25/04/2022 | Administración LocalMunicipal
Mesía
Publicación da normativa da modificación puntual núm.1 do PXOM de Mesía para clasificar unha área do termo municipal como solo urbano

A Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, por orde de data 18 de marzo de 2022, aprobou definitivamente a modificación puntual n.º 1 do Plan xeral de ordenación municipal do concello de Mesía para clasificar unha área do termo municipal como solo urbano, orde que se publicou no DOG n.º 66, de data 5 de abril de 2022. O apartado III.2 da citada orde establece: “III. Análise e consideracións. (…) 2. En todo caso, cómpre formular dúas puntualizacións sobre erros materiais observados: a) A superficie edificable lucrativa da parcela industrial é de 14.873 m 2, como se recolle nas páxinas 12 e 14 da memoria xustificativa da modificación; en vez da edificabilidade máxima e coeficiente de edificabilidade indicadas no cuarto parágrafo do punto 3 do artigo 8.3.1 proposto, referidos ao plan parcial anulado. b) Polo que respecta aos usos compatibles permitidos, a condición de solo urbano consolidado implica non permitir ampliar os usos lucrativos respecto dos da ordenación anterior, polo que o uso administrativo debe estar vinculado ao industrial, e o comercial á exposición e venda do produto manufacturado (artigo 12 da normativa do plan parcial anulado); non resultando admisibles as oficinas en grao 2.º nin o comercio en grao 2.º.” En data 18 de abril de 2022 ten lugar a inscrición do referido instrumento no Rexistro de Ordenación do Territorio e Planeamento Urbanístico de Galicia, en virtude de Resolución desa mesma data da directora xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo. De conformidade cos artigos 82.3 e 88.4 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, e 70.2 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local, publícase a normativa e ordenanzas da citada modificación puntual, que pode consultarse tamén na seguinte dirección electrónica: http://www.concellodemesia. gal/concello/urbanismo. MODIFICACIÓN PUNTUAL N.º 1 DO PXOM DE MESÍA PARA CLASIFICAR UNHA ÁREA DO TERMO MUNICIPAL COMO SOLO URBANO NORMATIVA URBANÍSTICA Os cambios levados a cabo na normativa do PXOM de Mesía son: 1) Procédese a introdución dunha nova clase no uso residencial. Modifícase polo tanto o art.5.2.2. Pormenorización, que queda como segue: Art.5.2.2.–Pormenorización. Distínguense as seguintes clases: a) Vivenda en edificación unifamiliar. Cando na unidade parcelaria se edifica unha soa vivenda. b) Vivenda en edificación colectiva. Cando na unidade parcelaria se edifica máis dunha vivenda, con acceso común. c) Vivenda para o garda. Constitúe a vivenda destina a albergalo vixilante ou conserxe encargado da custodia dun edificio destinado a un determinado uso.2) Procédese a inclusión dunha nova ordenanza na normativa do PXOM de Mesía, no Título VIII. CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN EN SOLO URBANO. – Inclúese o CAPÍTULO 3. ZONA 2.ª: INDUSTRIAL, art.8.3.1. Ordenanza de industrial. Queda redactado da seguinte maneira: (.) TÍTULO VIII.–CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN EN SOLO URBANO. ORDENANZAS (.) ZONA 2.ª.–Industrial CAPÍTULO 3.–ZONA 2.ª: INDUSTRIAL Art.8.3.1.–Ordenanza de industrial 1.–Ámbito e características. Correspóndese coas áreas do territorio sinaladas baixo o epígrafe Industrial nos planos de pormenorización do solo urbano. Responde á tipoloxía de edificación en nave ou bloque exento, disposta na parcela, con cumplimento das condicións de recuado obligatorio, con plantas de forma diversa e espazos libres privados. O seu uso característico é o industrial, en categorías 1.ª e 2.ª. 2.–Aliñacións e rasantes. Segundo plano de rede viaria e aliñacións.3.