17/01/2013 | Administración LocalMunicipal
Camariñas
Anuncio polo que se procede á publicación da normativa e as ordenanzas do Plan Xeral de Ordenación Municipal do Concello de Camariñas

Aprobado definitivamente o Plan Xeral de Ordenación Municipal do Concello de Camariñas, por Orde do 26 de decembro de 2012, do Conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas (DOG, núm.7 de data 10 de xaneiro de 2013), procédese en cumprimento da devandita Orde e do establecido no art.70.2 da lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local e o art.92 da lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural Galicia, á publicación da normativa e ordenanzas do devandito Plan Xeral. O PXOM entrará en vigor segundo o establecido no articulado referido. Camariñas, a 10 de xaneiro de 2013 - Alcalde, Asdo.: Manuel Valeriano Alonso de León. ÍNDICE 1.1. NATUREZA XURÍDICA.1.2. ÁMbiTO DE APL ICAC IÓN.1.3. VIXENCIA.1.4. NORMAS DE INTERPRETACIÓN.1.5. RELACIÓN COAS NORMAS SUBSIDIARIAS E COMPLEMENTARIAS DE PLANEAMENTO PROVINCIAIS.1.6. RELACIÓN CON CALQUERA OUTRO DOCUMENTO DE ORDENACIÓN DE CARÁCTER SUPRAMUNICIPAL.1.7. A LEXISLACIÓN URBANÍSTICA E SECTORIAL DE REFERENCIA.1.8. CONTIDO E DOCUMENTACIÓN.2.1. DIVISIÓN URBANÍSTICA DO SOLO.2.2. RÉXIME DO SOLO URBANO.2.3. RÉXIME DO SOLO URBANIZABLE.2.4. RÉXIME DO SOLO DE NÚCLEO RURAL.2.5. RÉXIME DO SOLO RÚSTICO.2.6. RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS E LOCAIS.2.6.1. CLASIFICACIÓN DO SOLO DOS SISTEMAS XERAIS OU LOCAIS.2.6.2. SISTEMAS ESTABLECIDOS POLO PXOM.3.1. DESENVOLVEMENTO DO PLAN XERAL.3.1.1. DESENVOLVEMENTO E FIGURAS DE PLANEAMENTO.3.1.2. ADECUACIÓN AO DISPOSTO NO PXOM.3.1.3. ADQUISICIÓN DO DEREITO AO APROVEITAMENTO URBANÍSTICO.3.1.4. PRAZO PARA A MATERIALIZACIÓN DA EDIFICACIÓN.3.2. EXECUCIÓN DO PLAN XERAL.3.2.1. DISPOSICIÓNS XERAIS DA XESTIÓN URBANÍSTICA.3.2.2. ÁREAS DE REPARTO E APROVEITAMENTO TIPO.3.2.2.1. Áreas de reparto.3.2.2.2. Fichas de planeamento.3.2.2.3. Aproveitamento tipo.3.2.2.4. Coeficientes de homoxeneización de usos e tipoloxías.3.2.3. SISTEMAS DE ACTUACIÓN.3.2.4. INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN EN SOLO DE NÚCLEO RURAL.3.2.5. INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN EN SOLO URBANO NON CONSOLIDADO.3.2.5.1. Áreas de reparto.3.2.5.2. Subdivisión e adición das áreas de reparto ou modificación de polígonos.3.3. INTERVENCIÓN MUNICIPAL NA EDIFICACIÓN E USOS DO SOLO.3.3.1. LICENZAS PARA ACTUACIÓNS CONSTRUTIVAS E OUTROS USOS DO SOLO.3.3.2. ACTOS SUXEITOS A LICENZA URBANÍSTICA.3.3.3. RÉXIME DOS ACTOS PROMOVIDOS POLAS ADMINISTRACIÓNS PÚBLICAS.3.3.4. PROCEDEMENTO DE OUTORGAMENTO DE LICENZAS.3.3.5. VIXENCIA E CADUCIDADE DAS LICENZAS.3.3.6. ACTA DE ALIÑACIÓNS E RASANTES.3.3.7. OBRAS DE EDIFICACIÓN. CLASIFICACIÓN.3.3.7.1. Obras nos edificios.3.3.7.2. Obras de demolición.3.3.7.3. Obras de nova edificación.3.3.8. OBRAS MAIORES E MENORES.3.3.9. OBRIGACIÓNS DO PROPIETARIO AO CONCLUÍREN AS OBRAS.3.3.10. COMUNICACIÓN DA CONCLUSIÓN DAS OBRAS OU INSTALACIÓNS E OBTENCIÓN DE LICENZA DE PRIMEIRA UTILIZACIÓN, USO OU POSTA EN FUNCIONAMENTO DO SERVIZO.3.3.11. PARCELAMENTOS URBANÍSTICOS.3.3.12. CONDICIÓNS DE EDIFICACIÓN E USO NA ZONA DO DOMINIO PÚBLICO MARÍTIMO E NA ZONA DE PROTECCIÓN.3.4. RÉXIME TRANSITORIO.3.4.1. ÁMBITO DE APLICACIÓN. Sección 1ª. Planeamento vixente.3.4.2. ÁMBITOS CON PLANEAMENTO APROBADO.3.4.3. ORDENACIÓNS E PLANEAMENTOS QUE SE RESPECTAN. Sección 2ª. Licenzas concedidas e en tramitación.3.4.4. LICENZAS CONCEDIDAS CON EDIFICACIÓN CONCLUÍDA.3.4.5. LICENZAS CONCEDIDAS COA EDIFICACIÓN INICIADA OU NON.3.4.6. LICENZAS EN TRAMITACIÓN. Sección 3ª. Réxime das edificacións existentes.3.4.7. EDIFICACIÓNS DESCONFORMES COA ORDENACIÓN DO PRESENTE PXOM.3.4.7.1. Réxime para edificacións totalmente incompatibles coas determinacións do planeamento.3.4.7.2. Réxime para as edificacións parcialmente incompatibiles coas determinacións do planeamento.3.4.8. SITUACIÓNS CONFORMES Á NOVA ORDENACIÓN. Sección 4ª. Réxime das parcelas existentes.3.4.9. PARCELAS FÓRA DE ALIÑACIÓN.3.4.10. CONSECUENCIAS DE ESTAR FÓRA DE ALIÑACIÓN.3.5. PLANEAMENTO QUE SE INCORPORA.4.1. CONDICIÓNS URBANÍSTICAS XERAIS NAS DIVERSAS CLASES DE SOLO.4.1.1. DEFINICIÓNS.4.2. CONDICIÓNS XERAIS DAS PARCELAS.4.2.1. SOAR OU PARCELA EDIFICABLE. CONDICIÓNS URBANÍSTICAS NAS DIVERSAS CLASES DE SOLO.4.2.2. ALIÑACIÓN OFICIAL, EXTERIOR OU PÚBLICA.4.2.3. CHAFRÁNS.4.2.4. CERRAMENTOS E PECHES DE PARCELAS.4.2.5. SINALIZACIÓN DE FINCAS.4.3. CONDICIÓNS XERAIS DA EDIFICACIÓN. SECCIÓN PRIMEIRA. CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA DA EDIFICACIÓN.4.3.1. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA.4.3.2. APROVEITAMENTOS MÁXIMOS E MÍNIMOS.4.3.3. PLANTAS DA EDIFICACIÓN.4.3.4. ALTURA MÁXIMA. REGULACIÓN E MEDICIÓN DE ALTURAS.4.3.5. CONSTRUCIÓNS POR ENRIBA DA ALTURA MÁXIMA.4.3.6. CONDICIÓNS PARA OS CORPOS VOADOS.4.3.7. RETRANQUEOS NA FACHADA OU BALEIROS EN PLANTA BAIXA.4.3.8. EDIFICACIÓNS AUXILIARES OU COMPLEMENTARIAS. SECCIÓN SEGUNDA. CONDICIÓNS DE CALIDADE E HIXIÉNICAS DA EDIFICACIÓN.4.3.9. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DE CALIDADE E HIXIÉNICAS.4.3.10. CONDICIÓNS HIXIÉNICAS DOS LOCAIS.4.3.10.1. Condicións de ventilación e iluminación.4.3.11. PATIOS. SECCIÓN TERCEIRA. CONDICIÓNS DAS DOTACIÓNS DE SERVIZO DOS EDIFICIOS.4.3.12. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DAS DOTACIÓNS DE SERVIZO.4.3.13. DOTACIÓNS OBRIGATORIAS.4.3.14. SERVIZO DE ABASTECEMENTO E DISTRIBUCIÓN INTERIOR DE AUGA POTABLE.4.3.15. ENERXÍA ELÉCTRICA E CENTROS DE TRANSFORMACIÓN.4.3.16. SERVIZO DE CALEFACCIÓN E CLIMATIZACIÓN.4.3.17. SERVIZOS HIXIÉNICOS.4.3.18. SERVIZO DE SANEAMENTO E PLUVIAIS.4.3.19. SERVIZO DE EVACUACIÓN DE GASES, FUMES E POS.4.3.20. INSTALACIÓNS DE ALMACENADO E A RECOLLIDA DE RESIDUOS E LIXO.4.3.21. SERVIZOS DE COMUNICACIÓNS.4.3.22. SERVIZO DE APARATOS ELEVADORES.4.3.23. SERVIZO DE APARCADOIROS OBRIGATORIOS.4.3.24. ILLAMENTOS E AFORRO ENERXÉTICO.4.3.25. CONDICIÓNS DE SUPRESIÓN DE MOLESTIAS E AFORRO DE RECURSOS. SECCIÓN CUARTA. CONDICIÓNS DE ACCESO NOS EDIFICIOS.4.3.26. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DE ACCESO.4.3.27. CONDICIÓNS DE SINALIZACIÓN E ACCESO ÁS EDIFICACIÓNS.4.3.28. BARREIRAS ARQUITECTÓNICAS E URBANÍSTICAS NA EDIFICACIÓN.4.3.29. PORTAIS.4.3.30. ESCALEIRAS E RAMPLAS. SECCIÓN QUINTA. CONDICIÓNS DE SEGURIDADE NOS EDIFICIOS.4.3.31. CONDICIÓNS XERAIS DE SEGURIDADE E A SÚA APLICACIÓN.4.3.32. SEGURIDADE CONTRA INCENDIOS, DESEÑO DO CONTORNO E ACCESIBILIDADE ÁS EDIFICACIÓNS.4.3.33. ORDENANZA DE CONSERVACIÓN PERIÓDICA DE FACHADAS. SECCIÓN SEXTA. CONDICIÓNS ESTÉTICAS NOS EDIFICIOS.4.3.34. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS ESTÉTICAS.4.3.35. CONDICIÓNS DE DESEÑO DOS EDIFICIOS.4.3.36. MARQUESIÑAS E TOLDOS.4.3.37. RÓTULOS E OUTROS ELEMENTOS PUBLICITARIOS.4.3.38. OUTROS ELEMENTOS AUXILIARES DAS EDIFICACIÓNS.4.3.39. NORMAS ESPECIFICAS DE CONTROL DAS MEDIANEIRAS.4.3.39.1. Condicións específicas de regulación das medianeiras existentes.4.3.39.2. Prevención de novas medianeiras.4.3.39.3. Posibilidades excepcionais de ocultación de medianeiras existentes.4.3.40. ORDENANZA DE ATENUACIÓN E ELIMINACIÓN DE IMPACTOS.4.4. CONDICIÓNS XERAIS DE USO.4.4.1. CONCEPTO E REGULACIÓN DOS USOS.4.4.2. APLICACIÓN.4.4.3. CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN.4.4.4. EDIFICIOS DE USO EXCLUSIVO.4.4.5. DIFERENTES USOS NUN MESMO EDIFICIO.4.4.6. CLASIFICACIÓN DOS USOS.4.4.6.1. Usos Pormenorizados.4.4.6.2. Usos Globais.4.4.6.3. Usos Existentes.4.4.6.4. Usos Propostos.4.4.6.5. Usos Característicos.4.4.6.6. Usos Compatibles e Complementarios.4.4.6.7. Usos Asociados.4.4.6.8. Usos Tolerados.4.4.6.9. Usos Permitidos.4.4.6.10. Usos Temporais e Provisionais.4.4.6.11. Usos Prohibidos.4.4.6.12. Usos Públicos.4.4.6.13. Usos Privados, Privativos ou Colectivos.4.4.6.14. Usos Fóra de Ordenación.4.4.6.15. Usos Fóra de Ordenanza.4.4.6.16. Usos no Solo Rústico.4.4.7. ESTRUTURA XERAL DE USOS.4.4.8. USO RESIDENCIAL.4.4.8.1. Clase Vivenda.4.4.8.2. Clase residencia.4.4.8.3. Condicións xerais do uso de vivenda ou residencial en relación as NHV.4.4.8.4. Condicións da vivenda en relación ás NHV.4.4.8.4.1. Condicións de deseño, calidade e sustentabilidade nas vivendas.4.4.8.4.2. Condicións espaciais, dimensionais, funcionais e dotacionais.4.4.8.4.3. Condicións das instalacións e salubridade nas vivendas.4.4.8.5. Condicións do edificio en relación as NHV.4.4.8.5.1. Condicións do edificio en relación co espazo exterior.4.4.8.5.2. Condicións dos espazos comúns.4.4.8.5.3. Condicións dos patios interiores e rochos.4.4.8.5.4. Condicións dos garaxes colectivos.4.4.8.5.5. Condicións de servizos e instalacións dos edificios.4.4.9. USO HOTELEIRO.4.4.10. USO TERCIARIO XERAL.4.4.10.1. Clase Comercio.4.4.10.2. Clase Oficinas.4.4.10.3. Clase recreativo e reunión.4.4.11. USO INDUSTRIAL.4.4.12. USO DOTACIONAL.4.4.12.1. Clase educación.4.4.12.2. Clase Sociocultural.4.4.12.3. Clase Asistencial.4.4.12.4. Clase Sanitario.4.4.12.5. Clase Deportivo.4.4.12.6. Clase Administración Pública.4.4.12.7. Clase Relixioso.4.4.12.8. Clase Funerario.4.4.12.9. Clase Servizo Público.4.4.13. USO DE GARAXE-APARCADOIRO.4.4.14. USO AGROPECUARIO.4.4.15. USO ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES.4.4.16. USO DE INFRAESTRUTURAS BÁSICAS.4.4.17. USO DO TRANSPORTE E COMUNICACIÓNS.4.4.17.1. Clase Rede Viaria.4.4.17.2. Clase Servizos Públicos.4.4.17.3. Clase Centros Básicos do Sistema de Transporte.4.4.17.4. Clase Portos.4.5. NORMATIVA DE SISTEMAS XERAIS.4.5.1. REDE DE ESTRADAS. 4.5.2. REDES DE ENERXÍA ELÉCTRICA E TELECOMUNICACIÓNS.4.5.3. INFRAESTRUTURAS ENERXÉTICAS. PARQUES EÓLICOS.4.5.4. INFRAESTRUTURAS ENERXÉTICAS. PARQUES SOLARES.4.5.5. SISTEMA XERAL DE EQUIPAMENTOS PÚBLICOS.4.5.6. SISTEMA XERAL DE ESPAZOS LIBRES.4.5.7. SISTEMA XERAL PORTUARIO.4.6. NORMATIVA DE SISTEMAS LOCAIS.4.6.1. SISTEMA LOCAL DE ZONAS VERDES E ESPAZOS LIBRES.4.6.2. ORDENANZA DE EQUIPAMENTOS COLECTIVOS DE CARÁCTER LOCAL.4.7. NORMAS BÁSICAS SOBRE DESEÑO E CALIDADE DA URBANIZACIÓN DOS SISTEMAS DE INFRAESTRUTURAS.4.7.1. CONDICIÓNS XERAIS PARA AS OBRAS E PROXECTOS DE URBANIZACIÓN.4.7.1.1. Condicións de accesibilidade e barreiras. 4.7.2. A REDE VIARIA. 4.7.3. REDE DE ABASTECEMENTO DE AUGA E REGA.4.7.4. REDES DE SANEAMENTO E PLUVIAIS.4.7.5. REDE DE SUBMINISTRACIÓN DE ENERXÍA ELÉCTRICA.4.7.6. REDE DE ALUMEADO PÚBLICO.4.7.7. REDES DE TELEFONÍA E TELECOMUNICACIÓNS.4.7.8. INSPECCIÓN E RECEPCIÓN DAS OBRAS DE URBANIZACIÓN.4.8. NORMAS BÁSICAS SOBRE A CALIDADE DO ESPAZO E O SEU DESEÑO E URBANIZACIÓN.4.8.1. DEFINICIÓN E TIPOS DO ESPAZO EXTERIOR DE CALIDADE.4.8.2. A CONFIGURACIÓN DO ESPAZO EXTERIOR DE CALIDADE.4.8.2.1. As esixencias xerais para acadar un espazo de calidade.4.8.2.2. Consideracións xerais de urbanización e integración da edificación.4.8.2.3. Mobilidade, viario e redes sustentables.4.8.2.4. Mobiliario urbano e sinalización.4.8.2.5. Arborado e vexetación.4.8.2.6. As preexistencias.4.8.2.7. A sustentabilidade do espazo.4.8.2.8. Accesibilidade.4.8.3. AS CONDICIÓNS PARA OS PROXECTOS DE URBANIZACIÓN.4.8.4. A EXECUCIÓN DO PROXECTO, A CONSERVACIÓN E O MANTEMENTO POSTERIOR DO ESPAZO.5.1. CAPITULO I. DISPOSICIÓNS XERAIS.5.1.1. ALCANCE, CONTIDO E APLICACIÓN.5.1.2. RESPONSABILIDADES.5.1.3. OBRIGA DE RESTITUCIÓN MEDIOAMBIENTAL.5.2. CAPITULO II. CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN AMBIENTAL.5.2.1. PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE.5.2.2. MEDIDAS DE PROTECCIÓN AMBIENTAL NOS INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO.5.2.3. VERTEDURAS SÓLIDAS, RESIDUOS E LIXO.5.2.4. VERTEDURAS LÍQUIDAS CONVENCIONAIS.5.2.5. VERTEDURAS LÍQUIDAS INDUSTRIAIS.5.2.6. VERTEDURAS GASOSAS.5.2.7. CONTAMINACIÓN ACÚSTICA E VIBRATORIA.5.2.8. CONTAMINACIÓN DE SOLOS.5.2.9. PROTECCIÓN DE ACUÍFEROS E VÍAS DE AUGA.5.2.10. PROTECCIÓN CONTRA INCENDIOS.5.2.10.1. Proteccións específicas contra os incendios forestais en zonas de afección prioritaria.5.2.11. UTILIZACIÓN DE EXPLOSIVOS.5.2.12. ESIXENCIAS SOBRE O USO DE MATERIAIS.5.2.13. CONDICIÓNS DE DESEÑO MEDIOAMBIENTAL E AFORRO DE RECURSOS.5.3. CAPITULO III. PROTECCIÓN DO SOLO, DOS RECURSOS HIDROLÓXICOS, DA VEXETACIÓN E DA FAUNA. SECCIÓN PRIMEIRA. PROTECCIÓN DO SOLO.5.3.1. ACTIVIDADES EXTRACTIVAS E VERTEDURAS.5.3.2. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS MOVEMENTOS DE TERRAS. SECCIÓN SEGUNDA. PROTECCIÓN DE RECURSOS HIDROLÓXICOS.5.3.3. CANLES, RIBEIRAS E MARXES.5.3.4. PROTECCIÓN DE CANLES PÚBLICAS.5.3.5. ORDENACIÓN DE TERREOS INUNDABLES.5.3.6. PROTECCIÓN DO ACUÍFERO.5.3.7. REGULACIÓN DE RECURSOS. SECCIÓN TERCEIRA. PROTECCIÓN DA VEXETACIÓN.5.3.8. NORMAS CAUTELARES.5.3.9. DIRECTRICES PARA O DESENVOLVEMENTO URBANÍSTICO.5.3.10. NORMAS DE USO DOS ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES.5.3.11. TALA E PODA DA VEXETACIÓN.5.3.12. NORMAS XERAIS DE PROTECCIÓN DA VEXETACIÓN. SECCIÓN CUARTA. PROTECCIÓN DA FAUNA.5.3.13. ACTIVIDADES CINEXÉTICAS, PROTECCIÓN PISCÍCOLA E DA AVIFAUNA. SECCIÓN QUINTA. PROTECCIÓN DOS CORREDORES.5.3.14. CONDICIÓNS XERAIS DE PROTECCIÓN DOS CORREDORES.5.4. CAPÍTULO IV. PROTECCIÓN DOS RECURSOS PAISAXÍSTICOS. SECCIÓN PRIMEIRA. APLICACIÓN E PRINCIPIOS XERAIS.5.4.1. APLICACIÓN.5.4.2. PRINCIPIOS XERAIS.5.4.3. PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA DO SOLO RÚSTICO.5.4.4. MEDIDAS DE HARMONIZACIÓN PAISAXÍSTICA NOS INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO.5.4.5. CONDICIÓNS XERAIS DE PROTECCIÓN E ADAPTACIÓN AO AMBIENTE NOS SOLOS URBANIZADOS.5.4.6. ELEMENTOS E ESPAZOS CONFIGURADORES DA PAISAXE NOS SOLOS URBANIZADOS. SECCIÓN SEGUNDA. OS ESPAZOS LIBRES PÚBLICOS.5.4.7. CRITERIOS PARA O DESEÑO E ACONDICIONAMENTO DOS ESPAZOS LIBRES PÚBLICOS.5.4.8. CUALIFICACIÓN PAISAXÍSTICA DOS USOS DO ESPAZO PÚBLICO. SECCIÓN TERCEIRA. OS ESPAZOS LIBRES PRIVADOS.5.4.9. CONDICIÓNS XERAIS DE INTERVENCIÓN EN ESPAZOS LIBRES PRIVADOS.5.4.10. CONSERVACIÓN DOS ESPAZOS.5.4.11. REGULACIÓN DAS PREEXISTENCIAS NAS PARCELAS.5.4.12. CONSTRUCIÓNS AUXILIARES EN ESPAZOS LIBRES DE PARCELA.5.4.13. PECHES DE PARCELAS E SOARES. SECCIÓN CUARTA. SERVIZOS URBANÍSTICOS E ELEMENTOS INFORMATIVOS E PUBLICITARIOS.5.4.14. SERVIZOS URBANÍSTICOS.5.4.15. SOPORTES INFORMATIVOS E PUBLICITARIOS.5.4.16. SINALIZACIÓN DE TRÁFICO.5.5. CAPÍTULO V. PROTECCIÓN DO LITORAL.5.5.1. APLICACIÓN.5.5.2. REGULACIÓN DOS NÚCLEOS DE IDENTIDADE DO LITORAL (NIL). 5.5.3. REGULACIÓN DAS ÁREAS DE RECUALIFICACIÓN COINCIDENTES COS NÚCLEOS RURAIS.5.5.4. REGULACIÓN DA PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA NO ÁMBITO DO POL.5.5.5. OUTRAS DETERMINACIÓNS.5.6. CAPÍTULO VI. PROTECCIÓN XERAL DAS EDIFICACIÓNS E CONDICIÓNS TIPOLÓXICAS.5.6.1. APLICACIÓN DAS NORMAS.5.6.2. CONDICIÓNS E PARÁMETROS REFERENCIAIS DO CONTORNO MEDIATO.5.6.3. REGULACIÓN DOS PARÁMETROS TIPOLÓXICOS EXTERIORES.5.6.4. REGULACIÓN DOS PARÁMETROS TIPOLÓXICOS INTERIORES.5.6.5. EDIFICIOS DEDICADOS A OUTROS USOS.5.6.6. CONSERVACIÓN, REFORMA OU AMPLIACIÓN DE CONSTRUCIÓNS DE INTERESE, XA EXISTENTES.5.6.7. CONDICIÓNS ESPECIAIS PARA EQUIPAMENTOS COMUNITARIOS NOS NÚCLEOS RURAIS.6.1. DETERMINACIÓNS XERAIS.6.2. SOLO URBANO CONSOLIDADO.6.2.1. SOLO URBANO CONSOLIDADO DE ORDENACIÓN DIRECTA.6.2.2. ORDENANZA 1 DE EDIFICACIÓN INTENSIVA EN CUARTEIRÓN OU “MANZANA” (EC). 6.2.3. ORDENANZA 2, DE EDIFICACIÓN SEMIINTENSIVA. (ES). 6.2.4. ORDENANZA 3 DE EDIFICACIÓN EXTENSIVA (EE). 6.2.5. ORDENANZA 4 DE EDIFICACIÓN INDUSTRIAL (EI). 6.2.6. ORDENANZA 5 DE MANTEMENTO DA EDIFICACIÓN (ME). 6.2.7. ORDENANZA 6 DE EDIFICACIÓN EN BLOQUE ABERTO (EA). 6.2.8. CONDICIÓNS XERAIS EN ZONAS DE PROTECCIÓN DE COSTAS DENTRO DOS NÚCLEOS DE POBOACIÓN.6.3. NORMAS PARA AS ZONAS CONSOLIDADAS PENDENTES DE REDACCIÓN DE PLANS ESPECIAIS.6.3.1. CONDICIÓNS XERAIS TRANSITORIAS PARA OS ÁMBITOS DE PROTECCIÓN.6.3.2. PLAN ESPECIAL DE PROTECCIÓN E REFORMA INTERIOR DO NÚCLEO DE CAMARIÑAS.6.3.2.1. Condicións previas.6.3.2.2. Normativa Transitoria para o núcleo de Camariñas.6.3.3. PLANS ESPECIAIS PORTUARIOS.6.3.4. PLANS ESPECIAIS DAS ZONAS DE LITORAL.6.4. SOLO URBANO NON CONSOLIDADO.6.4.1. ÁMBITOS DE PLANEAMENTO REMITIDO (APR). 6.4.2. ORDENANZAS DE REFERENCIA.7.1. DISPOSICIÓNS XERAIS PARA O SOLO DE NÚCLEO RURAL.7.2. CONDICIÓNS XERAIS PARA AS ACTUACIÓNS DIRECTAS NO SOLO DE NÚCLEO RURAL.7.2.1. RÉXIME XERAL DE ACTUACIÓNS E USOS EN NÚCLEOS RURAIS.7.2.1.1. Regulación dos usos compatibles.7.2.2. CONDICIÓNS XERAIS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN.7.2.3. CONDICIÓNS XERAIS DOS ESPAZOS PÚBLICOS OU COMUNITARIOS.7.2.4. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS TERREOS INCLUÍDOS NAS ZONAS DE PROTECCIÓN DE COSTAS.7.2.5. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS NÚCLEOS DE IDENTIDADE DO LITORAL (NIL). 7.3. ORDENANZAS ESPECÍFICAS PARA SOLO DE NÚCLEO RURAL.7.3.1. ORDENANZA DE EDIFICACIÓN DE NÚCLEO RURAL HISTÓRICO-TRADICIONAL (NRT). 7.3.2. ORDENANZA DE EDIFICACIÓN DE NÚCLEO RURAL COMÚN (NRC). 7.4. CONDICIÓNS XERAIS PARA AS ACTUACIÓNS DE PLANEAMENTO OU XESTIÓN.7.4.1. PLANS ESPECIAIS DE ORDENACIÓN DO NÚCLEO RURAL.8.1. DISPOSICIÓNS XERAIS PARA O SOLO RÚSTICO.8.1.1. RÉXIME XERAL DE USOS EN SOLO RÚSTICO.8.1.2. PROCEDEMENTO PARA O OUTORGAMENTO DE AUTORIZACIÓNS OU LICENZAS NO SOLO RÚSTICO.8.1.2.1. O outorgamento directo de licenzas polo concello no solo rústico.8.1.3. CONDICIÓNS DAS EDIFICACIÓNS EN SOLO RÚSTICO.8.1.3.1. Condicións xerais das edificacións.8.1.4. DESENVOLVEMENTO POR PLANS ESPECIAIS.8.1.5. PLAN ESPECIAL DE PROTECCIÓN DA BATERÍA DO SOBERANO.8.1.6. PLAN ESPECIAL DE PROTECCIÓN DO CASTRO DE MOURÍN.8.2. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS DA PROTECCIÓN ORDINARIA (RPOR). 8.3. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN AGROPECUARIA (RPAG). 8.3.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS.8.4. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN FORESTAL (RPFO). 8.4.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS.8.5. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DAS AUGAS (RPAC). 8.5.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS.8.6. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE COSTAS (RPCO). 8.6.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS.8.7. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE ESPAZOS NATURAIS (RPEN). 8.7.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS.8.8. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE INFRAESTRUTURAS (RPIN). 8.9. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA (RPPX). 8.9.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS.8.10. CONDICIÓNS DA PROTECCIÓN DE PATRIMONIO CULTURAL (RPPC). 9.1. DISPOSICIÓNS XERAIS.9.2. SOLO URBANIZABLE DELIMITADO.9.2.1. DETERMINACIÓNS XERAIS PARA TODO O SOLO URBANIZABLE DELIMITADO.9.2.2. DETERMINACIÓNS COMPLEMENTARIAS PARA O USO INDUSTRIAL.9.2.3. DETERMINACIÓNS COMPLEMENTARIAS PARA O USO RESIDENCIAL E HOTELEIRO.9.3. SOLO URBANIZABLE NON DELIMITADO.9.3.1. CRITERIOS PARA O DESENVOLVEMENTO DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN.9.3.2. CRITERIOS PARA A DELIMITACIÓN DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN.9.3.3. DOCUMENTACIÓN, CRITERIOS E DETERMINACIÓNS BÁSICAS DE ORDENACIÓN DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN.9.3.4. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS E DETERMINACIÓNS A RESPECTO DA INTEGRACIÓN DOS SECTORES NO SEU CONTORNO.10.1. CONDICIÓNS BÁSICAS.10.2. ANTECEDENTES DO CATÁLOGO.10.3. CLASIFICACIÓN DO PATRIMONIO ARQUITECTÓNICO.10.4. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS REGULADORAS DA PROTECCIÓN DO PATRIMONIO ARQUITECTÓNICO E ETNOGRÁFICO. Art.1- Ámbito e obxecto. Art.2- Definición xeral dos tipos de obra permitidos nos edificios. Art.3. Protección integral. Art.4- Protección estrutural. Art.5- Protección ambiental. Art.6. Actuacións nos ámbitos de protección dos elementos catalogados. Art.7. Obriga de conservación dos bens catalogados. Art.8. Elementos incluídos no Catálog. Art.9.- Mecanismos de altas e baixas no catálo.10.5. CONDICIÓNS ESPECIFICAS REGULADORAS DA PROTECCIÓN DO PATRIMONIO ARQUEOLÓXIC. Art.1.- Definición do Patrimonio Arqueolóxic. Art.2.- Ámbito de aplicació. Art.3.- Mecanismos de altas e baixas no catálogo. Art.4.- Regulación da protección a aplicar. Art.5.- Achados non previsibles. Art.6.- Infraccións ás presentes condicións de protección. As determinacións do presente documento constitúen o contido normativo do Plan Xeral de Ordenación Municipal de Camariñas, que ten carácter de norma xurídica vinculante e obrigatoria no ámbito de aplicación que lle é propio, equiparándose na xerarquía de fontes do Dereito urbanístico a disposicións regulamentarias. As Ordenanzas e Normas Urbanísticas, do presente Plan Xeral de Ordenación Municipal, de acordo co que sinalan as disposicións vixentes, regulan o uso do solo e a edificación no Termo Municipal de Camariñas. O presente Plan Xeral de Ordenación Municipal (no sucesivo, PXOM) entrará en vigor quince días dende a publicación da súa Normativa Urbanística no Boletín Oficial da Provincia da Coruña, de acordo co establecido no artigo 70.2 da Lei 7/1985, reguladora das bases do réxime local, e terá vixencia indefinida, de conformidade co previsto no artigo 92.1 da Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia (e a súa modificación pola Lei 15/2004, e por outras disposicións como as leis de medidas urxentes, que no sucesivo denominaremos como LOUG), sen prexuízo das súas eventuais alteracións (revisión, modificación) que poidan acordarse consonte ao disposto nos artigos 93 e 94 da devandita Lei. Procederase á revisión do PXOM, segundo establece o artigo 93.2 da LOUG, sempre que se estime necesario a adopción de novos criterios respecto da estrutura xeral e orgánica do territorio, sendo preceptiva en calquera dos seguintes casos: a) Cando se produzan circunstancias sobrevidas, de carácter demográfico ou económico, que incidan substancialmente sobre a ordenación. b) Na previsión do esgotamento da capacidade de asentamento prevista neste PXOM. c) Variacións importantes na clasificación do solo, que non respondan ao interese xeral municipal, comarcal ou rexional. d) Cando a suma ou acumulación de modificacións puntuais do PXOM ameacen con desvirtuar o modelo territorial adoptado, ou algún dos seus elementos estruturantes. e) Cando o dispoñan as leis sectoriais de carácter xeral, ou as de carácter urbanístico que se promulguen, segundo dispoña o seu propio articulado. f) Cando o seu Programa ou Estratexia de Actuación estean xa executados. Procederase á modificación do PXOM, cando se xulgue conveniente, entendéndose por modificación a alteración de determinacións que non afecten aos elementos básicos da estrutura xeral e orgánica do territorio, nin supoñan modificación dos criterios xerais establecidos; consonte ao disposto no artigo 94 da LOUG.1. As determinacións do presente Plan Xeral de Ordenación Municipal interpretaranse con base aos criterios que, partindo do sentido propio das súas palabras e definicións, teñan en conta o seu espírito e finalidade, así como a realidade social do momento en que se deben aplicar.2. Tódalas referencias normativas que se dean con carácter xenérico a superficies de edificación, entenderanse aplicables a superficies construídas, salvo que de maneira expresa estivera indicada a condición de superficie útil.3. Tódalas referencias normativas que se dean con carácter xenérico a superficies de parcela en solo urbano consolidado (e sobre todo as parcelas mínimas nas distintas ordenanzas), entenderanse aplicables a superficies brutas (referidas á parte da parcela situada na clase de solo respectiva, e sempre que a superficie da parcela neta resultante logo de restar as cesións a realizar non baixe do 80% da parcela mínima establecida), salvo que de maneira expresa estiveran indicadas outras condicións de superficie. No resto das clases e categorías de solo as superficies de parcela (salvo outra indicación expresa) entenderanse aplicables a superficies netas (referidas á parte da parcela situada na clase de solo respectiva, e unha vez descontadas as posibles reducións da parcela inicial por aliñacións viarias ou cesións públicas de terreo). 4. Para a resolución das posibles contradicións entre os diferentes documentos que compoñen o Plan Xeral de Ordenación Municipal aplicaranse os seguintes criterios: a) Se se deran contradicións gráficas entre planos de diferente escala, estarase ao que indiquen os de maior escala (menor divisor). Se se desen contradicións entre medicións sobre plano, ou definidas polo Plan Xeral, e sobre a realidade, por levantamentos taquimétricos específicos, prevalecerá a realidade, tanto en determinacións de superficies fixas como de coeficientes e porcentaxes que se aplicarán estes últimos á realidade concreta. b) Se as diferenzas que puidesen xurdir fosen que a superficie de aplicación resultase inferior en maior contía do dez (10) por cento, os aproveitamentos axustaranse á superficie de aplicación obtida da realidade, e as superficies de reserva de espazos libres locais ou de equipamentos poderán reducirse só ata o dito dez (10) por cento. c) Se existisen contradicións entre as propostas explícitas contidas nos Planos de Ordenación e Normas Urbanísticas (de carácter regulador), e as propostas ou suxestións dos planos de Información e a Memoria (de carácter máis informativo ou xustificativo) considerarase que prevalecen aquelas sobre estas.5. Por último, agás indicación noutro sentido do propio Plan Xeral de Ordenación Municipal en calquera dos supostos de dúbida, contradición ou imprecisión das determinacións, prevalecerá aquela da que resulte menor edificabilidade, maiores espazos públicos, maior grao de protección e conservación do patrimonio cultural, menor impacto ambiental e paisaxístico, menor contradición cos usos e prácticas tradicionais, e maior beneficio social ou colectivo. Naqueles puntos non desenvolvidos na presente Normativa, acollerase ao disposto no artigo 51.2 da LOUG, no que se establece a aplicación con carácter complementario das Normas Subsidiarias e Complementarias de Planeamento Provinciais, sempre que non se modifique a cualificación do solo nin se alteren as determinacións do PXOM. O PXOM asumirá como propias as normas dimanantes dos plans de carácter supramunicipal, cando o seu status legal recoñeza esa esixencia, tanto no que respecta a plans de carácter sectorial como a directrices territoriais de carácter comarcal ou de calquera ámbito. Aos efectos de utilización e cita da principal lexislación con incidencia na regulación urbanística, recollemos no presente apartado unha relación de toda a que se emprega na presente Normativa, cunha indexación codificada (entre tres e catro díxitos alfabéticos representados en cursiva e maiúsculas) a modo de índice para simplificar a súa inserción e o seu recoñecemento inmediato no texto normativo do presente plan, permitindo tamén a súa doada actualización nun eido especialmente cambiante. A documentación integrante do PXOM ha ser a seguinte, en conformidade co previsto no artigo 61 da LOUG. - Memoria Informativa, incluíndo o Estudo do Medio Rural e a Análise do modelo do asentamento poboacional. - Planos de Información. - Memoria Xustificativa. - Planos de Ordenación Urbanística. - Normativa Urbanística e Anexos (Fichas de xestión e planeamento). - Estratexia de Actuación e Estudo Económico, incluíndo o Informe ou memoria de sustentabilidade económica. - Catálogo. - Documentación da Avaliación Ambiental Estratéxica (Informe de Sustentabilidade Ambiental e Memoria Ambiental). O corpo normativo do PXOM comprenderase nos seguintes títulos: I. DISPOSICIÓNS XERAIS. II. RÉXIME URBANÍSTICO DA PROPIEDADE DO SOLO. III. DESENVOLVEMENTO E EXECUCIÓN DO PLAN XERAL. IV. ORDENANZAS XERAIS. V. NORMAS XERAIS DE PROTECCIÓN DO MEDIO, DA PAISAXE E DO AMBIENTE. VI. NORMAS PARTICULARES EN SOLO URBANO. VII. NORMAS PARTICULARES EN SOLO DE NÚCLEO RURAL. VIII. NORMAS PARTICULARES EN SOLO RÚSTICO. IX. NORMAS PARTICULARES EN SOLO URBANIZABLE. X. CATÁLOGO DO PATRIMONIO CULTURAL E ARQUEOLÓXICO.1. De acordo co previsto no artigo 10 da LOUG, o presente Plan Xeral clasifica todo o territorio do termo municipal de Camariñas nos seguintes tipos de solo: urbano, de núcleo rural, urbanizable e rústico.2. Dentro das clases de solo urbano, núcleo rural, urbanizable e rústico, no marco das previsións da LOUG, o presente PXOM efectúa unha división en zonas territoriais correspondentes a diversas categorías a efectos da asignación do réxime xurídico diferenciado establecido na lexislación urbanística para cada unha delas.3. Correspóndelle ao PXOM a determinación da cualificación urbanística que posibilita a ordenación detallada necesaria para proceder á materialización do aproveitamento urbanístico correspondente a cada parcela, previa obtención das licenzas administrativas necesarias. Con carácter xeral, o establecemento da ordenación pormenorizada ou detallada só é preceptivo na clase de solo de núcleo rural e nas categorías de solo urbano consolidado e na totalidade das de solo rústico; nas restantes categorías é potestativo. Con todo, o PXOM non establece a ordenación detallada dos ámbitos de solo urbano non consolidado nin dos de solo urbanizable, aínda que podería facelo en conformidade co disposto nos artigos 55 e 57 da LOUG.1. O solo urbano está constituído polo conxunto de terreos que reúnen os requisitos esixidos pola lexislación urbanística, e así se inclúen na delimitación que para tal efecto se establece nos planos de ordenación.2. O PXOM diferenza no Solo Urbano as seguintes categorías: a) Solo urbano consolidado, integrado polos soares definidos no Artigo 4.2.1 da Normativa, así como polas parcelas que reúnan os requisitos establecidos pola lexislación urbanística estatal e autonómica. b) Solo urbano non consolidado, integrado pola restante superficie de solo urbano e, en todo caso, por aqueles terreos que estableza a lexislación urbanística aplicable.3. Os propietarios de terreos de Solo Urbano, en calquera das súas categorías, terán os dereitos e deberes que lles confira a lexislación urbanística de aplicación.4. O dereito ao aproveitamento urbanístico dos propietarios do solo urbano será: a) Nos terreos incluídos polo PXOM na categoría de solo urbano consolidado, o aproveitamento real que resulte da aplicación directa das determinacións do Plan sobre a parcela. Os propietarios materializarán o seu aproveitamento directamente sobre as súas parcelas ou logo da normalización de predios. b) Nos terreos incluídos polo PXOM na categoría de solo urbano non consolidado, e xa que logo, incluídos nunha área de reparto, o aproveitamento urbanístico será aquel que estableza a lexislación urbanística de aplicación, en proporción ao que resulte de aplicarlles aos terreos o aproveitamento tipo da área correspondente, coas precisións que se establecen no artigo 18 b) da LOUG a respecto de determinados casos. Os propietarios materializarán o seu aproveitamento urbanístico sobre as parcelas que resulten da nova ordenación ou mediante compensación económica.1. Constitúen o solo urbanizable, e así se inclúen na delimitación que para tal efecto se establece nos planos de ordenación, os terreos que non teñen a condición de solo urbano, de núcleo rural, nin rústico e poden ser obxecto de transformación urbanística nos termos establecidos na lexislación urbanística e no presente PXOM.2. No solo urbanizable delimitaranse sectores a efectos de establecer a ordenación detallada correspondente a cada un, e consecuentemente, de facer viable o posterior proceso de transformación física e xurídica dos terreos situados no respectivo recinto.3. De acordo co establecido no apartado 2 do artigo 14 da LOUG, en solo urbanizable o PXOM diferenciará dúas categorías: a) Solo urbanizable delimitado ou inmediato, que é o comprendido en sectores delimitados e que teñan establecidos os prazos de execución, as condicións para a súa transformación e o desenvolvemento do PXOM. Inclúense particularmente nesta categoría os terreos contiguos ao solo urbano que o Plan Xeral considere adecuados para seren urbanizables. b) Solo urbanizable non delimitado ou diferido, integrado polos demais terreos que o Plan Xeral clasifica como solo urbanizable.4. Os propietarios de terreos desta clase de solo terán os dereitos e deberes que lles confira a lexislación urbanística de aplicación.5. O aproveitamento urbanístico dos propietarios de solo urbanizable será o resultado de aplicarlle á superficie dos seus predios respectivos o coeficiente que resulte de aplicación conforme á lexislación urbanística a respecto do aproveitamento que lle confira o presente PXOM a cada ámbito ou sector.1. Constitúen o solo de núcleo rural, os terreos que serven de soporte a asentamentos singularizados por responder ás características que determina o Artigo 13º da LOUG, de xeito que a identificación e delimitación dos núcleos rurais vén fundamentada en base ao Estudo do medio rural e análise do modelo de asentamento poboacional inserido na Memoria informativa do presente documento, segundo o esixido no Artigo 61º da devandita Lei.2. A delimitación dos núcleos rurais que o plan xeral establece vén referida a algún ou algúns dos seguintes tipos básicos: a) Núcleo rural histórico tradicional. b) Núcleo rural común. c) Núcleo rural complexo, cando concorren nun mesmo asentamento os dous tipos anteriores. Na totalidade dos núcleos rurais do concello é factible a diferenciación entre un ou varios dos tres tipos anteriores.3. Así configurados, e unha vez descontados os núcleos xa integrados no medio urbano como consecuencia da expansión da vila, os núcleos rurais existentes no concello de Camariñas son os que se reflicten nos planos de ordenación, englobando as entidades singulares que se relacionan a continuación. - Parroquia de Camariñas:, Cotariño, Agrelo, Cabreira, Cotro, Millarenga, Mourín, Outeiro, Riás e Pións. - Parroquia de Camelle: Lazo, Camelle (núcleo rural). - Parroquia de Ponte do Porto: Allo, A Grixa, Xarás, Lexas e Dor. - Parroquia de Xaviña: Brañas Verdes, Brea, Cancela, Cobadiña, Costa, Cruceiro, Lamastredo, Pescadoira, Santa Mariña, Tasaraño, Trasteiro, Gándara, Pedrouso, Os Pións, Xisto e Xaviña.4. Os dereitos e as obrigas dos propietarios de solo de núcleo rural serán as que sinala o art.24 da LOUG.1. Constitúe o solo rústico os terreos que deban ser preservados dos procesos de desenvolvemento urbanístico, e en todo caso, ademais dos que establece o Art.15º da LOUG, os seguintes: a) Terreos que acollen edificación de carácter illado, destinado a calquera uso (pero sobre todo a usos dotacionais), sen chegar a formar núcleo de poboación nin calquera outra agrupación edificatoria (de carácter industrial, comercial, turístico, etc.). b) Terreos situados fóra dos núcleos de poboación, pero que por razón do uso das parcelas ou edificios que existen nelas, teñan realizada unha certa urbanización do espazo (mesmo no caso de parcelas dotacionais non edificadas) que lle fixese perder a súa condición rústica natural.2. No solo rústico distínguense as seguintes categorías de acordo cos criterios establecidos polo Plan Xeral: 1. Solo rústico de protección ordinaria (RPOR). 2. Solo rústico especialmente protexido, a saber: a) Solo rústico de protección agropecuaria (RPAG). b) Solo rústico de protección forestal (RPFO). c) Solo rústico de protección das augas (RPAC). d) Solo rústico de protección de costas (RPCO). e) Solo rústico de protección de espazos naturais (RPEN). f) Solo rústico de protección de infraestruturas (RPIN). g) Solo rústico de protección paisaxística (RPP). h) Solo rústico especialmente protexido para zonas de interese patrimonial, artístico ou histórico (RPPH). 