03/08/2021 | Administración LocalMunicipal
Santiago de Compostela
Urbanismo. Sección de Planeamento e Xestión
Anuncio de aprobación definitiva e publicación da normativa do Estudo de detalle da parcela EQ-2 do parque empresarial da Sionlla

O Pleno da Corporación, na sesión ordinaria que tivo lugar o día 29 de xullo de 2021, adoptou entre outros, o seguinte acordo: - Aprobar definitivamente o Estudo de detalle da parcela EQ-2 do Parque empresarial da Sionlla, formulado de oficio polo Concello de Santiago, segundo o documento elaborado polos servizos técnicos de Planeamento en xullo de 2021. De seguido publícase a descrición da ordenación proposta no citado Estudo de detalle. En todo caso, a eficacia do acto de aprobación definitiva e a entrada en vigor do estudo de detalle queda condicionado á publicación do anuncio de aprobación definitiva no Diario Oficial de Galicia, á publicación da normativa no Boletín Oficial da Provincia e á inscrición da Modificación no Rexistro de Planeamento Urbanístico de Galicia (artigo 199.4 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do Solo de Galicia). Santiago de Compostela, 29 de xullo de 2021 A concelleira delegada de Urbanismo, Vivenda e Cidade Histórica (P. D. DEC/4742/2019 de 17 de xuño de 2019) Asdo.: Mercedes Rosón Ferreiro A organización da edificación no conxunto da parcela de equipamento apoiase na configuración da parcela tal e como se executou coa urbanización do polígono, pero axustando e adaptando algúns aspectos, a partir dos criterios xerais de ordenación explicados. Así, propóñense tres bandexas ou plataformas sensiblemente horizontais, cunha diferencia de cota entre cada unha delas e a seguinte en torno aos 4 m. A plataforma superior, de acceso ao conxunto formado polo parque e o equipamento, organizase en torno ao cota de referencia 312, que permite un acceso a nivel desde a rúa de Murcia. A plataforma intermedia organízase en torno a cota 308, coincidente coa rasante existente na plataforma actual da parcela. A plataforma inferior sitúase en torno a cota 304, coincidente coa rasante da plataforma intermedia actual nese punto. Estas plataformas horizontais, que definen as cotas de implantación e de acceso rodado aos distintos edificios, afástanse do borde oeste da parcela e reducen considerablemente a súa extensión, respecto da situación actual. Ademais, a creación da nova plataforma de acceso, máis elevada, permite prescindir da plataforma situada nas cotas máis baixas, que pode reelaborarse cun tratamento brando, acorde coa súa proximidade ao rego da Sionlla, ao ter garantido o seu acceso rodado pola plataforma inmediatamente superior. A posición das plataformas en saltos de 4 m. permite, dun xeito doado, salvar os desniveis a través das distintas plantas da propia edificación. Así o edificio pode concibirse como un elemento de transición, a cabalo entre dúas plataformas, de tal xeito que sexa posible acceder sempre a nivel a cada planta do edificio desde o espazo exterior. Fóra destas plataformas de acceso, definidas polas rasantes de referencia, os volumes adáptanse á configuración do terreo, que terá un tratamento brando nos espazos non ocupados pola edificación, alterando o mínimo posible o relevo natural, ou restituíndoo, no seu caso. Son as zonas de disposición sensiblemente horizontal (pendente máxima 2%) que definen os puntos de acceso ás futuras edificacións desde os espazos comúns de circulación e distribución interior da parcela EQ-2. A súa posición, en relación co conxunto, sinálase nos planos de ordenación. A súa configuración xeométrica é, porén, indicativa, polo que poderá axustarse para adaptala a cada proxecto especifico. A definición precisa e o tratamento destes espazos forma parte do proxecto de edificación e deberán executarse, en cada fase, de xeito simultáneo ás obras dos edificios. Para garantir a coherencia do conxunto e a súa concepción unitaria, as principais características destes espazos (materiais, texturas.) establecidos na primeira fase manteranse nas fases sucesivas. Son as cotas-guía consideradas para definir as plataformas de referencia de acceso aos distintos edificios. Establecéronse a partir de cotas de referencia existentes (CRE) Plataforma de implantación superior = cota 312 Plataforma de implantación intermedia = cota 308 Plataforma de implantación inferior = cota 304 Son as áreas sinaladas nos planos como AE. Definen as zonas previstas para implantar as edificacións (incluídos peches, cando estean previstos). Representan a liña límite máxima, que non pode ser superada pola edificación, nin sobre nin baixo a rasante do terreo. Dentro destas áreas, os edificios e os seus elementos funcionais poderán dispoñerse libremente, sen máis limitacións que a edificabilidade e a altura máxima establecida para cada área de movemento. A edificabilidade (e) asignada a cada AE representa a superficie construíble máxima total de cada área. É unha edificabilidade de referencia, para o control volumétrico da edificación. Aos efectos de establecer o dito control, computan todas as superficies edificadas, con independencia da súa posición relativa respecto da rasante de referencia para a implantación da edificación. As edificabilidades e altura máxima asignadas a cada AE recóllense no cadro de características da actuación. Unha vez definidos os edificios, as zonas AE non ocupadas pola edificación recibirán un tratamento acorde con espazos cos que establezan continuidade, brando nas zonas de adaptación topográfica ou duro nas plataformas de implantación e integraran sendas e itinerarios peonís transversais que faciliten a comunicación entre os distintos niveis. A definición precisa e o tratamento destes espazos non ocupados forma parte do proxecto de edificación e deberá executarse, en cada fase, de xeito simultáneo