31/03/2015 | Administración Autonómica
Xunta de Galicia
Consellería de Traballo e Benestar
Xefatura Territorial da Coruña
Servizo de Relacións Laborais
Resolución de inscrición e publicación da modificación do convenio colectivo de transporte de viaxeiros en autobús por estrada da provincia da Coruña 2013-2015

Visto o texto do convenio colectivo de TRANSPORTE DE VIAXEIROS EN AUTOBUS POR ESTRADA DA PROVINCIA DA CORUÑA 2013-2015 (código de convenio n.º 15001545011981), que foi subscrito pola comisión negociadora o día 15 de decembro de 2014, de conformidade co disposto no artigo 90.º.2 e 3.º do Real decreto legislativo 1/1995, do 24 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei do Estatuto dos traballadores, no Real decreto 713/2010, do 28 de maio, sobre rexistro e depósito de convenios e acordos colectivos de traballo, e a Orde do 29 de outubro de 2010 pola que se crea o Rexistro de Convenios e Acordos Colectivos de Taballo da Comunidade Autónoma de Galicia, esta Xefatura Territorial de Traballo e Benestar RESOLVE: 1.º.–Ordenar a súa inscrición no Rexistro de Convenios e Acordos Colectivos de Traballo da Comunidade Autónoma de Galicia.2.º.–Dispoñer a súa publicación no Boletín Oficial da Provincia da Coruña. A Coruña, 13 de marzo de 2015. Xefa territorial MARÍA PILAR CARIDAD ALONSO CONVENIO COLECTIVO PROVINCIAL DE TRANSPORTE DE VIAXEIROS EN AUTOBUS POR ESTRADA DA PROVÍNCIA DA CORUÑA AÑO 2013-2015 Artigo 1.–Ámbito de aplicación. O presente convénio será de aplicación para todas as empresas e traballadores do transporte de viaxeiros en autobus por estrada na província da Coruña. Este convenio concértase entre as seguintes partes: ● Por unha banda polas organizacións sindicais: • CIG • CC. OO • UGT ● Pola outra banda as organizacións empresariais: • TRANSGACAR • ANETRA • ASGATRAVI • TRANSVIAC Ambaslas dúas partes partes obstentan o 100% por 100% de representación no seus respectivos sectores. Artigo 2.–Vixéncia e denúncia. A vixéncia do convenio será de tres anos: dende o 1 de xaneiro de 2013, a 31 de decembro de 2015. A denuncia do convenio farase por escrito con dous meses de preaviso. Unha vez denunciado o convenio colectivo, estará vixente nas súas cláusulas normativas até que sexa substituido por outro novo. Artigo 3.–Respeito de direitos. Respetara-se a todos os traballadores as situacións persoais actualmente consolidadas en canto determinen maiores direitos que os concedidos por este convénio. Todos os conceitos salariais teñen caracter normativo e condición mínima indispensabel, polo que tal garantia non pode ser afectada por pacto ou renúncia de calquer tipo cos demais efeitos e durante os periodos establecidos no artigo 2. Artigo 4.–Taboas salariais. Para o ano 2013 (con efeitos do 1 de xaneiro do 2013) establece-se unha subida salarial do 0% en todos os conceitos salariais e extrasalariais. Para o ano 2014 (con efeitos do 1 de xaneiro do 2014) establece-se unha subida salarial do 0,5 % en todos os conceitos salariais e extrasalariais. Para o ano 2015 (con efeitos do 1 de xaneiro do 2015) establece-se unha subida salarial do 1,2 % en todos os conceitos salariais e extrasalariais. Os atrasos derivados da aplicación destas porcentaxes abonarán-se por metades nas nóminas dos dous meses seguintes ao da sua publicación no DOG ou BOP. Artigo 5.–Antiguedade. O persoal afectado polo presente convénio devengará as antiguidades dacordo coa taboa que segue: – Aos 2 anos, o 5 por cento do salario base – Aos 4 anos, o 10 por cento do salario base – Aos 9 anos, o 20 por cento do salario base – Aos 14 anos, o 30 por cento do salario base – Aos 19 anos, o 40 por cento do salario base – Aos 24 anos, o 50 por cento do salario base – Aos 29 anos, o 60 por cento do salario base Artigo 6.–Pagas extraordinárias. Establecen-se tres gratificacións extraordinárias, que se denominarán de Verán, de Nadal e de Benefícios, que se perceberán nos meses de Xullo, Decembro e Marzal en contia de 30 días de salario base e antiguedade das taboas salariais adxuntas. Artigo 7.–Plus convénio. As empresas aboarán un plus de 743.76 euros anuais, repartidos en 12 mensualidades de 61.98 euros. Artigo 8.–Plus consolidado. Os traballadores que, á asinatura do presente convénio, viñeran percebendo o plus de acumulación de descansos e redución do de entre xornadas establecido no artigo 12 do convénio colectivo do 1984, seguirán percebendo, a titulo individual, a contia de 0’92 euros por cada dia de traballo. O incremento salarial que procederia pasará a integrar-se no plus convénio. As empresas que, no futuro, fagan uso da faculdade establecida no artigo 9 do RD 1.561/95 aboarán dito plus, a título individual, aos traballadores afectados e durante o tempo que dura dita situación. Artigo 9.–Plus de condutor-perceptor. O condutor-perceptor realice ou non simultaneamente as duas funcións, perceberá, ademais da remuneración correspondente á sua categoria, un complemento salarial de posto de traballo (plus de condutor-perceptor, PCP) en contia mensual ao 20% de 22 días do seu salário base, como mínimo. A estrutura salarial para os condutores-perceptores conterá os conceitos que seguen: – Salário base, segundo as taboas salariais. – Antiguedade, segundo o establecido no artigo 5. – Plus convénio, nos contias do artigo 7. – Plus condutor-perceptor, segundo establece o presente artigo. – Plus quebranto de moeda, segundo o artigo 10. – Plus consolidado, nos termos recollidos no artigo 8. – Plus de interrupción de xornada, se procede, nos termos establecidos no artigo 15 f). O condutor perceberá, ademáis da remuneración correspondente á sua categoria, un Plus de Actividades Complementárias coa contia de 84,00 euros mensuais. A estrutura salarial dos condutores conterá os conceitos que seguen: – Salário base, segundo taboas salariais. – Antiguedade, segundo o establecido no artigo 5. – Plus convénio, nas contias do artigo 7. – Plus de actividades complementárias, segundo establece o presente artigo. – Plus consolidado, nos termos recollidos no artigo 8. – Plus de interrupción de xornada, se procede, nos termos establecidos no artigo 15 f). Artigo 10.