07/12/2017 | Administración LocalMunicipal
Trazo
Aprobación definitiva PXOM do Concello de Trazo. Normativa íntegra

O Concello de Trazo, previos os trámites oportunos remite o documento do Plan xeral de Ordenación municipal (PXOM) xunto co expediente administrativo conforme ao establecido no artigo 85.7 da lei 9/2002 do 30 de decembro de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia á Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio para a súa aprobación definitiva. En data 30 de novembro recibiuse a orde do 26 de outubro de 2017 de aprobación definitiva do Plan xeral de Ordenación municipal do Concello de Trazo, que foi publicada no DOG nº 222 do 22-11-2017. En cumprimento do que dispoñen os artigos 92 da Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística de Galicia, e 70.2 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local, publícase integramente a normativa do antedito Plan (PXOM do Concello de Trazo), que figura como anexo do presente anuncio. O PXOM do concello de Trazo entrará en vigor aos quince días hábiles desde a súa publicación no Boletín Oficial da Provincia. Contra o acordo de aprobación definitiva do PXOM, e unha vez sexan publicadas a normativa e as ordenanzas no BOP, poderase, de ser o caso, interpor recurso contencioso-administrativo no prazo de dous meses, a contar desde o día seguinte ao da publicación, diante do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, de conformidade co disposto no artigo 46 da Lei 29/1998, de 13 de xullo, da xurisdición contencioso-administrativa. Trazo, 30 de novembro de 2017. O Alcalde, José Dafonte Varela TÍTULO I. DISPOSICIÓNS XERAIS E INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO DO PLAN XERAL CAPÍTULO 1. DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1.1.1. Obxectos e base para a redacción do Plan Xeral Art.1.1.2. Ámbito territorial de aplicación Art.1.1.3. Vixencia do Plan Xeral Art.1.1.4. Efectos da aprobación do Plan Xeral Art.1.1.5. Natureza e obrigatoriedade Art.1.1.6. Administración actuante Art.1.1.7. Circunstancias xustificativas da Revisión Art.1.1.8. Modificación do Plan Xeral Art.1.1.9. Documentación do Plan Xeral e o seu contido Art.1.1.10. Interpretación do Plan Xeral. Art.1.1.11. Afeccións sectoriais Art 1.1.12. Especificacións relativas ós leitos, ribeiras e marxes Art.1.1.13. Servidumes aeronáuticas. Art.1.1.14. Plan Director da Rede Natura 2000. CAPÍTULO 2. INSTRUMENTOS DE ORDENACIÓN Art.1.2.1. Obxecto Art.1.2.2. Instrumentos de planeamento Art.1.2.3. Instrumentos complementarios. Art.1.2.4. Adecuación ó Plan Xeral Capítulo 3. Execución do Plan Xeral Art.1.3.1. Competencias para a execución Art.1.3.2. Execución do Plan Xeral en solo urbano Art.1.3.3. Execución do Plan Xeral en solo urbanizable Art.1.3.4 Execución do plan Xeral en solo de núcleo rural CAPÍTULO 4. INSTRUMENTOS DE XESTIÓN Art.1.4.1. Modos de xestión Art.1.4.2. Delimitación de áreas de reparto Art.1.4.3. Delimitación de polígonos de actuación Art.1.4.4. Sistemas de actuación Art.1.4.5. Parcelacións e segregacións de fincas Art.1.4.6. Plano Parcelario Art.1.4.7. Cesións e obtención de terreos destinados a dotacións públicas Art.1.4.8. Normalización de predios Art.1.4.9. Reparcelacións CAPÍTULO 5. INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN SECCIÓN PRIMEIRA. DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1.5.1. Clases de proxectos Art.1.5.2. Condicións xerais dos proxectos técnicos SECCIÓN SEGUNDA. PROXECTOS DE URBANIZACIÓN Art.1.5.3. Definición e características xerais Art.1.5.4. Urbanización e edificación simultánea SECCIÓN TERCEIRA. PROXECTOS DE OBRAS ORDINARIAS DE URBANIZACIÓN Art.1.5.5. Definición SECCIÓN CUARTA. PROXECTOS DE EDIFICACIÓN Art.1.5.6. Definición Art.1.5.7. Clases de obras de edificación Art.1.5.8. Obras nos edificios Art.1.5.9. Obras de demolición Art.1.5.10. Obras de nova edificación SECCIÓN QUINTA. PROXECTOS DE OUTRAS ACTUACIÓNS URBANÍSTICAS Art.1.5.11. Definición e clases Art.1.5.12. Condicións dos proxectos SECCIÓN SEXTA. PROXECTO DE ACTIVIDADES (PROXECTO DE INSTALACIÓN DE ACTIVIDADES) Art.1.5.13. Definición TÍTULO II. INTERVENCIÓN MUNICIPAL NA EDIFICACIÓN E USO DO SOLO, E INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES CAPÍTULO 1. Licenza municipal e comunicación previa Art.2.1.1. Actuacións suxeitas a licenza Art.2.1.2. Actuacións sometidas a comunicación previa Art.2.1.3. Actos promovidos polas administracións públicas Art.2.1.4. Procedemento e réxime xurídico das licencias Art.2.1.5. Procedemento e réxime xurídico das comunicacións previas Art.2.1.6. Ordenanzas Municipais Art.2.1.7. Licenza de parcelación Art.2.1.8. Licenza de edificación Art.2.1.9. Licencias de demolición Art.2.1.10. Licencias de grandes movementos de terras ou explanacións Art.2.1.11. Comunicación previa de actividades Art.2.1.12. Avaliación Ambiental de actividades Art.2.1.13. Obras en edificios catalogados Art.2.1.14. Transmisión de licencias Art.2.1.15. Caducidade e suspensión de licencias Art.2.1.16. Requisitos de urbanización Art.2.1.17. Licencias en solo urbanizable CAPÍTULO 2. DEBERES DE USO, CONSERVACIÓN e REHABILITACIÓN SECCIÓN PRIMEIRA. DEREITOS E DEBERES DA PROPIEDADE DO SOLO. Art.2.2.1. Supeditación ao planeamento urbanístico Art.2.2.2. Aproveitamento urbanístico Art.2.2.3. Deberes básicos dos propietarios Art.2.2.4. Dereitos básicos dos propietarios. Art.2.2.5. Dereitos de realoxo e retorno SECCIÓN SEGUNDA. DEBERES DE USO Art.2.2.6. Destino dos terreos e construcións Art.2.2.7. Determinación do uso dos terreos e construcións Art.2.2.8. O réxime dos usos SECCIÓN TERCEIRA. DEBER DE CONSERVACIÓN Art.2.2.9. O deber de conservación Art.2.2.10. Contido do deber de conservación Art.2.2.11. Condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato Art.2.2.12. Ordes de execución Art.2.2.13. Edificios en estado ruinoso Art.2.2.14. Conservación específica do patrimonio cultural Art.2.2.15. Destino provisional de soares non edificados CAPÍTULO 3. INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES Art.2.3.1. Obras sen licenza ou sen comunicación previa en curso de execución Art.2.3.2. Edificios fora de ordenación Art.2.3.3. Clases de situacións de fora de ordenación Art.2.3.4. Réxime de obras e de usos nos edificios en situación de fora de ordenación TÍTULO III. RÉXIME URBANÍSTICO DO SOLO CAPÍTULO 1. DIVISIÓNS URBANÍSTICAS Do SoLO Art.3.1.1. Por razón da clasificación do solo Art.3.1.2. Por razón da súa consideración como terreos dotacionais Art.3.1.3. Por razón da cualificación do solo Art.3.1.4. Por razón do planeamento aplicable Art.3.1.5. Por razón da xestión urbanística CAPÍTULO 2. RÉXIME DO SOLO URBANO SECCIÓN PRIMEIRA. DETERMINACIÓNS XERAIS Art.3.2.1. Definición Art.3.2.2. Delimitación Art.3.2.3. Áreas de reparto Art.3.2.4. Aproveitamento real e aproveitamento susceptible de apropiación SECCIÓN segunda. RÉXIME DAS ÁREAS de reparto en solo urbano non consolidado. Art.3.2.5. Ámbito e características Art.3.2.6. Contido da ficha de condicións das AR Art.3.2.7. Réxime de ordenación das AR CAPÍTULO 3. RÉXIME DO SOLO DE NÚCLEO RURAL SECCIÓN PRIMEIRA. DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Art.3.3.1. Definición Art.3.3.2. Delimitación SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME DO SOLO Art.3.3.3. Réxime dos núcleos rurais Art.3.3.4. Dos Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural Art.3.3.5. Indicadores para a formación de Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural CAPÍTULO 4. RÉXIME DO SOLO urbanizable SECCIÓN PRIMEIRA. DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Art.3.4.1. Definición Art.3.4.2. Delimitación SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME DO SOLO URBANIZABLE Art.3.4.3. Réxime Art.3.4.4. Desenvolvemento do solo urbanizable delimitado Art.3.4.5. Aproveitamentos tipo e patrimonializable Art.3.4.7. Reservas de solo para dotacións Art.3.4.8. Alcance das determinacións particulares Art.3.4.9. Conexión dos sectores cos sistemas xerais CAPÍTULO 5. RÉXIME DO SOLO RÚSTICO SECCIÓN PRIMEIRA. DEFINICIÓN, DELIMITACIÓN E RÉXIME XERAL Art.3.5.1. Definición e delimitación Art.3.5.2. Réxime xeral SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME DO SOLO RÚSTICO DE PROTECCIÓN ORDINARIA Art.3.5.3. Réxime do Solo Rústico de Protección Ordinaria SECCIÓN TERCEIRA. RÉXIME DO SOLO RÚSTICO DE ESPECIAL PROTECCIÓN Art.3.5.4. Réxime do solo rústico de especial protección Art.3.5.5. Solo Rústico de Protección Agropecuaria Art.3.5.6. Solo Rústico de Protección Forestal Art.3.5.7. Solo Rústico de Protección de Augas Art.3.5.8. Solo Rústico de Protección de Infraestruturas Art.3.5.9. Solo Rústico de Protección Paisaxística Art.3.5.10. Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais Art.3.5.11. Solo Rústico de Protección de Patrimonio CAPÍTULO 6. RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS E AS DOTACIÓNS LOCAIS SECCIÓN PRIMEIRA. RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS Art.3.6.1. Adscrición dos sistemas xerais Art.3.6.2. Orzamento da execución Art.3.6.3. Programación Art.3.6.4. Execución material Art.3.6.5. Sistema Xeral de Infraestructuras Art.3.6.6. Sistema Xeral de Equipamentos SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME dos sistemas locais Art.3.6.7. Definición de dotacións locais Art.3.6.8. Modos de obtención das dotacións locais en solo urbano Art.3.6.9. Modos de obtención das dotacións locais en solo urbanizable TÍTULO iV. CONDICIÓNS DOS USOS CAPÍTULO 1. DISPOSICIÓNS XERAIS Art.4.1.1. Definición. Art.4.1.2. Regulación dos usos edificables Art.4.1.3. Disposicións de aplicación xeral. Art.4.1.4. Clasificación dos usos globais Art.4.1.5. Interpretación. Art.4.1.6. Locais en soto. Art.4.1.7. Diferentes usos nun mesmo edificio. Art.4.1.8. Situación dos usos. Art.4.1.9. Actividades permisibles. CAPÍTULO 2. USO GLOBAL RESIDENCIAL. Art.4.2.1. Definición. Art.4.2.2. Pormenorización. Art.4.2.3. Vivendas con protección oficial. Art.4.2.4. Condicións de habitabilidade das vivendas. Art.4.2.5. Programa mínimo da vivenda. Art.4.2.6. Aparcamentos obrigatorios. Art.4.2.7. Programa das vivendas de edificación colectiva CAPÍTULO 3. USO GLOBAL INDUSTRIAL. Art.4.3.1. Definición. Art.4.3.2. Condicións de sustentabilidade do uso industrial Art.4.3.3. Pormenorización. Art.4.3.4. Clasificación. Art.4.3.5. Localización das actividades industriais. Art.4.3.6. Ampliación de instalacións existentes Art.4.3.7. Avaliación de incidencia ambiental Art.4.3.8. Condicións da industria en xeral CAPÍTULO 4. USO GLOBAL DE SERVICIO TERCIARIO. Art.4.4.1. Definición Art.4.4.2. Pormenorización Art.4.4.3. Hospedaxe Art.4.4.4. Comercio Art.4.4.5. Oficinas Art.4.4.6. Salas de reunión: Art.4.4.7. Residencia comunitaria: CAPÍTULO 5. USO GLOBAL DE GARAxE-APARCAMENTO Art.4.5.1. Definición. Art.4.5.2. Clasificación. Art.4.5.3. Condicións. Art.4.5.4. Accesos. Art.4.5.5. Prazas de aparcamento. Art.4.5.6. Aseos. Art.4.5.7. Escaleiras. Art.4.5.8. Construcción. Art.4.5.9. Ventilación. Art.4.5.10. Calefacción. Art.4.5.11. Iluminación. Art.4.5.12. Instalacións contra incendios. Art.4.5.13. Desaugues. Art.4.5.14. Establecementos anexos aos garaxes-aparcamentos. Art.4.5.15. Instalación de engraxe e lavado. Art.4.5.16. Carga de baterías. Art.4.5.17. Estacións de proba de motores. Art.4.5.18. Subministradores de gasolina. Art.4.5.19. Prescricións de explotación. Art.4.5.20. Depósitos de vehículos usados. Art.4.5.21. Condicións para a apertura e posta en servicio. Art.4.5.22. Instalacións existentes. capítulo 6. uso GLOBAL agroPECUARIO Art.4.6.1. Definición: Art.4.6.2. Clasificación: Art.4.6.3. Condicións do uso agropecuario. CAPÍTULO 7. USO GLOBAL DOTACIONAL. Art.4.7.1. Definición: Art.4.7.2. Aplicación. Art.4.7.3. Compatibilidade de usos. Sección primeira. Equipamento Art.4.7.4. Pormenorización do Equipamento. Art.4.7.5. Condicións do equipamento docente. Art.4.7.6. Condicións do equipamento deportivo. Art.4.7.7. Condicións do equipamento administrativo Art.4.7.8. Condicións do equipamento relixioso. Art.4.7.9. Condicións dos Cemiterios. Art.4.7.10. Condicións do equipamento comercial Art.4.7.11. Condicións doutros equipamentos. Sección segunda. infraestructuras Art.4.7.12. Pormenorización das infraestructuras Art.4.7.13. Servicios urbanísticos Art.4.7.14. Condicións dos servicios urbanos. Art.4.7.15. Condicións específicas das infraestructuras para o abastecemento de enerxía eléctrica. Sección terceira. Zonas Verdes Art.4.7.16. Definición. Art.4.7.17. Acceso aos edificios desde zonas verdes ou espazos libres. CAPÍTULO 8. Ordenación de sistemas. Art.4.8.1. Sistema Viario Rodado Art.4.8.2. Sistema Xeral Viario Rodado Art.4.8.3. Sistema Local Viario Rodado Art.4.8.4. Condicións xerais da rede urbana do sistema viario Art.4.8.5. Sistemas de infraestructuras de servicios urbanísticos. Art.4.8.6. Sistema de equipamentos e dotacións Art.4.8.7. Sistema de zonas verdes TÍTULO v. CONDICIÓNS XERAIS DA EDIFICACIÓN CAPÍTULO 1. DETERMINACIÓNS XERAIS Art.5.1.1. Definición Art.5.1.2. Clases de condicións CAPÍTULO 2. CONDICIÓNS DA PARCELA EDIFICABLE Art.5.2.1. Parcela edificable e parcela mínima Art.5.2.2. Lindeiros Art.5.2.3. Aliñacións Art.5.2.4. Mazá Art.5.2.5. Espacio Exterior de Calidade Art.5.2.6. Soar CAPÍTULO 3. CONDICIÓNS DE POSICIÓN E OCUPACIÓN DOS EDIFICIOS NA PARCELA. Art.5.3.1. Liña de edificación Art.5.3.2. Superficie ocupada Art.5.3.3. Ocupación máxima de parcela Art.5.3.4. Espacio libre privado Art.5.3.5. Rasantes e cotas de referencia Art.5.3.6. Recuamentos e separacións aos lindeiros Art.5.3.7. Separación entre edificios Art.5.3.8. Fondo edificable Art.5.3.9. Edificación illada Art.5.3.10. Edificación pareada Art.5.3.11. Edificación agrupada Art.5.3.12. Edificación pechada. Art.5.3.13. Edificación aberta. CAPÍTULO 4. CONDICIÓNS DE VOLUME. Art.5.4.1. Altura da edificación Art.5.4.2. Cota de referencia Art.5.4.3. Altura total e número de plantas Art.5.4.4. Altura de pisos Art.5.4.5. Altura libre de pisos Art.5.4.6. Planta Art.5.4.7. Sotos Art.5.4.8. Semisotos Art.5.4.9. Planta baixa Art.5.4.10. Entreplantas Art.5.4.11. Planta de piso Art.5.4.12. Superficie edificada por planta. Art.5.4.13. Superficie edificada total. Art.5.4.14. Coeficiente de edificabilidade Art.5.4.15. Patios interiores Art.5.4.16. Paramentos o descuberto Art.5.4.17. Voos de balcóns e corpos voados pechados Art.5.4.18. Construcción mínima Art.5.4.19. Voos de bordos Art.5.4.20. Galpóns e construccións auxiliares CAPÍTULO 5. CONDICIÓNS DE CALIDADE DOS EDIFICIOS Art.5.5.1. Illamento térmico e acústico. CAPÍTULO 6. CONDICIÓNS DE SEGURIDADE NOS EDIFICIOS Art.5.6.1. Protección contra incendios. Art.5.6.2. Proteccións medioambientais CAPÍTULO 7. CONDICIÓNS HIXIÉNICAS DOS EDIFICIOS Art.5.7.1. Local. Art.5.7.2. Local exterior. Art.5.7.3. Vivenda exterior Art.5.7.4. Peza habitable. Art.5.7.5. Ventilación e iluminación de pezas habitables. Art.5.7.6. Patio. Art.5.7.7. Dimensións dos patios. Art.5.7.8. Medición da altura dos patios. Art.5.7.9. Dimensión dos patios de parcela pechados. Art.5.7.10. Dimensión dos patios de parcela abertos. Art.5.7.11. Patios mancomunados. Art.5.7.12. Construccións nos patios. Art.5.7.13. Chemineas de ventilación. Art.5.7.14. Portais. Art.5.7.15. Escaleiras Art.5.7.16. Cubertas dos edificios CAPÍTULO 8. CONDICIÓNS DE DOTACIÓN DE SERVICIOS NOS EDIFICIOS Art.5.8.1. Auga potable. Art.5.8.2. Enerxía eléctrica. Art.5.8.3. Combustibles líquidos. Art.5.8.4. Telecomunicacións. Art.5.8.5. Servicios postais. Art.5.8.6. Evacuación de augas pluviais. Art.5.8.7. Evacuación de augas residuais. Art.5.8.8. Evacuación de residuos sólidos. Art.5.8.9. Aparatos elevadores. Art.5.8.10. Aparcamentos obrigatorios. CAPÍTULO 9. CONDICIÓNS ESTÉTICAS Art.5.9.1. Xeneralidades Art.5.9.2. Cubertas Art.5.9.3. Bordos Art.5.9.4. Materiais e cores autorizados: Art.5.9.5. Protección dos ambientes urbanos. Art.5.9.6. Invariantes da arquitectura tradicional. Art.5.9.7. Edificios a conservar. Art.5.9.8. Portadas e escaparates. Art.5.9.9. Marquesiñas e toldos. Art.5.9.10. Mostras e banderíns. Art.5.9.11. Axardinamento de patios. CAPÍTULO 10 CONDICIÓNS DE ACCESIBILIDADe Art.5.10.1. Supresión de barreiras arquitectónicas e urbanísticas Art.5.10.2. Condicións de acceso ao edificio Art.5.10.3. Espacios libres de parcela de acceso público Art.5.10.4. Portais e accesos Art.5.10.5. Escaleiras Art.5.10.6. Ramplas Art.5.10.7. Ascensores Art.5.10.8. Espacios de circulación interior Art.5.10.9. Sinalización Art.5.10.10. Prevención de incendios Art.5.10.11. Prevención de caídas Art.5.10.12. Accesibilidade dos espazos públicos urbanizados CAPÍTULO 11. CONDICIÓNS DOS PECHES Art.5.11.1. Características de posición. Art.5.11.2. Ríos e regatos. Art.5.11.3. Chafráns. Art.5.11.4. Tipo de peche admitido en todos os casos. TÍTULO VI. PROCEDEMENTO CAPÍTULO 1. CONDICIÓNS DE AUTORIZACIÓN Art.6.1.1. Licencias. Art.6.1.2. Procedemento para a solicitude de licencias de obras de nova planta. Art.6.1.3. Procedemento para as solicitudes de licencias de obras menores. Art.6.1.4. Procedemento para as solicitudes de licencias de parcelación ou reparcelación. Art.6.1.5. Procedemento para as solicitudes de licencias de derribo. Art.6.1.6. Solicitude de liña ou rasante Art.6.1.7. Sinalamanento de liña Art.6.1.8. Control da execución das obras Art.6.1.9. Condicións das obras en relación coas vías públicas Art.6.1.10. Valado de obras. Art.6.1.11. Beirarrúas. Art.6.1.12. Empates á rede de auga. Art.6.1.13. Empates ás redes de sumidoiros. Art.6.1.14. Normas técnicas para as instalacións de abastecemento de auga e saneamento Art.6.1.15. Derrubes. Art.6.1.16. Condicións. Art.6.1.17. Caducidade. Art.6.1.18. Execución das obras. Art.6.1.19. Licencia de primeira ocupación. Art.6.1.20. Medidas de policía. Art.6.1.21. Ruína. Art.6.1.22. Responsabilidade e sancións. Capítulo 2. condicións de urbanización Art.6.2.1. Condicións xerais da urbanización Art.6.2.2. Condicións de accesibilidade Art.6.2.3.- Itinerario accesible Art.6.2.4. Elementos de urbanización Art.6.2.5. Puntos de cruce e entradas e saídas de vehículos Art.6.2.6. Urbanización de frontes de parcela Art.6.2.7. Mobiliario urbano Art.6.2.8. Aparcamento e elementos de control e protección do tráfico rodado Art.6.2.9. Obras e intervencións na vía pública Art.6.2.10. Actividades comerciais na vía pública Art.6.2.11. Sinalización e información accesibles Art.6.2.12. Urbanización da rede viaria Art.6.2.13. Arboredo e xardinería Art.6.2.14. Mobiliario urbano Art.6.2.15. Sinalización Art.6.2.16. Abastecemento de auga potable Art.6.2.17. Rede de rega Art.6.2.18. Rede de saneamento Art.6.2.19. Condicións dos vertidos Art.6.2.20. Redes de distribución de enerxía eléctrica Art.6.2.21. Iluminación pública Art.6.2.22. Rede de Telecomunicación Art.6.2.23. Rede de gas Art.6.2.24. Proxectos de Xardinería TÍTULO vii. CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN EN SOLO URBANO. ORDENANZAS. CAPÍTULO 1. CONSIDERACIÓNS xerais Art.7.1.1. Definición. Art.7.1.2. División en zonas. CAPÍTULO 2. Ordenanza U1: RESIDENCIAL COLECTIVA en mazá pechada Art.7.2.1. Ámbito e características. Art.7.2.2. Aliñacións e rasantes. Art.7.2.3. Condicións de edificación. Art.7.2.4. Usos compatibles. CAPÍTULO 3. Ordenanza U2. residencial colectiva ou UNIFAMILIAR encostada Art.7.3.1. Ámbito e características Art.7.3.2. Aliñacións e rasantes: Art.7.3.3. Condiciones de parcelación Art.7.3.4. Condicións de volume. Art.7.3.5. Usos compatibles. Art.7.3.6. Outras condicións. CAPÍTULO 4. Ordenanza U3: Residencial UNIFAMILIAR ILLADA ou pareada Art.7.4.1. Ámbito e características Art.7.4.2. Aliñacións e rasantes: Art.7.4.3. Condicións de volume. Art.7.4.4. Usos compatibles. Art.7.4.5. Outras condicións: CAPÍTULO 5. solo urbano noN consolidado Art.7.5.1. Ámbito e características. Art.7.5.2. Réxime de ordenación das Áreas de Reparto Art.7.5.3 Desenvolvemento das áreas de reparto Art.7.5.4. Estándares previstos para o conxunto do solo urbano non consolidado de cada distrito Art.7.5.5. Condicións de accesibilidade no solo urbano non consolidado TÍTULO viii. CONDICIÓNS PARTICULARES DA EDIFICACIÓN EN SOLO DE NÚCLEO RURAL. ORDENANZAS. CAPÍTULO 1. PRELIMINARES Art.8.1.1. Definición e ámbito Art.8.1.2. Regulación urbanística de Núcleo Rural CAPÍTULO 2. ORDENANZA DO SOLO DE NÚCLEO RURAL. Art.8.2.1. Ámbito de aplicación: Art.8.2.2. Clasificación en grados Art.8.2.3. Usos permitidos. Art.8.2.4. Usos prohibidos. Art.8.2.5. Condicións Xerais. Art.8.2.6. Condicións da edificación Art.8.2.7. Planeamento en Núcleo Rural. TÍTULO iX. REGULACIÓN Do SOLO URBANIZABLE CAPÍTULO 1. preliminares Art.9.1.1. Delimitación e ámbito Art.9.1.2.- Réxime Art.9.1.3. Aproveitamento medio e patrimonializable Art.9.1.4. Criterios de ordenación para o solo urbanizable capítulo 2. CONDICIÓNS DE DESENVOLVEMENTO DO SOLO URBANIZABLE DELIMITADO Art.9.2.1. Regulación dos sectores de solo urbanizable delimitados Art.9.2.2. Desenvolvemento do solo urbanizable delimitado. TÍTULO x. REGULACIÓN DO SOLO RÚSTICO CAPITULO 1. PRELIMINARES Art.10.1.1. Definición e ámbito Art.10.1.2. Regulación urbanística do solo rústico Art.10.1.3. Categorías de solo rústico Art.10.1.4. Construcción e instalacións permitidas en calquera clase de solo rústico CAPITULO 2. REGULACIÓN DO SOLO RÚSTICO DE PROTECCIÓN ORDINaRIA Art.10.2.1. Delimitación e ámbito do solo rústico de protección ordinaria Art.10.2.2. Usos en solo rústico de protección ordinaria CAPÍTULO 3. REGULACIÓN DO SOLO RÚSTICO DE ESPECIAL PROTECCIÓN Art.10.3.1. Delimitación e ámbito do solo rústico de especial protección Art.10.3.2. Solo Rústico de Especial Protección Agropecuaria Art.10.3.3. Solo Rústico de Especial Protección Forestal Art.10.3.4. Solo Rústico de Especial Protección de Augas Art.10.3.5. Solo Rústico de Especial Protección de Infraestructuras Art.10.3.6. Solo Rústico de Especial Protección Paisaxística Art.10.3.7. Solo Rústico de Especial Protección de Espazos Naturais Art.10.3.8. Solo Rústico de Especial Protección de Patrimonio Art.10.3.9. Condicións xerais das edificacións en Solo Rústico de Protección Art.10.3.10. Condicións adicionais que deben cumprir as edificacións destinadas a usos residenciais vinculados ás explotacións agrícolas ou gandeiras. Art.10.3.11. Condicións adicionais para outras actividades constructivas non residenciais. Art.10.3.12. Condicións adicionais para as actividades de turismo rural localizadas en solo rústico protexido Art.10.3.13. Afeccións aeronáuticas sobre o solo rústico TÍTULO XI. CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO HISTÓRICO, NATURAL E DO MEDIO-AMBIENTE CAPÍTULO 1. A PROTECCIÓN DO PATRIMONIO HISTÓRICO SECCIÓN PRIMEIRA. PATRIMONIO ARQUEOLÓXICO Art.11.1.1. Determinacións xerais SECCIÓN SEGUNDA. PATRIMONIO ARQUITECTÓNICO Art.11.1.2. Normas xerais Art.11.1.3. Catálogo de protección e normas de aplicación CAPÍTULO 2. CONDICIÓNS ESPECIAIS DO RÉXIME DE OBRAS Art.11.2.1. Condicións de carácter xeral Art.11.2.2. Condicións particulares Art.11.2.3. Documentación dos proxectos Art.11.2.4. Condicións para as obras Art.11.2.5. Obras admitidas conforme ao nivel de protección Art.11.2.6. Declaración de ruína e demolición Art.11.2.7. Condicións especiais dos usos en edificios catalogados Art.11.2.8. Modificacións do Catálogo Art.11.2.9. Intervención en inmobles catalogados CAPÍTULO 3. A PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE Art.11.3.1. Obxecto Art.11.3.2. Competencia dos controis ambientais no desenvolvemento do Plan SECCIÓN PRIMEIRA. ESTUDIO DE INCIDENCIA AMBIENTAL PARA INSTRUMENTOS DO PLANEAMENTO Art.11.3.3. Planeamento de aplicación Art.11.3.4. Contido xeral do Estudio de Incidencia Ambiental Art.11.3.5. Procedemento SECCIÓN segunda. a xestión e tratamento de residuos Art.11.3.6. Residuos sólidos urbanos Art.11.3.7. Residuos da actividade agrícola CAPÍTULO 4. REGULACIÓN DOS NIVEIS SONOROS AMBIENTAIS SECCIÓN PRIMEIRA. DETERMINACIÓNS XERAIS Art.11.4.1. Obxecto Art.11.4.2. Ámbito de aplicación Art.11.4.3. Criterio de valoración SECCIÓN SEGUNDA. ÁREAS RECEPTORAS Art.11.4.4. Definición e clases de áreas receptoras Art.11.4.5. Usos comprendidos en cada tipo de área receptora SECCIÓN TERCEIRA. LÍMITES DOS NIVEIS SONOROS AMBIENTAIS Art.11.4.6. Límites de niveis sonoros ambientais Art.11.4.7. Zonas de actuación acústica SECCIÓN CUARTA. COMPATIBILIDADES ENTRE USOS COLINDANTES Art.11.4.8. Ámbito de aplicación Art.11.4.9. Definición Art.11.4.10 Zona de servidume acústica ANEXO I: FICHAS DAS ÁREAS DE REPARTO DO SOLO URBANO NON CONSOLIDADO E SOLO URBANIZABLE Art.1.1.1. Obxectos e base para a redacción do Plan Xeral Este Plan Xeral ten por obxecto a redacción do Plan Xeral de Ordenación Municipal de Trazo, co fin de substituír ó vixente documento de ordenación municipal constituído Plan Xeral de Ordenación Municipal aprobado en xuño de 2000 e a adaptación deste ás determinacións das leis 9/2002 de 30 de decembro, de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia, modificada pola lei 15/2004, Lei 6/2007, Lei 6/2008 e Lei 2/2010 (en adiante LOUPMRG), e RD Lexislativo 2/2008 de 20 de xuño polo que se aproba o texto refundido da lei do solo. O Plan Xeral atende ao obxecto establecido no artigo 2 da LOUPMRG e polo tanto determina o réxime urbanístico do solo e a regulación da actividade administrativa con el relacionada. O Plan Xeral integra as facultades que o artigo 3.1 da LOUPMRG outorga ao planeamento urbanístico, e o carácter, obxecto, natureza, contido e alcance outorgadas nos artigos 52 e 53 da mesma Lei. Art.1.1.2. Ámbito territorial de aplicación O ámbito de aplicación do presente Plan Xeral, é o territorio que comprende o termo municipal de Trazo. O Plan Xeral constitúe a revisión plena da ordenación urbanística no ámbito municipal e substitúe todo o planeamento e instrumentos urbanísticos anteriormente vixentes nos termos que se recollen na presente Normativa. Art.1.1.3. Vixencia do Plan Xeral O Plan Xeral non entrará en vigor ata que se teñan producido a publicación no Diario Oficial de Galicia do texto integro do acordo de aprobación definitiva e da Normativa Urbanística no Boletín Oficial da Provincia, e teña transcorrido o prazo previsto no art.65.2 da Lei 7/85 de 2 de abril das Cortes Xerais e no art.217 da Lei 5/1997 de 22 de xullo de Administración Local de Galicia. A súa vixencia será indefinida, sen prexuízo das modificacións a que houbera lugar e da súa revisión cando proceda. Art.1.1.4. Efectos da aprobación do Plan Xeral A entrada en vigor do Plan Xeral outórgalle os efectos de publicidade, executoriedade e obrigatoriedade previstos na lexislación urbanística. A executividade do Plan Xeral implica a declaración de utilidade pública das obras nel comprendidas e da necesidade de ocupación dos terreos a efectos da mesma, aos fins de expropiación ou imposición de servidume, en especial polo que se refire ás que integran a infraestructura do territorio ordenado. A obrigatoriedade do Plan Xeral afecta a calquera actuación ou intervención sobre o territorio, xa sexa de carácter provisional ou definitivo e significa o deber legalmente esixible do cumprimento exacto de todas e cada unha das súas determinacións, tanto pola Administración Pública en calquera das súas esferas e graos, como polos particulares administrados, xa sexan persoas físicas como xurídicas. A vixilancia e control da súa observancia obriga por igual á Administración Pública e aos particulares. Art.1.1.5. Natureza e obrigatoriedade 1. O Plan redactouse conforme ó ordenamento legal vixente. As referencias á Lei de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia (en diante LOUPMRG) deben entenderse feitas á Lei 9/2002 de 30 de decembro, de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia, modificada pola lei 15/2004, Lei 6/2007, Lei 6/2008 e Lei 2/2010, as referencias á Lei do solo entenderanse feitas ó “ RD Lexislativo 2/2008 de 20 de xuño polo que se aproba o texto refundido da lei do solo. As remisións ó Regulamento de Disciplina (RD) entenderanse feitas ao Regulamento de Disciplina Urbanística para o desenvolvemento e aplicación da Lei do Solo de Galicia, Decreto 28/1999 de 21 de xaneiro. As remisións ós Regulamentos de Planeamento (RP) e de Xestión (RG) Urbanísticos entenderanse nas condicións establecidas na Disposición Transitoria Sexta da LOUPMRG.2. Os particulares, igual que a Administración, quedarán obrigados ó cumprimento das disposicións contidas no Plan e en especial nesta Normativa, de tal maneira que calquera actuación ou intervención de carácter provisional ou definitiva sobre o territorio municipal, sexa de iniciativa pública ou privada, deberá axustarse á mesma. Art.1.1.6. Administración actuante O Concello, competente para a aprobación, xestión e execución dos Plans Parciais, Especiais e Estudios de Detalle e para a xestión e execución dos Plans de Sectorización, e os órganos das administracións estatal e autonómica con competencia para a súa xestión e execución, terán o carácter de Administración actuante, exercerán a súa competencia de conformidade coas determinacións, previsións e prazos contidos no Plan Xeral e na lexislación vixente, coordinarán entre si as súas actuacións respectivas, manterán a máxima publicidade dos seus actos, canalizarán e fomentaran a iniciativa privada substituíndoa cando esta non alcance a cumprir os obxectivos necesarios, e propiciará a participación pública na tramitación e execución do planeamento urbanístico. Art.1.1.7. Circunstancias xustificativas da Revisión De conformidade co articulo 93 da LOUPMRG enténdese por revisión do Plan Xeral a adopción de novos criterios respecto da estrutura xeral e orgánica do territorio ou da clasificación do solo, motivada pola elección dun modelo territorial distinto. O Plan Xeral deberá revisarse ou adaptarse, no que proceda, cando se dea algunha das seguintes circunstancias: - Trocos na lexislación urbanística que establezan imperativo legal de revisión total ou parcial do Planeamento Xeral. - Aprobación do planeamento de ámbito supramunicipal e/ou de rango supralocal que conteña mandato explícito de revisión total ou parcial do planeamento xeral. - Cando, en desenvolvemento de Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural, se executen operacións de carácter integral en ámbitos de núcleo rural común, das indicadas no artigo 72.1 da LOUPMRG en concordancia co artigos 56.1. e), cunha superficie total máxima do 10% do total da superficie bruta do núcleo común delimitado, e dicir 33,45 Ha. Xustificarán a revisión deste Plan Xeral, previo o estudio correspondente: 1. O transcurso de dez anos de vixencia do mesmo.2. A concorrencia de circunstancias de poboación, actividade ou outras que modifiquen substancialmente a Estrutura Urbana e/ou os sistemas xerais previstos polo Plan. Art.1.1.8. Modificación do Plan Xeral En calquera momento poderanse alterar as determinacións e elementos do Plan Xeral. Esta alteración, que encaixará na forma de Modificación Puntual do Plan Xeral, atopa, como limite último da súa capacidade de reforma do Plan Xeral, a necesidade de manter a coherencia das previsións e a ordenación daquel. A tal efecto, o proxecto de modificación deberá xustificar a necesidade da reforma proposta, así como o mantemento da coherencia interna das previsións e elementos do Plan Xeral que se modifica. As modificacións de planeamento atópanse reguladas nos artigos 93 e 94 da LOUPMRG. Art.1.1.9. Documentación do Plan Xeral e o seu contido O Plan Xeral componse dos seguintes documentos: 1. MEMORIA, que define os obxectivos xerais, as conclusións da información urbanística, a xustificación do modelo territorial elixido e describe as características e previsións de futuro que establece o Plan.2. ESTUDIO DO MEDIO RURAL que serve de base para o establecemento das medidas tendentes á conservación e mellora das súas posibilidades intrínsecas.3. MODELO DE ASENTAMENTO POBOACIONAL no que a través das fichas analízase a estructura de cada núcleo rural do concello e as súas peculiaridades a nivel de topografía, parcelario, edificacións, usos, etc.4. INFORME DE SUSTENTABILIDADE AMBIENTAL (ISA) 5. PLANOS DE INFORMACIÓN, que reflicten o estado actual do territorio, as características xeográficas e usos do medio natural, as infraestructuras e servicios existentes e o estado e situación da edificación.6. PLANOS XERAIS DE ORDENACIÓN, onde se definen os elementos fundamentais da estructura xeral e orgánica do territorio, a clasificación e cualificación de usos globais do solo, os sistemas xerais e as grandes infraestructuras de servicios de urbanización.7. PLANOS DE ORDENACIÓN DETALLADA, que reflicten a división do territorio, definen a cualificación específica dos usos pormenorizados, establecen o réxime normativo concreto do solo e fixan as aliñacións do solo finalista.8. NORMAS URBANÍSTICAS, que definen as condicións xerais e particulares de cada clase e categoría de solo e recollen o catálogo de protección.9. ESTRATEXIA DE ACTUACIÓN E ESTUDIO ECONÓMICO, de acordo co establecido no artigo 60 da LOUPMRG 10. INFORME DE SUSTENTABILIDADE ECONOMICA, que pondera o impacto da actuación nas Facendas Públicas afectadas pola implantación e o mantemento das infraestructuras necesarias ou a posta en marcha e a prestación dos servicios resultantes, así como a suficiencia y adecuación do solo destinado ós usos productivos.11. CATÁLOGO. O Catálogo de elementos suxeitos a protección terá o carácter complementario previsto no art.75 LOUPMRG. A cartografía a escalas 1/1.000, 1/2.000 e 1/5.000, que constitúen a base gráfica sobre a que se ten debuxado a ordenación, terán o carácter de cartografía municipal oficial e o seu uso será obrigatorio para reflectir o emprazamento de calquera actuación de planeamento, e da súa xestión e execución, ou de calquera solicitude de licenza urbanística ou comunicación previa. O concello creará a correspondente ordenanza para a expedición de orixinais reproducibles da cartografía oficial. Art.1.1.10. Interpretación do Plan Xeral.1. As Normas deste Plan Xeral interpretaranse atendendo ao seu contido e con suxeición os obxectivos finais expresados na Memoria.2. En caso de discrepancia entre os documentos gráficos e escritos, outorgarase primacía ao texto sobre o debuxo.3. En caso de discrepancias entre documentos gráficos, terá primacía o de escala mais detallada, salvo que do texto se desprendera unha interpretación contraria.4. Cada un dos documentos do Plan Xeral predomina sobre os demais no que respecta aos seus contidos substantivos específicos, detallados no artigo correspondente destas Normas.5. Na interpretación do Plan prevalecerán como criterios aqueles máis cércanos á menor edificabilidade, á maior dotación para espazos públicos e á maior protección ambiental. Art.1.1.11. Afeccións sectoriais O presente Plan Xeral está vinculado xerarquicamente, en todo caso, á lexislación sectorial de aplicación vixente en cada caso, ás directrices de ordenación do territorio así como ós demais instrumentos establecidos pola Lei 10/1995 de ordenación do territorio de Galicia. Art 1.1.12. Especificacións relativas ós leitos, ribeiras e marxes 1. Definicións: Constitúen o dominio publico hidráulico do Estado, coas salvedades expresamente establecidas na Lei: a) As augas continentais, tanto as superficiais como as subterráneas con independencia do tempo de renovación. b) Os cauces de correntes naturais, continuas o descontinuas. c) Os leitos dos lagos e lagoas e os dos embalses superficiais en cauces públicos. d) Os acuíferos subterráneos, ós efectos dos actos de disposición ou de afección dos recursos hidráulicos 1.1.- Álveo ou cauce natural dunha corrente continua ou descontinua é o terreo cuberto polas augas nas máximas enchentes ordinarias (artigo 4 do texto refundido da Lei de Augas). A determinación dese terreo realizarase atendendo ás súas características xeomorfológicas, ecolóxicas e tendo en conta as informacións hidrolóxicas, hidráulicas, fotográficas e cartográficas que existan, así como as referencias históricas dispoñibles. Considerarase como caudal da máxima enchente ordinaria a media dos máximos caudais anuais, no seu réxime natural producidos durante dez años consecutivos, que sexan representativos do comportamento hidráulico da corrente e que teñan en conta o establecido no apartado anterior.1.2.- Son de dominio privado as canles polas que ocasionalmente discorran augas pluviais, en tanto atravesen, dende a súa orixe, unicamente terreos de dominio particular. O dominio privado destas canles non autoriza facer neles labores nin construír obras que poidan facer variar o curso natural das augas en prexuízo do interese publico ou de terceiro, ou a destrución da cal pola forza das avenidas poida ocasionar danos a persoas ou cousas 1.3.- Enténdese por ribeiras as faixas laterais das canles públicas situadas por enriba do nivel de augas baixas e por marxes os terreos que lindan coas canles. A protección do dominio público hidráulico ten como obxectivos fundamentais os enumerados no artigo 92 do texto refundido da Lei de Augas. Sen prexuízo das técnicas específicas dedicadas ao cumprimento dos devanditos obxectivos, as marxes dos terreos que lindan coas devanditas canles están suxeitas en toda a súa extensión lonxitudinal: a) A unha zona de servidume de cinco metros de anchura para uso público, que se regula neste regulamento. b) A unha zona de policía de cen metros de anchura, na que se condicionará o uso do solo e as actividades que nel se desenvolvan. A regulación das devanditas zonas ten como finalidade a consecución dos obxectivos de preservar o estado do dominio público hidráulico, previr a deterioración dos ecosistemas acuáticos, contribuíndo á súa mellora, e protexer o réxime das correntes en avenidas, favorecendo a función dos terreos lindantes coas canles na laminación de caudais e carga sólida transportada.1.4.- Nas zonas próximas á desembocadura no mar, no ámbito inmediato dos encoros ou cando as condicións topográficas ou hidrográficas das canles e marxes o fagan necesario para a seguridade de persoas e bens, poderá modificarse a anchura das devanditas zonas na forma que se determina no RDPH.2.- Zona de servidume 2.1.- A zona de servidume para uso público definida no punto anterior terá os fins seguintes: a) Protección do ecosistema fluvial e do dominio público hidráulico. b) Paso público peonil e para o desenvolvemento dos servizos de vixilancia, conservación e salvamento, salvo que por razóns ambientais ou de seguridade o organismo de cunca considere conveniente a súa limitación. c) Varado e amarre de embarcacións de forma ocasional e en caso de necesidade.2.2.- Os propietarios destas zonas de servidume poderán libremente sementar e plantar especies non arbóreas, sempre que non deterioren o ecosistema fluvial ou impidan o paso sinalado no apartado anterior. As talas ou plantacións de especies arbóreas requirirán autorización do organismo de cunca.2.3.- Con carácter xeral non se poderá realizar ningún tipo de construción nesta zona salvo que resulte conveniente ou necesaria para o uso do dominio público hidráulico ou para a súa conservación e restauración. Só poderán autorizarse edificacións en zona de servidume en casos moi xustificados. As edificacións que se autoricen executaranse nas condicións menos desfavorables para a propia servidume e coa mínima ocupación desta, tanto no seu chan coma no seu voo. Deberá garantirse a efectividade da servidume, procurando a súa continuidade ou a súa situación alternativa e a comunicación entre as áreas do seu trazado que queden limitadas ou cercenadas por aquela.2.4.- Por razóns topográficas, hidrográficas, ou se o esixisen as características da concesión dun aproveitamento hidráulico, poderá modificarse a zona de servidume. A modificación farase por causas xustificadas de esixencia do uso publico, previa a tramitación dun expediente no que se oirá o propietario do terreo e, se é o caso, ao titular da concesión, determinándose a correspondente indemnización de acordo coa lexislación de expropiación forzosa, se procedese.3.- Zona de policía 3.1.- Na zona de policía de 100 metros de anchura medidos horizontalmente a partir da canle quedan sometidos ao disposto neste Regulamento as seguintes actividades e usos do solo: a) As alteracións substanciais do relevo natural do terreo. b) As extraccións de áridos. c) As construcións de todo tipo, teñan carácter definitivo ou provisional. d) Calquera outro uso ou actividade que supoña un obstáculo para a corrente en réxime de avenidas ou que poida ser causa de degradación ou deterioración do estado da masa de auga, do ecosistema acuático, e en xeral, do dominio público hidráulico.3.2.- Sen prexuízo da modificación dos límites da zona de policía, cando concorra algunha das causas sinaladas no artigo 6.2 do Texto Refundido da Lei de Augas, a zona de policía poderá ampliarse, se iso fose necesario, para incluír a zona ou zonas onde se concentra preferentemente o fluxo, ao obxecto específico de protexer o réxime de correntes en avenidas, e reducir o risco de produción de danos en persoas e bens. Nestas zonas ou vías de fluxo preferente só poderán ser autorizadas polo organismo de cunca aquelas actividades non vulnerables fronte ás avidas e que non supoñan unha redución significativa da capacidade de desaugadoiro da devandita vía. A zona de fluxo preferente é aquela zona constituída pola unión da zona ou zonas onde se concentra preferentemente o fluxo durante as avenidas, ou vía de intenso desaugadoiro, e da zona onde, para a avenida de 100 anos de período de retorno, se poidan producir graves danos sobre as persoas e os bens, quedando delimitado o seu límite exterior mediante a envolvente de ambas as dúas zonas. Ós efectos da aplicación da definición anterior, considerarase que poden producirse graves danos sobre as persoas e os bens cando as condicións hidráulicas durante a avenida satisfagan un ou máis dos seguintes criterios: a) Que o calado sexa superior a 1 m. b) Que a velocidade sexa superior a 1 m/s. c) Que o produto de ambas as dúas variables sexa superior a 0,5 m 2 /s. Enténdese por vía de intenso desaugadoiro a zona pola que pasaría a avenida de 100 anos de período de retorno sen producir unha sobreelevación maior que 0,3 m, respecto á cota da lámina de auga que se produciría con esa mesma avenida considerando toda a chaira de inundación existente. A sobreelevación anterior poderá, a criterio do organismo de cunca, reducirse ata 0,1 m cando o incremento da inundación poida producir graves prexuízos ou se aumentar ata 0,5 m en zonas rurais ou cando o incremento da inundación produza danos reducidos. Na delimitación da zona de fluxo preferente empregarase toda a información de índole histórica e xeomorfolóxica existente, co fin de garantir a axeitada coherencia dos resultados coas evidencias físicas dispoñibles sobre o comportamento hidráulico do río.3.3.- A modificación dos límites da zona de policía, cando concorra algunha das causas sinaladas no apartado 2 do presente artigo, só poderá ser promovida pola Administración Xeral do Estado, autonómica ou local. A competencia para acordar a modificación corresponderá ao organismo de cunca, debendo instruír ao efecto o oportuno expediente no que deberá practicarse o trámite de información pública e o de audiencia aos concellos e comunidades autónomas no territorio das cales se atopen os terreos gravados e aos propietarios afectados. A resolución deberá ser motivada e publicada, polo menos, no Boletín Oficial das provincias afectadas.3.4.- A execución de calquera obra ou traballo na zona de policía de canles precisará autorización administrativa previa do organismo de cunca, sen prexuízo dos supostos especiais regulados neste Regulamento. A devandita autorización será independente de calquera outra que haxa de ser outorgada polos distintos órganos das Administracións públicas.3.5.- Poderán realizarse en caso de urxencia traballos de protección de carácter provisional nas marxes das canles. Serán responsables dos eventuais danos que puidesen derivarse das devanditas obras os propietarios que as construíran.3.6.- A realización dos citados traballos na zona de policía deberá ser posta en coñecemento do Organismo de cunca no prazo dun mes, ao obxecto de que este, á vista destes e das circunstancias que os motivaron, poida resolver sobre a súa legalización ou demolición.3.7.- As situacións xurídicas derivadas das modificacións naturais das canles rexeranse polo disposto na lexislación civil. En canto ás modificacións que se orixinen polas obras legalmente autorizadas, estarase ao establecido na concesión ou autorización correspondente.3.8.- Para realizar calquera tipo de construción en zona de policía de canles, esixirase a autorización previa ao Organismo de cunca, a menos que o correspondente Plan de Ordenación Urbana, outras figuras de ordenamento urbanístico, ou plans de obras da Administración, fosen informados polo Organismo de cunca e recollesen as oportunas previsións formuladas ao efecto. En todos os casos, os proxectos derivados do desenvolvemento do planeamento deberán ser comunicados ó Organismo de cunca para que se analicen as posibles afecciones ó dominio público hidráulico.3.9.- Á petición referida unirase plano de planta que inclúa a construción e as marxes da canle, cun perfil transversal polo punto de localización da construción mais próxima á canle, na que quedasen reflectidas as posibles zonas exentas de edificios.3.10.- A tramitación será sinalada nos artigos 52 ao 54 do RDPH.3.11.- Os Organismos de cunca notificarán ao Concello competente as peticións de autorización de construción de zona de policía de canles, así como as resolucións que sobre ela recaian aos efectos do posible outorgamento da correspondente licenza de obras.3.12.- Para a execución de obras de defensa ou nivelacións de terreos, camiños rurais, canles e drenaxes en zona de policía que alteren sensiblemente o relevo natural, a petición, documentación e tramites axustásense aos artigos 52 ao 54 do RDPH.3.13.- As extraccións de áridos en zonas de policía de canles, sen prexuízo do establecido na lexislación de minas, só poderán ser outorgadas ao propietario do terreo ou a persoas que gocen da súa autorización. Tramitásense de acordo co sinalado nos artigos 52 ao 54 do RDPH, coas peculiaridades propias do caso e coas salvidades seguintes: a) Suprimirase na documentación técnica todo o referente a cubicacións. b) Na mesma documentación farase resaltar canto corresponda á realización dos traballos en relación con as marxes e os seus reforzos, co fin de evitar a desviación da canle como consecuencia da depresión causada coas extraccións. Igualmente estudarase a posible reposición do oco ocasionado con produtos sobrantes da extracción ou outros materiais.3.14.- A autorización de calquera outra actividade a que fai referencia o apartado d) do artigo 9º do RDPH tramitásese polo Organismo de cunca de acordo co disposto nos artigos 52 ao 54.3.15.- As acampadas colectivas en zona de policía de canles públicas que, de acordo coa lexislación vixente, necesiten autorización dos organismos competentes en materia de regulación de campamentos turísticos, haberán de ser autorizadas polo Organismo de cunca, previa a correspondente petición formulada polo interesado, polo menos cun mes de antelación á data en que se queira iniciar a acampada.3.16.- Esta autorización sinalará as limitacións a que haberá de suxeitarse a acampada, no referente aos riscos para a seguridade das persoas ou de contaminación das augas por verquidos de residuos sólidos ou líquidos.4. Verquidos. Son obxectivos da protección do dominio público hidráulico contra o seu deterioro: a) Acadar e manter un adecuado nivel de calidade das augas. b) Impedir a acumulación de compostos tóxicos ou perigosos no subsolo, capaces de contaminar as augas subterráneas. c) Evitar calquera outra actuación que poida ser causa da súa degradación.4.1.- Enténdese por contaminación, aos efectos da Lei de Augas, a acción e o efecto de introducir materias ou formas de enerxía, ou inducir condicións na auga que, de modo directo ou indirecto, impliquen unha alteración prexudicial da súa calidade en relación cos usos posteriores ou coa súa función ecolóxica. O concepto de degradación do dominio público hidráulico para os efectos desta Lei inclúe as alteracións prexudiciais do ámbito afecto ao devandito dominio.4.2.- Entre os usos posteriores mencionados no apartado anterior, serán obxecto de especial protección aqueles que corresponden aos abastecementos de auga potable, impliquen afección á saúde humana ou teñan asignada unha función ecolóxica para a protección de zonas vulnerables ou sensibles.4.3.- Queda prohibido con carácter xeral e sen prexuízo do disposto no artigo 92 da Lei de Augas: a) Efectuar verquidos directas ou indirectas que contaminen as augas. b) Acumular residuos sólidos, entullos ou substancias, calquera que sexa a súa natureza e o lugar en que se depositen, que constitúan ou poidan constituír un perigo de contaminación das augas ou de degradación do seu ámbito. c) Efectuar accións sobre o medio físico ou biolóxico afecto á auga que constitúan ou poidan constituír unha a súa degradación. Cando o Organismo de cunca comprobe a degradación do medio receptor como consecuencia de prácticas agropecuarias inadecuadas, comunicarao á Administración competente, sen prexuízo da esixencia de responsabilidade por accións causantes de danos ao dominio público hidráulico derivadas do incumprimento do artigo 97. b) do texto refundido da Lei de Augas. d) O exercicio de actividades dentro dos perímetros de protección fixados nos plans hidrolóxicos, cando puidese constituír un perigo de contaminación ou degradación do dominio publico hidráulico.4.4.- Ós efectos da Lei de Augas, considéranse verquidos os que se realicen directa ou indirectamente nas augas continentais, así como no resto do dominio público hidráulico, calquera que sexa o procedemento ou técnica utilizada. Son verquidos directos a emisión directa de contaminantes ás augas continentais ou a calquera outro elemento do dominio público hidráulico, así como a descarga de contaminantes na auga subterránea mediante inxección sen percolación a través do chan ou do subsolo. Son verquidos indirectos tanto os realizados en augas superficiais a través de azarbes, redes de colectores de recollida de augas residuais ou de augas pluviais ou por calquera outro medio de desaugadoiro, ou a calquera outro elemento do dominio público hidráulico, así como os realizados en augas subterráneas mediante filtración a través do chan ou do subsolo.4.5.- Queda prohibido con carácter xeral o verquido directo ou indirecto de augas e produtos residuais susceptibles de contaminar as augas continentais ou calquera outro elemento do dominio público hidráulico, salvo que se conte coa previa autorización. A devandita autorización corresponde ao Organismo de cunca tanto no caso de verquidos directos a augas superficiais ou subterráneas coma no de verquidos indirectos a augas subterráneas.4.6.- A autorización de verquido terá como obxecto a consecución do bo estado ecolóxico das augas, de acordo coas normas de calidade, os obxectivos ambientais e as características de emisión e inspiración establecidas neste regulamento e no resto da normativa en materia de augas. Estas normas e obxectivos poderán ser concretados para cada cunca polo respectivo plan hidrolóxico, de acordo co disposto no artigo 100.2 do texto refundido da Lei de Augas.4.7.- Os verquidos indirectos a augas superficiais con especial incidencia para a calidade do medio receptor, segundo os criterios sinalados no apartado anterior, han de ser informados favorablemente polo Organismo de cunca previamente ao outorgamento da preceptiva autorización.4.8.- Ós efectos deste regulamento, enténdese por: a) Norma de calidade ambiental: a concentración dun determinado contaminante ou grupo de contaminantes na auga, nos sedimentos ou na biota, que non debe superarse co fin de protexer a saúde humana e o medio. b) Valor límite de emisión: a cantidade ou a concentración dun contaminante ou grupo de contaminantes, o valor dos cales non debe superarse polo verquido. En ningún caso o cumprimento dos valores límites de emisión poderá alcanzarse mediante técnicas de dilución. c) Contaminante: calquera substancia que poida causar contaminación e en particular as que figuran no anexo II do RDPH d) Substancia perigosa: as substancias ou grupos de substancias que son tóxicas, persistentes e bioacumulables, así como outras substancias ou grupos de substancias que entrañan un nivel de risco análogo. e) Obxectivo ambiental: para as augas continentais, a prevención da deterioración das distintas masas de auga, a súa protección, mellora e rexeneración, co fin de alcanzar un bo estado das augas. Art.1.1.13. Servidumes aeronáuticas. As construcións e instalacións, así como calquera outra actuación que se contemple no termo municipal de Trazo, incluídos todos os seus elementos (como antenas, pararraios, chemineas, equipos de aire acondicionado, caixas de ascensores, carteis, remates decorativos), así como calquera outro engadido sobre tales construcións, así como os medios mecánicos necesarios para a súa construción (grúas, etc.), modificacións do terreo ou obxecto fixa (postes, antenas, aeroxeradores incluídas as súas pas, carteis, etc.), así como o gálibo de viario ou vía férrea non poden vulnerar as Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto de Santiago e da instalación radioeléctrica de axuda á navegación aérea Radar en Espiñeiras, que veñen representadas nos planos C-7.01 a C-7.03 de servidumes aeronáuticas do Plan Xeral de Ordenación Municipal, salvo que quede acreditado, a xuízo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), que non se compromete a seguridade nin queda afectada de modo significativo a regularidade das operacións das aeronaves, de acordo coas excepcións consideradas en Decreto 584/72, na súa actual redacción. Segundo o artigo 10 do Decreto 584/72 de servidumes aeronáuticas modificado por Real Decreto 297/2013, en particular a que a superficie comprendida dentro da proxección ortogonal sobre o terreo da área de Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto de Santiago queda suxeita a unha servidume de limitación de actividades, na virtude das cales a Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA) poderá prohibir, limitar ou condicionar actividades que se sitúen dentro desta e poidan supoñer un perigo para as operacións aéreas ou para o correcto funcionamento das instalacións radioeléctricas. A devandita posibilidade estenderase aos usos do chan que faculten para a implantación ou exercicio das devanditas actividades, e abranguerá, entre outras: a) As actividades que supoñan ou leven aparellada a construción de obstáculos de tal índole que poidan inducir turbulencias. b) O uso de luces, incluídos proxectores ou emisores láser que poidan crear perigos ou inducir a confusión ou erro. c) As actividades que impliquen o uso de superficies grandes e moi reflectantes que poidan dar lugar a cegamento. d) As actuacións que poidan estimular a actividade da fauna no ámbito da zona de movementos do aeródromo. e) As actividades que dean lugar á implantación ou funcionamento de fontes de radiación non visible ou a presenza de obxectos fixos ou móbiles que poidan interferir o funcionamento dos sistemas de comunicación, navegación e vixilancia aeronáuticas ou afectalos negativamente. f) As actividades que faciliten ou leven aparellada a implantación ou funcionamento de instalacións que produzan fume, néboas ou calquera outro fenómeno que supoña un risco para as aeronaves. g) O uso de medios de propulsión ou sustentación aéreos para a realización de actividades deportivas, ou de calquera outra índole. Calquera emisor radioeléctrica ou outro tipo de dispositivo que puidese dar orixe a radiacións electromagnéticas perturbadoras do normal funcionamento das instalacións radioeléctricas aeronáuticas, aínda non vulnerando as superficies limitadoras de obstáculos, requirirá da correspondente autorización conforme o previsto no Artigo 16 do Decreto 584/72 de servidumes aeronáuticas. Igualmente deberá indicarse que, dado que as servidumes aeronáuticas constitúen limitacións legais ao dereito de propiedade en razón da función social desta, a resolución que para tales efectos se evacuase só poderá xerar algún dereito a indemnización cando afecte a dereitos xa patrimonializados. En canto á posible instalación de aeroxeradores, debido á súa grande altura, na que se terá que incluír a lonxitude das súas pas, asegurararse que en ningún caso incumpran a normativa relativa ás Servidumes Aeronáuticas do Aeroporto de Santiago e da instalación radioeléctrica de axuda á navegación aérea Radar en Espiñeiras. O mesmo hase de aplicar para as liñas de transporte de enerxía eléctrica, as infraestruturas de telecomunicacións, tales como antenas de telefonía e enlaces de microondas, e demais estruturas, que polo seu funcionamento precisen ser situada en plataformas elevadas. A execución de calquera construción, instalación (postes, antenas, aeroxeradores -incluídas as pas-, medios necesarios para a construción (incluídas as grúas de construción e similares)) ou plantación, requirirá acordo favorable previo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), conforme aos artigos 30 e 31 do Decreto 584/72 modificado por Real Decreto 297/2013. Fora das zonas de servidume, para a execución de construcións ou instalacións de altura superior a 100 sobre o nivel do terreo estarase ó disposto no artigo 8 do Decreto 584/72, ou normativa que o substitúa. Art.1.1.14. Plan Director da Rede Natura 2000. Calquera actuación que se leve a cabo dentro do ámbito do Plan Director da rede Natura 2000 deberá obter informe favorable do órgano autonómico competente en materia de conservación da natureza. Art.1.2.1. Obxecto Os instrumentos de ordenación teñen por obxecto a regulación urbanística do solo a través de: 1. Instrumentos de planeamento 2. Instrumentos complementarios Art.1.2.2. Instrumentos de planeamento Teñen a consideración de instrumentos de planeamento: 1. Os Plans parciais en solo urbanizable delimitado 2. Os Plans de sectorización para o solo urbanizable non delimitado.3. Os Plans Especiais cos obxectivos particulares que en cada caso poidan concorrer, en calquera clase de solo.4. Plans especiais de ordenación do núcleo rural.5. Os Estudios de Detalle, para completar, adaptar ou concretar as determinacións do Plan Xeral no Solo Urbano e dos Plans parciais no solo urbanizable e Plans de sectorización en solo urbanizable non delimitado. Para todo o que se refira ao contido e tramitación destes instrumentos estarase ao disposto na lexislación aplicable. Art.1.2.3. Instrumentos complementarios. Os instrumentos de planeamento anteriormente relacionados poderán complementarse mediante a redacción de: 1. Normas especiais de protección, naqueles casos en que non considerándose necesaria a redacción dun Plan Especial precisase regular a conservación ou mellora de edificios, conxuntos ou elementos urbanos ou espacios naturais, acompañándoas dos catálogos dos elementos afectados.2. Ordenanzas especiais, constituídas por todas aquelas disposicións de carácter xeral e competencia municipal que regulan aspectos relacionados coa aplicación do planeamento urbanístico, usos do solo, actividades, obras, etc., que aprobe o Concello no exercicio das competencias que lle outorga a lexislación.3. Catálogos. a) Cando os Plans parciais ou os Plans especiais contivesen determinacións relativas á conservación, mellora ou, en xeral, especial protección de edificios, monumentos, xardíns, parques naturais, paisaxes ou outros bens concretos, estes relacionaranse no correspondente Catálogo que se formará e aprobará co Plan. b) Os catálogos rexistrarán os dados necesarios, literais e gráficos, para a identificación individualizada dos bens inscritos e reflectirán na inscrición as condicións de protección que a cada un deles lle corresponda por aplicación do Plan que complementen. Art.1.2.4. Adecuación ó Plan Xeral 1. Os Plans Parciais, os Plans de Sectorización e os Plans Especiais non poderán modificar as previsións e determinacións do Plan Xeral, pero si modificar a súa ordenación detallada de acordo coas condicións establecidas no artigo 62.1 LOUPMRG.2. Os Estudios de Detalle respectarán as determinacións do planeamento que desenvolven, non podendo introducir, en contra do previsto nel: alteracións que supoñan maior aproveitamento ou aumento da ocupación do solo, alturas máximas edificables ou intensidades dos usos; diminución ou modificación das superficies destinadas a viais, espazos libres ou dotacións públicas; alteración do destino urbanístico do solo; parcelacións do solo; novas ordenanzas e usos; apertura de novos viais de uso público que non estivesen previstos no Plan que desenvolven. A tal efecto estarase ao previsto no art.73 LOUPMRG.3. En caso de desaxustes entre as ordenanzas das presentes Normas e os planos, prevalecerá o especificado nas primeiras. En canto ao plano, en caso de desaxustes entre as distancias acoutadas e a súa medición directa, prevalecerá a medida sinalada ou acoutada. Art.1.3.1. Competencias para a execución A execución do Plan Xeral correspóndelle ao Concello. As demais Administracións poderán executar o planeamento en desenvolvemento das súas respectivas competencias e coa concorrencia dun interese supramunicipal. Esto, sen prexuízo da participación da iniciativa privada e dos particulares establecida na LOUPMRG, na Lei do solo e na presente Normativa. Corresponderá ó Concello e ás demais administracións públicas no ámbito das súas respectivas competencias e ás empresas concesionarias de acordo as súas atribucións, o desenvolvemento das infraestructuras, servicios e equipamentos Art.1.3.2. Execución do Plan Xeral en solo urbano 1. A execución do Plan realizarase normalmente por polígonos salvo que se trate de executar directamente sistemas xerais ou actuacións illadas emprazados en solo urbano consolidado. A tal efecto o Plan Xeral sinala ámbitos de delimitación de polígonos no solo urbano non consolidado.2. Os propietarios de terreos situados no solo urbano deberán executar as determinacións do Plan Xeral nos seguintes prazos: - Terreos de solo urbano consolidado. O prazo para converter a parcela en solar e solicitar a licenza de edificación das construcións previstas no Plan Xeral fíxase en dez anos contados a partir da entrada en vigor do Plan Xeral. Poderanse conceder prórrogas cunha duración máxima conxunta de catro, por petición dos interesados, por causas xustificadas e de forma motivada. Os prazos para iniciar e rematar a edificación serán os establecidos nos artigos correspondentes desta Normativa. - Terreos de solo urbano non consolidado. O prazo máximo para a aprobación do planeamento de desenvolvemento será o fixado no apartado programación da ficha de desenvolvemento de cada un dos ámbitos, podendo concederse prórroga por prazo máximo de dous anos, sempre e cando se xustifique a imposibilidade de aprobalo no prazo previsto por demoras nos trámites administrativos. Para levar a cabo a equidistribución de cargas e beneficios, executar a urbanización do polígono e as súas conexións exteriores, e formalizar as cesións obrigatorias o prazo máximo será de tres anos a partir da entrada en vigor do planeamento de desenvolvemento. Poderanse conceder prórrogas cunha duración máxima conxunta dous anos, por petición dos interesados, por causas xustificadas e de forma motivada. Os prazos para iniciar e rematar a edificación serán os establecidos nos artigos correspondentes desta Normativa. O prazo para solicitar a licenza de edificación das construcións previstas no Plan Xeral fíxase en dous anos contados a partir da conversión do terreo en solares. Poderase conceder prórrogas cunha duración máxima conxunta dun ano, por petición dos interesados, por causas xustificadas e de forma motivada. Os prazos para iniciar e rematar a edificación serán os establecidos nos artigos correspondentes desta Normativa Art.1.3.3. Execución do Plan Xeral en solo urbanizable 1. O Plan Xeral contén a clasificación do solo urbanizable contemplando tan so a categoría de solo urbanizable delimitado. 