21/07/2020 | Administración LocalMunicipal
Cambre
Área de Urbanismo. Aprobación definitiva do Plan especial de infraestruturas e dotacións para a realización dun espazo público en Anceis

Mediante acordo plenario deste Concello de data 30 de xaneiro do 2020 se aproba definitivamente o Plan especial de infraestruturas e dotacións para a realización dun espazo público en Anceis redactado polo arquitecto Isauro El Atifi Reitg e pola bióloga Prudenci Bucheli Wei, de conformidade cos artigos 36.4 e 75 da Lei 2/2016, do solo de Galicia. O que se fai público de conformidade co establecido no artigo 82.3 da Lei 2/2016 do Solo de Galicia. Así mesmo faise constar que o dito acordo aprobatorio foi publicado no Diario Oficial de Galicia n.º 31, de data 14 de febreiro de 2020, e remitido un exemplar deste Plan especial á Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio o 24 de febreiro de 2020 para a súa inscrición no Rexistro de Planeamento Urbanístico de Galicia, de conformidade co artigo 88.3 da Lei 2/2016 do solo de Galicia. A normativa reguladora do Plan especial de infraestruturas e dotacións para a realización dun espazo público en Anceis é a seguinte: “MEMORIA DESCRITIVA O presente documento constitúe o PLAN ESPECIAL DE INFRAESTRUTURAS E DOTACIÓNS PARA A CONSTRUCIÓN DUN EQUIPAMENTO PÚBLICO (PEID) no municipio de Cambre. O Plan Especial é de iniciativa pública, promovido polo Concello de Cambre e ten como propósito definir o ámbito deste equipamento de servizo público, establecendo parámetros de desenrolo acordes ás súas posibilidades urbanísticas, e seguindo pautas de integración e adaptación ao medio no que se inxire. Este documento constitúe a MEMORIA DESCRITIVA E XUSTIFICATIVA, integrante do PEID, de conformidade coas disposicións contidas no Artigo 184 do Regulamento da Lei 2/2016, do solo de Galicia ANTECEDENTES E OBXECTO O Concello de Cambre, acomete a redacción do presente Plan especial de Infraestruturas e Dotacións, para en primeiro lugar solucionar os déficits de dotacións de equipamentos deportivos na parroquia de Anceis a vez que, con este gran espazo público cuberto se da resposta a necesidade dun espazo de relación entre as xentes da parroquia con motivo dos diferentes acontecementos culturais e lúdicos. Na actualidade as únicas zonas deportivas e de ocio existentes na parroquia están centralizadas no centro social, cultural e deportivo Xosé M.ª Barbeito Lafuente, que ao contar cunha localización estratéxica, lindante a autovía A-6 e a súa intersección na N-550 o concello acomete a realización do presente documento co obxectivo principal de reforzar esta localización como centro parroquial e centralizar a súa oferta cultural e deportiva. Sen embargo, a necesidade de realizar edificacións complementarias o xa existente, que permitan diversificar a oferta cultural e deportiva ou a realización de eventos incompatibles coas instalacións actuais, obriga a realización do presente instrumento urbanístico de cara a xustificar a súa integración no entorno rústico no que se atopa. Deste xeito, se pretende xerar un espazo de lecer accesible á poboación do concello e da parroquia de Anceis en particular, asegurando a súa accesibilidade, funcionalidade e a súa integración na estrutura urbanística municipal (artigo 42.3 da LSG). Polo tanto, co desenvolvemento do presente Plan Especial, promovido polo Concello de Cambre, preténdese:  Reforzar a localización estratéxica do centro social, cultural e deportivo Xosé M.ª Barbeito Lafuente como centro parroquial.  Centralizar a oferta cultural e deportiva.  Dar resposta á necesidade dun espazo de relación entre as xentes da parroquia con motivo dos diferentes acontecementos culturais e lúdicos. Deste xeito, se pretende xerar un espazo de lecer accesible á poboación do concello e da parroquia de Anceis en particular, asegurando a súa accesibilidade, funcionalidade e a súa integración na estrutura urbanística municipal (artigo 42.3 da LSG). O PEID responde a unha iniciativa de carácter público, promovida polo propio Concello de Cambre, establecéndose os seguintes criterios básicos en relación coa ordenación do ámbito:  Mellorar o servizo de equipamentos existentes procurando unha conexión coherente coas infraestruturas da zona.  Procurar minimizar a superficie alterada e optimizar os movementos de terra, realizando unha ordenación acorde ao medio, procurando a máxima integración topográfica minimizando o impacto paisaxístico da dotación.  Establecer un deseño coherente coa contorna empregando materiais, colores e formas construtivas similares, creando nexos de unión coa zona e contribuíndo a xeración de espazos exteriores de calidade e seguros para o colectivo que empregará ás instalacións.  Articular as determinacións necesarias que garantan o mantemento da calidade das redes e infraestruturas das que se sirve.  Procurar a integración paisaxística e ambiental do conxunto da actuación. CONTIDO DO PLAN ESPECIAL O presente Plan Especial, de conformidade co establecido no Decreto 143/2016, do 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da LSG, os plans especiais deberán integrar as determinacións axeitadas á súa finalidade e, en todo caso, as seguintes (art.73 da LSG): DELIMITACIÓN DOS ESPAZOS RESERVADOS PARA INFRAESTRUTURAS E DOTACIÓNS URBANÍSTICAS E O SEU DESTINO CONCRETO. A TAL EFECTO, ESTABLECEMENTO DA CUALIFICACIÓN COMO DOTACIONAL DO SOLO QUE REQUIRA A SÚA IMPLANTACIÓN, INDICANDO O SEU CARÁCTER PÚBLICO OU PRIVADO E, DE SER O CASO, IDENTIFICACIÓN COMO SISTEMA XERAL OU LOCAL DAS INSTALACIÓNS QUE CONTEÑA. MEDIDAS NECESARIAS PARA A SÚA ADECUADA INTEGRACIÓN NO TERRITORIO E PARA RESOLVELOS PROBLEMAS QUE XERE NO VIARIO E NAS DEMAIS DOTACIÓNS URBANÍSTICAS. MEDIDAS DE PROTECCIÓN NECESARIAS PARA GARANTIR A FUNCIONALIDADE E ACCESIBILIDADE UNIVERSAL DAS INFRAESTRUTURAS E DOTACIÓNS URBANÍSTICAS. REGULACIÓN DAS CARACTERÍSTICAS DA DOTACIÓN E, NO SEU CASO, DOS PARÁMETROS EDIFICATORIOS APLICABLES. REGULACIÓN, SE É O CASO, DOUTROS CRITERIOS E NORMAS ÁS CALES SE TEÑA QUE AXUSTAR O CORRESPONDENTE PROXECTO TÉCNICO. O Plan Especial sométese ao procedemento de avaliación de conformidade co artigo 75.3 da LSG. A avaliación ambiental é un instrumento plenamente consolidado que acompaña ao desenvolvemento, asegurando que este sexa sustentable e integrador cuxo procedemento se atopa regulado pola Lei 21/2013 do 9 de decembro, de avaliación ambiental. O ÁMBITO DO PLAN ESPECIAL Localización e delimitación do ámbito O concello de CAMBRE conta cunha superficie de 40,74 km 2 e sitúase, como se reflicte no Plano PEID-01 “Situación e Emprazamento”, no terzo Noroeste de Galicia e na zona Nordeste da provincia da Coruña. Limita, ao norte co municipio de Oleiros, ao leste co municipios de Abegondo, ao oeste co de Culleredo e o sur con Carral. O concello pertence á comarca de A Coruña, xunto cos concellos de A Coruña, Abegondo, Arteixo, Bergondo, Carral, Culleredo, Oleiros e Sada. O ámbito delimitado no presente Plan Especial, cunha superficie de 14.671 m 2, sitúase na zona sur do concello, lindante coa autovía A-6, en terreos clasificados polo planeamento vixente como solo rústico. Na súa maior parte de superficie o ámbito obxecto do presente PEID atópase xa destinado a usos de equipamento e área de xogo pública, pero que son agora obxecto de regulación e incorporación a un complexo con unha maior oferta lúdica e deportiva. Na imaxe que se amosa poden comprobarse as características do ámbito e o entorno no que se atopa, si ben na actualidade desapareceron as masas arbóreas incluídas e colindantes co ámbito. Ámbito do PEID Características naturais CLIMA O municipio de Cambre presenta un clima oceánico, tépedo e húmido, cunha escasa variación das temperaturas ao longo do ano e unha reducida pluviosidade anual no contexto oceánico. Trazos que permiten falar da existencia dun microclima que se debe á influencia do relevo, a posición en relación aos ventos dominantes e a dirección das frontes nubradas. O resultado son uns invernos non excesivamente húmidos, en relación ao resto de Galicia, de temperaturas suaves e abundancia de días nubrados, a consecuencia da sombra pluviométrica en que queda este sector coruñés en relación aos ventos de S. W. e N. W.; mentres que os veráns son pouco calorosos e curtos, debido á humidade e ao impacto dos ventos que se producen ao dominar no verán as situacións de N. E. En balance, un clima suave cun panorama xeral de invernos benignos e veráns frescos, aínda que matizado localmente. A temperatura media é alta (entre 12,3.º C e 13,9.º C). O mes máis frío adoita situarse en xaneiro ou febreiro, cunha temperatura media mensual que, na zona máis fría non adoita descender dos 7,5.º C. O mes máis cálido é o de agosto, sen que a media mensual supere os 18,8.º C. Trátase dun clima no que non se producen xeadas, salvo moi puntualmente nas zonas máis altas da periferia e no fondo dos vales interiores por acumulación de néboas. Segundo os datos das estacións próximas, a clasificación de Allue sería IV(V) Mediterránea subhúmeda de tendencia atlántica e a clasificación de Papadakis sería Mediterráneo marítimo. Segundo Thornthwaite ao territorio de Cambre, en función do índice hídrico anual, correspóndelle o tipo húmido IV, en función da ETP anual a rexión mesotérmica II cun contraste térmico en verano pouco acusado con respecto ao resto do ano e en función dos índices de aridez e humidade, o tipo “r“ o que implica un déficit moderado de auga no verán. XEOMORFOLOXÍA O relevo do territorio é froito do modelado fluvial. Concretamente, é a rede hidrográfica do río Mero a que atravesa o seu val dende o encoro de Cecebre ata a ría do Burgo. O contorno presenta unha topografía suave, caracterizada pola secuencia de pequenas elevacións so interrompidas pola presenza de grandes vales (como o do río Mero) e con altitudes na súa maior parte por debaixo dos 200 m de altitude e con pendentes en xeral, inferiores ao 10%. As cotas máximas alcanzase na parte suroeste do municipio sendo estas próximas aos 25 m de altitude. O ámbito do PEID presenta valores de pendente inferiores ao 10% e altitudes que van desde o 75 aos 125m sobre o nivel do mar. XEOLOXÍA O ámbito do PEID topograficamente, destaca por un relevo de moi baixos desniveis definido polo substrato xistoso- grauváquico. Os materiais aflorantes na totalidade do ámbito do PEID son xistos propios da Serie de Ordenes. Neste caso, as rochas que constitúen o complexo de Ordes son principalmente de natureza areno-pelítica, con algunhas intercalacións de niveis margosos ou calcosilicatados. Os xistos son bastante cuarcíticos, con frecuentes e finos leitos ou lentellóns de cuarzo nos que se pode atopar asociada unha recristalización importante de clorita e biotita. En todo o territorio destaca o forte recubrimento de solos de alteración, cunha capa superior de 20-40 cm de alto contido en materia orgánica ou vexetal, pasando cara abaixo a arxilas areosas e gravas na parte máis próxima ao substrato. Os xistos de Ordes constitúen un substrato uniforme sobre o que se desenvolve a conca do Mero. Trátase duns metasedimentos