–Condicións de volume. – Fronte mínimo de parcela: será superior a 15 metros. – Parcela mínima: será superior a 1.800 m 2. – Coeficiente de ocupación máxima sobre rasante: a resultante da aplicación dos recuados mínimos obligatorios e con un máximo de 50,80%: – Edificabilidade máxima e coeficiente de edificabilidade sobre a zona: A edificabilidade de cada zona será, como máximo, a sinalada no cadro de superficies adxunto nos planos de ordenación do plan parcial. Consecuentemente, a superficie edificable de cada parcela non poderá superar aquela resultante de multiplicar o coeficiente de edificabilidade de cada sub-zona pola superficie neta de cada parcela. – Altura máxima de cornisa e número de plantas: 10,00 metros de altura, equivalentes a 3 plantas (B+2). – Altura máxima de cumieira: 4,00 m. – Pendente máxima de cuberta: 30.º. – Recuamento aos viais: adosados á aliñación. Para edificacións de nova planta a 5,00 metros. – Recuamento a lindeiros: adosados á aliñación. Para edificacións de nova planta o recuado será de 5,00 metros. – Chafláns: non se demanda. – Aproveitamento baixo cuberta: non se autoriza.4.–Usos compatibles. – Garaxe-aparcamento: grao 2.º e 3.º. – Servicio terciario: oficinas en grao 2.º e comercio en grao 2.º. – Residencial: vivenda para o garda. – Usos prohibidos: Os restantes 5. Outras condicións. – Condicións de accesibilidade. –Para as obras de urbanización e para toda clase de edificios será de obrigado cumprimento as prescricións da Lei 8/1997, do 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia, así como as disposicións contidas no seu Regulamento de desenvolvemento aprobado por Decreto 35/2000, do 28 de xaneiro. A súa vez, será de obrigado cumprimento a Orden VIV/561/2010, do 1 de febreiro, pola que se desenvolve o documento técnico de condicións básicas de accesibilidade e non discriminación para o acceso aos espazos públicos urbanizados. – Aparcamento. –Autorízase en planta baixo rasante para usos principais. Como mínimo, dentro de cada parcela reservaranse as plazas de aparcamento (149 prazas) que se correspondan á superficie construida equivalente, de conformidade a unha proporción mínima dunha praza de aparcamento por cada 100 m 2 edificables, dos que, como mínimo, a cuarta parte deberán ser de dominio público. No subsolo das parcelas definidas como tal en virtude desta ordenanza, poderánse dispoñer aparcamentos máis alá da proxección vertical do solo ocupado pola edificación sobre a rasante, sempre que se cumpran as exixencias restantes desta ordenanza e que o perímetro de dita edificación se recúe un mínimo de 5 metros das parcelas colindantes ou dos espazos públicos e aliñacións perimetrais. – Espazos libres. –Os espazos de parcela libre de edificación, deberán estar axardinados ou destinarse a zonas peonís, usos deportivos ou aparcamento privado. – Peches. –As parcelas só poderán pecharse con elementos cegos de 50 cm de altura máxima, completados no seu caso con proteccións diáfanas acordes esteticamente co lugar, vallas caladas ou solucións similares de forxa ou metálicas, ata unha altura máxima de 2,00 m, e setos ou pantallas de elementos vexetais de complemento. – Voos a espazo público ou a parcela privada. –Non se autorizan vos continuos. A lonxitude máxima do voo será dun metro, medido perpendicularmente dende a fachada. Como máximo en cada fachada poderase voar un 40% da súa lonxitude. – As infraestruturas de redes públicas de comunicacións electrónicas forman parte das determinacións estruturantes de planeamento, constituíndose igualmente como un equipamento de carácter básico. – Para o ámbito da MP n.º 1 do PXOM de Mesía, estarase ó disposto polo R. Decreto-Lei 1/1998 do 27 de febreiro, BOE n.º 51, do 28 de febreiro de 1998, sobre infraestruturas comúns nos edificios para o acceso ós servicios de telecomunicación, e o RD.346/2011 de 11 de marzo, polo que se aproba o regulamento regulador das infraestruturas comúns de telecomunicacións para o acceso ós servicios de telecomunicación no interior dos edificios e da actividade de instalación de equipos e sistemas de telecomunicacións, así como, a Orde ITC/1644/2011, do 10 de xuño. Asemade, as conexións, o deseño da rede e o seu cálculo realizaranse conforme o recollido na Lei 9/2014, do 9 de maio.3) Procédese a inclusión de condicións específicas para o equipamento DPL-09 no art.5.7.7. Condicións do equipamento deportivo. Dito artigo queda redactado da seguinte maneira: Art.5.7.7.