19/07/2017 | Administración LocalMunicipal
Santiago de Compostela
Urbanismo. Sección de Planeamento e Xestión
Anuncio de aprobación definitiva e publicación da normativa do Estudo de detalle de criterios compositivos e estéticos no tratamento das fachadas do barrio de Vista Alegre. Estudo da cor

O Pleno da Corporación, na sesión ordinaria que tivo lugar o día 16 de marzo de 2017, adoptou entre outros, o seguinte acordo: â Aprobar definitivamente o Estudo de detalle de criterios compositivos e estéticos no tratamento das fachadas do barrio de Vista Alegre -estudo da cor-, formulado pola Sección Municipal de Planeamento, sen modificacións respecto do inicialmente aprobado. O acordo de aprobación definitiva notificarase persoalmente aos interesados e publicarase no Diario Oficial de Galicia. Unha vez publicado o acordo, remitirase á Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio a documentación esixida polo artigo 88.3 da LSG, para os efectos de inscribir o Estudo de detalle no Rexistro de Planeamento Urbanístico de Galicia. Logo de que conste a inscrición no Rexistro, procederase a publicar a normativa no Boletín Oficial da Provincia. O citado acordo publicouse no Diario Oficial de Galicia do día 28 de abril de 2017. De conformidade co disposto nos artigos 88 da Lei 2/2016, do 10 de febreiro, do solo de Galicia (LSG) e 208 e seguintes do Decreto 143/2016, do 22 de setembro, polo que se aproba o Regulamento da citada Lei 2/2016, o Estudo de detalle de referencia figura inscrito no Rexistro de Planeamento Urbanístico de Galicia, no Libro I, Tomo I, folla rexistral 59, co número RPG/00058/2017. En cumprimento do esixido polos artigos 82 da LSG e 70 da Lei de bases do réxime local, procédese a publicar deseguido a normativa do citado Estudo de detalle. Santiago de Compostela, 13 de xullo de 2017. O concelleiro delegado de Espazos Cidadáns, Dereito á Vivenda, Mobilidade e Relacións Veciñais (P. D. Decreto do 28 de xuño de 2017) Asdo.: Jorge Duarte Vázquez 1.3.–Definición das partes en que se diferencia cada edificación para os efectos desta norma Distínguense, para un tratamento diferencial de fachada: Baseamento. –Aquela parte da edificación orixinariamente situada por debaixo da liña das terrazas ou beirarrúas elevadas e que adquire a condición de planta baixa da edificación. En xeral, representa a planta baixa ou o zócolo das edificacións e ten unha resolución compositiva diferente das plantas tipo destinadas a vivenda. Corpo principal. –As plantas tipo, destinadas a uso vivenda, situadas sobre o baseamento que se acaba de definir. Núcleo de comunicación vertical. –Elemento engadido á edificación orixinal, constituído polo núcleo do ascensor propiamente dito e unha peza acristalada que o conecta co edificio principal e que formaliza o novo acceso común ás vivendas.2.–Proposta cromática 2.1.–Corpo principal â Fachadas Para definir as cores do corpo principal das fachadas pártese dunha base maioritariamente branca, que se combina cunha mínima porcentaxe de negro e outra pequena porcentaxe de determinadas cores en cantidades variables que permiten xogar coa tonalidade e introducir sutís variacións na intensidade da cor. Estas pequenas variacións de cor están pensadas para romper a monotonía dunha solución cunha única cor, pero garantindo certa coherencia interna entre as distintas edificacións de cada quinteiro e ao mesmo tempo, certa harmonía nas zonas de contacto entre quinteiros diferentes. Así, calquera edificio mantén unha lóxica de cor que corresponde ao quinteiro ao que pertence, pero tamén comparte características (de tonalidade ou matiz) cos edificios que lle son lindantes, aínda que pertenzan a outro quinteiro. Esta lóxica xeral de cores con base maioritariamente branca descrita no apartado anterior -que se corresponde cos bloques do tipo A, nos que está previsto dispoñer novos ascensores- invertese