só serán considerados os anos completos que integren o período de posta de manifesto do incremento de valor, sen que a tales efectos poidan considerarse as fraccións de anos do devandito período. As porcentaxes anuais fixadas neste apartado poderán ser modificadas polas Leis de Orzamentos Xerais do Estado. O tipo de gravame do imposto será do 15%. A cota íntegra do imposto será o resultado de aplicar á base impoñible o tipo de gravame. A cota líquida do imposto será o resultado de aplicar sobre a cota íntegra, se é o caso, as bonificacións a que se refire o artigo 8 da presente Ordenanza O Imposto devengarase: a) Cando se transmita a propiedade do terreo, xa sexa a título oneroso ou gratuíto, ínter vivos ou mortis causa, na data da transmisión. b) Cando se constitúa ou transmita calquera Dereito Real de goce limitativo do dominio, na data en que teña lugar a constitución ou transmisión. Aos efectos do disposto considerarase como data de transmisión: a) Nos actos ou contratos ínter vivos, a do outorgamento do documento público. b) Cando se trate de documentos privados, a da súa incorporación ou inscrición nun Rexistro Público ou a da súa entrega a un funcionario público por razón do seu oficio. c) Nas transmisións por causa de morte, a do falecemento do causante. d) Nas poxas xudiciais, administrativas ou notariais, tomarase a data do Auto ou Providencia aprobando o seu remate. e) Nas expropiacións forzosas, a data da Acta de ocupación e pago. f) No caso de adxudicación de solares que se efectúen por Entidades urbanísticas a favor de titulares de dereitos ou unidades de aproveitamento distintos dos propietarios orixinariamente achegadores dos terreos, a protocolización da Acta de reparcelamento. Cando se declare ou recoñeza xudicial ou administrativamente por Resolución firme ter lugar a nulidade, rescisión ou resolución do acto ou contrato determinante da transmisión do terreo ou da constitución ou transmisión do Dereito Real de goce sobre o mesmo, o suxeito pasivo terá dereito á devolución do Imposto satisfeito, sempre que devandito acto ou contrato non lle producise efectos lucrativos e que reclame a devolución no prazo de cinco anos desde que a Resolución quedou firme, entendéndose que existe efecto lucrativo cando non se xustifique que os interesados deban efectuar as recíprocas devolucións a que se refire o artigo 1295 do Código Civil. Aínda que o acto ou contrato non producise efectos lucrativos, se a rescisión ou resolución fose declarada por incumprimento das obrigacións do suxeito pasivo do Imposto, non haberá lugar a devolución algunha. Se o contrato queda sen efecto por mutuo acordo das partes contratantes, non procederá a devolución do Imposto satisfeito e considerarase como un acto novo suxeito a tributación. Como tal mutuo acordo estimarase a avinza en acto de conciliación e a simple conformidade coa demanda. Nos actos ou contratos en que medie algunha condición, a súa cualificación farase de acordo ás prescricións contidas no Código Civil. Se fose suspensiva, non se liquidará o Imposto ata que esta sexa cumprida. Se a condición fose resolutoria, esixirase o Imposto desde logo, a reserva, cando a condición sexa cumprida, de facer a oportuna devolución segundo a regra do apartado anterior. As liquidacións do imposto notificaranse integramente aos suxeitos pasivos con indicación do prazo de ingreso e expresión dos recursos procedentes.14.1. Os suxeitos pasivos verán obrigados a presentar ante o Concello correspondente a declaración que determine a ordenanza respectiva, contendo os elementos da relación tributaria imprescindibles para practicar a liquidación procedente (véxase modelo que se achega no Anexo I). 1. Dita declaración deberá ser presentada nos seguintes prazos, a contar desde a data en que se produza o devengo do Imposto: a) Cando se trate de actos ínter vivos, o prazo será de trinta días hábiles. b) Cando se trate de actos por causa de morte, o prazo será de seis meses prorrogables até un ano a solicitude do suxeito pasivo. Á declaración acompañarase o documento no que consten os actos ou contratos que orixinan a imposición.2. Están obrigados a comunicar ao Concello a realización do feito impoñible nos mesmos prazos que os suxeitos pasivos: a) Nos supostos do artigo 9. a) da Ordenanza, sempre que se producisen por negocio xurídico entre vivos, o doante ou a persoa que constitúa ou transmita o Dereito Real de que se trate. b) Nos supostos do artigo 9. b) da Ordenanza, o adquirente ou a persoa a cuxo favor se constitúe ou transmita o Dereito Real de que se trate. As liquidacións do imposto notificaranse integramente aos suxeitos pasivos con indicación do prazo de ingreso e expresión dos recursos procedentes.14.2. Os Notarios estarán obrigados a remitir ao Concello respectivo, dentro da primeira quincena de cada trimestre, relación ou índice comprensivo de todos os documentos por eles autorizados no trimestre anterior, nos que se conteñan feitos, actos ou negocios xurídicos que poñan de manifesto a realización do feito impoñible deste Imposto, con excepción dos actos de última vontade. Tamén estarán obrigados a remitir, dentro do mesmo prazo, relación dos documentos privados comprensivos dos mesmos feitos, actos ou negocios xurídicos, que lles foron presentados para coñecemento ou lexitimación de sinaturas. O prevido neste apartado enténdese sen prexuízo do deber xeral de colaboración establecido na Lei Xeral Tributaria. Na relación ou índice que remitan os Notarios ao Concello, estes deberán facer constar a referencia catastral dos bens inmobles cando dita referencia se corresponda cos que sexan obxecto de transmisión. Os notarios advertirán expresamente aos comparecentes nos documentos que autoricen sobre o prazo dentro do cal están obrigados os interesados a presentar declaración polo imposto e, así mesmo, sobre as responsabilidades en que incorran pola falta de presentación de declaracións. A Administración tributaria poderá por calquera dos medios previstos no artigo 57 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria comprobar o valor dos elementos do feito impoñible. A inspección realizarase segundo o disposto na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións ditadas para o seu desenvolvemento. Nos casos de incumprimento das obrigacións establecidas na presente Ordenanza, de acordo co previsto no artigo 11 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aplicarase o réxime de infraccións e sancións regulado na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións que a complementen e desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, e de acordo co disposto nos Artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade co disposto no artigo 15.1 en concordancia co artigo 59.2 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece o Imposto sobre Construcións, Instalacións e Obras, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal cuxas normas atenden ao previsto nos artigos 100 a 103 do citado texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal. O Imposto sobre Construcións, Instalacións e Obras é un tributo indirecto cuxo feito impoñible está constituído pola realización, dentro do termo municipal, de calquera construción, instalación ou obra para a que se esixa obtención da correspondente licenza de obras ou urbanística, obtívose ou non dita licenza, ou para a que se esixa presentación de declaración responsable ou comunicación previa, sempre que a expedición da licenza ou a actividade de control corresponda ao concello da imposición. Son construcións, instalacións e obras suxeitas ao Imposto todas aquelas cuxa execución implique a realización do feito impoñible definido no artigo anterior. Estará exenta a realización de calquera construción, instalación ou obra da que sexa dono o Estado, a Comunidade Autónoma ou a Entidade Local que, estando suxeita, vaia a ser directamente destinada a estradas, ferrocarrís, portos, aeroportos, obras hidráulicas, saneamento de poboacións e das súas augas residuais, aínda que a súa xestión leve a cabo por Organismos Autónomos, tanto se se trata de obras de investimento novo como de conservación. Son suxeitos pasivos deste Imposto, a título de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas e as Entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que sexan donos da construción, instalación ou obra, sexan ou non propietarios do inmoble sobre o que se realice a construción, instalación ou obra. Aos efectos previstos no parágrafo anterior terá a consideración de dono da construción, instalación ou obra quen soporte os gastos ou o custo que comporte a súa realización Terán a consideración de suxeitos pasivos substitutos do contribuínte quen solicite as correspondentes licenzas ou presenten as correspondentes declaracións responsables ou comunicacións previas ou quen realice as construcións, instalacións ou obras. O substituto poderá esixir do contribuínte o importe da cota tributaria satisfeita A base impoñible deste Imposto está constituída polo custe real e efectivo da construción, instalación u obra, e se entende por tal, a estes efectos, o custe de execución material de aquela. Quedan excluídos da base impoñible o Imposto sobre o Valor Engadido e demais Impostos análogos propios de réximes especiais, as taxas, prezos públicos, prestacións patrimoniais de carácter público local relacionadas coa construción, honorarios de profesionais, o beneficio empresarial do contratista, e calquera outro concepto que non integre estritamente, o custo de execución material. A cota do Imposto será o resultado de aplicar á base impoñible o tipo de gravame que se fixa en 2%. 1.—Establécese unha bonificación do 40 % da cota do imposto a prol das construcións, instalacións ou obras que sexan declaradas de “especial interese ou utilidade municipal” por atoparse en algún dos seguintes casos: a) Obras de conservación e rehabilitación de elementos concretos protexidos na normativa urbanística do Concello. b) Obras nas que concorran circunstancias de fomento do emprego que xustifiquen tal declaración e que obtiveran a cualificación de ILE (Iniciativa Local de Emprego) expedida pola Xunta de Galicia. A declaración de “interese ou utilidade municipal” corresponderá ó Pleno da Corporación por maioría simple. Para poder beneficiarse desta bonificación, os suxeitos pasivos do imposto deberán solicitar ó Pleno da Corporación a declaración de “interese ou utilidade municipal”, no intre de solicita-la correspondente licenza municipal, achegando a documentación que acredite as circunstancias sinaladas nos apartados a) e b) anteriores. Xunto coa solicitude, o suxeito pasivo poderá practicar autoliquidación do imposto, aplicando a bonificación solicitada de forma provisional, e condicionada á obtención da correspondente declaración plenaria de “interese ou utilidade municipal”. 2.