04/01/2019 | Administración LocalMunicipal
Dodro
Aprobación definitiva da modificación puntual do Plan Xeral de Ordenación Municipal do Concello de Dodro, no solo rústico de protección de Costas e no núcleo rural de Imo

ANUNCIO APROBACIÓN DEFINITIVA DA MODIFICACIÓN PUNTUAL DO PLAN XERAL DE ORDENACIÓN MUNICIPAL DO CONCELLO DE DODRO, NO SOLO RÚSTICO DE PROTECCIÓN DE COSTAS E NO NÚCLEO RURAL DE IMO En data de 4 de decembro de 2018 a directora xeral de Ordenación do Territorio e Urbansimo, Rober Falamas Daunis, notifica ao concello de Dodro, A Coruña a Orde de aprobación definitiva da modificación puntual do Plan Xeral de Ordenación Municipal do concello de Dodro, no solo rústico de protección de costas e no núcleo rural de Imo ditada pola conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda. Conforme co disposto polos artigos 82 e 88.4 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia, 208 e seguintes do Decreto 143/2016, do 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia e 70 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local, publícase a normativa e ordenanzas do PXOM definitivamente aprobado; o que se fai público para a súa executividade, sinalando que segundo o disposto no artigo 84 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro do solo de Galicia, contra esa Resolución se poderá interpoñer recurso contencioso-administrativo ante a sala correspondente do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, no prazo de dous meses, a contar dende o día seguinte ó da súa publicación, segundo o disposto nos artigos 10 e 46 da Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdición contencioso-administrativa. Dodro, 28 de decembro de 2018. O ALCALDE, Valentín Alfonsín Somoza NORMATIVA A presente modificación puntual afecta ó ámbito solo rústico de protección de costas e ó núcleo rural de Imo. No que se refire ó solo rústico de protección de costas e ós restantes solos que veñen ocupar a superficie que deixa o primeiro na súa adaptación ó disposto na LSG, non son necesarias modificacións normativas posto que segundo o indicado na DT 1.ª da LSG “Ao solo rústico, aplicaráselle o disposto nesta lei para o solo rústico, mantendo, en todo caso, a vixencia das categorías de solo contidas no planeamento respectivo”. A normativa do solo de núcleo rural do PXOM de Dodro contempla unha zona e núcleo tradicional e unha zona de área de expansión. A referida DT1.ª da LSG indica ó respecto do núcleo rural que “Ao solo de núcleo rural e ás súas áreas de expansión, aplicaráselle integramente o disposto no planeamento respectivo, agás no que se refire ás edificacións tradicionais existentes, ás que será aplicable o previsto no artigo 40 desta lei”. Non obstante, a ampliación do núcleo rural de Imo deseñouse de acordo co indicado na LSG para o núcleo rural común. En base ó informe emitido pola Axencia Galega de Infraestruturas tamén afecta ós artigos 1.1.9 e 8.2.9. En base ó anterior procede modificar os artigos 1.1.9., 8.2.2., 8.2.6. e 8.2.9. da normativa que quedan redactados como segue: Art.1.1.9.–Afeccións sectoriais. O presente Plan Xeral está vinculado xerarquicamente, en todo caso, á lexislación sectorial de aplicación vixente en cada caso, ás directrices de ordenación do territorio así como ós demais instrumentos establecidos pola Lei 10/1995 de ordenación do territorio de Galicia. No caso específico de autorizacións no ámbito vinculado á vía férrea estrase ó disposto na lexislación sectorial vixente. Estradas de titularidade autonómica: Para a execución de obras e instalacións no contorno das estradas autonómicas, establécese como requisito previo ó outorgamento de licenza municipal a realización dos estudos necesarios para a determinación dos niveis sonoros esperables, así como para o establecemento das limitacións á edificabilidade ou da obrigatoriedade de dispor dos medios de protección acústica necesarios, en caso de superarse os umbrais recomendados, segundo o establecido na normativa básica estatal en materia de ruído ou na correspondente normativa autonómica de desenvolvemento. Art.8.2.2.