02/10/2019 | Administración LocalMunicipal
Vedra
Secretaría-Intervención
Aprobación definitiva do Plan Especial de Protección PE-1. Núcleo de Ponte Ulla

Mediante acordo do Pleno do concello, en sesión ordinaria do 29 de abril de 2019, aprobouse definitivamente o Plan Especial de Protección do PE-1. Núcleo de Ponte Ulla. No DOG núm.: 110, do 12 de xuño de 2019, publicouse a aprobación definitiva. Por resolución da Directora Xeral de Ordenación do Territorio e Urbanismo, do 5 de setembro de 2019, procedeuse á inscrición do mencionado plan especial no Rexistro de Planeamento Urbanístico de Galicia, co número RPG 00067/2019. Conforme co disposto polos artigos 82 e 88.4 da Lei 2/2016, de 10 de febreiro, do solo de Galicia, 208 e seguintes do Decreto 143/2016, do 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia e 70 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local, publícase a normativa e ordenanzas da modificación definitivamente aprobada. O que se fai público para a súa executividade. Vedra, 24 de setembro de 2019 O ALCALDE, Carlos Martínez Carrillo NORMATIVA Superficie bruta do ámbito 31.180,66 m 2 (PXOM 31.302,00 m 2 ) Superficie Neta (excluído SS. XX.) 27.580,66 m 2 (PXOM 27.702,00 m 2 ) Superficie Parcelas Privadas 22.724,00 m 2 Superficie dotacional público 263,00 m 2 Superficie dotacional privado 700,00 m 2 Superficie espazos libres públicos 695,00 m 2 Superficie Viario (SV) 6.798,66 m 2 Edificabilidade media sobre superficie de parcelas 0,55 m 2 /m 2 Superficie bruta do ámbito 31.180,66m 2 (PXOM 31.302,00 m 2 ) Superficie Neta (excluído SS. XX.) 27.580,66 m 2 (PXOM 27.702,00 m 2 ) Superficie Parcelas Privadas 16.099,70 m 2 Superficie Dotacional Público 263,00 m 2 Sistema Xeral (SXP-2) 3.600,00 m 2 Superficie Dotacional privado 700,00 m 2 Superficie espazos libres públicos 3212,61m 2 Superficie Viario (SV) 7.305,35 m 2 Superficie edificada 12.656,0 m 2 Edificabilidade media sobre superficie de parcela neta 0,8 m 2 /m 2 Sistema Xeral (SXP-2) +3.600,00 m2 Superficie espazos libres públicos +2.517,61 m2 Superficie Viario (SV) +506,79 m2 Do cadro anterior despréndese en primeiro lugar un importante incremento da superficie destinada a espazos libres públicos, sobre todo en función do Sistema Xeral e da nova ZL-35 que sirve de conexión peonil coa estrada nacional N 550. industrial 3 igrexa 1 hórreos 4 fonte 1 lavadoiro 1 casa reitoral 1 cruceiro 1 vivenda 33 escola 1 auxiliares 11 hórreos 4 fonte 1 lavadoiro 1 casa reitoral 1 igrexa 1 cruceiro 1 vivenda 25 auxiliares 1 industrial 1 escola 1 A delimitación do ámbito de intervención do PEPU así como a separación da propiedade do chan aparece reflectida no presente documento a través dos planos de ordenación anexos, mediante a definición do límite do ámbito de actuación, do parcelario e das aliñacións propostas. Para a obtención do chan público do presente Plan Especial, que pasará a formar parte da rede de espazos verdes públicos do Concello, establécese un sistema de actuación directo baseado na expropiación forzosa, nun convenio entre o Concello e o propietario ou nunha permuta forzosa con terreos de patrimonio municipal de chan tal e como se recolle no artigo 167.1 da Lei 9/2002 do 30 de Decembro de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia (en diante LOUG) transcrito a continuación: […] 1. Os terreos destinados polo plan a dotacións locais en solo urbano consolidado obteranse mediante expropiación forzosa, por convenio entre a administración e o propietario ou por permuta forzosa con terreos do patrimonio municipal do chan. […] Os aspectos relativos á protección dos valores culturais do núcleo de Ponte Ulla teñen especial preeminencia nos criterios de abordaxe da súa ordenación. Non só porque o planeamento xeral establecera como obxectivo a vinculación entre acabado do núcleo e posta en valor en relación ca Ruta da Prata e segundo a Lei 5/2016, de 4 de maio, do Patrimonio cultural de Galicia (LPCG). Con estes antecedentes, o Plan aborda a protección cultural dende dúas vías, unha metodolóxica, que ten que ver coa abordaxe disciplinar da ordenación, e outra regulamentaria que ten como resultado as determinacións concretas de urbanización. Dende o punto de vista metodolóxico, o Plan Especial parte do recoñecemento da singular morfoloxía do núcleo de Ponte Ulla e da súa especial vinculación á Ruta da Prata. A escala de detalle profunda nos aspectos de coñecemento do casarío actual, producindo unha análise a nivel de proposta individualizado. Alzado e planta constitúen a síntese dunha ordenación de acabado do casarío existente. Dende o punto de vista normativo e das determinacións de ordenación, a elaboración dun amplo catálogo de elementos suxeitos a protección constitúe a base sobre a que asentar unha normativa urbanística respectuosa coas existencias tipolóxicas do núcleo, sobre todo no que se refire á necesidade de establecer unhas normas de estética urbana. A traza da Ruta da Prata representa o soporte físico e argumental para despregar unha serie de medidas que ten na preservación da identidade do núcleo o seu obxectivo. Ao non terse producido a delimitación da Ruta da Prata, non está determinada administrativamente a traza. En consecuencia, o tratamento do Plan Especial establece cautelas en previsión das determinacións que cabe esperar do expediente de incoación da delimitación e deslinde cando se produza. Para tal efecto considerase como traza do camiño aquela hoxe sinalizada no Plan Xeral de Ordenación Municipal de Vedra. Toda vez que o Plan Especial ordena un solo clasificado como solo urbano, o tratamento urbanístico presenta as singularidades propias desta clasificación. A tal efecto, no treito comprendido dentro do Plan diferéncianse tres situacións; -Treito 1 do camiño na antiga N-525 -Treito 2 do camiño no paso pola AC-240 -Treito 3 do camiño no entorno de Vista Alegre -Treito 1 do camiño na antiga N-525 O camiño comparte traza co ramal da antiga estrada Nacional N-525, preservándose as aliñacións existentes e tratando de mellorar os accesos públicos ao río Ulla. -Treito 2 do camiño no paso pola AC-240 O camiño comparte traza coa estrada autonómica AC-240 ata a praza que forma o campo da festa. A partir deste punto o camiño é peonil. E complementase con espazos públicos coma o lavadoiro e o campo da festa. -Treito 3 do camiño no entorno de Vista Alegre É un treito peonil con pouca edificación, que discorre entre muros de contención. Unha parte discorre tanxente ao solo urbanizable non delimitado SUND-8. Segundo o disposto na Lei 5/2016, de 4 de maio, do Patrimonio cultural de Galicia (LPCG), a disposición da edificación debe respectar a franxa da zona lateral de protección de 3 metros a partir da liña exterior do camiño, incorporándoa ao viario público. Para garantir a debida integración ambiental das actuacións previstas no solo urbano dítanse normas de composición e estética urbanas que serán de aplicación para o conxunto do Plan especial de Protección. Para a intervención no camiño aplícanse medidas arqueolóxicas. A tal efecto considéranse como ámbito de protección o conxunto do espazo público definido entre aliñacións segundo se indicou, que comprende a traza e a zona lateral de protección do camiño. Proponse a adopción de determinadas cautelas arqueolóxicas para a intervención neste ámbito que afectarían preferentemente ás obras de urbanización e actuacións nos ámbitos protexidos do camiño. O Plan especial non define a apertura de novas vías. Propón un tratamento superficial do espazo público e unha mellora nos niveis de infraestruturas que, nalgúns casos, constitúen a mellora da escena urbana. Trata de resolver os problemas de rasante para o acceso a vivendas dende o espazo público e recupera para o tecido urbano pasos de augas de escorrentía mellorando as conexións do núcleo. A integración da nacional N 550 co resto do núcleo resolvese mediante a creación dun novo espazo verde público elevado identificado no plan como ZL-35. O Plan Especial prevé completar as redes proxectadas de Ponte Ulla e no seu ámbito inmediato. Abastecemento de Auga. Rede de electricidade de baixa tensión. Rede de iluminación pública. Establécense dous criterios para a iluminación pública da zona en estudio, un para a iluminación da rede viaria e outro para a iluminación das zonas verdes e espazos libres. Na rede viaria a iluminación realizarase mediante luminarias cromadas equipadas con lámpadas de vapor de sodio de alta presión de 250 w sobre postes altos de 9 metros de altura máxima realizados con chapa de aceiro galvanizado de 3mm de grosor mínimo ou ben á parede segundo os casos. Nas zonas de parques e xardíns a iluminación realizarase mediante luminarias equipadas con lámpadas de vapor de sodio de alta presión de 150 w sobre columnas de 4 m de altura máxima de chapa de aceiro galvanizado de 3 mm de grosor. Nas zonas axardinadas utilizaranse alternativamente a iluminación ambiental e de orientación. A fórmula a aplicar para o cálculo da iluminación pública en estudio será; F x n x f D= -----------–– Em x A Onde: D= Distancia entre luminarias F= Fluxo luminoso da lámpada n = Factor de utilización f = Factor de conservación Em= Nivel Lumínico mínimo A= Ancho da calzada As seccións do condutor calcularanse tendo en conta os dous efectos, de densidade de corrente e caída de tensión, non sendo esta superior ao 3% dende a orixe da instalación (segundo a instrución MI-BT-017). Para o cálculo das seccións por densidade de corrente aplicaranse as seguintes fórmulas; Tramos monofásicos: 1.8 P I= -----------–– E cos a Tramos trifásicos: 1.8 P I= ----------------––––– 1.73 E cos a Unha vez calculada a sección por densidade de corrente comprobarase a súa validez polo cálculo de caída de tensión mediante a aplicación das fórmulas: Tramos monofásicos: 2 L I cos a I= ----------------––– K e Tramos trifásicos: 1.73 E cos a I= -------------------––– K e Sendo; I= Intensidade nominal en amperes P= Potencia en vatios E= Tensión en voltios Cos a = Factor de potencia S= Sección do conduto en mm 2 L = Lonxitude do tramo en metros K= Coeficiente de condutividade ( K=56 para o cobre e K=35 para o aluminio). e = Caída de tensión en voltios.1,8= Factor polo que hai que multiplicar a potencia se as lámpadas son de descarga. Rede de telecomunicacións. Segundo o plano de instalacións. A canalización farase con tubos de PVC ríxido de 110 mm de diámetro. As dimensións das gabias e dos bancos de tubos, manterán en todo caso unha distancia mínima de seguridade de 20 cm respecto das conducións de electricidade, e de 30 cm con respecto ás conducións de sumidoiros de auga. Todas as instalacións de telecomunicacións deberán aterse en todo caso ao disposto na Lei Xeral de Telecomunicacións 9/2014 do 9 de maio. As acometidas ás novas edificacións previstas faranse obrigatoriamente a través dunha única arqueta de entrada que terá un mecanismo de peche de seguridade e posibilitará o acceso a todos os servicios e aos distintos operadores, de acordo co Real Decreto-Lei 1/1998 do 27 de febreiro, polo seu regulamento aprobado mediante Real Decreto 346/2011 do 11 de marzo e pola orde ITC/1644/2011 do 10 de xuño; non permitíndose en ningún caso a implantación de cable visto polas fachadas. O presente Plan Especial de Reforma Interior desenvolve o solo urbano consolidado delimitado polo Plan Xeral de Vedra como PE-1, Núcleo de Ponte Ulla. O Plan Especial non entrará en vigor ata que se teña producido a publicación no Diario Oficial de Galicia e no Boletín Oficial da Provincia e se cumprimente o establecido no Art.92 da Lei 9/2004 de ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia, en adiante LOUG, e teña transcorrido o prazo previsto no art.65.2 da “Lei 7/85.2 de Abril, de las Cortes Generales” e no Art.217 da lei 5/97 de 22 de Xullo da Administración Local de Galicia. A súa vixencia será indefinida. As presentes ordenanzas serán de aplicación obrigatoria para a redacción de Estudios de Detalle, Proxectos de Urbanización, Edificación e Parcelamento, tanto privadas como de carácter público, que se pretendan realizar dentro do ámbito do Plan Especial. En todos os puntos non desenvolvidos no presente Plan Especial, estarase ao disposto no Plan Xeral de Ordenación de Vedra. O cumprimento das normas e preceptos contidos nesta normativa, non exime da obrigatoriedade de cumprir as disposicións vixentes ou que poidan ser ditadas, sobre as distintas materias afectadas en cada caso, e en concreto a Lei 5/2016, de 4 de maio, do Patrimonio cultural de Galicia (LPCG). O alcance normativo do Plan deriva do contido dos documentos que o integran: Ordenanzas reguladoras, Planos de Ordenación, Estudio Económico- Financeiro e Memoria xustificativa da Ordenación. A cartografía a escala 1/500, que constitúe a base gráfica sobre a que se ten debuxado a planimetría, terá o carácter de cartografía oficial e o seu uso será obrigatorio para reflectir o emprazamento e determinacións de calquera actuación de planeamento ou petición de licencia urbanística. O concello poderá crear a correspondente ordenanza para a expedición de copias reproducibles da cartografía oficial. A modificación de calquera dos elementos do Plan regularase polo previsto no Artigo 94 da LOUG. As modificacións non poderán alterar en ningún caso os parámetros e determinacións previstas no Plan Xeral, nin cambia-lo uso de zonas dotacionais a usos lucrativos, debendo xustificarse en todo caso a conveniencia e oportunidade das mesmas. Para a execución do Plan Especial redactaranse obrigatoriamente os proxectos de urbanización ou de obras ordinarias correspondentes. Poderán redactarse Estudios de Detalle para a reordenación dalgunha parte concreta do ámbito sen que se alteren as determinacións contidas nestas ordenanzas, así como para reaxustar as aliñacións, e en especial adecua-los encontros coas edificacións existentes. Nos parcelamentos procurarase que a división das fincas se axuste ás regras de xeometría, orde e uniformidade, para a súa edificación conforme ao Plan, xustificándose debidamente as excepcións a esta regra. Seguirase a regra de lindes rectos e normais ás aliñacións. A efectos destas ordenanzas, cantas veces se empreguen os termos que a continuación se indican, terán o significado que taxativamente se expresa nos apartados seguintes: SOLAR Entenderase por solar toda parcela que como consecuencia da execución do Plan Especial cumpra todas e cada unha das condicións seguintes: a) Ter sinaladas aliñacións e rasantes. b) Dispor de acceso rodado directo pola vía á que dea fronte. c) Ter pavimentada a calzada da vía á que dea fronte e dispor de encintado de beirarrúas (ou o seu correspondente segundo detalle de urbanización). d) Dispor de abastecemento de auga, evacuación de augas e subministro de enerxía eléctrica, nas condicións previstas no Plan Especial. e) Ter cumprido co requisito de reparcelamento e/ou parcelamento urbanístico no caso de que fosen necesarios. ALIÑACION Entenderase por aliñación aquela liña límite da parcela que separa esta dos espazos libres públicos. LIÑA DE EDIFICACION E aquela liña que a futura edificación non pode adiantar, salvo cos saíntes, cando estean permitidos. RECUADO DE ALIÑACION É o ancho da faixa do terreo comprendido entre a aliñación oficial e a liña de edificación cando ambas non coinciden. Así mesmo as separacións da edificación respecto aos demais lindes da parcela edificables denominaranse retiros laterais cando se refiren aos lindes laterais ou retiros posteriores se sé refiren ao linde posterior da parcela. RASANTE É o perfil lonxitudinal dunha vía. LIÑA DE CORNIXA É a liña resultante da intersección do plano de fachada co plano de cuberta. ALTURA DA EDIFICACIÓN A altura da edificación é a dimensión vertical dun edificio. Para a súa regulación poderase utilizar unha ou ambas destas unidades de medida: a) A distancia vertical en metros dende a rasante da beirarrúa á que dea fronte a edificación, ou a do terreo en edificación exenta, e ata a cara inferior do forxado que forma o teito da última planta. b) Número total de plantas, nas que se incluirán a planta baixa e as plantas piso e, nos casos nos que se estableza nas condicións xerais de volume, a planta semisoto. ALTURA MÁXIMA DA EDIFICACIÓN É aquela que non pode superase coa edificación. Establecerase en número