13/10/2016 | Administración LocalMunicipal
As Pontes de García Rodríguez
Xestión Tributaria
Publicación definitiva da modificación da Ordenanza fiscal municipal xeral de xestión

ORDENANZA XERAL DE XESTIÓN CAPÍTULO I.–PRINCIPIOS XERAIS Artigo 1.–Fundamento. De conformidade co disposto no artigo 106 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases do réxime local, o Concello das Pontes de García Rodríguez, en exercicio da potestade regulamentaria que lle corresponde na orde tributaria, dita a presente ordenanza xeral de xestión, que ten por obxecto establecer os principios básicos e as normas comúns a todos os tributos e ingresos de dereito público e privado que constitúen o réxime fiscal deste Concello. As normas contidas nesta ordenanza consideraranse parte integrante das respectivas ordenanzas deste Concello en todo o que non estea especialmente regulado naquelas. Artigo 2.–Ámbito de aplicación.1. Esta Ordenanza obrigará no termo municipal das Pontes de García Rodríguez e aplicarase a: – Os tributos municipais que correspondan a bens situados, actividades desenvolvidas, rendementos orixinados e gastos realizados dentro del. – O recargo provincial sobre o Imposto sobre actividades económicas e calquera outro tributo cuxa xestión fose encomendada ó Concello das Pontes de García Rodríguez. – As taxas que se reporten como consecuencia da prestación de servizos no réxime de mancomunidade, consorcio ou calquera outra forma de asociación, sempre que, segundo os estatutos ou acordos da entidade, corresponda percibir as cotas ó Concello das Pontes de García Rodríguez. – As restantes taxas por prestación de servizos establecidos e financiados polo Concello, aínda cando a execución da prestación se realice, en parte, noutro termo municipal, sempre que a solicitude do servizo e o inicio ou calquera das actividades en que a prestación consista, teñan lugar dentro dos límites do Concello das Pontes de García Rodríguez.2. As normas contidas nesta ordenanza fiscal serán aplicables supletoriamente a outros ingresos de dereito público e privado naqueles supostos concretos non establecidos especificamente na súa normativa reguladora e en canto a natureza xurídica de cada tipo de ingreso faga posible a dita aplicación. Artigo 3.–Normativa.1. Os tributos establecidos e xestionados polo Concello das Pontes de García Rodríguez, rexeranse por: – A Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local e o Real decreto lexislativo 2/2004, do 5 de marzo, polo que se aproba o Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais, e normas de desenvolvemento, sen prexuízo dos Tratados e Convenios Internacionais. – A Lei 58/2003, do 17 de decembro, xeral tributaria e demais lexislación do Estado sobre a materia, ditada ó abeiro dos artigos 149.1.18.ª e 133 da Constitución. – Os Regulamentos xerais de recadación e inspección, o RD 520/2005, do 13 de maio, polo que se aproba o Regulamento xeral de desenrolo da Lei 58/2003, do 17 de decembro, xeral tributaria, en materia de revisión en vía administrativa, que regulan os procedementos para a realización de ingresos indebidos de natureza tributaria, e os restantes Regulamentos estatais que desenvolven a materia tributaria, en canto sexan obrigatorios para as entidades locais ou poidan ser aplicados con carácter supletorio. – Polas leis da Comunidade Autónoma de Galicia, no exercicio das competencias que lle sexan recoñecidas pola Constitución e o Estatuto. – Polas Ordenanzas xerais de xestión, inspección e recadación, así como polas Ordenanzas reguladoras dos tributos establecidos polo Concello das Pontes de García Rodríguez. – Polas instrucións e ordes de Servizo ditadas polo alcalde.2. O alcalde poderá emanar disposicións interpretativas e aclaratorias das ordenanzas. Artigo 4.–Competencias. É competencia do Pleno: 1.º.–A aprobación de convenios ou acordos con outras Entidades públicas de delegación de competencias en materia de xestión tributaria.2.º.–A aprobacion e modificación das ordenanzas fiscais e as reguladoras doutros ingresos de dereito público.3.º.–As demáis que lle atribuian as leis, a presente Ordenanza Xeral e o resto das Ordenanzas reguladoras. É competencia do alcalde: 1.º.–Dirixir, inspeccionar e impulsar os Servizos de Xestión e Inspección Tributaria.2.º.–Ditar Instruccións e Circulares de aplicación das Ordenanzas aprobadas polo Pleno municipal.3.º.–Aprobación de Padróns ou Matrículas dos tributos e demáis ingresos de cobranza periódica –contraído previo, ingreso por recibo–. 4.º.–A aprobación de liquidacións relativas a tributos e demáis ingresos de dereito público de cobranza non periódica –contraído previo, ingreso directo-. 5.º.–Resolución de recursos de reposición contra actos de xestión destos tributos e demáis procedementos de revisión, cuia competencia non este reservada ó Pleno, coa fiscalización da Intervención e previos os informes dos Servizos Tributarios correspondentes.6.º.–Resolución dos expedientes de devolución de ingresos indebidos.7.º.–Concesión de Beneficios Fiscais de acordo co previsto en cada caso polo Texto refundido aprobado polo RDL 2/2004, do 5 de marzo, da Lei reguladora das facendas locais e as súas normas de desenrolo.8.º.–Resolución dos expedientes sancionadores tramitados por infraccións tributarias.9.º.–Os demáis que lle atribuian as leis, a presente Ordenanza Xeral e o resto das Ordenanzas reguladoras. Artigo 5.–Responsables das Áreas Administrativas de Xestión Tributaria. Sen prexuízo das tarefas que corresponden ós respectivos postos de traballo, no servizo de Xestión Tributaria, son persoas responsables do despacho ou tramitación dos expedientes: – O xefe de servizo, respecto daqueles expedientes cuxo coñecemento e resolución corresponda ó Pleno, ademáis respecto daqueles expedientes que non estean atribuídos expresamente á xestión dunha dependencia inferior ou esixan a coordinación de varias delas. – Os xefes de sección de Xestión Tributaria, respecto dos recursos, reclamacións, peticións ou certificados que se soliciten no ámbito dos impostos confiados á súa xestión. – Os xefes de unidade, respecto da tramitación das declaracións tributarias, os requirimentos para a súa presentación e as liquidacións correspondentes. A identificación dos responsables da tramitación dos procedementos a que se refire o artigo 8.1f) desta Ordenanza e nos demais casos nos que sexa precisa a dita identificación, corresponderá ó alcalde ou a o concelleiro en quen delegue, previo informe do xefe de servizo. Artigo 6.–Control interno. Corresponde á Intervención, en canto á xestión fiscalizadora de ingresos: a) Fiscalizar os actos administrativos de xestión tributaria, dando conta á Corporación das faltas, retrasos ou deficiencias que se observen e propoñer as medidas oportunas para corrixilas e propulsar o descubrimento da riqueza oculta. b) Informar nos expedientes de devolución de ingresos indebidos. c) Intervir nas operacións de Tesourería e Recadación. d) Calquera outra función encomendada á Intervención na normativa vixente. CAPÍTULO II.–RECURSOS Artigo 7.–Recursos do Concello.1. A Facenda do Concello estará constituída polos seguintes recursos: a) Os ingresos procedentes do seu patrimonio e demais de dereito privado. b) Os tributos propios clasificados en taxas, contribucións especiais e impostos e os recargos esixibles sobre os impostos das Comunidades Autónomas ou doutras entidades locais. c) As participacións nos tributos do Estado e as Comunidades Autónomas. d) As subvencións. e) Os percibidos en concepto de prezos públicos. f) O produto das operacións de crédito. g) O produto das multas e sancións no ámbito das súas competencias. h) As demais prestacións de dereito público.2. A xestión dos recursos tributarios enunciados na letra b) do número 1 anterior, rexerase polas prescricións desta Ordenanza en todo o non previsto nas súas ordenanzas particulares. As súas normas aplicaranse con carácter supletorio respecto da xestión dos demais recursos da facenda municipal.3. Para a xestión dos tributos e das cantidades que como ingresos de dereito público deba percibir a Facenda municipal, esta exercerá as prerrogativas establecidas legalmente para a Facenda do Estado e actuará conforme ós procedementos administrativos correspondentes que se rexerán polas ordenanzas xerais e as particulares de cada exacción. CAPÍTULO III.–DOS DEREITOS E GARANTÍAS DOS OBRIGADOS TRIBUTARIOS Sección 1.ª.–Dos dereitos dos obrigados tributarios Artigo 8.–Dereitos e garantías dos obrigados tributarios.1. Constitúen dereitos dos obrigados tributarios, entre outros, os seguintes: a) Dereito a ser informado e asistido pola Administración municipal sobre o exercicio dos seus dereitos e o cumprimento das súas obrigas tributarias. b) Dereito a obter, nos termos previstos nesta Ordenanza, as devolucións derivadas da normativa de cada tributo e as devolucións de ingresos indebidos que procedan, con aboamento do xuro de demora previsto no artigo 40 desta Ordenanza, sen necesidade de efectuar requirimento para o efecto. c) Dereito a ser reembolsado, na forma fixada nesta Ordenanza, do custo dos avais e outras garantías achegados para suspender a execución dun acto ou para aprazar ou fraccionar o pagamento dunha débeda, se o dito acto ou débeda é declarado total ou parcialmente improcedente por sentenza ou resolución administrativa firme, con aboamento do xuro legal sen necesidade de efectuar requirimento para o efecto, así como á redución proporcional da garantía achegada nos supostos de estimación parcial do recurso ou da reclamación interposta. d) Dereito a utilizar as linguas oficiais no territorio da Comunidade Autónoma, de acordo co previsto no ordenamento xurídico. e) Dereito a coñecer o estado de tramitación dos procedementos nos que sexa parte f) Dereito a coñecer a identidade das autoridades e persoal ó servizo do Concello baixo cuxa responsabilidade se tramitan as actuacións e procedementos tributarios nos que teña a condición de interesado. g) Dereito a solicitar certificación e copia das declaracións por el presentadas, así como dereito a obter copia selada dos documentos presentados ante o Concello, sempre que a acheguen xunto ós orixinais para o seu cotexo, e dereito á devolución dos orixinais dos ditos documentos, no caso de que non deban obrar no expediente. h) Dereito a non achegar aqueles documentos xa presentados por eles mesmos e que se atopen en poder da Administración municipal, sempre que o obrigado tributario indique o día e procedemento no que os presentou. i) Dereito, nos termos legalmente previstos, ao carácter reservado dos datos, informes ou antecedentes obtidos pola Administración municipal, que só poderán ser utilizados para a aplicación dos tributos ou recursos cuxa xestión teña encomendada e para a imposición de sancións, sen que poidan ser cedidos ou comunicados a terceiros, salvo nos supostos previstos nas leis. j) Dereito a ser tratado co debido respecto e consideración polo persoal ó servizo da Administración municipal k) Dereito a que as actuacións da Administración municipal que requiran a súa intervención se leven a cabo na forma que resulte menos gravosa, sempre que isto non prexudique o cumprimento das súas obrigas tributarias. l) Dereito a formular alegacións e a achegar documentos que serán tidos en conta polos órganos competentes ó redactar a correspondente proposta de resolución. m) Dereito a ser oído no trámite de audiencia, nos termos previstos nesta Ordenanza. n) Dereito a ser informado dos valores dos bens inmobles que vaian ser obxecto de adquisición ou transmisión ñ) Dereito a ser informado, ó inicio das actuacións de comprobación ou inspección sobre a natureza e alcance das mesmas, así como dos seus dereitos e obrigas no curso de tales actuacións e a que as mesmas se desenvolvan nos prazos previstos nesta Ordenanza. o) Dereito ó recoñecemento dos beneficios ou réximes fiscais que resulten aplicables p) Dereito a formular queixas e suxestións en relación co funcionamento da Administración municipal. q) Dereito a que as manifestacións con relevancia tributaria dos obrigados se recollan nas dilixencias estendidas nos procedementos tributarios. r) Dereito dos obrigados a presentar ante a Administración municipal a documentación que estimen conveniente e que poida ser relevante para a resolución do procedemento tributario que se estea desenvolvendo. s) Dereito a obter copia á súa custa dos documentos que integren o expediente administrativo no trámite de posta de manifesto do mesmo nos termos previstos nesta Ordenanza. Este dereito poderá exercitarse en calquera momento no procedemento de prema. Sección 2.ª.–Da efectividade dos dereitos do obrigado tributario Artigo 9.–Deber de información e asistencia ós obrigados tributarios.1. A Administración municipal deberá prestar aos obrigados tributarios a necesaria información e asistencia acerca dos seus dereitos e obrigacións.2. A actividade á que se refire o apartado anterior instrumentarase, entre outras, a través das seguintes actuacións: a) Publicación de textos actualizados das normas tributarias. b) Comunicacións e actuacións de información efectuadas polos servizos destinados para tal efecto nos órganos da Administración tributaria. c) Contestacións a consultas escritas. d) Actuacións previas de valoración. e) Asistencia ós obrigados na realización de declaracións, autoliquidacións e comunicacións tributarias. Artigo 10.–Publicación das normas tributarias. O Concello publicará cada ano as Ordenanzas fiscais e as de xestión, inspección e recadación, que estarán a disposición do público, polo menos, nas oficinas municipais. Poderanse obter copias de todas ou dalgunha delas previo pagamento da taxa reguladora na Ordenanza fiscal n.º 15. O acceso a través de internet ás publicacións a que se refire o presente artigo, será, en todo caso, gratuíto. Nas oficinas municipais estarán a disposición dos interesados os acordos e resolucións que establezan criterios interpretativos e as intrucións ditadas por escrito que teñan transcendencia fronte ós mesmos. Artigo 11.–Comunicacións e actuacións de información.1. A Administración municipal informará ós contribuíntes dos criterios administrativos existentes para a aplicación da normativa tributaria, facilitará a consulta ás bases informatizadas onde se conteñen os ditos criterios e poderá remitir comunicacións destinadas a informar sobre a tributación de determinados sectores, actividades ou fontes de renda.2. A Administración municipal deberá subministrar, a petición dos interesados, o texto íntegro de consultas ou resolucións concretas, suprimindo toda referencia ós datos que permitan a identificación das persoas ás que afecten.3. As actuacións de información previstas neste artigo poderanse efectuar mediante o emprego e aplicación de técnicas e medios electrónicos, informáticos e telemáticos. Artigo 12.–Consultas tributarias escritas.1. Os obrigados poderán formular á Administración municipal consultas respecto ó réxime, a clasificación ou a cualificación tributaria que en cada caso lles corresponda.2. As consultas tributarias escritas formularanse antes da finalización do prazo establecido para o exercicio dos dereitos, a presentación de declaracións ou autoliquidacións ou o cumprimento doutras obrigas tributarias. A consulta formularase mediante escrito dirixido ó órgano competente para a súa contestción.3. Así mesmo, poderán formular consultas tributarias os colexios profesionais, cámaras oficiais, organizacións patronais, sindicatos, asociacións de consumidores, asociacións ou fundacións que representen intereses de persoas con discapacidade, asociacións empresariais ou organizacións profesionais, así como ás federacións que agrupen ós organismos ou entidades antes mencionados, cando se refiran a cuestións que afecten á xeneralidade dos seus membros ou asociados.4. A Administración municipal arquivará, con notificación ó interesado, as consultas que non reúnan os requisitos necesarios para a súa identificación e non sexan rectificadas a requirimento do Concello.5. A competencia para contestar as consultas corresponderá ó alcalde.6. A Administración municipal deberá contestar por escrito as consultas que reúnan os requisitos establecidos no prazo de seis meses desde a súa presentación. A falta de contestación no dito prazo non implicará a aceptación dos criterios expresados no escrito da consulta.7. A contestación ás consultas tributarias escritas terá efectos vinculantes, nos termos previstos neste artigo, para os órganos e entidades da Administración municipal encargados da aplicación dos tributos na súa relación co consultante. En tanto non se modifique a lexislación ou a xurisprudencia aplicable ó caso, aplicaranse ó consultante os criterios expresados na contestación sempre e cando a consulta se formulase no prazo ó que se refire o apartado 2 e non se alterasen as circunstancias, antecedentes e demais datos recollidos no escrito de consulta. Os órganos da Administración municipal encargados da aplicación dos tributos deberán aplicar os criterios contidos nas consultas tributarias escritas a calquera obrigado, sempre que exista indentidade entre os feitos e circunstancias do dito obrigado e os que inclúan na contestación da consulta.8. Non terán efectos vinculantes para a Administración municipal as contestacións ás consultas formuladas no prazo ao que se refire o apartado 2 que presenten cuestións relacionadas co obxecto ou tramitación dun procedemento, recurso ou reclamación iniciado con anterioridade.9. A presentación e contestación das consultas non interromperá os prazos establecidos nas normas tributarias para o cumprimento das obrigas tributarias.10. A contestación ás consultas tributarias escritas terá carácter informativo e o obrigado tributario non poderá iniciar ningún recurso contra a dita contestación. Poderá facelo contra o acto ou actos administrativos que se diten posteriormente en aplicación dos criterios manifestados na contestación. Artigo 13.