–Clasificación en grados. En función do grao de consolidación do núcleo rural distínguense tres graos, que se reflicten nos planos de clasificación coas seguintes denominacións. Grao 1: Solo de Núcleo Rural Tradicional. Grao 2: Área de Expansión. Grao 3: Núcleo rural común do núcleo de Imo. Ó grao 3, núcleo rural común do núcleo de Imo, seranlle de aplicación as mesmas determinacións do presente capítulo que as previstas para o Grao 2, área de expansión. Art.8.2.6.–Condicións da edificación. As novas edificacións que se pretendan emprazar nos núcleos rurais identificaranse coas características propias do lugar e estarán encamiñadas a consolidar a trama rural existente. Todas elas cumprirán as seguintes condicións: a) A parcela mínima edificable será de 300 metros cadrados na delimitación do núcleo tradicional (grao 1) salvo casos excepcionais debidamente xustificados de parcelas inferiores ubicadas entre outras xa edificadas que imposibiliten alcanzar a parcela mínima. Na área de expansión (grao 2), a parcela mínima edificable non será inferior a 600 metros cadrados. No núcleo rural común de Imo (grao 3), a parcela mínima edificable non terá unha superficie neta inferior a 600 metros cadrados nin unha fronte mínima inferior a 12 m. Condicións de segregación: As novas segregacións en núcleo rural tradicional (grao 1) e área de expansión (grao 2) terán unha fronte mínimo de 12 m cos lindeiros o máis rectos e ortogonais posible. As novas segregacións no núcleo rural común de Imo (grao 3) terán unha superficie mínima neta de 1.000 m 2 cunha fronte mínima de 12 m cos lindeiros rectos e o máis ortogonais posible. A franxa de parcela afectada pola fixación de aliñacións será de cesión gratuíta ó concello salvo a existencia de peches tradicionais de pedra, non computando polo tanto ós efectos do cumprimento das condicións de parcela. b) Edificabilidade: Grao 1: 0,60 m 2 /m 2, sobre parcela neta, para o conxunto dos usos Graos 2 e 3: 0,40 m 2 /m 2, sobre parcela neta, para o conxunto dos usos Non computarán os semisotos que sobresaian un metro como máximo sobre a rasante do terreo, sempre e cando se destinen a garaxe, instalacións da vivenda ou trasteiros de menos de 10 m 2. Os garaxes, trasteiros, alpendres e outras dependencias anexas á vivenda non computarán edificabilidade, pero si o farán para calcular a ocupación. Para iso deberán cumprir os requirimentos de galpóns e construcións auxiliares indicados no título VI da presente normativa. c) Ocupación máxima: Grao 1: 50%. Graos 2 e 3: 30% Fican exentos do cumprimento dos parámetros anteriores aqueles casos, dentro da delimitación do Solo de Núcleo Rural Tradicional, nos que se demostre a imposibilidade física diso por tratarse de parcelas entre medianeiras existentes sen posibilidade de ampliación ou por se tratar de soares froito dun derrube previo, sempre e cando na propia parcela sexa posible erguer construcións aptas para o uso permitido a que se destine. d) As características estéticas e construtivas e os materiais, cores e acabados serán acordes coa paisaxe rural e coas construcións tradicionais do asentamento. En tal sentido esixiranse os seguintes condicionantes: – Volumetría: será sinxela, procurando volumes únicos de planta preferentemente rectangular e diminuíndo, na medida do posible, a aparición de porches ou saíntes en planta baixa. En plantas altas permítese a construción de balcóns de tipo corredor e galerías. – Paramentos verticais: Utilizarase como acabado preferente a pedra en cachotería de granito ou sillar ou revestimento continuo de morteiro para tódalas fachadas en cores brancas ou claras. Nos casos excepcionais e xustificados pódese usar outro tipo de solución construtiva en pedra, madeira en revestimentos ou outro tipo de materiais que cumpran a mesma función (metal, formigón, tramas metálicas prefabricadas, etc.) En todo caso rexéitanse os acabados brillantes ou refletantes. – Forma e dimensión dos ocos: Os ocos serán rectangulares de dimensión preferente vertical ou cadrados. Esta condición non será esixible para grandes cristaleiras en galerías tanto en planta baixa como en planta alta. – Carpinterías: O material empregado nas carpinterías será preferentemente a madeira. Tamén se poderá usar o aluminio con acabado lacado en cores tradicionais. Prohíbese, salvo autorización previa do concello o uso de aluminios en acabados metálicos (anodizados, pulidos, etc.) – Corpos anexos: as mesmas condición rexerán para os corpos anexos, que poderán aparecer en todo caso adosados ó edificio principal, contiguos ou separados da vivenda. e) O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións tradicionais existentes no núcleo rural. No caso de que resulte imprescindible superalo por esixencias do uso ou actividade, deberase descompoñer en dous ou máis volumes conectados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías tradicionais propias do medio rural. En todo caso, deberanse adoptar as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos. Neste sentido fíxase unha superficie máxima de referencia de 250 m 2 por planta. f) A altura da edificación non excederá de planta baixa e piso, nin dun máximo de 7 metros medidos na forma establecida na presente normativa. g) A cuberta terá unha pendente igual ou inferior á media das existentes no asentamento, nunca superior a 40.º, e estará formada por planos continuos sen quebras nas súas vertentes. Permítese o aproveitamento baixo cuberta, como prolongación da vivenda inferior, recibindo a súa iluminación e ventilación polos testeiros e por xanelas inclinadas situadas no plano das vertentes das cubertas. De acordo coa tipoloxía da zona os materiais a utilizar no remate da cubrición serán a tella cerámica tipo país. De modo excepcional e xustificado suficientemente poderá utilizarse outros materiais previa autorización do concello. Quedan prohibidas as mansardas ou bufardas. A altura máxima de cumieira será de 3,50 m sobre a altura máxima permitida. h) Para as novas construcións a tipoloxía edificatoria será illada, excepto casos de edificación conxunta, onde poderán apegarse ata un máximo de tres. Nas parcelas lindantes con edificacións existentes de carácter non tradicional construídas sobre o lindeiro común será obrigatorio o adose. A separación a lindeiros, caso de producirse non será nunca inferior a 3 metros. Para as novas construcións serán obrigatorios, salvo en aliñacións estables ou consolidadas, os recuamentos mínimos en relación ás vías de acceso fixados nos planos de ordenación dos núcleos rurais, que en todo caso deberán separarse un mínimo de 4 metros do eixo da vía. i) Para autorizar as edificacións esixirase ter resoltos, con carácter previo e a costa do promotor, alomenos os servizos de acceso rodado, fornecemento de auga, evacuación e tratamento das augas residuais e subministro de enerxía eléctrica ou, noutro caso, garantir a execución simultánea coa edificación. k) A instalación de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e facilmente desmontables non estará suxeita ás condicións de edificación establecidas neste artigo. Art.8.2.9.–Condicións especiais dos núcleos afectados por estradas autonómicas e provinciais. Para edificar nas áreas de expansión dos núcleos rurais ou no núcleo rural común, lindantes coas estradas autonómicas e provinciais prohíbense os novos accesos a estas, debendo realizarse estes a través doutras vías locais existentes ou proxectadas, en concreto nos seguintes núcleos, ordenados en función das estradas ás que dan fronte: AC-305: Cancela Abrea, Igrexa, Vigo, Tallós, Imo. AC-306: Bexo. CP-3302: Tallós, Reboiras, Eiró, Tarrío, Igrexa. A posición dos peches de parcelas nas marxes das estradas de titularidade autonómica, segundo a súa tipoloxía, rexerase polas seguintes condicións: 1.–Os peches completamente diáfanos, sobre piquetes, sen cimentación de obra de fábrica, por circunstancias de aproveitamento agrícola ou gandeiro debidamente acreditadas poderán situarse no borde da parcela.2.–Os peches diáfanos, con cimentación de obra de fábrica que non sobresaia máis de cincuenta centímetros (50 cm) en ningún punto da rasante do terreo, situaranse na aliñación oficial exterior da parcela.3.–O resto doa peches non diáfanos ou de obra de fábrica, non poderán situarse máis próximos á estrada que a aliñación da edificación. Prohíbese a parcelación de fincas que dea como resultado a apertura de novos accesos ás estradas de titularidade autonómica. Antes da obtención de licenza deberase obter autorización de acceso por parte do órgano competente da administración titular da estrada, agás cando se dispoña de acceso alternativo a través doutro viario doutra titularidade.