para os bloques que corresponden á fase tipo B, para os que se propón unha base máis escura, que se combina coas franxas grises dos prefabricados das fachadas, buscando crear un contraste entre ambas fases do barrio e dar maior riqueza cromática ao conxunto. No caso do quinteiro 7, no que coexisten tres solucións distintas, (un bloque tipo A, outro tipo B e edificacións existentes doutras características entre ambos) óptase por utilizar unha mesma cor, como elemento unificador, evitando neste caso concreto a diversidade cromática. A continuación defínense as escalas de cor correspondentes a cada zona:  Quinteiros 1-2-3 Neste subámbito a base branca combínase con tres cores diferentes, azul (B), verde (G) e verde-azul (B50G), asociada cada unha a unha das tres ringleiras que configuran o ámbito. Para establecer as distintas tonalidades dentro de cada ringleira, xógase coas porcentaxes de branco, negro ou da propia cor.  Quinteiro 4-7 Estes quinteiros, dispostos de xeito transversal aos anteriores, constitúen o seu remate ao leste (quinteiro 4) e ao oeste (quinteiro 7). Neste caso, tómase a cor das ringleiras extremas da peza anterior e aplícase, na súa tonalidade máis clara, nos tres bloques de cada ringleira.  Quinteiros 5-6 e 8-9 Repítese o sistema explicado para os quinteiros 1-2-3, utilizando unha combinación das mesmas cores empregadas nestes quinteiros, neste caso coa base azul (B) e verdeazul (B50G)  Quinteiros 8-9 Neste caso, os quinteiros non están agrupados seguindo a mesma pauta que os outros, senón que bordean o espazo público central. Óptase por unificar a cor base dos dous bloques que sería o azul (B) establecendo unha gradación de tons que enlaza ambos os bloques.  Quinteiros 10-11-12 Corresponden ao tipo B e como xa dixemos, invértese o criterio, utilizándose neste caso unha variante máis escura, que contrasta coas franxas máis claras dos elementos prefabricados das fachadas. As cores base son azul (B10G) e verde (B90G), cunha porcentaxe de negro do 40%. No caso do bloque 12, mantense a disposición de franxas verticais continuas que ten a solución actual, que non se prevén nos outros bloques, marcando a diferente situación de orixe, xa que o edifico non conta coa beirarrúa elevada que se pretende eliminar que si teñen os bloques 10 e 11, e representa un subtipo diferente aos anteriores. â Carpinterías Como norma xeral as carpinterías manterán a modulación e espesores das carpinterías orixinais, e o seu acabado será lacado ou pintado en cor branca.2.2.–Baseamento e núcleo de comunicación vertical Para o núcleo de ascensor, cando está previsto, e para o baseamento, con carácter xeral, proponse unha cor gris, como elemento común e integrador entre os distintos tipos de bloques A ou B, máis escuro nos bloques tipo A e máis claro nos tipo B. No caso do núcleo de ascensor, admítese a cor gris natural do formigón cando o núcleo de ascensores estea resolto con formigón visto. Cando se prevexan solucións pintadas, a cor será a mesma do baseamento.3.–Criterios compositivos e liñas reguladoras Como complemento ao tratamento da cor proposto no apartado anterior, sinálanse uns criterios mínimos xerais que poden axudar a dotar de coherencia as futuras actuacións.3.1.–Criterios compositivos e estéticos para as plantas baixas A situación actual das plantas baixas das edificacións é moi diferente duns casos a outros, como cabía esperar, xa que moitas delas nin sequera existían como tales antes da eliminación dos pasos elevados e tiñan a condición de sotos ou semisotos. Conviven así no barrio plantas baixas destinadas a locais comerciais e plantas baixas destinadas a garaxes con outras situacións menos controladas nas que parece apreciarse incluso a existencia dalgunha vivenda en entreplanta. O obxectivo, neste caso, é establecer unha guía compositiva para as futuras actuacións, na medida que vaian xurdindo e aflorando as plantas que tiñan a condición de soto como locais comerciais, ben entendido que os usos autorizables son, en calquera caso, os previstos pola ordenanza de aplicación do PXOM vixente.  