–Quebranto de moeda. A gratificación especial de quebranto de moeda queda establecida en 31.89 euros, e a contia estipulada percebera-se mensualmente. Artigo 11.–Plus de compensación. Establece-se un plus de compensación para o resto do persoal que non estexa comprendido nas categorias de condutor-perceptor e condutor e que non tivesen outros pluses ou gratificacións, agas o plus de convénio ou o plus consolidado, que terá un importe de 73.20 euros mensuais. A estrutura salarial para o resto do persoal, que non estexa incluído nas categorias de condutor nen condutor-perceptor, conterá os conceitos que seguen: – Salário base, segundo as taboas salariais. – Antiguedade, segundo o establecido no artigo 5. – Plus convénio, nas contias do artigo 7. – Plus de compensación, segundo establece o presente artigo. – Plus consolidado, segundo establece o artigo 8. – Plus de quebranto de moeda, se procede, segundo o artigo 10. Os taquilleiros/as, cobrarán o plus de compensación a pesar do indicado no primeiro parágrafo. Artigo 12.–Dietas. As dietas que corresponden aos traballadores nos seus desprazamentos, ao servício das empresas, serán de 38.76 (trinta e oito con setena e seis) euros, sen distinción de categorias. A chamada média dieta de xantar, fixa-se en 12,92 (doce con noventa e dous) euros, correspondendo á pernoctación 12,92 (doce con noventa e dous) euros. Fora de Galicia será de 48.90 (corenta e oito con noventa) euros a dieta completa e 16.30 (deza seis con trinta) euros a média dieta. Dará direito ao percibo de dieta completa a realización dun servicio que obrigue ao traballador a xantar, cear e pernoctar fora da sua residéncia habitual. A parte de dieta correspondente á cea percebera-se cando o servício realizado obrigue a efectua-la fora da sua residéncia habitual ou, en todo caso, cando o produtor salga antes das 20 horas e regrese despois das 22 horas. A parte de dieta correspondente á pernoctación percebera-se cando o servício realizado obrigue a pernoctar e almorzar fora da residéncia habitual e, en todo caso, cando por tal motivo o regreso se efectue despois das cero horas. A parte de dieta correspondente ao xantar percebera-se cando o servício realizado obrigue a efectua-la fora da residéncia habitual e, en todo caso, cando o produtor saia antes das 12 horas e retorne despois das 14 horas. Artigo 13.–Horas extraordinárias. Serán aboadas cun incremento que, en nengun caso será inferior ao 50% sobor o importe da hora ordinária. Dadas as especiais caracteristicas do sector, denominaran-se horas extraordinárias estruturais aquelas horas extraordinárias a que se fai referéncia no artigo 1 da O. M. 1-03-83, aos efeitos do disponsto nas normas de cotización vixentes que lles sexan de aplicación A opción de compensar as horas extraordinárias traballadas por tempo de descanso realizaran-se por mútuo acordo empresa e traballador. Artigo 14.–Plus de nocturnidade. Os traballadores que presten os seus servizos en período nocturno Terán dereito a un plus por ese concepto en cuantia do 25% sobre o valor da hora ordinaria calculada en base a seguinte fórmula: SB x 12 / 1.816 Se considera traballo nocturno o realizado entre as 22,00 e as 06,00 horas. Non darán lugar ao devengo deste plus os servizos que terminen ata asl 23,00 horas nin os servizos que comencen despois das 05,00 horas. Os serizos que finalicen a partire das 23,01 horas devengarán o plus de nocturnidade dende as 22,00 horas ata a hora de finalización da conducción. Do mesmo modo, aqueles servizos que comencen antes das 05,00 horas devengarán o plus dende a hora de saida do servido ata as 06,00 horas, incluindo en ambos casos os viaxes en vacio que xeneren os servizos mencionados e os tempos de presencia e espera intermedios. Non teran dereito a este plus aqueles traballadores cuio salario se houbese establecido atendendo a qu o traballo sexa nocturno pola sua propia natureza ou que fosen contratados específicamente para prestar traballo nocturno, ou que na sua empresa se encontren percibindo algún outro complemento salarial polo mesmo concepto. Este plus non computará para o devengo e pago das pagas extraordinarias, horas extraordinarias, vacacions ou permisos. Artigo 15.–Denominación do traballo. a) Traballo efectivo.–considerara-se traballo efectivo o tempo que média desde que os traballadores se fan cargo do cometido que deben efectuar no seu centro de traballo até que cesen no mesmo. Aos fins do presente convénio será traballo efectivo para o persoal de movimento: 1.º. A condución durante a circulación do veiculo.2.º. Os traballos auxiliares que se efectuen en relación co veiculo, os seus pasaxeiros e a sua carga. b) Tempo de preséncia.–será tempo de preséncia aquel periodo de xornada no que o traballador, ainda que non preste traballo efectivo, se ache a disposición da empresa, tanto nos locais como no veiculo. Terán a consideración de tempo de preséncia, en relación co disposto no artigo 8 do RD 1.561/95, de 21 de Septembro, as guardias, reténs, expectativas, averias, comidas en ruta e outras similares nas que o traballador, ainda que non preste traballo efectivo, se atope a disposición da empresa. O tempo de preséncia non excederá de 13 horas semanais. As horas de preséncia non se computarán a efeitos de horas extraordinárias, sen perxuizo de que a sua remuneración sexa de igual contia que as horas ordinárias. Poderán, nembargantes, computar-se a efeitos de xornada cando se realicen menos horas de traballo efectivo que as legalmente autorizadas, en cuxo caso poderán ser computadas a efeitos de completar a xornada. c) Tempo de espera e dieta de espera.