–Condicións do equipamento deportivo. As condicións de ocupación e altura fíxanse a continuación: – Ocupación en planta: 70% en solo urbano, 50% en núcleo rural e 20% en solo rústico. – Número máximo en planta: dúas en solo urbano e dúas en núcleo rural. – Altura máxima: 10 m en solo urbano, 7 m en solo de núcleo rural. – En solo rústico a altura máxima e o número de plantas será a que se especifica no artigo 11.3.10. da presente normativa. Nestes casos permítese a colocación de peches de malla metálica cunha altura máxima determinada pola actividade deportiva a realizar, independentemente da clasificación do solo no que se atope o equipamento. No caso concreto do equipamento deportivo DPL-05, campo de fútbol de Cabrui, dada a súa afección por xacementos arqueolóxicos, tan só se poderán levar a cabo as obras necesarias para o mantemento do uso e construcións preexistentes. Para o caso do equipamento deportivo DPL-09, establécense as seguintes condicións específicas: 1.–Ámbito e características. Comprende as parcelas clasificadas desa maneira e que deberán destinarse a equipamentos locais co uso pormenorizado orientativo que sinalan os planos de ordenación. Responderán a unha tipoloxía de edificación illada formada por bloques compactos de edificación cunha altura media no superior a dúas plantas (B+1). O seu uso dominante é o Deportivo e en particular o uso pormenorizado sinalado nos planos.2.–Aliñacións e rasantes. Segundo plano de aliñacións.3.–Condicións de volume. – Coeficiente de ocupación máxima: 20% (Sobre e baixo rasante). – Edificabilidade máxima: 0,30 m 2 /m 2. – Altura máxima de cornisa e número de plantas: 7,00 metros de altura, equivalentes a 2 plantas (B+1). – Altura máxima de cumieira: 4,00 m. – Recuamento aos viais: 5 metros. – Recuamento a lindeiros: 5 metros. – Chafláns: non se demanda.4.–Usos compatibles. – Equipamento educativo. – Socio-cultural.5.–Outras condicións. – Condicións de accesibilidade. –Para as obras de urbanización e para toda clase de edificios será de obrigado cumprimento as prescricións da Lei 8/1997, do 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia, así como as disposicións contidas no seu Regulamento de desenvolvemento aprobado por Decreto 35/2000, do 28 de xaneiro. A súa vez, será de obrigado cumprimento a Orden VIV/561/2010, do 1 de febreiro, pola que se desenvolve o documento técnico de condicións básicas de accesibilidade e non discriminación para o acceso aos espazos públicos urbanizados. – E spazos libres. –Os espazos de parcela libre de edificación, deberán estar axardinados ou destinarse a zonas peonís e usos deportivos, como mínimo nun 40% da superficie libre de edificación. – Peches. –As parcelas só poderán pecharse con vallas caladas e setos ou elementos vexetais. – Condicións particulares para o uso deportivo. –Nas parcelas destinadas ao uso deportivo limítase a ocupación pola edificación ao 10% e a edificabilidade máxima será de 0,10 m 2 /m 2. Non serán computables como aproveitamento os espazos abertos, como estadios, campos de tenis, pistas polideportivas ao aire libre, etc. A altura máxima será a específica do seu uso deportivo, segundo Normas do Consello Superior de Deportes.4) Procédese a inclusión dun novo artigo, Art.5.8.3. Condicións específicas para o espazo libre ELL-09, no CAPÍTULO 8. USO GLOBAL DE ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES. Dito capítulo queda redactado da seguinte maneira: CAPÍTULO 8.–USO GLOBAL DE ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES Art.5.8.1. Definición. Comprende os terreos destinados á salubridade, repouso e esparexemento da poboación, ou a algúns dos usos que se detallan nas categorías que se distinguen a continuación: A. Zonas verdes (ZV). 