05/04/2019 | Administración LocalMunicipal
Abegondo
Aprobación definitiva do instrumento de ordenación provisional do concello de Abegondo

O instrumento de ordenación provisional do Concello de Abegondo nos termos que obran no expediente foi aprobado definitivamente por acordo de pleno de data 28.03.2019, de conformidade co artigos 84 e seguintes da Lei 2/2017 de 8 de febreiro de medidas fiscais, administrativas e de ordenación: [.] “PRIMEIRO. Aprobar definitivamente o instrumento de ordenación provisional do Concello de Abegondo, de acordo coa documentación que obra no expediente e coas modificacións resultantes dos informes emitidos. SEGUNDO. Estimar e desestimar as alegacións presentadas polos motivos expresados no informe achegado coa documentación para a aprobación definitiva, do que se remitirá copia aos interesados xunto coa notificación do presente acordo. TERCEIRO. Comunicar o acordo de aprobación definitiva, en virtude do artigo 88 da Lei 2/2016, de 10 de febreiro, do Solo de Galicia, á consellería competente en materia de Urbanismo, para a súa inscrición no Rexistro de Plans Urbanísticos de Galicia, achegando un exemplar en soporte dixital, debidamente dilixenciado. CUARTO. Publicar a aprobación definitiva no Diario Oficial de Galicia, aos efectos do establecido no artigo 82 da Lei 2/2016, de 10 de febreiro, do Solo de Galicia. Esta publicación deberá realizarse no prazo dun mes desde a adopción da aprobación definitiva. Igualmente, xunto á publicación deste acordo publicarase a indicación das medidas adoptadas para o seguimento dos efectos no medio ambiente da aplicación do plan e a referencia á dirección electrónica na que figurará o contido íntegro do plan a disposición do público. O documento que conteña a normativa e as ordenanzas deberá publicarse no Boletín Oficial da provincia e na sede municipal do Concello: sede. abegondo. gal” Así mesmo, estará a disposición na sede electrónica deste Concello sede. abegondo. gal. En canto ás medidas adoptadas para o seguimento dos efectos no ambiente constan, no seu caso, no expediente formando parte do documento de aprobación definitiva. Xúntase o documento que conteña a normativa e as ordenanzas. Contra o presente Acordo, en aplicación do artigo 112.3 da Lei 39/2015, de 1 de outubro, do Procedemento administrativo Común das Administracións Públicas, e dado que aproba una disposición de carácter xeral, poderá interporse recurso contencioso-administrativo, ante a Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de A Coruña con sede en A Coruña, no prazo de dous meses, a contar desde o día seguinte ao da recepción da presente notificación, de conformidade co artigo 46 da Lei 29/1998, de 13 de xullo, da Xurisdición Contencioso-Administrativa. Todo iso sen prexuízo de que poida interpor Vde. calquera outro recurso que puidese estimar máis conveniente ao seu dereito. O que se comunica aos efectos oportunos. En Abegondo, a 29 de marzo de 2019 O Alcalde José Antonio Santiso Miramontes ÍNDICE Tít ulo I DISPOSICIÓNS XERAIS Capítulo I DISPOSICIÓNS XERAIS Capítulo II DESENVOLVEMENTO DO PLANEAMENTO Título II INTERVENCIÓN MUNICIPAL NA EDIFICACIÓN E USO DO SOLO, E INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES Capítulo I ACTOS SUXEITOS A LICENZA MUNICIPAL Capítulo II RÉXIME DO SOLO Sección 1ª DEREITOS E DEBERES DA PROPIEDADE DO SOLO Sección 2ª DEBERES DE USO, CONSERVACIÓN E REHABILITACIÓN Capítulo III INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES Título III RÉXIME URBANÍSTICO DO SOLO Capítulo I DIVISIÓNS URBANÍSTICAS DO SOLO Capítulo II RÉXIME DO SOLO URBANO Capítulo III RÉXIME DO SOLO DE NÚCLEO RURAL Sección 1ª DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Sección 2ª RÉXIME DO SOLO Capítulo IV SISTEMAS XERAIS Sección 1ª RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS Sección 2ª SISTEMA XERAL DE INFRAESTRUTURAS TERRITORIAIS Sección 3ª SISTEMA XERAL DE ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES Sección 4ª SISTEMA XERAL DE EQUIPAMENTOS Título IV CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO CULTURAL, NATURAL, DO MEDIO AMBIENTE E DAS INFRAESTRUCTURAS TERRITORIAIS Capítulo I PROTECCIÓN DO PATRIMONIO CULTURAL Sección 1ª PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUEOLÓXICO Sección 2ª PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUITECTÓNICO Sección 3ª PROTECCIÓN DO CAMIÑO DE SANTIAGO E CAMIÑOS HISTÓRICOS Capítulo II PROTECCIÓN DO PATRIMONIO NATURAL Sección 1ª ESPAZOS NATURAIS REGULADOS Sección 2ª ELEMENTOS NATURAIS INCLUIDOS NO CATÁLOGO Sección 3ª PROTECCION DAS AUGAS Capítulo III PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE Sección 1ª TRAMITACIÓN MEDIO AMBIENTAL Sección 2ª MEDIDAS DE SUSTENTABILIDADE AMBIENTAL DOS EFECTOS PREVISTOS NO INSTRUMENTO DE ORDENACIÓN PROVISIONAL Capítulo IV PROTECCIÓN DAS INFRAESTUTURAS TERRITORIAIS Sección 1ª INFRAESTRUTURAS DE TRANSPORTE DE MERCADORIAS E PERSOAS Sección 2ª TRANSPORTE AÉREO Sección 3ª DISTRIBUCIÓN, ALMACENAMENTO E PRODUCIÓN DE ENERXÍA Sección 4ª TELECOMUNICACIÓNS Título V CONDICIÓNS PARTICULARES DOS USOS Capítulo I DISPOSICIÓNS XERAIS Capítulo II CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO RESIDENCIAL Capítulo III USO INDUSTRIAL Capítulo IV USO DE SERVIZO TERCIARIO Capítulo V USO DE GARAXE APARCAMENTO E SERVIZOS DO AUTOMÓBIL Capítulo VI USO DE ESPECTÁCULOS E ACTIVIDADES RECREATIVAS Capítulo VII CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DOTACIONAL Sección 1ª EQUIPAMENTOS Sección 2ª ESPAZOS LIBRES Capítulo VIII CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DAS INFRAESTRUTURAS Capítulo IX CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO AGROPECUARIO Capítulo X USOS EXTRACTIVOS Título VI CONDICIÓNS XERAIS DA EDIFICACIÓN E DAS INFRAESTRUTURAS Capítulo I DETERMINACIÓNS XERAIS Capítulo II CONDICIÓNS DE PARCELA EDIFICABLE Capítulo III CONDICIÓN DE POSICIÓN E OCUPACIÓN DOS EDIFICIOS NA PARCELA Capítulo IV CONDICIÓNS DE VOLUME Capítulo V CONDICIÓNS XERAIS DE SEGURIDADE, ACCESIBILIDADE E CALIDADE Capítulo VI CONDICIÓNS DAS INSTALACIÓNS DAS EDIFICACIÓNS Capítulo VII CONDICIÓNS XERAIS DE URBANIZACIÓN E SERVIZOS URBANOS Capítulo VIII CONDICIÓNS DE HABITABILIDADE DAS VIVENDAS Capítulo IX CONDICIÓNS ESTÉTICAS Título VII CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN EN SOLO URBANO. ORDENANZAS ZONAIS Título VIII CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN NO SOLO DE NÚCLEO RURAL. NORMAS ZONAIS Capítulo X PRELIMINARES Capítulo XI NORMAS ZONAIS Sección 1ª ORDENANZAS RESIDENCIAIS Sección 2ª ORDENANZA DE EQUIPAMENTOS ANEXO: NORMATIVA REGULADORA EN RELACIÓN Á REDE AUTONÓMICA DE ESTRADAS DE GALICIA DISPOSICIÓNS XERAIS DISPOSICIÓNS XERAIS Natureza xurídica 1. Este documento de normativa urbanística forma parte do Instrumento de Ordenación Provisional (en diante IOP), elaborado e tramitado de acordo co disposto na Lei 2/2017, do 8 de febreiro, de medidas fiscais, administrativas e de ordenación (no sucesivo, LMFAO). 2. Reproduce a normativa do PXOM de 2012 que garda relación co IOP, dun xeito simplificado, tratando de evitar as repeticións e referencias a normativas sectoriais xa reguladas.3. Non será necesaria a adaptación do IOP á Lei 2/2016, de 10 de febreiro, do Solo de Galicia (en adiante LSG), segundo o disposto no artigo 90 da LMFAO. Ámbito de aplicación O ámbito de aplicación desta normativa será os solos delimitados nos planos do IOP (solo de núcleo rural e solo urbano consolidado). Entrada en vigor e vixencia das determinacións O presente IOP entrará en vigor unha vez cumpridos os requisitos dos apartados 2, 3 e 4 do artigo 82 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia (en diante LSG). Lexislación e regulacións de natureza urbanística e sectorial 1. Como norma de carácter xeral, debe ser aplicada en concorrencia coa lexislación urbanística e sectorial vixentes en cada momento, de conformidade cos principios de xerarquía e especialidade normativa.2. As presentes normas conteñen referencias lexislativas polo que, en cada momento, deben aplicarse estas ou as que, no seu caso, as substitúan.3. En ningún caso poderá entenderse que a eventual ausencia de mención a unha norma determinada implique a inaplicación desta. A lexislación urbanística e sectorial aplicarase conforme a dereito, con independencia da súa cita expresa nestas normas de planeamento.4. En caso de contradición entre a presente normativa a lexislación sectorial en vigor, prevalecerá esta última. Interpretación do IOP Sen prexuízo das facultades que corresponden á Xunta de Galicia e aos Tribunais de Xustiza, a interpretación da presente normativa do IOP corresponde ao Concello de Abegondo, e realizarase de acordo cos seguintes criterios: 1. Terán carácter normativo os Planos de Ordenación e as Normas Urbanísticas. Os restantes documentos terán carácter informativo e xustificativo, e servirán para interpretar as imprecisións ou contradicións que puideran existir nos documentos normativos.2. En caso de discrepancias entre o contido dos documentos gráficos e escritos, prevalecerá o disposto no texto sobre o debuxo. Nas Normas, as determinacións numéricas prevalecen sobre as determinadas en texto.3. As discrepancias entre planos de escalas diversas resolveranse a favor de aqueles que conteñan maior detalle.4. Se existise contradición entre valores absolutos e porcentaxes, prevalecerá: a) Os valores absolutos cando fosen resultado de medición ou fosen base de cálculo. b) As porcentaxes, cando estivesen fixadas normativamente ou fosen base de cálculo.5. Se existise contradición entre a medición sobre planos e a realidade, prevalecerá a realidade física.6. Na interpretación prevalecerán aqueles criterios mais favorables ao mellor equilibrio entre aproveitamento edificatorio e equipamentos, á mellora de espazos libres públicos, á mellor conservación do patrimonio protexido, ao menor deterioro do ambiente natural, da paisaxe e da imaxe urbana, e o interese da colectividade. Conceptos urbanísticos utilizados por estas Normas: Definicións A. SOBRE O APROVEITAMENTO E VOLUME SUPERFICIE BRUTA É a superficie orixinal dun ámbito ou parcela, que queda definida polo seu perímetro. SUPERFICIE NETA É a superficie dun ámbito ou parcela descontados os dominios públicos existentes (vías, equipamentos, espazos libres). PARCELA Superficie de terreo legalmente conformada ou dividida como unidade independente e identificada polos seus lindeiros, e a súa superficie, a que figure no rexistro catastral. PARCELA EDIFICABLE Parcela neta ou edificable é a superficie comprendida entre lindeiros sobre a que se pode edificar, establecendo o seu límite coas zonas de viario ou espazos de uso público fixados no IOP. PARCELA MÍNIMA É a superficie que a presente Normativa define como mínima nas correspondentes Ordenanzas para que se poida autorizar nela os usos e construcións permitidos polo planeamento urbanístico. As parcelas mínimas son indivisibles. Prohíbese efectuar segregacións que impliquen parcelas de superficie inferior á mínima fixada en cada zona. FRONTE MÍNIMO DE PARCELA É a menor dimensión admisible do lindeiro frontal que define a aliñación oficial. Determínase en cada ordenanza. SOAR De acordo co art.16 da LOUG, teñen a consideración de soares as superficies de solo urbano legalmente divididas e aptas para a edificación que reúnan os requisitos seguintes: - Dispor de acceso rodado por vía pública pavimentada e servizos urbanos de abastecemento de auga potable, evacuación de augas residuais e rede de saneamento, subministro de enerxía eléctrica e alumeado público. - Estar urbanizadas acordo coas aliñacións, rasantes e normas técnicas establecidas polo planeamento, se é o caso. - No caso de terreos incluídos en Solo Urbano Non Consolidado, terán que ter executadas, conforme ao planeamento urbanístico, as obras de urbanización esixidas para a conexión cos sistemas xerais existentes e, se é o caso, para a ampliación ou reforzo destes, unha vez teñan cumprido co requisito de reparcelación urbanística necesaria. RASANTE É a liña que determina a inclinación dun terreo ou pavimento respecto do plano horizontal. Distínguense: - RASANTES ACTUAIS: Son os perfís lonxitudinais das vías existentes. - RASANTES OFICIAIS DE CALZADAS E BEIRARRÚAS: Son os perfís lonxitudinais das vías, prazas ou rúas, definidos polo eixo dos mesmos nos planos específicos deste IOP, instrumentos de desenvolvemento da mesma ou nos que no seu momento expida o Concello. - RASANTE DO TERREO: É a que corresponde ao perfil do terreo natural (cando non experimentase ningunha transformación) ou artificial (despois de obra de explanación, desmonte ou recheo que supoña unha alteración da rasante natural). - COTA DE RASANTE: É a cota de nivel dun punto da liña de rasante. COTA DE ORIXE E REFERENCIA É a que define o planeamento como referencia para a medición da altura máxima do edificio. Considerase de forma xeral, a cota da rasante no punto medio de cada fachada. LINDEIROS Son as liñas perimetrais que delimitan parcelas e as separan entre si ou dos espazos públicos. Con respecto a súa posición, os lindeiros clasifícanse en: - LINDEIRO FRONTAL: É o que delimita a parcela coa vía pública de acceso que define a súa aliñación oficial. - LINDEIRO POSTERIOR: É o que separa a parcela pola súa parte oposta á frontal. - LINDEIROS LATERAIS: Os restantes lindeiros distintos do frontal e posterior. ALIÑACIÓN (OFICIAL) É a liña oficial fixada na ordenación do IOP ou nos dos planeamentos de desenvolvemento, que define o limite da parcela edificable cós espazos de uso e dominio público de carácter viario, como vías, rúas, prazas, etc. En caso de existencia de incongruencias entre as rasantes representadas na planimetría, a aliñación e a realidade física, os servizos técnicos municipais efectuarán as aclaracións oportunas sen necesidade de modificacións do planeamento. Non entanto, de cara a aplicar o réxime de fora de ordenación, en caso de discordancia entre a posición das edificacións na planimetría e a realidade física, primará esta última sobre a primeira. ALIÑACIÓN INTERIOR É a liña fixada na ordenación do IOP ou nos planeamentos que a desenvolvan, que define o limite da superficie edificable e a superficie libre da parcela. LIÑA LÍMITE DE EDIFICACIÓN É a liña fixada nos planos de ordenación do IOP ou nos planeamentos que a desenvolvan, que define o retranqueo obrigatorio de edificación respecto da rede de estradas de titularidade autonómica. B. SOBRE A ASIGNACIÓN DO APROVEITAMENTO ÍNDICE DE EDIFICABILIDADE. APROVEITAMENTO LUCRATIVO Designase co índice de edificabilidade o valor que o planeamento define para limitar a superficie da edificación permitida nunha parcela ou determinada área de solo, establecida en metros cadrados de teito por cada metro cadrado de solo. O cómputo da edificabilidade realizarase de acordo ao art.46 da LOUG. O índice de edificabilidade aplicase, en xeral, sobre a superficie total de parcela sen descontar a superficie de cesión posterior a vías definida polas aliñacións. O aproveitamento lucrativo total da área de reparto son os metros cadrados edificables de uso e tipoloxía edificatoria característicos. SUPERFICIE EDIFICABLE MÁXIMA É a suma das superficies das plantas que integran a edificación e computan edificabilidade. O cálculo pode realizarse tamén sobre parcela, aplicando o índice de aproveitamento (expresado en m²/m²) que teña asignado á superficie da mesma. C. SOBRE A FORMA DE MATERIALIZAR O APROVEITAMENTO OCUPACIÓN EN PLANTA (SUPERFICIE OCUPADA POR LA EDIFICACIÓN) A ocupación en planta é a superficie ocupada pola proxección ortogonal da envolvente exterior da edificación comprendida dentro dos límites definidos polas liñas exteriores da edificación sobre un plano horizontal en contacto co terreo. Exprésase en metros cadrados e para o cómputo da superficie ocupada non se terán en conta beirados, marquesiñas e voos de balcóns abertos. OCUPACIÓN MÁXIMA Fíxase pola relación entre superficie ocupada e superficie neta total de parcela. Cuantifícase en porcentaxe ou ben en valor absoluto expresado en m² e pódese regular de maneira diferente sobre rasante e baixo rasante en cada ordenanza. ALTURA DA EDIFICACIÓN É a distancia vertical medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación ata a cara inferior do último forxado ou tirante da estrutura no seu caso. ALTURA MÁXIMA DA EDIFICACIÓN. É a altura máxima permitida definida polas ordenanzas de edificación medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación no punto medio de cada fachada, ata a cara inferior do último forxado ou tirante da estrutura no seu caso. Se a altura da edificación en calquera punto da fachada supera en 1,50 m a altura máxima definida anteriormente, procederase á gradación da edificación ata que cumpra dita condición. En calquera caso nunca se poderá superar o número de plantas máximo permitido en ningún punto da fachada. PLANTA É toda superficie horizontal practicable e cuberta, acondicionada para desenvolver unha actividade, que divide horizontalmente o volume edificado. NÚMERO DE PLANTAS DA EDIFICACIÓN As edificacións a realizar axustaranse ao número de plantas indicado nos planos de ordenación ou nas Normas Zonais. No número de plantas inclúe a planta baixa (B) e as plantas de piso. ALTURA DE PISOS É a distancia medida en vertical entre as caras inferiores de dous forxados consecutivos ou no seu caso entre a cara inferior do forxado e o tirante da estrutura. ALTURA LIBRE DE PISOS É a distancia medida en vertical desde o pavimento acabado ao teito da planta correspondente. PLANTA SOTO É aquela planta que ten o teito situado completamente por debaixo da rasante da vía ou terreo en contacto coa edificación en cada unha das fachadas. PLANTA SEMISOTO É aquela planta que ten o chan situado por debaixo da rasante da vía ou terreo en contacto coa edificación en cada unha das fachadas e o teito por encima de dita rasante. PLANTA BAIXA É a planta que ten o chan mais próximo á rasante do viario ou do terreo en contacto coa edificación. ENTREPLANTA É a planta que ten o forxado de solo en posición intermedia entre os planos de pavimento e teito de outra planta, debendo sempre estar vinculada rexistralmente á planta inferior, dende a que terá acceso. PLANTA DE PISO É a planta situada por encima do forxado de teito da planta baixa. A súa altura fíxase, ben en función do uso ou das condicións particulares da zona. EDIFICACIÓN ILLADA É a construción en parcela independente con obriga de recuamentos por tódolos lindeiros. EDIFICACIÓN APEGADA (PAREADA) É a agrupación formada por dous edificios independentes, apegados por un lindeiro lateral común, con obrigación de establecer aliñacións aos tres lindeiros restantes. EDIFICACIÓN ACAROADA OU EN RINGLEIRA É a agrupación formada por varios edificios en liña, apegados polos lindeiros laterais. EDIFICACIÓN AUXILIAR É a edificación exterior ao volume edificado de uso principal, que alberga usos complementarios. RECUAMENTOS É a franxa de terreo comprendida entre a liña de edificación e a aliñación, medida sobre unha recta perpendicular a esta. SEPARACIÓN A LINDEIROS É a distancia mínima entre a liña de fachada e o lindeiro de referencia mais próximo, medida sobre unha recta perpendicular a este. FONDO EDIFICABLE É a distancia medida desde a aliñación, en todos os seus puntos, á que debe situarse a aliñación interior. SUPERFICIE EDIFICADA POR PLANTA A superficie edificada por planta é a comprendida entre os límites exteriores de cada unha das plantas da edificación, e a superficie edificada total é a suma das superficies edificadas de cada unha das plantas que compoñen o conxunto edificado. FACHADA É o paramento vertical que, por encima do terreo, delimita o espazo construído do edificio. MEDIANEIRA É o paramento vertical dun edificio contiguo a outro edificio, aínda que por cuestións de hábitat existan patios de parcela. Pode ser un paramento común ou estar en contacto. LIÑA DE FACHADA É a proxección vertical das fachadas sobre o terreo incluíndo os corpos voados. LIÑA DE EDIFICACIÓN É a intersección entre o plano vertical do edificio en planta baixa, e rasante do terreo. CORPOS VOADOS Son aqueles que sobresaen da liña da edificación e que teñen carácter de ocupables, e poden ser pechados ou abertos (balcóns e terrazas). As condicións volumétricas dos voos establécense no Título VI e, no seu caso, en cada ordenanza de aplicación. LIÑA LÍMITE DE EDIFICACIÓN É aquela liña que conten o volume da futura edificación, agás saíntes cando estean permitidos, e en calquera caso, beirados e cornixas. LIÑA DE CAMBIO DE ORDENANZA É aquela liña que indica o cambio de ordenanza en parcelas ou mazás onde se encontran varias. LIÑA DE CORNIXA É a liña resultante da intersección do plano de fachada co plano de cuberta. CUBERTA É o elemento construtivo que pecha e delimita o volume edificado na súa cara superior, por enriba da cara superior do último forxado. CUMIO É a liña horizontal que forma a intersección dos planos inclinados de cuberta. ESPAZOS BAIXO CUBERTA Enténdese como espazo baixo cuberta, a parte da edificación comprendida entre o forxado de teito da última planta permitida e a cuberta da edificación, executada de acordo as condicións do presente documento. PATIO DE PARCELA É o espazo non edificado situado dentro do volume da edificación, que posibilita a iluminación e ventilación das dependencias que se abren a este. As súas dimensións regúlanse na normativa sectorial vixente, acordo o seu uso. CHAFRÁNS Sempre que a liña de fachada ou peche de parcela coincida coa aliñación oficial, será obrigatoria a formación dun chafrán nas esquinas, en planta baixa ou peche, sempre que as aliñacións formen un ángulo inferior a 140º. A dimensión do chafrán será de 3,00 m, debendo ser iguais as distancias dende o punto ficticio de converxencia das aliñacións ata os dous extremos do chafrán. DESENVOLVEMENTO DO PLANEAMENTO Instrumentos complementarios Para detallar a ordenación en áreas limitadas ou precisar a regulación de materias específicas, a ordenación establecida no IOP pode ser complementada mediante: 1. Estudos de Detalle para o Solo Urbano. Poderán redactarse con algún ou algúns dos seguintes obxectivos: a) Completar ou reaxustar aliñacións e rasantes de elementos ou tramos da rede viaria no solo urbano, en desenvolvemento das previsións contidas no planeamento, pero sen reducir en ningún caso a superficie do viario e demais espazos públicos e sen incrementar as edificabilidades asignadas polo IOP. b) Ordenar os volumes edificatorios definindo, se é o caso, o viario interior, en superficies con entidade suficiente para estes efectos. Deberán respectarse, en todo caso, as determinacións do planeamento en canto a ocupación do solo, edificabilidade e alturas máximas, densidade de poboación e usos permitidos e prohibidos. c) Concretar as condicións estéticas e de composición da edificación, complementarias do planeamento. d) Os Estudios de Detalle redactaranse en aqueles supostos en que así se dispoña na presente normativa ou cando o Concello o considere necesario, por propia iniciativa ou a proposta de interesados, en atención ás circunstancias urbanísticas dunha actuación ou localización determinadas e, sempre que non supoñan unha actuación urbanística integral. e) Os Estudios de Detalle axustaranse ao previsto no art 73 da LOUG.2. Normas Especiais de Protección: Cando o cumprimento dos obxectivos xerais do IOP en materia de conservación e mellora do medio ambiente, dos valores naturais e patrimonio cultural, e especial dos edificios ou conxuntos urbanos, non requira a redacción de Plans Especiais, poderán ditarse Normas Especiais de Protección, dirixidas a desenvolver ou completar a regulación particularizada dos usos e clases de obras admisibles. Estas Normas incorporarán, no seu caso, os elementos ou bens afectos aos Catálogos de protección e mellora.3. Ordenanzas Especiais: aos efectos destas Normas considéranse Ordenanzas Especiais todas aquelas disposicións de carácter xeral e competencia ordinaria municipal, que regulan aspectos determinados relacionados coa aplicación do planeamento urbanístico tanto as que se diten en cumprimento do disposto no IOP, como as que aprobe o Concello no exercicio das competencias que a Lexislación lle outorga. A súa tramitación, en tanto non implique modificación ou revisión do planeamento, levaranse a cabo con arranxo ao procedemento establecido no art.49 da Lei Reguladora das Bases de Réxime Local, Lei 7/1985, de 2 de abril, e en consecuencia, a súa aprobación definitiva corresponderá ao Concello de Abegondo. INTERVENCIÓN MUNICIPAL NA EDIFICACIÓN E USO DO SOLO, E INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES ACTOS SUXEITOS A LICENZA MUNICIPAL Actuacións suxeitas a licenza 1. Están suxeitos a licenza urbanística todos aqueles actos recollidos na lexislación, que teñan por obxecto a intervención por ocupacións, construción, edificación e uso do solo e do subsolo, regulados neste IOP e que non se excluía expresamente da necesidade de licenza. A licenza permitirá a verificación das esixencias contempladas no art.194.1 da LOUG.2. Estarán suxeitos a previa licenza municipal, independentemente das autorizacións que fosen precedentes de acordo coa lexislación sectorial aplicable, as parcelacións e segregacións urbanísticas, os movementos de terra, as obras de nova planta, a modificación da estrutura ou aspecto exterior das edificacións existentes, a primeira utilización dos edificios e a modificación do uso dos mesmos, a demolición de construcións, a colocación de carteis de propaganda visibles dende a vía pública, os peches e valados de fincas, e os demais actos que se sinalen regulamentariamente.3. A efectos do outorgamento de licenza, teñen a consideración de Obra Maior e polo tanto requiren a achega dun Proxecto técnico, as contempladas nestas normas no título anterior, segundo os seguintes tipos: a) As de reestruturación, restauración, consolidación, rehabilitación e exteriores. b) As de demolición. c) As de nova edificación. d) As actuacións estables 4. Teñen a consideración de Obra Menor, sen prexuízo que dada a magnitude da intervención en relación ao entorno de que se trate ou a incidencia sobre edificios protexidos, aspectos de seguridade ou incidencia medioambiental e paisaxística que requiriran a consideración de obra maior, as previstas no título anterior como: a) As de conservación. b) As actuacións provisionais. Procedemento e réxime xurídico das licenzas O procedemento e réxime xurídico das licenzas urbanísticas de toda clase será obxecto de regulación detallada polas normas de tramitación establecidas nas Ordenanzas Municipais, así como na lexislación vixente e os regulamentos que a desenvolvan. RÉXIME DO SOLO DEREITOS E DEBERES DA PROPIEDADE DO SOLO Supeditación ao planeamento urbanístico A utilización do solo, en especial a súa urbanización e edificación, e o exercicio das facultades urbanísticas da propiedade inmobiliaria, produciranse de acordo ao contido da lexislación urbanística e demais normativa aplicable, e de conformidade coas determinacións do presente planeamento e dos instrumentos urbanísticos que o desenvolvan ou complementen, a tenor do establecido no art.7.1 da LOUG. Dereito a indemnización. Supostos Dan lugar en todo caso a dereito de indemnización as lesións nos bens e dereitos que resulten dos seguintes supostos: 1. A alteración das condicións de exercicio da execución da urbanización, ou das condicións de participación dos propietarios nela, por cambio da ordenación territorial e urbanística o do acto ou negocio da adxudicación de dita actividade, sempre que se produza antes de transcorrer os prazos previstos para o seu desenvolvemento ou, transcorrido estes, se a execución non se levara a efecto por causas imputables á administración.2. As situacións de fora de ordenación producidas polos cambios de ordenación territorial ou urbanística non serán indemnizables, sen prexuízo de que poida selo a imposibilidade de uso e goce licito da construción ou edificación incursa en dita situación durante a vida útil.3. As vinculacións e limitacións singulares que excedan dos deberes legalmente establecidos respecto de construcións e edificacións, ou leven consigo unha restrición da edificabilidade ou uso que non sexa susceptible de distribución equitativa.4. A modificación ou extinción da eficacia dos títulos administrativos habilitantes de obras e actividades, determinadas polo cambio sobrevido da ordenación territorial ou urbanística.5. A anulación dos títulos administrativos habilitantes de obras e actividades, así como a demora inxustificada no seu outorgamento e a súa denegación improcedente. En ningún caso haberá lugar a indemnización se existe dolo, culpa ou neglixencia graves imputables o prexudicado.6. A ocupación de terreos destinados pola ordenación territorial e urbanística a dotacións públicas, polo período de tempo que medie dende a ocupación dos mesmos até a aprobación definitiva do instrumento polo que se adxudiquen ao propietario outros de valor equivalente. O dereito á indemnización fixarase nos termos establecidos no art 112 da Lei de Expropiación Forzosa.7. Transcorridos catro anos dende a ocupación, sen que se houbese producido a aprobación definitiva do mencionado instrumento, os interesados poderán efectuar a advertencia a administración competente do seu propósito de iniciar o expediente de xustiprezo, quedando facultados para iniciar o mesmo, mediante o envío a aquela da correspondente folla de aprecio, unha vez transcorridos seis meses dende dita advertencia. Aproveitamento urbanístico 1. O aproveitamento urbanístico consiste na atribución efectiva ao propietario afectado por unha actuación urbanística, dos usos ou intensidades susceptibles de apropiación privada ou o seu equivalente económico, nos termos fixados na lexislación urbanística.2. A figura do aproveitamento urbanístico é predicable unicamente das parcelas edificables e das substitucións edificatorias. No Solo Urbano Consolidado o aproveitamento nace coa aprobación definitiva deste IOP, e será o aproveitamento real que resulte da aplicación directa das determinacións do plan sobre a parcela. Deberes básicos dos propietarios 1. Os propietarios de toda clase de terreos, construcións, edificios e instalacións deberán destinalos aos usos permitidos polo planeamento urbanístico, e deberán mantelos nas condicións de funcionalidade, seguridade, salubridade, ornato público e habitabilidade segundo o seu destino, de acordo coas normas de protección do medio ambiente, do patrimonio histórico e da rehabilitación en virtude do establecido nos art 9 e 199 da LOUG.2. En aplicación do contido da LOUG, os propietarios de terreos aos que o IOP houbera atribuído aproveitamento urbanístico, deberán incorporarse ao proceso urbanizador e edificatorio nas condicións definidas polo planeamento e, no seu caso, quedan suxeitos aos seguintes deberes: a) Ceder os terreos destinados a dotacións públicas. b) Solicitar licenza de edificación, previo cumprimento dos deberes urbanísticos correspondentes. c) Edificar de acordo cos contidos fixados na licenza.3. Os deberes dos propietarios de solo ou edificacións inclúen, en calquera clase de solo: a) Destinar os predios aos usos previstos no planeamento, con exclusión de todo uso prohibido, incompatible ou non autorizado. b) Conservar as construcións, terreos e plantacións nas debidas condicións de seguridade, salubridade e ornato público. c) Respectar as servidumes establecidas para todo tipo de infraestrutura e outros elementos básicos. d) Cumprir as normas sobre protección do medio ambiente e/ou patrimonio histórico, arquitectónico ou cultural. Dereitos básicos dos propietarios Con carácter básico afírmanse os seguintes dereitos ou facultades urbanísticas: A. DEREITOS DOS PROPIETARIOS DE SOLO URBANO 1. Dereito a urbanizar, que asiste aos propietarios de terreos clasificados como urbanos (teñen que completar a súa costa a urbanización para que os mesmos adquiran a condición de solar), previa aprobación do planeamento preciso.2. Dereito ao aproveitamento urbanístico, obtido mediante o cumprimento, en prazo, dos deberes.3. Dereito a edificar os soares mediante a solicitude e concesión de licenza.4. Dereito á edificación obtida mediante a conclusión de obras conforme a licenza. O exercicio destes dereitos ten lugar en dúas fases, nas que se divide o proceso urbanizador: a) A fase primaria ou horizontal, na que os dereitos se adquiren non se materializan no levantamento da construción. Dereito a urbanizar e dereito ao aproveitamento urbanístico. b) A fase secundaria ou vertical, na que os dereitos fan referencia ao proceso edificador en sentido estrito. Dereito a edificar e dereito á edificación. D. DEREITOS DOS PROPIETARIOS DE SOLO DE NÚCLEO RURAL Dereito ao seu uso e edificación nas condicións establecidas nos art.23 e seguintes da LOUG. Prazo para o cumprimento dos deberes de edificación e rehabilitación 1. Os propietarios de soares e de construcións en ruína ou inadecuadas deberán emprender a edificación nos termos previstos na LOUG.2. Polo que respecta ao Solo Urbano Consolidado o prazo do cumprimento do deber de edificar será de dez (10) anos desde a aprobación definitiva do presente planeamento, aínda cando os terreos non teñan a condición de soar, xa que logo o deber de edificar abrangue tamén a obrigación de dotar á parcela dos elementos de urbanización necesarios para que se converta en soar.3. O deber de edificar alcanza igualmente aos propietarios de predios nos que existisen construcións paralizadas, ruinosas, derrubadas ou inadecuadas ao lugar no que radiquen, a xuízo e de forma motivada, do Concello, e estes deberán emprender a edificación nos prazos sinalados no artigo seguinte. No caso de que o planeamento prohiba a substitución total ou parcial das edificacións existentes ou impoña a conservación de determinados elementos ou a súa rehabilitación integral, o deber de edificar entenderase como deber de rehabilitar, respectando, ao materializarse os correspondentes aproveitamentos urbanísticos, os elementos dotados de protección.4. A Administración poderá conceder prórrogas cunha duración máxima conxunta dun (1) ano, por petición dos interesados, por causas e de forma motivada.5. O prazo para a iniciación das obras de edificación será de seis (6) meses desde a data de notificación do outorgamento de licenza ao peticionario.6. O prazo de terminación das obras será de tres (3) anos desde a data de notificación do seu outorgamento, non pudendo interromperse as obras por tempo superior a seis (6) meses sen causa o suficientemente acreditada e xustificada.7. En todos os casos, dos prazos indicados descontarase o tempo para a realización daqueles actos ou trámites que dependen da administración. Incumprimento de deberes urbanísticos de edificación e rehabilitación e rexistro da propiedade 1. Obrigas e cumprimento dos deberes urbanísticos: a) Se vence o prazo concedido para cumprir os deberes de edificación ou rehabilitación, incluídas a súas eventuais prórrogas, o Concello decretará a inscrición obrigatoria do soar no Rexistro de Soares, previo estudo das necesidades socioeconómicas no municipio que xustifique dita medida. De dita inscrición tomarase nota marxinal na súa última inscrición de dominio no Rexistro da Propiedade conforme ás regras establecidas nos art.87 a 91 do Real Decreto 1093/1997, de 4 de Xullo, polo que se aproban as normas complementarias ao Regulamento para a execución da Lei Hipotecaria sobre Inscrición no Rexistro da Propiedade de Actos de Natureza Urbanística. b) Transcorridos dous (2) anos desde a inscrición sen que se haxa cumprido o deber de edificar ou rehabilitar, o Concello decretará a edificación forzosa do soar ou a rehabilitación forzosa do inmoble ben de maneira directa ou por medio dun particular denominado axente edificador, de acordo coas regras establecidas nos art.191 a 193 da LOUG.2. Se o Concello non adopta as medidas a que fai referencia o punto anterior transcorrido un ano dende que ten a dita obriga, o Consello da Xunta de Galicia, logo do requirimento esixido polo art.208 da Lei 5/1997, da Administración local de Galicia, poderá decretar, segundo corresponda, a inscrición obrigatoria no rexistro de soares, a edificación forzosa do soar, a rehabilitación forzosa do inmoble ou, se é o caso, a súa expropiación, ben de maneira directa, a través da consellaría que teña as competencias en materia de vivenda ou mediante os organismos ou entidades dela dependentes, ben por medio dun particular, denominado axente edificador, de conformidade coas regras establecidas nos art.191 a 193 da LOUG. DEBERES DE USO, CONSERVACIÓN E REHABILITACIÓN Destino dos terreos e construcións Os propietarios de toda clase de terreos e construcións deberán destinalos efectivamente ao uso en cada caso establecido polo planeamento. Determinación do uso dos terreos e construcións O uso dos terreos e construcións está determinado nos planos de “Clasificación do solo”, correspondentes ás distintas clases e categorías de solo. Se ben é preciso esclarecer que segundo o artigo 84.4 da LMFAO, as medidas do IOP non serán de ampliación ao solo clasificado coma rústico no PXOM de 2012 anulado. O réxime dos usos O réxime dos usos virá determinado: 1. En calquera caso, pola lexislación directamente aplicable.2. No seu defecto, polas condicións xerais sobre os usos contidas nas presentes Normas: a) En Solo Urbano Consolidado aplicarase directamente as condicións de usos establecidas nas Ordenanzas, posto que o planeamento asigna detalladamente os usos pormenorizados, tipoloxías edificatorias e condicións da edificación para cada clase de ámbito neste tipo de solo. b) En Solo de Núcleo Rural pola presente Normativa. No que se refire ás edificacións tradicionais existentes, será de aplicación o previsto no artigo 40 da Lei 2/2016 de solo de Galicia. c) En Solo Rústico, pola Lei 2/2016 de 10 de febreiro, do Solo de Galicia (segundo o establecido no art.84.4 da LMFAO). O deber de conservación Os propietarios de edificacións, urbanizacións, terreos e instalacións permanentes ou temporais de calquera tipo teñen o deber de conservación conforme establece o art.9 da LOUG. Para a conservación e rehabilitación dos elementos sometidos a algún réxime de protección estarase ao disposto no Título IV, Capítulo I, destas Normas e na Lexislación aplicable. Deber de conservación e ordes de execución 1. Os propietarios de toda clase de terreos, urbanizacións de iniciativa particular, edificacións e carteis deberán mantelos en condicións de funcionalidade, seguridade, salubridade, ornato público e habitabilidade segundo o seu destino e de acordo coas normas de protección do medio ambiente, do patrimonio histórico e da rehabilitación.2. En tanto a urbanización non sexa recibida definitivamente polo Concello, a súa conservación, mantemento e posta en perfecto funcionamento das instalacións e servizos urbanísticos, serán de conta e con cargo á entidade promotora de aquela ou, no seu caso, corresponderá aos adquirentes dos terreos.3. O mantemento e conservación dos espazos privados interiores corresponderá aos propietarios das parcelas ás que queden vinculados.4. Concello ordenará, de oficio ou a instancia de calquera interesado, mediante o correspondente expediente e despois de audiencia dos interesados, a execución das obras necesarias para conservar aquelas condicións, con indicación do prazo de realización. Cando a entidade das obras o requira, o Concello esixirá ao obrigado a solicitude de licenza acompañada do proxecto técnico correspondente.5. Tamén poderán ordenar as obras necesarias para adaptar as edificacións e construcións ao ambiente, segundo o establecido no art.104 da LOUG, tales como acabado, conservación, renovación ou reforma de fachadas ou espazos visibles desde a vía pública, limpeza e valado de terreos edificables, e retirada de carteis e doutros elementos impropios dos inmobles.6. No caso de incumprimento da orde de execución de obras, o Concello procederá á execución subsidiaria da mesma ou á execución forzosa mediante imposición dun réxime sancionador definidos en instrumentos complementarios como Ordenanzas Especiais ata lograr a execución das obras. Condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato 1. As medidas a adoptar en virtude do deber de conservación, terán como obxectivo de carácter xeral, conservar a estabilidade e acabado das construcións en condicións tales que non impliquen risco para as persoas ou para os bens; manter os bens de forma que non perturben a salubridade ou a hixiene; e conservar ditos bens de tal modo que, respectando as súas características estéticas, non incidan negativamente na harmonía do entorno. En urbanizacións nas que o mantemento e conservación corresponda aos propietarios, estes serán responsables do mantemento das acometidas de redes de servizo en correcto estado de funcionamento, así como das calzadas, beirarrúas, redes de distribución e servizo, da iluminación pública e dos restantes elementos que configuren a urbanización.2. En construcións: a) Condicións de seguridade: As edificacións deberán manterse, nos seus cerramentos e cubertas estancas ao paso da auga, contar coa protección da súa estrutura fronte á acción do lume e manter en bo estado os elementos de protección de caídas. Os elementos da súa estrutura deberán conservase de tal xeito que garantan o cumprimento da súa misión resistente, defendéndoos dos efectos da corrosión e axentes agresores, así como das filtracións que poidan lesionar as cimentacións. Deberán conservarse, así mesmo, os materiais de revestimento de fachadas, cubertas e cerramentos de modo que non ofrezan risco ás persoas e aos bens. b) Condicións de salubridade: Deberá manterse o bo estado das redes de servizo, instalacións sanitarias, condicións de ventilación e iluminación, de modo que se garanta a súa aptitude para o uso a que estean destinadas e o seu réxime de utilización. Manterán tanto o edificio como os seus espazos libres cun grado de limpeza que impida a presenza de insectos, parasitos, roedores ou animais vagabundos que poidan ser causa de infeccións ou perigo para as persoas. Conservarán en bo estado de funcionamento os elementos de redución e control de emisións de fumes e partículas. c) Condicións de ornato: As fachadas das construcións deberá manterse en bo estado de conservación, mediante a limpeza, pintura, reparación ou reposición dos seus materiais de revestimento.3. En soares non edificados: a) Valado: Todo soar deberá estar cerrado mediante unha peche que estará carente de elementos punzantes, cortantes ou outros que poidan causar dano a persoas ou animais. b) Tratamento da superficie: Protexeranse ou eliminaranse os pozos, desniveis, así como todo tipo de elementos que poidan ser causa de accidentes. c) Limpeza e salubridade: Os soares estarán permanentemente limpos e en condicións de salubridade.3. Non poderá exercerse ningún tipo de uso nos soares, nin provisional nin permanente, nin realizarse ningunha construción, en tanto non se outorgue a licenza correspondente. Usos e obras provisionais 1. Aínda cando se establece a obrigatoriedade de observancia do plan, se non dificultase a súa execución, poderán autorizarse usos e obras xustificadas de carácter provisional en solo urbano non consolidado, en tanto non se iniciase o procedemento de xestión correspondente, sempre que non estean expresamente prohibidos pola lexislación do Concello, sen dereito a indemnización. A autorización aceptada polo propietario farase constar baixo as indicadas condicións no Rexistro da Propiedade.2. As obras executadas para usos provisionais deberán selas mínimas imprescindibles para permitir unhas instalacións facilmente desmontables. Non se admiten como usos provisionais os residenciais nin os industriais.3. En todos os terreos que teñan a consideración de soar, ata o momento en que para o mesmo se outorgue licenza de edificación, poderá autorizarse, con carácter provisional, os usos de carácter público que se indican a continuación: a) De descanso e estancia de persoas. b) De recreo para a infancia. c) De lecer con instalacións provisionais de carácter desmontable.4. Concello poderá igualmente autorizar ao propietario a destinar o soar a aparcamento de vehículos, previa a súa preparación para tal uso.5. Propietario poderá concertar con outras persoas o destino do soar, con carácter provisional, para os fins expresados nos apartados anteriores. ao efecto dos usos de descanso e expansión alí sinalados, poderanse situar quioscos de bebidas, aparatos de feira e calquera outras instalacións provisionais de tipo similar.6. A dedicación de soar a estes usos provisionais non impide a aplicación ao mesmo do réxime legal de edificación forzosa. INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES Edificios fora de ordenación Os edificios existentes erixidos con anterioridade á entrada en vigor do IOP que sexan conformes coa ordenación urbanística aplicable no seu momento, ou respecto das que non proceda, por transcurso dos prazos, as medidas previstas para o restablecemento da legalidade, enténdense consolidadas para os efectos dispostos neste normativa. Sen prexuízo do anterior, ditas edificacións poderán atoparse nalgunha das seguintes situacións: - Fóra de ordenación pola súa total incompatibilidade coa ordenación (art.90.1 da Lei 2/2016 do solo de Galicia). - Fóra de ordenanzas cando só son parcialmente incompatibles coa ordenación (art.90.2 da Lei 2/2016 do solo de Galicia). - Conforme á nova ordenación. A fora de ordenación non é aplicable aos inmobles catalogados, excepto aqueles elementos deses inmobles para os que así veña establecido na ficha. Clases de situacións de fora de ordenación O presente IOP, aos efectos de determinar o réxime de a desconformidade, diferenza dous clases de fora de ordenación: A. FORA DE ORDENACIÓN TOTAL Están fora de ordenación total, por ser totalmente incompatibilidade coas determinacións do novo planeamento e que dificultan a súa execución. Estas situacións, de fora de ordenación total, teñen o destino natural de desaparecer para ser substituídas por outras que se axusten ao plan. Están en dita situación aqueles edificios ou construcións que: - Ocupen solo afecto a dotacións públicas, de carácter xeral ou local, desconformes coas mesmas. - Interrompan o trazado do sistemas xerais previstos no planeamento e as súas aliñacións. - As edificacións nas que se realizan actividades que supoñen usos incompatibles cos previstos na nova regulación, especialmente o caso de industrias que pola súa categoría son incompatibles co uso residencial. B. FORA DE ORDENACIÓN PARCIAL Están fora de ordenación parcial, por ser parcialmente incompatibles coas determinacións do novo planeamento, e que non dificultan a súa execución. Esta situación terá lugar en aqueles edificios ou instalacións que: - A súa desconformidade prodúcese por causas distintas das sinaladas no apartado precedente. - Obtivesen a preceptiva licenza, se executasen de conformidade a esta, e que por aplicación do réxime urbanístico previsto no plan non se axuste ao mesmo. - Atopándose en desconformidade por aplicación da lexislación sectorial, teña informe favorable da administración competente na materia sectorial. Establécense a súa vez dous graos de fora de ordenación parcial: - Grao 1. Refírese aos casos en que o nivel de desaxuste ao novo réxime previsto atende a condicións de tipoloxía e intensidade de uso. - Grao 2. Refírese principalmente a cuestións de condicións da parcela, ocupación, volumetría, estética e posición da edificación dentro da parcela privada. A situación de fora de ordenación por situarse a edificación fora da aliñación marcada en planos, considerase en xeral parcialmente incompatible; no caso de situarse a edificación fora da liña límite de edificación asociada a estradas autonómicas marcada nos planos de ordenación, considerase parcialmente incompatible. No obstante e a criterio do Concello, pode considerarse situación fora de ordenación por total incompatibilidade, se a invasión do viario público pola edificación afecta gravemente ao interese público. En caso de discordancia entre a posición das edificacións na cartografía e a realidade física, primará esta última sobre a primeira, de cara a aplicar o réxime de fora de ordenación. Réxime aplicable aos edificios en fora de ordenación. A continuación defínese o réxime aplicable aos edificios de fora de ordenación segundo a clase: A.