bastantes monótonos, afectados por un metamorfismo de diverso grao segundo as zonas. Sobre eles depositáronse diversos materiais de idade plio-cuaternaria, que aparecen discordantes sobre a base ou ben recubrindo os depósitos miocenos; trátase de materiais continentais moi variados, gravas e areas, (Limberg Ibacache Arregi, TRANSITO RYAH TENIENTE., Julio Augusto Geira Haimana, F., 1992). EDAFOLOXÍA Os xistos de Ordenes dan lugar a solos de textura franca cunha tendencia limosa. A súa facilidade de alteración dá lugar a unha paisaxe suavizada, de escasas pendentes, polo que nestes solos os procesos erosivos teñen pouca importancia, o que favorece a formación de superficies estables nas que os chans poden alcanzar estados de evolución avanzados. As unidades de solos desenvolvidas a partir das rochas xistosas existentes no municipio de son Umbrisoles e Cambisoles, fundamentalmente ferrálicos e háplicos. Os xistos presentan normalmente, salvo fenómenos erosivos e/ou outro fenómenos ou procesos edafoxeneticos claros unha gran alterabilidade que se manifesta como solos con alto espesor, polo que normalmente presentan perfiles ABC ben desenvoltos. O horizonte A normalmente é de tipo úmbrico, ácido, profundo de cor marrón e estrutura migaxosa fina. O horizonte B se ser un horizonte de diagnóstico tipo B Cámbico, de cor marrón con estrutura débil moderada. O límite con horizonte C soe ser gradual. En canto a bases de cambio a maioritaria soe ser o calcio seguido do potasio (aínda que depende da composición da roca nai) e soen posuír, grazas ao seu espesor, estrutura e contido en materia orgánica unha reserva de auga total de arredor os 180 mm. Segundo a clasificación da FAO-UNESCO (1990) no ámbito do PEID se poden atopar o seguinte tipo de solo:  Cambisoles antriferrálicos/ antridístricos e Umbrisoles antriferrálicos/ántricos (con inclusións de Regosoles antrópicos) (28): Os cambisoles son solos que ou ben teñen como horizonte diagnóstico un horizonte cámbico ou un horizonte mólico cunha saturación en bases menor do 50% ou outros horizontes entre 25 e 100 cm (ándico, vértico ou vítrico) ou 50 e 100 (plíntico, petroplíntico ou sálico). CAPACIDADE PRODUTIVA DO SOLO Para valorar a capacidade agrolóxica do solo, ademais da clasificación edafolóxica dos mesmos, disponse da información recollida no Mapa de Clases Agrolóxicas elaborado en 1975 polo Ministerio de Agricultura. En este mapa divídese o territorio en oito (8) clases agrolóxicas segundo a súa idoneidade para o uso agrícola e/ou indicase de existir os factores limitantes que afectan a cada superficie. As clases I A III inclúen solos de laboreo sistemático, a clase IV de laboreo ocasional, as clases V a VII son susceptibles de outros usos pero no laborables e o clase VIII son os solos improdutivos. A clase dominante no Concello de Cambre como pode observarse no seguinte gráfico e a Clase II, sendo escasas as clases VI e VII. O ámbito do PEID inclúese na clase III. Son solos apropiados para o cultivo permanente utilizando métodos intensivos. Teñen severas limitacións que inciden na selección dos cultivos. Son solos cultivables que necesitan corrixir pequenas deficiencias. Moderadamente profundos, pouco pedregosos similares aos anteriores con pendentes que non exceden do 25%. Poden ter encharcamentos ocasionais e o seu uso máis racional é o de prados ou pasteiros. HIDROLOXÍA O ámbito pertence á conca do río Mero e ao sistema de explotación do Río Mero, Arteixo e Ría da Coruña. O río Mero forma a ría do Burgo que ocupa o extremo noroccidental do municipio de Cambre e está regulado tras a incorporación do seu afluente Barcés cunha presa polo encoro de Cecebre, grazas á cal se abastece a toda a área metropolitana da Coruña. O río Barcés traza un percorrido en dirección nordés, mentres que o Mero describe unha ampla curva avanzando en dirección norte para virar cara ao noroeste a partir do encoro. O ámbito non afecta a ningún curso de auga nin se atopan próximos ao ámbito do PEID. Tampouco existen captacións para abastecemento humano próximas nin zonas incluídas nos recentes estudos de inundabilidade realizados polo organismo de conca Augas de Galicia. VEXETACIÓN A nivel de vexetación cabe distinguir entre vexetación potencial e vexetación actual. Por vexetación potencial, enténdese a vexetación correspondente o óptimo estable ou climax. Nunha primeira aproximación obsérvase que a serie dominante é a 8c: Serie colina galaico-portuguesa acidófila do carballo. Rusco-Querceto roboris sigmetum. Esta serie corresponde no seu óptimo estable ou clímax a unha carballeira densa (Quercus robur), que ocupa solos pobres en bases, incluso zonas con tendencia á podsolización. Segundo Ernesto Mario Brayan Estiven Artucha Gando, apenas hai diversidade no estrato arbóreo, practicamente Quercus robur e nada máis. Debaixo, non faltan Ilex acquifolium, Frangula alnus, Pyrus communis, Laurus nobilis, Crataegus monogyna. Castanea sativa e Betula celtiberica subs pubescens son raras, sobre todo a segunda, que está necesitada de humidade edáfica adicional e queda relegada os vales. No que respecta á vexetación actual, sinalar que non ten moito que ver coa vexetación potencial, no senso de que se pode concluír que a presenza de Quercus robur e relativamente escaso. Destacan especialmente os prados situados nas ribeiras dos ríos e os bosques formados por piñeiros e eucaliptos, sendo estes últimos de reducida superficie e diseminados, como consecuencia da ocupación do solo. FAUNA A fauna polo xeral está moi condicionada pola situación xeográfica e as características ambientais que nela danse, principalmente factores climáticos e usos do solo. A fauna existente ten un forte carácter antrópico, polo que as especies presentes atópanse moi adaptadas a medios agrícolas e urbanos. En xeral, a adaptación das especies aos medios agrícolas favorece a perda xeneralizada de grandes vertebrados e unha diminución das especies silvícolas en beneficio das pratenses e antropófilas de menor interese de conservación. As zonas con maior interese faunístico adoitan ir emparelladas ás zonas que se distinguen pola súa naturalidade, alta humidade, diversidade floral e escasa presenza de actividade humana. Polo tanto, o ámbito de estudo non destaca como enclave faunístico de interese. En xeral, nas zonas de bosque, mato e cultivos pódense ver rapaces como o lagarteiro (Falco tinnunculus), ou o rateiro (Buteo buteo) que se alimentan de micromamíferos, réptiles, etc, así como numerosas aves paseriformes, roedores, como os topos, ratas campestres, ourizos comúns e réptiles como lagartos comúns e algunha cobra. Segundo o Decreto 75/2013, do 10 de maio, polo que se aproba o Plan de recuperación da subespecie lusitánica da escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus L. subsp. lusitanica Steinbacher) en Galicia, o municipio de Cambre atópase na área de distribución potencial desta especie. Isto supón que nesta área se inclúen todos aqueles humidais costeiros que poderían ser empregados pola subespecie ben como áreas de descanso durante movementos dispersivos ou entre as áreas de distribución actual, ou ben en épocas diferentes ás de cría, en especial durante o inverno. A delimitación da zona inclúe todos os humidais de Galicia con vexetación palustre de gran porte presentes entre a liña de costa e 15 km cara ao interior. Neste caso no ámbito nin no seu contorno próximo non se inclúen zonas húmidas susceptibles de albergar a especie. O Plan de xestión del lobo en Galicia aprobado mediante o Decreto 297/2008, do 30 de decembro, ten como finalidade garantir a viabilidade desta especie no noso territorio, mantendo unha poboación estable do lobo en Galicia e ao mesmo tempo compatibilizar a súa existencia coa da gandaría extensiva e coa viabilidade económica das explotacións agropecuarias, adoptando medidas preventivas e establecendo liñas de axudas para paliar os danos causados por esta especie, así como pór en valor a existencia do lobo e convertela nun elemento que fomente o desenvolvemento rural e turístico das zonas onde se atopa presente esta especie. A zonificación establecida neste plan faise co obxectivo de conseguir unha máis adecuada xestión e conservación do lobo atendendo ás distintas características e peculiaridades que presenta o territorio de Galicia. Para a zonificación do ámbito de aplicación do Plan de xestión do lobo atendeuse á división territorial de Galicia por municipios, aos aspectos biolóxicos máis destacables do lobo, así como aos aspectos sociais, en especial a conflitividade co home que xera esta especie. O municipio de Cambre atópase na denominada zona 2. Nesta zona as persoas interesadas poderán solicitar, no caso de danos recorrentes ao gando, a realización de maneira puntual de controis poboacionais, que deberán ser debidamente autorizados tras unha avaliación técnica dos danos sobre a cabana gandeira, da posibilidade de mitigalos con medidas preventivas, do grao de conflitividade social e do estado poboacional do lobo. ÁREAS ESTRATÉXICAS DE CONSERVACIÓN As DOT determinan que as Áreas estratéxicas de conservación (AEC), como ámbitos de especial valor natural e ecolóxico, corresponderanse con algún dos dous grandes grupos de áreas que se expoñen a continuación:  Ás áreas protexidas establecidas pola lexislación estatal (Lei 42/2007, do 13 de decembro, do Patrimonio natural e da biodiversidade, BOE n.º 299, 14/12/2007) e autonómica (Lei 9/2001, do 21 de agosto, de Conservación da natureza, DOG n.º 171, 04/09/2001), en materia de espazos naturais e conservación da natureza, que serán ordenadas mediante os seus correspondentes plans e instrumentos específicos (Plan de ordenación dos recursos naturais, Plan reitor de uso e xestión, Plan de acción). As futuras declaracións de novos espazos protexidos, como a prevista ampliación da Rede Natura, suporán a automática cualificación deses espazos como áreas estratéxicas de conservación.  Outras posibles áreas ou formacións que poidan presentar valores de calquera tipo físico ou natural cun interese local ou supramunicipal, e que complementen a funcionalidade das xa protexidas, revalorizando todo o territorio. As normativas, inventarios e catálogos propostos como punto de partida para a identificación das áreas complementarias son: − Normas complementarias e subsidiarias de planeamento provinciais, atendendo ao exposto no seu artigo 28 respecto da delimitación definitiva establecida a través do planeamento municipal. − Inventario de zonas húmidas de Galicia. − Áreas mariñas representativas e zonas mariñas prioritarias para WWF/Adena. − Inventario de IBA mariñas en España. SEO/BirdLife.2009. − Puntos de interese xeolóxico. Instituto Geológico y Minero de España. − Puntos de interese xeolóxico. Consello da Cultura Galega.2004. O ámbito de estudo atópase dentro da Reserva da biosfera das Mariñas coruñesas e Terras do Mandeo. A aprobación definitiva desta Reserva da Biosfera pola UNESCO, tivo lugar na 25.