27/05/2013 | Administración LocalMunicipal
Abegondo
Aprobación definitiva da Ordenanza para a redacción de proxectos de urbanización, control das obras e recepción destas polo Concello de Abegondo

ANUNCIO Ao non presentarse reclamacións durante o prazo de exposición ao público (05 de abril de 2013 publicouse no Boletín oficial da Provincia BOP n.º 65 e no taboleiro municipal de anuncios por un prazo de trinta días), queda automaticamente elevado a definitivo o Acordo plenario inicial aprobatorio da ORDENANZA PARA A REDACCIÓN DE PROXECTOS DE URBANIZACIÓN, CONTROL DAS OBRAS E RECEPCIÓN DESTAS POLO CONCELLO DE ABEGONDO, cuxo texto íntegro se fai público, para o seu xeral coñecemento e en cumprimento do disposto no artigo 70.2 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases do réxime local. ORDENANZA PARA A REDACCIÓN DE PROXECTOS DE URBANIZACIÓN, CONTROL DAS OBRAS E RECEPCIÓN DESTAS POLO CONCELLO DE ABEGONDO TÍTULO I.–NORMAS XERAIS Artigo 1.–Carácter e obxecto da ordenanza. A presente ordenanza ten o carácter de disposición de normativa xeral, ditada polo Concello de Abegondo, no exercicio da competencia ordinaria municipal que regula os aspectos de intervención e control para a redacción e execución dos proxectos de urbanización e proxectos de obras ordinarias de urbanización. O obxecto desta ordenanza é fixar uns criterios técnicos e económicos mínimos que sirvan de base para a redacción dos proxectos de urbanización, co fin de executar os ámbitos de planeamento de desenvolvemento previstos no planeamento municipal, así como aquelas obras ordinarias de urbanización necesarias para completar os servizos urbanísticos e acondicionar o viario público en solos urbanos e de núcleo rural, tanto por parte de particulares como da propia Administración. Os proxectos de urbanización redactaranse incluíndo a totalidade das obras que se van realizar, tales como: estradas, firmes e pavimentos, infraestruturas de servizos urbanísticos (así como as súas conexións exteriores), acondicionamento básico das zonas verdes e dotación básica de mobiliario urbano. Trátase de describir na presente ordenanza as calidades mínimas e dotacións básicas que hai que incorporar nos proxectos de urbanización ou obras ordinarias. Así mesmo, preténdese fixar o nivel de control que deberá realizarse, dos materiais e instalación nestas obras, para que posteriormente poidan ser recibidas polo Concello. Estes criterios técnicos serán complementarios dos que por razóns de tramitación ante outros organismos sexa necesarios realizar na redacción dos proxectos. Artigo 2.–Alcance e ámbito de aplicación. O alcance desta ordenanza esténdese a todas as obras necesarias para completar unha urbanización (incluíndo as conexións aos sistemas xerais), entendéndose como tales e de modo resumido as seguintes: – Dotación e firmes de pavimentos – Abastecemento de auga – Saneamento (sistema separativo) – Subministración de enerxía eléctrica (media e baixa tensión) – Iluminación pública – Rede de telecomunicacións (telefonía-internet-cable) – Xardinería – Mobiliario urbano (evacuación do lixo, marquesiñas, sinalización horizontal e vertical, sinalización de rúas e número de vivendas, mobiliario de parques infantís, bancos, etc.) Como ámbito de aplicación considérase todo o solo urbano, solo de núcleo rural ou urbanizable incluído como tal no Plan Xeral de Ordenación Municipal de Abegondo. Non será de aplicación esta ordenanza para os proxectos de conservación e/ou mellora de zonas consolidadas, se ben deberá intentarse que estes se adapten na medida do posibles ás condicións desta ordenanza. Artigo 3.–Obxecto e alcance dos proxectos técnicos. A execución material das determinacións do Plan xeral e dos seus instrumentos de desenvolvemento, no relativo ás obras de urbanización, realízase mediante proxectos técnicos que segundo o seu obxecto, incluiranse nalgunhas das seguintes clases: A) De urbanización. Desenvólvense integralmente todas as determinacións que o instrumento de desenvolvemento prevexa en canto ás obras de urbanización, vialidade, abastecemento de auga, rede de sumidoiros, enerxía eléctrica, iluminación pública, xardinería e outras análogas. B) De obras ordinarias. Desenvólvense tan só parcialmente as obras de urbanización previstas no Plan. As disposicións contidas neste capítulo referidas aos proxectos de urbanización serán de aplicación en todos os aspectos que lles afecten, en razón do seu obxecto, aos proxectos de obras ordinarias. Os proxectos de urbanización teñen por obxecto a definición técnica precisa para a realización das obras de acondicionamento urbanístico do solo, en execución do determinado polo plan xeral e plans especiais no solo urbano e de núcleo rural, polos plans parciais e de sectorización no solo urbanizable, e polos estudos de detalle. Non poderán modificar as previsións do planeamento antecedente que desenvolvan, sen prexuízo de que poidan efectuarse adaptacións esixidas pola execución material das obras, nin en ningún suposto, conter determinacións sobre ordenación e réxime do solo ou da edificación. Os proxectos de urbanización deberán resolver o enlace dos servizos urbanísticos do ámbito que comprendan cos xerais aos que se conecten, para tal efecto verificarán que estes teñen a suficiente dotación ou capacidade para absorber os aumentos polos que se verían afectados coas obras proxectadas. Así mesmo os proxectos técnicos deberán cumprir as condicións xerais impostas polo PXOM no artigo 323 da súa normativa en canto a relación ao ruído e paisaxe, coa vexetación e coa contaminación lumínica. Artigo 4.–Documento dos proxectos. O proxecto técnico definirá de modo completo as obras ou instalacións que se van realizar, co contido e detalle que require o seu obxecto, de forma que o proxectado poida ser directamente executado mediante a correcta interpretación de aplicacións das súas especificacións por técnico distinto ao autor do proxecto. Os proxectos estrutúranse documentalmente en memoria: – Memoria descritiva e xustificativa – Planos de información, urbanización e instalacións – Pregos de prescricións técnicas e orzamentos, cos complementos que se esixan para cada clase de actuación nas presente normas, nas ordenanzas e instrucións técnicas de aplicación e nos regulamentos do Estado e da Comunidade Autónoma galega que estean vixentes no momento da súa redacción. Artigo 5.–Proxecto de urbanización. Os proxectos de urbanización presentados deberán estar redactados por un/unha técnico/a competente e visados polo colexio oficial correspondente, e estarán formados como mínimo por: – Memoria descritiva – Memoria técnica – Cálculos – Prego particular de condicións técnicas – Planos de información, urbanización e instalacións – Cadros de prezos – Orzamento – Estudo de seguridade e saúde (ou no seu defecto estudo básico de seguridade e saúde), coas seguintes condicións de carácter particular.1) No apartado da memoria técnica, ou ben no de cálculos e tamén en planos, quedarán perfectamente definidos os seguintes aspectos: – Superficie e características básicas das vías que conforman o proxecto, especificando: superficie de viario para tráfico. Superficie de beirarrúas. Superficies de vías peonís exclusivas. Superficie de espazos libres públicos. – Número de báculos/columnas e farois, clasificados por alturas e potencias das luminarias. – Lonxitude total de saneamento (fecais e pluviais), con expresión das lonxitudes parciais de cada un dos diámetros utilizados en número de pozos por profundidades de 0,5 m en 0,5 m. – Lonxitude total da rede abastecemento, con expresión das lonxitudes parciais de cada un dos diámetros utilizados. – Lonxitude da canalización de telecomunicacións instalada, con expresión de lonxitudes parciais de cada tipo do conxunto de tubos instalados e número de arquetas por tipos. – Lonxitude da rede de media e baixa tensión con expresión das lonxitudes de características. O proxecto axuntará conformidade da empresa distribuidora de enerxía eléctrica. – Proposta de ordenación de tráfico e sinalización co número de sinais – E en xeral os datos relativos a calquera outra canalización de servizos que se instale. – Modelos de cada un dos elementos do mobiliario urbano. – Proxecto de telecomunicacións no seu caso, de conformidade coa normativa de telecomunicacións e asinado por técnico competente, visado polo correspondente colexio profesional, e coa conformidade da empresa distribuidora de telecomunicacións. – Partida presupostaria relativa aos traballos de nivelado interior das parcelas, deslinde e amolloamento das parcelas do ámbito do proxecto de urbanización. – Condicións para o movemento de terras, decantación de pluviais durante as obras nun pozo antes de vertelas á rede, protección dos pasos en beirarrúas, estanque de lavado de rodas cando o esixa o volume da escavación, regos para evitar a formación de po. – A situación das acometidas, o arborado, os farois e, en xeral, todos os elementos das instalacións que sobresaian da rasante da beirarrúa adaptándose aos lindes das parcelas resultantes. – Plano a escala mínima 1:1.000 onde se fixen claramente os límites do plan que se proxecta executar, a situación das obras, os límites dos espazos viarios, os parques e xardíns de uso público. – Cada grupo de obra dos definitivos constituirá un capítulo independente con toda a documentación específica correspondente, sen prexuízo da súa refundición unitaria na memoria principal, no plan de obras e no orzamento xeral. – Os proxectos estarán redactados de modo que permitan a persoas distintas dos autores a dirección e execución das obras, as cales formarán un conxunto rematado, de modo que o seu funcionamento sexa completo. – Cada proxecto deberá ir datado e asinado por facultativo competente, sobre o que recaerá a responsabilidade do proxecto da súa adecuación ao planeamento antecedente. En desenvolvemento da presente ordenanza, o Concello poderá aprobar un prego xeral de condicións económico-administrativas de obras de urbanización pregos tipo de condicións técnicas para cada un dos distintos grupos ou clases das mesmas, tendentes a normalizar os distintos elementos e homoxeneizar a elección e deseño destes.2) Achegarase un plan de control da obra como anexo independente do proxecto, con expresión do número de ensaios para realizar por cada un dos materiais que se van empregar que deban se analizados/ensaiados, que servirá de base, tras a súa aprobación, para a recepcións das obras. No presuposto do proxecto de urbanización incluirase un capítulo para o dito control de calidade por un importe mínimo do 2% do presuposto de execución por contrata.3) Os orzamentos das obras dividiranse en capítulos e subcapítulos, respectando como mínimo as calidades e os prezos recollidos na “Base de datos da construción de Galicia” do IGVS do ano en vigor.4) Plan de obras detallado onde se fixe tanto o prazo final como os parciais das distintas fases, se as houbese. Prazo de execución da obra e/ou das fases. A execución das obras dun proxecto poderá subdividirse en fases, cada unha das fases do proxecto deberá ser autónoma, de tal maneira que as parcelas que queden afectadas teñan todos os servizos urbanísticos necesarios para a súa funcionalidade á vez que as conexións exteriores aos sistemas xerais. Non obstante, os prazos deberán axustarse ao previsto no planeamento de desenvolvemento que executan. Artigo 6.–Proxecto ordinario de obras de urbanización. No proxecto de obras de edificación, figurará un anexo de obras ordinarias de urbanización co seguinte contido: Planos e descrición das obras de pavimentación, beirarrúas, redes de subministración de servizos (auga, saneamento, enerxía eléctrica, telecomunicacións, etc.) e conexión aos servizos existentes. Presuposto de execución de obras, respectando as calidades e os prezos recollidos na “Base de datos da construción de Galicia” do IGVS do ano en vigor. Importe da garantía a constituír por obras de urbanización que coincidirá co presuposto de execución por contrata. No caso de que pola demanda de subministración de enerxía eléctrica para edificación a empresa distribuidora esixa un centro de distribución, esta instalación deberá preverse na propia parcela privada ou edificación, e no viario público, tal e como se determina no artigo 268 da normativa do PXOM, sempre e cando dita solución sexa de caracter xeral. A sección viaria a resolver debera adecuarse á proposta polo planeamento en canto a aliñación e segundo o Tipo de vía (A, B, C) definida na presente ordenanza. A proposta de urbanización e servizos deberá adecuarse no posible ás seccións tipo do Anexo 1 desta ordenanza, tendo en conta a xeometría da vía e da parcela, servizos xa existentes e disposicións destes, e sempre de acordo cos servizos técnicos municipais. Para o dito efecto, deberá solicitarse ao Departamento municipal de obras e ás empresas subministradoras a información sobre as redes existentes, posición, capacidade e a necesidade ou non de reforzo destas e punto de enganche. Artigo 7.–Autorizacións de administracións sectoriais. O promotor deberá acreditar que ten solicitadas as autorizacións das administracións sectoriais (estradas, augas, medio ambiente, etc.) para a execución das obras de urbanización. Antes do outorgamento da licenza ou da aprobación do proxecto de urbanización, deberá acreditar que obtivo as correspondentes autorizacións. Artigo 8.–Ámbito do proxecto. Para o suposto no que o ámbito do proxecto de urbanización se delimite por eixos de vías, incluirase a vía enteira no proxecto de urbanización, co fin de evitar problemas co acabado da obra. En tal suposto desagregaranse nunha separata as partidas de obra deste medio viario situado fóra do ámbito de planeamento (e/ou xestión), para coñecer o importe das obras que exceden do proxecto de urbanización e para poder xestionar o seu cobro, ben a través de construcións especiais ou ben mediante convenio coa xunta de compensación ou entidade de xestión doutro polígono se este fose o suposto. Artigo 9.–Documentación necesaria para a posta en funcionamento da subministración de electricidade. Será necesario, previamente á recepción da obra, a presentación de proxectos (1 copia) específicos coas pertinentes autorizacións administrativas da Consellería de Industria, entre os que cabe destacar: – De electrificación de media e baixa tensión – De iluminación pública Polo tanto, e independentemente da tramitación para obter a licenza, para o proxecto de urbanización deberán tramitarse paralelamente as autorizacións de todas aquelas redes que deban obter autorizacións doutras administracións. Véxase o título III no que se analiza detalladamente a recepción e garantía das obras de urbanización. É obrigatorio contar con licenza de primeira ocupación ou de actividade para solicitar o alta dos distintos servizos de subministro (abastecemento, saneamento, electricidade.) Artigo 10.