2. Para o solo urbanizable delimitado desenvolveranse Plans Parciais co obxecto de regular a urbanización e a edificación mediante a ordenación detallada dun sector completo definido no Plan Xeral. Os Plans Parciais conterán a determinación da súa división en polígonos, establecendo a súa delimitación, e sinalarán o sistema de actuación correspondente a cada un deles, de conformidade, de ser o caso, coas previsións do Plan Xeral. O prazo máximo para a aprobación do planeamento de desenvolvemento será o fixado no apartado programación da ficha de desenvolvemento de cada un dos ámbitos, podendo concederse prórroga por prazo máximo de dous anos, sempre e cando se xustifique a imposibilidade de aprobalo no prazo previsto por demoras nos trámites administrativos. Para levar a cabo a equidistribución de cargas e beneficios, executar a urbanización do polígono e as súas conexións exteriores, e formalizar as cesións obrigatorias o prazo máximo será, salvo determinación contraria do correspondente Plan de Etapas, de tres anos a partir da entrada en vigor do planeamento de desenvolvemento. Poderanse conceder prórrogas cunha duración máxima conxunta dous anos, por petición dos interesados, por causas xustificadas e de forma motivada.3. Os propietarios de terreos situados nos Plans Parciais deberán dar cumprimento aos seus deberes de equidistribución, urbanización e cesión nos prazos establecidos nos seus respectivos Plans de Etapas ou no presente PXOM. A licenza de edificación das construcións previstas no Plan Parcial haberá de solicitarse dentro do prazo de dous anos a partir da conversión do terreo en solar, no suposto de que non se sinale un prazo menor nos Plans. Os prazos para iniciar e rematar a edificación serán os establecidos nos artigos correspondentes desta Normativa. Art.1.3.4 Execución do plan Xeral en solo de núcleo rural A execución do Plan Xeral en solo de núcleo rural levarase a cabo a través dos instrumentos previstos no Capitulo Vlll do Título IV da LOUPMRG, así como coa formación dos correspondentes Plans Especiais de Ordenación do núcleo rural previstos nos artigos correspondentes da presente Normativa. Art.1.4.1. Modos de xestión A xestión das determinacións urbanísticas contidas no presente Plan Xeral poderase realizar: 1. Mediante a previa delimitación de polígonos de actuación ou sectores, tanto para o solo urbano non consolidado como para o urbanizable, previa ou simultánea aprobación do planeamento máis preciso, cuio desenvolvemento se realizará de acordo coas disposicións reguladoras do sistema de actuación en cada caso elixido.2. Mediante actuacións illadas en solo urbano para facer posible a execución de elementos concretos previstos polo planeamento, mediante expropiación forzosa, por convenio entre a administración e o propietario, ou por permuta forzosa con terreos do patrimonio municipal do solo. Art.1.4.2. Delimitación de áreas de reparto O Plan Xeral delimita no solo urbano non consolidado e no solo urbanizable delimitado, as áreas de reparto para a distribución equitativa de cargas e beneficios que aparecen grafiadas nos planos de ordenación correspondentes. Art.1.4.3. Delimitación de polígonos de actuación 1. A execución do presente Plan Xeral, salvo os supostos de actuacións en solo urbano ou de núcleo rural de licenza directa, realizarase mediante os polígonos delimitados ou que se delimiten para o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización.2. A delimitación de polígonos conterase nos instrumentos de planeamento correspondentes, segundo a clase de solo de que se trate, suxeitándose ao procedemento de formulación dos mesmos. Art.1.4.4. Sistemas de actuación 1. A xestión do planeamento mediante os polígonos que se delimiten, levarase a cabo por algún dos sistemas de actuación previstos pola lexislación urbanística.2. O Concello determinará o sistema de actuación atendendo ás determinacións que ao respecto sinala o presente Plan, e cando este non o indicara fixarase segundo as condicións e circunstancias que concorran en cada caso. Art.1.4.5. Parcelacións e segregacións de fincas 1. As parcelacións urbanísticas tramitaranse como expediente separado dos proxectos de urbanización ou edificación e con carácter previo ou simultáneo á tramitación da licenza de edificación. Deberán ser obxecto dun proxecto específico.2. Nas parcelacións e reparcelacións físicas procurarase que a división das fincas se axuste ás regras de xeometría, orde e uniformidade para a súa edificación conforme ao Plan, xustificándose debidamente as parcelacións singulares que supoñan excepción das regras.3. Nas divisións de fincas seguirase a regra de lindes rectos e normais ás aliñacións oficiais e procurarase a uniformidade no fraccionamento resultante.4. Non poderán realizarse parcelacións urbanísticas sen que fose previamente aprobado o planeamento que regule a ordenación detallada esixida para cada clase de solo.5. Non poderán realizarse parcelacións urbanísticas en solo rústico, nin parcelacións, divisións ou segregacións de fincas creando novos accesos públicos se non é no marco da ordenación agraria e das previsión sinaladas por estas Normas. No solo rústico, non se poderán realizar nin autorizar parcelacións, divisións ou segregacións, agás aquelas que deriven da execución, conservación ou servicio de infraestructuras públicas, da execución de equipamentos públicos, da realización de actividades extractivas ou enerxéticas, da execución do planeamento urbanístico ou as que teñan por obxecto a mellora das explotacións agropecuarias existentes. En toco caso respectarase a superficie mínima e indivisible prevista na lexislación agraria. Con todo, poderá autorizarse a división de parcelas vacantes de edificación por razón de partición de herdanzas, sempre que se faga constar o compromiso expreso de non edificar os lotes resultantes e non afecte a solos de especial protección agropecuaria. Esta condición de inedificabilidade dos terreos débese facer constar expresamente no rexistro da propiedade e en todos os actos de transmisión da propiedade. Tamén poderá autorizarse, coa exclusiva finalidade de regularizar a configuración de parcelas lindantes, a segregación e simultánea agregación en unidade de acto. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.1.4.6. Plano Parcelario 1. O Concello e a Administración Catastral coordinaran as súas competencias para a redacción dun Plano Parcelario Oficial a partir da Cartografía Oficial onde se reflectirán as circunstancias urbanísticas e catastrais das fincas a partir das actuacións administrativas que en relación a elas se vaian producindo.2. En solo urbano, de núcleos rurais e urbanizable o Plano Parcelario formarase a escala 1/1.000. En solo rústico formarase a escala mínima de 1/2.000. Poderanse utilizar mosaicos fotográficas de escala controlada como documentación oficial complementaria.3. Os Planos Parcelarios resultantes da execución do planeamento incorporaranse de oficio: a) Ao expediente do Plan Xeral e ao Plano Base para a expedición de Cédulas Urbanísticas. b) Ao Catastro Inmobiliario. Art.1.4.7. Cesións e obtención de terreos destinados a dotacións públicas 1. A obtención dos terreos destinados polo planeamento a sistemas xerais e dotacións públicas obteranse polos procedementos previstos no Cap. VII Título IV LOUPMRG.2. As cesións obrigatorias e gratuítas de solo realizaranse por polígonos ou unidades reparcelables de acordo coas determinacións do Plan Xeral ou dos Plans Parciais e Especiais, se é o caso.3. As cesións de terreos para a ampliación de viais existentes por definición de aliñacións previstas no Plan Xeral ou instrumentos de planeamento que o desenvolven, poderán realizarse por unidades parcelarias, previa ou simultaneamente co completamento da urbanización e/ou coa construcción de cercados ou edificacións.4. En solo urbano non consolidado as cesións obrigatorias realizaranse por aplicación dos instrumentos de distribución de cargas e beneficios previstos na LOUPMRG.5. En solo urbanizable as cesións obrigatorias realizaranse polos polígonos de execución do Plan Parcial correspondente.6. En solo de núcleo rural estarase ao disposto nos artigos 171 e 173 LOUPMRG.7. O aproveitamento susceptible de apropiación será o establecido na lexislación urbanística para cada clase de solo. Art.1.4.8. Normalización de predios 1. As fincas de solo urbano consolidado nas que se precise regularizar a súa configuración física para adaptalas ás previsións do planeamento, serán obxecto dun proxecto de normalización de acordo co art.122 LOUPMRG. Considerarase a estes efectos que unha finca é regularizable cando os seus lindeiros non sexan rectos, sendo obrigatoria a regularización cando o seu ángulo coa aliñación sexa menor de 60°, ou a escaseza da fronte ou do fondo impidan o aproveitamento racional das condicións de edificación establecidas polo Plan, excepto nos casos en que, por estar consolidada a edificación e a súa ordenación, sexa imposible a regularización, ou cando, prevista a edificación exenta ou recuada do lindante, esta poida desenvolverse en condicións normais. Art.1.4.9. Reparcelacións Enténdese por reparcelación a agrupación ou integración do conxunto das fincas comprendidas nun polígono ou unidade reparcelable para a súa nova división axustada ao Plan, con adxudicación das parcelas resultantes aos propietarios das parcelas primitivas e aos propietarios de fincas destinadas a sistemas xerais que teñan recoñecido o dereito a participar nas adxudicacións de dito polígono, en proporción aos seus respectivos dereitos. A reparcelación ten por obxecto distribuír xustamente as cargas e beneficios da ordenación urbanística, regularizar a configuración das parcelas e situar o aproveitamento que corresponde aos propietarios en zonas aptas para a edificación conforme ao planeamento, e localizar sobre parcelas determinadas e nesas mesmas zonas, o aproveitamento que se é o caso, Ile corresponda ao municipio. Tamén se entende por reparcelación a determinación das indemnizacións ou compensacións necesarias para que quede plenamente cumprido, dentro da unidade reparcelable, o principio da xusta distribución dos beneficios e cargas da ordenación urbanística entre os interesadas.2. Non serán obxecto de nova adxudicación, conservándose as propiedades primitivas, sen prexuízo da regularización de lindeiros e das compensacións económicas que procedan: a) Os terreos edificados conforme ao planeamento. b) Os terreos con edificación non axustada ao planeamento ou destinada a usos non incompatibles nos que concorran as circunstancias previstas no art.116.3. b) LOUPMRG. c) Os inmobles incluídos en catálogos de protección ou sobre os que se iniciara expediente de declaración de ben de interese cultural.3. A equidistribución terá en conta os criterios establecidos no art.116.1. e 2. LOUPMRG.4. A tramitación da reparcelación axustarase ao procedemento previsto no art.117 LOUPMRG, terá os efectos previstos no Capítulo IV do Título IV LOUPMRG e unha vez firme en vía administrativa será inscrita no Rexistro da Propiedade na forma establecida na lexislación aplicable SECCIÓN PRIMEIRA. DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1.5.1. Clases de proxectos 1. A execución material das determinacións do Plan Xeral e dos seus instrumentos de desenvolvemento realizarase mediante proxectos técnicos ou memorias, os cales, segundo o seu obxecto, se inclúen en algunhas das seguintes clases: a) De urbanización b) De obras ordinarias c) De edificación d) Outras actuacións urbanísticas e) De actividades Art.1.5.2. Condicións xerais dos proxectos técnicos 1. A efectos do exercicio da competencia municipal sobre intervención das actuacións públicas ou privadas sobre o solo, será necesario un proxecto técnico salvo o previsto no regulamento municipal de procedemento e réxime xurídico de licencias urbanísticas, subscrito por facultativo competente, visado polo Colexio Oficial correspondente, co contido e detalle que requira o seu obxecto, axustado ás prescricións establecidas nestas Normas e demais disposicións municipais ou supramunicipais de aplicación.2. O proxecto técnico, unha vez concedida a correspondente licenza ou realizada a oportuna comunicación previa, quedará incorporado a ela como condición material da mesma. As alteracións que pretendan introducirse durante a execución das actuacións autorizadas, requirirán aprobación municipal ou nova comunicación, salvo cando se trate de meras especificacións construtivas.3. En todos os casos deberá xustificarse que o proxecto se axusta ás disposicións reguladas vixentes sobre accesibilidade e eliminación de barreiras arquitectónicas, ademais de toda a normativa sectorial aplicable segundo o proxecto de que se trate. SECCIÓN SEGUNDA. PROXECTOS DE URBANIZACIÓN Art.1.5.3. Definición e características xerais 1. Os Proxectos de Urbanización son proxectos de obras que teñen por finalidade executar os servizos e dotacións establecidos no planeamento así como a execución de sistemas xerais. Teñen por obxecto detallar e programar, coa precisión necesaria para que podan ser executadas por técnico distinto do seu autor, as obras de urbanización para levar á práctica todas as determinacións previstas neste Plan Xeral para o solo urbano e cuio desenvolvemento se realizará a través de polígonos, así como a execución integral de todas as determinacións que se conteñan nos Plans Parciais, Plans Especiais e no seu caso dos Estudios de Detalle, en relación coas determinacións correspondentes a viarios e espazos libres e para a execución dos sistemas xerais.2. Os Proxectos de Urbanización conterán todas as obras de urbanización, ou soamente algunhas delas, cando as mesmas constitúan todas as que estivesen previstas no instrumento de planeamento que ditos proxectos desenvolvan e executen.3. Os Proxectos de Urbanización non poderán conter determinacións sobre ordenación, réxime do solo ou edificación, nin poderán modificar as previsións do planeamento que desenvolvan, sen prexuízo de que poidan efectuar as adaptacións esixidas pola execución material das obras. Cando as adaptacións supoñan alteración que desvirtúe as determinacións sobre ordenación ou réxime do solo afectado, deberá aprobarse previa ou simultánea a correspondente modificación do planeamento. Art.1.5.4. Urbanización e edificación simultánea Para a urbanización e edificación simultánea en polígonos estarase ao establecido pola Lexislación do Solo e o Regulamento de Xestión Urbanística. SECCIÓN TERCEIRA. PROXECTOS DE OBRAS ORDINARIAS DE URBANIZACIÓN Art.1.5.5. Definición Son aqueles Proxectos Técnicos que teñen por obxecto: a) A execución pola Administración ou os particulares das obras non incluídas en polígonos de actuación, estean ou non previstas no planeamento. b) A adecuación das vías públicas e os servizos públicos. SECCIÓN CUARTA. PROXECTOS DE EDIFICACIÓN Art.1.5.6. Definición Enténdese como Proxecto de Edificación o conxunto de documentos que definan as actuacións que se van realizar con suficiente detalle para permitir á Administración coñecer o obxecto das mesmas e decidir se é axustado ou non á normativa urbanística aplicable e en particular ás condicións de aproveitamento previstas, á seguridade, á salubridade, á habitabilidade e á accesibilidade. A redacción destes proxecto técnicos cumprirán o especificado ao respecto no Regulamento de Disciplina Urbanística de Galicia. Art.1.5.7. Clases de obras de edificación As obras de edificación intégranse nos grupos seguintes: a) Obras nos edificios b) Obras de demolición c) Obras de nova edificación Art.1.5.8. Obras nos edificios 1. Son aquelas que se efectúan sobre edificios, sen alterar as posicións das súas fachadas e cubertas, que definen o volume da edificación, excepto as salvedades que se indican en cada tipo de obras respecto á súa capacidade para variar algún de ditos elementos. Segundo afecten a todo o edificio ou parte do mesmo, terán carácter xeral, parcial ou puntual.2. A efectos destas Normas e para delimitar o alcance dos diferentes tipos de obra, defínese como morfoloxía dun edificio ou características morfolóxicas, a composición volumétrica xeral do edificio, os accesos e núcleos de comunicación vertical, a disposición da estructura xeral e a configuración das súas plantas. Así mesmo, entenderase que a envolvinte dun edificio está constituída por todas as súas fachadas e cubertas.3. Inclúense, dentro das obras nos edificios os seguintes tipos, que poderán presentarse individualmente ou asociados entre si: a) Obras de conservación: son aquelas encamiñadas a cumprir as obrigas da propiedade no que se refire ás condicións de ornato e hixiene da edificación. Non poden afectar á distribución interior, ás características formais nin á estructura do edificio, non podendo ocasionar alteracións ou substitucións de calquera dos elementos estructurais ou de deseño do mesmo. b) Obras de restauración: son aquelas obras que teñen por obxecto a restitución dun edificio ou parte do mesmo ao seu estado orixinal. A súa situación de estado orixinal debe atoparse suficientemente documentada. Poderá comprender así mesmo as obras complementarias que colaboren ao antedito fin. Inclúese dentro deste tipo de obras, entre outras análogas, as de eliminación de elementos extraños engadidos ás fachadas e cubertas dos edificios, a recuperación de cornixas e aleiros suprimidos en intervencións anteriores, a reposición de molduras e ornamentos eliminados nas fachadas, a recuperación das disposicións de ritmos orixinais dos ocos e dos rebocos ou a eliminación da falsos teitos e outros engadidos. c) Obras de consolidación: son aquelas que teñen por obxecto o afianzamento, reforzo ou substitución de elementos danados para asegurar a estabilidade do edificio, con posibles alteracións menores da súa estructura. Respectarán a organización espacial, a tipoloxía estructural e a composición exterior da envolvente do edificio. d) Obras de rehabilitación: son aquelas obras que pretenden mellorar as condicións de habitabilidade ou accesibilidade, dun edificio ou parte do mesmo, mediante a introducción de novas instalacións, a modernización das existentes ou a introducción de pequenas modificacións na distribución do seu espazo interior, sen intervir sobre as características morfolóxicas ou a estructura portante, nin alterar a envolvente do edificio. Poderá autorizarse excepcionalmente e de xeito xustificado a apertura de novos ocos e a modificación dos existentes. e) Obras de reestructuración: Son aquelas actuacións de renovación ou transformación en edificios inadecuados para un uso específico, polo seu grado de deterioro ou especiais deficiencias arquitectónicas ou funcionais, que supoñan a modificación da configuración arquitectónica e a substitución de elementos da súa estructura, mantendo en calquera caso os elementos de cerramento que definan o volume e forma do edificio. As ditas obras, poderán comportar a substitución de elementos estructurais, así como a modificación de elementos determinantes de organización tipolóxica, como escaleiras ou patios, ou a redistribución dos espazos interiores. f) Obras de ampliación: son aquelas actuacións encamiñadas á ampliación dun edificio existente, sen modificar as súas aliñacións exteriores e planos de fachada, mantendo ou non a tipoloxía estrutural. No caso de adición de plantas, esta efectuarase con criterios de integración compositiva e coherencia formal coas fachadas actuais. Art.1.5.9. Obras de demolición Son aquelas que se realizan para facer desaparecer un edificio ou parte do mesmo polo que se dividen en: a) Demolición total: cando supoña a desaparición completa dun edificio, aínda que na parcela sobre a que estivese implantado permanezan outros edificios, sempre que estes poidan seguir funcionando independentemente. b) Demolición parcial: cando soamente se elimine parte dunha edificación. Art.1.5.10. Obras de nova edificación 1. Comprenden os seguintes tipos de obra: a) Obras de substitución: son aquelas nas que se derriba unha edificación existente e no seu lugar constrúese unha nova. b) Obras de nova planta: son aquelas mediante as cales se edifica un soar libre de edificación. c) Obras de ampliación: son aquelas nas que se incrementa a ocupación ou o volume construídos. d) Obras especiais: son aquelas obras de características particulares que só se poden realizar no caso de que sexan esixidas pola propia Normativa aplicable, establecéndose dous grupos: d.1) Obras de reconstrucción: son as que teñen por obxecto a reposición mediante nova construcción dun edificio preexistente no mesmo lugar e posición, total ou parcialmente desaparecido, reproducindo fielmente as súas características morfolóxicas. Só se contemplan este tipo de obras en edificios sometidos a algún réxime de protección que as esixa, ficando exentas do cumprimento das condicións de nova planta que as imposibiliten, aínda que non das de seguridade. d.2) Obras de recuperación tipolóxica: son aquelas obras de nova edificación que deben realizarse de acordo cun modelo tipolóxico preestablecido polo planeamento. Estas obras virán impostas na normativa correspondente, segundo casos específicos. SECCIÓN QUINTA. PROXECTOS DE OUTRAS ACTUACIÓNS URBANÍSTICAS Art.1.5.11. Definición e clases Ós efectos destas Normas, enténdese por outras actuacións urbanísticas aquelas outras construcións, ocupacións, actos e formas de afectación do solo, do voo ou do subsolo, que non estean incluídas nas seccións anteriores. Estas actuacións urbanísticas que, segundo os casos, poderán estar definidas mediante proxecto técnico ou memoria, intégranse nos seguintes subgrupos: 1. Actuacións estables: cando a súa instalación haxa de ter carácter permanente ou duración indeterminada. Comprenden este subgrupo, a título enunciativo, os conceptos seguintes: a) Movementos de terra non afectos a obras de urbanización ou edificación, incluídas a construción de piscinas e a apertura de pozos. b) O acondicionamento de espazos libres de parcela e a execución de vaos de acceso de vehículos. c) Pechamentos exteriores de terreos ou modificación dos existentes. d) Tala de árbores e a plantación de masas arbóreas. e) Instalacións lixeiras de carácter fixo, propias dos servizos públicos ou, actividades mercantís na vía pública, tais como cabinas, quioscos, puntos de parada de transporte, postes, etc. f) Recintos e outras instalacións fixas propias de actividades ao ar libre recreativas, deportivas, de acampada, etc., sen prexuízo dos proxectos complementarios de edificación ou urbanización que, no seu caso, requiran. g) Soportes publicitarios exteriores, incluídos todos os que non estean en locais pechados. h) Instalacións exteriores, propias das actividades extractivas, industriais ou de servicios, non incorporadas a proxectos de edificación. i) Vertedoiros de residuos ou escombros. Definidos mediante memoria. j) Instalacións de depósito ou almacenamento ao ar libre, incluídos os depósitos de auga e de combustibles líquidos e gasosos, e os parques de combustíbeis sólidos, de materiais e de maquinaria. k) Usos e instalacións ou construcións que afecten ao voo das construcións do viario ou dos espazos libres, tais como tendidos aéreos de cables e conducións, antenas, teleféricos, ou outras montaxes e instalacións sobre os edificios alleos ao servizo normal de estes e non previstos nas seus proxectos orixinarios.2. Actuacións provisionais: entendendo por tais as que se acometan ou establezan por tempo limitado ou en precario, e a título enunciativo as seguintes: a) Valados de obras e soares. Definidos mediante memoria. b) Sondaxes de terreos. Definidos mediante memoria. c) Apertura de zanxas e catas. d) Instalación de maquinaria, estadas e apeos. Definidos mediante memoria. e) Ocupación de terreos por feiras, espectáculos ou outros actos comunitarios ao ar libre. Definidos mediante memoria. f) Implantación de alpendres prefabricados ou desmontables e similares. Definidos mediante memoria. g) Ocupación para aparcamentos provisionais en soares vacantes. Art.1.5.12. Condicións dos proxectos Os proxectos a que se refire esta sección ateranse, ás especificacións requiridas polas regulamentacións técnicas específicas da actividade de que se trate e aos contidos destas Normas. SECCIÓN SEXTA. PROXECTO DE ACTIVIDADES (PROXECTO DE INSTALACIÓN DE ACTIVIDADES) Art.1.5.13. Definición Enténdense por proxecto de actividades aquel documento técnico que, de acordo co regulado nas presentes Normas Urbanísticas e demais disposicións municipais e da Xunta vixentes, contén as determinacións suficientes para resolver a instalación das actividades, referidas ás características técnicas das instalacións previstas para o desenvolvemento das actividades. CAPÍTULO 1. Licenza municipal e comunicación previa Art.2.1.1. Actuacións suxeitas a licenza Estarán suxeitos a licenza municipal previa, sen prexuízo das autorizacións que sexan procedentes de acordo coa lexislación aplicable, os seguintes actos de uso do solo e do subsolo: a) Os actos de edificación e uso do solo e do subsolo que, consonte a normativa xeral de ordenación da edificación, precisen de proxecto de obras de edificación. b) As intervencións en edificios declarados bens de interese cultural ou catalogados polas súas singulares características ou valores culturais, históricos, artísticos, arquitectónicos ou paisaxísticos. c) As demolicións. d) Os muros de contención de terras. e) Os grandes movementos de terras e as explanacións. f) Os parcelamentos, segregacións ou outros actos de división de terreos en calquera clase de solo, cando non formen parte dun proxecto de reparcelamento urbanístico. g) A primeira ocupación dos edificios. h) A localización de casas prefabricadas e instalacións similares, xa sexan provisionais ou permanentes. i) A corta de masas arbóreas ou de vexetación arbustiva en terreos incorporados a procesos de transformación urbanística e, en todo caso, cando a devandita corta derive da lexislación de protección do dominio público.2. As licencias outorgaranse de acordo coas previsións da lexislación e do presente Plan, previa formulación de solicitude subscrita polo interesado que se acompañará do proxecto técnico completo cando a natureza do obxecto o requira de conformidade co previsto no art.14 RD. O procedemento de outorgamento de licenza axustarase ao previsto nas lexislacións de réxime local, urbanística e de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.3. Cos requisitos indicados, a obriga de obter licenza municipal afecta así mesmo, aos actos de edificación e uso do solo suxeitos a outras autorizacións administrativas.4. O outorgamento de licenza para o exercicio das actividades autorizables nos casos previstos no artigo 33 LOUPMRG en solo rústico, compete ao Concello, trala resolución definitiva da autorización polo órgano autonómico competente, se así se precisa, e coas condicións establecidas no art.41 LOUPMRG.5. Para a tramitación de licencias de edificación en solo urbano consolidado amparadas polo art.40 do RG, deberán constar na solicitude de licenza os compromisos a que fan referencia os parágrafos 1 e 2 de dito artigo, debidamente pormenorizados e documentados. Para a tramitación de licencias de edificación en solo urbano non consolidado amparadas polos artigos 20.2 LOUPMRG e 41 RG, deberán constar na solicitude de licenza os compromisos a que fan referencia ditos artigos.6. Para a tramitación de licencias de edificacións destinadas a usos residenciais vinculados ás explotacións agrícolas ou gandeiras estarase ao disposto no art.43 LOUPMRG.7. Non estarán suxeitas á licenza urbanística municipal as obras promovidas directamente pola administración pública ou os seus organismos que cumpran os requisitos establecidos na Disposición derradeira primeira da LOUPMRG. Art.2.1.2. Actuacións sometidas a comunicación previa Quedan suxeitos ao réxime de intervención municipal de comunicación previa previsto no na lexislación vixente os actos de uso do solo e do subsolo non suxeitos a licenza e, en todo caso, os que así se establezan nas leis. Art.2.1.3. Actos promovidos polas administracións públicas Os actos comprendidos no presente capítulo promovidos por órganos das administracións públicas ou por entidades de dereito público que administren bens de titularidade pública estarán, así mesmo, sometidos a licenza municipal ou comunicación previa, regulándose os casos de urxencia ou excepcional interese público polo disposto no art.198 LOUPMRG e na Sección segunda do Capítulo 1, Título II do RD. As obras públicas municipais entenderanse autorizadas polo acordo de aprobación do proxecto nas condicións previstas no art.198.5 LOUPMRG. Art.2.1.4. Procedemento e réxime xurídico das licencias A competencia para outorgar as licencias corresponde ao Concello, de acordo coa lexislación aplicable de Réxime Local. Para o outorgamento da licenza prevista serán preceptivos os informes técnicos e xurídicos sobre a súa conformidade coa legalidade urbanística (art.195.2 LOUPMRG). En canto ao procedemento e documentación esixible para a súa tramitación estarase tamén ao previsto na Sección primeira, Capítulo 1, Título II do RD. Para a concesión de licenza estarase á prelación de licenzas e outros títulos administrativos establecida no art.196 LOUPMRG. Toda denegación de licenza deberá ser motivada. A adquisición de licencias por silencio administrativo positivo rexerase polo establecido no art.195.1 e 5 LOUPMRG e demais normativa vixente na materia. En ningún caso se entenderán adquiridas por silencio administrativo dereitos ou facultades que se opoñan ou contradigan o disposto neste Plan Xeral ou nos instrumentos de planeamento que o desenvolvan. Art.2.1.5. Procedemento e réxime xurídico das comunicacións previas 1.- Cando se trate de actos suxeitos ao réxime de intervención municipal de comunicación previa, o promotor dos actos de uso do solo e do subsolo previstos no presente capítulo comunicará ao concello a intención de levar a cabo o acto cunha antelación mínima de quince días hábiles ao da data en que pretenda levar a cabo ou comezar a súa execución. A comunicación deberá ir acompañada de: a) Descrición suficiente das características do acto de que se trate. b) Xustificante de pagamento dos tributos municipais. c) De ser o caso, proxecto técnico exixible legalmente e declaración do/a técnico/a ou os/as técnicos/as facultativos/as que autoricen o proxecto de que este cumpre en todos os seus termos coa ordenación urbanística de aplicación. d) Copia das restantes autorizacións e, de ser o caso, concesións administrativas cando sexan legalmente exixibles ao solicitante, ou acreditación de terse solicitado o seu outorgamento. e) Documento de avaliación ambiental, en caso de requirila o uso a que vaian destinadas as obras. f) Copia da autorización ou ditame ambiental, así como das restantes autorizacións, concesións ou informes sectoriais cando sexan legalmente exixibles. Con carácter xeral, transcorrido o prazo de quince días hábiles sinalado, a presentación da comunicación previa cumprindo con todos os requisitos esixidos constitúe título habilitante para o inicio dos actos de uso do solo e do subsolo suxeitos a ela, sen prexuízo das posteriores facultades de comprobación, control e inspección por parte do concello respectivo. Dentro dos quince días hábiles seguintes ao da comunicación, o concello, sen prexuízo da comprobación do cumprimento dos requisitos, poderá declarar completa a documentación presentada ou requirir a emenda das deficiencias que presente a documentación; neste caso adoptará motivadamente as medidas provisionais que entenda oportunas para evitar toda alteración da realidade en contra da ordenación urbanística aplicable, e comunicarallas á persoa interesada por calquera medio que permita acreditar a súa recepción. O concello deberá ditar a orde de execución que proceda para garantir a plena adecuación do acto ou os actos á ordenación urbanística dentro dos quince días seguintes ao da adopción de calquera medida provisional. A orde que se dite producirá os efectos propios da licenza urbanística. A inexactitude, falsidade ou omisión, de carácter esencial, en calquera dato, manifestación ou documento que se achega ou incorpora á comunicación previa comporta, logo de audiencia da persoa interesada, a declaración de ineficacia da comunicación efectuada e impide o exercicio do dereito ou da actividade afectada desde o momento en que se coñece, sen prexuízo das sancións que proceda impoñer por tales feitos. A resolución administrativa que constata as circunstancias a que se refire o número anterior comportará o inicio das correspondentes actuacións e a exixencia de responsabilidades e poderá determinar a obriga do interesado de restituír a situación xurídica ao momento previo ao recoñecemento ou ao exercicio do dereito ou ao inicio da actividade correspondente, así como a imposibilidade de instar un novo procedemento durante un período de tempo determinado entre tres meses e un ano.2.- Cando se deban realizar diversas actuacións relacionadas coa mesma edificación ou inmoble, presentarase unha única comunicación previa.3.- A comunicación previa presentada para os actos de uso do solo suxeitos a ela implica a responsabilidade solidaria de quen promove as obras, de quen ten a propiedade dos terreos, ou os/as empresarios/as das obras, dos/as técnicos/as redactores/as do proxecto e directores/as das obras e da súa execución, respecto da conformidade das obras coa ordenación urbanística de aplicación e a súa adecuación ao proxecto presentado. Art.2.1.6. Ordenanzas Municipais Ós efectos desta Normativa considéranse Ordenanzas Municipais as disposicións de carácter xeral e de competencia ordinaria municipal que regulan aspectos relacionados coa aplicación do planeamento urbanístico e usos do solo, as actividades, as obras e os edificios. Inclúense neste concepto: 1. As Ordenanzas Municipais complementarias definidas nestas Normas.2. As que se atopan aprobadas polo Concello no que non se opoña ao establecido nesta Normativa.3. As que poida aprobar o Concello no exercicio das competencias que a lexislación outorga. Art.2.1.7. Licenza de parcelación 1. Está suxeito a previa licenza municipal todo acto de parcelación urbanística segundo se define no art.207.2 LOUPMRG.2. A licenza de parcelación urbanística entenderase concedida cos acordos de aprobación dos proxectos de reparcelación, compensación ou normalización de predios.3. A licenza de parcelación autoriza a deslindar e amolloar a parcela ou parcelas resultantes. Todo cerramento ou división material de terreos que se efectúe sen a preceptiva licencia de parcelación ou con infracción da mesma, considerarase infracción urbanística e dará lugar á súa supresión e á sanción que proceda, tramitada mediante o procedemento correspondente, sen prexuízo da responsabilidade específica a que houbera lugar se a parcelación realizada non resultase legalizable. Art.2.1.8. Licenza de edificación 1. A concesión das licencias de edificación, ademais da constatación de que a actuación proxectada axusta o seu aproveitamento ao susceptible de apropiación, cumpre as condicións técnicas, dimensionais e de uso fixadas polo planeamento e demais normativa aplicable, e reúne as condicións esixibles de seguridade, salubridade, habitabilidade e accesibilidade, esixe a constancia ou acreditación dos requisitos seguintes: a) Licenza de parcelación ou, se esta non fora esixible, conformidade da parcela co planeamento aplicable. b) Atoparse formalizadas as cargas urbanísticas asignadas polo planeamento ao polígono a que pertenza a parcela. c) Contar o polígono e o solar coas condicións de urbanización esixidas polo planeamento que se execute, salvo que se asegure a execución simultánea da urbanización cando esta excepción sexa admisible conforme ás presentes Normas. d) Obtención das autorizacións sectoriais ou concesións precisas por razón dos réximes especiais de protección, vinculación ou servidumes legais que afecten ao terreo ou inmoble de que se trate. e) Asunción da dirección facultativa polos técnicos competentes requiridos en razón da natureza das obras. f) Obtención das autorizacións preceptivas que fosen procedentes de acordo coa lexislación aplicable. g) Cantos outros de índole específica fosen esixibles a teor das presentes Normas, do planeamento de desenvolvemento aplicable e do RD.2. As alteracións que pretendan introducirse durante a execución das mesmas, requirirán expresa modificación da licenza de obra. Art.2.1.9. Licencias de demolición 1. Cando un propietario quixera proceder á demolición total ou parcial dun edificio, deberá solicitar a oportuna licenza municipal, acompañando Proxecto Técnico completo subscrito por facultativo competente, especificando os pormenores do edificio que se pretende derrubar e dos edificios adxacentes, así como os planos que sexan necesarios para a súa aclaración. O Concello poderá fixar hora e prazo en que teñan que verificarse as derrubas, para evitar danos e molestias, sendo obrigatoria, en todo caso, a colocación de cercados en toda a fronte que teña que demolerse, coas restantes medidas de seguridade e saúde que se establezan.2. A data prevista para o inicio das obras de demolición haberá de ser comunicada ao Concello cunha antelación mínima de 15 días.3. Queda prohibida a utilización de explosivos, salvo casos moi especiais, que necesitarán autorización expresa.4. Cando por derruba ou obras na edificación sexa necesario apear a contigua, solicitarase licenza polo propietario desta, expresando nunha memoria, firmada por facultativo legalmente autorizado, a clase de apeos que se vaian a executar, acompañando os planos necesarios. En caso de negativa de dito propietario a realizar as obras de apeo, poderase levar a cabo directamente polo dono da finca que se vaia a demoler ou daquela onde deban executarse as obras, o cal deberá solicitar a oportuna licencia, co compromiso formal de sufragar, se procedese, a totalidade dos gastos que ocasione o apeo, sen prexuízo de que pida repercutir os gastos ocasionados, conforme a Dereito. Cando as obras afecten a unha medianeira, estarase ao establecido na regulación civil destas servidumes.5. En todo caso, cando se vaia a comezar unha derruba ou baleirado importante, o propietario terá a obriga de comunicalo, en forma fidedigna, aos colindantes da finca por se debera adoptarse algunha precaución especial.6. En caso de urxencia, por perigo inminente, poderán dispoñerse no acto, pola dirección facultativa, os apeos ou obras convenientes, aínda que consistan en tornapuntas exteriores, dando conta inmediata ao Concello das medidas adoptadas para a seguridade pública, sen prexuízo de solicitar a licenza no prazo de corenta e oito horas seguintes e abonar os dereitos que procedan. Igualmente, en tales circunstancias, o técnico municipal competente, esixirá que se realicen os apeos ou obras que estime necesarios para garantir a seguridade publica. Art.2.1.10. Licencias de grandes movementos de terras ou explanacións 1. Para proceder a calquera escavación ou movemento de terras de gran volume haberá de solicitarse a oportuna licenza municipal, acompañando memoria detallada que especificará os pormenores do movemento pretendido e das edificacións adxacentes, de ser o caso, así como planos sinalando a topografía actual do terreo e a resultante da escavación, en planta e nas seccións necesarias para precisar o alcance da actuación e permitir o seu recoñecemento en obra.2. Na tramitación da licenza de calquera escavación, movemento de tema, demolición ou parcelación, incluso naquelas incluídas nun proxecto de edificación comprendidas en ámbitos de protección arqueolóxica, será preceptivo o ditame técnico de arqueólogo competente. O informe ou dictame arqueolóxico fixará as condicións nas que se deba producir o movemento de terras, propoñendo, se é o caso, a denegación de licencia se concorreran as circunstancias previstas nestas Normas, na Lei do Patrimonio Cultural de Galicia (en diante LPCG) e demais disposicións que lle sexan de aplicación. Na licenza faranse constar as características e as condicións técnicas en que se debe producir a actuación para garantir a preservación de obxectos e restos materiais de interese arqueolóxico que puideran obterse dun achado casual. Así mesmo a licenza formalizarse como notificación ao interesado das obrigas establecidas no Titulo III da vixente LPCG e no Decreto 199/1997 da Consellería de Cultura para o caso de producirse achado casual. De conformidade co establecido na LPCG, as licencias de escavación, grandes movementos de terras, explanacións ou demolición estarán condicionadas á inexistencia de obxectos e restos arqueolóxicos. Polo tanto non se poderán entender amparadas pola licenza municipal as obras de calquera clase realizadas con posterioridade o achado casual de obxectos e restos materiais arqueolóxicos, que non resulten expresamente autorizadas polo Concello, de conformidade coa resolución previa da Administración competente emitida trala comunicación e entrega de obxectos, se é o caso.3. A data prevista para o inicio das obras de escavación ou movemento de terra haberá de ser comunicada ao Concello cunha antelación mínima de 15 días para dispoñer os servizos de inspección técnica e arqueolóxica necesarios, de dita comunicación darase traslado á Administración competente en materia de protección do patrimonio cultural. Art.2.1.11. Comunicación previa de actividades Con carácter previo ao inicio da actividade ou da apertura do establecemento e, de ser o caso, para o inicio da obra ou instalación que se destine especificamente a unha actividade, os/as interesados/as presentarán ante o concello respectivo comunicación previa na cal poñerán en coñecemento da Administración municipal os seus datos identificativos e achegarán a seguinte documentación acreditativa dos requisitos exixibles para o exercicio da actividade ou para o inicio da obra e instalación: a) Memoria explicativa da actividade que se pretende realizar, coa manifestación expresa do cumprimento de todos os requisitos técnicos e administrativos. b) Xustificante de pagamento dos tributos municipais. c) Declaración de que se cumpren todos os requisitos para o exercicio da actividade e de que os locais e as instalacións reúnen as condicións de seguridade, salubridade e as demais previstas no planeamento urbanístico. d) Proxecto e documentación técnica que resulte exixible segundo a natureza da actividade ou instalación. e) A autorización ou declaración ambiental que proceda. f) As autorizacións e os informes sectoriais que sexan preceptivos, xunto coa manifestación expresa de que se conta con todos os necesarios para o inicio da obra, instalación ou actividade. g) Se for o caso, o certificado, acta ou informe de conformidade emitido polas entidades de certificación de conformidade municipal reguladas nesta lei.2. Se para o desenvolvemento da actividade é precisa a realización dunha obra, a documentación anterior presentarase coa comunicación previa prevista na normativa urbanística ou coa solicitude de licenza de obra, se proceder. Logo de rematar a obra, presentarase comunicación previa para o inicio da actividade coa antelación sinalada no parágrafo 1 deste artigo.3. Sométese tamén ao réxime de comunicación previa o cambio de titularidade das actividades e instalación, e quen exerza a nova titularidade deberá comunicalo por escrito ao concello.4. A comunicación previa presentada cumprindo con todos os requisitos constitúe un acto xurídico do particular que, de acordo coa lei, habilita para o inicio da actividade ou a apertura do establecemento e, de ser o caso, para o inicio da obra ou instalación, e faculta a Administración pública para verificar a conformidade dos datos que se conteñen nela.5. O incumprimento sobrevido das condicións da comunicación previa ou dos requisitos legais da actividade será causa da ineficacia da comunicación previa e habilitarán ó concello para a súa declaración logo de audiencia do/a interesado/a.6. A inexactitude, falsidade ou omisión, de carácter esencial, en calquera dato, manifestación ou documento que se achega ou incorpora á comunicación previa comporta, logo de audiencia da persoa interesada, a declaración de ineficacia da comunicación efectuada e impide o exercicio do dereito ou da actividade afectada desde o momento en que se coñece, sen prexuízo das sancións que proceda impoñer por tales feitos.7. Será necesaria unha nova comunicación previa, nos casos de modificación da clase de actividade, cambio de localización, reforma substancial dos locais, instalacións ou calquera cambio que implique unha variación que afecte a seguridade, salubridade ou perigosidade do establecemento. Art.2.1.12. Avaliación Ambiental de actividades As actividades, ademais de estar suxeitas ó control municipal exercido a través da comunicación previa, pola súa propia natureza poderán, se é o caso, estar sometidas a algún dos seguintes procedementos: 1.- Autorización ambiental integrada: deberán obter autorización ambiental integrada todas as instalacións ás cales lles resulte de aplicación a Lei 16/2002, do 1 de xullo, de prevención e control integrados da contaminación, ou normativa que a substitúa. Así mesmo, quedan sometidas á dita lei as modificacións destas instalacións.2.- Avaliación de impacto ambiental: Os proxectos sometidos a avaliación de impacto ambiental regularanse pola súa propia normativa e non precisarán posterior declaración de incidencia ambiental.3.- Avaliación de incidencia ambiental: As actividades ás cales non lles resulte de aplicación a normativa sobre avaliación de impacto ambiental e que estean recollidas como tal na lexislación vixente en materia de avaliación de actividades, someteranse a avaliación de incidencia ambiental previamente á comunicación previa. Coa solicitude de declaración de incidencia ambiental, que se presentará perante o órgano da consellería competente en materia de medio ambiente, deberá achegarse a seguinte documentación: a) Proxecto técnico redactado por técnico/a competente na materia, de ser o caso. b) Unha memoria descritiva na cal se detallen: 1º. Os aspectos básicos relativos á actividade, á súa localización e repercusións no ambiente.2º. Os tipos e as cantidades de residuos, verteduras e emisións xerados pola actividade, e a xestión prevista para eles.3º. Os riscos ambientais que poidan derivar da actividade.4º. A proposta de medidas preventivas, correctoras e de autocontrol da incidencia ambiental.5º. As técnicas de restauración do medio afectado e o programa de seguimento da área restaurada nos casos de desmantelamento das instalacións ou cesamento da actividade.6º. Os datos que ao xuízo do/a solicitante gozan de confidencialidade amparada na normativa vixente. Art.2.1.13. Obras en edificios catalogados En relación coas obras que se executen en edificios declarados Bens de Interese Cultural (BIC), inventariados ou comprendidos en catálogos de protección do Plan Xeral ou documentos que o desenvolven, e de acordo co determinado nas ordenanzas especificas, terase en conta que cando se pretenda a súa reforma, reparación ou ampliación deberán facerse constar tales circunstancias na solicitude das licencias e figurar convenientemente documentadas na Memoria e Planos do Proxecto Técnico, debendo o titular xustificar a necesidade das obras que se pretendan realizar e o alcance destas, tendo en conta o establecido no Art.14.2. RD. Art.2.1.14. Transmisión de licencias As licencias poderán transmitirse dando conta por escrito ao Concello. Se as obras estiveran en curso de execución, deberá acompañarse acta en que se especifique o estado en que se encontran, subscrita de conformidade por ambas partes. Sen o cumprimento destes requisitos, as responsabilidades que se deriven do cumprimento da licenza serán esixibles indistintamente ao antigo ou ao novo titular da mesma. Art.2.1.15. Caducidade e suspensión de licencias 1. As licencias declararanse caducadas a todos os efectos polo mero transcurso dos prazos que a continuación se sinalan, salvo as posibles prórrogas que así mesmo se indican: a) Se non se comezaran as obras autorizadas no prazo de seis meses a contar desde a data de notificación do seu outorgamento. b) Se, unha vez comezadas, as obras quedaran interrompidas durante un período superior a seis meses. c) Se non se terminaran no prazo determinado desde a data de notificación do seu outorgamento. O prazo de terminación determinarase no acto de concesión de licenza, sendo con carácter xeral de 3 anos para as obras maiores. Por causa xustificada e por unha soa vez, poderá solicitarse a prórroga dos prazos anteriormente indicados dunha licenza en vigor, para un novo período de seis meses. As prórrogas deberán solicitarse antes de que finalicen os prazos respectivos. A caducidade dunha licenza non obsta ao dereito a solicitar nova licenza para a realización das obras pendentes.2. O incumprimento do deber de urbanización simultáneo á edificación implicará a caducidade da licenza.3. Disporase a suspensión de eficacia dunha licenza de obras en curso cando se comprobe o incumprimento das súas condicións materiais e ata tanto os servizos municipais non comproben a efectiva reparación dos defectos observados. Se a corrección non se leva a cabo nos prazos que para tal efecto se fixen, a Administración municipal resolverá nos prazos legais sobre a legalización ou non das obras, e procederá en consecuencia de acordo coas disposicións do Capitulo III do Título VI LOUPMRG e do RD.4. Salvo os traballos de seguridade e mantemento, as obras que se executen estando a licenza caducada ou suspendida consideraranse como non autorizadas, dando lugar ás responsabilidades correspondentes as obras realizadas sen licenza, e ás medidas executoras que procedesen.5. En todos os casos, a caducidade será declarada pola administración municipal logo do procedemento con audiencia ao interesado. Art.2.1.16. Requisitos de urbanización 1. Para autorizar a edificación no solo urbano é preciso que a parcela reúna a condición de soar de acordo co establecido no art.16 LOUPMRG nas condicións previstas no Plan Xeral ou plans que o desenvolvan. Estas condicións haberán de reunilas a totalidade das vías previstas no Plan e en toda a fronte da parcela.2. Para autorizar a edificación no solo de núcleos rurais será preciso que a parcela, en toda a súa fronte reúna os requisitos establecidos no art.29. g) LOUPMRG ou noutro caso garantir a execución simultánea coa edificación. Os Plans Especiais de ordenación do núcleo rural poderán establecer as esixencias mínimas complementarias ás aquí definidas.3. Poderase outorgar licenza condicionada á terminación das obras de urbanización cando se asegure a execución simultánea da mesma, nos termos definidos no art.20.2 LOUPMRG. A fianza de garantía alcanzará ao total valor das obras de urbanización necesarias; para tal finalidade, no procedemento de outorgamento de licenza, os técnicos municipais informarán sobre estes extremos, carecendo de eficacia a licenza mentres non se constitúa a garantía. Non se considerará asegurada a execución simultánea se non se ten acadado o pleno dominio e afectación ao uso público da totalidade dos espazos públicos nos que haberán de executarse as obras de urbanización. Art.2.1.17. Licencias en solo urbanizable No solo urbanizable clasificado polo Plan, non poderán outorgarse licencias de edificación en desenvolvemento da ordenación detallada no planeamento de desenvolvemento, ata que non se teña iniciado de maneira efectiva a urbanización debidamente acomodada ao Proxecto de Urbanización, en execución do correspondente Plan Parcial e sexa firme en vía administrativa o acordo aprobatorio do instrumento de equidistribución do polígono correspondente, sen prexuízo do establecido no art.42.2 RG. No solo urbanizable delimitado, en tanto non sexa aprobada a correspondente ordenación detallada non poderán autorizarse outras obras que as que se vaian executar trala redacción de Plans Especiais de Infraestruturas ou as de carácter provisional ás que se refire o art.102 LOUPMRG. SECCIÓN PRIMEIRA. DEREITOS E DEBERES DA PROPIEDADE DO SOLO. Art.2.2.1. Supeditación ao planeamento urbanístico A utilización do solo, en especial a súa urbanización e edificación, e o exercicio das facultades urbanísticas da propiedade inmobiliaria, produciranse con amaño ao contido da lexislación urbanística e demais normativa aplicable, e de conformidade coas determinacións do Plan Xeral e dos instrumentos urbanísticos que o desenvolvan ou complementen. A ordenación do solo non confire dereitos indemnizatorios, de acordo coa lexislación vixente, salvo se se dese algún dos supostos seguintes: dispor de licenza, estar afectado por vinculación singular ou tratarse de gastos incorridos no cumprimento de deberes urbanísticos. Art.2.2.2. Aproveitamento urbanístico Con amaño ao disposto na lexislación urbanística, cada parcela só é susceptible do aproveitamento que determina o Plan Xeral ou, en virtude do mesmo, os instrumentos de planeamento que o desenvolvan. O Solo Rústico carece de aproveitamento urbanístico, sen prexuízo das obras ou actuacións que sobre el puidesen autorizarse en función do establecido nos artigos correspondentes da lexislación do solo ou neste Plan. Os Solos Urbanizables delimitados terán o aproveitamento que lles correspondese en función das determinacións de planeamento e da área de reparto en que estean incluídos. Son requirimentos indispensables para a consolidación do aproveitamento urbanístico: - A aprobación definitiva do instrumento de planeamento que deba desenvolver ao Plan Xeral. - O cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización que fosen aplicables en cada caso concreto. Art.2.2.3. Deberes básicos dos propietarios Os propietarios de toda clase de terreos e edificacións deberán cumprir as condicións de uso, seguridade, salubridade e ornato público establecidas na lexislación do solo. Os propietarios de terreos aos que o Plan Xeral atribuíse aproveitamento urbanístico, deberán incorporarse ao proceso urbanizador e edificatorio nas condicións definidas polo planeamento e, no seu caso, quedan suxeitos aos seguintes deberes: - Costear e, no seu caso, executar a urbanización. - Ceder os terreos destinados a dotacións públicas. - No seu caso, ceder os terreos en que se localice o aproveitamento correspondente ao Concello. - Someterse ó control municipal da construción e do uso dos predios, ben mediante licenza municipal, ben mediante o réxime de intervención municipal de comunicación previa, previo cumprimento dos deberes urbanísticos correspondentes. - Edificar de acordo cos contidos fixados na licenza ou na comunicación previa. Os deberes dos propietarios de solo ou edificacións inclúen, en calquera clase de solo: - Destinar os predios aos usos previstos no planeamento, con exclusión de todo uso prohibido, incompatible ou non autorizado. - Conservar as construcións, terreos e plantacións nas debidas condicións de seguridade, salubridade e ornato público. - Respectar as servidumes establecidas para todo tipo de infraestrutura e outros elementos básicos. - Cumprir as normas sobre protección do medio ambiente e/ou patrimonio histórico, arquitectónico ou cultural. Art.2.2.4. Dereitos básicos dos propietarios. As facultades urbanísticas do dereito de propiedade relativas ó uso do solo, subsolo e voo, e en especial a súa urbanización e edificación, exerceranse dentro dos límites e co cumprimento dos deberes establecidos na lexislación do solo e no presente planeamento, de acordo coa clasificación urbanística dos predios, asegurando que se utilice en congruencia coa utilidade pública e función social da propiedade, garantindo o cumprimento das obrigacións e cargas legalmente establecidas e coordinadamente coa lexislación sectorial. Art.2.2.5. Dereitos de realoxo e retorno Cando a execución do planeamento requirise o desaloxo dos habitantes legais dun inmoble que constitúa a súa residencia habitual estarase no regulado na lexislación do solo vixente, sen prexuízo dos demais dereitos ou condicionantes que, en cada caso, resultasen aplicables en función da propia Lei do Solo, da Lei de Expropiación Forzosa ou demais Normativa aplicable. SECCIÓN SEGUNDA. DEBERES DE USO Art.2.2.6. Destino dos terreos e construcións Os propietarios de toda clase de terreos e construcións deberán destina-los efectivamente ao uso en cada caso establecido polo Plan. Art.2.2.7. Determinación do uso dos terreos e construcións O uso dos terreos e construcións está determinado nos planos C-3.01 a C-3.21 de “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” así como nos planos pormenorizados tanto do solo urbano como dos núcleos rurais, correspondente ás distintas clases e categorías de solo. Art.2.2.8. O réxime dos usos O réxime dos usos virá determinado: 1. En calquera caso, pola lexislación directamente aplicable 2. No seu defecto, polas condicións xerais sobre os usos contidas nas presentes Normas: a) No solo urbano polas ordenanzas. b) En solo de núcleo rural pola presente Normativa ou polos Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural. c) En Solos Urbanizables, polos Plans Parciais d) En solo rústico, pola LOUPMRG, polas presentes Normas e polos Plans Especiais de Protección. SECCIÓN TERCEIRA. DEBER DE CONSERVACIÓN Art.2.2.9. O deber de conservación 1. Os propietarios de edificacións, urbanizacións, terreos e instalacións permanentes ou temporais de calquera tipo teñen o deber de conservación conforme se establece no artigo 9 da LOUPMRG e no 24 do Regulamento de Disciplina Urbanística.2. Para a conservación e rehabilitación dos elementos sometidos a algún réxime de protección estarase ao disposto no Título XI destas Normas e na lexislación aplicable. Art.2.2.10. Contido do deber de conservación 1. Considéranse contidas no deber de conservación: a) As actuacións que teñan por obxecto manter os terreos, urbanizacións, edificios, e instalacións en estado de seguridade, salubridade e ornato público. En tais actuacións incluiranse, en todo caso, as necesarias para asegurar o correcto uso e funcionamento dos servizos e elementos propios das construcións e a reposición habitual dos compoñentes de tais elementos ou instalacións. b) As obras en edificios que, sen exceder no seu custe de execución do cincuenta por cento do valor actual do inmoble, excluído o valor do solo e sempre que o mesmo non se atope en situación de fora de ordenación absoluta, repoñan as construcións e instalacións ás súas condicións preexistentes de seguridade e/ou salubridade, reparando ou consolidando os elementos danados que afecten á súa estabilidade ou sirvan ao mantemento das súas condicións básicas de uso, e igualmente aquelas que teñan por obxecto dotar ao inmoble das condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato definidas nas presente Normativa.2. En tanto a urbanización non sexa recibida definitivamente polo Concello, a súa conservación, mantemento e posta en perfecto funcionamento das instalacións e servizos urbanísticos, serán de conta e con cargo á entidade promotora daquela ou, no seu caso corresponderá aos adquirentes dos terreos.3. O mantemento e conservación dos espazos privados interiores corresponderá aos propietarios das parcelas ás que fiquen vinculados. Art.2.2.11. Condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato 1. En urbanizacións cuio mantemento e conservación corresponda aos propietarios, estes serán responsables do mantemento das acometidas de redes de servizo en correcto estado de funcionamento, así como das calzadas, beirarrúas, redes de distribución e servizo, da iluminación e dos restantes elementos que configuren a urbanización.2. En construcións: a) Condicións de seguridade: as edificacións deberán manterse, nos seus pechamentos e cubertas estancas ao paso da auga, contar coa protección da súa estrutura fronte á acción do lume e manter en bo estado os elementos de protección contra caídas. Os elementos da súa estrutura deberán conservarse de modo que garantan o cumprimento da súa misión resistinte, defendéndoos dos efectos da corrosión e axentes agresores, así como das filtracións que poidan lesionar as cimentacións. Deberán conservarse, así mesmo, os materiais de revestimento de fachadas, cubertas e pechamentos de modo que non ofrezan risco ás persoas e aos bens. b) Condicións de salubridade: deberá manterse o bo estado das redes de servizo, instalacións sanitarias, condicións de ventilación e iluminación, de modo que se garanta a súa aptitude para o uso a que estean destinadas e o seu réxime de utilización. Manterán tanto o edificio como os seus espazos libres con un grao de limpeza que impida a presenza de insectos, parasitos, roedores ou animais vagabundos que poidan ser causa de infeccións ou perigo para as persoas. Conservarán en bo estado de funcionamento os elementos de redución e control de emisións de fumes e partículas. c) Condicións de ornato: a fachada das construcións deberá manterse adecentada, mediante a limpeza, pintura, reparación ou reposición dos seus materiais de revestimento.3. En soares non edificados: a) Valado: todo soar deberá estar pechado mediante un vao dos determinados nas presentes Normas e que en todo caso estará carente de elementos punzantes, cortantes ou outros que poidan causar dano a persoas ou animais. b) Tratamento da superficie: protexeranse ou eliminarán os pozos, desniveis, así como todo tipo de elementos que poidan ser causa de accidentes. c) Limpeza e salubridade: o soar deberá estar permanentemente limpo e en condicións de salubridade.4. No ámbito rural Redactarase a correspondente ordenanza de mantemento e revisión das fosas sépticas rurais, tanto públicas como privadas. Art.2.2.12. Ordes de execución En aplicación da lexislación do solo, o Concello poderá dictar ordes de execución para o cumprimento dos deberes ós que se refiren os artigos 9 e 199 da LOUPMRG. O seu contravimento acareará a execución substitutoria e imposición de sancións legais. Art.2.2.13. Edificios en estado ruinoso 1. Cando algunha construción ou parte dela estivese en estado ruinoso, o Concello, de oficio ou a instancia de calquera interesado, a declarará en situación de ruína e acordar a total ou parcial demolición, previa audiencia do propietario e dos moradores, agás inminente perigo que o impedise.2. Declararase o estado ruinoso nos seguintes supostos: a) Cando o custo das obras de reparación necesarias exceda da metade do custo de reposición da edificación ou de nova construción con características similares, excluído o valor do terreo. Son obras de reparación as que repoñen o edificio ás súas condicións preexistentes de seguridade e salubridade, e en especial as que teñen por obxecto consolidar, asegurar ou substituír os elementos danados daquel que afecten á súa estabilidade ou serven ao mantemento das súas condicións básicas de uso. b) Cando o edificio presente un esgotamento xeneralizado dos seus elementos estruturais fundamentais. c) Cando se requira a realización de obras que non puidesen ser autorizadas por encontrarse o edificio en situación de fóra de ordenación.3. As deficiencias referentes a instalacións ou servizos en materia de habitabilidade das vivendas non serán tidas en conta a efectos da declaración en estado ruinoso da edificación, por carecer de relación con dito estado.4. Cando un edificio se declare ruinoso, o propietario virá obrigado a executar as obras necesarias para que tal estado desapareza incluída a parcial ou total demolición acordada, iniciando as obras no prazo dun mes. Dentro deste prazo o Concello poderá autorizar a ampliación de dito prazo sempre que o propietario o solicite por medio de instancia, acompañada de informe facultativo e baixo a súa responsabilidade.5. Se o propietario non executara as obras acordadas polo Concello no prazo establecido, executaraas este a costas do obrigado.6. Se existise urxencia e perigo na demora, o Concello ou o Alcalde, por motivos de seguridade