24/05/2022 | Administración LocalMunicipal
Cee
Aprobación definitiva da ordenanza fiscal reguladora do imposto sobre o incremento do valor dos terreos de natureza urbana. Expte.2022/g016/000002

ANUNCIO O Pleno do Concello de Cee, na sesión ordinaria realizada o día 25 de marzo de 2022, acordou a aprobación inicial da ORDENANZA FISCAL REGULADORA DO IMPOSTO SOBRE O INCREMENTO DO VALOR DOS TERREOS DE NATUREZA URBANA. O expediente someteuse ao trámite de información pública polo prazo de trinta días hábiles a contar desde o día seguinte da inserción do anuncio de aprobación inicial no Boletín Oficial da Provincia, para que os interesados puidesen examinar o expediente e presentar as reclamacións que estimen oportunas. Durante o prazo de información pública non se presentaron reclamacións ou suxestións, polo que se considera aprobado definitivamente o acordo plenario referido. Publícase, a continuación, o texto íntegro da Ordenanza para os efectos da súa entrada en vigor. ORDENANZA FISCAL REGULADORA DO IMPOSTO SOBRE O INCREMENTO DO VALOR DOS TERREOS DE NATUREZA URBANA Artigo 1.- Fundamento legal e ámbito de aplicación No uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española e consonte os artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das Bases do Réxime Local, así como de conformidade co disposto no artigo 15, en concordancia co artigo 59.2, do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo, establecese o Imposto sobre o Incremento de Valor dos Terreos de Natureza Urbana, que se rexerá por medio de Ordenanza fiscal, elaborada conforme as normas xerais do imposto contempladas nos artigos 104 a 110 do citado Texto Refundido da Lei reguladora das Facendas Locais. Artigo 2.- Natureza do Imposto O Imposto sobre o Incremento de Valor dos Terreos de Natureza Urbana é un tributo directo, de exacción potestativa nas administracións locais e que non ten carácter periódico. Artigo 3.- Feito impoñible Constitúe o feito impoñible deste imposto, o incremento de valor que experimenten os terreos que deban ter a consideración de urbanos, a efectos do Imposto de Bens Inmobles e se poña de manifesto a consecuencia da transmisión da propiedade dos terreos por calquera título ou da constitución ou transmisión de calquera dereito real de goce, limitativo do dominio, sobre os referidos terreos. Estará así mesmo suxeito a este imposto, o incremento de valor que experimenten os terreos integrados nos bens inmobles de características especiais (BICES) tamén a efectos do Imposto de Bens Inmobles. Considerarase suxeito ao imposto, o incremento de valor producido por toda clase de transmisións, calquera que sexa a forma que revistan. A título exemplificativo: – Contratos de compravenda, doazón, permuta, dación en pago, retractos convencional e legal, transacción – Negocios xurídicos mortis causa, a saber: sucesión testada e intestada. – Alleamento en poxa pública e expropiación forzosa – Achegas de terreos e inmobles urbanos a unha sociedade e as adxudicacións ao disolverse. – Actos de constitución e transmisión de dereitos reais, tales como usufrutos, censos, usos e habitación, dereitos de superficie. As transmisións cuxo incremento se poña de manifesto nun período inferior a 1 ano tamén se someten ao gravame deste imposto. Artigo 4.- Terreos de natureza urbana O Texto Refundido da Lei do Catastro Inmobiliario, aprobado por Real Decreto Lexislativo 1/2004, do 5 de marzo, prevé a clasificación do chan. Para estes efectos, terán a consideración de terreos de natureza urbana os seguintes: a) O clasificado ou definido polo plan urbanístico como urbano, urbanizado ou equivalente. b) Os terreos que teñan a consideración de urbanizables ou aqueles para os que os instrumentos de ordenación territorial e urbanística aprobados prevexan ou permitan o seu paso á situación de chan urbanizado, sempre que se inclúan en sectores ou ámbitos espaciais delimitados e establecéronse para eles as determinacións de ordenación detallada ou pormenorizada, de acordo coa lexislación urbanística aplicable. c) O integrado de forma efectiva na trama de dotacións e servizos propios dos núcleos de poboación. d) O ocupado polos núcleos ou asentamentos de poboación illados, no seu caso, do núcleo principal, calquera que sexa o hábitat no que se localicen e con independencia do grao de concentración das edificacións. e) O chan xa transformado por contar cos servizos urbanos establecidos pola lexislación urbanística ou, na súa falta, por dispoñer de acceso rodado, vías pavimentadas, abastecemento de