–Base topográfica e plano de aliñamento. O proxecto de urbanización tomará coma referencia as aliñacións grafadas na cartografía do PXOM de Abegondo, cun grao de detalle correspondente a unha escala mínima 1/500, debendo polo tanto figurar nesta todos os elementos que a dita escala poidan ter representación gráfica e aqueles que sen cumprir esta condición, pola súa importancia e singularidade sexa necesario reflectilos nela. Tanto no suposto do proxecto de urbanización como no de anexo de obras ordinarias de urbanización é obrigatorio facer o levantamento taquimétrico do ámbito a desenvolver. Será obrigatorio proceder á roza das zonas do ámbito que pola súa configuración e estado da vexetación esixan a dita roza para un axeitado levantamento topográfico. A roza respectará todos aqueles elementos que deban ser mantidos no seu estado natural de acordo co planeamento de desenvolvemento que executa o proxecto de urbanización. A dita roza non poderá supor a desaparición ou dano de elementos naturais, patrimoniais, culturais, arqueolóxicos, etc., que teñan algún valor protexido. Se na citada operación de roza aparecese algún elemento non coñecido, nin previsto, que puidese ser merecedor de protección ou conservación deberá respectarse e darse conta da súa existencia ao Concello e administración competente da súa protección. En calquera caso grafaranse mediante signos convencionais, especificando o seu significado nunha lenda de simboloxía. Así mesmo, tamén se farán constar na documentación gráfica, os seguintes elementos: – Límites de propiedade – Prolongación de aliñacións – Paralelismo e ortogonalidade – Referencia a elementos existentes – As curvas de nivel trazadas como mínimo a 0,50 m e puntos de altimetría nos cruces de rúas, vértices nos límites do ámbito, e nas beirarrúas e calzadas preexistentes no interior e perímetro exterior. Nos propios planos reflectiranse nun cadro comparativo as superficies reais de cada unha das parcelas, espazos libres, equipamentos e vías, coas previstas no instrumento de planeamento. Deberán definirse por coordenadas ou polos ángulos e distancias, referidas a elementos fixos no terreo que non vaian sufrir modificacións durante a obra: os eixos das aliñacións que forman a rede viaria, a partir dos seus puntos de cruzamento, así como os puntos do contorno do ámbito do proxecto. Utilizarase como sistema de coordenadas, o sistema U. T. M, podendo usarse complementariamente outro de ámbito local definido a partir de puntos inamovibles do terreo, cando quede plenamente xustificado polo/a proxectista. Deberá incorporarse como anexo ao proxecto, os planos en soporte dixital en ficheiro compatible (DXF e DWG) inserido sobre a cartografía dixital do Concello. Para evitar problemas de encaixe, o levantamento taquimétrico que se utilizou para a redacción do planeamento de desenvolvemento (plan especial, plan parcial ou estudo de detalle) e proxecto de compensación ou reparcelamento, será o mesmo que se utilice como base cartográfica para a redacción dos proxectos de urbanización. Isto é fundamental para conseguir que as parcelas resultantes do proxecto de reparcelamento ou compensación non sufran variación unha vez executada a obra de urbanización. TÍTULO 2.–CRITERIOS DE DESEÑO CAPÍTULO I.–CONDICIÓNS XERAIS Artigo 11.–Condicións xerais. Esta ordenanza fixa, para a redacción dos proxectos de urbanización no Concello de Abegondo, uns criterios de deseño para as obras urbanizadoras, baseados en: ▪ Criterios técnicos que sentarán as bases para os cálculos das distintas infraestruturas de servizos, firmes e pavimentos. ▪ Criterios económicos que fixarán as calidades mínimas dos materiais que se van empregar. ▪ Nos materiais e instalacións xa establecidos no municipio para unha coherencia formal con outras partes do concello e tamén para unha coherencia na funcionalidade das tarefas de mantemento. ▪ Estes criterios poderán ser modificados polos/as proxectistas de modo xustificado, sendo aprobado ben no outorgamento da licenza (obra ordinaria) ou ben na aprobación do proxecto de urbanización. En zonas de nova construción quedan terminantemente prohibidos os tendidos aéreos, sendo obrigatorio pasar os que xa existan, a instalación subterránea. Artigo 12.–Deseño da rede viaria. O deseño da rede viaria será o correspondente ao que figura no planeamento precedente ao proxecto de urbanización. As estradas de nova construción e as obras de acondicionamento, ensanche ou modificación das existentes deseñaranse nas condicións que fosen establecidas polos organismos competentes das Administracións titulares das vías e por cantas sexan de aplicación das contidas nesas normas. En relación coa rede viaria, correspóndelle ao proxecto de urbanización soamente o desenvolvemento de: ▪ A determinación e deseño do espazo peonil, adecuándoo á lexislación vixente sobre a supresión de barreiras arquitectónicas e accesibilidade en espazos, segundo a normativa autonómica vixente en cada momento. ▪ As beirarrúas terán un ancho mínimo de 1,80 m coas excepcións previstas na citada lexislación. ▪ A determinación do paquete do firme viario. ▪ O acordo das rasantes das distintas vías e a súa precisión para adecuar a totalidade das infraestruturas. ▪ O deseño das interseccións. ▪ A proposta de ordenación de tráfico, coa sinalización horizontal e vertical incluída. ▪ Preferentemente utilizaranse pavimentos de materiais asfálticos na calzada das vías principais, e pavimentos de formigón, lastro ou asfálticos para o resto de calzadas do sistema viario rodado e pavimentos pétreos, Adolfina prefabricada ou similares ou pavimentos continuos para beirarrúas e rúas peonís. ▪ En calquera caso teranse en conta os tipos de pavimentos existentes nas inmediacións e propoñeranse de similares características a este sempre que cumpran as calidades antes sinaladas. CAPÍTULO II.–CLASIFICACIÓN DA REDE VIARIA Artigo 13.–Vías incluídas nos sistemas xerais do PXOM. As redes interurbanas de estradas do sistema xeral defínense, clasifícanse e ordénanse segundo o disposto na Lei 25/1988, do 29 de xullo, de estradas das Cortes Xerais, e as súas disposicións complementarias e regulamentarias, así como na Lei 4/1994, do 14 de setembro, do Parlamento de Galicia, de estradas de Galicia. A normativa do Plan xeral establece as condicións xerais das vías do sistema xeral viario. Artigo 14.–Vías que conforman o sistema local viario. Son as vías xa existentes ou resultantes do planeamento de desenvolvemento (parcial ou especial) que completan o acceso rodado e peonil público desde o sistema xeral viario aos edificios e terreos. Tamén conforman o sistema local viario o conxunto de camiños complementarios e transversais á rede de estradas que completan as relacións dos núcleos de poboación e estruturan o territorio municipal, segundo se delimita nos planos de ordenación. Estas vías terán en solo rústico unha sección mínima total de 10 metros entre límites de propiedade e, en todo caso, as liñas de cerramento situaranse, en xeral, a 3 metros dende o borde exterior do firme da vía, as demais condicións dos peches en solo rústico regúlase no artigo 386 da normativa do PXOM. As condicións de aliñación e sección na rede viaria local queda definida en solo urbano e núcleo rural nos planos de ordenación do Plan xeral e, nos ámbitos subordinados ao planeamento secundario polos documentos que o desenvolvan. Artigo 15.–Condicións xerais de deseño da rede urbana. Todas as vías da rede deberán ter as súas calzadas pavimentadas, estar dotados de bordos de beirarrúa e dispor dos sistemas de drenaxe e escorrentía adecuados segundo as normas específicas tipo que o Concello elabore. En xeral, e sen prexuízo do establecido en planos de ordenación, non se realizarán as novas vías con destino á circulación rodada de menos de 12 metros de ancho de sección transversal. Admitiranse seccións menores en áreas consolidadas, onde pola súa singularidade, as edificacións e construcións existentes fagan inviable o ancho tipo determinado anteriormente. A rede viaria ordenarase baixo os seguintes tipos, segundo a categorización das vías existentes e as características dos asentamentos polas cales discorre, reflectindo os criterios de ordenación establecidos no modelo territorial do PXOM. • Tipo A: o conforman as vías de alta capacidade circulatoria do concello sendo estas as estradas do Ministerio de Fomento, da Xunta de Galicia e da Deputación Provincial, definidas todas elas no artigo 123 da normativa do PXOM. Neste mesmo tipo inclúense os núcleos dos seguintes tramos de viarios municipales: Abegondo-Figueroa (San Marcos, O Asadiño, Beade, Outeiro, Damil, Erminde), Abegondo-Presedo (Vilanova, o Regueiro da Vila, A Calva, Barral, Campo da Nosa Señora da Saleta), Cerneda-Vizoño (A Calva, Garabatos, O Pazo, Os Curras, A Lameira, A Travesa, O Bao, Os Currás, Vorducedo Grande). • Tipo B: o conforman as vías municipais que discorren polos núcleos que contan con capacidade de acollida segundo os criterios establecidos no modelo de asentamento poboacional do PXOM. • Tipo C: o conforman as vías municipais que discorren polos restantes núcleos. Nas vías Tipo A a circulación rodada diferenciase da peonil estando a beirarúa a distinto nivel, por cuestións de seguridade vial, e no Tipo B e C, a zona peonil sitúase ao mesmo nivel da zona de rodadura. As vías seguirán as seccións constructivas tipo contidas no Anexo 1 e desenvolveranse de acordo ao anexo 2. As vías tipo C, requeriran as obras necesarias para igualar a superficie de cesión á rasante do viario existente, sempre garantindo as condicións de seguridade na estabilidade dos tereos, e continuidade na recollida das augas pluviais. Na execución de ditas obras esixirase materiais que impidan o crecemento da vexetación, ou a obriga de manter dita cesión en boas condicións estéticas mediante pequenos axardinamentos. Nas obras ordinarias de urbanización que completen os servizos e acabados de superficie en solos urbanos e de núcleo rural adaptaranse ditas seccións tipo á xeometría posible, servizos xa existentes e disposición destes, sempre de acordo cos servizos técnicos municipais. Artigo 16.–Dimensionamento dos pavimentos das vías. As pavimentacións das vías incluídas nas vías principais rexerase pola Orde FOM/3460/2003, do 28 de novembro (B. O. E.12 de decembro 2003), pola que se aproba a norma 6.1 IC “Seccións de firme”, ou normativa posterior que a substitúa. No resto do viario teranse en conta as “recomendacións para o proxecto e deseño do viario urbano” do Ministerio de Fomento. En caso de pavimentos descontinuos estudarase a construción de bases de formigón en substitución de espesores equivalentes de grixo contemplados nas recomendacións citadas. A pavimentación de beirarrúa e calzadas farase tendo en conta as condicións do soporte e as do tránsito que discorrerá sobre el, así como que se deriven dos condicionantes de ordenación urbana e de integración ambiental. Artigo 17.–Criterios xerais de deseño de pavimentación das vías. A separación entre as áreas dominadas polo peón e os vehículos manifestarase de xeito que queden claramente definidos os seus perímetros sen que sexa imprescindible que se produza mediante diferenza de nivel. Para tales efectos diversificaranse os materiais de pavimentación de acordo coa súa diferente función e categoría, circulación de persoas ou vehículos, lugares de estancia de persoas, estacionamento de vehículos, rúas mixtas, cruces de peóns, pasos de carruaxes, etc. Nas zonas de estacionamento aconséllase o emprego de pavimentos diferenciados. As xuntas que se prevexan nestes pavimentos dispoñeranse convenientemente para orientar o mellor aparcamento. Cando existan desniveis na proximidade inmediata das vías, este trataranse de forma que os terrapléns que sexan necesarios teñan unha pendente que impida o corremento de terras, colocando muros de contención nos lugares necesarios, podendo non corresponderse a rasante da calzada coa das beirarrúas en contacto coa aliñación oficial. Os materias de pavimentación elixiranse de acordo a categoría do espazo: circulación, peonil, estancia de persoas e de vehículos, uso conxunto de persoas e de vehículos, etc. O solo de prazas e beirarrúas resolverase con materiais que non dificulten a circulación das persoas e de vehículos de man. As tapas de arquetas, rexistro, etc. orientaranse tendo en conta as xuntas dos elementos do pavimento e nivelaranse co seu plano de tal forma que non resalten sobre este. As diferenzas de nivel entre distintos pavimentos resolveranse con bordos ou outros elementos de separación que definan claramente os seus perímetros. Permítense os rebaixes nos bordos e beirarrúas, no sistema viario tipo A consolidado, correspondentes as pasaxes peonís e os accesos as parcelas ou edificacións, cumprindo estes a correspondente normativa de habitabilidade. Quedan expresamente prohibidos, para o novo sistema viario de Tipo A, os rebaixes nos bordos ou beirarrúas destinados ao acceso de vehículos (garaxes, parcela). Estes desniveis deberán ser resoltos mediante o emprego de ramplas metálicas situadas na calzada e debidamente ancoradas o pavimento e que non impidan a circulación da auga que vai pegada ao bordo Cando se desexe poñer de manifesto os pasos de carruaxes usaranse diferenzas de pavimentos en cores e/ou texturas. Nas beirarrúas, as reixas de ventilación de redes e outros elementos soterrados, deseñaranse de tal xeito que non supoñan risco de caída por enganche de calzado. Como norma xeral procurarase que a pendente das rúas son supere o 4%. En rúas con pendentes superiores ao 6% de tráfico denso ou tráfico industrial, e nas restantes rúas con pendente superior ao 8% será recomendable dispoñer un pavimento antiesvarante. Esta precaución será obrigatoria para pendentes superiores ao 8% nas primeiras e ao 10% nas segundas. A pendente mínima será de 0,8%. Admitiranse excepcionalmente pendentes menores sempre que o proxecto resolva axeitadamente a drenaxe da plataforma, utilizando levadas, ampliando a frecuencia de sumidoiros, etc. Artigo 18.–Rúas compartidas. Son rúas compartidas aquelas que poden ser utilizadas indistintamente por peóns e vehículos residentes; ten, por tanto, un carácter local e, especificamente, son propias das áreas residenciais. Ningunha rúa compartida poderá ter unha intensidade de tráfico incompatible co carácter de estancia da zona. Evitarase a impresión de separación ríxida entre calzada e beirarrúa. Por conseguinte, non existirán diferenzas físicas notables entre os distintos elementos da sección transversal da rúa. As entradas e saídas das rúas compartidas deben recoñecerse como tales pola súa propia ordenación e, na medida en que sexan utilizables por vehículos, trataranse de forma análoga aos accesos de garaxes e aparcadoiros. Os accesos ás rúas de coexistencia indicaranse mediante sinalización preferentemente horizontal. Se se dispuxesen espazos especialmente deseñados como áreas de xogo, diferenciaranse con claridade dos destinados á circulación. É recomendable que estas áreas de xogo estean fisicamente separadas dos espazos utilizables por vehículos. Artigo 19.–Estacionamentos na vía pública. Os estacionamentos que se establezan nas vías públicas non interferirán o tránsito por estas, cumprindo as condicións dimensionais mínimas que se sinalan a continuación: 1. Unidireccional (a un ou a ambos os lados): • Aparcamento en liña, dous con vintecinco (2,25) metros • Aparcamento en batería, cinco (5) metros • Aparcamento en espiña, catro (4) metros 2. Bidireccional: • Aparcamento en liña, dous con cincuenta (2,50) metros • Aparcamento en batería, seis (6) metros. • Aparcamento en espiña, cinco (5) metros. Cada 15 metros aproximadamente recoméndase a plantación dunha árbore autóctona que, ademais de dar sombra, discipline a posición dos vehículos. Establécense as reservas de prazas especiais para usuarios con mobilidade reducida das dimensións e nas proporcións previstas na Lei 8/1997, do 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Artigo 20.–Roteiros Verdes e Carrís para bicicletas. Na pavimentación dos roteiros verdes, cando estes acompañen a calzadas destinadas ao tránsito de vehículos, obrigase o cambio de materiais e/ou textura do seu pavimento sendo obrigatorio poñer loseta céspede. A separación entre ambas as dúas calzadas realizarase preferentemente coa introdución de elementos de protección vexetais autóctonos e de folla perenne sempre que a dimensión global o permita. En canto á separación do carril-bicicleta coas beirarrúas ou vía peonil, realizarase preferentemente con cambios de material, desaconsellándose o emprego de bordos ou outros elementos de separación cando a dimensión do carril-bicicleta sexa inferior a 1,80 metros. A implantación dos roteiros verdes e das pistas de bicicletas nas estradas e vías municipais realizarase preferentemente acompañando o trazado destas, mantendo unha banda de recuperación entre a calzada e o roteiro ou a pista de bicicletas que permita alargar os restantes elementos funcionais da estrada (beirarrúa, noiro, gabias) e eventualmente, a plantación de arboredo autóctono e de folla perenne. Como norma xeral, procurarase que a pendente das pistas de bicicletas en zonas urbanas non supere o 5%. As seccións a empregar, contidas no Anexo 1, dos roteiros e carrís para bicicletas dependerá do tipo de vía na cal se encadren, incluindose estes nas zonas de tráfico peonil ou aparcadoiro. Artigo 21.