máximo de plantas e/ou en metros. Haberán de respectarse ambas. ALTURA DE PISOS Entenderase por altura de pisos a distancia entre as caras interiores de dous forxados consecutivos. ALTURA LIBRE DE PISOS Entenderase como a distancia dende a superficie do pavimento acabado ata a superficie inferior do teito da planta correspondente. SUPERFICIE OCUPADA É a comprendida dentro dos limites definidos pola proxección vertical sobre un plano horizontal das liñas externas de toda a construción, incluso a soterrada e voos. SUPERFICIE EDIFICADA OU CONSTRUÍDA POR PLANTA É a comprendida entre os límites exteriores da construción da planta. SUPERFICIE TOTAL EDIFICADA OU CONSTRUÍDA É a resultante da suma das superficies edificadas de todas as plantas que compoñen o edificio. ESPAZOS LIBRES INTERIORES Á PARCELA Son aqueles espazos de uso privado ou público comprendidos entre as liñas de edificación e, de se-lo caso, os límites do cuarteirón. CUARTEIRÓN Entenderase por cuarteirón a porción de solo contendo unha agrupación de varias parcelas susceptibles de aproveitamento urbanístico conforme ao Plan. PEZA HABITABLE Enténdese por peza habitable aquela que se dedica a unha permanencia continuada das persoas e, polo tanto, todas as que non sexan vestíbulos, corredores, aseos, despensas, roupeiros, rochos, depósitos e aparcamentos. PLANTA BAIXA, SEMISOTO E SOTO Enténdese por planta baixa a planta inferior do edificio na que o solo atópase á altura, por riba, ou como máximo a 0,60 metros por debaixo, da rasante da beirarrúa ou terreo en contacto coa edificación. Enténdese por semisoto aquela planta que tendo o solo a máis de 0,60 m por debaixo da rasante ten o teito a máis de 0,60 m por riba de dita rasante. Enténdese por soto aquela planta que ten o teito a menos de 0,60 m por riba da rasante ou a calquera distancia por debaixo de dita rasante. Sen embargo, se pola configuración do terreo as condicións antes mencionadas variaran ao longo da liña de edificación exterior, a cualificación de soto, semisoto e planta baixa adoptarase nas partes das plantas que nese caso as cumpran. EDIFICIO EXENTO É aquel que está illado e separado totalmente doutras construcións por espazos libres. USOS PERMITIDOS Son os que se consideran adecuados nas zonas que se sinalan nas presentes ordenanzas. USOS PROHIBIDOS Son aqueles que non se admiten por ser inadecuados nas zonas que se sinalan nas presentes ordenanzas. EDIFICIO EXCLUSIVO É aquel no que todos os seus locais se desenvolvan actividades comprendidas no mesmo uso. EDIFICABILIDADE Desígnase con este nome á medida de edificación permitida nunha determinada área de solo. Pode establecerse pola absoluta: total de metros cadrados edificados ou edificables- suma de todas as plantas-; ou pola relativa; en metros cadrados -suma de todas as plantas- por cada metro cadrado de superficie da zona ou área edificable de que se trate. Nas parcelas ou solares a edificabilidade pode vir fixada explicitamente dalgunha das maneiras antes citadas ou implicitamente debéndose, neste caso, obter a edificabilidade a partir do cómputo de condicións de volume que afectan á parcela ou solar. A edificación no ámbito do Plan Especial adecuarase ao tipo definido nos planos de Ordenación e aos parámetros máximos definidos polos cadros de características que terán carácter de máximos. Os parámetros e determinacións reguladoras que se establecen para cada tipo son: -Aliñación -Liña de edificación -Altura Máxima -Superficie edificable máxima. Son as condicións que regulan as diferentes utilizacións dos terreos e edificacións segundo a actividade que se desenvolve neles. Os usos divídense en permitidos e prohibidos en base á súa adecuación a cada sector de solo e aos fins da ordenación e á compatibilidade dos usos entre si. As compatibilidades de uso establécense en cada ordenanza debéndose cumprir en todo caso as Normas Xerais de uso do Plan Xeral de Ordenación Municipal de Vedra. As aliñacións exteriores de cuarteirón son as definidas nos planos de ordenación e serán obrigatorias para os peches de parcela. As liñas de edificación serán as resultantes da aplicación da ordenanza particular da zona. A superficie edificable para o conxunto do edificio será a suma das superficies edificables de todas as plantas que compoñen o edificio. Tomarase como ocupación da parcela a proxección en planta da edificación principal incluíndo beirados. No caso da ordenanza PU a ocupación vén definida de forma individual para cada parcela. Na ordenanza U-1 a ocupación máxima é dun 30% admitíndose unicamente excepcións a esta regra no caso de parcelas afectadas por cesións a sistemas xerais ou locais onde se admitirán ocupacións non superiores ao 50%. Computará edificabilidade toda superficie construída sobre rasante que estea cuberta e teña unha altura libre superior ou igual a 1,80 m, sempre e cando non estea destinada a uso público. Como regla xeral e salvo indicacións nas fichas de ordenación cumprirase que a altura de piso entre eixes de forxado terá como mínimo 2,80 m de forma que se obteña unha altura de piso entre dous forxados consecutivos maior ou igual que 2,5 m. A altura da planta baixa medirase entre a cota do pavimento e a cara inferior do primeiro forxado. As cotas do pavimento das plantas baixas sinalaranse polos proxectos en relación coa rasante da beirarrúa ou terreo en contacto co edificio. Por debaixo desta cota poderá edificarse, sempre que a súa ordenanza o permita ata 2 plantas de soto e semisoto destinadas a instalacións ao servizo do edificio e preferentemente o garaxe. Prohíbese o uso de vivendas en semisoto, a súa altura libre non será inferior a 2,20 m. nin superior a 3,60 m. A planta semisoto non computará a efectos de edificabilidade. Non se autorizan nas condicións definidas polas ordenanzas de Edificación, corpos voados que sobresaian da aliñación da fachada. Por riba da altura máxima só se permitirá a realización da cuberta e das seguintes instalacións: maquinaria de ascensores, rochos, calefacción, acondicionamento de aire, e caixa de escaleiras. Todas elas deberán situarse por baixo da cuberta. Non se autorizará ningunha outra clase de construción ou utilización distinta ás expresadas anteriormente salvo que as ordenanzas explicitamente o manifesten. A altura de cuberta non poderá exceder 3,50 metros sobre a máxima autorizada para a edificación. Os faldróns da cuberta serán continuos no seu desenvolvemento e pendente dende o cumio ata a aresta de coroación da edificación. A súa pendente máxima será de 30º. Autorízase o uso de vivenda no espazo baixo cuberta, vinculado á planta inmediata inferior e computando edificabilidade a partir dunha altura libre de 1,80 metros. Por riba da cuberta non se permiten outras instalacións que chemineas, condutos de ventilación e antenas. Para o resto dos parámetros non definidos nas Normas Comúns de Edificación aterase ás Ordenanzas Municipais (PXOM Vedra). Comprende esta ordenanza as áreas de solo urbano desenvolvidas mediante diferentes tipoloxías residenciais unifamiliares (acaroada, exenta, etc.). Será de aplicación nos ámbitos que se indican nos planos de ordenación. As determinacións establecidas nos planos e fichas de catálogo e de ordenación prevalecerán sobre as xerais establecidas nesta ordenanza. Tal e como se establece no artigo 77.2 da Lei 5/2016, do 4 de maio, de patrimonio cultural de Galicia establécese que as obras e actividades no ámbito delimitado dos Camiños de Santiago serán compatibles coa conservación e protección dos seus valores propios, e como criterio xeral deberán manter as características principais do territorio que conforman, o que suporá preferentemente o mantemento dos núcleos tradicionais e das actividades agropecuarias e forestais. Manterase a actual tipoloxía mixta (acaroada, exenta, pareada ou entre medianeiras) recuada ou non respecto da aliñación, debendo cumprir as seguintes condicións: A edificación acaroada ou medianeira nun ou nos dous lindeiros laterais será obrigatoria sempre que exista na parcela lindeira unha edificación medianeira ou acaroada a dito ou ditos lindes. Autorízanse edificacións agrupadas horizontalmente en fileira de promoción conxunta. No ámbito do PEP limítase a un máximo de dúas as vivendas construídas en continuidade ou acaroadas en serie de características semellantes. A edificación exenta autorizarase sempre que se garanta o cumprimento dos recuados laterais establecidos. A tipoloxía edificadora será a tradicional propia do casco, conforme o previsto no artigo 77.2 da Lei 5/2016, do 4 de maio, de patrimonio cultural de Galicia. Establécese unha parcela neta mínima de 300 m 2, que terá polo menos unha fronte de 8 m en contacto coa vía pública sobre a que se apoie. No caso de parcelas comprendidas entre dúas lindeiras xa edificadas que non acaden a fronte ou parcela mínimas, cando non procedan dunha segregación posterior á aprobación do presente documento, permitirase excepcionalmente edificar en parcela menor se se demostrara que a disposición e características das edificacións existentes impiden unha reparcelación ou reorganización da propiedade (en aplicación do Art.122 LOUG), adaptada ás esixencias da ordenanza. A nova edificación deberá cumprir, en todo caso, os restantes parámetros de edificabilidade e habitabilidade. Permítese a promoción conxunta de vivendas acaroadas, coas seguintes condicións: As vivendas construiranse en parcelas independentes as cales: Ou ben cumpran cada unha as condicións de parcela desta ordenanza, ou ben teñan unha superficie de polo menos a metade da parcela mínima, e o resto da superficie, ata acadar a parcela mínima, nunha parcela común á promoción, destinada a espazo libre colectivo privado, de maneira que a suma de superficies de todas as parcelas, individuais e colectivas, sexa, polo menos, igual ao resultado de multiplicar o número de vivendas pola parcela mínima. Non se permite a disposición de plantas continuas. No ámbito do PEP limítase a un máximo de dúas as vivendas construídas en continuidade ou acaroadas en serie de características semellantes. Presentarase proxecto de parcelamento que deberá ser aprobado con carácter previo ou simultáneo á licenza de edificación. Son as fixadas nos planos de ordenación. Altura. A altura máxima fíxase en baixo e unha planta, equivalente a 7,00 m medidos dende a rasante da vía á que dea fronte. Así mesmo a altura máxima medida en calquera punto do perímetro da edificación, desde a rasante do terreo, non superará os 8,50 m. Cuberta e aproveitamento baixo cuberta. As cubertas serán inclinadas. Por riba da altura máxima só se autorizará o volume edificable resultante da disposición de cubertas inclinadas. Permítese o aproveitamento baixo cuberta, regulado, igual que a cuberta inclinada, polo artigo 104 parágrafos 7 e 8, do PXOM de Vedra. Posición e ocupación. A edificación poderá ocupar un máximo do 30% da superficie de parcela neta. A liña de edificación exterior coincidirá coa aliñación oficial, ou ben recuarase respecto desta un mínimo de 3 m. No caso de acaroarse á parcela lindeira, existindo xa nesta edificación acaroada e recuada respecto á aliñación oficial, a nova edificación recuarase na mesma medida que a lindeira. O fondo máximo edificable establécese en 12 m medidos dende a aliñación oficial, naqueles casos que a liña de edificación coincida con esta. Os recuados laterais mínimos serán de 3 m no caso de edificación exenta ou pareadas no seu lado libre. Edificacións auxiliares. Permítense garaxes, pequenos almacéns, dependencias de servicio e adegas que terán unha altura máxima de 3,5 m. Poderán acaroarse á edificación principal. Estas construcións computarán a efectos da ocupación de parcela e cumprirán idénticas condicións de recuado que a edificación principal. Equipamentos comunitarios. Os equipamentos comunitarios existentes, ou que se realicen no futuro, no ámbito desta ordenanza, rexeranse, ademais, polo previsto no PXOM. Outros. Autorízanse corpos voados pechados, cun voo máximo de 0,70 m. Autorízase a execución de sotos e semisotos, coa mesma ocupación que a edificación sobre rasante, destinados exclusivamente a garaxe ou usos complementarios da planta baixa, nas condicións establecidas no PXOM. A tipoloxía edificadora será a tradicional do casco, conforme o previsto no PXOM. Permítense os usos seguintes: a) Vivenda: En categoría 1ª (unifamiliar). b) Residencial comunitario: En edificio exclusivo. c) Hoteleiro: En categoría 2ª en edificio exclusivo, e en categoría 3ª. d) Comercial: En categorías 1ª e 2ª. e) Oficinas. f) Salas de reunión e espectáculos: Só en planta baixa ou en edificio exclusivo. g) Industrial: En 1ª, todos os grupos, só en planta baixa ou en edificio exclusivo. En categoría 2ª, todos os grupos, só en edificio exclusivo. h) Garaxe-aparcamento e servicio do automóbil: En categoría 1ª. En categorías 3ª e 5ª, só en edificio exclusivo. i) Docente: En categoría 1ª só en edificio e parcela exclusivos, e en categoría 2ª. k) Sanitario: En categorías 1ª e 3ª, e en categorías 2ª e 4ª só en edificio exclusivo. l) Asistencial. m) Sociocultural. n) Relixioso: En categoría 1ª, só en planta baixa ou en edificio exclusivo. E en categoría 2ª só en edificio exclusivo. o) Deportivo: En categoría 1ª, só en planta baixa ou en edificio exclusivo. E en categorías 2ª e 3ª só en edificio e parcela exclusiva. p) Recreativo: En edificio e parcela exclusiva. q) Servicios urbanos e Administración pública: En categorías 1ª e 2ª só en planta baixa ou en edificio exclusivo. E en categoría 3ª só en edificio ou parcela exclusiva. En categoría 4ª (cemiterios), unicamente os existentes á aprobación do Plan Xeral. Condiciónanse os usos anteriormente expostos ao cumprimento do establecido nos artigos 77 e 78 da Lei 5/2016, de 4 de maio, do Patrimonio cultural de Galicia. As edificacións destinadas a vivenda familiar, ou a algún dos usos permitidos por esta Ordenanza, que incumpran algunhas das condicións reguladas na mesma, existentes con anterioridade á aprobación deste Documento, e edificadas de conformidade coa normativa vixente no momento da súa construción, poderán conservarse (restaurarse, consolidarse, rehabilitarse) e reestruturarse, sen prexuízo das limitacións que eventualmente deriven da súa catalogación. Non poderá quedar fora de ordenación ningunha edificación incluída no catalogo. As novas edificacións deberán integrarse harmonicamente no seu contorno edificado e ambiental, polo que se prestará especial atención ao tratamento e composición das fachadas: ritmo de ocos das edificacións adxacentes. Materiais de fachadas, cubrición e carpintería análogos, evitando o emprego de materiais que entren en contradición coas técnicas construtivas tradicionais da tipoloxía da zona. A composición dos comercios e outros locais en planta baixa deberá quedar integrada na composición total da fachada do edificio e da zona evitando consideralas como elemento independente. Especial coidado merecerá a composición dos elementos publicitarios: rótulos, luminosos, etc. No caso de edificación recuada respecto á aliñación oficial, o espazo frontal da parcela poderá tratarse en calquera das seguintes formas: Ben como espazo aberto, onde neste caso debe integrarse co espazo público contiguo en termos de pavimentación, axardinamento, iluminación. Ou ben como espazo pechado, onde neste caso cumprirá as condicións que para cerramentos e patios establece a presente Normativa. Aquelas vivendas preexistentes á aprobación do presente Plan Especial, cuxa parcela orixinal se vexa reducida pola aplicación de disposicións propias do PXOM de Vedra tales como Sistemas Locais ou Xerais quedarán excluídas do cumprimento dos requisitos de ocupación unha vez axustada a parcela aínda que sen os seus valores orixinais. Comprende esta Ordenanza as áreas de solo urbano incluídas no ámbito delimitado polo plan Especial de Ponte Ulla. Dentro dunha trama urbana consolidada de tipoloxías residenciais unifamiliares (acaroada, exenta, etc.). Será de aplicación nos ámbitos que se indican nos planos de ordenación. Establécese un sistema de ordenación baseado no mantemento da súa singular estrutura. Manterase a actual tipoloxía mixta (acaroada, exenta, pareada ou entre medianeiras) recuada ou non respecto da aliñación, debendo cumprir as seguintes condicións: A edificación