03/06/2022 | Administración LocalMunicipal
Cabana de Bergantiños
Aprobación da Ordenanza fiscal reguladora do imposto sobre o incremento de valor de terreos de natureza urbana

ORDENANZA FISCAL REGULADORA DO IMPOSTO SOBRE O INCREMENTO DE VALOR DE TERREOS DE NATUREZA URBANA Aprobada provisionalmente polo pleno da Corporación, en sesión ordinaria celebrada en data 31 de marzo de 2022, a Ordenanza reguladora do imposto sobre o incremento de valor de terreos de natureza urbana, No BOP n.º 66, do 6 de abril de 2022, publícase o anuncio de exposición ao público sen que no prazo de trinta días se producira ningunha reclamación. Estando, polo tanto, aprobada definitivamente a Ordenanza Fiscal citada publícase o seu texto íntegro no Boletín Oficial da Provincia, en cumprimento do disposto no artigo 17.4 do RDL 2/2004, do 5 de marzo, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. ORDENANZA FISCAL REGULADORA DO IMPOSTO SOBRE O INCREMENTO DE VALOR DOS TERREOS DE NATUREZA URBANA ARTIGO 1.–Fundamento Legal. Esta Entidade Local, en uso das facultades contidas nos artigos 133.2 e 142 da Constitución Española e de acordo co disposto nos artigos 105 e 106 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das Bases do Réxime Local, así como de conformidade co disposto no artigo 15, en concordancia co artigo 59.2, ambos os do Texto Refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo, establece o imposto sobre o incremento de valor dos terreos de natureza urbana, que se rexerá pola presente Ordenanza fiscal, elaborada con arranxo ás normas xerais do imposto contempladas nos artigos 104 a 110 do citado Texto Refundido da Lei reguladora das Facendas Locais. ARTIGO 2.–Ámbito de aplicación. A presente Ordenanza fiscal reguladora do imposto sobre o incremento de valor dos terreos de natureza urbana será de aplicación a todo o termo municipal. ARTIGO 2.–Natureza tributaria. O imposto sobre o incremento de valor dos terreos de natureza urbana é un tributo directo, de exacción potestativa nas administracións locais e que non ten carácter periódico. ARTIGO 3.–Feito Impoñible. Constitúe o feito impoñible deste imposto, o incremento de valor que experimenten os terreos que deban ter a consideración de urbanos, a efectos do imposto de bens inmobles. Estará así mesmo suxeito a este imposto, o incremento de valor que experimenten os terreos integrados nos bens inmobles de características especiais (BICES) tamén a efectos do imposto de bens inmobles. O devandito incremento de valor nos terreos de natureza urbana porase de manifesto a consecuencia de: – A transmisión da propiedade dos terreos por calquera título. – A constitución ou transmisión de calquera dereito real de goce, limitativo do dominio, sobre os referidos terreos. As transmisións, cuxo incremento se puxo de manifesto nun período inferior a 1 ano, tamén se someten ao gravame deste imposto. ARTIGO 4.–Terreos de natureza urbana. Está suxeito ao imposto o incremento de valor que experimenten os terreos que deban ter a condición de urbanos a efectos do imposto sobre bens inmobles, con independencia de que estean ou non contemplados como tales en Catastro ou no Padrón de aquel. Estará así mesmo suxeito o incremento de valor que experimenten os terreos nos bens inmobles clasificados como de características especiais a efectos do imposto sobre bens inmobles. ARTIGO 5.–Supostos de non suxeición.1. Non está suxeito a este imposto o incremento de valor que experimenten os terreos que teñan a consideración de rústicos a efectos do imposto sobre bens inmobles.2. Non se producirá a suxeición ao imposto nos supostos de achegas de bens e dereitos realizadas polos cónxuxes á sociedade conxugal, adxudicacións que ao seu favor e en pago delas verifíquense e transmisións que se fagan aos cónxuxes en pago dos seus haberes comúns. Tampouco se producirá a suxeición ao imposto nos supostos de transmisións de bens inmobles entre cónxuxes ou a favor dos fillos, como consecuencia do cumprimento de Sentenzas nos casos de nulidade, separación ou divorcio matrimonial, sexa cal fora o réxime económico matrimonial. Así mesmo, non se producirá a suxeición ao imposto nos supostos de transmisións de bens inmobles a título lucrativo en beneficio das fillas, fillos, menores ou persoas con discapacidade suxeitas a patria potestade, tutela