21/02/2020 | Administración LocalMunicipal
Muxía
Anuncio definitivo PEF

O pleno do concello de Muxía en sesión celebrada o 27 de decembro de 2019 aprobou o Plan Económico Financieiro 2019/2020. o 3 de Xaneiro de 2020 se piblicou o anuncio de aprobacion inicial, non presentandose alegacións. Se eleva a definitiva a aprobacion inical do Plan ecónomico financiero con seguinte detalle: PLAN ECONÓMICO FINANCEIRO DO CONCELLO DE MUXÍA PARA O PERÍODO 2019/2020 I. INTRODUCCIÓN O artigo 3 da Lei Orgánica 2/2012 regula, con carácter xeral, o principio de estabilidade orzamentaria, e ven a establecer que “a elaboración, aprobación e execución dos Orzamentos que afecten aos gastos ou ingresos dos distintos suxeitos comprendidos no ámbito de aplicación desta Lei realizarase nun marco de estabilidade orzamentaria, coherente coa normativa europea”. E defínese a estabilidade orzamentaria das Administracións Públicas como a situación de equilibrio ou superávit estrutural. O artigo 11 desta norma, ven a instrumentar tal principio de estabilidade orzamentaria ao fixar que tanto a elaboración, como a aprobación e a execución dos Orzamentos e demais actuacións que afecten aos gastos ou ingresos das Administracións Públicas someteranse ao principio de estabilidade orzamentaria. E o artigo 12 adicado á regra de gasto, fixa como a variación do gasto computable das Corporacións Locais non poderá superar a taxa de referencia do crecemento do PIB de medio prazo da economía española. Non obstante, cando exista un desequilibrio estrutural nas contas públicas ou unha débeda pública superior ao obxectivo establecido, o crecemento do gasto público computable axustarase á senda establecida nos repectivos plans económico-financeiros e de reequilibrio previstos nos artigos 21 e 22 da LOEPSF. Así, o artigo 21 da Lei Orgánica 2/2012, modificado pola Lei Orgánica 9/2013, de 20 de decembro, de control da débeda comercial no sector público, indica que en caso de incumprimento do obxectivo de estabilidade orzamentaria, do obxectivo de débeda pública ou da regra de gasto, a Administración incumplidora formulará un plan económico-financeiro que permita no ano en curso e no seguinte o cumprimento dos obxectivos ou da regra de gasto, co contido e alcance previstos neste artigo. En base ao disposto no artigo 12 da LOEPSF, nos seus apartados 2 e 3, relativos á definición de gasto computable e á competencia do Ministerio de Economía e Competitividade para calcular a taxa de referencia do crecemento do PIB de medio prazo para a economía española, de acordo coa metodoloxía empregada pola Comisión Europea en aplicación da súa normativa, tal taxa será obxecto de publicación e será a referencia a ter en conta polas Corporacións Locais na elaboración dos seus respectivos orzamentos. Non obstante, cando exista un desequilibrio estrutural nas contas públicas ou unha débeda superior ao obxectivo establecido, o crecemento do gasto computable axustarase á senda establecida nos respectivos plans económico-financeiros e de reequilibrio previstos nos artigos 21 e 22 da LOEPSF. Do mesmo xeito, hai que ter presente a obrigatoriedade de cumprir co principio de sostenibilidade financeira, entendido como a capacidade para financiar compromisos de gastos presentes e futuros dentro dos límites de déficit, débeda pública e morosidade da débeda comercial, de conformidade eco establecido na normativa de morosidade das operación comerciais e na normativa europea. En cumprimento do disposto no artigo 191.3 do Texto refundido da lei reguladora das facendas locais e no artigo 90 do RD 500/1990 que desenvolve a anterior en materia de orzamentos aprobouse a liquidación do Orzamento de Muxía correspondente ao exercicio 2018 mediante Decreto de Alcaldía, acompañada dos preceptivos informes da Intervención, poñéndose de manifesto o incumprimento por parte do concello da estabilidade orzamentaria. Así, tales informes, viñan a poñer de manifesto o seguinte: - O concello de Muxía cumpre co límite da débeda, por canto que a día de hoxe este concello non ten pendente de devolución ningún préstamo con entidade financeira. - O concello de Muxía incumpre co obxectivo de estabilidade orzamentaria, e de feito presenta un déficit por importe de 403.185,98€. - O concello de Muxía incumpriu o límite da regra de gasto nun importe de 588.135,92€. Isto tendo en conta aos axustes feitos pola intervención municipal e que fan que o límite do gasto computable se situara finalmente, para o exercicio 2016 en 2.354.076,90 €. En consecuencia, e ante tales incumprimentos, a aplicación da Lei Orgánica 2/2012, de