–Franxas de reserva. Nas franxas de reserva para previsión dos axustes de deseño nas novas vías, non poderá executarse ningunha obra que puidese darlle orixe ao aumento do valor da súa posible expropiación. Unha vez rematado o trazado definitivo, utilizarase o solo da franxa de reserva para o destino que o instrumento de desenvolvemento sinalase. Artigo 22.–Camiños rurais. O acondicionamento dos camiños municipais de carácter rural realizarase preferentemente con pavimentos brandos de carácter granular ou pavimentos pétreos asentados sobre area, evitándose no posible o emprego de regas e pavimentos asfálticos. No acondicionamento das súas marxes empregaranse contención vexetais autóctonas. Artigo 23.–Accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. No deseño e disposición dos elementos de pavimentación (incluídas tapas de arquetas, rexistros e reixas) estarase ao que dispón a Lei 7/1997, do 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas na Comunidade Autónoma de Galicia e no seu anexo, así como ao Decreto 35/2000, do 28 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamente de desenvolvemento e execución da Lei de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas na Comunidade Autónoma de Galicia. Artigo 24.–Proposta de ordenación de tráfico. En función de criterios de capacidade das vías de nova planta, así como do tráfico existente lindeiro, incluiranse unha proposta de regulación do tráfico nos proxectos, incluída a sinalización (vertical e horizontal). En todo caso, en todos os cruzamentos das vías de sistemas xerais deixarase a reserva de canalización para unha futura rede de semáforos (con iluminación led´s) coa posibilidade de poder interconectar todos os cruzamentos para sincronizar os semáforos nun futuro. As canalizacións da rede de semáforos terán as mesmas características que a rede de iluminación pública que se describirá ao longo da presente ordenanza. En canto á sinalización horizontal, utilizarase pintura acrílica antiesvarante nas liñas, mentres que nos símbolos e pasos de peóns a pintura que se debe utilizar será de dous compoñentes antiesvarantes. En canto á sinalización vertical, serán de clase III. Os sinais verticais xerais de tráfico concentraranse na entrada da cada treito de rúa, de preferencia pegados sobre a fachada dos edificios ou sobre o muro e cerramento, inmediatas ás placas de denominación. Os sinais verticais particulares de tráfico situaranse, de preferencia, pegados ás fachadas dos edificios ou nos cerramentos das parcelas e evitarase no posible o encravamento de postes, sexa nos bordos ou nas inmediacións das aliñacións. As disposicións e características dos sinais verticais estarán ao previsto neste artigo 24 e na sección 3.ª da Lei 8/1997. Artigo 25.–Pavimentación de zonas peonís. As zonas peonís serán deseñadas e dimensionadas polo/a propio/a proxectista, e sempre cumprindo o establecido na normativa autonómica de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas.1. Beirarrúas. No caso de beirarrúas de vías contidas en instrumentos de planeamento secundario establécese como norma xeral un ancho mínimo de 1,80 m, sempre que sexa posible. Será utilizado o material de formigón roluteado que quedará aprobado co proxecto de urbanización. Nos proxectos de obras ordinarias resolveranse as beirarrúas: • Na zona urbana con formigón roluteado ou pavimento continuo asfáltico. • Na zona de núcleo rural, tipo B, en pavimento continuo asfáltico. • Na zona de núcleo rural, tipo C, con materiais que impidan o crecemento da vexetación. Como norma xeral, baixo a beirarrúa recolleranse todos os servizos urbanísticos con excepción da rede de pluviais, que irá xeralmente pola calzada. No anexo 1 incorpóranse como referencia seccións tipo dos viarios. As redes de iluminación etc. Aloxaranse na súbase granular de balastro.2. Rúas peonís. Para a realización das rúas peonís só se utilizarán en xeral o material xabre-cemento abríndose a posibilidade á utilización do material proposto polo proxectista que quedará aprobado co proxecto de urbanización. En sendeiros de zonas verdes ou espazos libres poderán usarse xabre-cemento para permitir de xeito regular o uso con cadeiras de rodas. A aprobación dos proxectos de urbanización e o outorgamento da licenza implica a conformidade aos materiais, calidades e cores previstas.3. Bordos. Defínense como bordos as pezas de pedra ou elementos prefabricados de formigón de dobre capa colocados sobre unha soleira adecuada que constitúen unha faixa ou cinta que delimita a superficie peonil ou de acceso prohibido ao tráfico. O bordo executarase en material acorde ao pavimento da beirarrúa. O tipo de bordo o definirá os servizos técnicos municipais. CAPÍTULO III.–REDE DE SANEAMENTO Artigo 26.–Condicións xerais. A rede de saneamento proxectarase sempre mediante un sistema separativo, prohibíndose mesturar augas residuais (grises ou negras) coas pluviais. Os desaugues das piscinas conectaranse ás redes fecais. Os materiais utilizados estarán homologados polas normas UNE vixentes para cada un deles. Serán plásticos ate 40 mm de diámetro, con resistencia ao esmagamento SN- 4 nos de PVC e SN-8 no resto. Para diámetros de 500 mm e maiores poderase empregar tamén formigón e poliéster reforzado de fibra de vidro. No caso de novos materiais non recollidos nesta ordenanza será necesaria a autorización expresa dos técnicos municipais designados para estes efectos. Como norma xeral, tanto para pluviais como para fecais, os pozos de rexistro serán estancos, e realizaranse mediante aros de formigón, colocados sobre a base previamente formigonada de xeito que quede asegurada a estanquidade do pozo e das xuntas mediante o revestimento destas cun material impermeable. Nas zonas nas que o nivel freático o aconselle, serán de formigón “in situ” ou estancos feitos con polipropileno ou PRFV. As conducións serán soterradas, seguindo o trazado da rede viaria ou espazo libre público. Salvo imposibilidade técnica, o recubrimento mínimo do entubado medido desde a súa xeratriz superior, será de 1,25 m, e en residuais de 1,0 m para zonas non rodadas e 1,5 m para zonas rodadas, debendo situarse en todo caso a nivel inferior ás conducións de abastecemento circundante, e nunca a menos de 0,30 m de distancia, e coas separacións que detalla a norma europea EN 1610. Se debido a problemas de espazo, polo emprazamento das distintas infraestruturas soterradas, tanto nas beirarrúas como nas calzadas, non fose posible respectar as normas e houbese problemas de separación ou altura. Os técnicos municipais coa empresa concesionaria da xestión do servizo tomarán as decisión que consideren necesarias. Poderán utilizarse calquera dos materiais prescritos no prego de prescricións técnicas xerais para entubados de saneamento de poboacións (MOPU/86), coas condicións sinaladas nel. Os diámetros interiores mínimos das conducións serán: • 250 mm nas xerais, tanto para pluviais como para residuais ou fecais. • 125 mm nas acometidas domiciliarias de fecais, en todos os casos, incluso as vivendas familiares. Sempre se conectará a un pozo, prohibíndose a conexión directa ao tubo, nin con accesorios especiais. • 160 mm a recollida das baixantes dos tellados e a drenaxe das parcelas en vivenda illada, apegada ou acaroada, que se conectarán directamente a un sumidoiro ou a un pozo de rexistro, pero nunca directamente á rede de pluviais. As xuntas deberán ser estancas. Utilizarase preferentemente a solución elástica mediante xunta de goma. Prohíbese a utilización de unións ríxidas de corchete, salvo que se xustifique mediante un tratamento adecuado a impermeabilidade destas. Os pozos, arquetas e sumidoiros deberán ser estancos, debendo tratarse adecuadamente as superficies que estean en contacto coa auga. Construiranse pozos de rexistro de ancho interior mínimo 1,00 m, cada cincuenta (50) metros, e en cada cambio de dirección e/ou rasante. Nos pozos de rexistro colocaranse tapas de función dúctil do modelo co distintivo Saneamento de Abegondo. As obras especiais de aliviadoiros ou sifóns dispoñerán de pozos de limpeza á entrada e á saída. Tanto para o estudo de evacuación de residuais como de pluviais terase en conta por un lado o ámbito de desenvolvemento do proxecto, e por unha parte os posibles caudais provenientes de augas arriba da zona a desenvolver, actuais ou previstas nos plans urbanísticos, así como as incidencias que poidan producir os novos caudais evacuados augas abaixo. Todos os elementos, tapas, sumidoiros, rexistro, etc serán homologados como D-400 tanto na calzada como na beirarrúa. Artigo 27.–Cálculo da rede de fecais. Os datos a ter en contra á hora de calcular o caudal do saneamento deben estar informados pola empresa concesionaria e aprobados polos técnicos municipais. Artigo 28.–Cálculo de caudal de proxecto. Os datos que se deben ter en conta á hora de calcular o caudal de proxecto deben estar informados pola empresa concesionaria e aprobados polos técnicos municipais. Artigo 29.–Rede de pluviais. Considerando que as urbanizacións supoñen un importante cambio nas características hidromecánicas dos solos do ámbito, a realización da rede de pluviais debe intentar cambiar o menos posible os coeficientes de escorrentía do terreo. No desenvolvemento das novas actuacións de urbanización deberanse tomar as medidas oportunas para inverter os actuais graos de impermeabilización nas urbanizacións (próximos ao 90%) por uns máis acordes co ciclo hidrolóxico natural (escorrentías de aproximadamente un 10%), para así evitar a contaminación por arrastre e a xeración de grandes caudais augas abaixo dos núcleos urbanos. Para iso estudaranse sistemas que só transporten a auga sobrante en orixe, permitindo que o coeficiente de escorrentía dos terreos previos á urbanización non varíen ou o faga minimamente. De acordo co anterior, será obrigatorio nas urbanizacións: • Reter as augas de chuvia das parcelas na maior porcentaxe posible en orixe, minimizando a achega desta auga á rede pública. • Establecer sistemas nas zonas públicas que non supoñan a impermeabilización dos terreos, minimizando o cambio de caudal de escorrentía da conca ocupada pola urbanización. Estes sistemas deberán ser aprobados polo Concello. Artigo 30.–Cálculo da rede de pluviais. Os datos que se deben ter en conta á hora de calcular a rede de pluviais deben estar aprobados polos técnicos municipais. Construiranse pozos de rexistro de ancho interior mínimo 1,00 m, cada cincuenta (50) metros, e en cada cambio de dirección e/ou rasante. Nos pozos de rexistro colocaranse tapas de función dúctil do modelo co distintivo pluviais de Abegondo. Artigo 31.–Apertura de gabias en obras ordinarias de urbanización. As tubaxes apoiaranse en todo caso sobre leito de area, evitando a posible acción de pedras ou elementos punzantes no tubo. A compactación da gabia será como mínimo un 95% do proctor modificado, esixíndose ensaios de empresa de control de calidade homologadas. A anchura da reposición do pavimento mínima aceptada é de 0,70, sendo de 1 metro cando se canalicen máis dun servizo na mesma gabia. A entubación da gabia será obrigatoria para profundidades maiores a 1,80 metros. Non se permitirá ter, en zonas abertas ao público, máis de 100 metros lineais de gabia sen reposición. Será obrigatorio valar totalmente a gabia (valo con valo) por ambos os lados, deixando paso ás entradas existentes a parcelas. Artigo 32.–Bombeos. Nos casos en que sexa necesario bombear as augas do saneamento ata a rede xeral, as bombas aloxaranse en foso feito no terreo compartimentado de xeito que as bombas traballen en seco. Será obrigatorio instalar un sistema de desbaste previo autolimpante. Tamén se esixirá que exista, cando menos, unha bomba de reserva. Instalarase un cadro de telecomando compatible cun dos dous sistemas cos que conta o Concello, integrándose así o bombeo no sistema de control remoto dos bombeos. Todos os elementos do bombeo, excepto o cadro de control no caso dos de pequeno tamaño, estarán soterrados. CAPÍTULO IV.–REDE DE ABASTECEMENTO Artigo 33.–Condicións xerais. O sistema de distribución de augas que se utilizarán como norma xeral será mallado. Tan só se admitirán ramais ramificados cando a lonxitude deste sexa inferior a 50 m e non subministre máis de tres abonados, sempre que non sexa posible darlle continuidade á tubaxe. Neste caso os ramais contarán con dispositivo de desaugue á rede de saneamento. Calquera solución que non respecte este criterio só será admisible cunha xustificación previa detallada en termos económicos e funcionais. Artigo 34.–Bases para o cálculo hidráulico da rede de distribución. Os datos que se deben ter en conta para o cálculo hidráulico de rede de distribución deben estar aprobados polos técnicos municipais. Artigo 35.–Entubados que hai que empregar na rede de abastecemento. En xeral os entubados que hai que empregar na rede de abastecemento para diámetros nominais iguais ou maiores a 100 mm serán de fundición dúctil con xunta flexible tipo enchufe. Para diámetros nominais inferiores a 100 mm admitiranse tamén a utilización de entubados PVC de 90 a 75 mm de diámetro con xunta elástica e cumpran coa norma UNE-EN 1452. Para diámetros inferiores a 75 mm de diámetro utilizaranse entubados de polietileno PE100 e cumpran a UNE-EN 12201. con referencia aos entubados de PVC e polietilenos as presións nominais estarán no rango de 16 kg/cm 2. Para presións maiores utilizaranse elementos redutores ou entubados de función dúctil. Nunca se deberán usar entubados con xuntas soldadas ou pegadas. Os diámetros nominais poderán utilizarse na rede de distribución serán de: • 100, 150, 200, 250, 300 e 400 milímetros sempre en fundición dúctil • 90 e 75 milímetros en PVC • 63 milímetros en polietileno Non se admitirán diámetros inferiores a 63 mm máis que para realización das acometidas. Na rede viaria pública o diámetro mínimo que se utilizará nas redes xerais de distribución será de 100 mm. As probas ás que se someterán os entubados instalados serán: • Probas de presión interior • Probas de estanquidade As probas realizáranselle ao cento por cento do entubado montado. Nos cruzamento de debaixo da calzada utilizaranse entubados de función debidamente protexidos. Primeiro o entubado será recuberto con area compactada e enriba unha capa de formigón cun espesor mínimo de 15 cm. Os entubados deberan situarse a un nivel superior ao dos sumidoiros circundantes. Os tubos, válvulas e pezas especiais dispoñeranse coa timbraxe suficiente para garantir a estanquidade e durabilidade da rede. A presión normalizada de proba en fábrica non será inferior, en ningún caso, a 10 atmosferas. Os materiais cumprirán as condicións requiridas no prego de condicións técnicas xerais para entubados de abastecemento de auga (MOPU 1974). Artigo 36.