-SITUACIÓN EN FORA DE ORDENACIÓN TOTAL 1. Nos edificios existentes en situación de fora de ordenación por total incompatibilidade coas determinacións do novo plan, só se poderán autorizar obras de simple conservación e as necesarias para o mantemento do uso preexistente, polo que permitiranse as pequenas reparacións que esixa a hixiene, ornato e conservación do inmoble.2. O Concello reservase a posibilidade de proceder á demolición cando as circunstancias urbanísticas o aconsellen no marco das previsións do plan ou, no seu caso, por razóns de seguridade.3. En ningún caso admítense obras de consolidación ou ampliación ou as que leven a un incremento do valor de expropiación.4. As actividades existentes, poderán manterse ata que se produza a demolición ou substitución da edificación, ou expropiación no seu caso.5. Non se concederán licenzas para unha nova implantación, ou cambio de actividades ou reinicio de expedientes de licenzas anteriormente caducadas. B.- SITUACIÓN EN FORA DE ORDENACIÓN PARCIAL Grado 1 Nas construcións so parcialmente incompatibles co novo instrumento poderanse autorizar as obras de demolición parcial, conservación, acondicionamento sempre que non se produza aumento de volume ou altura; agás que sexa necesario adaptar a edificación a condicións de habitabilidade, ou outras derivadas da normativa sectorial en vigor. Grado 2 1. Ademais das obras de conservación e reestruturación parcial sobre os edificios existentes, poderanse realizar as obras necesarias de demolición e nova planta nos edificios permitidas na ordenanza urbanística correspondente, co obxecto de integrar ao novo réxime e ordenación prevista, os edificios que presenten lixeiras desconformidades.2. En edificacións existentes, sempre fora do solo rústico, poderase esgotar o aproveitamento e condicións de volume permitidos pola correspondente norma zonal que resulte de aplicación. En ningún caso esta ampliación poderá agravar a situación de fora de ordenación.3. En edificacións existentes de carácter tradicional ou de singular valor arquitectónico, situadas en solo de núcleo rural estarán ao disposto no artigo 40 da LSG.4. Cando a edificación atópase en desconformidade por aplicación da lexislación sectorial, poderán realizarse obras de ampliación sempre e cando exista informe favorable da administración competente en materia sectorial, cumprindo plenamente o resto das condicións derivadas da propia ordenación.5. Agás determinación en contra da ordenanza urbanística correspondente, determinacións do planeamento especifico ou de desenvolvemento, admítese a nova implantación e cambio de usos ou actividades. Dereitos e deberes dos propietarios en situación de fora de ordenación 1. O propietario ostenta o dereito de demolición e reedificación axustada ao plan.2. Autorízanse, en calquera dos casos, as actuacións nas edificacións ou instalacións que eliminen as circunstancias que orixinen a situación de fora de ordenación.3. Cando se producira a demolición dun edificio e fose posible pola ordenación do instrumento de ordenación construír outro de nova planta, este deberá axustarse plenamente a todas e cada unha das determinacións do presente instrumento.4. Cando os propietarios de solo urbano e núcleo rural materialicen o seu aproveitamento conforme a ordenación prevista, deberán axustar a totalidade da propiedade ás condicións do planeamento, incluído a demolición das edificacións existentes en fora de ordenación.5. En solo urbano e de núcleo rural en situación de fora de ordenación total e parcial en grado 1 non se autorizan parcelacións urbanísticas, agás as segregacións para executar as cesións.6. Tamén poderá autorizarse en solo urbano e de núcleo rural, coa exclusiva finalidade de regularizar a configuración de parcelas lindeiras, a segregación e simultánea agregación en unidade de acto para cumprir as condicións de ordenación previstas no plan. Réxime transitorio das edificacións en construcións desconformes co planeamento 1. Se no momento da entrada en vigor deste IOP se houbera obtido a licenza de construción pero aínda non se houbera iniciado a edificación, declararase extinguida, con audiencia do interesado, a eficacia da licenza en canto sexa desconforme coa nova ordenación, debendo fixarse a indemnización no mesmo expediente pola redución do aproveitamento resultante das novas condicións urbanísticas, así como polos prexuízos que xustificadamente se acrediten de conformidade coa lexislación xeral de expropiación forzosa e conforme ao disposto na Lei 8/2007 ou a vixente.2. Se a edificación xa se houbera iniciado, o Concello poderá modificar ou revocar a licenza, fixándose a indemnización de acordo co establecido no apartado anterior.3. Para o caso de vinculacións ou limitacións singulares en orde á conservación de edificios, no que excedan dos deberes legalmente establecidos, ou que leven consigo unha restrición do aproveitamento urbanístico do solo que non poida ser obxecto de distribución equitativa entre os interesados, conferirán dereito a indemnización. RÉXIME URBANÍSTICO DO SOLO DIVISIÓNS URBANÍSTICAS DO SOLO Clasificación de solo Segundo o establecido na LMFAO, o presente IOP recupera do Plan Xeral de Ordenación Municipal de Abegondo de 2012 anulado xudicialmente, as seguintes clasificacións de solo: - Solo Urbano - Solo de Núcleo Rural A. SOLO URBANO (SU) Distínguense unicamente a categoría de solo urbano consolidado. O solo urbano consolidado aparece delimitado nos planos de “Ordenación e Xestión”. O seu réxime básico recóllese no capítulo 2 do presente Título. De conformidade co establecido no art.49 da LOUG, no termo municipal establécese un distrito único: ABEGONDO B. SOLO DE NÚCLEO RURAL (SNR) Distínguense as seguintes categorías solo: - Solo de Núcleo Rural Histórico-Tradicional (SNR-HT) - Solo de Núcleo Rural Común (SNR-C) Os solos de núcleo rural recóllense nos planos de “Clasificación do Solo” e “Ordenación”, e o seu réxime básico recóllese no Capítulo 3 do presente Título. Atendendo á Estrutura Xeral e Orgánica do Territorio De conformidade co disposto no art.53 da LOUG, a estrutura xeral e orgánica do territorio está integrada polos Sistemas Xerais determinantes do desenvolvemento urbano e, en particular, polos sistemas xerais de comunicacións e as súas zonas de protección, de espazos libres e zonas verdes públicas, de equipamento comunitario público e de servizos urbanos. O IOP mantén os sistemas xerais existentes do PXOM anulado, recollidos tanto no solos urbanos e núcleos rurais recuperados. Así: A. ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES PÚBLICAS (EL) A súa vez están afectos aos seguintes usos: B. EQUIPAMENTOS (EQ) A súa vez están afectos aos seguintes usos: C. SERVIZOS URBANOS (SU) A súa vez están afectos aos seguintes usos: D. INFRAESTRUTURAS TERRITORIAIS (IT) A súa vez están afectos aos seguintes usos: Cualificación do solo Mediante a cualificación do solo, o IOP determina a asignación zonal dos usos urbanísticos e regula o réxime destes con carácter global para todas as clases de solo e con carácter pormenorizado, determinando a intensidade de uso e as tipoloxías edificatorias para as áreas en Solo Urbano Consolidado e Solo de Núcleo Rural. A. POR RAZÓN DA SÚA APTITUDE URBANÍSTICA DIFERÉNCIANSE ENTRE 1. Usos cualificados: Uso global ou característico, é o correspondente ás actividades e sectores económicos básicos que contempla este instrumento (Residencial, Terciario e Industrial) que dispón de maior superficie edificable computable en metros cadrados de teito.2. Usos non cualificados: a) Uso/s compatible/s, é o que o planeamento considera que pode dispoñerse conxuntamente co global da actuación. b) Uso/s prohibido/s, é o que non está permitido. B. POR RAZÓN DA SÚA TEMPORALIDADE OS USOS PODEN SER: 1. Usos provisionais: Os que, non estando prohibidos por estas normas, se establezan de modo temporal, non precisen obras ou instalacións permanente se non dificulte na execución do Plan.2. Usos permanentes: a) As que se executan habitualmente para edificios de duración indefinida tales como: estruturas, forxados armados ou cimentacións que requiren movementos de terra. Os usos de obras provisionais regularanse acordo o contemplado no art.102 da LOUG. b) As condicións dos usos aparecen reguladas no Título V das presentes Normas. Por razón do planeamento aplicable En función da clasificación de solo e do nivel de detalle establecido na ordenación, o IOP establece os seguintes ámbitos de planeamento de desenvolvemento e complementario: 1. En Solo Urbano Consolidado: É de aplicación directa a normativa do instrumento (de cara ao outorgamento da licenza), sen prexuízo de desenvolvemento do mesmo por medio de Estudios de Detalle ou outras figuras complementarias.2. Solo de Núcleo Rural: a) Nos Solos de Núcleo Rurais Histórico-Tradicionais, ou na parte delimitada como tal nos núcleos complexos, é de aplicación directa a normativa que o instrumento estableza. Sen prexuízo de actuacións mediante plans especiais de mellora de núcleo ou outras figuras regulamentadas. b) Nos Solos de Núcleos Rurais Comúns, ou na parte delimitada como tal nos núcleo complexos, é de aplicación directa a normativa de cara o outorgamento de licenza, sempre que estea dentro dos indicadores de complexidade urbanística que o instrumento estableza para ese núcleo. Liñas de ordenación vinculantes As liñas de ordenación vinculantes son trazas de carácter preferente que garanten a continuidade, coherencia da trama urbana. Estas trazas como determinacións xerais de ordenación poden sufrir mínimas modificacións ou reaxustes supeditadas a precisión propia do instrumento de execución. RÉXIME DO SOLO URBANO Definición e categorías de Solo Urbano A definición de Solo Urbano, atópase recollida no artigo 11 da LOUG. Dentro do Solo Urbano o IOP establece a única categoría de Solo Urbano Consolidado, integrado polos terreos que teñan a condición de soar (art.16 LOUG) así como polas parcelas que, polo seu grado de urbanización efectiva poidan adquirir a condición de soar mediante obras accesorias e de escasa entidade que poidan executarse simultaneamente coas de edificación ou construción. Delimitación do Solo Urbano Consolidado A delimitación de solo contense nos planos de “Ordenación e Xestión”. O Solo Urbano Consolidado regúlase polas Ordenanzas definidas polo IOP no Título VII. No caso dunha parcela que conte con dúas cualificacións, para as que rexen condicións distintas de parcela mínima, edificabilidade e ocupación, serán de aplicación aqueles parámetros que o IOP determine para a área na que se sitúa a edificación. Aproveitamento patrimonializable ou susceptible de apropiación Nos terreos incluídos polo IOP na categoría de Solo Urbano Consolidado, o aproveitamento urbanístico dos propietarios será o aproveitamento susceptible de apropiación ou patrimonializable que resulte da aplicación directa das determinacións do plan sobre a parcela. Os propietarios materializarán o seu aproveitamento directamente sobre as súas parcelas ou logo da normalización de predios. Cesións gratuítas en solo urbano Cando se pretenda construír novas edificacións ou substituír as existentes, os propietarios deberán ceder gratuitamente ao Concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso, acordo as aliñacións representadas nos planos de ordenación, e executar, a súa costa, a conexión cos servizos existentes no núcleo. Cando o uso a que se destine a edificación ou o terreo así o requiran, esixirase a dotación de aparcamento suficiente. Cautelas arqueolóxicas No caso de superposición en solo urbano cunha zona de protección arqueolóxica integral, rexerá sobre dita zona o disposto na ordenanza de protección do patrimonio arqueolóxico, así como na lexislación sectorial en vigor en materia de patrimonio cultural. RÉXIME DO SOLO DE NÚCLEO RURAL DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Definición A definición de Solo de Núcleo Rural atopase recollida no art 13.1 da LOUG. Conforme a esta, establécense os asentamentos tradicionais delimitados como Solo de Núcleo Rural referidos aos seus tipos básicos: - Solo de Núcleo Rural Histórico-Tradicional (SNR-HT), caracterizado pola existencia dunha armazón e edificación de características tipolóxicas histórico-tradicionais - Solo de Núcleo Rural Común (SNR-C), caracterizado pola inexistencia desa armazón e edificación de características tipolóxicas histórico tradicionais - Solo de Núcleo Rural Complexo (SNR-CX), caracterizados pola concorrencia dun mesmo asentamento rural os dous tipos básicos anteriores Delimitación dos Núcleos Rurais As delimitacións do núcleo rural están referidas a un asentamento tradicional. A adscrición a algúns dos tipos básicos dun núcleo rural concreto é función da homoxeneidade ou heteroxeneidade dos ámbitos clasificados. As delimitacións e a ordenación do Solo de Núcleo Rural figuran nos planos de “Ordenación” e “Clasificación”. RÉXIME DO SOLO Dereitos e deberes dos propietarios do solo de Núcleo Rural 1. Os terreos que o presente IOP incluía nas áreas delimitadas como núcleos rurais de poboación serán destinados aos usos característicos, complementarios ou compatibles coa edificación residencial no medio rural, e coas necesidades da poboación residente en ditos núcleos rurais.2. As persoas propietarias desta clase de solo teñen dereito ao uso e edificación nas condicións establecidas nesta sección.3. Cando se pretendan construír novas edificacións ou substituír as existentes, as persoas propietarias haberán de ceder gratuitamente ao Concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso a executar, a súa costa, a conexión cos servizos existentes no núcleo nos termos previstos no art.172.1 da LOUG. Usos e actuacións permitidas 1. Os terreos incluídos nas áreas delimitadas como núcleos rurais de poboación serán destinados aos usos característicos, complementarios ou compatibles coa edificación residencial no medio rural, e coas necesidades da poboación residente nos devanditos núcleos tal e como se reflicte nos artigos 25 e seguintes da LOUG.2. O uso característico das edificacións nos núcleos rurais será o residencial. Consideraranse sempre como usos complementarios aqueles que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural de que se trate ou que lles dean resposta ás necesidades da poboación residente neles.3. Sen prexuízo das maiores limitacións que o planeamento urbanístico estableza en función do estudo pormenorizado de cada núcleo segundo as súas ordenanzas, o dito planeamento poderá permitir como usos compatibles: os terciarios, os produtivos, os turísticos, os pequenos talleres e as novas tecnoloxías da información, así como os dotacionais, asistenciais e vinculados con servizos públicos.4. Os propietarios deberán ceder gratuitamente ao Concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso e executar, a súa costa, a conexión cos servizos existentes no núcleo. Cando o uso a que se destine a edificación ou o terreo así o requiran, esixirase a dotación de aparcamento suficiente.5. Cando se pretenda reformar as edificacións existentes, os materiais e tratamentos exteriores deberán ser adecuados a súa condición de edificacións propias do medio rural no que se emprazan.6. Permitirase nos núcleos rurais, previa licenza municipal e sen necesidade de autorización autonómica, as seguintes actuacións: a) Obras de conservación e restauración das edificacións existentes sempre e cando non supoñan variación das características esenciais do edificio, nin alteración do lugar, do volume e da tipoloxía tradicional e en todo caso, respectando as condicións de edificación do Titulo VIII e da LOUG. b) Obras de rehabilitación e ampliación en planta ou altura das edificacións existentes, respectando os límites enunciados no apartado anterior. c) Novas edificacións de acordo coas regras establecidas do Titulo VIII das presentes normas. d) Obras de conservación, restauración, rehabilitación e reconstrucións das edificacións tradicionais ou de especial valor arquitectónico existentes no núcleo rural, sempre que non supoñan variación das características esenciais do edificio nin alteración do lugar, nin da tipoloxía orixinaria, sen necesidade de cumprir todas as condicións esixidas no Titulo VIII das presentes normas de acordo co artigo 40 da LSG. Actuacións Prohibidas 1. Queda prohibido as seguintes actuacións: a) A demolición das construcións existentes, salvo nos supostos establecidos no art.26.1 da LOUG. b) As edificacións características das zonas urbanas e as que xa sexan vivenda, auxiliares ou doutro uso, cuxa tipoloxía resulte impropia coas existentes no asentamento no que se proxecten, de acordo coa tipoloxía definida no presente documento. Non se inclúen neste concepto os invernadoiros con destino exclusivo á produción agraria, que poderán instalarse en calquera tipo de núcleo rural sempre que a súa construción sexa a base de materiais lixeiros e facilmente desmontables. c) Naves industriais de calquera tipo. d) Movementos de terras que supoñan agresións ao medio natural ou varíen a morfoloxía da paisaxe do lugar. e) Apertura de pistas, rúas ou camiños non previstos no plan, así como ampliación dos existentes e o derrubamento, de maneira inxustificada, de muros tradicionais dos rueiros ou corredoiras, agás disposición do planeamento que o autorice. f) Novas instalacións dedicadas á produción gandeira, agás as pequenas destinadas a usos gandeiros para o autoconsumo. g) Usos que, polo tamaño das construcións, pola natureza dos procesos de produción, actividades ou outras condicións, non sexan propias do asentamento rural a xuízo do Concello.2. Ademais do referido nos puntos anteriores, nos núcleos histórico-tradicionais, ou na parte delimitada como tal nos núcleos rurais complexos, estarán prohibidas, así mesmo, as seguintes: a) As vivendas acaroadas, proxectadas en serie, de características similares e colocadas en continuidade en máis de tres unidades. b) Os novos tendidos aéreos de telefonía, electricidade e outros. c) Aqueles usos que, xa sexa polo tamaño das construcións, pola natureza dos procesos de produción, polas actividades que se van desenvolver ou por outras condicións, aínda cumprindo cos requisitos da lexislación medioambiental, non sexan propios do asentamento rural. d) A execución de actuacións integrais e consecuentes operacións de reparcelamento, ou outras actuacións de parcelamento ou segregación do parcelario orixinal, que determinen a desfiguración da tipoloxía do núcleo e a destrución dos valores que xustificaron a súa clasificación como tal. Limítanse os procesos de segregación salvo nos supostos recollidos no art.205 da LOUG. Dos Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural 1. Estes plans especiais terán por finalidade completar a ordenación detallada dos núcleos rurais para facer fronte á complexidade urbanística sobrevida neles, cando se sobrepasen os indicadores de complexidade urbanística dos núcleos que o planeamento fixa.2. No caso de que prevexa no núcleo rural actuacións integrais non previstas polo presente IOP, non poderá modificar as determinacións deste, ás que se refire o art.56.2. a) da LOUG; deberá delimitar os correspondentes polígonos e garantir a integración da actuación coa morfoloxía, os servizos e as características do tipo básico ao que pertenza o núcleo no que se insira, como tamén determinar as reservas de solo para dotacións públicas e para aparcadoiros na proporción mínima establecida no art 47.2 da LOUG. En todo caso, será aplicable a limitación da densidade de 10 viv/ha que é a establecida polo planeamento segundo as características do Concello, así como a prohibición de prever actuacións integrais.3. Tamén poderá redactarse un Plan Especial de Mellora do Núcleo Rural coa exclusiva finalidade de completar o trazado da súa rede viaria, e a sinalización de aliñacións e rasantes, ou para asegurar a existencia de redes de dotación de servizos suficientes.4. O ámbito de cada Plan Especial abarcará a totalidade ou parte dos terreos comprendidos na delimitación do núcleo rural respectivo. Indicadores de complexidade urbanística O presente instrumento de ordenación provisional fixa nos Núcleo Rurais Común, e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos, uns indicadores que cuantifican a licenza directa a outorgar por segregación das parcelas matrices. Estes indicadores son os que controlan a complexidade urbanística sobrevida ao través das segregacións de parcelas dentro dos núcleos comúns. O instrumento establece uns indicadores que permiten un número máximo de segregacións por parcela matriz, estipulando a parcela mínima de ordenación segundo a tipoloxía do núcleo e a localización do mesmo dentro do sistema territorial de núcleos estipulado no modelo de asentamento establecido polo PXOM de 2012. Cando estes indicadores se sobrepasen, establécese a necesidade de redactar un plan especial de ordenación de núcleo rural para facer fronte a complexidade urbanística sobrevida no mesmo, cós parámetros definidos na presente normativa. Tipos de indicadores Existen dous tipos de indicadores de complexidade urbanística fixados polo planeamento, que actúan sobre o núcleo rural común e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos. - Tipo A: O que permite unha única segregación por parcela matriz, xa sexa de forma simultánea ou sucesiva. - Tipo B: O que non permite segregacións. A meirande parte dos núcleos mantidos no presente documento, presentes no termo municipal presentan indicadores do tipo A, unicamente presentan indicadores do tipo B os seguintes núcleos: Estes indicadores derivan a posibilidade dun maior número de segregacións a unha figura de planeamento de maior rango, indicándose neste caso un aumento da complexidade urbanística sobrevida no núcleo. Neste caso delimitaríase un polígono a desenvolver mediante un plan especial coas súas correspondentes cesións segundo a LOUG. Exceptúase do cómputo dos indicadores os procesos de segregacións, parcelación, división de predios coa única exclusiva finalidade de regularizar a configuración de parcelas lindeiras, que supoñan a segregación e simultánea agregación en unidade de acto. En ningún caso esta regularización poderá implicar unha variación de mais do 10% da superficie dos predios orixinais. Cautelas arqueolóxicas No caso de superposición en solo de núcleo rural cunha zona de protección arqueolóxica integral, rexerá sobre dita zona o disposto na ordenanza de protección do patrimonio arqueolóxico. SISTEMAS XERAIS RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS Definición de Sistemas Xerais e de Dotacións Públicas O IOP mantén dos Sistemas Xerais e de Dotacións Públicas existentes do PXOM anulado, recollidos tanto no solos urbanos como nos núcleos rurais recuperados.1. Conforme o artigo 165 da LOUG, enténdese por terreos destinados a dotacións públicas os de titularidade do municipio ou, se é o caso, da Comunidade Autónoma que tenden a satisfacer necesidades colectivas e implantar usos ou servizos públicos, tendo o carácter de bens de dominio público.2. Son terreos de Sistemas Xerais os dotacionais públicos que están deseñados ou previstos para o servizo da totalidade do municipio e, en especial, para implantar as infraestruturas básicas do modelo de cidade, constituíndo os elementos fundamentais da estrutura xeral e orgánica da ordenación do territorio.3. Non terán o carácter de Sistemas Xerais os terreos, instalacións e infraestruturas de titularidade estatal ou autonómica de carácter supramunicipal que non estean recollidos no planeamento e cunha vocación que exceda do servizo ao municipio, sen prexuízo do disposto na lexislación sectorial de aplicación.4. Será o novo Plan Xeral que se redacte o que prevea, de conformidade co artigo 42 da LSG, as reservas de solo necesarias para a implantación dos sistemas xerais ou do conxunto de dotacións urbanísticas ao servizo predominante do conxunto da poboación, do seu asentamento, mobilidade e emprego, en proporción adecuada ás necesidades da poboación, e tendo en conta a capacidade máxima residencial derivada do plan Obtención dos Sistemas Xerais en Solo Urbano Consolidado A obtención dos terreos que deban destinarse a Sistemas Xerais, en virtude do disposto no art.166 da LOUG, que deban implantarse en Urbano Consolidado realizarase a través de expropiación forzosa, por convenio entre a administración e o propietario ou por permuta forzosa con terreos do Patrimonio Municipal do Solo. Os convenios urbanísticos seguirán o réxime establecido no Título VIII da LOUG, a permuta forzosa polo establecido no art.168 da LOUG e a ocupación directa polo regulado nos art.169 e 170 da LOUG. Tanto no suposto de convenio como no caso de permuta forzosa, os técnicos municipais taxarán previamente o valor dos terreos que se van a obter e o dos aproveitamentos ou solos municipais conforme aos criterios de valoración do Real Decreto Lexislativo 7/2015, de 30 de outubro polo que se aproba o Texto Refundido da Lei do Solo e Rehabilitación Urbana. Sistema de cesión de vías no Solo de Núcleo Rural 1. Os propietarios deberán ceder ao municipio os terreos destinados polo planeamento a vías fóra das aliñacións, que resulten necesarios para que a parcela sexa edificable segundo o plan.2. O cumprimento efectivo do deber de cesión terá lugar coa solicitude de licenza. Esta cesión formalizarase en documento público acompañado de plano gráfico onde se expresa con claridade a superficie obxecto de cesión.3. Os propietarios deberán urbanizar a parcela con atención aos seguintes criterios: - Para edificar no ámbito dos núcleos rurais, deberá executarse a conexión coas redes de servizo existentes no núcleo rural e nas súas proximidades. De non existir debe resolverse por medios individuais con cargo ao promotor da edificación e co compromiso de conexión cando se implanten os servizos. - Poderase autorizar a execución simultánea das obras de acometida, urbanización e edificación, para o que o municipio deberá esixir garantías suficientes do cumprimento desta obrigación. Obtención de dotacións nos Núcleos Rurais Os terreos destinados a dotacións públicas poderanse obter por expropiación forzosa, convenio urbanístico entre a administración e os propietarios ou permuta forzosa. Sistemas de Titularidade Xurídica do Solo A clasificación de Sistema Xeral implica a declaración de utilidade pública das obras e a necesidade de ocupación dos terreos. A titularidade e afectación pública non exclúe a posibilidade da concesión de dominio público, respecto a aqueles Sistemas Xerais en que tal modo de xestión ou aproveitamento sexa compatible coa natureza do ben e os obxectivos deste planeamento. Execución material A execución das obras ou instalacións dos sistemas xerais será acometida, en todo caso, de acordo coas previsións do planeamento e con base nas seguintes determinacións: - Pola Administración Pública, de acordo coas súas competencias e nos termos que se regula pola lexislación de Réxime Local e Urbanística. - Polos particulares, concesionarios das correspondentes concesións administrativas. - Pola Administración Pública e os particulares, de acordo coas determinacións que ao respecto conteña o planeamento ou nos convenios urbanísticos que a tal efecto poidan subscribirse. Clases de Sistemas Xerais O presente documento mantén os solos destinados a sistemas xerais seguintes: 1. Sistema Xeral de Infraestruturas Territoriais.2. Sistema Xeral de Espazos Libres e Zonas Verdes.3. Sistema Xeral de Equipamentos Comunitarios. SISTEMA XERAL DE INFRAESTRUTURAS TERRITORIAIS Elementos do Sistema Xeral de Infraestruturas territoriais O Sistema Xeral de Infraestruturas Territoriais mantido, SX-VI3 previsto no núcleo urbano de San Tirso, pertence ao Transporte terrestre por estrada. Transporte terrestre por estrada Definición: Comprende as infraestruturas e terreos destinados á comunicación e transporte rodado de persoas e mercancías, afectos á estrutura xeral da ordenación do territorio, que se grafían nos planos de ordenación, existentes en solo urbano e solo de núcleo rural, de uso público. SISTEMA XERAL DE ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES Sistema Xeral de Espazos Libres e Zonas Verdes O Sistema Xeral de Espazos libres e Zonas Verdes do municipio de Abegondo no presente IOP, ven configurado polos espazos destinados a estes usos, existentes en solo urbano e solo de núcleo rural, de uso público. Os terreos de propiedade privada que, segundo o planeamento queden afectados pola cualificación de espazos libres, ou constitúan enclaves en solos de dominio público, poderán obterse segundo os capítulos VII e VIII do Título IV da LOUG en virtude a executividade do mesmo conforme ao disposto nos art.97, 98 e 99 da LOUG. O Sistema de espazos libres públicos destinarase a parques, xardíns ou áreas de ocio expansión e recreo da poboación. Clasificación dos Espazos Libres e Zonas Verdes Os espazos libres e Zonas Verdes clasifícanse de acordo cos seguintes tipos: - Parque e xardín urbano: Son aquelas que presentan unha superficie de mais de 1.500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 30 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. - Zonas verdes e xardíns: Son aquelas que presentan unha superficie mínima de 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. - Parque natural: Son aquelas que presentan unha superficie de mais de 2.000 m 2 e nela poda inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais o seu fin é de carácter recreativo e campestre, permitíndose a practica deportiva non regulada. Estes parques están vencellados aos espazos naturais catalogados. - Áreas de ocio, expansión e recreo: Son aquelas que presentan unha superficie de ata 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 15 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. - Áreas de xogo infantil: Son aquelas que presentan unha superficie de ata 200 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 12 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á súa función. - Parque deportivo: son aquelas que presentan unha superficie de ata 800 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á súa función. - Áreas peonís e aparcadoiros: son aquelas que presentan unha superficie superior a 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo SISTEMA XERAL DE EQUIPAMENTOS Sistema Xeral de Equipamento Comprende as superficies destinadas a usos públicos ou colectivos ao servizo directo dos cidadáns, existentes en solo urbano e de núcleo rural. Exceptúanse da condición de dominio público do solo as instalacións cuxo uso sexa educativo, sanitario, cultural e relixioso na modalidade de lugares de culto, promovidas por entidades e fundacións acollidas á Lexislación de beneficencia, por cooperativas, polas institucións relixiosas, e por entidades sen ánimo de lucro, cuxo funcionamento e características, así como o control das súas actividades estean previstos en leis especiais. Clasificación dos Equipamentos Os equipamentos clasifícanse de acordo cos seguintes tipos: - Docente/Educativo: Centros docentes, públicos ou privados, para calquera nivel de ensinanza (Infantil, Primaria, Secundaria, Bacharelato, Formación Profesional, Universidade, Centros de Educación especial, Centros de Investigación, Escolas de Idiomas, etc.); - Cultural: Bibliotecas, centros culturais e recreativos, museos, auditorios, salas de cultura, salas de exposicións de interese público e comunitario; - Social e asistencial: Bibliotecas, centros sociais, salas de reunións de interese público e comunitario; - Deportivo: Instalacións destinadas á práctica do deporte e anexos do servizos, edificacións para espectadores e aparcadoiros, así como os anexos aos servizos deportivos ligados ao uso; - Sanitario: Centros dedicados a dispensario, ambulatorios, residencias de anciáns, clínicas, hospitais xerais, centros hospitalarios e similares. - Relixioso: templos, conventos e casas parroquiais. - Administrativo: centros ou edificios para servizos da administración pública, bombeiros, concesionarios de servizos públicos, etc. - Cemiterio e servizos funerarios: Camposantos, tanatorios, crematorios, etc. - Polivalente Modificación de Equipamentos O Pleno do Concello, por maioría absoluta legal, e sen necesidade de seguir o procedemento de modificación do plan, poderá acordar o cambio de uso dos terreos reservados para equipamentos públicos por outro uso dotacional público distinto, sempre que se manteña a titularidade pública ou se destine a incrementar as zonas verdes e os espazos libres públicos. CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO CULTURAL, NATURAL, DO MEDIO AMBIENTE E DAS INFRAESTRUCTURAS TERRITORIAIS PROTECCIÓN DO PATRIMONIO CULTURAL Ámbito de aplicación e marco normativo A efectos de conseguir unha adecuada protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento dos valores do patrimonio cultural, queda recollido Tomo IX “Catálogo de Elementos a Protexer e Recuperar” do PXOM de 2012 anulado, posto que segundo o artigo 86 da LMFAO “ a efectos da protección cultural e da aplicación da lei de patrimonio cultural de Galicia, a simple declaración de nulidade do instrumento de ordenación urbanístico non implicará a perda da condición de bens declarados de interese cultural ou de bens catalogados dos bens incluídos no catálogo do instrumento de ordenación anulado, sendo de aplicación en todo caso o réxime derivado da lexislación indicada”; así como nas novas fichas dos elementos afectados no ámbito do presente IOP, anexas ao presente documento por petición expresa da administración autonómica competente. Inclúense neste capítulo as preceptivas normas de protección para a totalidade dos elementos de interese cultural do termo municipal, e os seus contornos, xa que a Normativa do PXOM do 2012 atópase anulada. A partir das normas establecidas no citado Catálogo para os bens culturais identificados, será de aplicación complementaria toda a lexislación sectorial vixente, e en especial: - Decreto 232/2008, do 2 de outubro, sobre o Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia. - Decreto do 22 de abril de 1949, sobre protección dos castelos españois (BOE nº 125, de 5 de maio). - Decreto 798/1971, de 3 de abril, polo que se dispón que nas obras nos monumentos e conxuntos histórico-artísticos se empregue no posible materiais e técnicas tradicionais (BOE nº 19, de 24 de abril). - Lei 16/1985 de 25, de xuño do Patrimonio Histórico Español. - Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia. - Decreto 199/1997, do 10 de xullo, polo que se regula a actividade arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia. - Decreto 571/1963, de 14 de marzo, sobre protección dos escudos, emblemas, pedras heráldicas, rolos de xustiza, cruces de termo e pezas similares de interese histórico-artístico (BOE nº 77, do 30 de marzo). - Decreto 449/73 de 22 de febreiro polo que se colocan baixo a protección do estado os hórreos ou cabazos antigos existentes en Galicia e Asturias. - Decreto 151/2014, de 20 de novembro, sobre policía sanitaria mortuoria de Galicia - Lei 5/2006, do 30 de xuño, para a protección, conservación e mellora dos ríos galegos, que declara de interese xeral da Comunidade Autónoma de Galicia a conservación dos bens de patrimonio cultural vinculados a eles. Conservación específica do patrimonio cultural 1. A declaración dun inmoble ou dalgún dos seus elementos como Ben de Interese Cultural (BIC), ou a súa inclusión no Catálogo do Plan Xeral, comporta para os seus propietarios a obrigación da súa conservación, protección e custodia para asegurar a súa integridade e evitar a súa perda, destrución ou deterioro.2. Nos bens declarados de interese cultural e nos núcleos históricos haberá que aterse ao disposto na lexislación de patrimonio histórico aplicable.3. Cando por calquera circunstancia resulte destruída un xacemento, unha construción ou un edificio catalogado, o terreo subxacente permanecerá suxeito ao réxime propio da catalogación. O aproveitamento subxectivo do seu propietario non excederá do preciso para a fiel restitución, que poida ser ordenada nos termos que regulamentariamente se determinen.4. O custe das obras necesarias para o cumprimento do deber de conservación do patrimonio cultural é imputable aos propietarios, posuidores e demais titulares de dereitos reais, e á administración na parte que, no seu caso, lle corresponda.5. Segundo o art.54 da Lei 5/2016, de 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia, tras incoarse expediente de declaración de ruína dalgún inmoble declarado BIC, a Consellería competente en materia de patrimonio cultural intervirá como interesada no devandito expediente, debendo serlle notificada a apertura e as resolucións que no mesmo se adopten. En ningún caso poderá procederse á demolición sen autorización do organismo competente en materia do patrimonio cultural, sen que a declaración de ruína vincule á consellería para autorizar a demolición.6. No caso de que a situación de ruína dun ben catalogado leve perigo inminente de danos a persoas, a entidade que incoase expediente de ruína haberá de adoptar as medidas oportunas para evitar os devanditos danos. Tomaranse as medidas necesarias que garantan o mantemento das características e elementos singulares do edificio, que non poderán incluír máis demolicións que as estritamente necesarias, e ateranse aos termos previstos na resolución do organismo competente en materia do patrimonio cultural.7. O incumprimento das medidas sinaladas no apartado anterior, que provoque un agravamento na situación do ben levará a reposición, por parte do titular da propiedade, do ben ao seu estado primixenio. PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUEOLÓXICO Obxecto As presentes ordenanzas refírense a tódolos elementos e espazos que deberán gozar dunha protección especial en razón do seu significado cultural, e, concretamente, da súa significación arqueolóxica. Creouse así o Catálogo de elementos e espazos suxeitos á protección patrimonial e cultural, sendo esta sección a correspondente á Arqueoloxía. O Catálogo recolle tódolos bens e elementos arqueolóxicos a protexer e inclúe, entre outros datos identificativos, a súa localización, estado de conservación, normativa urbanística e graos de protección a aplicar, complementados coa documentación fotográfica. Todos estes bens quedan delimitados na cartografía achegada, na que se reflicten tanto os elementos en si coma os seus contornos de protección. Este Catálogo terá un carácter permanente, manténdose sempre aberto á incorporación dos novos elementos arqueolóxicos que poidan ser descubertos, ben sexa por casualidade ou ben por motivo de traballos con carácter investigador ou preventivo. Ámbito legal A normativa de protección do patrimonio cultural, así como a que atinxe á regulación da actividade arqueolóxica debe o seu marco legal ao determinado no Título V da Lei 16/1985 de 25, de xuño do Patrimonio Histórico Español, na Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia, así como no Decreto 199/1997, do 10 de xullo, polo que se regula a actividade arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia, e rexerá, asemade, para aqueles aspectos non previstos nas ordenanzas do presente instrumento. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo 1. No caso de que se aprecie algún tipo de contradición na cartografía do planeamento, no que se refire á delimitación planimétrica das diferentes áreas de protección, prevalecerá cartografía que implique unha maior protección do ben arqueolóxico con independencia da definición planimétrica.2. Os graos e contornos de protección definidos para os elementos que integran o Catálogo poderán sufrir modificacións como consecuencia dos resultados das intervencións arqueolóxicas que se leven a cabo neles, ben debido á localización de novos obxectos ou materiais arqueolóxicos por calquera tipo de procesos. As modificacións deben ser informadas de forma preceptiva e vinculante polo órgano competente da Consellería de Cultura e realizaranse a súa incorporación vía modificación puntual do plan. Para a delimitación daqueles elementos que por error ou omisión non estivesen grafados ou fosen incorporados con posterioridade ao inventario de patrimonio, acadaranse as distancias subsidiarias establecidas na LPCG.3. Naqueles casos en que se localicen novos elementos arqueolóxicos dentro do termo municipal, estes deberán ser incluídos no Catálogo, cos seus correspondentes contornos de protección. Neste caso, así coma cando os niveis e graos de protección agora establecidos sufran algún tipo de modificación, será elaborada, por técnico debidamente autorizado, a ficha individualizada de protección e delimitación correspondente, ao tempo que se reflectira tal condición na cartografía de planeamento e, se fose necesaria, se redactará unha ordenanza de protección específica. A incorporación de novos elementos será informada de forma preceptiva e vinculante polo órgano competente dentro da Consellería de Cultura. Ámbito de aplicación 1. O ámbito de aplicación desta normativa afecta ás zonas, xacementos e contornos, que se inclúen no Catálogo en base á presenza acreditada de restos arqueolóxicos, ou ben á documentación e referencias cualificadas que permitan supor a existencia de restos soterrados, en todo caso derivados da previa prospección ou identificación arqueolóxica do territorio municipal.2. O Catálogo permanecerá aberto á incorporación de novos bens arqueolóxicos que sexan descubertos casualmente ou como consecuencia de actividades encamiñadas a tal fin, dentro da normativa legalmente establecida ao efecto. Do mesmo xeito, os niveis e áreas de protección definidos para os mesmos poderán sufrir modificacións en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas que lles afectan, ou ben pola localización de evidencias arqueolóxicas en procesos de remoción de terras.3. As zonas e normas de protección recompiladas no Catálogo serán aplicables aos espazos e elementos recollidos no mesmo. Estas zonas vense plasmadas na cartografía presentada no Catálogo, e nos planos de ordenación do IOP.4. Os xacementos ou bens patrimoniais que se descubran con posterioridade, e que poidan incluírse dentro da clasificación de elementos arqueolóxicos ou históricos, serán incorporados ao mesmo, debendo establecerse para eles os seus límites e ámbitos de protección, atendendo para iso á clasificación do solo no que se empracen e ás características individuais de cada elemento.5. Calquera tipo de actuación que se pretenda levar a cabo nos elementos catalogados ou nos seus contornos de protección, deberá contar coa autorización da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural. Dita autorización terá carácter preceptivo e vinculante.6. Tanto no solo urbano coma nos solos de núcleo rural afectados polos contornos de protección do patrimonio arqueolóxico, respecto da totalidade dos bens protexidos no catálogo, as autorizacións da Consellería de Cultura poderán condicionar, en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas, os proxectos construtivos na súa integridade. Réxime de Protección Establécense os graos de protección dos bens patrimoniais incluídos no Catálogo, e que serven de base para establecer as ordenanzas específicas de protección patrimonial. Atendendo á clasificación dos elementos incluídos, determínase aquí o grao de protección deseñado para o Catálogo Arqueolóxico, segundo se especifica: A. Bens de interese Cultural Refírense os bens declarados monumento histórico artístico polo Decreto 3741/1974 de 20 de decembro, polo que na actualidade ten a consideración de BIC, en virtude do disposto na disposición adicional primeira da Lei 16/1985 de 25 de xuño, de Patrimonio Histórico español, e da disposición adicional primeira da Lei 5/2016, do 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia. A tódolos elementos declarados coma BIC se lles aplicará o réxime establecido no Título II da Lei 5/2016, de Patrimonio Cultural de Galicia, referido á protección dos bens de interese cultural. No concello de Abegondo encóntrase o seguinte Ben de Interese Cultural: B. Protección do Patrimonio Arqueolóxico Refírese aos xacementos e bens recollidos no correspondente Catálogo de Elementos Arqueolóxicos. Ademais dos bens incluídos no catálogo de xacementos arqueolóxicos, indícase a maiores os bens con patrimonio histórico ou etnográfico incluídos no catálogo susceptibles de ser estudados con métodos arqueolóxicos, polo que na realización de obras nestes elementos do patrimonio cultural e no seu contorno, poderá ser necesaria a realización dunha actuación arqueolóxica previa ou simultánea as obras que garanta a protección e conservación de posibles restos arqueolóxicos. Estes elementos son os seguintes: C. Grados de protección O Catálogo inclúe a enumeración propiamente dita de bens a protexer e as súas respectivas delimitacións en función dos restos conservados e as alteracións destes. Estas delimitacións inclúen dous tipos distintos de protección: A-1. PROTECCIÓN INTEGRAL EN BENS ARQUEOLÓXICOS Protexe os restos visibles e a configuración do xacemento ou elemento arqueolóxico, propiamente dito, non desaparecida; segundo a delimitación realizada, en atención aos seus límites físicos visibles. A-2. PROTECCIÓN CAUTELAR EN BENS ARQUEOLÓXICOS Protexe as áreas contiguas dos restos arqueolóxicos visibles onde se presupón, por referencias ou indicios, a presenza actual de restos non visibles dos mesmos ou actividades relacionadas co seu uso orixinal; e tamén, aquelas áreas onde a definición espacial e adscritiva non puido ser determinada de forma concreta. Áreas onde a transformación no uso do solo suporía ademais un grave impacto sobre as súas condicións ambientais e espaciais. Independentemente do grao de protección con que conten os elementos catalogados ou das obras autorizables en función de cada tipo de solo, calquera actuación das que se relacionan no artigo 10 do Regulamento de Disciplina Urbanística de Galicia, que se pretenda levar a cabo nun ben catalogado ou na súa área de cautela, quedará condicionado pola autorización o informe previo do órgano competente en materia de Cultura. Ordenanzas específicas de Protección do Patrimonio Arqueolóxico A. SOBRE O CATÁLOGO O Catálogo de Elementos Arqueolóxicos recolle todos aqueles bens e espazos que están suxeitos á protección dentro desta categoría. A normativa que agora se detalla refírese a todos aqueles elementos recollidos segundo cada un dos graos de protección establecidos. Cada un dos bens que compoñen o Catálogo de Elementos Arqueolóxicos aparece identificado co código do xacemento. Nas fichas individuais figuran os datos de localización xeográfica e planimétrica, así coma a identificación do elemento, descrición detallada das súas características xunto coa definición do seu estado actual e unha relación das alteracións observadas. Indícanse igualmente os graos de protección aplicables, acompañándose coa documentación fotográfica e planimétrica axeitadas e actuacións e usos permitidos. B. GRAOS DE PROTECCIÓN: ORDENANZAS Para o establecemento dos espazos e graos de protección tivéronse en conta tanto o uso do solo no que se sitúa cada un dos elementos que configuran o Catálogo coma as súas características específicas (tipoloxía do ben en cuestión, singularidade, estado de conservación, etc.). Dentro do Nivel de Protección aplicable ao Patrimonio Arqueolóxico, e a partir das premisas citadas, determínanse as ordenanzas dos dous graos de protección, coas características particulares que agora se especifican. A 1. protección integral Delimitación: o seu ámbito defínese nas fichas do Catálogo baixo a clave A-1, e nos planos de clasificación. Inclúe todo o espazo existente dentro do perímetro mais externo do xacemento que se protexe e que ven delimitado polas estruturas arqueolóxicas visibles do mesmo; en certos casos, esta área, tamén podería estar definida pola aparición de unha ou máis áreas de dispersión de material arqueolóxico. As actuacións autorizables nestes ámbitos serán as definidas no artigo 42.1 da LPCG, e precisarán de autorización previa da Consellería con competencias en patrimonio cultural (artigo 39 da LPCG). Usos permitidos: - Nos contornos de protección integral exteriores ao solo urbano consolidado e de núcleo rural: nesta zona quedan totalmente prohibidas, agás informe previo favorable do organismo competente da Consellería de Cultura, construcións de nova planta, tendidos, conducións e instalacións aéreas ou soterradas (electricidade, saneamento, auga …), escavacións, recheos e movementos de terras en xeral, así como a plantación e arrinque de árbores, os cultivos que requiran labores profundos (reforestación) que afecten ao substrato arqueolóxicamente fértil, e a apertura de pozos ou minas. Nestas áreas só se permitirán actuacións encamiñadas a súa conservación, protección, consolidación, investigación e posta en valor, que se rexerán polo Decreto 199/1997, do 10 de xullo, polo que se regula a Actividade Arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia. Así mesmo permitiranse os usos agropecuarios tradicionais, sempre que non alteren o substrato arqueolóxico. Polo tanto, dentro deste ámbito non se poderán levar a cabo ningunha intervención de carácter non patrimonial que poida supoñer unha alteración do xacemento arqueolóxico, e só autorizaranse as obras que sexan compatibles co ben ou coa súa posta en valor, sempre e cando a Consellería de Cultura outorgue o permiso necesarios. - Nos contornos de protección integral superpostos con solo urbano, de núcleo rural e urbanizable: Tan só se permiten usos compatibles coa conservación do ben, agás as obras mínimas necesarias para o mantemento das actividades existentes ou das infraestruturas. Para tal fin será preceptiva unha intervención arqueolóxica previa que determine os restos arqueolóxicos. A 2. protección cautelar Delimitación: o seu ámbito defínese nas fichas do Catálogo baixo a clave A-2, e nos planos de clasificación. Recolle o contorno inmediato das áreas de protección integral, e dicir, o do perímetro exterior do ben. En certos casos pode suceder que certas áreas de cautela estean relacionadas con elementos catalogados en concellos limítrofes. A tramitación de licenzas para calquera tipo de obra deberá ser informada previamente pola Comisión territorial de Patrimonio Cultural. Dito informe será vinculante. As intervencións nestes contornos de protección dos bens declarados de interese cultural e catalogados precisarán de autorización previa da Consellería con competencias en patrimonio cultural (artigo 45 da LPCG), cando teñan por obxecto: - As actuacións que afecten a estrutura parcelaria, os elementos configuradores característicos da estrutura territorial tradicional, os espazos libres e a topografía característica do ámbito, incluídos os proxectos de urbanización. - A implantación ou os cambios de uso que poidan ter incidencia sobre a apreciación dos bens no territorio, incluídas as cortas e as repoboacións forestais. - As remocións de terras de calquera tipo no contorno de protección dos bens integrantes do patrimonio arqueolóxico. Usos permitidos: Segundo a clase de solo no cal se superpoña a protección cautelar, defínense os usos e actuacións permitidas e prohibidas: - Nos contornos de protección cautelar exterior ao solo urbano consolidado e de núcleo rural: nestas zonas só se permitirán usos agrícolas e forestais, sempre que se veñan producindo de modo tradicional e, coa expresa prohibición, de realizar cavaduras que puideran deteriorar o substrato arqueolóxico. Prohíbense movementos de terra que modifiquen o perfil actual dos terreos. Excepcionalmente poderán admitirse tendidos aéreos ou soterrados de liñas de infraestrutura eléctrica, gas, antenas, abastecemento de auga etc., pola súa necesidade e interese xeral ou comunitario, sempre que sexan compatibles co ben e que así o estime o órgano competente da Consellería de Cultura. - Nos contornos de protección cautelar superpostos con solo urbano e de núcleo rural: en solo urbano e de núcleo rural, en calquera das súas categorías, calquera clase de obra que afecte ao subsolo terá que ser informado polo órgano competente da Consellería de Cultura, quen determinará a viabilidade da mesma e o tipo de intervención arqueolóxica. Esta, salvo excepcións, deberá ser realizada antes da concesión da licenza municipal de edificación. En función dos resultados da intervención arqueolóxica, o órgano competente da Consellería de Cultura informará, con carácter vinculante, sobre a viabilidade das obras que afectan ao subsolo (cimentacións, sotos, etc.), ou sobre as condicións de conservación dos restos arqueolóxicos que terá que reunir o proxecto de edificación. C. REQUISITOS Os usos e obras que se soliciten precisarán de autorización previa por parte do órgano de competencia da Consellería de Cultura, que establecerá as cautelas e condicións necesarias para garantir a protección do xacemento. Calquera tipo de obra que se poida acometer nestas áreas segundo a Normativa Urbanística pertinente e/ou que afecte ao subsolo ou ao substrato arqueolóxico, deberá levar consigo unha intervención arqueolóxica previa ou simultánea á obra, en calquera tipo de actuación proxectada na zona afectada. As características específicas de dita intervención arqueolóxica deberán ser concretadas polos técnicos da administración correspondente dentro da Consellería de Cultura. Seguiranse para elo as pautas establecidas no artigo de Tramitación. Integración dos elementos A utilización do espazo que se pretenda levar a cabo dentro das zonas protexidas no antedito artigo, ben sexan construcións ou outros usos do solo que permita a Normativa Urbanística Municipal, deberán respectar as características e calidades dos bens arqueolóxicos e do seu entorno, cos valores que traten de protexer. En todo caso, primará sempre que sexa posible a conservación dos restos do patrimonio arqueolóxico descubertos. Condicións de autorización Nos espazos afectados por contornos de protección de patrimonio arqueolóxico deberase obter con carácter previo á concesión de licenza a autorización do órgano competente da Consellería de Cultura. Para a solicitude desta autorización o documento presentado conterá como mínimo unha descrición das obras, a situación das actuacións a realizar sobre planos topográficos e planos de clasificación e ordenación do instrumento de ordenación provisional e informe técnico municipal da súa viabilidade e adecuación á normativa urbanística. Tramitación 1. Todas aquelas obras ou actividades realizadas dentro dos contornos suxeitas á Protección do Patrimonio Arqueolóxico para as que sexa necesaria a licenza municipal, así como todos aqueles usos ou construcións que supoñan algún tipo de remoción, movemento de terras ou demolicións, que puideran afectar aos bens e zonas catalogados, deberán seguir a tramitación que se relaciona a continuación, sen menoscabo doutras autorizacións necesarias, de acordo coa lexislación urbanística e sectorial vixente.2. Para poder levar a cabo calquera das actividades incluídas dentro dos supostos anteriores (actuacións en xeral, proxectos de obra, etc.), o Concello deberá poñer en coñecemento do promotor das actuacións previstas a necesidade da remisión de toda a documentación pertinente ao órgano competente da Consellería de Cultural.3. As solicitudes deberán incluír un informe urbanístico, no cal se valorarán tanto a viabilidade da solicitude coma as condicións da mesma, que se deberán axustar ás pautas establecidas nas presentes ordenanzas.4. Unha vez recibida a documentación anterior, será o órgano competente da Consellería de Cultura o que resolva, con carácter preceptivo e vinculante, sobre a viabilidade da solicitude de actuación prevista. Igualmente, será este organismo o encargado de concretar as características específicas da actuación arqueolóxica a desenvolver. Do mesmo xeito, dito organismo pode considerar que non sexa necesario a realización dunha actuación arqueolóxica.5. No caso en que a resolución resulte favorable, e unha vez concretada a actuación arqueolóxica a levar a cabo, deberá presentarse un proxecto arqueolóxico de actuación, asinado por técnico competente e con adecuación aos criterios solicitados, ao establecido nas presentes ordenanzas así como á lexislación vixente en materia de arqueoloxía. Este proxecto será remitido á Dirección Xeral de Patrimonio.6. Unha vez que este proxecto sexa autorizado polo órgano competente da Consellería de Cultura, comunicándollelo ás partes interesadas (Concello, promotor e arqueólogo), o Concello poderá conceder licenza para a execución dos traballos de remoción de terras. A partir deste momento, poderán iniciarse as obras previstas, atendendo ás pautas arqueolóxicas establecidas.7. Os gastos que supoña a actuación arqueolóxica correrán a cargo, en principio, do promotor das obras ou actividades previstas. O arqueólogo encargado da intervención será o responsable de comunicar á Dirección Xeral de Patrimonio as datas de inicio e final da súa actuación, así como de realizar o preceptivo informe valorativo, no que se incluirán os traballos realizados e os resultados obtidos.8. A partir do Informe Arqueolóxico remitido, a Dirección Xeral de Patrimonio resolverá, con carácter preceptivo e vinculante, sobre a viabilidade da continuación das obras e, de darse o caso, sobre as condicións de conservación dos restos arqueolóxicos que deban figurar na licenza definitiva. Igualmente, é competencia deste organismo determinar a necesidade de ampliar ou non a intervención arqueolóxica, e resolver sobre a posible proposta municipal de conservación dos restos detectados.9. No momento en que a Dirección Xeral de Patrimonio resolva definitivamente sobre a viabilidade de continuación das obras, o Concello poderá conceder, dende o punto de vista arqueolóxico e seguindo os trámites pertinentes, a licenza municipal definitiva.10. Nos solos afectados por contornos de protección do patrimonio arqueolóxico, as autorizacións da Consellería de Cultura e Deporte poderán condicionar, en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas, os proxectos construtivos na súa totalidade (características de posición, volume, aproveitamento baixo rasante, estética das edificacións.) PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUITECTÓNICO Obxecto O obxecto é a protección, mellora e conservación dos bens segundo os seus valores arquitectónicos, urbanísticos, históricos, etnográficos, culturais, ambientais e paisaxísticos. Recóllense tanto os edificios, zonas ou enclaves con Declaración de Ben de Interese Cultural, como aqueles que se distingan especialmente polas súas características propias. A delimitación no Catálogo dos bens implica a súa exclusión do réxime xeral de edificación, á vez que lles fai obxecto das exencións fiscais, subvencións e demais beneficios que a lexislación vixente concede aos bens catalogados. Ámbito legal A efectos de conseguir unha adecuada protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento dos valores do patrimonio arquitectónico e etnográfico que aínda se conservan, se inclúe, como documento independente o Catálogo de Protección e Conservación no PXOM de 2012 anulado, no Tomo IX, que contén a relación de todos os edificios e elementos protexidos no termo municipal, e as súas correspondentes fichas, actualizadas as correspondentes aos elementos afectados polo IOP. A partir das normas establecidas no presente documento para os espazos delimitados, será de aplicación complementaria toda a lexislación sectorial vixente. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo O Catálogo concíbese con carácter aberto, sendo susceptible de ampliación a instancia do Concello, de particulares, ou polos Organismos Competentes en materia de Patrimonio Histórico, Artístico e Cultural. O réxime de inclusión e exclusión de elementos, realizarase a través dunha modificación puntual do plan, o que de acordo co art.34 da Lei 5/2016 do patrimonio cultural de Galicia, requirirá informe favorable da Consellería competente en patrimonio cultural. Para a delimitación dos contornos de protección daqueles elementos que por error ou omisión non estivesen grafados ou fosen incorporados con posterioridade ao inventario de patrimonio, acadarase como mínimo as distancias subsidiarias establecidas na LPCG. Delimitación das proteccións O Catalogo recolle dúas delimitacións de protección sobre as que son de aplicación as condicións de Protección do Patrimonio Histórico da presente normativa: - Ben protexido: O ben o conforma o elemento moble ou inmoble obxecto de inclusión no catalogo polos seus valores arquitectónicos, urbanísticos, históricos, etnográficos, culturais, ambientais e paisaxísticos, e a súa área mínima de territorio na que se establece unhas relacións recíprocas entre o elemento e o entorno que define. Nalgúns casos o Ben conten varios elementos que forman un conxunto arquitectónico de espacial valor paisaxístico e cultural, constituíndo o ámbito mais inmediato a protexer. No solo urbano ou de núcleo rural a área foi delimitada tendo en conta os espazos edificados e aqueles que configuran o entorno inmediato. - Contorno de protección do ben: Entorno de protección específico do ben obxecto de inclusión. É un área de protección non só do Ben, senón de todo o que lle rodea e o conforma. O contorno de protección xustificase segundo os seguintes aspectos: a) Análise da evolución da zona e a súa configuración, b) Relación que se establece entre o ben e os elementos adxacentes, c) As relacións visuais do contorno. Esta área delimítase nos planos de ordenación e clasificación en función da importancia do ben e das características do seu entorno cultural e paisaxístico. Clasificación do patrimonio arquitectónico O Catálogo recolle os Contornos de protección e o Ben. A Lei 5/2016 do patrimonio cultural de Galicia define, no seu réxime de clasificación, declaración e catalogación dos bens do patrimonio cultural de Galicia, artigo 8, dúas categorías segundo a súa protección: os BIC e os bens catalogados. Porén no momento de redacción do PXOM de 2012 anulado, a lei de patrimonio vixente (Lei 8/ 1995) facía unha clasificación en tres categorías, engadindo ás anteriores a de bens inventariados. Na presente normativa elimínase a tripla clasificación, establecendo que os bens coa categoría de inventariados no Catálogo do PXOM resultaráselles de aplicación as determinacións definidas para os bens catalogados segundo a actual lei de patrimonio cultural de Galicia. A. BEN DE INTERESE CULTURAL (BIC) Bens de interese cultural, que son os bens mobles, inmobles e inmateriais máis destacados do patrimonio cultural de Galicia, declarados mediante decreto da Xunta de Galicia logo da incoación do oportuno expediente. Nesta categoría inclúense ademais os cruceiros, cruces de termo e outras pezas de análoga índole, os escudos con antigüidade de máis de cen anos segundo o Decreto 571/1963 do14 de marzo, e os hórreos ou cabazos con antigüidade de máis de cen anos, no Decreto 449/1973 do 22 de febreiro, todos eles considerados bens de interese cultural pola disposición adicional primeira da Lei 5/2016 (os bens integrantes do patrimonio cultural de Galicia que tivesen a condición de bens de interese cultural con anterioridade á entrada en vigor desta lei); así como nos artigos 92 (hórreos, cruceiros e petos de ánimas), 88.1a) (bens propios de arquitectura defensiva) e 83 (escudos) da mesma Lei. Considéranse así mesmo de interese cultural os bens que se contraen nos Decretos de 22 de abril de 1949, e os anteditos 571/1963 e 499/1973. Así, no concello de Abegondo localízanse os seguintes BIC - XA-17, Castelo de Porcas, (TM Betanzos), GA15009004 (incluído no catálogo arqueolóxico) - AC-0602, Torre da Cerca en Cullergondo (Cullergondo) - AC-0702, Torre de Figueroa, (Figueroa) - AC-1607, Torre de Peito Bordel, (Sarandós) - Hórreos de máis de 100 anos. - Cruceiros e Petos de ánimas de máis de 100 anos. - Escudos de máis de 100 anos. En canto ao Castelo de Beldaña (Mabegondo) có número de rexistro R-I51-0008820, entendese que é unha segunda denominación do Castelo de Porcas, sendo o mesmo elemento. B. BENS CATALOGADOS Son aqueles bens e manifestacións inmateriais que sen chegar a ser declarados de interese cultural, posúan especial singularidade. Estes bens integran o catálogo do patrimonio cultural de Galicia. Poden ser mobles, inmobles e inmateriais. Intervención en inmobles catalogados, e no seu contorno de protección. Calquera intervención ou actuación que afecte a un ben recollido no Catálogo ou no seu contorno de protección, estará supeditada á autorización por parte da Consellería competente en patrimonio cultural, conforme á LPCG. As actuacións autorizables nestes ámbitos serán as definidas no artigo 42.1 da LPCG, e precisarán de autorización previa da Consellería con competencias en patrimonio cultural (artigo 39 da LPCG). Réxime de protección Os contornos de protección e os bens en solo urbano, de núcleo rural, rústico e urbanizable, se rexerán pola súa ordenanza correspondente acordo a súa clasificación e cualificación. Aplicarase de maneira superposta o réxime establecido no presente título coas limitacións que resulte. A. CONTORNO DE PROTECCIÓN DO BEN No contorno dos bens protexidos, calquera intervención precisará da autorización preceptiva do órgano competente da Consellería de patrimonio cultural, previo a concesión de licenza, nos termos dispostos na lexislación do patrimonio cultural de Galicia. Dito contorno fixa unha franxa que se delimita nos planos de ordenación e nas fichas do Catálogo. De non estar representado graficamente o contorno de protección, rexerá para a definición do seu ámbito as distancias subsidiarias definidas na LPCG. B. BENS PROTEXIDOS Segundo a gradación dos valores singulares de cada ben incluído no Catálogo (elementos e conxuntos protexidos), establécense tres niveis de protección de acordo co definido no artigo 41.1 da LPCG: - Protección integral, conservación íntegra dos bens e de todos os seus elementos e compoñentes nun estado o máis próximo posible ao orixinal desde a perspectiva de todos os valores culturais que conforman o interese do ben, respectando a súa evolución, transformacións e contribucións ao longo do tempo. - Protección estrutural, conservación dos elementos máis significativos e relevantes dos bens, así como daqueles que resulten máis característicos tipolóxicamente ou que sexan obxecto dunha concreta apreciación cultural. - Protección ambiental, conservación dos aspectos máis visibles e evidentes dos bens que, malia non presentaren un interese individual destacable, conforman o ambiente dun lugar de forma homoxénea e harmoniosa. Regulamentación dos tipos de intervencións permitidos segundo os niveis de protección Os tipos de intervencións permitidas serán os establecidos no artigo 40 da LPCG. Obras permitidas nos diferentes niveis de protección As intervencións autorizables segundo os niveis de protección serán as establecidas no artigo 42 da LPCG. Condicións xerais de ordenación e edificación 1. As obras que se permitan nos bens incluídos no Catalogo tenderán a súa conservación e posta en valor, e o seu uso quedará subordinado a que non se poña en perigo os valores que aconsellen a súa conservación.2. En todos os bens catalogados autorízanse aquelas obras tendentes a recuperar as características orixinais nas zonas afectadas por calquera intervención non autorizada nun edificio.3. Nos ámbitos dos bens incluídos dentro de mazas sometidos a ordenanzas en solo urbano consolidado e núcleo rural, poderá desenvolverse un estudio de detalle ou un plan especial, acorde a clasificación do solo, para estudar a integración dos elementos dentro do ámbito ou o traslado do elemento, xustificando o mesmo, e a súa nova implantación.4. No ámbito dos bens protexidos prohíbense as segregacións de parcelas e as ampliacións e novos volumes que supoñan un incremento de ocupación do solo, agás que sexan autorizadas polo órgano competente en materia de patrimonio cultural.5. No caso de permitirse o aumento de volume en edificios catalogados, a nova edificación axustarase ás determinacións volumétricas establecidas na zona de ordenanza, respectando as condicións particulares que lle asigne a ficha correspondente ao elemento catalogado.6. Con carácter xeral os elementos incluídos no catálogo non son trasladables. No suposto que sexa preciso o seu traslado, e por razóns xustificadas ponderadas pola consellería competente en materia de cultura, deberá acompañarse para a súa autorización previa á solicitude da licenza o estudio da nova implantación do ben. Condicións estéticas xerais e de harmonización Serán de aplicación nos bens protexidos e nas construcións inscritas nos contornos de protección as seguintes condicións estéticas: - A súa tipoloxía deberá ser congruente coas propias da zona, non podendo supoñer variacións das características esenciais dos edificios, nin alterar o lugar, o volume, a tipoloxía e morfoloxía do núcleo. - As novas construcións e edificacións auxiliares manterán as condicións ambientais do núcleo, a morfoloxía do asentamento e a tipoloxía das edificacións do lugar, identificándose coas características propias do entorno en canto a materiais, cores. - Esixirase a clara distinción entre os elementos que se conservan e os de nova incorporación con obxecto de non desvirtuar os elementos orixinais Recuperaranse os elementos arquitectónicos e arqueolóxicos de interese. Recuperaranse os elementos e materiais de valor que poidan ser reutilizables na obra de reforma, con obxecto de manter o carácter da arquitectura tradicional. En especial os seguintes: cerramentos, cubertas, carpintería exterior, carpintería interior, solados, chemineas, escaleiras, acabados interiores, elementos ornamentais, ferraxería. A incorporación de novos materiais será acorde cos que permanecen por conservación ou ben por contraste cos mesmos. - Tratamento de fachadas. As obras de reestruturación de fachadas ou acondicionamento de locais comerciais tenderán á recuperación do carácter primitivo da edificación, suprimindo aqueles elementos disonantes co valor arquitectónico da edificación. - O volume das novas edificacións será similar ao das edificacións tradicionais existentes. - A altura total ou parcial de cada planta das edificacións, o volume total e os voos, si se permitisen e a posición da edificación na parcela, quedarán cautelados pola súa integración no conxunto protexido. - As cubertas estarán formadas por planos continuos sen quebres de seus faldróns. A iluminación e ventilación do aproveitamento baixo cuberta será polos testeiros ou por xanelas inclinadas situadas no plano dos faldróns de cuberta, quedando prohibidas as mansardas ou bufardas. - Elementos emerxentes en cuberta: As chemineas deseñaranse en conformidade coas fachadas, non podendo ficar vistos determinados elementos prefabricados (elementos de formigón tipo Shunt, etc.). Os elementos emerxentes de instalacións colocaranse na vertente posterior ao ben, sempre que sexa posible. - A instalación de contadores, empates, caixas de derivación preveranse no interior dos edificios. A condución de cables, mentres non se proceda ao seu enterramento, discorrerán horizontalmente pola liña de cornixa e verticalmente pola medianeira ou borde da edificación. - Sistema de evacuación de pluviais: Tenderase á colocación de materiais que non destaquen sobre o pechamento. - Rótulos comerciais: serán preferibles os rótulos inseridos nos propios ocos, sen voo sobre as fachadas. Os materiais a utilizar serán acordes co entorno. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Mobiliario urbano: Utilizaranse os modelos propios do municipio sempre e cando manteñan as condicións ambientais do núcleo. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Debe realizarse un estudio de implantación da construción dentro da parcela, en especial cando exista pendente no terreo. - No caso de reforma de vivendas familiares en fieira ou apegadas, os peches faranse con materiais e formas acordes os existentes Condicións especiais dos usos en edificios catalogados 1. Serán admisibles nos edificios catalogados e nos predios dos mesmos, os usos autorizados como cualificados ou compatibles pola ordenanza e normativa de aplicación, sempre que a súa instalación non supoña a alteración das súas calidades fundamentais ou signifiquen a desaparición dalgún elemento protexido.2. Serán así mesmo admisibles todos aqueles usos que supoñan a recuperación dos orixinais do edificio ou finca singular para os que foi proxectado ou construído, sempre que se xustifique adecuadamente esta circunstancia, aínda que non os contemple a norma zonal. Condicións para a intervención nos núcleos rurais de interese incluídos no Catálogo O Catálogo delimita coma núcleos rurais de interese o solo de núcleo rural tradicional de: Cullergondo Figueroa, Bordel, e A Cerca. Contando estes tres últimos cos BIC de orixe medieval. Os núcleos rurais incluídos no Catálogo polos seus valores arquitectónicos, urbanísticos, culturais ou paisaxísticos, se rexerán pola súa ordenanza correspondente acordo a súa clasificación e calificación, aplicándose de maneira superposta o réxime establecido no presente capítulo e de forma singular no establecido neste artigo coas limitacións que resulte. As condicións son as seguintes: - As vivendas tradicionais existentes, non incluídas no catálogo, contarán con protección ambiental. - Calquera obra dentro do núcleo catalogado, deberá obter informe previo da Consellería de Cultura antes da concesión de licenza municipal. - A tipoloxía edificatoria, será a adecuada ao uso ao que se destine o edificio e a norma zonal propia do ámbito, sempre e cando se manteñan as características xerais da construción da zona, en canto a tipoloxía edificatoria, materiais, volumetría, cores, ritmos nos ocos e a proporción oco-macizo da construción tradicional da localidade. - Nos se permiten medianeiras vistas, tratándose estas coma fachadas realizadas cós materiais tradicionais da zona. - Os cerramentos, revestimentos, carpinterías serán coherentes coa arquitectura tradicional abegondesa e acordes coas características tradicionais destes elementos da zona,: Linteis, posición dos ocos. Prohíbense as carpinterías de aluminio ou PVC en vivendas tradicionais, tendo que ser estas en madeira, podendo ser lacada en cores acordes. En vivendas de nova creación permítense as carpinterías de aluminio ou PVC en cores acordes. - As cores nas fachadas serán na gama dos brancos e vainillas, prohibíndose expresamente as cores doutra gama. - Rótulos comerciais: serán preferibles os rótulos inseridos nos propios ocos, sen voo sobre as fachadas. Os materiais a utilizar serán os propios da construción tradicional, acordes co entorno. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Dentro dos contornos de protección serán obxecto de autorización preceptiva do órgano competente en materia de cultura, con carácter vinculante, os proxectos de urbanización e os novos tendidos aéreos de electricidade, telefonía e alumeado público. Contorno de protección dos Hórreos Os concellos teñen a obriga de protexer, defender e dar a coñecer o valor cultural dos bens integrantes do patrimonio cultural municipal. No caso dos Hórreos, inmobles protexidos polo Decreto 449/1973 do 22 de febreiro, e incluídos no rexistro de Bens culturais de Galicia pola disposición adicional 2ª da Lei 15/85 do 25 de xuño do patrimonio histórico español, e pola LPCG, o contorno de protección defínese segundo a idade do elemento a protexer debido a súa condición de Ben de Interese cultural. Calquera intervención de nova construción e ampliación de volume das edificacións existentes no seu entorno inmediato que poidan afectar ao elemento ou ao seu entorno, debe obter a autorización previa da Consellería competente en patrimonio cultural. Polo anteriormente exposto, delimítase o contorno de protección dos hórreos que non posúen ficha individualizada dentro do catálogo, á parcela na que se empraza, as contiguas lindeiras á mesma e os peches. Protección do arborado As árbores existentes de porte significativo nos espazos libres, públicos ou privados, nas parcelas dos bens protexidos, nos contornos de protección dos bens ou nas marxes dos camiños tradicionais, deberán conservarse e protexerse. As podas serán acordes co perfil característico de cada especie. Obrigas dos propietarios dos bens catalogados que se atopan en estado ruinoso Os propietarios de edificacións ou calquera outro ben incluído no Catalogo, ademais da obriga xeral consignada no artigo 25 da lei de patrimonio cultural da Galicia e no art.36 e concordantes da Lei de Patrimonio Histórico español, terán a obriga de proceder, mesmo a reconstrución total ou parcial no suposto de que o ben se atope en estado ruinoso. Todo isto independentemente de que se as obras excedan dos límites do deber de conservación, os propietarios pidan a cooperación das administracións competentes (Concello, consellería competente en materia de cultura, etc.) para abordar as obras necesarias ao respecto. Declaración de ruína 1. Os bens declarados de interese cultural e os incluídos no Catalogo, gozarán da máxima protección e tutela, e a súa utilización quedará subordinada a que non se poñan en perigo os valores que aconsellan a súa conservación. Calquera cambio de uso haberá de ser autorizado polos organismos competentes. Se a pesar de o antedito, chega a incoarse expediente de declaración de ruína dalgún inmoble contido no Catalogo, a Consellería de Cultura poderá intervir como interesada no devandito expediente, debendo serlle notificada a apertura e as resolucións que no mesmo adóptense. En ningún caso se poderá derrubar un edificio ou calquera outro ben incluído no Catálogo, mesmo que se tivese obtido a declaración de ruína, se non conta ca autorización expresa do órgano competente da Xunta de Galicia na protección do patrimonio Histórico.2. No caso de que a situación de ruína leve perigo inminente de danos a persoas, a entidade que incoase expediente de ruína haberá de adoptar as medidas oportunas para evitar os devanditos danos. Tomaranse as medidas necesarias que garantan o mantemento das características e elementos singulares do edificio, que non poderán incluír máis demolicións que as estritamente necesarias, e ateranse aos termos previstos na resolución da Consellería de Cultura.3. A situación de ruína producida por incumprimento do previsto no apartado anterior levará a reposición, por parte do titular da propiedade, do ben ao seu estado primixenio. O intento de demoler un edificio protexido no Catálogo, salvo no caso de ruína inminente declarada, facultará á Administración para a imposición de multa coercitiva e, no seu caso, levar a cabo as obras necesarias mediante a acción subsidiaria, onde o costo será esixible pola vía de prema e de conformidade cun presuposto que aprobe a Administración, salvo que decida a expropiación total do inmoble. Normas para a tramitación de proxectos A solicitude de licenza dun ben incluído no Catálogo ou afectado polo contorno de protección, deberá conter a documentación seguinte: - Levantamento a escala mínima 1/100 do estado actual do edificio, e das súas edificacións auxiliares e complementarias (alzados, plantas e seccións). - Levantamento da parcela a escala mínima 1/500 indicando a situación dos bens e especificando os cultivos, arborado, xardíns. - Descrición fotográfica do edificio e do seu entorno. - Incidencia no contorno da obra ou actividade para a ca se solicita a licenza, así coma unha memoria xustificativa da non alteración das condicións ambientais e paisaxísticas do lugar, incluíndo a relación detallada dos materias a empregar e da solución formal adoptada. En tódolos casos o Concello, coa documentación presentada e xunto cos informes técnicos municipais, solicitará con carácter previo á concesión de licenza, a autorización do órgano competente da Consellería de Cultura. PROTECCIÓN DO CAMIÑO DE SANTIAGO E CAMIÑOS HISTÓRICOS Obxecto Polo Concello de Abegondo discorre a ruta do camiño de Santiago coñecida como Camiño Inglés, na que resulta de aplicación o Decreto 110/2014 do 4 de setembro, polo que se aproba a delimitación do Camiño de Santiago Inglés. O presente documento incorpora o trazado do camiño inglés deslindado definido no citado Decreto 110/2014. Por alén dos trazados do Camiño de Santiago, no Concello de Abegondo tense constatado documental e arqueolóxicamente a existencia de dous importantes camiños históricos: - O primeiro o Camiño A Coruña-Lalín, trátase dunha vía de carácter xeral que comunicaba A Coruña (gran área portuaria) con Lalín e Ourense, de clara ascendencia romana. En Abegondo conta con dous treitos ben diferenciados: O primeiro entre San Bartolomeu e A Malata (Vizoño, Abegondo) que segue a traza do Camiño Inglés e o segundo treito entre A Malata (Abegondo) e o río Adrán que actúa de limite municipal. Trátase do trazado mais orixinal por descoñecido, mais tamén o mais transformado por mor do desvío do tránsito por Compostela. - A segunda é unha calzada romana da Alcaiana (Vizoño). Trátase dunha calzada de factura romana que pon en contacto (como desvío ou ramal) a opida do Castro d´As Travesas (Carral) coa rede viaria xeral (Vía XX). Non é obxecto desta normativa establecer as determinacións para a protección, conservación e recuperación do Camiño de Santiago e os camiños históricos, xa que estes ámbitos contan cunha regulación específica aprobada pola Consellería competente en materia de cultura. Por elo, a delimitación e regulación da conservación, uso e diferentes niveis de protección dos tramos do Camiño de Santiago e os Camiños históricos que discorren por Abegondo, realízase baixo o amparo da LPCG. PROTECCIÓN DO PATRIMONIO NATURAL Ámbito de aplicación e marco normativo A efectos de conseguir unha adecuada protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento dos valores do patrimonio natural existente no Concello, inclúese no IOP, como documento independente, o Catálogo de Protección de Elementos Naturais, que contén a relación de todos os espazos naturais protexidos no termo municipal, e as súas correspondentes fichas. A partir das normas establecidas no presente documento para o patrimonio natural, será de aplicación complementaria toda a lexislación sectorial vixente, e en especial: - Real Decreto Lexislativo 1/2001, de 20 de xullo, polo que se aproba o Texto refundido da Lei de augas. - Real Decreto 556/2011, do 20 de abril, para o desenvolvemento do Inventario Español do Patrimonio Natural e a Biodiversidade. - Real Decreto 1432/2008, do 29 de Agosto, polo que se establecen medidas para a protección da avifauna contra a colisión en liñas eléctricas de alta tensión. - Real Decreto 849/1986, de 11 de abril, polo que se aproba o regulamento do Dominio Público Hidráulico. - Real Decreto 1997/1995, do 7 de decembro, polo que se establecen medidas para contribuír a garantir a biodiversidade mediante a conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres. - Lei 7/2012, de 28 de xuño, de montes de Galicia - Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia. - Lei 42/2007, do 13 de decembro, do Patrimonio Natural e Biodiversidade. - Lei 6/2007, do 11 de maio, de medidas urxentes en materia de ordenación do territorio e do litoral de Galicia - Lei 3/2007, do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais en Galicia. - Lei 9/2006, de 28 de abril, sobre avaliación dos efectos de determinados planes e programas no medio ambiente. - Lei 43/2003, do 21 de novembro, de Montes. - Lei 9/2001, de 21 de agosto, de Conservación da Natureza. - Lei 5/1995 do 7 de xuño, de regulación de augas minerais, termais, de manancial e dos establecementos balnearios da comunidade autónoma de Galicia - Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental. - Decreto 127/2008, do 5 de xuño, polo que se desenvolve o réxime xurídico dos humidais protexidos e se crea o inventario de humidais de Galicia. - Decreto 72/2004, de 2 de abril, polo que se declaran determinados espazos como zonas de especial protección de valores naturais. - Decreto 105/2006, de 22 de xuño polo que se regulan medidas relativas á prevención de incendios forestais, á protección dos asentamentos no medio rural e a regulación dos aproveitamentos e repoboacións forestais. - Orde do 18 de abril, que zonifica o territorio con base no risco espacial de incendio forestal. Tramitación y autorizacións sobre o patrimonio natural A Dirección Xeral de Conservación da Natureza informará, e no seu caso autorizará, todas aquelas actuacións que desenvólvanse e que poidan afectar, de forma directa o indirecta, aos seguintes valores naturais: - Espazos naturais protexidos (Lei 9/2001, do 21 de agosto, de conservación da natureza / Decreto 72/2004, do 2 de abril, polo que se declaran determinados Espazos como Zonas de Especial Protección dos Valores Naturais). - Especies incluídas no Catálogo galego de especies ameazadas (Decreto 88/2007 do 19 de abril, polo que se regula o Catálogo galego de especies ameazadas). - Hábitats de interese comunitario recollidos no Inventario Nacional de Hábitats e localizados fora da rede Natura 2000 (punto 3 do artigo 45 da Lei 42/2007, de 13 de decembro, do Patrimonio Natural e da Biodiversidade). - Cursos fluviais (Lei 5/2006 do 30 de xuño, para a protección, a conservación e mellora dos ríos galegos, Lei 7/1992, do 24 de xullo, de pesca fluvial e Decreto 130/1997, do 14 de maio, polo que se aproba o Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais). O organismo competente en materia de augas informará, e no seu caso autorizará, todas aquelas actuacións que poidan afectar, de forma directa o indirecta, os canles e leitos fluviais e o dominio público hidráulico. ESPAZOS NATURAIS REGULADOS A protección destes espazos ven regulada por unha normativa ou precepto legal de rango superior ás establecidas polo planeamento municipal, sendo necesario a súa inclusión no IOP coma espazo natural. Encoro de Abegondo-Cecebre Ámbito O Encoro de Abegondo-Cecebre posúe simultaneamente a declaración de Lugar de Importancia Comunitaria, LIC da rede Natura 2000 (declarado mediante a Decisión 2004/812/CE e ratificado mediante a Decisión 2008/23/CE e a Decisión 2009/96/CE), e Zona de Especial Protección dos Valores Naturais, ZEPVN (Decreto 72/2004), de forma que conforme á Lei 9/2001 forma parte da Rede Galega de Espazos protexidos. O PHGC recolle o Encoro de Abegondo-Cecebre coma Espazo Natural en Réxime de Protección Xeral, Protección de encoros, Lugar de interese comunitario e Zona húmida. Ademais, o encoro sitúase no ámbito do Plan de recuperación da subespecie lusitánica da escribenta das canaveiras ( Emberiza schoeniclus L. subsp. lusitanica Steinbacher ) en Galicia; polo que ao tratarse dunha zona húmida, deberase ter en conta as maiores limitacións establecidas no citado Plan. Estas declaracións implican a aplicación dunha serie de restricións e limitacións urbanísticas establecidas na lexislación sectorial de aplicación. Marco Legal Neste ámbito será de aplicación toda a lexislación sectorial vixente na materia, en concreto: - Lei 9/2001, de 21 de agosto, de conservación da natureza - Transposición á lexislación española da Directiva 92/43/CEE, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres, Real decreto 1997/1995 - Plan Hidrolóxico Galicia Costa no Capítulo II, sección 2, artigos 2.74 ao 2.83, sobre Protección, Conservación e Recuperación do Recurso e do seu contorno. Condicións para a intervención nos núcleos rurais incluídos nos espazos naturais O IOP delimita dous núcleos rurais tradicionais dentro do espazo natural da Rede Natura 2000: Seixurra e San Román. Estes Núcleos rexeranse pola súa ordenanza correspondente (acordo a súa clasificación e calificación), aplicándose de maneira superposta o réxime establecido neste artigo coas limitacións que resulte. As determinacións son as seguintes: - A tipoloxía edificatoria, será a adecuada ao uso ao que se destine o edificio e a norma zonal propia do ámbito, sempre e cando se manteñan as características xerais da construción da zona, en canto a tipoloxía edificatoria, materiais, volumetría, cores, ritmos nos ocos e a proporción oco-macizo da construción tradicional da localidade. - Nos se permiten medianeiras vistas, tratándose estas coma fachadas realizadas cós materiais tradicionais da zona. - Os cerramentos, revestimentos, carpinterías serán coherentes coa arquitectura tradicional abegondesa e acordes coas características tradicionais destes elementos da zona: linteis, posición dos ocos. Prohíbense as carpinterías de aluminio ou PVC en vivendas tradicionais, tendo que ser estas en madeira, podendo ser lacada en cores acordes. En vivendas de nova creación permítense as carpinterías de aluminio ou PVC en cores acordes. - As cores nas fachadas serán na gama dos brancos e vainillas, prohibíndose expresamente as cores doutra gama. - Rótulos comerciais: serán preferibles os rótulos inseridos nos propios ocos, sen voo sobre as fachadas. Os materiais a utilizar serán os propios da construción tradicional, acordes co entorno. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Dentro dos contornos de delimitación destes núcleos incluídos na rede Natura serán obxecto, con carácter vinculante, de informe ou autorización preceptiva do órgano competente en materia de Medio Ambiente, os proxectos de edificación, urbanización e os novos tendidos aéreos de electricidade, telefonía e alumeado público. Hábitats prioritarios Ámbito Os tipos de hábitats designados como de interese para a conservación, son os denominados “hábitats de interese comunitario”, salientados no Anexo I da Directiva 92/43/CEE, e na Lei 42/2007 (o aquela que a substitúa). Marco Legal Neste ámbito será de aplicación toda a lexislación sectorial vixente na materia, en concreto: - Transposición á lexislación española da Directiva 92/43/CEE, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres; Real decreto 1997/1995. - Lei 9/2001, de 21 de agosto, de conservación da natureza. - Lei 42/2007, de 13 de decembro, do patrimonio natural e da biodiversidade. Plan de recuperación da Escribenta das canaveiras Ámbito O ámbito do Plan de recuperación da Escribenta das canaveiras así como o seu réxime defínese no Decreto 75/2013, do 10 de maio, polo que se aproba o Plan de recuperación da subespecie lusitánica da escribenta das canaveiras ( Emberiza schoeniclus L. subsp. lusitanica Steinbacher ) en Galicia. Dentro desde ámbito inclúense terreos do Concello. Por aplicación do anterior, nas zonas húmidas do Concello que atópanse no ámbito do Plan de Recuperación, deberanse extremar as medidas de protección de acordo ao establecido no citado Decreto 75/2013. ELEMENTOS NATURAIS INCLUIDOS NO CATÁLOGO A protección, dos elementos recollidos dentro do Catalogo, ven determinada na presente normativa do IOP (ten carácter municipal). Obxecto Co obxecto de inventariar os elementos que polas súas características se consideran dunha especial importancia ambiental, recóllense no Catálogo os elementos naturais valedores de catalogación, en orde a outorgar unha maior protección derivada, tanto na lexislación ambiental e urbanística aplicable como do propio IOP. Ámbito Os espazos naturais incluídos no Catálogo son ámbitos que, polo seu especial carácter e configuración como unidade ambiental homoxénea, a súa degradación ou perda suporía un dano irreparable no patrimonio natural e deberan de ser conservadas, melloradas e postas en valor A continuación enuméranse os elementos catalogados e o seu grao de protección aplicable - EN-01 Encoro de Abegondo, Espazo Natural - EN-02 Río Barcés, Espazo Natural - EN-03 Río Mero, Espazo Natural - EN-08 Val do Río Traveso, Espazo Natural - EN-04 Rego de Fontao, Espazo Natural - EN-05 Río Gobia, Espazo Natural - EN-06 Carballeira de Figueiroa, Espazo Natural - EN-07 Rego de Roufrío, Espazo Natural Réxime de protección dos espazos naturais incluídos no Catálogo Ademais da protección outorgada polo réxime da categoría de Solo Rústico de Especial Protección sinalada na LSG e a normativa sectorial en materia medioambiental, existe unha maior protección incluída na ficha do Catálogo, establecéndose determinadas limitacións encamiñadas a preservar o ben que se protexe. - Espazo natural: Aqueles bens de interese natural, medioambiental e etnográfico, representativo dos diferentes ecosistemas existentes no termo municipal. As súas notables calidades paisaxística, de gran valor ou rareza ecolóxica, aconsellan a soa conservación total. - Corredor: Aqueles bens que sen ter por si mesmos un valor destacado, son pezas que colaboran á configuración dun espazo natural. Enténdese por corredor a efectos de aplicación da presente ordenanza, aquelas zonas do territorio que, localizándose en contacto cos ámbitos incluídos na Rede Natura, cumpran funcións de conectividade ecolóxica, permitindo o mantemento da diversidade biolóxica, os hábitats e as especies, e que ademais forman parte dos principais elementos estruturantes do medio natural do Concello, as canles fluviais, co fin de posibilitar a aplicación dun sistema de xestión que favoreza a conexión tanto ecolóxica como paisaxística, das zonas de maior valor ambiental existentes no termo municipal. Regulamentación dos usos e actuacións permitidos segundo os niveis de protección Ademais do réxime especifico da clase de solo onde se sitúen, a normativa sectorial en materia medioambiental e segundo os valores singulares de cada ben para os espazos naturais incluídos no catálogo e corredores, establécense as seguintes condicións particulares: A. ACTUACIÓNS PERMITIDAS Aquelas que leven conservación, e recuperación do espazo natural. Incluíndo os usos tradicionais que permanecen na forma de recursos histórico-culturais, etnográficos de riqueza medioambiental. Aquelas que leven a posta en valor dos espazos naturais e fomenten o ben como lugar de identidade e lecer; en especial aquelas dotacións imprescindíbeis para a súa accesibilidade. Aquelas que leven a recuperación do valor natural do solo, incluído a recuperación da súa biodiversidade. B. ACTUACIÓNS PROHIBIDAS Non se permitiran máis usos de aqueles compatíbeis coa conservación do espazo segundo a lexislación en materia medio ambiental. En particular quedará prohibido: - A corta do arboredo, salvo operacións levadas por motivos de seguridade, protección e mantemento. Poderase permitir a corta illada de árbores, coa obriga de compensa-la corta coa plantación de especies autóctonas - Prohibición de calquera acción que poida afectar negativamente a súa integridade, saúde e aparencia. PROTECCION DAS AUGAS Actuacións na Zona de Protección dos Canles Públicos Aos efectos de aplicación da normativa vixente sobre protección de canles, ribeiras e marxes fluviais, defínense os seguintes conceptos: a) Canle natural dunha corrente continua ou descontinua é o terreo cuberto polas augas nas máximas crecidas ordinarias; considérase como caudal de máxima crecida ordinaria a media dos máximos caudais anuais, no seu réxime natural, producidos durante dez anos consecutivos, que sexan representativos do comportamento hidráulico da corrente. b) Ribeiras son as franxas laterais das canles públicas situadas por encima do nivel de augas baixas. c) Marxes son os terreos que lindan coas canles. De acordo coa lexislación vixente en materia de augas, as marxes están suxeitas en toda a súa extensión lonxitudinal a unha zona de cinco (5) m. de anchura de servidume para o uso público, e a unha zona de policía de cen (100) m. de anchura, na que todos os usos e actividades posibles están condicionados. Ambas as zonas mídense en proxección horizontal a partir da liña de máxima crecida que limita a canle, polo que a primeira forma parte da segunda. A. LÍMITES Á PROPIEDADE A realización de obras, instalacións ou actividades nas canles, ribeiras ou marxes someterase aos trámites e requisitos especificados no Regulamento do dominio público hidráulico aprobado por Real Decreto 849/1986, de 11 de abril, ou na normativa que o complemente ou substitúa. zona de servidume De acordo con devandito regulamento, a zona de servidume para uso público terá por finalidade posibilitar o paso para o servizo do persoal de vixilancia da canle. Os propietarios de terreos situados nas zonas de servidume poderán libremente sementar e plantar especies non arbóreas, sempre que non impidan o paso. Prohíbense a realización de calquera obra (incluíndo os peches de parcelas) na zona de servidume en calquera tipo de solo. zona de policia Na zona de policía, quedarán suxeitos á autorización previa do organismo de conca as seguintes actividades e usos do chan: a) As alteracións substanciais do relevo natural do terreo. b) As extraccións de áridos. c) As construcións de todo tipo, teñan carácter definitivo ou provisional. d) Calquera outro uso ou actividade que supoña un obstáculo para a corrente en réxime de avenidas ou que poida causar a degradación ou a deterioración do dominio público hidráulico. e) Para a plantación de especies arbóreas Establécese nos solos rústicos, unha banda de 20 metros de anchura en cada marxe do ríos, na que se prohibe calquera tipo de construción. As construcións que pola súa singularidade precisen establecerse nestas zonas restrinxidas, deberán obter autorización previa da administración hidráulica. A execución de calquera obra ou traballo na zona de policía de canles precisará autorización administrativa previa do organismo de conca. Dita autorización será independente de calquera outra que haxa de ser outorgada polos distintos órganos das Administracións públicas A autorización do organismo de conca non exime nin presupón as necesarias autorizacións municipais, que se outorgarán en función do disposto nestas normas urbanísticas e do resto das normas que as vinculen. Cando non existan outras determinacións, considerarase supletoriamente que a zona de policía de augas abarca unha franxa de cen (100) m, contados a partir de ambos os límites da canle. B. AMPLIACIÓN DA ZONA DE POLICIA Sen prexuízo da modificación dos límites da zona de policía, cando concorra algunha das causas sinaladas no artigo 6.2 do Texto Refundido da Lei de Augas, a zona de policía poderá ampliarse, se iso fose necesario, para incluír a zona ou zonas onde se concentra preferentemente o fluxo, ao obxecto específico de protexer o réxime de correntes en avenidas, e reducir o risco de produción de danos en persoas e bens. Nestas zonas ou vías de fluxo preferente só poderán ser autorizadas polo organismo de conca aquelas actividades non vulnerables fronte ás avenidas e que non supoñan unha redución significativa da capacidade de desaugadoiro da devandita vía. A zona de fluxo preferente é aquela zona constituída pola unión da zona ou zonas onde se concentra preferentemente o fluxo durante as avenidas, ou vía de intenso desaugadoiro, e da zona onde, para a avenida de 100 anos de período de retorno, póidanse producir graves danos sobre as persoas e os bens, quedando delimitado o seu límite exterior mediante a envolvente de ambas as zonas. Aos efectos da aplicación da definición anterior, considerarase que poden producirse graves danos sobre as persoas e os bens cando as condicións hidráulicas durante a avenida satisfagan un ou máis dos seguintes criterios: - Que o calado sexa superior a 1 m. - Que a velocidade sexa superior a 1 m/s. - Que o produto de ambas as variables sexa superior a 0,5 m²/s. Enténdese por vía de intenso desaugadoiro a zona pola que pasaría a avenida de 100 anos de período de retorno sen producir unha sobreelevación maior que 0,3 m, respecto da cota da lámina de auga que se produciría con esa mesma avenida considerando toda a chaira de inundación existente. A sobreelevación anterior poderá, a criterio do organismo de conca, reducirse até 0,1 m cando o incremento da inundación poida producir graves prexuízos ou aumentarse até 0,5 m en zonas rurais ou cando o incremento da inundación produza danos reducidos. Na delimitación da zona de fluxo preferente empregarase toda a información de índole histórica e xeomorfolóxica existente, a fin de garantir a adecuada coherencia dos resultados coas evidencias físicas dispoñibles sobre o comportamento hidráulico do río. A modificación dos límites da zona de policía, cando concorra algunha das causas sinaladas no apartado 2 do presente artigo, só poderá ser promovida pola Administración Xeral do Estado, autonómica ou local. A competencia para acordar a modificación da zona de policía corresponderá ao organismo de conca, debendo instruír ao efecto o oportuno expediente no que deberá practicarse o trámite de información pública e o de audiencia aos concellos e comunidades autónomas en cuxo territorio se atopen os terreos gravados e aos propietarios afectados. A resolución deberá ser motivada e publicada, polo menos, no Boletín Oficial da provincia. PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE Obxecto Regúlanse no presente capítulo as condicións que, para a conservación e mellora do medio ambiente deben cumprir determinados Plans e Programas baixo o prisma da Lei 9/2006, de 28 de abril, sobre avaliación dos efectos de determinados plans e programas no medio ambiente, e as condicións xerais de cumprimento a protección do medio ambiente. Ámbito de aplicación e marco legal É de aplicación no termo municipal e nos documentos que desenvolvan a ordenación prevista polo IOP a seguinte lexislación: - Lei 9/2006, do 28 de abril, sobre a avaliación dos efectos de determinados plans e programas no medio ambiente. - Lei 22/2011, do 28 de xullo de residuos sólidos contaminados. - Lei 37/2003, do 17 de novembro de Ruído. - Real decreto 1367/2007, do 19 de outubro, polo que se desenvolve a lei 37/2003 do 17 de novembro de Ruído, no referente a zonificación acústica, obxectivos de calidade e emisións acústicas. - Decreto 1890/2008, de 14 de novembro polo que se aproba o regulamento de eficiencia enerxética en instalacións de alumeado exterior. TRAMITACIÓN MEDIO AMBIENTAL Avaliación ambiental estratéxica Para a conservación e mellora do medio ambiente, o procedemento de avaliación ambiental estratéxica pasa a constituír parte do propio contido dos instrumentos de ordenación do territorio e do planeamento urbanístico, de conformidade co previsto na normativa comunitaria en materia de medio ambiente e na súa norma de transposición ao ordenamento xurídico do Estado. Tal procedemento, como instrumento de prevención, permite integrar os aspectos ambientais na toma de decisións dos plans e programas públicos, así como promover un desenvolvemento sostible. O referido procedemento atópase regulado nos artigos 84.5 e 6, 85.2, 3, 4, 5 e 6. e 86.1. g) da LOUG. MEDIDAS DE SUSTENTABILIDADE AMBIENTAL DOS EFECTOS PREVISTOS NO INSTRUMENTO DE ORDENACIÓN PROVISIONAL Medidas preventivas e correctoras previstas - Co fin de diminuír a emisión de po á atmosfera, producido pola construción dos novos viarios e zonas de aparcadoiro, nos labores de escavación e fixación de apoios procederase á humectación das zonas onde se estean realizando estes traballos. - Os niveis de presión sonora non poderán superar os valores límite de recepción para o ruído ambiente exterior, establecidos na lexislación vixente que lle sexa de aplicación. - Aproveitarase ao máximo a rede de camiños existentes, co fin de minimizar a construción de novos tramos de acceso. Para evitar o seu posible deterioro, establecerase un sistema de control dos movementos da maquinaria pesada a través do viario existente. - Sempre que as condicións do terreo permítano, o paso de maquinaria realizarase sobre rodadas anteriores, evitando a compactación do solo e as posibles afeccións á vexetación e fauna circundante. - Durante os movementos de terras, especialmente na fase de obras, procurarase equilibrar ao máximo o volume de desmonte co de terraplén. - Procederase a acumular e protexer a terra vexetal, para a súa posterior reutilización no axardinamento das zonas verdes. - Os sobrantes ou estériles xerados, que en ningún caso serán de terra vexetal, reutilizaranse para recheos de viarios, terrapléns, alcorques, gabias, etc. - Non se crearán zonas de almacenaxe ou vertedura de materiais incontrolado, nin se abandonarán materiais de construción ou restos das escavacións. No caso de producirse estériles, trasladaranse a un xestor de residuos autorizado. - Adecuaranse os sistemas de xestión de residuos e de iluminación, para evitar a súa afección no ámbito. - Todos os residuos xerados, tanto na fase de obras, así como os materiais sobrantes de obra, serán xestionados de acordo coa súa natureza, e retirados cando esta finalice, levándose ao vertedoiro autorizado ou recibindo o tratamento disposto na lexislación vixente que lle sexa de aplicación. Medidas para o seguimento ambiental do IOP Durante a fase de execución das actuacións establecidas na ordenación provisional, verificarase o cumprimento das medidas previstas no presente Documento Ambiental Estratéxico, para garantir o seu correcto cumprimento. Así mesmo, e co obxectivo de permitir unha actuación inmediata fronte a calquera afección ambiental non prevista, establecerase a recomendación de verificar periodicamente o estado ambiental do ámbito do plan, así como a súa contorna máis próxima, para a detección temperá da aparición de calquera efecto non desexado no medio circundante, e así establecer de forma inmediata as medidas necesarias que permitan a súa mitigación, corrección ou compensación. PROTECCIÓN DAS INFRAESTUTURAS TERRITORIAIS INFRAESTRUTURAS DE TRANSPORTE DE MERCADORIAS E PERSOAS Transporte terrestre por estrada Afeccións do Sistema Xeral de Comunicacións Viario Polas súas características, dentro do concello de Abegondo o planeamento distingue as seguintes categorías de Sistema Xeral Viario: - Estradas do Ministerio de Fomento - Estradas da Xunta de Galicia - Estradas provinciais - Estradas municipais En caso de discrepancia entre a lexislación sectorial en vigor en materia de estradas, e a presente normativa, prevalece en todo caso a lexislación sectorial. A. LIMITACIÓNS XERAIS DE USO E PROPIEDADE: Serán de dominio público os terreos adquiridos por título lexítimo pola administración titular da estrada para a construción da mesma e dos seus elementos funcionais. Nas vías que transcorren polas zonas clasificadas como Solo Urbano ou Solo de Núcleo Rural, trázanse as aliñacións recollendo as edificacións existentes e os cerres de parcelario, non obstante primará a liña límite de edificación que fixa a lexislación sectorial vixente en cada caso. As zonas de servidume, afección e aliñamentos, tamén serán en cada caso as fixadas pola lexislación sectorial correspondente. Detállanse a continuación as determinacións xerais ao respecto. rede nacional Está formada pola Autoestrada do Atlántico (AP-9) e a Autovía del Noroeste (A-6) no seu paso polo municipio de Abegondo. Nestas infraestruturas terase especialmente en conta a Lei 37/2015, de 29 de setembro, de estradas, o Regulamento de estradas aprobado polo Real Decreto 1812/1994, de 2 de setembro, así como o resto de lexislación sectorial de aplicación; en especial á hora de establecer as limitacións á propiedade nela definidas (zona de servidume, afección e liña límite de edificación). Así mesmo, terase en conta os Mapas Estratéxicos de ruído da Autovía del Noroeste (A-6), e da Autoestrada do Atlántico (AP-9), á hora de determinar as limitacións á edificabilidade o de dispoñer e instalar os medios de protección acústica imprescindibles para acadar os niveis de calidade acústica exixibles, segundo o establecido na normativa básica estatal en materia de ruído. Así mesmo establecer que en base ao artigo 33 da Lei de Estradas do Estado, a edificabilidade residencial está sometida ás restricións que establece os mapas estratéxicos de ruído aprobados polo Ministerio de Fomento. Por último, dando cumprimento ao solicitado polo Ministerio de Fomento, inclúese o seguinte: - Art.47 da Lei de estradas sobre as prescricións para outorgar autorizacións na zona de dominio público dos tramos urbanos. - A adecuación que instalacións descritas de urbanización, sistema viario, espazos libres e infraestruturais, etc., deben ter en conta a lexislación sectorial para a súa instalación (Lei 37/2015 e RD 1812/1994. - Nin os desenvolvementos urbanísticos previstos nin as súas obras de construción deberán afectar ao drenaxe actual das estradas estatais, e as súas redes de evacuación non deberán aportar vertidos nos drenaxes existentes. - En relación coa instalación de publicidade en calquera lugar visible dende a zona de dominio público da estrada, a prohibición expresa que a tal efecto se establece no art.37 da Lei 37/2015. - A iluminación a instalar non deberá afectar negativamente á seguridade do tráfico que circula polas estradas. - En relación á realización de calquera tipo de obras o instalacións nas zonas de dominio público, servidume o afección da estrada, así como á permisividade o modificacións de usos, deberase contar coa autorización previa da Demarcación de estradas, segundo o art.29 e seguintes da Lei 37/2015. rede autonómica Nestas infraestruturas terase especialmente en conta a Lei 8/2013, de 28 de xuño, de estradas de Galicia, o Regulamento Xeral de Estradas de Galicia aprobado po Decreto 66/2016 do 16 de maio, a Orde circular 2/2017, pola que se regulan os accesos na rede autonómica de estradas de Galicia, o Decreto 106/2015, de 9 de xullo, sobre contaminación acústica de Galicia, así como o resto de lexislación sectorial de aplicación. As estradas da rede autonómica que discorren polo termo municipal ás que se refire esta normativa son as que se amosan na seguinte táboa: Para a execución de obras e instalacións no contorno das estradas autonómicas, establécese como requisito previo ó outorgamento da licenza municipal, a realización dos estudos necesarios para a determinación dos niveis sonoros esperables, así como para o establecemento das limitacións á edificabilidade ou da obrigatoriedade de dispor dos medios de protección acústica necesarios, en caso de superarse os umbrais recomendados, segundo o establecido na normativa básica estatal en materia de ruído ou na correspondente normativa autonómica de desenvolvemento. Anexa ao presente documento inclúese a “NORMATIVA REGULADORA EN RELACIÓN Á REDE AUTONÓMICA DE ESTRADAS DE GALICIA”, remitida pola Axencia Galega de Infraestruturas (AXI) no procedemento de aprobación do IOP, de aplicación ás estradas de titularidade autonómica. En caso de contradición entre a citada norma da AXI e as ordenanzas establecidas no presente documento, prevalecerá por este orde: a lexislación en vigor en materia de estradas, a norma remitida pola AXI e as ordenanzas do IOP. REDE PROVINCIAL As estradas da rede provincial que discorren polo termo municipal ás que se refire esta normativa son as que se amosan a continuación: - DP-0101 Ardexurxo - Cruz de Beira - DP-0103 Carral - Montouto - DP-0104 Trasanquelos - Vilacova - DP-0105 Cortiñán - Vilacova - DP-0106 San Vicente de Vigo - Oza dos Ríos Nestas infraestruturas terase especialmente en conta a Lei 8/2013, de 28 de xuño, de estradas de Galicia, o Regulamento Xeral de Estradas de Galicia aprobado po Decreto 66/2016 do 16 de maio, o Decreto 106/2015, de 9 de xullo, sobre contaminación acústica de Galicia, así como o resto de lexislación sectorial de aplicación. rede municipal As distancias dos cerramentos e edificacións ás vías municipais asfaltadas, pistas de concentración, tanto de labradío como de montes, e outras de carácter municipal serán as seguintes, de acordo coa clasificación de solo na que se atope: - Solo de núcleo rural: Os peches posicionaranse de acordo cas aliñacións determinadas na presente normativa, grafadas nos planos. En xeral, en caso de se apreciar circunstancias excepcionais, os servizos técnicos municipais poderán obrigar ao posicionamento do peche nun lugar determinado. - Solo de núcleo urbano: Os peches posicionaranse acordo cas aliñacións determinadas na presente Normativa, grafadas nos planos. Transporte terrestre ferroviario Afeccións Polo Concello de Abegondo discorre a liña ferroviaria 06-800 León-A Coruña. A única zona do planeamento onde existe afección desta infraestrutura é o núcleo rural de Seixurra. Para a súa regulación específica, polo que respecta ás limitacións ao uso dos terreos lindantes coas liñas, condicións de desenvolvemento, condicións xerais de uso, etc., estarase ao establecido pola Lei 38/2015, de 29 de setembro, do Sector Ferroviario, o Real Decreto 2387/2004, de 30 de decembro, polo que se aproba o Regulamento do Sector Ferroviario, así como toda a lexislación, que no seu caso, estea vixente. En concreto, deberase ter en conta o Capítulo III. Limitacións á propiedade, da citada Lei 38/2015, no referente á regulación da zona de dominio público, zona de protección e límite de edificación. A continuación inclúese o esquema da sección transversal tipo da rede de ferrocarril, coas delimitacións derivadas da citada lexislación sectorial. En caso de discrepancia entre a lexislación sectorial en vigor en materia de ferrocarrís, e a presente normativa, prevalece en todo caso a lexislación sectorial. TRANSPORTE AÉREO Afeccións do Sistema Aeroportuario Comprende as infraestruturas e terreos destinados á comunicación aérea e as súas servidumes. As zonas de afección de servidumes aeronáuticas inclúense nos planos de ordenación, as cales determinan as alturas (respecto ao nivel do mar) que non deben exceder ningunha construción (incluídos tódolos os seus elementos como antenas, pararraios, chemineas, equipos de aire acondicionado, caixas de ascensores, carteis, remates decorativos, etc.), modificacións do terreo u obxectos fixos (postes, antenas, aeroxeradores incluídas as súas pas, carteis, etc.), así como o gálibo de viario o vía férrea. En caso de discrepancia entre a lexislación sectorial en vigor en materia de transporte aéreo, e a presente normativa, prevalece en todo caso a lexislación sectorial. A. LIMITACIÓNS A PROPIEDADE heliporto de vizoño Na parroquia de Vizoño localizase un heliporto titularidade autonómica dependente da consellería en materia de protección forestal. Para a súa regulación específica, polo que respecta ás limitacións ao uso dos terreos lindantes coas liñas, condicións de desenvolvemento, condicións xerais de uso etc., estarase ao establecido polo Decreto 1844/78, do 10 de xullo, polo que se definen as servidumes aeronáuticas correspondentes aos heliportos; e o Real Decreto 1541/2003, do 5 de decembro, por que se modifica o Decreto 584/1972, do 24 de febreiro, de servidumes aeronáuticas, e o Decreto 1844/1975, do 10 de xullo, de servidumes aeronáuticas en heliportos, para regulares excepcións aos límites establecidos polas superficies limitadoras de obstáculos ao redor de aeroportos e heliportos. Segundo o art.4 do Decreto 1844/78 e a fin de estimar as servidumes clasificase na categoría B dende 40m até 90m, establecéndose unha superficie horizontal de restrición de 600m. aeroporto de alvedro Unha parte do Concello de Abegondo está afectado por: - Límite da superficie de aproximación frustrada con manobra ILS - Límite da superficie de aproximación frustrada con manobra NDB-L Nestes ámbitos seralle de aplicación: - A Lei 21/2003, de 7 de xullo, de seguridade aérea - A Lei 55/1999, de 30 de decembro, de medidas fiscais, administrativas e de orde social - A Lei 48/1960, de 21 de xullo sobre Navegación Aérea. - Real Decreto 2591/1998, de 4 de decembro, de ordenación dos Aeroportos de Interese Xeral e a súa Zona de Servizo - Real Decreto 374/1996, do 23 de febreiro, pola que se modifican as servidumes aeronáuticas establecidas no aeroporto de A Coruña - Decreto 584/1972, de 24 de febreiro, de Servidumes aeronáuticas. - Orde do 31 de xullo de 2001 pola que se aproba o Plan Director do aeroporto de A Coruña Así mesmo, farase constar mediante a anotación no Rexistro da Propiedade a afección pola servidumes aeronáuticas arriba definidas nos ámbitos referidos No plano de ordenación do IOP se representan as liñas de nivel das superficies limitadoras das servidumes aeronáuticas do aeroporto de A Coruña, que afecta ao Concello, as cales determinan as alturas (respecto ao nivel do mar) que non deben sobrepasar ningunha construción (incluídos todos os seus elementos como antenas, instalacións, etc.), modificacións do terreo o obxecto fixo, así como o gálibo de viario o vía férrea. B. OUTRAS LIMITACIÓNS XENÉRICAS Nas zonas e espazos afectados por servidumes aeronáuticas, a execución de calquera construción, instalación (postes, antenas, aeroxeradores -incluídas as pas-, medios necesarios para a construción (incluídas os guindastres de construción e similares)) ou plantación, que se eleve a unha altura superior aos 100 metros sobre o terreo, requirirá acordo favorable previo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), conforme aos artigos 30 e 31 do Decreto 584/1972, na súa actual redacción. Naquelas zonas que non se atopan situadas baixo as servidumes aeronáuticas, a execución de calquera construción, instalación (postes, antenas, aeroxeradores - incluídas as pas-, medios necesarios para a construción (incluídas os guindastres de construción e similares)) ou plantación, que se eleve a unha altura superior aos 100 metros sobre o terreo, requirirá pronunciamento previo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA) en relación coa súa incidencia na seguridade das operacións aéreas, conforme ao artigo 8 do Decreto 584/1972, na súa actual redacción. DISTRIBUCIÓN, ALMACENAMENTO E PRODUCIÓN DE ENERXÍA Rede eléctrica Afeccións En caso de discrepancia entre a lexislación sectorial en vigor en materia de enerxía, e a presente normativa, prevalece en todo caso a lexislación sectorial. A. LIMITACIÓNS XENÉRICAS Estas condicións regulan o transporte de enerxía eléctrica, que comprende os tendidos de liñas e as súas estruturas de soporte, e aquelas nas que se leva a cabo o cambio de tensión da enerxía transportada. - En calquera clase de solo, toda instalación de nova planta, salvo de carácter provisional, tanto de transporte de alta tensión como de transformación, deberá implantarse nos lugares adecuados, previa tramitación no Concello da correspondente solicitude. - No solo de núcleo rural, non se poderá facer instalación ningunha de alta tensión aérea fora das existentes. - No solo urbano, salvo xustificación en contrario sobre a súa improcedencia, todas as instalacións de abastecemento de enerxía serán subterráneas. A execución das obras necesarias poderá ser esixida polo Concello cando estean executadas as aliñacións e rasantes ou se fixeran simultaneamente. Excepcionalmente nas áreas de uso industrial, poderán autorizarse, despois de xustificación pormenorizada, tendidos aéreos, debendo, en todo caso, discorrer estes polos trazados que se sinalaren polo Concello sen afectar ás edificacións. Os proxectos de urbanización que traten das obras para o abastecemento de enerxía eléctrica contemplarán as modificacións da rede necesarias para que as condicións da área sexan as correspondentes ao solo urbano. A execución das obras acompañarase no tempo coas do resto da urbanización. - Cando sexa necesario dispoñer subestacións no centro de gravidade das cargas, dispoñeranse baixo cuberto nun edificio debidamente protexido e illado, salvo que se dispuxeran en terreos destinados a tal fin ou cumprisen as instrucións de seguridade que se sinalaren. - Os centros de transformación que deban situarse en edificios de vivendas non poden colocarse en lugares lindeiros coas vivendas. Excepcionalmente poderase autorizar a colocación de centros de transformación exteriores e en construción independente, sempre que así o estime o Concello polas especiais condicións de situación ou imposibilidade manifesta da súa situación noutro lugar. A limitación de lindeiro coas vivendas dos centros de transformación, refírese a súa calidade de arrimado, podendo situarse na planta baixa da edificación, sempre que se garanta un illamento acústico mínimo do forxado lindeiro coa vivenda de 65 dBA, non produción de vibracións e recuberto de material que amorteza sensiblemente a transmisión de ondas electromagnéticas de maneira que resulte inocuo. B. ZONA DE PROTECCIÓN DA LIÑA ELÉCTRICA DE ALTA TENSIÓN As construcións, instalacións, plantación de arboredo, etc. que vaian instalarse nas proximidades das liñas eléctricas de alta tensión estarán ao disposto na seguinte lexislación: - Lei 24/2013, de 26 de decembro, do Sector Eléctrico. - Real Decreto 337/2014, do 9 de maio, polo que se aproban o Regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade en instalacións eléctricas de alta tensión e as súas Instrucións Técnicas Complementarias ITC – RAT 01 a 23. - Real decreto 223/2008 do 15 de febreiro polo que se aproba o regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade nas liñas eléctricas de alta tensión e as súas instrucións técnicas - Real Decreto 1955/2000, de 1 de decembro, polo que se regulan as actividades de transporte, distribución, comercialización, subministración e procedementos de autorización de instalacións de enerxía eléctrica. Na zona de afección das liñas non se poderá realizar ningún tipo de construción. C. CÁLCULO DA RETRIBUCIÓN PARA AS INVERSIÓNS O cálculo das retribucións respecto das inversións nos procesos de urbanización, estarán ao disposto na seguinte lexislación - Real Decreto 1047/2013, do 27 de decembro, polo que se establece a metodoloxía para o cálculo da retribución da actividade de transporte de enerxía eléctrica. - Real Decreto 1048/2013, do 27 de decembro, polo que se establece a metodoloxía para o cálculo da retribución da actividade de distribución de enerxía eléctrica. - Real Decreto 1955/2000, do 1 de decembro, polo que se regulan as actividades de transporte, distribución, comercialización, subministración e procedementos de autorización de instalacións de enerxía eléctrica. - Orde IET/2660/2015, do 11 de decembro, pola que se aproban as instalacións tipo e os valores unitarios de referencia de investimento, de operación e mantemento por elemento de inmobilizado e os valores unitarios de retribución doutras tarefas reguladas que se empregarán no cálculo da retribución das empresas distribuidoras de enerxía eléctrica, establécense definicións de crecemento vexetativo e aumento relevante de potencia e as compensacións por uso e reserva de locais. Gasodutos Afeccións Polo termo municipal de Abegondo discorren as seguintes infraestruturas: - Gasoduto Ribadeo – Villalba- Tui, propiedade de ENAGAS TRANSPORTE S. A. U. - Gasoduto Ramal A Coruña, propiedade de ENAGAS TRANSPORTE, S. A. U. - Gasoduto Abegondo – Sabón, propiedade de REGANOSA. O marco legal de aplicación constitúeo fundamentalmente a Lei 34/1998, do 7 de outubro, do Sector de Hidrocarburos, así como a súa normativa de desenvolvemento, entre as que cabe destacar que: 1. O artigo 2 da Lei do Sector de Hidrocarburos, establece que as actividades destinadas á subministración de produtos petrolíferos e de gas por canalización aos consumidores demandantes dentro do territorio nacional terán a consideración de actividades de interese económico xeneral.2. Se se producisen afeccións en instalacións gasistas ou petrolíferas, competencia da Administración Xeral do Estado, estas deberán estar suxeitas á normativa sectorial sobre coordinación con plans urbanísticos e de infraestruturas viarias, en especial ao disposto no artigo 5 da citada Lei: - A planificación de instalacións de transporte de gas e de almacenamento de reservas estratéxicas de hidrocarburos, así como os criterios xerais para o emprazamento de instalacións de subministración de produtos petrolíferos polo miúdo, deberán terse en conta no correspondente instrumento de ordenación do territorio, de ordenación urbanística ou de planificación de infraestruturas varias segundo corresponda, precisando as posibles instalacións, cualificando adecuadamente os terreos e establecendo as reservas de solo necesarias para a localización das novas instalacións e a protección das existentes. A planificación de instalacións de subministración de produtos petrolíferos polo miúdo será tomada en consideración na planificación de estradas. - Nos casos nos que non se tivo en conta a planificación das devanditas instalacións en instrumentos de ordenación ou de planificación descritos no apartado anterior, ou cando razóns xustificadas de urxencia ou excepcional interese para a subministración de produtos petrolíferos ou gas natural aconsellen o establecemento das mesmas, e sempre que en virtude do establecido noutras Leis resultase preceptivo un instrumento de ordenación do territorio ou urbanístico segundo a clase de solo afectado, estarase ao disposto na lexislación sobre réxime do chan e ordenación do territorio que resulte aplicable En caso de discrepancia entre a lexislación sectorial en vigor en materia de transporte de enerxía, e a presente normativa, prevalece en todo caso a lexislación sectorial. A. AFECCIÓNS E LIMITACIÓNS Á PROPIEDADE - As construcións, instalacións, plantacións e usos que vaian instalarse nas proximidades das liñas de gas, estarán ao disposto na Lei 34/1998, do 7 de outubro, do sector de Hidrocarburos. - Permítese nunha franxa de 5 metros (dous metros e medio a cada lado do gasoduto), libre acceso peonil para poder vixiar, manter repara e renovar as instalacións realizar labores agrícolas e cultivar todo tipo de especies, excepto: efectuar traballos de cava ou arado a unha profundidade superior a 50 cm, así coma plantar arbores ou arbustos de tallo alto - Prohíbese levantar edificacións ou construcións de calquera tipo, nin efectuar acto algún que poida danar ou perturbar o bo funcionamento do gasoduto e os seus elementos anexos, a unha distancia inferior a 5 metros do eixo do trazado a un e outro lado do mesmo. Esta distancia pódese reducir sempre que se solicite expresamente e se cumpran as condicións que fixe o órgano competente da administración para cada caso. - Así mesmo, no caso de que se habiliten terreos nas proximidades do gasoduto para a extracción de áridos, deberán ter en conta que o noiro, respectando a zona de servidume de 10 m, non poderá ser en ningún caso superior a 3 m. - No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as infraestruturas dos gasodutos e as súas obras deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. Oleodutos Afeccións En caso de discrepancia entre a lexislación sectorial en vigor en materia de transporte de enerxía, e a presente normativa, prevalece en todo caso a lexislación sectorial. A. AFECCIÓNS E LIMITACIÓNS Á PROPIEDADE - Establécese unha zona de protección total de 15,24 m, a partir do eixo 5,00 e 10,24 m., (a cada lado do oleoduto). Nesta zona non poderán realizarse ningún tipo de edificación e unicamente servizos urbanísticos previo informe do organismo titular do oleoduto. - No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as infraestruturas dos oleodutos deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. TELECOMUNICACIÓNS Afeccións En caso de discrepancia entre a lexislación sectorial en vigor en materia de telecomunicacións, e a presente normativa, prevalece en todo caso a lexislación sectorial. A principal normativa sectorial en materia de telecomunicacións é a Lei 9/2014, de 9 de maio, xeral de telecomunicacións. A. CONDICIÓNS XERAIS Os servizos técnicos de telecomunicacións abarcan diferentes sistemas de comunicacións que utilizan instalacións fixas (cable ou fibra óptica), e os sistemas de radiocomunicacións ou comunicacións inalámbricas. - As instalacións adicadas ás redes de telecomunicacións deben atender as regras que se deriven da normativa específica de aplicación. - Cando se sitúen en Solo Rústico, precisarán da previa autorización do ministerio de Industria, Turismo e Comercio e precisarán, en todos os casos, de licenza de obras e actividade. - No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as infraestruturas de telecomunicacións deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. B. INSTALACIÓNS DE RADIO-COMUNICACIÓN A instalación de infraestruturas destinadas a prestar servizo móbil ou outros servizos de telefonía vía radio, deberán de dar cumprimento á lexislación sectorial de aplicación, en especial á Lei 9/2014, de 9 de maio, xeral de telecomunicacións; e deberase estudar unha situación que non afecte ao uso residencial. C. ZONA DE PROTECCIÓN DE TENDIDO AÉREO As servidumes para a protección das liñas de telecomunicacións están contempladas na nomeada Lei 9/2014, e na Lei de 17 de marzo de 1976 sobre expropiación forzosa e imposición