–Obrigación de resolver. A Administración municipal está obrigada a resolver expresamente todas as cuestións que se formulen nos procedementos de xestión tributaria iniciados de oficio ou a instancia de parte, así como a notificar a dita resolución, excepto nos procedementos relativos ó exercicio de dereitos que só deberán ser obxecto de comunicación e cando se produza a caducidade, a perda sobrevida do obxecto do procedemento, a renuncia ou o desestimento dos interesados. Os actos de liquidación, os que resolvan recursos e reclamacións, os que deneguen a suspensión da execución de actos de xestión tributaria, así como cantos outros se establezan na normativa vixente, serán motivados con referencia ós feitos e fundamentos de dereito. Artigo 14.–Obtención de documentos.1. O contribuínte ten dereito a obter copia dos documentos que figuren no expediente no que sexa parte e que haxan de ser tidos en conta polo órgano competente á hora de ditar resolución, salvo que afecten a intereses de terceiros ou á intimidade doutras persoas ou que así o dispoña unha lei. Nas actuacións de comprobación e investigación, estas copias facilitaranse no trámite de audiencia ó interesado.2. Para garantir a confidencialidade das informacións e a identidade dos actuantes, requirirase do contribuínte a súa debida indentificación deixando copia do DNI. Ademais, se actúa por medio de representante, este deberá acreditar a súa condición de tal. A petición de copia debe realizarse por escrito e a entrega acreditarase mediante a sinatura de conformidade do contribuínte a unha dilixencia que se estenderá no propio escrito de petición no que constará unha relación ou índice dos documentos facilitados e número de folios. O contribuínte deberá aboar a taxa regulada na Ordenanza fiscal n.º 15. Artigo 15.–Devolución de ingresos indebidos.1. A Administración municipal devolverá ós obrigados tributarios, ós suxeitos infractores ou ós sucesores de uns e outros, os ingresos que indebidamente se realizasen na Caixa municipal con ocasión do cumprimento das súas obrigas tributarias ou do pagamento de sancións, conforme ó establecido no artigo 93 desta Ordenanza.2. Coa devolución de ingresos indebidos a Administración tributaria aboará o xuro de mora regulado no artigo 40 desta Ordenanza, sen necesidade de que o obrigado tributario o solicite. Para estes efectos, o xuro de mora reportarase dende a data na que se realizase o ingreso indebido ata a data na que se ordene o pagamento da devolución. As dilacións no procedemento por causa imputable ó interesado non se terán en conta para os efectos do cómputo do período a que se refire o parágrafo anterior.3. Cando se proceda á devolución dun ingreso indebido derivado dunha autoliquidación ingresada en varios prazos, entenderase que a cantidade devolta ingresouse no último prazo e, de non resultar cantidade suficiente, a diferencia considerarase satisfeita no prazos inmediatamente anteriores. Artigo 16.–Reembolso do custo de garantías.1. A Administración municipal reembolsará, previa acreditación do seu importe, o custo das garantías achegadas para suspender a execución dun acto ou para aprazar ou fraccionar o pagamento dunha débeda se o dito acto ou débeda é declarado improcedente por sentenza ou resolución admnistrativa firme. Cando o acto ou a débeda se declare parcialmente improcedente, o reembolso alcanzará á parte correspondente do custo das garantías.2. Procedemento: As solicitudes de reembolso de custos de avais iniciaranse a instancia do interesado e serán tramitadas pola Sección de Xestión Tributaria. A resolución corresponderá ó alcalde. No escrtio de iniciación, dirixido ó alcalde, faranse constar as seguintes circunstancias: a) Nome e apelidos ou denominación social e número de identificación fiscal e domicilio do interesado e, de ser o caso, da persoa que o represente, así como o domicilio para os efectos de notificacións. b) Feitos, razóns e petición onde se concrete, con toda claridade, a solicitude. c) Sinatura do solicitante ou acreditación da autenticidade da súa vontade expresa por calquera medio. Á solicitude de reembolso achegaranse os seguintes datos ou documentos: a) Copia autenticada da resolución administrativa ou xudicial pola que se declara improcedente total ou parcialmente o acto administrativo impugnado cuxa execución se suspenda, con mención da súa firmeza. b) Acreditación do importe ó que ascendeu o custo das garantías cuxo reembolso se solicita. No suposto de avais deberá achegarse certificado expedido pola entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca concedente do aval, facendo constar as cantidades satisfeitas á mesma pola concesión, mantemento ou cancelación do aval, con expresión da cantidade avalada, así como copia do aval presentado. En relación co resto de garantías a que se refire o artigo 2 do Real decreto 136/2000, do 4 de febreiro, deberá acreditarse o pagamento efectivo dos gastos mencionados nos parágrafos b) e d) do apartado 1 do artigo 3 do mesmo Real decreto, así como a data de constitución do depósito a que se refire o parágrafo c) do mesmo precepto. c) Declaración expresa do medio elixido polo que haxa de efectuarse o reembolso, podendo optar por: a’) Transferencia bancaria, indicando o número de código de conta e entidade bancaria. b’) Compensación, nos termos do Regulamento xeral de recadación. Se o escrito de iniciación non reunira os datos expresados ou non achegase a documentación precisa, a unidade xestora requirirá ó interesado para que corrixa a falta ou achegue os documentos no prazo de dez días, con indicación de que, se así non o fixera, teráselle por desistido da súa petición, arquivándose o expediente previa declaración de caducidade. Non obstante, se o interesado solicitara que a Administración municipal declare que se produciu o dito desistimento, esta quedará obrigada a resolver sobre tal solicitude. O prazo anterior poderá ser ampliado a petición do interesado ou a iniciativa do órgano instructor, cando a achega dos documentos requiridos presente dificultades especiais. Finalizadas as actuacións, a oficina xestora dará audiencia ó interesado para que poida alegar o que considere conveniente ó seu dereito. Poderá prescindirse do trámite de audiencia cando non figuren no procedemento nin sexan tidos en conta outros feitos nin outras alegacións e probas que as aducidas polo interesado. O alcalde ditará resolución e notificaraa nun prazo máximo de seis meses a contar dende a data na que o escrito de solicitude do interesado tivese entrada no Rexistro do Concello. Transcorrido o prazo para ditar resolución sen que esta se ditase, poderase entender desestimada a solicitude, para os efectos de interpor contra a resolución presunta o correspondente recurso ou reclamación. A resolución expresa posterior ó vencemento do prazo adoptarase pola Administración municipal sen vinculación ningunha ó sentido do silencio. Contra a resolución que poña fin a este procedemento poderase interpoñer recurso potestativo de reposición, previo ó contencioso administrativo, regulado no artigo 94 desta Ordenanza.2. Co reembolso dos custos das garantías, a Administración municipal aboará o xuro legal vixente ó longo do período no que reporte sen necesidade de que o obrigado tributario o solicite. Para estes efectos, o interese legal reportarse desde a data debidamente acreditada na que se incorrese nos ditos custos ata a data na que ordene o pagamento.3. O disposto no presente artigo non será de aplicación respecto das garantías establecidas pola normativa propia de cada tributo para responder do cumprimento das obrigas tributarias. CAPÍTULO IV.–ELEMENTOS DA RELACIÓN TRIBUTARIA Sección 1.ª.–Da obriga de contribuír Artigo 17.–O feito impoñible. Cada ordenanza particular, salvo as reguladoras dos impostos obrigatorios, definirán o feito impoñible e completarano mediante a mención das situacións nas que nace a obriga de contribuír e as causas de non suxeición. Artigo 18.–Beneficios fiscais. En materia de tributos locais non se admitirán outros beneficios fiscais que os recoñecidos nas normas con rango de Lei ou os derivados da aplicación dos tratados internacionais. As ordenanzas fiscias particulares poderán recoñecer beneficios fiscais nos supostos e cos requisitos e límites establecidos pola lei. Artigo 19.–Procedemento para a concesión de exencións e bonificacións.1. As ordenanzas dos tributos, regularán os beneficios fiscais aplicables a cada un deles, así como o procedemento para o seu recoñecemento e aplicación. Os beneficios fiscais establecidos en disposicións legais que non sexan de réxime local, rexeranse pola norma que os crease.2. Salvo que as leis establezan outra cousa, a aplicación dos beneficios fiscais en tributos locais requirirá a petición escrita da parte interesada e surtirán efectos desde a data da solicitude ou, nos tributos periódicos, dende a devindicación inmediata seguinte á mesma, sempre que, no dito momento se reúnan os requisitos esixidos para o seu goce. Na petición farase constar: – Nome, razón social e domicilio do suxeito pasivo – Normativa que invoca para xustificar a súa solicitude de aplicación do beneficio fiscal, salvo que este apareza recollido na propia Ordenanza fiscal reguladora do tributo. – Xustificación do cumprimento dos requisitos esixidos para acceder ó réxime de bonificacións e exencións pretendidos, achegando orixinais ou copias autenticadas dos documentos no que se acredite o seu dereito. – Declaración xurada de posuir ou non propiedades tanto inmobiliarias como valores mobiliarios. – Os demais aspectos recollidos na ordenanza particular de cada imposto, taxa ou contribución especial.3. A resolución pola que se conceda o dereito a gozar do beneficio fiscal precisará, de ser o caso: 1.º. O tributo e período a que se refira.2.º. A súa duración, en caso de que sexa temporal.3.º. A porcentaxe de bonificación aplicable a cada devindicación e se o é na cota ou na base.4.º. A data de remate do beneficio fiscal, de ser o caso, ou as circunstancias nas que se perderá. 5.º. As obrigas que incumban ó beneficiario, respecto da comprobación periódica do mantemento das condicións que xustificaron a concesión do beneficio fiscal.6.º. As demais circunstancias establecidas na lei ou na ordenanza correspondente.4. Cando por renuncia do suxeito pasivo ou por revogación do acto de concesión dun beneficio fiscal por incumprimento das condicións establecidas ou outras circunstancias, deba reintegrarse o importe do beneficio fiscal, aboaranse tamén os xuros de mora correspondentes, sen prexuízo das sancións que, de ser o caso, procedan. Sección 2.ª.–Dos obrigados tributarios Artigo 20.–Obrigado tributario.1. Son obrigados tributarios as persoas físicas ou xurídicas e as entidades ás que a normativa tributaria impón o cumprimento de obrigas tributarias.2. Entre outros, son obrigados tributarios: a) Os contribuíntes. b) Os substitutos do contribuínte. c) Os obrigados a realizar pagamentos fraccionados. d) Os retedores. e) Os obrigados a practicar ingresos a conta. f) Os obrigados a repercutir. g) Os obrigados a soportar a repercusión. h) Os obrigados a soportar a retención. i) Os obrigados a soportar os ingresos a conta. j) Os sucesores. k) Os beneficiarios de supostos de exención, devolución ou bonificacións tributarias, cando non teñan a condición de suxeitos pasivos.3. Tamén terán o carácter de obrigados tributarios aqueles a quen a normativa tributaria impón o cumprimento de obrigas tributarias formais.4. Terán a consideración de obrigados tributarios, nas leis nas que así se estableza, as herdanzas xacentes, comunidades de bens e demais entidades que, carentes de personalidade xurídica, constitúan unha unidade económica ou un patrimonio separado susceptibles de imposición.5. Terán así mesmo o carácter de obrigados tributarios os responsables ós que se refire o artigo 41 da LXT.6. A concorrencia de varios obrigados tributarios nun mesmo presuposto dunha obriga determinará que queden solidariamente obrigados fronte á Administración municipal ó cumprimento de todas as prestación, salvo que por lei se dispoña expresamente outra cousa. Cando a Administración municipal só coñeza a identidade dun titular practicará e notificará as liquidacións tributarias a nome do mesmo, quen virá obrigado a satisfacelas se non solicita a súa división. Para tal efecto, para que proceda a división será indispensable que o solicitante facilite os datos persoais e o domicilio dos restantes obrigados ó pagamento, así como a proporción na que cada un deles participe no dominio ou dereito transmitido. Artigo 21.–Suxeitos pasivos: contribuínte e substituo do contribuínte.1. O suxeito pasivo o obrigado tributario que, segundo a lei, debe cumprir a obriga tributaria principal, así como as obrigas formais inherentes á mesma, sexa como contribuínte ou como substituto do mesmo. Non perderá a condición de suxeito pasivo quen deba repercutir a cota tributaria a outros obrigados, salvo que a lei de cada tributo dispoña outra cousa.2. É contribuínte o suxeito pasivo que realiza o feito impoñible.3. É substituto o suxeito pasivo que, por imposición da lei e no lugar do contribuínte, está obrigado a cumprir a obriga tributaria principal, así como as obrigas formais inherentes á mesma. O substituto poderá esixir do contribuínte o importe das obrigas tributarias satisfeitas, salvo que a lei sinale outra cousa. Artigo 22.–Ineficacia de pactos. A posición do suxeito pasivo e dos demais elementos da obriga tributaria non poderá ser alterada por actos ou convenios dos particulares. Tales actos e convenios non surtirán efectos ante a Administración municipal, sen prexuízo das súas consecuencias xurídico-privadas. Artigo 23.–Responsables. Para a esixencia de responsabilidade solidaria ou subsidiaria, naqueles supostos nos que a lei a admite, actuarase da seguinte forma: 1.º. A declaración de responsabilidade requirirá acto administrativo de derivación, dictado polo alcalde, no que, previa audiencia ó interesado, declararase a responsabilidade, determinando o seu alcance e a súa extensión. No expediente incorporaranse cantos documentos acrediten a concorrencia dos presupostos de feito que dean lugar á responsabilidade a esixir. O acordo notificarase ó interesado requirindo a este para o pagamento da débeda. A notificación expresará: – Os elementos esenciais da liquidación. – O texto íntegro do acordo de declaración de responsabilidade. – Os medios de impugnación que poden ser exercitados contra o acto de declaración de responsabilidade, prazos para interpoñelos e órgano competente para coñecer tales recursos. – Lugar e forma na que haberá de ser satisfeita a débeda e prazos para o ingreso da mesma.2.º. A derivación da acción administrativa ós responsables subsidiarios requirirá a previa declaración de fallido do debedor principal e dos demais responsables solidarios.3.º. A derivación da acción administrativa ós responsables solidarios iniciarase unha vez requirido o debedor principal en voluntaria e en executiva sen que realizase o ingreso.4.º. A responsabilidade alcanzarase á totalidade da débeda tributaria esixida no período voluntario. Cando transcorra o prazo voluntario de pagamento que se conceda ó responsable sen realizar o ingreso, iniciarase o período executivo e esixirán as recargas e xuros que procedan. A responsabilidade non alcanzará ás sancións, salvo as excepcións que se establezan por lei. Artigo 24.–Identificación de interesados no procedemento. Para garantir a confidencialidade das actuacións e a lexitimación de quen se presente nos procedementos de xestión tributaria, a presentación de solicitudes, alegacións, recursos, obtención de información sobre datos ou procedementos concretos e demais actos de trámite realizados polos interesados ou os seus representantes, esixirá a identificación destes mediante a exhibición do seu documento nacional de identidade ou documento indentificativo equivalente. No expediente deixarase constancia mediante copia ou dilixencia expedida polo funcionario que o comprobou. Artigo 25.–Representación.1. Os obrigados tributarios con capacidade de obrar poderán actuar por medio de representante, que poderá ser un asesor fiscal, co que se entenderán as sucesivas actuacións administrativas, salvo que se faga manifestación expresa en contrario.2. Para interpoñer recursos ou reclamacións, desistir deles, renunciar a dereitos, asumir ou recoñecer obrigas en nome do obrigado tributario, solicitar devolucións de ingresos indebidos ou reembolsos e nos restantes supostos nos que sexa necesaria a sinatura do obrigado tributario, a representación deberá acreditarse por calquera medio válido en Dereito que deixe constancia fidedigna ou mediante declaración en comparecencia persoal do interesado ante o órgano administrativo competente. Para estes efectos, serán válidos os documentos normalizados de representación que aprobe a Administración para determinados procedementos.3. Para os efectos de mero trámite presumirase concedida a representación.4. Cando no marco da colaboración social na xestión tributaria, ou nos supostos que se prevexan regulamentariamente, se presente por medios telemáticos calquera documento ante a Administración municipal, o presentador actuará coa representación que sexa necesaria en cada caso. A Administración municipal poderá requirir, en calquera momento, a acreditación da dita representación, que poderá efectuarse de acordo co establecido no apartado 2 deste artigo.5. Cando, de acordo co previsto no apartado 6 do artigo 20 desta Ordenanza, concorran varios titulares nunha mesma obriga tributaria, presumirase outorgada a representación a calquera deles, salvo que se produza manifestación expresa en contrario. A liquidación que resulte das ditas actuacións deberá ser notificada a todos os titulares da obriga.6. A falta ou insuficiencia do poder non impedirá que se teña por realizado o acto do que se trate, sempre que se acompañe aquel ou se corrixa o defecto dentro do prazo de 10 días, que deberá conceder para o efecto o órgano administrativo competente.7. Nos supostos de entidades, asociacións, herdanzas xacentes e comunidades de bens que constitúan unha unidade económica ou un patrimonio separado, actuará na súa representación o que a ostente, sempre que resulte acreditada en forma fidedigna e de non designarse representante considerarase como tal o que aparentemente exerza a xestión ou dirección e, no seu defecto, calquera dos membros ou partícipes que integren ou compoñan a entidade ou comunidade. Cando se requira a quen aparentemente exerza a xestión ou a un calquera dos membros do ente, este poderá pedir que as restantes actuacións se practiquen co representante legal da mesma, se existira, facilitando no momento da súa petición, o nome e domicilio e o documento no que se basea a atribución á persoa sinalada, da representación da comunidade ou ente. Previa audiencia do designado como representante, dictarase un acto de trámite contra o que non caberá recurso ningún, sen prexuízo dos que procedan contra a resolución.8. Cando se actúa por medio de representante, entenderanse válidos os posteriores trámites que se dirixan ó mesmo, salvo revogación ou renuncia comunicada á Admiminstración por escrito. Sección 3.