–terá a condideración de tempo de espera aquel en que o traballador non estexa suxeito á vixiancia do veiculo nas localidades que non sexan princípio e fin de traxecto. A primeira hora de cada xornada computará-se pola sua totalidade e o resto ao 50%, e se aboarán como tempo de preséncia. Considerara-se que o traballador non está suxeito á vixianza do veiculo cando poda dispor libremente do seu tempo, por non achar-se a disposición da empresa. As esperas en localidades de princípio e fin de traxecto fora da residéncia do traballador, ou de lugar da sua toma habitual do servício, non computarán, a efeitos de xornada, nen como traballo efectivo nen como tempo de preséncia. Por dito tempo, exceptuando o de xantar, cea e pernocta, aboaran-se unha dieta de espera de 2,01 (dous con un) euros por hora. Artigo 16.–Xornada e descanso. a) A xornada anual será de 1816 (mil oitocentas dezaseis) horas en computo anual, sendo computo semanal de 40 horas e en computo mensual 166 horas. Considerando-se horas extraordinárias aquelas que superen as 1816 horas ao ano, as 166 horas ao mes ou as 9 diarias. Respetaran-se os topes máximos de condución establecidos no convénio colectivo, RD 1.561/95 e Regulamentos Comunitarios. As empresas virán obrigadas a organizar os seus servícios de tal xeito que o persoal descanse dacordo coa lexislación vixente, sendo a regra xeral a dun descanso entre xornadas de 12 horas ininterrumpidas e de dia e médio de descanso semanal. b) As empresas virán obrigadas a facer un reparto equitativo dos descansos de fin de semana entre o persoal, sempre e cando as necesidades do servizo o permitan. No médio dia de traballo que completa a xornada e média de descanso non poderán realizar-se máis de catro horas e média de traballo efectivo, ou en caso de mediar acumulación de médías xornadas cada quince dias, non poderán superar-se máis de 9 horas de traballo efectivo. Consecuentemente, cando o persoal realice transporte regular de uso xeral ou transporte regular de uso especial, non poderá superar, dende o início da sua xornada até o fin da mesma, as 12 horas, agas aqueles supostos nos que extraordinariamente a lexislación vixente establece un descanso de 10 horas entre xornadas. Neste caso, o tempo que vai dende o início até o fin da xornada poderá-se prolongar 2 horas. Cando o persoal realice outros servícios distintos dos anteriores, será-lles de aplicación o R. D. 1561/95 e o Regulamento CE 561/2006, dende a entrada en vigor de cada unha das suas disposicións. En calquera caso en que excepcionalmente se realiza-se un descanso de menos de 12 horas, compensará-se o tempo descansado de menos, de tal xeito que o tempo descansado de menos nunha semana se agrupe, como máis tardar, ao descanso semanal da que lle segue. En todo caso, o descanso mínimo entre xornadas será o de 10 horas. c) O tempo total de condución non poderá exceder de nove horas diarias. d) A xornada diaria máxima será de 11 horas cando comprenda situacións de traballo efectivo mais tempo de preséncia, agas os recorridos de longa distáncia, cando o servício requira a estáncia no veiculo de mais dun condutor. e) Nos transportes inter-urbanos nengun traballador poderá conducir de xeito ininterrumpido mais de catro horas e media sen facer unha pausa. A duración mínima da pausa será de 45 mínutos, sendo susceptibeis de fraccionamento ao longo do tempo de condución, en periodos de 15 minutos, ser perxuizo da entrada e vigor do Regulamento CE 561/2006 ou calquera outra norma de obligado cumplimento. A duración mínima da pausa será de 45 mínutos, sendo susceptibeis de fraccionamento ao longo do tempo de condución. En todas as situacións en que sobrepasen os topes máximos de xornada, como de preséncia, comunicará-se tal circunstáncia ao Comité de Empresa ou delegados de persoal. f) Interrupcións de xornada en servícios dentro da Galiza ou entre a Galiza e províncias limítrofes do Estado Español ou Portugal: Plus de interrupción de xornada. As interrupcións de xornada inferiores a 30 minutos aboaran-se ao valor da hora ordinária; o exceso de tempo de cada interrupción aboara-se a razón de 2,44 euros/hora. Consideraran-se interrupcións de xornada os periodos de tempo nos que o traballador non realiza traballo efectivo, nen tempo de preséncia, dentro dun servício ou entre dous servícios, agas a interrupción adicada ao xantar, cea ou pernocta, que non se terá en conta aos efeitos deste plus. Computa-se o tempo de interrupción dende a hora de chegada a un ponto segundo o cuadro de servícios e a hora de saída dende eses ponto, tamén segundo o cuadro de servícios, para continuar o servício ou iniciar outro novo. Entende-se que se a interrupción de xornada é inferior a 30 minutos, aboaran-se 30 minutos. A regulamentación recollida neste apartado será aplicabel, alternativamente, unha ou outra a elección do traballador, co rexime previsto neste convénio, nos apartados b) e c) do artigo 15, no referente ao rexime que preve a regulamentación das comidas en ruta, tomadas as duas regulamentacións de xeito total. As condicións recollidas neste apartado serán compensabeis e absorbibeis, en xeral, no referente ao tempo de espera e dieta de espera e en particular en relación co rexime individual actual na matéria de cada traballador. g) Xantar: sinala-se a obriga de 1 hora para xantar, como mínimo, entre as 12:00 e as 16:00. Para o control da xornada establece-se un modelo detallado de parte de traballo cuxo contido mínimo se reflexa no ANEXO III e que, en duplicado exemplar, se facilitará pola empresa ao traballador para a sua cumplimentación, dacordo co establecido no Regulamento CE 561/2006. Artigo 17.–Servizos nocturnos a lugares de ocio. A medida que as empresas implanten sistemas de localización de flota, añadirase simultáneamente un dispositivo de aviso de emerxencia (botón de emerxencia). Artigo 18.