acaroada ou medianeira nun ou nos dous lindeiros laterais será obrigatoria sempre que exista na parcela lindeira unha edificación medianeira ou acaroada a dito ou ditos lindes. Non se autorizan edificacións agrupadas horizontalmente en fileira de promoción conxunta, salvo que a xeometría das edificacións orixinais o aconselle. Remítese este apartado ao marco dun estudo polo miúdo das condicións dentro do marco de actuacións de rehabilitación segundo se dispón no artigo 40. g da Lei 5/2016, de 4 de maio, do Patrimonio cultural de Galicia. A edificación exenta autorizarase sempre que se garanta o cumprimento dos recuados laterais establecidos. As fichas de catálogo e de ordenación onde se concretan as medidas de protección para cada un dos inmobles teñen carácter normativo e constitúen o marco normativo especifico establecido no presente PEP xunto coa normativa de protección de patrimonio do propio PXOM, tendo esta ultima un carácter supletorio e adicional a diferenza das fichas de catálogo e ordenación. En calquera caso cumprirase o establecido no apartado 11.1.1 do presente documento onde se regulan os niveis de protección e as obras permitidas en función dos mesmos. Ademais da protección do patrimonio construído que se cataloga, terase en conta a regulación establecida no Plan Xeral para a edificación en réxime de protección non integral, para a rehabilitación e mellora. Non existe parcela mínima nin fronte mínima de parcela. As condicións de ocupación e volume están definidas en cada ficha de ordenación de modo individual. Non se permite os actos de agregación nin de segregación de parcelas dentro desta ordenanza. Manterase o parcelario orixinal coas seguintes excepcións: Permítese a segregación en parcelas maiores de 500 m 2 sempre que se obteñan parcelas resultantes maiores de 200 m 2 sempre que as parcelas resultantes teñan fronte á vía pública con aliñación oficial e sempre que a parcela estea afectada por distinta clasificación de solo. Nestas parcelas resultantes non poderá en ningún caso xerarse novos volumes exentos destinados a vivenda distintos dos preexistentes. Permítese a agregación en parcelas de superficies reducidas ata acadar superficies máximas de 200 m 2. Resultando necesario avaliar as circunstancias particulares e os efectos posibles, deberán remitirse os proxectos de agregación e segregación de parcelas en procedemento previo á dirección xeral de patrimonio cultural para proceder a análise da súa viabilidade e se fora o caso a autorización dos mesmos. Son as fixadas nos planos e fichas de ordenación. A regulación volumétrica establécese en planos e fichas de ordenación, mediante o criterio do mantemento da ocupación principal existente. Nas parcelas vacantes e nas ampliacións das edificacións, a disposición da edificación será a indicada en planos e alzados de ordenación. Non se autorizan corpos voados en fachada principal salvo os preexistentes. Autorízase o peche do volume da edificación en galería nos casos detallados nos planos e alzados de ordenación. Esta galería terá unha apertura de ocos mínima dun 80% na súa superficie de fachada. Permítense edificacións auxiliares, cunha ocupación máxima de ata un 20% do espazo libre privado de parcela e unha altura tamén máxima de 3,5 metros medidos ata o cumio en caso de obra nova salvo condicións xeométricas máis restritivas que figuren nos planos e fichas de ordenación. As estruturas tradicionais ou as recollidas neste documento (edificacións auxiliares) manteranse en todos os casos con independencia da ocupación. A cuberta destes espazos resolverase respectando os criterios de evacuación de augas pluviais e non afectaran en ningún caso aos lindeiros. As edificacións auxiliares non se permitirán en fachada, (salvo as preexistentes con valores patrimoniais a protexer) e situaranse acaroadas á edificación principal ou formando patio, e recibirán o mesmo tratamento exterior, tanto cromático como de materiais, das edificacións principais. A altura máxima de edificación será establecida en planos e alzados de ordenación, debendo gardar proporción as novas edificacións, e a ampliación das existentes, coa altura en metros do casarío xa construído e que se mantén. Permítese o uso residencial do aproveitamento baixo cuberta, nas condicións establecidas nesta normativa. Equipamentos comunitarios. Os equipamentos comunitarios existentes, ou que se realicen no futuro, no ámbito desta ordenanza, rexeranse, ademais, polo previsto no do PXOM de Vedra. Outros. Autorízase a execución de sotos e semisotos, coa mesma ocupación que a edificación sobre rasante, destinados exclusivamente a garaxe ou usos complementarios da planta baixa, nas condicións establecidas no PXOM de Vedra. Condicionase a compatibilidade do soto ou semisoto co nivel de protección do inmoble e coa integración cos inmobles apegados, no caso de parcelas baleiras, e sempre e cando non deturpen os valores culturais do conxunto, polo que non poderán ser autorizados aqueles sotos ou semisotos que esixan a construción de ramplas exteriores, modificacións das rasantes naturais dos terreos ou outros elementos ou sistemas que non resulten asimilables aos da arquitectura tradicional do conxunto. Recollendo o artigo 27 do PXOM do concello de Vedra distínguense 5 tipos de licenza de obra: a) Licenzas de obra nova. b) Licenzas de reforma e ampliación. c) Licenzas de conservación. d) Licenzas de demolición. e) Licenzas de escavación, movementos de terra e outras. Destes tipos de licencia soamente os apartados b) e c) afectan a esta ordenanza por tratarse de edificios preexistentes. No caso de que estas edificacións necesiten unha reforma ou ampliación que afecte á estrutura portante do edificio seguiranse os criterios de volume e ocupación indicados na ficha de ordenación correspondente. Permítense os usos seguintes: q) Vivenda: En categoría 1ª (unifamiliar) e 2ª ( colectiva). r) Residencial comunitario: en edificio exclusivo. s) Hoteleiro: En categoría 2ª en edificio exclusivo, e en categoría 3ª. t) Comercial: En categorías 1ª e 2ª. u) Oficinas. v) Salas de reunión e espectáculos: só en planta baixa ou en edificio exclusivo. w) Industrial: En categoría 1ª, todos os grupos, só en planta baixa ou en edificio exclusivo. E categoría 2ª, todos os grupos, só en edificio exclusivo. x) Garaxe-aparcamento e servicio do automóbil: en categoría 1ª. y) Docente: En categoría 1ª só en edificio e parcela exclusivos, e en categoría 2ª. z) Sanitario: En categorías 1ª e 3ª, e en categorías 2ª e 4ª só en edificio exclusivo. aa) Asistencial. bb) Sociocultural. cc) Relixioso: En categoría 1ª, só en planta baixa ou en edificio exclusivo. dd) Deportivo: En categoría 1ª, só en planta baixa ou en edificio exclusivo. E en categorías 2ª e 3ª só en edificio e parcela exclusiva. Axústanse os usos ás condicións de uso da ficha de desenvolvemento do PE entendendo a ampliación puntual de usos como un elemento dinamizador dun núcleo nos que xa existen algúns dos usos descritos anteriormente e que non están recollidos polo PXOM na ficha de desenvolvemento. Condiciónanse os usos anteriormente expostos ao cumprimento do establecido nos artigos 77 e 78 da Lei 5/2016, de 4 de maio, do Patrimonio cultural de Galicia. En todo caso tanto as fichas de catálogo como as de ordenación e as determinacións recollidas nelas prevalecen sobre os usos permitidos. No caso dun cambio de uso debera preservarse os valores construtivos da edificación preexistente. As condicións de edificabilidade serán as resultantes da suma da edificación principal e anexos que figuran na ficha de ordenación correspondente. As edificacións destinadas a vivenda familiar, ou a algún dos usos permitidos por esta Ordenanza, que incumpran algunhas das condicións reguladas na mesma, existentes con anterioridade á aprobación deste documento, e edificadas de conformidade coa normativa vixente no momento da súa construción, poderán conservarse (restaurarse, consolidarse, rehabilitarse) e reestruturarse, sen prexuízo das limitacións que eventualmente deriven da súa catalogación. Non poderá quedar fóra de ordenación ningunha edificación incluída no catalogo. As condiciones estéticas de integración ambiental, identifícanse coas características propias do lugar e estarán encamiñadas a consolidar a trama rural existente. As novas edificacións deberán integrarse harmonicamente no seu contorno edificado e ambiental, polo que se prestará especial atención ao tratamento e composición das fachadas: ritmo de ocos das edificacións adxacentes. Materiais de fachadas, cubrición e carpintería análogos, evitando o emprego de materiais que entren en contradición coas técnicas construtivas tradicionais da tipoloxía da zona. A composición dos comercios e outros locais en planta baixa deberán quedar integrados na composición total da fachada do edificio e da zona evitando consideralas como elemento independente. Especial coidado merecerá a composición dos elementos publicitarios: rótulos, luminosos, etc. No caso de edificación recuada respecto á aliñación oficial, o espazo frontal da parcela poderá tratarse en calquera das seguintes formas: ben como espazo aberto, onde neste caso debe integrarse co espazo público contiguo en termos de pavimentación, axardinamento, iluminación, etc. Ou ben como espazo pechado, onde neste caso cumprirá as condicións que para cerramentos e patios establece a presente normativa. O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións tradicionais existentes, e non se permitira aumentos de edificabilidade. A cuberta terá unha pendente igual ás colindantes. De non estar en continuidade con ningunha colindante, será inferior á media das tradicionais existentes no asentamento e nunca superior a 30°. Estará formada por planos continuos sen crebas nas súas vertentes. Prohíbense as edificacións características das zonas urbanas. Os elementos de edificios que se identifican en planos e alzados de ordenación e fichas de catalogación particularizada como fora de ordenación atópanse en situación de fóra de ordenación, de tal modo que en tanto non se proceda á súa substitución, modificación ou eliminación segundo o caso non poderán autorizarse neles outras obras que as pequenas reparacións esixidas pola hixiene, o ornato e conservación do mesmo. Calquera actuación parcial sobre ditos elementos distinta das enunciadas, ou calquera actuación xeral sobre a edificación, esixirá a substitución prevía ou simultánea do elemento desconforme. Excepcionalmente poderán autorizarse obras parciais e circunstanciais de consolidación sobre ditos elementos, se tales obras acompañan actuacións de acomodación parcial ás previsións do Plan. Definición e ámbito. Comprende o ámbito da dotación pública definido nos planos de ordenación. Parámetros e condicións de edificación As condicións de edificación serán as establecidas polo vixente PXOM de Vedra. Usos. Permítense os seguintes usos públicos de acordo co tipo de equipamento que prevé o PXOM. Socio-cultural, sanitario, deportivo, docente… A súa delimitación será a definida en Plano de Ordenación. Permitiranse excepcionalmente edificacións permanentes. Poderá autorizarse a localización de pequenas edificacións como casetas e quioscos desmontables para fins propios dos usos convencionais destas zonas, así como o mobiliario necesario (bancos, papeleiras, fontes de auga potable, xogos de nenos, etc.) Os cerramentos cando sexan necesarios non superarán a altura de 0,5 m con materiais opacos podendo pasar dito límite con elementos diáfanos ou elementos vexetais. O espacio libre de uso público deberá estar urbanizado, coas súas correspondentes sendas peonís, camiños, escaleiras e acondicionamento vexetal, así como dotadas de iluminación pública, rede de pluviais e abastecemento de auga necesarias para o seu funcionamento e conservación. Igualmente disporanse elementos que eliminen as barreiras arquitectónicas. Aplicarase esta regulación á rede viaria pública (rodada e peonil) e ás áreas de aparcamento público definidas nos planos de ordenación do Plan Especial. O sistema viario peonil incorporaranse os accesos ós equipamentos que se deriven da súa ordenación pormenorizada. Os usos permitidos serán os propios do estacionamento e circulación dos vehículos ou peóns. Nas áreas de aparcamento garantirase a reserva de polo menos un 2% das mesmas con destino a usuarios minusválidos. As superficies de estacionamento terán o tratamento superficial e de arboredo que se establece nas condicións de pavimentación da rede viaria das normas de urbanización do Plan Especial. A disposición do arboredo establecerase no Proxecto de urbanización, que igualmente poderá propoñer unha diferente distribución do aparcamento, así como axustar os tratamentos superficiais propostos, en concordancia coas áreas peonís e rodadas contiguas. Os sobrantes que resulten da organización funcional das prazas de aparcamento recibirán o tratamento propio das zonas peonís próximas. En calquera caso estarase ao disposto na Lei 8/1997 de Accesibilidade e Supresión de Barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia. Defínense os usos pormenorizados ou tolerados no ámbito do Plan Especial, de conformidade co establecido nas Normas Particulares de Edificación. A clasificación tense realizado en función das definicións que seguen, concordantes co disposto no Plan Xeral de Ordenación. A súa regulación será a establecida no PXOM. -Uso vivenda. Cando a residencia se destina ao aloxamento de unidades familiares ou asimilables. -Uso residencial comunitario. Cando a residencia está destinada ao aloxamento estable de persoas que, non constituíndo familia manteñen vínculos e servizos compartidos. -Hoteleiro. Comprende o uso terciario destinado a subministrar servizo ao público de aloxamento temporal. -Comercial. Comprende o servizo terciario destinado a subministrar mercancías ao público mediante venda polo miúdo, venda de comidas e bebidas para consumo no local e mesmo prestación de servizos persoais. -Oficinas. Comprende as actividades terciarias que se dirixen como función principal á prestación de servizos administrativos, de xestión, información, financeiros ou profesionais. -Industria en xeral. Comprende as actividades de transformación e incluso almacenaxe e venda por xunto. -Garaxe—aparcamento e servizo do automóbil. É o correspondente á garda e estacionamento habitual de vehículos, así como ao mantemento e entretemento dos mesmos. -Docente. Comprende o uso dotacional correspondente ás actividades formativas, de ensinanza e investigación nelas relacionadas. -Sanitario. Corresponde ás actividades de prestación de asistencia médica e servizos hospitalarios. -Asistencial. Corresponde a aquelas actividades de tipo social de servizo a grupos que demandan una atención diferenciada (clubs de anciáns, educación de discapacitados, asilos, garderías, etcétera) -Sociocultural. Corresponde ás actividades culturais asociativas e de relación social que impliquen locais permanentes (casa de cultura, museos, bibliotecas, etcétera) -Relixioso. Comprende as actividades relacionadas co culto. -Deportivo. Refírese ás actividades relacionadas coa práctica da cultura física e o deporte. -Recreativo. Comprende as actividades relacionadas co ocio e lecer, con primacía do seu carácter cultural, tales como, teatro, cine, espectáculos, música, etcétera. Que necesiten espazos especializados para o seu desenvolvemento. -Administración pública. Comprende as dotacións terciarias destinadas ao exercicio da administración pública, ao desenvolvemento das funcións públicas institucionais e á prestación de servizos públicos. Para a execución do Plan Especial redactaranse os proxectos de urbanización ou de obras ordinarias que desenvolvan as súas determinacións de acordo coas presentes normas. Os proxectos de urbanización, teñen por obxecto a definición técnica precisa para a realización da totalidade das obras de acondicionamento urbanístico do solo, dunha fase completa das previstas para a execución do planeamento polo Plan Especial. Os proxectos de urbanización non poderán modifica-las previsións do planeamento que desenvolvan – sen prexuízo de que poidan efectuarse adaptacións, esixidas pola execución material das obras- nin, en ningún suposto, conter determinacións sobre ordenación e réxime do solo ou da