09/10/2019 | Administración LocalMunicipal
Santiago de Compostela
Urbanismo. Sección de Planeamento e Xestión
Anuncio de aprobación definitiva e publicación da normativa do estudo de detalle do ámbito 03 do ARI de Vite. Zona 03A: rúa de Carlos Maside. Zona 03B: rúa dos Irmandiños

O Pleno da Corporación, na sesión ordinaria que tivo lugar o dia 10 de abril de 2019, adoptou o seguinte acordo: â Aprobar definitivamente o estudo de detalle do ámbito 03 do ARI de Vite (Zona 03A: rúa de Carlos Maside, Zona 03B: rúa dos Irmandiños), coas condicións sinaladas no citado acordo. A aprobación definitiva do estudo de detalle supón a delimitación espacial do ámbito da actuación, para os efectos do disposto polo artigo 24 do RD lexislativo 7/2015, que habilita a ocupación do dominio público e das superficies comúns de uso privativo para a instalación de ascensores ou outros elementos que aseguren a accesibilidade universal, así como para a realización de obras ou instalacións que reduzan a demanda enerxética. Con data 16 de setembro de 2019, preséntase un documento refundido que recolle as cuestións sinaladas no acordo de aprobación definitiva. De seguido publícase a descrición da ordenación proposta no citado Estudo de detalle. En todo caso, a eficacia do acto de aprobación definitiva e a entrada en vigor do estudo de detalle queda condicionado á publicación do anuncio de aprobación definitiva no Diario Oficial de Galicia, á publicación da normativa no Boletín Oficial da Provincia e á inscrición da Modificación no Rexistro de Planeamento Urbanístico de Galicia (artigo 199.4 do Regulamento da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do Solo de Galicia) Santiago de Compostela,27 de setembro de 2019. A concelleira delegada de Urbanismo, Vivenda e Cidade Histórica (P. D. DEC/4742/2019, do 17 de xuño de 2019) Asdo.: Mercedes Rosón Ferreiro 1.6. Proposta de ordenación. As solucións e criterios de intervención aquí propostos serán de aplicación en calquera actuación que se pretenda levar a cabo no ámbito a partir da aprobación definitiva deste documento. As directrices xerais de actuación agrúpanse nos seguintes apartados: 1.6.1. Reurbanización do espazo público Criterios principais da actuación: 1.º. Adoptar o itinerario accesible como estratexia de deseño e revitalización do ámbito.2.º. Manter as rasantes de acceso aos edificios.3.º. Evitar os muros, os espazos residuais e eliminar restos inútiles de actuacións previas (chanzos que rematan en fachadas), dando prioridade ao trazado ondulante en sección e á presenza de noiros vexetais.4.º. Fortalecer o vínculo cos ámbitos contiguos reforzando as conexións peonís accesibles. A nova mobilidade xerada no ámbito de estudio (Zona 03A Y Zona 03B) seguirá as pautas caracterizadas por un desprazamento peonil. Na proposta de reurbanización pódense diferenciar dous tipos de recorridos peonís públicos accesibles: os estritamente funcionais asociados ás beirarrúas, aos camiños, ás prazas de aparcamento e ao acceso aos edificios; e os comunitarios, relacionados co paseo informal e lúdico que atravesa zonas axardinadas de lecer, vinculadas ás edificacións. Cada tipo de recorrido corresponderase con un tipo de pavimento: para o recorrido funcional –fundamentalmente beirarrúas– óptase por un pavimento de formigón lavado; e para o recorrido lúdico e informal, ao igual que para as zonas de xogo infantís –anque nun ton diferente–, pénsase nun pavimento flexible sobre base flexible. Na Zona 03A (Rúa de Carlos Maside /Av. Castelao) proponse un deseño do espazo público adxacente á edificación, baseado nunha rede de itinerarios principais peonís que facilita a accesibilidade a todas as cotas actuais de acceso ás vivendas. O recorrido parte da rúa da Avenida Castelao e configura, en realidade, unha alongada praza axardinada con fronte á vía pública. Trátase de substituír as plataformas existentes a distintos niveis –comunicadas por escaleiras– por un recorrido ondulante que alterna planos horizontais de zonas de descanso e áreas de xogo para nenos con ramplas de 6% de pendente máxima e 1,80 metros de ancho mínimo, apoiadas en planos vexetais inclinados. Este trazado accesible lonxitudinal enlaza co recorrido funcional das beirarrúas alí onde é necesario. Con esta solución desaparecen os muros e proporcionase ao espazo unha continuidade física e visual gracias aos noiros, que modulan o encontro entre planos de distinta cota. A zona reurbanizada de Pawel Gao Lamzouri conéctase co barrio de Guadalupe mediante un paso que atravesa a macroestrutura laminar de oeste a este e desemboca nun xardín posterior. Este paso amplíase ocupando a parte do baixo do bloque n.