auga, evacuación de augas, alcantarillado e subministración de enerxía eléctrica e alumeado público. f) O que estea consolidado pola edificación, na forma e coas características que estableza a lexislación urbanística. Os terreos ocupados por construcións de natureza urbana. Artigo 5- Supostos de non suxeición 1. Non está suxeito a este Imposto o incremento de valor que experimenten os terreos que teñan a consideración de rústicos a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles.2. Non se producirá a suxeición ao Imposto nos supostos de achegas de bens e dereitos realizadas polos cónxuxes á sociedade conxugal, adxudicacións que ao seu favor e en pago delas verifíquense e transmisións que se fagan aos cónxuxes en pago dos seus haberes comúns. Tampouco se producirá a suxeición ao Imposto nos supostos de transmisións de bens inmobles entre cónxuxes ou a favor dos fillos, como consecuencia do cumprimento de Sentenzas nos casos de nulidade, separación ou divorcio matrimonial, sexa cal for o réxime económico matrimonial.3. Non se devindicará o imposto con ocasión das achegas ou transmisións de bens inmobles efectuadas á Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria, S. A. regulada na disposición adicional sétima da Lei 9/2012, do 14 de novembro, de reestruturación e resolución de entidades de crédito, que se lle transferiron, de acordo co establecido no artigo 48 do Real Decreto 1559/2012, do 15 de novembro, polo que se establece o réxime xurídico das sociedades de xestión de activos. Non se producirá a deivindicación do imposto co gallo das achegas ou transmisións realizadas pola Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria, S. A., a entidades participadas directa ou indirectamente pola devandita Sociedade en polo menos o 50% do capital, fondos propios, resultados ou dereitos de voto da entidade participada no momento inmediatamente anterior á transmisión, ou como consecuencia da mesma. Non se devindicará o imposto con ocasión das achegas ou transmisións realizadas pola Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria, S. A., ou polas entidades constituídas por esta para cumprir co seu obxecto social, aos fondos de activos bancarios, a que se refire a disposición adicional décima da Lei 9/2012, do 14 de novembro. Non se devindicará o imposto polas achegas ou transmisións que se produzan entre os citados Fondos durante o período de tempo de mantemento da exposición do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria aos Fondos, previsto no apartado 10 da devandita disposición adicional décima. Na posterior transmisión dos inmobles entenderase que o número de anos ao longo dos cales se puxo de manifesto o incremento de valor dos terreos non se interrompeu por causa da transmisión derivada das operacións previstas neste apartado.4. Non se producirá a suxeición ao imposto nas transmisións de terreos respecto dos cales se constate a inexistencia de incremento de valor por diferenza entre os valores dos devanditos terreos nas datas de transmisión e adquisición. Para iso, o interesado en acreditar a inexistencia de incremento de valor deberá declarar a transmisión, así como achegar os títulos que documenten a transmisión e a adquisición, entendéndose por interesados, para estes efectos, as persoas ou entidades a que se refire o artigo 106 do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo. Para constatar a inexistencia de incremento de valor, como valor de transmisión ou de adquisición do terreo tomarase en cada caso o maior dos seguintes valores, sen que para estes efectos poidan computarse os gastos ou tributos que graven ditas operacións: o que conste no título que documente a operación ou o comprobado, no seu caso, pola Administración tributaria. A presentación da comunicación por parte do interesado acreditando a inexistencia de incremento de valor deberá ser presentada xunto coa declaración nos termos do artigo 110 do Texto Refundido da Lei Reguladora de Facendas Locais. Cando se trate da transmisión dun inmoble no que haxa chan e construción, tomarase como valor do chan para estes efectos o que resulte de aplicar a proporción que represente na data da deivindicación do imposto o valor catastral do terreo respecto do valor catastral total e esta proporción aplicarase tanto ao valor de transmisión como, no seu caso, ao de adquisición. Se a adquisición ou a transmisión fose a título lucrativo aplicaranse as regras dos parágrafos anteriores tomando, no seu caso, polo primeiro dos dous valores a comparar sinalados anteriormente, o declarado no Imposto sobre Sucesións e Doazóns. Na posterior transmisión dos inmobles aos que se refire este apartado, para o cómputo do número de anos ao longo dos cales se puxo de manifesto o incremento de valor dos terreos, non se terá en conta o período anterior á súa adquisición. O disposto neste parágrafo non será de aplicación nos supostos de achegas ou transmisións de bens inmobles que resulten non suxeitas en virtude do disposto no apartado 3 do artigo 104 do TRLFL ou na disposición adicional segunda da Lei 27/2014, do 27 de novembro, do Imposto sobre Sociedades. Artigo 6.