ª.–Elementos de cuantificación da obriga tributaria principal e da obriga de realizar pagamentos a conta Artigo 26.–Cuantificación da obriga tributaria principal e da obriga de realizar pagamentos a conta. A obriga tributaria principal e a obriga de realizar pagamentos a conta determinaranse a partir das bases tributarias, os tipos de gravame e os demais elementos previstos nesta sección, segundo dispoña a ordenanza de cada tributo. Artigo 27.–Base impoñible. A base impoñible é a magnitude diñeirada ou doutra natureza que resulta da medición ou valoración do feito impoñible. Artigo 28.–Determinación da base impoñible.1. A base impoñible poderá determinarse polos seguintes métodos: a) Estimación directa. b) Estimación obxectiva. c) Estimación indirecta.2. As bases impoñibles determinaranse con carácter xeral a través do método de estimación directa. Non obstante, a lei poderá establecer os supostos nos que sexa de aplicación obxectiva, que terá, en todo caso, carácter voluntario para os obrigados tributarios.3. A estimación indirecta terá carácter subsidiario respecto dos demais métodos de determinacción e aplicarase cando se produza algunha das circunstancias previstas no artigo 30 desta Ordenanza. Artigo 29.–Estimación directa. O método de estimación directa poderá utilizarse polo contribuínte e pola Administración de acordo co disposto na normativa de cada tributo. Para estes efectos, a Administración utilizará as declaracións ou documentos presentados, os datos consignados en libros e rexistros comprobados administrativamente e dos demais documentos, xustificantes e datos que teñan relación cos elementos da obriga tributaria. Artigo 30.–Estimación indirecta.1. O método de estimación indirecta aplicarase cando a Administración non poida dispoñer dos datos necesarios para a determinación completa da base impoñible como consecuencia dalgunha das seguintes circunstancias: a) Falta de presentación de declaracións ou presentación de declaracións incompletas ou inexactas. b) Resistencia, obstrución, escusa ou negativa á actuación inspectora. c) Incumprimento substancial das obrigas contables ou rexistrais. d) Desaparición ou destrución, aínda por causa de forza maior, dos libros e rexistros contables ou dos xustificantes das operacións anotadas nos mesmos.2. As bases ou rendementos determinaranse mediante a aplicación de calquera dos seguintes medios ou de varios deles conxuntamente: a) Aplicación dos datos e antecedentes dispoñibles que sexan relevantes para o efecto. b) Utilización daqueles elementos que indirectamente acrediten a existencia dos bens e das rendas, así como dos ingresos, vendas, custos e rendementos que sexan normais no respectivo sector económico, atendidas as dimensións das unidades produtivas ou familiares que deban compararse en termos tributarios. c) Valoración das magnitudes, índices, módulos ou datos que concorran nos respectivos obrigados tributarios, segundo os datos ou antecedentes que se posúan de supostos similares ou equivalentes.3. Cando resulte aplicable o método de estimación indirecta, seguirase o procedemento previsto no Regulamento de inspección de tributos. Artigo 31.–Base liquidable. A base liquidable é a magnitude resultante de practicar, de ser o caso, na base impoñible as reducións establecidas na lei. Artigo 32.–Tipo de gravame.1. O tipo de gravame é a cifra, coeficiente ou porcentaxe que se aplica á base liquidable para obter como resultado a cota íntegra.2. Os tipos de gravame poden ser específicos ou porcentuais, e deberán aplicarse segundo dispoña a ordenanza propia de cada tributo a cada unidade, conxunto de unidades ou tramo da base liquidable. O conxunto de tipos de gravame aplicables ás distintas unidades ou tramos de base liquidable nun tributo denominarase tarifa.3. As ordenanzas poderán prever a aplicación dun tipo cero, así como de tipos reducidos ou bonificados. Artigo 33.–Cota tributaria.1. A cota tributaria determinarase: a) Aplicando o tipo de gravame á base liquidable b) Segundo cantidade fixa sinalada para o efecto 2. Para o cálculo da cota íntegra poderán utilizarse os métodos de determinación previstos no apartado 2 do artigo 28 desta Ordenanza.3. A cota íntegra deberá reducirse de oficio cando da aplicación dos tipos de gravame resulte que a un incremento da base corresponde unha porción de cota superior ao dito incremento. A redución deberá comprender polo menos o dito exceso. Exceptuaranse desta regra os casos nos que a débeda tributaria deba pagarse por medio de efectos timbrados.4. O importe da cota íntegra poderá modificarse mediante a aplicación das reducións ou límites que a lei de cada tributo estableza en cada caso.5. A cota líquida será o resultado de aplicar sobre a cota íntegra as deducións, bonificacións, adicións ou coeficientes previstos, de ser o caso, en ordenanzas de cada tributo.6. A cota diferencial será o resultado de minorar a cota líquida no importe das deducións, pagos fraccionados, retencións, ingresos a conta e cotas, conforme á normativa de cada tributo. Sección 4.ª.–A débeda tributaria Artigo 34.–Determinación.1. A débeda tributaria estará constituída pola cota ou cantidade a ingresar que resulte da obriga tributaria principal ou das obrigas de realizar pagamentos a conta.2. Ademais, a débeda tributaria estará integrada, de ser o caso, por: d) O xuro de mora. e) As recargas por declaración extemporánea. f) As recargas do período executivo. d) As recargas esixibles legalmente sobre as bases ou as cotas, a favor do Concello das Pontes de García Rodríguez ou doutros entes públicos.3. As sancións tributarias que poden impoñerse de acordo co disposto no capítulo V desta Ordenanza non formarán parte da débeda tributaria. Artigo 35.–Extinción da débeda tributaria.1. As débedas tributarias poderán extinguirse por pagamento, prescrición, compensación ou condonación e polos demais medios previstos nas leis.2. O pagamento, a compensación, a dedución sobre transferencias ou a condonación da débeda tributaria ten efectos liberatorios exclusivamente polo importe pagado, compensado, deducido ou condonado. Artigo 36.–O pagamento. O pagamento da débeda tributaria farase polos medios, na forma e no prazo que se determina la normativa de cada tributo. Artigo 37.–Prazos para o pagamento.1. As débedas tributarias resultantes dunha autoliquidación deberán pagarse nos prazos que estableza a normativa de cada tributo.2. No caso de débedas tributarias resultantes de liquidacións practicadas pola Administración municipal, procedentes de liquidacións directas e notificación individual o pago en período voluntario deberá facerse nos seguintes prazos: a) Se a notificación da liquidación se realiza entre os días un e 15 de cada mes, desde a data de recepción da notificación ata o día 20 do mes posterior ou, se este non fora hábil, ata o inmediato hábil seguinte. b) Se a notificación da liquidación se realiza entre os días 16 e último de cada mes, desde a data de recepción da notificación ata o día cinco do segundo mes posterior ou, se este non fora hábil, ata o inmediato hábil seguinte.3. O pagamento en período voluntario das débedas de notificación colectiva e periódica que non teñan establecido outro prazo nas súas normas reguladoras deberá efectuarse nos prazos sinalados na ordenanza respectiva. A Administración municipal poderá modificar o prazo sinalado no parágrafo anterior sempre que o dito prazo non sexa inferior a dous meses.4. As débedas que deban aboarse mediante efectos timbrados pagaranse no momento da realización do feito impoñible, se non se dispón outro prazo na súa normativa específica.5. Unha vez iniciado o período executivo e notificada a providencia de prema, o pagamento da débeda tributaria deberá efectuarse nos seguintes prazos: a) Se a notificación da providencia se realiza entre os días un e 15 de cada mes, desde a data de recepción da notificación ata o día 20 do dito mes ou, se este non fora hábil, ata o inmediato hábil seguinte. b) Se a notificación da providencia se realiza entre os días 16 e último de cada mes, desde a data de recepción da notificación ata o día 5 do mes seguinte ou, se este non fora hábil, ata o inmediato hábil seguinte.6. Nos supostos nos que a ordenanza de cada tributo o estableza, o ingreso da débeda dun obrigado tributario poderá suspenderse total ou parcialmente, sen achega de garantía e a solicitude deste, se outro obrigado presenta unha declaración ou autoliquidación da que resulte unha cantidade a devolver ou unha comunicación de datos, con indicación de que o importe da devolución que poida ser recoñecido se destine á cancelación da débeda cuxa suspensión se pretende. O importe da débeda suspendida non poderá se superior á devolución solicitada. A débeda suspendida quedará total ou parcialmente extinguida no importe que proceda da devolución recoñecida, sen que sexan esixibles xuros de mora sobre a débeda cancelada con cargo á devolución.7. O ingreso da débeda dun obrigado tributario suspenderase total ou parcialmente, sen achega de garantías, cando se comprobe que pola mesma operación satisfaceuse á mesma ou outra Administración unha débeda tributaria ou soportouse a repercusión doutro imposto, sempre que o pagamento realizado ou a repercusión soportada fora incompatible coa débeda esixida e, ademais, neste último caso, o suxeito pasivo non teña dereito á completa dedución do importe soportado indebidamente. Artigo 38.–Recargas por declaración extemporánea sen requirimento previo.1. As recargas por declaración extemporánea son prestacións accesorias que deben satisfacer os obrigados tributarios como consecuencia da presentación de autoliquidacións ou declaracións fóra de prazo sen requirimento previo da Administración municipal. Para os efectos deste artigo, considérase requirimento previo calquera actuación administrativa realizada con coñecemento formal do obrigado tributario conducente ó recoñecemento, regularización, comprobación, inspección, aseguramento ou liquidación da débeda tributaria.2. Se a presentación da autoliquidación ou declaración se efectúa dentro dos tres, seis ou doce meses seguintes ó remate do prazo establecido para a presentación e ingreso, a recarga será do 5, 10 ou 15 por cento, respectivamente. A dita recarga calcularase sobre o importe a ingresar resultante das autoliquidacións ou sobre o importe da liquidación derivado das declaracións extemporáneas e excluirá as sancións que puideran esixirse e os xuros de mora devendicados ata a presentación da autoliquidación ou declaración. Se a presentación da autoliquidación ou declaración se efectúa unha vez transcorridos doce meses desde o remate do prazo establecido para a presentación, a recarga será do 20 por cento e excluirá as sancións que puidesen esixirse. Nestes casos, esixiranse os xuros de mora polo período transcorrido desde o día seguinte ó remate dos 12 meses posteriores á finalización do prazo establecido para a presentación ata o momento no que a autoliquidación ou declaración se presentase. Nas liquidacións derivadas de declaracións presentadas fóra de prazo sen requirimento previo non se esixirán xuros de mora polo tempo transcorrido desde a presentación da declaración ata a finalización do prazo de pagamento en período voluntario correspondente á liquidación que se practique, sen prexuízo das recargas e xuros que corresponda esixir pola presentación extemporánea.3. Cando os obrigado tributarios non efectúen o ingreso nin presenten solicitude de aprazamento, fraccionamento ou compensación ó tempo da presentación da autoliquidación extemporánea, a liquidación administrativa que proceda por recargas e xuros de mora derivada da presentación extemporánea segundo o disposto no apartado anterior non impedirá a esixencia das recargas e xuros do período executivo que correspondan sobre o importe da autoliquidación.4. Para que poida ser aplicable o disposto neste artigo, as autoliquidacións extemporáneas deberán identificar expresamente o período impositivo de liquidación ó que se refiren e deberán conter unicamente os datos relativos ó dito período. Artigo 39.–Recargas do período executivo.1. As recargas do período executivo devendícanse co inicio do dito período, de acordo co establecido no artigo 161 da LXT. As recargas do período executivo son de tres tipos: recarga executiva, recarga de prema reducida e recarga de prema ordinaria. As ditas recargas son incompatibles entre si e calcúlanse sobre a totalidade da débeda non ingresada no período voluntario.2. A recarga executiva será do 5 por cento e aplicarase cando se satisfaga a totalidade da débeda non ingresada no período voluntario antes da notificación da providencia de prema.3. A recarga de prema reducida será do 10 por cento e aplicarase cando se satisfaga a totalidade da débeda non ingresada en período voluntario e a propia recarga antes do remate do prazo previsto no apartado 5 do artigo 37 desta Ordenanza para as débeda premadas.4. A recarga de prema ordinaria será do 20 por cento e será aplicable cando non concorran as circunstancias ás que se refiren os apartados 2 e 3 deste artigo.5. A recarga de prema ordinaria é compatible cos xuros de mora. Cando resulte esixible a recarga executiva ou a recarga de prema reducida non se esixirán os xuros de mora devendicados desde o inicio do período executivo. Artigo 40.–Xuros de mora.1. O xuro de mora é unha prestación accesoria que se esixirá ós obrigados tributarios e ós suxeitos infractores como consecuencia da realización dun pagamento fóra de prazo ou da presentación dunha autoliquidación ou declaración da que resulte unha cantidade a ingresar unha vez finalizado o prazo establecido para o efecto na normativa tributaria, do cobro dunha devolución improcedente ou no resto de casos previstos na normativa tributaria. A esixencia do xuro de mora tributario non require a previa intimación da Administración municipal nin a concorrencia dun retraso culpable no obrigado.2. O xuro de mora esixirase, entre outros, nos seguintes supostos: a) Cando finalice o prazo establecido para o pagamento en período voluntario dunha débeda resultante dunha liquidación practicada pola Administración municipal ou do importe dunha sanción, sen que o ingreso se efectuase. b) Cando finalice o prazo establecido para a presentación dunha autoliquidación ou declaración sen que fose presentada ou fose presentada incorrectamente, salvo o disposto no apartado 2 do artigo 38 desta Ordenanza relativo á presentación de declaración extemporáneas sen requirimento previo. c) Cando se suspenda a execución do acto, salvo no suposto de recursos e reclamacións contra sancións durante o tempo que transcorra ata a finalización do prazo de pagamento en período voluntario aberto pola notificación da resolución que poña fin á vía administrativa. d) Cando se inicie o período executivo, salvo o disposto no apartado 5 do artigo 39 desta Ordenanza respecto ós xuros de mora cando sexa esixible a recarga executiva ou a recarga de prema reducida. e) Cando o obrigado tributario obtivese unha devolución improcedente.3. O xuro de mora calcularase sobre o importe non ingresado no prazo ou sobre a contía da devolución cobrada improcedemente, e resultará esixible durante o tempo ó que se estenda o retraso do obrigado, salvo o disposto no apartado seguinte.4. Non se esixirán xuros de mora desde o momento no que a Administración municipal incumpra por causa imputable á mesma algún dos prazos fixados nesta Ordenanza para resolver ata que se dite a dita resolución ou se interpoña recurso contra a resolución presunta. Entre outros supostos, non se esixirán xuros de mora a partir do momento no que se incumpran os prazos máximos para notificar a resolución das solicitudes de compensación, o acto de liquidación ou a resolución dos recursos administrativos, sempre que, neste último caso, se acordase a suspensión do acto recorrido. O disposto neste apartado non se aplicará ó incumprimento do prazo para resolver as solicitudes de aprazamento ou fraccionamento do pagamento.5. Nos casos nos que resulte necesaria a práctica dunha nova liquidación como consecuencia de ser anulada outra liquidación por unha resolución administrativa ou xudicial, conservaranse integramente os actos e os trámites non afectados pola causa de anulación, con mantemento íntegro do seu contido, e esixencia do xuro de mora sobre o importe da nova liquidación. Nestes casos, a data de inicio do cómputo do xuro de mora será a mesma que, de acordo co establecido no apartado 2 deste artigo, correspondese á liquidación anulada e o xuro devendicarase ata o momento no que se ditasese a nova liquidación, sen que o final do cómputo poida ser posterior ó prazo máximo para executar a resolución.6. O xuro de mora será o xuro legal do diñeiro vixente ó longo do período no que aquel resulte esixible, incrementtado nun 25 por cento, salvo que a Lei de orzamentos xerais do Estado estableza outro diferente. Non obstante, nos supostos de aprazamento, fraccionamento ou suspensión de débedas garantidas na súa totalidade mediante aval solidario de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou mediante certificado de seguro de caución, o xuro de mora esixible será o xuro legal. Sección 5.ª.–Garantía da débeda tributaria Artigo 41.–Afección de bens.1. Os adquirentes de bens afectados por lei ó pagamento da débeda tributaria responderán subsidiariamente con eles, por derivación da acción tributaria, se a débeda non se paga.2. Os bens e dereitos transmitidos quedarán afectos á responsabilidade do pagamento das cantidades, liquidadas ou non, correspondentes ós tributos que graven tales transmisións, adquisicións ou importacións, calquera que sexa ou seu posuídor, salvo que este resulte un terceiro protexido pola fe pública rexistral ou se xustifique a adquisición dos bens con boa fe e xusto título, en establecemento mercantil ou industrial, no caso de bens mobles non inscribibles. Sección 6.