edificación. Aos efectos do alcance dos proxectos, as obras de urbanización desagréganse nos seguintes grupos: A) Reforma de vías, aparcamento en superficie e espazos libres. B) Pavimentación de vías. C) Xardinería e acondicionamento de espazos libres. D) Redes de distribución de auga, electricidade, gas e telecomunicación. E) Redes de evacuación de augas pluviais e residuais. F) Iluminación pública. G) Outros. Os proxectos de urbanización deberán resolver, nas condicións previstas no Plan Especial, o enlace dos servizos urbanísticos do ámbito cos xerais da parroquia e do concello aos que se conectan, para o cal verificarán que estes teñen a suficiente dotación ou capacidade, para absorber os aumentos cos que houberan de verse afectados polas obras proxectadas. Os proxectos de urbanización estarán constituídos polos documentos sinalados no art.31 da LSG e do Art.69 do Regulamento de Planeamento Urbanístico co detalle e complementos que requira a completa definición executiva das obras comprendidas. En todo caso incluirán, ademais os documentos seguintes: Plano a escala mínima 1/1000 no que se fixen claramente os límites do Plan Especial, a situación das obras, os límites dos espazos das vías, os parques e xardíns de uso público e os espazos abertos e libres do uso público, as construcións, plantacións ou instalacións que por ser incompatibles co Plan deban derrubarse, tronzarse ou trasladarse, as parcelas para uso específico de equipamentos de servizos públicos ou de interese social e as previstas para a edificación privada. a) Plan de obras detallado no que se fixe tanto o prazo final como os parciais das distintas fases, se as houbera. Cada grupo de obra dos definidos no apartado 3 do Art.28 constituirá un capítulo independente con toda a documentación específica correspondente, sen prexuízo da súa refundición unitaria na memoria principal, no plan de obras e no presuposto xeral. Os proxectos estarán redactados de modo que permitan a técnicos distintos aos autores a dirección e execución das obras, as cales formarán un conxunto determinado, de xeito que o seu funcionamento sexa completo. Cada proxecto deberá ir datado e asinado polo facultativo competente, sobre o que recaerá a responsabilidade do proxecto e a súa adecuación ao planeamento antecedente. Os proxectos de urbanización tramitaranse e aprobaranse conforme ás normas establecidas na lexislación vixente. Os proxectos de obras ordinarias poderán seguir o trámite previsto na Normativa do ente interesado. Nas intervencións sobre os espazos públicos, os materiais utilizados harmonizarán co contorno e co ambiente rural, o mobiliario será discreto, mínimo e o estritamente necesario. Procederase ao soterrado dos tendidos aéreos existentes e minimizaranse as instalacións urbanas. Para calcular a pavimentación de calzadas nas vías rodadas, tanto no que se refire ao grosor das capas de firme necesario como ao material a empregar na capa de rodaxe, terase en conta o carácter e o tráfico das mesmas. Recoméndase que o pavimento das calzadas manteña igual textura có pavimento das vías que conflúen no ámbito, co obxecto de facilitar unha maior uniformidade dentro do tecido urbano. Nas zonas de estacionamento non se aconsella o emprego de pavimentos asfálticos. As xuntas dos pavimentos que se prevexan nestas zonas disporanse convenientemente para orientar o mellor aparcamento. Os materiais de pavimentación elixiranse de acordo cun código funcional que distinga a categoría do espazo, circulación peonil, estancia de persoas e de vehículos, uso conxunto de persoas e vehículos, etcétera. Especial atención merecerá o trazado do Camiño de Santiago. O solo de prazas e beirarrúas resolverase con materiais que non dificulten a circulación das persoas e de vehículos de man. As tapas de arquetas, rexistros, etcétera orientaranse tendo en conta as xuntas dos elementos do pavimento e nivelaranse co seu plano de forma que non resalten sobre o mesmo. As diferencias de nivel entre distintos pavimentos resolveranse con bordos ou con outros elementos de separación que definan claramente os seus perímetros, sen prexuízo da eliminación de barreiras arquitectónicas. Os pasos de carruaxes e de emerxencia nunca deformarán o perfil lonxitudinal das beirarrúas, nas que soamente se porán de manifesto pola diferenza de materiais e polo rebaixe do bordo. De instalarse en beirarrúas reixas de ventilación de redes e outros elementos soterrados, deseñaranse de modo que non supoñan risco de caída por enganche de tacóns do calzado. A pendente mínima será de 0,8 %. Admitiranse excepcionalmente pendentes menores sempre que o proxecto resolva adecuadamente a drenaxe da plataforma, utilizando rígolas, ampliando a frecuencia de sumidoiros, etcétera. Cando existan desniveis na proximidade inmediata das vías, estes desniveis trataranse colocando muros de contención nos lugares necesarios. Estarase ao disposto na Lei 81/1997 de accesibilidade e supresión de barreiras. As beirarrúas acompañaranse preferentemente de aliñacións de árbores. Os sistemas de rega por circulación superficial non ofrecerán solucións de continuidade co pavimento. Se as gabias e regos son profundos e entrañan perigo para os viandantes contarán coas correspondentes proteccións. Os espazos libres deberán ser ordenados na súa totalidade, evitando espazos residuais sen tratamento algún. Prohíbese a plantación arbórea sobre a vertical de calquera infraestrutura. A distancia mínima entre arbores e liña de fachada ou peche será de dous metros e medio (2,5 m). Os quioscos, casetas, postos e terrazas nas beirarrúas non poderán obstaculizar o paso das persoas; interferir perspectivas de interese; a visibilidade da vía ou da sinalización, debéndose estar ao disposto na Lei 8/1997 de Accesibilidade e Supresión de Barreiras na Comunidade Autónoma de Galicia. Todos os bancos que se fixen ao solo, construiranse con materiais duradeiros que non necesiten conservación. Para a dimensión da rede preverase un consumo medio de trescentos (300) litros por habitante e día. Esta dotación enténdese globalmente; é dicir, incluíndo perdas na rede, rega de vías e zonas libres. Para a transformación de usos en habitante-equivalente utilizaranse os coeficientes previstos en NTE. IFA. MOPU.76. En todo caso, estarase ás condicións técnicas que prescriban os provedores do servizo. A rede que se proxecte deberá ser mallada, excepto nos seus ramais de menor xerarquía. Neste caso os testeiros dos ramais contarán con dispositivo de desaugue á rede de saneamento. Calquera solución que non respecte este criterio só será admisible tras unha xustificación detallada, en termos económicos e funcionais. O diámetro mínimo das tubaxes de nova implantación na rede, ou substitución das existentes, será de 100 mm, podéndose usar diámetros menores en casos puntuais debidamente xustificados. Os proxectos de abastecemento deberán incluír unha xustificación hidráulica da solución adoptada. A velocidade da auga nas tubaxes principais, deberá estar comprendida, salvo xustificación razoada en contra, entre 0,5 e 1,8 m/s. As tubaxes deberán situarse a un nivel superior ao dos sumidoiros circundantes, Os tubos, válvulas e pezas especiais disporanse coa timbraxe suficiente para garantir a estanquidade e dureza da rede. A presión normalizada de proba en fábrica non será inferior, en ningún caso a 10 atmosferas. Os materiais cumprirán as condiciones requiridas no Prego de Condicións Técnicas Xerais para tubos de abastecemento de auga (MOPU 1974). Todas as acometidas disporán de chave de paso rexistrable na vía publica. Estableceranse en todas as zonas de espazos libres, paseos, rúas, etcétera, as instalacións suficientes para un consumo mínimo diario de vinte (20) metros cúbicos por hectárea. As bocas de rega serán dos mesmos materiais e modelos adoptados polo concello, conectadas a redes independentes derivadas da rede xeral, coas súas correspondentes chaves de paso. A distancia entre as bocas de rega xustificarase conforme á presión da rede de tal forma que os radios de acción superpoñeranse no necesario para non deixar ningún espazo sen cubrir. A protección contra incendios resolverase mediante hídricos do tipo e o calibre habitualmente empregados ou os servizos municipais. Os hídricos situaranse ás distancias sinaladas pola normativa vixente (CTE DB-SI). Ao igual que na rede de abastecemento, os materiais cumprirán o apartado 8 do punto anterior. En todos os casos, o diámetro da toma será, como máximo, a metade do diámetro do tubo de que deriva. O saneamento realizarase polo sistema separador, tal e como se establece en Planos de Ordenación. As seccións mínimas da rede de sumidoiros, tanto para a rede como para acometidas domiciliarias e desaugues de sumidoiros, serán de quince (15) centímetros de diámetro e as velocidades máximas de tres (3) metros por segundo, cando os condutos sexan de cemento hidrofugado ou vibrado. Poderán aumentarse a valores maiores adoptando entubado en gres, fibrocemento, plásticos ou equivalentes pola dureza do seu revestimento, nos casos en que isto sexa preciso. As pendentes mínimas nos ramais iniciais será do un por cento (1%), e nos demais determinaranse de acordo cos caudais para que as velocidades mínimas non descendan de cero con cinco (0,5) metros por segundo. Se fosen inferiores instalaranse, na cabeceira dos ramais, cámara de descarga automática de auga limpa. A capacidade destas será de cero con cinco (0,5) metros cúbicos para os sumidoiros de trinta (30) centímetros e dun (1) metro cúbico como mínimo para as restantes. Para o cálculo da rede de sumidoiros adoptaranse como caudais de augas negras o medio e o máximo previstos para o abastecemento de auga, afectados ou non por un coeficiente redutor, o cal non poderá ser inferior ao 85%. Para os caudais de augas de chuvia calcularanse, a partir de datos pluviométricos oficiais, os caudais máximos procedentes de chuvias; con probabilidade de repetición cada dous anos, se as pendentes do terreo son apreciables, e con probabilidade de repetición cada cinco anos, se as pendentes de terreo son moi pequenas, para colectores que saneen áreas inferiores a cincuenta (50) hectáreas. As conducións serán soterradas, seguindo o trazado da rede viaria ou espazos libres públicos. Salvo imposibilidade técnica ou recubrimento mínimo do entubado de pluviais, medido desde a súa xeratriz superior será de 1,00 m, e preferiblemente a 1,5 m, debendo situarse en todo caso a nivel inferior ás conducións de abastecemento circundante, e nunca a menos de 0,30 m de distancia. Dispoñeranse pozos de rexistro cada 50 m, así como a todos os cambios de aliñación e rasante e nas cabeceiras. Poderán utilizarse calquera dos materiais prescritos no Prego de Prescricións Técnicas xerais para entubado de saneamento de poboacións (MOPU/86), coas condicións alí sinaladas. As xuntas deberán ser estancas. Utilizarase preferentemente a solución elástica mediante xunta de goma. Prohíbese a utilización de unións ríxidas de corchete, salvo que se xustifique mediante un tratamento adecuado a impermeabilidade das mesmas. Os pozos, arquetas e sumidoiros deberán ser estancos, debendo tratarse adecuadamente as superficies que estean en contacto coa auga. A conexión ó saneamento das acometidas domiciliarias e desaugues de sumidoiros producirase en pozos de rexistro. Serán soterradas. As redes de distribución terán as seguintes características: Baixa tensión: 380/220 V Alta tensión: máximo 30 KV, dentro das normalizadas pola Administración competente. Calquera subministro á tensión superior ás indicadas deberá ser sometido a aprobación previa, acompañado do correspondente estudio técnico-económico da compañía subministradora xustificando o uso de dita tensión. A rede de servizo da iluminación pública será independente da rede xeral e alimentarase directamente das casetas de transformación mediante circuíto soterrado. O cálculo das demandas de potencia en baixa tensión efectuarase de acordo cos graos de electrificación establecidos no Regulamento electro técnico de baixa tensión ou disposición que o substitúa, e se non, por previsións debidamente xustificadas en función do tipo de usuario a que se destina. Cando a carga total correspondente a unha instalación sexa superior a 50 KVA, facilitarase á compañía subministradora de enerxía un local capaz para instalar o centro de transformación, nas condicións que se indica no regulamento de acometidas eléctricas. En todo caso, o centro de transformación deberá reunir as debidas condicións técnicas. Procurarase a integración dos centros de transformación na edificación, admitíndose a súa disposición soterrada sempre que resolvan o seu acceso dende a vía pública, e a súa drenaxe directa á rede de sumidoiros. Os niveis mínimos de iluminación exterior serán: Paseos e áreas peonís: 5 luxes. Rúa: 4 luxes. Beirarrúa pasaxe 4 luxes. O coeficiente de uniformidade será superior a cero con tres (0,3). A relación entre a separación e altura dos focos non deberá ser superior a catro con cinco (4,5) salvo nos casos en que a brillantez dos focos estea delimitada e se xustifique adecuadamente. En intersección de vías continuarase o maior nivel de iluminación nos primeiros vinte e cinco (25) metros da rúa de menor nivel, medidos dende a intersección das beirarrúas. Nos cruces de rúas, os focos deberán disporse despois do cruce no sentido de marcha dos vehículos e, nas curvas pronunciadas, deberán disporse a menor distancia da normal e na parte exterior da curva. Na súa redacción deberán cumprirse os regulamentos nacionais, en particular as instrucións para iluminación Pública Urbana do MOPU- Normas MV 1965-e no Regulamento electro técnico de baixa tensión, así como as normas e criterios que fixe o concello. Reflectiranse cantos cálculos e razoamentos se precisen para xustificar a instalación de iluminación pública adoptada e xustificarase a súa economía de funcionamento e conservación. As tapas de conexións e mecanismos dos soportes, que se encontrarán fora do alcance dos nenos, terán un mecanismo de pecho controlable. Os puntos de luz estarán protexidos por materiais irrompibles e os postes serán de materiais inoxidables. A iluminación ambiental de áreas con arboredo realizarase de modo que sexa compatible con este, en consecuencia os puntos de luz non poderán ter unha altura superior a catro con cinco (4,5) metros. Nas vías arboradas os puntos de luz alternarán coas árbores. As redes de telecomunicacións deberán ser soterradas, así como os distintos tipos de arquetas. Os armarios de control que resulten necesarios quedarán integrados na edificación ou nos peches da mesma evitándose a súa interferencia ambiental. O proxecto de urbanización correspondente ás áreas libres xustificará o sistema de rega elixido, a rede de iluminación pública que incorpore, e os elementos do mobiliario urbano, incluíndo un estudio dos custos de mantemento e conservación. O proxecto cumprirá as seguintes condicións: Pendente máxima dos paseos dez por cento (10%), excepto escaleiras. A iluminación media dos paseos será igual ou superior a 7 lux, en servizo, cun factor de uniformidade maior ou igual de cero con vinte (0,20). Deberá preverse dotación de fontes de beber, xogos infantís, bancos, etcétera. As gabias terán unha dimensión proporcional ao porte do arboredo, e en todo caso superior a oitenta (80) centímetros de diámetro. O solo dos paseos, camiños e sendeiros resolverase con seccións transversais bombeadas cunha pendente máxima de dous (2%). As superficies horizontais deberán estar debidamente drenadas. O tronco dos plantóns das árbores de porte grande terán unha circunferencia de vinte e dous a vinte e catro (22-24) centímetros medida a un (1) metro de altura dende o arranque das raíces; as árbores de porte mediano terán de vinte a vinte e dous (20-22) centímetros e os de porte pequeno terán de dezaoito a vinte (18-20) centímetros. Todos os plantóns deberán conserva-la guía principal e te-lo tronco recto. As árbores de aliñacións plantaranse con titores, proteccións mecánicas, proteccións contra cans e ventos para asegurar o seu enraizamento e protexer o seu crecemento nos primeiros anos. A plantación do arboredo das zonas verdes efectuarase na primeira etapa de urbanización. Ordenación. Dentro do ámbito do Plan Especial o Camiño supón a