- Exencións obxectivas Están exentos deste imposto os incrementos de valor que se manifesten como consecuencia dos seguintes actos: a) A constitución e transmisión de calquera dereitos de servidume. b) As transmisións de bens que se atopen dentro do perímetro delimitado como Conxunto Histórico-Artístico, ou fosen declarados individualmente de interese cultural, segundo o establecido na Lei 16/1985, do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español, cando os seus propietarios ou titulares de dereitos reais acrediten que realizaron ao seu cargo obras de conservación, mellora ou rehabilitación nos devanditos inmobles. c) As transmisións realizadas con gallo da dación en pago da vivenda habitual do debedor hipotecario ou garante do mesmo, para a cancelación de débedas garantidas con hipoteca que recaia sobre a mesma, contraídas con entidades de crédito ou calquera outra entidade que, de maneira profesional, realice a actividade de concesión de préstamos ou créditos hipotecarios. Así mesmo, estarán exentas as transmisións da vivenda en que concorran os requisitos anteriores, realizadas en execucións hipotecarias xudiciais ou notariais. Para ter dereito á exención requírese que o debedor ou garante transmitente ou calquera outro membro da súa unidade familiar non dispoña, no momento de poder evitar o alleamento da vivenda, doutros bens ou dereitos en contía suficiente para satisfacer a totalidade da débeda hipotecaria. Presumirase o cumprimento deste requisito. Con todo, se con posterioridade comprobásese o contrario, procederase a virar a liquidación tributaria correspondente. Para estes efectos, considerarase vivenda habitual aquela na que figurase empadroado o contribuínte de forma ininterrompida durante, polo menos, os dous anos anteriores á transmisión ou desde o momento da adquisición se devandito prazo fose inferior aos dous anos. Respecto ao concepto de unidade familiar, estarase ao disposto na Lei 35/2006, do 28 de novembro, do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas e de modificación parcial das leis dos Impostos sobre Sociedades, sobre a Renda de non Residentes e sobre o Patrimonio. Para estes efectos, equipararase o matrimonio coa parella de feito legalmente inscrita. Artigo 7.- Exencións subxectivas Así mesmo, están exentos deste imposto os incrementos de valor correspondentes cando a obrigación de satisfacer este Imposto recaia sobre as seguintes persoas ou entidades: a) O Estado, as comunidades autónomas e as entidades locais ás que pertenza o municipio, así como os organismos autónomos do Estado e as entidades de dereito público de análogo carácter das Comunidades Autónomas e das devanditas entidades locais. b) O municipio da imposición e demais entidades locais integradas ou nas que se integre devandito municipio, así como as súas respectivas entidades de dereito público de análogo carácter aos organismos autónomos do Estado. c) As institucións que teñan a cualificación de benéficas ou benéfico-docentes. d) As entidades xestoras da Seguridade Social, e as mutualidades de previsión social reguladas pola Lei 30/1995, do 8 de novembro, de ordenación e supervisión dos seguros privados. e) Os titulares de concesións administrativas revertibles respecto aos terreos afectos ás mesmas. f) A Cruz Vermella Española. g) As persoas ou entidades a cuxo favor se recoñecera a exención en tratados ou convenios internacionais. Artigo 8.