18/06/2020 | Administración LocalMunicipal
Carballo
Aprobación definitiva da modificación puntual n.º 1 PXOM - Normativa

Aprobación definitiva da modificación puntual número 1 do Plan xeral de ordenación municipal de Carballo. Publicación da normativa A modificación puntual número 1 do Plan xeral de ordenación municipal de Carballo foi aprobada definitivamente por orde da conselleria de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda de data do 7 de maio de 2020. Esta foi publicada no Diario Oficial de Galicia, núm.99, do 25 de maio de 2020. Por resolución da directora xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo, do 29 de maio de 2020, procedeuse á inscrición da modificación puntual número 1 do Plan xeral de ordenación municipal do Concello de Carballo no Rexistro de Planeamento Urbanístico de Galicia, no Libro I, Tomo IV, folla rexistral 22, co número RPG 00033/2020, segundo o disposto nos artigos 88 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia e 208 e seguintes do Decreto 143/2016, do 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia. De conformidade co disposto polos artigos 82 e 88.4 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia e 70 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local, publícase a normativa que desenvolve a modificación puntual número 1 do Plan xeral de ordenación municipal de Carballo, aos efectos de aplicación e coñecemento xeral. NORMATIVA PARA O DESENVOLVEMENTO DA MODIFICACIÓN PUNTUAL 1 Para o desenvolvemento das determinacións da presente Modificación, unicamente resulta necesario modificar a ficha da actuación SX-VI/AU09 así como a incorporación dun novo concepto no artigo 9 da Normativa do Plan Xeral. A nova ficha e o artigo 9 modificado inclúense no Anexo 3 ao presente documento; a nova redacción do artigo inclúese tamén a continuación, resaltando en cor azul o novo concepto incluído. ARTIGO 9.–CONCEPTOS URBANÍSTICOS UTILIZADOS POR ESTAS NORMAS: DEFINICIÓNS A. SOBRE O APROVEITAMENTO E VOLUME Superficie bruta É a superficie orixinal dun ámbito ou parcela, que queda definida polo seu perímetro. Superficie neta É a superficie dun ámbito ou parcela descontados os dominios públicos existentes (vías, equipamentos, espazos libres). Parcela Parcela: unidade de solo, que teña atribuída edificabilidade ou un uso urbanístico independente. Parcela edificable Parcela edificable é a superficie comprendida entre lindeiros sobre a que se pode edificar, establecendo o seu límite coas zonas de viario ou espazos de uso público fixados no Plan Xeral. Parcela mínima É a superficie que nas correspondentes Ordenanzas do Plan Xeral defínese como mínima para que se poida autorizar nela os usos e construcións permitidos polo planeamento urbanístico. As parcelas mínimas son indivisibles. Prohíbese efectuar segregacións nos termos previstos no artigo 205 da LOUG. Fronte mínimo de parcela É a menor dimensión admisible do lindeiro frontal que define a aliñación oficial. Determínase en cada ordenanza. Soar De acordo co art.16 da LOUG, teñen a consideración de soares as superficies de solo urbano legalmente divididas e aptas para a edificación que reúnan os requisitos seguintes: Dispor de acceso rodado por vía pública pavimentada e servizos urbanos de abastecemento de auga potable, evacuación de augas residuais á rede de saneamento, subministración de enerxía eléctrica e iluminación pública, en condicións de caudal e potencia adecuadas para os usos permitidos. Estar urbanizadas acorde coas aliñacións e rasantes previstas no presente plan xeral. Os terreos incluídos en solo urbano non consolidado e no solo urbanizable só poderán alcanzar a condición de soar despois da execución do correspondente planeamento urbanístico, incluíndo as obras de urbanización esixibles para a conexión cos sistemas xerais existentes e, se é o caso, para a ampliación ou reforzo deles. Área de reparto Son ámbitos de xestión do planeamento onde se produce a equidistribución de beneficios e cargas, delimitándose en Solo Urbano Non Consolidado e en Solo Urbanizable Delimitado de conformidade co disposto no art.111 da LOUG. En Solo Urbanizable Non Delimitado, as áreas de reparto definiranse por medio dos Plans de Sectorización que as ordenen e desenvolvan, incluíndo obrigatoriamente os terreos