º 8 ata duplicar o ancho actual. Por esta parte traseira axardinada (fachada este) discorre, na mesma dirección que o edificio, un nevo itinerario peonil público máis introspectivo que enlaza coa Avenida Castelao, para o cal é necesario eliminar o peche con porta de aluminio que bloquea o paso entre a esquina da medianeira do bloque n.º 2 e a aresta vertical do muro de contención. Deste itinerario parte, á altura do pasadizo (entre o bloque n.º 8 e o bloque n.º 10), unha escaleira e unha rampla de dous tramos. O desnivel existente entre ol recorrido peonil e o camiño que limita o ámbito co barrio de Guadalupe resólvese mediante un noiro que se cubre, ao igual que os noiros da zona oeste, con gramíneas rastreiras de baixo mantemento. No deseño do axardinamento da área Este predominan as especies aromáticas, mentres que para a área Oeste escóllense especies ornamentais. Nas zonas de noiro tamén se plantarán as árbores e arbustos que se consideren necesarios. Non obstante, a propia xeometría flexible da proposta ven dada, en parte, pola estrutura vexetal xa preexistente, o cal permite respectar e integrar na ordenación a maioría das árbores do ámbito. Para o encontro entre a zona reurbanizada e a planta baixa dos edificios prevese unha banda axardinada pautada, na fachada principal, polo avance dos novos núcleos de escaleira, para evitar as actuais circulacións inmediatas ás vivendas e concedendo deste xeito un certo grao de intimidade ás estancias situadas no primeiro andar. Entre esta banda vexetal e a edificación, proxéctase unha franxa de drenaxe variable de grava branca con un ancho mínimo de 25 cm. Na Zona 03B (Rúa dos Irmandiños) planéase unha actuación coa mesma estratexia que na Zona 03A, anque adaptada ao tamaño e necesidades do sitio. Finalmente, e recollendo o exposto no ditame da Comisión asesora do casco histórico de data 19 de decembro de 2017, para os Proxectos de Urbanización dos espazos públicos do ámbito establécese como condición que non se reduza a superficie axardinada do entorno dos edificios, co obxecto de conservar a imaxe urbana do barrio, caracterizada polo predominio de zonas verdes. A reurbanización é susceptible de fraccionamento en distintas áreas que habilitan unidades funcionais de intervención. A unidade funcional delimita a zona exterior á edificación que fai posible a solución dos seus problemas de accesibilidade desde a vía pública. Ao estar vinculada a implantación dos ascensores á necesidade de accesibilidade desde o espazo público, a execución daquelas unidades funcionais que se correspondan con bloques que non dispoñen de recorrido por itinerario accesible que comunique con la entrada principal, con diferente rasante que a vía, poderán asumir ao mesmo tempo a execución das obras no espazo público que, en calquera caso, deberá resolverse cunha actuación pública de reurbanización do ámbito. Esta situación dáse nos seguintes bloques da Rúa Carlos Maside /Avenida Castelao: 03 · 08 · 10 · 12 · 16 En calquera caso, a actuación de reurbanización que se acometa garantirá a reparación e rehabilitación previa das instalacións xerais do ámbito que se vexan afectadas pola intervención; como, por exemplo, a rede xeral de abastecemento de auga.1.6.2. Mellora da accesibilidade nos edificios. Implantación de ascensores Criterios principais da actuación: 1.º. Axustar ao máximo a repercusión do coste económico por propietario.2.º. Compatibilizar a execución das obras co uso diario das vivendas.3.º. Extrapolar a proposta ao maior número posible de bloques do ámbito, independentemente da súa situación e condicionantes, co gallo de garantir a harmonía paisaxística de conxunto.4.º. Minimizar a área de ocupación de espazo público, rexeitando calquera opción que obrigue a invadir a calzada e axustando as intervencións nos itinerarios peonís a un paso libre mínimo de 1,80 metros.5.º. Manter, na medida do posible, as condicións de luz, sol e vistas das que gozan as vivendas na actualidade.6.