–Vacacións. Regulan-se de conformidade co establecido no Estatuto dos traballadores. O periodo total de disfrute das vacacións será de 30 días naturais e non poderán experimentar un fraccionamento superior a dous periodos. En caso de desacordo decidirá a xurisdición competente. Durante os periodos de vacacións o salário dos condutores-perceptores e condutores estará composto respectivamente, dos mesmos conceitos que se estivese traballando, en concreto os contidos nos artigos 9, agas o plus de interrupción de xornada. O salário dos restantes traballadores estará composto dos mesmos conceitos que se estiveran traballando, en concreto os contidos no artigo 11. Artigo 19.–Vacacións remuneradas. Durante a vixéncia deste convénio, sempre que o traballador conte cunha antiguedade mínima de 10 anos de servício na empresa, no caso de xubilación voluntária anticipada, o traballador terá direito ao seguinte tempo de vacacións: – Un ano antes, 55 días de vacacións. – Dous anos antes, 110 días de vacacións. – Tres anos antes, 166 días de vacacións. – Catro anos antes, 242 días de vacacións. – Cinco anos antes, 284 días de vacacións. Durante a vixéncia deste convénio cando se produza a xubilación á idade establecida regulamentariamente, sempre que o traballador conte cunha antiguedade mínima de 10 anos de servício á empresa, o traballador terá direito a 1,2 días de vacacións por ano de servizo Artigo 20.–Permiso de condución. Se, por senténcia firme, calquer condutor se vira privado do permiso de condución, a empresa deberá facilitar-lle outra ocupación, ainda que sexa de categória profesional inferior, polo periodo de suspensión do permiso, sempre que non exceda de 15 meses, sen perda dos emolumentos que viña percebendo, e que non sexa debida a embriaguez. Caso de que o periodo de suspensión do permiso de conducir sexa superior aos 15 meses, e sempre que a retirada non sexa debida a embriaguez, o traballador con mais de dous anos de antiguedade terá direito, por unha sola vez, a unha excedéncia non remunerada polo tempo que dure a suspensión, no seu caso, até que legalmente, poda incorporar-se ao posto de traballo que estaba desempeñando habitualmente e dende o momento en que esta se produza, sendo o límite máximo de dita excedéncia o que marque a lexislación para a contratación temporal. Así mesmo, aplicaran-se as garántias legais que se indican anteriormente, no caso de condución “in itinere”, cun máximo de unha hora antes e outra despois da hora de entrada ou saida do traballo, incluso conducindo o seu veiculo próprio. Artigo 21.–Póliza de seguros. Establece-se unha poliza de seguros de morte ou invalidez derivadas de accidente de traballo ou enfermedade profesional para cada un dos traballadores aos que afecta o presente convénio, consisitente na contia de 19.781,02 (daza nove mil setecentos oitenta e un mil con dous) euros e en caso de morte por accidente e de 27.693,58 (vintesete mil quinientos seiscentos noventa tres mil con cincuenta e oito) euros en caso de invalidez permanente total, absoluta e grande invalidez. Estas contias surtirán efeitos a partir do mes seguinte ao da publicación no BOP ou DOG (o que antes o publique). Artigo 22.–Defunción. As empresas aboarán, durante a vixéncia deste convénio, seis mensualidades dos salários que figuran na taboa do convénio, mais a antiguedade correspondente, ao familiar do traballador que conviva con el, e por esta orde: 1) Conxuxe viúvo.2) fillos.3) ascendentes, cando aquel faleza estando en activo e leve como mínimo, tres anos na empresa. Independentemente das mensualidades a que ten direito, segundo o sinalado anteriormene, aboara-se-lle a dito familar do traballador o salário do mes en que o produtor faleza, calquera que sexa a data do seu finamento. Artigo 23.–Pases para xubilados. Os xubilados, pensionistas de longa enfermidade, viúvas e fillos orfos menores de 18 anos dos traballadores falecidos en activo, das empresas de liñas regulares, terán direito a viaxar nas liñas das suas respectivas empresas como se o traballador estivese en activo. Artigo 24.–Comisión paritária. Constitue-se unha comisión paritária como orgao de interpretación, arbitraxe, conciliación e vixiláncia do pactado no convénio, composta por seis membros (dous por cada sindicato asinante) en representación dos traballadores e o mesmo número de representantes das empresas, todos eles vogais escollidos por cada parte. Tamén formarán parte da mesma, con voz pero sen voto, os asesores correspondentes a ambas as duas partes. No caso de imposibilidade de asisténcia dalgun dos membros designados, serán sustituídos polos suplentes. A comisión xuntara-se cando sexa necesário e a petición de calquera das partes. Os compoñentes da comisión paritária serán convocados cunha antelación mínima de tres dias. A efeitos da comisión paritária, as horas sindicais considerarán-se co mesmo rango que as utilizadas para a negociación colectiva. Os acordos da comisión requerirán, para a sua validez, a unanimidade de todas entidades asinantes. No caso de non haber acordo, levantará-se acta que reflexe as diferentes posturas. As funcións da comisión paritária serán as que seguen: a) Interpretación da aplicación de todas as clausulas do convénio. b) Arbitraxe de todas as cuestións que as partes sometan á sua consideración e que se deriven da aplicación do convénio. c) Vixiláncia do cumprimento do pactado no convénio. d) Análise da problemática sectorial en matéria de seguridade e saude laboral e seguimento do estado de cumprimento nestas matérias. e) Análise e adaptación da contratación temporal ao sector, valorando a posibilidade de introducir clausulas que reforcen a contratación indefinida. f) Cantas outras actividades tendan á maior eficácia práctica do convénio ou veñan establecidas no seu texto. g) Incorporar ao texto do convénio os acordos acadados. Os ditos acordos vinculan a ámbalas dúas partes nos mesmos termos que este convenio e incorporaranse a el como anexo. As actividades da Comisión poderán realizar-se en réxime de Comisión Plenária, composta por todos os membros ou en réxime de sub-comisións especificas coa composición que a Comisión acorde. A todos os efeitos, fixa-se o enderezo da Comisión na Praza de Luis Seoane, Torre 1-entrepranta da Coruña. Artigo 25.