Estabilidade Orzamentaria e Sostenibilidade Financeira fíxose necesario a elaboración dun plan económico financeiro que lle permitira ao concello recuperar a situación de equilibrio, a 31 de decembro de 2017 e de 2018; é dicir, no momento de efectuar a liquidación de tales orzamentos, xa que de conformidade co establecido no artigo 21 da LOEPSF o PEF deberá conter medidas para o ano en curso (2017) e para o seguinte (2018). Nembargantes, sucedeu que con ocasión da liquidación do exercicio 2017 púxose de manifesto un cumprimento da estabilidade orzamentaria (cunha cifra de superávit superior aos 2 millóns de euros), pero un incumprimento da regra de gasto nun importe de 852.906,75€. Tal incumprimento foi debido, fundamentalmente, a que no exercicio 2017 o concello obtivo un ingreso extraordinario e moi elevado, derivado da concesión de licenza para a construción de parques eólicos en Muxía. E parte de tales ingresos foron gastados no dito exercicio (ben porque así estaba previsto nas consignacións iniciais do orzamento, ou a través de posteriores modificacións orzamentarias). Este incumprimento non ten causa nunha situación económico deficiente do concello senon na forma de calcular o crecemento máximo do gasto previsto dun exercicio para o seguinte, por canto que a norma non permite considerar estes ingresos puntuais a efectos de xustificar o maior gasto no que se incorreu. Toda vez que tampouco se considerou politicamente o feito de non gastar máis cando había ingresos suficientes para elo e tendo en conta que isto non ía ocasionar unha situación económica vulnerable para o concello. Á vista do sucedido coa liquidación 2017 recibiuse escrito da Dirección Xeral de Política Financeira e Tesouro, Consellería de Facenda da Xunta de Galicia, como órgano ao que lle corresponde a tutela financeira deste concello, de xeito tal que no dito escrito requiriuse ao concello a adopción de dúas medidas: 1.- A declaración de non dispoñibilidade dos créditos (ANDs) por importe de 852.906,75€, en virtude do previsto no artigo 25.1 da LOEOSF, polo importe do incumprimento da regra de gasto, actualizados pola taxa de referencia vixente.2.- A aprobación dun novo PEF 2018-2019, que xa incluirá tal acordo de non dispoñibilidade. E isto por canto que, dado que o PEF aprobado no ano 2017 prevía un incumprimento en 2017 e cumprimento en 2018, o órgano de tutela financeira considera que tal PEF non ten validez, por carecer dos requisitos mínimos establecidos pola lexislación vixente (o cumprimento nos dous anos de vixencia do plan). Dado que o acordo de non dispoñibilidade dos créditos adoptouse na sesión plenaria celebrada o día 20 de xullo de 2018, procedeuse a levar a cabo a elaboración do novo PEF 2018-2019. Por último, cómpre lembrar que con ocasión da aprobación do Orzamento do exercicio 2018 (o orzamento prorrogado do exercicio 2017) este concello cumpría co obxectivo de estabilidade orzamentaria e co límite de débeda ao non existir préstamos pendentes de cancelación con entidades financeiras. En relación á análise da regra de gasto, resulta que agora xa non é necesario estudar tal magnitude con ocasión da aprobación do orzamento. Nembargantes, inclúese nun apartado independente a este plan. E así, resulta que co orzamento prorrogado (e tendo en conta o detalle e as notas que figuran no dito apartado) o concello sí cumpría, a 1 de xaneiro no orzamento prorrogado do exercicio anterior, coa regra de gasto. Con data de 3 de xuño de 2019, a Dirección Xeral de Política Financeira Tesouro e Fondos Europeos, solicitou un acordo de aprobación dun AND e un PEF 2019/2020 que inclúa os ditos AND entre as súas medidas. O acordo de non dispoñibilidade deberá ser pola cantidade que lle permita que o gasto computable da liquidación do exercicio 2019 non supere os 3.159.149,84 que será o límte da regra de gasto para este exercicio. O requerimiento é consecuencia do incumprimento da estabilidade orzamentaria posta de manifesto coa liquidación do orzamento do 2018. II. OBXECTIVOS Os obxectivos que se pretenden obter co presente Plan Económico Financeiro son que o Concello de Muxía cumpra con todas as magnitudes económico financeiras que permitan valorar positivamente a situación económica da Corporación, e que se enumeran a continuación: - Aforro Neto Positivo - Remanente de Tesourería Positivo - Resultado Orzamentario Positivo - Nivel de Endebedamento por debaixo dos límites marcados legalmente para cada exercicio - Estabilidade Orzamentaria en situación de Superávit ou de Capacidade de Financiamento - Cumprimento da Regra de Gasto Para lograr isto é