–Gabias para aloxamento dos entubados de abastecemento de auga. A profundidade á que deberán estar os entubados de distribución de auga dependerá do diámetro do entubado como se indica na seguinte táboa: • Entubados ata 100 mm de diámetro: 0,70 m • Entubados entre 100 mm e 200 mm: 1,00 m • Entubados de mais de 200 mm de diámetro; 1,30 m En canto ao ancho será o suficiente para que realicen o traballo os operarios en boas condicións. Os entubados deberán sempre ser recubertos por area compactada ata un mínimo de 10 cm por enriba da copa do tubo, o recheo de enriba será de grixo artificial compactado a un 95% do proctor modificado certificado por empresa de control homologada. Farase en camadas de 30 cm e por ultimo irá o pavimento indicado no proxecto de urbanización. O entubado da gabia será obrigatorio para profundidades maiores a 1,80 metros. Non se permitirá ter en zonas abertas ao publico máis de 100 metros lineais de gabia sen reposición. Será obrigatorio valar totalmente a gabia (valo con valo) por ambos os lados, deixando paso ás entradas existentes a parcelas. Sempre se instalarán os entubados de abastecemento de auga por enriba dos entubados de recollida de augas fecais e coas separacións que detalla a norma europea EN 1610. Se debido a problemas de espazo, polo emprazamento das distintas infraestruturas soterradas, tanto nas beirarrúas como nas calzadas, non fose posible respectar as normas e houbese problemas de separación ou altura, os técnicos municipais xunto coa empresa concesionaria da xestión do servizo, tomarán as decisións que consideren necesarias. Artigo 37.–Pezas a colocar nas redes. Defínense como pezas todos os elementos que colocados entre os tramos dos tubos da rede, permiten dar continuidade a esta e permiten cambios da dirección ou da sección, derivación e empalmes con outros elementos. Na rede xeral de abastecemento e distribución de auga potable, as pezas serán: • Para diámetros superiores a 75 mm: as pezas serán de fundición dúctil bridadas. • Para diámetros inferiores a 75 mm: as pezas serán de fundición dúctil, latón-bronce ou polietileno (este último deberá ser aceptado pola empresa concesionaria para a súa utilización). • En acometidas: as pezas serán na súa totalidade de latón-bronce. Artigo 38.–Pezas ou elementos singulares da rede. Defínense como pezas ou elementos singulares da rede, aqueles elementos que contribúen á mellor funcionalidade das redes, como son: as válvulas de corte, as acometidas, as redutoras de presión, as ventosas, os desaugues, e aqueles outros elementos necesarios para garantir unha eficaz protección contra incendios das zonas urbanas e núcleos abastecidas pola rede de distribución de auga, como son: as bocas de rego e os hidrantes. Artigo 39.–As válvulas de corte. As válvulas de corte que se deben empregar entre diámetros de tubo de 300 mm e 63 mm serán de comporta de asento elástico con bridas. A presión de traballo nunca será inferior a PN -16 Atm. As características dos distintos compoñentes serán: • Vástago: de aceiro inoxidable St 1.4021 • Xunta tórica: feita de NBR segundo DIN 3770 e aloxada directamente no casquete sólido dunha soa peza. • Colariño de empuxe: latón extruído Ms 58 segundo DIN 17660. • Sello traseiro de NBR. • Casquete: feito en fundición dúctil GGG 40 DIN 1693 cun deseño duna soa peza sólida  sen pernos- revestido con epóxido interior e exteriormente. • Corpo: feito en fundición dúctil GGG 40 DIN 1693 e revestido con epóxido interior e exteriormente • Cuña ou comporta elástica: feita en fundación dúctil GGG 40 DIN 1693 recuberta de goma de nitrilo (shore 68) perfectamente adherida á cuña por vulcanización e con purga de fondo. • Paso: paso de auga libre, obstrucións, sen caixa de asento nin trampa de residuos. • Perforacións das bridas: segundo normas DIN. As válvulas que se empregarán nos entubados de diámetros inferiores a 63 mm serán válvulas de esfera provistas de cuadradillo de manobra 30x30 mm. Estas válvulas serán sempre de bronce-latón. As válvulas de corte como norma xeral disporanse en todos os ramais de saída dun no da rede de distribución de auga, ademais, os tramos rectos da rede sectorizaranse cunha válvula de corte a unha distancia máxima de 250 m debido a criterios de funcionalidade e explotación. A válvula non irá nunha arqueta. A zona da gabia na que se sitúe encherase con grixo artificial ou area de canteira deixando unha camisa en tubo de polipropileno corrugado, formigón, PVC SM-4 de diámetro 160 mm que irá dende a cabeza da válvula ata a superficie. Enriba, a nivel da vía ou da beirarrúa, protexerase esta camisa cun plafón de fundición co distintivo modelo auga de Abegondo. Artigo 40.–Acometidas a vivendas individuais ou acometidas estándar. Este tipo de acometidas é a máis común da rede de abastecemento. A medida de acometida estándar está normalizada en diámetro exterior de 32 mm (diámetro interior de 1’’), previndo o consumo dunha vivenda unifamiliar, con contador de 13 ou 15 mm de paso. Artigo 41.–As redutoras de presión. As redutoras de presión son elementos que provocan unha forte perdida de carga, capaz de compensar un exceso de presión existente na rede. Á entrada do regulador de presión será obrigatoria a colocación dun filtro para evitar depósitos no regulador que provoquen un mal funcionamento. Artigo 42.–Ventosas. Ten por función a de facilitar tanto a saída como a entrada do aire nas redes nas operacións enchido e baleirado das conducións. Só se colocarán nos casos debidamente xustificados, segundo os perfís lonxitudinais, xa que se procurará que a purga do airea da rede sexa a través das acometidas. O seu dimensionado realizarase en función das características da condución proxectada, topografía do terreo, as ventosas serán sempre trifuncionais coas seguintes especificacións: • Corpo: fundición nodular, con base a brida. • Flotadores: esféricos con alma de aceiro e revestidos de elastómero. • Válvula de illamento: con obturador do elastómero. • Diámetro da entrada: de DN 65 a DN 200. • Tapa: fundación modular, con dous orificios na parte superior, co distintivo do Concello de Abegondo. • Brida: PN 16, DIN 2533. • Parafusos: bricromatados. • Revestimento: interior e exterior, por empolvado epoxi (procedemento electrostático). Colocaranse embridadas sobre unha Te de fundición dúctil e unha válvula de corte con comporta elástica. Todo iso no interior dunha arqueta de formigón, ou tubo co informe técnico correspondente aprobado polos técnicos do Concello, armado de 1,00 x 1,00 m (dimensións libres) con tapa de fundición de diámetro 60 cm e 40 toneladas, con orificios para a evacuación do aire. Artigo 43.–Desaugues da rede. Colocaranse nos puntos baixos dos distintos sectores nos que se divide a rede, pero sempre consultando a empresa concesionaria a súa situación. Proxectaranse cun diámetro mínimo de 75 mm ou superior dependendo do caudal a desaugar. Os elementos que o compoñen son: • “T” de derivación embridada de función dúctil. • Válvula de comporta cerre elástico, de diámetro 75 mm ou superior. As conexións serán todas a través dun pozo de rexistro de 1 x 1 m de formigón. Para diámetros maiores a conexión co pozo de rexistro da rede de recollida pluviais realizarase mediante entubado de función dúctil. O vertido ao pozo de rexistro da rede de recollida de pluviais realizarase a cota elevada, garantindo sempre a imposibilidade de retorno á rede xeral de distribución de auga potable. Os elementos mencionados irán colocados como unha válvula de corte normal, é dicir, o corpo da válvula non irá nunha arqueta. Na zona da gabia onde vaia situada encherase con grixo artificial ou area de canteira deixando unha camisa de tubo de polipropileno corrugado, formigón, PVC SM-4 de diámetro 160 mm que irá dende a cabeza da válvula ata a superficie. Enriba, a nivel da vía ou da beirarrúa, protexerase esta camisa cun plafón de función modelo auga de Abegondo. Artigo 44.–As bocas de rego. Estableceranse en todas as zonas de parque, xardín e demais espazos públicos libres, as instalacións suficientes para un consumo mínimo diario de vinte (20) metros cúbicos por hectárea. As bocas de rego serán dos materiais e modelos determinados polo Concello de Abegondo, conectadas a redes independentes derivadas da rede xeral, coas súas correspondentes chaves de paso. A distancia entre as bocas de rego xustificarase conforme á presión da rede de tal forma que os radios de acción se superpoñan o necesario para non deixar ningún espazo sen cubrir. Trátase dun elemento para limpeza das vías, rego e tamén como medida de protección contra incendios. En todos os casos, o diámetro da toma será, como máximo, a metade do diámetro do entubado de que deriva. As bocas de rego deberán ser DIN-40 mm PN-16 atm de fundición GGG-50 (modular) con recubrimento de pintura Epoxi Azul, a entrada para conexión será con brida PN-16 atm DIN 2532/33 e a saída con racor tipo Barcelona UNE 23400 DN 45 mm. A carcasa ou arqueta, e tapa desta serán de fundición GGG-50 (modular) resistentes ao paso de vehículos pesados (D-400) modelo co distintivo de Abegondo. Todas as tomas para rego das zonas verdes municipais será instaladas sempre con equipo contador de auga e a súa correspondente chave de corte, así como, discriminador nos regos automáticos co fin de evitar regar os días de chuvia. Artigo 45.–Compoñentes do sistema contra incendios, os hidrantes. Os compoñentes do sistema contra incendios cumprirán en xeral o disposto ao respecto no Regulamento de instalacións de protección contra incendios, aprobado polo Real decreto 1942/1993 do 5 de novembro, así como á lexislación vixente de aplicación. Trátase de elementos instalados na rede xeral de distribución. Situaranse en planta, segundo a NBE sobre protección de incendios e normativa concordantes, e a súa colocación deberá ser aprobada especificamente polo Concello de Abegondo. Os hidrantes deberán se do tipo columna seca de toma vertical ou horizontal bridada. Na concesión á rede xeral de distribución de auga sempre se lle colocará unha válvula de corte de uso exclusivo do servizo municipal, co fin de poder cortar só no caso de rotura da columna ou perda de auga. Os hidrantes de columna seca estarán homologados e cumprirán as normas UNE-23405:1990 O tubo da rede, da que se alimentará o hidrante, terá como mínimo un diámetro de 100 mm. Os hidrantes de columna terán unha entrada de 4” de diámetro e deben ter as seguintes características: • 2 bocas de 70 mm (racoradas a 75 mm tipo Barcelona para o uso dos bombeiros e servizos contraincendios) • 1 boca de 100 mm de diámetro • Tapóns antirroubo de fundición tipo Barcelona • Sistema antixeo • Sistema de rotura conducida Sempre se instalarán os hidrantes de columna en cruces de calzada, prazas, etc., co fin de ter fácil acceso e manobra para os camións. Artigo 46.–Proxecto de urbanización. Abastecemento. O proxecto de urbanización, en soporte dixital, deberá incluír planos de planta con indicación de condutos e tipoloxía, seccións construtivas, valvulería e elementos accesorios necesarios para a execución da instalación, definindo materiais, características e compoñentes de cada un dos elementos instalados. Incluiranse nos planos do proxecto detalles construtivos dos elementos, arquetas e gabias, con indicación de recheos granulares, así como no esquema de puntos singulares que fagan comprensible completamente a instalación. No caso de que se fixesen modificacións sobre o proxectado durante a execución da obra, deberán recollerse en soporte dixital os novos planos corrixidos. CAPÍTULO V.–ILUMINACIÓN PÚBLICA Artigo 47.–Condicións xerais. A rede de enerxía eléctrica de iluminación pública deseñarase de acordo coas disposicións do Regulamento electrotécnico de baixa tensión e das MI. BT que sexan de aplicación. As características dos compoñentes de iluminación pública serán as definidas no Regulamento electrotécnico para baixa tensión e as instrucións complementarias MI, ST, e en especial a ITC-BT-09. Deberáse empregar sistemas de iluminación de baixo consumo nas zonas dotacionais asi como o emprego de luminarias tipo CUT-OFF nos espazos libres situados sobre o solo rústico de especial protección co obxetivo de evitar a contaminación lumínica e así non interferir nos modos de vida da fauna nocturna. Deberase dar cumprimento o artigo 323 condicións xerais en relación á contaminación lumínica contidas no artigo 323. C da normativa do PXOM de Abegondo. O control de calidade dos elementos realizarase mediante a comprobación da homologación destas polo Ministerio de Industria. Artigo 48.–Niveis de iluminación. Defínense para os efectos de iluminación pública tres niveis de iluminación que son os seguintes: • Nivel 1.–Aplicarase ás zonas de circulación rodada e rotondas. • Nivel 2.–Aplicarase ás beirarrúas, prazas, zonas peonís, pasaxes, pequenos xardíns e zonas libres vinculadas ás beirarrúas. Aplicarase tamén ás zonas peonís dos espazos libres privados de parcelas que sirvan de acceso ás edificacións. • Nivel 3.–Áreas de xogo, aparcamentos, xardíns de ata 250 m 2 en toda a súa extensión e todo tipo de percorridos peonís e zonas de paso non recollidas nos niveis anteriores. Artigo 49.–Bases de cálculo foto-lumínico da iluminación pública.1. Valores luminotécnicos. No proxecto deberán terse en conta os parámetros seguintes: • Iluminación media en servizo • Uniformidades media e extrema • Deslumbramento perturbador Os anteditos valores fixaranse segundo os seguintes criterios: A relación entre a separación e a altura dos focos non deberá ser superior a catro con cinco (4,5) salvo nos casos en que a brillantez dos focos estea delimitada e se xustifique adecuadamente. As tapas de conexión e mecanismos dos soportes atoparanse fóra do alcance dos nenos e terán un mecanismo de peche controlable. Os puntos de luz estarán protexidos por materiais irrompibles e os postes serán de materiais inoxidables. A iluminación ambiental de áreas con arboredo realizarase de xeito que sexa compatibles con este. En consecuencia os puntos de luz non poderán ter unha altura superior a catro con cinco (4,5) metros. En todo caso serán compatibles a disposición dos puntos de luz co arboredo das beirarrúas e prazas públicas. Para as prazas seguirase o criterio de iluminar as vías circundantes coa intensidade luminosa correspondente e o interior iluminarase dándolle tratamento de parques e xardíns. As zonas deportivas iluminaranse seguindo o criterio de utilizacións destas, pero sempre estarán dotadas de iluminación, que permita utilizalas normalmente durante a noite. Estas colgaranse do cadro de mando e protección da iluminación pública, pero estarán provistas dun cadro secundario nas súas proximidades que permita o seu accionamento manual. No exterior do cadro secundario instalarase un interruptor rotativo de dúas posicións 0-1, que permita o accionamento, mentres que no seu interior instalarase, ademais das proteccións necesarias, un contractor e un reloxo programador que só permita utilizar estas ata a hora programada e evite que queden prendidas toda a noite. A iluminación das vías perimetrais dos ámbitos do planeamento de desenvolvemento (unidades urbanas, actuacións integrais, plans parciais, etc.) deberán proxectarse considerando a súa anchura total, aínda que na súa delimitación só se inclúa a metade. Artigo 50.–Limitación de consumo. Co fin de limitar o consumo de enerxía eléctrica, en todas as instalacións de iluminación pública estará prevista a redución de iluminación e de potencia consumida a partir da hora que determinen os servizos municipais. A programación farase mediante a instalación combinada de programadores astronómicos e redutores de fluxo. Os dispositivos de redución de fluxo deberán estar homologados e dispoñer do marcado CE. Cando se instalen redutores de fluxo, no mesmo armario serán instalados todos os elementos necesarios para o mando e protección da iluminación. Artigo 51.