necesarios para sistemas xerais e dotacións públicas así como os enlaces do sector cos sistemas xerais viarios e sistemas xerais de infraestruturas existentes. Polígono Os polígonos configúranse como os ámbitos territoriais que comportan a execución integral do planeamento no Solo Urbano Non Consolidado ou Solo de Núcleo Rural Común, e son delimitados polo presente PXOM, sen prexuízo da posibilidade do seu reaxuste nos termos previstos no art.123.4 da LOUG. A delimitación de polígonos ten como finalidade permitir o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios, e de urbanización que fosen procedentes. Non será necesaria a delimitación de polígonos cando se trate de executar directamente os sistemas xerais ou de realizar actuacións illadas en solo urbano consolidado. Actuacións integrais Actuacións de desenvolvemento no solo de núcleo rural común, ou na parte delimitada como tal nos complexos, para completar o Plan. Estas áreas de actuación integral poderán conter un ou mais polígonos. Rasante É a liña que determina a inclinación dun terreo ou pavimento respecto do plano horizontal. Distínguense: Rasantes actuais Son os perfís lonxitudinais das vías existentes. Rasantes oficiais de calzadas e beirarrúas Son os perfís lonxitudinais das vías, prazas ou rúas, definidos polo eixo dos mesmos nos planos específicos deste Plan Xeral, instrumentos de desenvolvemento do mesmo ou nos que no seu momento expida o Concello. Rasante do terreo É a que corresponde ao perfil do terreo natural (cando non experimentase ningunha transformación) ou artificial (despois de obra de explanación, desmonte ou recheo que supoña unha alteración da rasante natural). Cota de rasante É a cota de nivel dun punto da liña de rasante. Cota de orixe de referencia É a que define o planeamento como referencia para a medición da altura máxima do edificio. Considerase de forma xeral, a cota da rasante no punto medio de cada fachada. Lindeiros Son as liñas perimetrais que delimitan parcelas e as separan entre si ou dos espazos públicos. Con respecto a súa posición, os lindeiros clasifícanse en: Lindeiro frontal É o que delimita a parcela coa vía pública de acceso que define a súa aliñación oficial. Lindeiro posterior É o que separa a parcela pola súa parte oposta á frontal. Lindeiros laterais Os restantes lindeiros distintos do frontal e posterior. Aliñación (oficial) É a liña oficial fixada na ordenación do Plan Xeral ou nos planeamentos de desenvolvemento, que define o límite da parcela privada cós espazos de uso e dominio público de carácter viario, espazos libres ou equipamentos. En caso de existencia de incongruencias entre as rasantes representadas na planimetría, a aliñación e a realidade física, os servizos técnicos municipais efectuarán as aclaracións oportunas sen necesidade de modificacións do PXOM. Non en tanto, de cara a aplicar o réxime de fora de ordenación, en caso de discordancia entre a posición das edificacións na planimetría e a realidade física, primará esta última sobre a primeira. Cando sexa necesario reaxustar ou completar a aliñación ou a rasante tramitarase un estudio de detalle. Aliñación interior É a liña fixada na ordenación do Plan Xeral ou nos planeamentos que o desenvolvan, que define o limite da superficie edificable sobre rasante e a superficie libre da parcela. Nos planos de ordenación ven definida como Liña de Fachada interior e Fondo edificable, dependendo das condicións de remate. Aliñación regular É a liña fixada na ordenación do Plan Xeral no solo de núcleo rural, unicamente nas edificacións de carácter tradicional, que define o límite da parcela privada cós espazos de uso e dominio público de carácter viario, espazos libres ou equipamentos, nas parcelas limítrofes coas estradas de titularidade autonómica, que deberá respectarse no caso de nova edificación. Nas parcelas de solo de núcleo rural ocupadas por edificacións de carácter tradicional e fronte a estradas de titularidade autonómica, fixáronse dúas aliñacións: a aliñación oficial que respecta a edificación tradicional, e una aliñación regular aplicable no caso de substitución desta edificación tradicional, co obxectivo de dar continuidade á aliñación das parcelas lindantes no caso de nova edificación da parcela. Aliñación regular en solo urbano A