á edificación. Distínguense as zonas de adaptación topográfica interiores (ZATI) situadas dentro do ámbito do estudo de detalle e as zonas de adaptación topográfica exteriores (ZATE) situadas nas zonas de borde, fóra da parcela EQ-2. AS ZATI manterán un tratamento similar ao do parque, brando, con transicións suaves entre os distintos ámbitos, sen saltos ou desniveis bruscos do terreo. Nestes ámbitos non se autorizan peches ou valados de ningún tipo. As ZATE son os espazos de contacto das zona verdes de titularidade municipal coa parcela de equipamento EQ-2. Nestas zonas pode ser necesario realizar algunha pequena reelaboración do terreo para garantir unha axeitada integración entre as distintas parcelas. Na ZATE de contacto co regato deberán retirarse os recheos ou achegas de terras que non estean previstos ou planificados, e restituírse, na medida do posible, a topografía natural dos terreos. Son os elementos lineais que conectan as distintas plataformas. Concíbense como sendas de plataforma única, de uso mixto, rodado e peonil, arboradas nas súas marxes. As dimensións, tratamento superficial e outras características destas sendas incluiranse no proxecto de edificación da primeira fase, e tomarase como referencia para as seguintes, buscando a coherencia do conxunto. O programa de necesidades, superficies e prazos para a implantación do CSIEB están xa definidos, polo que o Estudo de detalle concreta unha subparcela capaz de acomodar os ditos requirimentos. Non hai neste momento, porén, previsións concretas para o destino que se vai dar ao resto da parcela de reserva EQ-2 no que se refire aos usos ou programas de necesidades específicos nin tampouco respecto dos prazos de implantación, polo que se mantén como reserva. A ordenación proposta establece tres ámbitos de ordenación que permiten graduar a ocupación da reserva de equipamento EQ-2 no tempo, en función de como se vaian concretando as necesidades: Fase I: Ámbito de ordenación EQ-2a (CSIEB) Fase II: Ámbito de ordenación EQ-2b (Reserva) Fase III: Ámbito de ordenación EQ-2c (Reserva) As fases II e III representan a posibilidade de posta en uso dos ámbitos EQ-2b e EQ-2c de xeito funcionalmente independente, pero non impiden a súa execución nunha única fase, se resultara necesario. Cada fase de execución ten asociado un ámbito de intervención mínimo, tal e como se recolle no plano correspondente. Estes ámbitos de intervención teñen por obxecto garantir que a execución de cada fase non vai dificultar a execución da seguinte. Permiten manter o acceso aos ámbitos aínda non desenvolvidos, facilitando a súa limpeza e posibilitando un tratamento mínimo axeitado do resto da parcela de reserva, na previsión de que as fases seguintes se demoren no tempo ou algunha non chegue nunca a executarse e se incorpore ao sistema de espazos libres. A proposta de estudo de detalle integra nos seus obxectivos a mellora da accesibilidade do conxunto formado polas parcelas EQ-2 e V-1. As plataformas de implantación da edificación son plataformas sensiblemente horizontais, con pendentes que non superan en ningún caso o 2% e que permiten un cómodo acceso a nivel ás futuras edificacións. As plataformas están conectadas por dous camiños arborados concibidos para o seu uso mixto, rodado e peonil. Os camiños que unen as plataformas poden dispoñerse sen dificultade con pendentes que non superen o 5%, cómoda para o tránsito peonil, mesmo para persoas con mobilidade reducida. Por outra banda, a amplitude das zonas de adaptación topográfica permiten acomodar sendas e itinerarios peonís alternativos con pendentes aínda máis suaves, facilitando a integración dos distintos ámbitos da parcela EQ-2 e desta coas zonas verdes que a bordean. Os saltos entre plataformas de 4 m. permiten dispoñer as futuras edificacións accesibles a nivel desde os espazos exteriores nas distintas plantas. Considérase, polo tanto, que a proposta do estudo de detalle mellora substancialmente as condicións de accesibilidade do conxunto respecto da situación de partida e organiza o espazo dispoñible de xeito que é posible garantir a accesibilidade universal, tanto nos espazos públicos de circulación e distribución da parcela, como nas futuras edificacións. A edificabilidade asignada a cada área de movemento da edificación (AE) representa a superficie construíble máxima total de cada área. É unha edificabilidade de referencia, para o control volumétrico da edificación. Para os efectos de establecer o dito control, computan todas as superficies edificadas, con independencia da súa posición relativa respecto da rasante de referencia para a implantación da edificación. As edificabilidades correspondentes as EQ-2b e EQ-2c poderán axustarse entre elas, sempre que a suma non exceda dos 17.000 m 2 c. Respecto das alturas máximas, mantéñense as establecidas con carácter xenérico na ordenanza 5 do proxecto sectorial. Pendente máxima 2%. Tratamento de pavimento duro a definir na primeira fase. Poderán dispoñerse prazas de aparcadoiro ao servizo dos usuarios dos edificios e do parque sempre que se integren no deseño da praza e se combinen coa disposición de arborado que discipline a súa distribución. Sendas de plataforma única, apta para tránsito rodado e peonil. Pendente máxima 5%. As dimensións, tratamento superficial e outras características destas sendas incluiranse no proxecto de edificación da primeira fase, e tomarase como referencia para as seguintes, buscando a coherencia do conxunto. Zonas verdes de tratamento brando e natural, coa mínima intervención necesaria para garantir a continuidade dos espazos e a transición suave entre os distintos ámbitos. Pódense establecer sendas peonís que comuniquen os distintos ámbitos de ordenación e zonas arboradas. Nestes ámbitos non se admiten peches ou valados de ningún tipo.