1. Parque urbano, destinado ó lecer, repouso e a mellorar a salubridade e calidade ambiental. a) Manterán a primacía da zona forestal ou natural sobre a urbanizada. b) Poderá disporse edificación para usos complementarios da zona verde. Fíxase unha ocupación máxima do 5% da súa superficie e altura dunha planta e 3,5 metros a cornixa.2. Parque deportivo, destinado ao exercicio do deporte ó aire libre. a) As instalacións deportivas disporanse preferentemente ao aire libre. Sen embargo poderán disporse en edificación pechada coa limitación do 5% de ocupación da superficie do parque deportivo e unha edificabilidade de 0,07 m 2 /m 2 de superficie. b) Alomenos o 20% da superficie do parque deportivo, deberá ficar libre de instalacións, debendo axardinarse cos criterios sinalados para os parques e xardíns. B. Espazos libres (EL): 1. Xardín, formados polos espazos libres axardinados urbanizados. a) Deseñaranse dando prioridade aos elementos ornamentais e ás áreas adecuadas para a estancia das persoas. b) Disporán de xogos infantís, de preadolescentes, con planos de area e auga ornamental. c) Non se disporá espazo para deporte. d) Non se autoriza ningunha edificación.2. Área axardinada, con acondicionamento vexetal para a defensa ambiental, o repouso dos peóns e o acompañamento do viario. a) Deseñaranse tendo en conta a función urbana que deben cumprir. Art.5.8.2.–Acceso ós edificios desde parques e xardíns. Poderase acceder aos edificios desde os espazos libres e zonas verdes, se para iso contan cunha franxa pavimentada inmediata cunha anchura mínima de tres metros que facilite o acceso das persoas e de vehículos de servicio, e o portal máis afastado non se atope a máis de corenta metros da calzada. Art.5.8.3.–Condicións específicas para o espazo libre ELL-09. A urbanización destes espazos consistirá na preparación necesaria dos terreos para efectuar as plantacións arbóreas que, con amaño ás condicións climáticas da zona, poidan corresponder, permitíndolle o paso ou ubicación de instalacións de servizos. Estará integrado polos seguintes elementos: Xardíns e prazas públicas, e áreas de recreo e expansión. A superficie de zonas axardinadas en pendente para ser computables, non sobrepasarán a pendente do 30%. – Condicións xerais. –Sen prexuízo do seu emprego como Parque Urbano, admítense usos deportivos ao descuberto só nunha porcentaxe dun 10% da súa superficie e se están colidandantes con algunha zona dotacional deportiva. – Condicións das edificacións complementarias. –As edificacións complementarias terán que integrarse no ambiente e serán exentas, con recuados aos lindeiros de 5 metros, e separaranse delas nun mínimo de 5 metros. A ocupación máxima será do 15 da parcela, a altura máxima permitida será de 3,50 metros, e a edificabilidade máxima será de 0,01 m 2 /m 2. – Condicións de accesibilidade. –Para as obras de urbanización e para toda clase de edificios será de obrigado cumprimento as prescripcións da Lei 8/1997, do 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia, así como as disposicións contidas no seu Regulamento de Desenvolvemento, aprobado por Decreto 35/2000, do 28 de xaneiro. A súa vez, será de obrigado cumprimento a Orde VIV/561/2010, do 1 de febreiro, pola que se desenvolve o documento técnico de condicións básicas de accesibilidade e non discriminación para o acceso aos espazos públicos urbanizados. – Condicións de uso de dichas edificacións. –O uso predominante será o público, sen prexuízo dos usos construtivos de escasa intensidade (almacéns de útiles de xardinería, invernadeiros, estufas, aseos, etc.), sen sobrepasar os 30 m 2 construídos, autorizándose o uso comercial en forma de kioscos menores de 10 m 2, así como os destinados a infraestruturas ou equipamentos de servizo público ou ao servizo da actuación, nas condicións requeridas polo PXOM.5) Introdúcese o CAPÍTULO 12. CONDICIÓNS PARTICULARES NO ÁMBITO DA MP-01, no TÍTULO VI. CONDICIÓNS XERAIS DA EDIFICACIÓN, que queda como segue: CAPÍTULO 12.–CONDICIÓNS PARTICULARES NO ÁMBITO DA MP-01 Art.6.12.1.