necesario pois a elaboración do presente Plan, que se estruturará nas seguintes fases, seguindo o esquema establecido polo Ministerio de Facenda e Administracións Públicas, e o xa establecido no PEF elaborado e aprobado no Pleno no exercicio 2018: 1ª Fase: Causas, diagnóstico e previsión temporal A dita fase consiste en realizar unha análise das magnitudes descritas e outras que se consideren pertinentes para detectar cal é o motivo do incumprimento das Regras Fiscais de conformidade co previsto na LOEFSF.2º Fase: Medidas: descrición, cuantificación e calendario Esta fase consiste en determinar as estratexias de actuación e as medidas a adoptar. Propóñense as principais medidas que se pretenden levar a cabo para corrixir a situación contificando o efecto que as ditas medidas terán sobre a economía da entidade. Sinálanse os obxectivos a lograr coa aplicación do Plan en relación coa Capacidade/Necesidade de Financiamento, Límite de Gasto e Nivel de Débeda.3ª Fase: Conclusión e obxectivo Isto é, téñense que levar á práctica as medidas propostas e desenvolvidas na fase anterior conforme ao calendario de actuación que se aprobe.4ª Fase: Control e seguimento do Plan O control será realizado polo órgano de tutela financeira a través dos informes de intervención trimestrais, semestrais ou anuais (de aprobación do Orzamento, Liquidación do Orzamento, Obrigas Trimestrais, etc) nos que se poña de manifesto seestán a cumprirse os obxectivos marcados no propio Plan. III. CONTIDO E TRAMITACIÓN Segundo o establecido no artigo 21 da LOEPSF, o Plan Económico Financeiro conterá, como mínimo, a seguinte información: a) As causas do incumprimento do obxectivo establecido, ou no seu caso, do incumprimento da regra de gasto e da estabilidade orzamentaria. b) As previsións tendencias de ingresos ou gastos, baixo o suposto de que non se producen cambios nas políticas fiscais e de gastos. c) A descrición, cuantificación e calendario de aplicación das medidas incluídas no plan, sinalando as partidas orzamentarias ou rexistros extraorzamentarios nos que se contabilizarán. d) As previsións das variables económicas e orzamentarias das que parte o plan, así como os supostos sobre os que se basan estas previsións, de conformidade co previsto no informe a que fai referencia o apartado 5 do artigo 15. e) Unha análise de sensibilidade considerando escenarios económicos alternativos. Terase en conta igualmente o establecido no artigo 116. bis da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das Bases do Réxime Local, na súa redacción dada pola Lei 27/2013, o cal sinala como medidas adicionais ás anteriores: - A supresión de competencias que exerza a entidade local que sexan distintas das propias e das exercidas por delegación. - Xestión integrada ou coordinada dos servizos obrigatorios que presta a Entidade Local para reducir os seus custos. - Incremento de ingresos para financiar os servizos obrigatorios que presta a Entidade Local. - Racionalización administrativa. - Supresión de entidades de ámbito territorial inferior ao municipio que, no exercicio orzamentario inmediato anterior, incumpran co obxectivo de estabilidade orzamentaria ou co obxectivo de débeda pública, ou que o período medio de pago a provedores supere en máis de trinta días o prazo máximo previsto na normativa de morosidade. - Unha proposta de fusión cun municipio colindante da mesma provincia. En canto á tramitación terase en conta a aplicación do seguinte calendario: a) Presentación do Plan Económico Financeiro ante o Pleno municipal no prazo máximo dun mes dende que se constate o incumprimento. b) Aprobación polo Pleno municipal no prazo máximo de dous meses dende a súa presentación. c) A posta en marcha do plan non poderá exceder de tres meses dende a súa presentación. d) Remisión do Plan á Comunidade Autónoma así como a Comisión Nacional de Administración Local para o seu coñecemento. e) Publicación do Plan do mesmo xeito que se establece na lei para os orzamentos da entidade. Neste caso, trátase de intentar que o Plan sexa sometido a aprobación plenaria canto antes a fin de que poida poñerse en marcha, no exercicio 2020, e poder ser tido en conta na elaboración do orzamento do 2020. E isto por canto que, aínda que resulta un pouco axustado, non foi posible levar a cabo antes a súa elaboración. IV. PRIMEIRA FASE: CAUSAS, DISGNÓSTICO E PREVISIÓN TEMPORAL Dos informes da intervención municipal con ocasión da aprobación da liquidación do orzamento do 2018 se desprende que: O concello de Muxía cumpre coa regra de gasto por importe de 287.888,89 euros. O concello de Muxía