poderá dispoñer o necesario respecto á habitabilidade e ao desaloxo do edificio. En todo caso, os gastos da obra serán por conta do propietario.7. Cando os edificios ruinosos, non sexan susceptibles de reforzo ou estean situados fóra de liña ou rasante oficial, haberán de demolerse. No caso de incumprimento da orde de demolición nos prazos antes referidos, o Concello procederá á execución subsidiaria dela a custa do obrigado, ou á execución forzosa mediante a imposición de multas, reiterables ata lograr a execución das obras ordenadas, conforme ao previsto no art.201.3 LOUPMRG.8. A declaración de ruína dun inmoble declarado Ben de Interese Cultural, catalogado no Plan Xeral ou nos Plans de desenvolvemento ou incluído no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia, non supoñerá a procedencia da súa demolición sen a autorización da Administración competente de acordo co art.24 LPHE e 41 LPCG. Todo iso sen prexuízo da adopción das medidas necesarias, en orde á seguridade do inmoble e os seus ocupantes. Cando por calquera circunstancia resulte destruída unha construción ou edificio catalogado, o terreo subxacente permanecerá suxeito ao réxime propio da catalogación. O aproveitamento subxectivo non excederá do preciso para a fiel restitución, que poderá ser ordenada nos termos que regulamentariamente se determinen. Art.2.2.14. Conservación específica do patrimonio cultural A declaración dun inmoble ou dalgún dos seus elementos como Ben de Interese Cultural, ou a súa inclusión no catálogo do Plan Xeral, comporta para os seus propietarios a obriga da súa conservación, protección e custodia para asegurar a súa integridade e evitar a súa perda, destrucción ou deterioro. O custe das obras necesarias para o cumprimento do deber de conservación do patrimonio cultural é imputable aos propietarios, posuidores e demais titulares de dereitos reais, e á administración na parte que, no seu caso, lle corresponda. Art.2.2.15. Destino provisional de soares non edificados 1. En todos os terreos que teñan a consideración de soar, ata o momento en que para o mesmo se outorgue licencia de edificación, poderá autorizarse, con carácter provisional, os usos de carácter público que se indican a continuación: a) De descanso e estancia de persoas. b) De recreo para a infancia. c) De esparexemento con instalacións provisionais de carácter desmontable.2. O Concello poderá igualmente autorizar ao propietario a destinar o soar a aparcamento de vehículos, previo a súa preparación para tal uso.3. O propietario poderá concertar con outras persoas o destino do soar, con carácter provisional, para os fins expresados nos apartados anteriores. Ao efecto dos usos de descanso e expansión alá sinalados, poderanse situar quioscos de bebidas, aparellos de feira e calquera outras instalacións provisionais de tipo similar.4. A dedicación do soar a estes usos provisionais non impide a aplicación ao mesmo do réxime legal de edificación forzosa.5. Tais usos e instalacións haberán de demolerse cando o acordara o Concello sen dereito a indemnización, e a autorización provisional aceptada polo propietario deberá inscribirse no Rexistro da Propiedade. Art.2.3.1. Obras sen licenza ou sen comunicación previa en curso de execución 1. Cando se estivesen executando obras sen licenza, sen comunicación previa ou orde de execución, sen axustarse ás condicións sinaladas nelas, a persoa titular da alcaldía dispoñerá a suspensión inmediata dos ditos actos e procederá a incoar o expediente de reposición da legalidade e comunicarllo á persoa interesada.2. Se as obras son legalizables por seren compatibles co ordenamento urbanístico, requirirase a persoa interesada para que no prazo de tres meses presente a solicitude da oportuna licenza ou comunicación previa; manterase a suspensión das obras mentres non se outorgue licenza ou non se presente a comunicación previa.3. Se as obras non se axustan ás condicións sinaladas na licenza, comunicación previa ou orde de execución, ordenaráselle á persoa interesada que as axuste no prazo de tres meses, prorrogables por outros tres por petición desta, sempre que a complexidade técnica ou envergadura das obras que haxa que realizar faga inviable a súa acomodación ás previsións da licenza no prazo previsto.4. Se as obras non son legalizables por seren incompatibles co ordenamento urbanístico, acordarase a súa demolición á custa da persoa interesada e procederase a impedir definitivamente os usos a que desen lugar ou, se é o caso, á reconstrución do indebidamente demolido.5. Cando a obra construída sen licenza ou sen comunicación previa, estea rematada e cumpra as condicións do planeamento, o propietario poderá legalizar a súa situación coa solicitude da licenza correspondente ou comunicación previa, sen prexuízo do expediente sancionador que puidera tramitarse.6. Cando transcorrido o prazo de tres meses non se teña solicitado a licenza ou realizada a comunicación previa, non se teñan axustado as obras ás condicións sinaladas na mesma ou na orde de execución, ou cando a licenza fora denegada por ser o seu outorgamento contrario á legalidade urbanística, o Alcalde acordará a demolición das obras, actuando tal e como establecen os arts.209.5, 6 e 7 LOUPMRG e 54 RD.7. A regulación deste artigo establécese sen prexuízo da aplicación da totalidade das disposicións legais que en materia de disciplina urbanística estean dictadas ou cheguen a dictarse durante o período de vixencia do Plan, e en particular das previstas no Capitulo III do Titulo VI da LOUPMRG e no Regulamento de Disciplina Urbanística, ata que entren en vigor as disposicións de desenvolvemento que o substitúen, segundo a Disposición Transitoria Sexta LOUPMRG. Art.2.3.2. Edificios fora de ordenación Os edificios existentes erixidos con anterioridade á Aprobación Definitiva do planeamento urbanístico que resultaren desconformes co mesmo, serán cualificados como fora de ordenación de acordo coa lexislación do solo. Art.2.3.3. Clases de situacións de fora de ordenación O presente Plan Xeral, aos efectos de determinar o réxime de obras permisibles, diferenza dous graos para a situación de fora de ordenación: 1. Fora de ordenación: que terá lugar naqueles edificios ou construcións que ocupen total ou parcialmente solo afecto zonas verdes, espazos libres, sistema viario equipamentos ou demais dotacións públicas. Exclúense deste caso os peches e construcións da arquitectura tradicional afectados polo trazados de aliñacións en solo de núcleo rural.2. Fora de ordenación relativa ou fóra de ordenanza: que terá lugar naqueles edificios nos que a desconformidade se produce por causas distintas das sinaladas no apartado precedinte.3. As explotacións agropecuarias existentes e solo de núcleo rural rexeranse polo disposto na ordenanza de solo de núcleo rural correspondente. Art.2.3.4. Réxime de obras e de usos nos edificios en situación de fora de ordenación 1. Nos edificios existentes en situación de fora de ordenación: a) Nos edificios que se atopen en situación de fora de ordenación suxeitaranse ao réxime de obras directamente disposto na lexislación do solo, non establecéndose réxime alternativo algún no presente Plan Xeral. b) As actividades existentes poderán manterse ata que se produza a expropiación, demolición ou substitución da edificación. Non se concederán licencias para unha nova implantación, ou cambio de actividades ou reinicio de expedientes de licencias anteriormente caducadas.2. En edificios existentes en situación de fora de ordenación relativa ou fóra de ordenanza: a) Ademais das obras directamente admitidas pola lexislación aplicable, poderanse realizar as obras nos edificios permitidas na ordenanza correspondente, salvo as de reestructuración que afecten a mais do cincuenta por cento da superficie edificada do edificio. b) As obras de nova edificación e/ou ampliación deberán someterse ás condicións establecidas na normativa aplicable. c) Salvo determinación en contra da ordenanza correspondente, admítese a nova implantación e mudo de usos ou actividades. d) A mellora, reforma, ampliación e regulación de usos rexerase polo disposto na lexislación do solo vixente.3. En ambos casos permitiranse as obras directamente dirixidas a eliminar as causas determinantes da situación de fóra de ordenación. Art.3.1.1. Por razón da clasificación do solo 1. O Plan Xeral divide o territorio municipal, dependendo da súa incorporación ou non ao proceso urbanístico e da situación de feito concorrente, nas seguintes clases de solo: a) Solo urbano. O solo urbano aparece delimitado nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” e cualificado no plano C-4.01 de ordenacións e aliñacións do solo urbano, e se regula no Capítulo 2 do presente Título III. b) Solo de núcleo rural, delimitado polo Plan Xeral nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” así como nas fichas correspondentes do modelo de asentamento poboacional e de ordenación dos núcleos rurais, regulase no Capítulo 3. c) Solo urbanizable, delimitado polo Plan Xeral nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” e C-5.01 “Xestión”, regulase no Capítulo 4. d) Solo rústico, no que se distinguen as seguintes categorías: - Solo Rústico de Protección Ordinaria - Solo Rústico de Protección Agropecuaria - Solo Rústico de Protección Forestal - Solo Rústico de Protección de Augas - Solo Rústico de Protección de Infraestructuras - Solo Rústico de Protección Paisaxística - Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais - Solo Rústico de Protección del Patrimonio A delimitación xeral do solo rústico aparece fixada nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. O solo rústico se regula no Capítulo 5 deste Título III. Art.3.1.2. Por razón da súa consideración como terreos dotacionais 1. Teñen consideración de terreos dotacionais aqueles elementos da ordenación urbanística que se atopen ao servicio das necesidades da poboación e que poidan ser encadrables en calquera dos dous apartados seguintes: a) Sistemas xerais: son os terreos dotacionais que, como elementos fundamentais da ordenación urbanística do termo municipal, integran a estructura xeral e orgánica do territorio. Os sistemas xerais son: O réxime xurídico do solo de sistemas xerais é o regulado no capítulo 6 do presente título. b) Dotacións locais: son os terreos dotacionais que non forman parte da estructura xeral e orgánica do territorio e que se atopan ao servicio do sector, polígono, parroquia ou ámbitos territoriais equivalentes. O réxime xurídico das dotacións locais é o regulado no Capítulo 6 deste Título III. Art.3.1.3. Por razón da cualificación do solo 1. Mediante a cualificación do solo, o Plan Xeral determina a asignación zonal dos usos urbanísticos e regula o réxime destes con carácter global para todas as clases de solo e con carácter pormenorizado para as áreas en solo urbano e núcleo rural de ordenación directa. A pormenorización dos usos nos solos urbanizables, delimitados e non delimitados suxeitos ao desenvolvemento da ordenación, é función propia do planeamento parcial e especial correspondente.2. Por razón da súa aptitude urbanística diferéncianse os seguintes usos: a) Usos cualificados b) Usos non cualificados 3. As definicións e clasificación dos usos, as condicións particulares dos usos cualificados, o réxime dos usos compatibles, a contemplación dos usos en función da súa natureza o réxime de relación entre eles aparecen regulados no Título IV das presentes Normas.4. A delimitación das zonas e o sinalamento especial dos usos figuran para o solo urbano no plano C-4.01 “Ordenación do solo urbano”. Art.3.1.4. Por razón do planeamento aplicable 1. Tanto nas diferentes clases de solo suxeitas ao proceso de desenvolvemento urbano, como no solo de sistemas xerais, se diferencian as seguintes situacións e o planeamento aplicable ás mesmas: a) No solo urbano: a.1) Solo urbano consolidado, ordenado de modo directo cuio desenvolvemento ven posibilitado pola aplicación das determinacións tanto básicas como de detalle fixadas polo Plan Xeral para a zona de que se trate. a.2) Solo urbano non consolidado, caracterizado por fixar o Plan Xeral as determinacións de planeamento básico ou de detalle, con remisión da xestión a desenvolvemento posterior. b) No solo de núcleos rurais: Delimítanse os solos de núcleos rurais delimitando zonas, ou establecendo as condicións, para a redacción do planeamento especial. c) No solo urbanizable delimitado: sectores pendentes de desenvolvemento por medio dos Plans Parciais correspondentes, de iniciativa pública ou concertados coa iniciativa privada. Art.3.1.5. Por razón da xestión urbanística 1. Por razón da xestión urbanística o Plan Xeral distingue: a) Os ámbitos territoriais constituídos por áreas de reparto (AR) delimitadas nas distintas clases de solo, cuio obxecto é o cálculo do aproveitamento tipo de cada unha delas. b) Os ámbitos territoriais constituídos por polígonos, continuos ou descontinuos, nos que teñen lugar a execución do planeamento mediante os sistemas de actuación contidos na lexislación urbanística.2. A execución da ordenación urbanística prevista polo Plan Xeral para o solo urbano non consolidado e o solo urbanizable terá lugar a través de actuacións nos polígonos que a tal efecto se delimiten. SECCIÓN PRIMEIRA. DETERMINACIÓNS XERAIS Art.3.2.1. Definición 1. No presente Plan Xeral teñen a consideración de solo urbano: a) Aqueles terreos que o Plan Xeral así clasifica por contar con acceso rodado público e cos servizos de abastecemento de auga, evacuación de augas residuais e subministración de enerxía eléctrica, proporcionados mediante as correspondentes redes públicas con características adecuadas para servir á edificación existente e á permitida polo plan. Para estes efectos, os servizos construídos para a conexión dun sector de solo urbanizable, as estradas e as vías da concentración parcelaria non servirán de soporte para a clasificación como urbanos dos terreos adxacentes, agás cando estean integrados na malla urbana. b) Aqueles terreos que, aínda carecendo de algúns dous servicios citados no apartado anterior, estean comprendidos en áreas ocupadas pola edificación, alomenos nas dúas terceiras partes dos espacios aptos para ela, segundo a ordenación que o plan xeral estableza.2. Dentro do solo urbano o Plan establece as seguintes categorías: a) Solo urbano consolidado. b) Solo urbano non consolidado. En todo caso os propietarios de solo urbano consolidado están obrigados a ceder e urbanizar á súa costa a parte de viario que lles corresponda e converta a parcela en soar edificable. Art.3.2.2. Delimitación A delimitación e ordenación do solo urbano contense nos planos C-4.01 “Ordenación do solo urbano” e C-5.01 “Xestión”. O Solo Urbano regúlase polas correspondentes Ordenanzas contidas na presente normativa. No caso dunha parcela ubicada entre dúas cualificacións, para as cales rexen condicións distintas de parcela mínima, edificabilidade e ocupación, serán de aplicación aqueles parámetros da zona onde se ubica a edificación. Así mesmo, o Plan precisa a ordenación física pormenorizada do solo urbano, a través da delimitación dos solos segundo o seu destino para: a) Viais, aparcadoiros e zonas libres públicas. b) Solos públicos para parques, xardíns urbanos e zonas verdes. c) Solos para dotacións, equipamentos e demais servizos de interese público e social de carácter público e privado. d) Solos edificables, coa súa cualificación entendida como a asignación detallada de usos pormenorizados, tipoloxías edificatorias e condicións da edificación. e) Outros. Art.3.2.3. Áreas de reparto 1. O solo clasificado como urbano non consolidado polo Plan Xeral queda dividido polígonos e xestionado a través de áreas de reparto de cargas e beneficios conforme se establece nos planos correspondentes.2. No solo urbano consolidado non se establecen áreas de reparto, xa que se considera realizada a equidistribución histórica de cargas e beneficios. Nesta clase de solo pódense establecer áreas para a realización de operacións para adaptar o parcelario á ordenación e normativa previstas. Art.3.2.4. Aproveitamento real e aproveitamento susceptible de apropiación 1. O aproveitamento real ou permitido polo planeamento é o que se deriva da aplicación directa e inmediata da ordenación urbanística, isto é, a superficie edificable que resulta da aplicación das determinacións que sobre cantidade ou intensidade dun uso e tipoloxía establece o planeamento para un terreo determinado. O Plan Xeral define este aproveitamento mediante algún destes sistemas: a) Índice de edificabilidade por superficie de parcela b) En función de ordenación específica directa c) Por aplicación de parámetros formais limitativos ou outros.2. O aproveitamento susceptible de apropiación ou patrimonializable por un propietario é aquel que lle recoñece a lei en función do dereito de propiedade que ostenta sobre unha parcela determinada, independentemente do aproveitamento real que o Plan Xeral establece para a mesma. SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME DAS ÁREAS DE REPARTO EN SOLO URBANO NON CONSOLIDADO. Art.3.2.5. Ámbito e características 1. Neste tipo de áreas, o Plan Xeral establece unhas condicións básicas de aproveitamento e cesión e remite a ordenación específica e pormenorizada á redacción do preceptivo planeamento de desenvolvemento. Diferénciase do solo urbano consolidado por constituír unidades de xestión independentes, por establecer un réxime específico de protección da edificación ou por reunir unhas condicións urbanísticas que xustifican o seu tratamento individualizado.2. As áreas de reparto de solo urbano non consolidado aparecen identificadas nos planos C-4.01 e C-5.01 “Ordenación do entorno urbano” e “Xestión”, coas siglas AR correspondentes a cada área de reparto, seguidas dunha numeración correlativa.3. Cada AR conta cunha ficha individual, que particulariza o seu réxime normativo concreto, nas condicións que se detallan nos artigos seguintes. Art.3.2.6. Contido da ficha de condicións das AR A ficha establece as condicións particulares de ordenación e xestión do ámbito, así como as condicións numéricas da actuación e obxectivos do desenvolvemento urbanístico. Art.3.2.7. Réxime de ordenación das AR 1. O ámbito de cada AR aparece delimitado no plano C-5.01 “Xestión”. Dito ámbito desenvolverase mediante actuacións sistemáticas.2. As cifras de superficies, que aparecen na correspondente ficha, teñen un carácter aproximado e indicativo, podéndose variar posteriormente como resultado dunha medición máis precisa sobre o terreo.3. Para a determinación das superficies de usos dotacionais, prevalecen as indicacións numéricas da ficha de Condicións Particulares.4. As AR se regulan, a efectos de condicións xerais, polo disposto nas presentes Normas Urbanísticas, salvo determinacións xerais contidas nas súas propias fichas. O aproveitamento lucrativo establecido nas correspondentes fichas comprende a totalidade dos aproveitamentos lucrativos dos distintos usos e tipoloxía previstos. En calquera caso prevalecerá o aproveitamento derivado da ordenación reflectida nos planos de ordenación e xestión, sobre o tipo reflectido no polígono correspondente. SECCIÓN PRIMEIRA. DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Art.3.3.1. Definición Constitúen o solo de núcleo rural as áreas do territorio que serven de soporte a un asentamento tradicional de poboación singularizado, identificable e diferenciado administrativamente nos censos e padróns oficiais, que o plan xeral define e delimita como tales tendo en conta o número de edificacións, a densidade de vivendas, e seu grao de consolidación pola edificación. Art.3.3.2. Delimitación Integran o solo de núcleo rural aqueles terreos delimitados nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” e nas delimitacións incluídas nos planos O-01 a O-11, de ordenación dos núcleos rurais. Dentro das delimitacións de Núcleo Rural defínense dous tipos de ordenanza: de núcleo rural histórico-tradicional e núcleo rural común, as cales se definen no título correspondente a Ordenanzas do Solo de Núcleo Rural. SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME DO SOLO Art.3.3.3. Réxime dos núcleos rurais O uso característico das edificacións nos núcleos rurais será o residencial. Consideraranse sempre como usos complementarios aqueles que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural de que se trate ou que lles dean resposta ás necesidades da poboación residente neles. Os propietarios desta clase de solo teñen dereito ao seu uso e edificación nas condicións establecidas na lexislación do solo. Cando se pretenda reformar as edificacións existentes, os materiais e tratamentos exteriores deberán ser adecuados á súa condición de edificacións propias do medio rural no que se emprazan, ficando prohibidas as que son características das zonas urbanas. Cando se pretenda construír novas edificacións ou substituír as existentes, os propietarios deberán cederlle gratuitamente ao concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso e executar, ao seu cargo, a conexión cos servicios existentes no núcleo. Para edificar no ámbito dos núcleos rurais, deberá executarse a conexión coas redes de servicio existentes no núcleo rural ou nas súas proximidades. De non existir, deberán resolverse por medios individuais con cargo ao promotor da edificación e co compromiso de conexión cando se implanten os servicios. Unha vez aprobado definitivamente o plan especial de ordenación do núcleo rural dos contemplados no artigo 72.1 da LOUPMRG, deberán implantarse as redes de servicios e as instalacións que resulten necesarias para a subministración de auga e de enerxía eléctrica e para a evacuación e depuración das augas residuais e, se é o caso, realizarse a conexión coas redes existentes no núcleo rural ou nas súas proximidades. Nas áreas nas que por planeamento xeral ou especial se prevexan actuacións de carácter integral nos núcleos rurais e delimiten polígonos, os propietarios ou as propietarias de solo están obrigados a: a) cederlle gratuitamente ao concello os terreos destinados a viarios, equipamentos e dotacións públicas. b) costear e executar as obras de urbanización previstas no Plan especial. c) solicitar a licencia de edificación e edificar cando o Plan especial así o estableza. d) cederlle obrigatoria, gratuitamente e libre de cargas á Administración municipal o solo correspondente ao 10% do aproveitamento urbanístico da devandita área, a que poderá ser cumprida igualmente mediante a súa monetarización a través do correspondente convenio urbanístico segundo o disposto no artigo 236 da LOUPMRG, ou do proxecto de equidistribución correspondente, agás cando poida cumprirse con solo destinado a vivenda sometido a algún réxime de protección pública en virtude da reserva correspondente. A administración actuante non terá que contribuír aos custos de urbanización dos terreos nos que se sitúe o devandito aproveitamento, que deberán ser asumidos polas persoas propietarias. Art.3.3.4. Dos Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural Nos termos definidos polo art.72 LOUPMRG, poderán ser formulados polos concello, por outros órganos competentes na orde urbanística e polos particulares lexitimados para facelo plans especiais de ordenación do núcleo rural, desenvolvendo a normativa do presente documento.1. Ámbito O ámbito de cada plan especial abarcará a totalidade ou parte dos terreos comprendidos na delimitación do núcleo rural respectivo.2. Obxectivos Os Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural terán os obxectivos seguintes: - Facer fronte á complexidade urbanística sobrevida nos núcleos rurais cando se dean os indicadores que o plan xeral fixase respecto diso. - Completar a ordenación detallada dos núcleos rurais que o plan xeral lle diferise - Completar o trazado da súa rede viaria e a sinalización de aliñacións e rasantes ou para asegurar a existencia de redes de dotación de servizos suficientes. - Determinar, de ser o caso, as áreas de actuación integral nos ámbitos de núcleo rural común das previstas no art.72.1 LOUPMRG que fose conveniente establecer.3. Contido e determinacións O contido e determinacións dos Plans Especiais regularase polo establecido no art.72. LOUPMRG.4. Usos e intensidades Os usos e actividades autorizados polos Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural serán os establecidos nas ordenanzas destas Normas Urbanísticas que lle sexan de aplicación segundo a cualificación establecida en planos de ordenación. As intensidades máximas permitidas sobre cada clase de solo serán as que resultan da aplicación, segundo a cualificación establecida nos planos de ordenación, das ordenanzas das presentes Normas. Estas intensidades operarán como teito absoluto que poderá ser reasignado polo Plan Especial. Para as actuacións de carácter integral no núcleo rural común que se poidan prever establécese unha densidade máxima de 10 viv/Ha en tipoloxía de vivenda unifamiliar, cunha edificabilidade máxima de 0,25 m 2 /m 2 do uso característico vivenda unifamiliar.5. Sistema de comunicacións nos núcleos rurais O sistema básico de comunicacións do núcleo será o actualmente existente, sen prexuízo das propostas de ampliación, remate ou desconxestionamento que o Plan Especial poida incorporar dentro da súa finalidade, e das concrecións e desenvolvementos definidos como obxectivos específicos neste artigo, así como do xurdido nas áreas de actuación integral.6. Equipamentos e dotacións As reservas para dotacións de equipamentos e zonas verdes estableceranse en proporción adecuada ás necesidades colectivas e nunca en proporción non inferior ó reseñado no artigo 47 da LOUPMRG, aplicados sobre a nova superficie construída que resulte do Plan Especial. O Plan Especial propoñerá o uso concreto das reservas que virá xustificada en función das características da poboación do núcleo e do nivel dotacional do conxunto da parroquia tendo en conta a propia dotación prevista para outros núcleos, baixo o criterio de distribución das diferentes clases de dotacións entre os distintos núcleos da parroquia para acadar superficies de entidade suficiente para a finalidade á que se destinen.7. Servizos urbanísticos nos Núcleos Rurais incluídos no ámbito do Plan Especial. O Plan Especial determinará o remate do trazado e as características de, polo menos, as seguintes redes de servicio: - Rede de abastecemento de auga. - Rede de sumidoiros. - Rede de enerxía eléctrica. - Rede de iluminación publica. Así mesmo o Plan determinará as características das obras de pavimentación e acondicionamento das redes viarias rodada e peonil. Art.3.3.5. Indicadores para a formación de Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural 1. Para establecer a necesidade de formación de Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural, fíxanse os indicadores de complexidade urbanística que a continuación se relacionan, coas situacións umbral que se indican: a) Número de vivendas por núcleo maior de 100. b) Densidade de vivendas por núcleo maior de 10 viv/Ha. c) Número de licencias concedidas e executadas ou en execución de 1/2 do número de vivendas existentes no núcleo á aprobación do Plan Xeral indicada no ficheiro de núcleos rurais. d) Detección de problemas sanitarios con riscos de contaminación de augas superficiais, mananciais e pozos de augas subterráneas. e) Cando se produzan circunstancias sobrevidas que poidan incidir na calidade de vida, como implantación de infraestructuras, dotacións, fomento da rehabilitación, apertura de novos viais, e en xeral a necesidade de adoptar medidas integrais tendentes á mellora dos asentamentos. Cando calquera dos tres primeiros indicadores alcance as situacións umbral que se indican, será recomendable proceder a formación dun Plan Especial de ordenación do Núcleo Rural, coas finalidades establecidas no art.72.1 LOUPMRG. A concorrencia dos dous primeiros indicadores por riba da situación umbral, a detección dos problemas sanitarios descritos no quinto indicador ou a superación do número de licencias concedidas segundo o terceiro indicador determinan a necesidade de formación inmediata de ditos plans, procedéndose polo Concello á adopción do acordo correspondente. O quinto indicador será apreciado pola Administración competente para a súa formulación. SECCIÓN PRIMEIRA. DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Art.3.4.1. Definición Constitúen o solo urbanizable os terreos que non teñan a condición de solo urbano, de núcleo rural, nin rústico e poidan ser obxecto de transformación urbanística nos termos establecidos neste Plan. Dentro dos supostos legais o PXOM tan distingue unha categoría: a) Solo urbanizable delimitado ou inmediato (SUD), que é o comprendido en sectores delimitados e que teñan establecidos os prazos de execución, as condicións para a súa transformación e o desenvolvemento do Plan xeral. Art.3.4.2. Delimitación Integran o solo urbanizable aqueles terreos delimitados como tal nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME DO SOLO URBANIZABLE Art.3.4.3. Réxime 1. Os propietarios de solo clasificado como urbanizable terán dereito a usar, gozar e dispor dos terreos da súa propiedade de acordo coa natureza rústica dos mesmos, debendo destinalos a fins agrícolas, forestais, gandeiros ou similares. Ademais, terán o dereito de promover a súa transformación solicitando ao concello a aprobación do correspondente planeamento de desenvolvemento, de conformidade co establecido no presente Plan así como na lexislación do solo vixente.2. O transformación do solo urbanizable a través do Plan parcial poderá ser tamén promovida pola Administración municipal ou autonómica.3. No solo urbanizable delimitado, en tanto non se aprobe a correspondente ordenación detallada, non poderán realizarse obras nin instalacións, salvo as que vaian a executarse mediante a redacción de Plans especiais de infraestructuras e as de carácter provisional.4. No solo urbanizable non delimitado, en tanto non se aprobe o correspondente Plan de sectorización, aplicarase o réxime establecido para o solo rústico no presente Plan Xeral así como na lexislación do solo vixente. Art.3.4.4. Desenvolvemento do solo urbanizable delimitado 1. O solo urbanizable, salvo nos casos en que se contén a ordenación detallada no presente Plan Xeral, desenvolverase mediante os Plans Parciais correspondentes aos sectores delimitados nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais, que deberán ser desenvolvidos nos prazos previstos nesta normativa. Previamente á redacción dos Plans Parciais, e cando non haxan de dificultar a execución do planeamento, poderán autorizarse as construcións provisionais a que se refire o artigo 102 da LOUPMRG coas garantías e condicións que o mesmo prevé en orde á súa demolición. Poderán así mesmo permitirse, aquelas obras que respondan á redacción de Plans especiais de infraestruturas.2. Os Plans Parciais e as súas ordenanzas reguladoras non poderán establecer determinacións contrarias ao disposto no presente título, nin nas condicións establecidas nestas Normas e na lexislación urbanística vixente, nin poderán desvirtuar as condicións reguladas na presente normativa do Plan Xeral. A división en polígonos que estableza o Plan Parcial deberá garantir o desenvolvemento de unidades integradas de entidade suficiente.3. Os Plans Parciais deberán referirse a sectores completos. O Plan Xeral adscribe ademais, solo de sistemas xerais exteriores a sectores concretos de solo.4. Os Plans Parciais cumprirán nos diferentes sectores as determinacións e condicións que para o seu desenvolvemento particular exprésanse nos apartados correspondentes de cada un deles.5. En todo caso, os Proxectos de Urbanización cumprirán o establecido no Título I. Art.3.4.5. Aproveitamentos tipo e patrimonializable 1. O Plan Xeral establece o aproveitamento tipo para cada área de reparto do solo urbanizable delimitado, en metros cadrados edificables de uso característico por cada metro cadrado de solo, incluídos os sistemas xerais incluídos ou, no seu caso, adscritos ao mesmo.2. O Plan Xeral establece os coeficientes de ponderación relativa entre o uso característico, ao que se lle asigna o valor da unidade, e os restantes cualificados aos que corresponden valores superiores ou inferiores.3. O aproveitamento patrimonializable que nesta clase de solo corresponde a cada finca é, o resultado de aplicar á súa superficie a porcentaxe legal do aproveitamento tipo da área de reparto. Art.3.4.7. Reservas de solo para dotacións As reservas de solo para dotacións fixaranse de acordo coa lexislación sectorial aplicable, respectándose en todo caso os mínimos esixidos na lexislación aplicable. Art.3.4.8. Alcance das determinacións particulares As determinacións particulares contidas na presente normativa teñen o alcance que a continuación se sinala: 1. Delimitación e superficie: será a fixada nos correspondentes planos e fichas da presente normativa, sendo a referencia principal para posíbeis axustes en función dunha medición mais precisa no momento do seu desenvolvemento. O planeamento de desenvolvemento poderá reaxustar, por razóns xustificadas, a delimitación dos sectores e das áreas de repartición, sempre que o reaxuste non afecte en ningún caso a clasificación urbanística do solo nin dotacións públicas e que non supoña unha alteración igual ou superior ao 5% do ámbito delimitado polo plan xeral. En todo caso, será necesaria a previa audiencia aos propietarios ou ás propietarias afectados. A superficie dos sistemas xerais exteriores do sector constitúe unha cifra inalterable salvo que ditos sistemas se refiran a unha finca ou ámbito concreto de solo, en cuio caso no momento da redacción do Plan Parcial se procederá a ser avaliada con precisión e o seu resultado será valido a todos os efectos. A suma das superficies do sector, máis a dos sistemas xerais exteriores ao mesmo suporá a nova cifra de “superficie bruta do sector”. A partir desta nova superficie reelaborarase o cadro orixinario de condicións xerais do sector, para o cal, mantendo inalterábeis a edificabilidade total do área de reparto á que pertence, os coeficientes de ponderacións correspondentes e as porcentaxes medias utilizadas na situación orixinaria, recalcularase o novo aproveitamento tipo resultante.2. Marxes de edificabilidade de usos lucrativos: a) En ningún caso se poderá superar a edificabilidade total, que será a orixinaria no caso de mantemento da superficie total ou, en caso contrario, a resultante do proceso exposto no apartado 1. b) O número de vivendas constitúe unha cifra de referencia que será vinculante para supostos de ordenacións en tipoloxía de vivenda unifamiliar cando así o indique a ficha correspondente. Art.3.4.9. Conexión dos sectores cos sistemas xerais Para a ubicación e delimitación dos sectores de solo urbanizable tívose en conta e foi debidamente valorada a capacidade dos sistemas xerais e as infraestructuras que ha de soportar a nova edificación. Non obstante, nos casos en que se prevexa necesaria a ampliación ou reforzo dos existentes como consecuencia do desenvolvemento destas actuacións, indicaranse as actuacións exteriores de reforzo de sistemas xerais que han de asumir os propietarios de solo como previo para afrontar o seu desenvolvemento. En todo caso, e aínda non estando especificado neste documento, sempre será obriga dos propietarios de solo urbanizable, asumir o custe das conexións ou reforzo dos sistemas xerais aos que se conecte o sector a desenvolver, que serán especificados polo Concello en cada caso. SECCIÓN PRIMEIRA. DEFINICIÓN, DELIMITACIÓN E RÉXIME XERAL Art.3.5.1. Definición e delimitación 1. Constitúen o Solo Rústico os terreos que haxan de ser preservados dos procesos de desenvolvemento urbanístico e, en todo caso, os seguintes: a) Os terreos sometidos a un réxime específico de protección incompatible coa súa urbanización, de conformidade coa lexislación de ordenación do territorio ou coa normativa reguladora do dominio público, as costas, o medio ambiente, o patrimonio cultural, as infraestructuras e doutros sectores que xustifiquen a necesidade de protección. b) Os terreos que, sen estar incluídos entre os anteriores, presenten relevantes valores naturais, ambientais, paisaxísticos, productivos, históricos, arqueolóxicos, culturais, científicos, educativos, recreativos ou outros que os fagan merecedores de protección ou cuio aproveitamento deba someterse a limitacións específicas. c) Os terreos que, tendo sufrido unha degradación dos valores enunciados no apartado anterior, deban protexerse a fin de facilitar eventuais actuacións de recuperación de ditos valores. d) Os terreos ameazados por riscos naturais ou tecnolóxicos, incompatíbeis coa súa urbanización, tais como asolagamento, erosión, afundimento, incendio, contaminación ou calquera outro tipo de catástrofes, ou que simplemente perturben o medio ambiente ou a seguridade e saúde. e) Os terreos que o plan xeral ou os instrumentos de ordenación do territorio consideren inadecuados para o desenvolvemento urbanístico en consideración aos principios de utilización racional dos recursos naturais ou de desenvolvemento sostible.2. Os propietarios ou as propietarias de terreos clasificados como solo rústico terán o dereito a usar, gozar e dispoñer deles de conformidade coa natureza e co destino rústico daqueles e co disposto na súa lexislación sectorial. Para estes efectos, as persoas propietarias poderán levar a cabo: a) Accións sobre o solo ou subsolo que non impliquen movemento de terras, tales como aproveitamentos agropecuarios, pastoreo, cavadura e desecación, así como valados con elementos naturais ou de sebes. b) Accións sobre as masas arbóreas, tales como aproveitamento de leña, aproveitamento madeireiro, entresacas, mellora da masa forestal, outros aproveitamentos forestais, repoboacións e tratamento fitosanitario, de conformidade coa lexislación aplicable en materia forestal. Ademais, poderán levar a cabo as actuacións complementarias e imprescindibles para o aproveitamento madeireiro, tales como a apertura de vías de saca temporais, os cargadoiros temporais de madeira e o estacionamento temporal de maquinaria forestal, segundo o disposto na lexislación sectorial aplicable en materia forestal. c) Outras accións autorizadas nos termos previstos na lei.3. Os propietarios ou as propietarias de solo rústico deberán: a) Destinalos a fins agrícolas, forestais, gandeiros, cinexéticos, ambientais ou a outros usos vinculados á utilización racional dos recursos naturais dentro dos límites que, de ser o caso e por esta orde, establezan a lexislación sectorial aplicable, a LOUPMRG, o planeamento urbanístico e os instrumentos de ordenación do territorio. b) Solicitar autorización da Comunidade Autónoma para o exercicio das actividades autorizables nos casos previstos nesta lei, sen prexuízo do disposto na lexislación sectorial correspondente. c) Solicitar, nos supostos previstos na lexislación urbanística, a oportuna licenza municipal ou comunicación previa para o exercicio das actividades previstas no artigo 33º da LOUPMRG. d) Realizar ou permitirlle realizar á administración competente os traballos de defensa do solo e da vexetación necesarios para a súa conservación e para evitar riscos de inundación, erosión, incendio, contaminación ou calquera outro risco de catástrofe ou simple perturbación do medio ambiente, así como da seguridade e saúde públicas. e) Cumprir as obrigacións e condicións sinaladas na LOUPMRG para o exercicio das facultades que correspondan segundo a categoría de solo rústico, así como as maiores restriccións que sobre elas impoña o planeamento urbanístico. f) Realizar os traballos de restauración paisaxística ou medioambiental necesarios para repoñer o solo rústico.4. Os terreos que constitúen o solo rústico aparecen reflectidos nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”, distinguíndose as categorías seguintes: 1. Solo Rústico de Protección Ordinaria 2. Solo Rústico de Protección Agropecuaria.3. Solo Rústico de Protección Forestal.4. Solo Rústico de Protección de Augas.5. Solo Rústico de Protección de Infraestructuras.6. Solo Rústico de Protección Paisaxística.7. Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais 8. Solo Rústico de Protección de Patrimonio. Art.3.5.2. Réxime xeral O réxime urbanístico do solo rústico fica sometido ás disposicións correspondentes contidas nas presentes Normas e na lexislación do solo. SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME DO SOLO RÚSTICO DE PROTECCIÓN ORDINARIA Art.3.5.3. Réxime do Solo Rústico de Protección Ordinaria O ámbito deste solo é o recollido nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. É o constituído polos terreos que se consideren inadecuados para o seu desenvolvemento urbanístico, por razón das súas características xeotécnicas ou morfolóxicas, polo alto impacto territorial que implicaría a súa urbanización, polos riscos naturais ou tecnolóxicos ou en consideración aos principios de utilización racional dos recursos naturais ou de desenvolvemento sostible. SECCIÓN TERCEIRA. RÉXIME DO SOLO RÚSTICO DE ESPECIAL PROTECCIÓN Art.3.5.4. Réxime do solo rústico de especial protección 1. O ámbito deste solo é o recollido nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. 2. Baseándose no interese especial de carácter natural dos ámbitos referidos, considéranse usos compatibles os usos propios do mantemento de dito carácter especial, non permitíndose outros usos que alteren o mesmo.3. As determinacións relativas aos distintos tipos de solo rústico de especial protección son: Art.3.5.5. Solo Rústico de Protección Agropecuaria É o constituído polos terreos de alta produtividade agrícola ou gandeira, posta de manifesto pola existencia de explotacións que a avalen ou polas propias características ou potencialidade dos terreos ou das zonas onde se enclaven, así como polos terreos obxecto de concentración parcelaria a partir da entrada en vigor da LOUPMRG e polos terreos concentrados con resolución firme producida nos dez anos anteriores a esta data, agás que deban ser incluídos na categoría de solo rústico de protección forestal. En calquera caso será o reflectido nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. O réxime dos solos rústicos de protección agropecuaria, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora, ten por obxecto, preservar os terreos de alta productividade agrícola ou gandeira que deban ser protexidos. Art.3.5.6. Solo Rústico de Protección Forestal É o constituído polos terreos destinados a explotacións forestais e os que sustenten masas arbóreas que deban ser protexidas por cumprir funcións ecolóxicas, produtivas, paisaxísticas, recreativas ou de protección do solo, e igualmente por aqueles terreos de monte que, aínda cando non sustenten masas arbóreas, deban ser protexidos por cumprir as ditas funcións e, en todo caso, polas áreas arbóreas formadas por especies autóctonas, así como por aquelas que sufrisen os efectos dun incendio a partir da entrada en vigor da LOUPMRG ou nos cinco anos anteriores a ela. Igualmente considéranse solo rústico de protección forestal aquelas terras que declare a administración competente como áreas de especial produtividade forestal e os montes públicos de utilidade pública. Todo isto exceptuando os ámbitos lindantes sen solución de continuidade co solo urbano ou cos núcleos rurais que resultan imprescindibles para o seu desenvolvemento urbanístico racional. En calquera caso será o reflectido nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. O réxime dos solos rústicos de protección forestal, sen prexuízo do establecida na súa lexislación reguladora, ten por obxecto, preservar os terreos que sustentan masas forestais que deban ser protexidas e igualmente aqueles cuia reforestación sexa de interese xeral. Art.3.5.7. Solo Rústico de Protección de Augas É o constituído polos terreos, situados fora dos núcleos rurais e do solo urbano, definidos na lexislación reguladora das augas continentais como leitos naturais, ribeiras e marxes das correntes continuas ou descontinuas de auga e como leito ou fondo das lagoas e encoros, terreos asolagados e zonas húmidas e a zona de servidume. Igualmente terán dita consideración os terreos situados fora dos núcleos rurais e do solo urbano con risco de asolagamento, e aqueles baixo os cales existan augas subterráneas que deban ser protexidas. En calquera caso será o reflectido nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. O réxime xeral do solo rústico de protección de augas, sen prexuízo do establecida na súa lexislación reguladora en materia de augas, ten por obxecto preservar o dominio público hidráulico e o seu entorno. Art.3.5.8. Solo Rústico de Protección de Infraestruturas De acordo coa lexislación vixente atopase constituído polos terreos destinados á localización de infraestruturas e ás súas zonas de afección non susceptibles de transformación, como son as de comunicacións e telecomunicacións, as instalacións para abastecemento, saneamento e depuración de auga, as de xestión de residuos sólidos, as derivadas da política enerxética ou calquera outra que xustifique a necesidade de afectar unha parte do territorio. No termo municipal de Trazo atópase constituído polas zonas de liña de edificación das distintas estradas provinciais, da zona de servidume das liñas eléctricas de alta tensión, e dos servizos urbanísticos ubicados fora do solo urbano e núcleos rurais. O uso normal deste solo é o vinculado coa construción, mantemento e xestión da infraestructura. Art.3.5.9. Solo Rústico de Protección Paisaxística De acordo coa lexislación vixente é o constituído polos terreos que determine o planeamento urbanístico ou os instrumentos de ordenación do territorio coa finalidade de preservar as vistas panorámicas do territorio, do mar, do curso dos ríos ou dos vales, e dos monumentos ou edificacións de singular valor. No caso do PXOM de Trazo clasifícanse segundo esta categoría de solo rústico as zonas máis altas do termo municipal de topografía máis marcada e visibles dende certa distancia e as vinculadas á cunca visual do río Tambre, de acordo co indicado no Estudio do medio rural. Art.3.5.10. Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais Solo rústico de protección de espacios naturais está constituído polos terreos sometidos a algún réxime de protección por aplicación da Lei 9/2001, de Conservación da Natureza, ou da lexislación reguladora dos espacios naturais, a flora e a fauna. Igualmente teñen dita consideración os terreos que os instrumentos de ordenación do territorio, as Normas Provinciais de Planeamento ou o planeamento urbanístico estimen necesario protexer polos seus valores naturais, ambientais, científicos ou recreativos. En calquera caso, será o reflectido nos planos C-01 a C-10 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. O réxime do solo rústico de protección de espacios naturais, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora específica, ten por obxecto preservar os valores naturais, ecolóxicos, ambientais, paisaxísticos, científicos ou recreativos que xustifican a súa protección. Art.3.5.11. Solo Rústico de Protección de Patrimonio Comprende aquelas áreas delimitadas como tal nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” e no tomo correspondente a Catálogo de protección. Estes solos quedan sometidos á lexislación especifica de protección que lles resulta de aplicación, e a súa regulación queda especificada no Título XI de Protección do Medio Ambiente e do Patrimonio. SECCIÓN PRIMEIRA. RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS Art.3.6.1. Adscrición dos sistemas xerais 1. O Plan Xeral, distingue os seguintes tipos de sistemas xerais: a) Sistemas xerais incluídos en solo urbano ou de núcleo rural. b) Sistemas xerais adscritos ou incluídos en solo urbanizable delimitado. c) Sistemas xerais incluídos en solo urbanizable non delimitado ou rústico.2. Os sistemas xerais incluídos en solo urbano e de núcleo rural obtéñense da forma establecida na lexislación vixente. Art.3.6.2. Orzamento da execución A execución dos sistemas xerais ou dalgúns dos seus elementos levarase a cabo, ben directamente, se estivesen suficientemente definidos ou ben mediante a aprobación dos correspondentes Plans Especiais. Cando sexa necesaria unha actuación expropiatoria para a execución dos sistemas xerais, esixirase a aprobación previa do correspondente Plan Especial. Art.3.6.3. Programación A execución das obras e instalacións nos sistemas xerais deberá levarse a cabo de acordo coa programación e prazos previstos no Plan Xeral e esixirá a efectiva coordinación das actuacións e investimentos públicos e privados, segundo os casos, en consonancia coas previsións que neste sentido establece o Plan. Art.3.6.4. Execución material A execución das obras ou instalacións dos sistemas xerais será acometida, en todo caso, de acordo coas previsións do Plan e con base nas seguintes determinacións: a) Pola Administración Pública, de acordo coas súas competencias e nos termos que se regula pola lexislación de Réxime Local e Urbanística. b) Polos particulares, concesionarios das correspondentes concesións administrativas. c) Pola Administración Pública e os particulares, de acordo coas determinacións que ao respecto conteña o Plan Xeral ou nos convenios urbanísticos que a tal efecto poidan subscribirse. Art.3.6.5. Sistema Xeral de Infraestructuras 1. O sistema Xeral de infraestructuras está constituído polo conxunto de elementos e servicios necesarios para o funcionamento do termo municipal, nos que se inclúen o sistema xeral vario e ferroviario, os servicios urbanísticos ou calquera outro de similar índole técnica.2. As condicións particulares do sistema xeral de infraestructuras aparecen reguladas no título IV das presentes Normas.3. Os códigos do sistema xeral de infraestructuras so os seguintes: Art.3.6.6. Sistema Xeral de Equipamentos 1. O Sistema Xeral de Equipamentos está constituído polo terreos dotacionais integrados na estructura xeral e orgánica do territorio.2. As condicións particulares do uso dotacional e de equipamento aparecen reguladas no Título IV das presentes Normas.3. Os códigos de cada clase de dotación xeral, son os seguintes: SECCIÓN SEGUNDA. RÉXIME dos sistemas locais Art.3.6.7. Definición de dotacións locais 1. As dotacións locais son os terreos dotacionais que non forman parte da estructura xeral e orgánica do territorio.2. As condicións particulares do uso dotacional aparecen reguladas no Título IV das presentes Normas.3. Os códigos de cada clase de dotación local, son os seguintes: Art.3.6.8. Modos de obtención das dotacións locais en solo urbano 1. Os terreos destinados a dotacións locais pendentes de obtención incluídos en polígonos, obteranse coa aprobación en vía administrativa dos instrumentos redistributivos de beneficios e cargas que conleva o sistema de actuación aplicable á xestión do polígono. Tamén poderanse obter por expropiación, actuación directa ou permuta forzosa.2. Os terreos destinados a dotacións locais pendentes de obtención non incluídos en polígonos, obteranse por expropiación, permuta forzosa ou convenio entre a administración e o propietario. Art.3.6.9. Modos de obtención das dotacións locais en solo urbanizable A obtención dos terreos dotacionais en solo urbanizable queda vinculada á súa inclusión en polígonos, determinando a aprobación en vía administrativa dos correspondentes instrumentos redistributivos de beneficios e cargas a cesión en favor do Concello. Art.4.1.1. Definición. Son as condicións que teñen que satisfacer as actividades para ser desenvolvidas nas situacións contempladas polo P. X. O. M. de Trazo. Art.4.1.2. Regulación dos usos edificables 1. No solo urbano e no solo de núcleo rural, a través da correspondente cualificación e ordenanza, regúlase a localización e características dos usos pormenorizados permitidos.2. Os Plans Parciais, de Sectorización ou Especiais que desenvolvan o presente Plan Xeral, detallarán o alcance de cada un dos usos globais permitidos en cada sector ou ámbito.3. No solo rústico, a través da correspondente cualificación e ordenanza, regularanse os usos permitidos e compatibles con esta clase de solo en cada unha das súas variantes, así como os usos autorizables segundo o establecido no art.34.1) LOUPMRG. Art.4.1.3. Disposicións de aplicación xeral.1. Cando nun terreo ou edificación coincidan varios dos usos que se sinalan na clasificación de usos, por ser compatibles entre si, cada un deles deberá cumprir as condicións que Ile correspondesen por aplicación destas Normas.2. As Normas que se fixan nos apartados seguintes, son de aplicación tanto ás obras de nova planta como ás de ampliación e reforma.3. A obrigatoriedade do cumprimento destas Normas enténdese sen prexuízo de cantas outras dimanen de Organismos das Administracións competentes e lles fosen de aplicación.4. Os usos divídense en permitidos, autorizables e prohibidos. Serán permitidos os establecidos en base á súa adecuación a cada sector de solo, aos fins da ordenación e á compatibilidade dos usos entre si. Consideraranse autorizables os usos suxeitos a autorización da Administración Autonómica, previamente á licenza municipal ou comunicación previa e nos que deben valorarse en cada caso as circunstancias que xustifiquen a súa autorización, coas cautelas precisas. Consideraranse prohibidos todos os usos non comprendidos na cualificación de permitidos ou autorizables.5. Pola relación entre eles, os usos poden ser compatibles ou incompatibles. Cando o Plan o sinale especificamente ou os Plans Parciais ou Especiais así o determinen, a incompatibilidade implicará a prohibición de determinados usos en zonas determinadas.6. Consideraranse usos provisionais os que -non estando prohibidos por estas Normas- se establezan de maneira temporal, non precisen obras ou instalacións permanentes e non dificulten a execución do Plan. As obras executadas para usos provisionais deberán ser as mínimas imprescindibles para permitir unhas instalacións facilmente desmontables. Non se admiten como usos provisionais os residenciais ou industriais. Consideraranse a estes efectos obras permanentes as que se executan habitualmente para edificios de duración indefinida tales como: estructuras, forxados armados ou cimentacións que requiren movementos de terras. Os usos provisionais poderán autorizarse de acordo ao art.102 LOUPMRG en precario. Os usos e obras deberán demolerse sen dereito a indemnización cando o Municipio acorde a revocación da autorización. Non poderán iniciarse as obras ou os usos antes de que a autorización aceptada polo propietario estea inscrita baixo as indicadas condicións no Rexistro da Propiedade. Art.4.1.4. Clasificación dos usos globais Os usos contemplados no Plan Xeral, clasifícanse do seguinte modo: - Residencial. - Industrial. - Terciario. - Garaxe-aparcamento - Agropecuario - Dotacional. Cada un destes usos globais ten as pormenorizacións que se inclúen a continuación. Os espazos, edificables ou non, afectos á ordenación dos sistemas xerais e locais de infraestructuras e espacios libres vinculados á estructura xeral e orgánica do territorio regularanse poia normativa específica de sistemas. O Plan Xeral nos solos urbanos ordenados por este e nos solos de núcleo rural determina a través das ordenanzas a pormenorización e compatibilidade de usos. En solo urbano non consolidado pendente de plan especial e en solo urbanizable delimitado fixa a cuantía de cada uso global asignado, tomando o principal como característico e os outros como compatibles, quedando estes usos globais pendentes de pormenorización a través da redacción da figura de planeamento de desenvolvemento correspondente. Art.4.1.5. Interpretación. Os usos incluídos nos seguintes apartados deberán entenderse como relación indicativa, non excluinte, podéndose incluír aquelas que polas súas características sexan similares aos enunciados nos apartados correspondentes dos usos das distintas zonas de edificación. Art.4.1.6. Locais en soto. Non poderá establecerse actividade algunha en planta de soto con excepción de: 1. Actividades complementarias para a dotación ao servicio do edificio.2. Aquelas actividades que se permitan nas Condicións Particulares das zonas, vinculadas a un local situado na planta superior.3.- As especificadas na Ordenanza de garaxes e aparcamento. Art.4.1.7. Diferentes usos nun mesmo edificio.1. Cando nun mesmo edificio coexista un uso compatible co uso principal, cada un deles cumprirá as especificacións do uso que lle fosen de aplicación.2. Para a definición das condicións de edificación que corresponderan ao edificio que as albergue, terase en conta o uso que tivese maior superficie útil. Art.4.1.8. Situación dos usos. O sinalamento de compatibilidade de usos, co característico de cada Zona, efectuase fixando a situación do uso compatible, en relación á súa situación no edificio. Art.4.1.9. Actividades permisibles. Soamente poderán instalarase nos solos urbanos e nos núcleos rurais as actividades que pola súa propia natureza ou por aplicación das medidas correctoras adecuadas, resultaren permisibles segundo o disposto na Lei 9/2013. Art.4.2.1. Definición. É o que serve para proporcionar aloxamento permanente a persoas, co comportamento habitual das familias, teñan ou non relación de parentesco. Art.4.2.2. Pormenorización. Distínguense as seguintes clases: A. Vivenda en edificación unifamiliar: Cando na unidade parcelaria, se edifica unha soa vivenda. B. Vivenda en edificación colectiva: Cando na unidade parcelaria, se edifica mais dunha vivenda, con acceso común. Art.4.2.3. Vivendas con protección oficial. As vivendas con Protección Oficial, estarán suxeitas en canto a programa e proxecto se refire, ás disposicións específicas que as regulen, que serán de obrigado cumprimento para canto non fose regulado para o uso residencial nestas Normas. Art.4.2.4. Condicións de habitabilidade das vivendas. No referente ás condicións de habitabilidade das vivendas estarase ao estipulado na normativa vixente. Art.4.2.5. Programa mínimo da vivenda. O programa mínimo e composición da vivenda atópase definido na normativa sobra habitabilidade vixente. Art.4.2.6. Aparcamentos obrigatorios. Será obrigatoria a dotación dunha praza de aparcamento por cada 100 m 2 construídos de uso residencial, a ubicar dentro da propia parcela. Art.4.2.7. Programa das vivendas de edificación colectiva Nos programas de edificación residencial colectiva, e en base a garantir unha adecuada mestura dos programas a desenvolver nas vivendas, non se admitirá unha porcentaxe superior ao 25% en vivendas e estudios dun dormitorio. Art.4.3.1. Definición. É o que ten por finalidade, levar a cabo operacións de elaboración, transformación, reparación, almacenaxe e distribución de productos. Art.4.3.2. Condicións de sustentabilidade do uso industrial As edificacións ou zonas das edificación non destinadas exclusivamente a uso industrial, aínda cando sexan complementarias deste uso, deberán cumprir as condicións sinaladas no código técnico da edificación CTE referentes ás Esixencias Básicas de Aforro de Enerxía DB-HE. O deber de conservación reseñado na vixente LOUPMRG, no caso das edificacións industriais, esténdese á adopción das mellores tecnoloxías dispoñibles en cada momento para as instalacións existentes ou que se proxecten. O concello poderá ditar ordes de execución no caso de incumprimento deste precepto ou no caso de superar os niveis de emisións contaminantes admisibles en cada caso Art.4.3.3. Pormenorización. Distínguense as seguintes categorías: Categoría 1ª: Actividades industriais e artesanais compatibles coa vivenda. É dicir, aquelas que non supoñen prexuízos de ningún tipo á vivenda e poden por tanto desenvolverse nos mesmos inmobles residenciais. Categoría 2ª: Actividades industriais e artesanais compatibles coas zonas residenciais. É dicir, aquelas que polo seu tamaño e efectos producidos non supoñen prexuízos ao normal desenvolvemento da función residencial nas zonas asignadas primordialmente a dito uso. Categoría 3ª. Actividades industriais a localizar en zonas e polígonos industriais e parques empresariais. É dicir, aquelas que pola súa envergadura e efectos producidos necesitan localizarse en áreas onde o uso principal sexa o industrial. Categoría 4ª. Actividades industriais de carácter especial. Trátase neste caso daquelas que requiren unha ordenación especifica e unha localización singular. Art.4.3.4. Clasificación. Os establecementos industriais, en atención aos productos que neles se obteñan, manipulen ou almacenen clasifícanse nos seguintes grupos: Grupo 1º: Industrias da construcción: talleres de pintura e decoración; escultura, cantería e pulido de pedras artificiais; vidrería e en xeral, os dedicados á preparación de materiais pétreos, naturais ou artificiais, cerámicos, vidros, áridos e aglomerantes, etc. Grupo 2º: Industria electromecánicas: talleres de ferraxeria, fontanería, latón, broncistas, praterías, fabricación de camas e mobles metálicos, carpintería metálica, xoguetería, óptica, mecánica de precisión e electrotécnica; reparacións electromecánicas, con exclusión dos destinados unicamente a reparación de automóbiles ou anexos ás instalacións de transportes urbanos; fabricación de instrumentos de música, etc. Grupo 3º: Industrias da madeira: talleres de carpintería, tapicería, decorado e acabado de mobles onde a materia principal sexa a madeira; xoguetería non mecánica; instrumentos de música con caixa de madeira; fabricación e preparación de embalaxes e de pasta de madeira, productos sintéticos, celuloide, pasta de papel e cartón, etc. Grupo 4º: Industrias químicas: talleres e laboratorios de preparación de productos químicos en xeral; tratamentos químicos de productos de calquera clase, incluso de peles e o seu curtido; productos e especialidades farmacéuticas, productos de perfumería e limpeza e fabricación de vidros, esmaltes, pinturas, lacas e vernices, etc. Grupo 5º: Industrias téxtiles e do vestido: talleres de confección e adorno de roupas de todas clases; sombreirería, zapatería e luvas; albardaría; reparación, acabado, tinxidura e limpeza de roupas; confección de adornos, xoiería e bixutería e talleres de fiado, tecidos, encaixes, incluso tinxidura, apresto e acabado dos mesmos, etc. Grupo 6º: Industrias da alimentación: tafonas, fornos de confeitería, galletas, etc.; preparación refino e cortado de azucre; torrefacción de graos de café, cebada, chicoria, cacao e moído e envase destes productos; establecementos de frituras de productos vexetais e animais, preparación e envase de leite e productos lácteos; matanza de animais de curral e gando; preparación de conservas a base de carne e peixe; preparación de conservas vexetais, productos alimenticios de todo tipo, productos alimenticios elaborados a base de residuos de matadoiro; preparación e envase de bebidas, fábricas de xeo, xeaderías e instalacións frigoríficas de conservación; fábricas de cervexa e fariñas, etc. Grupo 7º: Industrias gráficas de elaboración de papel e cartón e da comunicación: talleres de imprenta e impresión, litografía, encadernación e artes gráficas en xeral; de cortado, dobrado, engomado de obxectos de papel e cartón con impresión ou sen ela; de gravado e fabricación de rótulos esmaltados; talleres e laboratorios de fotografía e artes fotomecánicas, industria de comunicación, revelado, copiado e montaxe de películas, estudos de dobraxe e sonorización, estudos de radio e televisión, edición de publicacións periódicas, etc. Grupo 8º: Instalación dos servizos de distribución de enerxía eléctrica, auga e limpeza: estacións de xeración, transporte, transformación e distribución de enerxía eléctrica; instalacións de elevación, conducción, distribución e depuración de augas; limpeza, desinfección, destrucción ou aproveitamento de productos residuais urbanos, etc. Grupo 9º: Industrias do metal e construcción de material móbil: construcción automóbil, transformados metálicos e construcción de maquinaria. Art.4.3.5. Localización das actividades industriais. As diferentes categorías e grupos de establecementos industriais localizaranse baixo as seguintes condicións: Categoría 1ª: Poderanse situar en planta baixa e primeira de edificios residenciais e en patios de mazá con tolerancia para a edificación nunha planta. Poden pertencer a esta categoría os seguintes grupos e nas condicións que se sinalan: Grupo 1º: 1.