–Luminarias, columnas e implantacións. As luminarias das vías que se instalen deberán incorporar os equipos auxiliares de acendido (reactancias, condensador e posibles arrincadores); disporán dun reflector de algo grao de eficacia, o difusor será unicamente de vidro e o compartimento óptico estar hermeticamente pechado. En parques e xardíns admitiranse outro tipo de difusores, e estarán totalmente prohibidas as luminarias que envíen luz directamente cara ao ceo, tipo globo, farois clásicos sen tapa superior ou similares. Os materiais empregados deberán soportar actos vandálicos sen que se produza deterioro nos seus elementos e sen que se desprenda a luminaria, ou parte dela, dos seus soportes. Como norma xeral a altura de montaxe non será inferior a catro (4) metros. As luminarias terán carácter antivandálico incluso con alturas de montaxe superiores á expresada no parágrafo anterior. Cando se proxecten e instalen columnas/báculos, deberán responder a tipos homologados polo Ministerio de Industria, e os materias preferidos serán os de chapa de aceiro galvanizado e fundición de aluminio. O acabado exterior de báculos/columnas ou calquera outro elemento portante de luminarias realizaranse cunha man de imprimación e con dúas mans de pintura adecuado ao material que hai que pintar, en cores incluídos na carta RAL e acordes co contorno, en todo caso este aspecto deberá ser consensuado cos servizos técnicos municipais. Todas as columnas independentemente da súa altura, disporán dunha portela para a realizacións das conexións a unha altura mínima de 0,5 m sobre a rasante da beirarrúa. As conexións realizaranse nunha caixa do tipo de iluminación pública e incorporarán protección fusibles acordes coa lámpada para protexer. Para a implantación das luminarias serán preferibles as seguintes disposicións: • Unilateral: cando o ancho da vía sexa inferior á altura de montaxe. • Tresbolillo: cando o ancho da vía se encontre entre 1 e 1,5 veces a altura de montaxe. • Pareada: cando o ancho da vía sexa superior a 1,5 veces a altura de montaxe. En beirarrúas de cinco metros (5) ou máis reforzarase a iluminación viaria con iluminación peonil, cunha altura de montaxe sempre superior a catro (4) metros. Os apoios ao solo emprazaranse, sempre que sexa posible, na beirarrúa, a unha distancia mínima de 0,20 m, medidos dende seu límite (parte exterior do bordo); entre a cara interior da columna e a fachada ou cerramento deberá quedar o espazo mínimo que fixe a normativa para a supresión de barreiras arquitectónicas. As cimentacións para os apoios deberán presentar coeficiente de seguridade ao volcamento non inferior a 1,5; deberán estar dotados dun mínimo de catro porlóns de fixación. Os porlóns e as ozcas desde quedarán sempre e en todos os casos baixo o pavimento, e deberá rematarse a superficie sobre este co mesmo material existente no seu contorno. Todas as columnas/báculos, etc., quedarán perfectamente verticais salvo proxecto con informe técnico e aprobados polo Concello. Artigo 52.–Alimentación das instalacións. As instalacións de iluminación pública proxectaranse para ser alimentadas cun sistema trifásico de tensións de 400 V entre fases, como excepción admitiranse alimentacións en sistema monofásico, 230 V, pero previa autorizacións dos servizos técnicos municipais. Nos finais de liña levaranse os catro condutores como previsión de futuras ampliacións. O factor de potencia da instalación deberá ser tal que nos consumos de enerxía eléctrica non se produzan recargo por este concepto. Por isto, a compensación inicial do factor de potencia deberá realizarse en cada punto de luz e, en caso necesario, dotarse dos pertinentes condensadores no cadro de mando e protección. Artigo 53.–Rede de condutores. O tendido de condutores realizarase mediante canalización subterránea por terreos públicos e non se permitirán as canalizacións subterráneas nin os tendidos aéreos por propiedades privadas. O tendido non poderá discorrer baixo o pavimento destinado ao tráfico rodado máis que nos imprescindibles puntos de cruzamento de calzada. Os condutores subterráneos tenderanse en gabias dotadas, en todos os casos, de tubos de PVC de dobre parede de diámetro mínimo 110 mm, que permitan a fácil reposición dos avariados. Nos cruzamentos de calzadas deberá quedar como mínimo un tubo libre. As gabias estarán dotadas de arquetas nos puntos que a continuación se relaciona, como mínimo: • Ao pé do cadro de mando e protección • Cada catro (4) puntos de luz • En cada cambio de dirección • En cada extremo dun cruzamento de calzada • Cada 40 metros As arquetas deberán ser dunhas dimensións mínimas de 40 x 40 cm, excepto a que se sitúe ao pé de cadro que será de 60x60 cm. As tapas destas arquetas serán de fundición de ferro co logotipo do Concello de Abegondo (admitíndose marcos de fundición para ser enchidos co pavimento do contorno) unha vez colocadas, deberán resistir sen roturas nin deformacións permanentes unha carga de 500 kg, aplicada nunha superficie de 10 x 10. Todas as tapas de arquetas de dimensión superiores a 0,5 x 0,5 m, executaranse obrigatoriamente mediante un marco de fundición de ferro de forma piramidal cara á parte inferior da arqueta (para evitar bloqueos desta) e acabaranse con pavimento de iguais ao do lugar no que vaian emprazadas. As canalizacións de iluminación pública deberán prolongarse ata os límites de todas as vías da unidade de execución, colocando ao final destas unha arqueta de continuidade para futuras conexións con outras actuacións futuras. A rede de condutores deseñarase procurando que do centro de mando partan varias liñas de distribución co fin de que unha avaría na rede afecte tan só a parte da iluminación e non á totalidade. A alimentación a puntos de luz que iluminen zonas verdes, instalación deportivas ou interiores de prazas constituíra un circuíto independente do das rúas que as circundan. Non se admitirán empalmes do cableado nas conducións ou arquetas, debendo realizarse na caixa de conexión a uns 30 cm sobre a cota do terreo. Artigo 54.–Equipos de medida. Os equipos de medida deberán emprazarse na vía pública; se isto non fose posible o aconsellable é que se sitúen en lugar accesible tanto para o persoal da compañía subministradora de enerxía como para o Concello, pero nunca no interior dunha propiedade privada. Os equipos de medida situaranse no interior de armarios, estarán construídos de forma e materiais resistentes á intemperie e actos vandálicos, serán de modelo autorizado pola compañía, subministradora de enerxía, disporán de miras ou outros dispositivos que permitan tomar a lectura dos contadores e estarán dotados de pechadura homologada e autorizada pola compañía subministradora. Quedan prohibidos os armarios de chapa metálica. Sempre que sexa posible deseñaranse as redes de iluminación de tal xeito que o equipo de medida sexa de medida directa, é dicir, que non supere os 63 A de consumo total. Artigo 55.–Cadros de mando e protección. Os mecanismos de mando e protección dos circuítos (cadro de mando e protección) emprazaranse en armario separados do equipo de medida e cando se instalen redutores de fluxo, estes irán incorporados no mesmo armario que os elementos de mando e protección. Neste último caso prestaráselle especial atención á súa ventilación, que será deseñada e calculada pola subministradora dos redutores de fluxo. Os armarios dos centros de mando estarán construídos de forma e material resistentes á intemperie e aos actos vandálicos; disporán de cerramento con cerradura de chave mestra da compañía subministradora. Os centros de mando emprazaranse preferentemente xunto aos equipos de medida, sempre en instalación fixada en nichos construídos para este fin, en beirarrúas e deberán conter os seguintes dispositivos: • Interruptor xeral automático de corte omnipolar. • Protección contra sobretensións. • Conmutadores de tres posicións (0-apagado, 1-acendido automático, 2-acendido manual). • Contactores. • Magnetotérmico de protección para o circuíto de control. • Programador astronómico con horario definido para inverno e verán. • Magnetotérmicos onmipolares e diferenciados independentes (300 mA) para cada liña de saída con sensibilidade e calibre de acordo co REBT. • Magnetotérmios monopolares para cada unhas das fases dos diferentes circuítos. Artigo 56.–Contaminación lumínica. No deseño da rede de iluminación procurarase diminuír a contaminación lumínica actuando sobre: • O deseño da rede que alcanzará o nivel luminoso requirido sen superalo de xeito inxustificado. • As luminarias serán sempre de baixo consumo enerxético (led´s ou similiares). • Obrigatorio o cumprimento do artigo 323. C da normativa do PXOM. Deseño da rede de alumeado. O deseño da rede alcanzará o nivel luminoso requirido sen superalo de xeito inxustificado. Na rede de iluminación pública coa finalidade de reducir a contaminación lumínica deberase dirixir o fluxo lumínico en sentido descendente e non ascendente, especialmente na iluminación de edificios e monumentos. En todo caso evitarase a dispersión do feixe luminoso de xeito que incida directamente sobre a fachada iluminada sen superala. Para evitar deslumbramento a luz deberá dirixirse cara a abaixo cun ángulo en todo caso menor de 70.º, canto maior sexa a altura do foco menor terá que ser o ángulo. Recoméndase o uso de reflectores asimétricos que permitan regular o feixe de luz. Características das luminarias: Usaranse sempre luminarias de baixo consumo enerxético (led´s ou similares). CAPÍTULO VI.–REDE DE ENERXÍA ELÉCTRICA (MEDIA E BAIXA TENSIÓN) Artigo 57.–Condicións xerais. A rede de enerxía eléctrica proxectarase de acordo co Regulamento de baixa tensión, regulamento de liñas de alta tensión, regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade en centrais eléctricas, subestacións e centros de transformación, regulamente de verificacións eléctricas e Real decreto de acometidas e cantas disposicións vixentes na materia que lle sexan de aplicación. Artigo 58.–Previsión de cargas. Para os efectos do cálculo do consumo eléctrico, considerarase a carga por vivenda e locais prevista no Regulamento electrotécnico para baixa tensión, e disposicións complementarias. Cando non poida preverse a tipoloxía de vivendas e, consecuentemente, o seu grao de electrificación, considerarase de electrificación básica e utilizarase un coeficiente de simultaneidade 1. Os casos especiais de consumo de equipamentos xustificaranse debidamente, non obstante, como previsións consideraranse as seguintes cargas (simultaneidade 1) para cada un deles, salvo cando se xustifiquen. • Equipamento (escolar, sanitario, dotacional, etc.) 0,05 Kw/m 2 • Equipamento deportivo: 0,02 Kw/m 2 • Zonas verdes: 0,002 Kw/m lineais • Sistema viario: 0,003 Kw/m 2 Artigo 59.–Criterios de deseño. A rede eléctrica estruturarase a partir dos centros de transformación de media tensión, os cales serán conectados á rede da compañía distribuidora e pecharanse en anel como garantía de subministración. Os centros de transformación executaranse en edificio, ben sexa prefabricado ou no interior dunha edificación debendo dispoñer en todos os casos de acceso directo desde un espazo público. Quedan tolamente prohibidos os transformadores de intemperie ou aéreos. Como norma xeral intentarase que a potencia dos transformadores que hai que instalar non superen os 1000 KVA, podería admitirse algunha solución de maior potencia unicamente para ámbitos de desenvolvemento de solo dedicado á industria. Os tendidos de liña en media (menor ou igual a 20 KV) ou baixa tensión aéreos, serán obrigatoriamente subterráneos e aqueles que xa existan dentro do ámbito deberán ser transformados en subterráneos. Nas obras ordinarias de urbanización en solo urbano procurarase o soterramento das redes aéreas e sempre que sexa posible esixirase a retirada de postes de enerxía eléctrica e telefonía situados nas zonas de cesión, cando as redes estean xa soterradas. Enténdese que existe a dita posibilidade en promocións ou proxecto de sete ou máis vivendas. Os tendidos en alta tensión (máis de 20 KV) non poderán estar nos voos de espazos parcelados edificables, é dicir, en caso de que non se poida trasladar a liña de alta tensión, no deseño da urbanización terase en conta o espazo ocupado pola citada liña e destinarase este a espazos libres. A partir da rede de transformadores de media tensión crearase a rede de baixa tensión, que partirá desde os cadros de B. T. que se instalarán os C. T. con condutores 0,61 KV, dando cumprimento ao establecido no R. E. B. T. Tanto a rede de media como a de baixa tensión executarase en instalación enterrada baixo canalización eléctrica de PVC de dobre parede de diámetro 160 mm para os condutores de forza e canalización de PVC de dobre parede de 125 mm de diámetros para os condutores de comunicación. Sentados os requisitos dos tubos para utilizar, o deseño da rede realizarase do seguinte modo: os tubos discorrerán baixo a beirarrúa, tal e como se mostra na sección tipo incluída no anexo 1 desta ordenanza, e instalaranse como norma xeral dous tubos de 160 mm e un de 125 mm, excepto en: Lugares por onde estean orixinalmente proxectadas as liñas de media tensión, é dicir, coincida o trazado das liñas de media tensión co das de baixa, neste caso duplicaranse os tubos de 160mm, pasando a ser 4 tubos (2 para M. T. E 2 para B. T.), coa relevancia de que sempre debe quedar un de reserva, é dicir, cando por necesidades de cerrar o anel dun centro de transformación os condutores de media tensión sexan de ida e volta; os de ida irán por un tubo e os de volta virán polo outros, polo tanto será necesario deixar un tubo de 160 mm de reserva, sen contar os dous que se destinarán á baixa tensión. Neste caso a rede estará formada por 5 tubos de 160 mm e un de 125 mm, que se colocarán sempre en base 2. Nos cruzamentos de calzada instalaranse como mínimo 4 tubos de 160 mm e un de 125 mm, e se no deseño orixinal se ocupasen dous deles con liñas de media tensión, deixarase sempre un a maiores, sen contar os de baixa tensión. Como norma xeral serán colocadas arquetas do tipo normalizado pola campaña distribuidora como mínimo en: • Cada 100 m • Nos cambios de dirección superiores a 90º • En todos os cruzamentos de calzada a ambos extremos Todas as tapas de arquetas de dimensións superiores a 0,5 x 0,5 m, executaranse mediante un marco de fundicións de forma piramidal cara á parte inferior da arqueta (para evitar bloqueos desta) e acabaranse con pavimento iguais ao do lugar no que vaian emprazadas, as dimensións inferiores serán as normalizadas co distintivo de Abegondo. As tapas das arquetas deberán resistir sen roturas nin deformacións permanentes unha carga de 500 Kg, aplicada nunha superficie de 10 x 10 cm. CAPÍTULO 7.–REDE DE TELECOMUNICACIÓNS Artigo 60.–Condicións xerais. Os proxectos de urbanización deberán incluír a rede de canalizacións que sexa necesario realizar para dotar dos servizos de telecomunicacións a todas as parcelas. Este será obrigatoriamente en modo subterráneo. Así mesmo, suprimiranse todos os tendidos áreos existentes e transformaranse en subterráneos. As previsións sobre telecomunicacións deberán ser redactadas por un enxeñeiro competente e visado polo correspondente colexio profesional. A previsión da infraestrutura de telefonía realizarase segundo a norma vixente. Estarase ao disposto no Regulamente de infraestruturas comúns de telecomunicacións, o que nos leva, ademais de previsión de teléfono, a efectuar unha previsión para as novas tecnoloxías, é dicir, rede dixital de servizos integrados (RDSI, ADSL FIBRA.) e televisión por cable. A infraestrutura correspondente a telecomunicacións establecerase en función do número de liñas demandadas pola urbanización, como norma xeral realizarase unha previsión mínima de: • Tres (3) tubos de 110 mm de diámetros. • A rede dixital de servizos integrados discorrerá por un dos tubos de 110 mm. Como norma xeral colocaranse arquetas do tipo normalizado pola campaña distribuidora mínimo en: • Cada 100 m • Nos cambios de dirección superiores a 90º • En todos os cruzamentos de calzada a ambos os extremos Todas as tapas de arquetas de dimensións superiores a 0,5 x 0,5 m, executaranse mediante un marco de fundicións de forma piramidal cara á parte inferior da arqueta (para evitar bloqueos desta) e acabaranse con pavimento iguais ao do lugar no que vaian emprazadas, as dimensións inferiores serán as normalizadas co distintivo de Abegondo. As tapas das arquetas deberán resistir sen roturas nin deformacións permanentes unha carga de 500 kg, aplicada nunha superficie de 10 x 10 cm. Na parte de comisión coas infraestruturas das compañías subministradoras o deseño da rede consensuarase con estas e co Concello. CAPÍTULO 8.