–Garantias sindicais. a) Seccións sindicais de empresa. No caso de existir sección sindical, esta poderá facer uso do tabuleiro de anúncios para difundir a información e facer reunións, exclusivamente co persoal das empresas e fora das horas de traballo. Para todo ilo deberá comunica-lo cunha antelación mínima de 48 horas á Dirección da Empresa e ao Comité de Empresa. Isto sen perxuizo das faculdades que ás Seccións Sindicais podan outorgar as disposicións legais. b) Os membros do Comite de Empresa e Delegados de Persoal, en cada centro de traballo, disporán dun crédito de 15 horas mesuais, como mínimo, dentro da xornada, para o exercicio das funcións de representación, sempre que o soliciten con 48 horas de anticipación, en todo caso se respectará a escala de crédito de horas mensuasi establecida no artigo 68 E. T. A empresa poderá exixir xustificante da utilización concedida, ben do Comité ou da Central convocante. Estes direitos serán aplicados en caso de que, por disposición legal asi se determine. As empresas que revistan a forma de sociedades derán conta, anualmente, ao Comité de Empresa ou Delegados de Persoal do balanzo e conta de resultados. O recoñecimento de ditos documentos será, a todos os efeitos, de caracter reservado. A dirección da empresa dará conta ao Comité ou Delegados de Persoal de todas as sancións ou despedimentos. A empresa, a petición dos traballadores afiliados ás centrais sindicais que conten, ao menos, cun 10% afiliados á mesma, descontarán a cuota sindical correspondente do recibo dos salários, depositando-a na conta bancária sinalada ao efeito. c) Excedéncias. –Amplia-se o direito a solicitar excedéncia voluntária que regula a ordenanza laboral, calquera que sexa o tempo que leve o traballador na empresa cando se base no exercício do seu cargo sindical. d) Comité de seguridade e hixiene. Nas empresas de mais de 50 traballadores, estes deberán elexir un Comité de Seguridade e Hixiene, sendo o Comité de Empresa ou os Delegados de Persoal os que terán que ocupar-se da sua tramitación. e) As empresas poderán pactar cos seus Comites de Empresa ou Delegados de Persoal a acumulación de horas sindicais. O crédito horário retribuido de que gozan os Delegados de Persoal e membros do Comité de Empresa, dunha mesma empresa, poderá acumular-se nun ou vários deles, sempre que pertenzan a unha mesma central sindical, ainda que elo permita liberar da sua actividade laboral, total ou parcialmente de calquera deles. O acordo de acumulación será pactado, en cada caso, a nivel de empresa entre o representante do sindicato e o da empresa, e a designación da persoa ou persoas ás que se aplicará a acumulación de horas derivadas do crédito horário será faculdade exclusiva do sindicato de que se trate, o cal comunicará a sua decisión ao respeito á empresa. Artigo 26.–Permiso retribuído. Os permisos retribuídos regulan-se polo disposto no artigo 37 do estatuto dos traballadores. Os traballadores disfrutarán de 1 día de permiso retribuído, que se poderá acumular unha vez ao ano aos permisos legalmente establecidos no artigo 37, paragrafo 3.º a), b) e c) do Estatuto dos Traballadores. Artigo 27.–Incapacidade temporal. Cando o traballador fose afectado por Incapacidade Temporal (IT), as empresas complementarán as prestacións económicas que teñan direito a percibir da seguridade social nos seguintes supostos: 1.º. Cando a IT derive de accidente de traballo ou enfermidade profesional, a empresa completará até chegar ao 100% da base de cotización para esta continxéncia desde o primeiro dia até un máximo de 80 días.2.º. Cando a IT derive de enfermedade comun ou accidente non laboral, a empresa aboará un 15% da base de cotización diaria a partir do 4.º dia até un máximo de 70 días.3.º. Cando sexa precisa hospitalización do traballador tanto se se debe a enfermidade ou a accidente, a empresa completará até chegar ao 100% da base diaria de cotización desde o momento en que esta se produza e mentres a hospitalización dure, cun máximo de 120 días. As empresas, dacordo co establecido no artigo 20 do estatuto dos traballadores, poderán verificar o estado de enfermedade ou accidente do traballador mediante o oportuno recoñecimento médico. Artigo 28.–Indivisibilidade do convénio. O convénio considerará-se un todo indivisibel de xeito que, se non fora aprobado na sua integridade, quedará anulado, debendo as partes negociar outro novo. Artigo 29.–Normas supletórias. En todo aquilo que non figure regulado polo presente convénio aplicará-se o Estatuto dos Traballadores, o Real Decreto 1.561/95, o convenio n.º 153 da OIT, e o Regulamento da C. E. E.561/2006, dende a súa entrada en vigor, e demáis lexislación vixente. Ambas as partes reservarán-se o direito de acudir á xurisdicción laboral no caso de que consideren que algun precepto do convenio vulnere ou contradiga normas de direito necesario. Artigo 30.