- Todos os almacéns e depósitos polo miúdo que non ocupen unha superficie superior aos 300 metros cadrados.2.- O Talleres de elaboración, cortado e decorado do vidro, con superficie máxima de 300 metros cadrados; e situados en planta baixa cando posúan potencia mecánica.3.- Os talleres de pintura, decoración e almacéns ao seu servizo con superficie máxima de 300 metros cadrados; e situados en planta baixa cando posúan potencia mecánica. Grupo 2º: 1.- Os talleres de carpintería metálica, ferraxería, forxa, follalatería, fontanería, construcción e reparación electromecánica e, en xeral, todos os electrometalúrxicos con superficie non superior a 300 metros cadrados e que se atopen illados en planta baixa, no caso de posuír potencia mecánica. Grupo 3º: 1.- Os talleres de carpintería, ebanistería e, en xeral, todos os que traballan na madeira e materiais análogos con superficie que non exceda de 300 metros cadrados e debidamente illados en planta baixa, no caso de posuír potencia mecánica. Nas instalacións de carga de acumuladores permitiranse ata 6 KW instalados, reducíndose as instalacións de afiado a 1 KW. Grupo 4º: 1.- Os laboratorios de productos químicos farmacéuticos e de perfumería, sempre que non produzan gases nocivos ou prexudiciais, establecidos en planta baixa, con superficie máxima de 300 m 2. Grupo 5º: 1.- As industrias da confección vestido, adorno, comprendidos os de reparación, limpeza e acabado e almacéns ao seu servizo, mas seguintes restriccións: a) Non poderá instalarse maquinaria que requira potencia mecánica máis que en planta baixa. b) Os depósitos de materias combustibles e inflamables, someteranse ás prescricións indicadas anteriormente. En especial prohíbese o almacenamento en montón de tecidos impregnados de aceites secantes. Grupo 6º: 1.- As industrias de preparación de productos alimenticios coas seguintes restriccións: a) Non ter cortes nin estancias para ningunha clase de gando, excluíndose por tanto a matanza de animais. b) Non poderá instalarse maquinaria que requira potencia mecánica máis que en planta baixa. c) A soleira dos fornos non excederá de 20 metros cadrados e o numero deles de dous, se están instalados en planta baixa; en caso contrario a instalación non pasara a dun forno doméstico. d) Non desprenderá fumes nin gases molestos ao exterior do establecemento, debendo dispoñer de instalacións axeitadas para captalos. As tinturerías, establecementos de lavado en seco, panaderías, boleiras, fritideiras, asadores, e aqueles establecementos de consumo de productos nos que estes se sirvan semicociñados para terminar a súa cocción na mesa, non poderán ventilar cara a rúa nin patios, debendo facelo mediante instalacións de captación convenientemente repartidos no local e que se conduzan a chemineas nas condicións sinaladas no apartado e). e) As chemineas deberán rebordar en dous metros as edificacións colindantes.2.- Os almacéns e establecementos de preparación e venda de bebidas, sempre que nos depósitos de substancias combustibles ou inflamables se sometan ás restriccións do apartado primeiro e que o volume total almacenado non exceda de 20.000 litros.3.- As instalacións frigoríficas anexas aos dous apartados anteriores. Grupo 7º 1.- Os talleres de artes gráficas, incluso encademacións e elaboración de papel e cartón, de gravado e fabricación de rótulos, talleres e laboratorios de fotografía, fotomecánica, revelado e copiado, estudos de dobraxe, sonorización, radio e televisión, con superficie que non exceda de 300 metros cadrados. Os estudos de radio e televisión e en xeral as actividades vinculadas á comunicación que non orixinen molestias aos veciños poderán situarse igualmente en plantas altas das edificacións residenciais. Grupo 8º: 1.- O As instalacións dos servizos de distribución de enerxía, auga e gas, conformes cos plans de ordenación dos mesmos e cos seus regulamentos especiais. Na categoría 1ª nos seus distintos grupos, o equipo de forza motriz productiva non excederá da potencia instalada de 10 CV. Grupo 9º. almacéns: A actividade de cada grupo inclúe os almacéns de productos derivados da actividade en iguais condicións. Cando se almacenen substancias inflamables e combustibles, deberán estar situadas en planta baixa e axustarse ás seguintes limitacións: a) As substancias inflamables contidas en envases correntes, deberán limitar a capacidade do depósito a 300 litros para os líquidos e de 500 quilos para os sólidos. Exceptúanse, polo seu peculiar perigo, o sulfuroso de carbono, éter, colodíón e disolucións de celuloide que en cada caso requirirán unha licencia especial, que non poderá concederse en ningún caso para capacidades superiores aos 300 litros. Se están contidos en depósitos subterráneos, de acordo coas normas do seu regulamento especial, poderá alcanzar a capacidade de 2.500 litros. En terreos non edificados e en depósitos subterráneos, cun grosor sobre os mesmos dun metro, poderá alcanzar a capacidade de 10.000 litros a unha distancia de 6 metros de liña de fachada e de 5.000 litros a 3 metros. b) Os aceites lubrificantes, pesados, mazcuts, etc. e -en xeral- os líquidos inflamables de punto de inflamación superior aos 35 graos, incluídos os combustibles, permitiranse ata 1.000 litros en envases correntes mas debidas medidas de seguridade e ata 3.000 litros en tanques metálicos ou de materiais debidamente homologados, ou depósitos subterráneos convenientemente dispostos. Os depósitos en terreos non edificados na forma e capacidades indicadas no apartado anterior. En ningún caso se permitirán nos edificios en que exista uso de vivenda, non vinculado á actividade, almacenaxe de: pinturas de calquera tipo, vernices, disolventes e outros productos similares en cantidades superiores aos 300 litros en envases correntes. c) Os combustibles sólidos (carbón, leña, madeira, etc.) só poderán almacenarse en cantidades inferiores ás dez toneladas en peso ou oito metros cúbicos en volume. En particular os depósitos de hulla non poderán establecerse en capas ou montóns de profundidade superior aos 2,50 metros. d) Queda prohibido en absoluto o almacenamento de trapos, roupas, etc., en montóns que non teñan sufrido lavado ou desinfección previa e, neste caso, o amontoamento limitarase pola mesma cifra dos combustibles sólidos. En especial prohíbese o almacenamento de algodóns engraxados fóra de recipientes metálicos pechados. Todas as substancias que poidan producir olores ou vapores nocivos ou molestos, deberán depositarse en recipientes herméticos. Categoría 2: Situaranse en edificios exclusivos ou independentes separados de edificios de vivenda con muro continuo de grosor non inferior a 30 cm, sen vivendas nas plantas superiores, situados en parcela propia, en patios de mazá con tolerancia para a edificación nunha planta e en polígonos industriais. Poden pertencer a esta categoría as instalacións comprendidas nos seguintes grupos e nas condicións que se sinalan: Grupo 1º: 1.- As fábricas de productos hidráulicos, pedra artificial, mosaicos e similares, cunha superficie máxima de 600 metros cadrados.2.- Os talleres de serra e labra de pedra, mármores, etc. cunha superficie máxima de 600 metros cadrados.3.- Os talleres de decorado, pintura, etc. con superficie máxima de 600 metros cadrados.4.- Almacéns de materiais de construcción, con 600 metros cadrados de superficie máxima. Grupo 2º 1.- Os almacéns de productos metalúrxicos clasificados.2.- Os talleres electromecánicos. Grupo 3º: 1.- Os talleres de carpintería, tapicería, decorado e acabado de mobles dos cales a materia prima sexa a madeira, os de xoguetría non mecánica, os de instrumentos musicais de madeira, a fabricación e preparación de embalaxes. Todos eles en superficie non superior a 600 metros cadrados. Grupo 4º: 1.- Os laboratorios de productos químicos, pequenas fábricas de xabón, lixivia e perfumes mas seguintes limitacións: a) Que non ocupen unha superficie superior a 600 metros cadrados. b) Que non desprendan ningunha clase de ácidos ou lixos nocivos ou prexudiciais. c) Que non vertan augas residuais nocivas para a depuración biolóxica das mesmas ou para a conservación dos conductos da rede de sumidoiros.2.- As fábricas de cores de pintura coas limitacións anteriores e as establecidas para substancias inflamables e combustibles.3.- Os laboratorios biolóxicos, coas mesmas limitacións, sempre que non posúan estancias de gando para un numero de cabezas superior a sete.11.- As manufacturas de caucho, miro e materiais similares mas mesmas limitacións anteriores sempre que o volume máximo de substancias inflamables que se almacenen, non excedan de 500 quilos e os almacéns de substancias combustibles que non superen a cifra indicada. Grupo 5º: 1.- Os talleres de tinturería, lavado e limpeza que empreguen potencia mecánica e líquidos inflamables para o seu traballo, mas limitacións establecidas para o grupo 4º e sempre que a superficie ocupada non exceda de 600 metros cadrados.2.- As manufacturas téxtiles con superficie máxima de 600 metros cadrados.3.- Os lavadoiros públicos. Grupo 6º: 1.- A preparación dos productos alimenticios para o home e para o gando sen matanza nin utilización de productos residuais do matadoiro, sempre que a superficie ocupada non exceda de 600 metros cadrados.2.- Almacéns e preparación de bebidas, licores, etc.; fábricas de gasosas e xeo coa súa superficie non superior a 600 metros cadrados. Grupo 7º: 1.- Todos os talleres de artes gráficas con superficie máxima de 600 metros cadrados.2.- As manufacturas de papel e cartón con superficie máxima de 600 metros cadrados.3.- As industrias e actividades de comunicación. Grupo 8º: 1.- Parques de limpeza.2.- Todas as instalacións de distribución dos servizos de gas, auga e electricidade cando a súa localización en mazás industriais sexa compatible cos servizos que prestan. Os núcleos industriais que agrupen industrias dunha mesma característica, someteranse a illamentos especiais e a ordenanzas adecuadas ao tipo de industria e á localización proxectada. Na categoría 2º nos seus distintos grupos o equipo de forza motriz non excederá da potencia instalada de 30 CV. Grupo 9º. Almacén: 1.-Todas as clases de almacéns limitados a 900 metros cadrados, coas restriccións establecidas nas de categoría la para substancias combustibles ou inflamables. Estas restriccións poderán atenuarse cando as condicións técnicas en que se establezan determinen unha seguridade contra accidentes tecnicamente suficientes. Categoría 3ª: Situaranse en polígonos ou zonas industriais. Poden pertencer a esta categoría as instalacións comprendidas nos seguintes grupos e nas condicións que se sinalan: Grupo 1º: 1.-Os almacéns de mármores e pedras naturais con taller de serra, machucado ou clasificación. Grupo 2º: 1.- Os almacéns de productos metalúrxicos, can cizallas e aparatos para rotura de chatarra. Grupo 3º: 1.- Os almacéns de madeira e materiais similares con talleres de serra nos locais diferentes dos almacéns. Grupo 4º: 1.- Os almacéns de carbóns e combustibles e instalacións de lavabo, clasificación e aglomeración.2.- Os almacéns de todas clases de productos con instalacións de clasificación, lavado, refinado ou repartición. Grupo 5º: 1.- Os almacéns de grao con lavado, desecación, molturacion e clasificación.2.- As centrais de preparación e distribución de leite e productos derivados.3.- As cámaras e instalacións de desecación e conservación de productos alimenticios. Grupo 6º: 1.- As estancias para gando transhumante, os matadoiros e as industrias de conservas de carne e pescado incluso de residuos de matadoiro. Grupo 7º: 1.- As industrias ou instalacións vinculadas á comunicación. Grupo 8º: 1.-As instalacións de servizos de distribución de enerxía eléctrica, auga e gas e de limpeza.2.-As industrias de construcción do automóbil, transformados metálicos e construcción de maquinaria. Inclúense ademais nesta categoría todas as industrias e almacéns non incluídos nas anteriores categorías por non ser consideradas ou por pasar os limites establecidos para elas; aquelas que non é indispensable situar dentro do núcleo urbano; e aqueloutras que pola súa insalubridade, perigo ou incomodidade, son incompatibles coas zonas de vivendas. Categoría 4ª: Situaranse nas zonas industriais especiais. Pertencen a esta categoría as actividades industriais que polas súas características de funcionamento, nocividade ou perigo, a súa grande ocupación de solo ou polas dimensións das súas instalacións, non se poden encadrar nas categorías anteriores. Art.4.3.6. Ampliación de instalacións existentes As instalacións industriais das categorías 1ª e 2ª existentes á aprobación do Plan Xeral que fosen ampliadas, poderán chegar con esa ampliación a superar nun 20% as limitacións de tamaño anteriormente establecidas, sempre que cumpran as seguintes condicións: a) Estar nunha localización que o Plan considere propia para o uso industrial na categoría correspondente. b) Para os de categoría la, a ampliación debe producirse en locais contiguos aos que previamente ocupe. c) Para os de categoría 2ª, a ampliación debe producirse dentro da parcela ou parcelas en que previamente se localicen. d) Se con iso non houbese prexuízo para os usos colindantes, poderá ampliarse dentro da categoría 2ª sobre terreos ou parcelas contiguas aptas para o uso industrial conforme ao Plan. e) A ampliación de actividades industriais das categorías 3ª e 4ª non ten limitación podéndose estender a outras parcelas ou solo dentro dos polígonos ou zonas industriais. En ningún caso poderá exceder os límites establecidos pola Normativa urbanística en canto á ocupación de parcelas, recuados, alturas e edificabilidades máximas permitidas. Art.4.3.7. Avaliación de incidencia ambiental 1. A necesidade de someter unha determinada actividade á avaliación de incidencia ambiental regularase polo disposto na lexislación vixente. Art.4.3.8. Condicións da industria en xeral 1. Como norma xeral non poderá utilizarse ou ocuparse con usos industriais ningún solo ou edificio que produza algún dos seguintes efectos: ruído, vibracións, olores, po, fume, sucidade ou outra forma de contaminación, perturbacións de carácter eléctrico ou doutro tipo, perigos especiais de incendio, perigo de explosión, e en xeral calquera tipo de molestia, nocividade, insalubridade ou perigo en grao tal que afecte negativamente ó medio ambiente, aos demais sectores urbanos e aos predios situados nos seus lindes, ou impida a localización dun calquera dos demais usos permitidos por estas Normas.2. Os lugares de observación onde se determinarán as condicións de funcionamento de cada actividade serán os seguintes: a) No punto ou puntos onde os efectos sexan máis aparentes nos casos de fumes, po, residuos ou calquera outra forma de contaminación e perturbacións eléctricas ou radioactivas. No punto ou puntos onde se poidan orixinar en caso de perigo especial de incendio e de perigo de explosión. b) Nos límites exteriores da liña do solar ou parcela ou do muro pertencente aos veciños inmediatos, nos casos en que se orixinen molestias por ruídos, vibracións, deslumbramentos, olores ou similares.3. Condicións de seguridade das instalacións industriais a) Os edificios ou establecementos de uso industrial ou de almacenamento, que estean localizados en edificios destinados exclusivamente a estes usos rexeranse por este artigo en defecto dunha normativa específica, e polo establecido na lexislación vixente en materia de seguridade. Os bloques representativos, separados da nave industrial ou debidamente compartimentados con respecto a ela, que non se dediquen a procesos de fabricación, rexeranse igualmente polo disposto na normativa vixente en materia de incendios. b) Calquera instalación industrial que se constrúa deberá dispor, polo menos nunha das súas fachadas e ao longo da mesma, dunha franxa de espacio exterior ata onde sexa posible o acceso dos vehículos do Servicio de Extinción de Incendios. Tal espacio deberá cumprir as seguintes condicións: - A súa anchura mínima será de 5 metros e deberá permitir o estacionamento dos citados vehículos a distancia non maior de 10 metros da fachada do edificio. - En calquera caso, a distancia entre o dito espacio e algún dos accesos ao edificio non será superior a 30 metros. - A súa capacidade portante será necesaria para resistir unha sobrecarga de uso de 2.000 kp/m 2. - Manterase libre de bancos, árbores, xardíns, luminarias, marcos ou outros obstáculos fixos, que impidan o acceso aos vehículos citados anteriormente.4. Os establecementos deberán evitar ou limitar os efectos que se relacionan, por debaixo dos limites máximos de funcionamento que se establecen a continuación: a) Incendio e explosión. Todas as actividades que, no seu proceso de producción ou almacenaxe, inclúan “inflamables e “materias explosivas, instalaranse cos sistemas de seguridade axeitados, que eviten a posibilidade de incendio e explosión, así como cos sistemas adecuados (tanto en equipo como en ferramenta) necesarios para combatelos en casos fortuitos. Baixo ningún concepto poderán queimarse materiais ou desperdicios ao aire libre. As instalacións da actividade e dos seus diferentes elementos deberán cumprir as disposicións pertinentes dictadas polos diferentes organismos estatais, autonómicas ou locais, na esfera das súas respectivas competencias. En ningún caso se autoriza a almacenaxe por xunto de productos inflamables ou explosivos en locais que formen parte ou sexan contiguos a edificios destinados a vivenda. Estas actividades, por conseguinte, clasificaranse sempre en categoría 3ª e 4ª. b) Radioactividade e perturbacións eléctricas. Non se permitirá ningunha actividade que emita radiacións perigosas ou perturbacións eléctricas que afecten ao funcionamento de calquera equipo ou maquinaria, diferentes dos que orixinen a perturbación. Deberán cumprir tamén as disposicións especiais dos organismos competentes na materia. c) Ruídos. A intensidade do son procedente de todo uso ou equipo (a excepción dos equipos provisionais de transporte ou de traballos de construcción) deberá estar ao previsto na lexislación de protección contra a contaminación acústica ou ordenanza municipal que a desenvolva. d) Vibracións. Non poderá permitirse ningunha vibración que exceda da determinada na lexislación de protección acústica vixente. Para a súa corrección dispoñeranse bancadas independentes da estructura do edificio e do solo do local para todos aqueles elementos orixinadores da vibración, así como dispositivos antivibratorios. Non se permitirá a ancoraxe directa de maquinas ou soportes ás paredes medianeiras, teitos ou forxados de separación de recintos, debendo interporse os dispositivos antivibratorios axeitados. Os conductos polos que circulen fluídos líquidos ou gasosos en forma forzada conectados directamente con máquinas que teñan órganos en movemento, dispoñerán de dispositivos de separación que impidan a transmisión das vibracións xeradas en ditas maquinas. As bridas e os soportes dos conductos, igual que as aberturas dos muros para o paso das conduccións, dotaranse de elementos antivibratorios. A determinación do nivel de vibración realizarase de acordo co establecido na norma ISO-2631-1, apartado 4.2.3., segundo establece a lexialción de protección acústica vixente. A vibración no ambiente interior non poderá superar os valores indicados na lexislación vixente. e) Deslumbramentos. Desde os puntos de medida especificados non poderá ser visible ningún deslumbramento directo ou reflectido, debido a fontes luminosas de grande intensidade, ou a procesos de incandescencia a altas temperaturas, tales como combustión, soldadura ou outros. f) Fumes. A partir da cheminea ou conducto de evacuación non se permitirá ningunha emisión de fume gris, visible, de sombra igual ou máis escura á intensidade 2 da escala de Micro-Ringlemann, excepto para o fume gris, visible a intensidade de sombra igual a 3 de dita escala emitido so durante catro minutos (4 min.) en todo período de trinta minutos (30 min.) ou maiores esixencias da Ordenanza Municipal correspondente. As actividades cualificadas como “insalubres”, en atención á producción de fumes, po, néboas, vapores ou gases desta natureza, deberán estar dotadas das adecuadas e eficaces instalacións de precipitación de po ou de depuración dos vapores ou gases (en seco, en húmido ou por procedemento eléctrico). Así mesmo, no interior das explotacións non poderán sobrepasarse os niveis máximos tolerados de concentración de gases, vapores, fumes, po ou brétemas no aire, que se definen no Anexo do Regulamento vixente. g) Olores. Non se permitirá ningunha emisión de gases nin a manipulación de materias que produzan olores en intensidade tal que poidan ser facilmente detectables, sen instrumentos, no linde da parcela desde a que se emiten. h) Outras formas de contaminación. Non se permitirá ningún tipo de emisións de cinzas, pos, fumes, vapores, gases nin doutras formas de contaminación do aire, da auga ou do solo, que poidan causar dano á saúde das persoas, dos animais ou das plantas; prexuízo ás propiedades; ou que causen sucidade. Aquelas actividades industriais que sobrepasen os anteriores limites serán consideradas como de caracter especial ou de categoría 4ª e so poderán localizarse nas zonas previstas para tal efecto ou en parcelas reservadas de polígonos industriais mediante autorización expresa do Concello. En calquera caso será necesario reducir ao máximo os niveis de funcionamento que resulten extralimitados, en particular aqueles en que os efectos sobrepasen os propios limites de contaminación da zona industrial aínda que esta sexa de carácter especial. i) Augas residuais. A utilización de augas de ríos ou regatos vira acompañada da obriga de restituír a mesma en óptimas condicións de utilización, aínda que para iso fose necesario un proceso de depuración das mesmas. O efluente non conterá substancias capaces de provocar a morte da fauna fluvial augas abaixo do punto de vertido. O efluente que verta nas redes do servicio público, deberá estar desprovisto de todos os productos susceptibles de prexudicar as conduccións, así como de materias flotantes, semidentables ou precipitables que, ao mesturarse con outros efluentes poidan atentar, directa ou indirectamente, contra o bo funcionamento das redes de sumidoiros. O efluente non terá, en ningún caso, unha temperatura superior aos 30°C quedando obrigadas as industrias a realizar os procesos de refrixeración necesarios para non sobrepasar este limite. Quedan prohibidos os vertidos de compostos cíclitos hidroxilados e os seus derivados halóxenos, así como o vertido de substancias que favorezan os olores, sabores e coloracións da auga nas canles de vertido, cando poida ser utilizada na alimentación animal.5. Prazas de aparcamento. Por cada 100 m 2 construídos para o uso industrial, dispoñerase dunha praza de aparcamento. Art.4.4.1. Definición É o que ten por finalidade a prestación de servicios ao público polas empresas ou organismos. Art.4.4.2. Pormenorización Distínguense as seguintes categorías: - Hospedaxe. - Comercio. - Oficinas. - Salas de reunións. - Residencia comunitaria. Art.4.4.3. Hospedaxe É o servicio terciario, destinado a proporcionar aloxamento temporal ás persoas. Distínguense as seguintes clases: 1. Hoteis e moteis, pensións, pousadas, con restaurante.2. Hoteis e moteis, pensións, pousadas, sen restaurante.3. Colexios maiores, residencias de estudiantes. Condicións do hospedaxe: 1. Cumprirá a regulamentación da Industria Hoteleira, segundo a normativa aplicable á mesma 2. Aparcamento: Disporán dunha praza de aparcamento por cada 100 m 2 de superficie ou tres cuartos, ubicadas na propia parcela. Naqueles casos nos que se demostre a imposibilidade de consecución das mencionadas prazas na propia parcela pola súa configuración, topografía, xeotécnia, etc., se poderá xustificar este estándar garantindo a súa adquisición en soares ubicados a unha distancia non superior a 200 m. Estas prazas vincularanse rexistralmente á actividade a desenvolver. Clasificación en graos: Grao 1º: Aloxamentos de hospedaxe, con ou sen restaurante, de tipo rural, sen límite de cuartos. Grao 2º: Aloxamentos de hospedaxe, con ou sen restaurante, en edificios de nova planta ou existentes non tradicionais, cun limite máximo de 20 cuartos. Grao 3º: Aloxamentos de hospedaxe de calquera tipo sen limite de cuartos. Os establecementos hoteleiros tipificaranse segundo nas categorías establecidas polas disposicións vixentes. As condicións de programa serán como mínimo as establecidas polo Decreto 267/1999 da Consellería de Cultura, Comunicación Social e Turismo. Art.4.4.4. Comercio É o servicio terciario, destinado a subministrar mercancías ao público mediante vendas ó por menor. Distínguense as seguintes clases: a. Local comercial: Cando a actividade se desenvolve nun establecemento independente, coa seguinte limitación: Superficie menor de 2.500 m 2. b. Establecemento comercial: cando a actividade se desenvolve en planta baixa de edificación existente cunha superficie inferior a 2.500 m 2. c. Agrupación comercial: Cando a actividade se desenvolve por distintas casas comerciais en locais independentes, con acceso e instalacións comúns, tais como galerías comerciais, centros e complexos comerciais, coas mesmas limitacións da categoría a. anterior, aplicable a cada local independente. d. Grandes superficies comerciais: Cando a actividade se desenvolve baixo unha soa casas comercial, con dimensións superiores a 2.500 m 2. Segundo o carácter dos bens con que comercian, distínguense dous graos: Grao 1º: comercio alimentario. Cando ó tráfico destas mercancías adícase, alomenos, o 35% da súa superficie de venda ou supere os 1000 m 2 se se integra nun establecemento da clase d., distinguíndose os tipos seguintes: 1.- Establecemento de venda tradicional.2.- Establecemento con sistema de venda en autoservicio: 2.1.- Autoservicio con superficie de venda inferior a 125 m 2.2.2.- Superservicio: con sup. de venda superior a 125 m 2 e inferior a 400 m 2 2.3.- Supermercado: con sup. de venda maior a 400 m 2 e inferior a 750 m 2.2.4.- Maximercado: con sup. de venda superior a 750 m 2 e inferior a 2.500 m 2.2.5.- Hipermercado: con superficie de venda superior a 2500 m 2.3.- Economatos e cooperativas de consumo, principalmente dedicados á alimentación. Grao 2º: Comercio non alimentario: cando a súa actividade exclusiva ou principal é o tráfico de mercancías non alimentarias. Distínguense os seguintes tipos: 1.- Establecementos por seccións e grandes almacéns.2.- Economatos e cooperativas de consumo con predominio de artigos non alimentarios.3.- Establecementos especializados, calquera que sexa o seu sistema de venda. Condicións do comercio.1. Dimensións. En ningún caso a superficie de venda será menor de seis metros cadrados, nin poderá servir de paso a ningunha vivenda.2. Escaleiras. Disporase unha escaleira de ancho non inferior a un metro e trinta centímetros por cada 500 m 2 de superficie de venda en planta, ou fracción maior de 250 m 2. Non obstante, será de aplicación a normativa contra incendios vixente.3. Aseos. Disporán dun aseo formado por retrete e lavabo ata 100 m 2 ou fracción, incrementándose nun retrete e un lavabo por cada 200 m 2 adicionais ou fracción superior a 100 m 2, separándose neste caso por sexos. O seu acceso realizarase por medio dun vestíbulo.4. Aparcamentos. A partir de 400 m 2 de superficie de venda de uso comercial disporán dunha praza de aparcamento por cada 100 m 2 de superficie, ubicadas na propia parcela. Naqueles casos nos que se demostre a imposibilidade de consecución das mencionadas prazas na propia parcela pola súa configuración, topografía, xeotécnia, etc., poderase xustificar este estándar garantindo a súa adquisición en soares ubicados a unha distancia non superior a 200 m. Estas prazas vincularanse rexistralmente á actividade a desenvolver.5. Altura libre de pisos. Será de tres metros como mínimo en todas as plantas.6. Pasaxes comerciais. As agrupacións comerciais poderán establecerse en planta baixa formando unha pasaxe, que terá acceso para o público por ambos extremos, cunha anchura non inferior a catro metros.7. Hipermercados e grandes superficies comerciais Serán de aplicación a normativa ao respecto do Dirección Xeral de Comercio Art.4.4.5. Oficinas É o uso terciario cuia función é a de emprestar servicios administrativos, técnicos, financeiros, de información ou outros, ben ás empresas ou aos particulares. Segundo o prestatario dos servicios, distínguense tres graos: Grao 1º. Servicios da Administración. Grao 2º. Oficinas privadas. Grao 3º. Despachos profesionais domésticos e outros servicios profesionais. Condicións das oficinas.1. Escaleiras. Disporase unha escaleira de ancho non inferior a un metro e dez centímetros por cada 250 m 2 de superficie de planta, ou fracción maior de 250 m 2.2. Aseos. Disporán dun aseo formado por retrete e lavabo ata 100 m 2 ou fracción, incrementándose nun retrete e un lavabo por cada 200 m 2 adicionais ou fracción superior a 100 m 2, separándose neste caso por sexos. O seu acceso realizarase por medio dun vestíbulo.3. Aparcamentos. A partir de 300 m 2 de superficie disporán dunha praza de aparcamento por cada 100 m 2 de superficie, ubicadas na propia parcela. Naqueles casos nos que se demostre a imposibilidade de consecución das mencionadas prazas na propia parcela pola súa configuración, topografía, xeotécnia, etc., poderase xustificar este estándar garantindo a súa adquisición en soares ubicados a unha distancia non superior a 200 m. Estas prazas vincularanse rexistralmente á actividade a desenvolver.4. Altura libre de pisos. En edificios de uso exclusivo será de tres metros como mínimo en todas as plantas. En edificios con outros usos, as que sinalen as normas de aplicación na zona en que se atopen. Art.4.4.6. Salas de reunión: É o uso terciario con actividade ligada á vida de relación, como bares, cafeterías, restaurantes, acompañadas en ocasións de espectáculos, tais como salas de baile, discotecas, etc., casinos, salas de xogos recreativos, bingos e outros locais en que se practiquen xogos de azar. Comprende as actividades que se relacionan: 1. Establecementos de bebidas e cafés con espectáculos.2. Espectáculos (excepto cine e deportes). 3. Outros que cumpran fins análogos. Condicións das salas de reunión. Cumprirán as condicións do uso comercial e as establecidas no Regulamento Xeral de Policía de Espectáculos Públicos e Actividades Recreativas. Aparcamentos: A partir de 400 m 2 de superficie disporán dunha praza de aparcamento por cada 100 m 2 de superficie ou dúas prazas de aforo, ubicadas na propia parcela. Naqueles casos nos que se demostre a imposibilidade de consecución das mencionadas prazas na propia parcela pola súa configuración, topografía, xeotécnia, etc., poderase xustificar este estándar garantindo a súa adquisición en soares ubicados a unha distancia non superior a 100 m. Estas prazas vincularanse rexistralmente á actividade a desenvolver. Art.4.4.7. Residencia comunitaria: Cando a residencia está destinada ao aloxamento estable de persoas que non configuran núcleo que puidese ser considerado como familia, tais como Centros de Benestar Social con internamento, residencias de anciáns, comunidades relixiosas, internados, e similares. Condicións da Residencia comunitaria. Regularase polas seguintes condicións.1. As condicións de aplicación aos edificios ou locais destinados a residencia comunitaria son as mesmas que para as vivendas familiares cando a súa superficie total non rebase os 500 m 2.2. Se a superficie total supera os quiñentos metros cadrados, serán de aplicación as correspondentes ao uso de Hospedaxe.3. Os Centros de Benestar Social con internamento, rexeranse pola normativa da Consellería de Saúde e Benestar Social da Comunidade Autónoma de Galicia.4. A partir de 300 m 2 de superficie disporán dunha praza de aparcamento por cada 100 m 2 de superficie, ubicadas na propia parcela. Naqueles casos nos que se demostre a imposibilidade de consecución das mencionadas prazas na propia parcela pola súa configuración, topografía, xeotécnia, etc., poderse xustificar este estándar garantindo a súa adquisición en soares ubicados a unha distancia non superior a 200 m. Estas prazas vincularanse rexistralmente á actividade a desenvolver. Art.4.5.1. Definición. Denominase “garaxe-aparcamento” a todo lugar destinado á estancia de vehículos de calquera clase. Considéranse incluídos, dentro desta definición, os lugares anexos de paso, espera ou estancia de vehículos, así como os depósitos para venda de vehículos e locais ó servicio do automóbil. Art.4.5.2. Clasificación. Distínguense o seguintes graos: Grao 1º. Garaxe-aparcamento anexo a vivenda unifamiliar para utilización exclusiva dos usuarios da vivenda. Grao 2º. Garaxe-aparcamento en planta baixa, semistos e sotos. Grao 3º. Garaxe-aparcamento en parcela interior, patios de mazá e espacios libres privados. Grao 4º. Garaxe-aparcamento en edificio exclusivo. Grao 5º: Estacións de servicio Grao 6º: Talleres de mantemento, entretemento e limpeza de automóbiles. Os talleres de reparación de automóbiles rexeranse ademais polas Normas do uso industrial, aínda que se atopen emprazados dentro dun garaxe ou instalación anteriormente mencionada. Art.4.5.3. Condicións.1. A instalación e uso de aparcamentos e locais para o servicio do automóbil deberán axustarse ás prescricións das presentes Ordenanzas e demais disposicións vixentes.2. O Concello poderá denegar a súa instalación naquelas fincas que estean situadas en vías que, polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares así o aconsellen, salvo que se adopten as medidas correctoras oportunas mediante as condicións que cada caso requira. O feito de denegar a instalación de garaxe-aparcamento se fose obrigatoria, non relevará aos propietarios de suplir estas instalacións en lugar e forma adecuados nun radio de 200 metros.3. Os garaxes-aparcamentos, os seus establecementos anexos e os locais do servicio do automóbil disporán en todos os seus accesos dun espacio de tres metros de ancho e cinco metros de fondo, como mínimo, con piso horizontal, no que non poderá desenvolverse ningunha actividade. O pavimento de dito espacio deberá axustarse á rasante da aceira, sen alterar para nada o seu trazado. En consecuencia, nas rúas inclinadas formarase unha superficie regrada, tomando como liñas directrices a rasante na aliñación oficial e a horizontal ao fondo dos cinco metros a nivel co punto medio da primeira e, como xeratrices, rectas que se apoian en ambas e son perpendiculares á segunda. A porta do garaxe non adiantará en ningún punto da aliñación oficial e terá unha altura mínima de dous metros. Nas rúas con pendente, dita altura medirase no punto mais desfavorable.4. O uso de garaxe-aparcamento cumprirá en todo caso co establecido na Lei de Accesibilidade e Supresión de Barreiras Arquitectónicas e o regulamento que a desenrola. Art.4.5.4. Accesos.1. Prohíbese o acceso directo rodado polas vías rápidas da rede arterial, excepto os de categorías 1.ª, 2.ª e 3.ª, cando a parcela non poida ter acceso por outra vía.2. Os garaxes-aparcamentos de menos de 600 metros cadrados poden utilizar como acceso o portal do inmoble cando sexa para uso exclusivo dos ocupantes do edificio.4. Os garaxes-aparcamentos de 600 a 2.000 metros cadrados poderán dispor dun só acceso para vehículos, pero contarán con outro peonil distanciado daquel, dotado de vestíbulo. estanco, con dobres portas, resistentes ao lume e con resortes de retención para posibles ataques ao lume e salvamento de persoas. O ancho mínimo deste acceso será dun metro.5. Nos garaxes-aparcamentos de 2.000 a 6.000 metros cadrados, a entrada e saída deberán ser independentes ou diferenciadas, cun ancho mínimo para cada dirección de tres metros, e deberán ter, ademais, unha saída de ataque e salvamento. Nos superiores a 6.000 metros cadrados deberán existir accesos a dúas rúas, con entrada e saída independentes ou diferenciada en cada unha delas. Estes últimos disporán dun acceso para peóns.6. As ramplas non superarán a pendente do 20 por 100, e as ramplas en curva, do 15 por 100, medida pola liña media. A súa anchura mínima será de tres metros, co sobrelargo necesario nas curvas, e o seu radio de curvatura, medida tamén no eixo, será superior a seis metros.7. Poderá permitirse o emprego de aparellos montacoches. Cando o acceso sexa por este sistema, instalarase un por cada 20 prazas ou fracción. O espacio de espera horizontal terá un fondo mínimo de 6 metros e o seu ancho non será inferior a 5 metros.8. Autorizase a mancomunidade de garaxes-aparcamentos.9. Os accesos situaranse a ser posible de tal forma que non se destrúa o arborado existente. En consecuencia, procurarase emprazar os vaos preservando os alcorques correspondentes. Art.4.5.5. Prazas de aparcamento. Entendese por praza de aparcamento un espacio mínimo de aprcamento de vehículos. As dimensións adaptaranse ó disposto na normativa de habitabilidade vixente. O número de coches no interior dos garaxes-aparcamentos non poderá exceder do correspondente a 20 metros cadrados por vehículo. Sinalaranse no pavimento os emprazamentos e corredores de acceso dos vehículos, sinalización que figurará nos planos dos proxectos que se presenten ao solicitar a concesión das licencias de construcción, instalación, funcionamento e apertura. Art.4.5.6. Aseos.1. Os garaxes-aparcamentos de 600 a 2.000 metros cadrados disporán dun retrete con lavabo.2. Os de 2.000 a 6.000 metros cadrados disporán de dous retretes con lavabo.3. Os de mais de 6.000 metros cadrados disporán dun retrete con lavabo máis por cada 2.000 metros cadrados de exceso ou fracción.4. Cando exista mais dun servicio hixiénico instalarase con enteira independencia para señoras e cabaleiros. Art.4.5.7. Escaleiras. As escaleiras terán un ancho mínimo de 1 metro para garaxes-aparcamentos de ata 6.000 metros cadrados e superior a 1,30 metros nos de maior superficie. Art.4.5.8. Construcción.1. Todos os elementos que constitúan a estructura da edificación destinada a garaxe ou aparcamento, haberán de ser resistentes ao lume tipo de tres horas de duración ou estar debidamente protexidos con material illante, tendo en conta a acción derivada da temperatura que poida alcanzar dita estructura a través da súa protección, debendo especificarse nos proxectos correspondentes á natureza, espesores e características dos materiais protectores.2. O recinto do garaxe-aparcamento deberá estar illado do resto da edificación ou fincas colindantes por muros e forxados, resistentes ao lume e con illamento acústico de acordo coa Ordenanza sobre ruídos, sen ocos directos de comunicación con patios ou locais destinados a outros usos.3. Poderá comunicarse o garaxe-aparcamento coa escaleira, ascensor, cuartos de caldeiras, salas de máquinas, cuartos trasteiros ou outros servicios autorizados do inmoble cando estes teñan outro acceso e dispoñan dun vestíbulo adecuado de illamento, con portas blindadas de peche automático, resistentes á temperatura e estancas ao fume.4. Nos espacios libres que se destinan a aparcamentos de superficie non se autorizarán máis obras ou instalacións que as de pavimentación e procurarase que este uso sexa compatible co arborado.5. Só se permitirá nos garaxes-aparcamentos a estancia de vehículos e o lavado e engraxe con exclusión de calquera outra actividade.6. Nos espacios libres da edificación aberta e da illada, o garaxe-aparcamento, que deberá cumprir coas condicións sinaladas anteriormente, terá o nivel superior da capa de terra axardinada á mesma rasante que a do terreo circundante.7. Non poderá ocuparse o subsolo da zona correspondente aos retranqueos obrigatorios da aliñación ás vías públicas. Art.4.5.9. Ventilación.1. A ventilación natural ou forzada estará proxectada con suficiente amplitude para impedir a acumulación de vapores ou gases nocivos segundo normativa técnica en vigor. Farase con patios ou chemineas para a súa ventilación exclusiva, construídos con elementos resistentes ao lume, que adiantarán nun metro a altura máxima permitida polas Ordenanzas Municipais, afastados 1,5 metros de calquera oco ou abertura das construccións colindantes, e se desembocan en lugar de uso ou acceso ao público terán unha altura mínima desde a superficie pisable de 2,50 metros, debendo estar protexida horizontalmente nun radio de 2,50 metros, de maneira que no punto mais afectado non se superen os niveis de inmisión.2. Entendese por ventilación natural aquela en que existe un metro cadrado de sección nos ocos ou conductos de aireación por cada 200 metros cadrados de superficie do local, e por ventilación forzada, a aquel conxunto de elementos que garantan un varrido completo dos locais cunha capacidade mínima de seis renovacións/hora e cuias bocas de aspiración estean dispostas de forma que existan cando menos dúas bocas en proxección vertical sobre o solo por cada un dos cadros de 15 metros de lado en que idealmente poda ser dividido o local. O mando dos extractores situarase en local de fácil acceso.3. Os garaxes-aparcamentos subterráneos, ubicados en patios de mazá, ventilaranse necesariamente por chemineas que cumpran as condicións antes sinaladas.4. En edificios exclusivos para este uso permitiranse ocos de ventilación en fachada á rúa, separados, como mínimo, 4 metros das fincas colindantes, non autorizándose nas fachadas a patios de mazá. Art.4.5.10. Calefacción. A calefacción dos locais e demais medios nos que se realice a combustión de substancias disporase de forma que en ningún momento haxa perigo de que as mesturas carburantes se inflamen, debendo estar totalmente illados e ventilados. Art.4.5.11. Iluminación.1. A iluminación artificial realizarase só mediante lámpadas eléctricas, e as instalacións de enerxía e alumeado responderán ás disposicións vixentes sobre a materia. O Concello poderá esixir a instalación de alumeado supletorio de emerxencia nos garaxes de mais de 2.000 metros cadrados, cun nivel mínimo de cinco lux. Nos garaxes de mais de 6.000 metros cadrados, ademais existirá unha sinalización luminosa no solo.2. Cando haxa de se utilizar outro tipo de iluminación, se requirirá unha autorización especial do Concello. Art.4.5.12. Instalacións contra incendios.1. Instalaranse aparellos de extinción de incendios de cinco quilogramos de neve carbónica ou preferentemente po seco, en todo tipo de garaxes, ou garaxe-aparcamento, de forma que correspondan catro, como mínimo, por cada 500 metros cadrados ou fracción. Están exentos desta obriga os de dimensións inferiores a 50 metros cadrados. Nos garaxes de mais de 6.000 metros cadrados contarase cun carro extintor de po seco de 50 quilogramos de capacidade e outro mais por cada 3.000 metros cadrados de exceso. Nos garaxes superiores a 500 metros cadrados instalarase unha rede interior de auga para incendios, conectada no seu caso aos hidrantes. Esta rede manterá en todo momento a presión de 3,5 atmosferas e estará dotada das correspondentes equipas de presurización cando a rede xeral non garanta tal presión. A esta rede engancharase un posto de auga por cada 500 metros cadrados de planta, con mangaxe suficiente para alcanzar toda a superficie.2. Se esta superficie de 500 metros cadrados estivese desenvolvida en varias plantas, esixiranse alomenos dous extintores en cada un deles. Os extintores manuais situaranse sobre os soportes e muros, en lugares de fácil acceso e provistos de dispositivos de suxeición seguros e de rápido manexo, debendo figurar unha chapa de instruccións para o seu uso e sinalización con amaño ás disposicións das Normas UNE. Igual sinalización empregarase para os carros extintores.3. Instalarase en cada 500 metros cadrados de garaxe ou fracción un recipiente de material resistinte ao lume, con tapa abisagrada das mesmas características, para gardar trapos e algodóns que puidesen estar impregnados de graxa ou gasolina.4. Igualmente instalaranse por cada 500 metros cadrados ou fracción, recipientes abertos que conteñan productos capaces de absorber calquera derrame fortuíto de gasolina ou graxas (tais como area, terra de infusoiros, etc.) Estes productos poderán estar en sacos para o seu fácil transporte e o depósito disporá dunha pala para o seu manexo.5. Os garaxes-aparcamentos de mais de 2.000 metros cadrados disporán, nas proximidades de cada acceso pola vía pública, dun hidrante do modelo regulamentario utilizado polo Servicio contra incendios.6. Nos garaxes-aparcamentos de mais de 6.000 metros cadrados esixirase a instalación dunha rede automática de “dispositivos”, para localizar e evitar a propagación de calquera incendio.7. Os garaxes-aparcamentos de tres ou mais plantas contarán cun sistema especial de detectores de incendios, con cadro centralizado nas proximidades dos accesos principais na súa parte mais próxima á vía pública.8. En garaxes-aparcamentos de mais de 2.000 metros cadrados instalarase un sistema eficaz de evacuación de fumes.9. Todo garaxe, independentemente da súa superficie e catalogación, disporá como mínimo dun extintor.10. En todo caso rexerá o disposto pola normativa contra incendios vixente. Art.4.5.13. Desaugues. Disporán, para a súa acometida á rede de saneamento ou á xeral, dun sistema eficaz de depuración de graxas. Art.4.5.14. Establecementos anexos aos garaxes-aparcamentos. Os establecementos desta natureza cumprirán, ademais, as prescricións contidas nos artigos seguintes, segundo os casos. Art.4.5.15. Instalación de engraxe e lavado. Permitiranse estas instalacións como anexas a garaxes-aparcamentos coas condicións que sinalan as Normas Xerais e as Ordenanzas de cada Zona. Art.4.5.16. Carga de baterías. Permítense instalacións para a carga de baterías sempre que o local onde se efectúen estas operacións estea illado do resto do garaxe e con ventilación suficiente. Art.4.5.17. Estacións de proba de motores. Non se autorizan estas instalacións mais que en garaxes establecidos nas zonas rexidas por Ordenanzas industriais. Art.4.5.18. Subministradores de gasolina. Prohíbese a instalación de aparellos subministradores no interior dos garaxes-aparcamentos, excepto nos edificios exclusivos para este uso e nas zonas industriais. Art.4.5.19. Prescricións de explotación.1. Queda prohibido fumar e facer lume en todo local de garaxe-aparcamento, nas estacións de servicio ou nos seus establecementos anexos, dentro da zona definida legalmente como perigosa. Visiblemente fixaranse, con carácter permanente, letreiros nos diferentes locais coa lenda “Non fumar”, “Perigo de incendio”. 2. Prohíbese o almacenamento de carburantes e combustibles líquidos fora dos depósitos dos vehículos. No caso de instalacións de depósitos de combustíbeis para calefacción, situados en plantas de uso xenérico de garaxe-aparcamento, as mesmas situaranse en recinto independente delimitado con paredes separadoras resistentes ao lume, con acceso independente mediante vestíbulo de independencia, e cumprindo todas as especificacións que ao respecto establece a normativa contra incendios vixente.3. Non obstante o preceptuado no parágrafo anterior, poderá admitirse a garda de vehículos cun bidón de reposto de 15 litros de capacidade máxima.4. As aceiras, os pasos xerais e os aparcamentos deberán sempre conservarse libres, sinalizándose debidamente para a súa fácil comprobación.5. Prohíbense as reparacións ruidosas, molestas, nocivas e perigosas, tais como o traballo de chapistas, pintura e proba de motores, salvo nas zonas industriais e de almacéns.6. Fica prohibido todo almacenamento, mesmo dentro dos vehículos, de material de calquera clase, combustible ou non, e realizar dentro destes locais operacións que non respondan estrictamente ás necesarias de acceso e estancia dos vehículos, así como lavado e engraxe.7. Prohíbese o peche de prazas dentro dun garaxe-aparcamento Art.4.5.20. Depósitos de vehículos usados.1. O almacenamento de vehículos usados, tanto para a súa venda como para o seu desgüace, poderá ser permitido nos emprazamentos que autorice o Concello.2. Cumprirán as condicións de seguridade que sinalan as disposicións vixentes e deberán estar cercados en todo o seu perímetro por muros de fábrica de suficiente altura, ou por sebes vexetais que impidan o paso e a vista dos vehículos desde o exterior. Art.4.5.21. Condicións para a apertura e posta en servicio. Independentemente da licencia de construcción, que poderá estar englobada dentro da licencia da edificación na que se integren, a apertura e posta en servicio de todas as categorías, excepto a 1ª (garaxe-aparcamento anexo a vivenda unifamiliar) será tramitada conxuntamente coa solicitude de vao municipal, acompañándose proxecto técnico redactado por técnico competente, que reflicte a distribución e instalacións das que se compón, xunto co cálculo xustificativo do seu dimensionado de acordo con estas ordenanzas e de toda a Normativa legal que sexa de aplicación en cada caso. Faise constar, a obrigatoriedade de dar exacto cumprimento á normativa contra incendios vixente, tanto nos proxectos de edificación como nos de apertura. Art.4.5.22. Instalacións existentes. O Concello poderá instar aos propietarios, sexan persoas físicas, xurídicas ou comunidades de propietarios, para que soliciten licencia de apertura e o vao municipal correspondente, así como a adaptación das instalacións á normativa vixente, sempre que isto sexa posible, e en todos os casos, no referente a seguridade. Art.4.6.1. Definición: É o directamente relacionado coas explotacións dedicadas á agricultura e a gandería Art.4.6.2. Clasificación: Considéranse os seguintes graos: Grao 1º. a.- Estabulacións vinculadas a explotacións agropecuarias de carácter familiar, con base territorial. Grao 1º. b.- Estabulacións vinculadas a explotacións agropecuarias de carácter familiar, sen base territorial. Grao 1º. c.- Pequenas estabulacións de gando destinadas exclusivamente a autoconsumo. Grao 2º. a.- Estabulacións vinculadas a explotacións agropecuarias de carácter non familiar, con base territorial. Grao 2º. b.- Estabulacións vinculadas a explotacións agropecuarias de carácter non familiar, sen base territorial. Grao 3º.- Locais para almacenaxe de productos agrícolas: silos, celeiros, almacén de maquinaria, etc. ata 300 m 2. Grao 4º.- Locais para almacenaxe de máis de 300 m 2. Grao 5º.- Viveiros e invernadoiros Art.4.6.3. Condicións do uso agropecuario. Nos casos en que, en función da economía tradicional da zona se permita a compatibilidade de uso agropecuario co de vivenda, deberanse cumprir en orde á salubridade, as seguintes normas básicas: a) Non se permitirá que os locais de uso gandeiro teñan comunicación directa coa vivenda e os seus accesos serán por tanto independentes e separados un mínimo de 3 m. b) Os ocos de ventilación do local de uso gandeiro non poderán abrirse a vías públicas a unha distancia menor de 15 m do eixo da vía. Para as estabulacións de explotacións enclavadas nas categorías 1. b. e 2. b. esixirase unha distancia mínima de 500 metros aos asentamentos de poboación (límite dos núcleos rurais e solo urbano delimitados) e de 100 á vivenda existente mais próxima, salvo que a lexislación sectorial fixe distancias maiores, e para as estabulacións das explotacións enclavadas nas categorías 1. a. e 2. a. a distancia mínima será de 100 m ós asentamentos de poboación e á vivenda existente, que non sexa do titular da explotación. En todo caso prevalecerán as menores distancias que se fixen na lexislación do solo ou sectorial vixentes. Os proxectos de novas explotacións darán cumprimento específico ó Código de Boas Prácticas Agrarias. Art.4.7.1. Definición: É o que ten por finalidade a provisión de equipamento que faga posible a educación, enriquecemento cultural, saúde, etc., das persoas, e a proporcionar as zonas de esparcemento, os servicios administrativos ou infraestructurais necesarios na cidade. Divídese nos seguintes tipos E: Equipamento I: Infraestructuras V: Zonas Verdes Art.4.7.2. Aplicación. As condicións que se sinalan para as dotacións serán de aplicación nas parcelas que o planeamento destina para iso, e que a tales efectos se sinalan na documentación gráfica ou escrita. Art.4.7.3. Compatibilidade de usos. Nas parcelas cualificadas para uso dotacional, ademais do uso predominante, poderase dispor calquera outro que coadxuve aos fins dotacionais previstos, con limitación no uso residencial, que soamente poderá dispor dunha vivenda destinada a quen custodie a instalación ou residencia comunitaria. Sección primeira. Equipamento Art.4.7.4. Pormenorización do Equipamento. Dentro do uso global equipamento distínguense as seguintes clases: 1.- Docente. Calquera nivel regrado de ensino, mesmo as garderías; ensinos non regradas (centros de idiomas, academias, etc.) e a investigación.2.- Deportivo. Instalacións para a práctica do deporte e o desenvolvemento da cultura física.3.- Sociocultural. Bibliotecas, museos, salas de exposición, salgas de actos múltiples, cines, teatros, etc.4.- Administrativo. Servicios da administración 5.- Sanitario-asistencial. Asistencia en réxime ambulatorio ou con hospitalización. Non se inclúen os despachos profesionais. Asistencia non sanitaria mediante servicios sociais. Tanatorios.6.- Relixioso. Celebración de cultos.7.- Cemiterio 8.- Conxunto parroquial. Conxunto formado por equipamento relixioso e cemiterio 9.- Comercial Art.4.7.5. Condicións do equipamento docente. Cumprirá as disposicións correspondentes á actividade. As condicións de ocupación e altura fíxanse a continuación: - Ocupación en planta: 70% en solo urbano, 60% en núcleo rural e 20% en solo rústico. - Número máximo de plantas: tres en solo urbano, dúas en núcleo rural e dúas en solo rústico. - Altura máxima: 10 m en solo urbano e 7 m en núcleo rural. En solo rústico será a indicada na lexislación do solo vixente, e no seu defecto 7 m. Art.4.7.6. Condicións do equipamento deportivo. As condicións de ocupación e altura fíxanse a continuación: - Ocupación en planta: 70% en solo urbano, 50% en núcleo rural e 20% en solo rústico. - Número máximo de plantas: dúas en solo urbano, dúas en núcleo rural e dúas en solo rústico - Altura máxima: 10 m en solo urbano e 7 m en núcleo rural. En solo rústico será a indicada na lexislación do solo vixente e no seu defecto 7 m. Nestes casos permítese a colocación de peches de malla metálica cunha altura máxima determinada pola actividade deportiva a realizar, independentemente da clasificación do solo no que se atope o equipamento. Art.4.7.7. Condicións do equipamento administrativo Son os servicios para desenvolvemento da xestión dos asuntos das distintas administracións públicas e atención aos cidadáns. Cando a súa actividade sexa asimilable ao uso de oficinas, serán de aplicación as condicións que para estas conteñen estas normas. Art.4.7.8. Condicións do equipamento relixioso. As condicións de ocupación e altura fíxanse a continuación: - Ocupación en planta: 50% en solo urbano, 50% en núcleo rural e 20% en solo rústico. - Número máximo de plantas: dúas en solo urbano, dúas en núcleo rural e dúas en solo rústico. - Altura máxima: 10 m en solo urbano e 7 m en núcleo rural. En solo rústico será a indicada na lexislación do solo vixente e no seu defecto 7 m. Esta altura poderá ser sobrepasada xustificadamente con elementos puntuais propios da condición relixiosa do equipamento. Art.4.7.9. Condicións dos Cemiterios. Cumprirán las condiciones específicas del uso. Art.4.7.10. Condicións do equipamento comercial Serán os que provean á poboación de productos alimentarios e outros de carácter básico. As prazas cumprirán, ademais das condicións que polo seu carácter lle sexan de aplicación, as correspondentes ao uso de comercio, contidas nestas normas. Art.4.7.11. Condicións doutros equipamentos. Para todos aqueles usos de equipamento, definidos no artigo 4.7.4, ubicados en parcelas destinadas polo Plan Xeral a tales usos, aos que non se lles fixan condicións específicas de edificabilidade, entenderase que, independentemente da ordenanza de aplicación, as máximas admisibles son as seguintes: 1. Edificabilidade: 1,50 m 2 /m 2 en solo urbano, 0,60 m 2 /m 2 en solo de núcleo rural e 0,3 m 2 /m 2 en solo rústico.2. Ocupación en planta: 60% en solo urbano, 50% en núcleo rural e 20% en solo rústico.3. Número máximo de plantas: segundo a ordenanza onde sexa de aplicación, ou segundo a lóxica do uso a implantar. En solo de núcleo rural e solo rústico non excederán as dúas plantas.4. Altura máxima: 10 m en solo urbano e 7 m en núcleo rural. En solo rústico será a indicada na lexislación do solo vixente e no seu defecto 7 m. Para aqueles usos de equipamento non ubicados en parcelas destinadas a tales usos polo Plan Xeral, e sempre e cando a ordenanza permita a súa localización, rexerán as condicións que fixe a ordenanza correspondente. Sección segunda. infraestructuras Art.4.7.12. Pormenorización das infraestructuras Distínguense as seguintes clases: 1. Viario peonil 2. Viario rodado.3. Aparcamento.4. Transportes.5. Servizos urbanísticos Art.4.7.13. Servicios urbanísticos Tais como subministro de auga e enerxía, saneamento, telefonía, e similares. Execución dos servicios infraestructurais.1. O Concello establecerá para cada clase de infraestructura, as disposicións específicas que regulen as súas condicións.2. Calquera proxecto que se redacte para o desenvolvemento dos servicios infraestructurais, deberá ser elaborado en coordinación coas institucións xestoras ou compañas subministradoras dos servicios.3. Para a execución dos servicios infraestructurais, poderase expropiar o dominio, ou establecer sobre os terreos afectados algunha servidume das previstas no dereito privado ou administrativo. A estes efectos as determinacións do P. X. O. M. referidas a instalacións de infraestructura, levan implícitas a declaración de utilidade pública das obras e a necesidade de ocupación dos terreos e instalacións correspondentes.4. O concello poderá establecer as limitacións que considere oportunas, mediante a ordenanza correspondente. Tratarase en todo momento de reducir o impacto ambiental ou a diminución das condicións de salubridade do medio. Art.4.7.14. Condicións dos servicios urbanos. Para todos aqueles usos de Servicios urbanos, definidos no artigo 4.7.12, ubicados en parcelas destinadas polo Plan Xeral a tales usos, aos que non se lles fixan condicións específicas de edificabilidade, entenderase que, independentemente da ordenanza de aplicación, as máximas admisíbeis son as seguintes: 1. Edificabilidade: 1,0 m 2 /m 2 en solo urbano, 0,60 m 2 /m 2 en solo de núcleo rural e 0,2 m 2 /m 2 en solo rústico.2. Ocupación en planta: 40% en solo urbano, 30% en núcleo rural e 20% en solo rústico.3. Número máximo de plantas: segundo a ordenanza onde sexa de aplicación, ou segundo a lóxica do uso a implantar. En solo de núcleo rural e solo rústico non excederán as dúas plantas.4. Altura máxima: 10 m en solo urbano e 7 m en núcleo rural. En solo rústico será a indicada na lexislación do solo vixente e no seu defecto 7 m. Para aqueles usos de servicios urbanos non ubicados en parcelas destinadas a tales usos polo Plan Xeral, e sempre e cando a ordenanza permita a súa localización, rexerán as condicións que fixe a ordenanza correspondente. Art.4.7.15. Condicións específicas das infraestructuras para o abastecemento de enerxía eléctrica.1. Estas condicións regulan o transporte de enerxía eléctrica, que comprende os tendidos de liñas e as súas estructuras de soporte, e aquelas nas que se leva a cabo o troco de tensión da enerxía transportada.2. En calquera clase de solo, toda instalación de nova planta, salvo de carácter provisional, tanto de transporte de alta tensión como de transformación, deberá implantarse nos lugares adecuados, previa tramitación no concello da correspondente solicitude.3. No solo urbanizable, non se poderá facer instalación ningunha de alta tensión aérea fora das existentes ou dos plans especiais de incidencia supramunicipal.4. Os proxectos de urbanización que traten das obras para o abastecemento de enerxía eléctrica contemplarán as modificacións da rede necesaria para que as condicións da área sexan as correspondentes ao solo urbano. A execución das obras acompañarase no tempo coas do resto da urbanización.5. No solo urbano e de núcleo rural, salvo xustificación en contrario sobre a súa improcedencia, todas as novas instalacións de abastecemento de enerxía serán subterráneas. A execución das obras necesarias poderá ser esixida polo Concello cando estean executadas as que definen aliñacións e rasantes ou se fixeran.6. Cando sexa necesario dispor centros de transformación no centro de gravidade das cargas, disporanse baixo cuberto nun edificio debidamente protexido e illado, salvo que se dispuxesen en terreos destinados a tal fin ou cumpriran as instruccións de seguridade que se sinalaren.7. Os centros de transformación que deban situarse en edificios de vivendas deberán cumprir o especificado na Ordenanza Municipal sobre contaminación acústica, non se podendo colocar en lugares lindantes coas vivendas. Excepcionalmente poderase autorizar a colocación de centros de transformación exteriores e en construcción independente, sempre que así o estime o Concello polas especiais condicións de ubicación ou imposibilidade manifesta da súa situación noutro lugar. A limitación de lindeiro coas vivendas dos centros de transformación, refírese á súa calidade de apegado, pudendo situarse na planta baixa da edificación, sempre que se garanta un illamento acústico mínimo do forxado lindante coa vivenda de 65 dBA, non producción de vibracións e recubrimento de material que amortigüe sensiblemente a transmisión de ondas electromagnéticas de maneira que resulte inocuo. Sección terceira. Zonas Verdes Art.4.7.16. Definición. Comprende os terreos destinados á salubridade, repouso e esparexemento da poboación, ou a algún dos usos que se detallan nas categorías que se distinguen a continuación: A. Zonas verdes (ZV). 1. Parque urbano, destinado ao lecer, repouso e a mellorar a salubridade e calidade ambiental. a) Manterán a primacía da zona vexetal sobre a urbanizada. b) Poderá disporse edificación para usos complementarios da zona verde. Fixase unha ocupación máxima do 5% da súa superficie e altura dunha planta e 3,5 metros a cornixa. c) Disporán de xogos infantís, de preadolescentes, con planos de area e auga ornamental. d) poderán ubicarse instalacións deportivas ó aires libre que non sobrepasen o 15% da superficie total do ámbito.2. Parque natural, constituído polas zonas de dominio e uso público destinado ó disfrute da natureza. a) Minimizarán na medida do posible a zona urbanizada. b) Disporán de superficie suficiente de prazas de aparcamento, as cales deberán estar integradas no entorno natural e urbanizadas acorde coa súa situación. c) Poderán levarse a cabo instalacións provisionais vinculadas ó desfrute do parque tales como quioscos, establecementos de despacho de bebidas ó aire libre, centros de interpretación ou información, etc. Estas instalacións non superarán unha ocupación do 0,5 % do parque B. Espacios libres (EL): 1. Praza, formado polos espacios libres de edificación utilizados para o lecer das persoas, con urbanización fundamentalmente dura a) Darase primacía á urbanización dura, procurando unha imaxe urbana. b) O seu deseño terá en conta o contorno formado polas edificacións circundantes. c) Permítense elementos de mobiliario urbano para favorecer a estancia das persoas como pérgolas, marquesiñas, parterres, estanques, fontes etc. d) Permítese a ubicación de instalacións desmontables relacionadas co uso, cunha ocupación máxima do 5 %. 