3. Os propietarios de terreos clasificados como solo rústico terán dereito a usar, deleitar e dispoñer deles en conformidade coa natureza e destino rústico daqueles e co disposto na lexislación sectorial aplicable. Para estes efectos, os propietarios poderán levar a cabo as accións que sinala o art.31.1 da LOUG.4. As obrigas dos propietarios de solo rústico serán as que sinala o art.31.2 da LOUG.1. Enténdese por terreos destinados a dotacións públicas os de titularidade do Municipio ou, se é o caso, da Comunidade Autónoma que tenden a satisfacer necesidades colectivas e implantar usos ou servizos públicos, tendo o carácter de bens de dominio público.2. Son terreos de Sistemas Xerais os dotacionais públicos que están deseñados ou previstos para o servizo da totalidade do Municipio e, en especial, para implanta-las infraestruturas básicas do modelo territorial ou de cidade.3. Son terreos destinados a dotacións locais os dotacionais públicos de titularidade do Municipio, que están deseñados ou previstos primordialmente para o servizo do barrio, núcleo, parroquia, polígono ou sector, se é o caso.1. O PXOM clasifica os solos ocupados por Sistemas Xerais ou Locais en Solo Urbano, Consolidado e Non consolidado, Solo de Núcleo Rural, Solo Urbanizable e Solo Rústico.2. Os Sistemas Xerais do Solo Urbano Non consolidado e Solo Urbanizable están incluídos ou adscritos ós ámbitos ou sectores, e por tanto ás Áreas de Reparto, correspondentes. O PXOM establece e delimita os seguintes Sistemas: 3.1.1. DESENVOLVEMENTO E FIGURAS DE PLANEAMENTO.1. As determinacións do PXOM de aplicación inmediata e directa, desenvolveranse mediante actuacións edificatorias suxeitas á obtención previa das licenzas correspondentes, en aplicación das Normas Específicas contidas no Título III da presente Normativa Urbanística.2. A ordenación do PXOM desenvolverase, segundo a clase de solo de que se trate, mediante os instrumentos seguintes: a) Solo urbano, mediante Estudos de Detalle e Plans Especiais de Reforma Interior, así como áreas de normalización de predios (artigo 122, LOUG) e actuacións illadas promovidas polo Concello (artigo 124, LOUG). b) En solo de núcleo rural, mediante Plans especiais de ordenación do núcleo rural, que poden conter Actuacións de carácter integral. c) En solo urbanizable delimitado, mediante Plans Parciais. d) En solo urbanizable non delimitado, mediante Plans de Sectorización. e) A intervención en solo rústico requirirá da tramitación e aprobación do correspondente Plan Especial.3. Ademais dos planeamentos sinalados, en desenvolvemento das previsións contidas no PXOM, poderán formularse e aprobarse Plans Especiais coa finalidade de protexer ámbitos singulares, coordinar a execución de dotacións urbanísticas, establecer e ordenar as infraestruturas básicas relativas aos sistemas de comunicación, transportes, espazos libres públicos, equipamento comunitario e instalacións destinadas aos servizos públicos.4. Os instrumentos de planeamento contarán obrigatoriamente cun catálogo no que se identificarán os núcleos rurais, inmobles, construcións, instalacións ou outros elementos existentes de carácter tradicional en solo rústico, ou conxunto destes, que merezan ser obxecto de especial protección, (o Catálogo de bens inclúese no tomo correspondente da documentación). Ademais a aprobación das distintas figuras de planeamento subordinado que prevé o PXOM, así como as modificacións deste requirirán informe preceptivo e vinculante da Consellería de Cultura.3.1.2. ADECUACIÓN AO DISPOSTO NO PXOM.1. Os plans parciais e os plans especiais poderán modificar a ordenación detallada establecida polo PXOM, de acordo co establecido no artigo 62 da LOUG.2. Os plans parciais e especiais poderán reaxustar, por razóns xustificadas, a delimitación dos sectores e das áreas de reparto, sempre que o reaxuste non afecte a solo rústico de especial protección nin a dotacións públicas e que non supoña unha alteración superior ao 5% do ámbito delimitado polo PXOM.3. En desenvolvemento, tanto do PXOM como dos plans parciais e especiais, os estudos de detalle non poderán alterar o destino urbanístico do solo, incrementar o aproveitamento urbanístico; reducir ou modificar as superficies destinadas a viarios, espazos libres ou dotacións públicas; prever a apertura de novos viarios non previstos no Plan que desenvolvan ou completen; aumentar a ocupación do solo, alturas máximas edificables ou a intensidade de uso; parcelar o solo, descoñecer ou infrinxir as demais limitacións que lles impoña o correspondente plan; e, establecer novos usos e ordenanzas.3.1.3. ADQUISICIÓN DO DEREITO AO APROVEITAMENTO URBANÍSTICO. No caso do solo urbano consolidado, o dereito a aproveitamento urbanístico adquirirase no intre en que a parcela se axeite ás condicións que para isto se lle esixe nas ordenanzas correspondentes do presente PXOM. No solo urbano non consolidado será precisa a redacción previa de planeamento de desenvolvemento (Plans Especiais) se a ordenación concreta non está definida de xeito pormenorizado polo Plan Xeral, ou instrumentos de xestión no caso de que si o estea (proxectos de compensación, proxectos de urbanización, etc.). De calquera xeito o PXOM debe especificar as condicións precisas en cada Área de Reparto para o seu desenvolvemento e/ou xestión. No solo urbanizable delimitado será precisa a redacción previa dun planeamento de desenvolvemento (Plans Parciais), que definan todas as características da súa ordenación, e unha vez cumprimentado este trámite coa súa aprobación definitiva e publicación o dereito ao aproveitamento urbanístico adquírese polo cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización. No solo urbanizable non delimitado será precisa a aprobación dun Plan de Sectorización que defina a súa delimitación e todas as características da súa ordenación, e unha vez cumprimentado este trámite coa súa aprobación definitiva e publicación o dereito ao aproveitamento urbanístico adquírese polo cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización. No caso do solo dos núcleos rurais ese aproveitamento adquirirase no intre no que a parcela adquira as condicións que se lle esixen, habida conta das posibles áreas de actuación integral que prevexan os Plans especiais de ordenación do núcleo rural.3.1.4. PRAZO PARA A MATERIALIZACIÓN DA EDIFICACIÓN. O prazo de solicitude para edificar no solo urbanizable ou no solo urbano non consolidado deberase establecer no seu correspondente planeamento de desenvolvemento, e como máximo será de oito anos dende que se aprobe definitivamente ese planeamento de desenvolvemento. A execución do planeamento terase que desenvolver polos procedementos que garantan os deberes e dereitos dos propietarios dos distintos tipos de solo, o cumprimento dos prazos que o planeamento sinale, a distribución equitativa dos beneficios e cargas entre os afectados, así coma o cumprimento dos deberes de cesión dos terreos destinados a viarios e dotacións públicas, a localización do aproveitamento correspondente ao concello; tamén o custo e, no seu caso, a execución da urbanización.3.2.1. DISPOSICIÓNS XERAIS DA XESTIÓN URBANÍSTICA.1. As normas que regulan a xestión urbanística teñen como finalidade garantir a execución das previsións do planeamento, o reparto equitativo das cargas e beneficios derivados deste e establecer as vías para garantir que a comunidade participe nas plusvalías que xera a habilitación do solo para usos urbanísticos.2. A execución do planeamento desenvolverase polos procedementos establecidos na LOUG ( Título IV ); recolléndose de carácter sistemático entre os seus presupostos, a necesidade da aprobación de Proxectos de Urbanización, indispensables para a transformación da realidade física froito da materialización das determinacións urbanísticas do planeamento (xeral ou de desenvolvemento). 3. Os prazos máximos para a tramitación do planeamento de desenvolvemento establécese independentemente para cada ámbito na súa ficha correspondente, podéndose establecer condicións suplementarias de prioridade (condicionadas por outras circunstancias) que se indicarán –no seu caso- na ficha concreta, para adaptarse aos requirimentos da Estratexia de Actuación e ao desenvolvemento racional e ordenado do territorio.4. O prazo máximo para o desenvolvemento dos instrumentos de xestión (proxectos de equidistribución) deberá establecerse nos propios Plans, e no seu defecto será de 2 anos dende a aprobación definitiva destes.5. O prazo máximo para o desenvolvemento dos proxectos de urbanización deberá establecerse nos propios Plans ou nos proxectos de equidistribución, e no seu defecto será de un ano dende a aprobación definitiva do proxecto de equidistribución.6. O prazo máximo para a solicitude de licenza dos proxectos de edificación deberá establecerse nos propios Plans ou nos proxectos de equidistribución, e no seu defecto será de catro anos dende a aprobación definitiva do proxecto de urbanización.3.2.2. ÁREAS DE REPARTO E APROVEITAMENTO TIPO. En conformidade co disposto nos artigos 111 e 112 da LOUG, o presente PXOM delimita áreas de reparto de beneficios e cargas en solo urbano non consolidado e en solo urbanizable delimitado, e no solo urbanizable non delimitado definiranse por medio do Plan de Sectorización que as ordenen e desenvolvan, conforme aos criterios sinalados polo Plan Xeral. Cada un dos sectores de solo urbanizable delimitados, ficará incluído nunha soa área de reparto independente. Dentro de cada área de reparto poderán delimitarse polígonos que permitan o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios e de urbanización que fosen procedentes. As Áreas de Reparto previstas polo Plan figuran no Documento de Xestión Anexo á Normativa Urbanística.1. Para cada Área de Reparto en solo urbano non consolidado ou Sector de solo urbanizable delimitado elaborouse unha Ficha onde figuran os datos de identificación, localización, superficie da área, aproveitamento total, aproveitamento tipo, a división en polígonos, a cesión do aproveitamento, as cesións obrigadas de solo para viarios, espazos libres e equipamentos, así como os mecanismos previstos para a execución das determinacións do planeamento.2. As condicións particulares do réxime e condicións de desenvolvemento de cada Área de Planeamento Remitido (Áreas de Reparto e Sectores) son as sinaladas no Documento de Xestión, coas fichas específicas de cada unha delas e nas que se regulan os seguintes aspectos: 0. Condicións de identificación: - Clave: a que corresponda a cada ámbito de planeamento remitido, seguido dun número identificador, de ata dous díxitos. - Nome: coincidente co topónimo, barrio ou zona urbana que a identifique. - Distrito: número do distrito ao que pertencen.1. Determinacións de superficie: - Superficie Delimitada: a que resulta da delimitación nos planos de ordenación. - Sistemas Locais Existentes: aqueles que teñan esa condición, e que poderán non computar a efectos do cálculo do Aproveitamento Tipo (Art.113.1 da LOUG). - Sistemas Xerais Incluídos: diferéncianse tanto as superficies de Sistemas Xerais Existentes ou Propostos, para usos de Espazos Libres, Equipamentos Comunitarios ou de Comunicacións e Transportes. - Sistemas Xerais Adscritos: as superficies que, no seu caso, se adscriban ao ámbito aos efectos da obtención da reserva de solo para Espazos Libres, Equipamentos Comunitarios, Comunicacións e Transportes. Son sempre exteriores ao ámbito. - Solos Rústicos de Protección adscritos ao ámbito. - Superficie Bruta: a resultante de subtraer ese Solo Rústico de Protección á Superficie Delimitada. - Superficie Computable aos efectos do Aproveitamento Tipo: é a resultante de substraer á Superficie Delimitada, as superficies dos Sistemas Xerais e Locais existentes que se manteñan como tales.2. Determinacións de Usos e Intensidades (cumprimento do art.55.2 da LOUG ): - Superficie Total Edificable: exprésase en metros cadrados construíbles (m²c). - Índice de Edificabilidade bruta: é a resultante de dividir a Superficie Total Edificable pola Superficie Delimitada. Expresase na razón entre os metros cadrados construíbles e a superficie de cada metro cadrado de solo delimitado, (m²c/m²s). - Altura Máxima: exprésase en número de andares e é unha determinación máxima. - Usos Globais, de entre os establecidos polo artigo 29 da presente Normativa Urbanística.3. Condicións de Equidistribución (cumprimento do art.113 da LOUG ): - Uso Global Característico: de entre os determinados no artigo 29 da presente Normativa Urbanística, expresando as porcentaxes máximas e mínimas de intensidade segundo conveña. - Outros Usos Globais que poidan estar determinados con expresión das porcentaxes de intensidade. - Aproveitamento tipo: é a razón entre o aproveitamento lucrativo total ponderado e a Superficie Computable a estes efectos. Expresarase na razón de unidades de aproveitamento e a superficie computable do ámbito (u. a./m²sc). - Área de Reparto na que está integrado: agás determinación expresa entenderase que cada Ámbito constitúe unha única área de reparto xunto cos Sistemas Xerais Adscritos.4. Desenvolvemento e Xestión: - Iniciativa do planeamento: poderá ser pública ou privada. - Sistema de Actuación: calquera dos previstos no art.126 da LOUG. - Prazos de desenvolvemento: establécense prazos para a iniciación do planeamento, do proxecto de equidistribución, proxecto de urbanización e da edificación, que formarán parte da Estratexia de Actuación do Estudo Económico Financeiro.5. Reservas mínimas para Sistemas Locais: determinacións das contías mínimas de sistemas locais, en cumprimento do artigo 47.2 da LOUG, ou compensada dentro do Distrito, segundo establece o artigo 49.1 da LOUG. Fixaranse metros cadrados de solo para os Espazos Libres/Zonas Verdes e os equipamentos comunitarios, e número de prazas para a cesión de aparcadoiro de dominio público.6. Reservas para Sistemas Xerais: cuantificación das superficies das reservas para Sistemas Xerais, tanto inscritos como adscritos, delimitadas nos planos de ordenación e diferenciadas segundo o estado da súa xestión.7. Cargas Urbanísticas Específicas: achegas económicas; en casos de convenios, poderán recollerse achegas específicas en euros.8. Obxectivos da Ordenación: obxectivos perseguidos, incluso en relación á estratexia global de ordenación do Plan Xeral.9. Observacións e Criterios. A respecto dos Criterios de Ordenación: - Directrices vinculantes de deseño ou das condicións de integración do ámbito na urdime urbana, a respecto de condicións de contorno ou paisaxísticas, as que se derivan do ISA, etc. - Condicións de desenvolvemento relativas ás previsión de sistemas locais. - Localización preferente de sistemas. - Outras determinacións. A respecto das Observacións e Recomendacións: - Condicións complementarias non recollidas nos apartados anteriores. - Situación con planeamentos anteriores sobre este ámbito ou parte del. - Calquera outra ou observación ou recordatorio que poida ter relevancia para o desenvolvemento en relación á protección do medio natural, arquitectónico, arqueolóxico,., e moitas outras que se determinan noutras partes do documento. - Recomendacións.10. Elementos incluídos no catálogo: relación dos incluídos no ámbito delimitado.11. Esquemas complementarios: as fichas poderán ir acompañadas de esquemas nos que se establezan as condicións estruturantes para o seu desenvolvemento, a localización preferente dos sistemas locais, ou das diferentes tipoloxías admisibles, así como as que poidan ser convenientes a fin de contribuír á mellor disposición das edificacións, propiciando unhas mellores condicións de ordenación, accesibilidade, soleamento, e en xeral, de máis axeitadas condicións de calidade de vida. Fíxase a técnica do aproveitamento tipo como garante do xusto reparto de beneficios e cargas nas áreas de reparto delimitadas, permitindo establecer os mecanismos de xestión correspondentes para regular os desaxustes que se produzan entre aproveitamentos atribuíbles. Para o cálculo do aproveitamento tipo e a homoxeneización de usos para unha correcta equidistribución, e en función das características urbanísticas deste concello e das repercusións do solo que se teñen analizado, establécense os seguintes coeficientes de homoxeneización de usos principais. - Vivenda colectiva: 1 - Vivenda unifamiliar: 1,1 - Usos hoteleiros: 1 - Usos comerciais/terciarios: 0,95 - Usos industriais: 0,85 3.2.3. SISTEMAS DE ACTUACIÓN.1. Os polígonos desenvolveranse polo sistema de actuación que a administración determine en cada caso, tendo en conta as características e complexidades da iniciativa que se vai desenvolver, os medios cos que conte, a colaboración da iniciativa privada e as demais circunstancias que concorran. A determinación do sistema de actuación deberá incluírse obrigatoriamente nos instrumentos de planeamento que conteñan a ordenación detallada do solo urbano non consolidado e do solo urbanizable.2. Os sistemas de actuación son os seguintes: a) Sistemas de actuación directos: 1. Cooperación.2. Expropiación. b) Sistemas de actuación indirectos: 1. Concerto.2. Compensación.3. Concesión de obra urbanizadora.3. A expropiación forzosa poderá aplicarse, ademais, para a execución dos sistemas xerais da ordenación urbanística do territorio ou dalgún dos seus elementos, ou para realizar actuacións illadas en solo urbano.3.2.4. INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN EN SOLO DE NÚCLEO RURAL. Son os que con carácter xeral se establecen nos artigos 171, 172 e 173 da LOUG, coas determinacións complementarias que se establecen nesta clase de solo no Título VI da presente Normativa Urbanística.3.2.5. INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN EN SOLO URBANO NON CONSOLIDADO.1º) De acordo co disposto na LOUG, todo o solo urbano non consolidado delimitado no presente PXOM inclúese nalgunha das áreas de reparto delimitadas que o propio Plan contempla.2º) As áreas de reparto nas que se inclúen a totalidade dos terreos clasificados como solo urbano non consolidado, figuran delimitadas no plano de ordenación, distinguidas pola súa correspondente clave.3º) No PXOM tamén figuran, no seu caso, os polígonos aos que fai mención o artigo 123 da LOUG. Se non se delimitan expresamente os polígonos, enténdese que a propia área de reparto en solo urbano non consolidado é acaída para o cumprimento dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios e de urbanización. Xa que logo, agás afirmación en contrario, nas áreas de reparto onde non se produce a subdivisión en polígonos haberá que entender que a delimitación do polígono é coincidente coa delimitación da área de reparto, aínda que poderán subdividirse con posterioridade ou modificar os polígonos iniciais (a petición dos propietarios do solo ou por iniciativa do propio Concello, se é que a garantía sobre os deberes e a equidade fican efectivamente garantidos), segundo o proceso especificado na LOUG e na presente normativa (sempre que na ficha da correspondente área de reparto non se prohibise a subdivisión). 4º) No Documento de Xestión anexo desta Normativa consígnase o aproveitamento tipo de cada área de reparto das previstas polo presente PXOM.5º) Nas áreas de reparto, sexa cal sexa o uso e a tipoloxía característica, unha vez incorporada ou aprobada a súa ordenación detallada e, polo mesmo cando se establecen todos os parámetros de ordenación correspondentes ao solo urbano consolidado, non será obrigado tramitar con posterioridade planeamento de desenvolvemento, aínda que poden realizarse pequenos axustes de aliñacións ou rasantes mediante Estudos de Detalle, sempre e cando non se reduzan as áreas destinadas a espazos libres ou equipamentos.6º) Nas áreas de reparto que non teñan incorporada ou aprobada a súa ordenación detallada, o PXOM as remite a planeamento de desenvolvemento (PERI). 7º) A denominación da Área fai referencia a clave coa que se pode recoñecer no Plano de Ordenación, onde se reflicten todas as áreas de reparto. Nese plano reflíctense, no seu caso, os distintos polígonos de execución previstos dentro de cada área de solo urbano non consolidado. As A. R. poderán subdividirse en polígonos ou cambiar os polígonos xa delimitados no PXOM, segundo os procesos previstos para isto no Art.123 da LOUG, sempre e cando o permita a ficha da A. R. correspondente e se dean as seguintes condicións: A) No caso das A. R. en que a súa ordenación non estea definida no PXOM, e polo tanto dependentes dun PERI para o seu desenvolvemento (segundo se indica na súa ficha), cada un dos polígonos resultantes da subdivisión ou do cambio dos polígonos xa delimitados no PXOM deberá cumprir as seguintes condicións: 1. Cada polígono poderá acadar por si mesmo a conexión co sistema viario público municipal. Poderase admitir que o acceso a algúns dos polígonos se realice a través doutros, sempre e cando os propietarios dos terreos dos citados polígonos asinen a súa conformidade ao respecto.2. A superficie do polígono e a súa forma ou posición deberán permitir o cumprimento dos deberes de cesión que lle correspondan, e un acceso viario axeitado comunicado coa rede pública viaria municipal.3. Ningún dos polígonos poderá imposibilitar o desenvolvemento dos outros, agás na situación citada no apartado 1 anterior a respecto do acceso ao viario público a través doutro polígono. B) No caso das A. R. en que a súa ordenación completa estea definida no PXOM e polo tanto dependentes unicamente para o seu desenvolvemento de Proxectos de Compensación e/ou de Urbanización, cada un dos polígonos resultantes da subdivisión ou modificación dos xa delimitados deberá cumprir as seguintes condicións: 1. Cada polígono poderá acadar por si mesmo a conexión co sistema viario público municipal, segundo a ordenación do PXOM. Poderase admitir que o acceso dalgúns dos polígonos se realice a través doutros, sempre e cando os propietarios dos terreos dos citados polígonos asinen a súa conformidade ao respecto.2. No caso de que a división física non poida garantir o reparto equitativo de cargas e beneficios entre os propietarios (cesións proporcionais desiguais entre polígonos, que será o caso habitual) deberase acadar un compromiso asinado polos propietarios con defecto de cesións no que se comprometan a ceder ao Concello os terreos edificables e de cesións necesarios para compensar os polígonos lindeiros con exceso de cesións, de xeito que tanto o aproveitamento urbanístico como as cesións poidan quedar compensadas entre polígonos. Os servizos técnicos municipais ou ben o Equipo Redactor do documento da división poligonal encargaranse de cuantificar para cada polígono as compensacións necesarias entre eles.3. No caso de que os custos de urbanización das obras precisas en cada polígono para acadar a ordenación prevista no PXOM non sexan proporcionais á súa superficie, deberase igualmente acadar compromisos asinados polos propietarios dos polígonos con defectos de custos, que deberán facerse efectivos como moi tarde no momento da urbanización dos polígonos con exceso de custos, ou ben con anterioridade, se hai acordo ao respecto. A estimación de custos realizarase segundo os custos medios de urbanización que o Concello determine xenericamente. A este respecto o Concello establecerá un custo medio por m 2 de urbanización correspondente ao viario e outro aos espazos libres, que se aplicarán sobre a totalidade dos espazos dedicados a estes usos na totalidade da A. R., ou ben realizará un presuposto real dos custos de urbanización correspondentes. Igualmente poderanse adicionar varias áreas de reparto contiguas fisicamente para a súa xestión conxunta, sempre que se dean as seguintes condicións: A) Os propietarios dos terreos das áreas de reparto afectadas asinarán por escrito a súa conformidade ao respecto. B) Deberase manter, como mínimo para o conxunto, o sumatorio das cesións especificadas para cada unha das A. R. como mínimo no referente a espazos libres e equipamentos ou dotacións, tratando de que o seu reparto sexa en valor absoluto o máis semellante posible ao que se especificaba para cada A. R. na súa ficha correspondente. C) Non se poderá variar notablemente o viario principal estruturante que percorra polo interior da zona nin a totalidade do viario situado no contorno exterior da zona de actuación que estea contemplada no PXOM. D) Non se poderá afectar negativamente á ordenación prevista ou á capacidade de desenvolvemento dos terreos ou áreas de reparto situadas no contorno da zona de actuación, sobre todo as que dependan dalgún ou doutro xeito dela. E) O reparto da edificabilidade non poderá variar para cada unha das parcelas respecto do que se especificaba na súa área de reparto inicial, agás que os propietarios afectados asinen a súa conformidade ao respecto. F) O reparto dos custos de urbanización realizarase en función do aproveitamento urbanístico asignado a cada parcela.3.3.1. LICENZAS PARA ACTUACIÓNS CONSTRUTIVAS E OUTROS USOS DO SOLO.1. A licenza urbanística ten por finalidade comprobar que os actos de ocupación, construción, edificación e uso do solo e do subsolo proxectados se axustan ao ordenamento urbanístico vixente. Así mesmo, para a concesión da licenza verificarase se o aproveitamento proxectado se axusta ao susceptible de apropiación e se as obras e usos proxectados reúnen as condicións esixibles de seguridade, salubridade, habitabilidade, aforro de recursos (enerxía e auga) e accesibilidade, así como o cumprimento das prescricións contidas na normativa vixente en materia de incendios forestais.2. O procedemento de outorgamento de licenzas será o establecido na lexislación urbanística xeral, a de réxime local, na presente Normativa e, no seu caso, nunha futura Ordenanza de Tramitación de licenzas (en diante OTL) que se aprobe polo Concello para precisar, actualizar ou corrixir o procedemento que agora se contempla na presente Normativa, sen necesidade de modificar o PXOM.3. O réxime xurídico de vixencia e caducidade das licenzas urbanísticas será o regulado pola lexislación urbanística, e principalmente polo establecido na LOUG e no RDUG. No acto de outorgamento da licenza determinaranse os prazos de caducidade das licenzas de edificación por causa de demora na iniciación e finalización das obras.4. Con carácter excepcional poderán autorizarse usos e obras xustificadas de carácter provisional nos termos e condicións sinaladas pola lexislación urbanística estatal e autonómica aplicables, que estean recollidos na presente Normativa, ou poidan regularse na mencionada Ordenanza de Licenzas. Para a utilización de espazos dotacionais públicos ou privados para actividades de usos esporádicos, deberase obter a correspondente licenza ou autorización nos termos da lexislación sectorial aplicable, con indicación das medidas de seguridade que correspondan se é o caso, e cos procedementos que se sinalen.3.3.2. ACTOS SUXEITOS A LICENZA URBANÍSTICA.1. Estarán suxeitos a previa licenza municipal, sen prexuízo das autorizacións que fosen procedentes de acordo coa lexislación aplicable, os actos de edificación e uso do solo e do subsolo que se citan no art.194.2 da LOUG, e as repoboacións forestais e os proxectos de agricultura intensiva, así como os demais actos que se sinalen regulamentariamente (como os que se citan no art.10 do RDUG ), e os que se detallan na presente Normativa e, no seu caso, na OTL que se aprobe polo Concello.2. As empresas subministradoras de enerxía eléctrica, auga, gas e telecomunicacións esixirán para a contratación dos respectivos servizos as licenzas que en cada caso resulten precisas.3.3.3. RÉXIME DOS ACTOS PROMOVIDOS POLAS ADMINISTRACIÓNS PÚBLICAS. Os actos de ocupación, construción, edificación e uso do solo e do subsolo que promovan órganos das administracións públicas ou entidades de dereito público, estarán igualmente suxeitos a licenza municipal, agás nos supostos exceptuados pola lexislación aplicable.3.3.4. PROCEDEMENTO DE OUTORGAMENTO DE LICENZAS.1. O procedemento de outorgamento de licenzas será o establecido na lexislación urbanística xeral, a de réxime local e; no seu caso, nunha futura OTL que se aprobe polo Concello.2. As solicitudes de licenza irán acompañadas da documentación esixible en cada caso, concretada polas condicións particulares de cada obra establecida neste Plan, a lexislación urbanística e; no seu caso, pola OTL que se aprobe. Requiriranse todas as autorizacións sectoriais precisas segundo os procedementos establecidos pola presente normativa e/ou pola lexislación sectorial respectiva. Tal e como recolle o CTE no seu artigo 6, para os efectos da súa tramitación administrativa, todo proxecto de edificación poderá desenvolverse en dúas etapas: a fase de proxecto básico e a fase de proxecto de execución. Cada unha destas fases do proxecto debe cumprir as seguintes condicións: a) O proxecto básico definirá as características xerais da obra e as súas prestacións mediante a adopción e xustificación de solucións concretas. O seu contido será suficiente para solicitar a licenza municipal de obras, as concesións ou outras autorizacións administrativas, pero insuficiente para iniciar a construción do edificio. Aínda que o seu contido non permita verificar todas as condicións que esixe o CTE, definirá as prestacións que o edificio proxectado ha de proporcionar para cumprir as esixencias básicas e, en ningún caso, impedirá o seu cumprimento. b) O proxecto de execución desenvolverá o proxecto básico e definirá a obra na súa totalidade sen que nel poidan rebaixarse as prestacións declaradas no básico, nin alterarse os usos e condicións baixo as que, se é o caso, outorgáronse a licenza municipal de obras, as concesións ou outras autorizacións administrativas, agás en aspectos legalizables. O proxecto de execución incluirá os proxectos parciais ou outros documentos técnicos que, se é o caso, deban desenvolvelo ou completalo, os cales se integrarán no proxecto como documentos diferenciados baixo a coordinación do proxectista. No caso de que se conceda a licenza con proxecto básico, o prazo máximo de entrega do proxecto de execución será de tres meses, a computar dende a notificación da concesión da licenza.3. Con independencia dunha posible OTL que se elabore, tódolos proxectos que se presenten para solicitude de licenza urbanística deberán estar firmados por técnico competente, por razón da materia, e visados polo Colexio profesional correspondente (naqueles casos en que sexa esixible). 4. Nos proxectos a que fai referencia o punto anterior deberán incluír unha Memoria Xustificativa na que se dea resposta e xustificación adecuada a tódolos condicionantes que lles sexan de aplicación por razón das condicións de Uso, Edificación Protección e os da Ordenanza correspondente. O Concello poderá devolver, para subsanación, os proxectos que non cumpran con esta disposición, sen que poidan computarse os prazos da concesión ata que os proxectos teñan completado o seu contido.5. Naqueles supostos nos que se esixa outro título administrativo, distinto á licenza urbanística, para a realización de actos de construción, edificación e uso do solo e do subsolo, estarase ao disposto na lexislación urbanística vixente.6. Naqueles casos en que da licenza se derive a cesión ao concello dalgún tipo de espazo para viario ou para calquera outro uso público sobre a parcela inicial, a propiedade, denantes de iniciar as obras, presentará un compromiso de cesión do devandito terreo ou espazo, e a ser posible unha vez realizada unha acta de aliñacións e rasantes e xunto ao compromiso de cesión dos terreos correspondentes, presentarase un aval polo importe das obras. As obras accesorias de urbanización que se deban acometer para a obtención da licenza deben vir recollidas e valoradas no proxecto de execución (ou nun proxecto de urbanización). 7. As licenzas urbanísticas que afecten a elementos incluídos no Catálogo ou aos seus contornos de protección deberán contar coa preceptiva autorización da Consellería de Cultura. En virtude do sinalado no art.195 da LOUG, en ningún caso se entenderán como obras ou instalacións menores as intervencións nos elementos declarados BIC ou incluídos no Catálogo do presente PXOM, polo que para calquera intervención que lles afecte será precisa a presentación de proxecto técnico completo redactado por técnico competente.8. Nos ámbitos lindeiros ou nos terreos que se atopen en contacto con solo de sistema xeral portuario ou coas súas infraestruturas de acceso e servizo (cando esas infraestruturas sexan exclusivas para o sistema portuario), dado que a resolución dos accesos e servizos urbanos públicos alleos aos portuarios poden afectar ao ámbito portuario ou ao plan especial que se redacte para cada un deles, requirirase con carácter previo á concesión da licenza urbanística, a obtención de informe favorable de Portos de Galicia. Este informe deberá ser emitido no prazo dun mes, entendéndose favorable unha vez transcorra este prazo.3.3.5. VIXENCIA E CADUCIDADE DAS LICENZAS. O réxime xurídico de vixencia e caducidade das licenzas urbanísticas será o regulado pola lexislación urbanística, e principalmente polo establecido na LOUG e no RDUG. No acto de outorgamento da licenza determinaranse os prazos de caducidade das licenzas de edificación por causa de demora na iniciación e finalización das obras. O prazo de iniciación non poderá exceder de seis meses e o de terminación de tres anos, dende a data do seu outorgamento, non podendo interromperse as obras por tempo superior a seis meses. No caso de obras menores o prazo non poderá exceder de tres meses para o inicio e doce meses para o remate, co mesmo prazo de interrupción que para as obras maiores. O Concello poderá conceder prórroga dos referidos prazos da licenza por unha soa vez e por un novo prazo non superior ó inicialmente acordado, logo da solicitude expresa formulada antes da conclusión dos prazos determinados e sempre que a licenza sexa conforme coa ordenación urbanística vixente no momento de concesión da prórroga.3.3.6. ACTA DE ALIÑACIÓNS E RASANTES. Con anterioridade á presentación da documentación necesaria para a solicitude dunha Licenza de obra nova, poderase solicitar unha Acta de Aliñacións e Rasantes sobre a parcela que proceda. Onde a conservación de elementos catalogados entre en conflito coas novas aliñacións primará a conservación destes.3.3.7. OBRAS DE EDIFICACIÓN. CLASIFICACIÓN. As Obras de edificación intégranse nos grupos seguintes: a) Obras nos edificios. b) Obras de demolición. c) Obras de nova edificación.1. Son aquelas que se efectúan sobre un edificio, sen alterar as posicións das súas fachadas e cubertas, que definen o volume da edificación, excepto as salvidades que se indican en cada tipo de obras respecto da súa capacidade para variar algún de ditos elementos. Segundo afecten a todo o edificio ou parte do mesmo, terán carácter xeral, parcial ou puntual.2. A efectos destas Normas e para delimitar o alcance dos diferentes tipos de obra, defínese como morfoloxía dun edificio ou características morfolóxicas a composición volumétrica xeral do edificio, os accesos e núcleos de comunicación vertical, a disposición da estrutura xeral e a configuración das súas plantas. Así mesmo, entenderase que a envolvente dun edificio está constituída por tódalas súas fachadas e cubertas excluídas aquelas que delimitan patios pechados.3. Inclúense, dentro das obras nos edificios, os seguintes tipos, que poderán presentarse individualmente ou estar asociados entre si: Teñen por obxecto a restitución dun edificio, ou de parte do mesmo, as súas condicións ou estado orixinal. Dita situación ou estado orixinal atoparase suficientemente documentado. Poderá abranguer, así mesmo, as obras complementarias que coadxuven a dito fin. Son aquelas cuxa finalidade é a de manter o edificio en correctas condicións de salubridade, habitabilidade, confort e ornato, sen alterar as súas características morfolóxicas nin a distribución. Son aquelas que teñen por obxecto o afianzamento, reforzo ou substitución de elementos danados para asegurar a estabilidade do edificio, con posibles alteracións menores da súa estrutura e distribución. Serán consideradas como rehabilitación todas aquelas intervencións sobre un edificio que melloren as súas condicións de seguridade, salubridade, habitabilidade, confort e ornato, e modifiquen a súa distribución e/ou alteren as súas características morfolóxicas e distribución interna. A rehabilitación abrangue os seguintes tipos de obras: • Obras de acondicionamento: son aquelas que melloran as condicións de habitabilidade dun edificio ou de parte do mesmo mediante a introdución de novas instalacións, a modernización das existentes ou a redistribución do seu espazo interior, podendo variar o número de vivendas ou locais existentes sen intervir sobre as características morfolóxicas ou estrutura portante, nin alterar a envolvente do edificio. • Obras de reestruturación: son aquelas que afectan ás súas condicións morfolóxicas, podendo variar o número de vivendas ou locais existentes, e poden ser: • Reestruturación Puntual: aquelas obras nas que se realicen pequenas modificacións estruturais para posibilitar: - Cambios na distribución mediante a apertura puntual de ocos de paso en muros. - A adecuación á normativa contra incendios ou á de accesibilidade e supresión de barreiras, mediante a construción de pasos, ramplas, escaleiras e vías de evacuación. - O cumprimento da Normativa contra incendios mediante a construción de pasos e vías de evacuación. - A instalación de ascensores e construción de escaleiras privadas de comunicación entre pisos. - Substitución parcial de forxados, podendo introducirse modificacións de nivel en zonas localizadas. • Reestruturación Parcial: aquelas obras que inclúen algún dos seguintes tipos: - Construción de entreplantas. - Cubrición e forxado de patios pechados de dimensións inferiores ás establecidas na ordenanza que os regule. - Demolición e nova construción de núcleos de comunicación vertical. - Substitución ou reposición parcial de elementos da estrutura ou de zonas de forxados. - Apertura de patios ou incremento do espazo libre de parcela, de acordo coas dimensións establecidas pola norma zonal de aplicación para edificios non catalogados. - Reposición da estrutura ou dos elementos da cuberta. • Reestruturación Xeral: terán este carácter todas aquelas obras nos edificios que excedan do anteriormente exposto, sendo consideradas de reestruturación total no caso de baleirado do edificio con mantemento de fachada a vía ou a espazo libre de uso público, ou do seu desmontado e reconstrución. Son as obras que afectan, de forma puntual ou limitada, ás fachadas e cubertas dos edificios, modificando a súa configuración exterior sen afectar á volumetría. Abrangue a modificación de ocos, ritmos, tratamentos ou materiais, a substitución dos elementos de peche ou os seus materiais, a implantación de elementos fixos exteriores con ou sen afectación estrutural, mostras, marquesiñas e escaparates. Son aquelas que, sen alterar cuantitativamente o volume dun edificio, modifícano na súa disposición, con pequenas intervencións que terán como finalidade principal a de eliminar impactos negativos existentes. Estes tipos de obras descritos poderán redefinirse ou acoutarse mellor no Título X da presente normativa que regula o Catálogo, para a súa aplicación aos edificios catalogados. Son obras de demolición ou derrubamento aquelas que se realizan para facer desaparecer un edificio ou parte do mesmo, polo que se dividen en: a) Demolición total: cando supoña a desaparición completa dun edificio, aínda que na parcela sobre a que estivera implantado permanezan outros edificios, sempre que estes poidan seguir funcionando independentemente. b) Demolición parcial: cando soamente se elimine parte dunha edificación. Abranguen os seguintes tipos de obra: a) Obras de substitución: son aquelas nas que se derruba unha edificación existente e no seu lugar se constrúe unha nova. b) Obras de nova planta: son aquelas mediante as cales se edifica un soar libre de edificación. c) Obras de ampliación: son aquelas nas que se incrementa a ocupación ou o volume construídos. d) Obras especiais: son aquelas obras de características particulares que só se poden realizar no caso de que sexan esixidas pola propia Normativa aplicable, establecéndose dous grupos: • Obras de reconstrución: son as que teñen por obxecto a reposición mediante nova construción dun edificio preexistente no mesmo lugar e posición, total ou parcialmente desaparecido, reproducindo fielmente as súas características morfolóxicas. • Obras de desmontado, traslado e reedificación. • Obras de recuperación tipolóxica: Son aquelas obras de nova edificación que deben realizarse de acordo cun modelo tipolóxico preestablecido polo planeamento. Estas obras virán impostas na normativa correspondente, segundo casos específicos.3.3.8. OBRAS MAIORES E MENORES.1. Para os efectos das oportunas licenzas urbanísticas, as obras clasifícanse en: a) Obras maiores, que abranguen, basicamente, os conceptos de obra nova, ou de nova edificación, obras de restauración estrutural, obras de ampliación, de reestruturación, e de conservación, rehabilitación, restauración, que afecten a elementos estruturais, e as obras de demolición ou derrubamento. En todo caso, enténdense como tales os parcelamentos urbanísticos, os muros de contención, as intervencións en edificios declarados de interese cultural (BIC) ou catalogados e os grandes movementos de terra (entendendo por grandes movementos aqueles que precisen de medios de tracción mecánica para a súa execución). b) Obras menores, que abranguen os conceptos de ampliación non estrutural, substitución non estrutural, demolición ou derrubamento non estrutural, obras de conservación e, en xeral, obras e instalacións de técnica simple e escasa entidade que non supoñan alteración do volume, do uso das instalacións e servizos de uso común ou do número de vivendas e locais, nin afecten ao deseño exterior, á cimentación, á estrutura ou ás condicións de habitabilidade ou seguridade dos edificios ou instalacións comúns de toda clase.2. A desagregación destes tipos de obra, poderán ser desenvolvidas nunha OTL.3.3.9. OBRIGACIÓNS DO PROPIETARIO AO CONCLUÍREN AS OBRAS.1. Dentro das corenta e oito horas seguintes á conclusión dunha obra, e sempre antes do outorgamento da licenza de primeira ocupación, o propietario deberá: - Retirar os materiais sobrantes e as estadas, valos e barreiras. - Construír o piso definitivo das beirarrúas. - Repor ou reparar o pavimento, arboredo, conducións e cantos outros elementos urbanísticos estivesen afectos pola obra, se non fose posible verificalo antes a causa das operacións da construción.2. No suposto de incumprimento dalgunha das obrigas establecidas nos artigos precedentes, a autoridade municipal adoptará as medidas oportunas para remediar as deficiencias, repor os elementos urbanísticos afectados ou reparar os danos, podendo ordenar a execución dos traballos necesarios con cargo á garantía constituída. Subsidiariamente responderá o propietario da obra ou instalación e, en segundo lugar, o da parcela, se esta pertencese a outra persoa.3.3.10. COMUNICACIÓN DA CONCLUSIÓN DAS OBRAS OU INSTALACIÓNS E OBTENCIÓN DE LICENZA DE PRIMEIRA UTILIZACIÓN, USO OU POSTA EN FUNCIONAMENTO DO SERVIZO.1. Terminadas as obras ou instalacións, o titular da licenza, no prazo máximo de quince días, porao en coñecemento do Concello, mediante o oportuno escrito de solicitude de licenza de primeira ocupación ou utilización, uso ou posta en funcionamento do servizo, á que deberá acompañar: - Certificado final de obra oficial orixinal visado e completo (cos anexos, fotos, e no seu caso, planos de estado final), ou, no seu defecto, certificado expedido polo facultativo director daquelas, visado polo correspondente Colexio Oficial no que se acrediten, ademais da data da súa terminación, que estas se realizaron de acordo coa licenza concedida e co proxecto aprobado ou as súas respectivas modificacións posteriores autorizadas, e que están en condicións de ser utilizadas. - Se non as inclúen os certificados anteriores, fotografías do edificio ou das obras xa rematadas. - Fotocopia da/s licenza/s de obra concedida/s. - Documento acreditativo de que a obra ou instalación foi dada de alta a efectos do Imposto de Bens Inmobles. - Escritura de división horizontal ou de declaración de obra nova. - Certificados expedidos por técnicos competentes ou por empresas homologadas acreditativos de que o edificio cumpre coas condicións que requiran dunha xustificación deste tipo segundo a lexislación aplicable. Para as Instalacións Comúns de Telecomunicacións, nos casos previstos pola normativa aplicable en vigor, poderase substituír o certificado do facultativo pola certificación da idoneidade das instalacións emitida por instalador autorizado ou polo organismo responsable. - En concreto, no caso de actividades clasificadas ou potencialmente molestas segundo a lexislación ou regulación aplicable (espectáculos, actividades recreativas, industriais e similares, sobre todo cando estean en contacto con locais ou edificios doutros usos), será necesario un certificado realizado por empresa homologada de que a edificación ou local cumpre coas leis e normativas de protección contra a contaminación acústica e cos requisitos de illamento acústico, recollidos no proxecto obxecto de licenza. - Xustificación axeitada do cumprimento de que todas as medidas de aforro de recursos (principalmente enerxéticos, de consumo de auga e de xestión de materiais e residuos) esixidas pola presente normativa e a lexislación aplicable están realmente executadas e son operativas e funcionais.2. Comunicada a terminación das obras ou instalacións, o Servizo Técnico competente realizará a inspección de comprobación de que a edificación, ou as obras amparadas pola licenza, se axustan estritamente ao proxecto aprobado, ás condicións da licenza e ás prescricións das normas urbanísticas, ordenanzas municipais e demais disposicións reguladoras, e se achan dispostas e a punto de funcionamento, se é o caso, as instalacións de protección contra incendios, e do resto de instalacións especiais necesarias por razón da actividade. Comprobarase especialmente a execución das medidas de aforro de recursos (principalmente enerxéticos, de consumo de auga e de xestión de materiais e residuos) esixidas pola presente normativa e a lexislación aplicable.3. Unha vez cumpridos estes requisitos, o Servizo Técnico Informará a concesión da licenza de primeira ocupación, uso ou da posta en funcionamento do servizo. Se se observase algún defecto, levantará acta que porá en coñecemento da autoridade municipal a fin de que comunique o prazo de corrección que a tal efecto se sinale.4. As empresas subministradoras de auga, gas e electricidade, e restantes servizos previstos, absteranse baixo a súa responsabilidade de conectar as respectivas instalacións, ata tanto non se teña concedido a licenza a que se refire este artigo. Igualmente estarán suxeitas a esta condición as empresas encargadas do saneamento e sumidoiros. A infracción deste requisito será sancionada nos termos regulados na lexislación aplicable.3.3.11. PARCELAMENTOS URBANÍSTICOS.1. Considerarase parcelamento urbanístico a división de terreos en dous ou máis lotes ou porcións, a fin da súa urbanización ou edificación, xa sexa en forma simultánea ou sucesiva. Todo parcelamento urbanístico deberá acomodarse ao disposto na presente Normativa e na LOUG (artigos 204 a 207). 