–OUTROS SERVIZOS Artigo 61.–Condicións xerais. Para calquera outro servizo que se pretenda colocar, as canalizacións das liñas discorrerán polo dominio público, deberán ser soterradas e estudarase a súa incidencia nos planos de coordinación de servizos, para as distintas seccións de rúa. Calquera elemento de almacenamento ou distribución necesario para calquera outro servizo executarase en parcela privada. No suposto de cesión de vías en solo urbano, cando no terreo a ceder exista poste de servizo (electricidade ou telecomunicacións) o promotor terá a obriga de eliminar os postes. Do contrario esixirase a constitución de aval polo importe de retirada dos postes, para a execución subsidiaria a cargo do promotor. CAPÍTULO 9.–EVACUACIÓN DE LIXO Artigo 62.–Condicións xerais. Será obrigatorio incorporarlles aos proxectos de urbanización os colectores para a recollida de lixo, desde o punto de vista selectivo, para o que se empregarán os colectores admitidos polo Concello de Abegondo. En canto ao número e disposición detállase a continuación, e en todo caso permitirán a recollida selectiva (coa seguinte dotación). • Orgánicos: 50 I/viv • Inorgánicos: 50 I/viv • Vidro: 30 I/viv • Papel: 30 I/viv • Roupa Estes colectores poderán ser de instalación en superficie ou soterrados, estes sempre coa autorización expresa do servizo ambiental do Consorcio As Mariñas, do modelo e material homologado polo Concello de Abegondo. Incorporarase, cando sexa posible, unha zona común de lixo onde aloxar os colectores. As promotoras construtoras deberán dotar de contedores as vivendas de nova construción, debendo chamar previamente aos servizos ambientais do Consorcio para acordar o número que sexa preciso instalar e a mellor situación para a súa inclusión nas rutas de recollida. Como complemento a recollida do lixo tamén será obrigado incorporar a nivel de proxecto as papeleiras necesarias a razón de: • Cada 50 m nas vías con disposición a tresbolillo • Cada 500 m 2 nas zonas de espazos libre Nos espazos libres (parques e zonas verdes) ou de equipamentos utilizaranse colectores soterrados coa mesma proporción indicada para os de superficie, sempre coa autorización expresa do Consocio As Mariñas. As papeleiras serán con tapa e do tipo e modelo homologado polo Concello de Abegondo. CAPÍTULO 10.–PARQUES E XARDÍNS Artigo 63.–Condicións xerais. Os xardíns serán deseñados dándolle prioridade aos elementos ornamentais e ás áreas adecuadas para a estancia das persoas. Será de obrigado cumprimento o reflectido no título V “Condicións particulares dos usos”, capítulo VII “Condicións particulares do uso dotacional”, sección 2.ª “Espazos libres” contida na normativa do PXOM. Disporán de xogos infantís e de preadolescentes, xogos libres, áreas de deportes non regrados, áreas de plantación e axardinamento, illas de estancia, repouso e lecer e zonas de defensa ambiental. Este elementos disporanse de acordo cos artigos 265 e 266 da normativa do PXOM, dependendo da clase de espazo libre ou zona verde. Deberá empregarse arboredo autóctono e cultivos de flores que precisen pouca auga. Quedará expresamente prohibida a plantación no termo municipal de especies invasoras recoñecidas como tales pola Xunta de Galicia (identificadas na páxina web da Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas ou na lexislación autonómica ou nacional). Artigo 64.–Clasificación dos parques e xardíns. Determínase no artigo 266 da normativa do PXOM as característica de cada un deles, sendo os seguintes: A. Zonas verdes • Parque e xardín urbano • Zonas verdes e xardíns • Parque natural B. Outros espazos libres públicos • Parque deportivo • Áreas de xogo infantil • Área de ocio expansión e recreo • Áreas peonís e aparcadoiros Artigo 65.–Compoñentes para o deseño dos parques e xardíns. Os compoñentes básicos dos parques e xardíns son os reflectidos no artigo 265 da normativa do PXOM, sendo os seguintes: a) Xogos infantís: formados por elementos de mobiliario e áreas de area, que polas súas dimensións e en cumprimento dos estándares correspondentes, se destina a este uso concreto. b) Xogos de preadolescentes: formados por mobiliario, áreas de xogos non estandarizados, áreas de area e láminas de auga. c) Xogos libres: campos de xogos ao aire libre tales como petanca, bolos, chave, etc. d) As áreas de deporte non regrado, para o exercicio informal de deportes, sen requirimentos dimensionais regulamentados. e) Áreas de plantación e axardinamento. con especies autóctonas f) Illas de estancia, lugares acondicionados para o repouso e lecer. g) Zonas de defensa ambiental, mediante arboredo e axardinamento para a protección de ruídos e a retención de partículas contaminantes. A superficie destinada á plantación de especies vexetais autóctonas será en todo caso superior ao 60% do total. Pode destinarse o resto non ocupado pola xardinería a paseos e zonas peonís, xa sexan pavimentados ou de terra batida. Artigo 66.–Xardíns dotacións de compoñentes en función da clase. As dotacións que deben conter as zonas verdes e outros espazos libres públicos deberán conter o especificado no artigo 266 da normativa do PXOM. Artigo 67.–Condicións das zonas verdes. As zonas verdes manterán unha primacía da zona vexetal extensiva sobre a acondicionada mediante urbanización. Existen varios tipos: A. Parque e xardín urbano Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. Ditos espazos contan cunha superficie de mais de 1500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 30 metros de diámetro mínimo e contaran coa seguintes elementos: • Poderán formarse pola combinación de calquera dos compoñentes e elementos de deseño dos espazos libres, sen perde-lo carácter de zonas de ocio, repouso e mellora da salubridade e calidade ambiental. • Poderá dispoñerse edificación, só para usos de ocio, deporte e cultura, cunha ocupación máxima do 5% da súa superficie bruta e altura dunha (1) planta e 3,5 m de altura de cornixa. No entanto, poderase superar o límite da altura para instalacións que polas súas características intrínseca así o requiran. • Os parques e xardíns urbanos de superficie superior a tres (3) hectáreas contarán cos seguintes elementos: xogos infantís, xogos de preadolescentes, xogos libres, canles e fontes ornamentais. B. Zonas verdes e xardíns Estes espazos deseñaranse dando prioridade aos elementos ornamentais e ás áreas adecuadas para a estancia das persoas. Non se autoriza neles ningunha edificación Presentan unha superficie entre 500 e 1000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. Deben contar cos seguintes elementos: Áreas de plantación e axardinamento, Illas de estancia, xogos infantís, xogos de preadolescentes, e fontes ornamentais. C. Parque natural Os parques naturais e forestais preverán a utilización para fins recreativos de carácter campestre e práctica deportiva non regulada, vencellada aos espazos naturais catalogados. Ditos espazos contan cunha superficie de mais de 2000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e contaran coa seguintes elementos: Non poderán edificarse para ningunha actividade que non estea vinculada ao uso recreativo ou para dar acollida a actividades culturais, deportivas e de investigación, podendo dispoñerse edificacións cunha ocupación máxima do dez por cento (10%) da súa superficie bruta e unha altura dunha (1) planta e 3,5 m de altura de cornixa. No entanto, poderase superar o límite da altura para instalacións que polas súas características intrínseca así o requiran. Estes espazos acondicionaranse mantendo as características naturais máis axeitadas ó contorno natural. Artigo 68.–Condicións dos outros espazos libres públicos. A. Parque deportivo Espazo destinado ao exercicio do deporte no medio natural. As instalacións deportivas dispoñeranse preferentemente ao aire libre. No entanto, poderán dispoñerse en edificación cerrada coa limitación do 5% de ocupación da superficie do parque deportivo e unha edificabilidade de 0,07 m²/m² de superficie. Ao menos o 20% da superficie do parque deportivo, deberá quedar libre de instalación, debendo axardinarse cos criterios sinalados para os parques e xardíns. Ditas zonas presentan unha superficie de ata 800 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. Contará con superficies axardinadas illadas e arboredo de defensa, mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Sempre que a súa disposición sexa posible instalaranse puntos de auga ornamentais, áreas de deporte non regrado e superficie pavimentada para xogos de rodas. B. Áreas de xogo infantil Son aquelas que presentan unha superficie de ata 200 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 12metros de diámetro mínimo debendo equiparse con elementos adecuados á súa función. Dispoñerán de xogos infantís, de preadolescentes, con zonas de area e auga ornamental. Contará con superficies axardinadas illadas e arboredo de defensa, mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Sempre que a súa disposición sexa posible instalaranse puntos de auga ornamentais, áreas para xogos e ocio pasivo, superficie pavimentada para xogos de rodas, e plano de area drenada. C. Área de ocio, expansión e recreo Espazos con acondicionamento vexetal para a defensa ambiental, o repouso dos peóns e o acompañamento do viario. Deseñaranse tendo en conta a función urbana que deben cumprir. En aquelas cuxa función sexa de acompañamento do viario, a alteración da posición relativa á contía entre a calzada e a área axardinada que represente unha mellora para a circulación, entenderase que non modifica o Plan Xeral. Presentan unha superficie de ata 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 15 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. Contará con mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. D. Áreas peonís e aparcadoiros Comprende aqueles terreos libres de edificación, de titularidade e dominio público en superficie, e de uso público ou privado no subsolo, para a situación de aparcadoiros ou áreas peonís. A superficie destes terreos deberá quedar libre de edificación podendo destinarse a aparcamento público no subsolo e recorridos peonís e areas de lecer na superficie. Poderase dispoñer prazas de aparcamento en superficie cunha ocupación máxima do 15%. Presentan unha superficie superior a 1000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo Contará con mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Artigo 69.–Criterios xerais de deseño. Os espazos verdes deberán ser ordenados na súa totalidade, evitando espazos residuais sen algún tratamento. O proxecto de xardinería xustificará o sistema de rego elixido, a rede de iluminación pública que incorpore, e os elementos do mobiliario urbano, incluíndo un estudo dos custos de mantemento e conservación cara a eficiencia e o desenvolvemento sostible. Terase en conta en calquera espazo libre para o seu deseño a tipoloxía e características do contorno, formas do terreo, rasantes de vías limítrofes e calquera elemento que pode incidir ou realzar o deseño. O solo dos paseos, camiños, roteiros e sendeiros en solo rústico e nas zonas axardinadas resolveranse preferentemente con terra areada batida en sección transversais. Os proxectos de urbanización deberán contemplar os seguintes aspectos: • O axardinamento dos espazos comúns e públicos realizarase con especies adaptadas ó medio que permitan reducir o costo en auga de rega. • Primarase o deseño de espazos de tipo natural con especies herbáceas rústicas con poucas necesidades de auga fronte a céspedes ornamentais. • De existir piscinas comunitarias, deseñaranse de forma que teñan sistemas de mantemento que permitan os mínimos cambios de auga, para reducir o consumo da mesma. • Os sistemas de rega serán eficientes no seu deseño, e na súa utilización, manténdose en boas condicións e con horarios que optimicen o uso del auga polas plantas, evitando regar nas horas máis calorosas. • Contemplarase nos proxectos de urbanización, nas zonas urbanas a instalación de barreiras (vexetais ou artificiais) que reduzan a incidencia do ruído en zonas habitadas. Estudiando os casos. • A revexetación proxectarase con especies autóctonas, evitando deseños excéntricos que rompan a harmonía do entorno. Os instrumentos de desenvolvemento (actuacións integrais, plans parciais, plans especiais.) realizarán un estudio pormenorizado da vexetación existente no seu ámbito de actuación, de forma que a revexetación ou a implantación de zonas verdes poida facerse conservando parte do existente no caso de que poida haber algún exemplar que mereza a pena conservar. Sendo tutelado polo servizos técnicos municipais. Artigo 70.–Instalacións de rego. Estableceranse en todas as zonas de parque, xardíns e demais espazos públicos libres, as instalacións de rego automático suficientes para un consumo mínimo diario de vinte (20) metros cúbicos por hectárea. Os elementos de rego serán dos materiais e modelos aceptados polo Concello, conectados a redes independentes derivadas da rede xeral coas súas correspondentes chaves de paso e contadores. O deseño das instalacións de rega automática estará fundamentado nos criterios de máxima eficacia e mínimo consumo. Estes sistemas de rega automática estarán organizados en seccións homoxéneas independentes, comandadas por cadansúa electroválvula, todo iso dirixido por un programador automático conectado á rede eléctrica. Crearase unha canalización eléctrica paralela á rede de alimentación das seccións de rega para a conexión das electroválvulas. O número de seccións de rega e a distancia entre os elementos de rego xustificaranse conforme á presión e ao caudal da rede de tal forma que os radios de acción se superpoñan o necesario para non deixar ningún espazo sen cubrir. Recoméndanse as seguintes pautas: • O sistema de rego automático deberá contar cunha chave de paso ou válvula manual xeral, que permita o peche da subministración de auga a todas as seccións de rega á vez. • Cada sección ou sector de rega deberá contar cunha chave de paso ou válvula manual ante as da electroválvula, que permita pechar a subministración de auga a esa sección sen ter que pechar todo o sistema. • Proxectarase un sistema de rega por goteo nas zonas de arborado, zonas de arbustos illadas, zonas con especies tapizantes illadas, xardineiras e testos. • O programador do rego será dixital e estará preparado para poder aumentarlle o número de sección en, polo menos, unha máis das que posúa o sistema de rega deseñado; deberá contar cun sistema de protección de programa ante unha eventual falta de subministración eléctrica. • As electroválvulas que comandan cada sección estarán instaladas en arquetas de tamaño suficiente como para poder manipulalas ou reparalas con facilidade. • Se as arquetas están na zona de céspede, pradería ou macizos de planta, deberán ser de plástico, coa súa correspondente tapa e estar niveladas e niveladas co terreo. • Se as arquetas se sitúan en zonas de pavimento duro (camiños, beirarrúas, rúas, etc.) deberán ser de fábrica (formigón ou prefabricadas de formigón) coa súa correspondente tapa e instalaranse niveladas co pavimento. Neste caso deberán contar cun sistema de drenaxe por gravidade. • Como reforzo á instalación de rega automática, e independentes dela, instalaranse bocas de rego a razón dunha por cada dous mil metros cadrados (2.000 m 2 ). Artigo 71.