º. A unidade mínima de intervención é o bloque de oito vivendas. Búscase unha solución o máis compacta posible, dentro dos mínimos estandarizados, tratando de evitar a modificación de canalizacións e instalacións existentes. Preséntanse dúas alternativas: a do ascensor exterior na parte posterior axardinada; e a do ascensor interior no espazo comunitario do edificio. ASCENSOR EXTERIOR No caso concreto do bloque n.º 24 o ascensor exterior na parte posterior é unha solución alternativa que permite garantir a implantación dun elevador sen empeorar as condicións de partida das vivendas no que respecta a relación perceptiva e sensitiva entre os espazos interiores das mesmas e o exterior. Nesta solución, ao dispoñer un ascensor exterior na parte posterior do edificio, mantéñense as condicións de iluminación natural, de exposición ao sol, e de goce das vistas que se dan na actualidade. Polo tanto, para o bloque n.º 24 introdúcese esta variante que crea un pequeno vestíbulo de acceso en cada planta, que permite acceder ás vivendas pola cociña e facilita a ventilación dos tendais, conservando a escaleira existente na súa posición orixinal. Na medida que esta alternativa recolle a petición de dispoñer o ascensor polo exterior solicitada por algúns veciños, propóñese que se poida avaliar a posibilidade de estender esta solución –ou outra parecida– a outros bloques se así o solicitan as correspondentes comunidades de veciños previa presentación do estudo correspondente. Tal e como sostén o informe emitido pola arquitecta de Planeamento con data 25 de marzo de 2019, “a implantación de distintas solución no ámbito non se estima incongruente xa que estarían en fachadas diferentes, e considérase positivo que algúns dos novos elementos se trasladen á fachada posterior, no que terán menor impacto que na principal”. ASCENSOR INTERIOR Na opción que se exporta ao conxunto maioritario dos bloques (coa excepción comentada do bloque n.º 24), a implantación do ascensor consiste na substitución total da caixa de escaleiras existente por un conxunto de comunicación vertical novo composto por un ascensor e un novo núcleo de escaleiras con un desenvolvemento en catro tramos. Isto implica, ademais da demolición da caixa de escaleiras orixinal, un lixeiro incremento do espazo ocupado anteriormente por ela, o que supón a modificación das condicións volumétricas do edificio orixinal, ao igual que a ocupación do dominio público dos terreos afectados. Non obstante, o aumento de volume das edificacións derivado das obras previstas para a mellora de accesibilidade aos edificios –implantación de ascensores–, non computará edificabilidade, de acordo co apartado 7 do Anexo I de definicións do Regulamento da Lei 2/2016 do Solo de Galicia o con outras disposicións como o contido do artigo 24.4 del RDL 7/2015 Lei do Solo e Rehabilitación Urbana. No caso das vivendas do Ámbito 03 do ARI de Vite, tras realizar o estudio da problemática de accesibilidade (ver punto 1.5.2.4. Alternativas para unha intervención: enfoque da proposta de accesibilidade ás vivendas), así como o estudio das posibles solucións para a implantación de ascensores no edificio, chégase á conclusión de que para cumprir cos estándares mínimos de accesibilidade definidos polo Código Técnico da Edificación no seu Documento Básico SUA (Seguridade de utilización e accesibilidade) e para levar a cabo a instalación dos novos núcleos de comunicación, é necesario que a nova caixa de escaleira sobresaia 2,20 metros da fachada en planta baixa. Agora ben, esta ocupación no implica diminución da superficie mínima e dos estándares esixidos para espazos libre e dotacións públicas, nin dificulta a funcionalidade do dominio público. O espazo de ocupación necesario queda definido como unha área de ocupación. Esta superficie, susceptible de ser ocupada polo núcleo de comunicación vertical, poderá axustarse en cada proxecto de edificación específico que se acometa. Establécese unha única solución tipo para todos los bloques materializada exteriormente en U-Glass PLANTA TIPO PLANTA BAIXA Detalle planta baixa e planta tipo da proposta do novo núcleo de comunicacións vertical 1.6.3. Tratamento da envolvente. Criterios estéticos e compositivos. Para os efectos deste Estudio de Detalle, a edificación diferénciase nas seguintes partes: Baseamento.–En xeral representa a planta baixa ou o zócalo das edificacións e ten una resolución compositiva diferente ás plantas tipo destinadas a vivenda. Corpo principal.