ª.–Da prescrición Artigo 42.–Prazos de prescrición. Prescribirán ós catro anos os seguintes dereitos: a) O dereito da Administración municipal para determinar a débeda tributaria mediante a oportuna liquidación, comezando a contarse o prazo de prescrición desde o día seguinte a aquel que remate o prazo regulamentario para presentar a correspondente declaración ou autoliquidación. b) O dereito da Administración municipal para esixir o pagamento das débedas tributarias liquidadas e autoliquidadas, comezando a contarse o prazo de prescrición desde o día seguinte a aquel no que remate o prazo de pagamento en período voluntario. c) O dereito a solicitar as devolucións derivadas da normativa de cada tributo, as devolucións de ingresos indebidos e o reembolso do custo das garantías, comezando a contarse o prazo de prescrición desde o día seguinte a aquel no que remate o prazo para solicitar a correspondente devolución; desde o día seguinte a aquel no que se realizou o ingreso indebido ou desde o día seguinte ó remate do prazo para presentar a autoliquidación se o ingreso indebido se realizou dentro do dito prazo; ou desde o día seguinte a quel no que adquira firmeza a sentenza ou resolución administrativa que declare total ou parcialmente improcedente o acto impugnado. d) O dereito a obter as devolucións derivadas da normativa de cada tributo, as devolucións de ingresos indebidos e o reembolso do custo das garantías, comezando a contarse o prazo de prescrición desde o día seguinte a aquel no que finalicen os prazos establecidos para efectuar as devolucións derivadas da normativa de cada tributo ou desde o día seguinte á data de notificación do acordo onde se recoñeza o dereito a percibir a devolución ou o reembolso do custo das garantías. Artigo 43.–Interrupción dos prazos de prescrición.1. O prazo de prescrición do dereito a que se refire o parágrafo a) do artigo 42 desta Ordenanza interrómpese: a) Por calquera acción da Administración municipal, realizada con coñecemento formal do obrigado tributario, conducente ó recoñecemento, regularización, comprobación, inspección, aseguramento e liquidación de todos ou parte dos elementos da obriga tributaria. b) Pola interposición de reclamacións ou recursos de calquera clase, polas actuacións realizadas con coñecemento formal do obrigado tributario no curso das ditas reclamacións ou recursos, pola remisión do tanto de culpa á xurisdición penal ou pola presentación de denuncia ante o Ministerio Fiscal, así como pola recepción da comunicación dun órgano xurisdicional na que se ordene a paralización do procedemento administrativo en curso. c) Por calquera actuación fidedigna do obrigado tributario conducente á liquidación ou autoliquidación da débeda tributaria.2. O prazo de prescrición do dereito a que se refire o parágrafo b) do artigo 42 desta Ordenanza interrómpese: a) Por calquera acción da Administración municipal, realizada con coñecemento formal do obrigado tributario, dirixida de forma efectiva á recadación da débeda tributaria. b) Pola interposición de reclamacións ou recursos de calquera clase, polas actuacións realizadas con coñecemento formal do obrigado no curso das ditas reclamacións ou recursos, pola declaración do concurso do debedor ou polo exercicio da accións civís ou penais dirixidas ó cobro da débeda tributaria, así como pola recepción da comunicación dun órgano xurisdicional na que se ordene a paralización do procedemento administrativo en curso. c) Por calquera actuación fidedigna do obrigado tributario conducente ó pagamento ou extinción da débeda tributaria.3. O prazo de prescrición do dereito ó que se refire o parágrafo c) do artigo 42 desta Ordenanza interrómpese: a) Por calquera actuación fidedigna do obrigado tributario que pretenda a devolución, o reembolso ou a rectificación da súa autoliquidación. b) Pola interposición, tramitación ou resolución de reclamacións ou recursos de calquera clase.4. O prazo de prescrición do dereito ó que se refire o parágrafo d) do artigo 42 desta Ordenanza interrómpese: a) Por calquera acción da Administración dirixida a efectuar a devolución ou o reembolso. b) Por calquera actuación fidedigna do obrigado tributario pola que se esixa o pagamento da devolución ou o reembolso. c) Pola interposición, tramitación ou resolución de reclamacións ou recursos de calquera clase.5. Producida a interrupción, iniciarase de novo o cómputo do prazo de prescrición, salvo o establecido no apartado seguinte.6. Cando o prazo de prescrición se interrompese pola interposición do recurso ante a xurisdición contencioso-administrativa, polo exercicio de accións civís ou penais, pola remisión do tanto de culpa á xurisdición competente ou pola presentación de denuncia ante o Ministerio Fiscal ou pola recepción dunha comunicación xudicial de paralización do procedemento, o cómputo do prazo de prescrición iniciarase de novo cando a Administración reciba a notificación da resolución firme que poña fin ó proceso xudicial ou que levante a paralización, ou cando se reciba a notificación do Ministerio Fiscal devolvendo o expediente. Cando o prazo de prescrición se interrompese pola declaración do concurso do debedor, o cómputo do prazo de prescrición iniciarase de novo no momento de aprobación do convenio concursal para as débedas tributarias non sometidas ó mesmo. Respecto ás débedas tributarias sometidas ó convenio concursal, o cómputo do prazo de prescrición iniciarase de novo cando aquelas resulten esixibles ó debedor. Se o convenio non fora aprobado, o prazo reiniciarase cando se reciba a resolución xudicial firme que sinale a dita circunstancia. O disposto neste apartado non será aplicable ó prazo de prescrición do dereito da Administración municipal para esixir o pagamento cando non se acordase a suspensión en vía contencioso-administrativa.7. Interrompido o prazo de prescrición para un obrigado tributario, o dito efecto esténdese a todos os demais obrigados, incluídos os responsables. Non obstante, se a obriga é mancomunada e só se reclama a un dos obrigados tributarios a parte que lle corresponde, o prazo non se interrompe para os demais. Se existiran varias débedas liquidadas a cargo dun mesmo obrigado ó pagamento, a interrupción da prescrición só afectará á débeda á que se refira. Sección 7.ª.–Da condonación Artigo 44.–A condonación.1. As débeda tributarias só poderán condonarse en virtude de lei, na contía e cos requisitos que nela se determinen.2. A condonación extingue a débeda nos termos dispostos na lei que a outorgue. CAPÍTULO V.–INFRACIÓNS E SANCIÓNS TRIBUTARIAS Sección 1.ª.–A potestade sancionadora Artigo 45.–Principios da potestade sancionadora. A potestade sancionadora en materia tributaria exercerá de acordo cos principios de legalidade, tipicidade, responsabilidade, proporcionalidade e non concorrencia. O principio de irretroactividade aplicarase con carácter xeral, non obstante as normas que regulen o réxime de infraccións e sancións tributarias e o das recargas terán efectos retroactivos respecto dos actos que non sexan firmes cando a súa aplicación resulte máis favorable para o interesado. Sección 2.ª.–Concepto e clases de infraccións e sancións tributarias Artigo 46.–Infraccións tributarias.1. Son infraccións tributarias as accións ou omisións dolosas ou culposas con calquera grao de neglixencia que estean tipificadas e sancionadas como tales na Lei xeral tributaria, nas Ordenanzas fiscais e demais disposicións que regulan a Facenda do Municipio.2. Serán suxeitos infractores as persoas físicas ou xurídicas, así como as herdanzas xacentes, comunidades de bens e demais entidades que, carentes de personalidade xurídica, constitúan unha unidade económica ou patrimonio susceptible de imposición, que realicen as accións ou omisións tipificadas como infraccións nas leis. Entre outros, serán suxeitos infractores, os seguintes: a) Os contribuíntes e os substitutos dos contribuíntes. b) Os retedores e os obrigados a practicar ingresos a conta. c) Os obrigados ao cumprimento de obrigas tributarias formais. d) A sociedade dominante no réxime de consolidación fiscal. e) As entidades que estean obrigadas a imputar ou atribuír rendas aos seus socios ou membros. f) O representante legal dos suxeitos obrigados que carezan de capacidade de obrar na orde tributaria.3. O suxeito infractor terá a consideración de debedor principal para os efectos do disposto no apartado 1 do artigo 41 da Lei 58/2003, do 17 de decembro, xeral tributaria, en relación coa declaración de responsabilidade 4. A concorrencia de varios suxeitos infractores na realización dunha infracción tributaria determinará que queden solidariamente obrigados fronte á Administración ao pagamento da sanción. Artigo 47.–Cualificación.1. As infraccións tributarias cualificaranse como leves, graves ou moi graves de acordo co disposto en cada caso nos artigos 191 a 206 da Lei 58/2003, do 17 de decembro, xeral tributaria. Cada infracción tributaria cualificarase de forma unitaria como leve, grave ou moi grave e, no caso de multas proporcionais, a sanción que proceda aplicarase sobre a totalidade da base da sanción que en cada caso corresponda, agás no suposto do apartado 6 do artigo 191 da LXT.2. Para os efectos do establecido neste capítulo, entenderase que existe ocultación de datos á Administración cando non se presenten declaracións ou se presenten declaracións nas que se inclúan feitos ou operacións inexistentes ou con importes falsos, ou nas que se omitan total ou parcialmente operacións, ingresos, rendas, produtos, bens ou calquera outro dato que incida na determinación da débeda tributaria, sempre que a incidencia da débeda derivada da ocultación en relación coa base da sanción sexa superior ao 10 por cento. As Ordenanzas particulares poderán especificar as infraccións e sancións correspondentes ao incumprimento dos deberes de índole xeral e conforme á lei de cada tributo, poderán especificar as infraccións e sancións correspondentes ao incumprimento dos deberes singulares establecidos polas mesmas. Sección 3.ª.–Das sancións Artigo 48.–Sancións.1. As infraccións tributarias sancionaranse mediante a imposición de sancións pecuniarias e, cando proceda, de sancións non pecuniarias de carácter accesorio.2. As sancións pecuniarias poderán consistir en multa fixa ou proporcional. Artigo 49.–Sancións non pecuniarias por infraccións graves ou moi graves.1. Cando a multa pecuniaria imposta por infracción grave ou moi grave sexa de importe igual ou superior a 30.000 € e se empregara o criterio de graduación de comisión repetida de infraccións tributarias, poderanse impoñer, ademais, as seguintes sancións accesorias: g) Perda da posibilidade de obter subvencións ou axudas públicas e do dereito a aplicar beneficios e incentivos fiscais de carácter rogado durante un prazo dun ano se a infracción cometida fose grave ou de dous anos se fose moi grave. h) Prohibición para contratar co Concello durante un prazo dun ano se a infracción cometida fose grave ou de dous anos se fose moi grave.2. Cando a multa pecuniaria imposta por infracción moi grave sexa de importe igual ou superior a 60.000 € e se empregara o criterio de graduación de comisión repetida de infraccións tributarias, poderase impoñer, as seguintes sancións accesorias: a) Perda da posibilidade de obter subvencións ou axudas públicas e do dereito a aplicar beneficios e incentivos fiscais de carácter rogado durante un prazo de tres, catro ou cinco anos, cando o importe da sanción imposta fose igual ou superior a 60.000, 150.000 ou 300.000 €, respectivamente. b) Prohibición para contratar co Concello durante un prazo de tres, catro ou cinco anos, cando o importe da sanción imposta fose igual ou superior a 60.000, 150.000 ou 300.000 €, respectivamente.3. Poderán impoñerse, igualmente, as sancións previstas no apartado 3 do artigo 186 da Lei xeral tributaria, directamente polo Concello ou dando conta ao órgano competente. Artigo 50.–Criterios de graduación das sancións tributarias.1. As sancións tributarias graduaranse exclusivamente conforme aos seguintes criterios, na medida en que resulten aplicables: a) Comisión repetida de infraccións tributarias. Entenderase producida esta circunstancia cando o suxeito infractor fose sancionado por unha infracción da mesma natureza, xa sexa leve, grave ou moi grave, en virtude de resolución firme en vía administrativa dentro dos catro anos anteriores á comisión da infracción. Para estes efectos terán a consideración de infraccións da mesma natureza aquelas definidas como tales pola Lei xeral tributaria. Cando concorra esta circunstancia, a sanción mínima incrementarase nas seguintes porcentaxes, salvo que se estableza expresamente outra cousa:  Cando o suxeito infractor fose sancionado por unha infracción leve, o incremento será de cinco puntos porcentuais.  Cando o suxeito infractor fose sancionado por unha infracción grave, o incremento será de 15 puntos porcentuais.  Cando o suxeito infractor fose sancionado por unha infracción moi grave, o incremento será de 25 puntos porcentuais. b) Prexuízo económico para a Facenda Municipal. O prexuízo económico determinarase pola porcentaxe resultante da relación existente entre: 1.º. A base da sanción; e 2.º. A contía total que debera ingresarse na autoliquidación ou pola adecuada declaración do tributo ou o importe da devolución inicialmente obtida. Cando concorra esta circunstancia, a sanción mínima incrementarase nas seguintes porcentaxes:  Cando o prexuízo económico sexa superior ó 10 por cento e inferior ou igual ó 25 por cento, o incremento será de 10 puntos porcentuais.  Cando o prexuízo económico sexa superior ó 25 por cento e inferior ou igual ó 50 por cento, o incremento será de 15 puntos porcentuais.  Cando o prexuízo económico sexa superior ó 50 por cento e inferior ou igual ó 75 por cento, o incremento será de 20 puntos porcentuais.  Cando o prexuízo económico sexa superior ó 75 por cento, o incremento será de 25 puntos porcentuais. c) Acordo ou conformidade do interesado. Nos procedementos de verificación de datos e comprobación limitada, salvo que se requira a conformidade expresa, entenderase producida a conformidade sempre que a liquidación resultante non sexa obxecto de recurso ou reclamación económico-administrativa. No procedemento de inspección aplicarase este criterio de graduación cando o obrigado tributario subscriba unha acta con acordo ou unha acta de conformidade. Cando concorra esta circunstancia, a sanción que resulte da aplicación dos criterios previstos nos parágrafos anteriores deste apartado reducirase de acordo co disposto no artigo seguinte.2. Os criterios de graduación son aplicables simultaneamente. Artigo 51.–Redución das sancións.1. A contía das sancións pecunarias reducirase nas seguintes porcentaxes: a) Un 50 por cento nos supostos de actas con acordo previstos no Regulamento de inspección de tributos. b) Un 30 por cento nos supostos de conformidade.2. O importe da redución practicada conforme ó disposto no apartado anterior esixirase sen máis requisito que a notificación ó interesado, cando concorra algunha das seguintes circunstancias: a) Nos supostos previstos no parágrafo a) do apartado anterior, cando se interpoña contra a regularización ou a sanción o correspondente recurso contencioso-administrativo ou, no suposto de ter sido presentado aval ou certificado de seguro de caución en substitución do depósito, cando non se ingresen en período voluntario as cantidades derivadas da acta con acordo, sen que o dito pagamento se poida aprazar ou fraccionar. b) Nos supostos de conformidade, cando se interpuxese recurso ou reclamación contra a regularización.3. O importe da sanción que deba ingresarse pola comisión de calquera infracción, unha vez aplicada, de ser o caso, a redución por conformidade á que se refire o parágrafo b) do apartado 1 deste artigo, reducirase no 25 por cento se concorren as seguintes circunstancias: a) Que se realice o ingreso total do importe restante da dita sanción en período voluntario sen presentar solicitude de aprazamento ou fraccionamento de pagamento. b) Que non se interpoña recurso ou reclamación contra a liquidación ou a sanción. O importe da redución practicada de acordo co disposto neste apartado esixirase sen máis requisito que a notificación ao interesado, cando se interpuxese recurso ou reclamación en prazo contra a liquidación ou a sanción. A redución prevista neste apartado non será aplicable ás sancións que procedan nos supostos de actas con acordo.4. Cando segundo o disposto nos apartados 2 e 3 deste artigo se esixa o importe da redución practicada, non será necesario interpoñer recurso independente contra o dito acto se previamente se interpuxese recurso ou reclamación contra a sanción reducida. Se se interpuxese recurso contra a sanción reducida entenderase que a contía á que se refire o dito recurso será o importe total da sanción, e estenderanse os efectos suspensivos derivados do recurso á redución practicada que se esixa. Artigo 52.–Extinción das sancións tributarias.1. As sancións tributarias extínguense polo pagamento ou cumprimento, por prescrición do dereito para esixir o seu pagamento, por compensación, por condonación e polo falecemento de todos os obrigados a satisfacelas.2. Será de aplicación ás sancións tributarias o disposto na sección 4.ª do capítulo IV desta Ordenanza. En particular, a prescrición do dereito para esixir o pagamento das sancións tributarias regularase polas normas establecidas na sección 6.ª do capítulo IV desta Ordenanza relativas á prescrición do dereito da Administración municipal para esixir o pagamento das débedas tributarias liquidadas e autoliquidadas.3. A recadación das sancións regularase polas normas incluídas nesta Ordenanza.4. As sancións tributarias ingresadas indebidamente terán a consideración de ingresos indebidos para os efectos da Ordenanza xeral de xestión. Sección 4.ª.–Procedemento sancionador en materia tributaria Artigo 53.