27/05/2022 | Administración LocalMunicipal
Noia
Administración Financeira. Intervención
Publicación definitiva de modificación da Ordenanza fiscal núm.17, reguladora do imposto sobre o incremento de valor dos terreos de natureza urbana

ANUNCIO ELEVACIÓN A DEFINITIVO DO ACORDO PROVISIONAL DE MODIFICACIÓN DA ORDENANZA NUMERO 17 -REGULADORA DO IMPOSTO SOBRE O INCREMENTO DE VALOR DOS TERREOS DE NATUREZA URBANA 1.–Transcorrido o prazo de exposición ao público do acordo provisional de modificación da Ordenanza fiscal número 17, reguladora do Imposto sobre o incremento de valor dos terreos de natureza urbana, adoptado polo Pleno da Corporación na data 31 de marzo de 2022 e non sendo presentado, dentro do mesmo, reclamación algunha, dito acordo, así como a ordenanza fiscal anexa ao mesmo, elévase a definitivo, de conformidade co disposto no artigo 17.3 do Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, do 5 de marzo.2.–O acordo de modificación entrará en vigor o día da súa publicación no Boletín Oficial da Provincia permanecendo en vigor en tanto non se acorde a súa modificación ou derogación expresas.3.–De conformidade co disposto no artigo 19.1 do Texto refundido da lei reguladora das facendas locais aprobado polo Real decreto lexislativo 2/2004, contra o presente acordo as persoas lexitimadas poderán interpoñer o correspondente recurso contencioso administrativo. Noia, 25 de maio de 2022. O alcalde José Santiago Freire Abeijón ANEXO ANEXO.–ORDENANZA NUMERO 17, REGULADORA DO IMPOSTO SOBRE O INCREMENTO DE VALOR DOS TERREOS DE NATUREZA URBANA CAPÍTULO 1.–Feito impoñible Artigo 1.º 1. Constitúe o feito impoñible do imposto o incremento de valor que experimenten os terreos de natureza urbana e que se poña de manifesto a consecuencia da transmisión da súa propiedade por calquera título ou da constitución ou transmisión de calquera dereito real de goce, limitativo de dominio, sobre os referidos bens.2. O título a que se refire o apartado anterior poderá consistir en: a) Negocio xurídico “mortis causa”. b) Declaración formal de herdeiros “ab intestato”. c) Negocio xurídico “inter vivos”, sexa de carácter oneroso ou gratuíto. d) Alleamento en poxa pública. e) Expropiación forzosa. Artigo 2.º Terán a consideración de terreos de natureza urbana: o solo urbano, o susceptible de urbanización, o urbanizable programado ou urbanizable non programado desde o momento en que se aprobe un Programa de Actuación Urbanística; os terreos que dispoñan de vías con sumidoiro, subministro de auga, subministro de enerxía eléctrica e iluminación pública; e os ocupados por construcións de natureza urbana. Artigo 3.º 1. Non estarán suxeitos ao imposto: a) O incremento de valor que experimenten os terreos que teñan a consideración de rústicos a efectos do Imposto sobre bens inmobles. b) Os incrementos que se poidan poñer de manifesto como consecuencia de achegas de bens e dereitos realizadas polos cónxuxes á sociedade conxugal, as adxudicacións que ó seu favor e en pagamento delas se verifiquen e as transmisións que se fagan aos cónxuxes en pagamento dos seus haberes comúns. c) Tampouco se producirá a suxeición ao imposto nos supostos de transmisións de bens inmobles entre cónxuxes ou a favor dos fillos como consecuencia do cumprimento de sentencias nos casos de nulidade, separación ou divorcio matrimonial.2. Así mesmo, non se producirá a suxeición ao imposto nas transmisións de terreos respecto dos cales se constate a inexistencia do incremento de valor por diferencia entre os valores de ditos terreos e as datas de transmisión e adquisición. Para constatar a inexistencia de incremento de valor, como valor de transmisión ou de adquisición do terreo tomarase en cada caso o maior dos seguintes valores, sin que a estes efectos poidan computarse os gastos ou tributos que graven ditas operacións: a) O que conste no título que documente a operación, ou, cando a adquisición ou a transmisión fora a título lucrativo, o declarado no Imposto sobre sucesións e doazóns. b) O comprobado, no seu caso, pola Administración tributaria. Cando se trata da transmisión dun inmoble no que conste solo e construción, tomarase como valor do solo a estes efectos o que resulte de aplicar a proporción que represente na data de devengo do imposto o valor catastral do terreo respecto do valor catastral total e esta proporción aplicarase tanto ao valor da transmisión como, no seu caso, ao de adquisición. O presente suposto de non suxeición será aplicable a instancia do interesado, mediante a presentación da correspondente declaración. CAPÍTULO 2.–Exencións Artigo 4.