ou con medidas de apoio para o adecuado exercicio da súa capacidade xurídica, cuxo exercicio levará a cabo polas mulleres falecidas como consecuencia de violencia contra a muller, nos termos en que se defina pola lei ou polos instrumentos internacionais ratificados por España, cando estas transmisións lucrativas traian causa do referido falecemento.3. Non se devindicará o imposto con ocasión das achegas ou transmisións de bens inmobles efectuadas á Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria, S. A. regulada na disposición adicional sétima da Lei 9/2012, do 14 de novembro, de reestruturación e resolución de entidades de crédito, que se lle transferiron, de acordo co establecido no artigo 48 do Real Decreto 1559/2012, do 15 de novembro, polo que se establece o réxime xurídico das sociedades de xestión de activos. Non se producirá o deveño do imposto con ocasión das achegas ou transmisións realizadas pola Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria, S. A., a entidades participadas directa ou indirectamente pola devandita Sociedade en polo menos o 50% do capital, fondos propios, resultados ou dereitos de voto da entidade participada no momento inmediatamente anterior á transmisión, ou como consecuencia da mesma. Non se devindicará o imposto con ocasión das achegas ou transmisións realizadas pola Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria, S. A., ou polas entidades constituídas por esta para cumprir co seu obxecto social, aos fondos de activos bancarios, a que se refire a disposición adicional décima da Lei 9/2012, do 14 de novembro. Non se devindicará o imposto polas achegas ou transmisións que se produzan entre os citados Fondos durante o período de tempo de mantemento da exposición do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria aos Fondos, previsto no apartado 10 da devandita disposición adicional décima. Na posterior transmisión dos inmobles entenderase que o número de anos ao longo dos cales se puxo de manifesto o incremento de valor dos terreos non se interrompeu por causa da transmisión derivada das operacións previstas neste apartado.4. Tampouco se producirá a suxeición ao imposto nas transmisións de terreos respecto dos cales se constate a inexistencia de incremento de valor por diferenza entre os valores dos devanditos terreos nas datas de transmisión e adquisición. Para iso, o interesado en acreditar a inexistencia de incremento de valor deberá declarar a transmisión, así como achegar os títulos que documenten a transmisión e a adquisición, entendéndose por interesados, a estes efectos, as persoas ou entidades a que se refire o artigo 106 do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo. Para constatar a inexistencia de incremento de valor, como valor de transmisión ou de adquisición do terreo tomarase en cada caso o maior dos seguintes valores, sen que a estes efectos poidan computarse os gastos ou tributos que graven ditas operacións: o que conste no título que documente a operación ou o comprobado, no seu caso, pola Administración tributaria. Cando se trate da transmisión dun inmoble no que haxa solo e construción, tomarase como valor do solo a estes efectos o que resulte de aplicar a proporción que represente na data de deveño do imposto o valor catastral do terreo respecto do valor catastral total e esta proporción aplicarase tanto ao valor de transmisión como, no seu caso, ao de adquisición. Se a adquisición ou a transmisión fose a título lucrativo aplicaranse as regras dos parágrafos anteriores tomando, no seu caso, polo primeiro dos dous valores a comparar sinalados anteriormente, o declarado no imposto sobre sucesións e doazóns. Na posterior transmisión dos inmobles aos que se refire este apartado, para o cómputo do número de anos ao longo dos cales se puxo de manifesto o incremento de valor dos terreos, non se terá en conta o período anterior á súa adquisición. O disposto neste parágrafo non será de aplicación nos supostos de achegas ou transmisións de bens inmobles que resulten non suxeitas en virtude do disposto no apartado 2 desta cláusula ou na disposición adicional segunda da Lei 27/2014, do 27 de novembro, do imposto sobre sociedades. ARTIGO 6.