–Fachadas. Extremarase o coidado estético das fachadas enfrontadas ás vías e estradas que bordean o ámbito, así como aos seus viais interiores. As fachadas dos edificios públicos ou privados, así como as súas medianeiras e paredes unidas no descuberto, aínda que non sexan visibles dende a vía pública, deberán conservarse nas debidas condicións de seguridade, hixiene e estética. Todos os paramentos visibles dende o exterior deberán tratarse con iguais materiais e calidade cas fachadas, prohibíndose a impermeabilización destes con materiais bituminosas de cores escuras, a menos que estes sexan recubertos ou branquexado, así como a utilización como vistos de materiais fabricados para ser revestidos. Os corpos construídos sobre a cuberta dos edificios, tales como torres de refrixeración, depósitos de auga, chemineas, paneis solares, silos, etc., quedarán integrados na composición do edificio ou ocultos. Procurarase especialmente a integración, ocultándoas ou encaixándoas nos paramentos, das liñas de condución de enerxía visible dende a vía pública. Os proxectos de edificación conterán o deseño da fachada en todas as plantas de pisos, así como o correspondente aos elementos comúns de planta baixa e semisótano sobre rasante. No caso de que se descoñeza o uso dos locais situados en planta baixa, poderase realizar un peche provisional que garanta unhas condicións axeitadas de ornato, non aceptándose o emprego de materiais que non estean proxectados para ser vistos. Nas licenzas de apertura dos locais, o deseño final da parte correspondente a fachada resolverase de modo que harmonice co resto do edificio. Art.6.12.2.–Cubertas. Nas cubertas das edificacións, no caso de ser inclinados, utilizarase tella ou lousa, ou materiais laminados metálicos, como o cinc, o cobre ou o aceiro, prohibíndose nas edificacións industriais o uso de fibrocemento cando poida quedar visto. Os corpos construídos sobre a cuberta dos edificios como caixas de escaleiras e ascensores, saídas de fumes e gases, etc., terán tratamento de fachada. Art.6.12.3.–Materiais. Prohíbese o emprego de materiais de deficiente conservación, así como a utilización nos paramentos exteriores, de pinturas doadamente alterables polos axentes atmosféricos e as combinacións agresivas de cor. O conxunto deberá ter unha imaxe o máis amable posible, polo que deberán suprimirse as superficies metálicas brillantes, que aumentan a visibilidade do conxunto a longas distancias e proceder á pintura e mantemento dos panos de muro e cubertas que presenten cores discordantes co resto ou estean deterioradas. A estes efectos deberá terse en conta o indicado na Guía de cores e materiais de Galicia para a grande área paisaxística de Galicia Central. Nas novas instalacións, os materiais, cores, acabados e volumetría destas deberán ser coherentes coas instalacións actuais, de modo ca imaxe conxunto sexa entendida visualmente como un complexo congruente e non como a agregación de varios elementos dispares. Art.6.12.4.–Cornixas e voos. O saliente máximo de cornixas e voos sobre a aliñación oficial do edificio no seu caso non excederá do seguinte valor: 0,60 m. Sobre estes elementos non se permitirá ningunha construción, nin sequera peitorís nin varandas. Art.6.12.5.–Portadas e escaparates. A aliñación exterior non poderá superarse na planta baixa con saíntes de ningunha clase, relativos a elementos de decoración de locais comerciais, portais ou calquera outro elementos similar. Art.6.12.6.–Marquesiñas. A altura libre sobre a rasante da beirarrúa ou da rasante da parcela así establecida na ordenación detallada, será igual ou superior a 4,00 m. Serán desmontables e prohíbese o seu peche. No caso de situarse no interior da parcela o saínte máximo non superará os 2 m. Non se permite a vertedura de augas á vía pública dende as marquesiñas nin a instalación sobre as mesmas de macetas ou outros obxectos móbiles. Art.6.12.7.–Toldos. Os toldos móbiles estarán situados en todos os seus puntos, mesmo os de estrutura, a unha altura mínima de 4 m sobre a rasante da beirarrúa. Os toldos fixos cumprirán as mesmas condicións das marquesiñas. Autorízase a súa localización en fachadas e cuberta con proxecto conxunto e unitario, para cada zona cualificada. Art.6.12.8.