º Estarán exentos deste imposto os incrementos de valor que se manifesten como consecuencia dos seguintes actos: a) A constitución e transmisión de calquera dereitos de servidume. b) As transmisións de bens que se atopen dentro do perímetro delimitado como Conxunto Histórico Artístico, ou teñan sido declaradas individualmente de interese cultural, segundo o establecido na Lei 16/1985, do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español, cando os seus propietarios ou titulares de dereitos reais acrediten que teñen realizado ao seu cargo obras de conservación, mellora ou rehabilitación de ditos inmobles para as cales obtiveron licenza de obra nos cinco anos inmediatamente anteriores ao devengo do imposto. Para poder gozar desta exención, os suxeitos pasivos deberán solicitala de forma expresa no prazo de declaración do imposto. Para acreditar a realización das obras sinaladas no parágrafo anterior será necesario que o orzamento de execución material presentado no concello para a obtención da correspondente licenza municipal ou orde de execución sea superior ao valor catastral da construción no momento do devengo do imposto. Tamén será necesario achegar os xustificantes do gasto acreditativos da realización das devanditas obras. Artigo 5.º Están exentos deste imposto, así mesmo os incrementos de valor correspondentes cando a condición de suxeito pasivo recaia sobre as persoas ou entidades seguintes: a) O Estado e os seus organismos autónomos de carácter administrativo. b) A Comunidade Autónoma de Galicia, a Deputación Provincial, así como os organismos autónomos de carácter administrativo de todas elas. c) O Municipio de Noia e as entidades locais integradas neste ou que formen parte del, así como os seus respectivos organismos autónomos de carácter administrativo. d) As institucións que teñan cualificación de benéficas ou benéfico-docentes. e) As entidades xestoras da Seguridade Social e de mutualidades e montepíos constituídas conforme ó previsto na Lei 33/84, do 2 de agosto. f) As persoas ou entidades ás que ó seu favor se lle recoñecera a exención en tratados ou convenios internacionais. g) Os titulares de concesións administrativas revertibles respecto dos terreos afectos a estas. h) A Cruz Vermella Española. CAPÍTULO 3.–Suxeitos pasivos Artigo 6.º Terán a condición de suxeitos pasivos deste imposto: a) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisións de dereitos reais de goce limitativos do dominio, a título lucrativo, o adquirinte do terreo ou a persoa a favor da que se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. b) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio a título oneroso, o transmitinte do terreo ou a persoa que constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. CAPÍTULO 4.–Base impoñible Artigo 7.º 1. A base impoñible deste imposto está constituída polo incremento do valor dos terreos de natureza urbana posto de manifesto no momento do devengo e experimentado ao longo dun período máximo de 20 anos.2. O período de xeración do incremento de valor será o número de anos ao longo dos cales se puxera de manifesto dito incremento. Para o seu cómputo, tomaranse os anos completos, é dicir, sen ter en consideración as fracción de ano. No caso de que o período de xeración sexa inferior a un ano, ratearase o coeficiente anual tendo en conta o número de meses completos, é dicir, sen ter en conta as fraccións de mes. Artigo 8.º 1. Para determinar a base impoñible, mediante o método de estimación obxectiva, multiplicarase o valor do terreo no momento do devengo polo coeficiente que corresponda ao período de xeración conforme as regras prevista nos puntos seguintes.2. Nas transmisións de terreos considerarase como valor dos mesmos o que teñan fixado no momento do seu devengo para os efectos do Imposto sobre bens inmobles.3. Non obstante, cando se modifiquen os valores catastrais como consecuencia dun procedemento de valoración colectiva de carácter xeral, tomarase como valor do terreo o importe que resulta de aplicar ao valor catastral a redución do 40%, durante os cinco primeiros anos de efectividade dos novos valores catastrais.4. O coeficiente a aplicar sobre o valor do terreo no momento do devengo será, para cada período de xeración, o máximo actualizado vixente, de acordo co artigo 107.4 do texto refundido da Lei reguladora das facendas locais aprobado polo Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo. No caso de que as Leis de presupostos xerais do Estado, ou outra norma ditada ao efecto, procedan á súa actualización, entenderanse automaticamente modificados, facultándose ao alcalde para, mediante resolución, dar publicidade aos coeficientes que resulten aplicables. Artigo 9.º Cando a instancia do suxeito pasivo mediante a presentación da correspondente declaración do imposto e conforme ao procedemento establecido no apartado 2 do artigo 3, se constate que o importe do incremento de valor é inferior ao importe da base impoñible determinada mediante o método de estimación obxectiva, tomarase como base impoñible o importe de dito incremento de valor. Artigo 10.