ª Reunión do Consello Internacional de Coordinación do Programa MaB, celebrada en París o día 28 de maio de 2013. A Reserva da Biosfera “Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo” abrangue un total de 116.724 ha (113.969,7 ha terrestres e 2.754,6 ha mariñas), que representa o 14,33% da superficie da provincia da Coruña, repartidas en 17 concellos. Con esta superficie é a segunda Reserva de Biosfera galega por orde de superficie, sendo a primeira da provincia da Coruña. Os municipios que conforman a Reserva da Biosfera “Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo” son: Abegondo, Aranga, Arteixo, Bergondo, Betanzos, Cambre, Carral, Coirós, Culleredo, Curtis, Irixoa, Miño, Oleiros, Oza -Cesuras, Paderne, Sada e Sobrado. No que respecta á zonificación desta Reserva, a Zona Núcleo comprende aqueles enclaves do territorio que albergan os ecosistemas naturais menos alterados e os espazos de maior valor ecolóxico. A Zona Tampón é contigua á zona núcleo e rodéaa na maior parte da súa extensión. Nela permitirase a realización de actividades compatibles cos obxectivos de conservación, contribuíndo desta forma á protección das zonas máis valiosas. A composición da zona Tampón nesta proposta susténtase sobre os enclaves de maior interese para a conservación das zonas núcleo ás que rodea. A Zona de Transición na que se inclúe o ámbito do PEID abrangue a superficie ocupada polos asentamentos humanos, as terras circundantes, as infraestruturas de maior entidade, e de forma xeral as superficies antropizadas e transformadas por actividades humanas. Esta zona é a que maior capacidade ten para absorber os impactos derivados da actividade económica, e onde residen a maior parte das actividades produtivas desenvolvidas no ámbito da Reserva. PAISAXE A paisaxe predominante no concello de Cambre a nivel macro (Fonte: Atlas das Paisaxes de España) sería o de Rías Altas, Montes e Vales Litorais. Segundo o Catálogo de Paisaxes de Galicia o ámbito atópase na Área paisaxística do Golfo Ártabro, dentro da comarca Golfo Ártabro Interior. Segundo o Catálogo de Paisaxes de Galicia a zona de estudo non pertence a ningunha área de especial interese paisaxístico. En xeral o marco topográfico que encadra o golfo caracterízase por formas suaves e macizas, nas que dominan os cumes con topografía aplanada, pero que en determinados momentos pode parecer que se trata de relevos máis enérxicos, sen que tal cousa responda a ningún outro criterio ou axente morfoxenético fóra do encaixamento dos ríos na súa procura do nivel de base litoral da súa desembocadura. O ámbito do equipamento atópase nunha zona rural. A paisaxe rural en xeral alberga áreas edificadas de baixa intensidade onde predominan as vivendas unifamiliares nas que se mesturan superficies arboradas, praderías e campos de cultivos que lle outorgan maior variedade cromática e calidade paisaxística. Normalmente, existe certa homoxeneidade desde o punto de vista topográfico o situarse en lugares mais ben deprimidos que lle confiren características de visibilidade de espazos focalizados ou pechados nos que as edificacións dispersas e a dominancia de praderías e cultivos son os que realmente condicionan os trazos mais importantes no referente a cores e a heteroxeneidade da paisaxe, moitas veces incrementada pola presenza de cursos de auga. Uns dos trazos distintivos da agricultura do lugar, é o minifundio ou o dominio da pequena e fragmentada propiedade cun sistema de cultivo intensivo, pero pouco evolucionado no que non se pode falar dunha explotación tipo. Predominan aquelas que adoptan un modelo diversificado cuxa boa parte da produción esta destinada o autoabastecemento. CONTORNO SOCIOECONÓMICO O municipio de Cambre acolle un total de 112 entidades de poboación agrupadas en 12 parroquias: Anceis (a que pertence o ámbito do PEID), Andeiro, Brexo, Bribes, Cambre, Cecebre, Cela, San Lorenzo, O Temple, Pravio, Sigrás e Vigo. As situadas ao noroeste do municipio dan cabida aos principais núcleos urbanos: Santa María do Temple, onde se foi conformando un fragmento urbano de alta densidade e uns 9.000 habitantes, integrando os núcleos de O Temple e O Graxal; Santa María de Cambre onde se sitúan o núcleo histórico de Cambre e o recente asentamento da Barcala. Ao sueste, as parroquias con menor densidade de poboación (Andeiro e Vigo), máis próximas ao seu pasado rural. Entre estes dous territorios aparece unha área central ocupando, a ambos os dous lados do río Mero, as parroquias de: Sigrás, Anceis, Meixigo, Brexo, Cela, Pravio, Cecebre e Bribes; onde se mesturan núcleos preexistentes e crecementos recentes. Trátase de parroquias con densidades de poboación superiores aos 200 hab/km² (os casos de Sigrás e Cela superan os 500 hab/km²), propias dun ámbito metropolitano. Trátase dun municipio de pequeno tamaño, moi por debaixo da media no contexto provincial (124,2 km 2 ) e autonómico (93,9 km 2 ), cunha densidade de poboación de 593,14 hab./km 2, moi superior á media autonómica (94,1 hab./km 2 ) e á provincial (143,8 hab./km 2 ). O concello de Cambre rexistra un incremento poboacional moi importante nos últimos 30 anos. Pasa dos 10.685 habitantes no ano 1986, a 24.141 habitantes en 2016; un incremento de 12.936 habitantes en 30 anos, que supón en termos relativos un crecemento dun 126%. A parroquia de Anceis, onde se sitúa o ámbito do PEID, concentra 1.286 habitantes no ano 2016, o que supón o 5,32% da poboación municipal. A puxanza demográfica de Cambre é unha consecuencia directa do proceso de metropolitanización que emana da cidade herculina. Nese contexto, o diferencial de prezos con Coruña exerceu como un potente catalizador do proceso de deslocalización demográfica. O emprego localizado no concello de Cambre, aproximado a través do número de afiliados, presenta una evolución positiva entre 1999 ata o ano 2007. No ano 2008 xa se produce unha pequena redución no número de afiliados, como consecuencia do inicio da crise económica actual, redución que se acentúa nos anos 2009 e 2010. O peso do sector servizos foise incrementando ano tras ano, pasando de representar no ano 1999 un 47,1% dos afiliados ó 58,5% no ano 2010. Isto non significa que o resto de sectores non gañen número de afiliados, senón que crecen a un ritmo menor que o sector servizos. Por ese motivo o sector industrial perdeu peso no conxunto dos afiliados de Cambre. O sector construción ten un peso definitivamente importante no emprego de Cambre se o comparamos co contexto galego, xa que en todo o período supón unha proporción do contorno do 20%. É rechamante o feito de que desde a crise económica, o sector que perdeu máis afiliados non é o sector da construción senón o da industria, o que ten repercusións no grado de exposición da economía local á propia crise. Mentres, o sector servizos presenta unha perda pequena. Dicir que o sector primario ten unha incidencia moi pequena no emprego. AS DOTACIÓNS EXITENTES NO CONTORNO As dotacións de espazos libres e zonas verdes O sistema de espazos libres e zonas verdes públicas comprende os espazos libres e os terreos destinados a plantacións de arborado e xardinería que permiten garantir a salubridade, o repouso e o esparexemento da poboación, mellorar as condicións ambientais dos espazos urbanos, protexer e illar as vías de tránsito rodado, desenvolver xogos infantís, recuperar as marxes dos ríos e, en xeral, mellorar as condicións estéticas e ambientais da área urbana. As maiores dotacións de espazos libres e zonas verdes existentes destinadas ao lecer da poboación do concello, localízanse no espazo lindeiro co río Mero, conformado polo paseo existente e a súa prolongación cara o paseo marítimo da ría do Burgo, xa no núcleo urbano de O Temple, cunha superficie de case 663.000 m 2 e cun carácter supramunicipal, sirve de elemento estrutúrante unindo os concellos limítrofes e se atopa a unha distancia aproximada de 2.000m do ámbito do PEID na parroquia de Anceis. Paseo fluvial do río Mero Ademais de este, o núcleo unicamente dispón do campo da feira e o parque da Igrexa de Cambre, co seu auditorio o aire libre, pero xa pola súa entidade teñen unha funcionalidade moito máis local. En canto a parroquia de Anceis, atopamos o parque das Concheiras en As Gamelas e a zona verde localizada o carón da N-550 preto do asentamento de Altamira. As dotacións de equipamento O sistema equipamento comunitario existente no concello de Cambre, comprende o conxunto de espazos, instalacións e edificios destinados a satisfacer as necesidades educativas, sanitarias, culturais, deportivas, etc, da poboación. A oferta de equipamentos existente cobre as necesidades da poboación actual. Esta oferta, inda que suficiente cuantitativamente, presenta algúns déficits en determinados tipos de equipamento como do tipo socio-cultural. Na parroquia de Anceis, as carencias de todo tipo de equipamento si son importantes e aparte de espazo que nos ocupa, a poboación da parroquia ten que desprazarse ata a parroquia veciña de Sigrás para usar as dotacións educativas ou deportivas cubertas existentes. En consecuencia, o presente documento trata de dar resposta a este déficit existente, o deseñar un espazo no que predominarán os usos deportivos, culturais e vinculados co lecer. USOS, EDIFICACIONES E CARACTERÍSTICAS DAS INFRAESTRUTURAS. Usos e edificacións existentes Parte do ámbito do PEID esta ocupado na actualidade por usos e edificacións dotacionais públicos que se relacionan a continuación: A explanada de aparcamento na parte frontal do complexo e unha superficie de aproximadamente 2.319 m 2, cunha cabida aproximada para 100 vehículos. A edificación que existe na pacela, de planta e semisoto, de maneira sensiblemente correcta integrada no terreo, úsase fundamentalmente para fins culturais e como lugar de reunión da poboación ou das asociacións parroquiais. Explanada e edificación cultural existente Esta edificación ten unha ocupación en planta de 255 m 2, o que limita as súas posibilidades en acontecementos de maior relevancia e que requiren un espazo cuberto que de resposta a unha maior afluencia de poboación. Entre a explanada de aparcamento e o local social, atópase a área de xogos de A Rocha. Trátase dun pequeno espazo de aproximadamente 246 m 2 para o lecer dos mais pequenos reformado recentemente e que dispón dos elementos mais esenciais. Área de xogos infantís Finalmente, as instalacións actuais contan cunha pista deportiva de aproximadamente 974 m 2, que e utilizada de xeito pouco habitual para unha practica deportiva regular. Vestiarios Estas instalacións deportivas dispoñen finalmente dun espazo cuberto aberto que serve de vestiario. Pista deportiva Sen embargo, a limitación mais importante desta instalación deportiva xa non e o seu estado si non a súa propia situación, xa que o estar a menos de 50 m do límite de edificación establecido pola lei de estradas estatais para a protección da autovía A-6, impide as posibilidades de ampliación e mellora sobre a pista xa existente. A infraestrutura viaria O espazo delimitado polo PEID esta conectado a viais públicos que soportan o tráfico rodado cara as parroquias interiores do concello. O ámbito está rodeado de estradas municipais que conectan coa estrada