- Suxeitos pasivos 1. É suxeito pasivo do imposto a título de contribuínte: a) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio a título lucrativo, a persoa física ou xurídica, ou a entidade a que que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, xeral tributaria, que adquira o terreo ou a cuxo favor se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. b) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio a título oneroso, a persoa física ou xurídica, ou a entidade a que que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, xeral tributaria, que transmita o terreo, ou que constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. Nos supostos aos que se refire o apartado b), terá a consideración de suxeito pasivo substituto do contribuínte, a persoa física ou xurídica, ou a entidade a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, do 17 de decembro, Xeral Tributaria, que adquira o terreo ou a cuxo favor se constitúa ou transmita o dereito real deque se trate, cando o contribuínte sexa unha persoa física non residente en España. Artigo 9.- Base impoñible A base impoñible deste imposto está constituída polo incremento do valor dos terreos posto de manifesto no momento da deivindicación e experimentado ao longo dun período máximo de vinte anos. Artigo 10.- Cálculo da base impoñible 1. A base impoñible deste imposto será o resultado de multiplicar o valor do terreo no momento da deivindicación polo coeficiente que corresponda ao período de xeración conforme aos coeficientes máximos previstos en cada momento pola normativa vixente nos termos do disposto no artigo 107.4 do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo.2. Para determinar o valor do terreo no momento da deivindicación nas operacións que grava o imposto, atenderase ás seguintes regras: a) Nas transmisións de terreos de natureza urbana ou integrados nun ben inmoble de características especiais: O valor do terreo no momento da deivindicación será o que teña determinado a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles en dito momento. Malia o anterior, cando o valor do terreo no Imposto sobre Bens Inmobles sexa consecuencia dunha ponencia de valores que non reflicta modificacións de plan aprobadas con posterioridade á aprobación da devandita ponencia, liquidarase provisionalmente co valor establecido nese momento e posteriormente farase unha liquidación definitiva co valor do terreo obtido tras o procedemento de valoración colectiva instruído, referido á data da deivindicación. Cando o terreo, de natureza urbana ou integrado nun ben inmoble de características especiais, non teña determinado valor catastral no momento da deivindicación, este Concello poderá liquidar o imposto cando o referido valor catastral sexa determinado, referindo o devandito valor ao momento da deivindicación. Nas transmisións de inmobles nas que haxa chan e construción: O valor do terreo no momento da deivindicación será o valor do chan que resulte de aplicar a proporción que represente sobre o valor catastral total. b) Na constitución e transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio: O valor do terreo no momento da deivindicación será o que represente o valor dos dereitos, calculado mediante as normas do Imposto sobre Transmisións Patrimoniais e Actos Xurídicos Documentados, sobre o valor do terreo a efectos de transmisións de terreos, é dicir, sobre o valor que teña determinado a efectos do Imposto de Bens Inmobles. c) Na constitución ou transmisión do dereito para elevar plantas sobre un edificio ou terreo, ou o dereito de realizar a construción baixo chan sen implicar a existencia dun dereito real de superficie: O valor do terreo no momento da deivindicación será o que represente a proporcionalidade fixada na escritura de transmisión ou, na súa falta, o que resulte de establecer a proporción entre superficie de plantas ou subsolo e a totalidade da superficie unha vez construída, sobre o valor do terreo a efectos de transmisións de terreos, é dicir, sobre o valor que teña determinado a efectos do Imposto de Bens Inmobles. d) En expropiacións forzosas: O valor do terreo no momento da deivindicación será o menor, entre o que corresponda á porcentaxe de terreo sobre o importe do xustiprezo e o valor do terreo a efectos de transmisións de terreos, é dicir, sobre o valor que teña determinado a efectos do Imposto de Bens Inmobles.4. Determinado o valor do terreo, aplicarase sobre o mesmo o coeficiente que corresponda ao período de xeración. O período de xeración do incremento de valor será o número de anos ao longo dos cales se puxera de manifesto devandito incremento. Os incrementos que se xeren nun período superior a 20 anos entenderanse xerados, en todo caso, aos 20 anos. No cómputo do número de anos transcorridos tomaranse anos completos sen ter en conta as fraccións de ano. No caso de que o período de xeración sexa inferior a un ano, prorratearase o coeficiente anual tendo en conta o número de meses completos, é dicir, sen ter en conta as fraccións de mes. Nos supostos de non suxeición, salvo