ten necesidade de financiación por importe de 864.406,42 euros. O informe da intervención municipal pon de manifesto que: “Basicamente este incumprimento da estabilidade orzamentaria e, por ende, do PEF, deriva do emprego dunha cifra moi elevada, tanto do superávit resultante da liquidación 2017 como tamén do recurso do remanente do remanente de tesourería para gastos xerais. E o emprego de tales recursos foi posible debido ao ingreso extraordinario obtido por este concello no ano 2017 como consecuencia da concesión de licenza para a construción de dous parques eólicos. Trátase dun aforro xenerado polo concello cuxo emprego provoca esta situación de incumprimento da estabilidade orzamentaria. Toda vez que finalmente o concello exe cutou máis gasto que o previsto cando aprobou o PEF para o período 2018-2019, no que sí se estimaba cumprir coa estabilidade orzamentaria. E tendo sempre en conta que calquera emprego que o concello faga do recurso do remanente de tesourería para gastos xerais (recurso éste que tamén neste exercicio presenta unha cifra elevada) vai computar tanto a efectos da estabilidade orzamentaria como da regra de gasto; e, polo tanto, pode contribuír a distorsionar o equilibrio que debe cumprirse a 31 de decembro deste ano, polo feito de que o concello aprobou no exercicio pasado un novo PEF que o obriga a voltar á situación de equilibrio tanto a 31 de decembro de 2018 como de 2019. ” Remítome ao previsto no PEF 2017-2018 e PEF 2018-2019 en canto a análise da situación económica e financeira do concello nos tres últimos exercicios, aos que se engaden agora os datos resultantes da liquidación do exercicio 2018. Así, e seguindo o esquema establecido polo Ministerio de Facenda e Administracións Públicas, resultaría o seguinte: a) Evolución dos ingresos e gastos dos orzamentos dos últimos tres exercicios. Ver táboa en anexo Resultando a seguinte evolución do RESULTADO ORZAMENTARIO Como pode comprobarse, o resultado orzamentario axustado sempre foi positivo nos últimos exercicios. É certo que o resultado orzamentario antes de axustes nos anos 2018, 2016 e 2014 foi negativo inicialmente, pero tras os axustes realizados éste derivou en positivo. Fundamentalmente, é o axuste derivado das obrigas recoñecidas e financiadas con remanente de tesourería para gastos xerais o que permite convertir o resultado orzamentario final en positivo. Isto non é senon outro indicador máis do feito de que é o emprego de tal aforro o que fai que este concello incorra en situación de desequilibrio dende o punto de vista da LOEPSF, xa que polo demais a súa situación económica é solvente. Si é certo que, sobre todo no ano 2016, houbo un importante desaxuste entre a execución de ingresos e gastos correntes, debido ao emprego tan elevado que se fixo do recurso do remanente de tesourería para gastos xerais que financiou modificacións orzamentarias. No ano 2015 tal emprego fora moi austero co fin de dar cumprimento a un anterior PEF aprobado por este concello no ano 2014. No ano 2017 resultou un resultado orzamentario positivo e moi elevado, polo xa comentado da obtención do ingreso extraordinario derivado da concesión de licenza para construír parques eólicos en Muxía. No ano 2018 se produce un resultado orzamentario positivo tras axustes de 364.757,26 euros. O importe é similar ao doutros anos, sen ter en conta o ano excepcional do 2017. E o dato do REMANENTE DE TESOURERÍA nos últimos exercicios, é o seguinte: De acordo co anterior, e para os efectos do cálculo da ESTABILIDADE ORZAMENTARIA 2018, resultou a seguinte necesidade/capacidade de financiamento: Así pois, é o incumprimento desta magnitude no ano 2018 a que orixina a necesidade de elaborar un novo PEF para o período 2019-2020, ao quedar sen validez o anterior aprobado no exercicio 2018. En relación ao cumprimento do principio de SOSTENIBILIDADE FINANCEIRA, éste debe verificarse comprobando que a capacidade de asumir os compromisos de gasto presentes e futuros é compatible cos obxectivos de déficit e débeda pública. En canto ao cumprimento da REGRA DE GASTO, este é o resultado: Como pode verse, no relativo ao remanente de tesorería, que ademais está calculado de xeito real (tendo en conta os axustes que se aplican para o caso do dudoso cobro), pon de manifesto unha situación económica solvente por parte deste concello. É certo que no ano 2016 houbo unha diminución deste recurso respecto ao obtido en anos anteriores, pero o resultado da evolución desta magnitude pon de manifesto o feito de que este concello ten un aforro xenerado que ven acumulándose de exercicios anteriores