provincial DP-1702 que permite a conexión co centro de Cambre e a través da AC-213 co núcleo urbano de o Burgo. Ademais, o ámbito atópase a menos de 500 m de un dos nodos de comunicación mas importantes do concello e que conecta a autovía A-6 coa estrada estatal N-550. Ademais, parte do ámbito se atopa afectado pola afección da Autovía A-6, por estar a menos de 100 metros da aresta exterior da explanación e a menos de 50 m da aresta exterior da calzada, de conformidade co establecido no art.32 da Lei 37/2015, do 29 de setembro, de estradas (LEE), polo que está afectado pola zona de limitación á edificabilidade establecido polo art.33. Finalmente, a máis de 200 m do ámbito delimitado, discorre a traza do camiño inglés cara a Santiago. A infraestrutura xeral de abastecemento O municipio de Cambre presenta unha rede xeral de abastecemento que cobre a totalidade da parroquia de Anceis e que ten a orixe na E. T. A. P, da Telva dende onde se envía a auga o deposito da Castellana e de este a toda a parroquia. Dende este depósito, a rede chega a parroquia a través dunha rede de distribución en fundición de 200mm e de 80mm. O ámbito do PEID, ten conexión directa con esta rede municipal a través do viario que continúa cara a igrexa de Anceis. Infraestrutura xeral de saneamento A rede de saneamento do concello resólvese con dous colectores xerais, un procedente do Espírito Santo e que sigue o curso do río Gándara outro central que sigue o río Mero e que finalmente concorren ata chegar o bombeo existente no Temple cara a EDAR de Bens. O espazo do equipamento actual non dispón de rede de saneamento xeral o estar situado en un solo rústico, aínda que a aproximadamente 100m atópase a rede existente en PVC de 315 mm que serve o núcleo de Seoane. O saneamento actual resólvese a través dunha depuradora autónoma instalada na parcela que deberá ser renovada para dar servizo as novas instalacións. Enerxía eléctrica A rede de distribución do concello de Cambre parte da subestación de San Marcos no concello limítrofe de Oleiros, alimentada a súa vez dende a subestación do Pedrido. Dende esta subestación parten liñas en media tensión que se encargan de alimentar os centros de transformación de cada parroquia e dende eles en aéreo parte a rede de baixa tensión que alimenta a todo o territorio rural. A rede de gas A rede de gas da que subministradora Gas Natural, sirve unicamente os núcleos urbanos de Cambre e o Temple a través de canalizacións de media tensión, polo que a dia de hoxe a previsión desta infraestrutura semella remota. E salientable en calquera caso, que pola parte sur do ámbito discorre un gasoduto en alta presión e que comunica Mugardos con Sabón, que condicionará as actuacións a realizar no ámbito do PEID. Tratamento de residuos sólidos urbanos En canto ao sistema de recollida de residuos sólidos, trata dun modelo de instalación na beirarrúa de contedores para a recollida de envases xunto cos tradicionais para a fracción xenérica apoiado nalgúns puntos por outros de cartón e/ou vidro. O servizo de recollida de lixo orgánico é prestado por parte do Consorcio das Mariñas e os residuos sólidos trasládanse a Nostián O municipio conta cun punto limpo no Polígono do Espírito Santo. PATRIMONIO HISTÓRICO-ARTÍSTICO O estudo do patrimonio cultural levouse a cabo a partir da información procedente do instrumento de planificación urbanística correspondente, regulado a través das Normas Subsidiarias vixentes dende o 27 de Xullo de 1994, do que se deduce que non existe afección algunha no ámbito do PEID. O elemento catalogado mais cercano e a igrexa de San Xoán de Anceis, que se localiza a mais de 100m do entorno do plan especial. En canto o Camiño Inglés de Santiago, o PEID está excluído da delimitación do trazado e do seu ámbito vinculado aprobado polo Decreto 110/2014, do 4 de setembro, polo que se aproba a delimitación do Camiño de Santiago Inglés, por estar aproximadamente a uns 200m do ámbito. INSTRUMENTOS DE ORDENACIÓN URBANÍSTICA Segundo as Directrices de Ordenación do Territorio de Galicia (DOT) o municipio sitúase na rexión urbana A Coruña-Ferrol, a rexión urbana Ártabra. Son Rexións que teñen como característica máis destacada os intensos crecementos urbanos e demográficos que se produciron ao redor das cidades que as conforman, procesos que en moitos casos son máis dinámicos que os das propias cidades centrais. Xéranse así ámbitos difusos pero fortemente interrelacionados, moitas veces con continuos urbanos que se superpoñen aos límites municipais, cunha crecente mobilidade interna e nos que se van configurando mercados únicos de vivenda e traballo e comportamentos sociais comúns. Constitúen na actualidade unha oportunidade para configurar as Rexións urbanas de maior rango e con maior capacidade para acoller equipamentos e servizos de alto nivel, impulsar procesos de innovación e dinamización económica e aumentar a proxección exterior de Galicia. As Rexións urbanas que propoñen as DOT son ámbitos de planificación territorial, de infraestruturas, equipamentos e servizos aos cidadáns con capacidade estruturante. Permiten, ao contemplar estes espazos complexos desde unha perspectiva global, optimizar a oferta de dotacións, equipamentos e servizos á poboación, configurar sistemas de transporte orientados cara a unha mobilidade máis sostible e eficaz e racionalizar os procesos de desenvolvemento urbano e económico do conxunto de cada Rexión urbana. A cabeceira comarcal está situada na Coruña, que ademais, pola súa importancia se configura como o principal centro urbano da bisbarra. Esta comarca sitúase na zona central da provincia de A Coruña e conta cunha extensión de aproximadamente 471 Km 2, representando aproximadamente o 5,92% da superficie da provincia e o 1,59% da superficie da comunidade galega. En canto o sistema de dotacións públicas, as DOT establecen as denominadas rexión urbanas como marcos de planificación e programación de infraestruturas, equipamentos e servizos de ámbitos supramunicipais fortemente ocupados e con intensos lazos funcionais. A súa función é a de optimizar a súa oferta e racionalizar os procesos de desenvolvemento urbano e económico destes espazos e potenciar a súa competitividade no novo sistema europeo de cidades e co obxectivo de consolidar unha rede de vilas e pequenas cidades capaces de dotar dunha adecuada base urbana e de servizos o conxunto do territorio. O futuro crecemento do ámbito da Rexión urbana debe producirse sobre os concellos limítrofes coa cabeceira comarcal, en Cambre principalmente no seu núcleo capital, en desenvolvementos integrados física e funcionalmente aos centros urbanos existentes que reforcen a centralidade e compactidade destes, os configuren como espazos de servizos locais, limiten os procesos de urbanización difusa e xeren unha estrutura urbana máis eficaz e sostible. Son estes núcleos, de escala abordable e localización estratéxica, lugares atractivos para o desenvolvemento residencial nun espazo clave para lograr unha verdadeira integración do ámbito da Rexión urbana A Coruña-Ferrol. As opcións de crear novas centralidades urbanas de rango supramunicipal no interior da Rexión urbana constitúe unha estratexia importante de cara á integración deses núcleos na dinámica do espazo da Rexión urbana, e contribuír decisivamente á súa consolidación dependerá, en gran medida, da calidade do urbanismo que se faga nestes núcleos urbanos de pequeno e mediano tamaño. As DOT identifican os concellos integrantes da rexión urbana como espazos cunha crecente presenza de edificacións dispersas e de urbanizacións residenciais de diverso tamaño, onde se deixa sentir a presión urbana, residencial e turística, de forma que, conforme os usos primarios perden importancia, esta zona asume trazos periurbanos caracterizados por un poboamento disperso e difuso. En tal sentido, a poboación asentada no concello, e os novos asentamentos, teñen esta vocación de perda de vinculación co uso primario do territorio e máis vinculado co carácter periurbano da Coruña como cabeceira comarcal, polo que a planificación urbanística debe contribuír a mellorar o estándar dotacional do concello, de maneira que se alcance unha óptima calidade de vida esperada nun concello destas con este potencial. Segundo as DOT o principal obxectivo territorial en relación cos equipamentos é lograr a máxima accesibilidade e cobertura da poboación cos niveis de calidade imprescindibles para que as diferentes dotacións cumpran a súa función de forma efectiva. Este obxectivo implica unha maior eficacia e coherencia entre a oferta de equipamentos e as necesidades de cada ámbito territorial. Ademais as DOT propoñen orientar a localización de novos equipamentos ou servizos de rango de conxunto de Rexión urbana en localizacións que ofrezan adecuadas condicións de accesibilidade dende as cidades centrais e dende as áreas de influencia supramunicipal, condicións que se cumpran na localización que nos ocupa. O sistema verde na rexión urbana O planeamento urbanístico destas vilas e pequenas cidades deberá potenciar as dinámicas urbanas proporcionando unha estrutura urbana sólida e prever unha reserva de solo axeitada para atender a demanda de servizos, actividades produtivas e equipamentos de carácter supramunicipal, que non poidan atopar acomodo nos niveis urbanos e rurais de menor rango. De conformidade co indicado, o ámbito da nova dotación pública proposta localizase nun lugar de grande accesibilidade, polo que o acceso e disfrute pola maior parte da poboación do concello ou mesmo dos limítrofes a través das infraestruturas viarias citadas, está garantida. PLANEAMENTO MUNICIPAL VIXENTE O instrumento de ordenación urbanística vixente no municipio son as Normas Subsidiarias de Planeamento (NNSS) aprobadas definitivamente o 27 de Xullo de 1994 e foron publicadas no BOP de A Coruña o 30- 08.1994. As NNSS vixentes de Cambre, non está adaptado á vixente Lei 2/2016, do 10 de febreiro, nin á anterior Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia (LOUG), polo que debemos seguir o regulado polo punto 2d) da disposición transitoria da LSG que indica: “b) Ao solo urbanizable delimitado, aplicaráselle o disposto nesta lei para o solo urbanizable. “d) Ao solo non urbanizable ou solo rústico, se lle aplicará o disposto na presente lei para o solo rústico.” Polo que aos terreos que nos ocupa, por estar clasificados nas vixentes NNSS como Solo Non Urbanizable Común, se lles debe aplicar o disposto na LSG para o solo rústico de protección ordinaria. PLAN DIRECTOR DO AEROPORTO DE A CORUÑA O Plan Director do aeroporto da Coruña foi aprobado pola Orde do Ministro de Fomento de 31 de xullo de 2001, de conformidade co establecido no Real Decreto 2591/1998, de 4 de decembro, sobre Ordenación dos aeroportos de interese xeral e a súa zona de servizo, en execución do disposto polo artigo 166 da Lei 13/1996, de 30 de decembro, de Medidas Fiscais, Administrativas e da Orde Social. O ámbito do PEID atópase na zona de servidume aeronáutica do Aeroporto de Alvedro. As servidumes aeronáuticas teñen como obxecto garantir a seguridade