º Na constitución e transmisión de dereitos reais de goce, limitativo do dominio, sobre terreos de natureza urbana, a porcentaxe correspondente aplicarase sobre a parte do valor definido no artigo anterior que represente, respecto do mesmo, o valor dos referidos dereitos calculado segundo as regras seguintes: a) No caso de constituírse un dereito de usufruto temporal o seu valor equivalerá a un 2 por cento do valor catastral do terreos por cada ano de duración do mesmo, sen que poida exceder do 70 por cento de dito valor catastral. b) Se o usufruto fose vitalicio o seu valor, no caso de que o usufrutuario tivese menos de vinte anos, será equivalente ó 70 por cento do valor catastral do terreo, minorándose esta cantidade nun 1 por cento por cada ano que exceda de dita idade, ata o límite mínimo do 10 por cento do expresado valor catastral. c) Se o usufruto se establece a favor dunha persoa xurídica por un prazo indefinido ou superior a trinta anos considerarase como unha transmisión da propiedade plena do terreo suxeita a condicións resolutoria, e o seu valor equivalerá ó 100 por cento do valor catastral do terreo usufrutuado. d) Cando se transmita un dereito de usufruto xa existente, as porcentaxes expresadas nas letras a), b) e c) anteriores aplicaranse sobre o valor catastral o terreo ó tempo de dita transmisión. e) Cando se transmita o dereito de nuda propiedade o seu valor será igual á diferencia entre o valor catastral do terreo e o valor do usufruto, calculado este último segundo as regras anteriores. f) O valor dos dereitos de uso e habitación será o que resulte de aplicar ó 75 por cento do valor catastral dos terreos sobre os que se constitúan tales dereitos as regras correspondentes á valoración dos usufrutos temporais ou vitalicios segundo os casos. g) Na constitución ou transmisión de calquera outros dereitos reais de goce limitativos do dominio distintos dos enumerados nas letras a), b), c), d) e f) deste artigo e no seguinte considerarase como valor dos mesmos, para os efectos deste imposto: a´) O capital, prezo ou valor pactado ó constituílos, se fose igual ou maior que o resultado da capitalización ó xuro básico do Banco de España. b´) Este último, se aquel fose menor. Artigo 11.º Na constitución ou transmisión do dereito a elevar unha ou máis plantas sobre un edificio ou terreo ou do dereito a realizar a construción baixo solo sin implicar a existencia dun dereito real de superficie, a porcentaxe correspondente aplicarase sobre a parte do valor catastral que represente, respecto do mesmo, o módulo de proporcionalidade fixado na escritura de transmisión ou, no seu defecto, o que resulte de establecer a proporción entre a superficie ou volume das plantas a construír en voo ou en subsolo e a total superficie ou volume edificados unha vez construídas aquelas. Artigo 12.º Nos supostos de expropiación forzosa a porcentaxe correspondente aplicarase sobre a parte do prezo xusto que corresponda ó valor do terreo. CAPÍTULO 5.–Débeda tributaria Sección primeira.–Cota tributaria Artigo 13.º A cota deste imposto será o resultado de aplicar a base impoñible o tipo do 27%. Sección segunda.–Bonificacións na cota Artigo 14.º 1. Gozarán dunha bonificación de ata o 99 por cento as cotas que se denvengue nas transmisións que se realicen con ocasión das operacións de fusión ou escisión de empresas a que se refire a Lei 76/80, do 26 de decembro, sempre que así o acorde o concello. Se os bens ós que a transmisión deu lugar á referida bonificación fosen alleados dentro dos cinco anos seguintes á data da fusión ou escisión, o importe de dita bonificación deberá ser satisfeito ó concello respectivo, eles sen prexuízo do pagamento do imposto que corresponda polo citado alleamento. Tal obriga recaerá sobre a persoa ou entidade que adquiriu os bens a consecuencia da operación de fusión ou escisión.2.–Aplicarase unha bonificación do 50% da cota deste imposto, nas transmisións de terreos e na transmisión ou constitución de dereitos reais de goce limitativos do dominio, realizadas a título lucrativo por causa de morte a favor dos descendentes e adoptados de primeiro grao, os cónxuxes e os ascendentes e adoptantes de primeiro grao, cando o ben ou dereito obxecto da transmisión fose a vivenda habitual do causante á data do devengo do imposto, e polo menos durante os dous últimos anos, o que se acreditará cun certificado de empadroamento. CAPÍTULO 6.–Devengo Artigo 15.