e que o seu emprego (que ao final o que provoca é unha minoración dos fondos líquidos na tesourería), é o que dá lugar ao incumprimento das magnitudes fixadas polo Goberno. Nótese que no ano 2018 disminui o importe do Remanente tesourería, que aínda así e maior ao dos anos 2016 e 2015 antes do ingreso excepcional do ano 2017. En canto á magnitude de AFORRO NETO, cómpre ter en conta que por tal enténdese a diferenza entre os dereitos liquidados polos capítulos 1 a 5 do orzamento de ingresos, e as obrigas recoñecidas polos capítulos 1, 2 e 4 do estado de gastos; minorados no importe da anualidade teórica de amortización dos préstamos pendentes de reembolso. Non se incluirán no cálculo do aforro neto as obrigas derivadas de modificacións de crédito que foran financiadas con remanente líquido de tesourería. Así, o dato do AFORRO NETO, cos datos da liquidación 2017 (a última aprobada a data actual) é o seguinte: Agora ben, dado que a Lei 62/2003, de 30 de decembro, de Medidas fiscais, administrativas e de orden social, modificou a Lei reguladora das facendas locais para establecer un novo criterio de cálculo do aforro neto co obxecto de determinar o procedemento de concertación de novas operación de crédito, e a tal efecto estableceu que no aforro neto non se incluirán as obrigas recoñecidas derivadas de modificacións de crédito que foran financiadas con remanente líquido de tesourería (artigo 53.1, parágrafo 5 do TRLRFL), se calculamos o dato do aforro neto restando as obrigas recoñecidas e que se financian con remanente de tesourería para gastos xerais, obteríamos o seguinte: Dos cálculos efectuados neste informe se desprende un aforro neto positivo. En relación ao dato do PERÍODO MEDIO DE PAGO, hai que sinalar o seguinte: - Nos trimestres transcorridos deste ano 2018, o dato do PERÍODO MEDIDO DE PAGOS foi o seguinte: - E o dato relativo ao PERÍODO MEDIO DE PAGOS durante os catro trimestres do ano 2017 foi: - E a 31 de decembro de 2016, 2015 e 2014: V. XUSTIFICACIÓN DO INCUMPRIMENTO Así pois, atopámonos na situación de ter que elaborar un novo PEF para o período 2019-2020, como consecuencia do seguinte: O incumprimento da estabilidade orzamentaria, en 864.406,42 euros, e cumpriu coa regra de gasto, en termos da LOEFSP. Á vista dos datos obtidos, e dando así cumprimento ao previsto na LOEPSF, a Consellería de Facenda requiriu ao concello a elaboración dun novo PEF 2019-2020 así como o acordo de non dispoñibilidade dos créditos pola cantidade que lle permita que o gasto computable da liquidación do exercicio 2019 non supere os 3.159.149,84 que será o límte da regra de gasto para este exercicio. A declaración de non dispoñibilidade dos créditos, a data do presente plan económico para o ano 2019 non ten sentido, xa que o orzamento está executado, polo que os créditos definitivos que non chegaran a fase de recoñecemento de obrigas xa non computan para a regra de gasto. Isto non impide que entre as medidas a adoptar sería a aprobación do orzamento xeral do ano 2020 en situación de cumprimento da regra de gasto e en situación de superávit ou cumprimento da estabilidade orzamentaria. VI. MEDIDAS A ADOPTAR PARA CORREXIR A SITUACIÓN Tendo en conta o incumprimento da estabilidade orzamentaria, deriva do emprego dunha cifra moi elevada, tanto do superávit resultante da liquidación 2017 como tamén do recurso do remanente do remanente de tesourería para gastos xerais. E o emprego de tales recursos foi posible debido ao ingreso extraordinario obtido por este concello no ano 2017 como consecuencia da concesión de licenza para a construción de dous parques eólicos. Trátase dun aforro xenerado polo concello cuxo emprego provoca esta situación de incumprimento da estabilidade orzamentaria. Toda vez que finalmente o concello exe cutou máis gasto que o previsto cando aprobou o PEF para o período 2018-2019, no que sí se estimaba cumprir coa estabilidade orzamentaria. E tendo sempre en conta que calquera emprego que o concello faga do recurso do remanente de tesourería para gastos xerais (recurso éste que tamén neste exercicio presenta unha cifra elevada) vai computar tanto a efectos da estabilidade orzamentaria como da regra de gasto; e, polo tanto, pode contribuír a distorsionar o equilibrio que debe cumprirse a 31 de decembro deste ano, polo feito de que o concello aprobou no exercicio pasado un novo PEF que o obriga a voltar á situación de equilibrio tanto a 31 de decembro de 2018 como de 2019. Tendo en conta que segundo o aquí exposto, este incumprimento pode considerarse máis formal que real, posto que a situación económica da entidade