columna vertebral do mesmo atravesando o ámbito de extremo a extremo. O Camiño supón a razón de ser do propio núcleo de Ponte Ulla, sendo a súa traza coincidente coa antiga estrada N 525 (Santiago – Ourense). O seu tráfico é intenso tanto rodado como peonil, sendo este feito unha das principais dificultades a resolver. O Camiño posúe tres tramos ben diferenciados: O primeiro dende a ponte vella ata o cruce coa estrada provincial AC-240 con forte intensidade de tráfico. Supón ao mesmo tempo o centro neurálxico do núcleo onde se encontran as dotacións e servizos. Neste tramo o camiño posúe beirarrúas estreitas en ambas marxes ningunha das cales cumpre a normativa de accesibilidade. A partir dese punto o camiño segue a traza da estrada provincial AC-240 (Ponte Ulla-Pontevea) durante uns 150 metros. Este tramo é o máis perigoso dende o punto de vista do peón por tratarse dun tramo de estrada onde a circulación rodada se efectúa a gran velocidade. A estrada está asfaltada e carece de beirarrúas adecuadas. O terceiro e último tramo é simplemente peonil, de gran beleza e pintoresco. É un tramo coa rasante enterrada entre muros de contención de pedra, con tramos onde aínda se conserva algunha parra que medra de lado a lado do camiño. Este é o tramo final do camiño dentro do ámbito e nun punto concreto serve de límite co solo urbanizable non delimitado SUND-8. A ordenación do camiño supón a actuación máis importante do Plan Especial, dar cabida a ambos usos na mesma traza facéndoos compatibles ante a imposibilidade de crear trazados alternativos. O deseño da sección pretende compatibilizar os usos favorecendo a seguridade do peón e mantendo as marxes de protección segundo a Lei 16/85 incorporando ao percorrido os ámbitos públicos como o atrio da igrexa, o retranqueo da casa reitoral, o lavadoiro, as escolas ou o campo da festa. As determinacións do PEP axustaranse ás determinacións da Lei 5/2016, de 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia (LPCG). Establécese a necesidade de informe ou autorización da consellería competente en materia de patrimonio cultural nos ámbitos do camiño de Santiago, Vía da Prata, segundo se establece na Lei 5/2016, de 4 de maio, do patrimonio cultural de Galicia (LPCG). Os criterios de intervención no treito da Ruta da Prata, estarán de acordo co no disposto no PXOM de Vedra, atendendo ás seguintes consideracións; -Nas zonas onde sexa necesario remover o pavimento existente, os labores de escavación, limpeza e disposición de drenaxe realizaranse baixo control arqueolóxico. - A elección do pavimento buscará salientar o carácter da traza do Camiño, ao seu paso polo núcleo, utilizando materiais pétreos que atenderán ás condicións idóneas para o uso peonil nos espazos reservados ao efecto. - Os materiais, a resolución de entregas así como aspectos de iluminación e sinalización atenderán ás condicións estéticas e construtivas que estableza o proxecto de urbanización específico proposto para o acondicionamento do camiño. -En todo caso a formalización do camiño responderá a criterios que favorezan as relacións co ámbito, de xeito que se potencien os itinerarios peonís xerados coa ordenación, sendo os temas anteriores obxecto de definición no Proxecto de Urbanización específico que, no tocante á traza, será obrigatorio realizar previo informe arqueolóxico. Os proxectos de urbanización ou de remoción de pavimentos existentes ou movementos de terras que se produzan na traza do camiño realizaranse baixo control arqueolóxico. Os promotores e as empresas construtoras ou de servizos que executen unha obra, de calquera natureza, serán responsables diante do concello dos danos que coa súa execución poidan ocasionar nas vías públicas ou servizos municipais. Se as obras que se van executar afectan ou inciden directa ou indirectamente en servizos de carácter xeral ou público, os promotores das obras comunicarán por escrito ás empresas correspondentes ou entidades administrativas, con oito días de antelación o comezo das mesmas. Neste prazo ditas empresas ou entidades deberán ditar e/ou tomar as medidas oportunas en evitación de danos propios ou a terceiros, do que serán responsables dende a finalización do prazo anteriormente mencionado. Os entullos e provisións de materiais, non poderán amorearse na vía pública, nin apoialos nos valos ou muros de peche. Todas as estadas auxiliares de construción, deberán executarse baixo dirección facultativa competente e dotaráselles das precaucións necesarias para evitar que os materiais e ferramentas de traballo poidan caer á rúa, onde se colocarán as sinais de precaución que en cada caso sexa convenientes. En toda clase de obra, así como no uso de maquinaria auxiliar da mesma, gardaranse as precaucións de seguridade no traballo esixidas pola lexislación vixente en cada momento sobre a materia. Aplicarase o contemplado no Art.41 do PXOM de Vedra. En toda obra de nova planta ou derruba e nas de reforma ou conservación que afectan ás fachadas, colocarase un valado de protección, dun mínimo de dous metros de altura, construído con materiais que ofrezan seguridade e conservación decorosa e situado á distancia máxima de dous metros da aliñación oficial. En todo caso, deberá quedar metido do bordo da beiravía polo menos 0,60 metros, para permitir o paso de peóns. Cando por circunstancias especiais non se faga aconsellable a aplicación de ditas normas, o servizo técnico municipal correspondente fixará as características do valo podendo ordenar a súa desaparición total no momento en que rematen os traballos indispensables en planta baixa, continuando as obras nas plantas superiores. Cando as obras ou instalacións poidan supoñer, en si mesmas ou na súa montaxe, un perigo para os viandantes, esixirase, durante as horas de traballo, a colocación na rúa dunha corda ou palenque cun operario, que advirta do perigo. Cando as características de tránsito o aconsellen, poderá limitarse o traballo a determinadas horas. A instalación de valos enténdese sempre con carácter provisional, en tanto dure a obra. Por iso dende o momento en que transcorra un mes sen dar comezo as obras, ou estean interrompidas por igual período, deberá suprimirse o valado e deixar libre a beirarrúa ao tránsito público. A responsabilidade do conxunto estético do núcleo corresponde ao concello e, polo tanto, calquera clase de actuación que lle afecte deberá someterse ao seu criterio, que se acomodará ao establecido no artigo 104 da LOUGA. As construcións en lugares inmediatos ou que formen parte dun grupo de edificios de carácter artístico, histórico, típico ou tradicional deberán harmonizar con el. (.) A tipoloxía das construcións deberá ser congruente coas características do contorno e os materiais empregados para a renovación e acabado de fachadas e cubertas das edificacións e os cerramentos de parcelas deberán harmonizar coa paisaxe na que se vaian levar a cabo. As novas construcións deberán responder na súa composición e deseño ás características dominantes do ambiente urbano en que deban emprazarse, de acordo co disposto no mencionado artigo 104 da LOUGA. Aos fins de garantir a debida adaptación das novas edificacións ás xa existentes e no seu contorno, prestara especial atención á continuidade de tons cromáticos e texturas, así como ritmos de composición tanto de fachada como de cubertas. No contemplado nestas normas estarase ao disposto no Art.105 do PXOM de Vedra. As actuacións que se leven a cabo sobre os bens declarados de interese cultural e catalogados seguirán os criterios seguintes: a) Salvagarda dos seus valores culturais e conservación, mellora e, de ser o caso, utilización adecuada e sustentable. b) Respecto polas súas características esenciais e polos aspectos construtivos, formais, volumétricos, espaciais e funcionais que os definen. Procurarase sempre a aplicación do criterio de mínima intervención nos bens artísticos. c) Conservación das contribucións de todas as épocas existentes no ben. Excepcionalmente poderá ser autorizada a eliminación dalgunha contribución de épocas pasadas no caso de que supoña unha degradación comprobada do ben e de que a dita eliminación sexa necesaria para permitir a súa adecuada conservación e a súa mellor interpretación histórica e cultural. As partes eliminadas quedarán debidamente documentadas. d) Preferencia pola utilización de técnicas e materiais tradicionais. e) Compatibilidade dos materiais, produtos e técnicas empregados na intervención cos propios do ben e os seus valores culturais e pátinas históricas. f) Discernimento da adición de materiais e técnicas empregados, evitando as adicións miméticas que falseen a súa autenticidade histórica. g) Reversibilidade das accións de forma que poida recuperarse o estado previo á intervención. Este criterio será prioritario ao deseñar actuacións de conservación e restauración. h) Compatibilidade do seu uso coa conservación dos valores que motivaron a súa protección. i) Non se utilizarán ou aplicarán técnicas e materiais agresivos coas pátinas de valor cultural e cos materiais orixinais ou incompatibles coa debida conservación dos bens. A reconstrución dun ben destruído por conflitos, catástrofes naturais ou causas intencionadas ou fortuítas poderá autorizarse excepcionalmente por razóns de interese social, cultural ou educativo. O contorno de protección debe manterse cos seus valores ambientais, polo que as intervencións que se realicen deben resultar harmoniosas coas condicións características do ámbito. Deberán procurar a súa integración en materiais, sistemas construtivos, volume, tipoloxía e cromatismo, así como garantir a contemplación adecuada do ben. En concreto, teranse en conta os seguintes criterios específicos, sen prexuízo da aplicación de criterios de viabilidade para a implantación e desenvolvemento de intervencións e actividades: a) Procurarase evitar os movementos de terras que supoñan unha variación significativa da topografía orixinal do contorno. b) Procurarase a súa compatibilidade cos elementos configuradores da estrutura territorial tradicional, como son a rede de camiños, os muros de peche, as sebes, as tapias, os noiros e outros semellantes. c) Empregaranse materiais, solucións construtivas e características dimensionais e tipolóxicas en coherencia co ámbito en calquera tipo de intervencións. d) Manteranse preferentemente a estrutura e a organización espacial do contorno, coa conservación xeral das aliñacións e rasantes. e) Procurarase e valorarase a integración e compatibilidade dos usos e costumes tradicionais e característicos configuradores do ambiente cos de nova implantación. f) Facilitarase a implantación de actividades complementarias compatibles cos valores culturais dos bens que garantan a continuidade do seu mantemento co establecemento de novos usos. Na zona de amortecemento poderán realizarse en xeral todo tipo de obras e instalacións fixas ou provisionais e as actividades normais segundo a natureza do solo ou cambiar o seu uso ou destino de conformidade co planeamento vixente sen necesidade da autorización da consellaría competente en materia de patrimonio cultural, excepto que na declaración ou inclusión singularizada se determine o contrario. Non obstante, polo seu alcance e o risco de deterioración ou destrución dos seus valores culturais derivados da súa implantación territorial, requirirase a autorización previa da consellaría competente en materia de patrimonio cultural nas seguintes intervencións: a) Grandes explotacións agrícolas, gandeiras ou de acuicultura que deban ser sometidas a trámite ambiental. b) Explotacións extractivas que supoñan unha actividade a ceo aberto do material, as súas instalacións ou entullos. c) Instalacións da industria enerxética como refinarías, centrais térmicas, de combustibles fósiles, hidráulicas, eólicas, solares, nucleares ou de calquera outro tipo de produción, transporte ou depósito. d) Instalacións da industria siderúrxica, mineira, química, téxtil ou papeleira. e) Infraestruturas de transporte e comunicación como estradas, ferrocarril, portos, aeroportos, canles, centros loxísticos ou similares. f) Grandes infraestruturas hidráulicas e de aproveitamento da auga. g) Instalacións de xestión e tratamento de residuos. h) Grandes transformacións da natureza do territorio para a implantación de novos usos. i) Explotacións forestais, agás aquelas que conten cun instrumento de ordenación ou xestión aprobado con informe favorable da consellaría competente en materia de patrimonio cultural. A estrutura portante da edificación resolverase na medida do posible seguindo o perímetro definido polos muros de carga de pedra e continuando a súa xeometría. Todas as fachadas terán a consideración de principais e como tales serán tratadas. As medianeiras trataranse nos materiais convencionais de fachada, aínda que se prevexa que quedarán ocultas total ou parcialmente coas futuras edificacións lindeiras. As fachadas estarán formadas por planos continuos, sen fendeduras nin saíntes, salvo autorización de voos nas ordenanzas particulares ou casos xustificados por cuestións históricas. As novas edificacións disporán os ocos segundo o ritmo e proporcións dos edificios catalogados no ámbito. As fachadas que sexan contiguas ou estean flanqueadas por edificacións obxecto de protección ambiental harmonizarán os criterios compositivos buscando a integración dos elementos básicos de composición (cornixas, beirados, rodapés, etcétera) cos das edificacións lindeiras. Nas edificacións existentes procurarase o mantemento e conservación dos elementos de cantería, linteis, pilastras, balcóns, rexería e demais elementos característicos. A proporción dos ocos será de predominio preferente da compoñente vertical. A proporción dos ocos será de predominio preferente da compoñente vertical e a colocación de portas e ventas farase preferentemente na parte exterior do muro. Queda expresamente prohibido o uso de aplacados de pedra en xambas e linteis simulando recercados propios dos muros de pedra. Coidarase especialmente o tratamento das plantas baixas, non permitíndose a construción de plantas diáfanas e sen cerramentos exteriores cando sobre elas existan volumes cerrados, debendo estar integrados na composición xeral da fachada. Non se permite a construción de corpos voados de nova planta. Permitirase o arranxo dos preexistentes sempre e cando se executen en madeira na súa cor ou pintada. As cubertas manterán, tanto en composición volumétrica como en materiais, unha disposición uniforme. As cubertas resolveranse mediante augas de pendente única e constante. A pendente máxima das augas e de 30º. Manteranse cornixas continuas naqueles teitos que así se determina en planos e alzados de ordenación. En ditos treitos, manterase unha disposición uniforme para o encontro dos faldróns da cuberta coa fachada. Os materiais de fachada e cuberta harmonizarán en tratamento, disposición, textura e cor cos predominantes no conxunto. As fachadas deben quedar impermeabilizadas en todo caso recibindo un tratamento exterior de impermeabilización. Nas fachadas prohíbense expresamente os revestimentos cerámicos ou vitrificados, os acabados con morteiros mono capa con árido sobre superficies de pedra e a utilización como acabado visto de materiais fabricados para ser revestidos. Permítense no ámbito da ordenanza PU os acabados de fachada de cachotería vista, fundamentalmente das fachadas principais das edificación que dan á rúa. As fachadas que teñan que ser modificadas ou ampliadas faranse en cachotería a igualar en tonalidade e textura coa preexistente. Permítese o revoco de fachadas secundarias distintas da principal do inmoble con revoco liso de morteiro pintado en cor branco cando existan tramos ou partes de fachada completadas con paredes de fabrica de ladrillo ou bloque. En calquera caso o revoco deberá respectar os elementos de sillería, escudos, esquinas e recercados de portas e fiestras de valor. Non se admitirán combinacións agresivas de cor, procurándose en caso de fachadas pintadas o uso da cor branca en tonalidades óso. Evitarase o emprego de carpinterías metálicas e de PVC restrinxindo o uso a madeira pintada ou na súa cor tanto para a ordenanza PU. Nesta ordenanza usaranse como elementos de escurecemento contraventás interiores de madeira, quedando expresamente prohibidas