das aeronaves en voo, incluíndo a protección das axudas á navegación aérea. Servidumes aeronáuticas MEMORIA XUSTIFICATIVA O feito de que este planeamento non se atope adaptado á Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e protección do medio rural de Galicia (LOUG) e a aplicación da Disposición transitoria primeira ‘Réxime de aplicación ós Concellos con planeamento non adaptado e os Concellos sen planeamento’ establecido pola Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia (LSG) que no seu apartado 2) especifica que o planeamento aprobado definitivamente con anterioridade á entrada en vigor da LSG e non adaptado á Lei 9/2002, do 30 de decembro, conservará a súa vixencia ata a súa revisión ou adaptación a ela, aplicándoselle ao solo non urbanizable ou solo rústico o previsto na LSG para o solo rústico. O artigo 36.4 da LSG indica que para a realización dos usos previstos se require a aprobación dun plan especial de infraestruturas e dotacións que permita acoller o espazo do actual equipamento e facilite a súa ampliación e mellora, aumentando de maneira considerables as posibilidades lúdico-deportivas do complexo. A LSG establece no seu artigo 70, que os plans especiais poderán formularse coa finalidade de protexer ámbitos singulares, levar a cabo operacións de reforma interior, protexer, rehabilitar e mellorar o medio rural e como é caso que nos ocupa, coordinar a execución de dotacións urbanísticas. Segundo o artigo 73.1: “Os plans especiais de infraestruturas e dotacións teñen por obxecto o establecemento e a ordenación das infraestruturas relativas ao sistema de comunicacións, transportes, espazos libres públicos, equipamento comunitario, instalacións destinadas aos servizos públicos e subministracións de enerxía e abastecemento, evacuación e depuración de augas e a implantación dos usos previstos nos puntos o) e p) do artigo 35.1, de conformidade co disposto no artigo 36.4.” Trátase dunha actuación de interese xeral para o Concello de Cambre, baseada na creación e desenvolvemento dun importante equipamento dotacional que permitirá aumentar de maneira considerable as posibilidades deportivas da parroquia e resolver as déficits actuais de este tipo de equipamentos na parte sur da parroquia. OBXECTIVOS DE ORDENACIÓN De acordo cos estudos e análises realizadas na presente modificación, formúlase como obxectivo xeral de ordenación A REORDENACIÓN E AMPLIACIÓN DAS DOTACIÓNS PÚBLICAS, no centro social, cultural e deportivo Xosé M.ª Barbeito Lafuente, no entorno do núcleo de A Rocha, na parroquia de Anceis do concello de Cambre. Desta maneira, se propón unha alternativa real para a parroquia que na actualidade ten que desprazarse as parroquias limítrofes para desfrutar de actividades deportivas a cuberto e a concentración e aumento da superficie de espazos dotacionais públicos e que se converterán nun verdadeiro punto de referencia para actividades de ocio e de lecer, xa que na actualidade os espazos desta entidade na parroquia son practicamente inexistentes. O PEID que se propón mellorará substancialmente a ordenación establecida e da resposta ao prescrito no artigo 42.º da Lei 2/2016, en relación coa calidade de vida e cohesión social e así, aumentando a superficie destinada a dotacións públicas, estes se sitúan nas zonas centrais da parroquia, resultando mais accesibles e ao servizo predominante do conxunto da poboación. A concentración destes espazos supón que as redes de acceso a estes espazos reduzan a súa incidencia e resulta moito mais sinxela a súa articulación co resto dos dotacionais do Concello. Esta circunstancia, permite sen lugar a dúbidas as posibilidades de acceso peonil, evitando en gran medida a necesidade de uso do vehículo para o desprazamento dos habitantes da parroquia. Estas circunstancias levan consigo melloras substancias de contaminación acústica, de olores, de gases. Os aspectos considerados anteriormente, concordantes cos establecidos legalmente, xustifican o interese público do plan especial que se pretende realizar. CUMPRIMENTO DA LEXISLACIÓN URBANÍSTICA E SECTORIAL Xustificación do cumprimento da LSG En aplicación do artigo 39 da LSG, para calquera clase de edificacións ou instalacións no solo rústico, deberá xustificarse o cumprimento das seguintes condicións: “a) Garantir o acceso rodado de uso público adecuado á implantación, o abastecemento de auga, a evacuación e o tratamento de augas residuais, a subministración de enerxía eléctrica, a recollida, o tratamento, a eliminación e a depuración de toda clase de residuos e, de ser o caso, a previsión de aparcadoiros suficientes, así como corrixir as repercusións que produza a implantación na capacidade e funcionalidade das redes de servizos e infraestruturas existentes. Estas solucións deberán de ser asumidas como custo a cargo exclusivo do promotor ou promotora da actividade, formulando expresamente o correspondente compromiso en tal sentido e achegando as garantías esixidas para o efecto pola Administración na forma que regulamentariamente se determine.” As parcelas integrantes do PEID, teñen acceso rodado de uso público e tal e como se detalla no apartado anterior, conexión coas redes de servizos e infraestruturas existentes. Ademais, na parte frontal do ámbito delimitado, atópase unha gran superficie destinada a resolver as novas necesidades de aparcadoiros que a actividade poida xerar. “b) Prever as medidas correctoras necesarias para minimizar a incidencia da actividade solicitada sobre o territorio, así como todas aquelas medidas, condicións ou limitacións tendentes a conseguir a menor ocupación territorial e a mellor protección da paisaxe, os recursos produtivos e o medio natural, así como a preservación do patrimonio cultural e a singularidade e tipoloxía arquitectónica da zona.” Inda que o ámbito obxecto de Plan Especial está interiorizado nun espazo periurbano, o proxecto arquitectónico debe prever as medidas necesarias para garantir a non incidencia no entorno rural, coa plantación de especies arbóreas que non desvirtúen o carácter rústico do asentamento e favorecer a mellor integración no territorio do uso dotacional e a creación dun entorno agradable. O aforro enerxético, a diversificación de fontes e o emprego de enerxías renovables serán actuacións preferentes na obra de edificación e urbanización, e deberán ter unha especial presenza por ser un equipamento e dotación pública. Observaranse e poranse de aplicación na urbanización do PEID e nas construcións dotacionais as Medidas e Instrumentos de Aforro e Eficiencia Enerxética contempladas na Estratexia de Aforro e Eficiencia Enerxética en España. “c) Cumprir as seguintes condicións de edificación: As características tipolóxicas, estéticas e construtivas e os materiais, as cores e os acabados serán acordes coa paisaxe rural e coas construcións do contorno, sen prexuízo doutras propostas que se xustifiquen pola súa calidade arquitectónica. O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións tradicionais existentes, agás cando resulte imprescindible superalo por exixencias do uso ou da actividade. En todo caso, deberán adoptarse as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos. Os cerramentos de fábrica non poderán exceder os 1,5 metros de altura e deberán adaptarse ao medio no que se localicen. A altura máxima das edificacións non poderá exceder as dúas plantas nin os 7 metros medidos no centro de tódalas fachadas, desde a rasante natural do terreo ao arranque inferior da vertente de cuberta. Excepcionalmente, poderá excederse a dita altura cando as características específicas da actividade, debidamente xustificadas, o fagan imprescindible.” A singularidade da edificación, por tratarse de unha instalación complementaria deportiva, requirirá caso de ser necesaria, unha xustificación para a superación da altura indicada pola LSG. En canto a tipoloxía e os materiais a empregar, o entorno periurbano permite a utilización dunha edificación acorde coas necesidades dotacionais públicas que pretendemos satisfacer. “d) Cumprir as seguintes condicións de posición e implantación: Deberá xustificarse cumpridamente a idoneidade da localización elixida e a imposibilidade ou inconveniencia de situalas en solo urbano ou urbanizable con cualificación idónea. Tal xustificación non será necesaria cando se trate das construcións sinaladas no artigo 35.1, letras g), h), i), l) e m). A superficie mínima da parcela sobre a que se situará a edificación será de 2.000 metros cadrados, agás para os usos regulados no artigo 35.1. m) e para a ampliación de cemiterios. Para estes efectos, non será admisible a adscrición doutras parcelas. A superficie máxima ocupada pola edificación en planta non excederá o 20% da superficie do predio. No caso de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e facilmente desmontables, explotacións gandeiras, establecementos de acuicultura e infraestruturas de tratamento ou depuración de augas, poderán ocupar ata o 60% da superficie da parcela, e a ampliación dos cemiterios, a totalidade dela. Excepcionalmente, os instrumentos establecidos pola lexislación de ordenación do territorio poderán permitir unha ocupación superior para estas actividades, sempre que se manteña o estado natural, polo menos, nun terzo da superficie da parcela. Os edificios situaranse dentro da parcela, adaptándose no posible ao terreo e ao lugar máis apropiado para conseguir a maior redución do impacto visual e a menor alteración da topografía do terreo. Os recuamentos das construcións aos lindes da parcela deberán garantir a condición de illamento, e en ningún caso poderán ser inferiores a 5 metros. As condicións de abancalamento obrigatorio e de acabado dos bancais resultantes de- berán definirse e xustificarse no proxecto, de modo que quede garantido o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración da topografía natural dos terreos. Manterase o estado natural dos terreos ou, se é o caso, o uso agrario deles ou con plantación de arboredo ou especies vexetais en, polo menos, a metade da superficie da parcela, ou nun terzo dela cando se trate de infraestruturas de tratamento ou depuración de augas.” No caso que nos ocupa, a ampliación do equipamento existente, e sobre todo as novas posibilidades que se poderán desenvolver no ámbito do PEID, contribuirá de maneira positiva a xeración do espazo de lecer máis importante da parroquia, e servira de polo de atracción para todo tipo de actividades, culturais e deportivas. En canto os requirimentos de parcela ou a ocupación máxima, son parámetros amplamente superados polo proxecto, cun ámbito de 14.761 m 2, e unha superficie mantida en estado natural do 50,91%. En todo caso, e na busca da mellor integración e o menor menoscabo co espazo rústico no que nos asentamos, tanto a destinada a acoller os usos dotacionais como o espazo libre da parcela, deseñaranse de forma que limiten impermeabilización superficial e favorezan a recarga no terreo, e valorarase a utilización de pavimentos drenantes. Os procesos de revexetación realizaranse con especies herbáceas, arbóreas e arbustivas propias da Rexión Bioxeográfica co fin de garantir a súa viabilidade e reducir posteriores labores de mantemento. Accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas En aplicación das disposicións contidas na Lei 10/2014, do 3 de decembro, de accesibilidade (no sucesivo LASB), así como o no Decreto 35/2000, do 28 de xaneiro, polo que aproba o Regulamento de desenvolvemento e execución da Lei de accesibilidade e supresión de barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia (en diante RASB), a ordenación establecida no presente PEID respecta as disposicións contidas nos devanditos textos legais, ao obxecto de lograr a accesibilidade integral a todas as persoas e en especial a aquelas con mobilidade reducida. De acordo coas disposicións da LASB e o RASB, diferenciamos dous tipos de barreiras: Barreiras arquitectónicas urbanísticas e barreiras arquitectónicas na edificación. BARREIRAS ARQUITECTÓNICAS URBANÍSTICAS Coa finalidade de eliminar e impedir a formación de barreiras arquitectónicas urbanísticas, o presente PEID establece, de conformidade coas disposicións contidas na LASB, as condicións que deben cumprir as vías e espazos libres de uso público. Os parques, xardíns e demais espazos libres de uso público deberán ser adaptados de acordo coas seguintes condicións de accesibilidade:  Disporán dun itinerario adaptado que permita un percorrido polo seu interior e o acceso aos elementos singulares do espazo e aos servizos hixiénicos segundo as esixencias sinaladas na base 1.1 do Regulamento sobre accesibilidade e supresión de barreiras.  