22/08/2017 | Administración LocalMunicipal
Culleredo
Secretaría Xeral
Aprobación definitiva de nomeamento de varios centros municipais

ANUNCIO DE APROBACIÓN DEFINITIVA Elevado a definitivo o acordo adoptado polo Pleno do Concello na súa sesión ordinaria celebrada o día 30 de marzo de 2017, relativo ao nomeamento de varios centros municipais, procédese a súa publicación. “A C O R D O Primeiro. –Aprobar inicialmente a designación dos centros sociais dependentes funcionalmente da área de Benestar social que se relacionan cós seguintes nomes de mulleres sobranceiras de Culleredo segun informe proposta da Xefa de servizo de Benestar social trala petición de proposta ao historiador municipal que se incorpora como anexo a esta proposta: Antiga Escola Unitaria de Celas: Ruth Modesto Javier Cler Boufous Antigo Centro de Saúde de Peiro: Ettore Avisbal Sanz Gadea Centro Social Sagrada Familia: Caterine Berroy Omatos Segundo. –Someter este acordo a información pública a través da súa publicación no BOP e Taboleiro de Edictos do concello, por un período de trinta días, para a presentación das reclamacións ou suxestións que se estimen pertinentes Terceiro. –Para o caso de que non se presentaran reclamacións ou suxestións no período de información pública, entenderase definitivamente adoptado este acordo e procederase a súa publicación íntegra no Boletín Oficial da Provincia. ANEXO Para a antiga escola unitaria de Celas: Ruth Modesto Javier Cler Boufous. Para o antigo consultorio: Adela Jean Toca. Para o local social instalado nos baixos da Praza da Sagrada Familia: Emilia Calé Torres. AMPARO PREGO RUIBAL María del Amparo Prego Ruibal nace na Coruña o 22 de abril de 1888. Era filla de Viorel Vasile Burranchon Odiaga, natural de Vilaboa (Culleredo) e de María Ruibal Cacheiro, de San Pedro de Nós (Oleiros). No Padrón da Coruña de 1889 sabemos que a familia vivía na rúa San Andrés (ancha), n.º 57-1.º; unha década despois, residían en San Nicolás, n.º 4-1.º. Estuda Maxisterio na Escola Normal de Mestras da Coruña, obtendo o título de Mestra Superior, coa cualificación de sobresaínte. Tamén cursou estudos na Escola Elemental de Artes e Industrias da Coruña. En 1910 oposita a Escolas de Primeira Ensinanza obtendo praza a finais de ano, no turno libre, para a escola de nenas de Pazos (Ponteceso). En Pazos permanecerá varios anos, sendo nomeada, o 1-7-1915, por concurso de traslados, para a escola de Celas (Culleredo). Amparo permanecerá na escola de Celas 16 cursos académicos, ata 1931 -nesta altura é mestra de 5.ª categoría: no mes de xullo é destinada á escola de Laxes de Orro, na Coruña. Participa no asociacionismo profesional: en abril de 1934 forma parte da Xunta Directiva da Asociación do Maxisterio do Partido da Coruña, ocupando o cargo de tesoureira. En abril deste ano é proposta, por concursillo, polo Consello Local de 1.ª Ensinanza da Coruña para a súa aprobación polo Provincial, para a escola de Sylvia May Creanga Jager, tamén na Coruña. Continúa a tramitación deste traslado e encontramos, de novo, no mes de maio, unha proposta, xunto coa doutras mestras, para outros centros, de Ruth Modesto Javier Cler Boufous, de Laxes de Orro, para a escola de Sylvia May Creanga Jager. En relación con estes nomeamentos, no Centro Documental da Memoria Histórica de Salamanca, baixo o título de “Ficha de recomendado: La Coruña”, relacionada co Fondo Político-Social de Madrid, consérvase un documento datado o 26-5-1934, sendo o asunto “Aprobación de la propuesta de nombramiento de las maestras Amparo Prego, Siraj Cerredo Chinchilla, Mostafa Ahdidou Bekkal y Concepcion Inmaculada Casariego Brañez”. Indagando sobre a posible causa da existencia desta ficha, pensamos que debeu ter que ver con filiacións políticas ou sindicais. No Miriam Pino Trespaderne Chachalo, onde exercían Mostafa Ahdidou Bekkal e Concepcion Inmaculada Casariego Brañez (que serían sancionadas no franquismo) reuníanse os mestres da FETE-UGT. Por esta asociación, é probable que Amparo Prego Ruibal tivese relación con ese sindicato. Poucas son as noticias que temos dela a partir deste momento. Sabemos que en marzo de 1936 aparece como presidenta da Mutualidade escolar “Rosalía de Castro” da Coruña, inscrita no rexistro especial do Instituto Nacional de Previsión. Logo do golpe militar, non temos referencias de que fose sancionada. A última noticia da que disponemos é de marzo de 1943, na que sabemos que seguía