as persianas exteriores e permitiranse fiestras nos planos de cuberta indicados nas fichas de ordenación (nunca cara as rúas principais do núcleo). Dentro da ordenanza U-1 permitirase o emprego de carpintarías metálicas de aluminio lacado en cores tradicionais. As baixantes e caleiros serán de zinc na súa cor ou aceiro galvanizado. Prohíbese o emprego de vidros e outros materiais reflectores. As cubertas serán de tella. Manteranse os cerramentos pétreos existentes. Os novos cerramentos poderán ser vexetais (acompañados ou non de telas metálicas), de madeira ou pétreos. A altura máxima das fábricas e cercados de madeira será de 1,20 m. Todas as normas e criterios de composición e estética urbana estenderanse ás edificacións próximas ao contorno urbano do núcleo de Ponte Ulla independentemente de que estas edificacións se atopen fóra do ámbito do Plan Especial de Ponte Ulla. Sen prexuízo de cumprir o anteriormente exposto incorpóranse a continuación os criterios recollidos na GUÍA PARA A PROTECCIÓN DO CAMIÑO DE SANTIAGO que deberán cumprirse nas zonas laterais de protección do Camiño. Os proxectos sobre o trazado ou de acondicionamento do viario peonil constituído polo Camiño de Santiago abordarán a totalidade das obras necesarias para a súa execución e a dos seus elementos funcionais (ribados, muros e contencións). O artigo 10.1 da Lei sinala que nos seus tramos non urbanos, non poderá ser utilizado para o trafico rodado de vehículos de motor, calquera que sexa a súa natureza e no apartado segundo se matiza que esa prohibición non será de aplicación nos casos en que o Camiño sexa a vía directa de acceso a fincas e vivendas. En todo caso, haberán de irse arbitrando paulatinamente accesos a fincas e vivendas que eviten a utilización de tramos do Camiño para o trafico rodado. En xeral, manterase a integridade do camiño coas características propias de cada tramo en canto a pendentes, rasantes, pavimentos e elementos anexos existentes tradicionais ou naturais (fontes, vexetación, muros, etcétera), evitando a introdución doutros que transformen o carácter do camiño ou que sexan impropios da zona, e propiciando sistemas regulares e axeitados de limpeza, despexe e roza do camiño, que sexan respectuosos coas especies arbóreas das súas marxes e cos elementos patrimoniais de interese que poidan existir no contorno inmediato, por exemplo, os relacionados coa auga, como fontes ou lavadoiros, ou coa sinalización (cruceiros, petos.). A definición das zonas laterais de protección do Camiño atópase no artigo 6 da LPCS que as identifica coas dúas franxas de terreo a ambos lados do mesmo dunha anchura mínima de tres metros a partir da súa liña exterior, salvo en aqueles tramos en que discorra de xeito tanxencial a unha estrada, nos que se establecerá para a beira do Camiño oposta a mesma. Nesas zonas non se permitirán máis usos cós que sexan compatibles coa conservación do CS, quedando prohibidas, en virtude do artigo 11.2 LPCS, as seguintes: acampadas, as explotacións das estradas, a corta de arboredo (salvo illadas e, neste caso, coa obriga de repoñer con especies autóctonas) e todo tipo de actividade construtiva, salvo as infraestruturas imprescindibles. Polo que se refire ás intervencións sobre trazas de vestixios históricos, todas elas recibirán o tratamento indicado nos apartados anteriores. Para o caso de treitos que se vaian recuperando, estarase ao disposto do artigo 2.3 da LPCS en relación á servidume pública para o paso do Camiño sobre propiedade privada. Analizarase calquera intervención dende o entendemento de que a identidade deste territorio histórico, como rexistro vivo da memoria da peregrinación a Santiago de Compostela, reside tanto nos espazos abertos como nos espazos construídos e se sustenta na contextualización, autenticidade, diversidade e o valor de contemporaneidade en canto itinerario que chega ata os nosos días. O patrimonio do CS debe ser comprendido en canto integrador do material e o inmaterial e dentro dunha escala territorial integral. De conformidade coa normativa de aplicación, darase prioridade a conservación, rehabilitación e recuperación da arquitectura tradicional. En calquera caso, tanto ese tipo de actuacións como as novas construcións e instalacións que, no seu caso, se proxecten deberán adaptarse ao ambiente no que estivesen situadas. Por tanto, á vista das DOT e do disposto no artigo 104 da LOUGA: - As construcións en lugares inmediatos ou que formen parte dun grupo de edificios de carácter artístico, histórico, típico ou tradicional deberán harmonizar con el; igualmente cando, sen existir un conxunto de edificios, houbese algún de grande importancia ou calidade. - Non se permitirá que a situación, masa ou altura das construcións, muros e cerramentos, ou a instalación doutros elementos, limiten o campo visual para contemplar as belezas naturais, rompan a harmonía da paisaxe, desfiguren a perspectiva propia dela ou limiten ou impidan a contemplacións do conxunto. - A tipoloxía das construcións debera ser congruente coas características do contorno e os materiais empregados para a renovación e acabado de fachadas e cubertas das edificacións e os cerramentos de parcelas deberán harmonizar coa paisaxe na que se vaian levar a cabo. - As construcións deberán presentar todos os seus paramentos exteriores e cubertas totalmente terminados con emprego das formas, cores e materiais que menor impacto produzan. En virtude da LPCG e da LPCS queda prohibida a instalación de publicidade exterior en calquera dos seus formatos e soportes de fixación (mastros, vallas, paneis, carteis, lonas, toldos, etc.) así como aquela que utilice medios acústicos, de proxección ou de xeración de imaxes, salvo a de actividades cívicas, culturais ou eventos festivos que, de maneira ocasional, reversible e por tempo limitado puideran ser autorizables a través do procedemento que se determine. Non se consideran publicidade aos efectos do presente apartado os indicadores e o rótulo de establecementos que sexan identificadores das marcas corporativas e da actividade que neles se desenvolva, aínda que dende a Dirección Xeral do Patrimonio Cultural poderá condicionarse a súa autorización ao cumprimento de determinados parámetros (tamaño, localización, materiais, tipografía e cores). En xeral, calquera proposta de instalación deste tipo de sinais no territorio histórico será obxecto de autorización por parte da DXPC que velará porque a súa colocación non afecte negativamente a ningún elemento de relevancia patrimonial, natural ou paisaxística. Polo que se refire aos servizos turísticos, que constitúen o obxecto da maioría das solicitudes e denuncias existentes en relación con este tema, convén precisar o seguinte: - No territorio histórico quedan prohibidos os anuncios, carteis, paneis luminosos ou outros soportes análogos illados que co fin de promover de forma directa ou indirecta a contratación de servizos turísticos, conteñan elementos de deseño singularizados que busquen a captación de clientela para os establecementos turísticos. - Con carácter xeral, nos tramos urbanos e nas encrucilladas no solo rústico ou solo de núcleo rural, poderán autorizarse indicadores direccionais dos recursos, actividades e establecementos turísticos coa utilización dos pictogramas e modelos normalizados polo Manual de Sinalización Turística de Galicia recentemente publicado (Decreto 85/2012, do 16 de febreiro, DOG no 47, do 7 de marzo). Por outra parte, ademais da protección e restauración de construcións tradicionais, permitirase un desenvolvemento coherente deste espazo que permita a súa adaptación harmónica á vida contemporánea con todas as súas esixencias. Neste contexto, ao abeiro dos criterios das cartas internacionais e lexislación de aplicación, respectarase que nas actuacións resultantes de intervencións que vinculen arquitectura tradicional e contemporánea poidan distinguirse as partes novas ou ampliadas das outras. En xeral, evitarase a aplicación de criterios miméticos, historicistas e, en xeral, arquitecturas descontextualizadas pola súa escala, composición, materiais ou solucións morfo tipolóxicas incoherentes cos contornos de calidade existentes, ou irrespectuosos coa tipoloxía das edificacións e morfoloxía do territorio. Ata a aprobación do Decreto de delimitación do territorio histórico do Camiño de Santiago, a Consellería veu entendendo que deba someterse a autorización da DXPC, previo informe do CACS, calquera intervención que se proxectara dentro do ámbito territorial das parroquias polas que descorrera un tramo do Camiño de Santiago, independentemente da súa envergadura e incidencia territorial, da distancia respecto do trazado CS ou da súa visibilidade dende el. Por proposta da Consellería de Cultura, o Decreto 227/2011 de aprobación da delimitación do CS, tendo en conta os estudos previos sobre os que se sustenta o expediente (análise de visibilidade.), determina cal é o ámbito xeográfico no que unha infraestrutura, dotación ou instalación pode ter unha repercusión negativa sobre o territorio histórico do CS, e se insta a que a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural concrete cales son as actuacións que deberán someterse a informe, entendendo que calquera outra non ten unha incidencia territorial para os efectos da aplicación dos deberes e obrigas derivados do artigo 32 LPCG. O artigo 32 da LPCG establece que a Consellería competente en materia de cultura debe ser informada de todos os plans, programas e proxectos, tanto públicos como privados, que pola súa incidencia sobre o territorio poidan implicar risco de destrución ou deterioro do patrimonio cultural, a fin de propoñer as medidas protectoras e correctoras que se consideren necesarias para a protección do patrimonio cultural. Unha facultade tan ampla de intervención, sobre a base dun concepto xurídico indeterminado como é a incidencia sobre o territorio en relación a un ben tan relevante, sensible e extenso do patrimonio cultural de Galicia como o Camiño, aconsella establecer un marco de actuación que delimite a mesma, espacial e materialmente, de conformidade cos principios de seguridade xurídica e publicidade. De conformidade con iso, neste apartado recóllese, dunha parte, a relación detallada das actuacións sobre as que as unidades da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural deberan despregar as súas funcións de informe e proposta de medidas protectoras e correctoras pola súa afección ao CS, e doutra, os requirimentos esixibles aos promotores desas obras para poder obter ese informe. Entendemos que ao dárselle publicidade a esta instrución, os promotores das actuacións, tanto públicos como privados, terán un coñecemento certo dos parámetros xeográficos e materiais que esta dirección xeral vai ter en conta, de modo que se lle dota aos administrados, organismos e institucións públicos e privados dunha seguridade que redundará nunha mellor protección dos valores do Camiño conforme a criterios de máxima transparencia, publicidade e certeza. Recóllense a continuación unha serie de actuacións que deberán someterse a informe da DXPC pola súa afección ao Camiño de Santiago intentando protexer deste xeito non só o tramo da Vía da Prata que atravesa o ámbito do PEP se non tamén aos ámbitos de camiño anterior e posterior ao núcleo de Ponte Ulla: 1. Novas vías rodadas de comunicación tales como vías de ferrocarril, autovías, estradas e pistas forestais, ou mellora das existentes con incidencia na súa percepción territorial.2. Antenas de máis de 7 metros de altura e instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións que impliquen edificacións de mais de 25 m 2 de superficie.3. Canalizacións de gas e hidráulicas cando pola súa lonxitude, características do trazado ou incidencia das obras de implantación se produza unha modificación paisaxística notoria.4. Construción de liñas de media e alta tensión.5. Instalacións para a utilización da forza do vento para a produción de enerxía cando teñan unha altura superior a 20 metros.6. Instalacións fotovoltaicas para a produción de enerxía, coa excepción das placas individuais que presten servizo a edificios unifamiliares de vivenda.7. Centrais de produción de electricidade.8. Permisos de investigación e proxectos de explotacións e frontes dunha mesma autorización ou concesión a ceo aberto de depósitos minerais e demais recursos xeolóxicos.9. Minaría subterránea, con instalacións para o tratamento de mineral, abastos de estériles de mina ou do aproveitamento mineralóxico (vertedoiros, presas e balsas de auga ou de estériles, plantas de insistencia ou mineralóxicas). 10. Proxectos de desenvolvemento de solos que supoñan nova urbanización, con independencia da categoría de solo (polígonos industriais, de vivendas ou doutros usos) que impliquen unha intervención en superficie de mais de 5000 m 2 en total, e edificacións de máis de 2.000 metros de superficie construída.11. Instalacións industriais de calquera tipo e instalacións de almacenamento, reciclaxe e análogos cunha superficie de edificación superior a 400 m 2 e/ou superficie de parcela de 2.000 m 2, e infraestruturas de abastecemento, tratamento, saneamento e depuración de augas, xestión e tratamento de residuos. Cando se atopen dentro dun polígono informado previamente pola DXPC, non será necesario, excepto se fose unha condición establecida no propio informe ou autorización do proxecto do polígono.12. Novas instalacións de gandaría con superficie de actuación > 3Ha ou construcións de naves de mais de 1.000 m 2 de superficie.13. Proxectos para destinar terreos incultos ou áreas seminaturais á explotación agrícola ou forestal con superficie de ocupación > 3Ha ou >1,5 Ha no caso de terreos nos que a pendente media sexa igual ou superior ao 20% 14. Cortas de frondosas autóctonas cando sexan perceptibles dende o territorio histórico e cortas de masas arbóreas non autóctonas que afecten a unha superficie superior a 2Ha. Non se inclúe a corta de cultivos arbóreos explotados a quenda inferior a 50 anos.15. Concentracións parcelarias, e proxectos de rego ou de avenamentos de terreos cunha superficie afectada superior a 10 Ha. O que antecede non exime de someter a informe ou autorización da DXPC plans, programas e proxectos de actuacións diferentes que nesa área poidan afectar a outros bens integrantes do patrimonio cultural, xa sexan BICs ou elementos inventariados, de acordo co establecido pola LPCG. Para tramitar os correspondentes informes ou autorizacións da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural, comprobarase que as entidades promotoras das actuacións relacionadas teñen incorporado a documentación definitoria do plan, programa ou proxecto, un estudo específico de afección ao Camiño de Santiago, no que avalíen os efectos e impactos potenciais sobre este ben de interese cultural e, no caso de riscos de deterioro dos valores protexidos, as medidas correctoras propostas para evitalos ou minimizalos. Tal e como se recolle no apartado inmediatamente anterior 41.4. relativo á relación de actuacións que se pretendan desenvolver na zona de amortecemento e que deberán someterse a informe da DXPC pola súa afección ao Camiño de Santiago: Recóllense a continuación unha serie de actuacións que deberán someterse a informe da DXPC pola súa afección ao Camiño de Santiago intentando protexer deste xeito non só o tramo de Vía da Prata que atravesa o ámbito do PEP senon tamén aos ámbitos de camiño anterior e posterior ao núcleo de Ponte Ulla: (.) 