Liñas reguladoras da disposición de ocos Sinálanse unhas liñas reguladoras para a disposición dos ocos no baseamento dos edificios. As liñas debuxadas enmarcan o espazo máximo para a colocación dos ocos das plantas baixas, dentro do cal estes poden dispoñerse libremente, atendendo ás características e necesidades de cada futuro local. Fóra destes límites non pode abrirse ningún novo oco. Nas reformas dos locais existentes deberá, na medida do posible, adaptarse a posición dos ocos a esta disposición. No plano 3 deste documento recóllense as ditas liñas reguladoras para cada tipo.  Materiais e cor das carpinterías Como elemento unificador das distintas solucións posibles dos ocos, establécese unha única cor (branca) para as carpinterías destes ocos, que deberán ser similares ou harmónicas coas utilizadas nas plantas altas, destinadas a vivenda, de cada edificio. Neste senso, as modulacións tenderán a evitar o fraccionamento excesivo dos ocos e as solucións que imitan a carpintería tradicional. As particións dos ocos e os espesores das carpinterías serán os mínimos que garantan a súa correcta resolución construtiva e a súa funcionalidade.3.2.–Disposición de baixantes e chemineas de evacuación de produtos da combustión Nos alzados reguladores sinálanse tamén a posición das baixantes nas fachadas como elemento a ter en conta na súa composición. As baixantes e canlóns deberán ser en todos os casos de cor clara para as solucións tipo A e máis escuras para os tipo B, procurando a súa integración cromática coa fachada. Indícase tamén a posición preferente na cuberta dos novos condutos de evacuación de fumes que poida ser necesario dispoñer, co criterio xeral de agrupamento das tubaxes de ventilación nas zonas sinaladas.3.3.–Cubrición dos patios O Estudo de detalle para a rehabilitación integral do barrio de Vista Alegre, redactado polos arquitectos Fatima Pilar Ayza Fahmy e Dragan Patricia Anne Lanciano Donado Mazarron, aprobado definitivamente con data do 25 de setembro de 2008 indicaba no seu apartado 3.2.2.5 o seguinte: 3.2.2.5.–Cubrición antigas terrazas A demolición dos entrepanos dos espazos porticados deixará sen acceso zonas das terrazas que cobren espazos interiores, que se resolverán a modo de cuberta non transitable. Instalaranse cubertas metálicas, con pendentes máximas dun 8% e cores acordes coas fachadas. A introdución de cubertas metálicas nestes espazos resultaría congruente no caso dunha actuación conxunta e simultánea en todos os edificios, o que permitía manter a unidade estética do conxunto. Á vista das actuacións de reforma xa realizadas e da mecánica prevista para levar a cabo as distintas actuacións, -que non se acometerán de forma simultánea en todo o ámbito, senón edificio a edificio- considérase que a substitución da solución orixinal por outra de chapa metálica pode introducir forte distorsións no conxunto, incompatibles co mantemento da súa unidade estética, polo que, de acordo co criterio trasladado desde a Comisión Asesora, se eliminará esta determinación, suprimíndose o último parágrafo do apartado 3.2.2.5, que quedaría redactado como segue: 3.2.2.5.–Cubrición antigas terrazas A demolición dos entrepanos dos espazos porticados deixará sen acceso zonas das terrazas que cobren espazos interiores, que se resolverán a modo de cuberta non transitable.4.–Paleta cromática Deseguido móstrase a carta de cores segundo a notación NCS prevista para os distintos quinteiros. Debe advertirse que a cor pode sufrir variacións importantes na súa reprodución gráfica, polo que a referencia cromática que pode verse nesta páxina é unicamente orientativa, quedando claramente recollida a cor normativa coa súa notación NCS.