–Exencións obxectivas. Están exentos deste imposto os incrementos de valor que se manifesten a consecuencia dos actos seguintes: a) A constitución e transmisión de calquera dereitos de servidume. b) As transmisións de bens que se atopen dentro do perímetro delimitado como Conxunto Histórico-Artístico, ou sexan declarados individualmente de interese cultural, segundo o establecido na Lei 16/1985, do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español, cando os seus propietarios ou titulares de dereitos reais acrediten que realizaron ao seu cargo obras de conservación, mellora ou rehabilitación nos devanditos inmobles. Para estes efectos, as obras de conservación, mellora ou rehabilitación de inmobles deberán cumprir os seguintes requisitos: – Que as obras se efectuasen nos anos nos que se poña de manifesto no seu curso o incremento de valor, previa a obtención da correspondente licencia municipal e de conformidade cas normas reguladoras do réxime de protección desta clase de bens. – De conformidade co presuposto ou presupostos presentados para o efecto do outorgamento da licencia e que o importe total das obras cubra, como mínimo, o incremento de valor. – Que a solicitude de exención se presente dentro do prazo de declaración e se acompañe proba documental acreditativa do cumprimento das condicións sinaladas. c) As transmisións realizadas con ocasión da dación en pago da vivenda habitual do debedor hipotecario ou garante do mesmo, para a cancelación de débedas garantidas con hipoteca que recaia sobre a mesma, contraídas con entidades de crédito ou calquera outra entidade que, de maneira profesional, realice a actividade de concesión de préstamos ou créditos hipotecarios. Así mesmo, estarán exentas as transmisións da vivenda en que concorran os requisitos anteriores, realizadas en execucións hipotecarias xudiciais ou notariais. Para ter dereito á exención requírese que o debedor ou garante transmitente ou calquera outro membro da súa unidade familiar non dispoña, no momento de poder evitar o alleamento da vivenda, doutros bens ou dereitos en contía suficiente para satisfacer a totalidade da débeda hipotecaria. Presumirase o cumprimento deste requisito. No entanto, se con posterioridade se comprobase o contrario, procederase a virar a liquidación tributaria correspondente. A estes efectos, considerarase vivenda habitual aquela en a que figure empadroado o contribuínte de forma ininterrompida durante, polo menos, os dous anos anteriores á transmisión ou desde o momento da adquisición se o devandito prazo fose inferior aos dous anos. Respecto ao concepto de unidade familiar, estarase ao disposto na Lei 35/2006, do 28 de novembro, do imposto sobre a renda das persoas físicas e de modificación parcial das leis dos impostos sobre sociedades, sobre a renda de non residentes e sobre o patrimonio. A estes efectos, equipararase o matrimonio coa parella de feito legalmente inscrita. A concorrencia dos requisitos circunscríbese e acreditarase polo transmitente ante esta corporación conforme ao previsto no artigo 105.1 c) do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo. ARTIGO 7.–Exencións subxectivas. Así mesmo, están exentos deste imposto os incrementos de valor correspondentes cando a obrigación de satisfacer o devandito imposto recaia sobre as seguintes persoas ou entidades: a) O Estado, as Comunidades Autónomas e as Entidades Locais ás que pertenza o Municipio, así como os Organismos Autónomos do Estado e as Entidades de dereito público de análogo carácter das Comunidades Autónomas e das devanditas Entidades Locais. b) O Municipio da imposición e demais entidades locais integradas ou nas que se integre o devandito municipio, así como as súas respectivas entidades de dereito público de análogo carácter aos organismos autónomos do Estado. c) As Institucións que teñan a cualificación de benéficas ou benéfico-docentes. d) As Entidades xestoras da Seguridade Social, e as Mutualidades de Previsión Social reguladas pola Lei 30/1995, do 8 de novembro, de Ordenación e Supervisión dos Seguros Privados. e) Os titulares de concesións administrativas revertibles respecto dos terreos afectos ás mesmas. f) A Cruz Vermella Española. g) As persoas ou Entidades a cuxo favor se recoñeceu a exención en tratados ou convenios internacionais. ARTIGO 8.