–As plantas tipo, destinadas a uso de vivenda, situadas sobre o baseamento que se acaba de definir. Núcleo de comunicación vertical.–Elemento saínte da edificación principal, constituído pola redeseñada escaleira de catro tramos que formaliza, conxuntamente co ascensor interior, o novo acceso común ás vivendas. Os tres tramos da escaleira que sobresaen da fachada veñen definidos por unha envolvente en U_Glass. Como criterio xeral establécese que a unidade mínima de intervención sexa o bloque de oito vivendas. Os aspectos específicos que pretende abordar o documento neste apartado son catro: 1.º. Definir o tratamento necesario da envolvente para mellorar a eficiencia enerxética do edificio, así como o estado xeral de conservación e o seu confort interior. As actuacións de mellora do comportamento enerxético dos edificios que poidan levarse a cabo conservarán as pautas compositivas e estéticas das fachadas consolidadas por este Estudio de Detalle, ao tempo que respectaran o carácter das edificacións. Calquera solución incorporará a distinción formal e o contraste entre a planta baixa –con revestimento acabado en pintura –e o resto da fachada– acabado en revestimento monocapa–. Así mesmo, se respectara a disposición de ocos orixinais, pilastras ou calquera outro elemento estrutural característico. Preferentemente, as texturas dos novos paramentos –a excepción das envolventes dos novos núcleos verticais– serán lisas (nos baixos), de árido proxectado (Zona 03A) o de gran fino (Zona 03B), similares aos actuais– é dicir, nin chapas nin paneis lisos metálicos–, mantendo visibles os despeces necesarios para a correcta execución da solución. Por outro lado, planéase levar a cabo labores de restitución e retirada de elementos desconformes en fachada, que foron aparecendo nos edificios debido ás intervencións de particulares sobre elementos comúns dos edificios –supresión das placas onduladas translúcidas nos tendais–, modificacións puntuais da imaxe dos bloques, ou xeneralizadas como no caso do bloque n.º 26 da Zona 03A, que afectan á homoxeneidade e unidade do conxunto. Do mesmo modo preséntase a necesidade de un mantemento e conservación das fachadas a través de traballos de limpeza, reparación ou repintado e a eliminación do impacto visual das instalacións que discorren por fachada. Para mellorar tanto o estado xeral de conservación do edificio, como o seu confort interior e a súa eficiencia enerxética, planéanse de forma específica os seguintes parámetros de actuación sobre la envolvente: Cubertas Nos edificios da Zona 03A, a cuberta existente está formada por tella cerámica árabe e fibrocemento sobre estrutura de base de tabiques alixeirados. Considérase adecuado colocar unha capa de illamento de 80 mm de poliestireno extruido XPS por debaixo da tella e da prancha ondulada de fibrocemento que mellore o comportamento térmico da envolvente, sendo esta unha solución idónea polo súa facilidade de montaxe e escaso mantemento posterior. Na Zona A03, mantense o revestimento de chapa de aluminio en forma de bandexa cor marrón RAL 8016 na coroación dos edificios e a cota de remate superior. Sobre ese remate do paramento vertical exterior formalízase un novo canlón de aluminio lacado en cor marrón RAL 8016 que evita a duplicidade de canlóns existente na actualidade en determinado tramos da cornixa. As baixantes resolveranse no mesmo material e cor, e manterán a súa situación actual. No edificio da Zona 03B non se observan deficiencias. Fachadas A fachada existente está formada por un cerramento de dobre fábrica de ladrillo con cámara ventilada. Actualmente os elementos que a compoñen atópanse en estado de degradación; presenta fisuras e gretas no seu revestimento, así como presencia de vexetación e microorganismos. Como resposta aos problemas existentes, planéase a colocación dun illamento exterior continuo tipo Cotegram mediante un sistema SATE, composto por unha capa de illamento térmico de placas de poliestireno expandido de 80 mm, fixadas mecanicamente á folla exterior da fachada existente, rematadas exteriormente mediante unha capa de morteiro acrílico coreado hidrófugo con árido proxectado –respectando na súa disposición as cores actuais –armada cunha malla de fibra de vidro e reforzada nos puntos singulares– esquinas, linteis, ocos–. A solución mediante un sistema SATE permite manter as características formais e tipolóxicas das edificacións actuais a diferencia doutras solucións, tipo fachada ventilada, que presentan maiores despeces que transgredirían a imaxe do conxunto. Na Zona 03A, co fin de manter a uniformidade de cor na solución do conxunto, retómase a proposta planeada no documento ‘Estudio de Detalle vivendas Pawel Gao Lamzouri’ redactado polo arquitecto Elarbi Loum Jaures o 20 de maio de 2015, por iniciativa da comunidade de propietarios do bloque n.