2. Non se poderá efectuar ningún parcelamento urbanístico sen que previamente fose aprobado o planeamento urbanístico esixible, segundo a clase de solo de que se trate. Queda prohibido en solo rústico a realización de parcelamentos urbanísticos.3. Todo parcelamento urbanístico quedará suxeita a licenza ou á aprobación do proxecto de compensación ou reparcelamento que a conteña. Ademais, nos ámbitos afectados pola protección do patrimonio requirirase autorización da Consellería de Cultura.4. En ningún caso se considerarán soares, nin se permitirá edificar neles, os lotes resultantes dun parcelamento efectuado con infracción das disposicións da presente Normativa e/ou da LOUG.5. Os notarios e rexistradores da propiedade esixirán para autorizar e inscribir, respectivamente, escritura de división de terreos que se acredite previamente ao outorgamento da licenza municipal, que deberá testemuñarse no documento.6. Naqueles casos en que da licenza de parcelamento se derive a cesión ao concello dalgún tipo de espazo para viario ou para calquera outro uso público sobre a parcela inicial, a propiedade, denantes de iniciar o proceso físico de división de parcelas ou (no seu caso) de realizar as obras de peche ou de urbanización que sexan precisas, presentará un compromiso de cesión do devandito terreo ou espazo, e a ser posible unha vez realizada unha acta de aliñacións e rasantes.3.3.12. CONDICIÓNS DE EDIFICACIÓN E USO NA ZONA DO DOMINIO PÚBLICO MARÍTIMO E NA ZONA DE PROTECCIÓN.1. As condicións dos usos e das edificacións nas zonas costeiras dependerán da zona concreta na que se sitúen segundo o deslinde vixente en cada momento. A definición de cada unha desas situacións é a que establece a LCO: - Zona de dominio público marítimo-terrestre, definida nos artigos 3, 4 e 5 da LCO. - Zona de protección, nos terreos lindeiros co dominio público marítimo-terrestre e/ou coa ribeira do mar, onde se establecerán servidumes como as de protección, tránsito e acceso ao mar, definidas todas elas no Título II da LCO.2. Estas diferentes zonas e servidumes teñen diferentes réximes de aplicación, que imos a desenvolver nos seguintes puntos. A posible modificación no tempo da delimitación dos deslindes e as zonas de protección irá variando a localización concreta desas zonas sobre o terreo, e por tanto, variará tamén o réxime aplicable neles.3. A utilización do dominio público marítimo-terrestre regularase polo especificado no Título III da LCO. A autorización de usos e construcións nesta zona requirirá das concesións, autorizacións e/ou demais títulos habilitantes previstos na LCO.4. As condicións dos usos e das edificacións nas zonas de protección e nas diferentes servidumes regularanse (con carácter xeral) polo especificado no Título II da LCO e no Título II do RLC, sen prexuízo da aplicación doutras condicións concretas que se citarán -no seu caso-. Independentemente da necesaria licenza municipal, os usos permitidos na zona de servidume de protección estarán suxeitos a autorización do órgano correspondente da Administración Autonómica (Segundo a STC 149/1991 e o artigo 48.1 do RLC ), que se outorgará con suxeición ao que se dispón na LCO. Todo iso coas especificidades que de seguido se relacionan por zonas ou por situacións concretas: 1º) A zona sometida a Servidume de Protección vén definida e regulada con carácter xeral polos artigos 23 a 26 da LCO e 43 a 50 do RLC, e a esas determinacións deberán aterse con carácter xeral as intervencións e usos pretendidos nesta zona. Mais, con carácter particular, as zonas afectadas pola servidume (referidas aos deslindes e as zonas de protección vixentes en cada momento) que se sitúen en núcleos clasificados como solo urbano ou de núcleo rural, aplicaranse en concreto as seguintes condicións: a) Para os terreos incluídos en áreas en que a protección do deslinde vixente establécese a 20 m., (é dicir, que están na situación definida na Disposición Transitoria 3ª, 3 da LCO ), poderanse autorizar novos usos e construcións, de acordo cos instrumentos de ordenación, nas condicións que establece a propia D. T. 3ª, 3 da LCO. A estes efectos, o propio PXOM poderá propoñer o acoutamento dos tramos da fachada marítima cuxo tratamento homoxéneo se propoña obter (ou ben deixalo pendente do planeamento posterior que se determine). b) Para o resto dos terreos incluídos na zona de protección en solo urbano ou núcleo rural que non están na situación definida no apartado a) anterior, aplicaranse con carácter xeral as condicións que establecen os artigos 24 a 25 da LCO e 44 a 47 do RLC, coas observacións que para estas zonas poidan establecer concretamente as ordenanzas particulares de núcleo aplicables a eses terreos segundo o presente PXOM. c) En calquera caso, nos núcleos que fosen obxecto dunha declaración de conxunto histórico ou doutro réxime análogo de especial protección, serán de aplicación as medidas derivadas de dito réxime con preferencia as contidas na LCO (segundo se establece na D. T. 3ª, 3, 3.ª da LCO ). 2º) A zona concreta de Servidume de Tránsito comprende os primeiros 6 m. da protección, e vén definida e regulada polos artigos 27 da LCO e 51 do RLC. No caso dos usos que se vaian a realizar nesta zona haberase de obter tamén (ademais da autonómica xa citada) a autorización do órgano correspondente da Administración do Estado.3º) As zonas de Servidume de Acceso ao Mar veñen definidas e reguladas con carácter xeral polos artigos 28 da LCO e 52 a 55 do RLC.5. En todo o litoral clasificado coma solo rústico, sexa cal sexa a súa categoría, establécese unha franxa de 200 m. de ancho, medidos a partires do deslinde do dominio público marítimo, e/ou do límite interior da ribeira do mar clasificada como solo rústico de protección de costas, na que será de aplicación con carácter xeral o réxime establecido no apartado 8.6 da presente normativa. Nos primeiros 100 m. desa zona non se permitirán edificacións, agás as que se fai mención nos apartados 2) e 3) do artigo 25 da LCO, nas condicións fixadas no dito corpo legal e sempre que dispoñan da autorización por parte do órgano competente da Administración Autonómica.6. As obras e instalacións construídas con anterioridade á entrada en vigor da LCO rexeranse polo disposto na Disposición Transitoria 4ª da dita Lei, e nas Disposicións Transitorias 12ª e 13ª do RLC.7. O presente PXOM incorpora nas súas determinacións os proxectos de Paseos Marítimos nas vilas de Camariñas e Camelle e Paseo Marítimo-Fluvial de Ponte do Porto xa executados, e mesmo os previstos cando se dispón de información precisa.3.4.1. ÁMBITO DE APLICACIÓN.1. O presente PXOM, de conformidade co disposto na lexislación urbanística aplicable, LOUG e RPU, de aplicación supletoria, establece e precisa neste Capítulo o réxime transitorio aplicable ás figuras de planeamento e xestión dos anteriores Planeamentos Xerais, que estén (ou se consideren) vixentes no momento da súa entrada en vigor.2. O PXOM recolle e incorpora, para os ámbitos con planeamento de desenvolvemento aprobado, as determinacións, xunto coas modificacións que se é o caso se establecen (os axustes que se poidan derivar da necesaria inserción e integración no presente PXOM, e dos cambios lexislativos acaecidos desde a súa aprobación orixinaria), do planeamento vixente que considera compatibles co modelo territorial e de utilización do solo que se adopta. Igualmente incorpóranse as delimitacións e elección de sistemas de actuación (así como todas as figuras menores de axuste, execución ou xestión: Estudos de Detalle, a delimitación de polígonos, os proxectos de equidistribución, reparcelamento ou de regularización de predios, etc, e no seu caso os proxectos de urbanización) realizadas conforme ao planeamento de desenvolvemento anterior.3. Así mesmo regúlase neste Capítulo o réxime correspondente á edificación e licenzas existentes no momento da súa entrada en vigor.3.4.2. ÁMBITOS CON PLANEAMENTO APROBADO.1. A clasificación do solo nos ámbitos con planeamento de desenvolvemento aprobado é a que corresponde ao grao de consolidación ou urbanización da totalidade do mesmo. Os terreos incluídos en Estudos de Detalle que desenvolvan os anteriores Planeamentos Xerais e incorporados a este clasifícanse, en todo caso, como solo urbano.2. O réxime urbanístico dos ámbitos con planeamento de desenvolvemento aprobado será o establecido polo presente PXOM neste Capítulo. Dito réxime será aplicable, en calquera caso, sexa cal fose a clase de solo na que, por aplicación do disposto no punto anterior, quedasen incluídos os correspondentes terreos.3.4.3. ORDENACIÓNS E PLANEAMENTOS QUE SE RESPECTAN. As delimitacións de ditos Plans recóllense –no seu caso- no Plano de Ordenación Pormenorizada do Solo Urbano, ou no seu caso, no de Clasificación e Categorización do Solo do Termo Municipal. Regúlase nesta Subsección o réxime aplicable ao planeamento de desenvolvemento, en Solo Urbano, aprobado definitivamente e en curso de execución á entrada en vigor do PXOM, cuxa ordenación se respecta e se incorpora ao mesmo (API), coas condicións complementarias que se recollen de seguido: 1. En cada ámbito de planeamento, cuxa ordenación se respecta, serán de aplicación as determinacións establecidas no propio planeamento (ED) que se incorpora, que prevalecen sobre as determinacións das Ordenanzas deste PXOM, as cales terán en todo caso carácter unicamente indicativo (a non ser que se especifique algunha precisión a este respecto no PXOM). Malia o anterior, segundo o grao de desenvolvemento correspondente, seranlles de aplicación, no que corresponda, as Normas Xerais do Título IV, Usos, Edificación e Ordenación e Urbanización.2. Igualmente admítese a aplicación dos parámetros e dos usos correspondentes á ordenanza establecidos por este PXOM, coas súas condicións inherentes, sempre que iso non supoña en ningún caso un aumento do teito edificable dos terreos.3. Para aqueles ámbitos aprobados dentro do período de vixencia de lexislacións urbanísticas anteriores, poderanse redactar modificacións para liberarse de limitacións xa derrogadas ou para aproveitar novas condicións da lexislación actual.4. Cada ámbito de planeamento cuxa ordenación se respecte e se incorpore a este PXOM constitúe, xunto cos sistemas xerais que, se é o caso, estivesen adscritos aos mesmos, unha única área de reparto, tendo en conta o equilibrio de beneficios e cargas entre as distintas áreas.5. O planeamento cuxa ordenación se respecta hase de executar, en todo caso, conforme ás súas propias determinacións e axustarase aos ámbitos de xestión (polígonos ou unidades de actuación) e sistema de actuación que se establecesen no seu día.6. Se o planeamento non tivese delimitado ditos ámbitos de xestión ou non se tivese establecido aínda o sistema de actuación, a delimitación do polígono, cando sexa precisa, así como a elección do sistema, establecerase conforme aos procedementos dos artigos 123 e 127, respectivamente, da LOUG, agás que expresamente se establezan as pertinentes determinacións neste PXOM.7. A contía do aproveitamento susceptible de apropiación nos ámbitos de planeamento de desenvolvemento, establecerase en función do grao de cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización, á entrada en vigor do PXOM, e da circunstancia, establecida polo planeamento anterior, de ser esixible ou non a cesión de terreos con aproveitamento lucrativo. Nos casos en que se deba determinar ou corrixir esta contía en aplicación da lexislación vixente (por non coincidir coas dos instrumentos orixinais ou por calquera outra razón), establécese por este PXOM para cada ámbito en que se subdividen cada unha de ditas figuras, nunha Ficha de Características.3.4.4. LICENZAS CONCEDIDAS CON EDIFICACIÓN CONCLUÍDA. No caso de que a edificación estivese concluída á entrada en vigor do PXOM, estarase ao disposto sobre edificacións existentes.3.4.5. LICENZAS CONCEDIDAS COA EDIFICACIÓN INICIADA OU NON.1. As licenzas de construción que estean concedidas á entrada en vigor do PXOM, que non teñan concorrido en causa de caducidade, e nas que aínda non se tivese iniciado a edificación, poderán ser extinguidas polo Concello antes da súa caducidade, por ser desconformes coa nova ordenación.2. No mesmo suposto que no apartado anterior, pero con obras de edificación iniciadas, as licenzas de construción declararanse igualmente extinguidas cando afecten a terreos destinados a espazos libres, zona verde ou rede viaria ou uso dotacional público.3. Nos casos sinalados previamente neste artigo, nos que concorra ademais causa de caducidade sobre as licenzas concedidas, deberá incoarse o correspondente procedemento para a súa declaración, con suspensión inmediata das obras, de conformidade co previsto na lexislación aplicable.3.4.6. LICENZAS EN TRAMITACIÓN.1. As licenzas urbanísticas outorgaranse de acordo co establecido no réxime xurídico vixente.2. As licenzas concedidas por silencio administrativo antes da entrada en vigor do presente PXOM, que resulten incompatibles con este, someteranse ao disposto no artigo anterior destas Normas.3.4.7. EDIFICACIÓNS DESCONFORMES COA ORDENACIÓN DO PRESENTE PXOM.1. Os edificios e instalacións erixidos con anterioridade á aprobación definitiva do PXOM e que sexan desconformes con este, ou aqueles respecto dos que non proceda, por transcurso dos prazos, as medidas previstas para o restablecemento da legalidade seranlle de aplicación as condicións específicas ou transitorias que no seu caso estableza a lexislación urbanística e o presente PXOM, e serán incluídos no réxime de fóra de ordenación.2. Ditas edificacións poderán atoparse nalgunha das seguintes situacións a respecto do presente PXOM: a) Fóra de ordenación total. Cando son totalmente incompatibles co Plan. (Art.103.2 da LOUG ). b) Fóra de ordenación parcial (ou fóra de ordenanzas). Cando só son parcialmente incompatibles co Plan. (Art.103.3 da LOUG ). c) Conforme á nova ordenación.3. Dado que as casuísticas posibles de desconformidade co planeamento definidas nos apartados a) e b) do punto 2 do artigo anterior son na realidade múltiples e variadas, neste artigo vanse a subdividir estas situacións básicas en graos, aos efectos de regular axeitadamente o réxime aplicable en cada caso.4. Establecerase a procedencia de aplicación destas situacións e graos en función do nivel de incompatibilidade do edificio a respecto da ordenación establecida no PXOM, e aplicarase o réxime concreto que corresponda en cada caso, segundo se define nos seguintes apartados. Nos casos dos edificios catalogados polo presente PXOM, prevalecerán as condicións particulares establecidas nas súas fichas individualizadas sobre a posible aplicación do establecido no presente artigo.1. Enténdense incluídas nesta situación aquelas edificacións que se atopen nalgunha (ou na conxunción de varias) das seguintes circunstancias (a respecto da ordenación prevista no PXOM, ou as que con posterioridade deveñan da aplicación da súa xestión ou do seu planeamento de desenvolvemento): a) Por atoparse situada parcialmente ou na súa totalidade sobre espazos clasificados como viario público e/ou en espazos libres de uso público (en ambos casos tanto se son existentes como propostos). No caso dos espazos libres exclúense desta situación todas aquelas edificacións de uso público que son propias destes espazos, como as que se citan no artigo 4.4.15 da presente normativa, e sempre que se adapten as condicións que se citan nese artigo. b) Por atoparse situada parcialmente ou na súa totalidade sobre espazos clasificados como solo rústico onde non se permitan as edificacións dese tipo (agás que a citada edificación tivese obtido legalmente no seu momento a preceptiva licenza urbanística e que se executase de conformidade con esta, ou que se trate dunha edificación tradicional por tipoloxía e data de construción, pois nestes casos non se considerará fora de ordenación nesta situación concreta –aínda que si poderían selo por incompatibilidade parcial, ou por verse afectadas por outras das situacións que se recollen no presente listado de casuísticas-). c) As edificacións que se localicen en terreos que, en virtude do planeamento, deban ser obxecto de expropiación, ou de cesión obrigatoria e gratuíta, ou ben onde se deba levar a cabo a demolición ou expropiación de ditos edificios. d) Aquelas edificacións situadas en ámbitos de solo urbano non consolidado ou solo urbanizable para os que o PXOM non fixe ordenación detallada, consideraranse nesta situación mentres non se aprobe o planeamento de desenvolvemento que estableza a ordenación detallada, pois será este instrumento quen permita ao Concello determinar ou verificar finalmente se o edificio se encontra en situación de fóra de ordenación, e en que situación e grao. e) No caso de edificacións de propiedade privada situados en espazos clasificados ou cualificados como dotacións equipamentais de carácter público, será o Concello o que determine caso a caso a posible situación e grao de incompatibilidade co planeamento -no seu caso- que poida ser aplicable.2. A cualificación como fóra de ordenación non é de aplicación para os inmobles incluídos en calquera dos niveis de protección ou nos catálogos dos plans de desenvolvemento do PXOM que establezan medidas especiais de protección.3. A cualificación como fóra de ordenación, cando o sexan por total incompatibilidade coas determinacións do presente PXOM, é causa de denegación de licenzas de obras, agás as de mera conservación e as necesarias para o mantemento do uso preexistente, compatibles coas condicións de funcionalidade, seguridade, ornato público e habitabilidade (tal e como se determina nos artigos 9.1. b) e 103.2 da LOUG ), así como as que vaian directamente destinadas a elimina-las causas determinantes da situación de fóra de ordenación cando esta sexa remediable.4. O contido deste artigo compleméntanse a respecto dos usos co disposto no art.4.4.6.14 da Normativa.1. Enténdense incluídas nesta situación (situación que nalgúns artigos da presente normativa se denomina como “fora de ordenanzas”) aquelas edificacións que teñan algún tipo de incompatibilidade (a respecto da ordenación prevista no PXOM, ou as que con posterioridade deveñan da aplicación da súa xestión ou do seu planeamento de desenvolvemento), e non se atopen nalgunha das circunstancias que obrigasen a incluílas no réxime indicado no punto anterior de incompatibilidade total.2. As construcións así cualificadas clasifícanse segundo a gravidade desa incompatibilidade ou o seu afastamento da ordenación prevista no planeamento aplicable en 2 graos: - 1º Grao - Considéranse incluídos neste grao os edificios construídos sen licenza ou con incumprimento da licenza por aumento de volume, e que incumpran as condicións de volume do PXOM. Considéranse tamén neste grao aquelas edificacións situadas en solo rústico onde non se permitan as edificacións dese tipo, pero que aínda tendo obtido legalmente no seu momento a preceptiva licenza urbanística non se tivesen executado de conformidade con esta. Nas edificacións incluídas neste grao só se poderán realizar obras parciais e circunstanciais de consolidación, de mellora e reforma, sempre que non supoñan un aumento de superficie construída e de volume, ou un incremento do seu valor de expropiación mentres non se adapten totalmente as determinacións do planeamento aplicable. Si se poderán realizar as obras mínimas esenciais para o cumprimento das normativas sectoriais de accesibilidade para a eliminación de barreiras arquitectónicas coa renuncia expresa ao incremento do valor de expropiación. - 2º Grao - Sempre que non se atopen nas circunstancias citadas no grao anterior, considéranse incluídos neste grao os edificios en que o incumprimento do planeamento aplicable non afecte ao volume construído e en todos aqueles que aínda incumprindo algunha condición de volume ou de posición da edificación respecto á normativa do planeamento aplicable, se executasen de conformidade con licenzas concedidas con anterioridade ao presente PXOM (sen afectar a espazos que sexan ou deban ser públicos segundo o planeamento). Nas edificacións incluídas neste grao poderanse permitir excepcionalmente (ademais das especificadas no grao anterior, e sempre que sexa posible segundo a ordenanza aplicable) obras de ampliación permitidas polo planeamento aplicable, pero que non superen nun 25 % (agás en solo rústico, en que ese máximo non poderá exceder do disposto na Disposición transitoria cuarta da LOUG) o volume realmente edificado que si cumpra as condicións volumétricas do planeamento aplicable, e non poderán fraccionarse estas ampliacións en varias actuacións illadas que globalmente superen ese 25%. Para poder ampliar volumes permitidos superiores a este 25 % deberase axeitar todo o edificio a todas as condicións estipuladas no planeamento aplicable.3. O contido deste artigo compleméntase a respecto dos usos co disposto no art.4.4.6.15 da Normativa.3.4.8. Situacións conformes á nova ordenación. Enténdense conformes e compatibles con este PXOM os edificios, construcións e instalacións existentes á entrada en vigor do presente Plan que resulten conformes coas súas determinacións e que por tanto se ateñan ao nel disposto, ben por aplicación directa desas determinacións do Plan ou por salvedades que se establecen na presente normativa, por exemplo a respecto das edificacións tradicionais, as protexidas ou as catalogadas, entre outras existentes.3.4.9. PARCELAS FÓRA DE ALIÑACIÓN.1. O trazado das aliñacións que establece o Plan pode deixar algunhas fincas fóra de aliñación. Enténdese a estes efectos que a aliñación definida polo Plan trázase polo interior da actual parcela ou finca, definindo unha parte da mesma que debe incorporarse ao espazo público viario ou doutra natureza.2. A condición anterior pode producirse de maneira gráfica, segundo o trazado das aliñacións dos Planos de Ordenación Pormenorizada do Solo Urbano e Núcleo Rural, ou como consecuencia de determinacións expresas desta normativa, como é o caso, por exemplo, dos chafráns regulados no Artigo 4.2.3 destas Normas.3.4.10. CONSECUENCIAS DE ESTAR FÓRA DE ALIÑACIÓN.1. Naquelas parcelas nas que concorra algunha das circunstancias reguladas no artigo anterior, a regularización das aliñacións deberá levarse a cabo mediante a cesión gratuíta ao municipio dos terreos destinados a viarios fóra das aliñacións, segundo establece o artigo 19 da LOUG, cando se dean as circunstancias seguintes: a) Se fose unha finca sen edificar, unha vez solicitada a Acta de Aliñacións e Rasantes, cando se solicite unha licenza de nova edificación, con anterioridade á concesión da mesma. b) Se se tratase dunha finca edificada, cando na mesma se pretendan levar a cabo obras de: - Reestruturación, parcial ou xeral. - Nova Edificación. c) Cando ao abeiro do artigo 122 da LOUG se leven a cabo operacións de normalización de fincas. d) En todo caso, o Concello poderá instar a cesión de terreos cando promova actuacións illadas axustadas ás determinacións do artigo 124 da LOUG, e aplicarase o procedemento que corresponda (artigos 165 a 171 da LOUG ). e) A cesión do espazo definido pola aliñación trazada polo PXOM, naquelas parcelas que xa estivesen edificadas no momento da Aprobación Definitiva do mesmo, non modificarán a condición de parcela mínima. En función das premisas establecidas nos artigos anteriores a respecto do réxime do planeamento aprobado ao abeiro de plans anteriores, decídense incorporar ao presente PXOM os seguintes: - E. D. Rúa Gándara 16/10/2000. - E. D. Avda. Ambrosio Feijoo núm.3, 01/10/2002. - E. D. aliñación entre avda. da Coruña rúa Virxe do Monte e rúa Cruz de Cedeira, 26/06/2004. - E. D. das parcelas sitas na rúa Esquipa S/N, Ponte do Porto, 26/04/2011. Non se realizan fichas dos correspondentes ED. incorporados, pois recóllense integramente as condicións dos documentos orixinais aprobados. As condicións ás que se terán que axustar as actuacións urbanísticas de calquera clase, pero en concreto as condicións das parcelas e as edificacións serán as específicas de cada clase de solo ou zona, contidas na respectiva Ordenanza ou Norma, completadas polas Ordenanzas Xerais que se recollen no presente Título e todas as normas aplicables en función da lexislación xeral e sectorial aplicable.4.1.1. DEFINICIÓNS. Aos efectos do presente PXOM recóllense neste apartado aqueles termos que non se definen noutros artigos, e cantas veces se empreguen estes termos que de seguido se indican, terán o significado que con nitidez se expresa nos apartados seguintes: LINDEIROS: Son as liñas perimetrais que delimitan unha parcela e a distinguen das súas lindeiras. A súa dimensión medirase na súa proxección horizontal. É lindeiro frontal o que delimita a parcela coa vía ou espazo libre público ao que dea fronte, podendo ser a dúas rúas, se se trata dunha parcela de esquina. Este lindeiro correspóndese coa «Fronte de parcela» que se establece como condición, en diversas zonas de Ordenanza. En parcelas cun só lindeiro frontal, entenderase como testeiro, ou lindeiro de fondo, o oposto ao mesmo, e o resto serán lindeiros laterais. En parcelas con máis dun lindeiro frontal, serán lindeiros laterais os restantes. ALIÑAMENTO ACTUAL: Son os lindeiros das parcelas cos espazos libres públicos existentes. LIÑA DE EDIFICACIÓN: É aquela liña que a futura edificación non pode exceder, agás cos saíntes cando estes se permitan. Pode ser interior ou exterior. - Exterior: Cando se refire á fachada da edificación que dea fronte a espazos libres públicos ou aos libres privados que limiten con estes e sexan froito dun recuado mínimo obrigado. - Interior. Cando se refire á fachada oposta á anterior. RECUADO: É o ancho da faixa de terreo comprendida entre a aliñación oficial e a liña de edificación, cando estas non coincidan. RASANTE: É o perfil lonxitudinal dunha vía e, fóra dos núcleos de poboación ou para zonas afastadas das vías tamén pode referirse o perfil do terreo natural en contacto coa edificación. RASANTES OFICIAIS: Son as definidas no presente PXOM, a partires dos puntos altimétricos nel establecidos ou as fixadas nos documentos que o desenvolvan. En caso das vías existentes, coa edificación xa consolidada e de non mediar modificación, as rasantes serán as actualmente establecidas nelas. EDIFICABILIDADE: É a medida da edificación permitida nunha determinada área do solo, nas condicións sinaladas polo Art.46.6. a) da LOUG. Pódese establecer de xeito absoluto ou bruto (totalidade dos m² ou dos m 3 edificados ou edificables) ou de xeito relativo (m² ou m 3 por cada metro cadrado de superficie da parcela, zona ou área de que se trate). Nas parcelas ou soares, a edificabilidade pode vir fixada explicitamente dalgunha das maneiras citadas ou implicitamente, debéndose obter a edificabilidade neste caso, a partires do cómputo de condicións de volume que afectan á dita parcela ou soar. SUPERFICIE OCUPADA: É a comprendida dentro dos límites definidos pola proxección vertical sobre un plano horizontal das liñas externas de toda construción (excluídos os voos dos aleiros na liña de cornixa). SUPERFICIE TOTAL EDIFICADA: É a resultante da suma das superficies edificadas de tódalas plantas. SUPERFICIE ÚTIL: Enténdese por superficie útil dun local a comprendida no interior dos seus paramentos verticais e que é de directa utilización para o uso a que se destine. É superficie útil dunha planta ou do edificio a suma das superficies útiles dos locais que o integran. A medición da superficie útil farase sempre a cara interior de paramentos terminados. CUARTEIRÓN OU MANZANA: Entenderase por cuarteirón ou manzana a porción de solo que contén unha agrupación de varias parcelas xuntas, unhas coas outras, cando o dito conxunto quede completamente delimitado por espazos de dominio público (vías, prazas, espazos libres, etc.). VIVENDA: Espazo pechado, destinado a aloxamento habitual de persoas, para o desenvolvemento das funcións humanas elementais, en condicións de funcionalidade, seguridade, e habitabilidade axeitadas. As definicións dos espazos e elementos das vivendas serán as recollidas nas NHV. VIVENDA EXTERIOR: Será aquela que cumpra coas determinacións establecidas polo presente PXOM relativas ás condicións dos espazos exteriores a que poderán abrirse ocos de ventilación e iluminación das estancias e a cociña da vivenda. ESPAZO LIBRE EXTERIOR DE CALIDADE: Un espazo libre exterior de calidade, xa sexa público ou privado, será aquel determinado polo planeamento que estará deseñado seguindo criterios de calidade ambiental e sustentabilidade e dotado de servizos e equipamento acordes co uso que se desenvolva nas edificacións as cales sirva. PORTAL: É o local que se desenrola entre a porta de entrada do edificio e as escaleiras e ascensores, se os houbese. EDIFICIO EXENTO: É aquel que está illado e separado totalmente doutras construcións por espazos libres de edificación. EDIFICIO EXCLUSIVO: É o que cumpre coa condición de que en tódolos seus locais se desenvolvan actividades comprendidas no mesmo uso. PREEXISTENCIAS: Baixo este común denominador agrúpanse todos aqueles elementos ou grupos de elementos do medio físico, tanto naturais como artificios do home, tanto orgánicos como inorgánicos, que son determinantes para a configuración formal, funcional e estrutural do territorio. Veñen ser, no seu conxunto, o que se deu en chamar paisaxe histórica, constituíndo o legado histórico-cultural máis vivo e concreto do que se dispón sobre do pasado e pedra angular do porvir. a) MULTIFAMILIAR (VIVENDA COLECTIVA) ENTRE MEDIANEIRAS. Edificio destinado ao uso residencial para varios núcleos familiares, construído de xeito que un ou dous dos seus paramentos son limítrofes con outra edificación. b) MULTIFAMILIAR ILLADO. Edificio dedicado ao uso residencial para varios núcleos familiares, construído estruturalmente de xeito independente e sen elementos lindeiros con ningunha outra edificación. c) UNIFAMILIAR ILLADO. Edificio dedicado ao uso residencial para un só núcleo familiar, construído estrutural e funcionalmente de xeito independente e sen elementos lindeiros con ningún outro edificio. d) UNIFAMILIAR ACAROADO. Edificio dedicado ao uso residencial para un só núcleo familiar, construído xunto a outro(s) de semellantes características co(s) que pode ter elementos comúns ou lindeiros. ESPAZOS DE DOMINIO PÚBLICO LIBRE DE EDIFICACIÓN: Son aqueles que se coutan -agás excepcións- ao feito edificatorio. Divídense en dous grandes tipos: a) SISTEMA VIARIO. É o que se destina ao tráfico e transporte de persoas e mercadorías, tanto para uso de vehículos automóbiles como para o tránsito de peóns. As vías poden ser de dominio público ou privado (se así o determina o planeamento expresamente). b) ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES. Son os que se destinan a parques públicos, xardíns, zonas verdes, no seu caso, as áreas peonís, prazas, zonas asoportaladas para o lecer, repouso e/ou espallamento da poboación. Tamén terán esta consideración as plantas baixas libres dos edificios, sempre que se destinen a zona de espallamento de xogo de nenos ou semellante e non se poidan ocupar por vehículos en ningún momento; os espazos poderán ser de dominio público ou de dominio privado. As condicións para as edificacións que se poidan acometer nestes espazos fixaranse na correspondente ordenanza. ACCESIBILIDADE: É o grao de utilización e deleite de maneira autónoma que deben ter as persoas con independencia da súa condición física, psíquica ou sensorial, que determinan as características do deseño dos espazos urbanos, as edificacións dos medios de transporte e sistemas de comunicación. BARREIRAS: Son os impedimentos de calquera caste que contan a accesibilidade, a liberdade de movementos, a estancia, a circulación e a comunicación sensorial das persoas con mobilidade reducida ou calquera outra limitación. Son as condicións que debe cumprir unha parcela para que poida ser edificable. Enténdese por parcela a superficie real de terreo deslindada como unidade predial e independente. Ademais de polas presentes condicións xerais, regúlanse na Ordenanza de zona de aplicación ou nas figuras de planeamento incorporado, específico ou de desenvolvemento do PXOM.4.2.1. SOAR OU PARCELA EDIFICABLE. CONDICIÓNS URBANÍSTICAS NAS DIVERSAS CLASES DE SOLO.1. Parcela edificable é a que reúne os requisitos para que nela se poida edificar por ter as dimensións necesarias e cumprir os condicionantes que se establecen na ordenanza aplicable. Tamén se entenderá con este termo a parte do soar comprendida entre a liña de edificación exterior e a liña de edificación interior.2. De acordo co disposto no artigo 16 da LOUG, terá a consideración de soar toda parcela situada en solo urbano axeitada para a edificación, que reúna as seguintes condicións: a) Ter sinaladas as aliñacións e rasantes. b) Dispoñer de acceso rodado directo pola vía pública á que dea fronte. c) Ter pavimentada a calzada desa vía e dispoñer de encintado de beirarrúas se esa vía ten máis de 6 m. de ancho. d) Dispor de abastecemento de auga a través de calquera das redes xerais existentes, contar con conexión á rede municipal de evacuación das augas residuais e dispor de subministración de enerxía eléctrica. Os terreos incluídos no solo urbano non consolidado e no solo urbanizable só poderán acadar condición de soar despois de executadas, consonte ao planeamento urbanístico, ás obras de urbanización esixibles para a conexión cos sistemas xerais existentes e, se é o caso, para a ampliación ou reforzo destes.3. Para autorizar as edificacións nos núcleos rurais esixirase ter resoltos na parcela, con carácter previo e a custa do promotor, como mínimo, os servizos de acceso rodado directo dende a vía pública, abastecemento de auga, evacuación e tratamento tanto das augas residuais como das augas grises e subministración de enerxía eléctrica ou, noutro caso, garantir a execución simultánea coa edificación. Todos estes servizos deberán ter finalmente as características acaídas (en condicións de dimensión, capacidade, caudal e potencia adecuadas para os usos permitidos e na intensidade requirida) para o conxunto das edificacións as que van a servir (aínda que nalgúns casos en ausencia de rede xeral se poida permitir a súa resolución autónoma para cada parcela, pero só no caso do abastecemento de auga e a evacuación e tratamento das augas residuais). 