–Escaparates. Con carácter xeral, e sen prexuízo das condicións particulares que puidesen establecerse nas respectivas Ordenanzas, os anuncios paralelos ao plano de facada terán un saínte máximo (de aliñación de parcelas) de 10 cm e cumprirán, ademais, as condicións seguintes: – Prohíbense os anuncios estables de tea ou outros materiais que non reúnan as mínimas condicións de conservación da súa dignidade estética. – Nas plantas baixas poderán ocupar unha franxa de ata 2 m de alto. De colocarse sobre o lintel dos ocos, sen cubrilos, a súa altura poderá chegar a 1 m debendo situarse a máis de 50 cm do oco de acceso, deixando totalmente libre o seu lintel. – Poderán pegarse na súa totalidade á fronte das marquesiñas, cumprindo as limitacións sinaladas para estas. – Nas plantas distintas da baixa poderán ocupar unha franxa de ata 1 m de alto, pegada aos peitorís dos ocos e sen reducir a superficie de iluminación dos locais. Art.6.12.9.–Bandeirolas. Os anuncios normais ao plano de fachada estarán en todos os seus puntos a unha altura mínima de 4 m sobre a rasante da beirarrúa, cun saínte máximo sobre a aliñación de parcela de 70 cm e unha dimensión vertical máxima de 1 m, en planta baixa ou superiores. Poderán pegarse na súa totalidade aos laterais das marquesiñas, cumprindo as limitacións sinaladas para estas. As bandeirolas situaranse a unha distancia superior aos 1 m das propiedades lindantes. As bandeirolas luminosas cumprirán as condicións anteriores, situándose a máis de 4 m sobre a rasante. As edificacións industriais, comerciais ou terciarias, que polo seu destino, necesiten a situación de rótulos ou tótems, deberán situalas no interior das parcelas e terán unha altura máxima de 10 metros. Art.6.12.10.–Medianeiras. En obras de nova edificación non se permite deixar medianeiras á vista sobre espazos libres, zonas verdes e equipamentos públicos. Os panos medianeiros e paredes unidas ao descuberto deberán tratarse ou decorarse cos mesmos materiais que a fachada ou con outros de suficiente calidade; en todo caso, de forma que o seu aspecto e calidade sexan tan dignos como os da fachada. As solicitudes de licenzas que impliquen deixar medianeiras ou paredes unidas á vista, por derrubamento de edificios ou porque non se esgote a altura máxima permitida, terán que incluír as condicións relativas ao tratamento que deba darse a estas. Será responsabilidade do propietario do edificio máis alto decorar e conservar os muros que aparezan ao descuberto sobre parcelas non edificables ou sobre edificacións contiguas, na parte que exceda da altura permitida polas ordenanzas correspondentes. Art.6.12.11.–Cerramentos. Os soares ou calquera outro terreo, mentres non sexan edificados, deberán cercarse con cerramento permanente de altura total de 2,00 m, composto por unha parte opaca de 1,00 m de altura máxima, e malla metálica ata completar a altura total, situados na aliñación da edificación e fabricado con materiais que garantan a súa estabilidade e conservación, podendo establecerse, por parte do Concello, condicións particulares en cada caso. Nas parcelas con edificación illada, o peche dos seus lindes, sen prexuízo de axustarse ao disposto nas Ordenanzas respectivas que resulten de aplicación, deberase resolver, con carácter xeral, con elementos cegos de 50 cm de altura máxima, completados no seu caso con proteccións diáfanas acordes esteticamente co lugar, pantallas vexetais ou solucións similares de forxa ou metálicas, ata unha altura máxima de 2,00 m. Os lindeiros laterais e testeiros entre distintas parcelas con edificación illada, poderán pecharse con proteccións diáfanas e pantallas vexetais ata unha altura máxima de 2,00 m. Exceptúanse aqueles edificios illados que, en razón do seu destino, requiran especiais medidas de seguridade, en cuxo caso o cerramento se axustará ás súas necesidades. Non se permitirá, en ningún suposto, o remate de cerramentos con elementos punzantes, afiados ou de espiño ou calquera outro que puidese causar lesións a persoas ou animais. A barreira vexetal existente no perímetro das instalacións deberá realizarse con especies autóctonas adaptadas ao clima de Mesía e disposta de tal maneira que impida o efecto apantallamento, evitando aliñacións demasiado ríxidas e intercalando exemplares arbóreos ou arbustivos de distintos portes e especies, para propiciar unha imaxe máis acorde que as fileiras vexetais existentes. Deberanse dispoñer barreiras vexetais con criterios semellantes para a ocultación do aparcadoiro e das zonas de achega ou depósito permanente de materiais que produzan un impacto visual na contorna. Art.6.12.12.