2. Antenas de máis de 7 metros de altura e instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións que impliquen edificacións de máis de 25 m 2 de superficie. (.) Do exposto con anterioridade conclúese que as antenas de menos de 7 metros de altura así como as instalacións de telecomunicacións que impliquen edificacións de menos de 25 m² de superficie non son susceptibles de someterse a informe da DXPC pola súa afección ao Camiño de Santiago (Vía da Prata) que atravesa o núcleo de Ponte Ulla. Quedan fóra deste trámite polo tanto todas as instalacións de propietarios particulares encadradas dentro do presente Plan Especial. Con carácter xeral, eses estudos deben conter: a. Unha diagnose do estado actual do ámbito territorial no que se pretende actuar e do ámbito do territorio histórico do CS afectado, así como da súa probable evolución no caso de non aplicar o plan, programa ou proxecto b. Estudos de impacto visual e acústico das actuacións obxecto do plan, programa ou proxecto sobre o CS. A estes efectos, terase en conta que no caso de existir calquera outra infraestrutura na conca visual do CS, incorporarase ao estudo como parte da paisaxe existente. c. Os criterios e medidas concretas que se incorporan ao plan, programa ou proxecto para eliminar ou mitigar os danos e riscos de impactos negativos previstos nos estudos realizados. Detallaranse, de ser o caso, as medidas correctoras e compensatorias por cada fase do seu desenvolvemento. O grado de detalle deses estudos gardará proporción coa envergadura das actuacións que se prevea desenvolver e a súa incidencia sobre o camiño. Será o xefe do servizo competente o que xulgue se a documentación presentada resulta suficiente, e no seu caso, fará o oportuno requirimento para que se complete a documentación remitida. En concreto, para a análise do impacto visual, presentarase: - Planos de situación nos que se visualicen conxuntamente o futuro emprazamento da actuación proxectada, as trazas do CS, os seus ámbitos de protección e outros elementos de patrimonio cultural existentes na area de intervención - Fotografías aéreas do emprazamento da actuación, o seu contorno e concas visuais. - Estudo de intervisibilidade entre a actuación proxectada e o CS. - Percorrido fotográfico actual dende o CS cara a actuación que se pretende realizar. - Recreación virtual mediante infografías dese recorrido coa actuación realizada. Para o análise do impacto acústico, de ser o caso, o estudo incluirá: - Indicación dos valores acústicos que se xeraran sobre o CS e as súas franxas temporais. Cando o alcance da actuación o requira, será preciso concretar as previsións de incidencia durante as fases de construción das instalacións, de operación ou mantemento e de abandono da actividade por separado. Os criterios que se expoñen a continuación serán utilizados con carácter xeral para a emisión de informes e autorizacións nos ámbitos afectados pola delimitación do CS, segundo corresponda. Na liña das determinacións mencionadas, as actuacións que se realicen para o tratamento das trazas do CS irán encamiñadas á recuperación do trazado e seccións orixinais, mantendo e recuperando os elementos vexetais ou construídos orixinais (muros, valados e cerrumes vexetais) e empregando en todo caso materiais similares ou acordes na formalización de cunetas e beirarrúas. En xeral, naquelas zonas de solos rústicos onde a traza conserve as súas características naturais e onde se conserven trazados coherentes coa topografía do lugar e coa conservación do parcelario antigo proporanse actuacións coherentes coa conservación, evitando a introdución de materiais e configuración urbanas. En todas as actuacións sobre a traza para solucionar as deterioracións provocadas pola auga ou outros axentes, é preciso buscar solucións proporcionadas, que vaian á raíz do problema e sexan coherentes coa conservación dun camiño histórico de carácter peonil. Como regra xeral calquera proposta virá avalada por un estudo previo de cada tramo onde se pretenda intervir, evitando a aplicación de solucións tipo que sirvan para calquera parte do percorrido independentemente das característica singulares de cada lugar. Tenderase a manter as servidumes de desaugue existentes. Merecen unha especial atención as actuacións sobre o camiño en núcleo rural, onde a través dos pavimentos se procurará manter unha imaxe unitaria do núcleo e da interrelación deste co Camiño. Neste caso tenderase á introdución de pavimentos continuos, preferentemente lavados de maneira que se perciban os áridos, salvo que existan evidencias de pavimentos tradicionais, en cuxo caso, de ser posible, favoreceranse actuacións de restauración e recuperación. - Con carácter xeral, rexeitarase o emprego de pavimentos de pedra rústica (chapa plana). - Por outro lado, prestarase especial atención para que se manteñan as rasantes e non propiciar a desvinculación das construcións co camiño, evitando diferenzas de nivel entre o Camiño histórico e os elementos que hai a carón e a modificación da súa relación. En zonas urbanas o camiño debe ser obxecto tamén dun tratamento singular, unitario e axeitado; con especial consideración aos pavimentos, mobiliario urbano, sinais e redes e servizos urbanísticos que poden mudar o carácter do camiño (antenas, vías eléctricas ou telefónicas, etcétera.) - Nos tramos do camiño coincidentes con estradas, pistas ou con vías urbanas de tráfico rodado, definirase unha vía peonil e estableceranse sistemas de regulación para o paso de vehículos, así como, vinculado ás actuacións de sinalización e mobiliario, promoveranse medidas para proceder á segregación funcional dos tráficos. Eses tramos recibirán un tratamento unitario diferenciado, na medida do posible, en tanto non se aprobe o Plan Especial do Camiño, favorecendo unha imaxe identificable común para o Camiño de Santiago. - Vinculados a ordenación do sistema viario, disporase de elementos de sinalización axeitados, cuxo deseño e implantación se realizarán, en todo caso, axustándose a criterios de integración paisaxística. Considéranse prioritarias as actuacións de rehabilitación e reutilización das construcións tradicionais existentes fronte ás operacións de novos crecementos ou edificación. O órgano competente en materia de patrimonio cultural favorecerá o desenvolvemento de plans ou proxectos de dinamización do núcleo, buscando, en todo caso, a alternativa coa menor afección sobre o patrimonio cultural, tanto os elementos etnográficos como o arboredo autóctono. Calquera actuación de rehabilitación e/ou dinamización no ámbito dos núcleos tradicionais prestará especial atención ás súas características naturais, culturais, paisaxísticas e urbanísticas, e potenciarán os seus valores propios e os do territorio histórico asociado ao camiño de Santiago. Terase en conta a súa natureza e estrutura, a súa escala, e a súa relación co contorno, tanto natural coma construído. Haberá que integrar na ordenación as construcións tradicionais que merezan ser conservadas polo seu valor arquitectónico, paisaxístico ou cultural. Para definir a altura máxima permitida utilizarase como referencia a altura media das edificacións tradicionais existentes (en metros lineais e non de xeito xenérico con 7 metros). Por outra banda o número de plantas será de baixo + primeiro andar, correspondente coa tipoloxía predominante no núcleo. Tendo en conta que as edificacións tradicionais non dispoñen de sotos, en xeral non serán autorizables para edificacións de nova planta. En casos puntuais, onde se xustifique a necesidade manifesta da materialización dun soto ou acceso deberá resolverse no interior da edificación. Os semisotos só deben permitirse cando as condicións topográficas do terreo o requiran. A tipoloxía das novas edificacións será congruente coas tipoloxías identificadas como tradicionais no estudo individualizado do núcleo rural que se incorporará ao proxecto. Neste senso non se permitirán as edificacións que sexan características das zonas urbanas, aquelas cuxa tipoloxía resulte impropia coas existentes no asentamento, as naves de calquera tipo excepto as vinculadas a explotacións agrarias permitidas pola lei (en rústico) e as vivendas acaroadas proxectadas en serie, de característica similares e colocadas en continuidade en máis de 2 unidades. Permitiranse edificacións propias da arquitectura contemporánea, que non reproduzan solucións miméticas ou descontextualizadas e sexan congruentes co contorno. En xeral, para as intervencións en edificacións tradicionais como para as novas construcións, aplicaranse as seguintes directrices: - As canles e baixantes, de estimarse necesarias, non presentarán molduras e serán de chapa metálica (cinc ou aceiro galvanizado) con acabado mate e sección preferentemente circular. - O material de cuberta será tella aínda que en casos excepcionais poderán empregarse solucións e materiais respectuosos e que harmonicen cos tradicionais (zinc, madeira) en coherencia co deseño arquitectónico proposto. - As carpinterías e ocos serán dos materiais, cores e configuracións das edificacións tradicionais do contorno e preferentemente de madeira natural ou pintada, e os elementos de escurecemento serán preferentemente mediante contras de madeira, estando prohibidas as persianas exteriores. No relativo aos beirís, terán condicións construtivas acordes coa tipoloxía tradicional existente, sen que poidan exceder do plano de fachada de maneira significativa elementos estruturais de formigón, nin cornixas, molduras ou elementos decorativos; os voos e recuamentos de fachada só se permitiran no caso de que sexan identificados e definidos no estudo pormenorizado do núcleo rural que presenten os promotores e resulten acordes con estas tipoloxías. De facerse novos remates de chemineas estes harmonizarán cos tipos tradicionais existentes. - Os revestimentos dos muros, os aparellos das fábricas, os materiais de fachada, as cores, os encintados, as texturas, os revocos, os aplacados, as xambaxes de ocos, a proporción dos ocos, a composición das fachadas, a composición dos volumes de cuberta, a fragmentación de volumes, e a forma das plantas serán acordes co contorno tradicional no que se atopen. -As instalacións, non se permitirán trazados que deterioren as edificacións tales como instalacións de gas, electricidade e subministracións. Unicamente se poderán instalar antenas de reducidas dimensións e sen impacto na imaxe urbana nas fachadas das edificacións principais, de cores neutras que harmonicen coa paleta cromática permitida no presente documento para as canles e baixantes (cores escuras e acabados de estrutura metálica en zinc ou aceiro galvanizado), independentemente do tipo de servicio que presten (telefonía fixa, móbil, radiodifusión sonora e de televisión, servicios móbiles de seguridade e de emerxencias ou antenas de ampliación de cobertura da rede de telefonía móbil). As antenas de grandes dimensións que desvirtúen o espazo urbano e as fachadas existentes ou de acabados que non harmonicen coa paleta cromática proposta deberán instalarse nos faldróns posteriores non visibles dende a rúa principal ou poderán situarse en edificacións anexas á vivenda principal sempre que non se vexan dende a rúa principal, independentemente do tipo de servicio que presten (telefonía fixa, móbil, radiodifusión sonora e de televisión, servicios móbiles de seguridade e de emerxencias ou antenas de ampliación de cobertura da rede de telefonía móbil). - Os peches merecen unha mención aparte: de conformidade coa lexislación vixente (LOUGA) non debe permitirse o derrubamento inxustificado de muros tradicionais de rueiros e corredoiras. En concordancia co disposto pola devandita lei, os novos peches deben ser preferentemente vexetais ou opacos (ata un metro), feitos con materiais tradicionais ou de bloques enfuscados e pintados en cores acordes co lugar ou recebo con morteiro de cor. No territorio histórico do CS non se admitirán o emprego de materiais con bloques ou ladrillo vistos nin os materiais tipo “bloque split” ou outros de produción industrializada. Os cambios a realizar no muro de peche de pedra faranse sempre co uso dunha pedra semellante á existente e evitando no posible o uso de encintados e en todo caso a utilización de cemento nos morteiros. Prestarase unha atención especial aos peches de parcelas con diferenzas de cota e aos situados na marxe do Camiño de Santiago. - En canto á colocación de cancelas, autorizaranse os modelos sinxelos, con barras sen ornamentos, de seccións cadradas ou circulares e dun dos cores tradicionais da zona. Por outra parte, para unha axeitada valoración de proxectos de obras de reforma ou ampliación con instalación de novas edificacións agrícolas e gandeiras, requirirase aos promotores que presenten un estudo de ordenación e deseño xeral do conxunto e dos elementos de detalle: volumetrías, composición de fachadas e cubertas, acabados e materiais exteriores, e implantación no territorio. No caso de que se prevexa implantación de maquinaria e elementos auxiliares tamén se incorporará no estudo. Nas intervencións sobre os espazos públicos, como criterios xerais velarase porque os materiais e cores que se utilicen harmonicen co contorno, o mobiliario sexa discreto, que se minimicen as instalacións urbanas e se soterren os tendidos aéreos existentes. Os seguintes apartados conteñen criterios que se terán en conta para informar as figuras de planeamento, que na maior parte do ámbito territorial afectado polo CS non está adaptado ao disposto na LPCS, e á concesión das autorizacións correspondentes. Nas zonas urbanas consolidadas haberá que procurar a conservación e recuperación do patrimonio construído, espazos urbanos e elementos arquitectónicos singulares e os modos de ocupación de solo específicos do lugar, respectando as trazas das tramas urbanas existentes. Seguiranse as seguintes orientacións: - Procurarase integrar na ordenación as construcións tradicionais que a xuízo dos técnicos merezan ser conservadas polo seu valor arquitectónico, paisaxístico ou cultural. - Estruturaranse e remataranse as tramas existentes, sen desvirtuar a súa natureza actual, na medida que polos seus trazos distintivos contribúan a conformar a identidade local. - Procurarase a integración, a compactidade e a contención na ocupación do solo, establecendo densidades e tipoloxías que optimicen e garantan espazos libres de calidade. - As construcións de nova planta e as reformas, rehabilitación ou ampliación das existentes respectarán a tipoloxía característica do lugar (altura, volume, fondo edificable, forma, tipoloxía da planta e composición das fachadas, aspecto exterior, materiais e sistemas construtivos, remates das fachadas, cores, forma dos tellados,.), empregándose materiais para fachadas, cubertas e peches que harmonicen co contorno, evitando recorrer a mimetismos sen necesidade, e procurando un diálogo intelixente nos casos de forte contraste entre o novo e o tradicional, de xeito que harmonicen. Como regra xeral, evitaranse novos desenvolvementos urbanísticos no territorio histórico en tanto non se aprobe o plan especial do CS. Cando sexa preciso realizar este tipo de actuacións, resulta importante – a parte de ter en conta as determinacións arriba recollidas – a observancia dos criterios que se relacionan a continuación. - Localización dos espazos libres en novos desenvolvementos e minoracións de impactos: Procurarase favorecer a localización dos espazos libres e zonas verdes arredor da traza do Camiño posibilitando a súa obtención mediante a xestión urbanística, e a minoración de impactos visuais negativos e actuacións descontextualizadas sobre o Camiño de Santiago, a través de solucións como elementos vexetais e espazos coidados de transición e outras. - Remate e valorización dos solos urbanos: Os novos crecementos deben considerarse como unha oportunidade para corrixir deficiencias derivadas de figuras de planeamento obsoletas e a excesiva presión edificadora, tales como a existencia de numerosas áreas cunha ocupación difusa carente de estrutura, identidade e calidade urbana. Considéranse preferentes as actuacións que se desenvolvan en coherencia coas tramas urbanas existentes de calidade, respectando en calquera caso os espazos que deban preservarse do desenvolvemento urbanístico polos seus valores naturais ou culturais e a configuración e identidade dos existentes. Así mesmo deberá procurarse a mellora da articulación dos espazos libre públicos e os volumes construídos, a eliminación de usos non desexables ou a incorporación doutros necesarios e a resolución de problemas de circulación, primando a peonalización do CS e a eliminación do tráfico rodado da traza do CS. - Criterios básicos de urbanización e infraestruturas: Empregaranse na urbanización aquelas solucións construtivas que se integren mellor no medio. Así, tanto nas areas de cesión publica coma nas de carácter privado, empregarase unha urbanización equilibrada e mesurada que en calquera caso sexa compatible coa protección dos valores ambientais e paisaxísticos do ámbito do Camiño, salvagardando as