4. No resto de tipos de solo estarase ao disposto no réxime ou na ordenanza correspondente.4.2.2. ALIÑACIÓN OFICIAL, EXTERIOR OU PÚBLICA.1. É a liña sinalada polo planeamento para establecer o límite que separa os solos destinados á vía pública, ou espazos libres públicos, das parcelas edificables ou do espazo interposto. Poden ser de dous tipos: a) Aliñamento obrigatorio. Son aqueles que non se poden modificar se non é a través da figura da Modificación do Plan que conteña a ordenación detallada (PXOM, PP, PS ou PERI, se se teñen redactado estes en desenvolvemento ou modificación da ordenación daquel, con posterioridade á aprobación do PXOM) ou mediante Estudos de Detalle (se é que a pequena modificación pretendida entra dentro das posibilidades que a lexislación vixente asigna a esta figura de planeamento). Nesta categoría están incluídos todos os aliñamentos fixados para o solo urbano consolidado e os dos viarios dos ámbitos con ordenación detallada (no PXOM ou nun PP, PS ou PERI posterior) no solo urbanizable ou urbano non consolidado. b) Aliñamento orientativo. Son os que, no seu caso, se fixan no PXOM como viario estruturante no interior dos ámbitos sen ordenación detallada en solo urbanizable ou urbano non consolidado. Deberán ser trazados e concretados con maior exactitude mediante a redacción dun PP, PS ou PERI cando se desenvolva a execución dos respectivos ámbitos. Tamén poden aparecer grafitados, con esta denominación, algúns viarios fóra do solo urbano a modo indicativo, en solo rústico ou en zonas de planeamento secundario xa desenvolvido que convén corrixir.2. Os aliñamentos fixados no presente planeamento adquiren o carácter de oficiais á aprobación definitiva do presente PXOM ou dos documentos que os desenvolvan. Poden definirse nos planos de Ordenación (a escala 1:1.000 ou 1:2.000), nos textos da Normativa ou en ámbolos dous casos á vez, prevalecendo sempre, en caso de contradición, a norma escrita sobre da gráfica.3. Os espazos, residuais ou non, que queden entre a aliñación definida e límites de propiedades privadas, non perderán o carácter público. Debe interpretarse que o PXOM non suprime espazos de titularidade municipal aínda que grafe aliñacións para os efectos da sinalización de aliñacións como ancho de rúa.4. Ao respecto da fiabilidade das aliñacións obrigatorias establecidas nos planos de ordenación, cómpre considerar que a cartografía base do plan non distingue entre a liña base do voo e a aliñación da rúa no caso de edificacións con saíntes, polo tanto a liña de edificación representada na cartografía normalmente representará a liña do voo, por ser a que se identifica na fotografía aérea de base. Por esta razón as aliñacións que se grafitan nos planos marcan a intención de manter a aliñación existente (a da rúa), no caso de marcala exactamente sobre a liña límite de edificación na cartografía, e no caso de que se pretenda que se recúe a aliñación, diferenciarase na ordenación da liña de edificación existente. Nalgúns casos concretos, e como consecuencia das alegacións presentadas na zona de Camelle, se teñen diferenciado na cartografía ambas liñas (aliñación de rúa e voo), e nestes casos se marca a aliñación oficial pola liña de rúa diferenciada da liña de voo.5. En todo caso, cando se vaian a fixar in situ as aliñacións ou na concesión de licencias, os técnicos municipais deberán comprobar na realidade o longo ou anchura real da vía existente en cada punto, tendo en conta a intencionalidade anteriormente descrita, e fixar as aliñacións aínda que superen en valor (polas razóns xa especificadas) as distancias que se poidan medir nos planos cando o ancho da vía non está acotado numericamente. En calquera caso, cando o vial está acotado graficamente cunha cifra concreta nos planos, establecerase preferentemente ese ancho numérico grafado.6. No solo clasificado como urbano consolidado, hase entender como integrante do costeo da urbanización a que están obrigados os propietarios de terreos nesa clase de solo, o importe, no seu caso, da expropiación das franxas de terreo que se precisen para acomodar os aliñamentos actuais aos aliñamentos oficiais fixados no presente PXOM para o solo urbano consolidado.7. Alí onde a conservación de elementos catalogados entre en conflito coas novas aliñacións primará a conservación destes elementos.4.2.3. CHAFRÁNS. A maiores dos que xa veñan grafitados nos planos de ordenación, nos soares ou parcelas en esquina en solo urbano nos cruzamentos en que algún dos viarios teñen un ancho inferior a 10 m., a liña de peche ou de edificación exterior deixará libre o espazo suplementario definido en cada esquina polos aliñamentos do viario e unha corda de 3,5 m. de lonxitude, que sexa perpendicular á bisectriz do ángulo formado polas dúas aliñacións. Todo isto, conforme ao expresado nos seguintes gráficos: Nas parcelas en esquina nas zonas de expansión de núcleos rurais, nos que algún dos viarios confluentes teña un ancho inferior a 5 m., a liña de peche ou edificación exterior deixará libre o espazo suplementario definido en cada esquina polos aliñamentos do viario e unha corda como a definida no caso anterior.4.2.4. CERRAMENTOS E PECHES DE PARCELAS. Son os elementos construtivos que serven para delimitar e pechar as propiedades. As condicións que se recollen no presente apartado deberán ser complementadas polas que sexan de aplicación do apartado 5.4.13 sobre as condicións tipolóxicas e paisaxísticas que incidan na súa formalización e construción.1. Todos os soares sen edificar no solo urbano deberán estar pechados de acordo coas condicións que para cerramentos se sinalan nas ordenanzas respectivas e deberán situarse na aliñación oficial. No resto de clasificacións do solo non será obrigado o peche das parcelas, agás que así o indique a ordenanza correspondente ou algunha orde de execución municipal ou de calquera outra administración competente.2. Cando se abran novas vías, os propietarios dos soares que dean fronte ás mesmas terán a obriga de efectualo (no seu caso) no prazo que sinale o Concello, contado a partires da finalización da pavimentación da rúa e do encintado de beirarrúas (no seu caso). 3. Cando se produza o derrubamento de calquera edificación, sen que estea prevista unha construción inmediata, será obrigatorio o peche do soar situándoo no aliñamento oficial e nas condicións fixadas no punto 1) anterior. Efectuarase no prazo que fixe o Concello, contado a partires da data de concesión da licenza de derrubamento.4. En ningún caso se permitirá o remate de cerramentos con elementos que poidan causar lesións a persoas e animais.1. Tanto os soares en solo urbano (agás en zonas de edificación illada) como os terreos que o Concello dispoña, deberán pecharse mediante cerramentos permanentes situados no aliñamento oficial, de altura comprendida entre dous (2) e tres (3) metros, fabricados con materiais que garantan a súa estabilidade e conservación en bo estado e teñan un acabado acorde, ou cando menos non disonante co seu contorno. No caso de precisarse peches polos laterais e fondo das parcelas aplicaranse as mesmas condicións pero cunha limitación de altura de 2,5 m., agás no caso de parcelas en pendente, en que se permite superar puntualmente esta altura nun 10% como máximo en calquera punto. No caso de parcelas situadas en polígonos industriais ou na ordenanza de uso industrial aplicarase o que sinale o correspondente Plan Parcial de aplicación ou o que se recolle na citada ordenanza, que sinala unhas condicións específicas para os peches.2. En núcleos rurais e nas zonas de edificación illada en solo urbano, o cerramento de parcelas a vías ou espazos públicos deberá resolverse por algún dos seguintes medios: a) Con elementos cegos de cincuenta (50) centímetros de altura máxima, completados se fose preciso, mediante proteccións diáfanas esteticamente acordes co lugar, pantallas vexetais ou solucións semellantes ata unha altura máxima de douscentos cincuenta (250) centímetros. b) Por medio de cerramentos, que non formen frontes opacos continuos de lonxitude superior a vinte (20) metros, nin excedan unha altura de dous (2) metros. c) Aqueles edificios que polo seu uso ou características do contorno requiran especiais medidas de seguridade ou ambientais, poderán axustar o cerramento ás súas necesidades con autorización do Organismo Municipal competente. d) Nos núcleos rurais débense realizar con materiais tradicionais do medio rural no que se localicen, non permitíndose o emprego de bloques de formigón ou outros materiais de fábrica, agás que sexan debidamente revestidos e pintados. Nos núcleos urbanos deberán estar fabricados con materiais que garantan a súa estabilidade e conservación en bo estado e teñan un acabado acorde, ou cando menos non disonante co seu contorno. e) Nos lindeiros laterais aplicaranse as mesmas condicións establecidas nos apartados anteriores deste punto 2, agás na limitación de lonxitude de frontes opacos continuos, que non se limita, e no relativo á altura máxima, para o caso de parcelas en pendente, nas que se permite superar puntualmente as alturas establecidas nun 10% como máximo en calquera punto, cun límite de 2,20 m. como máximo.3. No Solo Rústico e no solo urbanizable (mentres non se proceda ao seu desenvolvemento) os cerramentos e valados serán preferentemente vexetais, sen que os realizados con material opaco de fábrica superen con carácter xeral a altura de 1 metro (agás que se determinen no caso ou na ordenanza concreta outras condicións distintas). En todo caso, débense realizar con materiais tradicionais (mampostería de pedra, madeira e similares) do medio rural no que se localicen, non permitíndose o emprego de bloques de formigón ou outros materiais de fábrica, agás que sexan debidamente revestidos e pintados na forma que regulamentariamente se determine. En calquera caso será obrigada a conservación dos muros de pedra tradicionais (que se poderán completar ou ampliar en concordancia co muro orixinal) e do arborado ou vexetación autóctona.4. Nos equipamentos estableceranse as mesmas condicións aplicables ao tipo de solo no que se insiran, a non ser no solo rústico ou urbanizable (antes do seu desenvolvemento), nos que se aplicarán as condicións que se establecen para os peches nos núcleos rurais.4.2.5. SINALIZACIÓN DE FINCAS. Toda edificación deberá estar convenientemente sinalizada co número que lle corresponde da vía na que estea situada, perfectamente visible dende a rúa.1. Estas condicións establecen os parámetros a que se debe suxeitar calquera edificación, nos seus aspectos de volume e forma, hixiénicas, de calidade, acceso, seguridade, das dotacións e os servizos dos edificios. Noutros apartados completaranse as condicións de uso, as condicións tipolóxicas e de protección da edificación, e no seu caso as do Catálogo para os elementos catalogados e os seus contornos de protección, en conformidade co establecido no Título III da LOUG. Estas condicións xerais estarán supeditadas sempre ás particularidades que en cada caso concreto dispoñan as Ordenanzas e Normas específicas.2. Ademais deberanse ter en conta todas as normas aplicables en función da lexislación xeral e sectorial aplicable, do CTE, así como as determinacións recollidas nas NHV para as vivendas.4.3.1. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA.1. Estas condicións establecen os parámetros de dimensións e a forma de calquera edificación, así como a maneira de medir e aplicar estas limitacións para materializar a organización dos volumes e a forma das construcións. No referente ás condicións tipolóxicas e de protección da edificación que puidesen ser aplicables e limitasen as condicións de volume e forma que aquí se regulan, estarase ao disposto no artigo 5.6 da presente normativa, e no seu caso ao Catálogo para os elementos catalogados e os seus contornos de protección.2. Estas condicións son aplicables ás obras de nova edificación e ás obras nos edificios que supoñan unha alteración das propias condicións reguladas na presente Sección. Para estes efectos será esixible o cumprimento dos elementos que se alteren.4.3.2. APROVEITAMENTOS MÁXIMOS E MÍNIMOS. Nas distintas ordenanzas de edificación poderá optarse pola materialización de todo o aproveitamento ou edificabilidade asignada pola normativa ou pola ordenación concreta, ou ben materializar un aproveitamento menor, que en calquera caso deberá cumprir as condicións seguintes: - En tódalas ordenanzas en que non sexa obrigado unirse a edificación ou parcelas lindeiras (segundo as condicións que establece cada ordenanza) o aproveitamento poderá axustarse ou materializarse libremente, sempre que non se supere o aproveitamento máximo establecido. - Nas ordenanzas en que se condiciona a posición da edificación a construír na parcela por continuidades de acaroado ou ocultación de medianeiras, deberase materializar como mínimo a edificación que poida garantir a ocultación desas medianeiras. - Nas ordenanzas en que se condicione con precisión a situación da edificación (polo establecemento de aliñacións, fondos e alturas obrigadas) poderase permitir un aproveitamento inferior ao establecido sempre que se cumpran as condicións seguintes: - En todo o contorno da parcela onde xa existan edificacións axustadas ás condición de posición establecidas, as novas edificacións deberán construírse de xeito que oculten as medianeiras existentes dentro dos límites e cos parámetros que establecen os planos e a ordenanza correspondente, no resto da parcela poderán reducirse as alturas e os fondos sempre que se solucione harmonicamente a edificación no seu conxunto, con tratamento de fachada en todos os seus paramentos. - No caso dos equipamentos permitirase un maior grao de liberdade a respecto da continuidade coa edificación lindeira existente ou a ocultación de medianeiras, para adaptarse ás condicións reais de uso da dotación de que se trate (que se deberán xustificar axeitadamente), e por tanto admitiranse outras solucións volumétricas distintas ou independentes das especificadas no parágrafo anterior, sempre que se axusten ás condicións de uso da dotación e se resolvan mediante algún método axeitado de tratamento as posibles medianeiras existentes nas parcelas lindeiras (por algún dos sistemas que se establecen no artigo 4.3.39 da presente normativa). 4.3.3. PLANTAS DA EDIFICACIÓN. Planta é toda superficie construída cuberta e acondicionada para desenvolver nela unha actividade. O PXOM considera os seguintes tipos de plantas, en función da súa posición no edificio: A súa definición xenérica virá definida pola súa relación coa rasante do viario ou do terreo (no seu caso). O seu solo atoparase á mesma cota ou por enriba (coma máximo, a 1,50 metros) da rasante da beirarrúa ou terreo natural en contacto coa edificación). Poderá destinarse aos usos que se establezan na presente normativa. O uso de vivenda estará condicionado a que o solo desta planta, na parte que se dedique a este uso estea situado, coma mínimo, cunha separación de 0,50 metros respecto do terreo situado por baixo dela (por cuestións hixiénicas), e nos casos de novas edificacións que se pretendan construír na mesma aliñación do viario, o solo desa planta estará situado por riba da rasante da rúa á que dea fronte. A altura libre desta planta en edificios de nova construción non será inferior a 2,70 m. nos casos de vivendas unifamiliares (e para outros usos diferentes de vivenda) nin a 3 m. se se trata de edificios de vivenda colectiva (agás en todos os casos nas edificacións tradicionais ou as que figuren no Catálogo de Protección ou en ámbitos de Plans Especiais de Protección, nos que se poderán establecer condicións menos restritivas ou dependentes de cada edificación), e non poderá superar os 4 metros. O mesmo tempo, e tal e como se recolle nas NHV, no caso de deseñarse vivenda en planta baixa, ou ben a cara inferior das fiestras deberán estar situadas a unha altura mínima de 1,80 m por enriba do solo do espazo exterior de uso público, ou ben as vivendas deberán contar cun espazo exterior privativo da mesma dun largo mínimo de 3 m. O deseño do límite deste espazo exterior privativo da vivenda, deberá garantir o nivel de privacidade dos usuarios da vivenda así como a calidade dos espazos exteriores lindeiros. As plantas inferiores á baixa teñen a consideración de plantas baixo rasante se o teito das mesmas se atopa a unha distancia igual a ou menor de cento vinte (120) centímetros sobre a cota de rasante da beirarrúa ou do terreo natural en contacto coa edificación. Se superan esta altura sobre a cota de rasante 120 centímetros) consideraranse, a tódolos efectos, plantas sobre rasante polo menos nese fronte de fachada. En rúas ou terreos con pendente os valores e condicións indicados no parágrafo anterior definirán a superficie de planta que se considera sobre ou baixo rasante. - Semisotos. Terá esta consideración, a totalidade ou parte da planta que teña parte da súa altura por baixo da rasante da beirarrúa ou do terreo natural en contacto coa edificación, Os semisotos poderán ser destinados aos usos que se establezan, prohibíndose o uso de vivenda neles (agás nas zonas que se consideren sobre rasante, segundo a definición que de tal concepto se determina no presente artigo, e sempre que teñan unha fronte completa de fachada co nivel do solo por riba da rasante da beirarrúa ou do terreo natural en contacto coa edificación). A súa altura libre non será inferior a 2,30 metros nin superior a 4 metros con carácter xeral, e nas zonas nas que poida ser admisible o uso de vivenda deberán cumprirse as condicións que establecen as NHV. - Sotos. Os sotos, dado que se sitúan sempre baixo rasante, non serán habitables, podéndose utilizar coma almacéns, aparcadoiros ou cuartos de instalacións ao servizo dos veciños das plantas superiores. Poden, así mesmo, ter usos comerciais segundo determine a presente Normativa. A altura libre, en calquera caso non poderá baixar dos 2,30 metros. - Especificidade dos sotos dedicados a aparcadoiro. Cando o estándar de prazas de aparcadoiro non se poida desenvolver no espazo da planta ocupada pola edificación, poderase ampliar o soto. Se a ampliación se fai no espazo libre privado non se fixan máis límites que os que estableza –no seu caso- a ordenanza aplicable. Excepcionalmente, nos termos do artigo 47.8 da LOUG, tamén será posible, e coa única finalidade de posibilitar o cumprimento da reserva mínima para prazas de aparcadoiro privadas establecidas, a utilización do subsolo baixo espazos de dominio público para aparcadoiros privados, e sempre que se acredite a imposibilidade do seu cumprimento nos terreos de titularidade privada. Será preceptiva a solicitude de autorización ao Concello, que se poderá aceptar en réxime de concesión administrativa (temporal pero renovable), mediante a técnica da concesión de dominio público sen necesidade de concurso, sempre que se xustifique a imposibilidade de resolver nun só soto o estándar de prazas fixado pola ordenanza respectiva e se garanta a construción do mesmo con plenas garantías para o desenvolvemento dos usos previstos no solo público. O Concello poderá incluír nas autorizacións de concesións para aparcadoiros soterrados baixo espazo público, todas aquelas condicións que estime pertinentes para garantir o axeitado uso dese espazo público, así como o seu mantemento, e se asignarán tódalas responsabilidades a que houbese lugar polo uso indebido do espazo público ou do espazo soterrado en concesión, tendo en conta todas aquelas cuestións que se desenvolvan polos informes técnicos municipais pertinentes ou polas compañías subministradoras de servizos que se poidan ver afectados nese momento ou no futuro polos espazos en concesión e as súas necesidades de mantemento. Ademais dos canons que se estimen pertinentes, poderanse establecer as fianzas que se estimen necesarias para garantir a reparación de posibles danos, tanto no momento da construción dos espazos soterrados como con posterioridade a ela. - Edificios semienterrados. Nos edificios situados en soares nos que, polas condicións topográficas, resulten plantas habitables situadas en parte por debaixo da rasante natural do terreo, para poder abrir ocos de ventilación e iluminación ao espazo libre privado, haberá de establecerse unha separación á caixa de desmonte do terreo que non poderá ser inferior á que lle correspondería en aplicación da normativa que regula os patios de parcela para este tipo de edificación, mais as condicións que sexan de aplicación segundo as NHV. Planta situada por riba do forxado de teito da planta baixa. Poderase dedicar aos usos que sexan admisibles segundo a regulación concreta de cada uso. A altura mínima libre será a que se estableza en cada norma de uso, e se esta non vén especificada aplicarase a altura mínima que corresponda ao uso residencial nesa situación concreta. Planta que na súa totalidade ten o forxado de solo nunha posición intermedia entre os planos de pavimento e teito da planta baixa, ou entre outras plantas en caso de edificios de uso exclusivo comercial ou industrial. Admítese a construción de entreplanta cando as alturas mínimas esixibles para os usos pretendidos sobre e baixo o forxado da mesma encaixan na altura máxima da planta baixa, e sempre que a súa superficie útil non exceda do cincuenta por cento (50%) da superficie útil do local ao que estea adscrita. A superficie das entreplantas computará como superficie edificada. A superficie resultante de aplicar a porcentaxe anterior poderase incrementar coa superficie que puidese realizarse sobre o acceso ao garaxe-aparcadoiro do edificio. Para determinar a superficie útil de entreplanta, unicamente poderá considerarse a superficie útil do local que conte coa altura suficiente. A altura libre de piso por riba e por debaixo da entreplanta será a correspondente ao uso ao que se destine e, en todo caso, igual ou superior a douscentos sesenta (260) centímetros, podendo reducirse a douscentos vinte (220) centímetros cando se destine a pezas nas que non haxa presenza permanente de persoas. En nova edificación a entreplanta terá sempre acceso polo local da planta onde se desenvolve. Considérase como tal a planta que se sitúa por riba do forxado de teito da última planta computable sobre rasante, ou, se é o caso, sobre o forxado do ático, e cuxo espazo se localiza entre o precitado forxado e os planos que conforman a cuberta, con independencia da estrutura portante desta. En plantas baixo cuberta poderán establecerse os seguintes usos: a) Depósitos ou outras instalacións xerais do edificio. b) En edificacións de Uso Residencial Multifamiliar permitirase a utilización destes espazos con destino a faiados. Non poderá establecerse, neste suposto, conexión directa coas vivendas, polo que o acceso aos faiados deberá quedar resolta, exclusivamente, dende as zonas comúns da edificación. c) Cando se liguen de forma inseparable a un local da planta inferior, xa sexa como local adicional ou como dobre altura daquel, poderá utilizarse para o uso admitido en dita planta inferior. Poderase admitir o uso de vivenda dúplex, sempre que cumpra as condicións que establecen as NHV para este uso en situación baixo cuberta. Para efectos do cómputo de edificabilidade total da edificación que se considere, e agás que expresamente se prohiba na zona de ordenanza correspondente, considerarase como superficie edificada computable a superficie baixo cuberta que teña unha altura libre igual ou superior a cento cincuenta (150) centímetros. En tódolos supostos nos que existan usos habitables, o forxado ou elemento estrutural da cuberta deberá cumprir as condicións de illamento esixidos para fachadas no CTE. A regulación concreta dos espazos baixo cuberta contémplase en detalle no artigo 4.3.5 desta normativa.4.3.4. ALTURA MÁXIMA. REGULACIÓN E MEDICIÓN DE ALTURAS.1. A altura máxima e a sinalada polo planeamento ou pola Ordenanza de zona ou a particular do planeamento correspondente do PXOM, como o valor límite no que pode situarse o nivel de cornixa ou de coroación e a altura total ou de cumieira, se é o caso, do edificio correspondente. En caso de que non exista determinación precisa, entenderase que a altura máxima é a de Cornixa.2. Para regular a altura máxima dos edificios defínense dous parámetros que se deben cumprir conxuntamente, e que se establecerán por separado para cada ordenanza: - Altura máxima sobre rasante (AMR). É a altura do edificio medida desde a cota de rasante ata o nivel de cornixa (cara inferior do ultimo forxado). - Altura máxima no punto máis desfavorable, ou altura máxima permitida (AMP). Corresponde a máxima altura do edificio que se poida autorizar en calquera punto do seu perímetro desde a cota de rasante ata o nivel de cornixa. Cando os edificios vaian a ser construídos en pendente non se poderá exceder a AMP en ningún dos puntos e arestas da edificación, tanto na fachada exterior coma nas situadas no interior da parcela.3. As Ordenanzas de zonas ou as particulares do planeamento de desenvolvemento correspondente do PXOM, poderán fixar como obrigatorio un número mínimo de plantas, ou unha altura mínima en metros. Cando se estableza a altura por número de plantas e unidades métricas, ambas haberán de respectarse como máximos admisibles, e cando se estableza unha soa, a equivalencia recíproca é a seguinte: Agás indicación distinta en calquera das Ordenanzas ou Normas Específicas, as alturas máximas (AMR) das edificacións en relación co número de plantas, son as establecidas no cadro anterior.4. Para os casos nos que se constrúa sobre terreos en pendente, a lonxitude das fachadas ou o fondo da edificación terase que dividir nas partes necesarias, escalonando convenientemente a altura, de xeito que en ningún punto se exceda a Altura Máxima Permitida (AMP), parámetro que se establecerá por separado para cada ordenanza. Todo isto de acordo cos seguintes gráficos: 5. A respecto das alturas interiores do edificio establécense as seguintes referencias: - Altura de piso. Enténdese por altura de piso a distancia en vertical entre as caras superiores dos forxados de dúas plantas consecutivas. - Altura libre de piso. É a distancia vertical entre a cara superior do pavimento rematado dunha planta e a cara inferior do forxado de teito da mesma planta, ou do falso teito se o houbese, e salvo as condicións que para determinados casos se establecen no art.4.3.3, ou as determinacións en contra das condicións particulares dos usos, ou das normas zonais ou ordenanzas particulares do planeamento correspondente, a altura libre mínima de pisos será de douscentos cincuenta (250) centímetros para pezas habitables de nova construción (podendo admitir alturas menores en edificacións tradicionais ou catalogadas existentes), que se poderá reducir en pezas non habitables ata un mínimo de douscentos vinte (220) centímetros. En calquera caso, cumpriranse as condicións que outras normativas sectoriais establezan sobre a materia, e en particular as disposicións relativas a seguridade e hixiene no traballo e as NHV. - Cota de planta de piso. É a distancia vertical, medida entre a cota de orixe e referencia e a cara superior do forxado da planta á cal se refira a medición. - Altura de cuberta. É a distancia vertical existente entre a cara superior do último forxado e a liña de cumieira ou punto do cumio da edificación.4.3.5. CONSTRUCIÓNS POR ENRIBA DA ALTURA MÁXIMA. Sempre que a ordenanza específica non o prohiba, hase permitir o uso habitable no espazo comprendido por baixo da cuberta nas seguintes condicións: a) Agás que se diga outra cousa nas ordenanzas específicas, a altura máxima da cuberta (medida entre a cara superior do último forxado e a liña de cumio) será de 4,0 mts. Nos casos nos que se autorice a utilización habitable do espazo baixo cuberta, só se autorizará unha planta deste tipo por edificio, e deberanse cumprir as condicións sinaladas polas NHV para cada tipo de peza. b) A cuberta, agás indicación en contrario da ordenanza específica, deberá inscribirse dentro das pendentes fixadas que serán: máxima de 35º e mínima de 18º, conformando unha envolvente volumétrica máxima formada por planos trazados desde o remate do muro de coroación das fachadas ou dende os bordos superiores das cornixas e aleiros permitidos desde as mesmas. Só se autorizarán cubertas de menor pendente e, mesmo, planas, se así o permite a ordenanza específica de aplicación, pero non se permitirán en ningún caso crebas na pendente de ningún dos faldróns. c) Por riba da envolvente máxima que se ten determinado no parágrafo anterior, incluídos os planos de cubertas, non poderá admitirse construción algunha, excepto as que seguen nas condicións que se indican: 1) Os condutos e chemineas, coas alturas que de cara ó seu correcto funcionamento determinen a normativa sectorial aplicable, e no seu defecto, o bo facer construtivo.2) Os elementos ou instalacións relacionados coa arquitectura sostible, como os paneis de captación de enerxía solar, outros elementos de aproveitamento de enerxía que poidan xurdir, ou que segundo a aplicación do CTE ou segundo a lexislación vixente deban situarse sobre a cuberta. A colocación dos anteriores paneis ou elementos poderá orientarse para o mellor aproveitamento enerxético. Neste caso, se sobresaísen dos planos de cubertas, deberán estar comprendidos dentro do plano de corenta e cinco (45) graos sesaxesimais.3) Os anuncios publicitarios en coroación de edificios, cando non estean expresamente prohibidos polas condicións Estéticas Xerais ou da Ordenanza.4) As antenas colectivas de televisión.5) As antenas ou elementos de telefonía, telecomunicacións e outros análogos.6) Pararraios.7) Nos edificios catalogados, por regra xeral, non se permitirá a instalación ou construción de ningún dos elementos precedentes, a excepción daqueles imprescindibles por razón do uso, accesibilidade e seguridade da edificación, e procurarase que non sexan visibles desde a rúa. Estes elementos non poderán exceder unha altura total de trescentos setenta e cinco (375) centímetros sobre a altura de cornixa, e non poderán sobresaír respecto dun plano dunha inclinación máxima de corenta e cinco (45º) graos sesaxesimais trazado desde a liña de arranque das cubertas. Só se poderá admitir a superación de dita cota cando razóns técnicas derivadas doutra normativa sectorial así o xustifiquen. d) Os espazos baixo cuberta con uso de vivenda deberán cumprir as restricións recollidas nas NHV, e en particular, a altura libre mínima entre pavimento e teito acabados para o cómputo de superficie a efectos de habitabilidade será de 1,80 m. Deberá manterse, neste caso como mínimo para cada peza, o volume que resulta de multiplicar a superficie útil mínima da peza pola altura mínima citada, e o resto dos distintos parámetros esixidos nas NHV. e) Para a iluminación e aireación da planta baixo cuberta admitiranse con carácter xeral en todas as clases de solo os ventanais nos pinchos verticais da cuberta e as ventás practicables cenitais (que poderán combinarse no seu caso con elementos ou fiestras verticais, sempre que se poidan cumprir as condicións das NHV nas pezas habitables, no caso do uso residencial deste espazo) no plano do faldrón da cuberta, que terán que ser rectangulares ou cadrados sen superar o lado, en ningún caso 1,20 m. As ventás cenitais separaranse entre elas un mínimo de vez e media o ancho dos ocos. Permitirase a combinación de ocos de distintas medidas sempre que a imaxe ofreza unha composición equilibrada. Recoméndase a utilización dos ocos cadrados e o pintado dos bastidores da mesma cor que a cubrición. f) Nas ventás situadas na vertente da cuberta que sexan computables para os efectos de determinar as condicións mínimas de iluminación e ventilación (a superficie mínima de iluminación será de 1/8 da superficie útil da planta da peza, e a superficie real de ventilación será, como mínimo, 1/3 da superficie mínima de iluminación), a altura desde a parte inferior da ventá ata o pavimento rematado da estancia non poderá ser superior a 1,20 m., e a altura desde a parte superior da ventá ata o pavimento rematado da estancia non poderá ser inferior a 2,00 m. g) Con todo, no caso de vivendas que conten con fiestras verticais en pezas situadas no espazo baixo cuberta, deberanse cumprir as condicións das NHV para as fiestras deste tipo. a) Nas edificacións que se vaian a inzar no solo urbano (agás na ordenanza extensiva) autorizarase a elevación dos paramentos verticais exteriores da edificación 1,00 m., como máximo, por enriba da cara superior do último forxado, sen superar nunca 1,00 m. dende a altura máxima (AMR ou AMP, segundo os casos). Esa elevación terase que situar no plano dos ditos paramentos e/ou recuado, prohibíndose expresamente no plano exterior dos voos, se os houbese. Na ordenanza extensiva e nas edificacións que se incen no solo rústico a posibilidade de aproveitar o espazo baixo cuberta virá determinada pola necesidade de que a cornixa do edificio cumpra as condicións de altura que se sinalan nas ordenanzas correspondentes. Aos efectos do cálculo da edificabilidade computaranse todas aquelas zonas do espazo baixo cuberta cunha altura libre interior superior a 1,50 m. b) Nas ordenanzas, tipoloxías ou edificacións nas que se autorice a vivenda colectiva, permitirase a construción de vivendas “dúplex”, en todo ou en parte do edificio, incluíndo aqueles que utilicen o baixo cuberta para esa tipoloxía, neste último caso, sempre que non o prohiba a Ordenanza específica, e se cumpran as condicións que para as pezas habitables establecen as NHV. c) Cando no edificio se instalen ascensores, como regra xeral recoméndase a construción do cuarto de máquinas por baixo da cuberta ou na planta de soto. Do mesmo xeito, as caixas de escaleiras, os depósitos e outras instalacións non citadas no punto anterior deberán situarse preferentemente dentro da envolvente volumétrica máxima da cuberta definida no punto d). Se por razóns técnicas xustificadas algún destes elementos ou instalacións citadas no presente punto ten que exceder do plano de cuberta, deberá ser tratado como calquera elemento dos citados no punto e) anterior e deberá situarse no espazo limitado segundo se ten establecido nese mesmo punto, e de calquera xeito, terá que ser autorizado expresamente polo Concello en cada caso na correspondente licenza. d) Para a iluminación e aireación da planta baixo cuberta tamén se permitirá (pero só en solo urbano e urbanizable, por tanto estará expresamente prohibida en solo rústico e en núcleo rural) a utilización de bufardas do tipo que se recolle no gráfico seguinte: Neste caso, os corpos das bufardas deberán cumprir as seguintes limitacións: - Non poderán exceder 1,60 metros de anchura e 1,60 de altura (sen contar a cuberta). - Deben separarse entre eles (no suposto de que se dispoñan varios no mesmo faldrón) unha distancia mínima do dobre do largo frontal da caseta. - O seu largo conxunto en paralelo á fachada non pode superar o 30 % do fronte da fachada. - A superficie conxunta en proxección horizontal, non poderá exceder de 1/6 da superficie do faldrón de cuberta no que se sitúan. - Deben situarse seguindo un ritmo parello e/ou concorde ao dos ocos dos paramentos verticais de fachada e recuándose polo menos 1 m. da proxección da fachada do edificio. - En ningún caso se permitirán bufardas en forma de casetóns corridos. - Pecharanse con planos verticais no seu fronte e nos seus lados cun tratamento similar ao das fachadas (en calidade e aparencia). - A súa cuberta deberá ser a dúas ou tres augas, cun aleiro horizontal en todo o seu contorno, e o seu deseño xeral inspirarase nas bufardas tradicionais. - Os faldróns das bufardas terán a mesma pendente, de valor igual ou similar da cuberta xeral e do mesmo material, e o cumio situarase por baixo do da cuberta xeral, sen superar en ningún caso 3,50 m. de altura. - Os ocos de ventilación-iluminación serán de proporción cadrada ou vertical e non poderán exceder 1,20 metros de anchura (agás que o paramento da bufarda se realice como miradoiro acristalado en todo o seu perímetro vertical). Só se autorizarán cubertas planas se así o permite a ordenanza específica de aplicación. As cubertas planas poderanse axardinar para mellorar as súas condicións de estanqueidade, illamento ou estética, ou para mellorar as súas condicións de uso, sobre todo se se vinculan a edificios ou espazos de uso público ou comunitario. Nos supostos de cubertas planas, permítense sobre elas construcións deportivas ao ar libre, sempre e cando ningún elemento construtivo ou de peche dos mesmos sobresaia da superficie piramidal formada por planos trazados a corenta e cinco graos (45º) sesaxesimais e un plano horizontal situado a trescentos setenta e cinco (375) centímetros de altura, medidos todos eles segundo os apartados anteriores de cubertas a partir das liñas de cornixa. Exceptúanse as casetas dos ascensores que poderán ter a altura mínima esixida pola súa regulación propia.4.3.6. CONDICIÓNS PARA OS CORPOS VOADOS. Non se permitirá sobresaír da liña de edificación exterior máis que, no seu caso, cos voos que se fixen no presente documento, e en todo caso deberase cumprir o disposto nas NHV. As condicións aplicables serán as seguintes: a) Terán que ser, forzosamente, tipo galería ou miradoiro, e, a tal fin, deberán ter unha superficie acristalada ≥ 70 % da superficie da fachada voada, tanto no paramento frontal como nos laterais. b) Cando os voos afecten á fachada en chafrán procederán ao seu achafranado mantendo en toda a súa lonxitude o fondo de voo dentro do máximo permitido. c) A dimensión máxima do voo será a de 8 % do ancho da rúa á que da fronte o voo, sen superar en ningún caso 1,0 m. Non se permitirán voos pechados en rúas con ancho menor de 6 mts., agás os situados no Casco Histórico ou nalgún dos outros Plans Especiais de Protección aprobados, se o autorizan os Plans Especiais vixentes nestas áreas. Permitiranse voos a patios de cuarteirón exclusivamente no caso de edificación intensiva, mais tamén na ordenanza semiintensiva, pero só no caso en que a edificación se poida acaroar aos lindeiros. A dimensión máxima do voo será de 1 m. d) Os corpos voados pechados ficarán separados das fincas lindeiras nunha lonxitude, como mínimo igual ao saínte ou voo e nunca inferior a 0,5 mts. e) Nos corpos voados pechados non se autoriza sobresaír con outros voos abertos en ningún caso. f) Os corpos voados pechados computarán a efectos de edificabilidade o 100 % da súa superficie. g) Cando a edificación se sitúe a menos de 1 m. de distancia da aliñación oficial, a altura mínima dos corpos voados nesa fachada sobre da rasante da beirarrúa será de 3,5 m. en solo urbano e de 2,5 m. en solo de núcleos rurais (non se limitan os existentes tradicionais), prohibíndose que sobresaian do plano de proxección da beirarrúa ‘invadindo’ a calzada. Cando a edificación se sitúe a máis de 1 m. de distancia (ou nas fachadas situadas a máis desta distancia) da aliñación oficial, a altura mínima dos corpos voados sobre da rasante do terreo será de 2,2 m. Nas edificacións tradicionais existentes nos núcleos rurais, con elementos voados tradicionais que non cumpran estas condicións, permitirase o seu mantemento. h) No caso de que na planta baixa se contemple a construción de soportal, non se permitirán voos pechados na primeira planta alta pero si nas restantes, (permitiranse exclusivamente miradoiros ou galerías) pero cun voo máximo de 0,50 mts. A dimensión máxima do saínte de voos abertos virá determinada polo ancho de rúa e medidos do seguinte xeito: a) Os voos abertos en calquera caso non excederán o 10 % do ancho da rúa, cun máximo de 1,20 mts. b) Non se permitirán saíntes, (agás cornixas e aleiros), que rebasen o aliñamento en rúas de ancho menor a 4 mts. c) Os balcóns computarán un terzo da súa superficie e as terrazas, caso de se permitir, un 50 %. A dimensión máxima do saínte de cornixas e aleiros virá determinada do seguinte xeito: a) As cornixas e aleiros poderán voar 0,50 metros como máximo dos paramentos verticais da fachada. b) Non se permitirán saíntes, (agás cornixas e aleiros), que rebasen o aliñamento en rúas de ancho menor a 4 mts. Nestes casos as cornixas e aleiros non poderán exceder de 0,40 mts.4.3.7. RETRANQUEOS NA FACHADA OU BALEIROS EN PLANTA BAIXA. Sempre que non se deixen medianeiras á vista, permítese a formación dos seguintes tipos de recuado en planta baixa: 1) Pórticos e soportais paralelos á liña de fachada. Neste caso non se permitirá voar con corpos pechados na primeira planta da edificación pero si o tramo de miradoiros nas restantes plantas altas cun máximo de voo de 0,5 m. Os soportais terán que ter unha anchura mínima de 3 metros -agás nos casos en que mediante convenio se autorice un ancho menor-. 