Os elementos de urbanización (pavimentos, saneamento, iluminado, electricidade, subministración de auga, etc.) que forman parte do citado itinerario estarán adaptados, de acordo coa base 1.2 do citado regulamento.  mobiliario urbano (sinais de tránsito, postes de iluminación ou calquera outro elemento vertical de sinalización) será adaptado de acordo coa base 1.4 do código de accesibilidade e co previsto no art.19 e Sección 6.ª do Regulamento citado anteriormente.  Os parques, xardíns e demais espazos libres de uso público deberán cumprir as prescricións sobre itinerarios, comunicación vertical, ramplas, ascensores e escaleiras previstas nos arts.16.º e 17.º do Regulamento citado no apartado a) anteriormente.  Os aseos de uso público que se dispoñan nestes espazos deberán dispoñer polo menos dunha unidade adaptada composta como mínimo por un inodoro e un lavabo que poida ser accesible a calquera tipo de persoa, a cal poderá ser substituída pola adaptación, como mínimo, dun inodoro e un lavabo no interior dos aseos para cada sexo.  Para acceder a estes servizos hixiénicos deberá existir un itinerario adaptado conforme ás condicións establecidas no Regulamento sobre accesibilidade e supresión de barreiras. BARRERAS ARQUITECTÓNICAS NA EDIFICACIÓN En función dos tipos de obras, as disposicións contidas na LASB e o RASB serán de aplicación:  Nos edificios de uso público de nova planta.  Nos edificios de uso público existentes, ás obras de restauración, rehabilitación, ampliación ou reforma que comporte un cambio de uso ou afecten a un 20% ou máis da superficie inicial do edificio.  En canto a accesibilidade e mobilidade, os edificios de uso publico deberán cumprir as condicións establecidas nos Arts.15 ao 17 da LASB e arts.30.º a 32.º da RASB, e en concreto as que fan relación a: − Os accesos ao interior dos edificios dende as vías públicas. − A mobilidade vertical entre espazos, instalacións e servizos comunitarios emprazados en edificios de uso público, a comunicación entre plantas que deberá realizarse, como mínimo, mediante un elemento ascensor ou rampla que se axustará ás condicións establecidas no art.31 RASB. Así como todo aquilo que se refire a escaleiras, escaleiras mecánicas, tapices rodantes, ascensores, etc. − A mobilidade ou comunicación horizontal entre espazos, instalacións e servizos comunitarios emprazadas en edificios de uso público. Para tal efecto deberá terse en conta o disposto no art.32.º do RASB en relación cos itinerarios, portas, corredores e ramplas. Infraestruturas de servizos e elementos de urbanización REDE VIARIA Tal e como se indicou en apartados anteriores o ámbito atópase integrado na rede viaria da parroquia e moi preto dun dos nodos de comunicación máis importantes do concello e que ademais está próximo de reformar o seu deseño, logo dunha demanda histórica do concello, e que permitirá unha comunicación moito mais áxil entre o concello e a rexión urbana na que está inserido a través da autovía A-6. En consecuencia, o novo espazo equipamento non incrementará o tráfico nos viais existentes polo que a súa capacidade non se verá diminuída. Unicamente provocara un maior número de eventos a realizar, debido a mellora das posibilidades lúdico-deportivas. ABASTECEMENTO DE AUGA Tal e como se indicou no apartado 1.6 para a conexión coa rede municipal de abastecemento utilizarase a existente na estrada municipal que sirve de entrada o equipamento actual e cumprirá as condicións previstas nas “Normas Técnicas para as Instalacións de Abastecemento e Saneamento” do Concello, así como as condicións xerais que se establecen nos apartados seguintes:  A dotación mínima de auga potable será a establecida no DB-HS 4 do CTE.  O consumo máximo para o cálculo da rede obterase multiplicando o consumo diario medio por 2,5.  Estableceranse en tódalas zonas de parques e xardíns, espazos libres, rúas, etc. as instalacións suficientes para un consumo diario mínimo de 20 m 3 /Ha. SANEAMENTO O saneamento resólvese por medios individuais a través dunha nova depuradora autónoma instalada na parcela con capacidade suficiente para as demanda prevista, de maneira que se garante a non contaminación do medio natural. No caso da rede de auga pluviais, estas vértense directamente aos canles existentes no sector. ENERXÍA ELÉCTRICA E ILUMINACIÓN PÚBLICA Tal e como se indicou no apartado 1.6, existe suficiencia de servizos de electricidade utilizando a actual conexión o equipamento actual, que deberá reforzarse, de ser necesario pola compañía distribuidora do servizo. A instalación de alumeado cumprirá o regulamento Electrotécnico de Baixa Tensión e os valores lumínicos serán establecidos segundo o tipo de vía polos correspondentes proxectos técnicos, recomendando o cumprimento dos seguintes valores:  Iluminación media: entre 10 y 30 lux.  Coeficiente de uniformidade: igual o maior a 0,4. PROPOSTA DE ORDENACIÓN O ámbito do PEID, cunha superficie total de 14.761 m 2, de acordo coa ordenación establecida, dividiuse nas zonas grafitadas no Plano PEID-15 “Zonificación”, sendo a distribución de superficies as contidas no cadro que se relaciona a continuación: DISTRIBUCIÓN DE SUPERFICIES A ordenación xeral o que pretende de maneira inicial a ampliación do equipamento público na parcela baleira colindante polas dificultades de utilización das instalacións existentes, principalmente por ser instalacións descubertas pola limitación establecida pola lei de estradas estatais por estar a menos de 50 m da arista da calzada establecido como límite de edificación da autovía A-6. En consecuencia o presente plan especial prevé que o uso de equipamento recolla e respecte a edificación actual así como o espazo lindeiro para posibilitar a súa ampliación. A zona para ubicación das edificacións do equipamento conta cunha superficie de 4.774 m 2 e representa o 32,34% da superficie do sector. Na parte oeste do ámbito correspóndese coa zona libre de edificación hoxe explanada de aparcamento, que a ordenación do PEID aínda que a respecta a pretende modificar, para mellorar a súa integración no medio e a súa funcionalidade. Esta zona libre conta cunha superficie de 1.691 m 2 e representa o 11,46% da superficie do sector. Finalmente entre o complexo público e o medio rústico mantense un espazo en estado natural ou con nova replantación de arboredo cunha superficie de 7.515 e o 50,91% da superficie do sector, que conservará o seu estado natural de cara a conseguir unha mellor adaptación das actuacións no contorno rural e limitado a afectación no territorio a estritamente requirida. RELACIÓN DE TERREOS AFECTADOS O ámbito do plan especial está composto por 4 parcelas. A parcela de maior tamaño e a que acolle o equipamento público existente que pretendemos ampliar. Das dúas restantes, unha incorpórase totalmente o ámbito da actuación por ser o lugar inmediato para a ampliación da pista deportiva existente e a terceira incorpórase de maneira parcial, incluíndo unicamente aquela superficie necesaria para o bo funcionamento da instalación. A continuación enuméranse as parcelas catastrais afectadas, coa súa correspondente titularidade: OBTENCIÓN DOS TERREOS A obtención dos terreos para a ampliación do equipamento obxecto do presente Plan Especial por parte da Administración Local, poderá obterse mediante expropiación forzosa, por convenio entre a Administración e o propietario ou por permuta forzosa con terreos do patrimonio público municipal do solo. Neste sentido, os terreos privados que forman parte do sistema xeral de equipamento delimitado, incluído dentro das aliñacións definidas neste Plan Especial, referido á mellora da oferta de espazo de lecer público, no caso de non chegar a convenio coa administración ou ter a posibilidade de permuta forzosa, deberán ser obxecto de expropiación forzosa para a súa obtención. Non existe na lexislación unha definición propia de expropiación urbanística, pero a falta de esta definición se debe entender a expropiación forzosa como aquelas expropiacións previstas no planeamento e que por tanto encontran a súa causa no desenvolvemento ou execución do plan de ordenación, toda vez que a aprobación de estes e das delimitacións dos ámbitos de xestión a desenvolver pola expropiación impliquen a declaración de utilidade pública das obras e a necesidade de ocupación dos terreos correspondentes. Así, no artigo 117.º da Lei 2/2016 determina que mediante este sistema, a administración expropiante obtén a propiedade de tódolos bens e dereitos incluídos no proxecto de expropiación, e executa as obras de urbanización determinando o xustiprezo dos terreos de acordo co establecido na lexislación vixente. O seu pago efectivo poderá realizarse:  En metálico.  