–Suxeitos pasivos.1. Terán a condición de suxeitos pasivos, en concepto de contribuínte: a) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio a título lucrativo, a persoa física ou xurídica, ou a herdanza xacente, comunidade de bens e demais entidade que, carente de personalidade xurídica, constitúa unha unidade económica ou un patrimonio separado susceptible de imposición, que adquira o terreo ou a cuxo favor se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. b) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio a título oneroso, a persoa física ou xurídica, ou a herdanza xacente, comunidade de bens e demais entidade que, carente de personalidade xurídica, constitúa unha unidade económica ou un patrimonio separado susceptible de imposición, que transmita o terreo, ou que constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. Nestes supostos, cando o suxeito pasivo sexa unha persoa física non residente en España, será suxeito pasivo substituto a persoa física ou xurídica, ou a herdanza xacente, comunidade de bens e demais entidade que, carente de personalidade xurídica, que adquira o terreo ou a cuxo favor se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. ARTIGO 9.–Base impoñible. A base impoñible deste imposto está constituída polo incremento do valor dos terreos de natureza urbana posto de manifesto no momento do deveño e experimentado ao longo dun período máximo de vinte anos. ARTIGO 10.–Cálculo da base impoñible.1. A base impoñible deste imposto será o resultado de multiplicar o valor do terreo no momento do deveño polo coeficiente que corresponda ao período de xeración conforme aos coeficientes previstos no 107.4 do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo.2. Para determinar o valor do terreo, nas operacións que grava o imposto, atenderase ás seguintes regras: a) Nas transmisións de terreos, aínda sendo de natureza urbana ou integrados nun ben inmoble de características especiais: O valor do terreo no momento do deveño será o que teña determinado a efectos do imposto sobre bens inmobles. Cando o valor do terreo no imposto sobre bens inmobles sexa consecuencia dun relatorio de valores que non reflicta modificacións de plan aprobadas con posterioridade á aprobación do devandito relatorio, liquidarase provisionalmente co valor establecido nese momento e posteriormente farase unha liquidación definitiva co valor do terreo obtido tras o procedemento de valoración colectiva instruído, referido á data de deveño. Cando o terreo non teña determinado valor catastral no momento do deveño, esta entidade poderá liquidar o imposto cando o valor catastral sexa determinado, referindo o devandito valor ao momento do deveño. Nas transmisións de inmobles nas que haxa solo e construción: O valor do terreo no momento do deveño será o valor do solo que resulte de aplicar a proporción que represente sobre o valor catastral total. b) Na constitución e transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio: O valor do terreo no momento do deveño será o que represente o valor dos dereitos, calculado mediante as normas do imposto sobre transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados, sobre o valor do terreo a efectos de transmisións de terreos, é dicir, sobre o valor que teña determinado a efectos do imposto de bens inmobles. c) Na constitución ou transmisión do dereito a elevar plantas sobre un edificio ou terreo, ou o dereito de realizar a construción baixo solo sen implicar a existencia dun dereito real de superficie: O valor do terreo no momento do deveño será o que represente a proporcionalidade fixada na escritura de transmisión ou, na súa falta, o que resulte de establecer a proporción entre superficie de plantas ou subsolo e a totalidade da superficie unha vez construída, sobre o valor do terreo a efectos de transmisións de terreos, é dicir, sobre o valor que teña determinado a efectos do imposto de bens inmobles. d) En expropiacións forzosas: O valor do terreo no momento do deveño será o menor, entre o que corresponda á porcentaxe de terreo sobre o importe do xustiprezo e o valor do terreo a efectos de transmisións de terreos, é dicir, sobre o valor que teña determinado a efectos do imposto de bens inmobles.3. Determinado o valor do terreo, aplicarase sobre o mesmo o coeficiente que corresponda ao período de xeración. O período de xeración do incremento de valor será o número de anos ao longo dos cales se puxeron de