–Procedemento para a imposición de sancións tributarias.1. O procedemento sancionador en materia tributaria tramitarase de forma separada ós de aplicación dos tributos regulados nesta Ordenanza, salvo renuncia do obrigado tributario, en cuxo caso se tramitará conxuntamente.2. Nos supostos de actas con acordo e naqueles outros no que o obrigado tributario renunciase á tramitación separada do procedemento sancionador, as cuestións relativas ás infraccións analizaranse no correspondente procedemento de aplicación dos tributos de acordo coa normativa reguladora do mesmo, conforme se estableza regulamentariamente. Nas actas con acordo, a renuncia ó procedemento separado farase constar expresamente nas mesmas, e a proposta de sanción debidamente motivada, co contido previsto no apartado 4 do artigo 55 desta Ordenanza, incluirase na acta con acordo.3. A práctica de notificacións no procedemento sancionador en materia tributaria efectuarase de acordo co previsto na subsección 4.ª, sección 2.ª do capítulo IV desta Ordenanza. Artigo 54.–Iniciación do procedemento sancionador en materia tributaria.1. O procedemento sancionador en materia tributaria iniciarase sempre de oficio, mediante a notificación do acordo do órgano competente, previa moción subscrita polo xefe da Sección de Xestión Tributaria, polo xefe da Inspección ou a través das dilixencias dos funcionarios da Inspección. A instrución do expediente corresponderá ó xefe da dependencia administrativa á que corresponda a xestión do tributo, salvo que se dispoña outra cousa.2. Os procedementos sancionadores que se incoen como consecuencia dun procedemento iniciado mediante declaración ou dun procedemento de verificación de datos, comprobación ou inspección non poderán iniciarse respecto á persoa ou entidade que fora obxecto do procedemento unha vez transcorrido o prazo de tres meses desde que se notificase ou se entendese notificada a correspondente liquidación ou resolución. Artigo 55.–Instrución do procedemento sancionador en materia tributaria.1. Na instrución do procedemento sancionador serán de aplicación as normas especiais sobre o desenvolvemento das actuacións e procedementos tributarios.2. Os datos, probas ou circunstancias que obren ou fosen obtidos nalgún dos procedementos de aplicación dos tributos regulados nesta Ordenanza e vaian a ser tidos en conta no procedemento sancionador deberán incorporarse formalmente ó mesmo antes da proposta de resolución.3. No curso do procedemento sancionador poderanse adoptar medidas cautelares de acordo co disposto no Regulamento de inspección de tributos.4. Concluídas as actuacións, formularase proposta de resolución na que se recollerán de forma motivada os feitos, a súa cualificación xurídica e a infracción que aqueles poidan constituír ou a declaración, de ser o caso, de inexistencia de infracción ou responsabilidade. Na proposta de resolución concretarase así mesmo a sanción proposta con indicación dos criterios de graduación aplicados, con motivación adecuada da procedencia dos mesmos. A proposta de resolución será notificada ó interesado, indicándolle a posta de manifesto do expediente e concedéndolle un prazo de 15 días para que alegue canto considere conveniente e presente os documentos, xustificantes e probas que estime oportunos.5. Cando ó tempo de iniciarse o expediente sancionador se encontrasen en poder do órgano competente todos os elementos que permitan formular a proposta de imposición de sanción, esta incorporarase ó acordo de iniciación. O dito acordo notificarase ao interesado, indicándolle a posta de manifesto do expediente e concedéndolle un prazo de 15 días para que alegue canto considere conveniente e presente os documentos, xustificantes e probas que estime oportunos. Artigo 56.–Remate do procedemento sancionador.1. O procedemento sancionador en materia tributaria rematará mediante resolución ou por caducidade. Cando nun procedemento sancionador iniciado como consecuencia dun procedemento de inspección o interesado preste a súa conformidade á proposta de resolución, entenderase ditada e notificada a resolución polo órgano competente para impoñer a sanción, de acordo coa dita proposta, polo transcurso do prazo dun mes a contar desde a data en que a dita conformidade se manifestou, sen necesidade de nova notificación expresa para o efecto, salvo que no dito prazo o órgano competente para impoñer a sanción notifique ao interesado acordo con algún dos contidos esixidos para as actas de conformidade.2. O procedemento sancionador en materia tributaria deberá concluír no prazo máximo de seis meses contados desde a notificación da comunicación de inicio do procedemento. Entenderase que o procedemento conclúe na data na que se notifique o acto administrativo de resolución do mesmo.3. A resolución expresa do procedemento sancionador en materia tributaria conterá a fixación dos feitos, a valoración das probas practicadas, a determinación da infracción cometida, a identificación da persoa ou entidade infractora e a cuantificación da sanción que se impón, con indicación dos criterios de graduación da mesma e da redución que proceda de acordo co previsto nesta Ordenanza. De ser o caso, conterá a declaración de inexistencia de infracción ou responsabilidade.4. O vencemento do prazo establecido no apartado 2 deste artigo sen que se notificase resolución expresa producirá a caducidade do procedemento. A declaración de caducidade poderá ditarse de oficio ou a instancia do interesado e ordenanará o arquivo de actuacións. A dita caducidade impedirá a iniciación dun novo procedemento sancionador.5. O órgano competente para a imposición de sancións é o alcalde. Artigo 57.–Recursos contra sancións.1. O acto de resolución do procedemento sancionador poderá ser obxecto de recurso ou reclamación independente. No suposto de que o contribuínte impugne tamén a débeda tributaria, acumularanse ambos os recursos ou reclamacións, sendo competente o que coñeza a impugnación contra a débeda.2. Poderase recorrer a sanción sen perder a redución por conformidade prevista no parágrafo b) do apartado 1 do artigo 51 desta Ordenanza sempre que non se impugne a regularización. As sancións que deriven de actas con acordo non poderán ser impugnadas en vía administrativa. A impugnación da dita sanción en vía contencioso-administrativa suporá a esixencia do importe da redución practicada.3. A interposición no tempo e na forma dun recurso contra unha sanción producirá os seguinte efectos: a) A execución das sancións quedará automaticamente suspendida en período voluntario sen necesidade de achegar garantías ata que sexan firmes en vía administrativa. b) Non se esixirán xuros de mora polo tempo que transcorra ata o remate do prazo de pagamento en período voluntario aberto pola notificación da resolución que poña fin á vía administrativa. CAPÍTULO VI.–A APLICACIÓN DOS TRIBUTOS Sección 1.ª.–Principios xerais Artículo 58.–Ámbito de aplicación dos tributos.1. A aplicación dos tributos comprende todas as actividades administrativas dirixidas á información e asistencia aos obrigados tributarios e á xestión, inspección e recadación, así como as actuacións dos obrigados no exercicio dos seus dereitos ou en cumprimento das súas obrigas tributarias e estará encomendada ao Servizo de Xestión Tributaria, segundo o organigrama vixente no Concello, agás aquelas exaccións que na súa ordenanza respectiva encomenden a súa administración a unha unidade distinta. Corresponde en todo caso ao Servizo de Xestión Tributaria a tramitación ou informe dos expedientes de devolución de ingresos indebidos, concesión de beneficios fiscais, a proposta de circulares ou acordos de interpretación das ordenanzas, modelos de impresos e demais aspectos xerais da xestión tributaria.2. As funcións de aplicación dos tributos exerceranse de forma separada á da resolución das reclamacións que se interpoñan contra os actos ditados pola Administración.3. A aplicación dos tributos desenvolverase a través dos procedementos administrativos de xestión, inspección, recadación e os demais previstos neste capítulo. Artígo 59.–Colaboración social.1. As persoas físicas ou xurídicas, públicas ou privadas, así como as entidades mencionadas no apartado 4 do artigo 20 desta Ordenanza, estarán obrigadas a proporcionar á Administración tributaria municipal toda clase de datos, informes, antecedentes e xustificantes coa trascendencia tributaria relacionados co cumprimento das súas proias obrigas tributarias ou deducidos das súas relacións económicas, profesionais ou financeiras con outras persoas.2. Para facer efectivo o dito deber de colaboración establécense os seguintes procedementos: a) Corresponde ó alcalde, a proposta motivada da unidade administrativa encargada da xestión do tributo, coa conformidade do Servizo de Xestión Tributaria, requirir dos citados obrigados os datos que se estimen necesarios para a xestión dos tributos. Cando se trate da petición masiva do datos relativos a un mesmo tributo, abondará con que o alcalde autorice xenericamente as condicións do requirimento, en canto ás persoas, motivo e obxecto de requirimento, podendo ser comunicado polas oficinas xestoras. b) A Inspección de tributos, conforme ó seu regulamento, e os negociados ou unidades xestoras, poderán recabar directamente dos obrigados tributarios os datos e documentos que precisen para completar os expedientes que tramiten, cando os destinatarios dos mesmos coñezan a súa existencia por ser iniciados a raíz da súa propia declaración, ou por serlles comunicada a súa iniciación. Tamén poderán ser requiridos os datos correspondentes a tributos periódicos e que se refiran aos datos consignados no correspondente censo.3. Os datos, os informes ou os antecedentes obtidos pola Administración municipal no desempeño das súas funcións teñen carácter reservado e só poderán ser utilizados para a efectiva aplicación dos tributos ou recursos cuxa xestión teña encomendada e para a imposición das sancións que procedan, sen que poidan ser cedidos ou comunicados a terceiros, agás nos casos expresamente autorizados pola lei, previa autorización do alcalde. Artigo 60.–Convenios de colaboración.1. O Concello poderá establecer convenios de colaboración con entidades, institucións e organizacións representativas dos suxeitos pasivos das taxas, co fin de simplificar o cumprimento das obrigas formais e materiais, así como os procedementos de xestión e recadación. Os convenios non poderán supor unha diminución das tarifas nin establecer beneficios fiscais non previstos na correspondente Ordenanza.2. Corresponde ó Pleno a aprobación dos convenios e ao alcalde ditar as resolucións que sexan precisas para a súa execución.3. Os convenios terán como contido mínimo o seguinte: a) Obxecto do convenio. b) Ámbito de aplicación obxectivo e subxectivo. c) Prazo de duración e prórroga, de ser o caso. d) Normas de xestión e, entre elas, a forma de presentación de declaracións, prazos de pagamento, documentación que debe terse a disposición do Concello para a comprobación das bases impoñibles, garantías do cumprimento e sancións polo incumprimento, renuncia ao convenio e domicilio e forma de practicar as notificacións. Artigo 61.–Inspección. As actuacións da Inspección de tributos rexense polo seu Regulamento. Artigo 62.–Recadación.1. A xestión recadatoria consiste no exercicio da función administrativa conducente á realización dos créditos tributarios e demais de dereito público de titularidade do Concello.2. O procedemento recadatorio será exclusivamente administrativo e constará de dous períodos, voluntario e executivo.3. A xestión recadatoria municipal rexerase pola súa normativa específica.4. No suposto de Servizos xestionados por concesión administrativa ou outras modalidades de xestión indirecta, o contrato ou convenio poderá facultar ao concesionario para a xestión e/ou recadación da taxa nos termos e coas condicións sinaladas no Prego e demais normativa contractual.5. Aprazamentos e fraccionamentos de pago. O concello das Pontes de García Rodríguez poderá, a solicitude do obrigado, aprazar ou fraccionar o pago das débedas, con suxeición ao disposto nas normas legais e regulamentarias vixentes na materia e, en concreto, conforme as seguintes disposicións: a) A solicitude realizarase por escrito e irá dirixida ao alcalde do Concello. b) Será obrigatoria a domiciliación bancaria dos correspondentes prazos, e deberase facer constar o IBAN no modelo oficial de designación de conta bancaria deste Concello. c) Con carácter xeral, o solicitante deberá achegar garantía nos termos establecidos na Lei 58/2003, do 17 de decembro, xeral tributaria e no Regulamento xeral de recadación. d) Non obstante o anterior, non se esixirán garantías para as solicitudes de aprazamento e faccionamento de pago das débedas tributarias e demais ingresos de dereito público recadadas por este Concello, cando o seu importe en conxunto non exceda de 18.000,00 € e estean tanto en período voluntario como en período executivo de pago, sen prexuízo do mantemento, neste último caso, das trabas existentes sobre bens e dereitos do debedor no momento de presentación da solicitude. Para os efectos de determinación da contía sinalada, acumularanse no momento da solicitude, tanto as débedas a que se refire a propia solicitude como calquera outras do mesmo debedor para as que se solicitou e non resolveu o aprazamento ou fraccionamento, así como o importe dos vencementos pendentes de ingreso das débedas aprazadas ou fraccionadas, salvo que estean debidamente garantidas. e) As liquidacións tributarias que sexan obxecto de redución requirirán necesariamente garantía de aval ou seguro de crédito e caución para o seu aprazamento ou fraccionamento en período voluntario. f) As sancións de tráfico non serán aprazables nin fraccionables durante o prazo de pago voluntario con reducción de importe. g) Criterios xerais de concesión: – Serán aprazables ou fraccionables aquelas débedas de importe superior a 100,00 €. – A concesión do aprazamento ou fraccionmento outorgarase de forma automática para débedas de contía inferior a 18.000,00 €, substituíndose a presentación de documentos xustificativos pola simple declaración responsable da existencia de dificultades económico-financieiras que impidan de forma transitoria efectuar o pago no prazo establecido. – Como regra xeral, os prazos do aprazamento ou fraccionamento serán: – As débedas de importe inferior a 750 € poderán aprazarse ou fraccionarse por un período máximo de nove meses. – O pago das débedas de importe comprendido entre 750 € e 1.500 € pode ser aprazado ou fraccionado ata 18 meses. – O pago das débedas de importe comprendido entre 1.501 € e 3.000 € pode ser aprazado ou fraccionado ata 24 meses. – Se o importe excede de 3.000 €, os prazos concedidos poden extenderse ata 36 meses. – O cargo en conta farase mensualmente, o día cinco de cada mes ou inmediato hábil posterior, polo importe da fracción correspondente. Sección 2.ª.–Especialidades dos procedementos administrativos en materia tributaria Subsección 1.–Fases dos procedementos tributarios Artigo 63.–Iniciación e terminación dos procedementos tributarios.1. As actuacións e procedementos tributarios poderán iniciarse de oficio ou a instancia do obrigado tributario, mediante autoliquidación, declaración, comunicación, solicitude ou calquera outro medio previsto na normativa tributaria.2. Os documentos de iniciación das actuacións e procedementos tributarios deberán incluír, en todo caso, o nome e apelidos ou razón social e o número de identificación fiscal do obrigado tributario e, de ser o caso, da persoa que o represente.3. O Concello poderá aprobar os modelos e os sistemas normalizados de autoliquidacións, declaracións, comunicacións, solicitudes ou calquera outro medio previsto na normativa tributaria para os casos nos que se produza a tramitación masiva das actuacións e procedementos tributarios. A Administración municipal poñerá a disposición dos obrigados tributarios os modelos mencionados nas condicións que sinale a normativa tributaria.4. Poñerá fín aos procedementos tributarios a resolución, o desestimento, a renuncia ao dereito no que se fundamente a solicitude, a imposibilidade material de continualos por causas sobrevidas, a caducidade, o cumprimiento da obriga que fora obxecto de requirimento ou calquera outra causa prevista no ordenamento tributario. Subsección 2.–Liquidacións tributarias Artigo 64.–Liquidacións tributarias: concepto e clases.1. A liquidación tributaria é o acto resolutorio mediante o que o órgano competente da Administración municipal realiza as operacións de cuantificación necesarias e determina o importe da débeda tributaria ou da cantidade que, de ser o caso, resulte a devolver ou a compensar de acordo coa normativa tributaria. A Administración municipal non estará obrigada a axustar as liquidacións aos datos consignados polos obrigados tributarios nas autoliquidacións, declaracións, comunicacións, solicitudes ou calquera outro documento.2. As liquidacións tributarias serán provisionais ou definitivas.3. Terán a consideración de definitivas: e) As practicadas no procedemento inspector previa comprobación e investigación da totalidade dos elementos da obrigación tributaria. f) As demais que a normativa tributaria outorgue tal carácter.4. Nos demais casos, as liquidacións tributarias terán o carácter de provisionais. Artigo 65.–Notificación das liquidacións tributarias.1. As liquidacións tributarias deberán ser notificadas aos obrigados tributarios nos termos previstos na subsección 4 do presente capítulo.2. As liquidacións notificaranse con expresión de: a) A identificación do obrigado tributario. b) Os elementos determinantes da contía da débeda tributaria. c) A motivación das mesmas cando non se axusten aos datos consignados polo obrigado tributario ou á aplicación ou interpretación da normativa realizada polo mesmo, con expresión dos feitos e elementos esenciais que as orixinen, así como dos fundamentos de dereito. d) Os medios de impugnación que poidan ser exercidos, o órgano diante do que teñan que presentarse e o prazo para a súa interposición. e) O lugar, o prazo e a forma na que deba ser satisfeita a débeda tributaria. f) O seu carácter de provisional ou definitiva.3. Nos tributos de cobro periódico por recibo, unha vez notificada a liquidación correspondente á alta no respectivo rexistro, padrón ou matrícula, poderán notificarse colectivamente as sucesivas liquidacións mediante edictos que así o advirtan. O aumento de base imponible sobre a resultante das declaracións deberá notificarse ao contribuínte con expresión concreta dos feitos e elementos adicionais que o motiven, agás cando a modificación proveña de revalorizacións de carácter xeral autorizadas polas leis. Subsección 3.