º 12. O principal cambio técnico que se planea é substituír as placas de illamento de poliestireno expandido EPS de 50 mm de espesor por outras de 80 mm de espesor do mesmo material; así mesmo, as carpinterías de aluminio desprazaranse cara ao exterior o que avance o revestimento de fachada. Na foto superior, e con acabado de árido proxectado 3/5, obsérvase a mostra do acabado da zona de fachada que se empregaría para a rehabilitación, que sería similar ao actualmente existente. No se varían en ningún modo nin as rasantes nin as alturas dos bloques tras a actuación. As plantas baixas das edificacións manteñen a aliñación existente posto que no se va actuar a este nivel. Mentres, no primeiro, segundo, terceiro e cuarto andar prodúcese un avance de 100 mm nos panos con acabado de árido lavado. É dicir, os materiais a instalarse aumentarán cara ao exterior un máximo de 100 mm pola instalación do sistema SATE. Do mesmo xeito as bandexas de aluminio marrón de remate en coroación serán substituídas polo sistema SATE combinando placa de poliestireno extruido XPS de 50 mm + nova bandexa de aluminio. Colocarase de interior a exterior en primeiro lugar o illamento de 50 mm e sobre este a nova bandexa, deixando unha separación entre bandexas igual á existente, a fin de manter o aspecto estético actual, e utilizando un acabado que reproduza o acabado que presentaba antes da actuación. Na Zona 03B, no caso de que unicamente se pretenda unha renovación estética, esta se materializaría mediante un simple repintado das fachadas, conservando as cores existentes. De igual modo procederíase coas instalacións que discorren por fachada, as cales, sempre que sexa posible dispoñeranse por debaixo do forxado do primeiro andar no espazo de recuado, nun conduto rexistrable en aluminio anodizado ou aceiro galvanizado de sección mínima. En ambas as dúas zonas do ámbito substitúese a placa ondulada translúcida de fibra de vidro dos tendais, por unha placa ‘deployé’ de aceiro galvanizado expandido DC-DL 8-16 e espesor 0,5-10, fixada a unha subestrutura do mesmo material. No caso de que se eliminase a placa de fibra de vidro instalarase a nova de ‘deployé’. Cabe indicar que o aumento de volume das edificacións derivado das obras previstas para a mellora das envolventes térmicas das edificacións –que reduzan a demanda enerxética–, non computarán edificabilidade, de acordo co apartado 7 do Anexo I de definicións do Regulamento da Lei 2/2016 do Solo de Galicia ou con outras disposicións como o contido do artigo 24.5 del RDL 7/2015 Lei de Solo e Rehabilitación Urbana. Ventás As carpinterías exteriores dos bloques son, na súa maioría, corredías de aluminio sen rotura de ponte térmica e encristalamento dobre básico; las galerías tamén de aluminio sen RPT, con panos fixos e panos practicables proxectantes. Estas ventás non reúnen as condicións de estanquidade e illamento necesarias, polo que se propón a súa substitución por outras novas de similares características no que atinxe á dimensión de ocos e particións. De este modo, instalaranse carpinterías de aluminio con rotura de ponte térmica e encristalamento dobre, con desaugadoiro de chapa de aluminio pregada, igual á carpintería, con formación de pingadeira e selado de xuntas. A combinación de todas estas medidas levará unha redución da demanda enerxética superior ao 35%. 2.º. Definir as características básicas das carpinterías a nivel compositivo: posición, material, cor, apertura. As carpinterías de aluminio (galerías, ventás e bandexas entre ventás) desprazaranse cara ao exterior para manter a mesma posición con respecto aos paramentos verticais (faces exteriores) que antes da actuación. A carpintería será de aluminio anodizado cor natural. Manterase o seu despece, modulación e espesores, e unificarase o sistema de apertura para cada unidade de intervención (bloque de oito vivendas). 3.