—Gozarán dunha bonificación do 30% sobre a cota, as construcións, instalacións ou obras consistentes na instalación de sistemas para o aproveitamento térmico ou eléctrico da enerxía solar para autoconsumo. Non obstante, para o caso de construción de uso residencial, a porcentaxe de bonificación ascenderá ata o 85%. A aplicación desta bonificación estará condicionada a que se acredite que os colectores ou adaptadores dispoñen da correspondente homologación da Administración competente. Non se concederá esta bonificación cando a implantación destes sistemas sexa obrigatoria a teor da normativa específica na materia. Esta bonificación alcanzará exclusivamente á parte de cota correspondente as construcións, instalacións e obras destinadas a dito fin. Para gozar da bonificación, deberá achegarse polo interesado un desglose do presuposto no que se determine razoadamente o custo que supón para a construción, instalación ou obra á que se refire este presuposto 3.—Terán dereito a unha bonificación do 50 % na cota do imposto, as obras destinadas a vivendas de protección oficial, que conten con tal cualificación outorgada pola Xunta de Galicia. Esta bonificación aplicarase sobre a cota resultante de aplicar, no seu caso, a bonificación a que se refire o apartado 1 deste artigo. Esta bonificación ten carácter rogado, e tramitarase previa solicitude do interesado, achegando a documentación acreditativa da cualificación outorgada pola Xunta de Galicia.4.—Terán dereito a unha bonificación do 50 % na cota do imposto, as construcións, instalacións e obras realizadas sobre edificacións existentes, que vaian destinadas ou impliquen a eliminación de barreiras arquitectónicas ou favorezan as condicións de acceso e habitabilidade dos discapacitados. Esta bonificación aplicarase de forma exclusiva sobre o importe da cota que resulte de multiplicar o presuposto de execución material das obras específicamente destinadas á eliminación de barreiras arquitectónicas polo tipo impositivo, e no seu caso, unha vez aplicadas ó devandito importe as bonificacións a que se refiren os apartados anteriores deste artigo. Esta bonificación ten carácter rogado, e tramitarase previa solicitude do interesado, no intre de solicita-la licenza municipal. O Imposto devéñase no momento de iniciarse a construción, instalación ou obra, aínda que non se obtivo a correspondente licenza. Cando se solicite a preceptiva licenza ou se presente a declaración responsable ou a comunicación previa ou cando, non solicitándose, concedido ou denegado aínda aquela ou presentado estas, iníciese a construción, instalación ou obra, practicarase unha liquidación provisional a conta, determinándose a base impoñible: a) En función do Orzamento presentado polo interesado, sempre que o mesmo fora visado polo Colexio Oficial correspondente, cando esto sexa un requisito preceptivo. b) Noutro caso, determinarase en función dos prezos medios, índices ou módulos que figuran como Anexo á Ordenanza Fiscal reguladora da Taxa pola expedición de licencias urbanísticas. Finalizada a construción, instalación ou obra, e tendo en conta o custo real e efectivo da mesma, o Concello, mediante a oportuna comprobación administrativa, modificará a base impoñible anterior practicando a correspondente liquidación definitiva, esixindo ou reintegrando ao suxeito a cantidade que corresponda. A Administración Municipal poderá, por calquera dos medios previstos nos Artigos 57 e 131 e seguintes da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, levar a cabo os procedementos de verificación de datos, comprobación de valores e comprobación limitada. Nos casos de incumprimento das obrigacións establecidas na presente Ordenanza, de acordo co previsto no artigo 11 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aplicarase o réxime de infraccións e sancións regulado na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións que a complementen e desenvolvan. As modificacións que se introduzan na regulación do Imposto, polas Leis de Orzamentos Xerais do Estado ou por calquera outras Leis ou disposicións, e que resulten de aplicación directa, producirán, no seu caso, a correspondente modificación tácita da presente Ordenanza fiscal. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por Prestación do Servizo de Rede de sumidoiros, Tratamento e Depuración de Augas Residuais, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da Taxa regulada por esta Ordenanza: a) A actividade municipal, técnica e administrativa tendente a verificar se se dan as condicións necesarias para autorizar a acometida á rede de sumidoiros municipal. b) A prestación dos servizos de evacuación de excretas, augas pluviais, negras e residuais a través da rede de sumidoiros municipal, así como o seu tratamento e depuración. Non estarán suxeitas á Taxa as leiras derruídas, declaradas ruinosas ou que teñan a condición de solar ou terreo.1. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria que sexan: a) Cando se trate da concesión de licenza de acometida á rede, o propietario, usufructuario ou titular do dominio útil da finca. b) No caso de prestación de servizos do número b) do artigo anterior, os ocupantes ou usuarios das fincas do termo municipal beneficiarios de ditos servizos, calquera que sexa o seu título: propietarios, usufructuarios, habitacionistas ou arrendatarios, incluso ocupantes en precario.2. En todo caso, terá a consideración de suxeito pasivo substituto do ocupante ou usuario das vivendas ou locais o propietario destes inmobles, os que poderán repercutir, no seu caso, as cotas satisfeitas sobre os respectivos beneficiarios do servizo. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Non se admite beneficio tributario algún, salvo a favor do Estado e os demais Entes Públicos territoriais ou institucionais ou como consecuencia do establecido nos Tratados ou Acordos Internacionais A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír desde o momento que se inicie a prestación do servizo suxeito a gravame, entendéndose iniciado: O servizo de evacuación de excretas, augas pluviais, negras e residuais, e a súa depuración ten carácter obrigatorio para todas as leiras do Municipio, que teñan fachadas a rúas, prazas ou vías públicas en que exista sumidoiro e sempre que a distancia entre a rede e a leira non exceda de cen metros, devengarase a taxa aínda cando os interesados non procedan a efectuar a acometida á rede. A xestión, liquidación, inspección e recadación desta Taxa realizarase segundo o disposto na Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria e nas demais leis reguladoras da materia, así como nas disposicións ditadas para o seu desenvolvemento. Os suxeitos pasivos substitutos do contribuínte formularán as declaracións de alta e baixa no censo de suxeitos pasivos da Taxa. No caso de declaración de alta surtirá efectos tributarios no mesmo momento de presentarse a declaración, prorrateándose por meses. No caso de declaración de baixa surtirá efecto a partir da primeira liquidación que se practique. A inclusión inicial no censo farase de oficio unha vez concedida a licenza de acometida á rede. No suposto de licenza de acometida, o contribuínte formulará a oportuna solicitude e os servizos tributarios deste Concello, nese momento, practicarán a liquidación que proceda, que será notificada para o ingreso directo na forma e prazos que sinalan os artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Se se realiza a acometida sen mediar solicitude procederase a liquidar e notificar esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo da apertura do correspondente expediente sancionador por infracción tributaria O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levará a cabo mediante recibos de cobro periódico ]. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. A cantidade a esixir e liquidar por esta taxa obterase por aplicación das seguintes tarifas: — A cota tributaria correspondente á concesión da licenza ou autorización de acometida á rede de sumidoiro consistirá nunha cantidade fixa por cada nova acometida á rede e se esixirá dunha soa vez: — A cota tributaria correspondente á prestación do servizo de rede de sumidoiros, tratamento e depuración de augas residuais, consistirá nunha cantidade fixa: En uso das facultades concedidas polos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, e polo artigo 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade co disposto nos artigos 15 a 19 e 20 a 27 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, este Concello establece a taxa por expedición de documentos administrativos, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao disposto no artigo 57 do citado Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Constitúe o feito impoñible da taxa a actividade administrativa desenvolvida con motivo da tramitación, a instancia de parte, de toda clase de documentos que expida e de expedientes de que entenda a Administración ou as Autoridades municipais. A estes efectos, entenderase tramitada a instancia de parte calquera documentación administrativa que fose provocada polo particular ou redunde no seu beneficio aínda que non mediase solicitude expresa do interesado. Non estarán suxeitos a esta taxa: a.—Os documentos ou certificacións que expida a Administración Municipal a solicitude do Defensor do Pobo, Xuízes, Tribunais de Xustiza, Administracións da Seguridade Social e Tributaria, e outras Administracións ou Organismos Públicos, así como os solicitados por partidos políticos e asociacións sen ánimo de lucro. b.—A expedición de certificacións de convivencia, empadroamento, domicilio e residencia a efectos de viaxe, emitidos a prol de persoas maiores de sesenta e cinco anos, e os que sexan necesarios na tramitación de expedientes de axudas económicas básicas e de necesidade social, previa autorización dos Servizos Sociais Municipais. c.—A expedición de certificacións de residencia a efectos de viaxes emitidos a prol dos alumnos matriculados en centros de ensino, tamén os emitidos para documentar a súa solicitude de matriculación en centros docentes radicados no municipio, e os solicitados por entidades ou asociacións sen ánimo de lucro, con ocasión de viaxes que realicen por razón dos estudios que cursen, ou das actividades que desenrolen. d.—A expedición de certificados de empadroamento, convivencia e de signos externos de riqueza, solicitados por peticionarios de xustiza gratuíta, previa acreditación da necesidade da súa aportación na tramitación de ditos expedientes. Son suxeitos pasivos desta taxa, todas as persoas físicas ou xurídicas e as Entidades que soliciten, provoquen ou en cuxo interese redunde a tramitación do documento ou expediente de que se trate. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei, coa sola excepción dos establecidos nos apartados seguintes: Para o goce desta exención ditarase resolución da Concellaría de Economía e Facenda establecendo o procedemento así como a documentación necesaria que acredite o cumprimento da condición anterior. A cota tributaria determinarase por unha cantidade fixa sinalada segundo a natureza dos documentos ou expedientes a tramitar, de acordo coa tarifa fixada no artigo seguinte. A cota de tarifa corresponde á tramitación completa, en cada instancia, do documento ou expediente de que se trate, desde a súa iniciación ata a súa resolución final, incluída a certificación e notificación ao interesado do Acordo recaído. A taxa a que se refire esta Ordenanza será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devéñase a taxa e nace a obrigación de contribuír cando se presente a solicitude que inicie a tramitación dos documentos e expedientes suxeitos ao Tributo. Ademais, o deveño prodúcese cando teñan lugar as circunstancias que provoquen a actuación municipal de oficio ou cando esta iníciese sen previa solicitude do interesado pero redunde no seu beneficio. A taxa esixirase en réxime de autoliquidación. As cotas aboaranse dunha soa vez, no momento de presentación do escrito de solicitude da tramitación do documento ou expediente, ou ao retirar a certificación ou notificación da resolución se a solicitude non existise ou non for expresa. Os documentos recibidos polos condutos doutros Rexistros Xerais serán admitidos provisionalmente, pero non poderá dárselles curso sen o previo pago dos dereitos, a cuxo fin se requirirá ao interesado para que no prazo de dez días abone as cotas correspondentes, co apercibimiento de que transcorrido devandito prazo sen efectualo, teranse os escritos ou documentos por non presentados e será arquivada a solicitude. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. A cantidade a esixir por esta taxa obterase por aplicación das seguintes tarifas: a) De ata 5 anos de antigüidade 2,11 b) Superior a 5 anos de antigüidade 4,27 c) Relativo ó nº de habitantes dunha sección ou distrito, clasificados polos diversos parámetros: idade, sexo, nivel de instrución, etc. Por cada distrito ou sección e parámetro 4,27 a) De ata 3 anos de antigüidade, por un folio 8,61 b) Por cada folio e/ou ano máis, un recargo de 1,34 a) Relativos ás diversas figuras de planeamento vixente: — DIN A-4 1,34 — DIN A-3 1,78 b) Relativos ó planeamento non vixente: — De ata 3 anos de antigüidade, aplicaráselle o dobre da tarifa sinalada no epígrafe 5. a) — Por cada ano máis de antigüidade, incrementaráselle á tarifa deste epígrafe 5. b), por cada plano 1,34 — Por cada plano 8,62 — Por outros planos superiores a A3 (por plano) 10,36 a) Validación de poder, por cada un 21,66 b) Simple recoñecemento de sinatura 2,50 a) Fotocopias de documentos achegados polos interesados, por cada unha 0,17 b) Compulsa de documentos: — Primeiro folio 1,34 — Por cada un dos restantes folios 0,22 c) Fotocopia de Ordenanzas e Regulamentos, por cada folio 0,17 10.—Solicitude para tomar parte no procedemento de selección e promoción de persoal: a) Para grupos A e B 34,54 b) Para grupos C 25,98 c) Para grupo E 18,81 Ordenanza Fiscal reguladora da Taxa pola expedición de licenzas urbanísticas. En uso das facultades concedidas polos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, e polo artigo 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade co disposto nos artigos 15 a 19 e 20 a 27 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, este Concello establece a taxa por expedición de documentos administrativos, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao disposto no artigo 57 do citado Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Constitúe o feito impoñible desta taxa, a prestación dos servizos técnicos e administrativos previos á concesión ou denegación das licencias, comunicacións previas e declaracións responsables que preceptivamente deban solicitarse do Concello para a execución de calquera clase de construcións, obras ou instalacións dentro do termo municipal, así como a prestación doutros servizos urbanísticos, que se detallan na presente Ordenanza Fiscal Son suxeitos pasivos obrigados ó pagamento dos dereitos e taxas previstas nesta ordenanza, as persoas naturais ou xurídicas solicitantes e/ou titulares da respectiva licenza, comunicación previa, declaración responsable ou documento correspondente. Os solicitantes e/ou titulares da licenza, comunicación previa ou declaración responsable, deberán facer constar na solicitude, se actúan no seu propio nome, ou en representación do contribuínte ou substituto do contribuínte, reflexando, no seu caso, o nome, DNI ou CIF e domicilio fiscal destes últimos. Así mesmo, de conformidade co artigo 23.2. b) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, terán a consideración de substitutos do contribuínte nas taxas establecidas polo outorgamento das licenzas urbanísticas previstas na Normativa sobre chan e ordenación urbana, os construtores e os contratistas das obras Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. De conformidade co establecido no Art.24.3 do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais a cota tributaria polos servizos urbanísticos definidos no artigo 2 da presente Ordenanza Fiscal consistirá, en cada caso, e de acordo cos correspondentes epígrafes deste artigo, en: a) A cantidade resultante de aplicar unha tarifa, b) Unha cantidade fixa sinalada para o efecto, ou c) A cantidade resultante da aplicación conxunta de ambos os procedementos. Así, as cotas a satisfacer resultarán de aplica-los tipos seguintes: A) Licencias de obra, comunicacións previas e declaracións responsables: 1,3% sobre o orzamento da construción, instalación ou obra. B) Licencias de primeira ocupación: 0,5% sobre o orzamento da construción, instalación ou obra. C) Outros servizos e cotas: en función das tarifas seguintes. IMPORTE (euros) 1.—Aliñacións e resantes, por m/l 0,41 2.—Inspección de obras que se practiquen a instancia do titular da licenza ou por imperativo legal ou causa de expediente contradictorio, por unidade 21,00 3.—Inspección de actividades e instalacións, que se practiquen a instancia do titular da licenza ou por imperativo legal, por unidade, 10,87 4.—Licencias de parcelación urbanística ou normalización de terreos, por cada parcela resultante, 45,54 5.—Transmisión de licencias 25,22 6.—Realización polo concello de trámites necesarios ante Organismos Públicos alleos, previos á obtención dunha licenza.16,80 7.—Autorizacións previas en só rústico común 42,07 8.—Solicitude de declaración de ruína 126,32 9.—Por tramitación de licencias para movementos de terras, non incluídos noutros proxectos, por cada m2 de terreo afectado, 0,15 10.—Por colocación de carteis de propaganda, visibles dende a vía pública, por m2 de cartel e ano, 42,10 11.—Por tramitación de proxecto de execución que desenrole un proxecto básico que xa obtivera licenza e, sempre e cando o presuposto de execución coincida co presuposto básico, 42,10 Para o caso no que o presuposto de execución supere o básico, practicarase ademais da liquidación da cota sinalada no parágrafo precedente, liquidación de taxas relativa á diferenza de orzamento, conforme ó disposto no apartado A) deste artigo. Para o caso dos chamados “proxectos reformados” e “obras de reforma”, aplicaranse idénticos criterios ós sinalados no apartado anterior para os proxectos de execución. Para o cálculo das cotas relativas ós apartados A) e B) do artigo 6º, tomarase o importe do presuposto presentado polo interesado, sempre que o mesmo fose visado polo Colexio Oficial correspondente. Noutro caso, servirá de referencia para a determinación da base liquidable, o listado de prezos que figura no Anexo a esta Ordenanza Fiscal. Unha vez nacida a obriga de contribuír, non se verá afectada en modo algún pola denegación da licenza solicitada ou a inexactitude da comunicación previa ou declaración responsable, ou a renuncia ou desestimento do solicitante con posterioridade á súa concesión. Nos casos de renuncia ou desestimento con anterioridade á concesión da licenza, procederá a devolución do 50% da taxa ingresada, sempre que a solicitude de devolución fose presentada antes de que se formule proposta de resolución ó Órgano competente A taxa devéñase cando se inicie a prestación do servizo ou a realización da actividade administrativa. Entenderase producido o inicio da actividade desde o momento da presentación da solicitude ou desde a data en que se inicien de oficio as actuacións administrativas ou técnicas constitutivas do feito impoñible da presente taxa.1. As taxas reguladas nesta ordenanza esixiranse en réxime de liquidación, aprobándose a correspondente liquidación mediante acordo do órgano competente, sendo notificada ao suxeito pasivo para o seu ingreso utilizando os medios de pago e os prazos que sinala a notificación remitida e a Lei Xeral Tributaria. En todo caso, o ingreso da taxa farase con caracter previo ao acordo de resolución do expediente en cuestión.2. No caso de licenzas ou comunicacións previas das obras para rebaixe de bordo de beirarrúas, o titular da licenza deberá depositar fianza por importe de 150,25 euros, que o Concello devolverá no momento no que o bordo sexa reparado e a beirarrúa volva ó seu estado primitivo. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A exacción desta taxa será compatible co Imposto Municipal sobre Construcións, Instalacións e Obras A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. OBRAS MENORES IMPORTE 1. m2 substitución de carpintería 191,05 € 2. Ud. Porta madeira 317,32 € 3. m2 reposición cristais 23,80 € 4. m2 reposición cuberta 31,70 € 5. m2 sollado de terrazo 27,72 € 6. m2 sollado de cemento 13,00 € 7. m2 sollado de parqué 31,70 € 8. ml. Rodapé 7,06 € 9. m2 encintado 11,87 € 10. m2 limpeza paredes de pedra 7,06 € 11. m2 pintura 4,15 € 12. m2 azulexado 19,77 € 13. m2 reboque 9,53 € 14. m2 falso teito 11,87 € 15. m2 mampara 71,36 € 16. m2 impermeabilización 5,55 € 17. ml. de baixante 13,83 € 18. m2 repicado de enfoscados 8,68 € 19. m2 formación de cámara de aire con parede de ladrillo e illamento interior 22,62 € 20. m2 de tabique interior con revestido 15,63 € 21. m2 reixas de seguridade 1.188,38€ 22. m2 picar cales 3,80€ 23. m3 limpeza ou roza de terreos 2,36€ 24. m3 excavación 4,43€ 25. Ud. Punto de luz, enchufe 18,99€ 26. Ud. fosa séptica 991,82€ 27. Ud. pozo de auga 1.190,22 € 28. Ud. lápida 237,96 € 29. Instalación sanitarios: — Bañeira 142,73 € — Lavabo 111,02 € — Bidé 142,73 € — Inodoro 206,25 € — Baño completo 888,69 € 30. ml. De tubería sumidoiro 23,80 € 31. m2 Construción escaleira 119,02 € 32. m2 apertura de oco en parede de ladrillo 19,77 € 33. m2 apertura de oco en parede de pedra 79,26 € VARIOS IMPORTE 34. m2 Toldo 79,26 € 35. m2 Marquesiña 237,96 € 36. ml. Cala 39,60 € 37. Ud. Entrada de carruaxes 23,80 € 38. m2 rótulo opaco saínte 357,04 € 39. m2 rótulo opaco adosado 277,61 € 40. m2 rótulo luminoso saínte 476,08 € 41. m2 rótulo luminoso adosado 436,37 € 42. m2 carteleira publicitaria 35,62 € 43. Ud. Instalación grúa 793,46 € MÓDULOS DE CONSTRUCCIÓN IMPORTE 44. M2 vivenda unifamiliar no rural de menos de 120 m2 476,08 € 45. m2 de chalé de máis de 120 m2 793,47 € 46. m2 edificio de vivendas de P. O. 396,70 € 47. m2 edificio de vivendas libres 714,09 € 48. m2 de nave industrial 158,69 € 49. m2 obras de reforma 158,69 € 50. m2 sotos e locais comerciais 237,96 € 51. Instalación fontanería para auga fría e quente: — vivenda con superficie superior ou igual a 100 m2 753,80 € — vivenda con superficie inferior a 100 m2, reducirase a cantidade anterior conforme á seguinte fórmula: Superficie útil x 608,67 100 52. ud. De acumulador nocturno 595,11 € 53. Instalación interior de gas, por vivenda 198,36 € 54. Acometida xeral de auga 237,96 € PECHES IMPORTE 55. ml. De aramado con postes 14,23 € 56. ml. de bloques de formigón 31,70 € 57. ml. de pedra 63,41 € 58. ml. de outros materiais 27,72 € MURO DE CONTENCION IMPORTE 59. m3 muro contención de formigón 118,98 € 60. m2 muro de contención de pedra 63,41 € CUARTO DE BAÑO IMPORTE 61. m2 construción cuarto de baño 396,70 € GALPONS IMPORTE 62. m2 construción de galpón 158,69 € 63. m2 demolición de muros de peches 39,60 € 64. Outras partidas non previstas neste anexo, valoraranse de acordo cos prezos normais de mercado ou valoracións da Asociación Provincial de Empresarios da Construción (APEC). En uso das facultades contidas polos artigos 133.2 e 142 da Constitución, polo artigo 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade co disposto no artigo 20 en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, este Concello establece a taxa pola prestación dos servizos de ensinanzas especiais nos establecementos docentes do Concello de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da taxa a prestación de ensinanzas especiais nos establecementos docentes do Concello de Gondomar, de conformidade co artigo 20.4. v) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que soliciten ou resulten beneficiadas ou afectadas polos servizos que integran o feito impoñible. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. A contía da taxa verá determinada con arranxo ás tarifas que figuren no anexo desta Ordenanza. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei, coa sola excepción dos establecidos nos apartados seguintes: Para o goce destas exencións ditarase resolución da Concellaría de Economía e Facenda establecendo o procedemento así como a documentación necesaria que acredite o cumprimento da condición anterior. Devéñase a taxa e nace a obrigación de contribuír no momento do inicio da prestación dos servizos ou da realización das actividades. Os importes da matrícula abonaranse no momento de formalizar esta, dentro dos prazos establecidos ó efecto. Procederase á devolución das cotas satisfeitas, no caso de que, por causas non imputables ós administrados, non se prestara o correspondente servizo. Se se realiza a prestación do servizo ou a actividade sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria En todo o relativo á cualificación de infraccións tributarias, así como das sancións que ás mesmas correspondan en cada caso, estarase ao disposto aos artigos 181 e seguintes da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, e as disposicións que a desenvolvan, conforme ao que se establece no artigo 11 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. A cantidade a esixir por esta taxa obterase por aplicación das seguintes tarifas: 1.—ENSINANZA DE MÚSICA NO CONSERVATORIO DE GONDOMAR En uso das facultades concedidas polos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, e polo artigo 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade co disposto nos artigos 15 a 27 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, este Concello establece a taxa por prestación de servizos en instalacións deportivas, casas de baño, duchas, piscinas e outros servizos análogos. Constitúen o feito impoñible da Taxa a prestación dos servizos de Instalacións deportivas, casas de baños, duchas, piscinas, e outros servizos análogos especificados na tarifa. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que soliciten ou resulten beneficiadas ou afectadas polos servizos que integran o feito impoñible. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. A contía da taxa verá determinada con arranxo ás tarifas que figuren no anexo desta Ordenanza. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei, coa sola excepción dos establecidos nos apartados seguintes: Para o goce desta exención ditarase resolución da Concellaría de Economía e Facenda establecendo o procedemento así como a documentación necesaria que acredite o cumprimento da condición anterior Devéñase a taxa e nace a obrigación de contribuír desde o momento en que se solicita a prestación de calquera dos servizos que se regulan nesta Ordenanza. No caso de que se reserve unha pista ou calquera dos elementos definidos no cadro de cotas tributarias, deberá ingresarse no momento da reserva o custo da taxa. Cando se trate de servizos ou actividades cunha liquidación que se poida cuantificar no momento de presenta-la solicitude de prestación, liquidarase nese mesmo momento ou nun momento posterior, pero sempre antes de presta-lo servizo ou de realiza-la actividade. Cando se trate de servizos ou actividades cunha liquidación que non se poida cuantificar no momento de presenta-la solicitude da prestación do servizo ou da realización da actividade, practicarase a liquidación unha vez prestado o servizo ou realizada a actividade. Se considerarán membros da unidade familiar os fillos menores de 18 anos e os menores de 25 que vivan a costa dos seus país (circunstancia esta última que deberá acreditarse documentalmente). Así mesmo os cónxuxes e membros de parellas de feito legalmente inscritas no Rexistro do Concello. Se se realiza a prestación do servizo ou a actividade sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria No caso de “Escolas Deportivas”, cando a inscrición se solicite unha vez comezado o curso, a tarifa poderá reducirse na parte proporcional correspondente ós meses completos xa transcorridos. O Concello poderá esixir o depósito previo dunha fianza para responder das indemnizacións por desperfectos que poidan producirse nas instalacións deportivas, ou calquera outro servizo complementario. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. A cantidade a esixir por esta taxa obterase por aplicación das seguintes tarifas: 1.—ESCOLAS DEPORTIVAS Importe/Curso Completo 1.1.—Importe por curso, de calquera das ensinanzas deportivas impartidas polo Concello: Primeiro membro da unidade familiar 65,76 Segundo membro da unidade familiar 49,29 Terceiro e seguintes membros da unidade familiar 32,82 1.2.—Cursos de Verán 22,30 1.3.—Seguro Obrigatorio de Accidentes 9,85 2.—USO DAS PISTAS E DEMÁIS INSTALACIÓNS Importe por pista/ hora 12,00 Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por Prestación do Servizo de matadoiro, lonxas e mercados, así como a carrexa de carnes se houbera de empregarse dun xeito obrigatorio, e servizos de inspección en materia de abastos, incluída a utilización de medios de pesar e medir, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da taxa a prestación de Servizo de matadoiro, lonxas e mercados, así como a carrexa de carnes se houbera de empregarse dun xeito obrigatorio, e servizos de inspección en materia de abastos, incluída a utilización de medios de pesar e medir no Concello de Gondomar, de conformidade co artigo 20.4. u) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. No caso da prestación do servizo de mercados, a utilización do mercado municipal incluirá: A contratación do subministro individual de auga e electricidade será de conta dos titulares dos postos. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que soliciten ou resulten beneficiadas ou afectadas polos servizos que integran o feito impoñible e que se detallan na tarifa da taxa. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír: A) Cando se trate de servizos non periódicos, no momento de presentar a solicitude de prestación liquidarase e ingresarase a taxa, sempre antes de prestalo servizo ou realizar a actividade. B) Cando se trate de servizos periódicos: practicarase a liquidación única anual ou coa periodicidade que se determine nas tarifas desta taxa. O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levarase a cabo mediante recibos de cobro periódico. As persoas ou entidades interesadas na prestación dos servizos que se citan no artigo terceiro desta ordenanza, deberán presentar solicitude por escrito na que se detalle o tipo de servizo e o lugar para o que se solicita e os demais requisitos que esixa o concello. Unha vez autorizada a prestación do servizo entenderase prorrogado mentres non se presente a declaración de baixa polo interesado, a non ser que se trate de servizos non periódicos. Cando remate a necesidade do servizo periódico, por cambio de propietario, etc., os suxeitos pasivos formularán as declaracións de baixa no padrón da taxa e surtirá efectos no período natural seguinte ó da súa presentación, procedendo a prorratearse por meses. A non presentación da baixa determinará a obriga de continuar aboando a taxa. Se se realiza a prestación do servizo ou a actividade sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. A cantidade a esixir por esta taxa obterase por aplicación das seguintes tarifas: Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por por ocupación de terreos de uso público local con mercancías, materiais de construción, refugallos, valados, puntais, asnillas, andamios e outras instalacións análogas, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Constitúe o feito impoñible da taxa a utilización privativa ou o aprovechamiento do dominio público local con mercancías, materiais de construción, refugallos, valados, puntais, asnillas, andamios e outras instalacións análogas, de conformidade co artigo 20.3. g) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Son suxeitos pasivos desta taxa, todas as persoas físicas ou xurídicas e as Entidades que gocen, utilicen ou aproveiten especialmente o dominio público en beneficio particular, mediante a ocupación de terreos de dominio público local con mercadorías, materiais de construción, cascallos, valos, puntais, asnillas, estadas e outras instalacións análogas. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. Constitúe a base impoñible a superficie ocupada medida en metros cadrados ou metros lineais correspondentes a terreos de uso público, o número de puntais instalados, téndose en conta o tempo de duración do aproveitamento especial. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. A cota tributaria consistirá nunha cantidade fixa sinalada de acordo coas tarifas contidas no anexo desta Ordenanza, atendendo á actividade obxecto do aproveitamento (valoración da utilidade que represente), duración da ocupación, o espazo ocupado (superficie en metros cadrados ou en metros lineais). Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír: C) Cando se trate de servizos non periódicos, no momento de presentar a solicitude de concesión ou autorización do aproveitamento liquidarase e ingresarase a taxa. En todo caso, o ingreso será anterior ao inicio do expediente de concesión ou autorización do aproveitamento interesado. D) Cando se trate de servizos periódicos: practicarase a liquidación única anual ou coa periodicidade que se determine nas tarifas desta taxa. O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levarase a cabo mediante recibos de cobro periódico. As persoas ou entidades interesadas na concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal que se citan no artigo segundo desta ordenanza, deberán presentar solicitude por escrito na que se detalle como mínimo: suxeito pasivo, situación exacta do lugar onde terá lugar a ocupación (plano), superficie a ocupar, tipo de materiais ou instalacións e razóns da ocupación. O Concello, previos os trámites oportunos, autorizará ou non a ocupación. Procederá a devolución das taxas que se esixiron, cando non se realice o seu feito impoñible por causas non imputables ao suxeito pasivo, a tenor do artigo 12 da Lei 8/1989, de 13 de abril, de Taxas e Prezos Públicos Unha vez autorizada a concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal entenderase prorrogada mentres non se presente a declaración de baixa polo interesado, a non ser que se trate de servizos non periódicos. Cando remate o aproveitamento sobre o dominio público municipal, os suxeitos pasivos formularán as declaracións de baixa no padrón da taxa e surtirá efectos no período natural seguinte ó da súa presentación, procedendo a prorratearse por meses. A non presentación da baixa determinará a obriga de continuar aboando a taxa. Se se realiza o aproveitamento ou utilización do dominio público municipal sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria Cando da ocupación do dominio público, poida deducirse razoablemente a posibilidade dalgún dano, o Concello poderá, de acordo co informe dun técnico municipal, fixar unha fianza para responder deses posibles danos. Fianza que será devolta unha vez rematada a ocupación autorizada, e comprobados os danos, no seu caso. En todo caso, a tenor do artigo 24.5 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, cando a utilización privativa ou o aproveitamento especial leve aparellada a destrución ou deterioración do dominio público local, o beneficiario, sen prexuízo do pago da taxa a que houber lugar, estará obrigado ao reintegro do custo total dos respectivos gastos de reconstrución ou reparación e ao depósito previo do seu importe. Se os danos fosen irreparables, a Entidade será indemnizada en contía igual ao valor dos bens destruídos ou ao importe da deterioración dos danados. O Concello non poderá condonar total nin parcialmente as indemnizacións e reintegros a que se refire este apartado. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. As tarifas, para os supostos contemplados no artigo 20.3. g) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, quedan establecidas da maneira seguinte: Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española e polo artigo 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases de Réxime Local, e de conformidade co establecido nos artigos 15 a 19, e 20.4. p) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a taxa pola prestación do servizo de Cemiterio Municipal, que se rexerá polas normas da presente Ordenanza fiscal. Constitúe o feito impoñible da Taxa a prestación dos servizos do Cemiterio Municipal, tales como: ocupación dos panteóns ou sepulturas, de conformidade co previsto no Regulamento de Policía Sanitaria Mortuoria e no Decreto de sanidade mortuoria de Galicia sexan procedentes ou se autoricen a instancia de parte. Están obrigados ao pago da taxa pola utilización do servizo de Cemiterio, en concepto de contribuíntes, as persoas que soliciten ou en cuxo interese redunden os servizos que constitúen o feito impoñible da taxa, entendéndose por tales, as persoas que se beneficien da prestación, e no seu caso, os titulares da autorización concedida. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei, coa sola excepción dos establecidos nos apartados seguintes: Para o goce desta bonificación ditarase resolución da Concellaría de Economía e Facenda establecendo o procedemento así como a documentación necesaria que acredite o cumprimento da condición anterior. A contía da taxa verá determinada con arranxo ás tarifas que figuren no anexo desta Ordenanza. A taxa devéñase e nace a obriga de contribuír cando se inicie a prestación do servizo ou a realización da actividade administrativa. Entenderase producido o inicio da actividade desde o momento da presentación da solicitude ou desde a data en que se inicien de oficio as actuacións administrativas ou técnicas constitutivas do feito impoñible da presente taxa.1.—Os suxeitos pasivos solicitarán a prestación dos servizos de que se trate.2.—As taxas reguladas nesta ordenanza esixiranse en réxime de liquidación, aprobándose a correspondente liquidación mediante acordo do órgano competente, sendo notificada ao suxeito pasivo para o seu ingreso utilizando os medios de pago e os prazos que sinala a notificación remitida e a Lei Xeral Tributaria. En todo caso, o ingreso da taxa farase con caracter previo ao acordo de resolución do expediente en cuestión. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. Concesión administrativa de dereitos Funerarios no Cemiterio de Gondomar, segundo o establecido no Regulamento do Servizo.1º Concesións administrativa de nichos: 570,96 € 2º Transmisión de concesións, unha porcentaxe sobre o importe da concesión: — Por herdanza: 6% Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por por ocupación do dominio público con tendidos, tuberías e galerías para as conducións de enerxía eléctrica, auga, gas ou calquera outro fluído incluídos os postes para liñas, cables, palomillas, caixas de amarre, de distribución ou de rexistro, transformadores, raís, básculas, aparatos para a venda automática e outros análogos, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Constitúe o feito impoñible da taxa a utilización privativa ou o aprovechamiento especial do solo, voo ou subsolo da vía pública ou dominio público municipal, con tendidos, tuberías e galerías para as conducións de enerxía eléctrica, auga, gas ou calquera outro fluído incluídos os postes para liñas, cables, palomillas, caixas de amarre, de distribución ou de rexistro, transformadores, raís, básculas, aparatos para a venda automática e outros análogos que se establezan sobre vías públicas ou outros terreos de dominio público municipal ou voen sobre os mesmos, de conformidade co artigo 20.3. k) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais A taxa é compatible con outros tributos establecidos ou que poidan establecerse por prestación de servizos ou realización de actividades, dos que sexan suxeitos pasivos as mesmas empresas, quedando excluídas, polo pago da taxa, as establecidas ou que poidan establecerse por utilización privativa ou aproveitamento especial. Están obrigados ao pago desta taxa as persoas física e xurídicas, así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, e en concreto: A) Os titulares das empresas explotadoras ou prestadoras de servizos de subministracións que resulten de interese xeral ou afecten á xeneralidade ou a unha parte importante da veciñanza (gas, auga, electricidade, telecomunicacións e outros servizos), que dispoñan ou utilicen redes ou instalacións que discorran polo dominio público municipal ou que estean instaladas, con independencia da titularidade das redes ou as instalacións. A estes efectos incluiranse tamén entre as empresas explotadoras dos devanditos servizos as empresas distribuidoras e comercializadoras dos mesmos. Non se incluirán neste réxime especial de cuantificación da taxa os servizos de telefonía móbil B) Os solicitantes das concesións ou autorizacións das instalacións e os titulares das mesmas. C) Os propietarios dos elementos que ocupen o dominio público municipal. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír: a) Tratándose de novos aproveitamentos, no mesmo momento de solicitar a concesión ou autorización do aproveitamento ou, na súa falta, desde o mesmo momento en que se realice materialmente o aproveitamento real e efectivo. b) Tratándose de aproveitamentos xa autorizados, e en tanto non se solicite a súa baixa, o día primeiro de cada ano natural. Tratándose de empresas explotadoras de subministracións de interese xeral ou que afecten á xeneralidade ou unha parte importante da veciñanza, a taxa devengarase o primeiro día do período impositivo, que coincidirá co ano natural, salvo nos supostos de inicio ou cesamento no uso privativo ou o aproveitamento especial, en que o período impositivo axustarase a estas circunstancias, prorrateándose a cota por trimestres naturais completos. A) Cando se trate de servizos non periódicos, no momento de presentar a solicitude de concesión ou autorización do aproveitamento liquidarase e ingresarase a taxa. En todo caso, o ingreso será anterior ao inicio do expediente de concesión ou autorización do aproveitamento interesado. B) Cando se trate de servizos periódicos: practicarase a liquidación única anual ou coa periodicidade que se determine nas tarifas desta taxa. O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levarase a cabo mediante recibos de cobro periódico. As persoas ou entidades interesadas na concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal que se citan no artigo segundo desta ordenanza, deberán presentar solicitude por escrito na que se detalle como mínimo: suxeito pasivo, situación exacta do lugar onde terá lugar a ocupación (plano) e superficie a ocupar. O Concello, previos os trámites oportunos, autorizará ou non a ocupación. Procederá a devolución das taxas que se esixiron, cando non se realice o seu feito impoñible por causas non imputables ao suxeito pasivo, a tenor do artigo 12 da Lei 8/1989, de 13 de abril, de Taxas e Prezos Públicos Unha vez autorizada a concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal entenderase prorrogada mentres non se presente a declaración de baixa polo interesado, a non ser que se trate de servizos non periódicos. Cando remate o aproveitamento sobre o dominio público municipal, os suxeitos pasivos formularán as declaracións de baixa no padrón da taxa e surtirá efectos no período natural seguinte ó da súa presentación, procedendo a prorratearse por meses. A non presentación da baixa determinará a obriga de continuar aboando a taxa. Se se realiza o aproveitamento ou utilización do dominio público municipal sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria Cando da ocupación do dominio público, poida deducirse razoablemente a posibilidade dalgún dano, o Concello poderá, de acordo co informe dun técnico municipal, fixar unha fianza para responder deses posibles danos. Fianza que será devolta unha vez rematada a ocupación autorizada, e comprobados os danos, no seu caso. En todo caso, a tenor do artigo 24.5 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, cando a utilización privativa ou o aproveitamento especial leve aparellada a destrución ou deterioración do dominio público local, o beneficiario, sen prexuízo do pago da taxa a que houber lugar, estará obrigado ao reintegro do custo total dos respectivos gastos de reconstrución ou reparación e ao depósito previo do seu importe. Se os danos fosen irreparables, a Entidade será indemnizada en contía igual ao valor dos bens destruídos ou ao importe da deterioración dos danados. O Concello non poderá condonar total nin parcialmente as indemnizacións e reintegros a que se refire este apartado. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. De conformidade co disposto no artigo 24.1. c) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, cando se trate de empresas explotadoras de servizos de subministracións que resulten de interese xeral ou afecten á xeneralidade ou a unha parte importante da veciñanza, o importe da presente taxa consistirá, en todo caso, no 1,5% dos ingresos brutos procedentes da facturación que obteñan anualmente, neste termo municipal, as mencionadas empresas. Nos restantes casos a tarifa a aplicar será de 50€/ano por metro cadrado ou fracción. Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por ocupación do dominio público con mesas, cadeiras, tribunas, taboados e outros elementos análogos, con finalidade lucrativa, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da taxa a utilización privativa ou o aprovechamiento do dominio público local con mesas, cadeiras, tribunas, taboados e outros elementos análogos, con finalidade lucrativa, de conformidade co artigo 20.3. l) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que gocen, utilicen ou aproveiten especialmente o dominio público en beneficio particular, mediante a ocupación de terreos de dominio público local con mesas, cadeiras, tribunas, taboados e outros elementos análogos, con finalidade lucrativa. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír: a) Tratándose de novos aproveitamentos, no mesmo momento de solicitar a concesión ou autorización do aproveitamento ou, na súa falta, desde o mesmo momento en que se realice materialmente o aproveitamento real e efectivo. b) Tratándose de aproveitamentos xa autorizados, e en tanto non se solicite a súa baixa, o día primeiro de cada ano natural. A) Cando se trate de servizos non periódicos, no momento de presentar a solicitude de concesión ou autorización do aproveitamento liquidarase e ingresarase a taxa. En todo caso, o ingreso será anterior ao inicio do expediente de concesión ou autorización do aproveitamento interesado. B) Cando se trate de servizos periódicos: practicarase a liquidación única anual ou coa periodicidade que se determine nas tarifas desta taxa. O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levarase a cabo mediante recibos de cobro periódico. As persoas ou entidades interesadas na concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal que se citan no artigo segundo desta ordenanza, deberán presentar solicitude por escrito na que se detalle como mínimo: suxeito pasivo, situación exacta do lugar onde terá lugar a ocupación (plano) e superficie a ocupar. O Concello, previos os trámites oportunos, autorizará ou non a ocupación. Procederá a devolución das taxas que se esixiron, cando non se realice o seu feito impoñible por causas non imputables ao suxeito pasivo, a tenor do artigo 12 da Lei 8/1989, de 13 de abril, de Taxas e Prezos Públicos Unha vez autorizada a concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal entenderase prorrogada mentres non se presente a declaración de baixa polo interesado, a non ser que se trate de servizos non periódicos. Cando remate o aproveitamento sobre o dominio público municipal, os suxeitos pasivos formularán as declaracións de baixa no padrón da taxa e surtirá efectos no período natural seguinte ó da súa presentación, procedendo a prorratearse por meses. A non presentación da baixa determinará a obriga de continuar aboando a taxa. Se se realiza o aproveitamento ou utilización do dominio público municipal sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria Cando da ocupación do dominio público, poida deducirse razoablemente a posibilidade dalgún dano, o Concello poderá, de acordo co informe dun técnico municipal, fixar unha fianza para responder deses posibles danos. Fianza que será devolta unha vez rematada a ocupación autorizada, e comprobados os danos, no seu caso. En todo caso, a tenor do artigo 24.5 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, cando a utilización privativa ou o aproveitamento especial leve aparellada a destrución ou deterioración do dominio público local, o beneficiario, sen prexuízo do pago da taxa a que houber lugar, estará obrigado ao reintegro do custo total dos respectivos gastos de reconstrución ou reparación e ao depósito previo do seu importe. Se os danos fosen irreparables, a Entidade será indemnizada en contía igual ao valor dos bens destruídos ou ao importe da deterioración dos danados. O Concello non poderá condonar total nin parcialmente as indemnizacións e reintegros a que se refire este apartado. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. As tarifas, para os supostos contemplados no artigo 20.3. l) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, quedan establecidas da maneira seguinte: CONCEPTO IMPORTE ANUAL Por mesas e asentos ata 5 mesas 8,05 € /mesa con catro asentos Máis de 5 mesas 9,66 € /mesa con catro asentos Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por ocupación do dominio público por instalación de quioscos na vía pública, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da taxa a utilización privativa ou o aprovechamiento do dominio público local por instalación de quioscos na vía pública, de conformidade co artigo 20.3. m) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que gocen, utilicen ou aproveiten especialmente o dominio público en beneficio particular, mediante a ocupación de terreos de dominio público local por instalación de quioscos na vía pública. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír: a) Tratándose de novos aproveitamentos, no mesmo momento de solicitar a concesión ou autorización do aproveitamento ou, na súa falta, desde o mesmo momento en que se realice materialmente o aproveitamento real e efectivo. b) Tratándose de aproveitamentos xa autorizados, e en tanto non se solicite a súa baixa, o día primeiro de cada ano natural. A) Cando se trate de servizos non periódicos, no momento de presentar a solicitude de concesión ou autorización do aproveitamento liquidarase e ingresarase a taxa. En todo caso, o ingreso será anterior ao inicio do expediente de concesión ou autorización do aproveitamento interesado. B) Cando se trate de servizos periódicos: practicarase a liquidación única anual ou coa periodicidade que se determine nas tarifas desta taxa. O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levarase a cabo mediante recibos de cobro periódico. As persoas ou entidades interesadas na concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal que se citan no artigo segundo desta ordenanza, deberán presentar solicitude por escrito na que se detalle como mínimo: suxeito pasivo, situación exacta do lugar onde terá lugar a ocupación (plano) e superficie a ocupar. O Concello, previos os trámites oportunos, autorizará ou non a ocupación. Procederá a devolución das taxas que se esixiron, cando non se realice o seu feito impoñible por causas non imputables ao suxeito pasivo, a tenor do artigo 12 da Lei 8/1989, de 13 de abril, de Taxas e Prezos Públicos Unha vez autorizada a concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal entenderase prorrogada mentres non se presente a declaración de baixa polo interesado, a non ser que se trate de servizos non periódicos. Cando remate o aproveitamento sobre o dominio público municipal, os suxeitos pasivos formularán as declaracións de baixa no padrón da taxa e surtirá efectos no período natural seguinte ó da súa presentación, procedendo a prorratearse por meses. A non presentación da baixa determinará a obriga de continuar aboando a taxa. Se se realiza o aproveitamento ou utilización do dominio público municipal sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria Cando da ocupación do dominio público, poida deducirse razoablemente a posibilidade dalgún dano, o Concello poderá, de acordo co informe dun técnico municipal, fixar unha fianza para responder deses posibles danos. Fianza que será devolta unha vez rematada a ocupación autorizada, e comprobados os danos, no seu caso. En todo caso, a tenor do artigo 24.5 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, cando a utilización privativa ou o aproveitamento especial leve aparellada a destrución ou deterioración do dominio público local, o beneficiario, sen prexuízo do pago da taxa a que houber lugar, estará obrigado ao reintegro do custo total dos respectivos gastos de reconstrución ou reparación e ao depósito previo do seu importe. Se os danos fosen irreparables, a Entidade será indemnizada en contía igual ao valor dos bens destruídos ou ao importe da deterioración dos danados. O Concello non poderá condonar total nin parcialmente as indemnizacións e reintegros a que se refire este apartado. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. As tarifas, para os supostos contemplados no artigo 20.3. m) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, quedan establecidas da maneira seguinte: CONCEPTO IMPORTE ANUAL QUIOSCOS, dedicados á venda de bebidas alcohólicas Cafés, refrescos, etc., así como os dedicados á venda de Prensa, libros, tabacos, lotería, quincallada, etc. Por m2 ou fracción 48,32 € Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por Prestación do Servizo de inmobilización, retirada e depósito de vehículos, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da taxa a prestación de Servizo de inmobilización, retirada e depósito de vehículos, de conformidade co artigo 20.4. z) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. O Servizo de inmobilización, retirada e depósito de vehículos incluirá: a) A retirada, traslado e depósito de vehículos da vía pública, de conformidade co artigo 71 do Real Decreto Lexislativo 339/1990, do 2 de marzo, sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade víal, Regulamento Xeral de Circulación e normas regulamentarias municipais. b) A inmobilización por procedementos mecánicos, de vehículos na vía pública, de conformidade co artigo 70 do Real Decreto Lexislativo 339/1990 do 2 de marzo, Regulamento Xeral de Circulación e normas regulamentarias municipais. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, os condutores do vehículo obxecto do servizo. Non estarán suxeitos a esta taxa: a) Os propietarios de vehículos que xustifiquen que lles foron roubados, o que deberán acreditar aportando copia ou fotocopia compulsada da correspondente denuncia por roubo, e sempre que a devandita denuncia fora tramitada ante a autoridade competente antes da data de inmobilización ou retirada do vehículo da vía pública. b) Os propietarios de vehículos trasladados de lugar ou inmobilizados por estar estacionados no itinerario ou espazo que vaia a ser ocupado por unha comitiva, desfile ou actividade de relieve debidamente autorizada, ou por ser necesario para a reparación e limpeza da vía pública, sempre que se xustifique que a sinalización do itinerario ou estacionamento prohibido temporal, non se fixo coa antelación suficiente para ter coñecemento de tal circunstancia. c) Os vehículos retirados ó depósito municipal ou lugar habilitado ó efecto, por causa de accidente, non devengarán a taxa por retirada e traslado. Respecto da taxa por permanencia no depósito, esta empezará a ser efectiva a partir do día seguinte ó da notificación da situación do vehículo, que será realizada pola Policía Municipal, no prazo máximo de quince días. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En todo caso, o titular que figure no permiso de circulación do mesmo será responsable subsidiario do pago da taxa. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devéngase a presente taxa e nace a obriga de contribuír no momento en que se inicie a prestación dos servizos a que se refire o artigo 3 desta Ordenanza, entendéndose por tal, o momento da inmobilización ou enganche material do vehículo para o seu traslado. O pago da Taxa efectuarase con anterioridade á recollida do vehículo do depósito municipal ou lugar habilitado ó efecto, ou, no seu caso, antes de producirse o desenganche do vehículo transportador, se estivese en fase de traslado ó depósito. Para o cobro, utilizarase o modelo anexo a esta Ordenanza por duplicado (para o suxeito pasivo e para o depositario) debidamente cumprimentado. No caso de que a recadación se realice en efectivo, esta deberá ser ingresada nas contas bancarias do Concello indicando o concepto (retirada de vehículo matrícula _____) e o nome do suxeito pasivo. A esixencia da Taxa que regula esta Ordenanza será compatible co pago das sancións ou multas que procedan por infracción simultánea de normas de circulación ou de policía urbana. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. A cantidade a esixir por esta taxa obterase por aplicación das seguintes tarifas: 1.—Por inmobilización de vehículos con procedementos mecánicos: 1.1.—De vehículos de menos de 4 rodas 7,29 1.2.—Turismos 12,22 1.3.—Vehículos pesados 15,14 2.—Por enganche a vehículo transportador ou grúa: 2.1.—De vehículos de menos de 4 rodas 13,34 2.2.—Turismos 26,80 2.3.—Vehículos pesados 45,14 3.—Por enganche e traslado: 3.1.—De vehículo de menos de 4 rodas 66,68 3.2.—Turismos 77,73 3.3.—Vehículos pesados 111,17 4.—Por permanencia do vehículo no depósito municipal (en €./día): 4.1.—De vehículo de menos de 4 rodas 2,41 4.2.—Turismos 4,83 4.3.—Vehículos pesados 7,29 Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por ocupación do dominio público por instalación de postos, barracas, casetas de venda, espectáculos, atraccións ou recreo, así como industrias na rúa e ambulantes e rodaxe cinematográfica, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da taxa a utilización privativa ou o aprovechamiento do dominio público local por instalación de postos, barracas, casetas de venda, espectáculos, atraccións ou recreo, así como industrias na rúa e ambulantes e rodaxe cinematográfica, de conformidade co artigo 20.3. n) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que gocen, utilicen ou aproveiten especialmente o dominio público en beneficio particular, mediante a ocupación de terreos de dominio público local por instalación de postos, barracas, casetas de venda, espectáculos, atraccións ou recreo, así como industrias na rúa e ambulantes e rodaxe cinematográfica. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír: a) Tratándose de novos aproveitamentos, no mesmo momento de solicitar a concesión ou autorización do aproveitamento ou, na súa falta, desde o mesmo momento en que se realice materialmente o aproveitamento real e efectivo. b) Tratándose de aproveitamentos xa autorizados, e en tanto non se solicite a súa baixa, o día primeiro de cada ano natural. A) Cando se trate de servizos non periódicos, no momento de presentar a solicitude de concesión ou autorización do aproveitamento liquidarase e ingresarase a taxa. En todo caso, o ingreso será anterior ao inicio do expediente de concesión ou autorización do aproveitamento interesado. B) Cando se trate de servizos periódicos: practicarase a liquidación única anual ou coa periodicidade que se determine nas tarifas desta taxa. O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levarase a cabo mediante recibos de cobro periódico. As persoas ou entidades interesadas na concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal que se citan no artigo segundo desta ordenanza, deberán presentar solicitude por escrito na que se detalle como mínimo: suxeito pasivo, situación exacta do lugar onde terá lugar a ocupación (plano) e superficie a ocupar. O Concello, previos os trámites oportunos, autorizará ou non a ocupación. Procederá a devolución das taxas que se esixiron, cando non se realice o seu feito impoñible por causas non imputables ao suxeito pasivo, a tenor do artigo 12 da Lei 8/1989, de 13 de abril, de Taxas e Prezos Públicos Unha vez autorizada a concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal entenderase prorrogada mentres non se presente a declaración de baixa polo interesado, a non ser que se trate de servizos non periódicos. Cando remate o aproveitamento sobre o dominio público municipal, os suxeitos pasivos formularán as declaracións de baixa no padrón da taxa e surtirá efectos no período natural seguinte ó da súa presentación, procedendo a prorratearse por meses. A non presentación da baixa determinará a obriga de continuar aboando a taxa. Se se realiza o aproveitamento ou utilización do dominio público municipal sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria Cando da ocupación do dominio público, poida deducirse razoablemente a posibilidade dalgún dano, o Concello poderá, de acordo co informe dun técnico municipal, fixar unha fianza para responder deses posibles danos. Fianza que será devolta unha vez rematada a ocupación autorizada, e comprobados os danos, no seu caso. En todo caso, a tenor do artigo 24.5 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, cando a utilización privativa ou o aproveitamento especial leve aparellada a destrución ou deterioración do dominio público local, o beneficiario, sen prexuízo do pago da taxa a que houber lugar, estará obrigado ao reintegro do custo total dos respectivos gastos de reconstrución ou reparación e ao depósito previo do seu importe. Se os danos fosen irreparables, a Entidade será indemnizada en contía igual ao valor dos bens destruídos ou ao importe da deterioración dos danados. O Concello non poderá condonar total nin parcialmente as indemnizacións e reintegros a que se refire este apartado. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. As tarifas, para os supostos contemplados no artigo 20.3. n) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, quedan establecidas da maneira seguinte: En uso das facultades concedidas polos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, e polo artigo 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade co disposto nos artigos 15 a 19 e 20 a 27 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, este Concello establece a taxa pola expedición de licenza, comunicación previa e declaracións responsables relativas a actividades e aperturas de establecementos, cuxas normas atenden ao disposto no artigo 57 do citado Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais.1.—Constitúe o feito impoñible da taxa, a actividade municipal, tanto técnica como administrativa, tendente a verificar si os establecementos industriais, mercantís e de servizos, reúnen as condicións de tranquilidade, sanidade e salubridade, medioambientais e calesquera outras esixidas polas correspondentes normativas sectoriais, ordenanzas e regulamentos municipais ou xerais para o seu normal funcionamento.2.—A realización do feito impoñible terá lugar pola prestación dos servizos técnicos e administrativos que se orixinen pola solicitude do suxeito pasivo ou como consecuencia da actividade inspectora municipal, nos casos nos que se descubra a existencia de actividades que non estén plenamente amparadas pola correspondente licenza ou non se axusten á comunicación previa ou declaración responsable correspondente.3.—A tal efecto, estarán suxeitos a esta Taxa: a) A primeira instalación dun establecemento ou actividade industrial, comercial, profesional ou de servizos. b) A ampliación da actividade e/ou superficie de establecementos con licenza de apertura ou comunicación previa/declaración responsable, aínda que continúe o mesmo titular. c) Reforma ou calquera alteración que se leve a cabo no establecemento e que afecte ás condicións sinaladas no número 1 deste artigo, esixindo nova verificación das mesmas. d) O cambio de titularidade ou razón social permanecendo invariable a actividade.4.—Ós efectos desta taxa entenderase por establecemento toda edificación, instalación ou recinto cuberto ou ó aire libre, estea ou non aberto ó público, destinado a calquera uso distinto ó de vivenda, onde habitual ou temporalmente se exerce ou se vaia exercer calquera actividade empresarial fabril, industrial ou artesán, da construción, comercial ou de servizos, ou complementaria das anteriores, que requira a obtención de licenza municipal, comunicación previa ou declaración responsable para a súa apertura ou funcionamento, en virtude de norma xurídica. Enténdese por actividade complementaria, aquela que teña relación coa actividade principal de xeito que lle proporcione beneficios ou aproveitamento, aínda que non se adique ao seu exercizo, así mesmo as delegacións ou sucursais de entidades xurídicas, oficinas, despachos ou estudios.1.—Son suxeitos pasivos contribuíntes as persoas físicas e xurídicas e as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, titulares da actividade que se pretende desenvolver ou, se é o caso, desenvolta en calquera establecemento industrial ou mercantil en xeral.2.—Terán a consideración de substitutos do contribuínte, os propietarios dos devanditos establecementos, os cales poderán repercutir, se é o caso, as cotas satisfeitas sobre os usuarios de aqueles, beneficiarios do servizo ou actividade. Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota total a satisfacer será o resultado de sumar unha cota de tarifa, en función do tipo de actividade, máis un recargo adicional en función da extensión en metros cadrados do establecemento dedicado á actividade de que se trate, segundo a definición establecida para o mesmo no apartado 4 do artigo 2º. A cota de tarifa e o recargo de superficie serán os que se definen no Anexo a esta Ordenanza 1.-Devéngase a taxa e nace a obriga de contribuír, cando se inicie a actividade municipal que constitúe o feito impoñible. A estes efectos entenderase iniciada a actividade na data de presentación da oportuna solicitude de licenza de apertura, comunicación previa ou declaración responsable, se o suxeito pasivo a formulase expresamente.2.—Cando a apertura tivera lugar sen a obtención previa da licenza/comunicación previa ou declaración responsable, a taxa devengarase cando se inicie efectivamente a actividade municipal conducente a determinar si o establecemento reúne ou non as condicións esixibles, sen prexuízo da iniciación dun expediente administrativo que poida instruírse para autorizar a apertura do establecemento ou decretar o seu peche, se a mesma non fora autorizable ou non se axustase á normativa vixente.3.—A obriga de contribuír, unha vez nacida, non se verá afectada, de ningún modo, pola denegación da licenza/comunicación previa solicitada ou pola concesión desta condicionada á modificación das condicións do establecemento.4.—Ata tanto non recaiga acordo ou resolución municipal sobre a concesión da licenza ou informe sobre a comunicación previa ou declaración responsable, os interesados poderán desistir ou renunciar expresamente a esta. Neste caso, se procederá a liquidar a taxa segundo a seguinte contía: — O 50 %, cando o desestimento ou renuncia se presente despois de que os servizos técnicos do concello practicaran as pertinentes inspeccións e se emitira o correspondente informe. No caso de Actividades calificadas como molestas, insalubres, nocivas ou perigosas, cando a renuncia ou desestimento se produza antes de solicitar os informes sectoriais preceptivos. No caso de que o desestimento ou renuncia se presente antes de que por parte do concello se realizara ningunha actuación conducente ó outorgamento da licenza, non se liquidará taxa algunha.1.