2) Pasadizos perpendiculares á fachada principal, sempre que teñan unha anchura mínima de 4 metros.3) Se a Ordenanza específica o autoriza, permitiranse edificios coa planta baixa libre nas condicións específicas que nela se sinalen. No caso de que no plano de ordenación se indique que a necesidade de deixar valeira unha parte ou a totalidade da planta baixa será obrigado o seu cumprimento, agás nos espazos imprescindibles para os portais de acceso ás plantas superiores (neste caso só cando se obrigue a deixar valeira a totalidade da planta baixa), non podendo realizar peches de ningún tipo neste espazo. No caso de que sexa unha decisión do promotor a posibilidade de deixar valeira algunha parte da planta baixa poderanse realizar os peches que se estimen necesarios pero dándolles tratamento de fachada e sen deixar pasadizos de menos de 2 m. de ancho ou recunchos que poidan supor perigos para a seguridade cidadán ou a limpeza ou salubridade dos espazos resultantes.4.3.8. EDIFICACIÓNS AUXILIARES OU COMPLEMENTARIAS. Inclúense dentro desta categoría todas aquelas construcións de carácter permanente e reducidas dimensións, que complementen ou permitan o desenvolvemento das actividades admisibles na parcela, servindo de refuxio temporal a persoas, dando servizo ás actividades agropecuarias ou acubillo a instalacións técnicas ou utensilios. As condicións aplicables a estas construcións (a non ser que se establezan condicións diferentes ou máis específicas na ordenanza aplicable) serán as que se recollen no presente apartado. Distinguiranse dúas situacións de partida, en función da existencia ou non na parcela de edificacións principais: 1) No caso de existir xa unha edificación principal na parcela, ou ben se vaian a construír simultaneamente, as edificacións complementarias a situar en solo urbano ou de núcleo rural deberán cumprir as seguintes condicións: a) As edificacións de carácter agropecuario tales coma hórreos, cortes, cortellos, alpendres, adegas, garaxes, etc. poderán realizarse exentas no interior da parcela ou acaroadas á edificación principal e/ou a lindeiros de parcela, sempre e cando se autoricen estes usos ou construcións na correspondente Ordenanza ou Norma. b) As Ordenanzas e Normas de cada zona, se é o caso, poderán establecer a máxima porcentaxe de ocupación da parcela non ocupada pola edificación principal que pode acubillar edificacións complementarias, a superficie máxima construíble, a altura máxima a respectar e a altura máxima de cuberta en calquera dos seus puntos, senón aplicaranse con carácter xeral os parámetros establecidos no presente artigo. c) Toda edificación complementaria de nova construción deberá situarse a unha distancia mínima verbo dos ocos das pezas habitables aos que dea fronte. Esa distancia medirase en planta desde o eixe do oco cunha circunferencia de radio igual a 3 metros. Todo isto, tal e coma vén reflectido no seguinte gráfico: d) Sobre das cubertas das edificacións complementarias que se acaroen á edificación principal aconséllase -sempre que sexa factible- que continúen a mesma pendente de inclinación desta última, tipoloxía totalmente estendida por toda a zona para este tipo de construcións. e) As condicións volumétricas e construtivas destas construcións (se non se establecen outras condicións diferentes na ordenanza zonal aplicable) ateranse ás seguintes características: - Se non se contempla a súa construción conxunta coa edificación principal, será obrigatoria para a solicitude da licenza correspondente á presentación de proxecto ou esbozo acoutado representando planta, alzados e sección transversal do galpón. - A edificación será sinxela e prismática, con cuberta a dúas augas, prohibíndose calquera tipo de saíntes como soportais, chemineas, etc. - O seu uso estará vinculado ás actividades complementarias da edificación principal que poidan ser admisibles pola ordenanza zonal. - O seu sistema construtivo tamén será sinxelo, en bloque de formigón ou ladrillo, enfuscados e pintados con cuberta de tella cerámica. - As súas condicións de volume serán as seguintes:. Altura máxima en cumio: 3,50 metros. Altura máxima en fachadas laterai 3,00 metros. Superficie máxima 30 m 2, computando edificabilidade aos efectos dos máximos establecidos na ordenanza de aplicación. Esquema gráfico: 2) No caso de que non exista aínda (ou non o permita a ordenanza de aplicación) unha edificación principal na parcela, en solo urbano ou de núcleo rural, permitirase exclusivamente a construción dunha única edificación ou galpón para usos auxiliares (sempre que non o prohiba a ordenanza de aplicación), que se axustará ás condicións establecidas no apartado 1) anterior, coas seguintes limitacións complementarias: - O seu uso exclusivo estará vinculado a actividades primarias (almacenaxe de maquinaria e apeiros de labranza., etc), prohibíndose expresamente o uso de vivenda de calquera natureza. - A ocupación máxima será do 10% da superficie da parcela, coa limitación de 30 m 2.3) Para as edificacións deste tipo que se pretendan implantar en solo rústico que se regulan no artigo 8.1.2.1 da presente normativa aplicaranse con carácter xeral as condicións que se establecen no punto 2) anterior, coas seguintes limitacións ou condicións concretas complementarias: - A respecto dos usos, serán os que se establecen no artigo 8.1.2.1 (construcións agrícolas, gandeiras, cinexéticas e forestais ou ao servizo e ao funcionamento das infraestruturas e obras públicas) nas condicións concretas que se establecen nese artigo. - O seu sistema construtivo tamén será sinxelo, e a tipoloxía da edificación e os materiais de construción serán os determinados no artigo 42 da LOUG. - A construción será proporcional a natureza, extensión e destino actual do predio no que se localice, sen superar os 50 metros cadrados de superficie total edificada. - A separación a lindeiros será como mínimo de 5 m., e no caso de dar fronte a algún viario esa distancia aplicarase a maiores dos recuados mínimos que se establezan ao respecto na presente normativa segundo a categoría do viario. As condicións do presente artigo non serán de aplicación aos elementos existentes con anterioridade á aprobación do presente PXOM, e que sexan de tipoloxía autenticamente tradicional como hórreos ou alpendres de pedra. Se se procede ao traslado destes elementos deberanse aplicar as condicións do presente artigo que lle poidan ser de aplicación.4.3.9. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DE CALIDADE E HIXIÉNICAS.1. Son as condicións que se establecen para garantir o bo facer construtivo e a salubridade e hixiene na utilización dos locais polas persoas, determinando os parámetros a que se deben suxeitar ás condicións de calidade, salubridade e hixiénicas. Estas condicións estarán supeditadas, sempre, ás particularidades que en cada caso concreto dispoñan as Ordenanzas e Normas específicas.2. As condicións de calidade e hixiene dos edificios son de aplicación nas obras de nova edificación, ou de reestruturación xeral, así como no resto das obras nas que polo nivel de intervención sexa posible a esixencia do seu cumprimento.3. En todo caso cumpriranse as condicións que se establecesen para poder desenvolver os usos previstos, as de aplicación no ámbito en que se atope o edificio e cantas estivesen vixentes de rango superior ao municipal como o CTE e as NHV.4. As construcións buscarán, nas súas solucións de proxecto, a mellor estabilidade, duración, resistencia, seguridade e economía de mantemento dos materiais empregados e da súa colocación en obra.4.3.10. CONDICIÓNS HIXIÉNICAS DOS LOCAIS.1. As pezas ou locais habitables cumprirán, en todo caso, as condicións da lexislación aplicable nestes intres sobre condicións hixiénicas (no caso das vivendas as NHV) ou disposicións que as substitúan.2. As pezas ou locais clasifícanse segundo as seguintes definicións xerais (no caso das vivendas aplicaranse as definicións das NHV ): - Defínese como peza todo recinto independente situado nun edificio. Para estes efectos, considerarase recinto independente todo espazo delimitado por elementos de compartimentación de solo a teito e comunicado con outros espazos contiguos a través de ocos de paso. - Terá a consideración de peza vivideira ou habitable toda aquela que reúna as condicións para desenvolver nela actividades que impliquen a permanencia prolongada de persoas. - Considerarase peza exterior a que dispoña polo menos un oco nunha fachada a: a) Vía pública ou espazo libre público. b) Espazo libre privado que cumpra as condicións mínimas fixadas nas presentes Normas Urbanísticas, que poderá ampliarse na Ordenanza de zona, ou a particular de planeamento que conteña a ordenación detallada. c) Patio, de cuarteirón ou parcela, coas dimensións que a tal efecto se regulan nas presentes Normas Urbanísticas. - Defínese como local o conxunto de pezas contiguas no espazo e intercomunicadas, dedicadas ao desenvolvemento ou exercicio dunha mesma actividade.1. A ventilación de pezas e locais poderá resolverse mediante algunha das seguintes solucións, sen prexuízo das limitacións que se establecen, para os distintos usos e, se é o caso, nas Ordenanzas: a) Ventilación natural directa: mediante ocos abertos ou practicables directamente ó exterior, cumprindo, en todo caso, as condicións complementarias que indica o CTE. b) Ventilación natural conducida: mediante condutos ou elementos similares que, sen interposición de elementos mecánicos, comuniquen o local ou peza co exterior, producíndose a renovación do ar pola diferenza de presión existente entre o interior e o exterior. c) Ventilación forzada: mediante dispositivos mecánicos de impulsión ou extracción de ar.2. Tódalas pezas e locais disporán de iluminación que poderá resolverse de forma natural, mediante ocos ao exterior, ou de forma artificial, mediante sistemas propios de iluminación.3. Toda peza disporá de iluminación artificial cun nivel de iluminación mínimo de cincuenta (50) lux medidos sobre un plano horizontal situado a setenta e cinco (75) centímetros do solo.4. Toda peza habitable adscrita a un local de uso residencial reunirá as condicións de peza exterior, debendo dispor de ventilación e iluminación natural, conforme ás condicións que se establecen para as vivendas nas condicións de uso destas Normas, o CTE e nas NHV.5. Toda peza habitable adscrita a un local de uso non residencial disporá de ventilación e iluminación que, preferentemente, serán naturais. Cumprirán, en todo caso, as condicións da lexislación aplicable para o uso de que se trate. Ademais establécense as seguintes condicións complementarias: a) Admitirase, non obstante, a ventilación forzada destas pezas se se garante a renovación de ar e achega de ar exterior que esixe a normativa específica, en función do destino da peza e da súa ocupación previsible. b) Admitirase, igualmente, a iluminación artificial destas pezas se se garante a existencia de niveis de iluminación adecuados. c) Nas pezas nas que se desenvolven actividades de traballo e non dispoñan de ocos de iluminación natural, o nivel de iluminación mínimo será de 500 lux. d) Naquelas pezas habitables adscritas a usos non residenciais, pero que, para estes efectos, poden ser asimilables ó uso residencial, tales como habitacións de centros hospitalarios, etc., o Concello esixirá o cumprimento das condicións de ventilación e iluminación sinaladas para as pezas adscritas a locais de uso residencial. e) Os locais nos que se desenvolven actividades que, polo proceso produtivo que se leva a cabo ou outras circunstancias, requiran condicións especiais, quedarán eximidos do cumprimento das establecidas neste artigo, debendo cumprirse, en todo caso, as disposicións contidas na lexislación laboral aplicable.4.3.11. PATIOS.1. Entenderase por patio todo espazo non edificado delimitado por fachadas dos edificios; tamén será considerado como tal calquera espazo non edificado, cuxo perímetro estea rodeado pola edificación nunha dimensión superior ás dúas terceiras partes (2/3) da súa lonxitude total.2. Enténdese por anchura do patio a medida da separación entre paramentos de fachada opostos. Defínese polo parámetro (R), a distancia desde a cara exterior do paramento en que se sitúen ocos de ventilación e iluminación ata o paramento vertical enfrontado, medida perpendicularmente ao paramento do oco desde o eixe do mesmo. A anchura mínima do patio non poderá ser ocupada con corpos salientes.3. Defínese como parámetro (D) o lado do cadrado que se poderá inscribir no patio en toda a súa altura. Na superficie do cadrado poderá incluírse a superficie ocupada por estreitamentos puntuais dun largo máximo de 0,50 m. cunha sección horizontal cuxa superficie total sexa inferior a 0,50 m². 4. A altura de patio (H) será a altura media dos paramentos do patio, medida desde o solo acabado da primeira planta que ventile e ilumine ao seu través, ata a coroación superior dos paramentos verticais que o delimiten. Non se terá en conta a altura das partes de paramentos máis altos da edificación que, individualmente ou no seu conxunto, delimiten o ámbito do patio pechado en menos do vinte e cinco (25) por cento do seu perímetro.5. Atendendo á súa situación no edificio ou a respecto del, distínguense as clases de patios que se recollen nos apartados seguintes. Son todos os espazos libres situados dentro da parcela edificable. O patio poderá ser de dous tipos: - Pechado: é aquel que está situado no interior da edificación, ou o que situado no seu perímetro exterior é susceptible de ser pechado por edificacións lindeiras. - Aberto: é aquel recuamento de fachada a espazo exterior público ou privado en que a súa profundidade, medida normalmente ao seu plano, sexa superior a 2,00 m. Os patios de parcela dimensionaranse en función das alturas máximas permitidas na zona de que se trate e das dependencias que abran ocos ás mesmas, cumprindo a tal fin o disposto nas NHV cando se trate dun edificio con vivendas, ou as condicións que se indican na presente normativa para o uso de vivenda, se son máis restritivas. Para o resto de usos estarase ao disposto nas condicións particulares de cada uso, pero a dimensión mínima do patio ó que recaian pezas habitables será tal que a dimensión de calquera lado do patio será igual ou superior a H/3, con mínimo de tres (3) metros, cumprindo en todo caso o establecido nas NHV. As condicións nos patios de parcela situados por detrás da aliñación traseira da edificación trataránse no apartado dos patios de cuarteirón. Os paramentos dos patios aos que poidan abrir ocos aos dormitorios e locais de traballo e oficinas deberán ser tratados coma fachadas exteriores. Os patios de parcela non poderán servir para ventilar garaxes nin locais nos que se desenvolvan actividades cualificadas polo DAIA, agás que o seu uso sexa exclusivo para a ventilación de ditos espazos ou usos. Nas edificacións existentes poderán manterse os patios coas súas dimensións e forma, podéndose autorizar, sen adaptar os patios ás condicións deste artigo, obras de restauración, conservación, consolidación e obras de rehabilitación limitadas só ás de acondicionamento ou reestruturación puntual.1. Os patios de parcela poderán mancomunarse. Para poder considerar as súas dimensións totais a efectos de clasificación e, polo tanto, de apertura de ocos ao mesmo, será necesario que exista acordo de mancomunidade coa inscrición do dereito de servidume dos respectivos soares no Rexistro da Propiedade, funcionando a partires dese momento coma calquera patio de parcela.2. A mancomunidade de patios só se poderá cancelar coa autorización do Concello cando non existan xa os edificios cuxos patios requirían o dito acordo de mancomunidade para cumprir as dimensións mínimas.3. Poderanse erguer muros de separación ao interior do patio mancomunado dunha altura máxima de 2 metros a partires da rasante do patio que estea situado máis abaixo. É todo espazo definido ao interior de cuarteirón pola liña de edificación interior en planta de piso. A morfoloxía, forma e dimensións dos patios de cuarteirón defínense con carácter xeral nos planos de ordenación para as tipoloxías de cuarteirón pechado (aínda que se poden reflectir graficamente tamén noutras tipoloxías en que se pretenda controlar a súa forma final, aínda que sexa en ámbitos parciais ou zonas concretas). Naquelas couzadas onde non se defina no plano o patio de cuarteirón, os patios que resulten, cumprirán en canto á dimensión, as condicións de patio de parcela en función da altura das edificacións máis altas que os limitan, e deberán cumprir tamén as condicións que se sinalen ao respecto na regulación do uso concreto ou maioritario do edificio, atendendo sobre todo as condicións do uso residencial e ao cumprimento das condicións de vivenda exterior que se regulan nese uso e nas NHV. A este respecto, no caso das vivendas, deberá atenderse especialmente a cualificación do espazo do patio de cuarteirón para que poida responder ás esixibles -no seu caso- condicións como espazo exterior de calidade. Nos patios de parcela situados por detrás da aliñación traseira da edificación (no patio de cuarteirón) –e só no caso de que se permita nas ordenanzas específicas e non se impida nos planos de ordenación- poderase edificar a nivel de planta baixa (na proporción que se permita na ordenanza de aplicación), prohibíndose especificamente nesta situación de patios de cuarteirón o uso de vivenda. No caso de que se poida edificar, deberanse dispor elementos de iluminación na cuberta en, polo menos 1/4 da superficie da planta de patio ocupada e realizar nela os necesarios ocos de ventilación para a planta baixa. A superficie e/ou volume así edificado serán contabilizados para os cálculos de edificabilidade na súa totalidade. Todos os patios non cubertos deberán ter accesos. No caso de edificios de vivenda colectiva o acceso aos patios de cuarteirón debe poder realizarse obrigadamente dende unha zona común, e o acceso aos patios interiores do edificio deberá realizarse preferentemente dende unha zona común, ou ben dende unha zona privada, pero neste excepcional caso, o propietario da zona de acceso vén obrigado a permitir periodicamente o paso para limpeza e mantemento do patio.1. Os propietarios de soares ou parcelas nos que existan servidumes de paso ou outras calquera, deberán respectalas cando edifiquen agás que establezan un acordo de supresión das mesmas con todos os propietarios e usuarios afectados e a sometan á información favorable do Concello.2. Se a servidume é de paso cara instalacións ou edificacións interiores existentes, deberá dispor dun ancho mínimo de 3 metros en toda a súa lonxitude, agás que nos planos do presente PXOM se teña grafitado un ancho maior. No caso de que actualmente resultase inferior, virán obrigados a recuar a edificación á metade do ancho que falta para chegar ao mínimo, no caso de que a servidume se atope no lindeiro de dúas parcelas ou soares de distinta propiedade; e a totalidade do ancho, se a servidume se atopa situada dentro da propia parcela ou soar.3. Se a servidume é de paso e a fachada medianeira lindeira non ten ocos de pezas habitables ou cociñas, e ademais se atopa dentro da propiedade que se constrúe, aínda que sexa no lindeiro da mesma, poderase edificar sobre da dita servidume, deixando unha altura libre mínima de 4 metros, e respectando os ocos de ventilación que puidesen existir na parcela lindeira por medio de pozos de ventilación.4.3.12. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DAS DOTACIÓNS DE SERVIZO.1. Son dotacións de servizo dun edificio todas aquelas destinadas a prover ao mesmo das condicións adecuadas para o seu bo funcionamento, conforme ó uso previsto.2. As dotacións de servizo dun edificio clasifícanse en obrigatorias e facultativas, entendéndose estas como as que potestativamente poden instalarse nun edificio para mellorar ou complementar as súas condicións de habitabilidade, seguridade, confort ou funcionalidade.3. As condicións que se sinalan na presente Sección serán de aplicación a aqueles inmobles resultantes de obras de nova edificación e reestruturación xeral, así como aos locais resultantes de obras nas que, polo nivel de intervención, sexa posible a esixencia do seu cumprimento.4. Sen prexuízo do anterior, as dotacións de servizo dos edificios deberán cumprir as condicións establecidas nos regulamentos correspondentes vixentes en cada materia e na regulación xeral da edificación, en función dos usos a desenvolver nela ou na normativa de carácter xeral ou sectorial que lles sexa aplicable como o CTE, e en concreto para o uso de vivenda deberanse cumprir os parámetros establecidos polas NHV.5. Nas dotacións de servizo dos edificios para as que non exista normativa específica obrigatoria, o Concello poderá esixir o cumprimento das disposicións contidas nas NTE.4.3.13. DOTACIÓNS OBRIGATORIAS.1. Tódolos edificios e locais disporán das seguintes dotacións de servizo obrigatorias: a) Abastecemento de auga potable. b) Enerxía eléctrica. c) Calefacción. d) Auga quente sanitaria. e) Servizos hixiénicos. f) Saneamento. g) Instalacións de telecomunicacións, segundo regulación específica. h) Aparcadoiro. i) Outros que puidesen ser esixibles por regulación específica como as NHV nas vivendas.2. Exceptúanse aqueles edificios nos que a obrigación de dispor dalgunha das dotacións sinaladas no apartado anterior sexa manifestamente innecesaria, en función do uso ao que se destinen ou da actividade que se desenvolva nos mesmos.3. As dotacións de servizo de evacuación de fumes, gases e pos, comunicacións e aparatos elevadores serán obrigatorias en edificios, usos e actividades nos que se cumpran as condicións sinaladas no artigo 4.3.19 ou na lexislación aplicable ao respecto.4.3.14. SERVIZO DE ABASTECEMENTO E DISTRIBUCIÓN INTERIOR DE AUGA POTABLE.1. Todo edificio disporá de abastecemento de auga potable e rede interior de distribución ata os aseos, cociñas e outros puntos de consumo de auga, proxectados en función do uso previsto, que garante unha dotación mínima de 300 litros por habitante e día, e que asegure un caudal de 0,15 litros por segundo para auga fría e de 0,10 litros para auga quente.2. A fonte de subministración será a rede pública de abastecemento e distribución de auga. Cando a conexión á rede pública non sexa posible, previamente á concesión de licenza municipal de edificación ou de actividade deberá acreditarse a dispoñibilidade de subministración alternativa autorizada pola Administración competente, xustificándose a calidade, caudal, presión e previsión de regularidade na subministración, de acordo co uso previsto no edificio.3. Todo edificio no que se prevexa a existencia de aseos, instalacións de limpeza, cociñas e similares estará dotado dunha instalación de produción de auga quente sanitaria, axustada ao previsto na normativa que sexa aplicable, en función do sistema de xeración.4.3.15. ENERXÍA ELÉCTRICA E CENTROS DE TRANSFORMACIÓN.1. Todo edificio deberá estar dotado da necesaria instalación para utilizar enerxía eléctrica para iluminación e forza, instalación que deberá cumprir a regulamentación vixente na materia.2. Os novos edificios deberán reservar un espazo ou local para un transformador eléctrico, cando a súa demanda de potencia sexa superior a 100 Kw, agás informe en contra da empresa subministradora. Aínda cando non se chegue a acadar a potencia indicada, se a empresa subministradora o solicita por razóns xustificadas antes da construción do edificio, deberase reservar un local no mesmo para un transformador eléctrico.3. No caso de ter que instalar centros de transformación nos edificios, non se poderán establecer por baixo do primeiro soto e deberán reunir as debidas condicións de insonorización, térmicas, de vibración e seguridade, non podendo ocupar a vía pública con ningunha instalación auxiliar.4.3.16. SERVIZO DE CALEFACCIÓN E CLIMATIZACIÓN.1. Todo edificio, no que se prevexa a presenza habitual e continuada de persoas, disporá dun sistema de calefacción que permita o mantemento, nos distintos locais e pezas do edificio, dunha temperatura adecuada, en función da actividade que se desenvolva en cada un deles. Esta instalación poderá complementarse mediante un sistema de ventilación ou de ar acondicionado, podendo integrarse todos eles nunha única instalación de climatización.2. O deseño das instalacións efectuarase sobre os criterios de aforro enerxético e minimización da contaminación e axustarase ó disposto na normativa aplicable.4.3.17. SERVIZOS HIXIÉNICOS.1. Tódolos usos ou actividades disporán dos servizos hixiénicos esixidos pola presente normativa ou outra de carácter sectorial aplicable.2. Supletoriamente, cando non exista regulación específica ou normativa sectorial, poderán aplicarse para o cálculo da dotación de servizos hixiénicos os seguintes criterios: a) Ata douscentos (200) metros cadrados, un inodoro e un lavabo; por cada douscentos (200) metros cadrados adicionais ou fracción superior a cen (100) metros cadrados aumentarase un inodoro e un lavabo, separándose para cada un dos sexos. b) Malia o anterior, un estudo xustificado da ocupación máxima prevista e outros parámetros relacionados co aforo e a simultaneidade da súa utilización poderá xustificar distintas dotacións. c) En locais de uso público, en ningún caso os inodoros poderán comunicar directamente co resto dos locais, para o cal deberá instalarse un vestíbulo ou espazo de separación. d) No caso de locais agrupados, poderán agruparse as dotacións de aseos, mantendo o número e condicións partindo da superficie total, incluídos os espazos comúns de uso público.3. As cociñas deberán estar dotadas de instalación de fontanería e desaugue que permitan a conexión de evacuación de lavadoiros ou lavadoras, os cales poderán estar no lavadoiro-tendal. Así mesmo, a instalación eléctrica permitirá a conexión de cociña, campá extractora, lavadora e frigorífico como mínimo.4.3.18. SERVIZO DE SANEAMENTO E PLUVIAIS.1. Todo edificio ou actividade disporá dun sistema de evacuación das augas residuais e pluviais xeradas, con esixencias variables, segundo a dispoñibilidade de redes ou a clase de solo: - No caso de edificios situados no solo urbano, sempre que exista rede xeral de saneamento público será obrigada a conexión a ela de todos os edificios que se incen de novo. Igualmente será obrigada a construción independente no edificio de redes de saneamento e pluviais. - No caso dos núcleos rurais, se existe rede municipal pública deberanse conectar a ela obrigatoriamente as novas edificacións. Se a rede existente é veciñal a conexión a ela será optativa. Nos casos en que non exista rede (ou non sexa obrigada a conexión), poderase optar por un sistema autónomo de depuración ou unha fosa séptica, sempre que cumpran a lexislación vixente, e as condicións de separación a lindeiros que se establecen na presente normativa. - Nas edificacións situadas en solo rústico, deberase resolver o saneamento polos medios propios citados no parágrafo anterior ou mediante a conexión a redes públicas ou veciñais existentes (no seu caso). 2. Con carácter xeral, non poderán efectuarse verteduras de substancias corrosivas, tóxicas, nocivas ou perigosas, nin de sólidos ou refugallos viscosos susceptibles de producir obstrucións na rede de sumidoiros ou nas estacións de depuración ou verteduras de substancias que dean cor ás augas residuais non eliminable no proceso de depuración.3. As condicións ás que deben axustarse as verteduras de augas residuais non domésticas serán as establecidas nas Normas Xerais de Urbanización, Titulo IV destas Normas, ademais da regulamentación supramunicipal aplicable.4. O Concello poderá esixir instalacións de pretratamento das verteduras naquelas actividades que produzan augas residuais susceptibles de superar as concentracións máximas instantáneas de contaminantes permitidos pola normativa aplicable.5. Non poderán instalarse trituradores de lixos domésticos con verteduras á rede de sumidoiros.6. Tódolos edificios disporán dunha instalación de recollida e evacuación de augas pluviais ata a rede pública de sumidoiros (aínda que non exista nese intre rede separativa dos citados servizos urbanísticos; neste caso deberá haber un único punto de conexión para cada unha destas instalacións coa rede unitaria existente, de xeito que cando se materialice a rede separativa sexa doado cambiar a conexión dos servizos; no caso de existir varias fachadas ou portais no edificio poderá haber unha conexión independente por cada fachada ou portal, pero tratando de reducilos ao mínimo número de conexións imprescindible). En edificación illada, esta vertedura poderá efectuarse na propia parcela.4.3.19. SERVIZO DE EVACUACIÓN DE GASES, FUMES E POS.1. A evacuación de gases e fumes producidos en cuartos de servizo das vivendas domésticas convencionais (cuartos de baño, cociñas e similares), realizarase nas condicións indicadas nas NHV, e efectuarase mediante chemineas con punto de emisión por riba da cuberta do edificio, non permitíndose as saídas directas de gases e fumes a fachadas ou patios.2. A evacuación de gases, fumes e pos producidos en cociñas non domésticas, xeradores de calor e actividades industriais efectuarase mediante cheminea independente con punto de emisión por riba da cuberta do edificio, non permitíndose as saídas directas a fachadas ou patios. Exceptúanse desta prescrición xeral aqueles xeradores de calor domésticos cuxa normativa específica permita a evacuación directa ó exterior dos produtos da combustión, debendo cumprirse en todo caso as condicións estéticas reguladas na presente normativa. As condicións específicas ás que deben axustarse estes servizos son as establecidas na Ordenanza de Medio Ambiente e na normativa supramunicipal correspondente. Serán, así mesmo, de aplicación as condicións establecidas para os usos industriais para actividades deste tipo, admitidas nos edificios.3. En calquera caso, o deseño das instalacións de evacuación de gases e fumes efectuarase cos criterios básicos de evitar as molestias aos usuarios e aos posibles afectados no contorno das instalacións de evacuación e a minimización da contaminación, e axustaranse ó disposto na normativa aplicable en cada caso para cada tipo de instalación.4.3.20. INSTALACIÓNS DE ALMACENADO E A RECOLLIDA DE RESIDUOS E LIXO.1. Aos efectos da reserva de espazos nos edificios para o almacenado e a recollida de residuos, estarase ao disposto no DB-HS 2 “Recollida e evacuación de residuos” do CTE, en función, tanto do tipo de edificación como do tipo de recollida que leve a cabo o concello nas diferentes zonas do territorio. Independentemente do anterior, nas edificacións de vivenda colectiva situadas en solo urbano onde se pretenda xestionar comunitariamente o lixo, dotarase ao edificio dun cuarto que permitirá a colocación ordenada e funcional dos correspondentes contedores para depósito selectivo do lixo. Será un espazo hixiénico de doada limpeza e desinfección de paramentos, con toma de auga e sumidoiro sifónico no chan. O lixo deberá ser depositado polos usuarios do servizo nos colectores instalados para o efecto, recollido periodicamente polo encargado do edificio e deberá ser introducido selectivamente nos respectivos colectores situados no espazo público.2. No tratamento da parcela das vivendas unifamiliares illadas, deberá preverse un espazo para a reciclaxe dos residuos e os produtos orgánicos da vivenda, cunha superficie útil mínima de 4,00 m 2.3. O lixo que polas súas características especiais non poida ser depositado nos contedores correspondentes deberá ser recollido por un servizo especializado ou enviado a un punto limpo.4.3.21. SERVIZOS DE COMUNICACIÓNS.1. Tódolos edificios deseñaranse con previsión de acometida e rede interior de distribución telefónica. Agás en edificacións destinadas a vivenda unifamiliar, preverase en planta baixa, baixo rasante ou en construcións permitidas por riba da altura, unha peza para instalacións de telecomunicacións nas condicións que estableza a normativa específica aplicable e a Ordenanza Municipal correspondente.2. Con independencia da súa instalación definitiva, tódolos edificios destinados a uso residencial en edificación colectiva deseñaranse con previsión das seguintes instalacións de comunicación: a) Interfonía entre o acceso do edificio e cada vivenda. b) Instalación receptora de televisión, radio e telefonía. c) Servizo de recepción de correspondencia.3. As antenas de recepción de sinais, cando se instalen, localizaranse nos puntos do edificio ou da parcela nos que o impacto visual sexa menor.4. As antenas colectivas de televisión situadas nas cubertas non poderán superar a altura de catro (4) metros por riba da altura máxima total do edificio, agás que razóns técnicas xustificadas o fagan imprescindible. Nestes casos, o Concello poderá impor solucións que minimicen o impacto visual da instalación desde a vía pública. En calquera caso, estas instalacións en edificios sometidos a algún nivel de protección requirirán informe favorable e xustificado dos servizos municipais responsables.5. Tódalas edificacións deberán cumprir o RICT para o acceso aos servizos de telecomunicación no interior dos edificios e da actividade de instalación de equipos e sistemas de telecomunicacións.6. As instalacións de telefonía non poderán estar situadas nas fachadas, que deberán quedar libres de instalacións e tendidos. Corresponderá á compañía subministradora que as acometidas sexan subterráneas.4.3.22. SERVIZO DE APARATOS ELEVADORES.1. Nos edificios de vivendas, agás que todas as vivendas do edificio se sitúen na planta baixa, será necesaria a instalación dun ascensor. Excepcionalmente, cando a porta de acceso a todas as vivendas estea situada a menos de 8 metros de desnivel con respecto ao portal do edificio, e non existan máis de 8 vivendas situadas en plantas distintas da planta baixa, non será necesaria a instalación do ascensor. Neste caso, será obrigatorio deixar un oco libre e continuo en toda a altura do edificio en cuxa planta se deberá poder inscribir un cadrado de lado mínimo 1,60 m que permita instalar, no futuro, un ascensor con acceso a todas as plantas de vivendas, garaxes e rochos. A localización deste oco terase en conta no deseño do portal do edificio e nos descansos de acceso ás vivendas, garaxes e rochos.2. Da obrigación sinalada no apartado anterior quedan excluídos os edificios destinados a vivenda unifamiliar e aqueles nos que se xustifique a improcedencia de instalar esta dotación de servizo.3. A instalación de montacargas para o transporte de mercadorías, plataformas elevadoras, escaleiras mecánicas, cintas transportadoras ou tapices rodantes en rampla non cubrirá a necesidade de dispor de ascensor, agás en casos excepcionais de edificios destinados a usos industrial ou terciario, nas súas clases comercial ou oficinas, nos que se xustifique que o servizo de transporte vertical de persoas poderá realizarse mediante escaleiras mecánicas ou solucións similares. Estes sistemas deberán complementarse mediante ascensores ou ramplas móbiles para o desprazamento vertical de persoas con mobilidade reducida.4. A cota da parada en planta baixa de, polo menos, un dos ascensores e a rasante da beirarrúa ou terreo en contacto coa edificación no eixe dun dos accesos do edificio deberá ser accesible para persoas de mobilidade reducida na totalidade do percorrido, agás en edificios existentes nos que xustificadamente poderá non cumprirse dita condición.5. O número de ascensores a instalar determinarase en función do número previsto de usuarios e do de plantas servidas; pero con carácter xeral a dotación será de 1 elevador por cada 20 vivendas ou fracción. Se o desnivel é de 25,00 metros ou maior, o número mínimo de ascensores será de dous, agás que o número de vivendas situadas en plantas altas sexa menor de 15. Este desnivel medirase desde a planta máis baixa ata a máis alta á que se ten acceso.6. O desembarco do ascensor en cada planta e o núcleo de escaleiras serán sempre espazos comunicados entre si, a través de espazos comúns. Para estes efectos consideraranse zonas comúns de circulación os garaxes e os corredores de servizo a locais comunitarios de instalacións, faiados ou arquivos. Se existe garaxe e/ou rochos nos sotos do edificio ou rochos na baixo cuberta, estarán comunicados co resto das plantas, a través do ascensor.7. En edificacións residenciais que así o consideren, poderá haber, ademais dun servizo de ascensor que cumpra as condicións anteriores, ascensores de acceso directo ás vivendas. Se existe garaxe nos sotos do edificio ou rochos en baixo cuberta estarán comunicados co resto das plantas a través do ascensor (ou oco de ascensor para a súa futura instalación). 