é solvente (como resulta á vista dos datos que forman parte do expediente da conta xeral), E tendo en conta que de non terse empregado o ingreso excepcional do 2017, a cifra do remanente de tesourería para gastos xerais sería aínda maior á alcanzada e, de novo, o seu emprego non sería posible senon respetando os límites que a LOEPSF fixan e que non permiten moita marxe de manobra para un concello coma este, As medidas que se propoñen, en termos xerais e seguindo tamén a liña xa iniciada con ocasión da elaboración de anteriores PEF, e que teñen que permitir voltar á situación de equilibrio, serían as seguintes: - Dar máxima importancia ao principio de anualidade orzamentaria, de xeito tal que se porá todo o empeño posible para que todos os gastos correspondentes ao ano en curso sexan executados integramente durante o mesmo ano. - Limitar ao máximo a utilización do Remanente de Tesourería para o financiamento de gastos (sobre todo o recurso do Remanente Líquido de Tesourería para gastos xerais), adoptando medidas compensatorias no caso de ser necesario e inevitable acudir a este recurso para financiar determinados gastos. - Aprobar o orzamento do exercicio 2020 cumprindo o obxectivo de estabilidade orzamentaria e da regra de gasto. - Xestionar o orzamento do exercicio 2020 coa máxima atención ao cumprimento da estabilidade e da regra de gasto, reducindo gasto se é posible por canto que os datos que figuran neste PEF que se está a elaborar son os que marcan os límites que sí ou sí debe cumprir o concello na execución dos orzamentos do exercicio actual e do seguinte. Con todo o anterior, preténdese alcanzar coa liquidación do 2019 de novo a situación de equilibrio en ámbalas dúas magnitudes. VII. MEDIDAS CONCRETAS QUE SE PROPOÑEN PARA O PLAN ECONÓMICO FINANCEIRO DO CONCELLO DE MUXÍA PARA O PERÍODO 2019-2020. Dado que estamos ante un incumprimento coxuntural da inestabilidade orzamentaria, esta Alcaldía propón a adopción das seguintes directrices para o exercicio 2020: Para o exercicio 2020, e de momento, o concello está a traballar na elaboración do orzamento e súa aprobación no mes de xaneiro de 2020, e terminar así coa situación dos últimos exercicios de orzamentos prorrogados. Así as cousas, para o ano 2019-2020, as medidas que se propoñen adoptar serían as seguintes: - Dar máxima importancia ao principio de anualidade orzamentaria, de xeito tal que se porá todo o empeño posible para que todos os gastos correspondentes ao ano en curso sexan executados integramente durante o mesmo ano. - Limitar ao máximo a utilización do Remanente de Tesourería para o financiamento de gastos, sobre todo o Remanente Líquido de Tesourería para gastos xerais, adoptando medidas compensatorias, no caso de ser necesario e inevitable acudir a este recurso para financiar determinados gastos. La incorporacións de remanentes como os créditos extraordinarios como os suplementos de crédito son modificacions permitidas polo texto refundido da lei de facendas locais, Real Decreto 2/2004, de 5 de marzo. é mais, o artículo 182 da citada norma, obriga que os créditos que amparen proxectos financiados con ingresos afectados deberán incorporarse obrigatoriamente, agás que se desista total ou parcialmente de incluír o continuar a execución do gasto. Aquí nace unha das primeiras incoherencias entre a lexislación precedente en materia de facendas locais coa normativa de estabilidade presupostaria, xa que determina que o feito de que se incorporen créditos ao exercicio seguinte financiados con remanente de tesourería ben que sexa exceso de financiación ou ben para gastos xerais, xenerainestabilidade. A inestabilidade presupostara supón a lexislación actual a exixencia de elaboración dun PEF. Non obstante o anterior, el art.21 del Real Decreto 1463/2007, de 2 de novembro, polo que se aproba o regulamento de desarrollo da normativa de estabilidade, ena súa aplicación as entidades locais; di que nestes casos que: “Se exceptúan do disposto no parágrafo anterior as modificacións presupuestarias financiadas con remanente de tesourería para gastos xerais, a cales non precisarán de elaboración de un plan económico financeiro ata a liquidación do orzamento no seu caso”. A situación da actual normativa supón que as entidades locais polo mero feito de non executar o seu presuposto de gasto dentro do exercicio presupuestario no cal éstos se consignaron e, tendo a posibilidade legal de incorporar remanentes, se incorra en inestabilidade porque está financiando un gasto, por exemplo, de inversión, cun ingreso que é o remanente do exercicio anterior, que se configura