–Modalidades de contratación. Complementando a normativa vixente na materia, estabelecen-se as seguintes modificacións na mesma: a) Contrato para a formación. Poderán efectuar-se contratos para a formación cunha duración máxima de dous anos, nos termos previstos no artigo 11 do Estatuto dos Traballadores e normas de desenvolvimento, para todas a s categorias profisionais en que legalmente sexa posibel, agas para mozos de garaxe e taller. O salário de contratación será igual ao 90% e 100% do salario base da sua categoria profisional durante, respectivamente o primeiro e o segundo ano de vixencia do contrato. b) Contrato en practicas. Poderán concertar-se contratos en prácticas, cunha duración máxima de dous anos nos termos establecidos no artigo 11 do Estatuto dos Traballadores e normas de desenvolvimento. A retribución dos traballadores cun contrato en prácticas será do 90% e 100% do salario base da sua categoria profisional durante, respectivamente, o primeiro e o segundo ano de vixencia do contrato. c) Contrato de duración determinada por circunstancias da producción. Poderán celebrar-se contratos por circunstáncias da produción nos termos establecidos no artigo 15.1b) do Estatuto dos Traballadores e normas de desenvolvimento. Poderán celebrar-se por periodos que, un a un ou en conxunto, non superen 12 meses dentro do periodo de 18 meses. O seu rexime xuridico, agas no que atinxe á sua duración, será equivalente ao do contrato indefinido en canto ao disfrute de benefícios salariais (antiguedade e réxime de complementos) e non salariais (permisos, licéncias, indemnizacións de 45 días por ano de servício no caso de despedimento disciplinário declarado improcedente, etc.) Ao remate do contrato aboará-se ao traballador unha indemnización de 11 días para o ano 2014 e de 12 para o ano 2015, calculada en proporciona a duración do contrato d) Contrato fixo discontinuo As empresas que saturen con outras actividades a xornada de traballo dos traballadores contratados para realizar transporte escolar, ben a través de concesións públicas ou ben a iniciativa própria ou por concerto con APAS ou colexios públicos ou privados, deberán utilizar a presente modalidade contractual cuxas caracteristicas son as que seguen: 1. Fixa-se o periodo de actividade a que se refire dito contrato en función do que cada ano determine o organismo competente como inicio e remate do curso escolar.2. A provisión de postos de traballo desta modalidade contractual efectuará-se por rigorosa antiguedade do traballador na empresa en contratos desta modalidade.3. O chamamento deberá efectuar-se con 7 días de antelación á data de início de actividade, comunicando-o simultaneamente aos representantes dos traballadores.4. A anterior data será a data de início das eventuais reclamacións por despedimento nos supostos de non chamamento. e) CONTRATOS A TEMPO PARCIAL: Os contratos a tempo parcial, de acordo co recollido no artigo 12.4 do Estatuto dos Trabalaldores, deberán formalizarse por escrito, no modelo establecido ao efecto, facendo constar o número de horas ordinarias de traballo (diarias, semanais, mensuáis ou anuais) e a súa distribución. Artigo 31.–Mobilidade xeografica. a) Desprazamentos. As empresas poderán desprazar ao seu persoal a centros de traballo distintos a aquel no que presten os seus servizos fundamentando dito desprazamento en razóns tecnicas, organizativas, de producción, ou de contratación. b) Traslado. Entende-se por traslado o desprazamento a outro centro de traballo que implique un cámbio de enderezo. Entende-se que un desprazamento implica cámbio de enderezo cando o centro de traballo ou novo destino diste máis de 40 kilometros do seu centro ou do seu enderezo actuais. Para os supostos de traslados de persoal polos motivos contemplados na Lei, estabelecen-se os mecanismos que seguen: – Negociación preceptiva coa representación legal dos traballadores. – Intervención dos mecanismos do AGA. – Preaviso de 45 dias. – Prazo de incorporación ao novo centro de traballo 30 dias. – Os traslados non terán unha duración inferior a 12 meses nun periodo de 3 anos. – Se, por traslado, un dos conxuxes cambia de residencia, o outro, se fose traballador da mesma empresa, terá direito ao traslado á mesma localidade. Os casos de traslado darán lugar ao devengo polo traballador trasladado dos seguintes conceitos compensatorios: – Billete para o traballador e os familiares que vivan as suas expensas. – Transporte do mobiliario, roupa e enseres do seu fogar. – Indemnización consistente e duas veces o salario base mensual da sua categoria profisional, nun unico pagamento. – Compensación durante 12 meses na diferencia do custe de vivenda en aluguer (vivenda das mesmas caracteristicas). – Notificada a decisión de traslado, o traballador poderán optar pola extinción do seu contrato, percibindo unha indemnización de 25 días de salario por ano de servizo, prorrateando-se por meses os periodos inferior a un ano e cun maximo de 12 mensualidades. Artigo 32.–Cláusula de descolgue salarial. Para as empresas que pretendan acollerse á cláusula regulada no presente artigo establécense os mecanismos do artigo 82 do Estatuto dos Traballadores. Artigo 33.–Saúde laboral. Establece-se unha Comisión de Saude Laboral de caracter técnico e consultivo con vistas a facer previsións sobre saude e riscos laborais, que se adapten aos requerimentos deste sector en materias como: – protocolo de avaliación e revisión de autobuses. – Itinerarios de vixianza da saude. – Outras materias de configuración especializada no transporte. Artigo 34.