8. En todo caso, deberán cumprirse as disposicións da LASB e o DAEP (así como ao RASB e todas as demais disposicións regulamentarias que a desenvolvan), nos casos en que sexa de aplicación (en función do uso e tipoloxía dos edificios) e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación (ou outra que se aprobe con posterioridade) estableza. Polo menos un dos ascensores cumprirá as condicións de accesibilidade.4.3.23. SERVIZO DE APARCADOIROS OBRIGATORIOS.1. As edificacións disporán do espazo necesario para o estacionamento dos vehículos dos seus usuarios.2. A dotación de servizo de aparcadoiro determinarase en función do uso ó que se destinen os edificios, da súa superficie, da súa localización e, se é o caso, do número previsible de usuarios, de acordo cos criterios establecidos nestas Normas. Esta dotación contemplará a correspondente a espazos non edificados destinados ó desenvolvemento da actividade. Será obrigado o establecemento, como mínimo, do número de prazas de aparcadoiro consignado nas Ordenanzas de edificación ou de uso, ou nas fichas correspondentes en ámbitos de planeamento secundario ou Áreas de Reparto.3. Admitirase que as prazas de aparcadoiro ocupen espazos descubertos dentro da parcela, sempre que a tipoloxía da edificación fixada na ordenanza o permita. Tamén se autorizarán aparcadoiros en sotos situados fóra da proxección da edificación, pero só na zona de espazos libres privados da parcela, e de ser imposible ampliar cara o espazo libre privado permitirase a ocupación do subsolo do espazo libre público, segundo se contempla no artigo 4.3.3.4. O seu réxime regúlase no capítulo do Uso de Garaxe-Aparcadoiro.4.3.24. ILLAMENTOS E AFORRO ENERXÉTICO. En todo edificio, instalación ou actividade de calquera clase, asegurarase o illamento térmico, acústico contra o lume e contra a humidade, de acordo coa normativa vixente no intre da súa construción de xeito que se asegure o cumprimento das disposicións recollidas no CTE a respecto do aforro de enerxía, e a tal efecto como limitación de demanda enerxética (Exixencia básica HE 1), os edificios disporán dunha envolvente de características tales que limite axeitadamente a demanda enerxética necesaria para acadar o benestar térmico en función do clima local, do uso do edificio e do réxime de verán e de inverno, así como polas súas características de illamento e inercia, permeabilidade ao ar e exposición a radiación solar, reducindo o risco de aparición de humidades de condensación superficiais e intersticiais que poidan danar as súas características e tratando axeitadamente as pontes térmicas para limitar as perdas ou ganancias de calor e para evitar problemas higrotérmicos. En función da Exixencia básica HE 2 sobre rendemento das instalacións térmicas, os edificios disporán de instalacións térmicas apropiadas destinadas a proporcionar o benestar térmico dos seus ocupantes, regulando o rendemento das mesmas e dos seus equipos, e a súa aplicación quedará definida no proxecto do edificio. En función da Exixencia básica HE 3 sobre Eficiencia enerxética das instalacións de iluminación os edificios disporán de instalacións de iluminación adecuadas as necesidades dos seus usuarios e a vez eficaces enerxeticamente dispoñendo dun sistema de control que permita axustar o acendido a ocupación real da zona, así como dun sistema de regulación que optimice o aproveitamento da luz natural, nas zonas que reúnan unhas determinadas condicións. Igualmente serán de aplicación as proporcións mínimas de xeración enerxética propia para complementar as necesidades enerxéticas térmicas derivadas da demanda dos servizos de auga quente, e no seu caso o de calefacción ou climatización de aire que establece o CTE (Exixencia básica HE 4: Contribución solar mínima de auga quente sanitaria) mediante a incorporación de sistemas de captación, almacenamento e utilización de enerxía solar de baixa temperatura, axeitada a radiación solar global do seu asentamento e a demanda de auga quente do edificio. O mesmo se pode dicir da Exixencia básica HE 5 sobre contribución fotovoltaica mínima de enerxía eléctrica) nos edificios que así se establece no CTE, nos que se incorporarán sistemas de captación e transformación de enerxía solar en enerxía eléctrica por procedementos fotovoltaicos para uso propio ou subministración a rede para contribuír a sostibilidade, atendendo ás características propias da súa localización e ámbito territorial. Estableceranse complementariamente as esixencias que suplementan estes requisitos mínimos de illamento térmico, aforro ou contribución enerxética alternativa segundo o recollido nas NHV en determinados casos. Será preciso, nas vivendas illadas, o cumprimento das melloras sobre os valores mínimos do CTE no que respecta a illamento e produción de auga quente sanitaria por medio de paneis solares ou outras enerxías alternativas Os novos edificios acadarán o maior grao posible de certificación de eficiencia enerxética posible ao abeiro do DCEE, para minimizar os custos enerxéticos e as emisións a atmosfera. A edificación deberá cumprir a normativa enerxética de aplicación en cada caso.4.3.25. CONDICIÓNS DE SUPRESIÓN DE MOLESTIAS E AFORRO DE RECURSOS. Toda caste de instalacións que se realicen para servizo do edificio, faranse de xeito que se garantan, tanto para a veciñanza coma para os viandantes, a supresión de molestias, cheiros, fumes, vibracións, ruídos, etc., e ademais deberán construírse nas condicións que poidan permitir o aforro automático de recursos e cumprir coa lexislación vixente, sinalándose en concreto unha serie de condicións para as instalacións a construír nas fachadas ou no interior dos edificios. a) Non poderá saír á fachada nin a patios habitables ningún tipo de evacuación de fumes, que terán que conducirse obrigatoriamente por condutos apropiados convenientemente illados ata a cuberta do edificio, para ser evacuados a unha altura mínima de 0,80 m. por riba do cumio da cuberta. En caso de diferenza de altura entre edificacións lindeiras, considerarase dita altura por riba do cumio da edificación máis alta, agás que o edificio lindeiro supere a altura máxima permitida. b) En tódolos casos será necesario que as ventilacións e chemineas de garaxes e cuartos de caldeiras e instalacións sexan totalmente independentes das ventilacións forzadas para usos habitables. c) Ningunha instalación de refrixeración, acondicionamento de aire, bocas de depósitos de combustibles poderá sobresaír máis de trinta (30) centímetros do plano de fachada exterior, nin prexudicar a estética da mesma. d) As instalacións de aparellos de aire acondicionado, visibles dende a vía pública, requirirá un estudo do alzado do edificio, debéndose instalar obrigatoriamente na posición na que menos prexudiquen á estética da fachada. e) Os equipos de acondicionamento ou extracción de aire situados en aliñación exterior, non poderán ter saída á fachada a menos de tres (3) metros sobre o nivel da beirarrúa, e deberán dispor de canalizacións axeitadas para desaugue dos líquidos residuais cara o interior do edificio, non podéndose efectuar verteduras directas ao espazo público. f) Calquera conduto que se leve polos patios interiores da edificación non suporá unha mingua na superficie ou nas dimensións mínimas que lle correspondan, ou no seu caso sobredimensionarase o patio suficientemente para que isto non se chegue a producir. g) Deberase incorporar obrigatoriamente ao deseño do interior dos edificios os sistemas estáticos básicos que poidan contribuír a reducir as necesidades de auga, tales como: cisternas con dobre botón para augas maiores e menores, instalación de atomizadores en todas as billas, que implican un aumento da presión diminuíndo o caudal de auga necesario, a construción de depósitos e dispositivos que permitan o aproveitamento de augas pluviais ou grises e calquera outra medida que poida contribuír realmente ao dito aforro sen excesivos custos iniciais nin intervencións futuras dos usuarios. h) Procederase a realizar as revisións periódicas das conducións xerais de auga, aire ou gas dos edificios que sexan necesarias para detectar perdas, e os labores precisos de mantemento que eviten as fugas innecesarias. Ademais deberanse ter en conta todas as normas aplicables do CTE, así como o especificado nas NHV.4.3.26. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS DE ACCESO.1. Son as condicións a que han de someterse as edificacións para efectos de garantir a adecuada accesibilidade aos distintos locais e pezas que as compoñen.2. As condicións que se sinalan na presente Sección son de aplicación, coas excepcións contempladas nas presentes normas, a tódalas obras, agás as de consolidación e conservación. Cumprirán a lexislación supramunicipal vixente na materia, e en particular as que establecen o CTE, así como as NHV no caso das vivendas.4.3.27. CONDICIÓNS DE SINALIZACIÓN E ACCESO ÁS EDIFICACIÓNS.1. Toda edificación deberá estar sinalizada exteriormente para a súa identificación de forma que sexa claramente visible de día e de noite. Os servizos municipais sinalarán os lugares en que deben exhibirse os nomes das rúas e deberán aprobar a forma de exhibir o número do edificio.2. Os accesos ás edificacións deberán cumprir co DAEP e coa LASB, así como coas demais disposicións municipais ou supramunicipais vixentes sobre esta materia.3. Cando así se determine nas normas de uso ou de zona, esixirase acceso independente para os usos distintos ó residencial, en edificios con este uso principal.4. Nos edificios de uso público, existirá a sinalización interior correspondente a saídas e escaleiras de uso normal e de emerxencia, aparatos de extinción de incendios, sistemas ou mecanismos de evacuación en caso de sinistro, posición de accesos e servizos, cuartos de maquinaria, situación de teléfonos e medios de circulación para persoas discapacitadas e de mobilidade reducida, sinalización de banzos en escaleiras e, en xeral, cantas sinalizacións sexan precisas para a orientación das persoas no interior do mesmo, e facilitar os procesos de evacuación en caso de accidente ou sinistro e a acción dos servizos de protección cidadá. Para o resto de edificios estarase ao disposto no CTE.5. A sinalización e o seu funcionamento, en situación de emerxencia, será obxecto de inspección polos servizos técnicos municipais, antes da autorización da posta en uso do inmoble ou local, así como de revisión en calquera momento.4.3.28. BARREIRAS ARQUITECTÓNICAS E URBANÍSTICAS NA EDIFICACIÓN.1. As barreiras clasifícanse en diferentes grupos, segundo o seu campo de afección, e no caso da edificación denomínanse barreiras arquitectónicas na edificación (BAED), que son aquelas barreiras existentes nos accesos e/ou no interior dos edificios, tanto de titularidade pública coma privada.2. Por tanto, no deseño de tódolos elementos de circulación a acceso que se contemplan no presente capítulo, estarase ao disposto no DAEP e na LASB (así como ao RASB e todas as demais disposicións regulamentarias que a desenvolvan ou a normativa que se poida aprobar con posterioridade, tanto estatal como autonómica), nos edificios en que sexa de aplicación (en función do seu uso e tipoloxía) e co grao e nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece.3. Correspóndelles aos concellos e á Administración autonómica, no ámbito das súas respectivas competencias, verificar o cumprimento do DAEP, da LASB e o resto de normativa en materia de accesibilidade, e a tal efecto o Concello de Camariñas esixirá e verificará o cumprimento do disposto na devandita Lei, no momento de outorgaren licenzas, autorizacións e cualificacións de vivendas sometidas a algún réxime de protección pública, esixindo a todo proxecto de urbanización e construción, dispoñan as súas memorias de xeito que se cumpran os requisitos do DAEP, da LASB e outras leis, regulamentos ou ordes sobre accesibilidade que se puideran aprobar con posterioridade e que sexan de aplicación.4.3.29. PORTAIS.1. No caso de edificios de uso residencial plurifamiliar, así como na ordenanza de equipamentos, os portais cumprirán as condicións establecidas no apartado I. B.3.1 das NHV, e ademais existirá un espazo destinado a caixas de correos para cada vivenda. Nos edificios de uso residencial unifamiliar non se esixen portais.2. Nos edificios de uso distinto do residencial deberanse acadar condicións polo menos similares as indicadas no punto anterior.4.3.30. ESCALEIRAS E RAMPLAS. Agás as excepcións que se detallen en cada uso distinto de vivenda, as escaleiras cumprirán co especificado no apartado I. B.3.1 das NHV xa citadas (coas precisións que no uso de vivenda se establecen no apartado deste uso na presente normativa), e coas disposicións recollidas nos distintos Documentos Básicos do CTE que lle sexan de aplicación. Son as condicións a que han de someterse as edificacións para previr danos persoais e materiais orixinados por incendios, descargas atmosféricas ou caídas.4.3.31. CONDICIÓNS XERAIS DE SEGURIDADE E A SÚA APLICACIÓN. As condicións que se sinalan na presente Sección son de aplicación, coas excepcións contempladas nas presentes normas, a tódalas obras, agás as de consolidación e conservación. As condicións xerais de seguridade fronte a risco de caídas, impacto ou atrapamento, aprisionamento, iluminación inaxeitada, alta ocupación, afogamento, vehículos en movemento ou descargas atmosféricas (entre outros posibles) cumprirán a lexislación supramunicipal vixente na materia, e en particular as que establece o CTE nos respectivos DB (pero sobre todo no DB-SUA: Seguridade de Utilización), así como as NHV no caso das vivendas.4.3.32. SEGURIDADE CONTRA INCENDIOS, DESEÑO DO CONTORNO E ACCESIBILIDADE ÁS EDIFICACIÓNS.1. Tódalas actividades e os edificios de nova edificación reunirán as condicións de accesibilidade e seguridade fronte a incendios que determina o CTE, así como as disposicións municipais e supramunicipais vixentes a tal efecto. As actividades e as construcións existentes deberán adecuarse á regulamentación de protección contra incendios, na medida máxima que permita a súa tipoloxía e funcionamento.2. Así mesmo, para casos de emerxencia, os edificios deberán cumprir –no seu caso- as condicións de aproximación e contorno e de accesibilidade por fachada que establece a CTE -DB-SI.4.3.33. ORDENANZA DE CONSERVACIÓN PERIÓDICA DE FACHADAS.1. Considérase «Ordenanza xeral de conservación periódica de fachadas» o deber de conservación dos edificios en condicións de seguridade, salubridade e ornato público establecido como deber dos propietarios no Artigo 9 da LOUG.2. Será aplicable a toda edificación, e abranguerá os labores de limpeza e reparación de tódolos elementos que conforman o aspecto exterior do edificio (fábricas, revocaduras, cerralleiría, carpinterías, ornamentos, etc.). Así mesmo contempla a renovación dos tratamentos superficiais tales como pinturas, etc.3. Para as edificacións consideradas de interese ou que, sen selo, pertenzan a un conxunto ou área de calidade urbana, autorizarase o cambio de cores ou texturas, sempre e cando non supoña unha alteración importante da imaxe do conxunto e, en calquera caso, deberá contar coa aprobación do organismo competente.4. Esta ordenanza será aplicable tamén a peches de parcela, medianeiras, edificacións auxiliares, etc. cando se consideren constitutivos do ambiente urbano ou solidarios cunha edificación afectada por el.5. En virtude desta ordenanza o Concello poderá instar aos propietarios e ditar ordes de execución ao cumprimento da mesma, previo informe dos técnicos municipais competentes na materia.4.3.34. APLICACIÓN DAS CONDICIÓNS ESTÉTICAS.1. Son as que se impoñen á edificación e demais actos de incidencia urbana, co propósito de obter os mellores resultados na imaxe das cidades, vilas, núcleos ou do territorio en xeral. Constitúen para as áreas urbanas as condicións de adaptación ao ambiente esixidas polo Artigo 104 da LOUG.2. Son de aplicación a toda actuación suxeita a licenza municipal. O Concello, en todo caso, poderá requirir á propiedade dos bens urbanos para que execute as accións necesarias para axustarse ás condicións que se sinalan nestas Normas. A regulación das condicións estéticas rexerase, ademais de polas presentes condicións xerais, polas que se establecen nas zonas de Ordenanzas, así como nas ordenanzas particulares do planeamento que inclúa a ordenación detallada e as que se contemplan, a maiores, no capítulo 5.6 da presente Normativa.3. En calquera caso a aplicación das condicións reguladas no presente capítulo, en edificios sometidos a algún tipo de protección, requirirán informe favorable dos técnicos municipais responsables, así como do órgano competente da Consellería de Cultura, nos casos no que estean incluídos no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia.4.3.35. CONDICIÓNS DE DESEÑO DOS EDIFICIOS.1. Tódolos edificios deberán ser deseñados contando con que as fachadas deben ser tratadas e deseñadas na súa totalidade, desde a rasante da beirarrúa ou espazo público ata a coroación, integrando os espazos con destino a locais comerciais de planta baixa, ou de baixa e superiores, como elementos da mesma fachada.2. Os panos definidos entre elementos de fachada en plantas baixas, con destino futuro para locais comerciais, deberán ser pechados con fábrica de ladrillo, ou similar e con acabado de rebocado e pintura.3. A aliñación oficial non poderá excederse en planta baixa con salientes superiores a quince (15) centímetros con ningunha clase de decoración ou protección dos locais, portais ou calquera outro elemento. En beirarrúas de anchura inferior a setenta e cinco (75) centímetros non será permitido saliente algún.4.3.36. MARQUESIÑAS E TOLDOS.1. Prohíbese a construción de marquesiñas agás nos seguintes casos: a) Cando estean incluídas no proxecto do edificio en obras de nova planta. b) Cando se trate de actuacións conxuntas de proxecto unitario, acordes coa totalidade da fachada do edificio, de idénticas dimensións, saliente e materiais en tódolos locais de planta baixa e exista compromiso de execución simultánea por tódolos propietarios dos locais. Excepcionalmente, no caso de edificacións existentes, en locais con uso terciario poderán autorizarse puntualmente e eximirse da necesidade dun proxecto unitario.2. A altura mínima libre desde a cara inferior da marquesiña ata a rasante da beirarrúa ou terreo será superior a trescentos corenta (340) centímetros. O saliente da marquesiña non excederá a anchura da beirarrúa menos sesenta (60) centímetros. En casos de marquesiñas formadas por elementos translúcidos ou con espesor menor de quince (15) centímetros, de lonxitude inferior a dous (2) metros e cun saliente máximo de cento cincuenta (150) centímetros, a altura poderá reducirse a tres (3) metros sobre a rasante. A instalación dunha marquesiña non causará lesión ó ambiente urbano nin ó arborizado.3. As marquesiñas non poderán verter por goteo á vía pública. O seu canto non excederá do quince (15) por cento da súa menor altura libre sobre a rasante do terreo ou beirarrúa e non excederá en máis de dez (10) centímetros a cota de forxado de solo do primeiro piso.4. Os toldos móbiles estarán situados en tódolos seus puntos, mesmo os de estrutura, a unha altura mínima sobre a rasante da beirarrúa de douscentos vinte e cinco (225) centímetros. O seu saliente, respecto da aliñación oficial, non poderá ser superior á anchura da beirarrúa menos sesenta (60) centímetros, sen exceder os tres (3) metros e respectando en todo caso o arboredo existente. Os toldos fixos cumprirán as condicións do apartado 2 anterior.5. Os telladiños e cubretoldos terán a consideración de accesorios dos toldos e o seu saliente máximo será de trinta e cinco (35) centímetros.4.3.37. RÓTULOS E OUTROS ELEMENTOS PUBLICITARIOS. Con carácter xeral os rótulos e elementos publicitarios non alterarán a escena urbana nin os valores arquitectónicos das edificacións nas que se sitúen. A regulación paisaxística destes elementos contense no artigo 5.4.15. a) Os proxectos de acondicionamento e/ou reforma de locais e instalacións de uso comercial, industrial, de oficinas e servizos en xeral, deberán incluír os lugares de colocación dos rótulos e elementos publicitarios así como as súas características físicas (medidas, materiais, cores.). b) Con carácter xeral autorizaranse rótulos de pequenas dimensións (placas de ata 40 x 40 cm) confeccionados en madeira, metal (cobre, bronce, chapa de aceiro), vidro ou materiais similares, fixados no plano da fachada. Prohíbense os materiais plásticos e graníticos. No caso de estimar necesario dispoñer un rótulo de maiores dimensións que as sinaladas, deberase xustificar diante do Servizo Técnico Municipal e contar co seu visto e prace. c) Con respecto aos rótulos e elementos publicitarios saíntes que voen sobre viarios e espazos públicos respectarán as seguintes condicións: - Ter unha altura mínima ata calquera punto da rasante de 2,50 m. - Non sobresaír en ningún caso máis de 0,50 m dende o plano da fachada. - Non supoñer obstáculo ou risco para a seguridade e a mobilidade das persoas. - Respectar o arborado, elementos de iluminación e demais elementos do mobiliario urbano. - Ter que estar suxeitos á fachada sen que poidan apoiarse nin proxectar soportes verticais. d) As licenzas de rótulos e elementos similares que voen sobre o dominio público consideraranse sempre por tempo limitado. e) En ningún caso se admitirán elementos publicitarios sonoros que supoñan contaminación acústica. f) As licenzas de rótulos e elementos publicitarios estarán suxeitos ás taxas de aplicación e cando supoñan ocupación do voo ou solo do dominio público ao réxime de prezos públicos establecidos. g) Para zonas concretas de determinadas características particulares que así o aconsellen, o Concello poderá aprobar modelos-tipo de rótulos para respectar o carácter e os valores da zona, que serán de obrigada observancia no ámbito delimitado para a súa aplicación.4.3.38. OUTROS ELEMENTOS AUXILIARES DAS EDIFICACIÓNS.1. A categoría de elementos auxiliares das edificacións fai referencia a todos aqueles elementos que se relacionan a continuación: a. Elementos auxiliares de protección non integrados en ocos ou con voo. b. Elementos sobre cubertas, tales como chemineas de ventilación ou de evacuación de fumes, toldos ou outras instalacións de protección solar, estruturas desmontables para o acubillo de persoas ou obxectos e depósitos situados sobre cuberta. c. Cable e canalizacións vistas: d. Instalacións técnicas ao servizo da edificación tales como antenas receptoras de televisión e radiodifusión sonoras e estacións de radioaficionados, acondicionadores de aire e instalacións para a captación de enerxía solar.2. Criterios básicos de intervención. a. Utilización de tecnoloxías ou fórmulas técnicas que mellor compatibilicen a prestación dos servizos básicos co mantemento das condicións paisaxísticas da edificación e o seu contorno. As tecnoloxías utilizadas deberán xustificar dita compatibilidade en termos de tamaño, volume, número de elementos. b. Consideración das medidas de integración dende a fase de proxecto. c. Utilización de instalacións comunitarias ou compartidas, salvo que a adopción dotra solución permita unha mellor integración paisaxística. d. Busca dos asentamentos menos impactantes dende un punto de vista escénico (espazos e fachadas interiores). 4.3.39. NORMAS ESPECIFICAS DE CONTROL DAS MEDIANEIRAS. A resolución das medianeiras existentes deberase realizar, en xeral, mediante propostas concretas, mais é precisa unha certa regulación normativa para sinalar o marco desas propostas e tamén (no seu caso) para o establecemento de prazos límite para a adaptación das medianeiras existentes á presente normativa. Todas estas condicións, así como a clasificación concreta das medianeiras existentes ou os prazos, poderán especificarse máis pormenorizado mediante un Plan Especial, catálogo específico de medianeiras ou ordenanza municipal. Así mesmo, realizarase outra regulación preventiva para evitar a aparición de novas medianeiras, dado que se pretende resolver realmente o problema non só na súa situación actual, senón para o futuro. É preciso en calquera caso cumprir os obxectivos de resolución das medianeiras que se pretenden no presente PXOM, debendo xustificarse convenientemente, no seu caso, as razóns polas que non se pretendan aplicar as condicións aquí establecidas, e a adaptación ao caso da nova solución que se vaia a levar a cabo. A regulación das medianeiras realizarase mediante a aplicación de condicións específicas, que se van adaptando con graos diferentes de esixencia en función da gravidade da súa problemática particular. O Concello deberá aprobar un catálogo definitivo das medianeiras existentes e poderá levar un rexistro específico deses edificios, así como notificar aos propietarios ou ás comunidades de veciños correspondentes, a caducidade dos prazos sinalados cunha antelación suficiente para que se poidan tomar as medidas oportunas ao respecto. As condicións básicas aplicables son as seguintes: • Prazos Establécese un límite temporal de 4 anos, desde que o concello aprobe o catálogo definitivo deste tipo de medianeiras para a súa adecuación e resolución construtiva, segundo as presentes condicións. • Solucións construtivas a empregar No caso de poder transformar a medianeira nunha fachada con ocos practicables, ben sexa por dar a un espazo de titularidade pública ou ben a un espazo da propia parcela ou da mesma propiedade, será esta a solución preferente a empregar. As novas fachadas realizadas por estes procedementos deberán ser coherentes co resto do edificio, empregando materiais e sistemas compositivos acordes cos existentes. Só poderán realizarse propostas de transformación en fachadas naqueles tramos das medianeiras que sexan realmente permanentes, pois nos tramos en que sexan ocultables por outras edificacións non poderán abrirse novos ocos. Deberase xustificar convenientemente a imposibilidade de transformación en fachada antes de optar por outros tipos de resolución construtiva. No resto dos casos empregaranse sistemas construtivos sinxelos acordes igualmente cos do resto do edificio, aínda que non necesariamente iguais, pero si en conexión tonal e de texturas, tendo en conta o seu carácter de paramentos permanentes. • Materiais permitidos e prohibidos Permitiranse nas medianeiras todos aqueles materiais que sexan axeitados para o seu emprego en fachadas, podéndose destacar entre eles como preferentes, os seguintes: - Pedra, sobre todo en fábrica aínda que poida admitirse tamén como aplacado, con pezas regulares e axeitadamente ancoradas ao paramento, prohibíndose en calquera caso o aplacado con pezas irregulares que intenten imitar á mampostería irregular. - Revestimentos continuos a base de materiais hidráulicos, que (agás que se trate de morteiros xa axeitados como acabado exterior) deberán pintarse axeitadamente con pinturas ou tratamentos semellantes para exteriores. - Paneis metálicos tipo sándwich para fachadas ou metais nobres (aceiro, cobre, cinc, bronce) - Paneis de madeira protexidos ou axeitados para intemperie. - Fábricas de ladrillo cara vista. - Paneis prefabricados de formigón ou formigón in situ, sempre que conte con algún tipo de acabado visto. - Peches vítreos autoportantes de fábrica (pavés ou moldeados), ou vidro sobre marco, coa resistencia axeitada á súa dimensión e ás solicitacións previstas. Os materiais non incluídos ou referenciados no presente apartado como permitidos considéranse prohibidos e, polo tanto as medianeiras permanentes que os empreguen deberanse reformar nos prazos que se sinalan, para axustar os seus materiais de acabado ao especificado no presente apartado. Prohíbense expresamente tódolos materiais inadecuados cara o seu emprego ao exterior ou como materiais vistos en paramentos verticais que van a quedar rematados de xeito permanente, ou con deficientes posibilidades de ancoraxe. As presentes condicións serán de aplicación a todos os proxectos de edificación redactados en calquera das ordenanzas de edificación en altura (máis de 2 plantas totais) do solo urbano clasificado como tal no PXOM de Camariñas, en calquera dos núcleos urbanos definidos no planeamento. Nos casos en que se demostre efectivamente a posibilidade de creación dunha nova medianeira, aplicarase integramente a presente ordenanza. A fin de poder controlar o proceso dende o principio, será necesario que en todos os proxectos de edificacións en altura, que se vaian a construír acaroados ao linde da parcela, se xustifique se se van a crear novas medianeiras, mediante planos esquemáticos de plantas e alzados nos que se representen as edificacións actuais nas parcelas lindeiras xunto á edificación que se propón, así como o volume permitido na parcela lindeira (no caso de que esta aínda non acade o seu máximo volume permitido), segundo o planeamento de aplicación. Xustificarase en consecuencia o cumprimento do réxime e as condicións aplicables á/s medianeira/s en cuestión, que no presente apartado se especifican. O Concello comprobará no proxecto, previamente á concesión de licenza, a veracidade dos datos contidos no proxecto a este respecto e, ratificará no acordo de concesión de licenza, as medidas a tomar nas medianeiras previstas no proxecto. Establécese un réxime que se regula nos puntos seguintes: - Tratarase por tódolos medios como alternativa prioritaria a modificación da configuración volumétrica nesa parte da edificación, de xeito que se poida atrasar ese paramento da estremeira da parcela para convertelo nunha fachada, remodelando ese volume mediante un estudo de detalle ou instrumento similar, que sen aumentar a altura máxima permitida no edificio, permita esa transformación da configuración edificatoria sen perda de volume ou superficie construíble. - Se non son posibles estas solucións (deberase xustificar axeitadamente esa imposibilidade) aplicaranse os paramentos das medianeiras resultantes ás condicións establecidas para as solucións construtivas e os materiais a empregar nas medianeiras existentes. As presentes condicións serán de aplicación con carácter excepcional aos proxectos de edificación redactados en calquera das ordenanzas de edificación en altura (máis de 2 plantas totais) do solo urbano clasificado como tal no PXOM de Camariñas, en calquera dos núcleos urbanos definidos no planeamento. Nos casos excepcionais en que no lindeiro dunha parcela (na que se pretenda edificar ou aumentar o volume construído segundo o permitido no PXOM) exista unha medianeira dun edificio construído denantes da aprobación do presente PXOM con licenza (e axustado a ela) que exceda das plantas ou da altura en m. permitidas no presente PXOM nesa zona (ou en zonas de cambio de altura), e sempre que as ordenanzas do PXOM permitan unha nova edificación acaroada a esa medianeira existente, poderase reorganizar (sen aumentar volume máximo permitido) a edificabilidade permitida no espazo baixo cuberta no edificio autorizable na parcela lindeira, mediante un Estudo de Detalle co obxectivo de concentrar o volume na zona de acaroado a esa medianeira para reducir o seu impacto, mediante o aumento como máximo dunha planta a respecto da máxima permitida no PXOM nesa zona, aos exclusivos efectos de ocultar esa medianeira existente total ou parcialmente (en función das limitacións establecidas no presente artigo e da diferenza de altura desa medianeira a respecto do límite do PXOM). 4.3.40. ORDENANZA DE ATENUACIÓN E ELIMINACIÓN DE IMPACTOS. Como complemento da Ordenanza a que se refire o artigo anterior, poderán elaborarse disposicións encamiñadas á atenuación ou eliminación de impactos. Ditas disposicións ou ordenanzas serán aplicables a toda edificación que total ou parcialmente supoña unha clara alteración da imaxe urbana. Naqueles edificios que admitan o tratamento superficial para adecuarse ao medio (rebocado, cores e texturas), poderá efectuarse a substitución de elementos de deseño inadecuados (reixas, carpinterías, ornamentos, etc.). Este tipo de operacións estenderanse así mesmo a cubertas, medianeiras chemineas, áticos, etc., cando sexa necesario. Nesta orde de cosas, introduciranse elementos vexetais ou outro tipo de barreiras visuais que impidan ou relaxen a agresión ou impacto ambiental dalgunhas pezas sobre a escena urbana e a paisaxe. Puntualmente o Concello poderá, de forma previa á tramitación do antes citado Plan Especial, condicionar a licenza de obras na edificación existente á supresión daqueles elementos construtivos inadecuados para a estética urbana.4.4.1. CONCEPTO E REGULACIÓN DOS USOS.1. O PXOM regula os usos e as diferentes utilizacións dos terreos e as edificacións segundo as actividades que poidan desenvolverse neles.2. Nos terreos clasificados como Solo Urbano Consolidado a regulación realízase de forma pormenorizada a través das condicións de uso establecidas para cada zona de ordenanza.3. Para o desenvolvemento dos ámbitos de Solo Urbano Non consolidado e dos sectores de Solo Urbanizable, nos que o PXOM regula os usos Globais, o planeamento que conteña a Ordenación Detallada desenvolverá ditos Usos axustándose á regulación que a continuación se establece na presente Regulación de usos, por tratarse dunha regulación de carácter xeral para todo o ámbito territorial municipal.4. No Solo clasificado como Rústico determínanse os usos permitidos, autorizables e prohibidos para cada Categoría definida no mesmo.5. En razón da particularidade dalgúns Usos, non asimilable directamente ás condicións propias de zonas de Ordenanza, a presente Regulación de usos inclúe condicións específicas de aproveitamento ou de edificación para os mesmos.4.4.2. APLICACIÓN.1. As condicións xerais ou particulares dos usos serán de aplicación: - Ás áreas reguladas polas ordenanzas particulares do PXOM ou dos planeamentos específicos, na forma e circunstancias que para cada un deles establece o PXOM, - Ás áreas de planeamento de desenvolvemento, podendo conter todos eles, se é o caso, determinacións que non desvirtúen os preceptos da presente Regulación de usos. As áreas de planeamento incorporado deberanse adaptar, na súa interpretación, aos criterios da presente Regulación de usos, non obstante, no caso dos Plans Especiais de Protección estarase ao disposto nos respectivos Plans Especiais. Prevaleceran as normas contidas neste plan cando sexan máis restritivas que as contidas nos Plans Especiais de protección aprobados con anterioridade a súa entrada en vigor.2. Serán de aplicación as condicións de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas establecidas na regulación vixente. Calquera que fose o seu uso, tódalas edificacións deberán axustarse ás condicións establecidas pola LASB e o DAEP (e o RASB, a OAEP e todas as demais disposicións que as desenvolvan). 