2. Xardín, formados polos espacios libres axardinados urbanizados. a) Deseñaranse dando prioridade aos elementos ornamentais e ás áreas adecuadas para a estancia das persoas. b) Disporán de xogos infantís, de preadolescentes, con planos de area e auga ornamental. c) Non se disporá espacio para deporte. d) Non se autoriza ningunha edificación permanente. As provisionais non poderán sobrepasar o 5 % da superficie total do ámbito.3. Área axardinada, con acondicionamento vexetal para a defensa ambiental, o repouso dos peóns e o acompañamento do viario. a) Deseñaranse tendo en conta a función urbana que deben cumprir. Art.4.7.17. Acceso aos edificios desde zonas verdes ou espazos libres. Poderase acceder aos edificios desde os espacios libres e zonas verdes, se para iso contan cunha franxa pavimentada inmediata cunha anchura mínima de tres metros que facilite o acceso das persoas e de vehículos de servicio, e o portal de garaxe mais afastado non se atope a mais de cincuenta metros da calzada. Se se sobrepasa esta distancia os promotores estarán obrigados a mancomunar os garaxes En todo caso a urbanización será de tales características que non diminúa en ningún caso a funcionalidade da zona verde ou espacio libre, debendo empregarse materiais que aportando a resistencia necesaria para un tráfico rodado de baixa intensidade sexan acordes cos empregados no resto da urbanización. Art.4.8.1. Sistema Viario Rodado O sistema viario rodado comprende o conxunto de vías de dominio e uso público destinadas ao movemento e circulación dos peóns, automóbiles e medios de transporte rodado, así como ao estacionamento de vehículos. O Sistema Xeral Viario Rodado, está asociado ás infraestructuras e terreos destinados á comunicación e transporte rodado de persoas e mercancías, afectos á estructura xeral da ordenación do territorio que se establece neste Plan Xeral. O Sistema Local Viario Rodado comprende os terreos de infraestructuras que completan o acceso rodado e peonil público desde o sistema xeral viario ós edificios e terreos. Art.4.8.2. Sistema Xeral Viario Rodado Segundo as súas características dentro do presente Plan distínguense as seguintes categorías de sistema xeral viario: - Vías Tipo II: Estradas Rede Provincial No concello de Trazo atopase formada por: Tipo II-1: Estradas provinciais. Rede primaria e secundaria: CP-5903, CP-8401 e CP-7804. Conforme á Lei 8/2013 a zona de dominio público está integrada polos terreos ocupados por todos os elementos do dominio público viario adquiridos por título lexítimo pola administración titular. A zona de servidume está formada por dúas franxas de terreo, unha a cada beira da estrada, delimitadas interiormente polas liñas exteriores da zona de dominio público e exteriormente por dúas liñas paralelas aos devanditos límites e medidas horizontal e ortogonalmente desde eles, a unha distancia de dez metros no caso de autoestradas, autovías e vías para automóbiles e dous metros no caso de estradas convencionais e elementos funcionais. A zona de afección está formada por dúas franxas de terreo, unha a cada beira da estrada, delimitadas interiormente polas liñas exteriores da zona de servidume e exteriormente por dúas liñas paralelas ás arestas exteriores da explanación e medidas horizontal e ortogonalmente desde elas, a unha distancia de cen metros no caso de autoestradas, autovías e vías para automóbiles e trinta metros no caso de estradas convencionais e elementos funcionais. A liña límite de edificación está situada a ambas as dúas beiras da estrada cun trazado que discorre paralelo ás liñas exteriores de delimitación das calzadas a unha distancia, medida horizontal e ortogonalmente a aquelas, de cincuenta metros no caso de autoestradas, autovías e vías para automóbiles e quince metros no caso de estradas convencionais e elementos funcionais. Este solo, o definido pola liña límite de edificación segundo a lexislación vixente, ficará clasificado, fóra do ámbito dos núcleos rurais e do solo urbano, como Solo Rústico de Protección de Infraestructuras coa cualificación de sistema xeral de infraestructuras, viario rodado. En vías provincias, nas zonas clasificadas como solo urbano ou de núcleo rural con trazado de aliñacións, autorízanse construcións á distancia fixada en cada caso pola aliñación O resto de viario aterase ó disposto ó respecto na presente normativa ademais da lexislación sectorial vixente e como mínimo o disposto na lexislación do solo vixente. Nas zonas sen establecemento de aliñacións os peches diáfanos haberán de situarse fóra da zona de servidume da estrada, a unha distancia mínima de oito metros do eixo desta, e executaranse de tal xeito que a franxa de terreo comprendida nestes oito metros poida explanarse a cota de estrada sen que om peche a executar se vexa afectado. Entre a estrada e a liña límite de edificación prohíbese calquera tipo de construción e peche non diáfano ou de fábrica. Todas as estradas poderán ser obxecto de mantemento, perfeccionamento ou modificación nas súas condicións de trazado, seccións e rasantes, en toda unha área de protección que corresponderá con parte da área de afección (definida segundo art.40 da Lei 8/2013, de estradas de Galicia) que resulte delimitada por cada ordenanza das distintas clases e categorías de solo, polas seguintes zonas ou aliñacións mínimas obrigatorias: - Solo rústico: área comprendida entre as zonas de afección, incluídas estas (de acordo co estipulado no art.40 da Lei 8/2013). - Solo urbanizable: área comprendida entre as zonas de afección, incluídas estas (de acordo ao estipulado no art.40 da Lei 8/2013); agás que se delimite un ámbito menor entre aliñacións sinaladas mediante ordenación pormenorizada de todo o sector, respectando, como mínimo, a superficie comprendida entre ambas as dúas liñas de edificación (segundo o disposto no art.41 da Lei 8/2013). - Solo de núcleo rural: área comprendida entre aliñacións definidas nos planos de ordenación e aquela área que fose destas aliñacións necesaria para a realización de movementos de terra para a execución de obras de urbanización entre aliñacións. - Solo urbano non consolidado: área comprendida entre as liñas de edificación (segundo o disposto no art. art.41 da Lei 8/2013), excepto en tramos limitados mediante ordenación pormenorizada no que se sinale outras aliñacións, respectándose a sección mínima de 16 m (establecida para o viario principal polo art.48.2 da Lei galega 9/2002, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia). - Solo urbano consolidado: área comprendida entre as aliñacións sinaladas nos planos de ordenación, respectando a sección mínima de 16 m (establecida para o viario principal polo art.48.2 da Lei galega 9/2002, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia). Por mantemento, perfeccionamento ou modificación de estradas -con incidencia para os efectos de expropiación ou imposición de servidumes en relación cos terreos ou demais elementos que resultasen afectados- entenderase todo tipo de obras e instalacións necesarias ou convenientes para a prestación do servizo nas mellores condicións de funciona lidade e seguridade viaria; por exemplo as seguintes: - Consolidación, acondicionamento, ensanche, complementación, rectificación de trazado, desdobramento, etc (incluíndo execución de movemento de terras, explanacións, afirmados básicos, muros de contención, noiros, bermas, túneles, viadutos, cambios de sentido, carrís de incorporación ou freado, carrís para bicicletas, cunetas, glorietas e outros illotes á marxe dos espazos de circulación, medianas e outros elementos de separación ou protección, beiravías, beirarrúas, sendas e pasarelas peonís, pavimentación e outros tratamentos superficiais, pintados, resaltes ou lombas e outros elementos reguladores, pasos de peóns, etc.; configuración distinta das interseccións ao mesmo ou distinto nivel e dos accesos desde os dominios públicos ou privados; etc) - Colocación de paneis informativos, semáforos e outra sinalización, instalación aérea ou subterránea de redes de servizos e doutras infraestruturas (iluminación pública, antenas de comunicación, instrumentos de medición ou control de tráfico, etc), disposición de barreiras de protección acústica, dotación de morróns, marquesiñas e outro mobiliario, plantación de especies arbóreas e de xardinería, emprazamento de esculturas e outros elementos artísticos, etc. - Dotación de paradas de transporte público, aparcadoiros, estacións de servizo, áreas de descanso e outros equipamentos relacionados co servizo viario, etc. Art.4.8.3. Sistema Local Viario Rodado 1. No territorio consideraranse como vía tipo IV o conxunto de camiños complementarios e transversais á rede de estradas que completan as relacións dos núcleos de poboación e estructuran o territorio municipal, segundo se delimita nos planos de ordenación. Estas vías terán en solo rústico unha sección mínima total de 8 metros entre límites de propiedade e, en todo caso, as liñas de cerramento situarase, en xeral, a 4 metros do eixe.2. A condicións de aliñación e sección na rede viaria local queda definida en solo urbano nos planos de ordenación do Plan Xeral e, nos ámbitos subordinados a planeamento ulterior, polos documentos que o desenvolvan.3. Prohíbense as aliñacións de especies arbóreas de porte alto (que non constitúan plantación forestal a efectos da lexislación sectorial de montes) na franxa de 2 m dende a resta exterior da explanación. Art.4.8.4. Condicións xerais da rede urbana do sistema viario a) Todas as vías da rede deberán ter as súas calzadas pavimentadas, estar dotadas de bordos de beirarrúa e dispor dos sistemas de drenaxe e escorrentía adecuados segundo as Normas específicas tipo que o Concello elabore. En xeral e sen prexuízo do establecido en planos de ordenación, non se realizarán novas vías con destino á circulación rodada de menos de 12 metros de ancho de sección transversal. As principais non terán ancho inferior a 16 m. Admitiranse seccións menores en áreas consolidadas, onde pola súa singularidade, as edificacións e construccións existentes fagan inviable o ancho tipo determinado anteriormente. b) A rede viaria urbana ordenarase baixo o criterio xeral das seccións tipo seguintes:. Vía tipo > 14 m. Calzada 6 m. Aparcamentos con arboredo 2,5 m. Beirarrúas > 5,5 m. Vía tipo > 12 m. Calzada con aparcamento 8 m. Beirarrúas > 4 m. Vías tipo > 8 m. Calzada 5 m. Beirarrúas > 3 m ou pavimento continuo en beirarrúas. Art.4.8.5. Sistemas de infraestructuras de servicios urbanísticos.1. O presente Plan contén a cualificación e ordenación das infraestructuras dos servicios técnicos (de electricidade, telecomunicacións, abastecemento de auga, estacións depuradoras de augas residuais e outros), e a este fin establece as necesarias reservas de solo; todo iso sen prexuízo de que estes servizos queden suxeitos no seu desenvolvemento e execución, a lexislación especifica que lles sexa de aplicación.2. Os espacios libres de edificación que constitúen o contorno destes servizos consideraranse e sistematizaranse como espacios libres verdes.3. So se permitirán os usos propios ou directamente vinculados coa instalación ou servicio de que se trate. Art.4.8.6. Sistema de equipamentos e dotacións 1. Comprende as superficies destinadas a usos públicos ou colectivos para servicio directo dos cidadáns. O solo será sempre de dominio público cando corresponda a cesión resultado do planeamento.2. Os diferentes usos e actividades atópanse regulados nos apartados correspondentes da presente normativa.3. Os equipamentos existentes manteranse, en todo caso, dentro de ordenación. Art.4.8.7. Sistema de zonas verdes 1. Comprende os espacios destinados a zonas verdes e espacios libres en solo urbano, de núcleo rural, urbanizable e rústico. Serán de uso público e estarán destinados a parques ou a xardíns para xogo de nenos, recreo dos cidadáns e mellora do ornato público.2. Os diferentes usos e actividades atópanse regulados nos apartados correspondentes da presente normativa. Nos espacios libres do solo urbano ou urbanizable prevese a posibilidade de implantación de aparcamentos subterráneos públicos, nas condicións previstas nestas Normas, sen prexudicar o uso publico en superficie, nin o carácter de dominio público do solo e subsolo. Ó sistema local de espacios libres incorpóranse as fontes e lavadoiros, establecéndose un ámbito de 10 metros de radio ao redor de ditos elementos para os efectos de actuacións de acondicionamento para o seu mellor uso. Art.5.1.1. Definición As determinacións xerais son as condicións a que se ha de suxeitar a edificación polas súas propias características e pola súa relación co entorno. Art.5.1.2. Clases de condicións 1. A edificación cumprirá as condicións que se detallan nos capítulos seguintes, referentes aos seguintes aspectos: a) Condicións da parcela edificable b) Condicións de posición e ocupación dos edificios na parcela c) Condicións de volume d) Condicións xerais de calidade e) Condicións de seguridade nos edificios f) Condicións hixiénicas dos edificios g) Condicións de dotación de servicios nos edificios h) Condicións estéticas i) Condicións de accesibilidade j) Condicións dos peches 2. As condicións xerais da edificación e das súas relacións co entorno serán de aplicación na forma que se regula no presente título, salvo indicación en contra nas condicións dos usos, na regulación particular da ordenanza de aplicación, ou nas ordenanzas particulares dos planeamentos de desenvolvemento, que poderán establecer condicións particulares que non desvirtúen as establecidas nestas Normas.3. A edificación deberá satisfacer, ademais, as condicións contidas no Título IV, segundo o uso a que se destine o edificio ou os locais, salvo indicación en contra da ordenanza de aplicación ou na ordenanza particular do planeamento incorporado ou de desenvolvemento, se ben estes últimos poderán establecer condicións particulares que non desvirtúen as establecidas nestas Normas. Son as condicións que debe cumprir unha parcela para ser considerada como edificable, entendendo como parcela a superficie real de terreo deslindada como unidade independente e identificada polos seus lindeiros e a súa superficie, incluída dentro da delimitación da ordenanza correspondente Son de aplicación nas obras de nova edificación excepto nas de reconstrucción e regúlanse no réxime correspondente ao uso a que se destina, na ordenanza de aplicación. Art.5.2.1. Parcela edificable e parcela mínima Parcela edificable é a superficie comprendida entre lindeiros e/ou aliñacións se as houbese, sobre a cal se pode edificar. Para poder ser consideras a parcela como edificable deberá contar con acceso rodado. No caso de parcelas ubicadas entre dúas clasificacións para cada unha das partes rexerán as condicións de uso, estéticas e de volumetría de cada unha das ordenanzas nas que se ubica, comportándose a tal efecto como se de parcelas distintas se tratase. Parcela mínima é a superficie mínima de parcela edificable, establecida pola correspondente Ordenanza. Como regra xeral prohíbese efectuar segregacións como consecuencia das cales resulten parcelas de superficie inferior á mínima fixada en cada Zona. Art.5.2.2. Lindeiros Son as liñas perimetrais que delimitan parcelas e sepáranas unhas de outras. En relación á súa posición os lindeiras clasifícanse en: - Lindeiro frontal: o que delimita a parcela coa vía pública de acceso. - Lindeiro posterior: o que separa a parcela pola súa parte oposta ao frontal. - Lindeiros laterais: os restantes lindeiros distintos do frontal e posterior. Art.5.2.3. Aliñacións 1. Actuais Son os lindeiros das fincas cos viais existentes.2. Oficiais Son as liñas que se fixan como tais nos documentos do Plan Xeral ou nos do planeamento subordinado que o desenvolva. Poden ser aliñacións exteriores e aliñacións interiores. a) Exteriores. Son as que fixan o limite da parcela edificable cos espacios libres públicos, como vías, rúas, prazas, etc. b) Interiores ou fondo edificable. Son os que fixan os limites das parcelas edificables co espacio libre interior. No caso do solo urbano as aliñacións fixadas nos correspondentes planos son ás máximas tanto en plantas altas como en baixas, podendo en todo caso adoptarse, por razóns xustificadas, fondos menores. En caso de incongruencia entre a couta representada na planimetría, a aliñación e a realidade física, os servicios técnicos municipais efectuarán as aclaracións oportunas sen necesidade de modificación do planeamento. Art.5.2.4. Mazá É o conxunto de parcelas que sen solución de continuidade quedan comprendidas entre vías e/ou espacios libres públicos determinados no Plan. Art.5.2.5. Espacio Exterior de Calidade Ós efectos deste planeamento considérase espacio exterior de calidade aquel ámbito de solo con ordenación detallada, circunscrito por edificacións, público ou privado, sobre o que teñen iluminación e ventilación as vivendas, sexan unifamiliares ou colectivas, sempre e cando verifique as seguintes condicións: • A mínima distancia entre paramentos verticais enfrontados de edificacións diferentes nas que exista uso residencial, aínda que este sexa minoritario, será maior ou igual que a distancia entre a cota de referencia e a altura de cornixa da edificación na que estean englobadas. • As dimensións en planta deste espacio non serán residuais con respecto á superficie construída que o circunscribe, debendo ter unha proporción mínima de tres a un con respecto á mínima distancia entre paramentos enfrontados. Nos solos urbanos non consolidados con ordenación detallada, nos solos urbanos non consolidados pendentes de plan especial e nos solos urbanizables de uso residencial, sexan delimitados ou non delimitados, definirase pormenorizadamente para cada ámbito o espacio exterior de calidade. Art.5.2.6. Soar 1. Terán a condición de soar as superficies de solo urbano legalmente divididas e aptas para a edificación que, en todo caso, conten con acceso por vía pública pavimentada e servicios urbanos de fornecemento de auga potable, evacuación de augas residuais á rede de saneamento, subministro de enerxía eléctrica, alumeado público, en condicións de caudal e potencia adecuadas para os usos permitidos. Se existise planeamento, ademais do anterior deberán estar urbanizadas de acordo coas aliñacións, rasantes e normas técnicas establecidas por este.2. Os terreos incluídos no solo urbano non consolidado e no solo urbanizable só poderán alcanzar a condición de soar despois de executadas, conforme ao planeamento urbanístico, as obras de urbanización esixibles para a conexión cos sistemas xerais existentes e, no seu caso, para a ampliación ou reforzo dos mesmos. Son as que determinan o emprazamento e ocupación das construccións dentro da parcela edificable e defínense nas ordenanzas ou no planeamento de desenvolvemento. Estas condicións son de aplicación en todas as obras. Art.5.3.1. Liña de edificación É a que delimita a superficie ocupada pola edificación. Art.5.3.2. Superficie ocupada É a comprendida dentro dos limites da proxección vertical sobre o plano horizontal das liñas externas de toda a construcción, mesmo a subterránea e os voos pechados. As construccións totalmente subterráneas destinadas a aparcamentos consideraranse, a efectos destas Normas, excluídas da superficie ocupada, salvo disposición concreta da ordenanza. Non obstante garantirase sempre unha axeitada integración no terreo segundo o disposto no artigo 104 da LOUPMRG. Art.5.3.3. Ocupación máxima de parcela Fixase pola relación entre superficie ocupable e a superficie total da parcela, entendendo por superficie ocupable a parte de superficie da parcela susceptible de ser ocupada pola edificación, cuia contía se establece por unha porcentaxe ou coeficiente de ocupación. Art.5.3.4. Espacio libre privado É a parte de parcela excluída a superficie ocupada. Art.5.3.5. Rasantes e cotas de referencia 1. Rasantes actuais Son os perfís lonxitudinais das vías existentes.2. Rasantes oficiais Son os perfís lonxitudinais das vías, prazas ou rúas, definidos polo eixo dos mesmos nos planos específicos deste Plan Xeral, instrumentos de desenvolvemento do mesmo ou nos que no seu momento expida o Concello.3. Cota natural do terreo É a altitude relativa de cada punto do terreo antes de ser urbanizado.4. Cota de orixe e referencia É a que define o planeamento como referencia para a medición da altura do edificio, considerándose a cota de nivelación do terreo circundante en edificación illada ou a rasante oficial en edificación entre medianeiras, tomada no punto medio de cada tramo de fachada, medido entre quebras (quebro tomado tanto en planta como en altura de cornixa ou bordo). Art.5.3.6. Recuamentos e separacións aos lindeiros 1. Recuamento É a anchura da franxa de terreo comprendida entre a liña de edificación e a aliñación oficial Pode darse como valor fixo, obrigado, ou como valor mínimo. Medirase na forma determinada para a separación a lindeiras no apartado seguinte 2. Separación a lindeiros. É a distancia entre cada punto da fachada do edificio e o lindeiro de referencia mais próximo, medida perpendicularmente respecto a un plano vertical apoiado en dito lindeiro. Salvo indicación en contrario da ordenanza o espacio de separación a lindeiras poderá ocuparse polas plantas situadas totalmente baixo rasante. Prohíbense recuamentos respecto á aliñación oficial en mazá pechada. Art.5.3.7. Separación entre edificios É a dimensión que separa as fachadas exteriores de dous ou mais edificios, ben estean situados na mesma parcela, ben sobre parcelas diferentes, xa sexan estas colindantes ou estean separadas por viais ou espacios libres de uso público. Entendese que un edificio cumpre unha distancia mínima de separación a outro, cando a separación entre calquera par de puntos situados nunha e outra liñas de edificación é igual ou superior a dita distancia. No cómputo desta distancia non se terán en conta nin bordos nin marquesiñas nin balcóns ou voos abertos. Cando os edificios teñan corpos de edificación de distintas alturas, a anterior condición deberá cumprirse para cada un deles. Art.5.3.8. Fondo edificable Denominase así á distancia máxima, medida na perpendicular a aliñación exterior, a que debe situarse a aliñación interior. Esta distancia será sempre máxima, non obrigatoria. Salvo indicacións particulares da ordenanza o fondo máximo edificable manterase en todas as plantas sobre rasante. Exclusivamente nos casos permitidos na ordenanza correspondente, nas plantas baixas de mazás bordeadas por todos os seus lados por ordenanza de edificación pechada (entre medianeiras) permitiranse ampliar os fondos edificables ata un máximo do dobre da permitida para as plantas altas. Neste caso prohibirase o uso residencial na planta baixa. Art.5.3.9. Edificación illada É a situación en parcela independente con obriga de recuamentos polos catro lindeiros. Art.5.3.10. Edificación pareada É a agrupación formada por dous edificios independentes, apegados por un lindeiro lateral común, con obriga de establecer recuamentos aos tres lindeiras restantes. Art.5.3.11. Edificación agrupada É a situada en parcelas independentes con edificación apegada formando fila con outras edificacións. Art.5.3.12. Edificación pechada. É a que ocupa todo o fronte da aliñación á rúa ou rúas á que ten fachada. Art.5.3.13. Edificación aberta. É a construcción en bloque illado, separado de outras edificacións por espacios libres axardinados vinculados a elas. Son aquelas que limitan a dimensión e a forma das edificacións. Concrétanse na ordenanza de aplicación, nas normas do uso correspondente ou no planeamento de desenvolvemento e son de aplicación a todo tipo de obras de nova edificación e de reestructuración e a aquelas que supoñan unha alteración dos parámetros regulados neste capítulo. Art.5.4.1. Altura da edificación É a distancia vertical medida desde a cota de referencia ata o arranque do faldrón de cuberta en cubertas inclinadas ou ao remate superior do peto en cubertas planas. Se no desenvolvemento da envolvente do edificio, en función das variacións da cota de referencia, se producisen variacións da altura máxima maiores que 1,0 m procederase ao escalonamento desta ata que cumpra dita condición. Exclúese desta condición o ancho da formación de portalóns de garaxe en soto ou semisoto en vivendas unifamiliares. A partir desta altura máxima de cornixa poderase construír a formación dos faldróns de cuberta e os elementos indispensables para as instalacións do edificio (casetóns de ascensor, depósitos, paneis de enerxía soar, etc.) segundo o indicado nos correspondentes apartados da presente normativa. Art.5.4.2. Cota de referencia É a rasante da rúa ou camiño ó que dá fronte a edificación en fachadas en contacto coa aliñación, ou a rasante do terreo en estado natural no resto das fachadas da edificación. Art.5.4.3. Altura total e número de plantas É a distancia vertical medida desde a cota de referencia, ata a cumieira máis alta do edificio. As edificacións a realizar axustaranse ao número de plantas indicado nos planos de ordenación ou nas correspondentes ordenanzas, o cal en todo caso será vinculante, non admitindo construccións co número de plantas diferente ao indicado, caso de que este apareza reflectido nos planos correspondentes. Exceptúase deste precepto a vivenda unifamiliar illada en solo urbano, as edificacións en solo rústico e núcleo rural así como os usos dotacionais, para os cales o número de plantas será un valor máximo. Art.5.4.4. Altura de pisos É a distancia medida en vertical entre as caras inferiores de dous forxados consecutivos. Art.5.4.5. Altura libre de pisos É a distancia medida en vertical desde o pavimento ao teito da planta correspondente Art.5.4.6. Planta É toda superficie horizontal practicable e cuberta, acondicionada para desenvolver unha actividade. Art.5.4.7. Sotos Son aquelas plantas nas cales a cara inferior do forxado de teito se atopa situada totalmente por embaixo da cota de referencia. Prohíbense as pezas habitables, admitíndose os usos de garaxe, almacén ao servicio da actividade da planta baixa e/ou trasteiros e instalacións vinculadas ao uso principal da edificación. Salvo o disposto para garaxes, a súa altura libre non será inferior a 2.25 m nin a altura de piso inferior a 2.50 m. Admítense os usos necesarios previa xustificación e con prohibición de usos vivideiros. Art.5.4.8. Semisotos Son aquelas plantas nas cales a cara inferior do forxado de teito se atopa situada toda ela como máximo un metro por encima da cota de referencia. Prohíbense as pezas habitables, admitíndose os usos de garaxe, almacén ao servicio da actividade da planta baixa e/ou trasteiros e instalacións vinculadas ao uso principal da edificación. Salvo o disposto para garaxes, a súa altura libre non será inferior a 2,25 m nin a altura de piso inferior a 2,50 m. Os semisotos cuia cara inferior do forxado de teito se atopen a unha distancia igual ou maior de 1,00 m da cota de referencia, considéranse a todos os efectos plantas sobre rasante. Prohíbense as pezas vivideiras nas plantas de semisoto. Art.5.4.9. Planta baixa É a planta situada mais cerca da cota de referencia que non ten a consideración de soto ou semisoto. A altura máxima do forxado de teito da planta baixa non superará 4,50 m medidos dende a rasante da rúa en edificación en mazá pechada ou edificación encostada ou dende o terreo en contacto coa fachada en edificación aberta. Art.5.4.10. Entreplantas Admítense en solo urbano coas seguintes limitacións: As entreplantas poderanse habilitar nos locais comerciais do solo urbano, debendo estar separadas da fachada do local cinco metros, non podendo ter acceso independente ao do local, estando vinculados ao local de planta baixa, desenvolvéndose a mesma actividade en ambos. Neste caso non computa na cuantificación do número de plantas. A superficie total da entreplanta non superará o 40% da superficie total da planta baixa. Art.5.4.11. Planta de piso É a planta situada por encima do forxado de teito da planta baixa. A súa altura fixase, ben en función do uso ou das condicións particulares da zona. Art.5.4.12. Superficie edificada por planta. É a comprendida entre os limites exteriores de cada unha das plantas da edificación, sen contar marquesiñas, porches ou voos totalmente abertos. Art.5.4.13. Superficie edificada total. É a soma das superficies edificadas de cada unha das plantas que compoñen o conxunto edificado. Art.5.4.14. Coeficiente de edificabilidade É a relación entre a superficie total edificada e a superficie da parcela, expresada en m 2 /m 2. Art.5.4.15. Patios interiores Se regulan, en función do número de plantas destinadas ao uso residencial, nas Condicións hixiénicas dos edificios. Art.5.4.16. Paramentos o descuberto As medianeiras vistas existentes ou que puidesen aparecer trataranse como fachada a fin de protexer a construcción en canto ás perdidas de calor e desde o punto de vista estético. Art.5.4.17. Voos de balcóns e corpos voados pechados En edificación pechada admítese en fachada un saínte de 0,10 metros por cada metro de ancho de rúa, cun máximo dun metro e separación a testeiro de 1 m. En edificación aberta se admite en fachada a vía pública un saínte de 0,10 metros por cada metro de ancho de rúa, cun máximo dun metro. Para ambas tipoloxías, en todas as súas fachadas, prohíbense os corpos voados, abertos ou pechados, en altura sobre rasante inferior a 3,60 m., limitándose, en cada fachada, ao 60% da súa superficie. En todo caso os voos pechados serán maioritariamente acristalados. Art.5.4.18. Construcción mínima En solo urbano, excepto naquelas zonas nas que se permita a vivenda unifamiliar illada e o equipamento, a construcción mínima en canto a número de plantas se refire, cadrará co especificado no plano correspondente, non admitíndose en ningún caso un número de plantas nin menor nin maior. Art.5.4.19. Voos de bordos O saínte máximo dos bordos, será de 0,40 m., medidos desde cada un dos planos de voos de cada fachada. Terase, ademais, en conta o especificado respecto ás cornixas no PXOM. Art.5.4.20. Galpóns e construccións auxiliares Os galpóns serán construccións dunha soa planta, realizados de maneira sinxela e non se destinarán a espacios habitados, cunha superficie máxima de 30 m 2. Poderán situarse sobre lindeira común, excepto en solo rústico, sempre e cando a altura do galpón no lindeiro non adiante a altura máxima permitida para peches macizos. En caso de non situarse en lindeiro común deberán recuarse o indicado con carácter xeral nas ordenanzas correspondentes. A altura máxima do galpón será de 2,50 m medidos ata o cumieira da construcción. Non se permitirá o uso visto de materiais creados para ser revestidos, como por exemplo bloque estándar, ladrillo oco, fibrocemento estándar, etc. O recuamento a viais será o mesmo que o indicado para a construción principal no tipo de solo que lle corresponda. Art.5.5.1. Illamento térmico e acústico. Con obxecto de asegurar o confort dos usuarios das novas construccións, estas deberán reunir as condicións de illamento térmico e acústico fixadas polo Código Técnico da Edificación. Art.5.6.1. Protección contra incendios. As novas construccións deberán cumprir as disposicións contidas no Código Técnico da Edificación. Art.5.6.2. Proteccións medioambientais Para as novas vivendas se aplicarán as medidas correctoras destinadas a frear a entrada de Radón nos edificios nos límites de seguridade previstos no CTE. Ademais, evitarase o emprego de materiais de construción xeradores de Radón, como os cementos de baixa calidade, elaborados a base de escorias da industria metalúrxica Na obras en xeral, estableceranse as garantías necesarias para o depósito dos materiais sobrantes de escavacións, construcións ou calquera outra fonte de residuos da construción en vertedoiros autorizados e en aqueles lugares que garantan o seu correcto reciclado. Art.5.7.1. Local. É o conxunto de pezas contiguas no espacio dedicadas ao desenvolvemento e exercicio dunha mesma actividade. Art.5.7.2. Local exterior. Considerarase que un local é exterior se todas as súas pezas habitables cumpren algunha das seguintes condicións: 1. Dar sobre unha vía pública, rúa ou praza.2. Recaer sobre un espacio libre de edificación de carácter público.3. Dar a un espacio libre de edificación de carácter privado que cumpra as condicións específicas da ordenanza que lle sexa de aplicación.4. Dar a un patio que cumpra as normas correspondentes en canto as súas dimensións. Art.5.7.3. Vivenda exterior As novas vivendas deberán ter a consideración de vivenda exterior Para acadar a consideración de vivenda exterior en solo urbano consolidado e solo de núcleo rural deberán verificarse as seguintes condicións: A estancia maior e como mínimo outra estancia cando a vivenda conte con máis dunha deberá ter iluminación e ventilación natural e relación co exterior a través de: • Rúas, zonas verdes ou espacios libres públicos dos definidos no presente PXOM. • Espazos libres de edificación de carácter privado nos que sexa posible inscribir un círculo de diámetro H fóra da proxección dos voos interiores, sendo H a media ponderada entre a cota de referencia e a altura máxima de cornixa. Para acadar a consideración de vivenda exterior en solo urbano non consolidado e urbanizable delimitado ou non delimitado deberán verificarse as seguintes condicións: A totalidade das estancias da vivenda (exclúense as pezas de servizo cociña, cuarto de baño, cuarto de aseo, lavadoiro, tendal, almacenamento, así como as pezas de circulación) terán iluminación e ventilación directa a través de espacios exteriores de calidade. Art.5.7.4. Peza habitable. É toda aquela na que se desenvolven actividades de estancia, repouso ou traballo que requiran a permanencia prolongada de persoas. Art.5.7.5. Ventilación e iluminación de pezas habitables. A iluminación e ventilación das pezas regúlase polo disposto na normativa sobre habitabilidade vixente. Art.5.7.6. Patio. É o espacio non edificado delimitado por fachadas interiores dos edificios. Distínguense: 1. Patio de parcela: É o que se atopa situado no interior da edificación ou no seu perímetro se se trata dun patio aberto.2. Patio de mazá: É o que ten definida a súa posición polo planeamento, estando formado polas fachadas das aliñacións interiores na edificación pechada. Art.5.7.7. Dimensións dos patios. É a medida da separación entre paramentos opostos. Conservarán as súas dimensións mínimas en toda a súa altura, por encima da baixa. A anchura mínima dos patios non poderá ocuparse con corpos saíntes, excepto nos patios de mazá, nos que se toleran os balcóns. Art.5.7.8. Medición da altura dos patios. En toda edificación a altura do patio medirase desde o nivel de andar do local de couta mais baixa que teña ocos de luz e ventilación ao mesmo, ata a coroación dos muros, incluído o antepeito de fábrica, se o houbese. Art.5.7.9. Dimensión dos patios de parcela pechados. Estes patios rexeranse polo especificado na normativa sobre habitabilidade vixente. Art.5.7.10. Dimensión dos patios de parcela abertos. Os patios de parcela abertos a fachada, rexeranse polo especificado na normativa sobre habitabilidade vixente. Art.5.7.11. Patios mancomunados. Admítese a mancomunidade de patios establecendo mediante escritura pública, un dereito real de servidume sobre os soares e inscribíndoa no Rexistro da Propiedade, coa condición de non cancelación, sen autorización do Concello. Art.5.7.12. Construccións nos patios. Prohíbese calquera construcción nos patios de parcela. Só se admiten nos patios de mazá as construccións de accesibilidade e seguridade que se deriven do uso de garaxe en plantas inferiores. Nas zonas libres remanentes da zona de edificación aberta poderase autorizar a construcción de elementos comunais, como pistas polideportivas, piscinas, etc., sempre que o uso do solo nesas zonas o permita, e así mesma a súa adscrición como zona axardinada privada a vivendas en planta baixa. Art.5.7.13. Chemineas de ventilación. Permitiranse as chemineas de ventilación para baños, locais de calefacción, lixos e garaxes, homologadas polo Ministerio de Obras Públicas e Urbanismo. Art.5.7.14. Portais. Serán de aplicación as normativas sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas así como as correspondentes á habitabilidade. Art.5.7.15. Escaleiras As escaleiras disporán de luz e ventilación directas segundo o establecido na normativa sobre habitabilidade vixente. Art.5.7.16. Cubertas dos edificios As cubertas serán continuas sen quebras nos seus faldróns, non permitíndose a formación de bufardas nin mansardas. Todos os edificios disporán dos seguintes servicios: Art.5.8.1. Auga potable. Todo edificio disporá no seu interior de servicio de auga potable que fornecerá a todos os lugares de aseo e preparación de alimentos e cantos outros sexan necesarios para cada actividade. As vivendas terán unha dotación máxima diaria equivalente a 200 litros por persoa. En todo edificio deberá preverse a instalación de auga quente nos aparellos sanitarios destinados ao aseo de persoas e á limpeza doméstica. Art.5.8.2. Enerxía eléctrica. Todo edificio contará con instalación interior de enerxía eléctrica conectada ao sistema de fornecemento xeral. En todos os edificios nos que houbera instalacións diferenciadas para cada consumidor, disporase un local coas características técnicas adecuadas para albergar os contadores individualizados e os fusibles de seguridade. Art.5.8.3. Combustibles líquidos. Cando a fonte de enerxía utilizada sexan derivados do petróleo as instalacións de almacenamento destes, deberán axustarse ao establecido pola regulamentación específica. A dotación de depósitos de combustibles ficará definida en cada caso segundo o estableza a regulamentación correspondente. Os cuartos de caldeiras cumprirán a normativa técnica aplicable en función do tipo de instalación da que se trate. O almacenamento de G. L. P. na zona de edificación aberta realizarase enterrada, ficando prohibida a instalación de tanques aéreos, coa excepción de que por motivos da posibilidade de chegada da rede de gas se poida autorizar de maneira provisional, en precario, e por un tempo non superior a un ano. Art.5.8.4. Telecomunicacións. Estarase ao disposto polo R. Decreto-Lei 1/1998 de 27 de febreiro, sobre infraestructuras comúns nos edificios para o acceso aos servizos de telecomunicación, ó seu regulamento aprobado mediante RD.346/2011 de 11 de marzo, e á Orde ITC/1644/2011, de 10 de xuño. Art.5.8.5. Servicios postais. Todo edificio disporá de caixa de correo para a correspondencia en lugar accesible para o servicio de Correos, a razón de un por cada vivenda ou local. Art.5.8.6. Evacuación de augas pluviais. Todo edificio disporá de recollida de augas pluviais, de modo que por baixantes sexan conducidas ás gabias e á rede de sumidoiros público, cando existise e ás súas propias fosas ou pozos cando non. Art.5.8.7. Evacuación de augas residuais. Todos os edificios disporán de evacuación de augas residuais, de modo que mediante as baixantes e a rede interior formada por arquetas e colectores, acometa mediante pozo ou arqueta á rede de sumidoiros urbano, no caso de que existise, ou ás fosas sépticas no caso de que non. Art.5.8.8. Evacuación de residuos sólidos. Todos os edificios de vivenda colectiva e os destinados a usos urbanos non residenciais, contarán con un local para baldes de lixo, cuia ventilación se efectuará mediante cheminea independente homologada. Art.5.8.9. Aparatos elevadores. A dotación de aparatos elevadores nas edificacións virá regulada pola normativa de habitabilidade vixente. Cando sexa esixible deberán ademais garantirse as condicións mínimas de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas vixentes. Art.5.8.10. Aparcamentos obrigatorios. Todos os edificios ou locais a construír no solo urbano, disporán do espacio necesario para o aparcamento dos vehículos dos seus usuarios. Cuantifícanse nunha praza por cada vivenda ou 100 m 2 construídos de uso residencial; o uso distinto do residencial requirirá unha praza por cada 100 m 2. construídos, salvo especificación distinta fixada nas condicións particulares do uso. Naqueles casos nos que se demostre a imposibilidade de consecución das mencionadas prazas na propia parcela pola súa configuración, topografía, xeotécnia, etc., poderase xustificar este estándar garantindo a súa adquisición en soares ubicados a unha distancia non superior a 200 m. Estas prazas vincularanse rexistralmente á actividade a desenvolver. Estarase ao disposto no apartado correspondente deste PXOM, para garaxes. Art.5.9.1. Xeneralidades A defensa do carácter e condicións estéticas das novas construccións, así como a conservación do patrimonio inmobiliario existente e defensa do medio natural corresponde ao Concello. Conseguintemente, este poderá denegar ou condicionar as licencias de obras, instalacións ou actividades que resulten inconvenientes ou antiestéticas. Serán sempre de aplicación as Normas de Aplicación Directa da lexislación do solo, e as particulares sinaladas, no seu caso, para cada clase de solo. Non obstante, con carácter xeral, impóñense as seguintes condicións de obrigado cumprimento, excepto se se indican condicións específicas na zona de que se trate, asumindo a Norma as edificacións construídas ou en execución: Art.5.9.2. Cubertas A pendente será continua en todo o seu desenvolvemento non sendo en ningún caso superior a 30º nin a altura de cumieira superior a 3,60 m medidos desde a cumieira ata a cara superior do último forxado, salvo maiores limitacións na ordenanza correspondente. Esta altura será de 4 m para a execucións de naves para uso agropecuario. A cubrición será preferentemente de tella cerámica. Prohíbese a chapa metálica e materiais similares, excepto en caso de vivendas unifamiliares debidamente xustificados, usos dotacionais ou industriais e naves agropecuarias. En calquera caso estará prohibido o uso como vistos de materiais pensados para ser revestidos. En solo urbano, permítese a formación de terrazas baixo o plano definido polos faldróns de cuberta, sempre que ningún elemento destas sobrepase o plano definido polos mencionados faldróns. Art.5.9.3. Bordos O espesor máximo dos bordos que se admite, é o correspondente ao canto do forxado así como os elementos necesarios para evacuar as augas e, en ningún caso superior a 40 cm. Para o caso de remates en cornixa, a dimensión máxima medida en horizontal desde o plano de voos ata a arrincada do mesmo, será de 15 cm, e o seu desenvolvemento ficará inscrito dentro dun ángulo de 45º. No caso de edificacións illadas de edificación residencial colectiva, o bordo manterase na totalidade da lonxitude das fachadas que recaian sobre algunha aliñación oficial. Cando pola disposición de volumes, se formen cubertas a dúas augas, permítese a construcción de hastiais e a apertura de ocos de iluminación e ventilación nos mesmos, debendo tratarse en continuidade coa fachada sobre a que se sitúen. Art.5.9.4. Materiais e cores autorizados: Os materiais e cores harmonizarán co ambiente e as edificacións do entorno, principalmente en edificación en mazá pechada, ficando prohibida, en calquera caso e para calquera uso, a utilización como vistos de materiais creados para ser revestidos. Art.5.9.5. Protección dos ambientes urbanos.1. O Concello poderá denegar ou condicionar calquera actuación que resulte antiestética, inconveniente ou lesiva para a imaxe da cidade.2. Toda actuación que afecte ao ambiente urbano deberá someterse ás condicións estéticas que, para cada zona en que se localice, se determinan no PXOM.3. Os Plans Parciais, Plans Especiais ou Estudios de Detalle, demostrarán a consecución de unidades coherentes no aspecto formal, mediante os correspondentes estudios do impacto.4. Nas obras de restauración, conservación ou mantemento deberán respectarse todas as características do edificio.5. Nas obras de acondicionamento deberá manterse sempre o aspecto exterior do edificio.6. As fachadas laterais e posteriores trataranse con condicións de composición e materiais similares aos da fachada principal, salvo na altura en que sexa susceptible de ser tapada por nova construcción medianeira, en cuio caso se admite como mínimo recebar e pintar.7. Nas obras nos edificios que afecten á planta baixa, estas deberán harmonizar co resto da fachada. Art.5.9.6. Invariantes da arquitectura tradicional. Son os elementos de composición de fachadas, cubertas, materiais, texturas e cores que caracterizan coa súa repetición o aspecto individual dos edificios antigos e os núcleos rurais histórico-tradicionais. En obras de intervención sobre edificacións de arquitectura rural estes invariantes deberán de manterse. Art.5.9.7. Edificios a conservar. Atópanse enumerados no catálogo. Art.5.9.8. Portadas e escaparates. Tanto na decoración de locais comerciais de planta baixa como nos portais, só se permitirá saír da aliñación oficial unha dimensión máxima de 15 cm. Art.5.9.9. Marquesiñas e toldos. En calquera punto a súa altura mínima sobre a beirarrúa será de 2,25 m. O seu saínte non será superior aos voos, respectando en todo caso o arborado e as instalacións existentes. Art.5.9.10. Mostras e banderíns. Entendese por mostra, o anuncio paralelo ao plano da fachada, denominándose banderín o anuncio perpendicular ao plano desta. En calquera punto, a súa altura mínima sobre a beirarrúa será de 2,25 m., con un saínte non superior a 0,60 m. Fican prohibidos os anuncios executados en materiais que non reúnan as mínimas condicións de dignidade ou estética. Cumprirán as condicións estéticas da zona. Art.5.9.11. Axardinamento de patios. Os patios de mazá deberá axardinarse alomenos nun 50% da súa superficie. Art.5.10.1. Supresión de barreiras arquitectónicas e urbanísticas En todas as edificacións de nova planta ou na rehabilitación das existentes así como nos espazos públicos, aplicarase a Lexislación e Normativa vixente, así como as ordenanzas ou disposicións municipais, referidas á supresión de barreiras arquitectónicas. De acordo con isto, garantirase a todas as persoas un uso non discriminatorio, independente e seguro dos espacios públicos urbanizados, co fin de facer efectiva a igualdade de oportunidades e a accesibilidade universal. En virtude do disposto na Lei 8/2013 de rehabilitación, rexeneración e renovación urbanas, será posible ocupar as superficies de espazos libres ou de dominio público que resulten indispensables para a instalación de ascensores ou outros elementos, así como as superficies comúns de uso privativo, tales como vestíbulos, relanzos, sobrecubertas, voos e soportais, tanto si se ubican no solo, como no subsolo ou no voo, cando non resulte viable, técnica ou economicamente, ningunha outra solución para garantir a accesibilidade universal e sempre que asegure a funcionalidade dos espazos libres, dotacións públicas e demais elementos do dominio público. A tales efectos estas superficies ocupadas non computan a efectos del volume edificable, nin de distancias mínimas a lindeiros, outras edificacións ou á vía pública ou aliñacións. Art.5.10.2. Condicións de acceso ao edificio A unión da edificación coa vía pública cumprirá o prescrito na normativa de accesibiliidade e supresión de barreiras arquitectónicas de aplicación. Art.5.10.3. Espacios libres de parcela de acceso público Para que un patio de mazá ou un espacio libre de parcela público ou privado cualificado como tal no planeamento poida servir para dar acceso a vivendas ou locais, deberá reunir as condicións establecidas na normativa de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas de aplicación. Art.5.10.4. Portais e accesos Deberán cumprir as disposicións fixadas na normativa de habitabilidade e na de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Art.5.10.5. Escaleiras Deberán cumprir as disposicións fixadas na normativa de habitabilidade e na de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas, así como a normativa contra incendios vixente. Art.5.10.6. Ramplas Deberán cumprir as disposicións fixadas na normativa de habitabilidade e na de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Art.5.10.7. Ascensores Deberán cumprir as disposicións fixadas na normativa de habitabilidade e na de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas, así como a normativa contra incendios vixente e normativa técnica ao respecto. Art.5.10.8. Espacios de circulación interior 1 A forma e dimensións dos espacios comúns de circulación permitirán o transporte dunha persoa en padiola desde calquera local ou vivenda ata a vía pública. Estarán dotados dunha anchura mínima de 1,20 metros, permitíndose estreitamentos puntuais de 0,90 metros.2. Se as portas de ascensores, vivendas ou locais abren cara un elemento común de circulación, as dimensións establecidas no apartado anterior modificaranse no que proceda para garantir o cumprimento da Normativa de Incendios máis esixinte aplicable. Art.5.10.9. Sinalización Os edificios de uso público contarán coa sinalización correspondente a saídas e escaleiras de uso normal e de emerxencia, posición de accesos e servicios, posición de aparellos de extinción de incendios, localización de medios de circulación para minusválidos, sinalamento do chanceado de escaleiras, e canta outra sinalización sexa precisa para facilitar a orientación das persoas e a evacuación do edificio en caso de sinistro. Art.5.10.10. Prevención de incendios 1. As construccións deberán cumprir as condicións establecidas na normativa contra incendios vixente.2. Os edificios destinados a usos non residenciais deberán contar con saídas de emerxencia.3. Os locais situados en edificios de uso residencial non poderán comunicar coas plantas de vivenda ou espacios comúns do edificio, salvo a través dun vestíbulo provisto con porta de saída resistinte ao lume durante 90 minutos.4. Cando unha instalación non poida alcanzar unhas condicións correctas de seguridade para si mesmo ou para o seu entorno, e supoña riscos non emendables para persoas e bens, poderá ser declarada fora de ordenación, forzándose á erradicación do uso e o peche da instalación.5. No caso de obras de acondicionamento ou de maior nivel, as construccións existentes deberán adecuarse á regulamentación de protección contra incendios, na medida máxima que permita a súa tipoloxía e funcionamento. Art.5.10.11. Prevención de caídas 1 Os ocos en fachadas exteriores ou interiores, resaltes no pavimento, perímetro exterior de terrazas, tendais e balcóns, cuia altura sobre o solo supere os 0,50 m estarán protexidos para previr as caídas. Como elemento de protección empregaranse antepeitos ou varandas, cuias alturas respectivamente serán iguais ou superiores a 0,95 e 1,00 m.2. As escaleiras, relanzos e bordes de forxado que recaian sobre baleiros interiores, protexeranse mediante varandas ou antepeitos de altura non inferior a 0,95 m.3. O deseño de antepeitos e varandas impedirá que resulten inútiles ao fin de protección a que se destinan. Art.5.10.12. Accesibilidade dos espazos públicos urbanizados 1. Os espazos públicos urbanizados comprenden o conxunto de espacios peonís e vehiculares, de paso ou estancia, que forman parte do dominio público, ou están destinados ó uso público de forma permanente ou temporal.2. As vías públicas, os parques e os demais espazos de uso público deberán ser planificados e urbanizados de forma que resulten accesibles para tódalas persoas, e en especial para aquelas con mobilidade reducida ou afectadas por limitacións á capacidade de utilizar o contorno ou relacionarse con el. Art.5.11.1. Características de posición. Estradas provinciais: Segundo lexislación de estradas vixente: - Non se autorizarán peches nas zonas de dominio público nin nas de servidume. - Por circunstancias especiais de aproveitamento agrícola ou gandeiro, poderán ser autorizados peches rústicos nas zonas de servidume pero non nas de dominio público. Resto de estradas: Os pechamentos que se realicen nas proximidades das vías municipais asfaltadas, pistas de concentración, tanto de labradío como de montes e resto de camiños de titularidade municipl, situaranse paralelos ao eixo das vías ás que dan fronte e á distancia seguinte: - Vías municipais en xeral fora dos núcleos: 1 m. a partir da aresta exterior do vial, non menor de 2,5 m do borde da zona pavimentada e non menor de 4 m ao eixo - Vías en núcleos delimitados: 4 m ó eixo e nunca menor das aliñacións marcadas nos planos de ordenación dos núcleos rurais, salvo que existan peches tradicionais consolidados a ambos lados da parcela. Con carácter xeral prohíbese o derrubamento de maneira inxustificada de peches tradicionais en solo de núcleo rural, prevalecendo a posición destes con respecto a calquera aliñación fixada no planeamento. Os peches tradicionais poderanse recuar caso de existir a necesidade demostrable de mellorar as características funcionais do viario existente no núcleo delimitado. En todo caso a ampliación proposta non poderá alterar a configuración da estrutura da malla viaria tradicional do núcleo. Para que se poida levar a cabo, a citada actuación terase que tramitar, un Plan Especial de Ordenación do Núcleo Rural, referido á totalidade do Núcleo delimitado no que se xustifique a lo menos: 1.- A integración e utilidade pública para o conxunto do núcleo rural da modificación viaria proposta.2.- A integración volumétrica e nova posición para o peche tradicional reconstruído, a lo menos en planta e alzado de escala e definición axeitada.3.- O Plan Especial de Ordenación do Núcleo Rural, garantirá a reconstrución do peche tradicional prexistente, mediante a descrición gráfica e construtiva da solución proposta. Art.5.11.2. Ríos e regatos. Segundo o especificado na Lei de Augas fixase un recuamento mínimo de 5 m ao leito o cal ficará totalmente libre de calquera construcción, a modo de servidume de paso. Art.5.11.3. Chafráns. En interseccións de camiños efectuarase un chafrán, resultante de non efectuar pechamento entre os tres e cinco primeiros metros dos seus lados, en función da configuración do encontro dos camiños. Con carácter xeral, a aliñación oficial dos soares en esquina, na zona urbana, terá un chafrán de lonxitude de catro (4) metros, formado por unha liña perpendicular á bisectriz do ángulo formado polas súas aliñacións. Este chafrán manterase en toda a altura da edificación Art.5.11.4. Tipo de peche admitido en todos os casos.1.- En solo urbano e de núcleo rural: Altura máxima: Dous metros cincuenta centímetros sobre o perfil lonxitudinal da calzada ou sobre a rasante do terreo en estado natural nos lindeiros laterais e posterior. O espazo entre a vía e o peche deberá explanarse á mesma cota da vía. Tipo: a) Peches contra viarios públicos: Admitirase unha porción maciza, preferiblemente de pedra, prohibíndose a fábrica de ladrillo oco ou bloques estándar de formigón sen revestir. A súa altura máxima será dun metro e vinte centímetros sobre o perfil lonxitudinal da calzada, admitíndose sobre ela un pechamento diáfano ou vexetal ata completar a altura máxima permitida. Nas zonas clasificadas como Núcleo Rural Histórico-Tradicional estas alturas se reducirán a 1,00 para parte maciza e 2,00 m para a altura total. b) Peches de lindeiros: As características dos materiais serán as mesmas do apartado anterior e a altura máxima da porción maciza non poderá sobrepasar os 2 m. c) Peches vexetais. Considéranse peches vexetais aqueles que están formados por especies arbustivas, o tronco das cales non poderá sobrepasar os 5 cm de diámetro. As especies con tronco de diámetro superior consideraranse plantacións forestais e regularanse, a efectos de distancias ós lindeiro pola súa normativa específica. Os peches vexetais cumprirán as dimensións de altura máxima indicada nos apartados precedentes e deberán estar sempre perfectamente podados de maneira que non superen estas dimensións. A súa plantación nos lindeiros de parcela ou na aliñación, recuarase 50 cm do linde ou aliñación cara ó interior da parcela de cara a evitar a invasión con elementos vexetais do espazo público ou da finca lindante. Os peches vexetais estarán sempre podados de maneira que estes non invadan, na súa proxección vertical nin as fincas lindantes nin o espazo público.2.- En solo rústico: En fincas non edificadas non se permiten os peches opacos. En fincas edificadas os peches realizados con material opaco poderán realizarse con materiais tradicionais do medio en que se sitúen. Prohíbese a fábrica de ladrillo oco ou bloques estándar de formigón sen revestir. Para estes efectos, os cerramentos e valados tamén poderán ser vexetais, polo seu efecto estético e a súa acción positiva en relación co medio natural ao servir de refuxio para a fauna silvestre, procurando o uso de especies arbustivas autóctonas. A súa plantación nos lindeiros regularase polo réxime de distancias indicado para o solo de núcleo rural. Os cerramentos de fábrica, vexetais ou diáfanos, non poderán exceder os 1,5 metros de altura e deberán adaptarse ao medio en que se sitúen. Os peches macizos, de altura superior a 1,20 m, que acaden unha lonxitude, no seu perímetro, superior a 100 m, contarán cun estudo de integración paisaxística, podendo decidir o concello sobre posibilidade da súa execución nos termos que se plantexa, en función da condicións de integración no contorno. CAPÍTULO 1. CONDICIÓNS DE AUTORIZACIÓN Art.6.1.1. Licencias. Estarán suxeitas as edificacións e actividades indicadas no Título II da presente normativa e as demais que se especifican no Regulamento de Disciplina Urbanística. Haberá de se ter en conta especialmente que: 1. As licencias son actos regrados, outorgándose sempre, aínda que non se fixese referencia a elas, deixando a salvo o dereito de propiedade e sen prexuízo de terceiros.2. As licencias non poden ser invocadas para excluír ou diminuír a responsabilidade na que incorreran os beneficiarios no exercicio das súas actividades.3. Toda denegación de licencia deberá ser motivada.4. Ningunha licencia poderá considerarse outorgada por silencio administrativo, se a documentación tivese deficiencias que non fosen corrixidas. No referente a este aspecto estarase na normativa sectorial correspondente.5. En ningún caso entenderanse conferidas facultades en contra das prescricións da Lei do Solo, Plans, Programas, Proxectos, Normas ou Ordenanzas sobre uso do solo e edificación, podendo o Concello, caso de ser exercitadas, suspender as actividades ou demoler o realizado, sen indemnización algunha.6. Cando os actos relacionados neste articulo se proxecten por algún Órgano do Estado, o seu titular solicitará, así mesmo, a oportuna licencia, seguíndose en casos de urxencia o procedemento especial previsto no artigo 198 da LOUPMRG. Art.6.1.2. Procedemento para a solicitude de licencias de obras de nova planta. As solicitudes de licencias de obras de nova planta, ampliación ou reforma, presentaranse no Rexistro Xeral do Concello, subscrita polos interesados, acompañado, no seu caso da información urbanística, e de dous exemplares de proxecto técnico, tramitándose posteriormente o seu outorgamento de acordo co disposto no Regulamento de Servicios das Corporacións Locais. Os proxectos deberán estar asinados por técnico competente e ser visados polo Colexio Oficial ao que dito facultativo pertenza. O seu contido detallará as obras coa precisión necesaria para que poidan ser executadas baixo a dirección de técnico distinto do autor do proxecto. O proxecto técnico comporase dos seguintes documentos: 1. Memoria descritiva: Nela describirase a obra ou instalación. Expoñerase a súa finalidade e xustificarase a solución adoptada poñéndose de manifesto: a adaptación ó ambiente esixida polo art.104 LOUPMRG e o cumprimento das condicións previstas na normativa vixente de accesibílidade e supresión de barreiras arquitectónicas, coas condicións esixidas no art.14.3 RD, o cumprimento dos preceptos de habitabilidade no caso das vivendas, e os restantes preceptos legais que sexan de aplicación.2. Folla de características urbanísticas e técnicas.3. Planos, que serán como mínimo os de emprazamento (sobra cartografía oficial) e información urbanística; de plantas e fachadas coas seccións necesarias para a súa completa intelixencia e coa corrección de debuxo, exactitude e presentación indispensable nesta clase de traballos. Estes planos deberán ser realizados a escala 1/50 ou 1/100, segundo a maior ou menor capacidade do edificio, debendo anotarse neles e detallarse en forma gráfica, e tamén, se fose posible, todo canto sexa necesario ou simplemente convinte para o seu fácil exame e comprobación, en relación co cumprimento destas Normas, e, en especial, con referencia ás fachadas e todas as partes de obra visibles desde a vía pública. Nos planos de modificación de construccións existentes ou reformas das mesmas, sinalaranse con tramas, cores ou grafismos perfectamente diferenciados, as obras novas, as que desaparezan e as que subsisten, acompañándose dunha Memoria que conterá as aclaracións indispensables para a adecuada comprensión do proxecto. Antes do inicio das obras deberase aportar ao expediente o nome do técnico ou técnicos directores das obras, proxecto de execución e estudio de seguridade e saúde se procede, todo iso co oportuno visado do colexio oficial profesional correspondente. Polo que respecta a obras maiores terase en conta que para a súa concesión o proxecto deberá conter, ademais do indicado en parágrafos anteriores, o cumprimento de toda a normativa legal que sexa de aplicación, en especial, a lexislación sobre supresión de barreiras arquitectónicas e accesibilidade, o Proxecto de Telecomunicacións así como a lexislación sobre contaminación acústica. Nas obras que afecten a ámbitos protexidos de interese arqueolóxico, ademais da documentación anteriormente sinalada, deberá presentarse un informe arqueolóxico de viabilidade. Antes da emisión do mesmo e, se e o caso, previa obtención da licencia correspondente, poderanse levar a cabo os traballos arqueolóxicas necesarios, (incluídas sondaxes e/ou escavacións), para a confección do informe oportuno. Nas obras que precisen cimentación ou movementos de terras que supoñan a aparición de noiros ou ribazos de altura superior a 1 m, e que se ubiquen nas zonas 3 e 4 do plano de Xeotécnia, de información urbanística do presente PXOM, os proxectos que precisen normativamente de estudo xeotécnico, deberán ademais aportar un estudo de viabilidade xeotécnica no que se indiquen especificamente as medidas correctoras para paliar os riscos indicados especificamente nese plano. Art.6.1.3. Procedemento para as solicitudes de licencias de obras menores. As obras menores consistentes en instalacións e obras de técnica simple e escasa entidade constructiva e económica que non supoñan alteración do volume, do uso, das instalacións e dos servizos de uso común ou do número de vivendas e locais, nin afecten ó deseño exterior, á cimentación, á estructura ou ás condicións de habitabilidade ou seguridade dos edificacións ou instalacións de toda clase,., é dicir, todas aquelas que non afecten a elementos fundamentais do edificio e que poidan, non precisarán aportar proxecto técnico, e si unha memoria valorada das obras a realizar. Se seguirán as indicacións marcadas polo Regulamento de Disciplina Urbanística. Art.6.1.4. Procedemento para as solicitudes de licencias de parcelación ou reparcelación. As solicitudes de licencia para parcelar ou reparcelar terreos presentaranse tamén no Rexistro Xeral do Concello, acompañadas do correspondente proxecto, o cal deberá conter os seguintes documentos: 1. Memoria na que se describa o terreo que se trate de dividir alegando as razóns urbanísticas e de toda orde que xustifiquen esta operación, tendo en conta o exposto na lexislación vixente, no Plan Xeral de Ordenación Municipal, nos Plans parciais aprobados para o seu desenvolvemento e nas presentes Normas Urbanísticas. Tamén deben incluírse os documentos de titularidade ou escrituras, as condicións de edificabilidade dos terreos, con descrición das parcelas resultantes, con expresión das súas dimensións, lindeiros e demais circunstancias para a súa inscrición no Rexistro da Propiedade.2. Planos a escala mínima 1/500, sobra cartografía oficial, que reflictan os datos contidos na memoria, tanto respecto ao terreo matriz como ás parcelas resultantes, e en especial a súa configuración, lonxitude de todos os seus lados e situación respecto á vía pública e particulares, asinados por técnico competente. Cando a parcelación ou reparcelación proposta afecte a varios propietarios farase constar a conformidade de todos eles, ou o porcentaxe maioritario que representen. En todo caso acompañarase a relación de nomes e enderezos de todos os propietarios afectados e titulares de dereitos reais. Art.6.1.5. Procedemento para as solicitudes de licencias de derribo. As solicitudes de licencias de obras de derribo, presentaranse no Rexistro Xeral do Concello, subscrita polos interesados, acompañado no seu caso da información urbanística, de dous exemplares de proxecto técnico, tramitándose posteriormente o seu outorgamento de acordo co disposto no artigo 9 do Regulamento de Servicios das Corporacións Locais. Os proxectos deberán estar asinados por técnico competente e ser visados polo Colexio Oficial ao que dito facultativo pertenza. O seu contido ha de detallar as obras coa precisión necesaria para que poidan ser executadas baixo a dirección de técnico distinto do autor do proxecto. O proxecto técnico comporase dos seguintes documentos: 1. Memoria descritiva do edificio a demoler, con indicación do procedemento a seguir nas obras de demolición.2. Planos, que serán como mínimo os de emprazamento; de plantas e fachadas coas seccións necesarias para a súa completa intelixencia e coa corrección de debuxo, exactitude e presentación indispensable nesta clase de traballos. Estes planos deberán ser realizados a escala 1/50 ou 1/100, segundo a maior ou menor capacidade do edificio, debendo anotarse neles e detallarse en forma gráfica, e tamén, se fose posible, todo canto sexa necesario ou simplemente convinte para o seu fácil exame e comprobación. Antes do inicio das obras deberase aportar ao expediente o nome do técnico ou técnicos directores das obras, proxecto de execución e estudio de seguridade e saúde se procede, todo iso co oportuno visado do colexio oficial profesional correspondente.3. Cando se vaia comezar un derribo ou valeiramento importante o propietario deberá comunicalo aos colindantes por se debe adoptarse algunha precaución especial. En caso de urxencia por perigo inmediato, a dirección facultativa deberá dispor os apeos convintes no acto, aínda cando consistan en tornapuntas exteriores, dando conta inmediata ao Concello e solicitando a licencia que proceda. O técnico municipal poderá esixir que se realicen os apeos que estime necesarios. Art.6.1.6. Solicitude de liña ou rasante Cando se trata de obra de nova planta ou de reconstrucción previa derruba da construcción anterior, será condición previa 6 inicio das mesmas a solicitude de liña e rasante, solicitude que por outra parte pode presentar calquera propietario de solar ou terreo, aínda que non sexa seguida inmediatamente da execución da obra. Cando o solicitante sexa titular de licencia, o Concello haberá de proceder ó sinalamento de liña no prazo de 15 días contados a partir da correspondente solicitude. Transcorrido o prazo previsto, poderán comezalas obras, sen prexuízo das responsabilidades a que houbera lugar en caso de infracción de aliñacións e recuados oficiais. O sinalamento de liña non implica o outorgamento da licencia de construcción. A aliñación darase sobre o plano do solar e zona inmediata, a escala 1/500, referindo os seus puntos característicos a outros fixos do terreo, de maneira que quede suficientemente determinada e materializándoa sobre aquel mediante cravos ou estacas. Art.6.1.7. Sinalamanento de liña Ó acto de sinalamento de liña concorrerá o Técnico Municipal designado ó efecto, e o dono do terreo, por si ou representado por Técnico de grao medio ou superior. Para o acto de sinalamento de liña, o terreo estará libre e desembarazado de obstáculos para facilitalo replanteo. O propietario ou o técnico que o represente firmará o exemplar do plano de aliñación e a acta, en sinal de conformidade, e recibirá a copia autorizada destes documentos. Art.6.1.8. Control da execución das obras 1. En tódalas obras de nova construcción, de reforma e ampliación, demolición, escavación e movementos de terras, será obrigatoria a colocación dun rótulo de 1,50 metros por 1 metro no que se faga constar: nome e apelidos do propietario, do contratista, dos técnicos directores da obra; número de licencia e data da súa expedición; data do comezo das obras e da súa terminación; ordenanza de aplicación e usos ós que se vai a destinar a construcción; altura total do edificio e número de plantas. Este rótulo será de cor branca, con letras en negro que terán un tamaño mínimo de 6 cm.2. O interesado ou o director da obra dará comunicación ó Concello nas seguintes fases de execución da obra: 1º.