características naturais dos solos (composición, permeabilidade, substrato e vexetación) e evitando a contaminación ambiental (atmosférica, luminosa e acústica). Por outra parte, as redes de infraestruturas proxectaranse producindo o menor impacto no patrimonio e procurando a súa máxima integración ambiental, estética e funcional. En todo caso deberán soterrarse as redes de servizos. En relación ás obras que afecten á fachada dunha edificación e se encontre contigua ou flanqueada por edificacións obxecto de protección individualizada, adecuarase a composición da nova fachada a estas, harmonizando as liñas fixas de referencia da composición tales como cornixas, beirados, impostas, voos, zócolos, etcétera. As características estéticas e construtivas e os materiais, cores e acabados serán acordes coa paisaxe circundante e coas construcións tradicionais do lugar, evitando a utilización de criterios miméticos ou historicistas e favorecendo actuacións propias de arquitectura contemporánea que harmonicen co seu contorno arquitectónico. De considerarse necesario para a autorización dun proxecto, poderá esixirse a achega das análises do impacto sobre o medio no que se localicen: os alzados das edificacións lindeiras, en actuacións en aliñación de rúa, ou unha reportaxe fotográfica noutros supostos. En todo caso, as solucións de ritmos e proporción entre os ocos e macizos na composición das fachadas, deberán adecuarse en función das características tipolóxicas da edificación do ámbito e específicas das edificacións catalogadas ou tradicionais, se a súa presenza e proximidade o impuxese. No suposto de rehabilitacións, os ocos da fachada non deben alterarse salvo que así se especifique nas fichas de ordenación do PEP. De resultar imprescindible por razóns de habitabilidade estes gardarán relación compositiva co edificio e o seu contorno. En edificios non catalogados ou tradicionais, poderá procederse a modificación das características das fachadas existentes de acordo cun proxecto de edificación axeitado que garanta un resultado homoxéneo do conxunto arquitectónico e a súa relación cos lindeiros. Todos os edificios deberán ser deseñados contando con que as fachadas deben ser tratadas e deseñadas na súa totalidade, dende a rasante da beirarrúa ou espazo público ata a coroación, integrando os espazos con destino a locais comerciais de planta baixa, ou de baixa e superiores, como elementos da mesma fachada. Debe evitarse a utilización de beirís na totalidade da fachada. Os panos definidos entre elementos de fachada en plantas baixas, con destino futuro para locais comerciais, deberán ser pechados adecuadamente podendo provisionalmente facelo con fábrica de ladrillo sinxela, ou similar e con rematado de revogado e pintura, ata a realización da definitiva. As medianeiras que queden ao descuberto trataranse como a fachada e revestiranse cos mesmos materiais e características das fachadas existentes, ou con outros de suficiente calidade. A autorización de obras de nova planta poderá incorporar a obriga de realizar un tratamento axeitado das medianeiras resultantes. Como criterio xeral, ningunha instalación de refrixeración, acondicionamento de aire, evacuación de fumes ou extractores, poderá sobresaír do plano de fachada visible dende o camiño de Santiago. Tanto na zona delimitada como territorio histórico como na de amortecemento deben evitarse espazos de uso industrial e construcións industriais illadas. Aquelas novas actuacións industriais que por razóns imperiosas xustificadas ou antecedentes existentes sexa necesario desenvolver en contornos próximos a esta ruta de peregrinación deberán enfocar a elección do emprazamento de maneira que garantan a súa integración co territorio histórico do Camiño de Santiago e coa paisaxe circundante. Dende as figuras de desenvolvemento urbanísticas estableceranse cantas normas sexan precisas para obter un deseño urbano e arquitectura de calidade, así como un axeitado tratamento da vexetación, iluminación e imaxe global de maneira que o forte impacto sobre o territorio e o patrimonio se vexa minimizado. A continuación detállanse algúns criterios que se deberán ter en conta á hora de informar plans e autorizar proxectos de obras. Os desenvolvementos dos polígonos e edificacións industriais hanse de adaptar e deben establecer unha continuidade coas preexistencias territoriais, adoptando como base de partida a idea de concentración de aproveitamento co obxectivo de minimizar a ocupación do solo. - Como norma xeral a adaptación ás pendentes realizarase mediante distribucións en niveis ou intervalos do terreo que permitan manter a morfoloxía orixinal e se integren con máis facilidade na paisaxe do territorio sobre o que se asenta o Camiño. Ademais debe tratar de empregarse as modificacións topográficas de maneira que oculten ou reduzan parcialmente as vistas menos favorables ou que focalicen a visión sobre os espazos mais representativos que fosen detectados no estudo de visibilidade correspondente. - Deben preverse zonas de transición no perímetro, con masas de vexetación preferentemente autóctona, que contribúan á cohesión do espazo industrial co entorno a establecer zonas verdes en continuidade cos ámbitos residenciais ou patrimoniais, como neste caso, de maneira que se establezan continuidades, filtros e conexións. - O uso dos peches de parcela reducirase aos casos indispensables. Neste suposto manterase unha unidade formal para todos eles, empregando peches homoxéneos e sinxelos. - Levarase a cabo unha concentración de volumes de tal forma que as áreas de almacenamento exterior e de aparcadoiro incluídas dentro dos espazos libres interiores das parcelas, incidan do menor xeito posible sobre o Camiño. Deberá formularse unha regulación da volumetría da edificación relacionada e vinculada aos factores de incidencias visuais obtidos nos estudos de visibilidade previos. - Elaboraranse proxectos unitarios nos que se potencie a composición axeitada das edificacións, de maneira que a imaxe conxunta ofreza un alto grao de calidade e sexa máis doada a súa integración dentro do ámbito do Camiño. - A iluminación debe adaptarse ás necesidades reais do polígono intentando en todo momento evitar a contaminación. A iluminación publicitaria evitará en todo momento sobresaír sobre a iluminación xeral do polígono, entendendo que non son adecuados os rótulos luminosos exentos nin os retroiluminados. - Prevía análise do territorio que garanta a comprensión do ámbito territorial que lle é propio (unidade paisaxística), identificando os elementos característicos do lugar e cos que o proxecto debe harmonizar. - Integración no deseño das propostas dos elementos característicos da zona de implantación, sexan estes estruturais, patrimoniais ou aqueles ligados aos valores perceptivos e etnográficos, poñendo en valor os trazos identificadores da paisaxe. Porase especial coidado en non modificar as condicións ambientais e topográficas do lugar, a vexetación e os elementos conformadores da paisaxe do CS, así como en reducir ao mínimo imprescindible a apertura de novas pistas e camiños. - Fomento do agrupamento de instalacións para evitar a duplicidade de elementos alleos á paisaxe de modo que as agresións que se poidan dar sobre o medio sexan as menos posibles; a eses efectos debe estudarse se e as edificacións necesarias para a instalación de equipos técnicos poden dar servizo a distintas infraestruturas. - Se para dar apoio á instalación da infraestrutura fose precisa a construción de instalacións ou edificacións auxiliares, intentarase aproveitar edificacións de carácter tradicional que houbese nas proximidades e se isto resultase inviable, a súa integración levarase a cabo mediante medidas preventivas ou correctoras, de maneira que a incidencia sobre o Camiño se minimice. En relación coa construción destes edificios, en canto a localización, tamaño, materiais, deseño, etcétera seguiranse os criterios xerais expostos para outro tipo de edificacións novas nos ámbitos do CS. A apertura de novas vías de comunicación, dada a súa natureza territorial, ten unha forte afección paisaxística. A integración destas vías na paisaxe depende da adaptación topográfica do trazado. Son fundamentais para a consecución da mesma o estudo dos movementos de terras, o tratamento da lineabilidade das vías, o estudio da intervisibilidade e o respecto das liñas estruturalmente do territorio e da paisaxe. Con carácter xeral, evitarase a apertura de novas vías no territorio histórico. Cando se pretendan implantar infraestruturas de carácter lineal, procurarase a súa agrupación en corredores, debidamente dimensionados, para evitar a creación sucesiva de efectos barreira e a fragmentación territorial. Cando sexa inevitable a intersección do Camiño con novos trazados viarios, deberán arbitrarse solucións tendentes a conservar o carácter peonil do Camiño de Santiago, protexer os seus valores ambientais e aqueles elementos que o caracterizan en cada treito (valados, vexetación, pavimentos e/ou ausencia deles, fitos, etc.) e que garantan a seguridade dos peregrinos. Proporanse desvíos provisionais da traza do Camiño durante as obras e identificarase en todos os planos da obra por cal beira da vía discorre o CS. Tentaranse dispoñer dos elementos de maior impacto nos ámbitos menos expostos ou nas zonas de menor exposición visual dende os trazados do Camiño. En calquera caso, procederase a establecer os tratamentos de integración paisaxística necesarios para minimizar a percepción da modificación territorial producida coa inserción das vías sobre o territorio que acolle ao Camiño. A adaptación á paisaxe e á topografía implicará unha análise das seccións, evitando de partida noiros excesivos tanto nos desmontes como nos terrapléns. Nos desmontes excesivos tenderase a outras solucións como falsos túneles. De considerarse inevitables a creación de noiros e terrapléns, favorecerase a súa revexetación, o que mellorará tanto a calidade estética da paisaxe como a estabilización das pendentes e a súa protección fronte a erosión. Procurarase evitar os cruces cos leitos dos rios, e cando sexa imposible evitalos, empregaranse pontes, que se deseñaran tendo en conta a entidade do leito, así como as características xeográficas e paisaxísticas da zona que atravesa. Realizaranse deseños acordes ao tempo actual, ao lugar onde se van instalar empregando materiais apropiados para iso. Garantirase en todo momento a seguridade do peregrino. Manteranse as marxes fluviais e a vexetación de ribeira. Tomaranse as medidas necesarias para que a incidencia sonora, tanto na fase de construción como na de uso das novas vías de comunicación, non produza alteracións sonoras sobre os trazados do Camiño e o seu contorno próximo, mantendo as características ambientais propias de cada lugar polo que discorre a vía de peregrinación. En caso de ser preciso, empregaranse materiais, elementos e/ou métodos construtivos que minoren ou eliminen o ruído. TELECOMUNICACIÓNS. No caso de resultar necesaria a instalación de linas de subministración seguiranse as instrucións dispostas para as liñas de media e alta tensión. Procurarase retirar o máis lonxe posible da traza do CS as antenas e os seus soportes, e que as novas instalacións, sempre que a técnica así o permita, queden acaroadas a edificacións, estruturas ou instalacións existentes, minimizando o seu impacto e de modo que sobresaian o menos posible delas. No caso de que fora necesaria a instalación de mastros ou torres exentos, deberase evitar o emprego de estruturas triangulares de gran dimensión. Se a súa función o permite, os materiais empregados serán mates e acordes coa gama cromática da paisaxe que os rodea. No caso das edificacións vinculadas a estas instalacións, deberase procurar a súa integración situándoas nas zonas menos visibles dende os trazados do Camiño e procurarase que os fondos escénicos dende o Camiño sexan opacos fronte a fondos de ceo aberto. Si fose preciso a construción de valados no perímetro, a súa integración levarase a cabo mediante medidas preventivas ou correctoras de xeito que a incidencia sobre o Camiño se minimice. Como norma xeral, no territorio histórico, as canalizacións executaranse de maneira soterrada; tamén nos contornos de rúas, espazos públicos e outros lugares de interese ambiental e patrimonial (contornos de elementos inventariados). Naqueles espazos nos que haxa que executar novas canalizacións, o trazado das mesmas formularase en proxecto de forma coordinada, de xeito que se reduzan ao mínimo os labores de escavación e se optimicen os custes das obras, facendo discorrer todas as redes polo mesmo lugar. Tanto en zonas urbanas como naturais nas que se leven a cabo escavacións para a implantación das canalizacións, será obrigatoria a reposición do firme ao seu estado orixinal ou a revexetación do ámbito. No caso de ser preciso executar canalizacións a ceo aberto de leitos hídricos, zonas de escorrentía en montes, leitos en vías rodadas de comunicación, etc., realizaranse preservando a estética do lugar, situándoos en lugares protexidos que reduzan a afección visual dos mesmos sobre a paisaxe e dende o Camiño, e empregando materiais acordes e respectuosos co medio onde se emprazan. As cortas ou rozas necesarias para a execución dos corredores deforestados de protección seguirán as instrucións dispostas para as cortas e repoboacións forestais (apartado 2.7). Con carácter xeral, non se permitiran LAT e LMT aéreas no territorio histórico e evitaranse, na medida do posible, na zona de amortecemento. Evitaranse os apoios expostos sobre cristas saíntes e liñas do horizonte visibles dende a traza do Camiño, así como o trazado lineal paralelo ao mesmo. - Se nalgún punto é inevitable o cruce co Camiño, as liñas irán soterradas ao menos dentro do ámbito do territorio histórico e procurarase que non afecten de xeito significativo á conca visual do Camiño de Santiago. Ademais, coa finalidade de preservar a calidade sonora ambiental do Camiño e dos núcleos que se asentan sobre o territorio circundante, minimizaranse os niveis de emisión sonora da instalación e das súas edificacións auxiliares. - Evitaranse as zonas densamente arboradas. - As cortas ou rozas necesarias para a execución dos corredores deforestados de protección das LAT realizaranse de maneira puntual e controlada. No marco do permitido pola correspondente lexislación sectorial, unha vez realizados, levaranse a cabo labores de revexetación mediante especies autóctonas de corta altura. - Tenderase a que os materiais que se empreguen tanto nas liñas como nos apoios sexan en tons mates e acordes co cromatismo da paisaxe circundante. A corta de arboredo masiva implica unha transformación paisaxística importante que modifica non só a textura e o cromatismo, senón que altera por completo o hábitat do contorno. Naqueles casos nos que sexa preceptiva a operación, procederase ao mantemento de corredores ecolóxicos e dos exemplares singulares merecedores de protección. Nas zonas forestais permitirase a realización de traballos de corta de arboredo con fins produtivos cando os solos non estean sometidos a plans de ordenación e protección nin formen parte de áreas que se consideren de especial interese ambiental na configuración do Camiño de Santiago. A modificación do uso do solo que se leva a cabo mediante esta actividade debe verse minorada mediante operacións de entresaca en lugar de operacións de corta masiva. Todos aqueles labores de corta de arboredo levarán as conseguintes tarefas de limpeza e eliminación de restos de poda, coa finalidade de previr os riscos de incendio. Se for necesaria a apertura de pistas de acceso e movementos de terra para a execución das tarefas de repoboación, porase especial coidado en non danar as liñas estruturais da paisaxe, en non atravesar as zonas con denso arboredo, os ámbitos patrimoniais así como as zonas de maior fraxilidade visual con respecto ao Camiño. En todo caso, evitaranse, na medida do tecnicamente viable, os trazados expostos sobre cristas saíntes e liñas do horizonte visibles dende o Camiño Francés e tentará empregarse os camiños e pasaxes de tráfico xa existentes. Como criterio xeral, as repoboacións nas zonas de visibilidade dende os trazados do Camiño deberán realizarse con especies autóctonas.