3. As condicións xerais ou particulares dos usos non serán de aplicación aos usos existentes, agás no caso de que se fagan obras que afecten aos elementos ou parámetros que particularmente se regulan na presente Regulación de usos. Aínda nos casos de substitución de usos, en edificacións existentes non serán aplicables as alturas libres dos locais asignadas por razón do uso, pero non se permitirán obras en usos residenciais en edificacións cunha altura inferior a douscentos corenta (240) centímetros de altura libre, nin usos comerciais cunha altura inferior a tres (3) metros. Serán, non obstante, de aplicación nas obras dos edificios en que, polo nivel de intervención, sexa oportuna, e posible, a esixencia do seu cumprimento xeral do réxime de usos.4. En todo caso deberase cumprir coas esixencias da normativa sectorial que lles fose de aplicación, e en particular as establecidas condicións xerais de Seguridade e Hixiene no traballo, que deberán ser verificadas polos organismos competentes no momento oportuno.5. As reservas de prazas de aparcadoiro por razón dos usos non serán esixibles nos casos nos que se proxecten obras nos edificios que non sexan de Reestruturación Xeral ou Total.6. Deberanse ter en conta todas as normas aplicables en función da entrada en vigor do CTE e das NHV.7. Cando na presente regulación de usos se faga referencia a superficies de edificación e non se especifique a que tipo de superficie concreta se refire, entenderase referida á útil.4.4.3. CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN.1. Nos bens incluídos no Catálogo do presente PXOM tan só se permitirán obras tendentes á súa conservación e posta en valor. En consecuencia, o seu uso quedará subordinado a que non se poñan en perigo os valores que lle son propios. Calquera intervención que se pretenda realizar nos bens que se atopan incluídos no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia, requirirán a autorización da Consellería competente en materia de cultura.2. As obras autorizables en función da clasificación do solo nos contornos ou áreas de protección dos bens que integran o Catálogo do presente PXOM, quedarán cauteladas pola autorización previa do organismo competente da Consellería de Cultura e Turismo no que aos usos se refire, sempre e cando ditos bens estean ademais incluídos no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia. No seu caso, a Consellería de Cultura e Turismo determinará as condicións físicas (estéticas e volumétricas) que deben ser requiridas ás construcións e usos para garantir a súa harmonización coas características ou valores dos bens a protexer.4.4.4. EDIFICIOS DE USO EXCLUSIVO. Para os efectos da aplicación das regulacións de usos, considérase edificio con uso exclusivo aquel no que tódolos seus locais se destinan ao desenvolvemento de actividades comprendidas no mesmo uso. No caso de que o réxime de compatibilidades da Ordenanza ou a particular do planeamento correspondente do PXOM admita en edificio exclusivo un uso nunha clase, categoría ou tipo concreto, tódolos locais estarán destinados respectivamente ao desenvolvemento das actividades comprendidas en cada un deles. Os usos asociados non desvirtúan o carácter de uso exclusivo. Naquelas ordenanzas en que se permitan varios usos non residenciais simultaneamente en edificio exclusivo, entenderase posible a mestura de ditos usos permitidos nun único edificio. Todo o anterior debe entenderse sen prexuízo de que poidan existir diversos titulares ou propietarios nos distintos locais do edificio, sen que este perda por iso o seu carácter de exclusividade.4.4.5. DIFERENTES USOS NUN MESMO EDIFICIO.1. Cando o uso principal estea acompañado doutros, cada un deles cumprirá as especificacións derivadas do seu uso que lle fosen de aplicación.2. Para a definición das condicións de edificación que correspondesen ao edificio que as albergue, terase en conta o uso que tivese maior superficie útil.3. Cando nas Ordenanzas de zona ou as ordenanzas particulares dos planeamentos correspondentes se estableza, para usos situados en dúas plantas contiguas, a súa necesaria conexión, entenderase que esta se resolve sempre que estean comunicadas directamente entre si mediante accesos que cumpran as condicións esixidas pola normativa aplicable.4. Cando se admitan distintos usos no mesmo edificio, cada local deberá ter o tipo de acceso (directamente desde o exterior ou desde espazos comúns ou compartidos por varios usos) que corresponda segundo as condicións xerais do uso específico dese local e a normativa sectorial que sexa de aplicación, tendo en conta as limitacións que poidan derivarse da súa contigüidade a outros usos. En ningún caso se admitirán usos terciarios recreativos nin de comercio en plantas situadas sobre vivendas.4.4.6. CLASIFICACIÓN DOS USOS.1. A efectos destas Normas Urbanísticas e das que se inclúan nos planeamentos que conteñan a Ordenación Detallada de ámbitos ou sectores, establécense as seguintes clases de usos: - Segundo o seu grao de pormenorización: 1.1. USOS PORMENORIZADOS 1.2. USOS GLOBAIS - Segundo o seu estado: 2.1. USOS EXISTENTES 2.2. USOS PROPOSTOS - Segundo o seu réxime de relación: 3.1. USOS CARACTERÍSTICOS 3.2. USOS COMPATIBLES E COMPLEMENTARIOS 3.3. USOS ASOCIADOS 3.4. USOS TOLERADOS 3.5. USOS PERMITIDOS 3.6. USOS TEMPORAIS E PROVISIONAIS 3.7. USOS PROHIBIDOS - Segundo a súa titularidade, tenencia ou aproveitamento: 4.1. USOS PÚBLICOS 4.2. USOS PRIVADOS - PRIVATIVOS - COLECTIVOS - Segundo a súa correspondencia co planeamento: 5.1. USOS FÓRA DE ORDENACIÓN 5.2. USOS FÓRA DE ORDENANZAS - Segundo a súa condición en Solo Rústico: 6.1. USOS RÚSTICOS PROPIOS 6.2. USOS RÚSTICOS AUTORIZABLES 1. Están constituídos polo nivel máis desagregado de actividade ou situación da mesma, recollido nestas Normas Urbanísticas. Correspóndense cos que se recollen como constituíntes das Categorías pormenorizadas no Artigo 4.4.7 e constitúen a base da asignación de Usos no Solo Urbano Consolidado recollidos nas Ordenanzas, así como os que se contemplen nos planeamentos que conteñan a Ordenación Detallada, ben sexa o propio PXOM, ou os Plans Especiais de Reforma Interior que desenvolvan Ámbitos de Solo Urbano Non consolidado ou en Sectores de Solo Urbanizable. Definen de forma detallada, xunto coas categorías, a específica utilización dos terreos incluídos en cada unha das zonas.2. Poderán agregarse dous ou máis deles dentro dun mesmo terreo ou edificio, segundo as características da súa definición e as condicións de compatibilidade establecidas. Serán de aplicación na totalidade do solo do termo municipal, con independencia de cal sexa a clasificación do mesmo.3. A asignación dun uso pormenorizado a un predio regula: a) A que usos pode destinarse a nova edificación, a teor do disposto para cada un deles. b) O réxime de substitución ou continuidade de usos en edificios existentes ou construídos no futuro.1. Fórmanse por agregación ou combinación de Usos Pormenorizados e son os asignados polo PXOM a cada unha das diferentes zonas do Solo Urbano Non consolidado e do Solo Urbanizable Delimitado. Esta asignación efectúase con carácter excluínte e corresponderá aos Plans Especiais e Parciais a determinación dos Usos Pormenorizados que deben establecerse, elixidos entre os que se atopan integrados na formación do Uso Global.2. Co carácter de Usos Globais considéranse os seguintes (recollidos no Artigo 4.4.7 co número de orde 1, 2, 3, 4 e 5): - Residencial. - Hoteleiro. - Terciario-Xeral. - Industrial. - Dotacional. Nalgunhas circunstancias poderán definirse como usos globais algún dos recollidos no artigo citado cos números de orde do 6 ao 10. O PXOM pode establecer limitacións porcentuais dalgúns destes usos, os cales deberán desenvolverse por desagregación en usos pormenorizados. Os usos ou actividades que existisen en edificios, terreos ou instalacións, con anterioridade á vixencia deste PXOM teñen a cualificación de uso existente e son aceptados ou recoñecidos segundo a regulación que se establece, en razón da súa concordancia ou discrepancia cos usos propostos, así como as condicións fixadas no Artigo 4.4.2. Os usos que o PXOM asigna ás distintas zonas territoriais calquera que sexa a súa clasificación considéranse usos propostos para os efectos destas Normas Urbanísticas, ben sexan pormenorizados ou globais.1. Son aqueles usos de implantación prioritaria nunha determinada zona de Ordenanza, e con carácter de Uso Global, en ámbitos, sectores ou áreas do territorio. Por tanto, será o maioritario e servirá de referencia en canto á intensidade admisible doutros usos como fracción, relación ou porcentaxe del.2. Cando se refira a un edificio, considérase como principal, e a superficie útil do mesmo representa a maior porcentaxe respecto da superficie útil total do edifico, sen contar a correspondente a garaxe- aparcadoiro implantado por esixencias normativas.1. Son aqueles que poden coexistir co uso principal ou característico, sen perderen ningún deles as características e efectos que lles son propios.2. A súa superficie edificada será inferior ou igual ao cincuenta por cento (50%) da superficie edificada do edificio onde se localiza.3. Para a situación destes usos considéranse como preferentes as localizacións en planta baixa, primeira e inferior á baixa. En calquera caso, cando a implantación ou cambio de uso ou actividade vaia asociada a obras de nova edificación ou reestruturación xeral, ou a obras nas que polo seu nivel de intervención sexa oportuna a esixencia do seu cumprimento, o seu acceso resolverase con independencia do resto dos usos de distinta natureza localizados no edificio.1. Respecto de calquera Uso Dotacional, sexa Sistema Xeral ou Sistema Local, localizado en parcela de superficie igual ou superior a dúas (2) hectáreas, considéranse como usos asociados aqueles usos posibles, vinculados ao uso principal, que contribúan ao seu desenvolvemento, que quedarán integrados funcional e xuridicamente con aquel.2. Estes Usos Asociados non poderán superar o corenta (40) por cento da superficie.3. Terán carácter de Uso Asociado dentro dos Usos Dotacionais, Clase Sociocultural ou Clase Deportivo, os usos terciarios ou similares, que poderán ser utilizados en aluguer ou concesión administrativa ou calquera outro réxime que non vulnere a titularidade pública. Non se admitirán os usos Residenciais, agás na súa Categoría 3ª. 4. A determinación de utilización destes Usos Asociados non vén limitada pola asignación de Usos permitidos ou compatibles das zonas de Ordenanzas de Equipamentos (xerais ou locais), sendo posibles en tódolos casos de zonas dotacionais que cumpran as condicións establecidas no Punto 1 deste artigo.1. Son usos tolerados os usos existentes que, non coincidindo co uso proposto para esa zona, se correspondan con algún Uso Pormenorizado dos previstos no Plan e non se atopen incluídos nalgunha das circunstancias de fóra de ordenación.2. A condición de uso tolerado permitirá a realización de obras de ampliación ou reforma, dentro dos límites establecidos para o nivel de uso pormenorizado ao que pertenza. Neste suposto, as obras deberán incluír, ademais, as necesarias para cumprir as especificacións esixidas ao uso correspondente.3. En todo caso os usos tolerados deberán adaptarse ás especificacións aplicables ao uso básico correspondente, nun prazo máximo de catro anos dende a aprobación do PXOM. Esta condición non será aplicable ao uso de vivenda.4. A supresión da actividade dun uso tolerado será causa de extinción do mesmo, non podendo implantarse de novo nin ser substituído por outro uso que non sexa dos característicos ou compatibles. Son usos directamente admitidos nalgunha determinada zona de Ordenanza ou ámbito de ordenación e que puntualmente poden substituír o uso principal ou Característico en todo un edificio.1. Son usos que poden ser permitidos pero suxeitos a limitacións específicas.2. Son usos temporais os establecidos por prazo limitado ou por tempo indeterminado, revogables a vontade da Administración, en función dos obxectivos da ordenación urbanística.3. Dentro dos usos temporais defínense os usos esporádicos, que son aqueles que se poden producir para un ou máis días, en espazos públicos ou dotacionais, públicos ou privados, abertos ou cubertos, que deben estar suxeitos a autorización. Poderán corresponder a usos culturais, de espectáculos, políticos ou calquera outros que empreguen espazos ou locais non especificamente destinados a estes usos.4. Son usos provisionais os que, aínda cando poidan necesitar de obras ou instalacións, sen que houbesen de dificultar a execución dos Plans, poden autorizarse con carácter provisional, nos termos dispostos polo artigo 102 da LOUG ou disposición que a substitúa.1. Son usos prohibidos aqueles que non admiten as Normas Urbanísticas deste Plan, as Ordenanzas de Plans Parciais ou dos Plans Especiais, os catálogos, as Ordenanzas Municipais ou as disposicións estatais promulgadas en materia de seguridade, salubridade, moralidade ou tranquilidade.2. A súa determinación como uso prohibido pode quedar establecida ben pola súa expresa definición na zona de que se trate, ou ben pola exclusión ao quedar ausente na relación de usos característicos, complementarios e compatibles en cada zona de ordenación ou grao da mesma.1. Son usos públicos, para os efectos destas Normas Urbanísticas e das contidas nos Plans que desenvolvan o disposto neste PXOM, os referentes aos usos e servizos públicos realizados ou prestados pola Administración ou por xestión dos particulares sobre bens de dominio público. Neste último suposto estarán suxeitos ás restricións dos Usos Colectivos regulados no seguinte.2. Dentro dos públicos compréndense, así mesmo, os realizados pola Administración en bens de propiedade particular mediante arrendamento ou calquera outro título de ocupación.1. Son usos privados os que se realizan por particulares en bens de propiedade privada e non están comprendidos no apartado 2 do Artigo anterior. Teñen o carácter de usos privativos.2. Dentro dos usos privados considéranse como usos colectivos aqueles de propiedade privada pero destinados ao uso público ou semipúblico, basicamente dotacional, e aos que se accede pola pertenza a unha asociación, agrupación, sociedade, club ou organización similar, ou polo abonamento dunha cota, entrada, prezo ou contraprestación análoga. O mantemento de calquera uso colectivo existente considérase de interese público e utilidade social, aínda cando non teña sido recollido como uso proposto. En consecuencia, para a supresión dun uso colectivo ou a súa substitución por outro, calquera que sexa este, esixirase a autorización do Concello, que poderá denegala en razón do interese xeral do mantemento da actividade, ou aplicar, se é o caso, a condición de substitución de usos dotacionais permitida polo Artigo 47.4 da LOUG.1. Considéranse fóra de ordenación con carácter transitorio ou definitivo os usos existentes con total incompatibilidade co Plan, entendendo por tales os que se atopen nalgunha das seguintes circunstancias: a) Ter declaración expresa de fóra de ordenación polo PXOM, ou polo planeamento que no desenvolvemento do mesmo poida redactarse. b) Estar afectado ben por outro uso proposto de carácter Global ou Pormenorizado, ou ben polo trazado de viarios, Sistemas Locais ou Xerais, sempre segundo o planeamento aplicable. c) Estar en situación de incompatibilidade dentro do mesmo edificio de acordo co regulado nestas Normas Urbanísticas. d) Cando os efectos de repercusión ambiental da actividade vulneren as posibles ou admitidas na súa localización ou os niveis máximos regulados nesta Normativa, nas Ordenanzas municipais apropiadas ou en calquera disposición legal de aplicación por razóns de seguridade, salubridade, protección do medio ambiente, moralidade ou tranquilidade, e non poidan ser corrixidos ou adaptados para o cumprimento das condicións esixibles. e) Cando se atopen ou se desenvolvan ou nun edificio que teña a condición de fóra de ordenación segundo o artigo 3.4.9.1 desta Normativa, ou nos volumes do edificio suxeitos ó réxime de fóra de ordenación do grao 1º definido no artigo 3.4.9.2 desta Normativa.2. Terá carácter transitorio a situación de fóra de ordenación cando un uso existente, incluído nalgunha circunstancia das previstas nos puntos c) e d) do apartado anterior, poida regularizar dita circunstancia mediante o establecemento de restricións ou medidas correctoras sobre a intensidade ou forma de uso, adquirindo, en consecuencia, a consideración de uso permitido ou tolerado, e só nese momento poderá concederse unha nova licenza de actividade para a mesma. O prazo máximo de adaptación para estes usos fíxase en catro anos desde a aprobación do Plan, con independencia dos prazos que poidan esixir as disposicións estatais ou autonómicas na materia.3. Terá carácter definitivo a situación de fóra de ordenación cando un uso existente estea afectado por algunha das circunstancias previstas no apartado primeiro deste artigo e non poida reunir as condicións prescritas no apartado segundo.4. A consideración de fóra de ordenación transitoria ou definitiva dun uso impide, tanto a consecución dunha nova licenza de actividade como a autorización de obras de consolidación, aumento de volume, ampliación, modificación ou incremento do valor de expropiación da instalación (aínda que a edificación non estivese en fóra de ordenación ou fóra de ordenanzas), pero si admite as pequenas reparacións que esixise a hixiene, ornato e conservación.5. Os usos fóra de ordenación por razón de que o planeamento aplicable teña asignado un uso proposto de carácter dotacional a parcela ou edificio no que se desenvolven aqueles, ademais do exposto no apartado anterior, afectan e deixan fóra de ordenación aos edificios que os conteñan. Estes usos poderán ser extinguidos polo Concello mediante expropiación dentro dos próximos quince anos, en defecto da aplicación de calquera outro sistema de actuación de acordo coa lexislación aplicable.6. Uns ou outros usos posibles fóra de ordenación poderán manter a súa actividade, cos condicionantes xa expresados, ata a súa regulación, expropiación ou extinción.7. Non quedarán fóra de ordenación os usos existentes incluídos en edificios con catalogación integral ou estrutural agás os que o estivesen polos supostos c) e d) do apartado 1 deste artigo.8. Así mesmo, exclúese a posibilidade de fóra de ordenación a tódalas vivendas existentes no momento de aprobación do PXOM, a menos de manterse incursas nas circunstancias a), b) ou e) do apartado primeiro deste artigo.1. Atoparanse en situación de fóra de ordenanzas os usos que sexan só parcialmente incompatibles co Plan (por non cumprir todas as condicións aplicables a ese uso que establece o PXOM, pero sen chegar a considerarse totalmente incompatibles segundo o Artigo anterior 4.4.6.14). 2. Terá carácter transitorio a situación de fóra de ordenanzas cando un uso existente, incluído nalgunha circunstancia das previstas no punto anterior poida regularizar dita circunstancia mediante a realización de modificacións nas instalacións ou nos locais, ou o establecemento de restricións ou medidas correctoras sobre a intensidade ou forma do uso parcialmente incompatible, para adquirir, en consecuencia, a consideración de uso permitido ou tolerado, e só nese momento poderá concederse unha nova licenza de actividade para a mesma.3. No caso dos usos comerciais, existentes no momento da aprobación do PXOM, que non se axusten á regulación xeral por razón das categorías que se establecen para ditos usos por circunstancias das condicións de superficie, poderán permanecer coa actividade, mentres non haxa transmisión de propiedade, debendo proceder á adaptación das súas instalacións, se fose preciso para axuste do uso. Nestes supostos poderán autorizarse obras de mellora que inclúan a reordenación de espazos interiores do local, cambiando a relación entre superficies de acceso ao público e de almacén. En instalacións en edificio independente, poderanse autorizar obras que incorporen á súa superficie aqueles espazos que melloren e regularicen as vías de acceso e evacuación existentes ou permitan a xeración doutros novos, sen que se produza un incremento superior ao quince (15) por cento da superficie do local e sala de vendas orixinal.1. No Solo Rústico son usos propios ou permitidos aqueles que, por responderen ao carácter e natureza desta clase de solo, son compatibles coa protección de cada zona, segundo se regula no Título VIII das presentes Normas Urbanísticas.2. Son usos autorizables, nesta clase de solo, aqueles usos suxeitos a autorización da Autoridade Autonómica, con carácter previo á licenza urbanística municipal, segundo a regulación dos Artigos 8.1.1 e 8.1.2 destas Normas Urbanísticas.4.4.7. ESTRUTURA XERAL DE USOS.1. As presentes Normas Urbanísticas prevén a seguinte estrutura desagregada de usos, cuxos contidos se desenvolven nos capítulos posteriores da presente regulación de usos.4.4.8. USO RESIDENCIAL.1. Comprende os espazos e dependencias destinados ao aloxamento humano en forma permanente.2. Dentro do uso residencial, para os efectos da súa pormenorización, establécense as seguintes Clases e Categorías: Defínese coma vivenda todo edificio ou parte de edificio destinado a residencia familiar. Distínguense dúas categorías: Categoría 1ª: Vivenda unifamiliar. É a situada en parcela independente, en edificio illado ou agrupado a outro con acceso exclusivo e independente dende a vía pública. Categoría 2ª: Vivenda plurifamiliar ou colectiva. É a situada en edificio que comprende varias vivendas con acceso común dende a vía pública.1. As condicións que se sinalan para o uso residencial serán de aplicación en obras de nova edificación ou de reestruturación xeral; nestes casos será esixible a altura mínima do uso. Serán, así mesmo, de aplicación no resto das obras nas que polo nivel de intervención sexa posible a esixencia do seu cumprimento. Todo isto sen prexuízo do cumprimento da normativa sectorial que resulte de aplicación.2. Serán de obrigado cumprimento as disposicións do DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve; das NHV e o CTE ( ou normativas que as complementen ou substitúan ); e todas aquelas que en cada momento fixen as disposicións de carácter xeral ou sectorial que se aproben.3. As vivendas protexidas estarán suxeitas, no que concirne a condicións de programa e proxecto, ás disposicións que se regulen dende a Administración correspondente. É o uso que corresponde a aqueles edificios de servizo ao público que se destinan a residencia comunitaria, ou espazo edificado para residencia permanente, sobre única parcela onde os habitantes non teñen a condición de familia, entre os que se atopan as residencias de anciáns, as residencias de relixiosos, os colexios maiores, etc. Categoría 3ª. Residencia Comunitaria, de anciáns, de relixiosos, colexios maiores, etc. Dentro desta categoría tamén encádranse as casas de hóspedes cun límite de ata dez (10) camas, considerándose por riba deste límite como uso hoteleiro. As condicións de edificación serán análogas ás da Categoría 2ª Vivenda plurifamiliar ou colectiva agás que na Zona de Ordenanza correspondente ou nun planeamento de desenvolvemento se establecese o contrario. Complementariamente serán de aplicación as condicións que correspondan ao Uso Hoteleiro nas súas Categorías 1ª e 2ª. Respecto do cumprimento das determinacións do uso de vivenda nas NHV, segundo dispón o seu art.2, serán de aplicación para as vivendas de nova construción, así como as que se amplíen, renoven ou rehabiliten no ámbito da Comunidade Autónoma de Galicia, todo isto sen prexuízo do disposto nos artigos dos capítulos 4, 5 e 6 das NHV respecto das excepcionalidades na súa aplicación. Por tanto, cando na presente normativa se determine que se aplicarán as condicións das NHV, referirase a aplicación respectiva en cada clase ou categoría de parámetro (e no seu caso nas casuísticas particulares ou posibles excepcionalidades), dependendo do caso concreto no que teñan que aplicarse esas condicións das NHV. De calquera xeito, e dada a estrutura organizativa das NHV, que difire da necesaria para un PXOM, trataremos de conxugar ambas para a súa correcta exposición sen contradicións normativas, e para iso recollemos no seguinte cadro o esquema organizativo das NHV, facendo fincapé (sinálanse en negriña no cadro) naqueles aspectos de maior incidencia urbanística no que se refire ao PXOM (que nalgúns casos vai a conter maiores esixencias ou pormenorizacións que as NHV ), e que por tanto se van a desenvolver máis ou establecer condicións máis restritivas no PXOM, e no resto dos temas realizarase unha simple remisión ao establecido nas NHV nas súas posibles variantes de aplicación. Nos seguintes apartados iranse desenvolvendo as condicións aplicables agrupadas en función deste esquema básico (vivenda e edificio). 4.4.8.4.1. Condicións de deseño, calidade e sustentabilidade nas vivendas.1. O esquema organizativo e as condicións básicas normativas do apartado I. A.1 do anexo das NHV consideraranse de aplicación con carácter xeral na presente normativa, coas matizacións que se engaden nos seguintes puntos do presente artigo.2. Nas edificacións tradicionais dos núcleos rurais, e nas edificacións catalogadas por este PXOM, os parámetros relativos ás súas dimensións establecidas neste capítulo poderán, xustificadamente, ser adaptados para axustalos ás singularidades das mesmas a fin de manter ou preservar, se é o caso, as súas especiais características tipolóxicas. Non obstante, todo isto farase coa autorización do órgano competente da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, nos casos no que estean incluídos no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia.3. Con independencia do esixible cumprimento das NHV nas súas variantes de aplicación xa comentadas, ou disposicións que a complementen ou substitúan, considéranse condicións xerais, para tódalas categorías, as seguintes: 1. Toda nova vivenda deberá ser exterior a efectos de condicións ambientais e de seguridade. Entenderase que unha vivenda é exterior cando teña unha fronte exterior mínima á rúa ou patio de cinco (5) metros de lonxitude con ocos de luz e ventilación, e que polo menos o estar, estar-comedor ou estar-cociña teñan iluminación natural e relación co exterior a través de rúas, espazos libres e prazas (todos de carácter público) ou patios de cuarteirón (de carácter privado) onde sexa posible a inscrición dun círculo de diámetro H, sendo esta a altura do edificio máis desfavorable do espazo (coas precisións que a este respecto se establecen máis adiante para as diferentes tipoloxías edificatorias), sempre que esa estancia cumpra as condicións de iluminación natural e ventilación dos apartados seguintes. Dita estancia terá as condicións dimensionais e a superficie mínima esixida nas NHV segundo a superficie ou número de dormitorios da vivenda e nela poderá inscribirse un cadrado de lado igual ou maior de tres metros e trinta centímetros (3,30), en contacto polo menos nun punto do paramento no que se sitúa o oco de luz e ventilación.2. Os ocos das estancias que determinan a condición de vivenda exterior deben acadar as seguintes condicións, segundo as tipoloxías edificatorias: 1. Para todas as tipoloxías abertas ou unifamiliares (agás nos casos dos cascos históricos ou áreas protexidas con regulación específica), os ocos deberán recaer, con carácter xeral a algún dos seguintes espazos: a) A vía pública ou espazo libre de uso público. b) A espazo privado do ámbito da parcela (onde sexa posible a inscrición dun círculo de diámetro H, sendo esta a altura do edificio máis desfavorable do espazo, e como mínimo cun diámetro de dez (10) metros), situado sobre o plano horizontal trazado na cota do nivel do solo da peza considerada, pode ser: - Resultante das condicións de posición do edificio en edificacións illadas ou en bloques abertos, coas condicións das ordenanzas correspondentes. - Resultante das condicións de posición en vivendas unifamiliares pareadas ou acaroadas segundo regulación das ordenanzas.2.- En tipoloxía de cuarteirón pechado: a) Directamente a vía pública ou espazo libre de uso público. b) A espazo privado de patio de cuarteirón, coas seguintes condicións: - Os espazos de patio de cuarteirón, privados ou públicos, deberán ter unha superficie igual ou superior a douscentos (200) metros cadrados e poderá inscribirse un círculo de quince (15) metros de diámetro tanxente ao plano de fachada interior no que se atope o oco da peza considerada. Dito diámetro poderá reducirse, ata un mínimo de dez (10) metros, sempre que a superficie do espazo do patio de cuarteirón se incremente proporcionalmente á diminución do diámetro, e sempre que o diámetro do círculo inscritible sexa superior a altura do edificio de que se trate ou do edificio enfrontado coa peza considerada, medida esta en relación con dita peza. - A distancia dende o eixe do oco de dita peza á fachada interior do edificio oposto será igual ou superior á metade da altura de coroación do corpo de edificación no que se sitúa a mesma. - O espazo poderase configurar conxuntamente con ámbitos de parcelas lindeiras, establecéndose un réxime xurídico que garanta o mantemento das condicións anteriores. Este réxime deberá constar no outorgamento de licenza e inscribirse no Rexistro da Propiedade. - En todo caso deberá cumprir as condicións das NHV.3.- En edificacións en ordenanza Semiintensiva entre medianeiras: a) Directamente a vía pública ou espazo libre de uso público. b) A espazo privado de fondo de cuarteirón, coas seguintes condicións: - Estar separado do lindeiro da parcela unha distancia mínima de tres (3) metros. - Ter garantido que calquera edificación que poida realizarse nas parcelas lindeiras, en aplicación das ordenanzas que puideran corresponderlles, quedará a unha distancia tal que permita a inscrición dun círculo de diámetro H, sendo esta a altura do edificio máis desfavorable do espazo). - No caso de que por condicións do cuarteirón a construción poida configurarse como cuarteirón pechado, serán de aplicación as condicións do punto 2 anterior. A respecto da consideración de vivenda exterior, son de aplicación os artigos 4º e 5º das NHV, sobre o contido do planeamento de desenvolvemento (onde se defina a ordenación detallada), e no seu caso dos proxectos, nos termos que son de aplicación directa de dito Decreto, e para todo o contido deste apartado A, cando se trate de obras de nova planta, ampliación, renovación, rehabilitación ou reestruturación xeral. Deberán incluír a xustificación literaria e gráfica das condicións anteriores, con análise das edificacións existentes ou posibles que poidan afectar á condición de vivenda exterior, de acordo co definido ao respecto neste apartado A. Mantéñense as establecidas nas NHV.1. Non se permite o uso residencial en posición baixo rasante, sexa a planta soto ou semisoto. Nestas plantas unicamente se permitirán dependencias de servizo da vivenda, en calquera das categorías, pero en ningún caso estancias nin dormitorios.2. Para a Clase Vivenda, Categoría 1ª, naquelas ordenanzas que expresamente o autoricen, admitirase en plantas que son inferiores á baixa na aliñación de rúa, pero que por razón da pendente do terreo estean por riba da rasante do mesmo na parte posterior ou lateral do edificio, ou no caso do semisoto só poderá admitirse este uso naquela parte desta planta que poida ser considerada sobre rasante e cumpra ademais as condicións para non ser excluída do uso de vivenda, segundo a definición que para os usos do semisoto se recolle no artigo 4.3.3.4.4.8.4.2. Condicións espaciais, dimensionais, funcionais e dotacionais. Mantéñense as establecidas nas NHV, coas particularidades que se establecen no artigo 4.3.3 da presente normativa a respecto do aumento (sobre os mínimos das NHV) da altura interior das plantas baixas das edificacións residenciais.4.4.8.4.3. Condicións das instalacións e salubridade nas vivendas.1. As instalacións das vivendas (saneamento, augas pluviais e residuais, auga corrente fría e quente, enerxía eléctrica, calefacción, aire acondicionado, evacuación de fumes e gases, ventilación, gas, telefono, telecomunicación, antenas, etc) deberán cumprir as condicións establecidas nos regulamentos correspondentes vixentes en cada materia e na regulación xeral da edificación en función dos usos a desenvolver nela.2. Ademais deberanse cumprir as condicións particulares establecidas en cada materia na presente normativa, principalmente con carácter xeral nos artigos 4.3.12 a 4.3.25 e xa con carácter particular nos núcleos rurais no artigo 7.2.2 e no dolo rústico no artigo 8.1.3.1. 3. En todo caso deberanse cumprir as condicións das NHV.4.4.8.5.1. Condicións do edificio en relación co espazo exterior. Mantéñense con carácter xeral as establecidas nas NHV, coas particularidades que se establecen na presente normativa a respecto dos voos e outros elementos exteriores das edificacións.4.4.8.5.2. Condicións dos espazos comúns.1. Mantéñense con carácter xeral as establecidas nas NHV, coas particularidades que se establecen na presente normativa a respecto dalgúns dos elementos dos espazos comúns e as que se citan nos puntos seguintes.2. As escaleiras de uso público do edificio cumprirán ademais das establecidas nas NHV, as condicións seguintes: a) En escaleiras de interior dunha vivenda unifamiliar ou dúplex, enténdese por dúplex unha vivenda que dentro dun edificio de vivenda multifamiliar se desenvolve ocupando total ou parcialmente máis de unha planta comunicadas entre si, poderán ter menores anchos, maiores pendentes e mesetas partidas ou compensadas. En tódolos demais casos prohíbense expresamente as mesetas en ángulo partidas ou compensadas, cando sexan de tramos rectos. b) Cumprirán en todo caso as condicións do CTE e as restantes condicións xerais das escaleiras recollidas no Artigo 4.3.30. que non contradigan as específicas deste uso.3. As condicións do ascensor cumprirán o establecido no Artigo 4.3.22.4. Cumprirase en todo caso a regulación establecida por razóns de protección de incendios polo CTE.4.4.8.5.3. Condicións dos patios interiores e rochos. Mantéñense as establecidas nas NHV.4.4.8.5.4. Condicións dos garaxes colectivos.1. Toda edificación de nova planta, destinada exclusiva ou parcialmente ao uso residencial, deberá contar polo menos co numero mínimo de prazas de aparcadoiro que indiquen as condicións particulares de ordenanza ou ámbito establecidas na presente normativa que sexan de aplicación.2. Os garaxes-aparcadoiros deberán cumprir as condicións do capítulo 4.4.13 destas Normas que non contradigan o establecido nas NHV.3. Naqueles supostos nos que nunha parcela ou finca se atopasen restos arqueolóxicos que houbese que conservar, a disposición do garaxe aparcadoiro deberá adaptarse para garantir a súa conservación.4. Os garaxes colectivos adaptaranse as condicións establecidas nas NHV, salvo que por razón de conflitos con outras lexislacións ou ámbitos de protección (como o sinalado no punto anterior), ou polo establecido nas condicións particulares de ordenanza ou ámbito fose imposible acadar esas condicións.4.4.8.5.5. Condicións de servizos e instalacións dos edificios.1. As instalacións dos edificios (saneamento, augas pluviais e residuais, auga corrente fría e quente, enerxía eléctrica, calefacción, aire acondicionado, evacuación de fumes e gases, ventilación, gas, telefono, telecomunicación, rede de interfonía co portal do edificio, instalación de paneis solares -se é o caso, segundo o DB-HE 4 do CTE.-, antenas de comunicacións, etc) deberán cumprir as condicións establecidas nos regulamentos correspondentes vixentes en cada materia e na regulación xeral da edificación en función dos usos a desenvolver nela.2. Ademais deberanse cumprir as condicións particulares establecidas en cada materia na presente normativa, principalmente nos artigos 4.3.12 a 4.3.25.3. En todo caso deberanse cumprir as condicións das NHV.4.4.9. USO HOTELEIRO. É o uso que corresponde a aqueles edificios de servizo ao público que se destinan ao aloxamento temporal. Considéranse incluídos neste uso os aparthoteis e semellantes. Independentemente da categoría funcional que se lle outorgue por parte da regulación sectorial aplicable, no presente P. X. O. establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª: Establecementos cunha superficie maior de 500 m 2 ou cunha capacidade maior de 20 prazas. Categoría 2 ª. Establecementos cunha superficie igual ou inferior a 500 m 2 e ≤ 20 prazas. Categoría 3ª. Establecementos dedicados a turismo rural. Para a materialización deste uso será obriga que, con carácter previo se teña levado a cabo no edificio a rehabilitación ou restauración pertinentes. Non se permitirá este uso nos edificios de nova construción. Categoría 4ª. Establecementos dedicados a campamentos de turismo, cámping ou acampada con instalacións e acomodo de residenciais transportables e temporais, directamente relacionadas cos usos turísticos con fins de lecer, cultural, etc. Amais das condicións vixentes, os locais cumprirán coas dimensións e condicións que lle fosen de aplicación, das fixadas para Uso de Vivenda. Na categoría 4ª soamente se autorizarán os establecementos para este fin que, cumprindo coas esixencias da Normativa xeral e específica, teñan obtido a correspondente autorización da administración sectorial competente. Por cada 100 m 2 construídos para este uso, disporase de 1 praza de aparcadoiro. Nos establecementos con capacidade superior a 10 prazas, por cada 2 prazas, disporase de 1 de aparcadoiro. Na categoría 4ª deberase dispor de 1 praza de aparcadoiro por cada 10 prazas de cámping.4.4.10. USO TERCIARIO XERAL. Enténdese por uso comercial a actividade desenvolvida en calquera local, que supoña a compravenda ao por menor ou permuta de mercadorías. A efectos de aplicación destas Normas, establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª. Edificios con máis do 60 % da súa superficie total destinada a usos comerciais e o resto a outros usos excepto o de vivenda. Categoría 2ª. Locais comerciais no primeiro soto, semisoto e planta baixa. Categoría 3ª. Locais comerciais en corredores ou galerías. Categoría 4ª. Locais situados en edificacións existentes que non procedan da substitución doutros máis grandes no ámbito de Plans Especiais de Protección. En función da superficie construída de uso comercial os establecementos distinguiranse nos seguintes grupos: GRUPO A.- Superficie construída total < 100,00 m 2. GRUPO B.- Superficie construída total ≥ 100 m 2 < 300 m 2. GRUPO C.- Superficie construída total ≥ 300 m 2 < 750 m 2. GRUPO D.