º. Definir a envolvente dos novos volumes anexos correspondentes aos núcleos de comunicación vertical. A envolvente dos novos núcleos que balizan o alzado do edificio materialízase en U-Glass a modo de dobre cerramento illante (cámara) de perfiles armados de 24 cm de ancho. Os perfiles colócanse en bastidores horizontais de aluminio anodizado acabado natural que respectan o ritmo das xuntas do revestimento da fachada. A ventilación da escaleira intégrase nesta envolvente de vidro mediante un aireador vertical de peche esvarante tipo THL 100V de Renson en aluminio anodizado, instalado entre montantes verticais do mesmo material. Colocarase nun dos laterais do núcleo exterior a partir do primeiro andar, substituíndo un dos perfiles de U-Glass en toda a súa lonxitude, encaixada no oco do perfil de U-Glass que se atopa en contacto coa fachada. A cubrición do volume sobresaínte resólvese en chapa de aluminio anodizado cor natural que verte augas cunha inclinación do 1,5 % no canlón que limita a cornixa do edificio (Zona 03A); ou directamente a través dunha baixante independente de zinc de 8 cm de diámetro (Zona 03B). 4.º. Definir uns criterios compositivos mínimos e comúns para as posibles intervencións nas plantas baixas. Estes criterios baséanse na elección dun tratamento cromático diferenciado, no emprego dun determinado tipo de elemento de ventilación en fachada e nas características que deben ter as portas de acceso practicadas na planta baixa. O obxectivo é establecer unha guía compositiva para futuras actuacións, entendendo que os usos autorizables son, en calquera caso, os previstos pola ordenanza de aplicación do PXOM vixente. Neste Estudio de Detalle, a planta baixa ten un tratamento cromático concreto para incidir no carácter do baseamento do edificio como elemento diferencial, xunto co núcleo de comunicación vertical, con respecto á proposta do proxecto orixinal de planta baixa libre. Trátase de retomar a idea de proxecto dun corpo principal separado do chan. Para iso prevese un tratamento cromático diferenciado nas fachadas dos baixos aproveitando unha liña de sombra xerada pola existencia dun lixeiro recuado de 5 cm, máis acusado no edificio da Zona 03B, no que se chega aos 25 cm, con respecto á aliñación. Xunto a esta liña definida polo recuado, coincidente con la parte inferior do forxado do primeiro andar, proxéctase a instalación dunha reixa lineal e horizontal de ventilación en aluminio extruido e anodizado con marco estreito tipo E-LO/AE de AVEC. Por debaixo da reixa píntase cunha cor que permita integrar –na medida do posible– o edificado coa idea dun baseamento diferenciado que potencie a sensación dun corpo principal separado do chan. Neste documento seguirase o sistema NCS (Natural Cor System, que é o sistema estandarizado de cor adoptado pola norma española UNE 48103:2002) para o pintado da fachada dos baixos e o sistema RAL para o lacado dos elementos metálicos (carpinterías, remates metálicos, canlóns e baixantes). Para o baseamento proponse unha cor gris, como elemento común e integrador entre o núcleo de comunicación vertical e o corpo principal da edificación. A cor normativa queda recollida con a seguíante notación NCS: 4502-Y (para a Zona 03A) e 3500 N (para a Zona 03B). Sinálanse unhas liñas reguladoras adaptadas aos ocos do corpo principal para a disposición de novos ocos no baseamento no caso de que se cambie o uso actual de rocho. As liñas debuxadas a trazos enmarcan o espazo máximo para a colocación de ocos en plantas baixas, dentro do cal estes pódense dispoñer libremente, atendendo ás características e necesidades de cada futuro local. Fóra de estes límites no poderá abrirse ningún novo oco. As modulacións tenderán a evitar o fraccionamento excesivo dos ocos e as solucións que imitan a carpintería tradicional. Como elemento unificador das distintas solucións posibles de ocos en planta baixa, establécese que se resolvan en carpintería metálica lacada en cor RAL 9007 con textura. A reforma do oco e carpintería do acceso principal ao edificio –incluída a incorporación dun elemento encristalado en U-Glass– seguirá as pautas reguladoras presentes no alzado tipo. As particións e espesores das carpinterías en planta baixa serán as mínimas que garantan a súa correcta resolución construtiva e a súa funcionalidade. Alzados proposta ZONA 03A Alzados proposta ZONA 03B