–Obrigación de resolver e prazos de resolución Artigo 66.–Obrigación de resolver.1. A administración municipal está obrigada a resolver expresamente todas as cuestións que se presenten nos procedementos de aplicación dos tributos, así como a notificar a dita resolución expresa.2. Non existirá obriga de resolver expresamente nos procedementos relativos ao exercicio de dereitos que só deban ser obxecto de comunicación polo obrigado tributario e nos que se produza a caducidade, a perda sobrevida do obxecto do procedemento, a renuncia ou o desestimento dos interesados. Non obstante, cando o interesado solicite expresamente que a Administración municipal declare que se producíu algunha das referidas circunstancias, esta quedará obrigada a contestar a súa petición.3. Os actos de liquidación, os de comprobación de valor, os que impoñan unha obrigación, os que deneguen un beneficio fiscal ou a suspensión da execución de actos de aplicación dos tributos, así como cantos outros se dispoñan na normativa vixente, serán motivados con referencia sucinta aos feitos e fundamentos de dereito. Artigo 67.–Prazos de resolución e efectos da falta de resolución expresa.1. O prazo máximo no que debe notificarse a resolución será o fixado pola normativa reguladora do correspondente procedemento, sen que poida exceder de seis meses, agás que estea establecido por unha norma con rango de lei ou veña previsto na normativa comunitaria europea. Cando as normas reguladoras dos procedementos non fixen prazo máximo, este será de seis meses. No prazo contarase: a) Nos procedementos iniciados de oficio, desde a data de notificación do acordo de inicio. b) Nos procedementos iniciados a instancia do interesado, desde a data na que o documento tivese entrada no rexistro xeral do concello. Queda excluído do disposto neste apartado o procedemento de prema, cuxas actuacións poderán estenderse até o prazo de prescrición do dereito de cobro.2. Unicamente aos efectos de entender cumprida a obriga de notificar dentro do prazo máximo de duración dos procedementos, será suficiente acreditar que se realizou un intento de notificación que conteña o texto íntegro da resolución. Os períodos de interrupción xustificada que se especifiquen regulamentariamente e as dilacións no procedemento por causa non imputable á Administración municipal non se incluirán no cómputo do prazo de resolución.3. Nos procedementos iniciados a instancia de parte, o vencemento do prazo máximo sen terse notificado resolución expresa producirá os efectos que estableza a súa normativa reguladora. Para estes efectos, en todo procedemento de aplicación dos tributos deberase regular expresamente o réxime de actos presuntos que lle corresponda. En defecto da dita regulación, os interesados poderán entender estimadas as súas solicitudes por silencio administrativo, agás as formuladas nos procedementos de exercicio do dereito de petición a que se refire o artigo 29 da Constitución e nos de impugnación de actos e disposicións, nos que o silencio terá efecto desestimatorio. Cando se produza a paralización do procedemento por causa imputable ao obrigado tributario, a Administración municipal advertirá que, transcorridos tres meses, poderá declarar a caducidade do mesmo.4. Nos procedementos iniciados de oficio, o vencemento do prazo máximo establecido sen que se tivese notificado resolución expresa producirá os efectos previstos na normativa reguladora de cada procedemento de aplicación dos tributos. En ausencia de regulacion expresa, produciranse os seguintes efectos: a) Se se trata de procedementos dos que puidera derivarse o recoñecemento ou, de ser o caso, a constitución de dereitos ou outras situacións xurídicas individualizadas, os obrigados tributarios poderán entender desestimados por silencio administrativo os posibles efectos favorables derivados do procedemento. b) Nos procedementos susceptibles de producir efectos desfavorables ou de gravame producirase a caducidade do procedemento.5. Producida a caducidade, esta será declarada, de oficio ou a instancia do interesado, ordenándose o arquivo das actuacións. A dita caducidade non producirá por si soa, a prescrición dos dereitos da Administración municipal pero as actuacións realizadas nos procedementos caducados non interromperán o prazo de prescrición nin se considerarán requerimientos administrativos aos efectos previstos no apartado 1 do artigo 38 desta Ordenanza. As actuacións realizadas no curso dun procedemento caducado, así como os documentos e outros elementos de proba obtidos no dito procedemento, conservarán a súa validez e eficacia para os efectos probatorios noutros procedementos iniciados ou que poidan iniciarse con posterioridade en relación co mesmo ou outro obrigado tributario. Subsección 4.ª.–Notificacións Artigo 68.–Lugar de práctica das notificacións.1. Nos procedementos iniciados a solicitude do interesado, a notificación practicarase no lugar sinalado para tal efecto polo obrigado tributario ou o seu representante ou, no seu defecto, no domicilio fiscal de un ou outro. A posterior modificación desta domiciliación, para os tributos de cobros periódicos, deberán solicitarse antes dos tres meses da data de inicio do período de cobro. Se a solicitude se produce con posterioridade producirá efectos para o período de cobro do exercicio seguinte.2. Nos procedementos iniciados de oficio, a notificación poderá practicarse no domicilio fiscal do obrigado tributario ou do seu representante, no centro de traballo, no lugar onde se desenvolva a actividade económica ou en calquera outro axeitada a tal fin. Artigo 69.–Persoas lexitimadas para recibir as notificacións.1. Cando a notificación se practique no lugar sinalado para o efecto polo obrigado tributario ou polo seu representante, ou no domicilio fiscal de un ou de outro, se non estivesen presentes no momento da entrega, poderá facerse cargo da mesma calquera persoa que se atope no dito lugar ou domiclio e faga constar a súa identidade, así como os empregados da comunidade de veciños ou de propietarios onde radique o lugar sinalado para os efectos de notificacións ou o domicilio fiscal do obrigado ou o seu representante.2. O rexeitamento da notificación realizado polo interesado ou o seu representante implicará que a mesma se teña por feita. Artigo 70.–Notificación por comparecencia.1. Cando non sexa posible efectuar a notificación ao obrigado tributario ou a o seu representante por causas non imputables á Administración municipal e intentada polo menos dúas veces no domicilio fiscal, ou no designado polo interesado se se trata dun procedemento iniciado a solicitude do mesmo, faranse constar no expediente as circunstancias dos intentos de notificación. Será suficiente un só intento cando o destinatario conste como descoñecido no dito domicilio ou lugar. Neste suposto, citarase ao obrigado ou ao seu representante para ser notificados por comparecencia por medio de anuncios que se publicarán, por unha soa vez para cada interesado, no Boletín Oficial da Provincia. A publicación efectuarase os días cinco e vinte de cada mes, ou, de ser o caso, o día inmediato hábil posterior. Estes anuncios poderán expoñerse tamén na oficina da Administración tributaria correspondente ao último domicilio fiscal coñecido. No caso de que o último domicilio coñecido radicara no estranxeiro, o anuncio poderase expoñer no consulado ou sección consular da embaixada correspondente. A Administración municipal poderá levar a cabo os anteriores anuncios mediante o emprego e utilización de medios informáticos, electrónicos e telemáticos nos termos que para cada caso se establezan.2. Na publicación no boletín oficial constará a relación de notificacións pendentes con indicación do obrigado tributario ou o seu representante, o procedemento que as motiva, o órgano competente da súa tramitación e o lugar e o prazo no que o destinatario das mesmas deberá producirse no prazo de 15 días naturais, contados desde o seguinte ó da publicación do anuncio no correspondente Boletín Oficial. Transcorrido o dito prazo sen comparecer, a notificación entenderase producida a todos os efectos legais o día seguinte ó do vencemento do prazo sinalado.3. Cando o inicio dun procedemento o calquera dos seus trámites se entendan notificados por non comparecer o obrigado tributario ou representante, teráselle por notificado das sucesivas actuacións e dilixencias do dito procedemento, e manterase o dereito que lle asiste a comparecer en calquera momento do mesmo. Non obstante, as liquidación que se diten no procedemento e os acordos de alleamento dos bens embargados deberán ser notificados conforme ó establecido nesta sección. Subsección 5.ª.–Denuncia pública Artigo 71.–Denuncia pública.1. A medio da denuncia pública poderanse poñer en coñecemento da Administración municipal feitos ou situacións que poidan ser constitutivos de infraccións tributarias ou ter trascendencia para a aplicación dos tributos. A denuncia pública é independente do deber de colaborar coa Administración tributaria regulado nos artigos 93 e 94 da LXT.2. Recibida unha denuncia, remitirase ao órgano competente para realizar as actuacións que puideran proceder. Este órgano poderá acordar o arquivo da denuncia cando se considere infundada ou cando non se concreten ou identifiquen suficientemente os feitos ou persoas denunciadas. Poderanse iniciar as actuacións que procedan se existen indicios suficientes de veracidade nos feitos imputados e estes son descoñecidos para a Administración municipal. Neste caso, a denuncia non formará parte do expediente administrativo.3. Non se considerará o denunciante interesado nas actuacións administrativas que se inicien como consecuencia da denuncia nin se lle informará do resultado das mesmas. Tampouco estará lexitimado para a interposición de recursos ou reclamacións en relación cos resultados das ditas actuacións. Subsección 6.ª.–Potestades e funcións de comprobación e investigación Artigo 72.–Potestades e funcións de comprobación e investigación.1. A Administración municipal poderá comprobar e investigar os feitos, os actos, os elementos, as actividades, as explotacións, os valores e as demais circunstancias determinantes da obriga tributaria para verificar o correcto cumprimento das normas aplicables para o efecto.2. No desenvolvemento das funcións de comprobación ou investigación, a Administración municipal cualificará os feitos, os actos ou os negocios realizados polo obrigado tributario con independencia da previa cualificación que este dera aos mesmos.3. Os actos de concesión ou recoñecemento de beneficios fiscais que estean condicionados ao cumprimento de certas condicións futuras ou á efectiva concorrencia de determinados requisitos non comprobados no procedemento en que se ditaron terán carácter provisional. A Administración municipal poderá comprobar nun posterior procedemento de aplicación dos tributos a concorrencia de tales condicións ou requisitos e, de ser o caso, regularizar a situación tributaria do obrigado sen necesidade de proceder á previa revisión dos ditos actos provisionais no capítulo VII desta Ordenanza. Sección 3.ª.–Actuacións e procedementos de xestión tributaria Subsección 1.–Disposicións xerais Artigo 73.–Formas de iniciación da xestión tributaria. De acordo co previsto na normativa tributaria, a xestión tributaria iniciarase: a) Por unha autoliquidación, por unha comunicación de datos ou por calquera outra clase de declaración. b) Por unha solicitude do obrigado tributario, de acordo co previsto no artigo 63 desta Ordenanza. c) De oficio pola Administración municipal. Artigo 74.–Declaración tributaria.1. Considerarase declaración tributaria todo documento presentado ante a Administración onde se recoñeza ou manifeste a realización de calquera feito relevante para a aplicación dos tributos. A presentación dunha declaración non implica a aceptación ou o recoñecemento polo obrigado tributario da procedencia da obriga tributaria. Será obrigatorio consignar en todas as declaracións e demais documentos con trascendencia tributaria que dirixan ao Concello o número de identificación fiscal dos interesados e, de ser o caso, das persoas que os representen, así como o domicilio dos mesmos. Os obrigados tributarios deberán comunicar o seu domicilio fiscal e o cambio do mesmo á Administración tributaria municipal no prazo dun mes dende que tivera lugar o cambio. O cambio de domicilio fiscal non producirá efectos fronte á Facenda Municipal ata que se cumpra co dito deber; non obstante, a Administración tributaria municipal poderá comprobar e rectificar de oficio o domicilio fiscal declarado polos obrigados tributarios. A declaración deberá presentarse dentro dos prazos determinados na normativa reguladora de cada tributo e, en xeral, dentro do mes seguinte a aquel no que se produza o feito impoñible. As declaracións que teñan por obxecto o poñer en coñecemento da Administración as baixas ou variacións en elementos tributarios para a xestión de tributos de cobro periódico, presentaranse dentro do mes seguinte á data en que se produzan, e os seus efectos terán lugar no período impositivo seguinte ao día da súa presentación, agás que a respectiva Ordenanza indique o contrario.2. As opcións que segundo a normativa tributaria se deban exercitar, solicitar ou renunciar coa presentación dunha declaración non poderán rectificarse con posterioridade a ese momento, agás que a rectificación se presente no período regulamentario de declaración. Artigo 75.–Autoliquidacións.1. As autoliquidacións son declaracións nas que os obrigados tributarios, ademais de comunicar á Administración municipal os datos necesarios para a liquidación do tributo e outros de contido informativo, realizan por si mesmos as operacións de cualificación e cuantificación necesarias para determinar e ingresar o importe da débeda tributaria ou, de ser o caso, determinar a cantidade que resulte a devolver ou a compensar.2. As autoliquidacións presentadas polos obrigados tributarios poderán ser obxecto de verificación e comprobación polo Concello, que practicará, de ser o caso, a liquidación que proceda.3. Cando un obrigado tributario considere que unha autoliquidación prexudicou de calquera maneira os seus intereses lexítimos, poderá instar a rectificación da dita autoliquidación. Cando a rectificación dunha autoliquidación orixine unha devolución derivada da normativa do tributo e transcorreran seis meses sen que se ordenara o pagamento por causa imputable á Administración municipal, esta aboará o interese de demora do artigo 40 desta Ordenanza sobre o importe da devolución que proceda, sen necesidade de que o obrigado o solicite. Para estes efectos, o prazo de seis meses comezará a contarse a partir do remate do prazo para a presentación da autoliquidación ou, se este rematara, a partir da presentación da solicitude de rectificación. Cando a rectificación dunha autoliquidación orixine a devolución dun ingreso indebido, a Administración municipal aboará o xuro de mora nos termos sinalados no apartado 2 do artigo 15 desta Ordenanza. Artigo 76.–Comunicación de datos. Considérase comunicación de datos a declaración presentada polo obrigado tributario ante a Administración municipal para que esta determine a cantidade que, de ser o caso, resulte a devolver. Entenderase solicitada a devolución mediante a presentación da citada comunicación. Artigo 77.–Declaracións, autoliquidacións e comunicacións complementarias ou substitutas.1. Os obrigados tributarios poderán presentar autoliquidacións complementarias, ou declaracións ou comunicacións complementarias ou substitutas, dentro do prazo establecido para a súa presentación ou con posterioridade ó remate do dito prazo, sempre que non prescribise o dereito da Administración municipal para determinar a débeda tributaria. Neste último caso terán o carácter de extemporáneas.2. As autoliquidacións complementarias terán como finalidade completar ou modificar as presentadas con anterioridade e poderanse presentar cando delas resulte un importe a ingresar superior ó da autoliquidación anterior ou unha cantidade a devolver ou a compensar inferior á anteriormente autoliquidada. Nos demais casos, estarase ó disposto no apartado 3 do artigo 75 desta Ordenanza. Non obstante o disposto no parágrafo anterior e salvo que especificamente se estableza outra cousa, cando con posterioridade á aplicación dunha exención, dedución ou incentivo fiscal se produza a perda do dereito á súa aplicación por incumprimento dos requisitos a que estivese condicionado, o obrigado tributario deberá incluír na autoliquidación correspondente ó período impositivo no que se producise o incumprimento a cota ou cantidade derivada da exención, dedución ou incentivo fiscal aplicado de forma indebida nos períodos impositivos anteriores xunto cos xuros de mora.3. Os obrigados tributarios poderán presentar declaracións ou comunicacións de datos complementarias ou substitutas, facendo constar se se trata dunha ou outra modalidade, coa finalidade de completar ou substituír as presentes con anteioridade. Subsección 2.–Procedementos de xestión tributaria Artigo 78.–Procedementos de xestión tributaria.1. Son procedementos de xestión tributaria, entre outros, os seguintes: a) O procedemento de devolución iniciado mediante autoliquidación, solicitude ou comunicación de datos. b) O procedemento iniciado mediante declaración. c) O procedemento de verificación de datos. d) O procedemento de comprobación de valores. e) O procedemento de comprobación limitada. Ademais tamén son procedementos de xestión tributaria: a) A petición de certificados. b) O procedemento para a declaración de conflito en aplicación da norma tributaria. c) Procedemento para a confección e aprobación para o cobro de tributos periódicos. Artigo 79.