manifesto o devandito incremento, as que se xeren nun período superior a 20 anos entenderanse xeradas, en todo caso, aos 20 anos. No cómputo do número de anos transcorridos tomaranse anos completos sen ter en conta as fraccións de ano. No caso de que o período de xeración sexa inferior a un ano, se prorrateará o coeficiente anual tendo en conta o número de meses completos, é dicir, sen ter en conta as fraccións de mes. Nos supostos de non suxeición, salvo que por lei se indique outra cousa, para o cálculo do período de xeración do incremento de valor posto de manifesto nunha posterior transmisión do terreo, tomarase como data de adquisición, aos efectos do disposto no parágrafo anterior, aquela en a que se produciu o anterior deveño do imposto. O artigo 107.4 do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo, establece uns coeficientes máximos aplicables por período de xeración. Sobre a base dos devanditos coeficientes máximos este concello dispón: Aplicar os coeficientes máximos establecidos pola normativa estatal para cada período de xeración A estes efectos, os devanditos coeficientes actualizaranse de acordo coas variacións que sobre os mesmos realice a normativa estatal en cada exercicio. Non obstante o anterior, dado que os coeficientes máximos serán actualizados anualmente mediante norma con rango legal, se como consecuencia da devandita actualización, algún dos coeficientes aprobados na presente ordenanza fiscal resultase superior ao novo máximo legal, aplicarase este directamente ata que entre en vigor a nova ordenanza fiscal que corrixa o devandito exceso.4. Cando o interesado constate que o importe do incremento de valor é inferior ao importe da base impoñible determinada con arranxo ao método obxectivo, deberá solicitar a esta administración a aplicación do cálculo da base impoñible sobre datos reais. Para constatar os devanditos feitos, utilizaranse as regras de valoración recollidas no artigo 104.5 do Texto Refundido da Lei reguladora de Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo. ARTIGO 11.–Tipo de gravame. Cota íntegra e cota líquida. O tipo de gravame do imposto será o 26%. A cota íntegra do imposto será o resultado de aplicar á base impoñible o tipo de gravame. A cota líquida do imposto será o resultado de aplicar sobre a cota íntegra, no seu caso, as bonificacións ás que se refire a presente Ordenanza. ARTIGO 12.–Bonificacións. Establécese unha bonificación do 95% da cota íntegra do imposto, nas transmisións de terreos, e na transmisión ou constitución de Dereitos Reais de goce limitativos do dominio, realizadas a título lucrativo por causa de morte a favor dos descendentes e adoptados, os cónxuxes e os ascendentes e adoptantes. ARTIGO 13.–Deveño do imposto. O imposto devindícase: a) Cando se transmita a propiedade do terreo, xa sexa a título oneroso ou gratuíto, ínter vivos ou mortis causa, na data da transmisión. b) Cando se constitúa ou transmita calquera dereito real de goce limitativo do dominio, na data en que teña lugar a constitución ou transmisión. ARTIGO 14.–Devolucións. Cando se declare ou recoñeza xudicial ou administrativamente por Resolución firme ter lugar a nulidade, rescisión ou resolución do acto ou contrato determinante da transmisión do terreo ou da constitución ou transmisión do Dereito Real de goce sobre o mesmo, o suxeito pasivo terá dereito á devolución do imposto satisfeito, sempre que o devandito acto ou contrato non lle producín efectos lucrativos e que reclame a devolución no prazo de cinco anos desde que a Resolución quedou firme, entendéndose que existe efecto lucrativo cando non se xustifique que os interesados deban efectuar as recíprocas devolucións a que se refire o artigo 1295 do Código Civil. Aínda que o acto ou contrato non produza efectos lucrativos, se a rescisión ou resolución declarásese por incumprimento das obrigacións do suxeito pasivo do imposto, non haberá lugar a devolución algunha. Se o contrato queda sen efecto por mutuo acordo das partes contratantes, non procederá a devolución do imposto satisfeito e considerarase como un acto novo suxeito a tributación. Como tal mutuo acordo se estimará a avinza en acto de conciliación e a simple violación á demanda. Nos actos ou contratos en que medie algunha condición, a súa cualificación farase con arranxo ás prescricións contidas no Código Civil. Se fose suspensiva, non se liquidará o imposto ata que esta cúmprase. Se a condición fose resolutoria, esixirase o imposto desde logo, a reserva, cando a condición se cumpra, de facer a oportuna devolución segundo a regra do apartado anterior. ARTIGO 15.