–Urbanización e conservación de espazos libres privados. Os servizos, instalacións e espazos libres privados, abertos á vía pública ou a posibles patios, deberán ser urbanizados e conservados debidamente polos seus propietarios, en condicións de seguridade, limpeza e salubridade. No caso de que esta obriga afecte varios copropietarios, constará esta prescrición nos Estatutos das comunidades de propietarios. O Concello vixiará o cumprimento destas obrigas e, no caso de que non se efectuasen debidamente, poderá realizar a conservación con cargo á propiedade dos terreos. Nos casos excepcionais en que as malas condicións do terreo así esíxano, o Concello poderá obrigar o propietario dun soar a realizar unha drenaxe por medio de canalizacións que desauguen á rede de sumidoiros. Prohíbese utilizar os espazos libres de parcela para o almacenamento de materiais ou o depósito de desperdicios. Autorízase a situación, dentro das parcelas, de paneis solares para cumprir as esixencias legais de produción de auga quente sanitaria ou enerxía fotovoltaica. Preferentemente deberanse situar en cuberta e deberán instalarse de forma que se xustifique a súa harmonización estética o resto do edificio e co ámbito. Art.6.12.13.–Urbanización e conservación de espazos libres públicos e viario. Nas zonas destinadas a circulación de vehículos e aparcadoiro, empregaranse pavimentos filtrantes de alta permeabilidade, que favorezan a absorción da auga da choiva. A iluminación do conxunto responderá ás necesidades do mesmo, pero non xerará un punto de atención lumínica para os posibles espectadores exteriores. Prestarase atención á intensidade, cor e dirección da iluminación, así como á utilización de tipos de luminarias acordes coa contorna. Recoméndase consultar a Guía de Boas prácticas en Intervencións en Espazos Públicos para pavimentos exteriores, sinalización, etc. Art.6.12.14.–Espazos exteriores accesibles. Os espazos libres en todas as zonas resultantes no ámbito da MP-01 terán a consideración de espazos exteriores accesibles, o que determina que manterán na súa fronte as aliñacións e rasantes da vialidade oficial e cumprirán as condicións de accesibilidade seguintes: 1. Será posible o acceso peonil e rodado a este dende a vía pública, e deberán permitir o acceso e manobra dos vehículos de Extinción de Incendios, nas condicións establecidas na normativa sectorial de aplicación en materia de evacuación e protección contra incendios.2. A pendente máxima en zonas utilizables polo tránsito peonil non poderá superar a máxima establecida na regulamentación vixente sobre accesibilidade e eliminación de barreiras arquitectónicas.3. O terreo sobre o que se asente, deberá ofrecer as condicións de estabilidade, saneamento e estética requiridas polo Concello en cada suposto.4. Estará urbanizado axeitadamente, e contará cos servizos necesarios de iluminación, evacuación de augas pluviais, iluminación, así como axardinamento e pavimentación de beirarrúas e calzadas. A urbanización destes espazos executarase de forma coherente e garantindo a continuidade coa urbanización correspondente aos viais e espazos libres públicos que os limitan.5. O acceso pavimentado conectará a vía pública co portal dos edificios, estará libre de edificación en toda a súa altura. Os accesos rodados ata a entrada ou entradas de garaxes terán o ancho establecido como mínimo para as ramplas de entrada a este.6) Procédese á eliminación da ficha do sector S-03 no ANEXO I DA NORMATIVA: FICHAS DAS ÁREAS DE REPARTO DO SOLO URBANO NON CONSOLIDADO E SOLO URBANIZABLE. Mesía, 20 de abril de 2022. D. Steven Alejandro Sofronici Murguia