–Formación. Tanto o custe en diñeiro como o tempo invertido na renovación do CAP, irán a cargo da empresa, entendendo que ese tempo o absorverá o tempo adicado á formación regulado no vixente art.23.3 do Estatuto dos Traballadores únicamente na contía empregada na realización do CAP, quedando o resto de horas formativas a disposición do traballador. Disposición adicional primeira: cláusula de acolllida ao AGA. Ante a importancia que pode ter para a resolución pacifica dos conflitos laborais a elaboración do Acordo Interprofisional Galego sobre procedimentos extraxudiciais de solución de conflitos colectivos de traballo (AGA), asinado entre a Confederación de Empresarios de Galiza e as organizacións sindicais CIG, CC. OO e UGT, as partes asinantes deste convenio, durante a vixencia do mesmo, acordan someter-se ás disposicións contidas no AGA nos próprios termos en que están formuladas. Disposición adicional segunda. Cando se realicen cursos de formación profisional continua, e voluntariamente o realicen os traballadores, previa autorización da empresa, o tempo empregado na duración dos mesmos será repartido o 50% en horas de traballo e o outro 50% en horas de descanso do traballador. Disposición adicional terceira. O réxime disciplinário a aplicar é o contido no anexo dous. Disposición adicional cuarta. Debido á dificuldade de interpretación do artigo 15. b) do convénio colectivo da-se aos representantes dos traballadores e a dirección das empresas a potestade de adaptar dito artigo á realidade concreta de cada empresa, sendo estes os únicos que están posibilitados para desbloquear as excepcións. No caso de inexisténcia de representación dos traballadores ou imposibilidade de acadar un acordo no seo das empresas someterán-se a cuestión á Comisión Paritária, a cal reunirá-se a instancia de calquera das entidades asinantes do convénio colectivo. Disposición adicional quinta. COMISIÓN TÉCNICA: Cosntituirase unha Comisión Técnica composta por catro representantes da parte empresarial e tres representantes da parte social. Esta comisión reunirase o mes seguinte da publicación do convenio, elaborando un calendario de xuntanzas a desenvolver e puntos a tratar. Cada unha das partes fará unha proposta de temas a abordar na negociación dun futuro convenio colectivo, argumentando a conveniencia deses temas, cara a racionalización do articulado do convenio. Todo elo conciliando os intereses das partes nun proceso de adaptación ás novas realidades das relacións laborais. Os acordos acadados na Comisión Técnica poderán ser incorporados ao texto do actual convenio ou formar parte dun futuro, sempre e cando sexan asumidos pola Comisión Negociadora. Disposición final. Conscientes da necesidade de adecuar a regulamentación convencional sectorial a un marco autonómico, dada a circunstancia, de estar residenciadas a maior parte das competencias en materia de transportes na Xunta de Galicia, ambas as duas partes se comprometen a propiciar, a través das respectivas organizacións a nível autonomico, a negociación o próximo ano dun convenio colectivo nacional galego para o sector, co rango de convenio estatutario e con prioridade á negociación de un novo convenio de ámbito provincial. As dificuldades que se podan producir tanto na constitución da correspondente relación xuridica previa como na constitución formal da mesa resolverán-se polas partes, de ser preciso, ao abeiro do AGA. No suposto de que chegue a concertar-se este convénio colectivo de ámbito galego, sustituirá ao presente, se nunha valoración global fose máis beneficioso para os traballadores. ANEXO I TÁBOAS SALARIAIS ANO 2013-14-15 ANEXO II RÉXIME DISCIPLINARIO Artigo 1. Son faltas as accións ou omisións dos traballadores cometidas con ocasión do seu traballo, en conexión con este ou derivadas del, que supoñan infracción das obrigas de todo tipo que ao traballador lle veñen impostas polo ordenamento xurídico por este Convénio e por as demais normas e pactos, individuais ou colectivos, calificando-se en leves, graves ou moi graves. Artigo 2. Son faltas leves: 1. Tres faltas de puntualidade no traballo, sen a debida xustificación, cometidad no período dun mes, que non afecten ao servicio de movimento.2. Non notificar, con carácter prévio á auséncia, por calquera médio, podendo face-lo, a imposibilidade de acudir ao traballo e a sua causa.3. O abandono do traballo dentro da xornada, sen causa xustificada.4. Neglixéncias na conservación do material.5. A non utilización do vestiário e equipo que fose facilitado pola empresa con instrucións de utilización (entendendo que as instrucións teñen que ser amplamente coñecidas polos traballadores ben por que fosen comunicadas por escrito ou por que estexan publicitadas por algun médio pola empresa ou por que constituan un costume da empresa). 6. Faltar ao traballo un dia, sen causa xustificada, no período dun mes.7. As faltas de respeto e consideración a quen traballa na empresa, aos usuários e ao público.8. Retraso de 1 a 2 días na entrega da recaudación diaria, agas domingos e festivos, sempre que o retraso sexa imputabel ao traballador. Artigo 3. Son faltas graves: 1. Mais de tres faltas non xustificadas de puntualidade na asisténcia ao traballo, cometidas durante o período dun mes, que non afecten ó servicio de movimento.2. Faltar dous días ao traballo, durante un mes, sen causa xustificada.3. A desobediéncia ás ordes e instrución do empresário en calquera materia de traballo, incluído o control de asisténcia, asi como non dar cumprimento aos trámites administrativos que sexan presusposto ou consecuéncia da actividade que ten que realizar o traballador.4. A alegación de causas falsas para as licéncias.5. As imprudéncias ou neglixéncias en acto de servício.6. Realizar sen permiso traballos particulares durante a xornada, asi como o emprego para usos próprios do material da empresa.7. O abuso de autoridade con ocasión do traballo, considerando-se tal a comisión dun feito arbitrário sempre que concorran infracción manifesta e deliberada dun precepto legal e perxuízo notório para un inferior.8. As expresadas nos apartados, 2, 3, 4 e 6 do artigo 2, sempre que: A falta de notificación con caracter prévio á auséncia (art.2.2), o abandono do traballo dentro da xornada (art.2.3), ou a falta ao traballo sen causa xustificada (art.2.6), sexan motivo de retraso na saída dos veiculos ou produzan trastorno no normal desenvolvimento da actividade; e Que as neglixéncias na conservación do material (art.2.4) se deriven perxuizos para a empresa.9. Retraso de tres a seis días na entrega da recaudación non termos do artigo 2.8. 