–Procedemento de devolución iniciado mediante autoliquidación, solicitude ou comunicación de datos.1. O procedemento de devolución iniciarase mediante a presentación dunha autoliquidación da que resulte a cantidade a devolver, mediante a presentación dunha solicitude de devolución ou mediante a presentación dunha comunicación de datos.2. O procedemento de devolución rematará polo acordo no que se recoñeza a devolución solicitada, por caducidade ou polo inicio dun procedemento de verificación dos datos, comprobación limitada ou de inspección. En calquera caso, manterase a obriga de satisfacer o xuro de mora sobre a devolución que finalmente se poida practicar. Artigo 80.–Procedemento iniciado mediante declaración.1. Cando a normativa do tributo así o estableza, a xestión do mesmo iniciarase mediante a presentación dunha declaración polo obrigado tributario na que manifeste a realización do feito impoñible e comunique os datos necesarios para que a Administración municipal cuantifique a obriga tributaria mediante a práctica dunha liquidación provisional.2. A Administración municipal poderá iniciar de novo este procedemento para a liquidación do tributo dentro do prazo de prescrición cando o procedemento iniciado mediante declaración rematara por caducidade.3. A Administración municipal deberá notificar a liquidación nun prazo de seis meses dende o día seguinte á finalización do prazo para presentar a declaración ou desde o seguinte á comunicación da Administración pola que se inicie o procedemento no suposto ao que se refire o apartado 2 do artigo anterior. No suposto de presentación de declaracións extemporáneas, o prazo de seis meses para notificar a liquidación comezará a contarse dende o día seguinte á presentación da declaración. A normativa de cada tributo poderá sinalar prazos distintos para notificar a liquidación.4. Para os efectos do previsto no apartado anterior, a Administración municipal poderá empregar os datos consignados polo obrigado tributario na súa declaración ou calquera outro que obre no seu poder, poderá requirir ao obrigado para que aclare os datos consignados na súa declaración ou presente xustificante dos mesmos e poderá realizar actuacións de comprobación de valores.5. Feitas as actuacións de cualificación e cuantificación oportunas, a Administración notificará, sen máis trámite, a liquidación que proceda, agás o disposto no parágrafo seguinte. Cando se realizaran actuacións de acordo co disposto no apartado 4 deste artigo e os datos ou valores que se tiveron en conta pola Administración municipal non se correspondan cos consignados polos obrigados na súa declaración, terá que facerse mención expresa desta circunstancia na proposta de liquidación, que deberá notificarse, cunha referencia sucinta aos feitos e fundamentos de dereito que a motiven, para que o obrigado tributario alegue o que conveña ao seu dereito. Nas liquidacións que se diten neste procedemento non se esixirán xuros de mora desde a presentación da declaración ata o remate do prazo para o pagamento en período voluntario, sen prexuízo da sanción que poida proceder. Artigo 81.–Procedemento de verificación de datos.1. A Administración municipal poderá iniciar o procedemento de verificación de datos nos seguintes supostos: a) Cando a declaración ou autoliquidación do obrigado tributario adoeza de defectos formais ou incorra en erros aritméticos. b) Cando os datos declarados non coincidan cos contidos noutras declaracións presentadas polo mesmo obrigado ou cos que obren en poder da Administración municipal. c) Cando se aprecie unha aplicación indebida da normativa que resulte patente da propia declaración ou autoliquidación presentada ou dos xustificantes aportados coa mesma. d) Cando se requira a aclaración ou xustificación dalgún dato relativo á declaración ou autoliquidación presentada, sempre que non se refira ao desenvolvemento de actividades económicas.2. O procedemento de verificación de datos poderase iniciar mediante requirimento da Administración municipal para que o obrigado tributario aclare ou xustifique a discrepancia observada ou os datos relativos á súa declaración ou autoliquidación, ou mediante a notificación da proposta de liquidación cando a Administración municipal conte con datos suficientes para formulala.3. Cando o obrigado tributario manifeste a súa disconformidade con datos que obren en poder da Administración municipal, aplicarase o disposto no apartado 4 do artigo 108 da LXT.4. Con carácter previo á práctica da liquidación provisional, a Administración municipal deberá comunicar ao obrigado tributario a proposta de liquidación para que alegue o que conveña ao seu dereito. A proposta de liquidación provisional deberá de ser en todo caso motivada cunha referencia sucinta aos feitos e fundamentos de dereito que foran tidos en conta na mesma. Artigo 82.–Procedemento de comprobación de valores.1. A Administración poderá proceder á comprobación de valores, agás que o obrigado tributario declarase empregando os valores publicados pola propia Administración en aplicación dalgún dos citados medios. O procedemento poderase iniciar mediante unha comunicación da Administración ou, cando se conte con datos suficientes, mediante a notificación conxunta das propostas de liquidación e valoración á que se refire o apartado 3 deste artigo. O prazo máximo para notificar a valoración e de ser o caso a liquidación prevista neste artigo será de seis meses.2. A Administración deberá notificar aos obrigados tributarios as actuacións que precisen da súa colaboración. Nestes supostos, os obrigados deberán facilitar á Administración tributaria municipal a práctica das ditas actuacións.3. Se o valor determinado pola administración é distinto ao declarado polo obrigado tributario, aquela, ao tempo de notificar a proposta de regularización, comunicará a proposta de valoración debidamente motivada, con expresión dos medios e criterios empregados. Transcorrido o prazo de alegacións aberto coa proposta de regularización, a Administración notificará a regularización que proceda á que deberá de achegarse a valoración realizada. Os obrigados tributarios non poderán interpoñer recurso ou reclamación independente contra a valoración, pero poderán promover a taxación pericial contradictoria ou presentar calquera cuestión relativa á valoración con ocasión dos recursos ou reclamacións que, de ser o caso, interpoñan contra o acto de regularización.4. Nos supostos nos que a lei estableza que o valor comprobado debe producir efectos respecto a outros obrigados tributarios, a Administración quedará vinculada polo dito valor en relación con demais interesados. Cando nun procedemento posterior o valor comprobado se aplique a outros obrigados tributarios, estes poderán promover a súa impugnación ou a taxación pericial contradictoria.5. Se da impugnación ou da taxación pericial contradictoria promovida por un obrigado tributario resultase un valor distinto, o dito valor será aplicable aos restantes obrigados tributarios aos que fose de aplicación o dito valor en relación coa Administración, tendo en consideración o disposto no segundo parágrafo do apartado anterior. Artigo 83.–Procedemento de comprobación limitada.1. No procedemento de comprobación limitada a Administración municipal poderá comprobar os feitos, os actos, os elementos, as actividades, as explotacións e demais circunstancias determinantes da obriga tributaria.2. Neste procedemento, a administración municipal poderá realizar unicamente as seguintes actuacións: a) Exame dos datos consignados polos obrigados tributarios nas súas declaracións e dos xustificantes presentados ou que se requiran para o efecto. b) Exame dos datos e antecedentes en poder da Administración municipal que poñan de manifesto a realización do feito impoñible ou do presuposto dunha obriga tributaria, ou a existencia de elementos determinantes da mesma non declarados ou distintos aos declarados polo obrigado tributario. c) Exame dos rexistros e demais documentos esixidos pola normativa tributaria e de calquera outro libro, rexistro ou documento de carácter oficial agás da contabilidade mercantil, así como o exame das facturas ou dos documentos que sirvan de xustificante das operacións incluídas nos ditos libros, rexistros ou documentos. d) Requirimentos a terceiros para que acheguen a información que estean obrigados a subministrar con carácter xeral ou para que a ratifiquen mediante a presentación dos correspondentes xustificantes.3. As actuacións de comprobación limitada iniciaranse de oficio por acordo do órgano competente. O inicio das actuacións de comprobación limitada deberá notificarse aos obrigados tributarios mediante comunicación que deberá expresar a natureza e alcance das mesmas e informará sobre os seus dereitos e obrigas no curso de tales actuacións. Cando os dato en poder do Concello sexan suficientes para formular a proposta de liquidación, o procedemento poderá iniciarse mediante a notificación da dita proposta.4. Con carácter previo á práctica da liquidación provisional, a Administración tributaria municipal deberá comunicar ao obrigado tributario a proposta de liquidación para que alegue o que conveña ao seu dereito.5. Ditada resolución nun procedemento de comprobación limitada, o Concello non poderá efectuar unha nova regularización en relación co obxecto comprobado ao que se refire o parágrafo a) do apartado 2 anterior agás que nun procedemento de comprobación limitada ou inspección posterior se descubran novos feitos ou circunstancias que resulten de actuacións distintas das realizadas e especificadas na dita resolución.6. Os feitos e os elementos determinantes da débeda tributaria respecto dos que o obrigado tributario ou o seu representante presentara conformidade expresa non poderán ser impugnados agás que probe que incorreu en erro de feito. Artigo 84.–Petición de certificados.1. Os certificados dos actos ou resolucións, así como dos antecedentes, os libros e os documentos relativos á xestión tributaria serán expedidos polo Secretario co visto e prace do alcalde. A comprobación dos datos e a redacción do documento corresponde ao xefe de Negociado ou Inspector, baixo a responsabilidade do Servizo de Xestión Tributaria, que acreditará que o certificado foi expedido polo funcionario correspondente e seguindo o procedemento establecido. Igualmente comprobará que o contido do certificado corresponde coa petición e que esta se fixo por persoa ou entidade lexitimada para o efecto.2. Os funcionarios que expidan os certificados comprobarán que se pagaron as taxas correspondentes.3. Cando non proceda a expedición do certificado por non estar acreditada a personalidade e lexitimidade do peticionario, por non existir os datos ou outras circunstancia, o xefe da dependencia encargada da súa emisión comunicarallo a aquel para que manifeste o que estime conveniente ou renuncia ao solicitado. Neste caso, procederase á devolución do importe da taxa que se ingresara. Mantense a súa petición e non se estima posible a emisión do documento, denegarase mediante resolución motivada do alcalde, a proposta do Xefe da Sección.4. Aquelas peticións de certificados que soliciten os datos que figuren en varias Áreas de Xestión Municipal, serán elaborados por aquela á que afecte máis directamente, baseándose en informes emitidos polas outras. Artigo 85.–Conflicto en aplicación da norma tributaria.1. Entenderase que existe conflicto na aplicación da norma tributaria cando se evite total ou parcialmente a realización do feito impoñible ou se minore a base ou a débeda tributaria mediante actos ou negocios nos que concorran as seguintes circunstancias: a) Que, individualmente considerados ou no seu conxunto, sexan notoriamente artificiosos ou impropios para a consecución do resultado obtido. b) Que da súa utilización non resulten efectos xurídicos ou económicos relevantes, distintos do aforro fiscal e dos efectos que se obtiveran cos actos ou negocios usuais ou propios.2. O expediente para declarar conflito en aplicación da débeda tributaria, iniciarase mediante moción razoada do xefe de Sección de Xestión Tributaria, ou da Inspección. Corresponderá ó alcalde, ditar a resolución pola que se dá inicio ao expediente, que se notificará ao interesado e lle concederá un prazo de 15 días para presentar alegacións e achegar ou propoñer as probas que estime procedentes. Para que a Administración municipal poida declarar o conflito na aplicación da norma tributaria será necesario previo informe favorable da Comisión consultiva á que se refire o artigo 159 da LXT.3. Nas liquidacións que se realicen como resultado do disposto neste artigo esixirase o tributo aplicando a norma que correspondese aos actos ou negocios usuais ou propios ou eliminando as vantaxes fiscais obtidas, e liquidaranse xuros de mora, sen que proceda a imposición de sancións. Artigo 86.–Procedemento para a confección e aprobación de padróns para o cobro de tributos periódicos.1. Nos casos nos que así se determine na propia Ordenanza do tributo, a Administración municipal procederá a confeccionar, á vista das declaracións dos interesados, os datos dos que teña coñecemento e a inspección administrativa, os correspondentes padróns ou matrículas de obrigados tributarios, que terán a consideración de rexistro permanente e público e que se conservará a medio de calquera procedemento, incluído o informático, que o Concello estableza. Poderanse confeccionar matrículas ou padróns comprensivos de diversos tributos.2. A publicación dos padróns realizarase a medio da súa consulta directa nos períodos de exposición públicas fixados para o efecto e a medio da emisión de informes e certificados do seu contido, os cales non poderán expedirse, cando se refiran aos datos persoais dos obrigados tributarios, agás que se conte coa autorización destes ou se soliciten pola autoridade xudicial ou no ámbito da colaboración entre as Administracións Públicas.3. Unha vez constituída a matrícula ou padrón, todas as altas, baixas e alteracións que no mesmo teñan lugar deberán ser aprobadas en virtude de acto administrativo, susceptible de ser obxecto de reclamación ou recurso.4. Os obrigados tributarios estarán obrigados a poñer en coñecemento da Administración municipal. Dentro do mes natural a aquel no que se produza, toda modificación sobrevida que poida orixinar alta, baixa ou alteración no padrón. Se as leis reguladoras ou as Ordenanzas particulares non estableceran outro prazo, as alteracións e baixas nos tributos periódicos producirán efectos o primeiro día do período impositivo seguinte á data da súa presentación, tal e como se establece no artigo 74 da presente Ordenanza. Non será necesario declarar as alteracións de elementos tributarios que non alteren a cota tributaria.5. O Concello poderá non notificar expresamente as variacións derivadas de declaracións formuladas polo obrigado tributario sempre que a alteración introducida no Padrón se corresponda exactamente co contido da dita declaración. As ordenanzas poderán sinalar os supostos no que non será preceptiva a notificación expresa dos cambios introducidos no Padrón sempre que así se advirta por escrito ó presentador da declarción, documento ou parte de alta.6. Os padróns ou matrículas que inclúan tributos de cobro periódico serán aprobados para cada período impositivo por resolución da Alcaldía.7. O padrón ou matrícula aprobado exporase ó público mediante edicto que se publicará no Boletín Oficial da Provincia e no taboleiro de anuncios do Concello, para que os interesados poidan examinalo e formular as alegacións ou presentar os recursos que estimen pertinentes. CAPÍTULO VII.–REVISIÓN EN VÍA ADMINISTRATIVA Sección 1.ª.–Normas comúns Artículo 87.–Medios de revisión. Os actos e actuacións de aplicación dos tributos e os actos de imposición de sancións tributarias poderán revisarse mediante: a) Os procedementos especiais de revisión. b) O recurso de reposición. Sección 2.ª.–Procedementos especiales de revisión Artigo 88.–Clases de procedementos especiales de revisión. Son procedementos especiales de revisión os de: a) Revisión dos actos nulos de pleno dereito. b) Declaración de lesividade de actos anulables. c) Revocación. d) Rectificación de erros. e) Devolución de ingresos indebidos. Artigo 89.–Declaración de nulidade de pleno dereito. Poderá declararse a nulidade de pleno dereito dos actos dictados en materia tributaria, así como das resolucións dos órganos económico-administrativos, que puxeran fin á vía administrativa ou que non fosen recorridos en prazo, nos seguintes supostos: a) Que lesionen dereitos e liberdades susceptibles de amparo constitucional. b) Que fosen dictados por órgano manifestamente incompetente por razón da materia. c) Que teñan un contido imposible. d) Que sexan constitutivos de infracción penal ou se diten como consecuencia de ésta. e) Que fosen dictados prescindindo total e absolutamente do procedemento legalmente establecido ou das normas que conteñen as regras esenciais para a formación dos órganos colexiados. f) Os actos expresos ou presuntos contrarios ao ordenamento xurídico polos que se adquiren facultades e dereitos cando se careza dos requisitos esenciais para a súa adquisición. g) Calquera outro que se establezca expresamente nunha disposición de rango legal. O procedemento para declarar a nulidade poderá iniciarse por acordo do órgano que ditou o acto ou a instancia do interesado. Poderá acordarse motivadamente a inadmisión a trámite das solicitudes formuladas polos interesados, sen necesidade de recabar dictame do órgano consultivo, cando o acto non sexa firme en vía administrativa ou a solicitude non se basee nalgunhas das causas de nulidade anteriormente establecidas ou careza manifestamente de fundamento, así como no suposto de que se desestimaran en canto ao fondo do asunto outras solicitudes sustancialmente iguais. No procedemento darase audiencia ao interesado e serán oídos aqueles a quenes se recoñeceu dereitos o acto ou cuxos intereses resultaron afectados polo mesmo. A declaración de nulidade requirirá dictame favorable do Consello Consultivo da Xunta de Galicia. A competencia para a resolución deste recurso corresponde ó Pleno do concello. O prazo máximo para notificar a resolución expresa será de un ano dende que se presente a solicitude polo interesado ou dende que se lle notifique o acordo de iniciación de oficio do procedemento. Transcorrido este prazo sen que se notificase resolución expresa producirá os seguintes efectos: A caducidade do procedemento iniciado de oficio, sen que iso impida que poida iniciarse de novo outro procedemento con posterioridade. A desestimación por silencio administrativo da solicitude, se o procedemento se iniciara a instancia do interesado. A resolución expresa ou presunta ou o acordo de inadmisión a trámite das solicitudes dos interesados poñerán fin á vía administrativa. Artigo 90.