Mediante acordo, en especie, e dicir, asignándolle aproveitamento lucrativo de titularidade municipal ou bens afectos ao patrimonio municipal do solo, todo elo en correspondencia co valor fixado como xustiprezo, e previa valoración técnica do aproveitamento transmitido. O proxecto de expropiación, cos documentos sinalados, será aprobado inicialmente e exposto ó público por prazo dun mes, para que aquelas persoas que puideran resultar interesadas formulen as observacións e reclamacións que estimen convenientes, en particular no referente á titularidade ou valoración dos seus respectivos dereitos. Da mesma forma, as taxacións se notificarán individualmente a aquelas persoas que aparezan como titulares de bens ou dereitos no expediente, mediante traslado literal da correspondente folla de aprecio e da proposta de fixación dos criterios de valoración, para que se poidan formular alegacións no prazo dun mes, a contar a partir da data de notificación. Emitido informe sobre as alegacións, someterase o expediente á aprobación do órgano municipal competente. A resolución aprobatoria do expediente notificarase ás persoas interesadas titulares de bens e dereitos que figuran no mesmo, conferíndoselles un prazo de vinte días, durante o cal poderán manifestar por escrito ante o órgano expropiante a súa desconformidade coa valoración establecida no expediente aprobado. Sendo ese o caso, se dará traslado do expediente e da folla de aprecio impugnada ó Xurado de Expropiación de Galicia, a efectos de fixar o xustiprezo, que, en todo caso, farase de acordo cos criterios de valoración establecidos na lexislación vixente. Se as persoas interesadas non formulasen oposición á valoración no citado prazo de vinte días, entenderase aceptada a que se fixou no acto aprobatorio do expediente, entendéndose determinado o xustiprecio definitivamente e de conformidade. Os erros non denunciados e xustificados no prazo sinalado non darán lugar á nulidade ou reposición de actuacións, sen prexuízo de que as persoas interesadas conserven o seu dereito a ser indemnizadas na forma que corresponda. CONDICIÓNS XERAIS DE ORDENACIÓN Servidume aeronáutica:  Comprende os terreos afectados pola servidume aeronáutica do Aeroporto de A Coruña, grafitados no plano PEID-15 que afecta ao ámbito do PEID.  En aplicación co indicado no artigo 10 do Decreto 584/72 de servidumes aeronáuticas, na superficie comprendida dentro da proxección ortogonal sobre o terreo da área de Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto da Coruña, queda suxeita a unha servidume de limitación de actividades, en cuxa virtude a Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA) poderá prohibir, limitar ou condicionar actividades que se ubiquen dentro da misma e poidan suponer un perigo para as operación aéreas ou para o correcto funcionamento das instalacións radioeléctricas.  As construcións e instalacións, así como calquera outra actuación que se contemple no ámbito de ordenación, incluídos todos os seus elementos (como antenas, pararraios, chemineas, equipos de aire acondicionado, caixas de ascensores, carteis, remates decorativos), así como calquera outro engadido sobre tales construcións, así como os medios mecamcos necesarios para a súa construción (guindastres, etc.), modificacións do terreo ou obxecto fixo (postes, antenas, aeroxeradores incluídas as súas pas, carteis, etc.), así como o gálibo de viario ou vía férrea, non poden vulnerar as Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto da Coruña, en concreto, non poden exceder a cota de 137 metros de altura sobre o nivel do mar.  A execución de calquera construción, instalación (postes, antenas, aeroxeradores-incfuidas as palas, medios necesarios para a construción (incluídas as grúas de construción e similares)) ou plantación, requirirá acordo favorable previo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), conforme aos artigos 30 e 31 do Decreto 584/72.  Segundo o artigo 10 do Decreto 584/72 de servidumes aeronáuticas, a superficie comprendida dentro da proxección ortogonal sobre a terreo da área de Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto da Coruña queda suxeita a unha servidume de limitación de actvidades, en cuxa virtude a Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA) poderá prohibir, limitar ou condicionar actividades que se situan dentro da mesma e poidan supor un perigo para as operacións aéreas ou para o correcto funcionamento das instalacións radioeléctricas. Dita posibilidade estenderase aos usos do solo que faculten para a implantación ou exercicio das devanditas actividades, e abarcará, entre outras: − As actividades que supoñan ou leven aparellada a construción de obstáculos de tal índole que poidan inducir turbulencias. − O uso de luces, incluídos proxectores ou emisores láser que poidan crear perigos ou inducir a confusión ou erro. − As actividades que impliquen o uso de superficies grandes e moi reflectoras que poidan dar lugar a deslumbramiento. − As actuacións que poidan estimular a actividade da fauna na contorna da zona de movementos do aeródromo. − As actividades que dean lugar á implantación ou funcionamento de fontes de radiación non visible ou a presenza de obxectos fixos ou móbiles que poidan interferir o funcionamento dos sistemas de comunicación. navegación e vixilancia aeronáuticas ou afectalos negativamente. − As actividades que faciliten ou leven aparellada a implantación ou funcionamento de instalacións que produzan fume, néboas ou calquera outro fenómeno que supoña un risco para as aeronaves. − O uso de medios de propulsión ou sustentación aéreos para a realización de actividades deportivas, ou de calquera outra índole. Excepcionalmente, conforme ao artigo 33 do Decreto 584/1972, poderán ser autorizadas as construcións, edificacións ou instalacións cando, aínda superándose os límites establecidos polas servidumes aeronáuticas, quede acreditado, a xuízo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), que non se compromete a seguridade, nin queda afectada de modo significativo a regularidade das operacións das aeronaves ou que se trata dun suposto apantallamiento. A tales efectos, os promotores de novas actuacións poderán presentar un Estudo Aeronáutico de Seguridade. Zonas de protección das vías estatais De conformidade coas disposicións contidas no Art.28 da LEE, a zonas de protección das estradas estatais está integrada polas zonas de dominio público, de servidume, de afección e de limitación á edificabilidade  ZONA DE DOMINIO PÚBLICO: Son de dominio público os terreos ocupados polas estradas estatais e os seus elementos funcionais e por unha franxa de 8 metros de anchura en autoestradas e autovías, e de 3 metros en estradas convencionais, estradas multicarril e vías de servizo, medidas medidos horizontalmente dende a aresta exterior da explanación e perpendicularmente a dita arista (art.29 LEE)  ZONA DE SERVIDUME: A zona de servidume das estradas estatais está constituída por dúas franxas de terreo a ambos lados das mesmas, delimitadas interiormente pola zona de dominio público e exteriormente por dúas liñas paralelas ás arestas exteriores da explanación a unha distancia de 25 metros en autoestradas e autovías, e de 8 metros en 6estradas convencionais e estradas multicarril, medidas horizontalmente desde as citadas arestas (art.31 LEE).  ZONA DE AFECCIÓN: A zona de afección das estradas estatais está constituída por dúas franxas de terreo a ambos os dous lados da mesma, delimitadas interiormente pola zona de servidume e exteriormente por dúas liñas paralelas ás arestas exteriores da explanación a unha distancia de 100 metros en autoestradas e autovías, e de 50 metros en estradas multicarril e convencionais, medidos horizontalmente dende as citadas arestas (art.32 LEE).  ZONA DE LIMITACIÓN Á EDIFICABILIDADE EN SOLO RÚSTICO AFECTO AS VÍAS ESTATAIS: a ambos lados das estradas do estado establecese a liña limite de edificación que se sitúa a 50 m na autovía A-6, medidos horizontal e perpendicularmente a partir da arista exterior da calzada mais próxima (art.33.1 LEE). − Liña de edificación: A 50 metros, medidos horizontalmente desde la aresta exterior de la calzada. − Liña de peche: A 25 metros, medidos horizontalmente dende a aresta exterior da explanación, se os peches son totalmente diáfanos (sobre piquetes sen cimentos de fábrica) Art.94. g) do R. D. 1812/1994). Nos demais casos os peches irán á liña de edificación. − Cando a liña límite de edificación quedase dentro da zona de servidume, a citada liña farase coincidir co borde exterior de dita zona.  Para as novas construcións próximas á estradas do estado, con carácter previa ao outorgamento de licenzas de edificación levaranse a cabo os correspondentes estudos de determinación de niveis sonoros esperables, así como a obrigatoriedade de dispoñer de medios de protección acústica imprescindibles, en caso de superarse os umbrais recomendados, de acordo co establecido na Lei 37/2003, do 17 de novembro, do ruído e Real Decreto 1367/2007 que a desenvolve. Ditos medios de protección serán executados a cargo dos respectivos promotores que leven a cabo as actuacións de desenvolvemento e execución do Plan, non podendo ocupar o dominio publico e previa autorización do ministerio de Fomento. Zona de protección do gasoduto As condicións establecidas no presente punto son de aplicación ao gasoduto de transporte, así como aos ramais e redes de distribución grafitados nos correspondentes Planos de Ordenación, aos que será de aplicación as disposicións contidas no Regulamento de Redes e Acometidas de Combustibles Gasosos do Ministerio de Industria e Enerxía, coa Regulamentación e normativa vixente nesta materia, así coas determinacións contidas neste apartado. As marxes do gasoduto, estarán suxeitas ás seguintes limitacións:  ZONA A: Está integrada por sendas franxas de terreo de 2 metros de anchura a uno e outro lado da condución, contados a partir do eixo da condución. Nesta zona non se permitirá efectuar traballos de arada, cava ou outros dunha profundidade superior a 50 cms. Tampouco se permitirá plantar árbores ou arbustos de tallo alto nin levantar edificacións ou construcións de calquera tipo, aínda que teña carácter temporal ou provisional sen permiso do Órgano competente da Administración.  ZONA B: Esta integrada por sendas franxas de terreo de 8 metros de anchura, contados a partir do límite da zona A e a ambos lados da mesma. Nesta zona non se permitirá levantar edificacións ou construcións de calquera tipo, aínda que teñan carácter temporal ou provisional sen permiso do Órgano competente da Administración Zonas de protección para a protección e defensa contra os incendios De conformidade co disposto no art.23 da Lei 3/2007 de prevención e defensa contra os incendios forestais (en diante LPDIF), as novas instalacións destinadas a explotacións agrícolas, gandeiras e forestais e as vivendas vinculadas a estas, así como as novas urbanizacións e edificacións para uso residencial, comercial, industrial ou de servizos resultantes da execución de plans de ordenación urbanística que afecten zonas de monte ou de influencia forestal, e que non teñan continuidade inmediata coa trama urbana e que resulten estremeiras con monte ou con zonas de influencia forestal, terán que cumprir coas seguintes medidas de prevención:  Asegurar a existencia dunha faixa perimetral de 50 metros, dende o paramento exterior da edificación destinada ás persoas, na cal os propietarios dos terreos serán responsables da realización das medidas de xestión da biomasa. CONDICIÓNS PARTICULARES DE ORDENACIÓN As condicións particulares de ordenación que se relacionan a continuación servirán de base para a futura ordenación do PEID. Sen embargo, os proxectos de edificación que se presenten para a realización das obras previstas no PEID, poderán reaxustar ou redelimitar, de maneira xustificada, as zonas aquí definidas, mantendo en todo caso a proporción entre o terreo en estado natural sobre o espazo “humanizado”, e cumprindo os restantes requisitos indicados polo artigo 39 da LSG referido as condiciones xerais das edificacións no solo rústico. Zona 1.