de servidumes de paso de liñas, cables e feixes hertzianos para os servizos de telecomunicación de Radiodifusión do Estado. CONDICIÓNS PARTICULARES DOS USOS DISPOSICIÓNS XERAIS Usos do solo Enténdese por uso do solo a actividade a que se destina o solo. A efectos de ordenación os usos poden ser: - Uso global: é o uso xeral ao que se destina un ámbito de planeamento, que non exclúe outros compatibles. - Uso principal ou característico: é o uso preferente ao que se destina unha parcela afecta a unha ordenanza. - Uso compatible ou permitido: son os que se consideran compatibles e polo tanto aceptados co principal na ordenanza. - Uso prohibido: son os que quedan excluídos nas zonas sinaladas da ordenanza, por non considerarse axeitados. Condicións dos usos Son as condicións que han de satisfacer as actividades para ser desenvolvidas nas situacións contempladas polo PXOM de Abegondo, e en xeral todas as que se desenvolvan dentro do seu marco físico. Clasificación dos usos Os usos e actividades clasifícanse do seguinte modo: 1. Residencial 2. Industrial 3. Servizo terciario - Hoteleiro e residencial comunitario - Comercial - Administrativo e de oficinas 4. Garaxe aparcamento e gasolineiras 5. Espectáculos e actividades recreativas 6. Espazos libres e zonas verdes 7. Dotacional - Equipamentos Sociocultural Docente Sanitario Asistencial Deportivo Relixioso Servizos funerarios-Cemiterios - Espazos libres 8. Infraestruturas 9. Agropecuario 10. Extractivo Os usos incluídos nos seguintes apartados deberán entenderse como relación indicativa, non excluínte, podéndose incluír aqueles que polas súas características sexan similares aos enunciados nos apartados correspondentes dos usos das distintas zonas de edificación. Disposicións de carácter xeral As normas que se fixan nos apartados seguintes son de aplicación tanto ás obras de nova planta como as de ampliación ou reforma. A obrigatoriedade do cumprimento destas normas enténdese sen prexuízo de cantas outras de rango superior se promulguen no futuro para cada un dos usos contemplados. Os usos divídense en permitidos e prohibidos, en base á súa adecuación a cada área de solo, aos fins da ordenación e a compatibilidade dos usos entre si. Considéranse prohibidos todos os usos non comprendidos na relación dos permitidos. Pola relación entre eles, os usos poden ser compatibles ou incompatibles. Cando o IOP o sinale, a incompatibilidade implicará a prohibición de usos en zonas determinadas. Considéranse usos provisionais os que, non estando prohibidos por estas normas, se establezan de modo temporal, non precisen obras ou instalacións permanente se non dificulte na execución do IOP. Considéranse permanentes as que se executan habitualmente para edificios de duración indefinida tales como: estruturas, forxados armados ou cimentacións que requiren movementos de terra. Os usos de obras provisionais regularanse acordo o contemplado no artigo 102 da LOUG. Actividades sometidas a avaliación de incidencia ambiental Tódalas actividades que polas súas características queden sometidas a avaliación de incidencia ambiental, de acordo o Lei 9/2013, de 19 de decembre, do emprendemento e da competitividade económica de Galicia, deben implantarse obrigatoriamente en zonas de uso exclusivo industrial. Diferentes usos nun mesmo edificio Cando nun mesmo edificio coexista un uso compatible co uso principal, cada un deles cumprirá as especificacións do uso que lle fosen de aplicación. Para a definición das condicións de edificación que corresponderan ao edificio que as albergue, terase en conta a ordenanza de aplicación sinalada nos planos. - Actividades complementarias para a dotación ao servizo do edificio, como trasteiros ou cuartos de instalacións. - Aquelas actividades que expresamente se permitan nas Condicións Particulares das zonas, vinculadas a un local situado na planta superior. - As especificadas na Ordenanza de garaxes e aparcamento. Zonificación acústica dos usos Dando cumprimento ao artigo 13 del Real Decreto 1367/2007, do 19 de outubro, polo que se desenvolve a Lei 37/2003, do 17 de novembro, do Ruído no referente á zonificación acústica, obxectivos de calidade e emisións acústicas, inclúese a zonificación acústico do ámbito do IOP. Neste sentido, dado que o plan unicamente delimita solo urbano e de núcleo rural de uso residencial, así como as dotacións públicas existentes, defínese a zonificación acústico do seguinte modo: - Solo urbano: área acústica A - Solo de núcleo rural: área acústica A - Espazos libres: área acústica F - Equipamentos: área acústica E Establécese no Anexo II del Real Decreto 1367/2007, os obxectivos de calidade acústica para o ruído aplicables nas áreas urbanizadas existentes, limitándose ao seguinte: (1) Nestes sectores do territorio adoptaranse as medidas adecuadas de prevención da contaminación acústica, en particular mediante a aplicación das tecnoloxías de menor incidencia acústica de entre as mellores técnicas dispoñibles, de acordo co apartado a, do artigo 18.2 da Lei 37/2003, de 17 de novembro. Nota: Os obxectivos de calidade aplicables ás áreas acústicas están referenciados a unha altura de 4 m. Por último establecer a obriga de revisar as áreas acústicas definidas no presente documento, de acordo ao establecido na normativa; na actualidade, o artigo 6 do Real Decreto 1367/2007, establece un período máximo entre revisións de 10 anos. CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO RESIDENCIAL Definición O uso residencial serve para proporcionar aloxamento permanente a persoas, co comportamento habitual das familias, teñan ou non relación de parentesco. Non se considera uso residencial, o do local ou edificio destinado a residencia non permanente de persoas que non constitúan unidades de vivenda, (conventos, residenciais, hoteis.). Clasificación No uso residencial establecese dúas tipoloxías de vivenda, colectiva e familiar, que se desenvolven no Titulo IX da presente normativa: A. VIVENDA COLECTIVA É a situada en un edificio integrado por varias vivendas con acceso común. A edificación pode formalizarse en mazá ou en bloque illado. B. VIVENDA FAMILIAR É a situada en parcela independente, con acceso exclusivo, en edificio illado ou acaroado. Condicións Xerais 1. Non se permitiran vivendas en sotos nin semisotos.2. Toda vivenda debe de ser exterior, entendendo por tal que teña a lo menos unha peza habitable con ocos a rúa, praza ou a un espazo libre público á que dea fronte a parcela edificable.3. O número de prazas de aparcamento do uso residencial regulase nas ordenanzas particulares. Cando sexa imposible a localización das prazas na propia parcela, poderá xustificarse a súa resolución en outra parcela situada nas inmediacións da vivenda.4. As vivendas de protección pública estarán suxeitas, no que se refire ás condicións de programa e proxecto, ás disposicións legais na materia.5. Cumpriranse as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de habitabilidade, illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. Condicións de amortecemento do ruído Contemplarase nos novos ámbitos de desenvolvemento a instalación de barreiras (vexetais ou artificiais) que reduzan a incidencia do ruído das zonas veciñas destinadas a outros usos que poidan xerar contaminación acústica. Os plans parciais nas súas zonas axardinadas, realizarán un estudio pormenorizado da vexetación orixinal no seu ámbito de actuación, de forma que a implantación de zonas verdes poida facerse conservando parte da vexetación existente, no caso de que exista algún exemplar que mereza a pena conservar, para o que o Concello extremará a precaución no estudio e análise dos plans e proxectos de urbanización antes da súa aprobación. USO INDUSTRIAL Definición É o que ten por finalidade, levar a cabo operacións de transformación, elaboración, reparación, envasado, almacenaxe e distribución de materias primas ou produtos. Inclúese o uso de almacenaxe a excepción dos almacéns destinados á venta minorista ao público e os almacéns vinculados ao uso comercial ou administrativo. Clasificación Dentro del uso industrial, distínguense as seguintes categorías: A. Industrias compatibles coa vivenda. B. Industrias compatibles coa zonificación residencial. C. Industrias lixeiras que requiren edificio exclusivo. D. Industrias medias ou pesadas e almacéns en zonificación industrial. CATEGORÍA A: INDUSTRIAS COMPATIBLES COA VIVENDA Son as actividades industriais ou artesanais compatibles ou incorporadas ás vivendas, que utilicen maquinaria movida a man ou por motores de baixa potencia, inferior a 8,80 Kw. si é en planta alta, e 13,20 Kw. si e en planta baixa ou soto vinculado, que non orixinen prexuízos de ningún tipo á vivenda e polo tanto poden desenvolverse nos mesmos inmobles residenciais. Consideraranse incluídos nesta categoría reloxeiros, talleres de xoiería, protésicos dentais, laboratorios de fotografía e revelado, talleres eléctricos e de informática, talleres de óptica, e outras actividades similares, sempre dentro dos niveles de molestias propios desta categoría. CATEGORÍA B: INDUSTRIAS COMPATIBLES COA ZONIFICACIÓN RESIDENCIAL Inclúense nesta categoría as industrias que poidan situarse en áreas urbanas con dominio do uso residencial, pero que necesitan independizarse das vivendas, en plantas baixas, locais anexos ou edificios exclusivos, polo seu tamaño e condicións de accesibilidade e servizo, e que de xerar molestias sexan corrixibles aplicando as medidas correctoras necesarias. Consideraranse incluídos nesta Categoría os talleres de reparación e aluguer de maquinaria en xeral, servizos e almacéns do automóbil e accesorios, almacéns de todo tipo de venta de materiais e exposicións, talleres de confección, pequenos talleres de carpintería e vernizado de madeira, talleres de perfilarías metálicas ou similar, talleres de vidrería, talleres de ferraxería e fontanería, reparación de calzado, obradoiros de panadería e pastelería, droguerías, tinturerías e lavanderías, imprentas e encadernacións, e outras actividades similares, sempre dentro dos niveles de molestias propios desta categoría, cunha potencia máxima permitida 41.58 Kw. Os efectos da determinación desta categoría, entenderase que son incompatibles coas vivendas aqueles establecementos nos que a consecuencia das manipulacións que nos mesmos se realicen, se orixinen desprendementos ou evacuación de produtos que ao difundirse na atmosfera o verterse no chan produzan contaminación e resulten nocivos para a saúde. Así como os establecementos industriais nos que se produzan, manipulen, expendan ou almacenen produtos susceptibles de orixinar riscos por combustións espontáneas ou explosións determinantes de incendios e proxección de materiais que podan ser orixinados voluntaria o involuntariamente, e outras causas análogas que impliquen risco para persoas e bens de toda clase, non evitables coas pertinentes medidas correctoras. CATEGORÍA C: INDUSTRIAS LIXEIRAS QUE REQUIREN EDIFICIO EXCLUSIVO Inclúense nesta categoría as industrias que, sendo compatibles coas zoas residenciais e tolerables en horario diúrno, necesitan situarse en edificio independente por resultar incomodas para a veciñanza, e que de xerar molestias sexan corrixibles aplicando as medidas correctoras necesarias. Pertencen a esta categoría, ademais das anteriores, as relacionadas coa conxelación, elaboración, fabricación, conservación e envasado de produtos de procedencia animal, elaboración de fariñas ou derivados, fabricación de cerámica ou similar, manipulación de pedra, fabricación de ferramentas, almacéns de construción, e outras actividades similares. Resultan incompatibles as actividades con molestias non evitables coas pertinentes medidas correctoras. O nivel máximo admisible de ruído nesta Categoría é de 70 dBA. CATEGORÍA D: INDUSTRIAS MEDIAS OU PESADAS E ALMACÉNS EN ZONIFICACIÓN INDUSTRIAL Son aquelas que polas súas extremas características de molestia e/ou de perigo ou por calquera outra derivada da aplicación da Lei 1/1995, de 2 de xaneiro, de protección ambiental de Galicia e do Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental deben estar lonxe das áreas urbanas. Pertencen a esta categoría as actividades incompatibles coas zonas residenciais e con calquera outro uso que non sexa industrial. Comprende á mediana e gran industria en xeral. Non se establecen limitacións de superficie nin potencia. Limitacións da industria segundo as categorías No seguinte cadro, fíxanse os límites máximos de potencia eléctrica cada categoría en relación á súa situación. No referente aos niveles de ruído, en tódolos casos atenderase ao contemplado na Lei 7/1997, do 11 de agosto de Protección conta a Contaminación Acústica, o Decreto 320/2002, de 7 de novembro polo que se aproba o Regulamento que establece as ordenanzas tipo sobre protección contra a contaminación acústica, Lei 37/2003, de 17 de novembro, do ruído e o Código Técnico da Edificación (CTE). achegando co proxecto técnico un estudio acústico conforme ao indicado no regulamento. O concello reservase o dereito de solicitar ao peticionario a presentación dun certificado de illamento acústico e de emisión de ruídos emitido por unha empresa homologada pola consellería pertinente. Consideracións de incidencia ambiental Antes do outorgamento da correspondente licenza de actividade é preciso proceder ao procedemento de avaliación de incidencia ambiental que ten por obxecto a emisión do ditame de incidencia ambiental de conformidade coa Lei 9/2013, de 19 de decembre, do emprendimento e da competitividade económica de Galicia. Calquera actividade que deba someterse ao procedemento de avaliación de incidencia ambiental en virtude da lexislación sectorial de aplicación, deberá situarse obrigatoriamente nos polígonos industriais, nas zonas de uso global industrial. Condicións da industria en xeral Corresponde ao Concello a facultade de concesión de licenzas de apertura, actividade e posta en funcionamento de calquera clase de industria así como a comprobación e vixilancia do cumprimento da normativa vixente. Estarán sometidos o procedemento de avaliación de incidencia ambiental os proxectos, obras e instalacións, así como o seu traslado ou modificación substancial, das actividades de titularidade pública ou privada, que figuran no anexo da Lei 9/2013, de 19 de decembre, do emprendimento e da competitividade económica de Galicia. Todas as instalacións industriais deben cumprir as disposicións nas normativas vixentes en materia de sanidade, accesibilidade, seguridade contra incendios, seguridade de utilización, seguridade e saúde, e demais disposicións xerais que lle sexan de aplicación. Así mesmo deben cumprir as normativas vixentes en edificación en canto a elementos estruturais e construtivos. A altura libre dos sotos ou semisotos nos que se desenvolva unha actividade industrial será como mínimo 2,50 m. Dotacións de aseos será a que se fixe na lexislación de Seguridade e Hixiene no Traballo. Accesibilidade: Os establecementos industriais que empreguen a máis de 50 traballadores se lles aplicará as disposicións sobre barreiras arquitectónicas dos edificios de uso público que se contemplan na Lei 8/1997, de 20 de agosto e os seu regulamento de desenvolvemento aprobado por RD 35/2000, do 28 de xaneiro. Illamento das construcións: Calquera local ou edificio destinado a este uso, dispoñerá do illamento conveniente de acordo coa normativa pertinente en todas as superficies de contacto con outros locais ou edificios contiguos de outros usos. Dimensións dos locais: As referencias ás superficies de produción ou almacenaxe, entenderanse como a suma da superficie útil de todos os locais destinados á actividade, quedando excluídas expresamente as superficies destinadas a oficinas, exposición de produtos, venta e aparcamento dos vehículos que non estean destinados ao transporte dos produtos. Dotación de aparcamento. De acordo co estipulado na ordenanza correspondente das presentes Normas. Toda actividade industrial, incluíndo a enclavada dentro dun edificio con uso característico residencial, cumprirá as normativas de protección contra incendios vixentes que lle sexan de aplicación: DB-SI Seguridade en caso de incendio, así como calquera outra de rango nacional ou autonómico que lle sexa de aplicación. Condicións das instalacións Todo local que se sitúe nun edificio con uso característico residencial, e que pola actividade a desenvolver necesite contar cun conduto de saída de fumes e gases, este será independente dos comúns do edificio e deberá cumprir coa CTE ou norma que a substitúa, e demais normativa que lle sexa de aplicación. A potencia eléctrica está determinada pola suma das potencias nominais dos receptores afectos á actividade, non computando potencia de iluminación, aire acondicionado, ventilación e similares. A efectos de recollida e eliminación de residuos será de aplicación a regulamentación de residuos industriais e perigosos vixentes en cada momento. Condicións dos talleres domésticos Deberán respectarse as condicións mínimas da vivenda á que estean anexos. Poderán situarse na propia vivenda, na planta baixa ou semisoto das vivendas familiares, sempre que se cumpran as condicións de adecuación do local á normativa de habitabilidade, contra incendios e demais que lle sexa de aplicación, ou en anexos ás vivendas, segundo as condicións que se impoñan nas ordenanzas específicas de cada clase de solo. USO DE SERVIZO TERCIARIO Definición É o que ten por finalidade a prestación de servizos ao público polas empresas, organismos ou particulares. Clases Distínguense as seguintes clases: 1. Hoteleiro e residencial comunitario 2. Comercial 3. Administrativo e de oficinas Uso Hoteleiro e residencial comunitario A. DEFINICIÓN E o que corresponde a edificios ou parte deles que se destinan a proporcionar aloxamento temporal ás persoas ou aloxamento estable que non se configure como núcleo familiar ou similar, polo que se consideran de uso público. Poden ser de carácter: - Hostaleiro: Hoteis, moteis, pensións, casas de turismo rural, paradores, etc. - Docente: Colexios maiores, residencias de estudantes ou profesores, internados, etc. - Asistencial: Residencias de anciáns ou de persoas dependentes, orfanatos, etc. - Relixioso: Conventos, comunidades relixiosas, etc. Inclúense neste uso os de carácter complementario ao servizo do principal, como cafeterías, restaurantes, salas de reunión, almacéns. Aparcadoiros e demais. B. CONDICIÓNS XERAIS - Cumpriranse as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. - Deberán cumprir en cada caso as disposicións da ordenanza zonal na que se sitúen. C. CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO HOTELEIRO Os establecementos hoteleiros, rexeranse polas disposicións que se conteñan no Decreto 57/2016, de 12 de maio, polo que establecese a ordenación dos establecementos hoteleiros ou norma de igual ou superior rango que o substitúa. Aparcamento: Dispoñerase unha praza de aparcamento por cada 100 m² construídos, e un mínimo dunha praza por habitación. Para a situación destas actividades en edificacións existentes, deberase acreditar debidamente a imposibilidade de dar cumprimento ás condicións anteriores, sen prexuízo da LOUG para áreas de desenvolvemento. D. CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO RESIDENCIAL COMUNITARIO Rexeranse pola lexislación específica que lle sexa de aplicación. As condicións de aplicación aos edificios ou locais destinados a residencia comunitaria son as mesmas que para as vivendas familiares cando a súa superficie total non rebase os 500 m². Se a superficie total supera os 500 m², seralles de aplicación as correspondentes ao uso de Hospedaxe. Os Centros de Benestar Social con internamento, rexeranse pola normativa da Consellería de Sanidade da Comunidade Autónoma de Galicia. Aparcamento: Dispoñerase polo menos unha praza de aparcamento por cada 100 m² construídos. Comercial A. DEFINICIÓN É o servizo terciario en edificios ou locais de uso público, destinado a poñer a disposición de consumidores e usuarios bens e servizos susceptibles de tráfico comercial, incluído o almacenamento destes. Comprende tamén os establecementos mixtos con industria non insalubre, nociva nin perigosa, que sexa compatible con outros usos, sempre que predomine a parte comercial e expositiva. B. CATEGORÍAS: A. Local comercial: A actividade desenvólvese na planta baixa de edificación con tolerancia de almacén en soto, coma establecemento de venta tradicional, ou sistema de autoservicio. B. Establecemento comercial: A actividade desenvólvese en plantas soto, baixa e primeira de edificio de outro uso, coa limitación de 2.500 m² de superficie máxima. C. Mercado, centro comercial ou grandes almacéns: A actividade desenvólvese nun edificio exclusivo polas súas condicións de accesibilidade e servizo. C. CONDICIÓNS DO COMERCIO: 1. No caso de que se localice nun edificio de vivendas deberá dispor de accesos, escaleiras e ascensores independentes.2. Dimensións: En ningún caso a superficie de venta será menor de 6 m², nin poderá servir de paso con ningunha vivenda.3. Aparcadoiros: Dispoñerase unha praza aparcamento por cada 65 m² de superficie comercial.4. Altura libre de pisos: En edificios de uso exclusivo será de tres metros como mínimo en todas as plantas. En edificios con outros usos, as que sinalasen as normas de aplicación na zona en que se encontren e nunca menor de 2,7 m.5. Os servizos sanitarios e as condicións de iluminación e ventilación, serán os que se determinen pola lexislación de seguridade e hixiene no traballo e outras disposicións que lle son de aplicación.6. Cumpriranse as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. Administrativo e de oficinas A. DEFINICIÓN É o uso terciario coa función de prestar servizos administrativos, técnicos, financeiros, de información ou outros, ben ás empresas ou aos particulares. B. CATEGORÍAS: A. Edificios de uso exclusivo para oficinas B. Oficinas profesionais en calquera piso dun edificio C. Oficinas profesionais asociadas a establecementos de uso industrial ou comercial D. Despachos profesionais afectos o usuario da vivenda C. CONDICIÓNS DAS OFICINAS.1. Os servizos hixiénicos e as condicións de iluminación e ventilación serán os que se determinen pola lexislación de seguridade e hixiene no traballo.2. Esixiranse as instalacións necesarias para garantir o veciñanza a supresión de vibracións, ruídos, molestias, etc.3. Aparcadoiros: Dispoñerase unha praza de aparcamento por cada 100 m² de superficie construída.4. Altura libre de pisos: En edificios de uso exclusivo será de 2,70 m como mínimo en todas as plantas. En edificios con outros usos, as que sinalaren as normas de aplicación na zona en que se encontren, cun mínimo de 2,50 m.5. Cumprirán as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. USO DE GARAXE APARCAMENTO E SERVIZOS DO AUTOMÓBIL Definicións Denomínase Garaxe-aparcadoiro a todo lugar destinado á estancia de vehículos de calquera clase. Considéranse incluídos, dentro desta definición, os servizos públicos de transporte, os lugares anexos de paso, espera ou estancia de vehículos, así como os depósitos para venta de coches e as estacións de servizo. Ós efectos das presentes Ordenanzas e sen prexuízo do establecido no Regulamento para Subministro e Venta de Carburantes e Combustibles Líquidos, enténdese por “Estación de Servizo” toda instalación construída ao amparo da oportuna concesión, que conteña aparatos para o subministro de carburantes e lubricantes, na que podan existir outros relacionados cos vehículos de motor. Considéranse “Talleres do Automóbil” os locais destinados á conservación e reparación do automóbil. Clasificación Divídense nas seguintes categorías: A. Garaxe - aparcamento anexo a vivenda familiar para utilización exclusiva dos usuarios da vivenda. B. Garaxe - aparcamento de uso colectivo en planta baixa, semisotos e sotos de edificio con outros usos. C. Garaxe - aparcamento en edificio exclusivo. D. Talleres do automóbil. E. Estacións de servizo. Esta categoría considérase de uso terciario, dado que está destinado a poñer a disposición do consumidor, un ben susceptible de tráfico comercial. Non obstante, as súas condicións particulares desenvólvense no uso garaxe-aparcadoiro, debido á estreita relación que ten co mesmo. F. Servizo público de transportes (viaxeiros e mercancías). Condicións Xerais 1. A instalación e uso de aparcadoiros e locais para o servizo do automóbil deberán axustarse ás prescricións das presentes Ordenanzas e demais disposicións sectoriais vixentes.2. O Concello poderá denegar a súa instalación en aquelas fincas que estean situadas en vías que, polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares así o aconsellen, salvo que se adopten as medidas correctoras oportunas mediante as condicións que cada caso requira. O feito de denegar a instalación de garaxe-aparcadoiro se fose obrigatoria, non relevará a aos propietarios de suplir estas instalacións en lugar e forma adecuados nun radio de 500 m.3. Para autorizar a explotación de este uso en categoría B como servizos de aparcamento ao público, deberanse garantir previamente a reserva de prazas esixidas pola intensidade de usos prevista para a parcela ou edificio.4. No caso de establecementos de planta baixa, semisoto ou soto, a altura libre mínima en calquera punto será de 2,20 m.5. Prazas de aparcamento: Enténdese por praza de aparcamento un espazo mínimo de 2,40 m por 4,75 m. Sinalarase no pavimento os emprazamentos e corredores de acceso dos vehículos, sinalización que figurará nos planos dos proxectos que se presenten ao solicitar a concesión das licenzas de construción, instalación, funcionamento e apertura. Condicións das instalacións 1. Desaugadoiro: Dispoñerán, para a súa acometida á rede de saneamento ou á xeral, dun sistema eficaz de decantación de graxas.2. Iluminación: A iluminación artificial realizarase só mediante lámpadas eléctricas, e as instalacións de enerxía e alumeado responderán ás disposicións vixentes sobre a materia. Cando se necesite utilizar outro tipo de iluminación, requirirase unha autorización especial do Concello.3. Calefacción: Os locais de calefacción e demais medios nos que se realice a combustión de sustancias dispoñerase de forma que en ningún momento haxa perigo de que as mesturas carburantes se inflamen, debendo estar totalmente illados e ventilados eficazmente.4. Ventilación: A ventilación natural ou forzada estará proxectada con suficiente amplitude para impedir a acumulación de vapores ou gases nocivos, en proporción superior ás cifras que sinala o Regulamento de Actividades Molestas, debendo cumprir ademais o establecido no REBT.5. Enténdese por ventilación natural aquela en que existe un metro cadrado de sección nos ocos ou condutos de aireación por cada 200 m² de superficie do local, e por ventilación forzada, a aquel conxunto de elementos que garantan un varrido completo dos locais cunha capacidade mínima de seis renovacións/hora e cuxas bocas de aspiración estean dispostas de forma que existan cando menos dúas bocas en proxección vertical sobre o solo por cada un dos cadros de 15 m. de lado en que idealmente poida ser dividido o local. O mando dos extractores situarase en local de fácil acceso. Accesos e viarios interiores 1. Os garaxes-aparcadoiros, os seus establecementos anexos e os locais do Servizo do automóbil dispoñerán en todos os seus accesos dun espazo de espera de 3 m de ancho e 5 m de fondo, como mínimo, con unha pendente inferior ao 5 %, no que non poderá desenvolverse ningunha actividade. O pavimento de dito espazo deberá axustarse á rasante da beirarrúa, sen alterar para nada o seu trazado. En consecuencia, nas rúas inclinadas formarase unha superficie regrada, tomando como liñas directrices a rasante, na aliñación oficial, e a horizontal, ao fondo dos cinco metros, a nivel co punto medio da primeira, e como xeratrices, rectas que se apoian en ambas e son perpendiculares á segunda. A porta do garaxe non pasará en ningún punto a aliñación oficial e terá unha altura mínima de 2 m. Nas rúas con pendente, dita altura medirase no punto máis desfavorable.2. Prohíbese o acceso directo rodado polas vías rápidas da rede arterial, excepto os de categorías A e B cando a parcela non poida ter acceso por outra vía.3. Os garaxes-aparcadoiros de menos de 600 m² poden utilizar como acceso o portal do inmoble cando sexa para uso exclusivo dos ocupantes do edificio.4. Os garaxes-aparcadoiros de 600 a 2.000 m² poderán dispoñer dun so acceso para vehículos, cun ancho mínimo libre de 3 m. O ancho mínimo dos viarios de acceso e de distribución interior será de 3 m.5. Nos garaxes-aparcadoiros de 2.000 a 6.000 m², a entrada e saída deberán ser independentes ou diferenciadas, cun ancho mínimo libre para cada dirección de 3 m, e deberán ter, ademais, outra peonil diferenciada cun ancho mínimo de 1 m. O ancho mínimo dos viarios de acceso será de 3 m e os de distribución interior de 5 m.6. Nos superiores a 6.000 m² deberán existir 2 accesos a rúa, con entrada e saída independente ou diferenciada en cada unha delas, de ancho mínimo libre de 3 m. Estes últimos disporán dun acceso para peóns. O ancho mínimo dos viarios de acceso será de 3 m e os de distribución interior de 5 m.7. As ramplas rectas non pasarán a pendente do 18%. As ramplas en curva non pasarán o 14%, medida pola liña media, e a súa anchura mínima será de 3 m, cun maior ancho nas curvas, e o seu radio de curvatura, medida tamén no eixe, será superior a 6 m.8. Poderá permitirse o emprego de aparatos elevadores de vehículos (montacoches). Cando o acceso sexa exclusivamente por este sistema, instalarase un por cada 20 prazas ou fracción.9. Os accesos situaranse a ser posible de tal forma que non se destrúa o arboredo existente. En consecuencia, procurarase emprazar os vaos preservando as gabias correspondentes. Aseos 1. Os garaxes-aparcadoiros de 2.000 a 6.000 m² dispoñerán de dous inodoros con lavabo.2. Os de mais de 6.000 m² dispoñerán dun inodoro con lavabo mais por cada 2.000 m² de exceso ou fracción.3. Cando exista mais dun servizo hixiénico instalarase con enteira independencia para señoras e cabaleiros. Construcións 1. Todos os elementos que constitúan a estrutura da edificación destinada a garaxe ou aparcamento, haberán de ser resistentes ao fogo, acordo a normativa vixente ao respecto, DB-SI y DB-SU.2. O recinto do garaxe-aparcadoiro deberá estar illado do resto da edificación ou fincas contiguas por muros e forxados, resistentes ao fogo e con illante acústico de acordo coa Ordenanza sobre ruídos, sen ocos directos de comunicación con patios ou locais destinados a outros usos.3. Poderá comunicarse o garaxe-aparcadoiro coa escaleira, ascensor, cuartos de caldeiras, salas de máquinas, cuartos, rocho ou outros servizos autorizados do inmoble cando estes teñan outro acceso e dispoñan dun vestíbulo adecuado de illamento, con portas de cerre automático, resistentes á temperatura e estancas ao fume cumprindo a normativa en vigor que o regule. Exceptúanse os situados debaixo de salas de espectáculos, os cales estarán totalmente illados, non permitindo ningunha comunicación interior co resto do inmoble, e calquera oco deste deberá estar a unha distancia ao menos de 4 m doutro do edificio ou dos lindeiros coas fincas contiguas.4. Nos espazos libres que se destinan a aparcadoiros de superficie non se autorizarán mais obras ou instalacións que as de pavimentación e procurarase que este uso sexa compatible co arborado.5. Só se permitirá nestes garaxes-aparcadoiros a estancia de vehículos e o lavado e engraxe con exclusión de calquera outra actividade.6. Nos espazos libres da edificación aberta e da illada, o garaxe-aparcadoiro, que deberá cumprir coas condicións sinaladas anteriormente, terá o nivel superior da capa de terra axardinada á mesma rasante que a do terreo circundante. Establecementos anexos aos garaxes-aparcadoiros 1. Os establecementos desta natureza cumprirán, ademais, as prescricións seguintes, segundo os casos.2. Instalación de engraxe e lavado: Permitiranse estas instalacións como anexas á garaxes-aparcadoiros coas condicións que sinalan as Normas Xerais e as Ordenanzas de cada Zona.3. Talleres: Como anexos aos garaxes-aparcadoiros autorízanse talleres de reparación de automóbiles coas condicións que sinalan as Normas Xerais e Ordenanzas de cada Zona. Deberán estar illados do garaxe por muros resistentes ao fogo e con porta protexida. Terán unha saída directa de socorro para os operarios.4. Carga de baterías: Permítense instalacións para a carga de baterías sempre que o local onde se efectúen estas operacións estea illado do resto do garaxe e con ventilación suficiente.5. Surtidores de gasolina: Prohíbese a instalación de aparatos surtidores no interior dos garaxes-aparcadoiros, agás nos edificios exclusivos para este uso. Prescricións de explotación 1. Queda prohibido fumar e facer lume en todo local de garaxe-aparcadoiro, nas estacións de servizo ou nos seus establecementos anexos, dentro da zona definida legalmente como perigosa. Visiblemente fixaranse, con carácter permanente, letreiros nos diferentes locais coa lenda “Non fumar”, “Perigo de incendio”. 2. Prohíbese o almacenamento de carburantes e combustibles líquidos fora dos depósitos dos coches e os correspondentes aos surtidores, sempre que o punto de inflamación de aqueles sexa inferior a 55ºC, e tamén neste caso, cando a súa capacidade sexa superior a 200 litros. No caso de instalacións de depósitos de combustibles para calefacción, situados en plantas de uso xenérico de garaxe-aparcadoiro, as mesmas situaranse en recinto independente delimitado con paredes separadoras resistentes ao fogo, con acceso independente mediante vestíbulo de independencia, e cumprindo todas as especificacións que ao respecto establece a Norma básica da edificación sobre protección contra incendios nos edificios.3. Non obstante o preceptuado no paragrafo anterior, poderá admitirse a garda de vehículos cun bidón de reposto de 15 litros de capacidade máxima.4. As beirarrúas, os pasos xerais e os aparcadoiros deberán sempre conservarse libres, sinalizándose debidamente para a súa fácil comprobación.5. Prohíbense as reparacións ruidosas, molestas, nocivas e perigosas, tales como o traballo de chapa, pintura e proba de motores, salvo nas zonas industriais e de almacéns.6. Queda prohibido todo almacenamento, incluso dentro dos vehículos, de material de calquera clase, combustible ou non, e realizar dentro destes locais operacións que non respondan estritamente ás necesarias de acceso e estancia dos vehículos.7. Prohíbese expresamente o cerre de prazas dentro dun garaxe-aparcadoiro Talleres do Automóbil (Categoría D) Ademais das condicións establecidas nas presentes Ordenanzas e disposicións legais vixentes que lle foran de aplicación, cumprirán as seguintes: 1. Non causarán molestias aos veciños e viandantes e axustaranse ao establecido nas Ordenanzas sobre Ruídos.2. local terá unha superficie mínima de 100 v e dispoñerá, dentro do mesmo, dunha praza de aparcamento por cada 50 m² de taller, cunha mínima de 2 prazas.3. Nos locais de servizo de lavado e engraxe que formen parte de edificios de vivendas, a potencia instalada non excederá de 25 CV. Nos restantes non excederá de 60 CV, e en edificios exclusivos para o uso do automóbil non existirá limitación.4. Os garaxes e talleres de reparacións de vehículos do transporte de viaxeiros e mercancías (autobuses e camións) só se permitirán en zonas industriais con Ordenanzas que autoricen a Categoría 6ª, no seu grupo correspondente, e coas condicións específicas destas. Estacións de Servizo (Categoría E) Nas bandas laterais do viario, nas localizacións adecuadas, poderase dispoñer, ademais das existentes, instalacións para o abastecemento de combustible dos vehículos automóbiles, talleres e actividades complementarias. Ademais das condicións establecidas nas presentes Ordenanzas e instrucións técnicas legais vixentes que lle foran de aplicación, cumprirán as seguintes: 1. Dispoñerán de aparcadoiros en número suficiente para non entorpecer o tránsito, cun mínimo de 2 prazas por surtidor.2. Os talleres do automóbil anexos non poderán ter unha superficie superior a 100 m² e dispoñerán dunha praza de aparcamento por cada 25 m² do taller. Si se estableceran servizos de lavado e engraxe, deberán instalarse coas condicións sinaladas nas disposicións legais vixentes.3. Non causarán molestias a aos veciños e viandantes e axustaranse ao establecido nas Ordenanzas sobre Ruídos.4. En caso de dispoñer de trens de lavado, deberanse prevelas medidas correctoras necesarias para non producir prexuízos a terceiros en ao medio ambiente. Servizo público de transporte (Viaxeiros e mercancías, Categoría F) Corresponde este epígrafe aos seguintes grupos: 1. Estacións para o servizo publico de transportes de mercancías.2. Estacións para o servizo público de transportes de viaxeiros. Ademais das condicións establecidas nas presentes Ordenanzas e disposicións legais vixentes que lle foran de aplicación, cumprirán as seguintes: 1. Non causarán molestias aos veciños e viandantes e axustaranse ao establecido na Ordenanza sobre Ruídos; 2. No grupo 1 dispoñerán dunha praza de aparcamento por cada 150 m², en forma que se reserven espazos expresamente habilitados para as operacións de carga e descarga de mercancías no interior dos locais.3. No grupo 2, o seu emprazamento virá determinado nos planeamentos correspondentes e rexeranse, ademais, pola regulamentación específica do Ministerio de Obras Públicas. Depósitos de vehículos usados Almacenamento de vehículos usados, tanto para a súa venta como para o seu despece, unicamente poderá ser permitido nos emprazamentos que expresamente autorice o Concello. Cumprirán as condicións de seguridade que sinalan as disposicións vixentes e deberán estar cercados en todo o seu perímetro por muros de fábrica de suficiente altura, ou por especies vexetais que impidan o paso e a vista dos vehículos desde o exterior. Condicións para a apertura e posta en servizo Independentemente da licenza de construción, que poderá estar englobada dentro da licenza da edificación na que se integren, a apertura e posta en servizo de todas as categorías, excepto a 1ª (garaxe-aparcadoiro anexo a vivenda familiar) será tramitada conxuntamente coa solicitude de vao municipal, acompañándose proxecto técnico redactado por técnico competente, que reflicta a distribución e instalacións das que se compón, xunto co cálculo xustificativo do seu dimensionado de acordo con estas ordenanzas e de toda a Normativa legal que sexa de aplicación en cada caso. Faise constar expresamente, a obrigatoriedade de dar exacto cumprimento ao Código Técnico da Edificación, no relativo ás esixencias básicas de seguridade en caso de incendio, cumprindo especialmente co establecido, tanto nos proxectos de edificación como nos de apertura, nos documentos básicos seguintes: - DB-SI Seguridade en caso de Incendio - DB-SU Seguridade de Utilización Instalacións existentes O Concello poderá instar aos propietarios, sexan persoas físicas, xurídicas ou comunidades de propietarios, para que soliciten licenza de apertura e o vao municipal correspondente, así como a adaptación das instalacións á normativa vixente, sempre que isto sexa posible, e en todos os casos, no referente a seguridade. USO DE ESPECTÁCULOS E ACTIVIDADES RECREATIVAS Definición É o correspondente aos locais de espectáculos públicos, actividades recreativas e establecementos de uso público relacionados no anexo do Decreto da Comunidade Autónoma de Galicia 292/2004, do 18 de novembro, polo que se aproba el Catálogo de espectáculos públicos e actividades recreativas da Comunidade Autónoma de Galicia. Clasificación Considéranse as clases determinadas no catalogo anexo ao Decreto 292/2004 de 18 de novembro. Condicións xerais Cumpriranse as disposicións establecidas polo Real Decreto 337/2014, do 9 de maio, polo que se aproban o Regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade en instalacións eléctricas de alta tensión e as súas Instrucións Técnicas Complementarias ITC – RAT 01 a 23, e as que polo uso resulten de aplicación. Aplicaranse as determinacións das normativas vixentes en materias de accesibilidade, seguridade contra incendios, seguridade de utilización, illamento acústico, e demais disposicións xerais que lle sexan de aplicación CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DOTACIONAL Definición É o que ten por finalidade o equipamento, docente, sanitario, asistencial, deportivo, socio cultural, servizos funerarios e cemiterios e demais servizos que se poidan ofrecer á poboación, así como os lugares de esparexemento e recreo como espazos libres. Clasificación - Equipamentos - Espazos libres e zonas verdes Aplicación As condicións que se sinalan para as dotacións serán de aplicación nas parcelas que o planeamento destina para iso, e que a tales efectos se sinalan na documentación gráfica ou escrita do presente IOP. Compatibilidade de usos Nas parcelas cualificadas para usos dotacionais, ademais do uso predominante, poderase dispoñer calquera outro dotacional que coadxuve aos fins dotacionais previstos, con limitación no uso residencial, que soamente poderá dispoñer dunha vivenda destinada a quen custodie a instalación ou residencia comunitaria. EQUIPAMENTOS Equipamento As distintas categorías, en función das prestacións sociais a satisfacer, establécense no Capítulo IV do Título III das presentes normas. Procurarase manter a tipoloxía e imaxe das edificacións existentes no entorno. Mentres non sexan executados os terreos destinados por este IOP a equipamentos, os mesmos deberán destinarse ao uso de Espazo Libre e Zona Verde cas condicións reguladas na seguinte sección. Condicións dos equipamentos en xeral Edificabilidade: 1 m²/m², ou no seu caso, a edificabilidade adecuada para o desenvolvemento do programa. No obstante, en cada caso, e ao criterio do Concello, poderá variarse este valor para adecuarse ao uso previsto. A composición e a ordenación en planta será libre, procurando a súa integración coas edificacións do entorno e respectando os recuamentos aos lindeiros, si estes son necesarios por proxecto. Atenderase ás especificacións derivadas do uso, establecidas na normativa vixente ao respecto. Equipamento de servizos funerarios e cemiterios Os servizos funerarios correspóndese cos edificios e locais destinados á actividade principal relacionada co velorio, tratamento, conservación, estudo e depósito temporal de cadáveres e restos humanos. Os servizos funerarios están encamiñados a dar apoio aos familiares dos falecidos antes e durante o enterro ou cremación e á realización dos actos propios das honras fúnebres dos defuntos. Inclúese dentro deste uso os seguintes actos: - Recollida e traslado de cadáveres e restos. - Enferetrado, acondicionamento sanitario e estético de cadáveres, amortallado e vestido. - Subministro de féretros, cadaleitos, arcas e furnas, hábitos ou mortallas, flores e coroas, e calquera outro elemento propio do servizo funerario. - Servizo de coches fúnebres e organización do acto social do velorio e do enterro. - Servizo de preparación de túmulos, cámaras mortuorias, enloitamentos e ornatos fúnebres en domicilios privados. - Trámites e dilixencias para verificacións médicas, particulares e oficiais, dos cadáveres e para rexistros e autorizacións pertinentes para sepulturas, traslados ou calquera outra documentación relativa ao falecemento, inhumación ou cremación. - Outros actos e dilixencias de prestación directa ou por axencia, que sexan propios do servizo funerario, ben sexa por costume ou tradición cidadá, ben sexa por novas esixencias normativas ou evolución dos hábitos sociais e relixiosos. Autorízanse como usos complementarios, limitados ao uso conxunto, os seguintes: - Comercial (cafetería, venda de flores, etc.) - Oficinas - Salas de reunión (incluíndo a posibilidade dunha estancia, a modo de pequena capela, para oficios relixiosos). - Dependencias para descanso dos usuarios, sen superar a superficie destinada a fogares funerarios. - Vivenda vinculada á propiedade ou emprego de persoal, en distinto andar do uso principal e sen superar o número de fogares funerarios. Categorías A. Velorios. Son os locais ou edificios destinados á exposición e vela dos cadáveres previos ao seu traslado ao lugar de enterramento ou cremación, que contan coa oportuna autorización sanitaria e demais requisitos regulamentarios. Poderanse situar en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de uso sanitario e asistencial exclusivo. B. Tanatorios. Son os locais ou edificios habilitados como lugares de etapa do cadáver entre o lugar de falecemento e o de inhumación ou cremación, debidamente acondicionados para a realización das prácticas de preparación (tanatoestética e tanatopraxia), exposición e vela de cadáveres. Poderán situarse en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de uso sanitario e asistencia exclusivo. C. Crematorios. Son os locais destinados á redución a cinzas inertes dos cadáveres e restos humanos. Deberanse situar en conxunto con locais ou edificios da categoría B (tanatorios) ou de uso sanitario asistencial. D. Depósitos de cadáveres. Son locais destinados ao mantemento e conservación de cadáveres e restos humanos, para o seu posterior estudo, análise, ou destrución. Deberanse situar en conxunto cos locais ou edificios indicados nas categorías anteriores ou en edificios de uso sanitario asistencial. Condicións particulares Tanto os servizos funerarios como os cemiterios cumprirán a normativa sectorial que lle sexa de aplicación, polo que rexerase fundamentalmente polo Decreto 151/2014, de 20 de novembro, de sanidade mortuoria de Galicia. ESPAZOS LIBRES Aplicación As condicións que se sinalan para os espazos libres e zonas verdes serán de aplicación aos terreos que o planeamento destine a tales fins. Serán tamén de aplicación nos terreos que, aínda sen telo expresamente previsto no planeamento, se destinen a tal fin por estar habilitados en aplicación desta normativa. Compoñentes para o deseño dos espazos libres e zonas verdes Os compoñentes básicos dos parques e xardíns son os seguintes: - Xogos infantís: formados por elementos de mobiliario e áreas de area. - Xogos de preadolescentes: formados por mobiliario, áreas de xogos non estandarizados, áreas de area e láminas de auga. - Xogos libres: campos de xogos ao aire libre tales coma petanca, bolos, etc. - Áreas de deporte non regrado, para o exercicio informal de deportes, sen requirimentos dimensionais regulamentados. - Áreas de plantación e axardinamento. - Illas de estancia, lugares acondicionados para o repouso e lecer. - Zonas de defensa ambiental, mediante arboredo e axardinamento para a protección de ruídos e a retención de partículas contaminantes. Definición e clases Comprende os terreos destinados á salubridade, repouso e esparcemento da poboación, ou a algún dos usos que se detallan nas clases que se distinguen a continuación: ZONAS VERDES parque e xardín urbano Manterán a primacía da zona arborada sobre a urbanizada. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. Ditos espazos contan cunha superficie de mais de 1.500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 30 metros de diámetro mínimo e contaran coa seguintes elementos: - Os parques urbanos, manterán unha primacía da zona vexetal extensiva sobre a acondicionada mediante urbanización. Poderán formarse pola combinación de calquera dos compoñentes e elementos de deseño dos espazos libres, sen perde-lo carácter de zonas de ocio, repouso e mellora da salubridade e calidade ambiental. - Poderá dispoñerse edificación, só para usos de ocio, deporte e cultura, cunha ocupación máxima do 5% da súa superficie e altura cunha (1) planta e 3,5 m de cornixa. No entanto, poderase superar o límite da altura para instalacións que polas súas características intrínseca así o requiran - Os parques de superficie superior a tres (3) hectáreas contarán cos seguintes elementos: xogos infantís, xogos de preadolescentes, xogos libres, canles e fontes ornamentais. zonas verdes e xardíns Ámbito formado polos espazos libres axardinados urbanizados. Deseñaranse dando prioridade aos elementos ornamentais e ás áreas adecuadas para a estancia das persoas. Non se autoriza ningunha edificación Presentan unha superficie entre 500 e 1.000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. parque natural Os parques naturais e forestais preverán a utilización para fins recreativos de carácter campestre e práctica deportiva non regulada, vencellada aos espazos naturais catalogados. Ditos espazos contan cunha superficie de mais de 2.000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e contaran coa seguintes elementos: Non poderán edificarse para ningunha actividade que non estea vinculada ao uso recreativo ou para dar acollida a actividades culturais, deportiva e de investigación. Acondicionaranse mantendo as características de natureza fundamentalmente forestal, máis axeitadas ao contorno natural. OUTROS ESPAZOS LIBRES PÚBLICOS: parque deportivo Espazo destinado ao exercicio do deporte ao aire libre. As instalacións deportivas dispoñeranse preferentemente ao aire libre. No entanto, poderán dispoñerse en edificación cerrada coa limitación do 5% de ocupación da superficie do parque deportivo e unha edificabilidade de 0,07 m²/m² de superficie. Ao menos o 20% da superficie do parque deportivo, deberá quedar libre de instalación, debendo axardinarse cos criterios sinalados para os parques e xardíns. Ditas zonas presentan unha superficie de ata 800 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. Contará con superficies axardinadas illadas e arboredo de defensa, mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Sempre que a súa disposición sexa posible instalaranse puntos de auga ornamentais, áreas de deporte non regrado e superficie pavimentada para xogos de rodas. areas de xogo infantil Son aquelas que presentan unha superficie de ata 200 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 12 metros de diámetro mínimo debendo equiparse con elementos adecuados á súa función. Dispoñerán de xogos infantís, de preadolescentes, con zonas de area e auga ornamental. Contará con superficies axardinadas illadas e arboredo de defensa, mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Sempre que a súa disposición sexa posible instalaranse puntos de auga ornamentais, áreas para xogos e ocio pasivo, superficie pavimentada para xogos de rodas, e plano de area drenada. área de ocio expansión e recreo Espazos con acondicionamento vexetal para a defensa ambiental, o repouso dos peóns e o acompañamento do viario. Deseñaranse tendo en conta a función urbana que deben cumprir. En aquelas cuxa función sexa de acompañamento do viario, a alteración da posición relativa á contía entre a calzada e a área axardinada que represente unha mellora para a circulación, entenderase que non modifica o Planeamento. Presentan unha superficie de ata 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 15 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. Contará con mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. áreas peonís e aparcadoiros Comprende aqueles terreos libres de edificación, de titularidade e dominio público en superficie, e de uso público ou privado no subsolo, para a situación de aparcadoiros ou áreas peonís. A superficie destes terreos deberá quedar libre de edificación podendo destinarse a aparcamento público ou recorridos peonís. Presentan unha superficie superior a 1000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo Contará con mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Acceso aos edificios desde os parques e xardíns Poderase acceder aos edificios desde os espazos libres, para iso cóntanse cunha franxa pavimentada inmediata cunha anchura mínima de tres metros que facilite o acceso das persoas e de vehículos de servizo. Instalacións de centros de transformación en vías, xardíns e espazos libres públicos Permítese situar cuartos de instalacións destinados a albergar centros de transformación de enerxía eléctrica en espazos públicos, sempre que a súa situación sexa soterrada, non sexa incompatible con outras instalacións, cumpra as condicións de seguridade que a normativa de aplicación estableza e se dispoña correctamente para permitir as labores de mantemento e non interfira no uso do Espazo onde se localice. CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DAS INFRAESTRUTURAS Servizos de infraestruturas Tales como subministro de auga, saneamento, transporte de enerxía, comunicación e similares. Execución dos servizos de infraestruturas: 1. O Concello establecerá para cada clase de infraestrutura, as disposicións específicas que regulen as súas condicións.2. Calquera proxecto que se redacte para o desenvolvemento dos servizos de infraestruturas, deberá ser elaborado en coordinación coas institucións xestoras ou compañías subministradoras dos servizos.3. Para a execución dos servizos de infraestruturas, poderase expropiar o dominio, ou establecer sobre os terreos afectados algunha servidume das previstas no dereito privado ou administrativo. A estes efectos as determinacións do IOP referidas a instalacións de infraestrutura, levan implícitas a declaración de utilidade pública das obras e a necesidade de ocupación dos terreos e instalacións correspondentes.4. O Concello poderá establecer as limitacións que considere oportunas, mediante a ordenanza correspondente. Trátase en todo momento de reducir o impacto ambiental ou a diminución das condicións de salubridade do medio. Condicións específicas das infraestruturas para o transporte de enerxía Estas condicións regulan o transporte de enerxía eléctrica, que comprende os tendidos de liñas e as súas estruturas de soporte, e aquelas nas que se leva a cabo o cambio de tensión da enerxía transportada. En calquera clase de solo, toda instalación de nova planta, salvo de carácter provisional, tanto de transporte de alta tensión como de transformación, deberá implantarse nos lugares adecuados, previa tramitación no Concello da correspondente solicitude. No solo de núcleo rural non se poderá facer instalación ningunha de alta tensión aérea fora das existentes. Os proxectos de urbanización que traten das obras para o abastecemento de enerxía eléctrica contemplarán as modificacións da rede necesarias para que as condicións da área sexan as correspondentes ao solo urbano. A execución das obras acompañarase no tempo coas do resto da urbanización. No solo urbano, salvo xustificación en contrario sobre a súa improcedencia, todas as instalacións de abastecemento de enerxía serán subterráneas. A execución das obras necesarias poderá ser esixida polo Concello cando estean executadas as que definen aliñacións e rasantes ou se fixeran simultaneamente. Excepcionalmente nas áreas de uso industrial, poderán autorizarse, despois de xustificación pormenorizada, tendidos aéreos, debendo, en todo caso, discorrer estes polos trazados que se sinalaren polo Concello. Cando sexa necesario dispoñer subestacións no centro de gravidade das cargas, dispoñeranse baixo cuberto nun edificio debidamente protexido e illado, salvo que se dispuxeran en terreos destinados a tal fin ou cumprisen as instrucións de seguridade que se sinalaren. Os centros de transformación que deban situarse en edificios de vivendas deberán cumprir o especificado nas Ordenanza Municipais sobre contaminación acústica, non podéndose colocar en lugares lindeiros coas vivendas. Excepcionalmente poderase autorizar a colocación de centros de transformación exteriores e en construción independente, sempre que así o estime o Concello polas especiais condicións de situación ou imposibilidade manifesta da súa situación noutro lugar. A limitación de lindeiro coas vivendas dos centros de transformación, refírese a súa calidade de arrimado, podendo situarse na planta baixa da edificación, sempre que se garanta un illamento acústico mínimo do forxado lindeiro coa vivenda de 65 dBA, non produción de vibracións e recuberto de material que amorteza sensiblemente a transmisión de ondas electromagnéticas de maneira que resulte inocuo. Torres de telefonía móbil Deben atender as regras que se deriven da normativa específica de aplicación, concretamente á Ordenanza Municipal para a instalación e funcionamento de instalacións de telefonía móbil e outros servizos e equipos de telecomunicacións e de difusión no termo municipal de Abegondo. Non obstante, precisarán para a súa instalación a autorización previa do Ministerio de Industria, Comercio e Turismo. CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO AGROPECUARIO Definición É o que serve para proporcionar apoio ás explotacións agrícolas e pecuarias propias do medio rural. Clasificación Distínguense as seguintes categorías: A. APOIO A EXPLOTACIÓNS AGRÍCOLAS: - Galpóns para apeiros de labranza e alpendres, cunha superficie que non poderá superar os 40 m². - Almacéns agrícolas, con superficie maior de 40 m². - Invernadoiros - Viveiros - Hórreos B. APOIO A EXPLOTACIÓNS PECUARIAS: - Instalacións de gandería extensiva e intensiva. - Cortes - Granxas - Currais domésticos - Instalacións dedicadas á apicultura, helicultura e outras similares - Instalacións de acuicultura C. APOIO A EXPLOTACIÓNS FORESTAIS. - Serradoiros - Instalacións madeireiras Condicións xerais Toda actividade de uso agropecuario e forestal, cumprirá as normativas de rango nacional, autonómico ou provincial que lle sexan de aplicación. Garantirase o abastecemento de auga, a evacuación e tratamento das augas residuais, o subministro de enerxía eléctrica, e a recollida, tratamento, eliminación e depuración de toda clase de residuos, especialmente nos producidos polo gando, que deberá solucionarse na propia explotación mediante sistemas legalmente aceptados, prohibíndose a expulsión de efluentes a camiños e canais públicos ou redes de sumidoiro. Condicións de edificación Toda edificación de uso agropecuario e as súas construcións auxiliares que non excedan de 100 m² se considerará permitida e requirirá de licenza municipal. Cando supere esta superficie, se requirirá informe favorable dos organismos sectoriais correspondentes, previa concesión da licenza polo Concello, con independencia das autorizacións e trámites que procedan en aplicación da lexislación que regula a avaliación de incidencia ambiental e da lexislación urbanística correspondente. Condicións de edificación dos viveiros Os viveiros comerciais que requiran construcións auxiliares para a garda e administración de produtos relacionados co uso agropecuario, deberán cumprir as seguintes condicións: 1. Parcela mínima: 4.000 m² 2. Ocupación máxima: 5% 3. Altura: 1 planta, 4 m 4. Aparcadoiros para empregados e visitantes, resolveranse na mesma parcela.5. Permitiranse excepcionalmente en parcelas menores sempre que non superen os 100 m² en planta e 3,5 m de altura. Condicións de posición e implantación das edificacións Os edificios situaranse dentro da parcela, adaptándose no posible ao terreo e ao lugar mais apropiado para conseguir a maior redución do impacto visual e a menor alteración da topografía do terreo. As aliñacións das construcións ás lindes da parcela haberán de garantir a condición de illamento e, en ningún caso, poderán ser inferiores a 5 m. No obstante, cumpriranse as condicións de edificación das presentes normas para cada tipo de solo. Condicións particulares do uso gandeiro intensivo O uso gandeiro intensivo ou industrializado é toda estabulación gandeira onde os recursos alimenticios non proveñan directamente da explotación nun 50% como mínimo. As distancias a vivendas, núcleos, vías de comunicación e outros deberán respectar o establecido na lexislación sectorial especifica. A autorización da implantación e construción dunha gandería de este tipo queda supeditada a garantir o illamento da explotación e a prohibición de contaminación do solo e das augas. Ademais do cumprimento da regulación específica e lexislación sectorial que lles sexa de aplicación, as explotacións gandeiras quedan suxeitas as determinacións establecidas na Sección 4ª, Capitulo III, Titulo 1 da LOUG A petición de autorización acompañarase dun estudo da situación actual da zona de implantación a escala mínima 1/1.000, acompañado dun estudio de impacto paisaxístico das instalacións, os efectos ambientais dos vertidos, sanidades das augas, etc. Condicións particulares do uso piscícola Seralle de aplicación as presentes determinacións para as piscifactorías, cetarias e demais instalacións de acuicultura. A instalación de piscifactorías estará sometida a autorización previa dos organismos competentes, e a súa localización virá condicionada polas proteccións dos valores naturais das ribeiras e da paisaxe costeira. A petición de autorización acompañarase dun estudo da situación actual da zona de implantación a escala mínima 1/1.000, onde se debe sinalar as canles naturais, canalizacións de augas, tomas de auga, etc., acompañado dun estudio de impacto paisaxístico das instalacións, os efectos ambientais dos vertidos, sanidades das augas, etc. USOS EXTRACTIVOS Actividades extractivas Considéranse actividades extractivas, as relativas á explotación mineira, incluídas canteiras, a extracción de terras ou áridos, así como os seus establecementos de beneficio e actividades complementarias de primeira transformación, almacenamento e envasado de produtos do sector primario, sempre que garden relación directa coa natureza, extensión e destino do predio ou explotación do recurso natural. A regulación destas actividades establécese na regulación dos usos en solo rústico da LSG, e pola lei 3/2008 do 23 de maio da minería de Galicia. No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as explotacións extractivas deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. CONDICIÓNS XERAIS DA EDIFICACIÓN E DAS INFRAESTRUTURAS DETERMINACIÓNS XERAIS Definición As determinacións xerais son as condicións as que ten que suxeitarse a edificación polas súas propias características e pola súa relación co entorno. Clases de condicións 1. As edificacións e servizos cumprirá as condicións que se detallan nos capítulos seguintes, referentes aos seguintes aspectos: - Condicións de parcela edificable - Condición de posición e ocupación dos edificios na parcela - Condicións de volume - Condicións xerais de calidade, seguridade, accesibilidade e calidade - Condicións das instalacións das edificacións - Condicións xerais das urbanizacións e servizos urbanos - Condicións do espazo exterior de calidade das vivendas - Condicións estéticas 2. As condicións xerais da edificación e das súas relacións co entorno serán de aplicación na forma que se regula no presente Título; agás indicación en contra nas condicións dos usos, na regulación particular da norma zonal de aplicación.3. A edificación deberá satisfacer, ademais as condicións contidas no Título V, segundo o uso a que se destine o edificio ou os locais; agás indicación en contra da norma zonal de aplicación.4. Toda edificacións deberán cumprir a súa lexislación en vigor en canto as condicións de edificación segundo os seus usos, especialmente o Decreto 29/2010, de 4 de marzo, polo que se aproban as normas de habitabilidade de vivendas de Galicia. CONDICIÓNS DE PARCELA EDIFICABLE Definición.1 Son as condicións que debe cumprir unha parcela para ser considerada como edificable, entendendo como parcela a superficie real de terreo deslindada como unidade independente e identificada polos seus lindeiros e a súa superficie. Quedan exceptuadas das prescricións de superficie, e de fachada ou fronte mínimo as parcelas que se atopen nunha destas situacións: - Que estivese e estea edificada na data na que adquira firmeza a aprobación definitiva do IOP, e non proceda de segregacións posteriores á mesma. - Que as parcelas lindeiras sexan dominios públicos ou estean con edificacións non provisionais con anterioridade á data na que adquira firmeza a aprobación definitiva do IOP, e non proceda de segregacións posteriores a mesma, cumprindo cos restantes parámetros e condicións de edificacións definidos na súa ordenanza de edificación. - As parcelas existentes con superficie inferior á indicada nas ordenanzas e coa imposibilidade de ampliación asúmense polo IOP sempre e cando sobre elas poda efectuarse un programa de vivenda de 50 m 2 de superficie útil que cumpra as condicións de habitabilidade do Decreto 29/2010.2 Son de aplicación nas obras de nova edificación excepto nas de reconstrución e regúlanse no réxime correspondente ao uso a que se destina, na norma zonal de aplicación.3 A definición de parcela edificable recóllese no artigo de conceptos urbanísticos utilizados nestas normas. presente normativa.4 As parcelas existentes con superficie inferior á indicada nas ordenanzas e coa imposibilidade de ampliación de acordo aos parámetros do punto 1, asúmense polo IOP, sen posible futura segregación ou división, sempre que sobre elas poda efectuarse un programa de vivenda de 50 m 2 de superficie útil e que cumpra as condicións de habitabilidade do Decreto 29/2010.5 Prohíbese efectuar segregacións como consecuencia das cales resulten parcelas de superficie inferior á mínima fixada en cada zona. Aliñacións Son as liñas oficiais que se fixan como tais nos planos de ordenación do IOP ou nos do planeamento subordinado que o desenvolva, e fixan o limite da parcela edificable cos espazos públicos, como vías, rúas, prazas, etc. Márcase a maiores, a aliñación dos espazos libres e equipamentos como límite das parcelas de dotacións co sistema viario. En caso de existencia de incongruencias entre a cota representada na planimetría, a aliñación e a realidade física, os servizos técnicos municipais efectuarán as aclaracións oportunas sen necesidade de modificacións do Plan. Non obstante, en caso de discordancia entre a posición das edificacións na planimetría e a realidade física, primará esta última sobre a primeira, de cara a aplicar o réxime de fora de ordenación. Soar De acordo co art.16 da LOUG, teñen a consideración de solares as superficies de solo urbano legalmente divididas e aptas para a edificación que reúnan os requisitos seguintes: - Dispor de acceso rodado por vía pública pavimentada e servizos urbanos de abastecemento de auga potable, evacuación de augas residuais e rede de saneamento, subministro de enerxía eléctrica e alumeado público. - Estar urbanizadas acordo coas aliñacións, rasantes e normas técnicas establecidas polo planeamento, se é o caso. CONDICIÓN DE POSICIÓN E OCUPACIÓN DOS EDIFICIOS NA PARCELA Definición Son as que determinan o emprazamento e ocupación das construcións dentro da parcela edificable, e defínense nas Normas zonais da presente normativa ou no planeamento de desenvolvemento. As definicións das condicións de posición e ocupación dos edificios nas parcelas, recóllense no Artigo 6 de conceptos urbanísticos utilizados por estas normas. Recuamentos É a anchura da franxa de terreo comprendida entre a liña de edificación, en planta baixa, e a aliñación, medida sobre unha recta perpendicular a esta. Pode darse como valor fixo, obrigado, ou como valor mínimo. Medirase na forma determinada para a separación a lindeiros. Cando os edificios teñan corpos de edificación de distintas alturas, a anterior condición deberá cumprirse para cada un deles. CONDICIÓNS DE VOLUME Definición Son aquelas que limitan a dimensión e a forma das edificacións. Concrétase na norma zonal de aplicación, nas normas do uso correspondente ou no planeamento de desenvolvemento, e son de aplicación a todo tipo de obras de nova edificación e todas aquelas que afecten os cambios de volume. Alturas mínimas de plantas A. PLANTAS DE SOTO Admítense con prohibición expresa de usos residenciais, tolerándose os usos de garaxe, rochos e almacéns ao servizo da actividade da planta baixa. En xeral, a altura libre mínima non será inferior a 2,20 m e, en particular, debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. B. PLANTA DE SEMISOTO En xeral, a altura mínima debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. Admítense con prohibición de usos residenciais. O seu teito non poderá disporse a altura superior a 1,00 m por encima da rasante de referencia. Salvo o disposto para garaxes, a súa altura libre de piso non será inferior a 2,25 m nin a altura de piso inferior a 2,50 m. C. PLANTA BAIXA En xeral, a altura libre mínima das plantas baixas será de 3,60 m, de solo rematado a teito, e, en particular, debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. D. PLANTA DE PISO En xeral, a altura libre mínima das plantas de piso será de 2,50 m, de solo rematado a teito, e, en particular, debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. Fondo máximo de plantas baixas e soto No caso específico de terreos en pendente e que a súa vez sexan lindeiros con outra parcela regulada por distinta ordenanza, e para evitar a visualización dos panos cegos traseiros, o fondo das plantas baixa e de soto será aquel no que o forxado de solo da planta baixa non pase 1,00 m de altura por riba da rasante natural posterior do terreo. Exceptuando o caso no que este fondo resultante sexa inferior aos fondo da planta baixa, onde si se permitirá aliñarse o mesmo en planta baixa e soto. fig.1 Fondos edificables en planta baixa e soto Volumetría dos corpos voados 1. Non se permite a construción de corpos voados nos frontes de edificación ás vías públicas con ancho menor de 10 m.2. En xeral, admítese un saínte que non pode superar a limitación de 1/12 do ancho da rúa, medido en perpendicular ao plano da edificación, admitíndose en todo caso un máximo 1,00 m, e coa limitación de non pasar en ningún caso, a vertical trazada polo bordillo da beirarrúa existente.3. Non se permiten corpos voados a patios interiores.4. A altura mínima dende a rasante de referencia ata a cara inferior do voo será de 3,60 metros.5. Nas plantas altas sobre plantas baixas en chafrán, poden formalizar a esquina en voo, cunha dimensión máxima en perpendicular ao plano do chafrán de 1,50 m, sempre a unha altura mínima de 3,60 m sobre a beirarrúa, e sen superar a vertical trazada polo bordillo da beirarrúa existe.6. Respectaranse as limitacións de luces e vistas establecidas no código civil.7. Para permitir iluminación natural e relación co exterior da edificación lindeira, deberá recuarse polo menos 1 m da edificación lindeira.8. Para o uso residencial respectaranse as condicións volumétricas establecidas no Decreto 29/2010 das Normas de habitabilidade de vivendas de Galicia ou Normas que as substitúan, e a maiores: A. EN ÁREAS DE DESENVOLVEMENTO 1. Non se poderá invadir o espazo exterior tanto público como privado, nas zonas que o prohibe o IOP, con ningún voo da edificación. - Exceptúanse, aqueles elementos construtivos e/ou espaciais lixeiros que, cun largo máximo de 80 cm e altura libre mínima sobre rasante de 4 m, se acaroen á fachada da edificación coa finalidade de mellorar a eficiencia enerxética da edificación, xa sexa por aforro enerxético ou como protección soar. - Cando se produza unha ocupación do espazo exterior deste tipo protexeranse as vistas laterais das edificacións lindeiros cunha distancia do dobre da súa ocupación. - Cando o tipo de ordenamento da edificación establecida polo planeamento urbanístico permita a utilización de recuamentos e voos na edificación dentro da parcela, é dicir, sen invadir o espazo público, estes deberán preservar o asollamento, iluminación natural e relación co espazo exterior das pezas vivideiras.2. Poderán deseñarse voos na edificación coas seguintes características: - Non poderán sobresaír máis de 1 m da fachada da edificación, debendo ter cuberta independente da xeral do edificio. - Para permitir iluminación natural e relación co exterior da edificación lindeiro, deberá recuarse polo menos 1,50 m da edificación lindeira. - Segundo as súas características destes poderán consistir en: Voos lixeiros e acristalados Galerías Terrazas sen cubrir Balcóns 3. O dimensionamento dos voos lixeiros e acristalados deberá ter en conta o CTE DB-HE 1, dada a súa influencia na calidade térmica das vivendas. B. AREAS CON ORDENACIÓN DETALLADA VIXENTE 1. Cando o tipo de ordenamento da edificación establecida polo planeamento urbanístico permita a utilización de recuamentos e voos na edificación, estes deberán preservar o asollamento, iluminación natural e relación co espazo exterior das pezas vivideiras das vivendas, podéndose deseñarse voos na edificación coas seguintes características: - Non poderán sobresaír máis de 1 m da fachada da edificación, debendo ter cuberta independente da xeral do edificio si conta con cuberta terraza. - Para permitir iluminación natural e relación co exterior da edificación lindeira, deberá recuarse polo menos 1,50 m da edificación veciña. - Segundo as súas características poderán consistir en: Voos lixeiros e acristalados Galerías Terrazas sen cubrir Balcóns - O dimensionamento dos voos lixeiros e acristalados deberá ter en conta o CTE DB-HE 1, dada a súa influencia na calidade térmica das vivendas. fig.2 Corpos voados Dimensións de aleiros e cornixas O saínte máximo dos aleiros e cornixas das cubertas será de 0,15 m, medidos dende cada un dos planos de cada fachada. Espazos baixo cuberta Nos espazos baixo cuberta, e ocultos baixo a mesma, poderán situarse rochos, instalacións de todo tipo, depósitos ou remates de caixas de escaleira. A maquinaria do ascensor se colocará no soto, en caso de non adecuarse ao espazo baixo cuberta. No uso residencial admítese o aproveitamento baixo cuberta sempre que se cumpran as condicións de habitabilidade definidas no Decreto 29/2010 das normas de habitabilidade de vivendas de Galicia ou normativa vixente. Construcións por riba da altura. Elementos de remate superior dos edificios Por encima da altura total do edificio incluída a formación de cuberta só se permitirán como elementos saíntes as antenas e chemineas de fumes o ventilación, así como os sistemas de captación de enerxía soar. En zonas industriais as chemineas, silos, depósitos elevados e demais elementos exentos, propios da actividade industrial. Formación de cuberta A composición de cuberta está definida da seguinte maneira: A. FORMACIÓN DE CUBERTA INCLINADA A formación de cuberta inclinada en edificación colectiva deberá seguir o seguinte esquema: fig.3 Formación de cuberta B. FORMACIÓN DE CUBERTA-TERRAZA Permítese a formación de Cuberta-Terraza en vivenda colectiva, dentro do volume máximo permitido para formación de cuberta definido no esquema seguinte: fig.4 Formación de Cuberta-Terraza, planta-alzado A: fronte mínimo de parcela fig.4 Formación de Cuberta-Terraza, sección Permítese a formación de cuberta-terraza na ordenanza 3 na condición de edificación aberta ou illada, non se permite na ordenanza 3 con condición de medianeira existente, non podendo garantir unha coherencia formal da mazá o cuarteirón. - Prohíbese a formación de petos opacos, de mais de 50 cm, sendo obrigatorio o remate en varanda (segundo as condicións da DBSU). - Dita varanda recuarase obrigatoriamente 35 cm da liña de cornixa e será continua ao longo da fachada. Ver figura 5. - A separación entre vivendas, deberase realizar obrigatoriamente con elementos lixeiros de altura máxima 1,50 m. Prohíbense muros opacos. - Permitiranse a formación de pérgolas. Condición de medianeira Realizase para evitar a aparición de paredes cegas de medianeira dentro da trama urbana, sen posible remate. Consiste en realizar un acordo expreso entre partes, no que se permite apegar as edificacións cunha serie de condicións: 4. Deberase garantir a construción da edificación apegada nun prazo máximo de tres anos 5. Deberanse resolver en continuidade formal das cubertas optando pola mesma solución xeométrica.6. Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ao das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista.7. acordo privado entre partes debera de ser presentado co proxecto no Concello.8. A petición do propietario e por motivo do parcelario, o Concello poderá eximir da obriga de apegar por ambas medianeiras, sempre que a profundidade de planta baixa sexa igual que en planta alta ou, en caso de ser esta maior, non se remate como terraza, téndose que dar tratamento de fachada con apertura de ocos a todo o fondo da edificación e co compromiso do colindante de rematar a súa medianeira tamén con tratamento de fachada. Espazos libres privados edificados Nas zonas libres de edificación, dentro das parcelas privadas, non se permitirá ningún tipo de elemento construído sobre rasante tales coma: depósitos, centros de transformación, almacéns, etc, nin a execución de ramplas de acceso a soto que non cumpran as condicións de aliñamento e separación a lindeiros sen consentimento expreso co lindeiro. Admitirase a urbanización nestas superficies de equipamentos deportivos privados para o uso das vivendas do edificio, respectando a separación a lindeiros correspondente, admitíndose construcións de planta baixa para servizos complementarios aos mesmos (aseos, salas de bombeo….), con dimensión inferior a 40 m 2 en planta baixa, cumprindo as condicións de separación a lindeiros e sen posibilidade de ser obxecto de explotación económica. Os elementos de acceso, iluminación e ventilación do soto, non se terán en conta para a ocupación do patio. As instalacións complementarias da edificación (paneis de enerxía solar, tanques, cubrición de piscinas.) situados nos espazos libres privados, non computarán edificabilidade en tanto non superen unha altura de 1,60 m e o 10% de ocupación sobre parcela neta, cumprindo os recuamentos establecidos en cada ordenanza. Non se permitira o uso de almacén en superficie (relacionada co uso da planta baixa). Os espazos libres privados debe cumprir cas condicións de espazo exterior de calidade definida polo IOP no presente título Patios Os patios regúlanse de acordo o anexo I. B.2 do Decreto 29/2010 da normativa de habitabilidade de Galicia ou normativa en vigor. Patios mancomunados Os patios de parcela e os espazos libres privados poderán mancomunarse, sendo necesario que exista acordo de mancomunidade con inscrición no Rexistro da Propiedade. Ascensores En materia de barreiras arquitectónicas se atenderá o disposto na Lei 8/ 1997, accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas e no Decreto 35/2000, regulamento de eliminación de barreiras. A disposición de ascensores no uso residencial se regula acordo o epígrafe II. B.3.4 do Decreto 29/2010 das Normas de habitabilidade de vivendas de Galicia. Elementos saíntes nas fachadas dos baixos As edificacións que configuren a súa fachada seguindo a aliñación oficial establecida no planeamento deberán suxeitarse as seguintes determinacións: Os zócalos, recercados, impostas e outros elementos semellantes, non poderán sobresaír respecto ao plano de fachada da aliñación exterior en máis de 0,05 m. Os escaparates, vitrinas, linteis e outros ornamentos situados sobre as portas ou ventás, así como os caños das baixantes de pluviais, os seus elementos de protección ou calquera outro tipo de decoración dos locais de planta baixa, non poderán presentar saíntes superiores a 0,15 m respecto á aliñación exterior. En beirarrúas de ancho inferior a 0,75 m, non se permite ningún tipo de saínte. Marquesiñas As edificacións nas que a liña de edificación veña definida pola aliñación da rúa, non se permite a construción de marquesiñas, agás no caso de que se incorporen ao proxecto de edificación de nova planta en consonancia coa totalidade da fachada. Neste caso a altura mínima libre dende a cara inferior da marquesiña ata a rasante da beirarrúa ou terreo será de 2,60 m e o seu saínte máximo será de 1,00 m non pudendo situarse ningún dos seus puntos extremos a menos de 1,00 m do borde da beirarrúa. Coa solicitude de licenza deberá, en calquera caso, presentarse fotografía ou perspectiva da marquesiña a fin de garantir que non prexudica ao ambiente urbano, as servizos públicos nin ao arborado. O canto das marquesiñas non excederá do 15% da altura libre sobre a rasante da beirarrúa ou terreo nin pasará en más de 0,10 m a cota do forxado de solo da primeira planta. Non poderán verter por goteo á vía pública. Soportais Poderán autorizarse soportais si resolven a súa continuidade, polo menos, en frontes de cuarteiróns completos. Poderán esixirse se o planeamento sinala a súa obriga, e observarán as seguintes condicións: - O solo de planta de rasante será privado e de uso público. - Marcarase a aliñación mediante os elementos de apoio da edificación, que deberá manter un ritmo constante, simple ou complexo. - Formarán unha banda de anchura uniforme de, polo menos, 2,5 m. de ancho, salvo indicación en contra. - A altura será a de a planta baixa correspondente salvo que quede incluída a entreplanta, en cuxo caso aumentará ata a altura desta. - O pavimento do espazo tratado con soportais terá a rasante coincidente coa da beirarrúa en tódolos puntos. - Non poderá pecharse, senón que terán as características propias dos espazos públicos do sistema vairio - Poderá concretarse as súas condicións compositivas mediante Estudio de Detalle, que abarque como mínimo un fronte de cuarteirón, ou no seu caso, o ámbito sinalado polo planeamento superior que se desenrole. Toldos Os toldos fixos ou móbiles estarán situados, en tódolos puntos da súa estrutura, polo menos a 2,30 m sobre a rasante da beirarrúa e o seu saínte respecto á aliñación exterior non poderá superar a anchura total da beirarrúa menos 0,60 m, sen que en ningún caso sexa maior que 2,50 m, respectando sempre o arborado. Rótulos Os rótulos e anuncios comerciais ou publicitarios deberán situarse sempre na planta baixa, salvo que se xustifique e garante a súa adecuada integración no proxecto de obras. Poderán ocupar unha franxa horizontal de ancho inferior a 0,90 m, no caso e situarse sobre o lintel dos ocos de 0,50 m de anchura máxima cando se instalen baixo o lintel, non podendo, en ningún caso, ocultar elementos decorativos dos vanos da fachada. Admítese, ademais, a colocación de rótulos en placas acaroadas aos muros de fachada, situadas nas xambas. Os rótulos luminosos, ademais das condicións anteriores, deberán cumprir coas normas técnicas de instalación e situarse a unha altura superior a 3,00 m sobre a rasante da beirarrúa, sen que causen molestias aos usuarios dos ocos situados nas proximidades do anuncio. En edificios exclusivos, de uso comercial, industrial ou de espectáculos, na parte correspondente a fachada, poderán situarse rótulos de maiores dimensións, sempre que non oculten elementos decorativos dos vanos ou afecten á composición xeral da fachada, xustificándose estes aspectos mediante a respectiva representación gráfica do conxunto. Banderines Denomínanse así a aqueles rótulos ou carteis que dispoñen o seu plano de configuración perpendicularmente ao da fachada, incluíndo tamén os de esquina e oblicuos, que sen ser perpendiculares teñen similares características. Deberán situarse a unha altitude mínima de 2,50 m, sobre a rasante da beirarrúa, con un voo máximo igual ao permitido para os balcóns segundo o respectivo ancho da calle. A súa dimensión vertical non poderá superar os 90 cm. Os banderines luminosos, ademais das condicións anteriores, deberán cumprir coas normas técnicas de instalación e situarse a unha altura superior a 3,00 m sobre a rasante da beirarrúa, sen que causen molestias aos usuarios dos ocos situados nas proximidades do anuncio. CONDICIÓNS XERAIS DE SEGURIDADE, ACCESIBILIDADE E CALIDADE Marco normativo. Normativa xeral da edificación En xeral, a edificación atenderá á seguinte normativa: - Lei 38/1999, de Ordenación de la Edificación e as súas modificacións posteriores. - Real Decreto 314/2006, de 29-marzo, Código Técnico da Edificación e modificacións posteriores, así como todas as normas de referencia incluídas en cada DB. Tal e como se establece no articulado da referida normativa o CTE será de aplicación, nos termos establecidos na Lei 38/1999, de 5 de novembro, de Ordenación da Edificación, e coas limitacións que no mesmo se determinan, ás edificacións públicas e privadas cuxos proxectos precisen dispoñer da correspondente licenza ou autorización legalmente esixible. O CTE se aplicará ás obras de edificación de nova construción, excepto a aquelas construcións de sinxeleza técnica e de escasa entidade construtiva, que non teñan carácter residencial ou público, xa sexa de forma eventual ou permanente, que se desenrolen nunha soa planta e non afecten á seguridade das persoas. Igualmente, o CTE se aplicará ás obras de ampliación, modificación, reforma ou rehabilitación que se realicen en edificios existentes, sempre e cando ditas obras sexan compatibles coa natureza da intervención e, no seu caso, co grado de protección que poidan ter os edificios afectados. A posible incompatibilidade de aplicación deberá xustificarse no proxecto e, no seu caso, compensarse con medidas alternativas que sexan técnica e economicamente viables. Os requisitos básicos de seguridade e habitabilidade que a LOE establece como obxectivos de calidade da edificación, desenvólvense no CTE mediante os Documentos Básicos que se relacionan a continuación: - DB-SE: Esixencias básicas de seguridade estrutural (2) · DB-SE-AE: Acciones na edificación · DB-SE-C: Cimentos · DB-SE-A: Aceiro · DB-SE-F: Fábrica · DB-SE-M: Madeira - DB-SI: Esixencias básicas de seguridade en caso de incendio (1) - DB-SU: Esixencias básicas de seguridade de utilización (1) - DB-HS: Esixencias básicas de salubridade (2) - DB-HR: Esixencias básicas de protección fronte ao ruído(3) - DB-HE: Esixencias básicas de aforro de enerxía (1) (1).- Entrada en vigor con carácter obrigatorio o 29 de setembro de 2006 (2).- Entrada en vigor con carácter obrigatorio o 29 de marzo de 2007 (3).