que por lei se indique outra cousa, para o cálculo do período de xeración do incremento de valor posto de manifesto nunha posterior transmisión do terreo, tomarase como data de adquisición, para os efectos do disposto no parágrafo anterior, aquela en a que se produciu a anterior deivindicación do imposto. No Concello de Cee os coeficientes a aplicables por período de xeración son os coeficientes máximos establecidos no artigo 107.4 do TRLFL, ou na norma vixente en cada momento, tendo en conta que serán actualizados anualmente mediante norma con rango legal, podendo levar a cabo dita actualización mediante as leis de orzamentos xerais do Estado.5. Cando, a instancia do suxeito pasivo, conforme ao procedemento establecido no artigo 104.5 do TRLFL, constátese que o importe do incremento de valor é inferior ao importe da base impoñible determinada conforme o disposto nos apartados anteriores deste artigo, tomarase como base impoñible o importe do devandito incremento de valor. O requirimento do contribuínte ao concello solicitando o cálculo da base impoñible sobre datos reais deberá efectuarse achegando a documentación sinalada e ao tempo de presentar a declaración. Artigo 11. Tipo de gravame. Cota íntegra e cota líquida O tipo de gravame do imposto é o 30 %. A cota íntegra do imposto será o resultado de aplicarlle á base impoñible o tipo de gravame. A cota líquida do imposto será o resultado de aplicar sobre a cota íntegra, no seu caso, as bonificacións a que se refire o artigo 12 da presente Ordenanza Artigo 12. Bonificacións Gozarán dunha bonificación do 95% por cento na cota do imposto, as transmisións de vivenda habitual, terreos ou a transmisión e constitución de dereitos reais de goce limitativos do dominio, realizadas a título lucrativo, por causa de morte a favor dos descendentes e adoptados de primeiro grao, os cónxuxes e os ascendentes e adoptantes de primeiro grao, cando o ben ou dereito obxecto da transmisión fose a vivenda habitual do causante á data do devengo do imposto e, polo menos, durante os dous últimos anos, o que se acreditará cun certificado de empadroamento. Aos efectos do disfrute da bonificación, equipararase ao cónxuxe a quen houbera convivido co causante, con análoga relación de afectividade, a lo menos durante un ano, e acredite a súa inscripción no rexistro de unións de parellas de feito en virtude de certificado expedido ao efecto. Para gozar desta bonificación será preciso que o sucesor manteña a adquisición durante os dous anos seguintes ó devengo deste imposto. De non cumprirse este requisito de permanencia, procederá o ingreso do importe da bonificación aplicada cos correspondentes intereses de demora. Esta bonificación terá carácter rogado, pudendo solicitarse dende a data do devengo ata a finalización do prazo de declaración do mesmo. Artigo 13.- Deivindicación do imposto O imposto devindícase: a) Cando se transmita a propiedade do terreo, xa sexa a título oneroso ou gratuíto, ínter vivos ou mortis causa, na data da transmisión. b) Cando se constitúa ou transmita calquera dereito real de goce limitativo do dominio, na data en que teña lugar a constitución ou transmisión. Para os efectos do disposto considerarase como data de transmisión: a) Nos actos ou contratos ínter vivos, a do outorgamento do documento público. b) Cando se trate de documentos privados, a da súa incorporación ou inscrición nun Rexistro Público ou a da súa entrega a un funcionario público por razón do seu oficio. c) Nas transmisións mortis causa, a data do falecemento do causante. d) Nas poxas xudiciais, administrativas ou notariais, tomarase a data do Auto ou Providencia aprobando o seu remate. e) Nas expropiacións forzosas, a data da acta de ocupación dos terreos. f) No caso de adxudicación de solares que se efectúen por Entidades urbanísticas a favor de titulares de dereitos ou unidades de aproveitamento distintos dos propietarios orixinariamente aportantes dos terreos, a protocolización da Acta de reparcelamento. Artigo 14.