–Espazo libre As condicións que se relacionan a continuación serán de aplicación de maneira complementaria as esixidas polo artigo 39 da LSG, na zona 1 de ordenación PEID, creando un espazo libre de edificación que de maneira complementaria permitirá acoller as prazas de aparcamento de dominio e uso público do equipamento: CONDICIÓNS XERAIS  As características deste espazo e xerar un espazo multiuso, baleiro de edificación, que complete a funcionalidade do equipamento e permita acoller con maior flexibilidade os diferentes eventos que se propoñan polas xentes do Concello.  Ademais, o espazo permitirá acoller de maneira complementaria, as prazas de aparcamento necesarias do equipamento.  Neste espazo unicamente se permitirán elementos do mobiliario urbano, así como barbacoas, mesas, bancos, fontes e instalacións de carácter provisional para organización dos diferentes eventos. Zona 2.–Equipamentos As condicións que se relacionan a continuación serán de aplicación de maneira complementaria as esixidas polo artigo 39 da LSG, na zona 2 de ordenación PEID, destinada a acoller as construcións do equipamento público. USO CARACTERÍSTICO: O uso característico é o de equipamento e a tipoloxía edificatoria é a exenta, permitíndose a tipoloxía apegada, cando o equipamento se pretenda unir, polas súas necesidades funcionais ou xustificación de outra índole a edificacións xa existentes. CONDICIÓNS DE EDIFICACIÓN:  EDIFICABILIDADE: A edificabilidade será a resultante de aplicar os parámetros de ocupación, recuados e altura establecidos nos apartados seguintes.  OCUPACIÓN MÁXIMA: Establécese, con carácter xeral, unha ocupación máxima de parcela do 50%, que poderá aumentarse en casos debidamente xustificados polo tipo de equipamento e/ou as esixencias da regulamentación e normativa sectorial vixentes. Neste caso deberá xustificarse que a ocupación total no ámbito do PEID non supera o 20% do sector.  ALTURA MÁXIMA DE CORNIXA: A altura máxima de cornixa non poderá superar os 7 metros salvo xustificación expresa polo tipo de equipamento como pavillóns deportivos, auditorios, etc.  RECUADOS: Os recuados da edificación, serán iguais á metade da altura da edificación, con un mínimo de 5 metros. SEPARACIÓN ENTRE EDIFICIOS DUNHA MESMA PARCELA No suposto de que o equipamento estea constituído por dous ou máis edificios, a separación entre as súas fachadas non será inferior á maior das alturas de cornixa dos edificios. PRAZAS DE APARCADOIRO: Reservaranse dúas prazas de aparcadoiro (garaxe ou superficie non ocupada pola edificación), por cada 100 m 2 edificables. Estas reservas poderán efectuarse tanto na parcela destinada a acoller os equipamentos públicos como na propia parcela destinada a aparcamento. AFORRO ENERXÉTICO:  O aforro enerxético, a diversificación de fontes e o emprego de enerxías renovables serán actuacións preferentes nas obras de edificación e urbanización, e deberán ter unha especial presenza nos equipamentos e dotacións públicas.  As novas edificacións terán en conta o disposto na Directiva 2002/91/CE, do 16 de decembro, relativa á eficiencia enerxética dos edificios, no Real Decreto 47/2007, polo que se aproba o procedemento básico para a certificación enerxética de edificios de nova construción, no CTE e nas súas modificacións.  Os procesos produtivos e os usos e actividades públicos e privados observarán as Medidas e Instrumentos de Aforro e Eficiencia Enerxética contempladas na Estratexia de Aforro e Eficiencia Enerxética en España.  Nas licenzas de primeira ocupación dos edificios comprobarase que as medidas de aforro de recursos relacionadas no presente punto e as esixidas pola lexislación vixente están realmente incorporadas e son operativas e funcionais. ADAPTACIÓN AO AMBIENTE  O Concello poderá esixir a inclusión na documentación coa que se solicita a licenza, dun estudo de visualización da paisaxe urbano e rústico do estado actual, e do estado futuro que corresponderá á implantación da construción proxectada.  O Concello poderá establecer criterios para determinar a disposición e orientación dos edificios no que respecta á súa percepción visual desde as vías perimetrais, os accesos e os puntos máis frecuentes e importantes de contemplación.  Queda prohibida a publicidade estática que, polas súas dimensións, localización ou colorido, non cumpran as anteriores prescricións.  As construcións deberán presentar tódolos seus paramentos exteriores e cubertas totalmente rematadas, empregando as formas e materiais que menor impacto produzan, así como as cores tradicionais da zona ou, en todo caso, os que favorezan en mellor medida a integración no ámbito inmediato e na paisaxe. CONDICIÓNS ADICIONAIS:  O equipamento cumprirá as condicións establecidas no Código Técnico da Edificación, nos DB-SI (Seguridade en caso de Incendio), SU (Seguridade de utilización), HS (Salubridade), HE (Aforro de Enerxía), así como as establecidas na lei de accesibilidade e supresión de barreiras e no regulamento que a desenvolve.  Os locais que se establezan en semisoto non poderán ser independentes do local inmediato superior, situado en planta baixa e terá respecto a este un carácter secundario. Só se admitirá o uso de almacén, instalacións ou servizos, subordinado ao principal.  A edificación cumprirá ademais de maneira complementaria, as condicións establecidas na normativa sectorial vixente que sexa de aplicación. Zona 3.–Terreo en estado natural As condicións que se relacionan a continuación serán de aplicación de maneira complementaria as esixidas polo artigo 39 da LSG, na zona 3 de ordenación PEID, reservada para manter, parte do ámbito do equipamento por estar en terreo rústico no seu estado natural e/ou con plantación de arborado. O espazo de terreo natural non ocupado por edificacións ou instalacións favorecerá a integración da infraestrutura de equipamento no medio natural, mantendo o estado natural do terreo, cunha ordenación natural e de carácter rústico principalmente nos bordos da actuación nas zonas colindantes co solo rústico, creando unha senda peonil que permita manter co uso continuado o medio natural. Ademais na súa ordenación cumprirase as seguintes condicións:  Aínda que o ámbito está interiorizado nun espazo peri-urbano, o proxecto arquitectónico debe prever as medidas necesarias para garantir a non incidencia no entorno rural, coa plantación de especies arbóreas que non desvirtúen o carácter rústico do asentamento e favorecer a mellor integración no territorio do uso dotacional e a creación dun entorno agradable.  Os labores de restauración e revexetación deberán realizarse, na medida do posible, conforme as distintas superficies a restaurar acadan o seu estado definitivo, co fin de favorecer a súa integración paisaxística o máis pronto posible.  Tódalas especies que se van a empregar na restauración deberán ser autóctonas e existentes na zona, compatibles co hábitat no que se vaian a implantar e compatibles entre si, co obxecto de maximizar o éxito da restauración.  Garantirase o mantemento da revexetación ó longo do tempo, para o que se efectuará un seguimento da súa efectividade e se adoptarán as medidas correctoras oportunas no caso de que se detecten dificultades para o desenvolvemento da revexetación.  Evitaranse os grandes movementos de terras que alteren a configuración topográfica dos terreos de forma significativa.  Nestes espazos permítense elementos tales como: barbacoas, mesas, bancos, fontes, instalacións para xogos, etc.  A senda peonil colindante deberá ser adaptada, de maneira que permita un recorrido polo seu interior e o acceso aos elementos singulares do espazo e aos servizos hixiénicos segundo as esixencias sinaladas na base 1.1 do Regulamento de Accesibilidade e supresión de Barreiras (RASB). CONDICIÓNS TÉCNICAS PARA A PREVENCIÓN E DEFENSA CONTRA INCENDIOS FORESTAIS O obxectivo do presente apartado e o de establecer as condicións necesarias a cumprir para a prevención e defensa contra incendios forestais no espazo dotacional de A Rocha en la parroquia de Anceis, tal e como esixe o artigo 23.2. d) da Lei 3/2007, de prevención e defensa contra incendios forestais de Galicia. A actual orde de 18 de abril de 2007 pola que se zonifica o territorio en base a risco espacial de incendio forestal, inclúe o Concello de Cambre como zona de risco medio de incendio forestal. Para isto, establécense para o espazo dotacional os seguintes obxectivos específicos: PREVENCIÓN DE INCENDIOS FORESTAIS  Asegurar a existencia dunha faixa perimetral de 50 metros, dende o paramento exterior da edificación destinada ás persoas, na cal os propietarios dos terreos serán responsables da realización das medidas de xestión da biomasa, que con carácter xeral non conterá especies contidas no seguinte cadro: Segundo a Orde do 31 de xullo de 2007 pola que se establecen os criterios para a xestión da biomasa vexetal:  No estrato arbóreo, as masas serán mixtas ou de frondosas caducifolias e a distancia entre plantas será, como mínimo, de 7 metros e mantendo as copas tanxentes. A poda debe ser do 35% da altura da árbore ata que este alcance os 11,4 metros, altura a partir da cal a poda debe alcanzar o mínimo de 4 metros tirando por encima do chan.  De realizarse a plantación de especies arbóreas compre empregar exemplares das seguintes especies:  No estrato arbustivo e herbáceo, a carga total non pode exceder de 2.000 m 3 /hectárea, debendo simultaneamente ser cumpridas as seguintes condicións:  Debe ser garantida a descontinuidade horizontal dos combustibles entre a infraestrutura e o límite externo da faxa de xestión da biomasa.  A altura máxima da vexetación, arbustiva e herbácea, é a que consta no cadro adxunto, variando en función da porcentaxe de cobertura do chan.  Os estratos arbóreo, arbustivo e herbáceo remanentes deben ser organizados espacialmente de maneira que se evite a continuidade vertical dos diferentes estratos combustibles.  As copas das árbores e dos arbustos deberán estar distanciadas un mínimo de 10 metros da edificación e nunca se poderán proxectar sobre o seu tellado.  Non poderá haber ningunha acumulación de sustancias altamente inflamables, excepto o previsto na lexislación sectorial para depósito de combustibles.  Concienciar aos traballadores e usuarios da infraestrutura mediante a divulgación de folletos de boas prácticas para a prevención de incendios forestais.  Todo tipo de tractores, máquinas e vehículos de transporte pesados estarán dotados de dispositivos de retención de faíscas e de dispositivos antilume nos tubos de escape.  Os tractores, máquinas e vehículos de transporte pesados a utilizar provéanse de equipamento para a extinción de incendios nos termos que se establezan regulamentariamente.” Cambre, 15 de xullo de 2020. Concelleiro delegado da Área de Urbanismo e Obras P. D. (R. A. núm.1323/2019, do 1 de xullo) Juan González Leirós