- Cando se trata de obra nova ou de ampliación: ó rematar a colocación de armaduras de cimentación e arranque da estructura vertical, ó rematar a colocación de armaduras da estructura do solo da planta baixa para comprobar a adecuación das rasantes, e ó rematar a colocación das armaduras ou elementos portantes da cuberta.2º.- Cando se trate de obras de reforma: antes de proceder ás revocaduras interiores e exteriores. Entenderase que o Concello desiste de efectuar o control se non o realizase no prazo de dez días. A comprobación municipal non alcanzará en ningún caso ós aspectos técnicos relativos á seguridade e calidade da obra, senón unicamente ó cumprimento do proxecto e demais condicións urbanísticas da licencia no referente á forma, localización, axuste altimétrico, superficie e volume da edificación e continuidade das obras. Non obstante, ordenarase a inmediata suspensión das obras e, de ser o caso, a realización de controis técnicos específicos, se non aparecese debidamente acreditada a efectiva dirección técnicofacultativa esixible segundo a natureza da obra. Art.6.1.9. Condicións das obras en relación coas vías públicas 1. O propietario do terreo onde se execute unha obra de calquera natureza, será responsable diante do Concello dos danos que coa súa execución poida ocasionar nas vías públicas ou servizos municipais.2. Se as obras que se executan puideran afectar a servizos de carácter xeral ou público, o propietario ou titular da licencia haberá de comunicalo por escrito e con oito días de antelación ao comezo das mesmas, ás empresas ou entidades administrativas correspondentes. Naquel prazo as empresas ou entidades deberán tomar as medidas oportunas en evitación de danos propios ou a terceiros, dos que serán responsables se finaliza o prazo anteriormente mencionado sen adoptar ditas medidas.3. Os escombros e provisións de materiais, non poderán amorearse na vía pública nin apoiados nos cercados ou muros de cerramento.4. As fachadas dos edificios públicos e privados, así como as súas medianeiras e paredes contiguas ao descuberto, deberán conservarse nas debidas condicións de seguridade, hixiene e ornato, aínda que non sexan visibles desde a vía pública.5. O propietario do terreo onde se execute calquera clase de obra está obrigado a conservar todas as partes da obra ou construcción en perfecto estado de solidez. a fin de que non poidan comprometer a seguridade pública.6. Todas as estadas auxiliares da construcción deberán executarse baixo dirección facultativa competente e dotaráselles das medidas necesarias para evitar que os materiais e ferramentas de traballo poidan caer á rúa, onde se colocarán os sinais de precaución que en cada caso sexan convenientes.7. En toda clase de obra, así como no uso de maquinaria auxiliar da mesma, gardaranse as medidas de seguridade e saúde no traballo esixidas pola lexislación vixente e en particular as determinadas polos correspondentes estudios e plans de seguridade e saúde, evitando no posible a ocupación da vía pública con calquera clase de maquinaria auxiliar. Art.6.1.10. Valado de obras. En toda obra de nova planta ou derribo, e nas de reforma ou conservación que afecten ás fachadas do edificio, será esixible un valo de protección de alomenos dous metros de altura, constituída por materiais que ofrezan seguridade, conservación e bo aspecto e situada á distancia que en cada caso sinale o Concello. En todo caso quedará remetida do bordiño para permitir o paso dos peóns. En caso de que por imposibilidade manifesta non se poida deixar libre a zona de beirarrúa necesaria para a circulación peonil, habilitarase unha nova con materiais resistentes, co andar elevado do pavimento existente, con rampla de acceso e desembarco, varandas de protección, viseira pola súa parte superior e sinalización luminosa e visual, en ambos extremos, que garanta a seguridade dos peóns. A instalación será sempre provisional durante o tempo que duren as obras, debéndose suprimir e deixar a aceira libre e en condicións en caso de paralización destas nun período superior a tres meses. Art.6.1.11. Beirarrúas. O promotor dun edificio de nova construcción ou o dun edificio que se reconstrúa, en solo urbano, virá obrigado a construír, aínda que non existira anteriormente, a beirarrúa en todo o fronte do edificio, coa extensión que fixe o Servicio municipal de obras, de acordo coas aliñacións que rexan na rúa da súa situación e sempre con amaño á rasante que se sinale, con todos os servicios necesarios para a posta en uso da edificación. Nas beirarrúas que se constrúan empregaranse materiais que aseguren a necesaria impermeabilidade e en harmonía cos xa existentes ou cos modelos que se determinen por parte do Concello. As beirarrúas que se constrúan de novo e as que se modifiquen por motivo de execución das obras de edificación, deberán de cumprir coas especificacións impostas pola lexislación vixente sobre accesibilidade e supresión de barreiras. Art.6.1.12. Empates á rede de auga. Quen constrúa edificios destinados a vivendas ou locais de negocios ou agreguen vivendas en edificios existentes, emprazados en zonas nas que existan conduccións de auga potable destinadas ao publico fornecemento da cidade, a menor distancia de cen metros do enclave daqueles, estarán obrigados a construír pola súa conta os ramais correspondentes para o servicio, dotando de auga potable a todas e cada unha das vivendas ou locais separados. A sección e demais características dos ramais, así como o modo de execución das obras será o que determine o Servicio municipal correspondente. Os ramais deberán construírse a base de materiais impermeables e manterase en bo estado de conservación, que impida en todo momento tanto as infiltracións como as perdidas de caudal. A instalación dos ramais no subsolo da vía publica acomodarase en canto ao seu asentamento, trazado, profundidade, natureza e dimensións dos conductos, ás regras que a Administración municipal teña establecidas para o área ou no seu defecto aos que para cada caso se dispoñan. A instalación de auga deberá de estar supervisada pola concesionaria deste Servicio, que marcará, xunto co Concello, as necesidades, seccións e materiais que se instalarán. Art.6.1.13. Empates ás redes de sumidoiros. En relación coa obrigatoriedade de conexión ás redes de sumidoiros das augas negras e pluviais dos edificios, mesmo almacéns, depósitos e fábricas, será sempre preceptivo completa-la con todos os elementos a ela inherentes. As dimensións mínimas dos albañais de evacuación serán os que o Concello teña previstas para o área e serán de material impermeable, asentadas sobre terreo firme e construídas á profundidade convinte para a perfecta conexión coa rede de sumidoiros. Se os promotores aos que se fai referencia, non levasen a cabo pola súa iniciativa as construccións de que se trata, e logo de requiridos a estes efectos pola Administración municipal, deixasen transcorrer tres meses sen efectualo, (prazo este, que poderá ser ampliado pola Alcaldía a instancias dos interesados cando concorreran motivos fundados para a concesión de dita prorroga), poderá o Concello acordar que as obras se executen por conta e cargo dos obrigados con suxeición ao disposto pola Lei de Procedemento Administrativo para a execución subsidiaria. A instalación de sumidoiros deberá de estar supervisada pola concesionaria deste Servicio, que marcará, xunto co Concello, as necesidades, seccións e materiais que se instalarán. O cruce dos servicios de infraestructuras polos viais requirirá o formigonado dos mesmos. Art.6.1.14. Normas técnicas para as instalacións de abastecemento de auga e saneamento 1. Abastecemento de auga 1.1. Obxecto Instalacións para subministro de auga potable a núcleos residenciais, desde a toma nun depósito ou conducción ata as acometidas.1.2. Requirimentos previos á execución Informe detallado para o cálculo das necesidades de subministro: planos de ordenación, incluíndo zonificación, usos, parcelación, altura de edificación, densidade de poboación, trazado viario e outros espacios públicos. Perfiles lonxitudinais e transversais tipo da rede viaria e plano altimétrico da zona. Cos dados anteriores a Oficina Técnica Municipal, por medio do Servicio Municipal de Augas comunicará ao Promotor da Urbanización o punto en que se debe efectuar a conexión á rede xeral de fornecemento, caudal e presión dispoñible no punto de toma e elaborará un informe sobre o esquema previsto da rede de distribución interior da urbanización. Se non existe rede municipal de fornecemento na zona o Promotor presentará o estudio de situación da captación, potabilidade da auga e percorrido previsto para a conducción de alimentación ao depósito regulador. Situación das instalacións subterráneas como electricidade, alumeado, gas, telefonía, alcantarillado e drenaxe. O proxecto e a posterior instalación serán revisados e aprobados no seu caso polos Servicios Técnicos Municipais.1.3 Execución e organización - Canalización: Na zanxa comprobación de existencia de pedras, cimentacións, penas, etc., en cuio caso procederase á escavación por embaixo da rasante e cubro con area. Mantemento de zanxas libres de auga. Colocación da canalización no lado oposto da zanxa ao que se depositen os productos da escavación, para evitar que o tubo fique apoiado en puntos illados. Baixada e exame de tubos unha vez situados sobre a cama de area, para eliminación daqueles que sofresen danos, así como limpeza de terra que se puidese introducir neles. Se a xunta é flexible, coidado especial na montaxe para evitar danos na propia xunta. Tras a colocación, taponado de extremos libres. Execución de anclaxes. Non se colocarán mais de 100 m. de canalización sen proceder ao recheo da zanxa. - Conducción: Conexión de tubo e pezas especiais, enterrada en zanxa de dimensións en función do diámetro do tubo, cunha profundidade mínima de 100 cm. en calzada. - Unión entre tubos de fundición, de enchufe e cordón con xunta de goma. - Unión entre tubos de PVC será de enchufe e cordón con xunta de goma, non se utilizará o sistema de pegado mediante adhesivos. - Unión entre tubos de polietileno, será por enlaces de presión ou electrosoldables. Recheo de area ou similar para asento da canalización. Recheo de material seleccionado en zanxas, por tongadas de 30 cm. de terra exenta de áridos maiores de 4 cm. e apisoada, atinxirase unha densidade seca mínima do 95% do Próctor Normal para conduccións. Se a conducción é reforzada, formigón en masa de resistencia característica 200 kg/cm 2. de espesor 30 cm. vertido sobre o recheo da zanxa. - Pezas especiais e accesorios: Reduccións, codos, curvas, tapóns, pezas en “T”, serán de PVC, PE, aceiro galvanizado en quente ou aceiro inoxidable dependendo do tipo de canalización instalada, unidos á conducción por medio de pezas específicas e nunca por medio de pegado mediante adhesivos e suficientemente atados e ancorados de acordo co tipo de canalización, diámetro, tipo de terreo e presión de traballo. - Chave de paso sinxela (ou con desaugue) As chaves de paso a colocar na rede serán embridadas e con asento elástico. Instalada en arqueta ou pozo de rexistro (segundo o diámetro) enrasada co pavimento e a ser posible con tubo de desaugue conectado á rede de alcantarillado, de diámetro 60 mm. A tapa da arqueta ou pozo será de fundición e reforzada se existe a posibilidade de paso de vehículos sobre ela. - Válvula reductora de presión: Tubo e pezas especiais de fundición e/ou aceiro inoxidable, embridando xuntas de desmontaxe ás chaves de comporta e á válvula reductora de presión; chaves de paso de asento elástico a ambos lados da válvula, embridadas ás xuntas de desmontaxe e filtro anterior á reductora. As condicións de instalación para a arqueta serán similares aos da instalación da chave de paso anterior e os seus dimensións serán tal que permitirá a substitución das distintas compoñentes así como a súa manipulación. - Chave de desaugue: Peza en “T” ou collarín (segundo diámetros) conectada á conducción, coa derivación acabada en brida, unida a codo de 90º (se fose necesario) e este á chave de comporta, chave de paso embridada ao codo e á conducción de desaugue. O resto de compoñentes igual que nos casos anteriores. - Ventosa: Peza en “T” ou collarlín (segundo diámetros) conectada á conducción, coa derivación acabada en brida, con saída cara en riba. Tubo de desaugue conectado á rede de alcantarillado, de diámetro 60 mm., chave de comporta embridada á peza en “T”, ventosa embridada á chave de comporta. O resto de compoñentes igual que nos casos anteriores. - Toma de canalización en carga: Collarín de toma colocado na conducción coa saída cara en riba, se practicará na conducción unha perforación, de igual diámetro que o de saída do collarín, mediante aparello perforador que impida a saída da auga durante a perforación. Só poderá ser realizada por operarios do servicio. - Arqueta de acometida: Chave de comporta conectada á conducción, coa peza de conexión correspondente ao tipo de canalización empregado. Instalada en arqueta enrasada co pavimento e tapa de fundición de 15x25 cm. para acometidas de ata 1” e de 30x30 cm.40x40 cm. e/ou 50x50 cm. para diámetros superiores. As acometidas serán instaladas polo Servicio Municipal de Augas e o custe das mesmas será por conta do solicitante de acordo coas tarifas vixentes nese momento. - Contadores: Serán de calquera dos tipos homologados polo Ministerio de Industria. No caso de edificios estarán instalados en batería de contadores no portal en zona próxima á entrada e de fácil acceso para a súa lectura polo persoal do servicio. En caso de vivendas unifamiliares instalaranse en hornacina e no limite da propiedade pública. A súa conexión á rede de fornecemento será realizada unicamente polo persoal do Servicio Municipal de Augas.1.4. Control e aceptación - Controles de execución: Revisión da profundidade da zanxa, unións e espesor da cama de area, e compactación do material de recheo, na conducción e acometidas. Revisión de reduccións, codos, “T”, tapóns e demais elementos que forman a instalación. Revisión de dimensións, características das tapas e acabado das arquetas, enrase da tapa co pavimento en todas elas. Comprobación da instalación de chaves de paso ou chaves de paso con desaugue. Comprobación da colocación da instalación en todas as válvulas reductoras de presión. - Probas de presión da instalación: Probas de servicio de comportamento á presión interior na totalidade da rede por tramos de 500 m. de lonxitude máxima segundo o “Prego de Prescricións Técnicas Xerais para canalizacións de fornecemento de auga». Se a canalización non superase as probas o promotor terá que realizar todas as reparacións necesarias na mesma ata que os resultados sexan correctos. Estas probas serán realizadas por Organismos de Control Autorizados (OCA) ou polo Servicio Municipal de Augas sendo os gastos correspondentes con cargo ao promotor. - Planos da instalación: Á finalización das obras e unha vez superadas as probas, se entregará ao Servicio Municipal de Augas unha copia do plano definitivo das instalacións no que figurará ademais do percorrido das canalizacións o resto da información da instalación: tipo de material, diámetros, timbraxe, situación das chaves de corte, ventosas, reductoras de presión, … - Entronque na rede existente: Unha vez revisada e aprobada polos Servicios Técnicos Municipais a rede instalada, realizaranse as conexións á rede de fornecemento existente, que serán realizadas polo persoal do Servicio Municipal de Augas con cargo ao Promotor.2. Alcantarillado 2.1 Obxecto Evacuación de augas pluviais e/ou residuais desde as respectivas acometidas ata o colector receptor no punto de entronque fixado polo Servicio Municipal de Augas.2.2. Requirimentos previos á execución Plano altimétrico da zona precisando os limites das concas afluentes, así como o posible cauce receptor. Ordenación da zona a servir incluíndo usos, parcelación, número de vivendas e trazado viario. Perfís lonxitudinais e transversais da rede viaria e profundidade real ou probable das edificacións. Localización das instalacións de servicio existentes e referencia altimétrica das mesmas ás instalacións proxectadas.2.3. Execución e organización - Canalización: Recheo da zanxa por tongadas de 30 cm. con material seleccionado; atinxirase unha densidade do 95% do ensaio Próctor Normal. Se a canalización é de formigón será con xunta de goma. Se a canalización é de PVC ou PE ou fundición con xunta elástica. Todas elas asentadas sobre unha capa de area ou similar. Proba de Estanquidade cada 500 m., detección de fugas, observación de desaugues, circulando a auga na rede e abrindo as chaves de desaugue. - Cámara de descarga: Recheo de area. Muro aparellado de 25 cm. de espesor de ladrillo macizo. Encofrado da lousa. Grifo de alimentación de diámetro 25 mm. Conectada á rede de fornecemento de auga. Patés empotrados 15 cm. e separados 30 cm. colocados á vez que se ergue a fábrica. Sifón de descarga de 20 l/s. Tapa e cerco enrasados co pavimento. - Sumidoiro Formigón en masa de 200 kg/cm 2. Muro aparellado de 12 cm. de espesor de ladrillo macizo ou formigón. Reixiña e cerco enrasada co pavimento. Soleira de formigón en masa de 200 kg./cm 2. - Pozo de rexistro Se o pozo é circular leva formigón en masa, muro, patés, tapa circular reforzada con peche e/ou bisagra, enfoscado con morteiro e soleira en instalación similar aos elementos anteriores e de 1 m. de diámetro interior. Se o pozo é rectangular leva muro, malla, lousa de formigón e encofrado da mesma, patés, tapa rectangular, enfoscado con morteiro e soleira en instalación similar aos elementos anteriores e de 1x1 m. - Pozo de resalto Leva muro, malla, lousa de formigón e encofrado da mesma, patés, tapa rectangular ou circular, enfoscado con morteiro e soleira en instalación similar ás anteriores. - Acometidas As acometidas serán realizadas por operarios do servicio e o custe das mesmas correrá por conta do solicitante, de acordo coas tarifas vixentes. - Controles de execución Revisión da profundidade da zanxa, unións e compactación do material de recheo, na conducción. Na canalización, comprobación da rasante dos conductos entre pozos. Nas cámaras de descarga inspección xeral do espesor sobre conductos e compactación do material de recheo en cada tramo reforzado das canalizacións, dimensións e enrase da tapa co pavimento. Nos sumidoiros comprobación de dimensións e enrase da reixiña co pavimento, así como a súa correcta ubicación para a recollida de augas pluviais. Pozos de rexistro e resalto, comprobación da couta da soleira, dimensións, desnivel entre as bocas de entrada e saída e enrase da tapa co pavimento, e conexións entre tubos e pozo e a súa total estanquidade. Aliviadoiros comprobación da cota da soleira, desnivel entre bocas de entrada e enrase de tapa con pavimento no 100% e dimensións no 50% e comprobación da idoneidade da cota de alivio. Probas de servicio de circulación na rede mediante vertido de 2 m3. de auga en 90 s. na cabeceira de cada canalización e de funcionamento das cámaras de descarga mediante descarga en 30 s. - Probas de estanquidade: Probas de servicio de estanquidade por tramos de 500 m. de lonxitude máxima segundo o “Prego de Prescricións Técnicas Xerais para canalizacións de saneamento”. Se a canalización non superase as probas o promotor terá que realizar todas as reparacións necesarias na mesma ata que os resultados sexan correctos. Estas probas serán realizadas por un Organismo de Controlo Autorizado (OCA) ou polo Servicio Municipal de Augas sendo os gastos correspondentes con cargo ao Promotor. - Planos da instalación: Á finalización das obras e unha vez superadas as probas, se entregará ao Servicio Municipal de Augas unha copia do plano definitivo das instalacións no que figurará ademais do percorrido das canalizacións o resto da información da instalación: perfil taquimétrico, tipo de material, diámetros, timbraxe, situación das chaves de corte, aliviadoiros, pozos, … - Entronque na rede existente: Unha vez revisada e aprobada polos Servicios Técnicos Municipais a rede instalada, realizaranse as conexións á rede existente, que serán realizadas polo persoal do Servicio Municipal de Augas con cargo ao Promotor. Art.6.1.15. Derrubes. O derrube de edificios ou construccións de calquera clase requirirá para a súa autorización, a presentación do oportuno proxecto subscrito por técnico competente no que se porá de manifesto que o edificio ou construcción non se atopa incluído no Catálogo que se inclúe neste Plan Xeral nin en outros catálogos sectoriais, a súa falla de interese histórico-artístico ou ambiental, e a inexistencia de inquilinos ou acordo establecido con eles. Aínda cando o edificio ou construcción que se pretenda demoler non figure incluído no Catálogo, o Concello poderá solicitar información da Delegación correspondente Ministerio de Cultura ou Organismo autónomo competente, se estimase de interese a súa conservación, podendo adoptar á vista do mesmo, discrecionalmente, a resolución que proceda. Art.6.1.16. Condicións. En todas as licencias, fixaranse as condicións ás que taxativamente se han suxeitar, tendo as mesmas o carácter de condicións de obrigatorio cumprimento. Concedida a licencia entregarase ao titular dela, se o solicitase, un exemplar do proxecto, selado polo Negociado de Urbanismo ou a Sección de Obras. Art.6.1.17. Caducidade. As licencias comprendidas no presente capitulo, caducarán nos seguintes supostos: 1. Por desestimento expreso do solicitante.2. Por non ter dado comezo as obras no prazo de seis meses contados desde a data de notificación da concesión da licencia, ou se unha vez iniciadas as obras se interrompen durante un prazo de seis meses, salvo que a demora ou paralización proveña de forza maior ou outra causa xusta que se puxese en coñecemento do Concello antes de transcorrer os citados prazos e autorizadas por este.3. Por non acabarse as obras no prazo previsto salvo as prórrogas outorgadas por motivos xustificados. A tal efecto a duración máxima das licencias de obras será de tres anos. As prórrogas só poden ser de 6 meses en total, e devengarán a metade dos dereitos de concesión. En ningún caso poderán concederse segundas ou ulteriores prórrogas.4. Por non axustarse as obras ao proxecto aprobado ou ás condicións impostas pola licencia. Art.6.1.18. Execución das obras. Cando o facultativo director dunha obra deixe de actuar na mesma debe poñelo en coñecemento do Concello no termo de tres días, mediante oficio debidamente visado polo Colexio Oficial. O propietario, á súa vez, está obrigado a nomear seguidamente, novo facultativo director da obra, comunicándoo por escrito ao Concello mediante a oportuna folla de encargo, tamén visada. De non cumprirse este trámite, a Alcaldía-Presidencia ordenará a inmediata suspensión da obra. Se durante o transcurso dunha obra fora necesario introducir no proxecto algunha variación, solicitarase para iso o correspondente permiso como se se tratase dunha licencia oficial. No caso de que a modificación, de se ter solicitado ao presentar o proxecto, non dese motivo a maior liquidación que a efectuada, non devengará dereitos; en caso contrario devengaraos pola diferencia resultante. Cando non fose solicitada licencia para efectuar a variación á que se refire o parágrafo anterior, ou cando a petición se formulase despois de efectuada a obra, considerarase esta como obra nova e liquidarase de acordo co previsto na tarifa correspondente. En toda construcción debe terse a disposición dos funcionarios do Concello exemplares dos planos selados e aprobados e da licencia expedida. Se o funcionario do Concello observase que na execución da obra se infrinxen as Normas ou Ordenanzas, non se cumpren as condicións da licencia ou o propietario prescindiu das formalidades prescritas nelas, o porá inmediatamente en coñecemento da Alcaldía-Presidencia, para que, se procede, ordene a suspensión da obra e adopte, de momento, as medidas precautorias que estime procedentes. As obras darán comezo dentro do prazo máximo de seis meses non necesitando ningunha actuación especial para calquera traballo que teña por obxecto realizar o proxecto acompañado ao solicitar a licencia de construcción. Estas obras deberán estar finalizadas nun prazo máximo de tres anos, ao cabo dos cales se entenderá caducada a licencia. Tan pronto como fique cuberto un edificio, o interesado virá obrigado a poñelo por escrito en coñecemento do Concello, a efectos de comprobar o cumprimento da súa altura máxima, volume e demais condicións urbanísticas contidas na licencia outorgada. Dentro do prazo de quince días desde o remate da obra o propietario porao en coñecemento do Concello, acompañado por certificado final de obra estendido polo ou polos facultativos directores do mesmo, que acredite a súa realización de acordo co proxecto aprobado. Comunicado o remate da obra efectuarase a correspondente visita de inspección, e se se comprobase que a edificación se axustou ao proxecto aprobado en canto ao cumprimento da normativa urbanística e demais normativas aplicables, librarase un documento acreditativo do cumprimento das condicións á que a licencia estivese subordinada. En caso contrario estarase ao disposto respecto a modificacións non autorizadas do proxecto ou a inobservancia dos prazos concedidos. Entenderase que a obra está acabada cando se retirasen os materiais sobrantes, estadas, barreiras e elementos auxiliares, e se atopen corrixidos os desperfectos ocasionados na vía pública ou nos servicios municipais. A Autoridade Municipal non concederá o alta nos servicios municipais, nin autorizará a apertura de establecementos mentres non se acredite que as obras se executaron con suxeición ás condicións da licencia de construcción, e obtido a pertinente licencia de primeira ocupación, se se tratase de edificios destinados a vivendas. Non se permitirá que as obras iniciadas fiquen sen acabar. Cando isto último ocorra, a Autoridade municipal poderá requirir ao propietario para que aquelas se conclúan e obrigarlle a executar aquela parte das mesmas que se considere mais indispensable e se non o fixera, o Concello pode optar entre acordar levalas a cabo por conta do propietario ou acordar incluír a obra no Rexistro Municipal de soares, aos efectos establecidos na Lei do Solo. Art.6.1.19. Licencia de primeira ocupación.1. No suposto da primeira utilización das edificacións, a concesión das licencias de ocupación require a acreditación ou cumprimentación dos seguintes requisitos, segundo as características das obras, instalacións ou actividades de que se trate: a) Certificado final de obra con documentación de estado final, visado polo Colexio Oficial correspondente. b) Xustificación do cumprimento das condicións mínimas de habitabilidade. c) Licencias ou permisos de apertura ou supervisión das instalacións a cargo doutras Administracións públicas competentes por razón do uso ou actividade de que se trate. d) Outras autorizacións administrativas sectoriais que procedan, a causa de servidumes legais, concesións administrativas ou réximes de protección aplicables ós edificios ou actividades, cando non constasen previamente. e) Documentación das compañías subministradoras de auga, gas, electricidade e telefonía, acreditativas da conformidade das acometidas e redes respectivas. f) Certificado de insonorización (se procede) g) Escritos división Horizontal e declaración de Obra Nova. (se procede) h) Terminación e recepción provisional das obras de urbanización que se acometeran simultaneamente coa edificación. g) Liquidación e abono das taxas municipais por licencia.2. A licencia de ocupación solicitarase ó Concello polos promotores ou propietarios, sendo o prazo para concesión ou denegación dun (1) mes, salvo reparos corrixibles. A obtención de licencia de ocupación polo transcurso dos prazos de silencio positivo previstos na lexislación non lexítima as obras ou usos que resultaren contrarios ó planeamento.3. A licencia de ocupación, nos seus propios termos e salvo erro imputable ós interesados, exonera ós solicitantes, constructores e técnicos da responsabilidade administrativa por causa de infracción urbanística, pero non das comúns de natureza civil ou penal propias da súa actividade. A licencia é requisito para a contratación dos subministros de enerxía eléctrica, auga, gas e telefonía, baixo responsabilidade das empresas subministradoras segundo se establece no art.170.5 RD.4. A posta en uso dun edificio ou a apertura dunha instalación carente de licencia de ocupación, cando fose preceptiva, constitúe infracción urbanística que será cualificada de conformidade co establecido na LOUPMRG e no RD, sen prexuízo, de ser o caso, das ordes de execución ou suspensión precisas para o restablecemento da legalidade urbanística, incluída a clausura da instalación ou edificio afectados. Art.6.1.20. Medidas de policía. É obriga dos donos conservar, limpar, revocar ou estucar as fachadas dos edificios da súa propiedade, así como as medianeiras ao descubrido, as entradas e escaleiras, e en xeral, todos os espacios visibles desde a vía pública. Os paramentos e medianeiras que de acordo co Plan fiquen fora de ordenación deberán ornamentarse cos mesmos materiais das fachadas. Cando as obras a que se refire o parágrafo anterior non fosen realizadas polos interesados, poderá efectualas o Concello, a costa dos propietarios se se contiveran no limite do deber de conservación e decoro que lles corresponde, e con cargo a fondos municipais cando o rebasen para obter melloras de interese xeral. Os propietarios deben manter limpas e en bo estado de conservación as chemineas, os depósitos, os patios e os conductos de gas, desaugues e demais instalacións do inmoble. Art.6.1.21. Ruína. Cando algunha construcción ou parte dela ameazase ruína, o Concello de oficio ou a instancia de parte interesada iniciará o oportuno procedemento, que se suxeitará ao disposto no artigo 201 da Lei do Solo e disposicións complementarias contidas no Regulamento de Disciplina Urbanística. Art.6.1.22. Responsabilidade e sancións. Cando os actos de edificación ou uso do solo se executen sen licencia ou sen se axustar ás condicións lexitimas das que fora outorgada, ou con infracción das disposicións de xeral aplicación, a Alcaldía ordenará a suspensión das obras e procederá segundo os supostos, de acordo cos artigos 49 a 56 do Regulamento de Disciplina Urbanística. Se se efectuaran parcelacións sen licencia ou sen se axustar á outorgada, a Autoridade Municipal prohibirá todo intento de urbanizar ou edificar os terreos e disporá a destrucción realizado. A infracción destas Normas e a desobediencia á Autoridade Municipal poderá ser castigada, ademais de coa sanción de suspensión ou demolición das obras, con multa que imporá a Alcaldía na contía autorizada pola lexislación vixente. O contravimento das medidas de seguridade na construcción, esixidas de acordo coas presentes Ordenanzas e a lexislación especial, será considerado como infracción urbanística e sancionándose de conformidade co disposto na Lei do Solo e demais disposicións vixentes. O peticionario da licencia, ou no seu caso o propietario, o empresario das obras e o técnico director das mesmas, serán solidariamente responsables das infraccións que se cometan por executalas sen licencia ou inobservancia das cláusulas lexítimas da mesma. Art.6.2.1. Condicións xerais da urbanización - Nas fases de obras, reconstruirase sempre a topografía orixinal, traballando dende o punto de vista orográfico no sentido das curvas de nivel. - Non se alterará a cobertera edáfica e se protexerá ao máximo en aqueles lugares onde se desenvolvan obras. A protección do solo é fundamental dado o seu poder depurador a través da súa capacidade filtrante, actividade biodegradante, retención de anións e retención de catións. - A cuberta vexetal que se vexa alterada reconstruirase na medida do posible mediante solucións de revexetación ou reposición das especies alteradas. As zonas verdes deseñaranse do xeito máis natural posible, alterando a mínima fracción posible. Polo que fai ás zonas verdes dos ríos situados no espazo urbano, respectarase a totalidade da vexetación ripícola e se manterá a máxima naturalidade. - En calquera fase de obras nas que se empregue maquinaria pesada, evitarase a compactación do terreo, a invasión de áreas naturais ou patrimoniais, os vertidos de calquera tipo procedente das máquinas e as invasións de cauces fluviais. Tamén se impedirán aportacións de materiais alóctonos destinados a recheos e, en xeral, impedirase calquera alteración das cualidades medioambientais do contorno. - Evitarase a dispersión indiscriminada de xurros e os vertidos debidos dunha mala práctica no seu almacenaxe. - O viario (novo ou o acondicionado) farase do xeito máis permeable posible, deixando as solucións de viario impermeable estritamente para as zonas rodadas. O cicho hídrico nas vías respectarase mediante unha rede de recollida de pluviais. - O alumeado público do concello deseñarase tendo en conta as medidas de contaminación lumínica, dotando ás luminarias de pantallas protectoras axeitadas e conforme á lexislación vixente. Así mesmo, contemplaranse medidas de aforro e eficiencia enerxética onde sexa posible. Art.6.2.2. Condicións de accesibilidade Para satisfacer o obxectivo de accesibilidade e non discriminación para o acceso ós espazos públicos proxectaranse, construiranse, restauraranse, manteranse, utilizaranse e reurbanizaranse de forma que se cumpran, como mínimo, as condicións básicas que se establecen na lexislación vixente fomentando a aplicación avanzada das tecnoloxías da información e as telecomunicacións nos espazos públicos urbanizados, ao servizo das persoas con algún tipo de minusvalidez. Nas zonas urbanas consolidadas, cando non sexa posible o cumprimento dalgunha das devanditas condicións, formularanse as solucións alternativas que garantan a máxima accesibilidade posible. Art.6.2.3.- Itinerario accesible Entenderase por itinerarios peonís os espazos públicos destinados principalmente ao tránsito de peóns que aseguren o uso non discriminatorio.1. Os itinerarios peonís garantirán, tanto no plano do chan coma en altura, o paso, o cruzamento e o xiro ou cambio de dirección, de persoas, independentemente das súas características ou modo de desprazamento. Serán continuos, sen chanzos soltos e con pendentes transversal e lonxitudinal que posibiliten a circulación peonil de forma autónoma, especialmente para peóns que sexan usuarios de cadeira de rodas ou usuarios acompañados de cans guía ou de asistencia.2. Nos casos nos que a intervención do punto anterior non sexa posible, executarase unha solución con plataforma única onde quedará perfectamente diferenciada no pavimento a zona preferente de peóns, así como a sinalización vertical de aviso aos vehículos.3. En calquera caso, a posición de todos os elementos urbanos será tal que non interfira en ningún caso o ámbito de paso establecido nos puntos anteriores. Considérase excepción cando un elemento teña un carácter puntual e non repetitivo, debéndose garantir se non o cruzamento e o xiro, polo menos o paso normal de peóns.4. Nas zonas de estanza tales como prazas, parques e xardíns, áreas de xogos infantís, praias urbanas, etc., garantirase a existencia dun itinerario coas características determinadas no presente artigo, así como a circulación en continuidade ata os puntos de interese ou de uso público.5. As persoas con minusvalidez que sexan usuarias de cans guía ou cans de asistencia gozarán plenamente do dereito a facer uso dos espazos públicas urbanizados, sen que por esta causa poidan ver limitada a súa liberdade de circulación e acceso. Art.6.2.4. Elementos de urbanización 1. A pavimentación dos itinerarios peonís dará como resultado unha superficie continua e sen resaltes, que permita a cómoda circulación de todas as persoas. O pavimento terá unha resistencia ao deslizamento que reduza o risco dos resbalamientos. Evitaranse elementos soltos ou disgregados que poden dificultar o paso.2. A combinación de cores e texturas facilitará a comprensión dos percorridos. Nos vaos peonís empregarase un pavimento diferenciado en textura e cor e recoñecible, evitándose o seu uso noutros puntos e elementos tales como esquinas ou vaos de vehículos, que puidesen confundir peóns con minusvalidez visual. Tamén deberán diferenciarse no pavimento os límites con desnivel, zonas de perigo e o arranque de ramplas ou escaleiras.3. Os elementos para salvar os devanditos desniveis cumprirán as determinacións dimensionais que garantan o seu uso de xeito autónomo de todos os peóns. Disporán, así mesmo, de elementos de axuda adecuados tales como varandas, zócolos, etc., dispositivos de manexo accesibles e unha sinalización e iluminación axeitada que lles permita ser doadamente localizables e detectables.4. As reixas, rexistros e demais elementos de infraestruturas existentes na vía pública estarán enrasar ou fóra do espazo libre de paso dos itinerarios peonís. Ademais, no caso de reixas e sumidoiros, o seu deseño posibilitará sen problema o paso de cadeiras de rodas e cadeiras de bebés, e evitará a entrada de bastóns, muletas, ou tacóns de zapato.5. A vexetación na vía pública disporase de maneira que non se invada o espazo libre de paso. No caso de que a gabia quede dentro do devandito espazo, deberá estar enrasar e cubrirse axeitadamente, cumprindo as características descritas no punto anterior. As entidades locais velarán polo mantemento e podas periódicas para evitar a invasión do devandito ámbito de paso e do seu campo visual. Art.6.2.5. Puntos de cruce e entradas e saídas de vehículos 1. Os vaos de peóns que formen parte dos itinerarios peonís accesibles terán unhas dimensións que posibiliten a circulación peonil coas mesmas esixencias descritas para os ámbitos de paso nos itinerarios peonís. As pendentes no pavimento e o encontro coa calzada garantirán o paso sen dificultade nin perigo dunha cadeira de rodas, unha persoa con minusvalidez visual que use bastón ou calquera persoa con algunha minusvalidez motora, sen prexudicar por iso a circulación habitual pola beirarrúa. Disporán de pavimento diferenciado en textura e cor axeitada que garanta a orientación para persoas con minusvalidez.2. Os pasos de peóns terán un ancho en correspondencia cos dous vaos e un trazado, sempre que sexa posible, perpendicular respecto á beirarrúa para posibilitar o cruzamento seguro de persoas con minusvalidez visual. Sinalizaranse na calzada con pintura antideslizante e disporán de sinalización vertical para os vehículos. A súa situación terá unha visibilidade suficiente para permitir o cruzamento seguro por todas as persoas. Cando o ancho da rúa esixa a existencia dun illote intermedio, esta terá as mesmas características que as beirarrúas en canto a pasos ou vaos peonís, altura do bordo e pavimentación.3. Garantirase especialmente a ausencia de obstáculos para a deambulación tales como vexetación, sinais, mobiliario urbano, elementos antiaparcamento ou morróns que dificulten ou impidan a visión dos semáforos peonís, ou a visibilidade dos peóns dende estes cara á calzada, para garantir a súa localización por parte das persoas con minusvalidez auditiva e visual.4. Os semáforos peonís disporán de sinalización sonora para facilitar o cruzamento. Nos casos nos que a baixa intensidade de tráfico peonil o aconselle, os semáforos poderán ser activados por solicitude do usuario mediante interruptores que serán doadamente localizables, sen obstáculos que dificulten a aproximación a estes e a unha altura axeitada. O tempo de paso será o suficiente para garantir o cruzamento completo de persoas con mobilidade reducida.5. En saídas de emerxencia de establecementos de pública concorrencia, deberá existir unha sinalización visual e acústica de perigo ou precaución na beirarrúa ou percorrido peonil.6. Cando no ámbito inmediato das zonas peonís susceptibles de perigo de paso de vehículos de emerxencia, tales como parques de bombeiros, comisarías de policía, hospitais, etc., se instalen semáforos, estes deberán estar dotados dun dispositivo que permita a emisión de sinais de emerxencia luminosos e acústicas. Art.6.2.6. Urbanización de frontes de parcela 1. Na realización de obras de edificación, tanto públicas como privadas, nas que se interveña sobre a vía pública, garantirase o libre paso ao longo do itinerario peonil lindante con esta, tanto no plano do chan coma en altura, evitando calquera elemento que invada o devandito ámbito de paso.2. De forma especial coidarase nos accesos, a diferenza de rasantes entre a vía pública e a parcela, debéndose resolver a diferenza de cotas no interior da parcela, e quedando expresamente prohibida a alteración da beirarrúa para adaptarse ás rasantes da nova edificación. No caso de edificacións xa existentes nas a xustifique expresamente a imposibilidade ou grave dificultade en solucionar a devandita diferenza de rasantes, optarase por garantir na beirarrúa, polo menos, o paso normal dunha persoa, acompañada, se é o caso, de can-guía ou de asistencia, e a sinalización e protección para os peóns que sexa necesaria.3. Garantirase, en todo caso, a continuidade dos itinerarios coas parcelas adxacentes, evitando chanzos e resaltes. Art.6.2.7. Mobiliario urbano 1. Todos os elementos de mobiliario urbano se disporán de maneira que non se invada o ámbito de paso, nin no plano do chan nin en altura, dos itinerarios peonís. Como criterio xeral, disporanse de forma aliñada na banda exterior da beirarrúa ou xunto á zona de calzada. En itinerarios estreitos onde esta disposición dificulte o paso os soportes verticais de sinais, semáforos e báculos de iluminación disporanse pegados en fachada, con salientes a unha altura que non obstaculice o libre paso, relegando o resto de elementos de mobiliario a zonas de dimensións abondas.2. A instalación do mobiliario urbano será tal que se garanta a aproximación e o acceso a calquera usuario. Así mesmo se garantirá unha altura e orientación axeitadas para o seu correcto uso.3. Na elección do mobiliario e equipamento urbano será esixible o cumprimento das condicións de accesibilidade no deseño dos elementos, atendendo á súa utilización cómoda e segura, así como á súa axeitada detección.4. No ámbito de paso dos itinerarios peonís non poderán colocarse colectores, cubos de residuos ou elementos de mobiliario urbano.5. As marquesiñas de espera e refuxio na vía pública deberán ser accesibles e disporanse de maneira que non se obstrúa o tráfico peonil dos itinerarios, situándose preferentemente en plataformas adicionais ou ensanches dos devanditos itinerarios. Art.6.2.8. Aparcamento e elementos de control e protección do tráfico rodado 1. A reserva de prazas de aparcamento para persoas con mobilidade reducida garantirá o acceso aos principais centros de actividade da cidade, independentemente das existentes por residencia ou lugar de traballo. Disporanse o máis próximas posible aos accesos dos recintos públicos e sempre xunto a un vao peonil existente, ou no seu defecto, un exclusivo para garantir o acceso da beirarrúa á calzada. As dimensións da praza permitirán, tanto no aparcamento en liña, coma en batería ou diagonal, a aproximación da cadeira de rodas e a transferencia desta ao vehículo, así como o acceso ata a beirarrúa en condicións de seguridade. Estarán axeitadamente sinalizadas.2. Sempre que sexa posible, deberá evitarse o uso de elementos físicos antiaparcamento; en caso de resultar necesarios, situaranse de forma que non se obstrúa o ámbito de paso dos itinerarios peonís. Serán de doada detección, mesmo por peóns con minusvalidez visual, estarán contrastados co pavimento e terán unha altura axeitada.3. As valla e elementos de delimitación e protección terán unha estabilidade que garanta a seguridade do peón, serán de doada detección, quedando prohibidos os elementos de difícil detección para peóns con minusvalidez visual. Art.6.2.9. Obras e intervencións na vía pública 1. No caso de obras, públicas ou privadas, ou outras intervencións que afecten á vía pública garantiranse unhas condicións suficientes de accesibilidade e seguridade aos peóns, en particular no relativo á delimitación das obras, a cal se realizará con elementos estables, ríxidos e doadamente detectables, garantindo a seguridade do peón.2. Nos itinerarios peonís das zonas de obras garantirase un paso continuo e seguro, sen resaltes no chan nin elementos saíntes.3. As zonas de obras disporán dunha sinalización axeitada e rigorosa de delimitación, advertencia e perigo, que debe ser perceptible por persoas con calquera tipo de minusvalidez. Garantirase a iluminación en todo o percorrido do itinerario da zona de obras. Art.6.2.10. Actividades comerciais na vía pública 1. Todo elemento relacionado coas actividades comerciais na vía pública, incluíndo os quioscos, postos temporais, terrazas de bares, expositores, paneis publicitarios, caixeiros e máquinas expendedoras, disporase de maneira que non invada os itinerarios peonís. Garantirase o paso sen existencia de elementos saíntes en altura, toldos a baixa altura ou expositores ou elementos de difícil detección.2. Garantirase ás persoas con minusvalidez o acceso aos caixeiros automáticos e as máquinas expendedoras, así como aos servizos telefónicos, telemáticos ou electrónicos instalados nos espazos públicos ou accesibles dende eles. Art.6.2.11. Sinalización e información accesibles 1. Garantirase a doada localización dos principais espazos e equipamentos do ámbito, mediante sinalización direccional que garanta a súa lectura por peóns dende os itinerarios peonís, facilitando a súa orientación dentro do espazo público. En especial atenderase ao tamaño, cor do rótulo, inexistencia de cegamentos, posición, altura e orientación deste, e á non existencia de obstáculos que impidan ou dificulten a súa lectura. Nos espazos nos que así determínese, completarase a devandita sinalización con mapas urbanos e puntos de información que faciliten a orientación e o desenvolvimiento autónomo polo espazo público.2. Os itinerarios peonís disporán dunha completa sinalización que asegure a situación e orientación dos peóns con calquera tipo de minusvalidez. En particular, facilitarase a orientación no espazo público coa colocación sistemática e adecuada de placas de nome de rúa e de número dos edificios que garantan a súa lexibilidade. Art.6.2.12. Urbanización da rede viaria 1. Para calcular a pavimentación de calzadas nas rúas, tanto no que respecta ó grosor das capas de firme necesario como ó material a empregar na capa de rodadura, terase en conta o carácter e o tráfico das vías. Procurarase o emprego de pavimentos sonoreductores. Nas novas urbanizacións procurarase o emprego de pavimentos drenantes de cara compatibilizar a urbanización co ciclo hídrico.2. En travesías e vías de penetración recoméndase o cambio da textura do pavimento da calzada, respecto do existente nas estradas, aínda utilizando materiais análogos, con obxecto de facilitar unha mellor diferenciación entre o urbano e o interurbano.3. Nas zonas de estacionamento aconséllase o emprego de pavimentos diferenciados. As xuntas que se prevexan nestes pavimentos dispoñeranse convenientemente para orientar o mellor aparcamento.4. Cando existan desniveis na proximidade inmediata das vías, estes trataranse de forma que os taludes e terrapléns que sexan necesarios teñan unha pendente que impida o corremento de terras, colocando muros de contención nos lugares necesarios, podendo non corresponderse a rasante da calzada coa das beirarrúas en contacto coa aliñación oficial.5. Os materiais de pavimentación, elixiranse de acordo cun código funcional que distinga a categoría do espacio: circulación, peonil, estancia de persoas e de vehículos, uso conxunto de persoas e de vehículos, etc.6. O solo de prazas e beirarrúas resolverase con materiais que non dificulten a circulación das persoas e de vehículos de man.7. As tapas de arquetas, rexistros, etc. orientaranse tendo en conta as xuntas dos elementos do pavimento e nivelaranse co seu plano de tal forma que non resalten sobre o mesmo.8. As diferencias de nivel entre distintos pavimentos resolveranse con bordos ou outros elementos de separación que definan claramente os seus perímetros.9. Os pasos de carruaxes e de emerxencia nunca deformarán o perfil lonxitudinal das beirarrúas, nas que soamente se poñerán de manifesto pola diferencia de materiais e polo chafranado do bordo.10. Nas beirarrúas, as reixas de ventilación de redes e outros elementos soterrados, deseñaranse de tal xeito que non supoñan risco de caída por enganche do calzado.11. Como norma xeral procurarase que a pendente das rúas non supere o 4%. En rúas con pendentes superiores ó 6% de tráfico denso ou tráfico industrial, e nas restantes rúas con pendente superior ó 8% será recomendable dispoñer un pavimento antiesvarante. Esta precaución será obrigatoria para pendentes, superiores ó 8% nas primeiras e ó 10% nas segundas.12. A pendente mínima será do 0,8%. Admitiranse excepcionalmente pendentes menores sempre que o proxecto resolva axeitadamente a drenaxe da plataforma, utilizando rigolas, ampliando a frecuencia de sumidoiros, etc.13. No acondicionamento das marxes empregaranse contencións vexetais que se acompañarán preferentemente con aliñacións de árbores. As aliñacións de árbores de porte alto (que non constitúan masa arbórea de acordo coa lexislación sectorial de montes) situaranse fóra da franxa de 2 m medidos dende a resta exterior da explanación.14. Na pavimentación dos carrísbicicletas, cando estes acompañan a calzadas destinadas ó tránsito de vehículos, recoméndase o cambio de materiais e/ou textura do pavimento de calzada. A separación entre ámbalas dúas calzadas realizarase preferentemente coa introducción de elementos de protección vexetais sempre que a dimensión global o permita; en rúas e travesías urbanas aconséllase dispoñer unha banda de aparcamento formalizado entre ámbalas dúas calzadas. En canto á separación do carrilbicicleta coas beirarrúas ou viario peonil, realizarase preferentemente con cambios de material, desaconsellándose o emprego de bordos ou outros elementos de separación cando a dimensión do carrilbicicleta sexa inferior a 1,80 m.15. A implantación de pistas de bicicletas nas estradas e vías municipais realizarase preferentemente acompañando o trazado das mesmas, mantendo unha banda de separación entre a calzada e a pista de bicicletas que permita albergar os restantes elementos funcionais da estrada (beirarrúa, taludes, gabias) e eventualmente, a plantación de arboredo. Como norma xeral, procurarase que a pendente das pistas de bicicletas non supere o 5%, admitíndose en casos excepcionais pendentes en torno ó 7%. 16. O acondicionamento dos camiños municipais de carácter rural realizarase preferentemente con pavimentos brandos de carácter granular ou pavimentos pétreos asentados sobre area, evitándose no posible o emprego de regas e pavimentos asfálticos. No acondicionamento das súas marxes empregaranse contencións vexetais que se acompañarán preferentemente con aliñacións de árbores. As aliñacións de árbores de porte alto (que non constitúan masa arbórea de acordo coa lexislación sectorial de montes) situaranse fóra da franxa de 2 m medidos dende a resta exterior da explanación.17. No deseño e disposición dos elementos de pavimentación (incluídas tapas de arquetas, rexistros e reixas) estarase ó disposto na lexislación de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas vixente. Art.6.2.13. Arboredo e xardinería 1. As beirarrúas acompañaranse preferentemente de aliñacións de árbores.2. Os sistemas de rega por circulación superficial non ofrecerán solucións de continuidade co pavimento. Se os alcorques e regadoiras son profundas e entrañan perigo para os viandantes contarán coas correspondentes proteccións. Igualmente acondicionaranse de tal xeito que non medre a vexetación, ben mediante a implantación de reixas ou recheo de áreas ou similares.3. Os espacios verdes deberán ser ordenados na súa totalidade, evitando espacios residuais sen algún tratamento.4. As bandas de protección de estradas e infraestructuras básicas recibirán o tratamento de zonas verdes. Empregaranse especies de raíz superficial que non danen a infraestructura.5. Prohíbese a plantación arbórea sobre a vertical de calquera infraestructura.6. A distancia mínima entre árbores e cerramento de parcelas ou liña de fachada será de dous metros. Art.6.2.14. Mobiliario urbano 1. Os quioscos, casetas, postos e terrazas, nas beirarrúas, non poderán obstaculizar o paso das persoas, interferir perspectivas de interese, a visibilidade do viario ou da sinalización. Manterán un ancho libre de beirarrúa indicado na normativa de accesibilidade vixente.2. Tódolos bancos, que se fixen no chan, constituiranse con materiais duradeiros que non precisen conservación.3. Cando se constrúan estanques ou láminas de auga, estes deberán ser accesibles ás persoas.4. O mobiliario urbano, nas súas características e disposición, estará ó establecido na lexislación de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Art.6.2.15. Sinalización 1 Os sinais verticais xerais de tráfico concentraranse na entrada de cada treito de rúa, preferentemente adosados sobre a fachada dos edificios ou sobre o muro de cerramento, inmediatas ás placas de denominación.2. Os sinais verticais particulares de tráfico situaranse, de preferencia, adosados ás fachadas dos edificios ou nos cerramentos das parcelas e evitarase no posible o encravamento de postes, sexa nos bordos ou nas inmediacións das aliñacións.3. A disposición e características dos sinais verticais estarán ó previsto na lexislación sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Art.6.2.16. Abastecemento de auga potable 1. Para o dimensionado da rede haberá de preverse un consumo máximo de douscentos (200) litros por habitante e día. Esta dotación enténdese globalmente; é dicir, incluíndo perdas na rede, regas de viais e zonas verdes.2. Para usos industriais, a rede dimensionarase, como máximo para un consumo de 4.000 m3 por hectárea y año.). 3. En todo caso, estarase ás condicións técnicas que prescriban os provedores do servicio.4. A rede que se proxecte deberá ser mallada, excepto nos seus ramais de menor xerarquía. Neste caso os testeiros dos ramais contarán con dispositivo de desaugue á rede de saneamento. Calquera solución que non respecte este criterio só será admisible previa unha xustificación detallada en termos económicos e funcionais.5. O diámetro mínimos dos tubos na rede será excepto nos ramais terminais, de 100 mm de modo que sobre ela poidan instalarse hidrantes de diámetro 80 mm. Se os hidrantes proxectados son de diámetro 100 mm o entubado do que se derivan terá un diámetro mínimo de 150 mm. De preferencia utilizarase polietileno de alta densidade ou a fundición dúctil como materiais dos conductos.6. Tódolos proxectos de abastecemento deberán incluír unha xustificación hidráulica da solución adoptada. Cando a adopción dos diámetros mínimos anteriores sexan superiores ós, que resultarían esixibles polos cálculos, bastará cunha comprobación do funcionamento hidráulico nas hipóteses máis desfavorables. Cando se desenvolvan áreas ou sectores de nova creación esixirase un cálculo pormenorizado.7. A velocidade da auga nos tubos principais deberá estar comprendida, salvo xustificación razoada en contra, entre 0,5 e 1,8 m/s.8. Os entubados deberán situarse a un nivel superior ó dos sumidoiros circundantes.9. Os tubos, válvulas e pezas especiais dispoñeranse coa timbraxe suficiente para garantila estanquidade e durabilidade da rede. A presión normalizada de proba en fábrica non será inferior, en ningún caso, a 10 atmosferas. Os materiais cumprirán as condicións requiridas no Prego de Condicións Técnicas Xerais para entubados de abastecemento de auga (MOPU 1974). 