-As persoas interesadas en iniciar unha actividade ou apertura de establecemento, presentarán previamente, no rexistro xeral, a oportuna solicitude de licenza ou comunicación previa ou declaración responsable, con especificación da actividade ou actividades a desenvolver no local, acompañada da documentación que complete a súa petición.2.—Si despois de formulada a solicitude de licenza, comunicación previa ou declaración responsable relativa a dita actividade se variase ou ampliase a actividade a desenvolver no establecemento, ou se ampliase o local inicialmente previsto, estas modificacións deberán comunicarse á Administración Municipal co mesmo detalle e alcance que se esixen na declaración prevista no número anterior.3.—As taxas reguladas nesta ordenanza esixiranse en réxime de liquidación, aprobándose a correspondente liquidación mediante acordo do órgano competente, sendo notificada ao suxeito pasivo para o seu ingreso utilizando os medios de pago e os prazos que sinala a notificación remitida e a Lei Xeral Tributaria. En todo caso, o ingreso da taxa farase con caracter previo ao acordo de resolución do expediente en cuestión.1.—Os traslados de locais terán unha redución sobre a cota resultante, do 50 % da mesma.2.—No caso de licenzas/comunicacións previas/declaracións responsables para a ampliación de actividade, ós efectos de cálculo do recargo de superficie, considerase so a superficie en m2 que supón tal ampliación.3.—Tratándose dun cambio de actividade, aínda que continúe o mesmo titular, considérase toda a superficie do local.4.—Nos traslados motivados por unha situación de emerxencia por derribo forzoso, afundimento, incendio, etc., aplicarase unha bonificación do 80 % da Tarifa resultante, polo outorgamento de licenza ou comunicación previa para a apertura dun local que sustituia temporalmente o local titular. Unha vez reparado e reconstruído o devandito local titular, e sempre que sexa para a mesma actividade, a licenza de apertura ou comunicación previa do mesmo non devengará nova Taxa. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. Cota de Tarifa Importe (en €) — Actividades sometidas a comunicación previa declaración responsable Só tributarán por recargo de ou superficie — Actividades sometidas a licenza de apertura 761,50 — Actividades que requiran declaración de incidencia u avaliación de Impacto Ambiental, ou autorización ambiental integrada 1.122,84 — Actividades temporais ou eventuais 122,27 — Bancos, Caixas de Aforros e demais Entidades financeiras que se instalen dentro do termo municipal, só tributarán por cota de tarifa sin que lles sexa de aplicación o recargo de superficie 9.538,76 Importe fixo: 244,54 €, Ata 25 m2: Importe fixo De 25 ata 50 m2: O importe fixo máis 6,08 € por cada m2 que exceda de 25 De 50 ata 100 m2: O importe do tramo anterior máis 3,65 € por cada m2 que exceda de 50 De 100 ata 200 m2: O importe do tramo anterior máis 2,42 € por cada m2 que exceda de 100 De 200 ata 500 m2: O importe do tramo anterior máis 1,83 € por cada m2 que exceda de 200 De máis de 500 m2: O importe do tramo anterior máis 1,24 € por cada m2 que exceda de 500 Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española, nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime Local, e de conformidade ao disposto no artigo 20.4. r) en relación cos artigos 15 a 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, establece a Taxa por ocupación do dominio público por entradas de vehículos a través das beirarrúas e reservas de vía pública para aparcamento exclusivo, parada de vehículos, carga e descarga de mercadorías de calquera clase e outros usos similares, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, cuxas normas atenden ao previsto no artigo 57 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. A presente Ordenanza será de aplicación en todo o termo municipal de Gondomar. Constitúe o feito impoñible da taxa a utilización privativa ou o aprovechamiento do dominio público local por entradas de vehículos a través das beirarrúas e reservas de vía pública para aparcamento exclusivo, parada de vehículos, carga e descarga de mercadorías de calquera clase e outros usos similares, de conformidade co artigo 20.3. h) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Son suxeitos pasivos, en concepto de contribuíntes, as persoas físicas ou xurídicas así como as entidades a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que gocen, utilicen ou aproveiten especialmente o dominio público en beneficio particular, mediante a ocupación de terreos de dominio público local por entradas de vehículos a través das beirarrúas e reservas de vía pública para aparcamento exclusivo, parada de vehículos, carga e descarga de mercadorías de calquera clase e outros usos similares. Terán a consideración de substitutos do contribuínte por esta taxa, os propietarios das leiras e locais a que dean acceso as entradas de vehículos, quen poderá repercutir no seu caso as cotas sobre os respectivos beneficiarios Responderán dá débeda tributaria os debedores principais xunto a outras persoas ou entidades. A estes efectos consideraranse debedores principais os obrigados tributarios do apartado 2 do artigo 35 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. Salvo precepto legal expreso en contrario, a responsabilidade será sempre subsidiaria. En relación á responsabilidade solidaria e subsidiaria da débeda tributaria estarase ao establecido nos artigos 42 e 43, respectivamente, da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria. De conformidade co disposto no artigo 9 del R. D. L.2/2004 non se recoñece beneficio tributario ningún, salvo os que sexan consecuencia do establecido nos tratados ou acordos internacionais, ou os expresamente previstos en normas con rango de Lei. A cota desta Taxa será a que figura no anexo desta Ordenanza. Devengarase a Taxa e nace a obriga de contribuír: a) Tratándose de novos aproveitamentos, no mesmo momento de solicitar a concesión ou autorización do aproveitamento ou, na súa falta, desde o mesmo momento en que se realice materialmente o aproveitamento real e efectivo. b) Tratándose de aproveitamentos xa autorizados, e en tanto non se solicite a súa baixa, o día primeiro de cada ano natural. C) Cando se trate de servizos non periódicos, no momento de presentar a solicitude de concesión ou autorización do aproveitamento liquidarase e ingresarase a taxa. En todo caso, o ingreso será anterior ao inicio do expediente de concesión ou autorización do aproveitamento interesado. D) Cando se trate de servizos periódicos: practicarase a liquidación única anual ou coa periodicidade que se determine nas tarifas desta taxa. O cobro da taxa farase mediante Lista Cobratoria, por recibos tributarios, no período de cobranza que o Concello determine, expoñéndose dita lista cobratoria nos prazos, lugares e medios previstos pola Lexislación, a efectos de reclamacións polas interesados/Cotas establecidas e a recadación levarase a cabo mediante recibos de cobro periódico. As persoas ou entidades interesadas na concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal que se citan no artigo segundo desta ordenanza, deberán presentar solicitude por escrito na que se detalle como mínimo: suxeito pasivo, situación exacta do lugar onde terá lugar a ocupación (plano) e superficie a ocupar. O Concello, previos os trámites oportunos, autorizará ou non a ocupación. Procederá a devolución das taxas que se esixiron, cando non se realice o seu feito impoñible por causas non imputables ao suxeito pasivo, a tenor do artigo 12 da Lei 8/1989, de 13 de abril, de Taxas e Prezos Públicos Unha vez autorizada a concesión ou autorización do aproveitamento sobre o dominio público municipal entenderase prorrogada mentres non se presente a declaración de baixa polo interesado, a non ser que se trate de servizos non periódicos. Cando remate o aproveitamento sobre o dominio público municipal, os suxeitos pasivos formularán as declaracións de baixa no padrón da taxa e surtirá efectos no período natural seguinte ó da súa presentación, procedendo a prorratearse por meses. A non presentación da baixa determinará a obriga de continuar aboando a taxa. Se se realiza o aproveitamento ou utilización do dominio público municipal sen mediar solicitude, liquidarase e notificarase a taxa cando se detecte esta situación, esixíndose o ingreso nos prazos previstos nos artigos 60 e 62 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, sen prexuízo de abri-lo oportuno expediente sancionador por infracción tributaria Cando da ocupación do dominio público, poida deducirse razoablemente a posibilidade dalgún dano, o Concello poderá, de acordo co informe dun técnico municipal, fixar unha fianza para responder deses posibles danos. Fianza que será devolta unha vez rematada a ocupación autorizada, e comprobados os danos, no seu caso. En todo caso, a tenor do artigo 24.5 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, cando a utilización privativa ou o aproveitamento especial leve aparellada a destrución ou deterioración do dominio público local, o beneficiario, sen prexuízo do pago da taxa a que houber lugar, estará obrigado ao reintegro do custo total dos respectivos gastos de reconstrución ou reparación e ao depósito previo do seu importe. Se os danos fosen irreparables, a Entidade será indemnizada en contía igual ao valor dos bens destruídos ou ao importe da deterioración dos danados. O Concello non poderá condonar total nin parcialmente as indemnizacións e reintegros a que se refire este apartado. En todo o referente a infraccións e sancións, será de aplicación a Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, en concreto os artigos 181 e seguintes, e as disposicións que a desenvolvan. A presente Ordenanza, aprobada polo Pleno do Concello de Gondomar, entrará en vigor no momento da súa publicación integra no Boletín Oficial da Provincia e comezará a aplicarse a partir do 1 de xaneiro de ano seguinte a da súa publicación, permanecendo en vigor até a súa modificación ou derrogación expresa. As tarifas, para os supostos contemplados no artigo 20.3. h) do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, quedan establecidas da maneira seguinte: CONCEPTO IMPORTE ANUAL (€) 1. Entrada de vehículos (vados): — Por cada entrada individual cun ancho de ata 3 metros 30,68 — Por cada metro lineal ou fracción que exceda de 3 metros 24,55 — Por cada entrada colectiva cun ancho de ata 3 metros 61,36 — Por cada metro lineal ou fracción que exceda de 3 metros 36,82 2. Reservas de aparcamento: — Reserva de ocupación na vía pública, para aparcamento de Turismos, carga e descarga, e outros usos similares, por Cada metro lineal ou fracción 24,55 — Resevas de aparcamento de taxis, por vehículo 24,55 — Reservas de aparcamento exclusivo de autobuses e camións, por cada metro lineal ou fracción 36,82 SEGUNDO.—As precedentes modificacións, entrarán en vigor o mesmo día da publicación do presente edicto no Boletín Oficial da Provincia, permanecendo en vigor ata a súa modificación ou derogación expresas. TERCEIRO.—Contra o presente acordo, conforme o artigo 19 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo, poderase interpoñer recurso contencioso-administrativo. En Gondomar, a 11 de decembro de 2015.—O Concelleiro Delegado de Economía e Facenda, Pauliño del Río Iglesias.