indicada nos planos de ordenación. Afecta unicamente a aquelas edificacións que presentan un fronte consolidado que a ordenación considera adecuado manter, por posuír unha estrutura reconocible no casco urbano. Nestes casos a “aliñación” cumpre co obxectivo de favorecer o mantemento deste tipo de edificacións, que resultan incompatibles cos actuais criterios en materia de mobilidade e accesibilidade. A “aliñación regular en solo urbano” resultará de aplicación unicamente no caso de edificacións de nova planta tal e como se definen na normativa do PXOM, caso no que será considerada como “aliñación” para todos os efectos establecidos na normativa, permitindo con iso a mellora da funcionalidade e accesibilidade do sistema viario. B. SOBRE A ASIGNACIÓN DO APROVEITAMENTO Índice de edificabilidade. Aproveitamento lucrativo Desígnase co índice de edificabilidade o valor que o planeamento define para limitar a superficie da edificación permitida nunha parcela ou determinada área de solo, establecida en metros cadrados de teito por cada metro cadrado de solo. O cómputo da edificabilidade realizarase de acordo ao artigo 46 da LOUG. O índice de edificabilidade aplícase, en xeral, sobre a superficie total de parcela sen descontar a superficie de cesión a vías definida polas aliñacións. O aproveitamento lucrativo total da área de reparto son os metros cadrados edificables de uso e tipoloxía edificatoria característicos. Superficie edificable máxima É a suma das superficies máximas das plantas sobre rasante que poden integrar a edificación de acordo coa ordenación grafada nos planos e as normas zonais de aplicación. O cálculo, en outros caos, si así o establece a norma zonal de aplicación, pode realizarse tamén sobre parcela, aplicando o índice de edificabilidade (expresado en m²/m²) que se teña asignado á superficie da mesma. C. SOBRE A FORMA DE MATERIALIZAR O APROVEITAMENTO Ocupación en planta (superficie ocupada por la edificación) A ocupación en planta é a superficie ocupada pola proxección ortogonal da envolvente exterior da edificación comprendida dentro dos límites definidos polas liñas exteriores da edificación sobre un plano horizontal en contacto co terreo. Exprésase en metros cadrados e para o cómputo da superficie ocupada non se terán en conta beirados, marquesiñas e voos. Ocupación máxima Fíxase pola relación entre superficie ocupada e superficie neta total de parcela. Cuantifícase en porcentaxe ou ben en valor absoluto expresado en m² e pódese regular de maneira diferente sobre rasante e baixo rasante en cada ordenanza. Altura da edificación É a distancia vertical medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación ata a cara inferior do último forxado ou tirante da estrutura no seu caso. Altura máxima da edificación É a altura máxima permitida definida polas ordenanzas de edificación medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación no punto medio de cada fachada, ata a cara inferior do último forxado ou tirante da estrutura no seu caso. Se a altura da edificación en calquera punto da fachada supera en 1,50 m a altura máxima definida anteriormente, procederase á gradación da edificación ata que cumpra dita condición. En calquera caso nunca se poderá superar o número de plantas máximo permitido en ningún punto da fachada. Planta É toda superficie horizontal practicable e cuberta, que divide horizontalmente o volume edificado. Número de plantas da edificación As edificacións a realizar axustaranse ao número de plantas indicado nos planos de ordenación ou nas Normas Zonais. No número de plantas inclúe a planta baixa (B) e as plantas de piso. Altura de pisos É a distancia medida en vertical entre as caras inferiores de dous forxados consecutivos ou no seu caso entre a cara inferior do forxado e o tirante da estrutura. Altura libre de pisos É a distancia medida en vertical desde o pavimento acabado ao teito da planta correspondente. Planta soto É aquela planta que ten o teito situado completamente por debaixo da rasante da vía ou terreo en contacto coa edificación en cada unha das fachadas. Planta semisoto É aquela planta que ten o chan situado por debaixo da rasante da vía ou terreo en contacto coa edificación en cada unha das fachadas e o teito por encima de dita rasante. Planta baixa É a planta