º 1. O imposto devengarase: a) Cando se transmita a propiedade do terreo, xa sexa a título oneroso ou gratuíto, entre vivos ou por causa de morte, na data da transmisión. b) Cando se constitúa ou transmita calquera dereito real de goce limitativo do dominio, na data en que teña lugar aa constitución ou transmisión.2. Para os efectos do disposto no apartado anterior considerarase como data da transmisión: a) Nos actos ou contratos entre vivos a do outorgamento do documento público e, cando se trate de documentos privados, a da súa incorporación ou inscrición nun rexistro público ou a da súa entrega a un funcionario público por razón do seu oficio. b) Nas transmisións por causa de morte, a do falecemento do causante. Artigo 16.º 1. Cando se declare ou recoñeza xudicial ou administrativamente por resolución firme ter tido lugar a nulidade, rescisión ou resolución do acto ou contrato determinante da transmisión do terreo ou da constitución ou transmisión do dereito real de goce sobre o mesmo, o suxeito pasivo terá dereito á devolución do imposto satisfeito, sempre que dito acto ou contrato non lle producira efectos lucrativos e que reclame a devolución no prazo de cinco anos desde que a resolución quedou firme, entendéndose que existe efecto lucrativo cando non se xustifique que os interesados deban efectuar as recíprocas devolucións a que se refire o artigo 1.295 do Código Civil. Aínda que o acto ou contrato non producira efectos lucrativos, se a rescisión ou resolución se declarase por incumprimento das obrigas do suxeito pasivo do imposto, non haberá lugar a devolución ningunha.2. Se o contrato queda sen efecto por mutuo acordo das partes contratantes no procederá a devolución do imposto satisfeito e se considerará como un acto novo suxeito a tributación, Como tal mutuo acordo estimarase a avenencia en acto de conciliación e a simple apelación á demanda.3. Nos actos ou contratos no que medie algunha condición, a súa cualificación farase con cargo ás prescricións contidas no Código Civil. Se fose suspensiva non se liquidará o imposto ata que esta se cumpra. Se a condición fose resolutoria esixirase o imposto, desde logo, a reserva, cando a condicións se cumpra, de facer a oportuna devolución segundo a regra do apartado 1 anterior. CAPÍTULO 7.–Xestión do imposto Sección primeira.–Obrigas materiais e formais Artigo 17.º 1. Os suxeitos pasivos virán obrigados a presentar ante este concello declaración segundo o modelo determinado polo mesmo, contendo os elementos da relación tributaria imprescindible para practicar a liquidación procedente.2. Dita declaración deberá ser presentada nos seguintes prazos, contados desde a data na que se produza o devengo do imposto: a) Cando se trate de actos “inter vivos”, o prazo será de trinta días hábiles. b) Cando se trate de actos por causa de morte, o prazo será de seis meses prorrogables ata un ano a solicitude do suxeito pasivo.3. Á declaración xuntaranse os documentos no que consten os actos ou contratos que orixinan a imposición. Artigo 18.º As liquidacións do imposto notificaranse integramente ós suxeitos pasivos con indicación do prazo de ingreso e expresión dos recursos procedentes. Artigo 19.º Con independencia do disposto no apartado 1.º do art.17, están igualmente obrigados a comunicar ó concello a realización dun feito impoñible nos mesmos prazos que os suxeitos pasivos. a) Nos supostos contemplados na letra a) do art.6.º, sempre que se producira por negocio xurídico “inter vivos”, o doante ou a persoa que constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. b) Nos supostos contemplados na letra b) de dito artigo o adquirinte ou a persoa a favor de quen se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. Artigo 20.º Así mesmo, os notarios estarán obrigados a remitir ó concello, dentro da primeira quincena de cada trimestre, relación ou índice comprensivo de tódolos documentos por eles autorizados no trimestre anterior, nos que se conteñan os feitos, actos ou negocios xurídicos que poñan de manifesto a realización do feito impoñible deste imposto, con excepción dos actos de última vontade. Tamén estarán obrigados a remitir, dentro do mesmo prazo, relación dos documentos privados comprensivos dos mesmos feitos, actos ou negocios xurídicos, que lles foran presentados para coñecemento ou lexitimación de sinaturas. O prevido neste apartado enténdese sen prexuízo do deber xeral de colaboración establecido na Lei Xeral Tributaria. Sección segunda.–Inspección e recadación Artigo 21.º A inspección e recadación do imposto realizarase de acordo co prevido na Lei Xeral Tributaria e nas demais leis do Estado reguladoras da materia, así como nas disposicións ditadas para o seu desenvolvemento. Sección terceira.–Infraccións e sancións Artigo 22.º En todo o relativo á cualificación das infraccións tributarias así como á determinación das sancións que correspondan, aplicarase a Lei Xeral Tributaria e disposicións complementarias. Disposición final A presente Ordenanza Fiscal entrará en vigor e comezará a aplicarse o día da súa publicación no BOP, permanecendo en vigor ata a súa modificación ou derogación expresa.