no capítulo octavo dentro dos activos financeiros. Se trata de maneira similar á entidade local que incumpre inestabilidade por apelar ao endebedamento da corporación para realizar gastos de inversión como ao concello que utiliza o seu aforro para financiar gastos. A Secretaria Xeral de Coordinación Autonómica e Local publicou criterio da IGAE que sirve como respostas aos PEF realizados por estas causas en relación coas medidas a adoptar. Nos di textualmente: “ Considerando lo exposto, la utilización del remanente de tesourería afectado para financiar gasto no financeiro exigirá la aprobación de un plan económico financeiro, puesto que, conforme a la normativa actual, genera inestabilidad presupuestaria, aunque nunca con motivo de la aprobación del presupuesto y, posiblemente, también dé lugar a un incumplimiento de la regla de gasto. Ahora bien, se hace necesario analizar el alcance de tales incumplimientos, así como sus efectos sobre la situación económica financiera de la entidad local y, en consecuencia, cuál debería ser el contenido del plan económico financiero a aprobar. El remanente de tesorería, aun cuando se configura contablemente como un activo financiero, su naturaleza se identificaría con el ahorro que genera una entidad local en un ejercicio como consecuencia del desfase entre la ejecución de unos ingresos presupuestarios y las obligaciones reconocidas a las que están afectados de forma tal que ese ahorro habrá de ser utilizado como fuente de financiación de las obligaciones de ejercicios posteriores a aquel en el que se obtuvo. En consecuencia, no cabe admitir que la utilización del remanente de tesorería afectado por una entidad local sea determinante de una situación de déficit estructural, es más, habría de identificarse con una situación de superávit presupuestario en el momento de la liquidación del presupuesto. Sentada la naturaleza del remanente de tesorería afectado cabe entender que sus efectos sobre la situación económico-financiera de una entidad local en nada coinciden con los derivados de otros recursos financieros que exigen un reembolso de las cantidades recibidas y por ello parece lógico que el tipo de medidas a imple mentar en el plan económico financiero deban acomodarse a la situación descrita.” Sobre a base do exposto, cabe afirmar que a recuperación dos obxetivos de estabilidade presupostaria e, no su caso, da legra de gasto, incumpridos pola utilización del remanente de tesourería afectado se lograría con a simple aprobación del orzamento del exercicio seguinte en situación de equilibrio presupostario e dentro do límite de variación do gasto computable, sen necesidade de medida estrutural algunha dada a natureza del remanente de tesourería afectado no ámbito da Administración local, Con todo o anterior, preténdese conseguir (porque ademais é requisito obrigatorio) un cumprimento da estabilidade orzamentaria e da regra de gasto con ocasión da liquidación do exercicio 2019, e alcanzar coa liquidación do exercicio 2020 tamén a situación de equilibrio, tanto dende o punto de vista da estabilidade orzamentaria como da regra de gasto. Con todo isto e os escenarios que se pretenden pola Alcaldía permitirían dar cumprimento ao previsto no artigo 21 da LOEPSF, en canto a estimacións que son posibles realizar neste concello cos datos de que se dispón. En relación ao contido adicional que a Lei 27/2013 ven a fixar para o plan económico financeiro, considera esta alcaldía que merecen das seguintes apreciacións: - Dado que se trata dun incumprimento conxuntural, non se considera necesario suprimir competencias distintas das propias e das exercidas por delegación, por canto que se trata d, e manter un nivel de orzamento similar ao que ven sucedendo en exercicios anteriores, nos que se presuposta con prudencia e a única distorsión que se produce é a derivada do emprego do recurso do remanente de tesourería. Á espera de que se produza unha adecuación da normativa local á normativa estatal en relación a este recurso, o máximo que pode facer o concello é tratar de facer execucións anuais de gasto e non incorporar créditos financiados con este recurso de financiación. - A xestión integrada e coordinada dos servizos obrigatorios que presta o concello para reducir custes, tratarase de cumprir tendo en conta que a Deputación Provincial xa ten solicitado un estudo de custes dos servizos obrigatorios que presta o concello a fin de que determine cal é a mellor forma de prestar os mesmos, dando así cumprimento ao disposto no artigo 26 da LBRL como consecuencia da modificación introducida pola Lei 