–Declaración de lesividade.1. Fóra dos casos de nulidade de pleno dereito e de rectificación de erros, a Administración municipal non poderá anular en prexuízo dos interesados os seus propios actos e resolucións.2. A Administración municipal poderá declarar lesivos para o interese público os seus actos e resolucións favorables aos interesados que incorran en calquera infracción do ordenamento xurídico, co fin de proceder á súa posterior impugnación en vía contencioso-administrativa. A declaración de lesividade non poderá adoptarse unha vez transcorridos catro anos dende que se notificou o acto administrativo e esixirá a previa audiencia de cantos aparezan como interesados no procedemetno.3. Transcorrido o prazo de tres meses dende a iniciación do procedemento sen que se declarase a lesividade producirase a caducidade do mesmo.4. A competencia para a declaración de lesividade corresponde ao Pleno do concello. Artigo 91.–Revogación.1. A Administración municipal poderá revogar os seus actos en beneficio dos interesados cando se estime que infrinxen manifestamente a lei, cando circunstancias sobrevidas que afecten a unha situación xurídica particular poñan de manifesto a improcedencia do acto ditado, ou cando na tramitación do procedemento se producira indefensión aos interesados. A revogación non poderá constituír, en ningún caso, dispensa ou exención non permitida polas normas tributarias, nin ser contraria ao principio de igualdade, ao interese público ou ao ordenamento xurídico.2. A revogación só será posible mentres non transcorra o prazo de prescrición.3. O procedemento de revogación iniciarase sempre de oficio, e será competente para declarala o órgano que se determine regulamentariamente, que deberá ser distinto do órgano que ditou o acto. No expediente darase audiencia aos interesados e deberá incluírse un informe do órgano con funcións de asesoramento xurídico sobre a procedencia da revogación do acto.4. O prazo máximo para notificar resolución expresa será de seis meses dende a notificación do acordo de iniciación do procedemento.5. As resolucións que se diten neste procedemento poñerán fin á vía administrativa. Artigo 92.–Rectificación de erros.1. O órgano ou organismo que ditara o acto ou resolución da reclamación rectificará en calquera momento, de oficio ou a instancia do interesado, os erros materiais, de feito ou aritméticos, sempre que non transcorrese o prazo de prescrición. En particular, rectificaranse por este procedemento os actos e as resolucións das reclamacións económico-administrativas nas que se incorrese en erro de feito que resulte dos propios documentos incorporados ao expediente. A resolución corrixirá o erro na contía ou en calquera outro elemento do acto ou resolución que se rectifica.2. O prazo máximo para notificar resolución expresa será de seis meses dende que se presente a solicitude polo interesado ou dende que se lle notifique o acordo de iniciación de oficio do procedemento. O transcurso do prazo previsto no párrafo anterior sen que se notificase resolución expresa producirá os seguintes efectos: a) A caducidade do procedemento iniciado de oficio, sin que iso impida que poida comezarse de novo outro procedemento con posterioridade. b) A desestimación por silencio administrativo da solicitude, se o procedemento se iniciara a instancia do interesado.3. As resolucións que se diten neste procedemento serán susceptibles de recurso de reposición. Artigo 93.–Devolución de ingresos indebidos.1. O procedemento para o recoñecemento do dereito á devolución de ingresos indebidos iniciarase de oficio ou a instancia do interesado, nos seguintes supostos: a) Cando se producira unha duplicidade no pago das débedas tributarias ou sancións. b) Cando a cantidade pagada fose superior ao importe a ingresar resultante dun acto administrativo ou dunha autoliquidación. c) Cando se ingresaran cantidades correspondentes a débedas ou sancións tributarias despois de trancorrer os prazos de prescición. d) Cando así o estableza a normativa tributaria. No procedemento de devolución de ingresos indebidos será de aplicación o disposto no apartado 2 do artigo 92 desta Ordenanza. A instrución do expediente será realizada pola dependencia administrativa que teña encomendada a xestión do tributo, que recabará os informes necesarios e, en todo caso, o Servizo de Xestión Tributaria. Antes da resolución, o expediente será remitido á Intervención Municipal para o seu informe e fiscalización, procedéndose a acordar o pago por resolución do mesmo órgano que aprobara a liquidación. Cando o importe da devolución efectuada pola Administración non coincida co solicitado polo obrigado tributario, procederase a ditar unha liquidación provisional de oficio. En caso de extravío do xustificante orixinal do ingreso efectuado, poderá sustituirse por certificación expedida pola Tesourería Municipal. Nas devolucións que teñan por causa a duplicidade do pago, o reclamante terá que acompañar unha carta de pago e a fotocopia da outra, cuxa correspondencia co orixinal será cotexada no momento da súa presentación.2. Cando o acto de aplicación dos tributos ou de imposición de sancións en virtude do cal se realizou o ingreso indebido adquirira firmeza, únicamente se poderá solicitar a devolución do mesmo instado ou promovendo a revisión do acto mediante algúns dos procedementos especiais de revisión establecidos nos parágrafos a), c) e d) do artigo 84 desta Ordenanza.3. Cando un obrigado tributario considere que a presentación dunha autoliquidación da lugar a un ingreso indebido, poderá instar a rectificación da autoliquidación de acordo co disposto no apartado 3 do artigo 75 desta Ordenanza.4. Na devolución de ingresos indebidos liquidaranse xuros de demora de acordo co disposto no apartado 2 do artigo 15 desta Ordenanza.5. Os medios de pago polos que pode optar o interesado serán: – Transferencia bancaria, a cuxo efecto haberá que facer constar na solicitude o número de conta e os datos da entidade bancaria. – Compensación, de acordo coa normativa aplicable.6. As resolucións serán acordadas polo alcalde.7. As resolucións que se diten neste procedemento serán susceptibles de recurso potestativo de reposición previo ó contencioso-administrativo. Sección 3.ª.–Recurso de reposición Artigo 94.–Obxecto e natureza do recurso de reposición. Contra os actos de aplicación e efectividade dos tributos e restantes ingresos de dereito público, só poderá interporse perante a Alcaldía deste concello o recurso de reposición, regulado no apartado 2 do artigo 14 do Texto refundido da Lei reguladora das facendas locais aprobado polo RDL 2/2004, do 5 de marzo, e desenvolto na presente ordenanza no artigo seguinte. Tódos os actos dictados en vía de xestión dos tributos propios ou que a xestión fose delegada, e dos restantes ingresos de dereito público só poderán ser impugnados en vía administrativa mediante a interposición do correspondente recurso de reposición. Nos supostos nos que a Lei prevé a posibilidade de formular reclamacións económico-administrativas contra actos dictados en vía de xestión dos tributos locais, cando tales actos fosen dictados pola entidade local, o presente recurso de reposición deberá interporse obrigatoriamente con carácter previo á reclamación económico-administrativa. Artigo 95.–Iniciación e tramitación do recurso de reposición. Competencia para resolver. –Será competente para coñecer e resolver o recurso de reposición o órgano da entidade local que dictase o acto administrativo impugnado. Prazo de interposición. –O recurso de reposición interporase dentro do prazo de un mes contado desde o día seguinte ó da notificación expresa do acto recorrible ou do seguinte a aquel en que se produzan os efectos do silencio administrativo. O prazo para recorrer o acto de aprobación do Padróns ou Matrículas de contribuíntes ou obrigados ao pago, será de un mes contado dende o día seguinte ó da finalización do período voluntario de pago. Lexitimación. –Poderán interpoñer o recurso de reposición os suxeitos pasivos e, no seu caso, os responsables dos tributos, así como os obrigados a efectuar o ingreso de Dereito Público de que se trate. Tamén poderá interpoñelo calquera outra persoa cuxos intereses lexítimos e directos resulten afectados polo acto administrativo de xestión. Representación e dirección técnica. –Os recorrentes poderán comparecer por sí mesmos ou por medio de representante, sen que sexa preceptiva a intervención de avogado nin procurador. Iniciación. –O recurso de reposición interporase por medio de escrito no que se farán constar os seguintes extremos: g) As circunstancias persoais do recorrente e, no seu caso, do seu representante, con identificación do número de documento nacional de identidade ou do código identificador. h) O órgano perante quen se formula o recurso. i) O acto administrativo que se recorre, a data en que se dictou, número do expediente, e demáis datos relativos a este que se consideren convenientes. j) O domicilio que sinale o recorrente para os efectos de notificacións. k) O lugar e data de interposición do recurso. No escrito de interposición formularanse as alegacións tanto sobre cuestións de feito como de dereito. Con este escrito presentaranse os documentos que sirvan de base á pretensión que se exercita. Se se solicita a suspensión do acto impugnado, ó escrito de iniciación do recurso acompañaranse os xustificantes das garantías constituídas de acordo co artigo 96 da presente ordenanza. Posta de manifesto do expediente. –Se o interesado precisase do expediente de xestión ou das actuacións administrativas para formular as súas alegacións, deberá comparecer a tal obxecto ante a oficina xestora do tributo a partir do día seguinte á notificación do acto administrativo que se impugna e antes de que remate o prazo de interposición do recurso. A oficina xestora, baixo a responsabilidade do xefe da mesma, terá a obriga de poñer de manifesto ao interesado o expediente de xestión ou as actuacións administrativas que se requiran. Presentación do recurso. –O escrito de interposición do recurso presentarase no Rexistro Xeral do Concello das Pontes ou nas dependencias ou oficinas ás que se refire o artigo 38.4 da Lei 30/92, de 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. Outros interesados. –Se do escrito inicial ou das actuacións posteriores resultasen outros interesados distintos do recorrente, comunicaráselles a interposición do recurso para que no prazo de cinco días aleguen o que ó seu dereito conveña. Extensión da revisión. –A revisión somete a coñecemento do órgano competente, para a súa resolución, tódalas cuestións que ofreza o expediente, teñan sido ou non formuladas no recurso. Se o órgano xulga pertinente examinar e resolver cuestións non propostas polos interesados, expoñeráas ós que estivesen presentes no procedemento e concederáselles un prazo de cinco días para presentar alegacións. A instrucción corresponderá á oficina xestora do tributo ou á Inspección, no seu caso; que recabarán os informes necesarios para formular a proposta de resolución que se elevará ao órgano do que proceda o acto impugnado. Na resolución do recurso de reposición examinaranse tódalas cuestións que se deriven do expediente e que fosen plantexadas no recurso. O recurso será resolto no prazo de un mes a contar dende o día seguinte ó da súa presentación, con excepción dos supostos regulados nas letras J) e K) do artigo 14.2 do Real decreto lexislativo 2/2004, nos que o prazo computarase dende o día seguinte ao que se formulen as alegacións ou se deixen trancorrer os prazos sinalados. O recurso entenderase desestimado cando non recaese resolución en prazo. A denegación presunta non exime da obriga de resolver o recurso. Artigo 96.–Suspensión da execución do acto recorrido en reposición. A interposición do recurso de reposición non suspenderá a execución do acto impugnado, coas consecuencias legais conseguintes, incluso a recadación de cotas ou dereitos liquidados, xuros e recargas. Os actos de imposición de sancións tributarias quedarán automáticamente suspendidos conforme ó establecido na Lei xeral tributaria e na Lei de dereitos e garantías do contribuínte. Non obstante, poderá suspenderse a execución do acto impugnado mentres dure o trámite do recurso aplicando o establecido no RD 2244/1979, do 7 de setembro, polo que se regulamenta o recurso de reposición previo ó económico-administrativo e no RD 391/1996, do 1 de marzo, polo que se aproba o regulamento de procedemento nas reclamacións económico-administrativas, coas seguintes especialidades: c) En todo caso será competente para tramitar e resolver a solicitude o órgano da entidadel local que dictou o acto. d) As resolucións desestimatorias da suspensión só serán susceptibles de impugnación en vía contencioso-administrativa. e) Cando se interpoña recurso contencioso-administrativo contra a resolución do recurso de reposición, a suspensión acordada en vía administrativa manterase, sempre que exista garantía suficiente, ata que o órgano xudicial competente adopte a decisión que corresponda en relación coa dita suspensión. A garantía a constituír polo recorrente para obter a suspensión deberá ser algunha das seguintes: a) Depósito de diñeiro en efectivo ou en valores públicos na caixa xeral de depósitos ou nas súas sucursais ou, no seu caso, na Corporación ou entidade interesada. Cando se trate de débeda pública anotada achegarase certificado de inmobilización do saldo correspondente a favor do órgano que dictou o acto. b) Aval ou fianza de carácter solidario prestado por un banco, caixa de aforros, cooperativa de crédito, sociedade de garantía recíproca ou certificado de seguro de caución. c) Fianza persoal e solidaria prestada por dous contribuíntes de recoñecida solvencia, só para débitos que non excedan de 1.502,53 €. Entenderase que o aval ou a fianza solidaria prestada polo banco ou caixa de aforros está constituída a satisfación do concello, cando reúna os seguintes requisitos: a) Que exprese a débeda ou débedas tributarias que se afianzan, identificando o suxeito pasivo ou obrigado ó pagamento. b) Que garanta a totalidade da débeda tributaria. Igualmente, garantiranse os xuros de mora por todo o tempo da suspensión, mediante unha expresión que así o determine. c) A garantía constituirase a disposición do alcalde do concello e terá unha duración ilimitada. A suspensión levará sempre aparellada a obriga de satisfacer xuros de mora por todo o tempo desta. Resolto o recurso de reposición e admitido totalmente este, devolverase a garantía. Se o recurso fose rexeitado total ou parcialmente, practicarase, no seu caso, a correspondente liquidación, así como a dos xuros devengados por todo o tempo que durase a suspensión, para que sexa ingresada polo obrigado ó pagamento nos prazos correspondentes. De non facerse efectivo o dito pagamento procederase a efectivar a garantía constituída. Artigo 97.–Resolución do recurso de reposición. O recurso será resolto no prazo dun mes a contar desde o día seguinte ó da súa presentación, con excepción dos supostos de alegacións doutros interesados ou extensión da revisión, nos que o prazo se computará desde o día seguinte ó que se formulen as alegacións ou se deixen transcorrer os prazos sinalados. O recurso entenderase rexeitado cando non teña recaído resolución en prazo. A denegación presunta non exime da obriga de resolver o recurso. A resolución expresa do recurso producirase sempre de forma escrita. A dita resolución, que será sempre motivada, conterá unha sucinta referencia ós feitos e ás alegacións do recorrente, e expresará de forma clara as razóns polas que se confirma ou revoga total ou parcialmente o acto impugnado. A resolución expresa deberá ser notificada ó recorrente e ós demais interesados, se os houber, no prazo máximo de dez días desde que esta se produza. Contra a resolución do recurso de reposición non pode interporse de novo este recurso, podendo os interesados interpoñer directamene recurso contencioso-administrativo, todo iso sen prexuízo dos supostos nos que a lei prevé a interposición das reclamacións económico-administrativas contra actos dictados en vía de xestión dos tributos locais. Artigo 98.–Procedementos especiais de revisión.1. Corresponderá ó Pleno do concello, a revisión dos actos dictados en vía de xestión tributaria e en materia de xestión dos restantes ingresos de dereito público, nos seguintes casos: a) Declaración de nulidade de pleno dereito, logo do dictame previo do Consello Consultivo, nos supostos previstos no artigo 153 da Lei xeral tributaria. b) Os actos que, tralo expediente previo en que se teña dado audiencia ó interesado, se xulgue que infrinxen manifestamente a lei. c) Cando se acheguen novas probas que acrediten elementos do feito impoñible integramente ignorados pola Administración municipal ó dictar o acto obxecto de revisión.2. Se o concello quisexe anular os seus actos declarativos de dereitos por motivos diferentesdos recollidos nos apartados anteriores, para a súa revisión requerirase a declaración previa de lesividade para o interese público e a súa impugnación en vía contencioso-administrativa. A competencia para a dita declaración corresponderá ó Pleno. DISPOSICIÓN ADICIONAL O disposto nesta Ordenanza será de aplicación supletoria respecto á normativa reguladora dos recursos non tributarios establecidos e esixidos polo Concello. DISPOSICIÓN FINAL Esta Ordenanza, que consta de 98 artigos e unha disposición adicional, foi aprobada polo Pleno en sesión celebrada o día 6 de xullo de 2016, entrará en vigor o día seguinte ao da súa publicación no Boletín Oficial da Provincia e permanecerá vixente ata que se acorde a súa modificación ou derrogación expresa. As Pontes de García Rodríguez, 6 de outubro de 2016. O alcalde Valentín González Formoso