que ten o chan mais próximo á rasante do viario ou do terreo en contacto coa edificación. Entreplanta É a planta que ten o forxado de solo en posición intermedia entre os planos de pavimento e teito de outra planta, debendo sempre estar vinculada construtiva e funcionalmente á planta inferior, sen formar local nin finca independente da planta inferior. Planta de piso É a planta situada por encima do forxado de teito da planta baixa. A súa altura fíxase, ben en función do uso ou das condicións particulares da zona. Edificación illada É a construción en parcela independente con obriga de recuamentos por tódolos lindeiros. Edificación apegada (pareada) É a agrupación formada por dous edificios independentes, apegados por un lindeiro lateral común. Edificación acaroada ou en ringleira É a agrupación formada por varios edificios en liña, apegados polos lindeiros laterais. Edificación auxiliar É a edificación exterior ao volume edificado de uso principal, que alberga usos complementarios do mesmo. Recuamentos É a franxa de terreo comprendida entre a liña de edificación e os lindeiros, medida sobre unha recta perpendicular a esta. Separación a lindeiros É a distancia mínima entre a liña de fachada e o lindeiro de referencia mais próximo, medida sobre unha recta perpendicular a este. Fondo edificable É a distancia medida desde a aliñación, en todos os seus puntos, á que debe situarse a aliñación interior. Superficie edificada por planta A superficie edificada por planta é a comprendida entre os límites exteriores de cada unha das plantas da edificación, e a superficie edificada total é a suma das superficies edificadas de cada unha das plantas que compoñen o conxunto edificado. Fachada É o paramento vertical que, por encima do terreo, delimita o espazo construído do edificio. Medianeira É o paramento vertical dun edificio contiguo a outro edificio, aínda que por cuestións de hábitat existan patios de parcela. Pode ser un paramento común ou estar en contacto. Liña de fachada É a proxección vertical das fachadas sobre o terreo incluíndo os corpos voados. Liña de fachada interior É a proxección vertical das fachadas sobre o terreo incluíndo os corpos voados no interior da parcela. Liña de edificación É a intersección entre o plano vertical do edificio en planta baixa, e a rasante do terreo. Corpos voados Son aqueles que sobresaen da liña da edificación e que teñen carácter de ocupables, e poden ser pechados ou abertos (balcóns e terrazas). As condicións volumétricas dos voos establécense no Título VII e, no seu caso, en cada ordenanza de aplicación. Liña límite de edificación É aquela liña que conten o volume da futura edificación, agás saíntes cando estean permitidos, e en calquera caso, beirados e cornixas. Liña de cambio de ordenanza É aquela liña que indica o cambio de ordenanza en parcelas ou mazás onde se encontran varias. Liña límite de sistema É aquela liña que indica un cambio de sistema público (viario, espazo libre ou equipamento) en parcelas ou mazás onde se encontran varias. Liña de cornixa É a liña resultante da intersección do plano de fachada co plano de cuberta. Cuberta É o elemento construtivo que pecha e delimita o volume edificado na súa cara superior, por enriba da cara superior do último forxado. Cumio É a liña horizontal máis alta que forma a intersección dos planos inclinados de cuberta. Espazos baixo cuberta Enténdese como espazo baixo cuberta, a parte da edificación comprendida entre o forxado de teito da última planta permitida e a cuberta da edificación, executada de acordo as condicións do presente Plan Xeral. Patio de parcela É o espazo non edificado situado dentro do volume da edificación, que posibilita a iluminación e ventilación das dependencias que se abren a este. As súas dimensións regúlanse na normativa sectorial vixente, acordo o seu uso. Chafráns Sempre que a liña de fachada ou peche de parcela coincida coa aliñación oficial, será obrigatoria a formación dun chafrán nas esquinas, en planta baixa ou peche, sempre que as aliñacións formen un ángulo inferior a 140º. A dimensión do chafrán será de 3,00 m, debendo ser iguais as distancias dende o punto ficticio de converxencia das aliñacións ata os dous extremos do chafrán. Carballo, 12 de xuño de 2020. O alcalde Evencio Ferrero Rodríguez