27/2013, de racionalización e sostenibilidade da Administración Local. - Incremento de ingresos para financiar os servizos obrigatorios que presta o concello. De momento non se considera necesario aplicar esta medida por canto que basicamente o que se vai pretender é executar gasto de xeito tal que permita cumprir coa estabilidade orzamentaria e coa regra de gasto. Para o ano 2019 e 2020 se prevén as liquidacións do IBI derivadas do parque eólico. Isto permitiría aumentar o marxe para executar gasto no exercicio 2020 e seguintes. Asemesmo tamén se produce un incremento no capítulo 3 polos ingresos derivados do canon que vai ter que satisfacer a empresa que xestionará tales parques. - Racionalización organizativa. Non se considera necesario modificar este aspecto de momento, por canto que o incumprimento é motivado polo uso dos maiores ingresos extraordinarios obtidos polo concello no ano 2017, que para nada afecta a isto. - Supresión de entidades de ámbito territorial inferior ao municipio. Este concello non ten entidades desta natureza. - Unha proposta de fusión cun municipio colindante da mesma provincia. Considérase que tampouco se trata dunha medida necesaria por canto que tal e como se ven demostrando este concello, a pesares do seu orzamento limitado, ten capacidade suficiente para seguir prestando os servizos básicos que presta aos seus veciños sen ser necesario fusionarse con outros. Non se fai referencia ás partidas orzamentarias ou rexistros orzamentarios nos que se contabilizarán as medidas pois as mesmas non consisten en “facer”, senón en “deixar de facer”. De feito, do que se trata é de deixar de executar gastos para así tratar de voltar á situación de equilibrio. Aínda que se pode cuantificar os maiores ingresos derivados polo parque eólico, por un parte en torno a 132.000 euros polo IBI de características especiais, por outra parte uns 66.000 euros polo IAE. Tamén se considera que as medidas propostas son coherentes cos variación interanual das previsións orzamentarias respectivas. VIII. CONTROL E SEGUIMENTO DO PLAN O control e seguimento do Plan será realizado polo órgano de tutela financeira da Xunta de Galicia, a través dos informes de intervención trimestrais, semestrais ou anuais (de aprobación de orzamentos, de liquidación de orzamentos, obrigas trimestrais de remisión de información económico-orzamentaria, etc) nos que se poña de manifesto si están a cumprirse os obxectivos marcados no propio Plan. IX. PREVISIONES TENDECIALES DE INGRESOS Y GASTOS. Se contemplan as previsi ón s tendenciais de ingresos e gastos, baixo a premisa do gasto computable nas porcentaxes permitidas polo Acordo do Consello de Ministro para os exercicios 2019 e 2020 ( 2,7% y 2;8% respectivamente, e no que se refire a os ingresos, mantendo unha posición conservadora, se prevé que o nivel de ingresos este en uns valores próximos aos alcanzados na execución do 2018, considerando algún pequeno incremento e mantendo o mesmo nivel de estimación de dereitos reco ñecidos para os dous años a los que se refire o PEF. Se incorporan a este apartado como Anexo, os datos enviados ao Ministerio dentro das líneas fundamentais para o orzamento do ano 2020. ANÁLISE DA CAPACIDADE/NECESIDADE DE FINANCIACIÓN Segindo a mesma liña mantida en plans anteriores, por prudencia non imos ter en conta axustes. Básicamente tales axustes serían polos importes da recadación real de correntes e pechados, e polo saldo final da conta 413 (acreedores por obrigas pendentes de aplicar ao orzamento). Regla de gasto. Año 2019 Año 2020 X. CONCLUSIÓNS O presente plan económico-financeiro é de obrigada elaboración e aprobación como consecuencia do incumprimento da estabilidade orzamentaria (necesidade de financiación) constatado na liquidación do orzamento do exercicio 2018. Consecuencia do anterior, e dando cumprimento ao previsto no artigo 21 da LOEPSF, así como o contido do escrito remitido a este concello dende a Dirección Xeral de Política Financeira e Tesouro, esta alcaldía formula o presente plan económico-financeiro para a súa aprobación polo Pleno. Considérase que unha vez aplicadas as medidas contidas neste plan, este concello cumprirá co obxectivo de estabilidade orzamentaria e da regra de gasto con ocasión da liquidación dos exercicios 2019 e 2020. Estímase entón que nese momento se producirá unha situación de equilibrio ou de superávit en termos de contabilidade nacional. Tamén se estima un volume de débeda viva de 0,00€. Muxía, 19 de decembro de 2019. O Alcalde, Iago M. Toba Campaña.” Muxía, a 18 de febreiro de 2020. O Alcalde, Iago M. Toba Campaña.