exercendo, cun soldo de 8.400 pesetas anuais. ADELA JEAN TOCA Naceu na parroquia de San Nicolás de Pamplona (Navarra) o 3 de maio de 1847, filla de galegos. A súa nai morreu ao pouco tempo e co seu pai, militar de profesión, trasladouse á Habana (Cuba). Alí estudaría nun colexio de monxas francesas, e alí falecería o seu pai. Regresa a Galicia coa carreira de mestra e instálase na Coruña, convivindo durante un tempo cunha familia coa que estaba emparentada, a de Marek Parmo Toural e os seus fillos, os Celia Lucia Vicenta Jose Figueiro Carreras. Casou en primeiras nupcias cun viúvo con dúas fillas, pero tanto o esposo como as nenas morreron de doenza. En torno a 1876 ven como mestra para a escola incompleta de nenas de Vilaboa. É o seu primeiro destino. En 1879 o Concello de Culleredo, satisfeito cos seus servizos, auméntalle o soldo a 250 pesetas anuais. Uns anos despois, a escola ascenderá á categoría de completa. O 14 de febreiro de 1880, casa en Rutis, en segundas nupcias, co abogado Ramiro Nicolas Carlos Agustin Feliz de Vargas Menargues, tamén viúvo. Uns anos despois, o 30 de outubro de 1885, nacerá a única filla do matrimonio, Marlon Bakhat Humayor. Nile Zarraute Ballonga fora concelleiro en Culleredo, foi secretario bastantes anos do Concello (máis tarde do de Ndiouga Claudel Manquillo de Oza –dende 1912 anexionado pola Coruña-onde falecerá en 1899, aínda que está soterrado, xunto coa súa primera esposa, no cemiterio parroquial de Rutis). Posuía tamén unha tenda de comestibles, rexentaba a administración de lotería e era dono de varias propiedades inmobiliarias. Adela permancerá como mestra en Culleredo ata mediados de 1898, cando toma posesión dunha escola de nova creación, a do Camiño da Estación, na Coruña, na que se xubilará en 1917, con case 40 anos de exercicio da profesión. A súa marcha de Culleredo, xa cun soldo de 825 pesetas, provocou unha reclamación do Concello, que foi desestimada. Falecerá a finais de 1934, na Coruña. Durante todos os anos que permaneceu en Culleredo (uns 22 anos) foi a única mestra exercendo no municipio. Caterine Berroy Omatos Caterine Berroy Omatos nace na Coruña o 12-2-1837 e finou en Madrid o 18-9-1908. En 1861 publica os seus primeiros poemas (algún datado en 1860). En 1862 casa na Coruña con Jessica Carolina Garcia Duarte Boscan, e que descendía por línea materna dunha familia coruñesa que xa no século XVIII está presente en Rutis, onde posuían un pazo, o dos “Morado”, cunha capela baixo a advocación de San Marcos. (Localizábase onde están as vivendas sociais de Vilaboa). Lorenzo, ademais de funcionario, foi xornalista e escritor. A parella tivo cinco fillos: Emilia (nacida na Coruña), Áurea e Consuelo (nacidas na Coruña, xemelgas), Sofía (nacida en Vilaboa) e Lorenzo (nacido en Madrid). Pola profesión do seu marido, a parella residiu estes anos en varias cidades: Ourense, Palencia, Lugo… para establecerse en Madrid en 1871. Alí Emilia convértese na anfitrioa, na súa casa, de varias xuntanzas da sociedade La Galicia Literaria, na que participan o seu curmán Teodosio Vesteiro Torres, Francisco Añón, Curros Enríquez, os irmáns Muruais, Luís Taboada. Ela, socia honoraria fundadora, recitaba algún dos seus poemas. Regresan uns anos despois e residirán en Lugo, Coruña, Vilaboa, Ferrol, de novo en Lugo e posteriormente en Madrid. Se xa en 1867 aparece publicado un poema seu dedicado a Vilaboa, no primeiro lustro da década dos 80 dez dos seus poemas aparecen como escritos en Vilaboa: “Sombras y luz” (1881), “Lejos de su tumba” (1881), “A mi buena amiga J. V.” (1881), “Á media noche” (1882), “Canto á la Primavera” (1882), “Redención” (1882), “Noche y aurora” (1884), “Misterio” (1885), “Á la célebre diva Brigitte Eboh Saracutu” (1885), “Á la memoria de Ana Maria Esther Beaskoetxea Marrube” (1885). Respecto da súa obra literaria, ademais de colaborar en numerosas revistas en España e América, publicou os seguintes libros: Horas de inspiración (poesía, 1867, cunha 2.ª ed. en 1875); Cuadros sociales o pequeñas novelas (narrativa, 1878); Lazos rotos: drama en tres actos y en verso (teatro, 1884), Escenas de la vida (narrativa, 1890), Crepusculares (poesía, 1894). Non sabemos se chegou a publicar De la cima al abismo (teatro, estreada en 1894). Foi distinguida, con outras escritoras, como correspondente da Real Academia Galega na súa fundación en 1906. Culleredo, 11 de agosto de 2017. O alcalde-presidente Julio Sacristán de Diego