- Entrada en vigor con carácter obrigatorio o 24 de abril de 2009 O CTE será de aplicación nas obras de edificación de nova construción públicas e privadas. - Decreto 462/71, Normas sobre redacción de Proxectos e Dirección de Obras de Edificación - Orde 04-JUN-73, Prego de Condiciones Técnicas da Dirección Xeral de Arquitectura - Lei 9/2017, Lei de Contratos do Sector Público - Decreto 1098/2001, Regulamento de Contratos das Administracións Públicas - Lei 2/2016, Lei do Solo de Galicia - Decreto 143/2016, Regulamento da Lei 2/2016, do solo de Galicia Protección contra incendios 1. En relación ás novas edificacións en terreos forestais e en zonas de influencia forestal, deberán terse en conta as medidas de prevención de incendios forestais establecidas no artigo 23 da Lei 3/2007, do 9 de abril, de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, as cales se transcriben a continuación: - Os instrumentos de plan urbanístico deberán ter en conta a avaliación de risco de incendio forestal, no que respecta á zonificación do territorio e ás zonas de alto risco de incendio que constan nos plans de prevención e defensa contra os incendios forestais de distrito. - As novas instalacións destinadas a explotacións agrícolas, gandeiras e forestais e as vivendas vinculadas a estas, así como as novas urbanizacións e edificacións para uso residencial, comercial, industrial ou de servizos resultantes da execución de plans de ordenación urbanística que afecten a zonas de monte ou de influencia forestal, e que non teñan continuidade inmediata coa trama urbana e que resulten lindeiras con monte ou con zonas de influencia forestal, terán que cumprir coas seguintes medidas de prevención: a) Asegurar a existencia dunha faixa perimetral de protección para a xestión da biomasa e retirada de especies de 50 metros de ancho, ao redor da urbanización, edificación ou instalación, computada desde o límite exterior da edificación ou instalación destinada ás persoas, libre de vexetación seca e coa masa arbórea aclarada, que en ningún caso conterá especies da disposición adicional terceira, conforme aos criterios que se establecerán mediante orde da consellería competente en materia forestal. b) Nas zonas de alto risco de incendio será necesario adoptar medidas especiais de autoprotección pasiva da edificación ou da instalación fronte a posibles fontes de ignición procedente de incendios forestais. c) No caso de urbanizacións e edificacións para uso industrial, deberán dispoñer de maneira perimetral dunha rede de hidrantes homologados para a extinción de incendios ou, na súa falta, de tomas de auga, de acordo co que se estableza regulamentariamente. d) Presentar ante a Administración municipal un proxecto técnico de prevención e defensa contra incendios forestais que garanta o cumprimento do que establece esta lei e a normativa que a desenvolva, así como o cumprimento do plan municipal de prevención e defensa contra incendios forestais, no seu caso. - No caso de incumprimento da xestión da biomasa vexetal, corresponderá ao concello a súa realización, acudindo á execución subsidiaria de acordo co establecido no artigo 22 desta lei, sen prexuízo da instrución do correspondente expediente sancionador.2. Todas as novas construcións deben cumprir as condicións xerais contidas no Código Técnico da Edificación no relativo á Protección Contra Incendios nos Edificios, debendo as construcións existentes, na medida que o permita a súa tipoloxía e funcionamento, adecuarse á regulamentación citada. Todas as instalacións de protección deberán cumprir o disposto en: - Real Decreto 513/2017, de 22 de Maio, Regulamento de Instalacións de protección contra incendios. A clasificación dos elementos e produtos da construción está regulada en: - Real Decreto 842/2013, de 31 de outubro, clasificación dos produtos de construción e dos elementos construtivos en función das súas propiedades de reacción e resistencia fronte ao fogo. As edificacións industriais estarán suxeitas ao disposto en: - Real Decreto 2267/2004, de 3 de decembro, Regulamento de Seguridade contra incendios en establecementos industriais (BOE núm.303 de 17 de decembro) Supresión de barreiras arquitectónicas e urbanísticas En todas as edificacións de nova planta ou na rehabilitación das existentes, aplicarase a Lexislación e Normativa vixente seguinte: - Lei 10/2014, de 3 de decembro, de accesibilidade. - Lei 8/1997, de 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas na Comunidade Autónoma de Galicia, artigos 40.1 y 44.1. - Decreto 35/2000, de 28 de xaneiro, regulamento de eliminación de barreiras - Serán de aplicación todas as ordenanzas ou disposicións municipais referidas á supresión de barreiras arquitectónicas Illamento térmico e acústico Con obxecto de asegurar o confort dos usuarios das edificacións, ademais da aplicación do citado DB-HE de aforro de enerxía do CTE en materia de illamento térmico e acústico, estas deberán cumprir as condicións fixadas por: - Real Decreto 235/2013, procedemento básico para a certificación da eficiencia enerxética dos edificios - Decreto 128/2016 do 25 de agosto polo que se regula a certificación enerxética de edificios na Comunidade Autónoma de Galicia - CTE DB-HR: Esixencias básicas de protección fronte ao ruído - Decreto 106/2015, de 9 de xullo, sobre contaminación acústica de Galicia. - Lei 37/2003, do Ruído - Real Decreto 1367/2007, polo que se desenvolve a Lei 37/2003, do ruído, no referente a zonificación acústica, obxectivos de calidade e emisións Será de aplicación a Ordenanza Municipal sobre contaminación acústica. Aparcadoiros obrigatorios Todos os edificios ou locais a construír no solo urbano, disporán do espazo necesario para o aparcamento dos vehículos dos seus usuarios, de acordo coas normas zonais correspondentes. Permítese a realización de aparcadoiros públicos ou en réxime de concesión no subsolo baixo vías e espazos públicos. Seguridade e hixiene no traballo Durante a execución das obras de construción estarase ao cumprimento da seguinte normativa en materia de seguridade e saúde no traballo: - Lei 31/1995, de riscos laborais - Lei 54/2003, de reforma do marco normativo da prevención de riscos laborais - Real Decreto 1627/1997, disposicións mínimas de seguridade e saúde nas obras de construción. - Real Decreto 39/1997, regulamento dos servizos de prevención. - Real Decreto 604/2006, modifica el Real Decreto 39/1997 e 1627/1997. - Real Decreto 171/2004, prevención de riscos laborais. - Real Decreto 485/1997, disposicións mínimas en materia de sinalización de seguridade e saúde no traballo - Real Decreto 2177/2004, modifica el Real Decreto 1215/1997 e el Real Decreto 485/1997. - Real Decreto 486/1997, disposicións mínimas de seguridade e saúde nos lugares de traballo - Lei 32/2006, de 18 de outubro, reguladora da subcontratación no Sector da Construción. - Real Decreto 1109/2007, desenvolve a Lei 32/2006 de 18 de outubro, reguladora da subcontratación en el sector da construción. - Real Decreto 1215/1997, disposicións mínimas de seguridade e saúde para a utilización polos traballadores dos equipos de traballo. CONDICIÓNS DAS INSTALACIÓNS DAS EDIFICACIÓNS Abastecemento de auga, vertido e depuración Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - CTE DB HS-4, Subministro de auga - CTE DB HS-5, Evacuación de augas - Real Decreto - Lei 4/2007, Texto Refundido de la Lei de Augas Calefacción, climatización, auga quente sanitaria e gas Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - CTE DB HE-4. Aforro de enerxía, contribución solar mínima de auga quente sanitaria - Real Decreto 1027/2007, regulamento de instalacións térmicas en edificios (RITE) e as súas modificacións Electricidade e iluminación Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - Decreto 842/2002, regulamento electrotécnico para baixa tensión “REBT” e instrucións técnicas complementarias. - Orde 23-JUL-03, REBT. aplicación en Galicia del regulamento electrotécnico de baixa tensión - Instrución 4/2007, interpretación e aplicación de determinados preceptos do REBT en Galicia - Real Decreto 1890/2008, regulamento de eficiencia enerxética en instalacións de alumeado exterior e as súas instrucións técnicas complementarias EA-01 A EA-07 - CTE DB HE-5. Aforro de enerxía, contribución fotovoltaica mínima de enerxía eléctrica. - CTE DB HE-3. Eficiencia enerxética das instalacións de iluminación Residuos Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - Real Decreto 105/2008, produción e xestión dos residuos de construción e demolición - Orde MAM/304/2002, operacións de valorización e eliminación de residuos e a lista europea de residuos. - Real Decreto 1481/2001, regula a eliminación de residuos mediante depósito en vertedoiro. - Decreto 174/2005, residuos e o rexistro xeral de produtores e xestores de residuos de Galicia. - Lei 10/2008 de residuos de Galicia. CONDICIÓNS XERAIS DE URBANIZACIÓN E SERVIZOS URBANOS Xeneralidades Para as obras de urbanización e dos servizos urbanos será de aplicación a Ordenanza Municipal para a redacción de proxectos de urbanización, control das obras e recepción destas no Concello de Abegondo. Concretamente, as condicións do servizo de abastecemento de auga, rexeranse acordo as Normas do Plan Hidrolóxico Galicia Costa. Os proxectos de urbanización deben incluír o correspondente proxecto de telecomunicacións, no que o dimensionamento das canalizacións farase tendo en conta o escenario de liberización dos servizos de telecomunicacións, e a posible existencia de mais de un operador. Dotacións para abastecemento urbano As dotacións para a estimación da demanda urbana a efectos de asignación e reserva de recursos son as figuradas na táboa N° 2.6. A. que cadren cos limites establecidos no anexo 1 á Orde Ministerial do 24 de setembro de 1992. Adoptaranse como dotacións máximas óptimas os valores dados de seguida (en litros/habitante e día) segundo o nivel de poboación de cada núcleo, para os dous horizontes definidos no Plano. Así mesmo a dotación indicada inclúe a existencia de varios niveis na actividade industrial e comercial que se localiza dentro do tecido urbano de cada núcleo. Táboa 1- Dotacións máximas para abastecemento urbano Os valores asignados como dotacións máximas por horizonte representan as necesidades do recurso hidráulico nos puntos de captación, polo que levan incluídas as perdas inherentes ao proceso do seu transporte e distribución. No caso de núcleos cunha forte implantación industrial conectada á rede, as necesidades de ditas industrias serán obxecto dunha avaliación específica, e os criterios de definición de dotacións para usos industriais. En núcleos rurais a actividade agropecuaria implica unha demanda complementaria de auga que será avaliada en función do censo gandeiro do núcleo e do tipo de cabana a abastecer. Como dotación por cabeza e día poderíanse adopta-las seguintes. O conxunto de actuacións para o abastecemento urbano reflíctese nas seguintes liñas de actuación: 1. Promover e potenciar, dentro do respecto á autonomía municipal, a creación de mancomunidades ou consorcios para proporcionar unha maior garantía no control da calidade da auga subministrada e un mellor servizo aos usuarios.2. Promover novas mancomunidades ou consorcios cando concorran os seguintes requisitos: - Insuficiencia de recursos nos municipios. - Facilidade de conexión entre redes de características similares - Proximidade á fonte de recursos - Viabilidade técnica e económica da actuación - Optimización de recursos 3. Establecer corno prioritaria a solución de enganche dun núcleo de poboación a unha infraestrutura mancomunada ou consorciada sobre a solución de abastecemento independente, sempre que resulte técnica e economicamente viable.4. Evitar, no proxecto de novos abastecementos, os transvasamentos entre sistemas de explotación sempre que iso sexa posible.5. Aplicar nos cálculos de proxecto de novos abastecementos as dotacións de auga previstas no Plano para cada intervalo de poboación e actividade industrial e comercial.6. Nos núcleos maiores de 500 habitantes: - Proxecta-la rede de distribución cubrindo o 100% da poboación. - Dispor na infraestrutura dunha estación de tratamento de auga. - Capta-los recursos procedentes preferentemente de augas superficiais.7. Preve-la instalación dun contador para cada usuario nos abastecementos colectivos, mesmo traídas veciñais.8. Adopta-los seguintes criterios nas traídas veciñais: - Procura-la municipalización das traídas veciñais existentes que subministren a máis de 100 abonados ou de 300 habitantes. - Procura-la instalación de estacións de tratamento de auga das traídas veciñais que subministren a máis de 100 abonados ou de 300 habitantes. - Realizar controis periódicos da calidade da auga en tódalas traídas veciñais que carezan de E. T. A. P. (Estacións de tratamento de auga potable), independentemente do número de usuarios. - Dotar de abastecemento colectivo a tódolos núcleos de poboación que, empregando solucións individuais de abastecemento (pozos de captación) e saneamento (fosas sépticas), incumpran as seguintes distancias mínimas: - Distancia entre pozo de captación e fosa séptica 20 metros - Distancia entre pozos de captación 100 metros - Para q (caudal) > 0,151/seg. Para o resto dos caudais revisarase esta distancia en cada caso con estudios de detalle.9. Preve-lo tratamento de auga, mediante cloración como mínimo cando se utilicen pozos de captación, como solución de fornecemento individual e cando se trate de traídas veciñais que subministren a menos de 100 abonados ou 300 habitantes.10. Prohibir a utilización da auga para rega en abastecementos colectivos, mesmo en traídas veciñais.12. Os plans parciais e proxectos de urbanización deberán contemplar os seguintes aspectos: - O axardinamento dos espazos comúns e públicos realizarase con especies adaptadas ao medio que permitan reducir o costo en auga de rega. - Primarase o deseño de espazos de tipo natural con especies herbáceas rústicas con poucas necesidades de auga fronte a céspedes ornamentais. - De existir piscinas comunitarias, deseñaranse de forma que teñan sistemas de mantemento que permitan os mínimos cambios de auga, para reducir o consumo da mesma. - Os sistemas de rega serán eficientes no seu deseño, e na súa utilización, manténdose en boas condicións e con horarios que optimicen o uso del auga polas plantas, evitando regar nas horas máis calorosas. Por outra parte, o consumo das instalacións turísticas definiuse de acordo aos criterios establecidos a continuación: Dotacións para usos industriais O conxunto de normas de aplicación nos abastecementos industriais será o seguinte: 1. Promove- la creación de novas áreas industriais.2. Realizar previamente á implantación de novos polígono industriais, os estudios necesarios que xustifiquen a dispoñibilidade de recursos, acordes coa demanda prevista e tendo en conta as prioridades de uso do recurso.3. Estudar en cada caso a dotación teórica a subministrar.4. Permiti-la conexión da rede dun polígono industrial ao abastecemento urbano, unicamente no caso de que non dispoña de recursos, e se xustifique a necesidade de implantación do polígono. Esixir nos demais casos, infraestruturas de abastecemento independente.5. Esixir ás industrias conectadas ao abastecemento dun núcleo de poboación, que non necesiten auga tratada nos seus procesos industriais, a execución dunha infraestrutura propia sempre que resulte técnica e economicamente viable.6. Estudar restritivamente as concesións de augas superficiais para todas aquelas industrias que, podendo establecerse nun polígono industrial próximo, pretendan situarse fóra do mesmo, non requiríndose dita situación polo tipo de actividade. Así mesmo en núcleos cunha forte implantación industrial conectada á rede, as necesidades de ditas industrias serán obxecto de avaliación específica. A dotación xustificarase utilizando datos reais para a demanda das industrias non conectadas á rede urbana e a de polígono industriais. A falta de datos, adoptaranse as dotacións que figuran no Plan Hidrolóxico Galicia Costa (PHGC). Calidades da auga para usos urbanos As augas destinadas ao abastecemento deberán cumpri-las esixencias de calidade recollidas no Real Decreto 140/2003, de 7 de febreiro, polo que se establecen os criterios sanitarios da calidade da auga de consumo humano. Para consegui-las devanditas esixencias a calidade das augas na captación deberá cumpri-las características do anexo I do Regulamento da Administración Pública da auga e da Planificación Hidrolóxica, e o seu desenvolvemento na Orde Ministerial do 11 de maio de 1988 sobre características básicas de calidade que deben ser mantidas nas correntes de auga superficiais cando sexan destinadas á produción de auga potable (BOE N° 124 do 24 de maio) e modificado por Orde Ministerial de 30 de novembro de 1994 (BOE Nº 298, 14 de decembro), e adoptar un método de tratamento acorde ao esixido na devandita normativa. Condicións do saneamento 1. A evacuación de augas residuais e pluviais realizarase preferentemente mediante sistema separativo, e hanse de recoller nos ramais que discorran fronte ás vivendas e verteranse os colectores existentes, tanto no núcleo urbano como nos rurais.2. Cálculo de caudais: - Para o cálculo do sumidoiro adoptarase como causal de augas residuais o mesmo que o utilizado para o cálculo de abastecemento de auga. - Para os caudais de choiva, partirase dunha precipitación de 120 litros por segundo e hectárea, se a superficie da conca recollida non excede de 20 Ha. Se esta excedese, calcularanse s caudais máximos procedentes de choivas, con probabilidade de repetición cada dous anos, se as pendentes do terreo son aprezables e cada cinco anos se son moi pequenas, tendo en conta en ambos casos a demora e acumulación de caudais. Poderanse tomar como cambas aproximadas de intensidade máxima de choiva as correspondentes á fórmula: l= 260n42/t 52 n: número de anos de probabilidade de repetición t: tempo en minutos de duración da choiva. l: intensidade en litros por segundo e Ha.3. As redes de evacuación de auga e saneamento cumprirán as seguintes condicións: - Velocidade das augas entre 0,5 e 3 m/s - A sección realizarase en diámetro mínimo de 315 mm para as condicións xerais, e de 200 mm para as acometidas e conexións aos sumideiros. - Canalizacións serán preferentemente de materiais plásticos tales como PVC, do tipo SN8 para aquelas que se sitúen na calzada e SN4 no resto dos casos. - Pozos de rexistro, nos cambios de dirección e como mínimo cada 50 m nos tramos rectos. - Todas as conducións serán subterráneas e seguirán o trazado da rede viaria e os espazos libres públicos.4. Na fase de redacción dos proxectos de urbanización poñerase especial precaución nos cálculos das redes de evacuación de pluviais que compensen a diminución da permeabilidade pola pavimentación e edificación; o Concello deberá realizar unha comprobación exhaustiva da validez dos mesmos, así como o seu cumprimento na execución das obras. Subministro de enerxía eléctrica 1. Todo proxecto de urbanización xustificará que se dispón so contrato de subministro coa empresa eléctrica, coa potencia necesaria para cubrir a futura demanda de enerxía.2. A dotación mínima segundo os usos será a seguinte: - Vivenda: segundo o tipo de subministro, básico, elevado ou tarifa nocturna. - Industrial: 125 W/m 2 - Comercial e outros usos: 100 w/m 2.3. Para o cálculo da potencia total demandada teranse en conta os coeficientes de simultaneidade fixados no Regulamento de baixa tensión.4. Prohíbense os tendidos aéreos e deberanse soterrar os existentes.5. Non se poderán ubicar os centros de transformación na vía pública. Poderán establecerse sobre os terreos de propiedade particular. Cando a carga total correspondente a un edificio sexa superior a 100 KW, a propiedade estará obrigada a facilitar á compañía subministradora de enerxía un local capaz para a instalación do centro de transformación. Condicións xerais varias A. EN RELACIÓN AO RUÍDO E A PAISAXE Contemplarase nos proxectos a instalación de barreiras (vexetais ou artificiais) que reduzan a incidencia do ruído en zonas habitadas, e que defunimen a presenza da zona urbanizada desde o exterior no caso das industrias. Intentarase que as edificacións se adecúen ao entorno, establecendo condicións estéticas nas ordenanzas de edificación. Na zona industrial evitarase no posible a edificación con lonxitudes excesivas, e si elo non é posible romperase ópticamente con elementos vexetais. B. EN RELACIÓN Á VEXETACIÓN A revexetación proxectarase con especies autóctonas, evitando deseños excéntricos que rompan a harmonía do entorno. Os plans parciais realizarán un estudio pormenorizado da vexetación existente no seu ámbito de actuación, de forma que a revexetación ou a implantación de zonas verdes poida facerse conservando parte de lo existente, en el caso de que poida haber algún exemplar que mereza a pena conservar, para o que o Concello extremará a precaución no estudio e análise dos plans e proxectos de urbanización antes da súa aprobación. C. EN RELACIÓN Á CONTAMINACIÓN LUMÍNICA Recoméndase establecer áreas con niveis de iluminación en función das necesidades de utilización e a súa relación co medio natural. Os criterios para establecer estas áreas serán: - Un primeiro nivel de máxima protección contra a contaminación lumínica que deberá establecerse naqueles espazos naturais de interese, o que permite a protección de flora e fauna así como a observación do ceo. O nivel de alumeado nestas zonas despois das 24 h non debería superar os 10 lux (luminancia media 5-10 lux). - Un segundo nivel de contaminación reducida, basicamente aplicable a zonas residenciais, hospitalarias, relixiosas, culturais…, cuxo nivel de alumeado coincide co anterior. - Un terceiro nivel de maior contaminación lumínica que corresponderá con espazos urbanos nos que se levan a cabo funcións que requiren maiores necesidades de luz: comerciais, recreativas, deportivas. O nivel de alumeado despois das 24 h deberíase situar entre 10-15 lux de luminancia media. - O cuarto nivel de máximo brillo permitido, correspondendo ás necesidades de viarios de moito tráfico quedaría con 15-20 lux despois das 24 h, podéndose chegar a un nivel de luminancia máxima de 65 lux. Os Proxectos de Urbanización deberán contemplar medidas de eficiencia enerxética para o que se considerará o uso de farois tipo cut-off que reduzan a contaminación lumínica e que estean dotadas de placas soares. Viarios.6 As vías de tránsito rodado e os seus largos, veñen definidos nos planos, acordo súa importancia no sistema territorial.7 Os viarios executaranse de forma que reúnan as condicións axeitadas ao seu carácter de tránsito. As calzadas e beirarrúas realizaranse preferentemente nas seguinte etapas:.8 A primeira servirá para o período de construción dos edificios da urbanización, debendo estar constituída polo bordiño da beirarrúa e a calzada cunha sub-base e capa de rodadura provisoria.9 Na segunda etapa constituirase o pavimento das beirarrúas. Este é a capa de rodadura definitiva da calzada, que se executará sobre o pavimento realizado na etapa primeira, segundo a ORDEN FOM/3460/2003, de 28 de novembro, a Norma 6.1-IC “SECCIONES DE FIRME”, da “Instrución de Carreteras” ou norma posterior que a substitúa. CONDICIÓNS DE HABITABILIDADE DAS VIVENDAS Marco normativo Toda edificación destinadas a vivenda cumprirá as condicións mínimas, contidas no Decreto 29/2010, do 4 de marzo, polo que se aproban as normas de Habitabilidade de vivendas de Galicia (NHV-2010) ou normativa que o substitúa. Aos efectos da súa aplicación entenderase que os solos de núcleo rural non contén a ordenación detallada en tanto non se redacten os Plans especiais de Protección e de Mellora do Medio Rural. Vivenda exterior A vivenda exterior nos ámbitos con ordenación detallada que conten o planeamento deberá garantir que polo menos dúas estancias, unha delas o salón, teñen iluminación e ventilación directa a través de espazos exteriores de calidade, públicos ou privados que se definen no seguinte artigo, e cumpriran como mínimo o punto I. A.1 das NHV-2010 ou normativa que o substitúa. Espazo exterior de calidade O espazo exterior de calidade deberá cumprir os seguintes requisitos: - Dito espazo debe gardar una correcta relación coa altura das edificacións que o conforman, garantindo unha anchura segundo a proporción h/d. Esta proporción refírese á relación entre a altura media dos edificios dun tramo de rúa dividido pola distancia entre as fachadas dos mesmos. Esta relación representa un aspecto que determina as variables de habitabilidade que inciden sobre o confort - proxección das sombras dos edificios, a dispersión de partículas e das ondas sonoras e directamente á apertura de vista de ceo. Considérase espazo exterior de calidade si a relación está entre h/d>1 - Deberá respectase coma distancia mínima entre luces rectas, 0,8 da altura media dos edificios enfrontados - A súa configuración volumétrica debera cumprir coma mínimo as condicións dos espazos libres privados edificados definidas polo PXO Me poderá inscribirse nela un circulo de 0,8 H, sendo H a medio ponderada da máxima altura de coronacion, permitida polas ordenanzas do IOP. - O soleamento será o apropiado tanto para as vivendas coma para o propio espazo exterior, sendo necesario unha correcta orientación do mesmo. - No caso dos espazos públicos é importante a continuidade espacial coa rúa, para evitar a configuración de áreas residuais ou illadas. - No caso de espazos configurados por partes con diferente sistemas de obtención ou xestión, haberá de garantirse a unicidade en rasantes e deseño. - O documento ou proxecto de desenvolvemento debe definir o deseño e a distribución de usos no caso dos espazos públicos e debe conservar as súas funcións de xeito continuo na meirande parte da súa superficie, e polo tanto non debería verse invadido por elementos construtivos que dificulten ou interrompan esta continuidade, tales coma ramplas de garaxe ou chemineas de ventilación dos mesmos. - Farase o seu deseño con criterios de sustentabilidade: reciclaxe de augas pluviais, sistema de rego sostible, niveis de iluminación e luminarias de acordes co entorno, materiais e solucións construtivas adecuados, pavimentos permeables. - Debe garantirse a compatibilización dos usos industriais e residenciais en condicións de salubridade e respecto ao entorno, deben establecerse medidas correctoras que minimicen o impacto da industria coas vivendas mediante colchóns vexetais, control de ruídos, control da iluminación. - En zonas afectadas por protección patrimonial o deseño do espazo debe contemplar no seu deseño, o respecto o entorno e o emprego de materiais acordes co mesmo. CONDICIÓNS ESTÉTICAS Ámbito de aplicación As condicións reguladas neste capítulo aplicaranse a tódolos tipos de obras nos edificios e obras de nova edificación. Xeneralidades A defensa do carácter e condicións estéticas das novas construcións, así como a conservación do patrimonio inmobiliario existente e defensa do medio natural corresponde ao Concello. Conseguintemente, este poderá denegar ou condicionar as licenzas de obras, instalacións ou actividades que resulten inconvenientes ou antiestéticas. Serán sempre de aplicación as Normas de Aplicación Directa (artigos 104 a 106) da LOUG, e as particulares sinaladas, no seu caso, para cada clase de solo. Non obstante, con carácter xeral, impóñense as seguintes condicións de obrigado cumprimento, excepto si se indican condicións específicas na norma zonal que lle corresponda, asumindo a Norma as edificacións construídas ou en execución. Protección dos ambientes urbanos e rurais 1. O Concello poderá denegar ou condicionar calquera actuación que resulte antiestética, inconveniente ou lesiva para a imaxe da cidade.2. Toda actuación que afecte ao ambiente urbano deberá someterse ás condicións estéticas que, para cada zona en que se localice, se determinan no planeamento.3. Queda prohibida a utilización como vistos de materiais creados para ser revestidos.4. Os proxectos que desenvolvan ámbitos de planeamento, Plans Especiais, ou Estudios de Detalle, demostrarán a consecución de unidades coherentes no xeito formal.5. As fachadas dos edificios públicos ou privados, así como as súas medianeiras e paredes unidas ao descuberto, aínda que non sexan visibles dende a vía pública, deberán conservarse nas debidas condicións de seguridade, hixiene e estética. Sempre que queden vistas pola configuración da mazá deberán tratarse con condicións de composición e materiais similares aos da fachada principal.6. As medianeiras que queden temporalmente á vista, deben revestirse con acabado similar ao da fachada, a fin de contribuír ao illamento da edificación e evitar a contaminación visual.7. Tódolos paramentos visibles dende o exterior deberán tratarse con iguais materiais e calidade que as fachadas, prohibíndose a impermeabilización dos mesmos con materiais bituminosos de colores escuros a menos que estes sexan recubertos ou branqueados, así como a utilización como vistos de materiais fabricados para ser revestidos.8. Os corpos construídos sobre a cuberta dos edificios, tales como torres de refrixeración, depósitos de auga, chemineas, etc., quedarán integrados na composición do edificio ou ocultos. Procurarase especialmente a integración, ocultándoas ou fincándoas nos paramentos, das liñas de condución de enerxía visible dende a vía pública.9. Os proxectos de edificación conterán o deseño da fachada en tódalas plantas de pisos, así como o correspondente aos elementos comúns de planta baixa e semisoto sobre rasante. No caso de que se descoñeza o uso dos locais ubicados na planta baixa, poderase realizar un cerre provisional que garanta unhas condicións adecuadas de ornato non aceptándose o emprego de materiais que non estean proxectados para ser vistos. Nas obras nos edificios que afecten á planta baixa, estas deberán harmonizar co resto da fachada. Peches de soares 1. Tódolos soares deberán estar cerrados segundo as condicións que se sinalan nesta normativa, e de non estar indicado, se esixirá un cerre permanente de 1,80 m de altura executado con material e anchos convenientes para asegurar a súa solidez e conservación en bo estado de acordo as ordenanzas e condicións de edificacións definidas no solo urbano e de núcleo rural.2. O peche deberá situarse na aliñación oficial. En caso de apertura das novas vías, os propietarios dos soares terán a obrigación de efectualo no prazo de dous meses, a partir da finalización das obras de urbanización de pavimentación e bordos.3. Cando se produza un derribo en calquera solar, sen ter prevista unha construción inmediata, será obrigatorio o peche da mesma situándoo na aliñación ditada polo planeamento. Tal peche deberá executarse nun prazo de seis meses, contados a partir da fecha de concesión dea licenza de derrubo.4. En todo caso, atenderase as determinacións contempladas nas “Condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato”. Peches de parcelas 1. As parcelas edificables no interior dos asentamentos, cando o indique o Concello mediante resolución motivada deberán cercarse con cerramento temporal de altura mínima de 1,80 m. e máxima de 2.5 m, situados no aliñamento da edificación e fabricado con materiais que garantan a súa estabilidade, estética e conservación, pudendo establecerse, por parte do Concello, condicións particulares en cada caso.2. Os peches axustarse ao disposto nas Ordenanzas respectivas que resulten de aplicación. Os cerres que dean fronte a vías públicas haberán de establecerse á distancia regulamentaria segundo a natureza da rede viaria. Conservación de espazos libres Os servizos, instalacións e espazos libres privados, deberán ser conservados debidamente polos seus propietarios, en condicións de seguridade, limpeza e salubridade. Os arboredos existentes en espazos públicos, aínda que non estean cualificados como Zonas Verdes ou espazos de recreo e expansión, deberán ser conservadas e protexidas sempre que non sexan incompatibles coas determinacións do plan. Os patios ou espazos libres axardinados existentes deberán conservar e manter en bo estado as súas plantacións de calquera porte. Os espazos libres de parcela que formen parte dunha edificación cun patio de acceso desde un portón de entrada, deberán ser conservados co fin de protexela morfoloxía dominante nos núcleos rurais. Outros saíntes As persianas, bastidores, portas, vidreiras, toldos e demais elementos análogos das construcións, non se poderán abrir cara ao exterior público, excepto nos casos nos que queden dentro das repisas dos balcóns ou dos antepeitos das ventas. Non se poderán situar macetas nin xardineiras voadas sobre a vía pública Nos soportais, non se poderá sobardar o aliñamento oficial cos elementos verticais de apoio Pasos de Peóns 1. O ancho mínimo dos pasos de peóns cubertos será de 3 m, e a súa altura será, polo menos, igual a da planta baixa do edificio.2. O uso destes pasos será peonil, autorizándose só excepcionalmente o paso de vehículos de emerxencia, tales como ambulancias, bombeiros, etc., así como, ocasionalmente e previa autorización municipal, subministracións de abastecemento para obras de reforma ou similares. Condicións das Medianeiras 1. En obras de rehabilitación ou de nova edificación non se permite deixar medianeiras á vista sobre espazos libres, zonas verdes e equipamentos públicos.2. Os panos medianeiros e paredes unidas ao descuberto deberán tratarse ou decorarse cos mesmos materiais que a fachada ou con outros de suficiente calidade; en todo caso, de forma que o seu aspecto e calidade sexan tan dignos como os da fachada.3. As solicitudes de licenzas que impliquen deixar medianeiras ou paredes unidas á vista, por derribo de edificios ou porque non se esgote a altura máxima permitida, terán que incluír as condicións relativas ao tratamento que deba darse ás mesmas. CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN EN SOLO URBANO. ORDENANZAS ZONAIS Tipos de ordenanzas Establécense no presente título as condicións particulares que regularán a edificación no solo urbano do presente IOP, coas seguintes ordenanzas ou normas zonais: ORDENANZA 1: VIVENDA FAMILIAR RECUADA Comprende ás areas grafadas nos planos de ordenación dos núcleos urbanos co código 1. Esta ordenanza está formada polas extensións consolidadas de baixa densidade de vivenda familiar, nos asentamentos urbanos, onde a edificación está recuada respecto ao espazo público A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada de baixa densidade. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso característico: Residencial en vivenda familiar 2. Usos compatibles: Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza residencial de baixa densidade - Industrial: Categorías A e B - Servizo terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial na categoría A, Administrativo e de oficinas na categoría D - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría A - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración. - Equipamentos 3. Uso prohibido: Todos os demais. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: 500 m². Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor conforme o establecido no título VI da presente normativa, permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15 m para novas parcelacións. Permitiranse anchos menores conforme o establecido no Capítulo II do Título VI da presente normativa.3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: 60% 5. Edificabilidade: 0,50 m 2 /m 2 sobre parcela neta 6. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: - As aliñacións serán as indicadas nos planos. En caso de rehabilitación de construcións tradicionais en parcelas edificadas, poderase respectar a liña de fachada existente. - Respecto a aliñación o recuamento mínimo será de 1,5 m ou segundo a lexislación sectorial correspondente.7. Separación mínima a lindeiros laterais e posterior: 3,00 m.8. Número máximo de plantas: B+I= 7 m de altura ao beirado 9. Baixo cuberta: Autorizase a utilización do baixo cuberta como local vivideiro, computando edificabilidade na superficie con altura libre superior a 1,50 m, sen contabilizarse no número de plantas e respectando o resto das condicións de volume e habitabilidade de acordo co establecido no anexo 1 da NHV-2010 I. A.2.4.2. ou normativa que a substitúa.10. Corpos voados: Non se permiten.11. Fondo máximo de edificación: 12 m dende o recuamento esixido en fachada principal. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: - As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais. - A altura da cuberta non poderá superar a altura de 3,60 m desde a liña de cornixa. - Non se admiten os pinches (hastiales), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento: - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200m² de edificabilidade ou vivenda. - Permítese o acaroamento de garaxes, coa condición de medianeira exposta nesta normativa, sempre que teñan unha altura inferior a 3,5 m e menos de 50 m²/vivenda - A zona de aparcamento poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo á vía pública dende ningunha delas.3. Peches de parcela: O pechamento dos limites das parcelas, a vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1 m de cerre de fábrica, con acabado en pedra ou similar, ou pintado con cores acordes co medio no que se atopa, pudendo chegar ata 1,80 m en total con cerres vexetais ou doutras características que non impidan a visión. Os elementos de cerre con parcelas lindeiras non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar. Os peches das parcelas cara a estradas de titularidade autonómica, deberán respectar á lexislación sectorial en materia de estradas en vigor no momento de solicitude da correspondente licencia municipal.4. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo.5. Parcelacións: Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza. Prohíbense as parcelacións de fincas que impliquen a apertura de novos accesos ás estradas autonómicas, salvo autorización expresa da Administración titular da estrada.6. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, rochos menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.7. Os elementos voados das edificacións cara parcelas lindeiras, deberán cumprir as condicións de recuamentos establecidas na ordenanza.8. Dentro do cómputo da edificabilidade admítese a construción dunha edificabilidade secundaria, incluso sobre lindeiros sempre que haxa acordo co propietario lindeiro, para usos complementarios do uso principal. Si existe unha medianeira previa é obrigatorio acaroarse a mesma.9. Accesos dende estradas autonómicas: como requisito previo á obtención de licenza municipal de edificación, establécese a necesidade de obtención da autorización de acceso por parte do órgano competente da administración titular da estrada, agás cando se dispoña de acceso alternativo a través de viario doutra titularidade. ORDENANZA 2: VIVENDA FAMILIAR ALIÑADA Comprende ás areas grafadas nos planos de ordenación dos urbanos co código 2. Esta ordenanza está formada polas extensións consolidadas vivenda familiar, onde a edificación non está recuada respecto ao espazo público. A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada ou agrupada aliñada co espazo público. Permítese o acaroamento lateral co consentimento expreso do propietario veciño. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso característico: Residencial familiar.2. Usos compatibles: Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza residencial de baixa densidade. - Industrial: Categorías A e B - Servizo terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial na categoría A, Administrativo e de oficinas na categoría D - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría A e B - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración - Equipamentos 3. Uso prohibido: todos os demais. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: 500m². Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor conforme o establecido no título VI da presente normativa, permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15 m para novas parcelacións. Permitiranse anchos menores cando existan edificacións en parcelas extremas.3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: 60% 5. Edificabilidade: 0.8m²/m² 6. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: En caso de parcelas sen edificar ou en renovación das edificacións, as aliñacións serán as indicadas nos planos do IOP e terán carácter obrigatorio. En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, poderase respectar a liña de fachada existente.7. Separación mínima a lindeiros posterior: 3,00 m 8. Altura da edificación: B+I= 7m de altura ao beirado 9. Baixo cuberta: Autorizase a utilización do baixo cuberta como local vivideiro, computando edificabilidade na superficie con altura libre superior a 1,50 m, sen contabilizarse no número de plantas e respectando o resto das condicións de volume e habitabilidade de acordo co establecido no anexo 1 da NHV-2010 I. A.2.4.2. ou normativa que a substitúa.9. Corpos voados: Permítense os corpos voados sempre que cumpran as condicións para os mesmos recollidas na presente normativa.10. Fondo máximo de edificación: 12 m dende a aliñación.11. Permitirase unha lonxitude máxima de 30 m para a realización de conxunto vivendas acaroadas, sendo necesario a realización da esquina con remate de fachada e cun recuamento mínimo de 3 m cara o espazo público. A separación mínima entre estes conxuntos de vivendas acaroadas será de 6 m.12. Poderase realizar garaxe común as vivendas cun fondo máximo de 20 m.13. O Concello deberá velar pola estética dos conxuntos edificatorios, esixindo o tratamento das traseiras como fachadas, principalmente no caso de que a parte posterior da parcela linde con outra parcela regulada por distinta ordenanza, minimizando así o impacto visual. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: - As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais. - A altura da cuberta non poderá superar a altura de 3.60m desde a liña de cornixa. - Non se admiten os pinches (hastiales), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparcelación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200m² de edificabilidade ou fracción. - A zona de aparcamento poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo á vía pública dende ningunha delas.3. Peches de parcela: O pechamento dos limites das parcelas, a vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1 m de cerre de fábrica, con acabado en pedra ou similar, ou pintado con cores acordes co medio no que se atopa, pudendo chegar ata 1,80 m en total con cerres vexetais ou doutras características que non impidan a visión. Os elementos de cerre con parcelas lindeiras non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar. Os peches das parcelas cara a estradas de titularidade autonómica, deberán respectar á lexislación sectorial en materia de estradas en vigor no momento de solicitude da correspondente licencia municipal.4. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo.5. Parcelacións: Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza. Prohíbense as parcelacións de fincas que impliquen a apertura de novos accesos ás estradas autonómicas, salvo autorización expresa da Administración titular da estrada.6. Medianeiras: Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ao das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista 7. Determinacións de composición: As edificacións de nova planta que formen conxuntos deberán asegurar a coherencia formal do conxunto, polo que se cumprirán as seguintes directrices na composición das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica un alzado de conxunto para asegurar a integración da edificación. - Continuidade da liña de cornixa. - Uniformidade no ritmo de ocos e balcóns. - Continuidade na liña inferior dos corpos voados medianeiros.8. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, trasteiros menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.9. Os elementos voados das edificacións cara parcelas lindeiras, deberán cumprir as condicións de recuamentos establecidas na ordenanza.10. Dentro do cómputo da edificabilidade admítese a construción dunha edificabilidade secundaria, incluso sobre lindeiros sempre que haxa acordo co propietario lindeiro, para usos complementarios do uso principal. Si existe unha medianeira previa é obrigatorio acaroarse a mesma.11. Accesos dende estradas autonómicas: como requisito previo á obtención de licenza municipal de edificación, establécese a necesidade de obtención da autorización de acceso por parte do órgano competente da administración titular da estrada, agás cando se dispoña de acceso alternativo a través de viario doutra titularidade. ORDENANZA 3. VIVENDA COLECTIVA Comprende as areas grafadas nos planos de ordenación dos solos urbanos co código 3. Esta ordenanza servirá de base para a ordenación da edificación localizada nos cascos urbanos, sita ao longo das estradas que serviron para o desenvolvemento destes. A tipoloxía é de edificación aberta de uso residencial en vivenda colectiva en áreas urbanas cun grado relativo de consolidación por diversas tipoloxías e usos, provendo a ditas áreas, de usos comerciais nas plantas baixas que completan a actividade urbana. A. XENERALIDADES: 1. Tipoloxía edificatoria de vivenda colectiva 2. A altura de edificación de B+II.3. Fondo edificable de 15 m ou a que marque os planos de ordenación. O resto da parcela estará formada por patio exterior, que é aquel que se encontra na fachada interior do edificio. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso característico: Residencial colectiva, familiar en altura 2. Usos compatibles: - Industrial: Categorías A e B - Servizo terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial na categoría A e B, Administrativo e de oficinas na categoría A e B - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría B e D - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración, atraccións recreativas e de exhibición especiais en planta baixa Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza 3. Uso prohibido: todos os demais. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Respéctanse as aliñacións, recuamentos, fondos edificables máximos e alturas reguladoras definidos na presente normativa ou no seu caso os grafados nos planos.2. A ordenación dos volumes resultantes, deberá cumprir os seguintes parámetros: - Tipoloxía: Illada con condicións de medianeira. Autorízase o acaroamento entre edificacións até un máximo de 50 m de lonxitude de fachada, sempre que exista acordo expreso entre partes, nas condicións que se establecen nestas normas. - Fondo edificable: Medirase dende a liña de fachada e en perpendicular á mesma, sendo obrigatorio 15 metros nas plantas baixas e de piso, e 20 metros máximo en plantas de soto. No caso específico de terreos en pendente e que a súa vez sexan lindantes con outra parcela regulada por distinta ordenanza, o fondo será nas plantas soto, como mínimo de 16 m e como máximo de 20, sempre e cando o forxado de solo da planta baixa non sobrepase 1,00 m de altura por encima da rasante natural posterior do terreo. - Corpos voados: Permítense os corpos voados sempre que cumpran as condicións para os mesmos recollidas na presente normativa. Ditos Voos deberán respectar a liña límite de edificación nas estradas autonómicas, nacionais e provinciais. Permitiranse corpos voados por detrás da liña de edificación interior, sempre que no patio interior de parcela poda inscribirse unha circunferencia de 5 m de diámetro.3. Edificabilidade: É a resultante de aplica-la seguinte fórmula sobre parcela neta: E=(A-5) x F x N Sendo: A= fronte de parcela axustada a aliñación F= fondo edificable de 15 metros N= Número de plantas O baixo cuberta computa edificabilidade, así coma os voos do edificio. Os sotos e semisotos non computarán edificabilidade segundo as condicións desta normativa, se ben os semisotos estarán dentro da altura máxima permitida.4. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: As aliñacións serán as indicadas nos planos. En caso de existir liña de fachada nos planos de ordenación esta deberá respectarse.5. Separación mínima a lindeiros laterais e posterior: 3,00 m. a non ser que se permita a condición de medianeira.6. Número máximo de plantas: Tres plantas (B+2), con aproveitamento en Baixo cuberta, segundo o grafado nos planos.7. Altura da edificación: De acordo coa seguinte fórmula: H= N x 2+3,60 sendo N= Número de plantas 8. Ancho mínimo de fachada: 9 m. Permitiranse anchos menores cando non sexa posible alcanzalo pola existencia de edificacións en parcelas extremas, sempre e cando se poda desenvolver unha vivenda cumprindo as condicións de habitabilidade. As fachadas laterais deberán ser ortogonais á aliñación, sen quebras 9. Parcela míni ma edificable: 165 m². 10. Baixo cuberta: Autorizase a utilización do baixo cuberta como local vivideiro, computando edificabilidade na superficie con altura libre superior a 1,50 m, sen contabilizarse no número de plantas e respectando o resto das condicións de volume e habitabilidade de acordo co establecido no anexo 1 da NHV-2010 I. A.2.4.2. ou normativa que a substitúa. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais. Atenderase as condicións de formación de cuberta contida na presente normativa.2. Prazas de aparcamento: As edificacións que se proxecten, deberán establecer como mínimo dúas prazas por cada 200 m² de edificabilidade ou fracción.3. Peches de parcela: O pechamento dos limites das parcelas, a vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1 m de cerre de fábrica, con acabado en pedra ou similar, ou pintado con cores acordes co medio no que se atopa, pudendo chegar ata 1,80 m en total con cerres vexetais ou doutras características que non impidan a visión. Os elementos de cerre con parcelas lindeiras non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar. Os peches das parcelas cara a estradas de titularidade autonómica, deberán respectar á lexislación sectorial en materia de estradas en vigor no momento de solicitude da correspondente licencia municipal.4. Medianeiras: Soamente permítense as medianeiras, se existe acordo entre partes para o adosamento das edificacións. A edificación contigua deberá realizarse no prazo máximo de tres anos dende o remate da primeira. Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ao das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista.5. Fachadas: Entendese que tódalas fachadas da edificación son fachada principal, sendo o seu tratamento uniforme. As fachadas laterais non se poden rematar en pinche (salvo acordo expreso de medianeira), utilizándose o mesmo remate de cuberta que na fachada principal. Ver definición de formación de cuberta nas presentes normas.6. Parcelacións: Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza. Prohíbense as parcelacións de fincas que impliquen a apertura de novos accesos ás estradas autonómicas, salvo autorización expresa da Administración titular da estrada.7. Determinacións de composición: As edificacións de nova planta, deberán asegurar a coherencia formal do conxunto, polo que se cumprirán as seguintes directrices na composición das novas fachadas. - Continuidade da liña de cornixa. - Uniformidade no ritmo de ocos e balcóns. - Continuidade na liña inferior dos copos voados medianeiros. - Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica un alzado de conxunto para asegurar a integración da edificación.8. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, rochos menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.9. Poderán redactarse estudios de detalle para os efectos do establecido nas presentes normas, sempre respectando a ordenación establecida na presente ordenanza.10. É obrigatorio a instalación de ascensor en vivendas plurifamiliares, nas plantas tipo e sotos o número de ascensores e condicións segundo Decreto 29/2010 sobre habitabilidade nas vivendas ou normativa que a substitúa.11. Accesos dende estradas autonómicas: como requisito previo á obtención de licenza municipal de edificación, establécese a necesidade de obtención da autorización de acceso por parte do órgano competente da administración titular da estrada, agás cando se dispoña de acceso alternativo a través de viario doutra titularidade. ORDENANZA 4: Terciario Comprende as areas grafadas nos planos de ordenación dos solos urbanos co código 4. Esta ordenanza servirá de base para ordenación e transformación da edificación e usos localizados nos cascos urbanos. Ordenanza para uso terciario ou industrial compatible coa zonificación residencial. A. XENERALIDADES 1. Tipoloxía edificatoria: Edificación illada. Permítese o acaroamento lateral co consentimento expreso do propietario veciño e coa condición de medianería da presente normativa.2. Altura máxima: B+I.3. A parcela estará formada por patio exterior para aparcamento privado, almacenaxe e exposición B. CONDICIÓNS DOS USO 1. Uso característico: Servizo Terciario Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial en todas as categorías, Administrativo e de oficinas na categoría A, B e C.2. Usos compatibles: - Industrial: Categorías A, B e C. - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría B, C, D e E. - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades culturais e sociais, actividades de restauración, atraccións recreativas e de exhibición especiais, todas elas en planta baixa ou edificio exclusivo. - Residencial: Permítese coma excepción a vivenda familiar vencellada á propiedade debendo cumprir coas condicións de habitabilidade do decreto 29/2010 ou normas que o substitúa. Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza 3. Uso prohibido: todos os demais. C. CONDICIONES DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: 1.000 m² 2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 25 m 3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: 65% de parcela neta edificable 5. Edificabilidade: 0,80 m 2 /m 2 sobre parcela neta.6. Aliñacións: As aliñacións serán as indicadas nos planos de ordenación.7. Recuamentos: O recuamento mínimo de 5 m a vías e 3 m a lindeiros 8. Número máximo de plantas: Dúas plantas (B+1). 9. Altura da edificación: 8 m de altura a cara inferior do último forxado D. CONDICIONES SINGULARES: 1. Cubertas: As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais.2. Prazas de aparcamento: Unha praza por cada 100 m 2 de instalación até 2.500 m 2. A partir de 2.500 m 2 unha praza por cada 50 m 2 da área de venda ao público.3. Medianeiras: Soamente permítense os pareados na mesma tipoloxía, se existe acordo entre partes para o adosamento das edificacións. A edificación contigua deberá realizarse no prazo máximo de tres anos dende o remate da primeira. Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ao das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista.4. Peches de parcela: O pechamento dos limites das parcelas, a vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1 m de cerre de fábrica, con acabado en pedra ou similar, ou pintado con cores acordes co medio no que se atopa, pudendo chegar ata 1,80 m en total con cerres vexetais ou doutras características que non impidan a visión. Os elementos de cerre con parcelas lindeiras non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar. Os peches das parcelas cara a estradas de titularidade autonómica, deberán respectar á lexislación sectorial en materia de estradas en vigor no momento de solicitude da correspondente licencia municipal.5. Parcelacións: Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza. Prohíbense as parcelacións de fincas que impliquen a apertura de novos accesos ás estradas autonómicas, salvo autorización expresa da Administración titular da estrada.6. Zona de Carga e descarga: Por riba de 500 m 2 de venda, na implantación de novas actividades ou en novos locais, deberase reservar polo unha praza de como mínimo 3x8 metros e a correspondente superficie para a xestión das mercadorías.7. Poderase construír plantas de soto ou semisoto para instalacións e garaxes, e non computarán edificabilidade.8. Accesos dende estradas autonómicas: como requisito previo á obtención de licenza municipal de edificación, establécese a necesidade de obtención da autorización de acceso por parte do órgano competente da administración titular da estrada, agás cando se dispoña de acceso alternativo a través de viario doutra titularidade. ORDENANZA. EQUIPAMENTO A súa delimitación coincide coas parcelas sinaladas con este carácter nos planos. A. XENERALIDADES 1. Tipoloxía edificatoria. A que resulta adecuada a cada edificación, en función do servizo colectivo a que se destine.2. A materialización do equipamento, non poderá menoscabar a habitabilidade das vivendas veciñas. B. CONDICIÓNS DE USO 1. Uso obrigatorio: Equipamentos públicos ou privados, como son os relixiosos, culturais, deportivos, sanitarios, educativos e calquera outro servizo público, relacionados no Título III das presentes Normas.2. Usos compatibles: - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría B e C - Espectáculos e actividades recreativas: en planta baixa ou edificio exclusivo. - Residencial: Permítese coma excepción a vivenda familiar exclusiva do garda, debendo cumprir coas condicións de habitabilidade do decreto 29/2010 ou normas que o substitúa.3. Usos prohibidos: Residencial e industrial. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN 1. Será de aplicación o estipulado nas condicións particulares do uso dotacional e nas condicións que se establecen para os mesmos en normas de rango superior en que se definan as condicións sobre tamaño de parcela, condicións de edificación, limite de alturas, etc. 2. Edificabilidade: 1 m 2 /m 2 ou no seu caso, a que resulta adecuada a cada edificación en función do servizo colectivo a que se destine.3. Volumetría: A que resulta adecuada a cada edificación, en función do servizo colectivo a que se destine.4. Peches de parcela: O pechamento dos limites das parcelas, a vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1 m de cerre de fábrica, con acabado en pedra ou similar, ou pintado con cores acordes co medio no que se atopa, pudendo chegar ata 1,80 m en total con cerres vexetais ou doutras características que non impidan a visión. Os elementos de cerre con parcelas lindeiras non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar. Os peches das parcelas cara a estradas de titularidade autonómica, deberán respectar á lexislación sectorial en materia de estradas en vigor no momento de solicitude da correspondente licencia municipal.5. Parcelacións: Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza. Prohíbense as parcelacións de fincas que impliquen a apertura de novos accesos ás estradas autonómicas, salvo autorización expresa da Administración titular da estrada.6. Accesos dende estradas autonómicas: como requisito previo á obtención de licenza municipal de edificación, establécese a necesidade de obtención da autorización de acceso por parte do órgano competente da administración titular da estrada, agás cando se dispoña de acceso alternativo a través de viario doutra titularidade. ORDENANZA. ESPAZO LIBRE E ZONA VERDE A súa delimitación coincide co sinalado con este carácter nos Planos. E establece a regulación con respecto aos espazos libres e zonas verdes, definidos na presente normativa no título V. A- XENERALIDADES 1. Os terreos comprendidos nesta zona, incluídos dentro de Areas de Planeamento Específico de solo urbano ou núcleo rural, serán obxecto de cesión obrigatoria efectuada a favor do Concello, sempre que estes sexan para uso público.2. Estas áreas defínense segundo a súa superficie e compoñentes de deseño, e clasifícanse en distintos tipos, definidos estes nas condicións particulares do uso dotacional.3. Cada clase de espazo libre deberá cumprir coas condicións particulares do seu uso, en canto a dimensións e compoñentes de deseño definidos no titulo V. B.- EDIFICACIÓNS, CONSTRUCIÓNS E INSTALACIÓNS AUTORIZADAS 1. Aínda cando o carácter fundamental desta zona é o de se atopar libre de edificios, construcións e instalacións, autorízanse as construcións e instalacións accesorias complementarias do parque, xardín ou espazos libre público, como poden ser os pequenos quioscos de música, prensa ou bebidas, así como as instalacións necesarias para a práctica de deportes ao aire libre.2. Tamén se autoriza a radicación, dentro dos parques, xardíns ou espazos libres públicos, a construción de pequenos edificios destinados a usos colectivos.3. O índice de edificabilidade e demais condicións de edificación dos edificios, construcións e instalacións aos que se refiren os dous parágrafos anteriores, fíxanse nun 5% de ocupación máxima da parcela e en 0,08 m 2 /m 2 de edificabilidade máxima. ORDENANZA. REDE VIARIA Corresponde aos terreos destinados a albergar a infraestrutura de comunicacións do municipio, as zonas de aparcamento, e pequenos espazos urbanos de escasa entidade que poden ser urbanizados. A. XENERALIDADES 1. Non se permitirá ningún tipo de edificación, salvo amoblamento urbano e pequenos kioskos.2. Se por razóns de índole técnica fose necesario dispor algún elemento correspondinte á rede de instalacións e servizos das instalacións nesta zona, realizarase, preceptivamente, en situación enterrada, debendo preverse neste caso unha sobrecarga de 2.000 kp/m 2, séndolle de aplicación o regulado no Título V sobre condicións particulares do uso das infraestruturas.3. As zonas de servidumes e limitacións de Dominio Público de cada infraestrutura rexeranse pola lexislación sectorial autonómica e estatal e polo proxecto de execución de construción da mesma.4. A rede de comunicacións ferroviaria cumprirá o réxime incluído no título IV da presente normativa.5. No caso de ampliación dos viarios existentes no ámbito dos núcleos rurais, deberá realizarse un estudio dos mesmos, sen que se modifiquen as aliñacións das vivendas tradicionais e os seus peches en mampostería e sen perder o carácter tradicional dos rueiros.6. Pódense situar centros de transformación soterrados nas beirarúas. B. CONDICIÓNS DE USO 1. Uso Obrigatorio: viario, rede de comunicacións e aparcamento 2. Usos Compatibles: Espazos libres 3. Usos Prohibidos: O resto CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN NO SOLO DE NÚCLEO RURAL. NORMAS ZONAIS PRELIMINARES Definición e ámbito Será de aplicación nos núcleos rurais identificados no presente PXOM dentro do termo municipal, e delimitados nos planos correspondentes. Condicións xerais de Edificación en solo de núcleo rural Serán de aplicación nos solos de núcleo rural que o IOP delimite de acordo con algún dos tipos básicos previstos no artigo 13 da LOUG. As condicións de edificación das novas construcións serán similares as propias do lugar e estarán encamiñadas a consolidar a trama rural existente. A. SERVIZOS 1. Para autorizar as edificacións en este tipo de solo esixirase que se resolva, con carácter previo e a costa do promotor, como mínimo, os servizos de acceso rodado, abastecemento de auga, evacuación e tratamento das augas residuais e subministro de enerxía eléctrica ou, noutro caso, garantir a execución simultánea á edificación. No caso de novo acceso dende estradas autonómicas, como requisito previo á obtención de licenza municipal de edificación, establécese a necesidade de obtención da autorización de acceso por parte do órgano competente da administración titular da estrada, agás cando se dispoña de acceso alternativo a través de viario doutra titularidade.2. Toda parcela para ser susceptible de concesión de licenza de edificación deberá dar fronte a viario público.3. No caso de inexistencia de servizos no núcleo, admitirase de modo provisional e co compromiso de conexión cando se implanten os servizos a solución individual, con cargo ao promotor, mediante fosa adaptada á normativa en vigor para o saneamento de augas residuais e pozo individual de captación para abastecemento de auga. Nestes casos manteranse as seguintes distancias mínimas de precaución. - Distancia mínima entre pozos de captación: 10 m - Distancia mínima entre pozo de auga e fosa: 20 m - Distancia mínima entre pozo de auga e fosas de purín ou outros focos contaminantes: 50 m 4. Cando se constrúan novas edificacións ou substitúan as existentes, as propietarios deberán cederlle gratuitamente ao concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viarios preciso e executar, á súa conta, a conexión cos servizos existentes no núcleo. B. TIPOLOXÍA 1. As edificacións manterán as condicións ambientais do núcleo, a morfoloxía do asentamento e a tipoloxía das edificacións do lugar, admitíndose por tanto, edificacións apegadas ou recuadas a outras construcións. Prohíbense expresamente os tipos característicos das zonas urbanas e as vivendas proxectadas en serie colocadas en continuidade en máis de tres unidades, segundo o artigo 28 da LOUG.2. O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións tradicionais existentes no núcleo rural. No caso de que resulte imprescindible superalo por esixencias do uso ou actividade, deberase descompoñer en dous ou máis volumes conectados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías tradicionais propias do medio rural. En todo caso, deberanse adoptar as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos.3. As características estéticas e construtivas e os materiais, cores e acabados serán acordes coa paisaxe rural e coas construcións tradicionais do asentamento. En tal sentido, para o acabado das edificacións, empregarase a pedra ou os materiais tradicionais e propios da zona. En casos xustificados pola calidade arquitectónica da edificación, poderá empregarse outros materiais, que harmonicen cos valores naturais, a paisaxe rural e as edificacións tradicionais do entorno. De tódolos xeitos prohíbese os seguintes materia - En cuberta: Fibrocemento e paneis metálicos - En fachada. Bloques de formigón gris sen revestir, ladrillo cara vista, plaquetas cerámicas. 4. No caso dos núcleos comúns, definidos no artigo 13. b da LOUG, poderá empregarse outros materiais e formas, que harmonicen cos valores naturais, a paisaxe rural do entorno.5. En ningún caso permitiranse a creación de novas medianeiras e apegos salvo cando se responda a proxecto conxunto, ou naquelas parcelas, que non procedendo de segregacións posteriores á aprobación deste documento, posúan unha fronte que non permita a solución exenta. En calquera caso deberá mediar acordo co lindeiro correspondente. C.-ALTURA MÁXIMA 1. A altura non excederá de planta baixa e piso, ni un máximo de 7 metros, medidos no centro de tódalas fachadas, dende a rasante natural do terreo ao beirado.2. Nas edificacións novas do entorno do Encoro de Abegondo, e grafadas as alturas nos planos de ordenación das áreas sensibles, permitirase unicamente edificacións de planta baixa, para evitar o impacto visual, nas ladeiras sensibles, na paisaxe circundante.3. Non se contabilizan no número de plantas os sotos ou semisotos. D. CUBERTAS A cuberta será unha pendente igual ou inferior á media das existentes no asentamento, nunca superior a 40º e estará formada por planos continuos, sen quebros nas súas pendentes. A altura máxima de cumieira será de 3,60 metros sobre a altura máxima permitida. O material na terminación da cubrición será, coma norma xeral, tella cerámica. E. APROVEITAMENTO BAIXO CUBERTA Permítese como prolongación da vivenda inferior, computando edificabilidade na superficie sen contabilizarse no número de plantas. A altura libre mínima entre pavimento e teito, acabados para o cómputo de superficie para efectos de edificabilidade será de 1,50 m. A efectos de habitabilidade será de aplicación o apartado 1. A.2.4.2 das NHV segundo o decreto 29/2010. F. PÓRTICOS Os pórticos exteriores, cubertos na parte superior, computan edificabilidade e ocupación máxima na parcela, tendo que cumprir os recuamentos as vías públicas e lindeiros. Os elementos voados das edificacións cara as parcelas veciños, deberán cumprir as condicións de recuamentos establecidas nas ordenanzas. G. INVERNADOIROS A instalación de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e desmontables non estará suxeita ás condicións de edificación establecidas neste artigo. Condicións xerais de posición En caso de edificar en terreos con pendente en sentido ascendente superior ao 20% en perpendicular á vía pública, a vivenda ou construción auxiliar deberá emprazarse sempre na zona baixa do terreo, evitando o impacto visual das construcións. Para o caso contrario, de terreos con pendente en sentido descendente en perpendicular á vía pública, e para evitar a visualización dos panos cegos traseiros, cumpríndose os criterios xerais da medición de alturas se prohiben fondos edificables nos que resulte unha altura de soto ou semisoto por riba da rasante natural posterior do terreo superior a 1,00 m. Movemento de terras: Prohíbese a modificación da morfoloxía natural do terreo, e en especial da pendente natural do mesmo, de forma que o movemento de terras sexa o mínimo necesario para a correcta execución do volume edificatorio da vivenda. A urbanización e axardinamento da parcela non suporá agresión ao medio natural do terreo, abancalando a mesma. Condicións das vías 1. Prohíbense considerar en núcleo rural os camiños rústicos como viarios, non servindo de apoio para parcelacións ou licencias de obras.2. No caso de ampliación das vías existentes, non se perderá o carácter tradicional destes rueiros. Obras de derribo e demolición 1. Queda prohibido o derrubamento ou a demolición das construcións existentes, agás nos seguintes supostos: - Aquelas construcións que non presenten un especial valor arquitectónico. - As edificacións sen valor histórico ou etnográfico, ou das que téndoo escaso estean en ruína técnica. - Todos os engadidos que desvirtúen a tipoloxía, a forma e o volume de calquera edificación primitiva, ou que polos materiais neles empregados supoñan un efecto distorsionador para a harmonía e estética do conxunto edificatorio. Igualmente, todos os alpendres, almacéns e edificacións auxiliares que estean nas mesmas condicións. - As derivadas dun expediente de reposición da legalidade urbanística.2. Nos supostos previstos, solicitarase licenza de demolición achegándolle ao proxecto técnico un estudo xustificado e motivado do cumprimento e da veracidade das circunstancias que concorren de acordo co especificado anteriormente. Condicións dos usos 1. Uso principal: Residencial en vivenda familiar illada ou acaroada e edificacións auxiliares 2. Usos complementarios: Aqueles que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural no cal se encontran, ou os que dan resposta ás necesidades da poboación residente neles. - Industrial: Categoría A, unicamente para pequenos talleres e obradoiros situados en planta baixa da vivenda ou en edificación anexa a mesma cunha superficie máxima de 150 m 2 en planta. - Terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario de carácter rural e as súas edificacións auxiliares, Comercial categoría A, Administrativo e de oficinas en categoría D. - Garaxe e aparcamento: En categoría A, cunha superficie máxima de 40 m 2 si é en edificación anexa á vivenda. - Uso de espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración en planta baixa ou edificio exclusivo - Agropecuario: Construcións destinadas a usos agrícolas e pecuarios de uso doméstico para o autoconsumo coas seguintes determinacións: En categoría A, cunha superficie máxima de 40 m 2, e B cunha superficie máxima de 50 m 2 de superficie. - Equipamentos Procurarase manter a tipoloxía e imaxe das edificacións existentes no entorno nos núcleos históricos tradicionais e complexos. Os parámetros aplicables de edificabilidade, ocupación e altura máxima serán os establecidos para o uso residencial nas ordenanzas zonais correspondentes.3. Usos prohibidos: Os demais Condicións singulares A. PECHES DE PARCELA 1. O cerramento dos límites das parcelas ás vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1.80 m de altura. No solo de núcleo rural os novos valos de parcela estarán constituídos por unha banda opaca de 0,60 m de altura máxima e poderán acada-los 1,80 m a base de tea metálica ou outros elementos calados en máis do 50%. De completarse o cerramento con elementos vexetais, estes serán tipo trepadora. A plantación de árbores e sebes vivos que completen o peche regularase pola normativa civil. Permitirase a construción do cerramento da parcela e a urbanización da fronte da mesma, con independencia da licenza da edificación. A banda opaca dos cerramentos deberá executarse con materiais tradicionais da zona, non permitíndose os bloques de formigón ou outros elementos de fábrica, agás que sexan debidamente revestidos e pintados nas cores tradicionais.2. Os elementos de cerre con parcelas veciños non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar, sempre que exista acordo entre os propietarios lindeiros.3. Só se excepciona a conservación e reposición de valos pétreos tradicionais xa existentes.4. Os peches das parcelas cara a estradas de titularidade autonómica, deberán respectar á lexislación sectorial en materia de estradas en vigor no momento de solicitude da correspondente licencia municipal. B. CONDICIÓNS ESTÉTICAS E CONSTRUTIVAS En xeral as novas edificacións en núcleo tradicional e complexo cumprirán as especificacións que se detallan no art.29. b) da LOUG, a edificación debe conter as características comúns da tipoloxía da vivenda tradicional do concello: - Volumes prismáticos sinxelos de baixo e planta, con coxía simple - Cuberta a dúas augas en tella do país - Muros de cachotería ou acabado recebado e pintado - Encontro dos muros e cuberta sen sopena no beirado e sen topete no penal - Existencia de edificacións auxiliares Nos núcleos comúns pódense empregarse outros materiais e formas, que harmonicen cos valores naturais do núcleo e a paisaxe rural do entorno. C. MEDIANEIRAS Os acabados e materiais de medianeiras vistas será similar ao das fachadas. D. EDIFICACIÓNS EXISTENTES As edificacións destinadas a vivenda familiar existentes con anterioridade a aprobación de este documento, e edificadas de conformidade coa normativa vixente no momento da súa construción, que incumpran algunhas das condicións de edificación reguladas neste apartado, poderán conservarse e reestruturarse, sen prexuízo das limitacións que eventualmente deriven da súa catalogación, podendo autorizarse as ampliacións necesarias, sempre que non se aumente mais dun 10% do volume orixinario. E. EDIFICACIÓNS SECUNDARIAS DE APOIO AO USO RESIDENCIAL Admítese a construción dunha edificación secundaria, coas seguintes condicións: - Incluirase no computo de edificabilidade e ocupación máxima total da parcela. - Non debe superar a superficie de 40/50 m², segundo o uso, e a altura de 3,50m. - A altura máxima de cumio será de 1,50 m. - Cubertas: A pendente máxima de cuberta será de 30º. - Usos permitidos, adscritos e complementarios ao uso principal: Almacén de apeiros e produtos, galpón, grella, bodega, garaxe ou outros que cumpran fins similares. - As edificacións secundarias non se permitirán en fachada, podéndose situar apegadas á edificación principal e/ou aos lindes laterais, sen prexuízo de terceiros. - No caso de achegarse a lindeiros, será obrigatorio ter acordo escrito do veciño afectado. F. EDIFICACIÓNS COMPLEMENTARIAS DE USO INDUSTRIAL Admítese o uso industrial en planta baixa da edificación ou en edificación anexa a vivenda coas seguintes condicións: - Incluirase no computo de edificabilidade e ocupación máxima total da parcela. - Non debe superar a superficie de 150 m² e a altura de 3,50 m - A altura máxima de cumio será de 1,50 m. - Cubertas: A pendente máxima de cuberta será de 30º. - Usos permitidos, pequenos talleres e obradoiros que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural, ou os que dan resposta ás necesidades da poboación residente neles. - Situaranse apegadas á edificación principal e/ou aos lindes laterais, sen prexuízo de terceiros, nunca exenta. - No caso de achegarse a lindeiros, será obrigatorio ter acordo escrito do veciño afectado. - Prohíbese a tipoloxía de nave. G. EDIFICACIÓNS SECUNDARIAS DE APOIO AO USO TERCIARIO Admítese a construción dunha edificación secundaria, coas seguintes condicións: - Incluirase no computo de edificabilidade e ocupación máxima total da parcela. - Non debe superar a altura de 3,50 m e a superficie en planta xustificarase de acordo o uso previsto - A altura máxima de cumio será de 1,50 m. - Cubertas: A pendente máxima de cuberta será de 30º. - Usos permitidos, adscritos e complementarios ao uso principal: Almacén, bodega, sala de reunións, garaxe, instalacións deportivas ou outros que cumpran fins similares. - As edificacións secundarias non se permitirán en fachada principal, podéndose situar apegadas á edificación principal e/ou aos lindes laterais, sen prexuízo de terceiros. - No caso de achegarse a lindeiros, será obrigatorio ter acordo escrito do veciño afectado. G. RECUAMENTOS MÍNIMOS Os recuamentos aos viarios titularidade estatal, autonómica ou provincial nos núcleos rurais establécense na presente normativa. No caso de recuamentos a lindeiros laterais e posteriores este será como mínimo de 3 m. En construcións de tipo agropecuario: Os recuamentos mínimos con respecto aos lindes de parcela serán de 5 m. H. NÚCLEOS CATALOGADOS O Catálogo inclúe varios núcleos polo seu interese etnográfico e cultural, as condicións de edificación nos mesmos recóllense no titulo IV na Protección do patrimonio de carácter arquitectónico. Malia o disposto na alínea anterior, nos núcleos históricos tradicionais deberá priorizarse a rehabilitación das edificacións existentes coa finalidade de revitalizar o espazo de acordo con criterios de sustentabilidade, aforro enerxético, mellora da calidade e conservación dos elementos etnográficos e arquitectónicos singulares das construcións existentes. I. EDIFICACIÓNS CATALOGADAS O Catálogo inclúe edificacións en solo de núcleo rural polo seu interese etnográfico e cultural, as condicións de edificación das mesmas recóllense no Titulo IV na Protección do patrimonio de carácter arquitectónico. Condicións de parcelación e segregación 1. O IOP fixa nos Núcleo Rurais Común, e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos, uns indicadores que cuantifican a licenza directa a outorgar por segregación das parcelas matrices. Estes indicadores son os que controlan a complexidade urbanística dentro dos núcleos comúns, establecendo un número máximo de segregacións por parcela matriz, estipulando a parcela mínima de ordenación segundo a tipoloxía do núcleo e a localización do mesmo dentro do sistema territorial de núcleos definido. A definición de ditos indicadores se reflicten no Réxime do solo de núcleo rural regulado nas presentes normas. Existen dous tipos de indicadores de complexidade urbanística que actúan sobre o núcleo rural común e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos: - Os que permiten unha única segregación por parcela matriz. - Os que non permiten segregacións.2. Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza.3. A ordenanza de aplicación establece unha parcela mínima. Esta parcela poderá ser inferior cando se realice unha actuación integral, sendo necesario desenvolver o correspondente plan especial que determine as condicións de edificación das novas parcelas.4. Admitiranse como parcelas mínimas as preexistentes edificadas á aprobación definitiva do IOP, en solo de núcleo común, sempre e cando non teñan posibilidade de segregación.5. Prohíbense as parcelacións de fincas que impliquen a apertura de novos accesos ás estradas autonómicas, salvo autorización expresa da Administración titular da estrada. Actuacións incompatibles 1. Están prohibidas en calquera dos tipo de solo de núcleo rural as actuacións seguintes: - As edificacións características das zonas urbanas, auxiliares ou doutro uso, cuxa tipoloxía resulte impropia do asentamento no cal se insiren, tendo que ser acordes coa tipoloxía tradicional existente no termo municipal. Non se inclúen neste concepto os invernadoiros con destino exclusivo á produción agraria, que poderán instalarse en calquera tipo de núcleo rural sempre que a súa construción sexa a base de materiais lixeiros e facilmente desmontables. - As naves industriais de calquera tipo. - Aqueles movementos de terras que supoñan unha agresión ao medio natural ou que varíen a morfoloxía da paisaxe do lugar. - A apertura de pistas, rúas ou camiños que non estean previstos no planeamento, así como a ampliación dos existentes e o derrubamento, de maneira inxustificada, de muros tradicionais dos rueiros ou corredoiras, agás disposición do planeamento que o autorice. - As novas instalacións destinadas á produción gandeira, agás as pequenas construcións destinadas a usos gandeiros para o autoconsumo.2. Sen prexuízo do disposto na alínea 1 anterior, nos núcleos histórico-tradicionais, ou na parte delimitada como tal nos núcleos rurais complexos, estarán prohibidas, así mesmo, as seguintes: - As vivendas acaroadas, proxectadas en serie, de características similares e colocadas en continuidade en máis de tres unidades. - Os novos tendidos aéreos de telefonía, electricidade e outros. - Aqueles usos que, xa sexa polo tamaño das construcións, pola natureza dos procesos de produción, polas actividades que se van desenvolver ou por outras condicións, aínda cumprindo cos requisitos da lexislación medioambiental, non sexan propios do asentamento rural. - A execución de actuacións integrais e consecuentes operacións de reparcelamento, ou outras actuacións de parcelamento ou segregación do parcelario orixinal, que determinen a desfiguración da tipoloxía do núcleo e a destrución dos valores que xustificaron a súa clasificación como tal. NORMAS ZONAIS ORDENANZAS RESIDENCIAIS Tipos de ordenanzas Establécense no presente título as condicións particulares que regularán a edificación no solo urbano do presente IOP, coas seguintes ordenanzas ou normas zonais: ORDENANZA 1: VIVENDA FAMILIAR RECUADA Comprende o ás areas grafadas nos planos de ordenación dos núcleos rurais co código 1. Esta ordenanza está formada polos ámbitos consolidadas de baixa densidade de vivenda familiar, nos asentamentos urbanos e rurais, onde a edificación está recuada respecto ao espazo público A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada de baixa densidade. Defínense os seguintes graos: - GRAO 1 - GRAO 2 - GRAO 3 - GRAO 4 B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso principal: Residencial en vivenda familiar illada.2. Usos complementarios: Os definidos no Capítulo 1 do presente Título 3. Usos prohibidos: Os demais Os usos complementarios poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza, exceptuando o uso industrial. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: - GRAO 1 Parcela mínima 500 m² - GRAO 2 Parcela mínima 1000 m² - GRAO 3 Parcela mínima 1.500 m² - GRAO 4 Parcela mínima 2.000 m² Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor superficie, conforme o establecido no Capitulo II do Título VI da presente normativa. Permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15 m. Permitiranse anchos menores conforme o establecido no Capítulo II do Título VI da presente normativa.3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: - GRAO 1 Ocupación 60% - GRAO 2 Ocupación 40% - GRAO 3 Ocupación 30% - GRAO 4 Ocupación 30% 5. Edificabilidade: 0,50 m 2 /m 2 sobre parcela neta 6. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: - As aliñacións serán as indicadas nos planos. En caso de rehabilitación de construcións tradicionais en parcelas edificadas, deberase respectar a liña de fachada existente. - O recuamento mínimo á fachada será de 6,00 metros do eixe do viario o cal da fronte, ou segundo a lexislación sectorial correspondente. Respecto a aliñación o recuamento mínimo será de 1,5 m 7. Separación mínima a lindeiros laterais e posterior: 3,00 m.8. Número máximo de plantas: As grafiadas nos planos de ordenación. B+I= 7m de altura ao beirado, ou B = 3.5m de altura de beirado. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: Non se admiten os pinches ( hastiales ), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento: - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200m² de edificabilidade ou fracción. - Permítese o acaroamento de garaxes, coa condición de medianeira exposta nesta normativa, sempre que teñan unha altura inferior a 3.5m e menos de 40 m²/vivenda - Poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo a vía pública dende ningunha delas.3. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas.4. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, rochos menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.5. Os elementos voados das edificacións cara parcelas lindeiras, deberán cumprir as condicións de aliñacións establecidas na ordenanza.6. Dentro do cómputo da edificabilidade admítese a construción dunha edificabilidade secundaria, incluso sobre lindeiros sempre que haxa acordo co propietario lindeiro, para usos complementarios do uso principal.7. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo. ORDENANZA 2: VIVENDA FAMILIAR ALIÑADA Comprende ás areas grafadas nos planos de ordenación dos núcleos rurais co código 2. Esta ordenanza está formada polas extensións consolidadas vivenda familiar, nos asentamentos urbanos e rurais, onde a edificación NON está recuada respecto ao espazo público A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada ou agrupada aliñada co espazo público. Defínense os seguintes graos: - GRAO 1 Parcela mínima 500 m² - GRAO 2 Parcela mínima 1.000 m² - GRAO 3 Parcela mínima 1.500 m² - GRAO 4 Parcela mínima 2.000 m² Permítese o acaroamento lateral co consentimento expreso do propietario veciño B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso principal: Residencial en vivenda familiar illada ou acaroada.2. Usos complementarios: Os definidos no Capítulo 1 do presente Título 3. Usos prohibidos: Os demais Os usos complementarios poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza, exceptuando o uso industrial. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: - GRAO 1 Parcela mínima 500 m² - GRAO 2 Parcela mínima 1.000 m² - GRAO 3 Parcela mínima 1.500 m² - GRAO 4 Parcela mínima 2.000 m² 2. Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor superficie, conforme o establecido no capitulo II do Título VI da presente normativa. Permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.3. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15 m. Permitiranse anchos menores conforme o establecido no Capitulo II do Título VI da presente normativa.4. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.5. Ocupación máxima de parcela: Ocupación máxima de parcela: - GRAO 1 Ocupación 60% - GRAO 2 Ocupación 40% - GRAO 3 Ocupación 30% - GRAO 4 Ocupación 30% 6. Edificabilidade: - GRAO 1 Ocupación 0,8 m²/m² - GRAO 2 Ocupación 0,6 m²/m² - GRAO 3 Ocupación 0,5 m²/m² - GRAO 4 Ocupación 0,5 m²/m² 7. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: En caso de parcelas sen edificar ou en renovación das edificacións, as aliñacións serán as indicadas nos planos e terán carácter obrigatorio. En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, poderase respectar a liña de fachada existente.8. Separación mínima a lindeiros posterior: 3,00 m 9. Número máximo de plantas: As grafadas nos planos de ordenación.10. Altura da edificación segundo o grafado nos planos. B+I= 7m de altura ao beirado ou B= 3,5m de altura de beirado 11. Permitirase unha lonxitude máxima de 30 m para a realización de conxunto vivendas acaroadas, sendo necesario a realización da esquina con remate de fachada e cun recuamento mínimo de 5m cara o espazo público. A separación mínima entre estes conxuntos de vivendas acaroadas será de 8m.12. Concello deberá velar pola estética dos conxuntos edificatorios, esixindo o tratamento das traseiras como fachadas, principalmente no caso de que a parte posterior da parcela linde con outra parcela regulada por distinta ordenanza, minimizando así o impacto visual. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: Non se admiten os pinches ( hastiales ), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento: - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200 m² de edificabilidade ou fracción. - Poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo a vía pública dende a ningunha delas.3. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas.4. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, trasteiros menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.5. Os elementos voados das edificacións cara parcelas lindeiras, deberán cumprir as condicións de aliñacións establecidas na ordenanza.6. Medianeiras: Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ao das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista 7. Determinacións de composición: As edificacións de nova planta que formen conxuntos deberán asegurar a coherencia formal do conxunto, polo que se cumprirán as seguintes directrices na composición das fachadas. - Continuidade da liña de cornixa. - Uniformidade no ritmo de ocos e balcóns. - Continuidade na liña inferior dos corpos voados medianeiros.8. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica un alzado de conxunto para asegurar a integración da edificación.9. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo. ORDENANZA DE EQUIPAMENTOS Ámbito de aplicación. Esta ordenanza será de aplicación na totalidade das parcelas sinaladas como tales nos planos de ordenación, independentemente da súa titularidade pública ou privada. Réxime urbanístico para os equipamentos de carácter público Será o contemplado para o sistema de equipamentos Réxime previsto para os equipamentos de carácter privado 1. Uso principal ou característico, será o que se indique nos planos de ordenación ou o que determine o concello 2. Usos compatibles; son os complementarios ao uso principal, entre os que podemos contemplar; uso residencial limitado á residencia do encargado do mantemento, vixilancia, garaxe-aparcadoiro en categoría B ou en superficie.3. Tipoloxía; Salvo indicación expresa nos planos de ordenación, a tipoloxía será da edificación aberta e mantendo as características do núcleo rural no cal se insire.4. Condicións de posición; as aliñacións serán as previstas nos planos de ordenación. Contemplase un recuamento mínimo ás parcelas lindeiras e a aliñación de 3,00 metros.5. Condicións de parcela; non se establece parcela mínima, serán as previstas nos planos.6. Ocupación: A ocupación máxima establécese nun 20% da superficie da parcela.7. Edificabilidade: Establecese un índice máximo de edificabilidade de 0,30 m²/m². 8. Número de plantas; Establecese como máximo en 2 (planta baixa e 1 planta alta), equivalente a 7,00 m até a cornixa, con posibilidade de aproveitar baixo cuberta. O resto dos parámetros (cubertas, voos, patios, escaleiras.) rexerase polo disposto nas condicións particulares da edificación no solo de núcleo rural, así como na lexislación sectorial.