10. A falta de puntualidade ó traballo que afecte ao servicio de movemento sen causa xustificada e que afecte gravemente ó servicio. Artigo 4. Son faltas moi graves: 1. As faltas inxustificadas ao traballo durante tres días consecutivos ou seis alternos nun período de seis meses.2. As ofensas verbais ou físicas ao empresário ou ás persoas que traballan na empresa.3. A trasngresión da boa fe contractual, asi como o abuso de confianza no desempeño do traballo, considerando-se como tais a fraude ou a deslealdade nas xestións encomendadas; o furto ou roubo, tanto aos seus compañeiros de traballo como á empresa ou a calquera persoa, realizado dentro das dependéncias ou veiculos desta ou en calquer lugar se é en acto de servicio; violar o segredo da correspondéncia ou revelar a estraños dados que se coñezan por razón do traballo.4. A embriaguez habitual ou toxicomania se repercuten negativamente no traballo.5. A imprudéncia ou neglixéncia en acto de servício se implica-se risco de accidente ou perigo de avaria para a maquinária, veiculo ou instalacións.6. O retraso de mais de seis días na entrega da recaudación nos termos do artigo 2.8. Artigo 5. Non se considerará inxustificada a asuséncia ao traballo por privación de liberdade do traballador, se este fose posteriormente absolto dos cargos que desen lugar á sua detención. Artigo 6.1. As sancións que poderá impor a comisión de faltas disciplinárias serán as que seguen: a) Por faltas leves: amonestación (por escrito); suspensión de emprego e soldo de até tres dias. b) Por faltas graves: suspensión de emprego e soldo de catro a vinte dias. c) Por faltas moi graves: suspensión de emprego e soldo de vinteun a trinta dias; despedimento.2. As multas impostas por infraccións das disposicións de tráfico e seguridade vial (que non teñan nada que ver co estado do veiculo e que non veñan motivadas por imperativo do servício) deberán ser satisfeitas polo que sexa responsabel destas. Artigo 7. As faltas leves prescribiran aos 10 dias; as graves, aos vinte dias, e as moi graves, aos 60 dias, a partir da data na que a empresa tivo coñecemento da sua comisión, e, en todo caso, aos seis meses de cometer-se. Artigo 8. a) Todas as sancións terán que ser notificadas por escrito ao traballador, dando un prazo para interpor recurso perante a empresa de 2 días para as faltas leves e 5 para o resto. Transcorridos os prazos para apresentar recurso sen que este se apresentara, entende-se que a sanción é firme dende o primeiro dia. Apresentado o recurso en prazo, o empresario ten 5 días para contesta-lo por escrito, de non face-lo neste prazo entende-se que a sanción e firme dende este ultimo dia (a efeitos do disposto no artigo 114 da lei de procedimento laboral) No caso de sanción con despedimento non caberá este procedimento de recurso ante a empresa, quedando expedita a via do artigo 103 da lei de procedimento laboral. b) Todas as sancións serán tamén notificadas ao mesmo tempo que ao interesado ao comité de empresa ou delegados de persoal. c) En todas as notificacións de sanción terá que figurar a lenda: “ esta sanción poderá ser recorrida perante a xurisdición social no prazo de 20 días habeis”, nos termos do apartado a). d) Se non se cumpren os requisitos deste artigo a sanción será nula. e) Os membros do Comité ou delegados de persoal será preceptivo a apertura dun expedente contraditório no suposto de faltas graves e moi graves, no que serán escoitados, a parte do interesado, o Comité de empresa ou Delegados de persoal. Artigo 9. A reincidencia de calqueira falta, ainda que sexa de distinta natureza, cometidas dentro do mesmo trimestre e que foran sancionadas, implicará a sua calificación como falta do grupo inmediatamente superior. ANEXO III Artigo 11, do RD 1561/95 A aplicación do réxime de descanso semanal previsto no artigo 9 do RD 1561/95 deberá garantir normalmente un descanso de corenta e seis horas consecutivas á semana, incluidas á semana, incluidas as correspondentes ao descanso entre xornadas a que se refire o apartado 4 de dito Real Decreto. Dito descanso poderá-se reducir até un mínimo de 36 horas consecutivas cando se tome no lugar en que se atope normalmente o veiculo ou o condutor, ou até 24 horas consecutivas cando se tome en lugar distinto, sempre que se compense cada redución cun descanso equivalente tomado en conxunto antes do remate da terceira semana que lle segue a aquela en que se producise. Artigo 14, DO REGULAMENTO (CEE) N.º 3820/85, DO CONSELLO DE 20-12-1985.1. No caso de transportes regulares de viaxeiros: – Nacionais. – Internacionais, cando as terminais de liña estexan a unha distáncia de até 50 kilometros en liña recta dunha fronteira entre os dous Estados membros, e o recorrido da liña non supere os 100 kilometros, que estexan sometidos ao presente regulamento, a empresa establecerá un horário e un rexistro do servício.2. O rexistro deberá indicar, para cada condutor, o nome e ponto en que se atope normalmente, asi como o horário previamente fixado para os diferentes periodos de condución, os demais periodos de traballo e os periodos de disponibilidade.3. O rexistro deberá comprender todas as indicacións contempladas no apartado 2 para un periodo mínimo que cubra a semana en curso, a anterior e a que lle segue.4. O rexistro deberá estar asinado polo empresário ou polo seu delegado.5. Cada condutor destinado a un servício contemplado no apartado 1 deberá ter un extracto do rexistro do servício e unha cópia do horário do servício.6. A empresa conservará o rexistro do servício durante un ano tras a expiración do periodo transcurrido. Facilitará un extracto do rexistro aos condutores interesados que o soliciten. MODELO DE PARTE DE TRABALLO ESPACIO RESERVADO AO ANAGRAMA DA EMPRESA E IDENTIFICACIÓN DO TRABALLADOR AXUDAS DE CUSTO: HORAS NOCTURNAS: – XANTAR OBSERVACIÓNS – CEA – PERNOCTA SINATURA DO TRABALLADOR SINATURA DA EMPRESA