10. Tódalas acometidas dispoñerán de chave de paso rexistrable na vía pública. Art.6.2.17. Rede de rega 1. Estableceranse en tódalas zonas de parque, xardíns e demais espacios públicos libres, as instalacións suficientes para un consumo mínimo diario de vinte, (20) metros cúbicos por hectárea. As bocas de rega serán dos materiais e modelos adoptados polo Concello, conectadas a redes independentes derivadas da rede xeral, coas súas correspondentes chaves de paso. A distancia entre as bocas de rega xustificarase conforme á presión da rede de tal forma que os radios de acción se superpoñan o necesario para non deixar ningún espacio, sen cubrir.2. A protección contra incendios resolverase mediante hidrantes do tipo e do calibre establecidos polos servicios técnicos municipais. Os hidrantes situaranse nas condicións e ás distancias sinaladas pola normativa vixente, así como a carón dos edificios de equipamento e daqueles susceptibles de maior risco.3. Igual que na rede de abastecemento, os materiais cumprirán o apartado 9 do artigo anterior.4. En tódolos casos, o diámetro da toma será, como máximo, a metade do diámetro do entubado de que deriva. Art.6.2.18. Rede de saneamento 1. O saneamento realizarase normalmente polo sistema separativo, ben puro ou admitindo coas augas residuais unha proporción limitada das de chuvia, de maneira que o resto destas vertan previo tratamento axeitado, directamente nos arroios naturais, que deberán ter asegurada a súa continuidade ata unha canle pública.2. As seccións mínimas da rede de sumidoiros, tanto para a rede como para acometidas domiciliarias e desaugues de sumidoiros, serán de trinta (30) centímetros de diámetro e as velocidades máximas de tres (3) metros por segundo, cando os conductos sexan de formigón centrifugado ou vibrado. Poderán aumentarse a valores maiores adoptando entubado de plástico ou equivalentes pola dureza do seu revestimento, nos casos en que esto sexa preciso. En seccións visitables poderán acadarse velocidades de cinco (5) metros por segundo.3. As pendentes mínimas nos ramais iniciais serán do un por cento (1%), e nos demais determinaranse de acordo cos caudais para que as velocidades mínimas non descendan de cero con cinco (0,5) metros por segundo. Se fosen inferiores instalaranse, en cabeceira dos ramais, cámaras de descarga automática de auga limpa. A capacidade destas será de cero con cinco (0,5) metros cúbicos para os sumidoiros de trinta (30) centímetros e dun (1) metro cúbico como mínimo para as restantes.4. Para o cálculo da rede de sumidoiros adoptaranse como caudais de augas negras o medio e o máximo previstos para o abastecemento de auga, afectados ou non por un coeficiente reductor, que non poderá ser inferior ó 85%. Para os caudais de augas de chuvia calcularanse, a partir de datos pluviométricos oficiais, os caudais máximos procedentes de chuvias; con probabilidade de repetición cada dous anos se as pendentes do terreo son apreciables, e con probabilidade de repetición cada cinco anos se as pendentes de terreo son moi pequenas, para colectores que saneen áreas inferiores a cincuenta (50) hectáreas. Para concas vertentes maiores a probabilidade de repetición fixarase en función do risco que as inundacións poidan provocar, non sendo, en ningún caso, inferior a 10 anos.5. Non se considera preciso realizar ningún cálculo para estimar o atraso na acumulación de caudais en concas vertentes inferiores a vinte (20) hectáreas. En concas superiores será obrigado facelo.6. Os aliviadoiros de crecidas dimensionaranse, salvo xustificación expresa, para unha dilución 5:1 (cinco partes de auga de chuvia e unha parte de augas negras), situándose tan próximos ás canles naturais como sexa posible. Dispoñerán de pozo de limpeza.7. As conduccións serán soterradas, seguindo o trazado da rede viaria ou espacios libres públicos. Salvo imposibilidade técnica, o recubrimento mínimo do entubado medido desde a súa xeratriz superior, será de 1,25 m para os conductos de recollida de augas pluviais, e en residuais de 1,0 m para zonas non rodadas e de 1,5 m para zonas rodadas, debendo situarse en todo caso a nivel inferior ás conduccións de abastecemento circundante, e nunca a menos de 0,30 m de distancia.8. As obras especiais de aliviadoiros ou sifóns dispoñerán de pozos de limpeza á entrada e á saída.9. Dispoñeranse pozos de rexistro cada 50 m, así como en tódolos cambios de aliñación e rasante e nas cabeceiras. Esta distancia poderá ampliarse a 100 m en conduccións visitables.10. Cando as augas de chuvia se evacúen pola rede de augas residuais, dispoñeranse sumidoiros cada 40 m ou, polo menos, en tódolos cruces de rúas.11. Poderán utilizarse calquera dos materiais prescritos no Prego de Prescricións Técnicas Xerais para entubados de saneamento de poboacións (MOPU/86), coas condicións sinaladas nel.12. As xuntas deberán ser estancas. Utilizarase preferentemente a solución elástica mediante xunta de goma. Prohíbese a utilización de unións ríxidas de corchete, salvo que se xustifique mediante un tratamento adecuado a impermeabilidade das mesmas. Os pozos, arquetas e sumidoiros deberán ser estancos, debendo tratarse adecuadamente as superficies que estean en contacto coa auga.13. Tódalas redes de sumidoiros que se proxecten en solo urbano, urbanizable ou de núcleo rural, acometerán á rede municipal. Esta conexión resolverase nun pozo de rexistro.14. Así mesmo a conexión ó saneamento das acometidas domiciliarias e desaugues de sumidoiros producirase en pozos de rexistro. Art.6.2.19. Condicións dos vertidos 1. En xeral, tódalas vivendas, conxuntos de vivendas e as instalacións industriais incorporarán os seus vertidos á rede municipal, cumprindo as condicións indicadas nestas Normas ou aquelas que en desenvolvemento delas estableza o Concello.2. Cando por imposibilidade topográfica ou por razón urbanística non sexa posible ou aconsellable a incorporación dos vertidos á rede municipal, o planeamento que regule a nova implantación deberá garantir a viabilidade da planta de tratamento de vertidos requirida e, moi especialmente, do seu mantemento.3. Poderá esixirse a instalación de tratamentos previos ó vertido á rede municipal, naquelas industrias ou actividades onde o nivel de contaminación emitido así o xustifique.4. Non se permitirá ningún vertido directo a canles públicas. Art.6.2.20. Redes de distribución de enerxía eléctrica Normativa de aplicación: Lei 24/2013 de 26 de decembro do sector eléctrico; RD 1955/2000 de 1 de decembro polo que se regulan as actividades de transporte, distribución, comercialización, subministro e procedemento de autorización de instalacións de enerxía eléctrica; RD 223/2008, de 15 de febreiro, polo que se aproba o regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade da liñas eléctricas de alta tensión e as súas instrucións técnicas complementarias ITC_LAT 01 a 09; RD 1048/2013, de 27 de decembro polo que se establece a metodoloxía para cálculo da retribución da actividade de distribución de enerxía eléctrica; RD 842/2002, de 2 de agosto, polo que se aproba o regulamento electrotécnico de baixa tensión en instrucións técnicas complementarias (ITC) BT01 a BT51; RD 3275/1982, de 12 de novembro, polo que se aproba o regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade en centrais, subestacións e centros de transformación; D 275/2001, de 4 de otubro, polo que se establecen determinadas condicións técnicas específicas de deseño e mantemento ás que se deberán someter as instalacións eléctricas de distribución.1. Tanto en baixa coma en alta tensión as redes de distribución serán soterradas, salvo que xustificacións previas, debidamente aprobadas, aconsellen a instalación aérea.2. As redes de distribución terán as seguintes características: Baixa Tensión: 380/220 V. Alta Tensión: Máximo 30 KV, dentro das normalizadas pola Administración competente. Calquera subministro a tensión superior ás indicadas deberá ser sometido a aprobación previa, acompañado do correspondente estudio técnicoeconómico da Compañía subministradora xustificando o uso da dita tensión.3. A rede de servizo de iluminación pública será independente da rede xeral.4. O cálculo das demandas de potencia en baixa tensión efectuarase de acordo cos graos de electrificación establecidos no Regulamento Electrotécnico de Baixa Tensión ou disposición que o substitúa, e, se non, por previsións debidamente xustificadas en función do tipo de usuario ó que se destina.5. Cando a carga total correspondente a un edificio sexa superior a 50 KVA, a propiedade estará obrigada a facilitar á compañía subministradora de enerxía un local capaz para instalar o centro de transformación, nas condicións que se indican no Regulamento de Acometidas Eléctricas. Os centros de transformación deberán localizarse sobre terreos de propiedade privada, comunitaria ou pública, preferentemente subterráneos, salvo aqueles que se realicen en locais.7. Procurarase a integración dos centros de transformación na edificación, admitíndose a súa disposición soterrada sempre que resolvan o seu acceso desde a vía pública, e a súa drenaxe directa á rede de sumidoiros. En todo caso, o centro de transformación non se poderá realizar por debaixo do segundo soto.8. Excepcionalmente, en solo urbano, poderá admitirse polo Concello a disposición soterrada dalgún centro de transformación, baixo zonas públicas.9. Calquera centro de transformación soterrado deberá situarse deixando unha distancia libre maior de 1 m a calquera conducción ríxida existente (saneamento, abastecemento, gas, telefonía, etc,). esta distancia poderá reducirse se se conta con autorización expresa do Concello e da entidade titular da conducción afectada.10. Tódalas instalacións satisfarán o determinado nos regulamentos electrotécnicos e normas vixentes, así como a normativa da compañía subministradora sempre que non se opoñan ó establecido nestas Normas.11. As subestacións de transformación distarán máis de cinco (5) metros dos muros e cimentos dos edificios colindantes. Art.6.2.21. Iluminación pública 1. Os niveis mínimos de iluminación exterior serán: Paseo e área peonil: 5 lux. Rúa: 8 lux. Beirarrúa, pasaxe e calella: 5 lux. O coeficiente de uniformidade será superior a cero con tres (0,3). 2. A relación entre a separación e a altura dos focos non deberá ser superior a catro con cinco (4,5) salvo nos casos en que a brillantez dos focos estea delimitada e se xustifique adecuadamente.3. En interseccións de vías continuarase co maior nivel de iluminación nos primeiros vintecinco (25) metros da rúa de menor nivel, medidos desde a intersección das beirarrúas. Nos cruces de rúas, os puntos de luz deberán dispoñerse despois do cruce no sentido de marcha dos vehículos. Nas curvas pronunciadas deberán dispoñerse a menor distancia da normal e na parte exterior da curva.4. Na redacción dos proxecto de iluminación deberá cumprirse a regulamentación vixente, así como as normas e criterios que fixe o Concello. A iluminación pública (viario e equipamentos) será en todo caso con lámpadas de baixo consumo. Cando sexa posible instalaranse automatismos fotosensibles de encendido e apagado. As luminarias escollidas para o alumeado público evitarán na medida do posible a contaminación lumínica. Reflectiranse cantos cálculos e razoamentos se precisen para xustificar a instalación de iluminación adoptada e xustificarase a súa economía de funcionamento e conservación.5. As tapas de conexión e mecanismos dos soportes atoparanse fóra do alcance dos nenos e terán un mecanismo de peche controlable. Os puntos de luz estarán protexidos por materiais irrompibles e os postes serán de materiais inoxidables.6. A iluminación ambiental de áreas con arboredo realizarase de xeito que sexa compatible con este. En consecuencia os puntos de luz non poderán ter unha altura. superior a catro con cinco (4,5) metros.7. Nas aliñacións os puntos de luz alternarán coas árbores ou ben fixaranse nas fachadas dos edificios. En todo caso a disposición dos puntos de luz será compatible co arboredo das beirarrúas e prazas públicas. Art.6.2.22. Rede de Telecomunicación 1. En zonas urbanas as redes do servicio de telecomunicacións deberán ser subterráneas, así como os distintos tipos de arquetas, e tenderán a concentrar nunha única canalización ós diferentes operadores do servicio. Tamén poderán ser aéreas cando técnica e economicamente non sexa posible executalas subterráneas. Os armarios de control que resulten necesarios quedarán integrados na edificación ou nos cerramentos de parcela, evitándose a súa interferencia ambiental.2. As conexións, o deseño da rede e o seu cálculo realizaranse conforme ós criterios da compañías concesionarias e de acordo coa normativa vixente. Art.6.2.23. Rede de gas 1. O deseño da rede e das instalacións complementarias, así como o cálculo, condicións dos materiais, probas, ensaios, condicións de control e mantemento deberá realizarse de acordo co establecido no Regulamento de Redes e Acometidas de Combustibles Gasosos (O. M. 18.11.1974 e O. M. 26.10.1983) e das súas Instrucción Complementarias. A rede que se execute terá as características esixibles para o subministro, a través dela, de gas natural.2. As conduccións serán soterradas, así como as instalacións complementarias. Os foxos terán unha base firme, continua e exenta de materiais que, poidan danar a conducción. A súa profundidade será como mínimo de 0,60 m medidos desde a rasante do terreo.3. As unións serán estancas e manterán o nivel de calidade do resto da canalización, cumprindo, en todo caso, as especificacións das Normas UNE que correspondan ó material utilizado.4. A separación da conducción con outras instalacións será como mínimo de 0,20 m en cruces e 0,40 m en paralelo para a Media Presión A e de 0, 10 m en cruces e 0,20 m en paralelo para a Medía Presión B e Baixa Presión. Art.6.2.24. Proxectos de Xardinería 1. O proxecto de xardinería xustificará o sistema de rega elixido, a rede de iluminación pública que incorpore, e os elementos do mobiliario urbano, incluíndo un estudio dos custos de mantemento e conservación.2. O proxecto de xardín cumprirá as seguintes condicións: a) Pendente máxima dos paseos recomendable do dez por cento (10%). b) A iluminación media dos paseos será igual ou superior a 7 lux., en servicio, cun factor de uniformidade maior ou igual de cero con vinte (0,20). A iluminación media de fondo será igual ou superior a 2 lux. c) Nas zonas forestais deberán preverse hidrantes de cen (100) mm, na proporción dun por cada catro (4) hectáreas. Deberán situarse en lugares facilmente accesibles e estarán debidamente sinalizados.3. Deberá preverse dotación de fontes de beber, xogos infantís, bancos, e eventualmente servicios hixiénicos se o tamaño do parque é superior a vintecinco (25) hectáreas.4. Os alcorques terán unha dimensión proporcional ó porte do arboredo, e en todo caso non inferior ós oitenta (80) centímetros de diámetro.5. O solo dos paseos, camiños e sendeiros resolverase preferentemente con terra areada batida en seccións transversais bombeadas cunha pendente máxima do dous por cento (2%). As superficies horizontais deberán ser permeables e estar drenadas.6. Nos parques urbanos preservarase o nivel de solo das áreas que estean arboradas.7. O tronco dos plantóns das árbores de porte grande terán unha circunferencia de vintedous a vintecatro (2224) centímetros medida a un (1) metro de altura desde o arranque das raíces; as árbores de porte mediano terán de vinte a vintedous (2022) centímetros e os de porte pequeno terán de dezaoito a vinte (1820) centímetros.8. Tódolos plantóns deberán conservar a guía principal e ter o tronco recto.9. As árbores de aliñacións plantaranse con titores, proteccións mecánicas, protección contra cans e ventos para asegurar o seu enraizamento e protexer o seu crecemento nos primeiros anos.10. A plantación dos parques efectuarase na primeira etapa de urbanización do sector.11. No seu deseño e execución estarase ás prescricións da lexislación de accesibilidade. Art.7.1.1. Definición. Son as condicións particulares, que xunto coas xerais da edificación e dos usos, regulan as condicións a que deben aterse as obras de edificación en función da súa localización, tanto en solo urbano como urbanizable con ordenación pormenorizada. Art.7.1.2. División en zonas. En base aos obxectivos do Plan Xeral, o solo urbano dividiuse en dúas ordenanzas, as cales se diferencian polo uso característico e a tipoloxía de edificación, fixándose nos artigos seguintes as condicións para a súa execución. Estas ordenanzas son as seguintes: Ordenanza U1: Residencial colectiva en mazá pechada Ordenanza U2: Residencial colectiva ou unifamiliar encostada Ordenanza U2: Residencial unifamiliar illada ou pareada Art.7.2.1. Ámbito e características. Comprende as áreas do territorio sinaladas nos planos C-4.01 “Ordenación do solo urbano”. Responde á tipoloxía de edificación entre medianeira sobre aliñación exterior. O seu uso característico é o residencial clase B Art.7.2.2. Aliñacións e rasantes. As fixadas nos planos correspondentes ou as existentes no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes. Se na mazá existe algunha edificación acabada ou en construción, que determine unha aliñación, o Concello poderá fixala en base a dito criterio. A aliñación de calquera edificación, lindeira con Sistemas Xerais ou zonas verdes, non grafada nos planos correspondentes do PXOM, deberá de recuarse 3 metros do lindeiro común. En todo caso, antes de conceder licenza algunha dentro dunha mazá, e cando sexa necesario a efectos de precisar a aliñación ou a rasante das vías e edificacións, o Concello procederá a determinar e establecer ditos parámetros. Unha vez determinadas, as aliñacións e rasantes serán vinculantes para tódalas edificacións a realizar na vía ou tramo da mesma que se delimite. Art.7.2.3. Condicións de edificación. - Parcela mínima (neta): Establécese o valor de 100 m², excepto aquelas parcelas nas que se demostre a imposibilidade manifesta de atinxir esta superficie por encontrarse as lindeiras consolidadas pola edificación. Este valor non é vinculante para as parcelas que se destinen a usos dotacionais e de infraestruturas, con edificio de uso exclusivo. - Fronte mínimo de parcela: 8 m. - Fondo máximo edificable: 18 m, no caso de non ser fixado nos correspondentes planos. En sotos e semisotos, exclusivamente coa finalidade de lle dar cumprimento ao estándar de prazas de aparcadoiro fixado na presente normativa, o fondo edificable poderase ampliar ao dobre do permitido para as plantas altas. - Número de plantas e altura da edificación: os fixados nos planos de ordenación coa seguinte correspondencia: B+2 ------ 10,80 m - Pendente de cuberta: 30º, sendo continua, sen quebras, en todo o seu desenvolvemento - Altura máxima de cumieira: 3,60 m. - Admítese o aproveitamento baixo cuberta para usos residencias sempre e cando se adecúe ás condicións fixadas na presente normativa. - A efectos da regulación dos aproveitamentos baixo cuberta permítese a construción de fiestras inclinadas nos faldróns de cuberta segundo as condicións fixadas na presente normativa. - O uso dos espacios de parcela libres de edificación se regulará polo disposto no artigo correspondente da presente normativa. Art.7.2.4. Usos compatibles. - Industrial: Categoría 1ª, grupo 2º, 3º, 5º, 6º e 7º. Os almacéns destas actividades industriais deberán adaptarse ás condicións de uso establecidas na presente normativa para a categoría 1ª. Categoría 2ª, grupo 5º e 7º. - Servizo terciario: - Categoría Hospedaxe. Todos os graos, en edificio exclusivo ou compatible co residencial. - Categoría Comercio: Grao 1º, tipos 1, 2.1 a 2.4, 3, Grao 2º, todos os tipos. Todos eles en situación de planta baixa, e mesmo primeira vinculada á planta baixa. - Categoría Oficinas, en graos 1, 2 e 3. - Categoría Salas de reunión. En situación de planta baixa ou primeira vinculada á planta baixa - Categoría Residencia comunitaria, en calquera situación. - Garaxe-aparcadoiro: categorías 2ª, 3ª, 4ª e 6ª. Na categoría 6ª deberá garantirse a ausencia de vertidos que poidan deteriorar as instalacións da rede de sumidoiros e depuración, mediante a introdución dos correspondentes mecanismos correctores (explicitamente prohibiranse os vertidos de garaxes e aceites ademais dos específicos para cada uso na normativa xeral) - Dotacional: - Equipamento: clases 1, 2, 3, 4, e 5 en situación en plantas baixas ou altas de edificio de vivendas. Todas as categorías en edificio de uso exclusivo previa tramitación do estudio de detalle correspondente. - Servizos urbanos: clases 1, 2 e 3. CAPÍTULO 3. Ordenanza U2. residencial colectiva ou UNIFAMILIAR encostada Art.7.3.1. Ámbito e características Comprende as áreas do territorio sinaladas nos planos C-4.01 “Ordenación do solo urbano”. Responde á tipoloxía de edificación encostada. O seu uso característico é o residencial, clase ‘A’, admitíndose a clase “B” sempre que garantan as condicións de integración da nova edificación no tecido residencial existente e se xustifique volumetricamente a implantación. En todo caso as edificacións executaranse apegadas a ambos lindeiros salvo parcelas lindeiras con ordenanza de residencial unifamiliar illada para as cales será obrigatorio un recuado de 3 m a ese linde. Art.7.3.2. Aliñacións e rasantes: - As fixadas nos planos correspondentes. - Fondo máximo: 18 m medidos perpendicularmente á aliñación oficial. Art.7.3.3. Condiciones de parcelación - Parcela mínima (neta): 150 m 2 ou a existente sempre que se demostre a imposibilidade de ampliar a parcela por se atopar as colindantes consolidadas pola edificación. - Fronte mínimo: 6 metros. Art.7.3.4. Condicións de volume. - Edificabilidade: a edificabilidade máxima será o resultado de edificar entre os dous lindeiros da parcela, ou do seu recuado no caso de ser obrigatorio, ata un fondo máximo de 18 m medidos en paralelo á aliñación na altura da edificación. - Altura da edificación: 7,00 m. - Número de plantas: Dúas (B+I). - Pendente de cuberta: 30º, sendo continua, sen quebras en todo o seu desenvolvemento. Art.7.3.5. Usos compatibles. - Industrial: Categoría 1ª, grupos 1º, 2º, 3º, 5º, 6º e 7º. Categoría 2ª, grupo 7º e 9º. - Servicio terciario: - Categoría Hospedaxe: Grao 1º e 2º. Ambos en edificio exclusivo ou compatibles co residencial. - Categoría Comercio: Grao 1º tipos 1 e 2.1, Grao 2º tipo 3, todos eles en situación de planta baixa, illado ou contiguo. - Categoría Oficinas: Grao 3º, en situación de planta baixa ou primeira. - Categoría Salas de reunión, en situación de planta baixa, edificio illado ou contiguo. - Categoría Residencia comunitaria en edificio exento. - Garaxe-aparcamento: categorías 1ª, 2ª, 3ª e 6ª. - Dotacional: - Equipamento: clases 1, 3, 4 e 5, en situación de planta baixa ou en edificio de uso exclusivo. - Servizos urbanos: clases 1, 2 e 3 en edificio de uso exclusivo. Art.7.3.6. Outras condicións. - Admítese o aproveitamento baixo cuberta, adecuándose ás condicións fixadas na presente normativa, computando, a efectos de edificabilidade todos os espacios de altura maior ou igual a 1,50 m. - A efectos da regulación dos aproveitamentos baixo cuberta permítese a construcción de xanelas inclinadas nos faldróns de cuberta segundo as condicións fixadas na presente normativa. Poderase construír unha planta de soto ou semisoto. - Admítese a construcción dunha edificación secundaria, mesmo sobre lindeiras, coas seguintes condicións: - Ocupación do solo 15% da edificada como construcción principal. - Altura de bordo: 2,80 m. - Altura total: 3,50 m. - Usos permitidos, adscritos e complementarios ao uso principal: almacén de apeiros, barbacoa, adega, garaxe ou outros que cumpran fins similares. - Acabado para estas construccións: Non se permite a utilización como vistos de materiais deseñados para ser revestidos. - Estas construccións auxiliares computarán no global das condicións de volume fixadas para a parcela pola ordenanza. - Peches: - Posición: a aliñación fixada nos correspondentes planos ou no lindeiro correspondente. - Altura máxima: Dous metros sobre o perfil lonxitudinal da calzada. - Tipo: Admitirase unha porción maciza, preferiblemente de pedra, prohibíndose a fábrica de bloques de formigón sen revestir. A súa altura máxima será de 1,20 m sobre o terreo, admitíndose sobre ela un pechamento diáfano ou vexetal ata completar a altura máxima permitida. Art.7.4.1. Ámbito e características Comprende as áreas do territorio sinaladas nos planos C-4.01 “Ordenación do solo urbano”. Responde á tipoloxía de edificación illada ou pareada. O seu uso característico é o residencial, clase ‘A’. Art.7.4.2. Aliñacións e rasantes: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes. Art.7.4.3. Condicións de volume. - Fronte mínimo de parcela: 12 m para edificacións illadas e 9 para pareadas. - Parcela mínima: 300 m 2. - Ocupación do solo: 60% - Edificabilidade: 0,60 m 2 /m 2 de parcela neta. - Altura da edificación: 7,00 m. - Número de plantas: Dúas (B+I). - Pendente de cuberta: 30º, sendo continua e sen quebras en todo o seu desenvolvemento, segundo condicións particulares da presente normativa. - Recuamento máximo en relación a aliñación: 3,00 m. No caso de que as edificacións colindantes estean construídas en liña de fachada, se continuará a aliñación definida por elas. - Separación a lindeiros: mínimo 3,00 m. Art.7.4.4. Usos compatibles. - Industrial: Categoría 1ª, grupos 1º, 2º, 3º, 5º, 6º e 7º. Categoría 2ª, grupo 7º e 9º. - Servicio Terciario: - Categoría Hospedaxe: Grao 1º e 2º. Ambos en edificio exclusivo ou compatible co residencial. - Categoría Comercio: Grao 1º tipos 1 e 2.1, Grao 2º tipo 3, en situación de planta baixa, illado ou contiguo. - Categoría Oficinas: Grao 3º, en situación de planta baixa ou primeira. - Categoría Salas de reunión, en situación de planta baixa, edificio illado ou contiguo. - Categoría Residencia comunitaria, en edificio exento - Garaxe-aparcamento: categorías 1ª, 2ª, 3ª, e 6ª - Dotacional: - Equipamento: clases 1, 3, 4 e 5, en situación de planta baixa ou en edificio de uso exclusivo. - Servizos urbanos: clases 1, 2, e 3 en edifico de uso exclusivo. Art.7.4.5. Outras condicións: - Admitirase a tipoloxía pareada con condicións de edificación simultánea ou apegada a medianeiras existentes. O apegue será obrigatorio para edificacións a ubicar en parcelas lindantes con medianeiras existentes. - Ademais admítese o aproveitamento baixo cuberta, adecuándose ás condicións fixadas na presente normativa, computando, a efectos de edificabilidade todos os espacios de altura libre maior ou igual a 1,5 m. - A efectos da regulación dos aproveitamentos baixo cuberta permítese a construcción de xanelas inclinadas nos faldróns de cuberta segundo as condicións fixadas na presente normativa. - Poderase construír unha planta de soto ou semisoto. - Admítese a construcción dunha edificación secundaria, mesmo sobre lindeiros, coas seguintes condicións: - Ocupación do solo 15% da edificada como construcción principal e nunca maior das consideracións recollidas no artigo referente a galpóns e construccións auxiliares da presente normativa. - Altura de bordo: 2,80 m. - Altura total: 3,50 m. - Usos permitidos, adscritos e complementarios ao uso principal: almacén de apeiros, barbacoa, adega, garaxe ou outros que cumpran fins similares. - Acabado para estas construccións: Non se permite a utilización como vistos de materiais deseñados para ser revestidos. - Estas construccións auxiliares computarán no global das condicións de volume fixadas para a parcela pola ordenanza. - Peches: - Posición: a aliñación fixada nos correspondentes planos - Altura máxima: Dous metros sobre o perfil lonxitudinal da calzada. - Tipo: Admitirase unha porción maciza, preferiblemente de pedra, prohibíndose a fábrica de bloques de formigón sen revestir. A súa altura máxima será de 1,20 m sobre o terreo, admitíndose sobre ela un pechamento diáfano ou vexetal ata completar a altura máxima permitida. Art.7.5.1. Ámbito e características. Este tipo de solo divídese en áreas de reparto para efectuar a equidistribución de cargas e beneficios. No caso concreto do concello de Trazo, o Plan Xeral contén a división de polígonos destas áreas. Ademais disto e aos efectos do cumprimento de estándares para o conxunto do solo urbano non consolidado fíxase un único distrito correspondentes ó solo urbano de Viaño Pequeno: SOLO URBANO DE TRAZO: DISTRITO 1-VIAÑO PEQUENO O Plan Xeral de Trazo prevé a seguinte división do solo urbano non consolidado: Art.7.5.2. Réxime de ordenación das Áreas de Reparto 1. O ámbito de cada área de reparto aparece delimitado nos planos de xestión do solo urbano.2. As cifras de superficies, que aparecen no apartado correspondente a cada ámbito, teñen un carácter aproximado e indicativo, podéndose axustar, no seu caso, como resultada dunha medición mais precisa sobre o terreo.3. As áreas de reparto regúlanse, a efectos de condicións xerais, polo disposto nas presentes Normas Urbanísticas, salvo determinacións particulares incluídas no apartado correspondente.4. O aproveitamento lucrativo establecido no apartado correspondente comprende á totalidade dos aproveitamentos lucrativos dos distintos usos e tipoloxía previstos. Art.7.5.3 Desenvolvemento das áreas de reparto No anexo da presente normativa inclúese o ficheiro correspondente a cada unha das áreas de reparto de solo urbano non consolidado, con indicación das súas superficies, edificabilidades, aproveitamento tipo, e demais condicionantes para o seu desenvolvemento. Art.7.5.4. Estándares previstos para o conxunto do solo urbano non consolidado de cada distrito DISTRITO 1, VIAÑO PEQUENO: Art.7.5.5. Condicións de accesibilidade no solo urbano non consolidado - Todas as rúas de nova apertura que se destinen ó tráfico rodado e de peóns serán de largo igual ou superior a 12 m de maneira que permitan a creación de beirarrúas de 2,00 de largo ou máis. - As pendentes nas rúas de nova apertura non superarán o 6%. - No cómputo total das prazas de aparcamento terase en conta a reserva legal para minusválidos, a cal deberá quedar definida correctamente nos proxectos de urbanización de cada área correspondente. - A dimensión das prazas de aparcamento, definidas nos preceptivos proxectos de urbanización adaptaranse ó indicado na lexislación sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. - Os vaos peonís, definidos nos preceptivos proxectos de urbanización adaptaranse ó indicado na lexislación sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. - Os proxectos de urbanización darán cumprimento detallado, nos aspectos non contemplados por este planeamento, á normativa sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Art.8.1.1. Definición e ámbito Correspóndense coas delimitacións efectuadas nos planos C-3.01 a C-3.21 de “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” e nos Planos de Ordenación dos Núcleos Rurais. Art.8.1.2. Regulación urbanística de Núcleo Rural 1. Ten por obxecto definir o que a Lei do Solo denomina Núcleos Rurais e asegurar neles as condicións de habitabilidade e servicios.2. O conxunto das condicións urbanísticas aplicables é o resultante de: a) A delimitación do seu ámbito, con indicación de condicións e limitacións para o uso dos terreos e das construccións, así como das características estéticas das edificacións b) As demais determinacións destas Normas, e en xeral, do Plan, que en función das características do solo de núcleo rural fosen aplicables. Art.8.2.1. Ámbito de aplicación: Será de aplicación nos núcleos rurais do termo, que se delimitan nos planos correspondentes deste Plan, tanto nos ámbitos do núcleo rural histórico-tradicional como nos núcleos rurais comúns. Art.8.2.2. Clasificación en grados En función do grao de consolidación do núcleo rural e da tipoloxía das edificacións presentes distínguense dúas ordenanzas de aplicación: Ordenanza de Núcleo Histórico-Tradicional aplicable ás áreas de Solo de Núcleo Rural Histórico-Tradicional. Ordenanza de Núcleo Común aplicable ás áreas de Solo de Núcleo Común. Art.8.2.3. Usos permitidos. a) Obras de conservación e restauración das edificacións existentes, sempre e cando non supoñan variación das características esenciais do edificio, nin alteración do lugar, volume e tipoloxía tradicional. En todo caso, axustaranse ao disposto nos seguintes artigos da presente normativa. b) Obras de rehabilitación e ampliación en planta ou altura das edificacións existentes que non impliquen variación da súa tipoloxía, sempre que se cumpran as condicións establecidas nos seguintes artigos da presente normativa. As vivendas de tipo tradicional poderanse reformar e ampliar o necesario para dar cumprimento á normativa de habitabilidade correspondente, sexa cal fora a súa situación en relación aos lindeiras, aos camiños rurais ou á normativa de volume de aplicación. Neste caso será primordial que as obras conserven o carácter tradicional da vivenda e os materiais a empregar harmonicen cos existentes. c) Novas edificacións de acordo coas regras establecidas nos seguintes artigos da presente normativa. d) Obras de conservación, restauración, rehabilitación e reconstrucción das edificacións tradicionais ou de especial valor arquitectónico existentes no núcleo rural, sempre que non supoñan variación das características esenciais do edificio nin alteración do lugar, do seu volume nin da tipoloxía orixinaria, sen necesidade de cumprir todas as condicións esixidas pola normativa. O uso característico das edificacións nos núcleos rurais será o residencial unifamiliar. Consideraranse sempre como usos complementarios aqueles que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural de que se trate ou que lles dean resposta ás necesidades da poboación residente neles. Usos complementarios, segundo o título IV da presente normativa serán: - Industrial categorías 1ª e 2ª. As edificacións serán de volume, tamaño, características e acabados similares ás edificacións residenciais existentes, cunha limitación máxima de 300 m 2 construídos. - Servicio Terciario: - Categoría Hospedaxe: grao 1º en edificio exclusivo ou compatible co residencial e grao 2º - Categoría Comercio: en planta baixa de edificio doutros usos ou edificio de uso exclusivo, grao 1º, 1, 2.1 e 2.2, e grao 2º, 3. - Categoría Oficinas graos 1º, 2º e 3º. As edificacións serán de volume, tamaño, características e acabados similares ás edificacións residenciais existentes, cunha limitación máxima de 250 m 2 construídos. - Categoría Salas de reunión. en planta baixa de edificio doutros usos ou edificio de uso exclusivo. As edificacións serán de volume, tamaño, características e acabados similares ás edificacións residenciais existentes, cunha limitación máxima de 250 m 2 construídos. - Categoría Residencia comunitaria. As edificacións serán de volume, tamaño, características e acabados similares ás edificacións residenciais existentes, cunha limitación máxima de 250 m 2 construídos. - Garaxe-aparcamento: graos 1º, 2º e 3º. - Agropecuario en nova construción: grao 1. a cunha superficie máxima construída de 100 m 2, grao 1º. c, grao 3º cunha superficie máxima construída de 200 m 2 e grao 5º cunha superficie máxima construída de 200 m 2 para instalacións fixas e sen límite para desmontables. As construcións e instalacións destinadas a actividades agropecuarias existentes no momento da entrada en vigor da Lei 9/2002 de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia, que non estean amparadas na preceptiva licenza urbanística poderán manter a súa actividade. Para os efectos de acreditar a existencia da explotación agropecuaria e das edificacións directamente vinculadas a ela no momento da entrada en vigor da mencionada lexislación, será suficiente o recoñecemento administrativo do conselleiro competente en materia de urbanismo e ordenación do territorio. Nestas construcións permitiranse, logo da licenza urbanística municipal, as obras de conservación e de reforma necesarias para o desenvolvemento da actividade agropecuaria, adoptando as medidas correctoras oportunas para garantir as condicións sanitarias e ambientais. Ademais poderán acometerse obras de ampliación, incluso en volume independente, das instalacións existentes en solo de núcleo rural. Esta ampliación deberá cumprir as condicións de edificación no presente plan xeral, agás no que atinxe a parcela mínima edificable, a ocupación e edificabilidade máximas e as distancias mínimas a vivendas e a asentamentos de poboación. - Dotacional: Categoría Equipamento: - Equipamento: clases 1, 3, 4 e 5, en situación de planta baixa ou en edificio de uso exclusivo. Neste caso as edificacións serán de volume, tamaño, características e acabados similares ás edificacións residenciais existentes, cunha limitación máxima de 250 m 2 construídos en cada planta. Categoría Servizos urbanos: clases 1, 2, 3 e 4. As edificacións serán de volume, tamaño, características e acabados similares ás edificacións residenciais existentes, cunha limitación máxima de 250 m 2 construídos. Art.8.2.4. Usos prohibidos. a) As edificacións e usos característicos das zonas urbanas e aquelas cuxa tipoloxía resulte impropia en relación coas determinacións do planeamento. b) Os parcelamentos que determinen a desfiguración da tipoloxía do núcleo. c) As naves industriais. d) Aqueles movementos de terras que supoñan unha agresión ao medio natural ou que varíen a morfoloxía da paisaxe do lugar. e) A apertura de pistas, rúas ou camiños que non estean previstos no planeamento, así como a ampliación dos existentes e o derrubamento de muros tradicionais dos rueiros ou corredoiras, agás disposición do planeamento que o autorice. f) As novas instalacións destinadas á produción gandeira, agás as pequenas construcións artesanais ou para o autoconsumo. g) A demolición das construcións existentes, agás nos seguintes supostos: – Construcións que non presenten un especial valor arquitectónico, histórico ou etnográfico. – Todos os engadidos e edificacións auxiliares que desvirtúen a tipoloxía, a forma e o volume de calquera edificación primitiva ou que polos seus materiais supoñan un efecto distorsionador para a harmonía e estética do conxunto edificatorio ou non sexan propios do asentamento rural tradicional. h) Sen prexuízo do disposto nos puntos anteriores, nos núcleos histórico-tradicionais estarán prohibidos: - As vivendas acaroadas, proxectadas en serie, de características similares e colocadas en continuidade en máis de tres unidades. - Os novos tendidos aéreos. - A execución de actuacións integrais que determinen a desfiguración da tipoloxía do núcleo e a destrución dos valores que xustificaron a súa clasificación como tal. i) A plantación de especies arbóreas de crecemento rápido ou calquera nova plantación forestal que constitúan masa arbórea. Art.8.2.5. Condicións Xerais. Cumprirán coas condicións xerais da edificación reseñadas no título correspondente así como na lexislación do solo correspondente. Art.8.2.6. Condicións da edificación 1. As novas edificacións que se pretendan emprazar nos núcleos rurais identificaranse coas características propias do lugar e estarán encamiñadas a consolidar a trama rural existente. Todas elas cumprirán as seguintes condicións: a) Parcela mínima edificable: Núcleo rural histórico-tradicional: a parcela mínima edificable neta non será inferior a 400 metros cadrados, cunha fronte mínima a viario público de 8 m, salvo casos excepcionais debidamente acreditados de parcelas de superficie inferior que estean imposibilitadas para alcanzar a parcela mínima por estar ubicadas entre outras xa edificadas, bordeadas de viario ou no borde do núcleo. Núcleo rural común: a parcela mínima edificable neta non será inferior a 600 metros cadrados, cunha fronte mínima a viario público de 10 m, salvo casos excepcionais debidamente acreditados de parcelas de superficie inferior que estean imposibilitadas para alcanzar a parcela mínima por estar ubicadas entre outras xa edificadas, bordeadas de viario ou no borde do núcleo. b) Condicións de segregación: Núcleo rural histórico-tradicional: parcela mínima neta de 500 m 2 e fronte mínima de 12 m cos lindeiros o máis rectos e ortogonais posible. Núcleo rural común: parcela mínima neta de 1.000 m 2 e fronte mínima de 15 m cos lindeiros o máis rectos e ortogonais posible. Nas zonas de núcleo común de Aldeavella (Berreo), A Ponte (Castelo) e Gundille (Chaián) en base a manter as delimitacións vixentes fixase unha parcela mínima a efectos de segregación de 1.500 m 2. c) Cesións: A franxa de parcela afectada pola fixación de aliñacións será de cesión gratuíta ó concello salvo a existencia de construcións tradicionais, non computando polo tanto ós efectos do cumprimento das condicións de parcela. En todo caso as aliñacións consolidadas por peches, edificacións ou construccións tradicionais prevalecerán sobre as grafiadas nos planos de ordenación dos núcleos rurais. Todo elo salvo o previsto na lexislación sectorial ou en proxectos de incidencia supramunicipal. Os novos peches, construccións e vivendas en núcleo rural tradicional seguirán as aliñacións consolidadas por peches, edificacións ou construccións tradicionais podendo recuarse unicamente cando supoñan unha mellora na conservación do entorno inmediato e na integración da nova construcción no entorno. d) Edificabilidade: Núcleo Rural Histórico-Tradicional: 0,50 m 2/m 2, sobre parcela neta, para o conxunto dos usos Núcleo Rural Común: 0,30 m 2 /m 2, sobre parcela neta, para o conxunto dos usos Non computarán os semisotos que sobresaian un metro como máximo sobre a rasante do terreo, sempre e cando se destinen a garaxe, instalacións da vivenda ou trasteiros de menos de 10 m 2. e) Ocupación máxima: Núcleo Rural Histórico-Tradicional: 50%. Núcleo Rural Común: 30% Fican exentos do cumprimento dos parámetros anteriores aqueles casos, dentro da delimitación do Solo de Núcleo Rural Histórico-Tradicional, nos que se demostre a imposibilidade física diso por tratarse de parcelas entre medianeiras existentes sen posibilidade de ampliación ou por se tratar de soares froito dun derrube previo, sempre e cando na propia parcela sexa posible erguer construccións aptas para o uso permitido a que se destine. f) As características estéticas e constructivas e os materiais, cores e acabados serán acordes coa paisaxe rural e coas construccións tradicionais do asentamento. En tal sentido esixiranse os seguintes condicionantes tanto no ámbito do núcleo rural histórico-tradicional como no rural común: - Volumetría: estará constituída por un volume principal de planta preferentemente rectangular ó que se poderán adosar outros en planta baixa. En plantas altas permítese a construcción de balcóns de tipo corredor e galerías. - Paramentos verticais: Utilizarase como acabado preferente o revestimento continuo de morteiro para tódalas fachadas en cores brancas ou claras. Permítese como segunda solución o emprego da pedra, debendo ser, de acordo co entorno, de cachotería ou sillería de gran. Nos casos excepcionais e xustificados pola calidade arquitectónica pódese usar outro tipo de solución constructiva en pedra, madeira en revestimentos ou outro tipo de materiais que cumpran a mesma función (metal, formigón, tramas metálicas prefabricadas, etc.) e que en todo caso harmonicen co entorno, debendo conter o proxecto presentado xustificación expresa de tal extremo. En todo caso rexéitanse os acabados brillantes ou reflectantes. - Forma e dimensión dos ocos: Os ocos serán rectangulares de dimensión preferente vertical ou cadrados. Esta condición non será esixible para grandes cristaleiras en galerías tanto en planta baixa como en planta alta. - Carpinterías: O material empregado nas carpinterías será preferentemente a madeira. Tamén se poderá usar o aluminio con acabado lacado en cores similares ás do contorno. Prohíbese, salvo xustificación expresa e autorización previa do concello o uso de aluminios en acabados metálicos (anodizados, pulidos, etc.) - Corpos anexos: as mesmas condición rexerán para os corpos anexos, contiguos ou separados da vivenda. - Vexetación e arboredo: as construción respectarán na medida do posible, e salvo xustificación en contrario, o arboredo autóctono existente na parcela. g) O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións tradicionais existentes no núcleo rural. No caso de que resulte imprescindible superalo por esixencias do uso ou actividade, deberase descompoñer en dous ou máis volumes conectados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías tradicionais propias do medio rural. En todo caso, deberanse adoptar as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos. En todo caso respetarase a superficie máxima para determinados usos que figuran para cada uso na presente ordenanza. h) A altura da edificación non excederá de planta baixa e piso, nin dun máximo de 7 metros medidos na forma establecida na presente normativa. i) A cuberta terá unha pendente igual ou inferior á media das existentes no asentamento, nunca superior a 30º, e estará formada por planos continuos sen quebras nas súas vertentes. Permítese o aproveitamento baixo cuberta, como prolongación da vivenda inferior, recibindo a súa iluminación e ventilación polos testeiros e por xanelas inclinadas situadas no plano das vertentes das cubertas. De acordo coa tipoloxía da zona o material a utilizar no remate da cubrición será a tella cerámica. De modo excepcional e xustificado suficientemente poderán utilizarse outros materiais previa autorización do concello. Quedan prohibidas as mansardas ou bufardas. A altura máxima de cumieira será de 3,60 m sobre a altura máxima permitida. j) Para as novas construcións a tipoloxía edificatoria será illada, excepto casos de edificación conxunta, onde poderán apegarse ata un máximo de tres. Nas parcelas lindantes con edificacións existentes de carácter non tradicional construídas sobre o lindeiro común permitirase o adose. A separación a lindeiros, caso de producirse non será nunca inferior a 3 metros. Para as novas construcións serán obrigatorios, salvo en aliñacións estables ou consolidadas, os recuamentos mínimos en relación ás vías de acceso fixados nos planos de ordenación dos núcleos rurais, que en todo caso deberán separarse un mínimo de 4 metros do eixo da vía. k) Para autorizar as edificacións esixirase ter resoltos, con carácter previo e a costa do promotor, alomenos os servicios de acceso rodado, fornecemento de auga, evacuación e tratamento das augas residuais e subministro de enerxía eléctrica ou, noutro caso, garantir a execución simultánea coa edificación. l) A instalación de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e facilmente desmontables non estará suxeita ás condicións de edificación establecidas neste artigo. Art.8.2.7. Planeamento en Núcleo Rural. No medio rural poderanse redactar Plans de Ordenación do Núcleo Rural coa regulación e finalidades fixadas na presente normativa e na lexislación do solo vixente. Art.9.1.1. Delimitación e ámbito As delimitacións do Solo Urbanizable grafíanse nos planos C-3.01 a C-3.21 de “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” e C-5.01 de xestión. Art.9.1.2.- Réxime O réxime do solo urbanizable será o indicado no artigo 21 da LOUPMRG. Ademais do indicado nesta, en tanto non se desenvolvan estes solos a través dos correspondentes Plans Parciais, fica prohibida a nova plantación de especies arbóreas de crecemento rápido ou calquera nova plantación forestal que constitúa masa arbórea. Art.9.1.3. Aproveitamento medio e patrimonializable O Plan Xeral establece o aproveitamento tipo de cada sector de solo urbanizable en metros cadrados edificables de uso característico por metro cadrado de solo, incluídos no seu caso, os sistemas xerais adscritos ao mesmo. O Plan Xeral establece os coeficientes de homoxeneización relativa, correspondentes aos distintos sectores de solo urbanizable, establecidos en función do uso característico, ao que se lle asigna o valor da unidade, e os restantes usos cualificados aos que corresponden valores superiores ou inferiores, así como en función das distintas condicións de contorno de cada un dos sectores, (topografía, emprazamento, urbanización, etc.) O aproveitamento patrimonializable que corresponde a cada finca nesta clase de solo é o resultado de aplicar á súa superficie a porcentaxe legal do aproveitamento tipo da área de reparto que inclúe a todos os sectores de solo urbanizable. Art.9.1.4. Criterios de ordenación para o solo urbanizable Os Plans Parciais deseñarán a súa ordenación con amaño ás determinacións contidas nas determinacións particulares para o seu desenvolvemento, e seguindo os criterios que a continuación se enumeran: - En caso de existir masas arboradas importantes procuraranse respectar na medida posible, integrándoas no sistema de zonas verdes e espacios libres. - Integrar no sistema de espacios libres os elementos naturais da paisaxe. - O sistema viario garantirá a continuidade de viarios co viario exterior e a integración visual dos bordes entre o solo urbanizable e rústico - Os viarios estructurantes contarán cun ancho total non inferior a 16 m. - Buscar a agrupación dos equipamentos de carácter local, de modo que se creen focos de atracción no tecido urbano. O emprazamento das dotacións garantirá unha boa accesibilidade e a súa integración na estructura do Plan. - Procurarase manter a sección de rúas cunha distancia entre aliñacións igual ou maior á mais alta das edificacións que as conformen. - Preveranse os espazos e sistemas necesarios que faciliten a implantación posterior de redes de telecomunicacións. - Co fin de determinar a viabilidade das actuacións, as compañías subministradoras establecerán, no momento da ordenación, as necesidades e o custo das infraestruturas asociadas aos desenvolvementos urbanísticos. - O novos tendidos e redes de instalacións enerxéticas serán subterráneos. - Calquera novo desenvolvemento residencial, industrial ou terciario preverá obrigatoriamente dúas redes de evacuación de augas, separadas e independentes, para augas pluviais e para augas residuais. Incluiranse as TDUS (técnicas de drenaxe urbana sostible) precisas para garantir dun xeito cualitativo e cuantitativo a volta da auga pluvial ao medio receptor. - As redes de evacuación de augas residuais para os novos desenvolvementos urbanísticos conducirán a elementos ou instalacións de depuración que garantan que os efluentes cumpran os límites ambientais establecidos legalmente. Art.9.2.1. Regulación dos sectores de solo urbanizable delimitados No anexo da presente normativa inclúese o ficheiro correspondente a cada unha das áreas de reparto de solo urbanizable, con indicación das súas superficies, edificabilidades, aproveitamento tipo, e demais condicionantes para o seu desenvolvemento. Art.9.2.2. Desenvolvemento do solo urbanizable delimitado. Cada sector de solo urbanizable delimitado desenvolverase mediante un Plan Parcial, que abranguerá a totalidade do ámbito do sector constituíndo cada sector unha área de reparto O Plan Parcial cumprirá as obrigas de contido e outras que lles sinale a LOUPMRG e Regulamentos que a desenvolvan, e as determinacións establecidas polo Plan Xeral. A normativa do Plan Parcial aterase ao establecido nestas Normas, podendo detallar completar e desenvolver as definicións e condicións xerais recollidas nas mesmas. Art.10.1.1. Definición e ámbito Son aqueles terreos do termo municipal que, polas súas condicións naturais, ou en razón do modelo territorial adoptado, son así clasificados ao obxecto de que permanezan á marxe do proceso de urbanización. Pertencen ao solo rústico os solos adscritos a esa clase de solo nos planos C-3.01 a C-3.21 de “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. Art.10.1.2. Regulación urbanística do solo rústico 1. O solo rústico, en tanto se manteñan as condicións que determinaron a súa clasificación, carece de aproveitamento urbanístico e deberá utilizarse da forma que mellor corresponda á súa natureza e á preservación e conservación dos recursos naturais.2. No solo rústico non se poderán realizar nin autorizar parcelamentos, divisións ou segregacións, excepto aqueles que deriven da execución, conservación ou servizo de infraestruturas públicas, da execución de equipamentos públicos, da realización de actividades extractivas ou enerxéticas, da execución do planeamento urbanístico ou que teñan por obxecto a mellora das explotacións agropecuarias existentes. En todo caso, respectarase a superficie mínima e indivisible que determine a lexislación agraria. Con todo, poderá autorizarse a división de parcelas vacantes de edificación por razón de partición de herdanzas, sempre que se faga constar o compromiso expreso de non edificar os lotes resultantes e non afecte a solos de especial protección agropecuaria. Esta condición de inedificabilidade dos terreos débese facer constar expresamente no rexistro da propiedade e en todos os actos de transmisión da propiedade. Tamén poderá autorizarse, coa exclusiva finalidade de regularizar a configuración de parcelas lindantes, a segregación e simultánea agregación en unidade de acto.3. Os actos de segregación ou de división da propiedade que se puidesen permitir por aplicación do disposto nos números anteriores estarán suxeitos en todo caso a licencia municipal. Para a tramitación e obtención dela, deberá solicitarse coa documentación escrita e gráfica necesaria para a identificación precisa do acto que se instou. Art.10.1.3. Categorías de solo rústico No Solo Rústico o Plan Xeral establece dúas categorías, identificadas no plano de Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais. Ditas categorías son as seguintes: 1. Rústico de Protección Ordinaria, S. R. P. O., constituído polos terreos inadecuados para o desenvolvemento urbanístico.2. Rústico de Especial Protección, S. R. E. P., delimitado por razóns de conservación e de especial protección medioambiental. Art.10.1.4. Construcción e instalacións permitidas en calquera clase de solo rústico 1. Permitirase en calquera categoría de solo rústico, logo da autorización autonómica segundo o procedemento establecido na lexislación do solo vixente, a reconstrucción e rehabilitación das edificacións tradicionais ou de singular valor arquitectónico, que poderán ser destinadas a vivenda e usos residenciais, a actividades turísticas e artesanais ou a equipamentos de interese público. A reconstrucción ou rehabilitación deberá respectar o volume edificable preexistente e a composición volumétrica orixinal. Así mesmo, logo da autorización autonómica, poderá permitirse por razóns xustificadas a súa ampliación, incluso en volume independente, sen superar o 10% do volume orixinario da edificación tradicional. Excepcionalmente, a ampliación poderá alcanzar o 50% do volume da edificación orixinaria cumprindo as condicións establecidas na lexislación do solo vixente e na presente normativa referente ás condicións das edificacións en solo rústico.2. As construccións e instalacións situadas en solo rústico ou en solo de núcleo rural que, estando destinadas a actividades vinculadas coa explotación e co apoio á actividade agropecuaria, de primeira transformación de productos agrogandeiros e forestais, así como os serradoiros de madeira, existían no momento da entrada en vigor da LOUPMRG poderán manter a súa actividade, aínda que non estean amparadas nas preceptivas licenzas municipais de edificación ou de actividade, sen necesidade delas. Nestas construccións poderán permitirse, logo da obtención de licenza urbanística municipal ou a realización da comunicación previa, as obras de reconstrucción, rehabilitación, conservación e reforma necesarias sempre que manteñan a actividade de explotación ou apoio á actividade agropecuaria ou de serradoiro, e adoptarán as medidas correctoras oportunas para garantir as condicións sanitarias e ambientais. As construccións e instalacións situadas en solo rústico ou en solo de núcleo rural citadas que existían á entrada en vigor da LOUPMRG, para a súa regularización, deberán aboar no concello respectivo o imposto municipal de construccións, instalacións e obras.3. Así mesmo, poderá permitirse, logo da obtención da licenza urbanística municipal ou da realización da comunicación previa, a ampliación das construccións destinadas á explotación ou ao apoio á actividade agropecuaria, mesmo en volume independente, que cumprirán as condicións de edificación establecidas na LOUPMRG e no PXOM, excepto no que se refire ás condicións de parcela mínima edificable, recuamentos, ocupación e volume máximos, distancias mínimas a vivendas e a asentamentos de poboación. No caso das construccións destinadas a serradoiros tamén se permitirá a súa ampliación sempre que cumpran as condicións de edificación establecidas na LOUPMRG e no PXOM, excepto no que se refire á superficie máxima ocupada pola edificación sen superar o límite do 60% da superficie da parcela. En todo caso, deberá manterse o estado natural do terreo, ou con plantación de arboredo ou especies vexetais, como mínimo, nun terzo da superficie da parcela. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.2.1. Delimitación e ámbito do solo rústico de protección ordinaria As áreas desta categoría de solo previstas polo Plan Xeral están grafitadas nos planos C-3.01 a C-3.21 de “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. Art.10.2.2. Usos en solo rústico de protección ordinaria 1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1) Actividades non constructivas: a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas. d) Depósito de materiais, almacenamento e parques de maquinaria e estacionamento ou exposición de vehículos ao aire libre.1.2) Actividades e usos constructivos: a) Construccións e instalacións agrícolas en xeral, tales como as destinadas ao apoio das explotacións hortícolas, almacéns agrícolas, talleres, garaxes, parques de maquinaria agrícola, viveiros e invernadoiros, ou outras análogas. b) Construccións e instalacións destinadas ao apoio da gandería extensiva e intensiva, granxas, currais domésticos e establecementos nos que se aloxen, manteñan ou críen animais, e instalacións apícolas. c) Construccións e instalacións forestais destinadas á xestión forestal e as de apoio á explotación forestal, así como as de defensa forestal, talleres, garaxes e parques de maquinaria forestal. d) Instalacións vinculadas funcionalmente ás estradas e previstas na ordenación sectorial destas, así como, en todo caso, as de subministración de carburante. f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios. j) Instalacións de praia e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño, que se desenvolvan ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso do que se trate. m) Infraestructuras de abastecemento, tratamento, saneamento e depuración de augas, de xestión e tratamento de residuos, e instalacións de xeración ou infraestructuras de producción de enerxía.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: 2.1) Actividades non constructivas: e) Actividades extractivas, incluída a explotación mineira, as canteiras e a extracción de áridos ou terras, así como os seus establecementos de beneficio.2.2) Actividades e usos constructivos: e) Construccións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen. g) Construccións e instalacións para equipamentos e dotacións que deban localizarse necesariamente no medio rural, como son: os cemiterios, as escolas agrarias, os centros de investigación e educación ambiental e os campamentos de turismo e pirotecnias. Ademais, mediante a aprobación dun plan especial de dotacións regulado polo artigo 71º da LOUPMRG, poderán permitirse equipamentos, públicos ou privados. h) Construccións destinadas a usos residenciais vinculados á explotación agrícola ou gandeira. k) Construccións destinadas ás actividades extractivas, incluídas as explotacións mineiras, as canteiras e a extracción de áridos e terras, así como aos seus establecementos de beneficio e actividades complementarias de primeira transformación, almacenamento e envasado de productos do sector primario, sempre que garden relación directa coa natureza, extensión e destino do predio ou explotación do recurso natural. l) Construccións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. Ademais de todos os anteriores os que se poidan establecer a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio, sempre que non impliquen a transformación urbanística do solo.3. Usos prohibidos: Todos os demais Prohíbese expresamente a nova plantación de especies arbóreas que constitúan masa forestal a menos de 50 metros da delimitación dun núcleo rural, do solo urbano, do solo urbanizable e a 25 metros de calquera vivenda existente á entrada en vigor do presente planeamento non declarada en estado de ruína.4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.1. Delimitación e ámbito do solo rústico de especial protección Correspondese con aqueles solos rústicos que, polas súas especiais condicións naturais, as súas características ambientais, paisaxísticas, ecolóxicas ou etnográficas, deben ser protexidos en aras a unha conservación do medio ambiente e os recursos naturais. O Plan Xeral establece seis zonas de Solo Rústico de Especial Protección identificadas nos planos C-3.01 a C-3.21 de “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais” - Solo Rústico de Especial Protección Agropecuaria. - Solo Rústico de Especial Protección Forestal - Solo Rústico de Especial Protección de Augas - Solo Rústico de Protección de Infraestructuras - Solo Rústico de Protección Paisaxística - Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais - Solo Rústico de Protección do Patrimonio Os solos correspondentes á categoría de solo rústico especialmente protexido só poderán ser destinados a usos que non incidan negativamente na conservación e mellora das características medio ambientais e etnolóxicas destes solos. Nas áreas identificadas nos planos de clasificación como zonas de superposición de proteccións serán de aplicación as disposicións que confiran maior grao de protección ambiental aos predios. Art.10.3.2. Solo Rústico de Especial Protección Agropecuaria Ámbito de aplicación. Defínense como tais aqueles terreos, delimitados nos planos correspondentes deste Plan Xeral, que deben ser obxecto dunha especial protección pola súa capacidade productiva, actual ou potencial, no sector agropecuario e, polo tanto, teñan que preservarse para estes usos.1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1: Actividades e usos non constructivos a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas.1.2: Actividades e usos constructivos: a) Construccións e instalacións agrícolas en xeral, tales como as destinadas ao apoio das explotacións hortícolas, almacéns agrícolas, talleres, garaxes, parques de maquinaria agrícola, viveiros e invernadoiros, ou outras análogas. b) Construccións e instalacións destinadas ao apoio da gandería extensiva e intensiva, granxas, currais domésticos e establecementos nos que se aloxen, manteñan ou críen animais, e instalacións apícolas. c) Construccións e instalacións forestais destinadas á xestión forestal e as de apoio á explotación forestal, así como as de defensa forestal, talleres, garaxes e parques de maquinaria forestal. d) Instalacións vinculadas funcionalmente ás estradas e previstas na ordenación sectorial destas, así como, en todo caso, as de subministración de carburante. f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios. m) Infraestructuras de abastecemento, tratamento, saneamento e depuración de augas, de xestión e tratamento de residuos, e instalacións de xeración ou infraestructuras de producción de enerxía.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: 2.1 Actividades e usos non constructivas: d) Depósito de materiais, almacenamento e parques de maquinaria e estacionamento ou exposición de vehículos ao aire libre. e) Actividades extractivas, incluída a explotación mineira, as canteiras e a extracción de áridos ou terras, así como os seus establecementos de beneficio.2.2. Actividades e usos constructivos: e) Construccións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen. g) Construccións e instalacións para equipamentos e dotacións que deban localizarse necesariamente no medio rural, como son: os cemiterios, as escolas agrarias, os centros de investigación e educación ambiental e os campamentos de turismo e pirotecnias. Ademais, mediante a aprobación dun plan especial de dotacións regulado polo artigo 71º da LOUPMRG, poderán permitirse equipamentos, públicos ou privados. h) Construccións destinadas a usos residenciais vinculados á explotación agrícola ou gandeira. j) Instalacións de praia e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño, que se desenvolvan ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso do que se trate. k) Construccións destinadas ás actividades extractivas, incluídas as explotacións mineiras, as canteiras e a extracción de áridos e terras, así como aos seus establecementos de beneficio e actividades complementarias de primeira transformación, almacenamento e envasado de productos do sector primario, sempre que garden relación directa coa natureza, extensión e destino do predio ou explotación do recurso natural. l) Construccións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. Ademais de todos os anteriores os que se poidan establecer a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio.3. Usos prohibidos: Todos os demais, especialmente os residenciais e industriais. Prohíbese expresamente a nova plantación de especies arbóreas que constitúan masa forestal.4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.3. Solo Rústico de Especial Protección Forestal Ámbito de aplicación. Defínese como tal aqueles terreos, delimitados nos planos correspondentes deste Plan, que deben ser obxecto dunha especial protección pola súa capacidade productiva, actual ou potencial, no sector forestal e, polo tanto, teñan que preservarse para estes usos. Dentro desta clase de solo distínguense dous graos, correspondentes á tipoloxía de masa arbórea que dou lugar á protección, unha de tipo productivo vinculada as especies de crecemento rápido (Grao I) e outra de tipo conservativo, vinculada ás zonas de vexetación maioritariamente autóctona (Grao II). 1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1. Actividades e usos non constructivas: a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas.1.2. Actividades e usos constructivos: a) Construccións e instalacións agrícolas en xeral, tales como as destinadas ao apoio das explotacións hortícolas, almacéns agrícolas, talleres, garaxes, parques de maquinaria agrícola, viveiros e invernadoiros, ou outras análogas. Exclusivamente en Grao I b) Construccións e instalacións destinadas ao apoio da gandería extensiva e intensiva, granxas, currais domésticos e establecementos nos que se aloxen, manteñan ou críen animais, e instalacións apícolas. Exclusivamente en Grao I. c) Construccións e instalacións forestais destinadas á xestión forestal e as de apoio á explotación forestal, así como as de defensa forestal, talleres, garaxes e parques de maquinaria forestal. Exclusivamente en Grao I. d) Instalacións vinculadas funcionalmente ás estradas e previstas na ordenación sectorial destas, así como, en todo caso, as de subministración de carburante. Exclusivamente en Grao I. f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios. m) Infraestructuras de abastecemento, tratamento, saneamento e depuración de augas, de xestión e tratamento de residuos, e instalacións de xeración ou infraestructuras de producción de enerxía.