–Condicións para as especies vexetais nas zonas verdes espacios libres. Proxectarase a plantación de especies vexetais autóctonas axeitadas ás características particulares de cada zona (condicións edáficas, climáticas, de uso, de seguridade e de sanidade), con preferencia polas especies autóctonas ou aquelas de probada acción non invasora. O arborado terá como mínimo unha altura de 2,5 m. Os exemplares arbóreos presentaranse ben conformados, cun desenvolvemento normal, sen síntomas de raquitismo ou atraso. Non presentarán feridas no tronco, pólas ou raíces e o sistema radicular estará completo e proporcionado ao porte da copa. Tras a plantación, en foxo suficientemente grande para albergar as raíces con comodidade e unha menor de 1 m 3 (1 x 1 x 1 m) aseguraranse os exemplares mediante titores de tronco de piñeiro ou mediante tensores, de dimensións suficientes para o seu cometido e instalados de xeito que non provoquen feridas na árbore suxeitada. Unha vez plantados e suxeitos, procederase a elaboración dunha escava de rega, consistente nun oco circular co centro na planta, formando un cómaro de terra ao redor, duns 25 cm de altura, que permita o almacenamento de auga no seu interior. Tras a formación da escava procederase a regar. As terras que se utilicen nas zonas de xardinería melloraranse mediante a fertilización, encalados e substratos axeitados. Artigo 72.–Especies vexetais recomendadas en xardíns, parques urbanos e parques naturais e forestais. Indícanse a continuación algunhas das especies de arborado recomendado debendo primar para a elección os seguintes criterios: Primeiro. –As especies autóctonas de folla perenne(exemplo: acivro: ilex aquifolium.) Segundo. –As especies autóctonas frondosas: • Tileiro: Tilia platyphyllos (tilo europeo) • Ameneiro: Alnus glutinosa (L.) Gaertn • Bidueiro: Betula sp • Freixo: Fraxinus excelsior L. • Freixa: Fraxinus angustifolia Vahl. • Castiñeiro: Castanea sativa Mill • Castiñeiro híbrido: Castanea x hibrida (resistente tinta) • Cerdeira: Prunus aviun L. ou cerdeira froiteira • Carballo: Quercus robur L. • Cerquiño: Quercus pyrenaica Will. • Sobreira: Quercus suber L. • Carballo albar: Quercus petraea (Matts) Liebl • Aciñeira: Quercus ilex L. ssp. Ballota (Desf) Samp, Quercus rotundifolia Lam. • Abeleira: Corylus avellana L. • Faia: Fagus sylvatica L. • Umeiro: Ulmus glabra Huds, Ulmus minor Miller • Loureiro común: Laurus nobilis L. • Sorbeira do monte: Sorbus aria L. • Capudre: Sorbus aucuparia L. • Nogueira: Juglans regia L. • Érbedo: Arbutus unedo L. Terceiro. –Valorar e xustificar o uso de especies foráneas e prohibido o uso de especies catalogadas a nivel autonómico ou nacional como especie invasora En calquera caso, a dirección facultativa deberá pronunciarse sobre a conveniencia das especies propostas, os seus emprazamentos e as súas características vexetativas (tamaño, presentación, estrutura, etc.). Artigo 73.–Condicións para especies vexetais en aliñacións de rúas. Evitaranse as plantacións de árbores en beirarrúas de menos de 2,50 metros de ancho e na vertical de calquera infraestrutura soterrada. En xeral, os exemplares plantados en aliñacións non distarán menos de 3 metros da vertical da fachada dos edificios, medidos dende o centro da escava. As escavas terán unhas dimensións mínimas de 0,8 x 0,8 x 1 metros (ancho x longo x fondo), sendo o ideal (1 x 1 x 1 m ou superiores). As escavas non deben ter o fondo formigonado nin compactado, é dicir, non poder ser testos de formigón. No caso de ter escavas deste tipo, as recomendacións de plantación serán outras, substituíndo as plantacións de árbores por arbustos ou plantas vivaces autóctonas e de folla perenne axeitadas e aprobadas polos técnicos municipais. A. Arbustos ou plantas vivaces (prohibido plantar especies catalogadas como invasoras): • Laranxeira: Citrus x sinensis (laranxeira doce – follas perennes) • Cerdeira: Prunus sp (plantar variedades galegas) • Mirto europeo: Myrtus communis (folla perenne) • Camelia: Camellia japonica • Hortensia: Hydrangea macrophylla • Loureiro: Laurus nobilis • Fotinia: Photinia x fraxri Red Robin (folla perenne) • Buxo: Buxus sempervirens • Érbedo: Arbustus unedo Outras especies diferentes das especies anteriores, no caso de seren propostas, deberán ser autorizadas polo servizos técnicos municipais. Artigo 74.–Condicións de plantacións para especies vexetais en aliñacións de rúas. As distancias mínimas de plantación entre árbores serán (medidas entre centros de escavas consecutivas): • 6 metros en beirarrúas • 15 metros en zona de aparcadoiro Os exemplares presentaranse co terrón ou en contedor, con fustes rectos non danados, cunha altura mínima de fuste de 2,5 metros. Deberase achegar terra vexetal mellorada en todo o volume da escava, colocando nela o exemplar que se vai plantar ben afirmado e dereito. Eliminaranse os contedores, mallas, sacos ou calquera outro material que sirva para conter o terrón xusto antes da plantación. Incorporaranse os fertilizantes necesarios descritos no proxecto ou os que aprobe a dirección da obra. Terase especial coidado de non soterrar demasiado o terrón. A superficie da terra debe quedar nivelada co pavimento e co colo da raíz da árbore. Para asegurar a estabilidade dos exemplares plantados colocarase ao menos 1 titor de tronco de piñeiro tratado en autoclave por exemplar, de calibre suficiente para o seu cometido. A suxeición da árbore ao titor realizarase a unha altura máxima de 1,50 metros do chan, mediante cinchas de goma, nailon ou mixtas cunha durabilidade mínima dun ano. Colocarase, sobre as cinchas, un separador semirríxido que evite o roce do tronco da árbore co titor. A empresa adxudicataria está obrigada a realizar regas periódicas dos exemplares plantados para asegurar o seu correcto enraizamento e pervivencia, dende o día de plantación ata a entrega definitiva ao Concello de Abegondo. Calquera característica non reflectida nas presentes condicións, e que puidese entrar en contradición con estas, seralle comunicada aos servizos técnicos do Concello para a súa avaliación e a súa posterior aprobación ou rexeitamento. Artigo 75.– Solos de plantación. Entendemos por solos de plantación a capa superior do terreo, que recibirá as raíces das plantas herbáceas e arbustos, así como as raíces superficiais das árbores. Independentemente do tipo de plantación que reciban os solos, estes deben cumprir as condicións mínimas que se especifican a continuación: • Profundidade mínima de 35 cm • Textura: franco franco-areosa • Granulometría: ningún elemento maior de 5 cm de diámetro • Menos de 3 % de elementos de entre 1 e 5 cm de diámetro • Contido en arxilas: inferior ao 20 % • Ph comprendido entre 5,5 e 7 • Contido en materia orgánica: entre o 5 e o 10 % • Contido en nitróxeno (N): mínimo do 1 por 1000 • Contido en fósforo (P) total: mínimo de 150 partes por millón (150 ppm) • Contido en potasio (K) total: mínimo de 80 partes por millón (80 ppm) Cando os solos de plantación non teñan as condicións mínimas reflectidas no parágrafo anterior deberán ser melloradas por medio de tratamentos físicos (cribados, achega de areas, etc), achega de emendas (cálcicas e/ou orgánicas) e achega de fertilizantes (químicos e/ou orgánicos). En canto aos fertilizantes para utilizar na mellora dos solos, aceptaranse o compost como fertilizante orgánico e fertilizantes químicos, autorizados polo Ministerio de Agricultura ou organismo competente equivalente. En ningún caso se aceptará o uso de fertilizantes orgánicos procedentes de granxas, explotacións gandeiras ou agrícolas ou industrias de transformación de produtos agrícolas ou gandeiros. Artigo 76.–Cobertura vexetal dos solos. Distinguiremos catro tipos de cobertura vexetal nos solos de plantación: • Céspede suntuario • Céspede utilitario • Pradería • Especies tapizantes Entenderase por céspede suntuario aquel que se instaura sobre zonas sen uso, é dicir, que non serán pisadas habitualmente. Ten un valor ornamental alto e está formado por unha mestura de gramíneas seleccionadas de folla fina. Entenderase por céspede utilitario aquel que se instaura sobre zonas de uso, é dicir, zonas que serán pisadas habitualmente, sobre as que se poden desenvolver actividades lúdicas (xogos, deportes, etc.). Estará formado por gramíneas seleccionadas e adaptados ás pisadas e ao uso intensivo (tipo céspede deportivo ou similar). Entenderase por pradería a cuberta vexetal formada por gramíneas e non gramíneas herbáceas de folla menos fina ou rústica, tanto de orixe espontánea como sementadas, en zonas amplas con posibilidade de uso. Instaurarase (ou favorecerá, cando xa exista) en áreas naturais ou naturalizadas como grandes parques, bosques de uso público, campas, etc. En ningún caso debe conter especies semileñosas ou leñosas. Entenderase por especies tapizantes aquelas plantas herbáceas ou arbustivas distintas das empregadas para o céspede e as praderías, de porte baixo ou rastreiro que forman unha cuberta vexetal continua sobre o terreo. Son zonas puramente ornamentais, sen uso nin acceso e de carácter permanente. Tanto nas zonas de céspede suntuario como nas de céspede utilitario deberase incluír un sistema de rega automática con criterios de máxima eficacia e mínimo consumo, segundo as directrices do artigo 70 desta ordenanza. Nas zonas de pradería poderanse incluír sistema de rega automática por aspersión que faciliten o mantemento das praderías, Non se poderá regar nas horas de pleno sol (12.00 a 16.00 horas). Estes deberán deseñarse con criterios de mínimo consumo, a base de aspersores de gran alcance que cubran toda a superficie de herba co mínimo solapamento. Na zona de especies tapizantes, o sistema de rega cumprirá as características descritas no artigo 70 desta ordenanza. Artigo 77.–Xogos infantís e mobiliario. Disporase de bancos e papeleiras en todos os espazos libres, en número de proporción ao deseño efectuado, con criterios de calidade, durabilidade e fácil mantemento. Nos xogos de infancia optarase por aqueles que non teñan arestas vivas e preferiblemente os estáticos aos que teñen movemento e os de madeira aos metálicos. Cumprirán coa seguinte normativa: – Decreto 245/2003 do 24 de abril – DOG 9 de marzo de 2003 – Norma UNE-EN 1176 “Equipamentos de áreas de xogo” – Norma UNE-EN 1177 “Revestimentos das superficies das áreas de xogo absorbentes de impacto. Requisitos de seguridade e métodos de ensaio”. Nas zonas que se dispoñan para xogo de nenas e nenos que se encontren separados do solo e haxa risco de caídas, o pavimento será obrigatoriamente elástico de caucho, cun grosor mínimo de 45 mm. TÍTULO III.–OBRIGAS DO PROMOTOR: deber de urbanización, traza, inspección das obras, recepción e garantía das obras de urbanización Artigo 78.–Deber de urbanización en solo urbano e solo de núcleo rural. Deberase de urbanizarse en consonancia co anexo I e II. En solo urbano consolidado e en núcleo rural, os propietarios teñen o deber e a obriga de completar pola súa conta a urbanización para alcanzar a condición de parcela edificable (soar), debendo custea-los gastos de urbanización precisos para completar-los servizos urbanísticos sempre que existan a unha distancia máxima de 100 m. Lineais do fronte da súa parcela, e regulariza-las vías públicas, executa-las obras necesarias para conectar coas redes existentes e o sistema viario e cederlles gratuitamente se é o caso ao municipio os terreos destinados a dominio público fora das aliñacións establecidas polo planeamento sen prexuízo do disposto no artigo 122 da LOUG. No momento da solicitude da licenza correspondente deberase adxuntar a mesma o anexo de obras ordinarias de urbanización co contido establecido na ordenanza municipal para redacción de proxectos de urbanización, control das obras e recepción destas polo concello de Abegondo. Ditas obras ordinarias deberanse executar coa concesión da correspondente licenza ou garantilas mesmas mediante o correspondente aval bancario. En referencia as licenzas de peche das parcelas a maiores da cesión correspondente, deberase executar o peche dende a rasante da vía pública, e acondicionar o fronte da parcela respectando a rasante existente da vía con cuneta, utilizando para elo materiais que impidan o crecemento da vexetación. Artigo 79.–Traza das obras de urbanización. O promotor deberá: • Comunicarlle ao Concello a designación do técnico director das obras de urbanización, técnico de seguridade e saúde, empresa adxudicataria das obras de urbanización e encargado da obra designado pola empresa contratista. Achegará número de teléfono de todos eles para facilitar a comunicación. • Achegar copia do contrato asinado coa empresa adxudicataria, para a execución das obras de urbanización. O contrato terá por obxecto a execución do proxecto de urbanización aprobado polo Concello e tamén poderá comprender a contratación da conservación e policía das obras de urbanización durante o prazo de garantía, nas condicións establecidas no artigo 84. • Solicitar data para a traza das obras de urbanización. • O Departamento de Urbanismo fixará data e hora para a comprobación da acta de traza e inicio das obras. Deberán estar presentes os servizos técnicos municipais e utilizarán a base cartográfica regulada no art.10. Estudaranse e recolleranse especialmente as problemáticas que xorden nos bordes ou límites da unidade de xestión e as conexións do ámbito a sistema xerais exteriores. • O día sinalado para a traza deberá estar estaquillado o perímetro do ámbito obxecto das obras de urbanización. • A traza formalizarase mediante acta. Artigo 80.–Inspección das obras de urbanización. Os técnicos municipais que se designen realizarán inspeccións periódicas para a comprobación da correcta realización das obras de urbanización. O director da obra de urbanización levará un “libro de incidencias” no que se recollerán os seguintes apartados: • Traballos realizados • Incidencias • Controis cuantitativos e cualitativos • Comprobación de sinalización e medidas de seguridade • Parte de maquinaria • Incorreccións en unidades de obra • Localización • Información fotográfica • Proposta de medidas correctoras • O libro de incidencias estará a disposición dos técnicos municipais para a supervisión. O control de calidade das obras sempre será de conta do contratista/promotor po importe mínimo de 2%. Ao tratarse de obras que deben ser cedidas e recepcionadas polo Concello, sobre as que se exerce a actividade xeral de policía urbanística, o control de calidade destas poderá ser contratado directamente polo Concello. En tal suposto, o promotor, antes de asinar a acta de traza deberá efectuar os ingresos nas arcas municipais do 2% presupostado para o control de calidade, deixando constancia na acta de traza. Os técnicos municipais disporán de copia dos resultados dos ensaios realizados. O director da obra de urbanización redactará un informe mensual durante todos os meses que dure a obra, e entregarállelo aos técnicos municipais dentro dos cinco primeiros días do mes seguinte. Durante o primeiro mes a partir da traza, o director da obra e os técnicos municipais establecerán a metodoloxía, formato e presentación deste informe mensual. Artigo 81.–Inspección das obras ordinarias de urbanización. A inspección municipal realizarase no momento de apertura da gabia para o cal previamente o interesado deberá poñerse en contacto telefonicamente co técnico municipal ou a empresa que preste o servizo de subministración de auga. Previamente á licenza de primeira ocupación realizarase unha nova inspección para a comprobación do correcto funcionamento das conexións ás redes de saneamento e a correcta execución das obras ordinarias de urbanización. As redes de sumidoiro e pluviais, serán separativas. A inspección realizarase mediante proba “in situ”, normalmente con anilinas (auga con colorante) para constatar que saen do pozo correspondente de saneamento ou de pluviais sito na vía pública. As piscinas deben de ir conectadas á rede de fecais ou augas negras. Non procederá á devolución de aval en tanto non estean perfectamente realizadas as obras de urbanización da fronte/ou frontes da parcela, executadas correctamente as acometidas aos servizos municipais de conformidade co informado polo técnicos e a empresa concesionaria, levantadas as casetas de vendas, retirados os anuncios de promoción e retirados da vía pública os restos de materiais e maquinaria utilizados. Sempre que sexa posible esixirase a retirada de postes de enerxía eléctrica e telefonía situados nas zonas de cesión, cando as redes estean xa soterradas. O Concello poderá asumir no solo urbano consolidado as obras de urbanización que permitan a súa conversión en soar por conta do titular do solo, previo pago do correspondente prezo público. Artigo 82.