–Xestión do imposto. A) LIQUIDACIÓN 1. Os suxeitos virán obrigados a presentar ante o concello a correspondente declaración. Están igualmente obrigados a comunicar ao concello a realización do feito impoñible nos mesmos prazos que os suxeitos pasivos: a) Nos supostos contemplados no parágrafo a) do artigo 106 desta lei, sempre que se produciron por negocio xurídico entre vivos, o doante ou a persoa que constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. b) Nos supostos contemplados no parágrafo b) do devandito artigo, o adquirente ou a persoa a cuxo favor se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate. Dita declaración deberá ser presentada nos seguintes prazos, a contar desde a data en que se produza o deveño do imposto: a) Cando se trate de actos ínter vivos, o prazo será de trinta días hábiles. b) Cando se trate de actos por causa de morte, o prazo será de seis meses prorrogables ata un ano a solicitude do suxeito pasivo. Á declaración acompañarase o documento no que consten os actos ou contratos que orixinan a imposición. Presentada a declaración, as liquidacións do imposto notificaranse integramente aos suxeitos pasivos con indicación do prazo de ingreso e expresión dos recursos procedentes. ARTIGO 16.–Información notarial. Os notarios remitirán ao concello dentro da primeira quincena de cada trimestre, relación ou índice comprensivo de todos os documentos por eles autorizados no trimestre anterior, nos que se conteñan feitos, actos ou negocios xurídicos que poñan de manifesto a realización do feito impoñible deste imposto, con excepción dos actos de última vontade. Así mesmo e dentro do mesmo prazo, remitirán relación dos documentos privados comprensivos dos mesmos feitos, actos ou negocios xurídicos, que lles foron presentados para coñecemento ou lexitimación de firmas. O prevido neste apartado enténdese sen prexuízo do deber xeral de colaboración establecido na Lei Xeral Tributaria. Na relación ou índice que remitan os notarios ao concello, estes deberán facer constar a referencia catastral dos bens inmobles cando dita referencia correspóndase cos que sexan obxecto de transmisión. Os notarios advertirán expresamente aos comparecentes nos documentos que autoricen sobre o prazo dentro do cal están obrigados os interesados a presentar declaración polo imposto e, así mesmo, sobre as responsabilidades en que incorran pola falta de presentación de declaracións. ARTIGO 17.–Comprobacións. Este concello, como administración tributaria, poderá, por calquera dos medios previstos no artigo 57 da Lei 58/2003, do 17 de decembro, Xeral Tributaria comprobar o valor dos elementos do feito impoñible. O procedemento articularase nos termos do artigo 134 da Lei Xeral Tributaria para a comprobación de valores. ARTIGO 18.–Inspección. A inspección realizarase segundo o disposto na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións ditadas para o seu desenvolvemento. ARTIGO 19.–Infraccións. Nos casos de incumprimento das obrigacións establecidas na presente ordenanza fiscal, de acordo co previsto no artigo 11 do Texto Refundido da Lei reguladora das Facendas Locais, aprobado por Real Decreto Lexislativo 2/2004, do 5 de marzo, aplicarase o réxime de infraccións e sancións regulado na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións que a complementen e desenvolvan. DISPOSICIÓN FINAL A presente ordenanza fiscal, aprobada polo Pleno deste Concello en sesión celebrada o 31 de marzo de 2022, entrará en vigor no momento da súa publicación íntegra no Boletín Oficial da Provincia, e será de aplicación a partir da entrada en vigor, permanecendo en vigor ata a súa modificación ou derrogación expresa. DISPOSICIÓN DERROGATORIA A presente ordenanza fiscal derroga a Ordenanza fiscal de incremento de valor de terreos de natureza urbana do Concello de Cabana de Bergantiños, aprobada polo Pleno o 29 de marzo de 2012 e publicada definitivamente no BOP n.º 113, do 5 de xuño de 2012. Cabana de Bergantiños, a 31 de maio de 2022. O alcalde Asdo.: José Muíño Domínguez