- Devolucións Cando se declare ou recoñeza xudicial ou administrativamente por resolución firme ter lugar a nulidade, rescisión ou resolución do acto ou contrato determinante da transmisión do terreo ou da constitución ou transmisión do dereito real de goce sobre o mesmo, o suxeito pasivo terá dereito á devolución do imposto satisfeito, sempre que devandito acto ou contrato non lle tivese producido efectos lucrativos e que reclame a devolución no prazo de cinco anos desde que a resolución quedou firme, entendéndose que existe efecto lucrativo cando non se xustifique que os interesados deban efectuar as recíprocas devolucións a que se refire o artigo 1295 do Código Civil. Aínda que o acto ou contrato non producise efectos lucrativos, se a rescisión ou resolución declarásese por incumprimento das obrigacións do suxeito pasivo do imposto, non haberá lugar a ningunha devolución. Se o contrato queda sen efecto por mutuo acordo das partes contratantes, non procederá a devolución do imposto satisfeito e considerarase como un acto novo suxeito a tributación. Como tal mutuo acordo estimarase a aveniencia en acto de conciliación e o simple allanamento á demanda. Nos actos ou contratos en que medie algunha condición, a súa cualificación farase conforme as prescricións contidas no Código Civil. Se fose suspensiva, resolutoria, esixirase o imposto desde logo, a reserva, cando a condición se cumpra, de facer a oportuna devolución segundo a regra do apartado anterior. Artigo 15.- Xestión do imposto Os suxeitos pasivos virán obrigados a presentar perante o Concello a correspondente declaración, segundo modelo normalizado determinado ao efecto, contendo os elementos da relación tributaria imprescindibles para practicar a liquidación procedente. Están igualmente obrigados a comunicar ao concello a realización do feito impoñible nos mesmos prazos que os suxeitos pasivos: a) Nos supostos contemplados no parágrafo a) do artigo 106 do TRLFL, sempre que se produciron por negocio xurídico entre vivos, o doante ou a persoa que constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. b) Nos supostos contemplados no parágrafo b) do devandito artigo, o adquirente ou a persoa a cuxo favor se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. Dita declaración deberá ser presentada nos seguintes prazos, a contar desde a data en que se produza a deivindicación do imposto: a) Cando se trate de actos ínter vivos, o prazo será de trinta días hábiles. b) Cando se trate de actos por causa de morte, o prazo será de seis meses prorrogables ata un ano a solicitude do suxeito pasivo. Á declaración acompañarase o documento no que consten os actos ou contratos que orixinan a imposición. Presentada a declaración, as liquidacións do imposto notificaranse integramente aos suxeitos pasivos con indicación do prazo de ingreso e expresión dos recursos procedentes. Artigo 16.- Información notarial Os notarios remitiranlle ao Concello dentro da primeira quincena de cada trimestre, relación ou índice comprensivo de todos os documentos por eles autorizados no trimestre anterior, nos que se conteñan feitos, actos ou negocios xurídicos que poñan de manifesto a realización do feito impoñible deste Imposto, con excepción dos actos de última vontade. Así mesmo e dentro do mesmo prazo, remitirán relación dos documentos privados comprensivos dos mesmos feitos, actos ou negocios xurídicos, que lles foran presentados para coñecemento ou lexitimación de firmas. O prevido neste apartado enténdese sen prexuízo do deber xeral de colaboración establecido na Lei Xeral Tributaria. Na relación ou índice que remitan os notarios ao concello, estes deberán facer constar a referencia catastral dos bens inmobles cando dita referencia correspóndase cos que sexan obxecto de transmisión. Os notarios advertirán expresamente aos comparecentes nos documentos que autoricen sobre o prazo dentro do cal están obrigados os interesados a presentar declaración polo imposto e, así mesmo, sobre as responsabilidades en que incorran pola falta de presentación de declaracións. Artigo 17.- Comprobacións Este Concello, como administración tributaria, poderá, por calquera dos medios previstos no artigo 57 da Lei 58/2003, do 17 de decembro, Xeral Tributaria comprobar o valor dos elementos do feito impoñible. Artigo 18.- Inspección A inspección realizarase segundo o disposto na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións ditadas para o seu desenvolvemento. Artigo 19.- Infraccións Nos casos de incumprimento das obrigacións establecidas na presente Ordenanza fiscal, de acordo co previsto no artigo 11 do Texto Refundido da Lei reguladora das Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo, aplicarase o réxime de infraccións e sancións regulado na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións que a complementen e desenvolvan. Disposición final A presente Ordenanza Fiscal, entrará en vigor no momento da súa publicación íntegra no Boletín Oficial da Provincia e será de aplicación a partir dese intre. Cee, 19 de maio de 2022 A alcaldesa Margarita Lamela Louzán