–Execución de obras de urbanización simultáneas ás de edificación. A edificación simultánea á execución das de urbanización en solo urbano non consolidado e solo urbanizable delimitado e sectorizado (con planeamento de desenvolvemento, proxecto de urbanización e equidistribución aprobados definitivamente) requirirá o cumprimento de: – Subscrición da acta de coordinación para a execución das obras de urbanización e edificación, polo director da obra de urbanización, o representante da empresa adxudicataria da obra, o representante da empresa promotora da edificación, o representante da xunta de compensación e polos coordinadores de seguridade e saúde das obras de urbanización – Nas citadas actas de coordinación axustadas ao modelo municipal (cos axustes correspondentes a cada tipo de edificación, e obra urbanizadora) regularase a simultaneidade de ambas execucións, relacións entre os facultativos que interveñan, prazos, incumprimentos de prazos e garantías, etc. – Compromiso de obras de urbanización simultaneas á edificación. – Aval do 100% do importe do proxecto de urbanización. No sistema de cooperación, deberá constituír aval por importe da totalidade da cota de urbanización correspondente á parcela resultante para a que se solicita a licenza. No suposto de parcela adxudicadas sen a afección de cota de urbanización, constituirase aval polo importe que o Concello e a empresa adxudicataria das obras de urbanización acorden, como garantía das obrigas previstas na acta de coordinación. – Compromiso de non utilización da construción sen ter feita a urbanización e asinada a acta de recepción das obras. Artigo 83.–Recepcións de obras de urbanización, formalización da acta. A acta de cesión/recepción da obra por parte do Concello levarase a cabo a petición do promotor. Antes de formalizar a acta deberán constar no expediente os seguintes documentos: – Levantamento topográfico que conterá a topografía en planta da obra executada e a localización precisa de todas as instalacións que se levaron a cabo nas obras. Isto implicará un plano para cada instalación debidamente acoutado con referencias claras (marxes, rasantes, luminarias etc.) ademais de plano de planta onde se incluirán detalladamente todos os elementos que se construíron como as tapas das instalacións, as acometidas, as árbores, báculos, mobiliario urbano etc. Os planos definitivos das obras deberán estar debidamente asinados polos/as directos/as das obras e visados polo colexio profesional correspondentes. – Medicións e presuposto definitivo. – Parcelario e amolloamento das parcelas resultantes, suficientemente acoutada para poder facer a traza sobre terreo, o que facilitará o outorgamento das licenzas de edificación. Tamén deberá ter marcadas as acometidas dos servizos para cada parcela. – Probas de presión e estanquidade das conducións postas en obra da rede augas, certificado pola empresa xestora deste servizo público. – Sinalamento da situación definitiva dos hidrantes instalados certificados pola empresa xestora do servizo público. – Probas de estanquidade das conducións postas na obra da rede de saneamento certificado pola empresa de control de calidade. – Instalacións de electrificación e iluminación pública: contrato de subministración de enerxía eléctrica coa empresa subministradora, correspondendo ao Concello realizar o cambio de titularidade ao seu favor. – Escrito de aceptación da prestación do servizo por parte das compañías subministradoras. – Certificado final de obra dos/as directores/as técnicos/as das obras. – En xeral, o número de placas a colocar por rúa é de dous, unha en cada extremo desta, non obstante, nos encontros da rúa deberá determinarse segundo detalle. – Os tres primeiros apartados presentaranse tamén en soporte informático. – O departamento de Urbanismo fixarase data e hora para a recepción das obras de urbanización. A cesión/recepción das obras de urbanización, estará asinada por: – Facultativo director das obras de urbanización. – Representante legal do contratista. – Promotor, xunta de compensación, entidades de xestión urbanística. – Técnicos municipais. – Órganos políticos (alcalde, concelleiro responsable do departamento de Urbanismo e Obras). Artigo 84.–Conservación da urbanización, durante o proceso de edificación dos soares. De conformidade co establecido no artigo 110.6 da Lei 9/2006 os propietarios dos soares resultantes da execución da urbanización, tanto en solo urbano non consolidado como en solo urbanizable deberán constituírse en entidades urbanísticas de conservación. Deberá estar constituídas antes da recepción das obras de urbanización e estará integrada polo titulares dos soares resultantes e/ou promotores de edificación. A entidade urbanística de conservación ten por obxecto responder dos desperfectos ocasionados ás infraestruturas e vías, no proceso de edificación dos soares. Polo tanto, non poderá disolverse en tanto non estivesen completamente edificados os soares. De aí que os promotores das vivendas non poderán transmitir a dita obriga aos adquirentes destas. A xunta de compensación responderá da obra executada durante o prazo de garantía destas. Unha vez transcorrido este prazo e antes da devolución dos avais constituídos pola xunta de compensación e a súa disolución, ten que estar constituída a entidades de conservación, de maneira que haxa continuidade entre a recepcións das obra e a súa conservación durante o proceso de edificación dos soares. A xunta de compensación poderá transformarse en entidade de conservación ou conservar a urbanización se o obxecto desta fose tamén a edificación de soares. A entidade de conservación deberá constituír aval para responder dos deterioros ocasionados ás infraestruturas e vías, no proceso de edificacións dos soares. O importe será o equivalente á reposición da capa asfáltica, arranxo de infraestruturas tales como bordos, beirarrúas, colocación de placas de sinalización de rúas, afundimentos, etc. E capitalización do índice de prezos co fin de que o importe depositado permita a reposición unha vez transcorrido o prazo de edificación de soares. A disolución da entidade de conservación require: – A previa edificación dos soares do ámbito. – A reposición de todos os deterioros ocasionados da urbanización. – Resolución municipal autorizando a disolución da entidade e a devolución de avais constituídos. – Unicamente poderá disolverse a entidade de conservación antes do prazo establecido (que debería coincidir co da edificación de soares) se se subscribe convenio no que o Concello asume as obras de arranxo de deterioros, é dicir, se subrogue nas obrigas da entidade de conservación previo ingreso por parte desta do importe estimado das obras de reposición e arranxo de infraestruturas. – No sistema de cooperación deberá preverse no proxecto de reparcelación e no de urbanización como anexo, unha partida para a reposición da capa asfáltica, arranxo de infraestruturas, etc. Para que o Concello poida contratar as reparacións antes da aprobación da conta de liquidación definitiva ou cando estean edificadas as 2/3 partes dos soares. – No sistema de concerto corresponderalle a dita obriga ao propietario único, ou ben ao conxunto de propietarios que garantan solidariamente a actuación. Artigo 85.–Responsabilidades e garantías das obras de urbanización. – Responsabilidade por vicios ocultos: estarase ao disposto no artigo 148 do texto da Lei de contratos. Responderá o contratista executor da obra durante o prazo de 15 anos, dende a recepción desta. – Responsabilidades do redactor do proxecto de urbanización por defectos ou erros do proxecto: responderá dos danos e prexuízos que durante a execución ou explotación das obras se lle causen tanto á Administración como a terceiros, por defectos e insuficiencias técnicas do proxecto ou polos erros materias, omisión e infracción de preceptos legais ou regulamentarios en que este incorrese, e sen que poida opoñer a aprobación do proxecto pola administración dado que a supervisión deste redúcese ao disposto no art 136.1 do Regulamento xeral de contratación. Para este efecto aplicarase o disposto no artigo 219 do texto refundido de Lei de contratos. – Prazo de garantía das obras obxecto de proxecto de urbanización: establécese un prazo de garantía mínimo dun ano. – Conservación policía das obras durante o prazo de garantía: Correspóndelle ao promotor (xunta de compensación, entidades de xestión urbanística ou propietario único) a conservación da obra de urbanización durante o prazo de garantía. Durante o citado prazo de garantía, os técnicos municipais responsables da recepción procederán a ditar as oportunas instrucións ao promotor para que proceda á reparación do executado, do contrario procederase á execución subsidiaria con cargo ao aval constituído. Cando o sistema sexa o de cooperación, o Concello o esixirá do contratista adxudicatario da obra de urbanización. – Garantías: O 20% do importe de execución por contrata do proxecto de urbanización. No suposto de edificación simultánea ás obras de urbanizacións, constituirán aval por importe do 100% da execución por contrata. Artigo 86.–Traballo de mantemento nas zonas axardinadas, a realizar durante o ano de garantía. A relación que segue reflicte os traballos mínimos que deberían ser realizados en canto a mantemento de xardín e zonas verdes nas novas urbanizacións, durante o prazo de garantía. O custo destes traballos debe correr por conta da empresa adxudicataria ou do promotor das obras de urbanización (xuntas de compensación, entidades urbanísticas de xestión, etc.) e deberán ser realizados por unha empresa especializada en mantemento de xardíns A) Céspede. a.1. Segas. Deberase recoller sempre a herba cortada e non deixar parches de herba sobre o céspede. A altura de herba do céspede non debe ser menor de 2 cm, nin superior a 5 cm en ningunha época do ano. Dentro do traballo de sega inclúese o recorte de bordos. Este traballo é necesario nos lugares onde non chegan os cortacéspedes e na confluencia do céspede con elementos construtivos ou de mobiliario urbano. A herba cortada deberase levar aos puntos limpos incluídos dentro do Consorcio As Mariñas para a súa correcta xestión. a.2. Regas. A achega de auga ao céspede debe ser tal que garanta a correcta vexetación de gramíneas formadoras deste, evitando en todo momento o estrés hídrico das plantas, tanto por defecto como por exceso de auga. Evitarase sempre malgastar a auga. a.3. Fertilización. Realizarase análise do solo antes da fertilización. a.4. Control de malas herbas. O céspede deberá manterse libre de malas herbas de folla ancha e gramíneas rústicas. Para iso poderanse utilizar as mondas manuais ou herbicidas ecolóxicos. Nos céspedes de nova implantación non se poderán aplicar herbicidas selectivos ata tres (3) meses despois da sementeira. B) Parterres, macizos de perennes e escavas. Levaranse a cabo todos os labores precisos para manter os parterres, macizos e escavas limpos e con bo aspecto en toda a súa superficie. C) Arbustos. Os arbustos deberán manterse nunha condición estética e sanitaria óptima, realizando os labores que fosen necesarios para iso. En xeral, serán necesarios un ou dous recortes ou despuntes ao ano nos arbustos de folla perenne e unha poda de despunte nos de folla caduca. D) Sebes e peches vexetais. As sebes e peches vexetais deben manterse recortadas e aliñadas, tanto nos laterais como na altura, que en ningún caso superará os 1,80 metros, polo que se realizarán os recortes que sexan necesarios. E) Arboredo. As árbores, tanto as de nova implantación como as preexistentes, deberán manterse nunha condición estética e sanitaria óptima, realizando os labores que forman necesario para iso. F) Pérgolas e rubideiras. O mantemento das plantas rubideiras consistirá fundamentalmente no seu guiado sobre a estrutura que as soporte. Pódese precisar dalgunha poda lixeira. G) Bordos e vías. As zonas de contacto entre distintos pavimentos ou tratamentos do solo (bordos) manteranse limpas e definidas mediante a utilización de recortes. En pavimentos duros aplicaranse herbicidas ecolóxicos totais sempre que sexa necesario para eliminar malas herbas, algas e musgos. H) Sistema de rega. O mantemento do sistema de rega é fundamental para asegurar un correcto funcionamento deste. A reposición de elementos danados ou estragados do sistema de regas durante o prazo de garantía, aínda cando as causas sexan alleas á empresa, correrán por conta dela. I) Reposición de elementos deteriorados. Calquera elemento que resulte deteriorado durante o prazo de garantía deberá ser reposto pola adxudicataria ou promotor das obras de urbanización por un idéntico ao deteriorado. Isto inclúe tanto os elementos vivos (plantas, árbores, céspede, etc.) como os elementos inertes (mobiliario urbano, pavimentos, fintes, farois e puntos de iluminación, etc.). Todos os gastos de subministración, instalación, retirada de elementos danados, xestión de escombros ou restos, etc. correrán por conta da empresa promotora. DISPOSICIÓNS DISPOSICIÓN ADICIONAL Estarase ao disposto na ordenanza fiscal, reguladora do imposto sobre construcións, instalacións e obras para os efectos de servir como módulos de valoración de obras maiores e menores en todo aquilo que resulte novidoso ou non previsto expresamente neste regulamento. DISPOSICIÓN DERROGATORIA Quedan derogadas as normas de igual ou inferior rango no que se opoñan expresamente ou contradigan o disposto nesta ordenanza. DISPOSICIÓN FINAL A presente ordenanza entrará en vigor unha vez transcorrido o prazo establecido no art.65.2 da Lei 7/1985, de bases do réxime local, que contará dende o día seguinte ao da publicación do anuncio da súa aprobación definitiva no Boletín Oficial da Provincia. ANEXO I SECCIÓNS TIPO ANEXO II TIPOLOXÍA DAS SECCIONS VIARIAS SEGUNDO OS ASENTAMENTOS POLOS CALES DICORREN Segundo o artigo 15 das presentes ordenanzas os viarios poden ser de tipo A, B ou C, segundo a categorización das vías existentes e as características dos asentamentos polos cales discorre. A continuación reflíctense os tipos de vías segundo os asentamentos nos cales se insiren. Parroquia de Abegondo Parroquia de San Xían de Cabanas Parroquia de San Salvador de Cerneda Parroquia de Santo Estevo de Cos Parroquia de San Pedro de Crendes Parroquia de Cullergondo Parroquia de Figueroa Parroquia de Folgoso Parroquia de Santaia de Leiro Parroquia de San Salvador de Limiñón Parroquia de San Tirso de Mabegondo Parroquia de Santiago de Meangos Parroquia de Montouto Parroquia de San Martiño de Orto Parroquia de Presedo Parroquia de Santa María de Sarandós Parroquia de Santo Tomé de Vilacoba Parroquia de San Salvador de Viós Parroquia de Vizoño Contra o presente acordo interporase recurso contencioso-administrativo ante a Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia con sede na Coruña, no prazo de dous meses, a contar desde o día seguinte á publicación do presente anuncio, de conformidade co artigo 46 da Lei 29/1998, do 13 de xullo, da xurisdición contencioso-administrativa. En Abegondo, a 16 de maio de 2013. O alcalde José Antonio Santiso Miramontes