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: 2.1. Actividades e usos non constructivas: d) Depósito de materiais, almacenamento e parques de maquinaria e estacionamento ou exposición de vehículos ao aire libre. Exclusivamente en Grao I. e) Actividades extractivas, incluída a explotación mineira, as canteiras e a extracción de áridos ou terras, así como os seus establecementos de beneficio. Exclusivamente en Grao I.2.2 Actividades e usos constructivos: e) Construccións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen. g) Construccións e instalacións para equipamentos e dotacións que deban localizarse necesariamente no medio rural, como son: os cemiterios, as escolas agrarias, os centros de investigación e educación ambiental e os campamentos de turismo e pirotecnias. Ademais, mediante a aprobación dun plan especial de dotacións regulado polo artigo 71º da LOUPMRG, poderán permitirse equipamentos, públicos ou privados. h) Construccións destinadas a usos residenciais vinculados á explotación agrícola ou gandeira. j) Instalacións de praia e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño, que se desenvolvan ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso do que se trate. k) Construccións destinadas ás actividades extractivas, incluídas as explotacións mineiras, as canteiras e a extracción de áridos e terras, así como aos seus establecementos de beneficio e actividades complementarias de primeira transformación, almacenamento e envasado de productos do sector primario, sempre que garden relación directa coa natureza, extensión e destino do predio ou explotación do recurso natural. Exclusivamente en Grao I. l) Construccións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. Ademais do anteriores os que se poidan establecer a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio. Nos montes públicos de utilidade pública serán autorizables os usos admitidos na súa lexislación sectorial.3. Usos prohibidos: Todos os demais, especialmente os residenciais e industriais.4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.4. Solo Rústico de Especial Protección de Augas Ámbito de aplicación. - Defínense como tais as marxes dos ríos e regos, delimitados nos planos correspondentes deste Plan e que deben ser obxecto dunha especial protección. - En función disposto no Texto refundido da Lei de Augas aprobado por R. D. L.1/2001 e os artigos 6,7,8 e 9 de R. D. P. H. de 1986 modificado polo RD 606/2003 establecese unha zona de servidume especial de 5 m. de anchura e unha zona de policía de 100 m de anchura en ambas marxes dos leitos.1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1 Actividades e usos non constructivas: a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas.1.2. Actividades e usos constructivos: f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: 2.1. Actividades e usos constructivos: e) Construccións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen. j) Instalacións de praia e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño, que se desenvolvan ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso do que se trate. l) Construccións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. Así mesmo autorizaranse as actividades e construcións vinculadas directamente coa conservación, utilización, aproveitamento e gozo do dominio público, e os que poidan establecerse a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio, sempre que non leven á transformación da súa natureza rústica e quede garantida a integridade dos valores obxecto de protección. Asemade autorizaranse as construcións e instalacións necesarias para actividades de talasoterapia, augas termais, sistemas de tratamento ou depuración de augas, instalacións imprescindibles necesarias para a implantación de aparcadoiros abertos ao uso público para o acceso ás praias, á práctica dos deportes fluviais e para a implantación de paseos ou fluviais, sempre que quede garantida a integridade dos valores obxecto de protección.3. Usos prohibidos: Todos os demais, especialmente os residenciais e industriais. Prohíbese expresamente a nova plantación de especies do xénero eucaliptus así como as coníferas. Coa finalidade de protexer os ecosistemas fluviais e a súa integridade e continuidade declárase de interese xeral a conservación das formacións vexetais nas marxes dos ríos e regueiros.4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.5. Solo Rústico de Especial Protección de Infraestructuras Ámbito de aplicación. Defínese como tal aqueles terreos, delimitados nos planos correspondentes deste Plan, que deben ser obxecto dunha especial protección para a localización de infraestructuras e as súas zonas de afección non susceptibles de transformación.1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1. Actividades e usos non constructivas: a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas.1.2. Actividades e usos constructivos: a) Construccións e instalacións agrícolas en xeral, tales como as destinadas ao apoio das explotacións hortícolas, almacéns agrícolas, talleres, garaxes, parques de maquinaria agrícola, viveiros e invernadoiros, ou outras análogas. b) Construccións e instalacións destinadas ao apoio da gandería extensiva e intensiva, granxas, currais domésticos e establecementos nos que se aloxen, manteñan ou críen animais, e instalacións apícolas. c) Construccións e instalacións forestais destinadas á xestión forestal e as de apoio á explotación forestal, así como as de defensa forestal, talleres, garaxes e parques de maquinaria forestal. d) Instalacións vinculadas funcionalmente ás estradas e previstas na ordenación sectorial destas, así como, en todo caso, as de subministración de carburante. f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios. m) Infraestructuras de abastecemento, tratamento, saneamento e depuración de augas, de xestión e tratamento de residuos, e instalacións de xeración ou infraestructuras de producción de enerxía. Asemade permitiranse as instalacións necesarias para a execución e o funcionamento da correspondente infraestrutura.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: En solo rústico de protección de infraestruturas unicamente serán autorizables os usos vinculados funcionalmente á infraestrutura correlativa, así como os que poidan establecerse a través dos instrumentos de ordenación do territorio.3. Usos prohibidos: Todos os demais, especialmente os residenciais e industriais.4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.6. Solo Rústico de Especial Protección Paisaxística É o reflectido nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. O réxime do solo rústico de protección paisaxística, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora específica, ten por obxecto preservar os espacios de interese paisaxístico, ficando suxeitos ao seguinte réxime: 1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1 Actividades e usos non constructivas: a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas.1.2. Actividades e usos constructivos: f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: 2.1. Actividades e usos constructivos: e) Construccións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen. l) Construccións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. Así mesmo autorizaranse as actividades e construcións vinculadas directamente coa conservación, utilización, aproveitamento e gozo do medio natural, e os que poidan establecerse a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio, sempre que non leven á transformación da súa natureza rústica e quede garantida a integridade dos valores obxecto de protección.3. Usos prohibidos: Todos os demais, especialmente os residenciais e industriais.4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.7. Solo Rústico de Especial Protección de Espazos Naturais Ámbito de aplicación. Defínese como tal aqueles terreos, delimitados nos planos correspondentes deste Plan, que deben ser obxecto dunha especial protección por aplicación da Lei 9/2001 de conservación da natureza ou da lexislación reguladora dos espazos naturais, a flora e a fauna. Dentro do ámbito da Zona Especial de Conservación ZEC Río Tambre (ES1110016) terá prevalencia sobre o PXOM o prescrito no Decreto 37/2014 ou normativa que o substitúa.1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1) Actividades non constructivas: a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas.1.2) Actividades e usos constructivos: i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: 2.1) Actividades e usos constructivos: e) Construccións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen. f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. j) Instalacións de praia e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño, que se desenvolvan ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso do que se trate. l) Construccións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. Ademais de todos os anteriores os que se poidan establecer a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio, sempre que non impliquen a transformación urbanística do solo. Tamén son autorizables os sistemas de tratamento ou depuración de augas e as actividades vinculadas directamente coa conservación, coa utilización e co gozo do medio natural, e os que poidan establecerse a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio, ou polo planeamento dos recursos naturais previsto na Lei 9/2001, do 21 de agosto, de conservación da natureza, sempre que non leven á transformación da súa natureza rústica e quede garantida a integridade dos valores obxecto de protección. Para autorizar os usos sinalados pola alínea letras j) e l), será necesario obter o previo informe favorable da consellaría competente en materia de conservación de espazos naturais sobre o cumprimento da lexislación sectorial autonómica, estatal e da UE que resulten aplicables.3. Usos prohibidos: Todos os demais 4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.8. Solo Rústico de Especial Protección de Patrimonio É o reflectido nos planos C-3.01 a C-3.21 “Clasificación Xeral do Solo e Sistemas Xerais”. O réxime do solo rústico de protección de patrimonio, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora específica de protección que lles resulta de aplicación (e a súa regulación fica especificada no Título XI de Protección do Medio Ambiente e do Patrimonio), ten por obxecto preservar o patrimonio cultural, ficando suxeitos ao seguinte réxime: 1. Usos permitidos por licencia municipal: 1.1 Actividades e usos non constructivas: a) Accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragaxes, defensa de ríos e rectificación de leitos, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. c) Actividades científicas, escolares e divulgativas.1.2. Actividades e usos constructivos: f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. i) Muros de contención, así como cerramentos ou valado de predios.2. Usos autorizables pola Comunidade Autónoma: 2.1. Actividades e usos constructivos: e) Construccións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen. l) Construccións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. Así mesmo autorizaranse as actividades e construcións vinculadas directamente coa conservación, utilización, aproveitamento e gozo do patrimonio cultural, e os que poidan establecerse a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio, sempre que non leven á transformación da súa natureza rústica e quede garantida a integridade dos valores obxecto de protección. Ademais dos usos anteriormente indicados, poderá autorizarse a ampliación de cemiterios preexistentes.3. Usos prohibidos: Todos os demais, especialmente os residenciais e industriais.4. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.9. Condicións xerais das edificacións en Solo Rústico de Protección 1. Para outorgar licencia ou autorizar calquera clase de edificacións ou instalacións no solo rústico deberá xustificarse o cumprimento das seguintes condicións: a) Garantir o acceso rodado público adecuado á implantación, o fornecemento de auga, a evacuación e tratamento de augas residuais, o subministro de enerxía eléctrica, a recollida, tratamento, eliminación e depuración de toda clase de residuos e, no seu caso, a previsión de aparcamentos suficientes, así como corrixir as repercusións que produza a implantación na capacidade e funcionalidade das redes de servicios e infraestructuras existentes. Estas solucións haberán de ser asumidas como custe a cargo exclusivo da promotor da actividade, formulando o correspondente compromiso en tal sentido e aportando as garantías esixidas ao efecto pola administración na forma que se determine. b) Prever as medidas correctoras necesarias para minimizar a incidencia da actividade solicitada sobre o territorio, así como todas aquelas medidas, condicións ou limitacións tendentes a conseguir a menor ocupación territorial e a mellor protección da paisaxe, os recursos productivos e o medio natural, así como a preservación do patrimonio cultural e a singularidade e tipoloxía arquitectónica da zona. c) Cumprir as seguintes condicións de edificación: -A superficie máxima ocupada pola edificación en planta non excederá do 20% da superficie do predio. Non obstante, as edificacións destinadas a explotacións gandeiras, os establecementos de acuicultura e as infraestructuras de tratamento ou depuración de augas poderán ocupar ata o 60% da superficie da parcela, e a ampliación de cemitarios a totalidade da súa superficie. Excepcionalmente, os instrumentos establecidos pola Lei 10/1995, de ordenación do territorio de Galicia, poderán permitir unha ocupación superior para estas actividades, sempre que se manteña o estado natural, cando menos, nun tercio da superficie da parcela. -O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións tradicionais existentes no solo rústico do contorno. No caso de que resulte imprescindible superalo por esixencias do uso ou da actividade autorizable, procurarase descompoñer en dous ou máis volumes conectados entre si co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías propias do medio rural. En todo caso, deberanse adoptar as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos. -As características tipolóxicas da edificación deberán ser congruentes coas tipoloxías rurais tradicionais do contorno, en particular, as condicións de volumetría, tratamento de fachadas, morfoloxía e tamaño dos ocos, e solucións de cuberta, que, en todo caso, estarán formadas por planos continuos sen crebas nas súas vertentes. -Nos solos rústicos de protección ordinaria, agropecuaria, forestal ou de infraestructuras e de augas, a altura máxima das edificacións non poderá superar as dúas plantas nin os 7 metros medidos no centro de todas as fachadas, desde a rasante natural do terreo ao arrinque inferior da vertente de cuberta. Excepcionalmente, poderá superar os 7 metros de altura cando as características específicas da actividade, debidamente xustificadas, fixeran imprescindible superalos nalgún dos seus puntos. Nos demais solos rústicos protexidos, as edificacións non poderán superar unha planta de altura nin 3,50 metros medidos de igual forma, agás nos casos debidamente xustificados de infraestruturas de tratamento ou depuración de augas. Poderán igualmente exceptuarse aquelas instalacións propias de usos agrícolas, acuícolas ou gandeiros que necesiten alturas excepcionais, logo do informe, en todo caso, da consellaría competente na materia. -As características estéticas e constructivas e os materiais, cores e acabados serán acordes coa paisaxe rural e coas construccións tradicionais do contorno. En tal sentido, para o acabado das edificacións empregarase a pedra ou outros materiais tradicionais e propios da zona. En casos xustificados pola calidade arquitectónica da edificación, poderán empregarse outros materiais acordes cos valores naturais, coa paisaxe rural e coas edificacións tradicionais do contorno. -Os cerramentos e valados serán preferentemente vexetais, sen que os realizados con material opaco de fábrica superen a altura de 1 metro, agás en parcelas edificadas, onde poderán acadar 1,50 metros. En todo caso, débense realizar con materiais tradicionais do medio rural no que se localicen, non permitíndose o emprego de bloques de formigón ou outros materiais de fábrica, agás que sexan debidamente revestidos e pintados na forma que regulamentariamente se determine d) Cumprir as seguintes condicións de posición e implantación: - A superficie mínima da parcela sobre a que se emprazará a edificación será a establecida nos seguintes puntos, sen que a tal efecto sexa admisible a adscrición de outras parcelas. - Os edificios ubicaranse dentro da parcela, adaptándose no posible ao terreo e ao lugar mais apropiado para conqueguir a maior reducción do impacto visual e a menor alteración da topografía do terreo. - Os recuamentos das construccións os lindes da parcela haberán de garantir a condición de illamento e, en ningún caso, poderán ser inferiores a 5 metros. - As condicións de abancalamento obrigatorio e de acabado dos bancais resultantes deberán definirse e xustificarse no proxecto, de modo que quede garantido o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración da topografía natural dos terreos. - Manterase o estado natural dos terreos ou, no seu caso, o uso agrario dos mesmos ou con plantación de arborado ou especies vexetais en, alomenos, a metade da superficie da parcela, ou nun terzo dela cando se trate de infraestruturas de tratamento ou depuración de augas. - As construción respectarán na medida do posible, e salvo xustificación en contrario, o arboredo autóctono existente na parcela. e) Farase constar no rexistro da propiedade a vinculación da total superficie real da finca á construcción e uso autorizados, expresando a indivisibilidade e as concretas limitacións ao uso e edificabilidade impostas pola autorización autonómica. f) En todo caso, o prazo para o inicio das obras será de seis meses a contar desde o outorgamento da licencia municipal correspondente, debendo concluírse as obras no prazo máximo de tres anos, a contar desde o outorgamento da licencia. g) Transcorridos ditos prazos, entenderase caducada a licencia municipal e a autorización autonómica, previo expediente tramitado con audiencia do interesado.2. As obras de derrube e demolición que se pretendan realizar en solo rústico seralles de aplicación o disposto na lexislación do solo.3. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.10. Condicións adicionais que deben cumprir as edificacións destinadas a usos residenciais vinculados ás explotacións agrícolas ou gandeiras. As edificacións destinadas a uso residencial complementario da explotación agrícola ou gandeira, ademais das condicións xerais especificadas nos artigos correspondentes da presente normativa, cumprirán as seguintes: b) A edificación deberá estar ligada á explotación agrícola ou gandeira do solicitante. A tal efecto, deberá acreditarse fehacente e imprescindiblemente que o solicitante é titular dunha explotación das sinaladas. c) Que a edificación teña a condición de illada, prohibíndose a construcción de varias edificacións residenciais sobre unha mesma parcela e as edificacións destinadas a usos residenciais colectivos ou non vinculados á explotación. d) En todo caso, a superficie mínima esixible para poder edificar nunca será inferior a 4.000 metros cadrados e a superficie ocupada pola edificación non superará o 5% da superficie neta da parcela. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.11. Condicións adicionais para outras actividades constructivas non residenciais.1. As construccións en solo rústico distintas dos sinaladas no artigo anterior, ademais das condicións xerais especificadas anteriormente, cumprirán as seguintes: a) A superficie da parcela na que se ubique a edificación non será inferior a 3.000 metros cadrados agás para os seguintes usos: - Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. - Instalacións de praia e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño, que se desenvolvan ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso do que se trate. - Ampliación de cemiterios e instalacións de tratamento e depuración de augas. b) Haberá de se xustificar a idoneidade do emprazamento electo e a imposibilidade ou inconveniencia de ubicalas en solo urbano ou urbanizable con cualificación idónea. Tal xustificación non será necesaria para os seguintes usos: - Construccións e instalacións agrícolas en xeral, tales como as destinadas ao apoio das explotacións hortícolas, almacéns agrícolas, talleres, garaxes, parques de maquinaria agrícola, viveiros e invernadoiros, ou outras análogas. - Construccións e instalacións destinadas ao apoio da gandería extensiva e intensiva, granxas, currais domésticos e establecementos nos que se aloxen, manteñan ou críen animais, e instalacións apícolas. - Construccións e instalacións forestais destinadas á xestión forestal e as de apoio á explotación forestal, así como as de defensa forestal, talleres, garaxes e parques de maquinaria forestal. - Instalacións vinculadas funcionalmente ás estradas e previstas na ordenación sectorial destas, así como, en todo caso, as de subministración de carburante. - Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestructura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren.2. Excepcionalmente, poderá outorgarse licencia, sen necesidade de autorización autonómica previa, para a execución de pequenas construccións e instalacións destinadas a explotacións agrícolas, gandeiras, cinexéticas e forestais ou ao servicio e ao funcionamento das infraestructuras e obras públicas, sempre que quede xustificada a proporcionalidade da construcción ou instalación coa natureza, extensión e destino actual do predio no que se localicen e non se superen os 50 metros cadrados de superficie total edificada nin a altura máxima dunha planta nin 3,50 metros. En todo caso, a tipoloxía da edificación e os materiais de construcción serán os determinados na presente normativa. Igualmente, poderá permitirse, sen suxeición ao disposto nos puntos anteriores, a instalación de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e facilmente desmontables. Este réxime excepcional só será de aplicación no ámbito do solo rústico de protección ordinaria e de especial protección agropecuaria, forestal ou de infraestructuras.3. As obras de simple conservación e as obras menores non precisarán autorización autonómica con anterioridade á obtención da preceptiva licencia urbanística municipal.4. As novas explotacións gandeiras sen base territorial non poderán emprazarse a unha distancia inferior a 1.000 metros dos asentamentos de poboación (limite dos núcleos delimitados) e 250 metros da vivenda mais próxima. Cando se trate de novas explotacións con base territorial a distancia mínima aos asentamentos de poboación (limite dos núcleos delimitados) será de 100 metros e 50 m ás vivendas existentes non incluídas nas delimitacións dos núcleos rurais. En todo caso, deberán respectarse as distancias mínimas establecidas pola lexislación sectorial de aplicación.5. En todo caso prevalecerá o disposto na lexislación do solo vixente. Art.10.3.12. Condicións adicionais para as actividades de turismo rural localizadas en solo rústico protexido De acordo coas DOT as actividades de turismo rural admisibles en solo rústico especialmente protexido desenvolveranse en edificacións preexistentes de interese patrimonial ou etnográfico, sempre que sexa posible ou, en todo caso, rehabilitando as edificacións tradicionais existentes. Deberán potenciarse, entre outros, os seguintes usos: termalismo, gastronomía, enoloxía, oficios tradicionais, labores agrarios, a diversificación e promoción das producións agrarias e o aproveitamento dos recursos endóxenos en xeral, así como aqueles que fomenten o contacto coa natureza, a conservación do medio natural e da biodiversidade e a interpretación da paisaxe. Art.10.3.13. Afeccións aeronáuticas sobre o solo rústico Nos ámbitos de Solo Rústico nos que o terreo se atopa próximo ás superficies limitadoras das servidumes aeronáuticas non se permiten novas construcións, instalacións, modificación do terreo ou obxectos fixos (postes, antenas, carteis, aeroxeradores, etc.) nin aumentar en altura as xa existentes se se pode producir vulneración das servidumes aeronáuticas, salvo que quede acreditado, a xuízo da Axencia Estatal de Seguridade Aérea (AESA), que non se compromete a seguridade nin queda afectada de modo significativo a regularidade das operacións das aeronaves, de acordo coas excepcións consideradas en Decreto 584/72, na súa actual redacción. SECCIÓN PRIMEIRA. PATRIMONIO ARQUEOLÓXICO Art.11.1.1. Determinacións xerais A normativa de protección do Patrimonio Cultural, así como a que atinxe á regulación da actividade arqueolóxica debe o seu marco legal ó determinado no Título V da Lei 16/1985 de 25 de xuño do Patrimonio Histórico Español, na Lei 8/1995, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, así como no Decreto 199/1997, do 10 de xullo, polo que se regula a actividade arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia, e rexerá, asemade, para aqueles aspectos non previstos nas ordenanzas do presente Plan Xeral. O ámbito de aplicación desta normativa afecta ás zonas (xacementos e contornos) que se catalogan no presente Plan en base á presencia acreditada de restos arqueolóxicos ou ben a documentación e referencias cualificadas que permitan supoñer a existencia de restos soterrados, en todo caso derivados da previa prospección arqueolóxica do territorio municipal. O catálogo recollido nestas normas permanecerá aberto á incorporación de novos bens arqueolóxicos que sexan descubertos casualmente ou como consecuencia de actividades encamiñadas a tal fin dentro da normativa legalmente establecida ao efecto. Do mesmo xeito, os niveis e áreas de protección definidos para os mesmos poderán sufrir modificacións en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas que lles afectan, ou ben pola localización de evidencias arqueolóxicas en procesos de remoción de terras. O número de catálogo será coincidente, no caso dos xacementos arqueolóxicos acreditados, cos tres últimos díxitos do código de Inventario de Xacementos Arqueolóxicos da Dirección Xeral de Patrimonio da Xunta de Galicia, igual que no caso das referencias incorporadas con cautelas asociadas. Este catálogo inclúe a enumeración propiamente dita de bens a protexer e as súas respectivas delimitacións en función dos restos conservados e a alteración de estes. Estas delimitacións inclúen dous tipos distintos de protección: - Grao II-1. Protección integral en bens arqueolóxicos. É o espacio existente dentro do perímetro máis externo do xacemento que se protexe e que ven delimitado polas estructuras arqueolóxicas visibles do mesmo; en certos casos, esta área tamén podería estar definida pola aparición dunha ou máis áreas de dispersión de material arqueolóxico. Corresponde nos planos C-01 a C-21 coas clasificación do Solo Rústico de Protección do Patrimonio afecto a bens arqueolóxicos. - Grao II-2. Área de cautela especial. Definida polas zonas nas que existen evidencias de xacementos arqueolóxicos que se superpoñen sobre solos destinados a usos residenciais constituídos no PXOM polo o solo de núcleo rural e o solo urbano. Nesta zona a tramitación de licenza para calquera tipo de obra deberá ser autorizada polo órgano competente da Consellería de Cultura - Grao II-3. Área de cautela en bens Arqueolóxicos. Definida polo contorno inmediato ás áreas de protección integral, é dicir, arredor do perímetro exterior do ben. En certos casos pode suceder que estas áreas de cautela estean relacionadas con elementos catalogados en concellos limítrofes. Nesta zona a tramitación de licenza para calquera tipo de obra deberá ser autorizada polo órgano competente da Consellería de Cultura. Independentemente do grao de protección con que conten os elementos catalogados ou das obras autorizables en función de cada tipo de solo, calquera actuación das que se relacionan no artigo 10 do Regulamento de Disciplina Urbanística de Galicia, que se pretenda levar a cabo nun ben catalogado ou na súa área de cautela, quedará condicionado pola autorización previa do organismo competente da Consellería de Cultura que poderá condicionar, en funcións dos resultados das intervencións arqueolóxicas que resulten necesarias, os proxectos constructivos na súa integridade podendo afectar así as condicións de edificación de posición, volume, aproveitamento baixo rasante, estética das edificacións,. SECCIÓN SEGUNDA. PATRIMONIO ARQUITECTÓNICO Art.11.1.2. Normas xerais O patrimonio histórico foi obxecto de análise específico a fin de establecer o adecuado nivel de planeamento e normativa en cumprimento das esixencias da normativa vixente: - Lei 16/1985, de 25 de Xuño, do Patrimonio Histórico Español - Lei 8/1995, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia. - Decreto 449/1973, do 22 de febreiro, sobre protección dos “hórreos” e “cabazos”. - Decreto 571/1963 de 14 de marzo, sobre protección de escudos, emblemas, pedras heráldicas, rolos de xustiza, cruces de termo e pezas similares de interese histórico-artístico. - Decreto de 22 de abril de 1949 sobre protección de castelos españois. - Lei 3/1996, do 10 de maio, de Protección dos Camiños de Santiago. - Decreto 134/1998, de 23 de abril, sobre policía sanitaria mortuoria, modificado parcialmente polo Decreto 3/1999, de 7 de xaneiro. - Decreto 232/2008, do 2 de outubro, sobre o Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia. - Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia e posteriores modificacións. - Lei 5/2006. do 30 de xuño, para a protección conservación e mellora dos río galegos. Art.11.1.3. Catálogo de protección e normas de aplicación A efectos de conseguir unha adecuada protección dos valores históricos e artísticos que aínda se conservan, o Plan crea un Catálogo de Protección que contén os Bens de Interese Cultural e os bens inventariados do patrimonio cultural de Galicia, clasificados en tres niveis en función dos valores a protexer: a) Niveis de protección: - Nivel I. Protección Integral: réxime de protección aplicable a aqueles bens de interese histórico, artístico, cultural ou etnográfico, con notables ou singulares características de grande valor e rareza, que aconsellan a súa conservación total, tanto interior como exterior respecto do seu estado orixinal. Todos os elementos con declaración de ben de interese cultural estarán sometidos a este réxime de protección. - Nivel II. Protección Estructural: réxime de protección aplicable aos bens nos que interesa conservar integramente a súa fachada, os seus patios interiores, os seus elementos estructurais e tipolóxicos básicos e a súa distribución de espazos. - Nivel III. Protección Ambiental: réxime de protección aplicable a aqueles bens que sen ter por si mesmos un valor destacado, son pezas que colaboran á configuración dun espazo ou ambiente urbano característico. Cando o obxecto protexido sexa un edificio e no catálogo figure exclusivamente como tal, entenderase que a protección se estende á totalidade da parcela onde se sitúe, quedando excluída calquera posibilidade de segregación de novas parcelas. No caso de edificios situados no medio rural con parcelas de grande extensión, a superficie de parcela a protexer aparecerá grafada no plano. De acordo cos Decretos 571/1963 e 449/1973, considéranse protexidos pola presente normativa, independentemente da súa inclusión nas fichas do catálogo, todos os escudos, emblemas, pedras heráldicas, rolos de xustiza, cruces de termo e pezas similares así como todos os hórreos e cabazos con antigüidade superior a cen anos. De acordo coa disposición adicional segunda da Lei 16/1985 do Patrimonio Histórico Español, estes elementos terán a consideración de Ben de Interese Cultural (B. I. C.), séndolles de aplicación o dictado nesta lei para este tipo de elementos. b) Contorno de Protección: De acordo co Decreto 232/2008, do 2 de outubro, sobre o Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia, fixase para este tipo de bens un contorno de protección dentro do cal será necesario a autorización da comisión provincial de patrimonio, que estará constituída por unha poligonal cunha profundidade de 50 m, medida desde o elemento mais exterior do ben que se protexe, para elementos etnográficos, cruceiros e petos catalogados e de 100 m cando se trate de elementos de arquitectura relixiosa, arquitectura civil e arquitectura militar. No presente PXOM esta franxa adáptase á realidade física do contorno tomando como referencia desta o vestixio máis exterior do ben que se protexe. En conxuntos formados por Pazos, edificacións auxiliares e muros de peche, o vestixio mais exterior estará constituído por ese muro de peche. Estas franxas aparecen convintemente reflectidas nos planos de ordenación, sendo en todo caso vinculante o debuxo sobre o número. Inclúese no correspondente tomo o listado de Elementos Catalogados e as súas correspondentes fichas. Independentemente do grao de protección con que conten os elementos catalogados ou das obras autorizables en función de cada tipo de solo, calquera actuación das que se relacionan no artigo 10 do Regulamento de Disciplina Urbanística de Galicia, que se pretenda levar a cabo nun ben catalogado ou no seu contorno de protección, quedará cautelada pola autorización previa do organismo competente da Consellería de Cultura, condicionadas á preservación dese contorno. A autorización terá carácter vinculante e rexerase polo disposto na lexislación sectorial vixente, podendo condicionar os proxectos na súa integridade. Art.11.2.1. Condicións de carácter xeral A fin de conquerir plenamente os obxectivos de conservación do patrimonio histórico, as obras que afecten aos elementos contidos no Catálogo estarán suxeitas ás condicións das obras definidas no artigo 1.5.8. coas seguintes precisións: 1. Obras de conservación: atópanse definidas no punto 3. a) do artigo 1.5.8. da presente normativa. a) Non poderán alterar os acabados do edificio, que o caracterizan e particularizan. b) Deberán utilizar os mesmos materiais existentes en orixe ou en todo caso substituílos por outros de iguais características, calidades, cor, forma e aspecto.2. Obras de restauración: atópanse definidas no apartado 3. b) do artigo 1.5.8. da presente normativa. a) Serán sempre obrigatorias nas fachadas dos edificios, así como nas outras zonas que se determinen nos planos e ficha correspondentes. b) Os materiais a empregar axustaranse aos que presenta o edificio ou que presentaba antes de intervencións que os alterasen. c) A introdución de elementos orixinais non existentes deberá documentarse, así como a recuperación de ocos e ritmos. d) Cando sexa precisa a intervención sobre elementos estructurais ou mesmo substitución dalgúns, deberán utilizarse materiais e solucións constructivas similares aos orixinais. e) As texturas, técnicas e cores dos acabados, especialmente dos exteriores, serán os orixinais dos edificios. f) Será obxecto de especial estudio e autorización a conservación de elementos introducidos en anteriores etapas, a fin de determinar se son coherentes coa calidade e o respecto ás características orixinais do edificio.3. Obras de consolidación: atópanse definidas no punto 3. c) do artigo 1.5.8. da presente normativa. Utilizaranse materiais con función estructural semellante á orixinal, de forma que a súa introducción non altere o funcionamento da estructura existente que se manteña.4. Obras de rehabilitación: atópanse definidas no punto 3. d) do artigo 1.5.8. da presente normativa. Para toda obra de rehabilitación deberá existir un estudio previo sobre o estado e patoloxía do edificio con catas, ensaios, probas de carga, etc. que xustifiquen plenamente a posibilidade de execución das obras proxectadas así como das técnicas a empregar. A realización destas obras obriga a respectar as condicións que a normativa fixe para a nova edificación nas zonas sobre as que se actúe.5. Obras de reconstrucción: atópanse definidas no punto d.1 do artigo 1.5.10. da presente normativa. a) A execución de obras de reconstrucción non será facultativa se non que virá imposta polo órgano competente a fin de recuperar aqueles elementos orixinais que por unha ou outra razón desaparecesen. b) A reconstrucción reproducirá fielmente os volumes, materiais, disposición e decoración do edificio a reconstruír. Art.11.2.2. Condicións particulares 1. O réxime de obras autorizables nun edificio ou en calquera dos seus elementos, fica limitada en función da súa catalogación e ten por obxecto a preservación e posta en valor das características que singularizan ou fan digno de conservación o edificio ou elemento en cuestión. En calquera caso terase en conta as precisións que no artigo anterior se sinalan para cada tipo de obra.2. Nas parcelas ou edificios catalogados poderán imporse condicións específicas para as obras, distintas ás que se sinalan para cada nivel en particular, recolléndose na ficha correspondente estas condicións e as limitacións correspondentes. Art.11.2.3. Documentación dos proxectos Os proxectos que se presenten e que necesiten a autorización da Consellería de Cultura previa á concesión de licencia deberán contar con toda a documentación necesaria para a correcta definición do proxecto a nivel de proxecto básico, é dicir, definición volumétrica, estructural, de materiais e cumprimento de normativa básica. En todo caso deberán contar, polo menos con descrición das obras, tanto escrita como gráfica, situación en planos de ordenación e clasificación do PXOM, planos topográficos de escala axeitada. As intervención que afecten a edificacións protexidas, terán carácter de obra maior, e precisarán polo tanto de redacción de proxecto técnico completo asinado por técnico competente no que se describan a totalidade das obras que se pretendan efectuar. A documentación a presentar, ademais da legalmente esixible, incluíra un levantamento planimétrico e fotográfico completo, ou no caso dunha intervención parcial da parte afectada, con sinalamento expreso das partes do mesmo que se atopen identificadas na ficha do inmoble como elementos a protexer, e da incidencia ou non das obras sobre os mesmos. Antes da súa remisión á precitada consellería os servicios técnicos municipais deberán emitir informe da viabilidade da actuación e da adecuación á normativa urbanística. Nas obras e intervencións para as que se solicite autorización por afectar a elementos do catálogo ou aos seus contornos de protección delimitados xunto coa restante documentación entregaranse fotografías do elemento e o seu contorno e orzamento das actuacións. Art.11.2.4. Condicións para as obras 1. Recuperación de características morfolóxicas En todos os edificios catalogados serán autorizables aquelas obras tendentes a recuperar as características orixinais nas zonas afectadas por calquera intervención autorizada nun edificio.2. Eliminación de impactos negativos A execución de obras de carácter xeral diferentes ás de conservación e consolidación sobre edificios con nivel de protección integral e estructural, ficará condicionada á supresión dos impactos negativos existentes no edificio, debendo contemplarse as obras de remodelación precisas.3. Condicións para as obras de ampliación Fica prohibida a ampliación nos edificios catalogados nos niveis integral e estructural, salvo que a ficha de catalogación o permita.4. Construcción de garaxes-aparcamentos Prohíbese, con carácter xeral, nos edificios de nivel integral de protección, a execución de obras para a construcción ou ampliación de plantas inferiores á baixa destinadas a garaxe-aparcamento, baixo as zonas edificadas. Para os edificios en nivel estructural, poderán autorizarse con carácter excepcional, sempre que se cumpran as condicións impostas pola normativa que se aprobe ao respecto.5. Tratamento das plantas baixas Fica prohibida, con carácter xeral, a alteración das plantas baixas dos edificios catalogados. Non se autorizarán mais alteracións que as encamiñadas á recuperación da composición orixinal. Art.11.2.5. Obras admitidas conforme ao nivel de protección 1. Grao II-1. Protección Integral en Bens Arqueolóxicos. Coincidente co Solo Rústico de Especial Protección de Patrimonio afecto a bens arqueolóxicos. É o espacio existente dentro do perímetro máis externo do xacemento que se protexe e que ven delimitado polas estructuras arqueolóxicas visibles do mesmo; en certos casos, esta área, tamén podería estar definida pola aparición de unha ou máis áreas de dispersión de material arqueolóxico. Nesta zona non poderán realizarse construccións, tendidos e instalacións aéreas ou soterradas (electricidade, saneamento, auga, …), escavacións, recheos e movementos de terras en xeral, así como a plantación e arrinque de árbores, os cultivos que requiran labouras profundas e a apertura de pozos ou minas. Nestas áreas só se permitirán actuacións encamiñadas a súa conservación, protección, consolidación, investigación e posta en valor, que se rexerán polo Decreto 199/97 que regula a Actividade Arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia. Así mesmo permitiranse os usos agropecuarios tradicionais, sempre que non alteren o substrato arqueolóxico. Polo tanto, dentro deste ámbito non se poderán levar a cabo ningunha intervención de carácter non patrimonial que poida supoñer unha alteración do xacemento arqueolóxico, e só autorizaranse as obras que sexan compatibles co ben ou coa súa posta en valor. Con carácter excepcional, e previo informe favorable do organismo competente da administración autonómica, permitiranse os traballos destinados a manter as condicións de habitabilidade das vivendas radicadas nestas áreas e xa construídas con anterioridade á promulgación da presente normativa.2. Grao II-2. Área de catela especial de elementos arqueolóxicos. Definida polas zonas nas que existen evidencias de xacementos arqueolóxicos que se superpoñen sobre solos destinados a usos residenciais constituídos no PXOM polo o solo de núcleo rural e o solo urbano. Nestas zonas a materialización da edificabilidade queda condicionada á non afectación dos valores do ben obxecto de protección. A tal efecto, con carácter previo á execución de calquera obra deberá presentarse perante o órgano competente da consellería de cultura un estudo arqueolóxico da parcela na que se analice a incidencia das obras a levar a cabo sobre o ben obxecto de protección e se analicen as diferentes alternativas de protección do ben arqueolóxico. O mencionado órgano da Consellería de Cultura determinará a súa viabilidade e a posibilidade de materializar a edificabilidade en función das alternativas propostas.3. Grao II-3. Área de cautela en Bens Arqueolóxicos Definida polo contorno inmediato ás áreas de protección integral, é dicir, arredor do perímetro exterior do ben. En certos casos pode suceder que estas áreas de cautela estean relacionadas con elementos catalogados en concellos limítrofes. A tramitación de licenza para calquera tipo de obra contará coa autorización do órgano competente da Consellería de Cultura. En todo caso as obras admitidas nas áreas de cautela dos xacementos arqueolóxicos non poderán incidir negativamente na conservación ou na visualización do ben. En solo rústico só se permitirán usos agrícolas e forestais, sempre que se veñan realizando de modo tradicional e, coa expresa prohibición de realizar cavaduras que puidesen deteriorar o substrato arqueolóxico. Prohíbense movementos de terra que modifiquen o perfil actual dos terreos; tampouco serán admitidos, salvo autorización do órgano competente da Consellería de Cultura os tendidos aéreos ou subterráneos de liñas de infraestrutura eléctrica, gas, antenas, abastecemento de auga,… Sobre a viabilidade das obras a realizar nestes espazos, así como sobre os traballos de tala, deberá autorizar o órgano competente da Consellería de Cultura quen determinará a viabilidade da obra proposta, así como sobre a necesidade de acometer unha intervención arqueolóxica que, salvo excepcións, deberá realizarse antes da concesión de licenza municipal. As resolucións adoptadas polo órgano competente da administración autonómica terán carácter vinculante. En solo de núcleo rural, nas súas diferentes categorías, calquera clase de obra que afecte ao subsolo terá que ser autorizada polo órgano competente da Consellería de Cultura, quen determinará a súa viabilidade e a necesidade de acometer unha intervención arqueolóxica. Esta, salvo excepcións, deberá ser realizada antes da concesión da licenza municipal de edificación. En función dos resultados da intervención arqueolóxica, o organismo competente da Consellería de Cultura informará, con carácter vinculante, sobre a viabilidade das obras que afectan ao subsolo (cimentacións, sotos, etc.), ou sobre as condicións de conservación dos restos arqueolóxicos que terá que reunir o proxecto de edificación.4. Nivel I. Protección Integral en bens Arquitectónicos Permitiranse obras de conservación, restauración e consolidación. As de rehabilitación permitiranse, sempre que non supoñan risco de perda ou dano dos valores que motivaron a protección integral, preferentemente nos casos de actuacións necesarias para adecuar o edificio a usos dotacionais de carácter público, e de xeito excepcional para o resto dos casos.5. Nivel II. Protección estructural en bens arquitectónicos. Permitiranse obras de conservación, restauración, consolidación e rehabilitación. As de reestruturación permitiranse de xeito excepcional e xustificado, limitadas aos elementos estritamente necesarios polo seu mal estado de conservación ou perda de funcionalidade, non podendo supoñer risco de perda ou dano dos valores que motivan a protección estructural do edificio ou elemento.6. Nivel III. Protección Ambiental. Permitiranse obras de conservación, restauración e consolidación, rehabilitación e reestructuración. As ampliacións permitiranse sempre que non produza menoscabo nos valores a protexer.7. Condicións comúns a todos o niveis de protección: Para todos os niveis de protección dos bens arquitectónicos e etnográficos quedan prohibidos os tipos de obras que non estean expresamente permitidos en cada nivel de protección.8. Contorno de protección. Atopase definido como tal nos apartados precedentes. Esta área superponse con outras clasificacións do solo rústico, solo urbano e de núcleo rural cuias determinacións serán as que rexan sobre ese tipo de solo independentemente das seguintes limitacións: - As construccións a realizar terán en conta o entorno no que se atopan, procurando en todo caso un tratamento dos volumes e materiais axeitado, en base a pór en valor o ben que se protexe. - Os pechamentos serán en todo caso de materiais tradicionais, permitíndose como excepción ao anterior a colocación de peches rústicos constituídos por portes e arame. - Calquera actuación suxeita a licencia ubicada nun destes solos contará coa preceptiva autorización da Consellería de Cultura e Turismo. Art.11.2.6. Declaración de ruína e demolición 1. A declaración en estado de ruína dun inmoble catalogado implica o cese do deber de conservación a cargo da propiedade, con independencia da adopción das medidas de seguridade que sexan precisas para evitar danos a terceiros que corresponde asumir á Administración competente.2. As declaracións de ruína e demolicións de elementos catalogados deberán ser informadas pola Consellería de Cultura.3. A demolición total ou parcial dun edificio catalogado declarado en estado de ruína non resulta implícita desta declaración. Dita demolición requirirá de pronunciamento expreso acordándoa conforme á lexislación vixente ou, no seu defecto, mediante o outorgamento de licencia de demolición. A dita demolición total ou parcial precisará ademais da oportuna licenza municipal da autorización do órgano competente da Consellería de Cultura.4. Non poderán ser obxecto de orde ou licencia de demolición os edificios catalogados nos niveis integral e estructural de protección, salvo en caso de ruína inminente. Nestes supostos a Administración deberá arbitrar os medios precisos para sufragar o custe das obras de conservación necesarias. No caso de edificios propiedade dalgunha Administración pública, os custes de conservación necesarias corresponden á titular do inmoble.5. Os inmobles incluídos dentro destes niveis de protección (integral e estructural) considéranse de interese xeral, polo que poden ser consolidados e rehabilitados coas axudas públicas que se establezan para este fin. O intento de demoler un edificio protexido con esta catalogación, salvo no caso de ruína inminente declarada, facultará á Administración para a imposición de multa coercitiva e, no seu caso, levar a cabo as obras necesarias mediante a acción subsidiaria, cuio custe poderá ser previamente exaccionado pola vía de apremio e de conformidade cun orzamento que aprobe a Administración, salvo que decida a expropiación total do inmoble.6. A autorización de demolición dos edificios catalogados nos restantes niveis de protección que se declaren en estado de ruína, deberá sinalar a obriga de manter, na nova edificación que se erga no mesmo soar, os elementos que motivasen aquela protección, salvo que se demostre a imposibilidade, grave dificultade constructiva ou custe desproporcionado que a conservación poida supor. Neste último caso deberase establecer a obriga de que a nova edificación conservará as características do entorno axustándose ás normas de composición da edificación de nova planta en zonas protexidas.7. Todo o anterior entendese sen prexuízo das facultades que para acordar a demolición por razóns de seguridade corresponden ó concello en caso de ruína inminente, cuio acordo de declaración deberá especificar qué partes do edificio deben ser demolidas pola súa perigosidade, preservando os elementos catalogados da súa destrucción no que fora posible mediante o procedemento que en dito acordo se determine. Art.11.2.7. Condicións especiais dos usos en edificios catalogados 1. Serán admisibles nos edificios catalogados os usos autorizados como cualificados ou compatibles pola ordenanza de aplicación, sempre que a súa instalación non supoña a alteración das súas calidades fundamentais ou signifiquen a desaparición dalgún elemento protexido.2. Serán así mesmo admisibles todos aqueles usos que supoñan a recuperación dos orixinais do edificio e para os que foi proxectado ou construído, sempre que se xustifique esta circunstancia, aínda que non os contemple a ordenanza.3. En edificios incluídos con niveis integral e estructural de catalogación, a ficha de catálogo pode impor determinados usos obrigatorios en razón de ser imprescindibles para conseguir o obxectivo específico da protección asignada ao edificio. Isto non impedirá que poida estudiarse e concederse a implantación doutros usos, se non dificultan a consecución de dito obxectivo.4. Os usos dotacionais de equipamento público ou privado ubicados en edificios destes niveis de protección, non poderán mudar de actividade nin categoría, salvo que se demostre que non supoñen mingua ou deterioro nos valores que xustifican a súa catalogación e as obras necesarias para a súa transformación están contempladas entre os autorizadas para o grao de protección. Art.11.2.8. Modificacións do Catálogo O catálogo é un documento aberto, sendo susceptible de incorporar novos elementos. O réxime de inclusión e exclusión de elementos realizarase a través dunha modificación puntual do plan, o que requirirá informe favorable da consellería de Cultura e Turismo, segundo o artigo 32 da Lei 8/1995 de Patrimonio Cultural de Galicia. Art.11.2.9. Intervención en inmobles catalogados Ós efectos previdos no artigo 52 da Lei de Patrimonio Cultural de Galicia, calquera intervención nun ben inmoble catalogado precisará autorización previa da Comisión Territorial do Patrimonio Histórico. Art.11.3.1. Obxecto Regúlanse no presente capítulo as condicións que, para a conservación e mellora do medio ambiente urbano e da calidade de vida dos cidadáns, establécense no Plan Xeral. Art.11.3.2. Competencia dos controis ambientais no desenvolvemento do Plan A competencia para a aprobación ou sanción dos distintos tipos de control ambiental establecidos no Plan Xeral corresponde ao Concello. SECCIÓN PRIMEIRA. ESTUDIO DE INCIDENCIA AMBIENTAL PARA INSTRUMENTOS DO PLANEAMENTO Art.11.3.3. Planeamento de aplicación Naqueles instrumentos de desenvolvemento do Planeamento e en modificacións do Plan Xeral e que pola súa entidade se xustifique, o Concello poderá esixir a inclusión dun Estudio de Incidencia Ambiental. Art.11.3.4. Contido xeral do Estudio de Incidencia Ambiental O Estudio de Incidencia Ambiental, deberá conter as seguintes determinacións: a) Descrición da actividade b) Características do emprazamento e do entorno c) Repercusións ambientais con expresa referencia ás seguintes que sexan de aplicación en cada caso e valorando os posibles efectos aditivos: c.1) Ruído, vibracións, luminosidade e emisións á atmosfera c.2) Incidencia na mobilidade e tráfico na zona c.3) Demanda de aparcamento (dotación, ubicación e réxime) c.4) Incidencia na interrelación con outros usos Axustaranse ó cumprimento da normativa sectorial que lle sexa de aplicación en cada caso d) Medidas correctoras Art.11.3.5. Procedemento O Estudio de Incidencia Ambiental deberá ser informado polos servicios municipais competentes con carácter previo á concesión da licencia, que se tramitará conxuntamente para obras e actividades, polo que se someterá ao preceptivo trámite de información pública. SECCIÓN segunda. a xestión e tratamento de residuos Art.11.3.6. Residuos sólidos urbanos Con posterioridade á aprobación do presente planeamento o Concello virá obrigado a redactar un Plan de Xestión e Tratamentos dos Residuos Sólidos Urbanos, no que se contemplen medidas de fomento da separación dos residuos en orixe, a ampliación do sistema de recollida selectiva que abarque a totalidade do termo municipal e os acordos con xestores autorizados para o seu posterior tratamento. Art.11.3.7. Residuos da actividade agrícola Con posterioridade á aprobación do presente planeamento o Concello virá obrigado a redactar un Plan de Xestión dos Residuos da Actividade Agrícola, habilitando en cada unha das parroquias do termo municipal os puntos de depósito dos materiais inertes para a súa recollida e posterior tratamento, incluíndo as medidas oportunas para o acondicionamento destes ámbitos de maneira que non orixinen afeccións o medio circundante. O resto de residuos non inertes deberán ser recollidos en orixe por xestor autorizado. Queda totalmente prohibida a incineración de plásticos ou outros residuos non orgánicos da actividade agrícola. SECCIÓN PRIMEIRA. DETERMINACIÓNS XERAIS Art.11.4.1. Obxecto O presente capítulo ten por obxecto establecer os criterios necesarios para controlar a contaminación acústica en ambiente exterior e remite a regulación de limites e procedementos de medida para o seu control á Ordenanza Xeral de Protección do Medio Ambiente Urbano que se redacte no seu desenvolvemento. Art.11.4.2. Ámbito de aplicación 1. As normas aquí establecidas serán de aplicación a: a) Os niveis sonoros existentes no ambiente exterior orixinados pola súa propia actividade sen que se poida determinar a fonte sonora concreta que os orixina, así como os orixinados polo tráfico ou outra fonte variable de titularidade múltiple. b) Os niveis de predicción para zonas de novo desenvolvemento urbano. Art.11.4.3. Criterio de valoración 1. Os niveis sonoros ambientais expresaranse mediante o nivel sonoro continuo equivalente de presión acústica determinado durante un período de tempo establecido, e expresado en decibelios ponderados mediante a rede de ponderación a, (Leq dBA). A efectos da presente valoración, o día divídese en tres períodos; o diúrno (Ld), das 7.00 ás 19.00 horas, o de tarde (Le) das 19.00 ás 23.00 horas e o de noite (Ln) das 23.00 ás 7.00 horas.2. As posibles correccións por compoñentes impulsivos e tonais, estableceranse na Ordenanza Xeral de Protección do Medio Ambiente Urbano.3. De igual forma establecerase na citada ordenanza o sistema de medida e valoración dos niveis sonoros ambientais. SECCIÓN SEGUNDA. ÁREAS RECEPTORAS Art.11.4.4. Definición e clases de áreas receptoras 1. Defínese como área de recepción acústica, aquela zona onde existen edificacións ou espacios que polo seu uso actual ou futuro, requiren condicións acústicas homoxéneas, respecto ao ruído procedente de emisores acústicos exteriores. Trátase de ámbitos destinados a un mesmo uso cualificado desde o Plan Xeral ou desde os seus instrumentos de desenvolvemento.2. No termo municipal, en función das esixencias acústicas, distínguense os seguintes tipos de áreas: Área a): Sectores do territorio con predominio de solo de uso residencial. Área b): Sectores do territorio con predominio de solo de uso industrial Área c): Sectores do territorio con predominio do solo de uso recreativo e de espectáculos. Área d): Sectores do territorio con predominio do solo de uso terciario distinto ó contemplado no parágrafo anterior Área e): Sectores do territorio con predominio do solo de uso sanitario, docente e cultural que requira unha especial protección contra a contaminación acústica. Área f): Sectores do territorio afectados a sistemas xerais de infraestructuras de transporte ou equipamentos públicos que os reclamen. Área g): Espazos naturais que requiran unha especial protección contra a contaminación acústica Art.11.4.5. Usos comprendidos en cada tipo de área receptora 1. Os usos cualificados adecuados para cada tipo de área receptora, ordenados de menor a maior esixencia acústica son os que se indican a continuación, debendo cumprir as limitacións que para a súa área se establecen na táboa á fin do presente Título XI. Área a): Incluiranse tanto os sectores do territorio que se destinan de forma prioritaria a este tipo de uso, espazos edificados e zonas privadas axardinadas, como as que son complemento da súa habitabilidade tales como parques urbanos, xardíns, zonas verdes destinadas a estanza, áreas para practícaa de deportes individuais, etc. As zonas verdes que se dispoñan para obter distancia entre as fontes sonoras e as áreas residenciais propiamente ditas non se asignasen a esta categoría acústica, consideraranse como zonas de transición e non poderán considerarse de estanza. Área b): Incluiranse todos os sectores do territorio destinados ou susceptibles de ser utilizados para os usos relacionados coas actividades industrial e portuaria incluíndo; os procesos de producción, os parques de acopio de materiais, os almacéns e as actividades de tipo loxístico, estean ou non afectas a unha explotación en concreto, os espazos auxiliares da actividade industrial como subestacións de transformación eléctrica etc. Área c): Incluiranse os espazos destinados a recintos feirais con atraccións temporais ou permanentes, parques temáticos ou de atraccións así como os lugares de reunión ao aire libre, salas de concerto en auditorios abertos, espectáculos e exhibicións de todo tipo con especial mención das actividades deportivas de competición con asistencia de público, etc. Área d): Incluiranse os espazos destinados preferentemente a actividades comerciais e de oficinas, tanto publicas como privadas espazos destinados á hostalería, aloxamento, restauración e outros, parques tecnolóxicos con exclusión das actividades masivamente productivas, incluíndo as áreas de estacionamento de automóbiles que lles son propios etc. Área e): Incluiranse as zonas do territorio destinadas a usos sanitario, docente e cultural que requiran, no exterior, unha especial protección contra a contaminación acústica, tales como as zonas residenciais de repouso ou xeriatría, as grandes zonas hospitalarias con pacientes ingresados, as zonas docentes tales como “campus” universitarios, zonas de estudio e bibliotecas, centros de investigación, museos ao aire libre, zonas museísticas e de manifestación cultural etc. Área f): Incluiranse neste apartado as zonas do territorio de dominio público no que se sitúan os sistemas xerais das infraestructuras de transporte viario, ferroviario e aeroportuario. Área g): Incluiranse os espazos naturais que requiran protección especial contra a contaminación acústica. Nestes espazos naturais deberá existir unha condición que aconselle a súa protección ben sexa a existencia de zonas de cría da fauna ou da existencia de especies o hábitat das cales se pretende protexer. Así mesmo, incluiranse as zonas tranquilas en campo aberto que se pretenda manter silenciosas por motivos turísticos ou de preservación do medio.2. Os usos complementarios e alternativos ó cualificado dunha área determinada deberán cumprir as limitacións referentes ao ruído que se establezan na Ordenanza Xeral de Protección do Medio Ambiente Urbano.3. Os usos autorizables con independencia do obrigado cumprimento das Normas que se establezan na Ordenanza Xeral de Protección do Medio Ambiente Urbano, deberán, previamente á súa instalación, e a través dun estudio de incidencia ambiental, demostrar a súa compatibilidade acústica co cualificado. SECCIÓN TERCEIRA. LÍMITES DOS NIVEIS SONOROS AMBIENTAIS Art.11.4.6. Límites de niveis sonoros ambientais Os limites dos niveis sonoros ambientais en solo urbano, núcleo rural e urbanizable serán os que estableza a Ordenanza Municipal correspondente. Art.11.4.7. Zonas de actuación acústica 1. Todos aqueles ámbitos do termo municipal cuxos niveis sonoros ambientais sexan superiores aos que fixe a Ordenanza Xeral de Protección do Medio Ambiente Urbano, serán declaradas Zonas de Actuación Acústica.2. O Concello establecerá para estas zonas medidas correctoras encamiñadas a garantir o cumprimento dos niveis sonoros ambientais regulados no presente capítulo. De non ser estas tecnicamente viables, desenvolveranse programas especiais para lograr que no interior dos locais non se superen os limites da Ordenanza Xeral de Protección do Medio Ambiente Urbano. SECCIÓN CUARTA. COMPATIBILIDADES ENTRE USOS COLINDANTES Art.11.4.8. Ámbito de aplicación O regulado na presente sección de aplicación a todos os ámbitos de planeamento de desenvolvemento do Plan Xeral, a excepción daqueles localizados en solo urbano que xustifiquen a imposibilidade de cumprilo. Art.11.4.9. Definición Desde o punto de vista acústico, son áreas receptoras con colindancia compatible cunha determinada, aquelas que, na orde establecida no artigo 11.4.4. a anteceden ou precédena. Art.11.4.10 Zona de servidume acústica Naqueles casos nos que non sexa posible evitar que dous usos incompatibles linden entre si, será necesario establecer unha zona intermedia de servidume acústica ou de transición, de anchura suficiente para que, por efecto de distancia, se consigan os niveis establecidos para o uso mais restrictivo. No seu defecto, adoptaranse outras medidas correctoras como apantallamento ou illamento de fachadas. OBXECTIVOS DE CALIDADE ACÚSTICA PARA RUÍDO APLICABLES A ÁREAS EXISTENTES (VALORES MÁXIMOS) (1) No límite perimetral destes sectores do territorio non se superarán os obxectivos de calidade acústica para ruído aplicables ó resto de áreas acústicas colindantes con eles. OBXECTIVOS DE CALIDADE ACÚSTICA PARA RUÍDO APLICABLES A ÁREAS DE NOVA URBANIZACIÓN (VALORES MÁXIMOS) (1) No límite perimetral destes sectores do territorio non se superarán os obxectivos de calidade acústica para ruído aplicables ó resto de áreas acústicas colindantes con eles. Juan A. Caridad Graña Isidro López Yáñez Arquitecto Arquitecto