- Superficie construída total ≥ 750 m 2. Os locais de uso comercial deberán observar as seguintes condicións: 1. A zona destinada ao público no local terá unha superficie mínima de seis metros cadrados e non poderán servir de paso nin ter comunicación directa con ningunha vivenda.2. No caso de que no edificio se dean usos residenciais, deberán dispoñer estes de accesos, escaleiras e ascensores independentes. O número de portas do local con saída directa ás vías públicas, así como o seu ancho e o das vías de evacuación regulamentaranse polo DB-SI Seguridade en caso de incendio, recollido no CTE. As portas de saída ao exterior abrirán no sentido da saída, salvo que non sexa necesario, de acordo coa norma de protección contra incendios DB-SI Seguridade en caso de incendio. No caso de realizarse un cortaventos, as portas que o conforman abrirán no sentido da saída. Caso de necesitar dúas saídas, por superar unha ocupación habitual de 100 persoas, unha delas considerarase como SAÍDA DE EMERXENCIA, debendo cumprir cos requisitos esixidos polos artigos 6 e 7 da sección SI 3 do DB-SI Seguridade en caso de Incendio.3. Os locais comerciais e os seus almacéns non poderán comunicarse coas vivendas, caixa de escaleira nin portal, senón a través dunha habitación ou paso intermedio, con porta de saída inalterable ao lume.4. Os comercios que se establezan no nivel inferior á planta baixa, non poderán ser independentes do local inmediato superior, estando unido a este por escaleira con ancho mínimo de 1 metro. As alturas mínimas libres interiores entre o chan rematado e o teito, en función dos grupos establecidos segundo o tamaño, serán os mínimos seguintes: GRUPO A 2,50 m. GRUPO B.2,65 m. GRUPO C 2,80 m. GRUPO D 3,20 m. No caso de existir elementos gradados ou decorativos nalgún punto do local, estas alturas poderanse reducir ás seguintes dimensións, sempre que a súa superficie non supere o 30 % da superficie útil do mesmo: GRUPOS A e B 2,35 m. GRUPOS C 2,50 m. GRUPOS D 2,80 m. En calquera caso, o aforo destes locais fíxase de acordo cos “estándares” indicados polo artigo 2 da sección SI 3 do DB-SI Seguridade en caso de Incendio, que, en ningún caso, poderán superarse. O volume calculado en función da ocupación anterior, será como mínimo de 4,00 m 3 /persoa.5. As escaleiras de servizo ao público, nos locais comerciais, terán un ancho mínimo de 1,2 metros, a excepción dos de 1ª categoría, nos que o ancho non poderá ser inferior a 1,30 m. No que respecta ao seu trazado e características construtivas, axustaranse ao disposto nos artigos 4 e 5 da sección SI 3 do DB-SI Seguridade en caso de Incendio e das disposicións que lle sexan de aplicación recollidas no DB-SU Seguridade de Utilización.6. Os locais comerciais disporán dos seguintes servizos sanitarios: ata 100 m 2 de espazo destinado ao público: 1 retrete e un lavabo; por cada 200 m 2 máis ou fracción, aumentarase un retrete e un lavabo. A partires dos 100 metros cadrados instalaranse con absoluta independencia para cada sexo. En calquera caso estes servizos non poderán comunicar directamente co resto dos locais e, por conseguinte, deberán instalarse cun vestíbulo ou zona de illamento.7. Nos locais comerciais que formen un conxunto, coma acontece nos mercados de abastos, galerías de alimentación ou pasaxes comerciais, poderán agruparse os servizos sanitarios correspondentes a cada local. O número de servizos virá determinado pola aplicación da condición anterior sobre da suma da superficie de locais incluíndo os espazos comúns de uso público.8. A luz e ventilación dos locais comerciais poderá ser natural ou artificial. Se só ten luz e ventilación natural, os ocos de luz e ventilación deberán ter unha superficie total non inferior a 1/8 da que teña a planta do local. Exceptúanse os locais exclusivamente destinados a almacéns, rochos e corredores. Esixirase a presentación de proxectos detallados das instalacións de iluminación, acondicionamento de aire e saídas de fumes, gases quentes ou vapores, que deberán ser aprobados polo Concello, quedando estas instalacións sometidas a revisión denantes da apertura do local e en calquera momento. No suposto de que non fosen satisfactorias ou non funcionase axeitadamente, en tanto non se tomen as medidas correctoras oportunas, o Concello poderá pechar total ou parcialmente o local. Nos locais que poidan emitir fumes ou vapores molestos para os viandantes ou para os habitantes do edificio, tales como tinturerías ou semellantes, estará prohibida a súa evacuación directa a fachadas ou a patios, sendo obrigada a súa condución directa ata a cuberta do edificio. Disporán das saídas de urxencia, accesos especiais para extinción do lume, aparatos, instalacións e útiles que, en cada caso e de acordo coa natureza e características da actividade, estime necesario o Concello.9. As estruturas da edificación serán resistentes ao lume e os materiais deberán ser incombustibles.10. Os locais comerciais terán por cada posto de traballo unha superficie mínima de 5 m 2 e/ou un volume mínimo de 20 m 3. Amais diso: - Dotaranse de aseos independentes para homes e mulleres en cantidade non inferior a 1 retrete, 1 urinario, 1 lavabo e 1 ducha por cada 20 traballadores ou fracción superior a 3. - Os materiais empregados na construción dos locais terán que ser incombustibles e a estrutura do edificio resistente ao lume. As características dos ditos materiais serán tódalas que eviten a emisión ao exterior do edificio de ruídos a intensidades superiores ás establecidas nas Ordenanzas. - A montaxe de motores, máquinas e instalacións en xeral, terá que facerse baixo a dirección facultativa de técnico competente, a tenor da legalidade vixente, establecendo as necesarias condicións de seguridade do persoal e cumprindo os requisitos acústica e tecnicamente precisos para evitar molestias. - As augas residuais serán sometidas a depuración previa ao vertido, sempre que o Concello o considere necesario. - A evacuación de gases, fumes, vapores, po, etc. realizarase nas condicións esixidas pola normativa vixente. - Os locais estarán dotados de saídas de emerxencia e accesos especiais para salvamento, así como dos aparatos e instalacións para prevención e extinción de incendios.11. Esixiranse as instalacións necesarias para garantir á veciñanza e viandantes, a supresión de molestias, cheiros, fumes, ruídos, e vibracións, etc.12. Nas categorías 1ª e 3ª, en tódolos casos, e na 2ª, cando a superficie total dos locais, incluídas as súas dependencias, excedan os 1.000 metros cadrados, disporán no interior da parcela, ademais dos aparcadoiros obrigatorios, de espazos expresamente habilitados para as operacións de carga e descarga dos vehículos de subministración e reparto cun número de prazas mínimo ≥ ao 10 % dos aparcadoiros obrigatorios.13. Dada a súa especial natureza, os locais comerciais do ramo da alimentación poderán ser obxecto dunha regulamentación municipal específica que, en calquera caso, observará como mínimo as prescricións contidas nas presentes Normas.14. No que atinxe ao nivel de ruídos, será de aplicación o disposto no Cadro de Compatibilidades de usos industriais para a primeira categoría, se o local forma parte dun edificio onde tamén hai vivendas ou en local situado entre medianeiras con outro(s) onde se dá ese uso. Nos edificios exentos será de aplicación o disposto na categoría 2ª do cadro citado.15. Se algún dos parámetros anteriores non se pode cumprir en locais da categoría 4ª ou en locais xa existentes (que non procedan da subdivisión de locais máis grandes) en edificios de antigüidade superior a 40 anos en calquera outra categoría por imposibilidade física do local ou por razón da protección a que estea sometido o edificio e sempre que se cumpran as condicións mínimas de seguridade da CTE - DB-SI ou do DAIA (no seu caso) poderase eximir do seu cumprimento, sempre que se xustifique convenientemente e os servizos técnicos municipais estimen que se cumpren as condicións mínimas de seguridade e salubridade aplicables.16. No deseño dos locais estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e tipoloxía e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece. Disporase de 1 praza de aparcadoiro por cada 100 m 2 construídos ou fracción dedicados ao uso comercial, a partires: a) Dos 150 m 2 en categoría 1ª. b) Dos 200 m 2 en categoría 2ª e 4ª (neste último caso se o edificio non dispón -ou non pode dispor pola normativa que lle sexa de aplicación- de garaxes non será obrigada a súa aplicación). c) Dos 300 m 2 e/ou de oito ou máis establecementos, en categoría 3ª. 6. Superficies máximas construíbles. No seguinte cadro establécense as superficies máximas construíbles, segundo as categorías e as zonas de ordenanza previstas. Para alterar calquera dos límites establecidos no cadro devandito, será precisa a modificación puntual do Plan Xeral. S/P. N. Segundo a súa propia Normativa S. L Sen limitación.4.4.10.2. Clase Oficinas. Inclúense neste uso os edificios nos que predominan as actividades administrativas ou burocráticas de carácter basicamente privado: os de banca, os que con carácter análogo, pertencen a empresas privadas, os que se destinan a acubillar despachos profesionais ou servizos persoais de calquera clase, independentes da vivenda. Tamén se inclúen nesta clase as oficinas das administracións que non teñan atención ao público. Categoría 5ª. Actividades administrativas ou burocráticas de carácter basicamente privado, despachos profesionais ou servizos persoais de calquera clase (salóns de beleza, estética, centros de bronceado, saunas e similares), independentes da vivenda. Tamén se inclúen nesta Categoría as oficinas das administracións que non teñan atención ao público. Os locais de oficinas terán os seguintes servizos: a) Ata 100 m 2, un retrete e un lavabo. Por cada 200 m 2 máis ou fracción, aumentarase un retrete e un lavabo. b) A partires dos 100 m 2 instalaranse con enteira independencia para mulleres e homes. c) Estes servizos non se poderán comunicar directamente co resto dos locais, sendo necesaria a construción dun vestíbulo de illamento. As oficinas ou locais deste tipo que se establezan en semisoto non poderán ser independentes do local inmediato superior, estando unidos a este por escaleiras cun ancho mínimo de 1 metro cando teñan utilización por parte do público. As alturas mínimas destas plantas rexerán polo dito na norma 5 das condicións de uso comercial. Nos restantes pisos a altura mínima dos locais de oficinas será a que se fixa no PXO para as plantas de vivenda. A luz e ventilación dos locais e oficinas poderá ser natural ou artificial. Se só dispoñen de luz e ventilación natural os ocos de luz e ventilación deberán ter unha superficie total non inferior a 1/7 da que teña a planta do local. Esixirase a presentación dos proxectos detallados das instalacións de iluminación e acondicionamento de aire, que deberán ser aprobados polo Concello, quedando estas instalacións sometidas a revisión denantes da apertura do local en calquera momento. No suposto de que non fosen satisfactorias ou non funcionasen correctamente, en tanto non se adopten as medidas correctoras oportunas, o Concello poderá pechar o local total ou parcialmente. Esixiranse as instalacións necesarias para garantir á veciñanza e viandantes a supresión de molestias, cheiros, fumes, ruídos, vibracións, etc. Así mesmo, no seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece. Por cada 100 m 2 dedicados a este uso en edificio non exclusivo, habilitarase unha praza de aparcadoiro. En edificio exclusivo, unha praza cada 50 m 2 construídos. Corresponde aos locais pechados ou abertos, que teñan coma finalidade principal a de acubillar actividades de relación ou vida social entre os individuos, comprendendo, xa que logo: cafés, tabernas, restaurantes, salóns de baile, sas de xogos e semellantes. Comprende tamén aquelas actividades, tradicionais ou novas, relacionadas co teatro, a música, a danza, o cine, etc., que necesitan de espazos específicos para se desenvolver e que non estean comprendidas no resto dos usos considerados neste P. X. O. M. Prevense varias categorías: Categoría 6ª. Locais onde se emita música (tales como discotecas, salas de concertos, karaokes e semellantes) tanto en directo como reproducida que poida ser potencialmente molesta por intensidade ou numero de usuarios. Categoría 7ª. Locais situados en edificacións existentes que non procedan da substitución doutros máis grandes no ámbito de Plans Especiais de Protección. Categoría 8ª. Espectáculos e actividades recreativas con asentos fixos (cines, teatros, circos, auditorios de concertos, etc). Categoría 9ª. Todos os demais usos (bares, cafés, tabernas, pubs, restaurantes, sas de xogos e semellantes). Estes locais cumprirán as condicións establecidas para o uso de comercio. Se algún dos parámetros anteriores non se pode cumprir en locais da categoría 2ª ou en locais xa existentes (que non procedan da subdivisión de locais máis grandes) en edificios de antigüidade superior a 40 anos en calquera outra categoría por imposibilidade física do local ou por razón da protección a que estea sometido o edificio e sempre que se cumpran as condicións mínimas de seguridade do CTE - DB-SI ou do DAIA (no seu caso) poderase eximir do seu cumprimento, sempre que se xustifique convenientemente e os servizos técnicos municipais estimen que se cumpren as condicións mínimas de seguridade e salubridade aplicables. Amais disto cumprirán, en todo caso, o establecido nas disposicións sectoriais vixentes que poidan ser de aplicación, ou en razón da súa especialidade. Os graos de compatibilidade en relación á vivenda serán os establecidos para o uso industrial no que se refire aos máximos ruídos admisibles. Terán que se someter ao disposto no DAIA e no RPEP. No que atinxe aos niveis de ruídos, rexerá o disposto sobre a tolerancia de decibelios na Ordenanza de uso industrial no nivel de 35 decibelios como máximo. A valoración dos niveis de ruídos e as diferentes medidas que se establecen nestas ordenanzas deberán cumprir a normativa vixente da Comunidade Autónoma de Galicia, a LPCA, e o seu Regulamento, o RPCA. O Concello poderá denegar a súa instalación naquelas fincas ou conxuntos de fincas que estean situadas en vías que polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares así o aconsellen, agás que se adoiten as medidas correctoras oportunas mediante as condicións que cada caso requira. Así mesmo, no seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece. Amais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial aplicable, coas Ordenanzas de Zona e as Xerais de uso, volume e tipolóxicas, as licenzas de instalación de locais dedicados a calquera tipo de espectáculo público ou actividade recreativa, tramitaranse segundo as determinacións do DAIA e do RPEP (ou o CTE no seu caso para os artigos derrogados). a) En calquera caso, todos estes establecementos terán que poñer o diploma ou extracto da licenza de apertura e posta en funcionamento que expide a Alcaldía na parede posterior á barra ou mostrador de atención ao público do local, para a inmediata identificación polos servizos ou axentes municipais. b) Se a actividade é un bar sen música ambiental, ou semellante (cafetería ou café-bar), o nivel de illamento acústico mínimo das particións separadoras con vivendas será de 65 dB (A). c) No caso de bares con música, copas, “pubs”, discotecas, salas de baile e salas de festa, “tablaos” flamencos, “music hall” e similares, cafés-concertos, cafés-cantantes, “karaokes”, boleiras ou recintos onde se emita música ao vivo, o nivel de illamento esixible aos elementos construtivos separadores con vivendas será de 75 dB (A) como mínimo. d) Os establecementos citados no apartado c) anteriores deberán dispor, na entrada principal do establecemento, dun vestíbulo de illamento cunha superficie mínima do 3% da superficie construída do local, incluídos servizos, barra, almacén, etc. Este vestíbulo franquearase por portas con apertura no sentido da evacuación, deixando entre elas unha zona libre de varrido de, cando menos, 1,20 m. Os usos que impliquen actuacións musicais en directo ou reproducidos por calquera medio (discotecas, pubs e semellantes) terán que se desenvolver en edificio exento cando superen os 250 m 2. Se superan os 500 m 2, amais diso, terán que se situar a máis de 150 metros de calquera outra edificación de uso residencial, prohibíndose expresamente a súa localización en ningún dos núcleos rurais delimitados no presente PXOM. Os locais onde se desenvolvan estes usos, con superficie superior aos 100 m 2, deberán ter unha previsión de prazas de aparcadoiro de polo menos 1 por cada 50 m 2 construídos na categoría 9ª, de polo menos 1 praza por cada 25 m 2 construídos na categoría 6ª, de polo menos 1,5 prazas por cada 25 m 2 construídos na categoría 8ª, e como mínimo 1 praza por cada 200 m 2 na categoría 7ª (neste último caso se o edificio non dispón -ou non pode dispor pola normativa que lle sexa de aplicación- de garaxes non será obrigada a súa aplicación). 4.4.11. USO INDUSTRIAL.1. Aos efectos destas ordenanzas, defínese coma uso industrial o correspondente aos establecementos dedicados ao conxunto de operacións necesarias para a obtención e transformación de primeiras materias, así coma a súa preparación para posteriores transformacións, mesmo o envasado, transporte e distribución.2. Inclúense tamén neste uso os almacéns, tanto anexos coma independentes, das instalacións industriais definidas no punto anterior, comprendendo coma tales os espazos destinados á garda, conservación e distribución de produtos naturais, materias primas ou artigos manufacturados, con exclusiva subministración ao por maior, instaladores, fabricantes e distribuidores e, en xeral, os almacéns sen servizo de venda directa ao público.3. Tamén se inclúen os obradoiros de reparación e chapa do automóbil (non así os de mantemento, entretemento e limpeza). Aos efectos da regulación do uso industrial, clasificaranse as industrias e actividades asimiladas atendendo: a) As molestias, efectos nocivos sobre da saúde e danos ou alteracións que poidan ocasionar no medio ambiente. b) Polo contorno no que estean situadas. No primeiro caso clasifícanse en catro categorías. No segundo establécense seis situacións: A) CATEGORÍAS: 1ª Categoría: Actividade compatible coa vivenda no mesmo continente edificatorio.2ª Categoría: Actividade compatible coa vivenda no interior de zonas de uso residencial.3ª Categoría: Actividade admitida en zonas mixtas con alta porcentaxe de industria.4ª Categoría: Actividade non admitida á beira da vivenda, pero si lindeira con outros usos industriais. Estas categorías establecéronse conforme aos seguintes criterios: - A primeira categoría constitúena aquelas actividades non molestas para a vivenda que se caracterizan por constituír obradoiros ou laboratorios de carácter individual ou familiar, utilizando máquinas ou trebellos movidos á man ou por motores da pequena potencia, que non transmitan molestias ao exterior e que non produzan ruídos nin emanacións ou perigos especiais. Compréndense tamén nesta categoría os almacéns con superficie máxima de 75 m 2. - Non se admite a súa instalación en situación “A”, sempre que se trate de edificios de vivenda colectiva. - A segunda categoría constitúena as actividades compatibles coa vivenda e que comprenden os obradoiros ou pequenas industrias que polas súas características non molesten por desprendemento de gases, po, obras, ou dean lugar a ruídos e vibracións que poidan ser causa de molestias para a veciñanza (comprende tamén os almacéns ata 200 m 2 ). - As actividades correspondentes á terceira categoría comprenden aquelas que con ou sen adopción de medidas correctoras, son toleradas en zonas mixtas con alta porcentaxe de uso industrial e/ou exentas con suficiente nivel de afastamento, verbo doutras edificacións. Estarán comprendidas as pequenas industrias que produzan algunhas molestias tolerables en menor grao pero permisibles segundo a súa situación verbo da vivenda sempre que polas súas características non produzan desprendementos de gases, po, cheiros noxentos, ruídos excesivos, vibracións ou acumulación de tráfico. Comprenden tamén os almacéns coas mesmas limitacións que as fixadas para a industria. Inclúense nesta categoría os obradoiros de chapa e pintura de automóbiles e tamén de reparación de vehículos de máis de 75 m 2. - As actividades de coarta categoría son as potencialmente incómodas, non admitidas á beira mesma dos edificios da vivenda pero si á beira doutros usos e industrias. Comprende a industria lixeira, e a mediana industria, que normalmente requiren instalación en zonas industriais, pero que en circunstancias especiais e dentro duns límites de superficie, potencia e dedicación etc. poden admitirse próximas a zonas residenciais. - Para a cualificación das actividades pola súa molestia, impacto ou perigosidade, estarase ao disposto no DAIA, con respecto, en todo caso, das presentes Normas [1]. - As instalacións auxiliares das industrias aquí consideradas, como depósitos de combustibles, depuradoras, etc, ao servizo da propia actividade industrial, virán reguladas pola súa regulamentación específica, tanto estatal como autonómica. B) SITUACIÓN. a) En planta piso de edificio de vivendas. b) En planta baixa con acceso a través de espazos comúns. a) En planta baixa de edificio de vivenda con acceso directo e independente dende a vía pública. b) Anexo á vivenda unifamiliar. En naves ou edificios independentes en patios de cuarteirón en parcelas interiores. En edificios industriais entre medianeiras de edificios residenciais e con fachada á rúa. Lindeira a edificios residenciais pero situada en edificios totalmente independentes sen contacto coas edificacións residenciais. En edificios industriais e en parcelas situadas en áreas e/ou polígonos industriais ou en áreas situadas fóra dos núcleos residenciais de calquera tipo. CADRO DE COMPATIBILIDADES ( * ) SF= Sen Fixar - Os usos industriais, agás os correspondentes ás situacións 1º A, 1º B e 2º B deberán posuír acceso independente de calquera outro residencial, excepto no caso da vivenda do vixiante. - O edificio deberá dispoñer dunha zona da carga e descarga de mercadorías no interior da súa parcela e con acceso suficiente dende a vía pública, que permita a entrada e saída dos vehículos sen manobrar. - Aparcadoiro. Por cada 100 m 2 construídos para este uso disporase no interior da parcela dun mínimo de 1 praza de aparcadoiro. Os límites máximos para cada categoría e en cada unha das posibles situacións consígnanse no Cadro de Compatibilidades que se vén de reflectir na forma de límite de potencia, (PM) superficie máxima construíble, (SM) densidade de potencia (DPM) e niveis máximos de ruído (R). Para a posta en marcha de calquera uso industrial precisarase dunha certificación do técnico responsable da obra e/ou instalación acreditativa de que a mesma se realizou completamente axustada ao proxecto autorizado. A medición de decibelios efectuarase na parte exterior da medianeira da industria ou no domicilio do veciño máis afectado polas molestias daquela. As limitacións ou normas que aquí se fixan para a industria, non rexen para as instalacións de acondicionamento doméstico, as cales poderán dispoñer dos elementos e potencia que precisen, debendo quedar instaladas coas convenientes precaucións técnicas co gallo de evitar molestias á veciñanza. Entenderanse comprendidas neste grupo, as instalacións de ascensores, montacargas, calefaccións e os seus accesorios de xeradores, instalacións de acondicionamento de aire e outros semellantes. Os locais industriais terán por cada posto de traballo unha superficie mínima de 5 m² e/ou un volume mínimo de 30 m 3. A iluminación e ventilación dos locais industriais poderá ser natural ou artificial. Se fose natural, os ocos terán unha superficie non inferior a 1/8 da superficie en planta do local; se fose artificial, será obrigada e preceptiva a presentación do correspondente proxecto técnico das instalacións de iluminación e acondicionamento de aire, que deberán ser aprobados polo Concello. Se as instalacións non se axustasen ao proxecto ou o seu funcionamento non fose correcto, o Concello poderá acordar o peche total ou parcial do local. Dotaranse de aseos independentes para homes e mulleres en cantidade non inferior a 1 inodoro, 1 urinario, 1 lavabo e 1 ducha por cada 20 traballadores ou fracción. Os materiais empregados na construción dos locais terán que ser incombustibles, e a estrutura do edificio, resistente ao lume. As características dos ditos materiais serán tódalas que eviten a emisión ao exterior do edificio de ruídos a intensidades superiores ás establecidas nas Ordenanzas. A montaxe de motores, máquinas e instalacións en xeral, terá que facerse baixo a dirección facultativa de técnico competente, a tenor da legalidade vixente, establecendo as necesarias condicións de seguridade do persoal e cumprindo os requisitos acústica e tecnicamente precisos para evitar molestias. As augas residuais serán sometidas a depuración previa ao vertido, sempre que o Concello o considere necesario. A evacuación de gases, fumes, vapores, po, etc. realizarase nas condicións esixidas pola normativa vixente. Os locais estarán dotados de saídas de emerxencia e accesos especiais para salvamento, así como dos aparatos e instalacións para prevención e extinción de incendios.4.4.12. USO DOTACIONAL.1. As condicións que se establecen para as dotacións serán de aplicación nas parcelas que o planeamento destina para tal fin, e estean recollidas nos planos de ordenación, ou deban aparecer representadas na documentación dos plans de desenvolvemento.2. Serán tamén de aplicación nos lugares que, sen estar expresamente representados, se destinen a tal fin como uso compatible en edificacións doutros usos característicos.3. As condicións de referencia ás características físicas só serán de aplicación en obras ou instalacións de nova edificación e nas de reestruturación xeral; nestes casos será esixible a altura mínima do uso. Serán, así mesmo, de aplicación no resto das obras e de implantación destes usos en edificacións existentes doutros usos característicos, nas que polo nivel de intervención e características do edificio sexa posible a esixencia do seu cumprimento.1. Nas parcelas cualificadas de usos dotacionais, ademais do uso característico principal poderase dispor de calquera outro que coadxuve aos fins dotacionais previstos, con limitación do residencial, clase vivenda, que só poderá disporse para a vivenda familiar de quen custodie a instalación ou clase residencia comunitaria para albergar os axentes de servizo, ou alumnos e profesores das escolas ou centros docentes se procedese.2. Nos supostos anteriores os usos complementarios deberán estar suxeitos ás condicións específicas do uso determinado.1. Calquera uso dotacional existente, recoñecido como tal polo PXOM, sexa público ou privado, poderá ser substituído mediante a correspondente licenza de modificación de uso, sempre que estea adecuadamente xustificado que a dotación non responde a necesidades reais ou que estas quedan satisfeitas por outro medio ou localización.2. A substitución de usos dotacionais, de acordo co Artigo 47.4 da LOUG, deberá facerse polo Pleno do Concello por maioría absoluta legal, sen que dita substitución sexa considerada modificación do PXOM de Ordenación.3. Unicamente os usos de dominio e uso público poderán incrementar a edificabilidade de que dispoñan para adaptala ás necesidades da nova actividade dotacional, ata atinxir a máxima establecida polo uso na zona de ordenanza dotacional. Ademais dos usos compatibles e tolerados que de maneira expresa se autoricen no réxime xeral de usos, ou nas zonas de ordenanzas, tódolos usos dotacionais poderán conter tódolos usos complementarios asociados á actividade e finalidade principal, como talleres, rehabilitación, ou outros análogos.1. Tódolos usos dotacionais desenvolveranse de acordo coa lexislación específica aplicable, que deberá completarse, se é o caso, coas condicións complementarias dos usos terciarios que procedan por asimilación.2. Os locais de ensino e comedores deberán cumprir as condicións de illamento e acondicionamento establecidas para os usos Recreativo e Reunión.3. Amais cumprirán coas condicións en función do seu uso concreto que se recollen nos artigos seguintes.1. Tódolos centros terán dentro da súa parcela un espazo destinado a aparcadoiro, a razón dunha praza por cada cincuenta (50) espectadores nos centros de reunión e espectáculos, unha cada dez (10) persoas no relixioso con residencia, e unha (1) cada cinco (5) camas no hospitalario con internamento. Os centros escolares de máis de mil (1.000) metros cadrados de superficie construída deberán contar cunha (1) praza de estacionamento de autobús para transporte escolar, para subida e baixada, por cada duascentas (200) prazas escolares.2. En ningunha das Clases e Categorías se permitirá o uso das plantas en soto para estancias vivideiras ou de reunión, agás cumprimento de condicións análogas aos usos Terciario Xeral. Será admisible nas mesmas o uso de almacén e instalacións do centro.3. Así mesmo, no seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece.4. En tódalas instalacións dotacionais cumprirase en todo caso a regulación establecida por razóns de protección de incendios polo CTE.1. Cando acollan actividades de reunión e espectáculos cumprirán as condicións que determina o RPEP, así como todas aquelas outras disposicións vixentes na materia propia da actividade que desenvolve e as que lle sexan aplicables por analoxía con estes ou outros usos e entre eles os previstos na presente Normativa.2. Cando acollan actividades de educación ou sanitarias cumprirán as condicións construtivas, hixiénicas e sanitarias que determinen os órganos competentes da Comunidade Autónoma.3. Cando acollan actividades de usos públicos cumprirán as condicións de localización, e se é o caso, construtivas, hixiénicas e sanitarias que lles sexan de aplicación en razón das disposicións e regulacións propias do uso específico que desenvolvan.4. Cando acollan actividades deportivas cumprirán as condicións construtivas, hixiénicas e sanitarias que determinen especificamente as disposicións vixentes sobre materia deportiva, así como as disposicións vixentes sobre espectáculos que lles sexan de aplicación ( RPEP ). 5. Cando acollan actividades de servizos urbanos e infraestruturas, regularanse pola normativa de ámbito estatal ou autonómico ou municipal que as afecte, polas necesidades propias do uso requirido, polas establecidas nesta normativa, e, se é o caso, pola regulamentación das compañías que as tutelen.6. Cando acollan actividades residenciais colectivas, estarase ás determinacións que establece esta normativa para este uso e a súa relación co hostaleiro.7. En tódolos casos, e especialmente naqueles usos non especialmente regulados pola administración, deberanse cumprir as condicións que se correspondan por similitude duns usos con outros que si teñan regulación propia, dotacional ou outra análoga. Este criterio aplicarase tanto para condicións hixiénicas, dimensionado de locais e altura das mesmas, como para as previsións de instalacións ou dotacións de servizos que deberán adecuarse ás previsións de intensidade de persoas ás que deban dar servizos. O Concello poderá regular por Ordenanzas específicas as anteriores condicións. Corresponde aos edificios e locais dedicados a actividades pedagóxicas ou de formación en calquera dos seus niveis e tipos, tales coma centros escolares e preescolares, academias, etc. Establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª: Establecementos con capacidade non maior de 150 persoas e con superficie igual ou menor aos 250 m². Categoría 2ª: Establecementos con capacidade maior de 150 persoas e con máis de 250 m² de superficie. Amais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial vixente e coas Ordenanzas de Zona e xerais de uso, volume e tipolóxicas, disporán de 5 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos. Corresponde aos espazos ou locais destinados á conservación, transmisión e xénese dos coñecementos (bibliotecas, arquivos, museos, centros de investigación, etc.) e as actividades socioculturais e de relación (centros de asociacións, agrupacións, cívico-sociais, círculos, confrarías, centros parroquiais, etc.). Establécense as seguintes categorías: Categoría 3ª: Centros culturais, museos, bibliotecas e auditorios. Categoría 4ª: Salas ou locais en baixos comerciais, ou en plantas baixas de edificacións doutro uso característico ou en edificio exclusivo, nos que se desenvolvan actividades con fins socioculturais (Exposicións, conferencias, etc). No caso de que os equipamentos supoñan a existencia de cafeterías, bares, restaurantes ou establecementos semellantes, amén de serlle aplicable á normativa legal vixente serán de aplicación as condicións expostas para os establecementos comerciais; amais diso deberán someterse ao disposto no DAIA. Amais de cumprir coas Ordenanzas da Zona e Xerais de uso, de volume e tipolóxicas, disporán de 3 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos. O Concello poderá denegar a súa instalación naquelas fincas que estean situadas en vías que polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares así o aconsellen, agás que se adoiten as oportunas medidas correctoras que o caso requira. Que comprende a prestación de asistencia non especificamente sanitaria ás persoas, mediante os servizos sociais, coma os destinados a asilo e servizos de atención da poboación con menos protección: nenos, vellos, probes, diminuídos, e calquera outra poboación marxinal. Establécense dúas categorías: Categoría 5ª. Centros de servizos sociais sen residencia colectiva anexa, tales como club de anciáns, garderías, etc., de titularidade pública ou privada. Categoría 6ª. Centros de servizos sociais con residencia colectiva, de titularidade pública ou privada, tales como residencias de maiores, centros de acollida infantil ou adultos, etc. Ademais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial vixente que lle é de aplicación e coas Ordenanzas da Zona e xerais de uso de volume e tipolóxicas, disporán de 2 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² de construción. Corresponde aos edificios e locais dedicados a prestación de asistencia médica e servizos cirúrxicos, en réxime ambulatorio ou con hospitalización, e exclúe os que se presten en despachos profesionais. Establécense tres categorías: Categoría 7ª: Establecementos sanitarios para a medicina humana sen internamento, de titularidade pública ou privada (ambulatorios, consultas, clínicas odontolóxicas, matronas, enfermeiras, laboratorios análises, etc.). Categoría 8ª. Establecementos sanitarios para a medicina humana con internamento, de titularidade pública ou privada (hospitais, clínicas e sanatorios, etc.). Categoría 9ª. Establecementos veterinarios, de titularidade pública ou privada. Ademais de cumprir coa lexislación xeral e sectorial vixente que lle é de aplicación e coas Ordenanzas da Zona e xerais de uso de volume e tipolóxicas, disporán de 4 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² de construción. Correspóndese cos espazos ou locais destinados ao exercicio, práctica, exhibición ou ensino da cultura física e do deporte polos cidadáns. Establécense tres categorías: Categoría 10ª. Que comprende locais destinados á práctica e ensino do deporte e a cultura física, así como as instalacións complementarias (saunas, hidromasaxe, vestiarios, aulas de ensino deportivas, ou outras que teñan este carácter complementario). Considérase como uso compartido e compatible con outros usos. Categoría 11ª. Espazos e locais para a práctica deportiva ao ar libre ou baixo cuberta sen asentos para espectadores ou sen que estes teñan maior significación ou número que os que practiquen o deporte. Considéranse en edificio ou espazo independente. Categoría 12ª. Espazos e locais para a práctica deportiva ao ar libre ou baixo cuberta con asentos para espectadores. Considéranse en edificio ou espazo independente. En edificios destinados total ou parcialmente a vivendas, só poderán exercerse actividades deste grupo en plantas soto e baixa. Permítense en planta primeira, sempre que a actividade non supere en dita planta os douscentos cincuenta (250) metros cadrados de superficie construída e estea unida á planta baixa ou dispoña de acceso independente. Amais de cumprir coas Ordenanzas de zona e as Xerais de uso, volume e tipolóxicas, disporán de 4 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos e/ou unha superficie mínima de 1/2 da utilizada para a práctica deportiva de que se trate. Aplicaranse estes rateos segundo sexan superficies cubertas ou descubertas. Inclúense neste uso os edificios nos que predominan as actividades administrativas ou burocráticas de carácter público das Administracións, e que teñan atención ao público. Categoría 13ª. Actividades administrativas ou burocráticas de carácter público das administracións que teñan atención ao público. Rexeranse, en razón da analoxía de uso, polas condicións do Uso de Oficinas, coa condición complementaria de que naqueles usos nos que haxa espazo destinado ao público por riba de cen (100) metros cadrados deberán preverse servizos sanitarios para ambos sexos. Salvo indicación expresa nalgunha zona de Ordenanzas, considéranse compatibles co uso xeral de oficinas sen máis restricións que as derivadas de asistencia ao público, que por razóns de intensidade poida ser incompatible con usos residenciais. Corresponde aos locais e edificios destinados ao culto, así coma aos relacionados con el. Categoría 14ª. Locais e edificios destinados ao culto, así coma aos relacionados con el, que engloba tanto aos templos e centros relixiosos coma as capelas e oratorios. Amais de coas Ordenanzas da zona, cumprirán coas disposicións vixentes que lles sexan de aplicación. Disporán de 5 prazas de aparcadoiro por cada 100 m² construídos para os novos edificios destinados a este uso, ou para os existentes sempre que se poida cumprir ese estándar. Correspóndense cos edificios destinados a actividades relacionadas co velorio, tratamento, conservación, estudo e depósito temporal e/ou definitivo de cadáveres, restos humanos ou de animais. Establécense as seguintes categorías: Categoría 15ª: Velorios: son os locais ou edificios destinados á exposición e vela de cadáveres previos ao seu traslado ao seu depósito definitivo. Poderán situarse en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de usos compatibles, nese caso unicamente co sanitario de categoría 1ª e residencias de uso asistencial. Categoría 16ª: Tanatorios: son os locais ou edificios destinados á preparación, exposición e vela de cadáveres previos ao seu traslado ao seu depósito definitivo. Poderán situarse en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de usos compatibles, nese caso unicamente co sanitario de categoría 1ª e residencias de uso asistencial. Categoría 17ª: Cemiterios: son os recintos pechados, acaídos para a inhumación de restos humanos. Dentro dos cemiterios se poderán distinguir tres tipos de enterramentos ou depósitos: Fosas (escavacións practicadas directamente na terra), nichos (cavidades construídas artificialmente subterráneas ou aéreas, simples ou múltiples) e columbarios (construcións para o depósito de urnas de cinzas resultantes das cremacións). Deberán situarse en recintos exclusivos do uso funerario, no que se poderán integrar o resto das categorías previstas neste uso. Amais de coas Ordenanzas da zona, cumprirán coas disposicións vixentes que lles sexan de aplicación, e en calquera caso, tódolos tipos incluídos nos usos funerarios serán considerados actividades reguladas polo DAIA, e as destinadas a restos humanos deberán axustarse ao DPSM, ou disposición que a complemente ou substitúa. Os espazos incluídos neste uso, cando se sitúen en edificios ou recintos de uso exclusivo, deberán contar coas seguintes dotacións de aparcadoiro: - Velorios e tanatorios: seis (6) prazas de aparcadoiro por cada sala de velorio ou exposición de cadáveres. - Cemiterios: deberán contar con dez (10) prazas de aparcadoiro por cada dous mil (2.000) metros cadrados de superficie, cun mínimo de trinta (30) prazas de aparcadoiro para os novos espazos destinados a este uso, ou para os existentes sempre que se poida cumprir ese estándar. Comprende aquelas actividades que, tendo como condición común o estaren realizadas principalmente polos organismos públicos (e en menor medida polos privados), non teñen cabida nos outros usos definidos. Establécense cinco categorías: Categoría 18ª. Abastecemento alimentario: instalacións para a provisión de produtos de alimentación para o abastecemento da poboación como mercados centrais, mercados de distrito, matadoiros ou outros similares. Inclúense nesta categoría os mercados de abastos e centros de comercio básico xestionados directamente pola Administración ou suxeitos ao réxime de concesión administrativa. Cumprirán, en todo caso, as condicións aplicables do Uso Terciario de Comercio. Categoría 19ª. Mantemento e limpeza municipal, instalacións destinadas ao mantemento e limpeza dos espazos públicos, parques e xardíns, así como outros servizos xerais, tales como cantóns de limpeza, centros de protección animal, centros de hixiene e outros servizos esenciais. Categoría 20ª. Seguridade cidadá: instalacións destinadas á salvagarda das persoas e os bens en tódolos seus aspectos: comisarías, parques de bombeiros, centros de formación e academias de policía, Protección Civil, etc. Categoría 21ª. Defensa e Xustiza: instalacións para o acuartelamento dos corpos armados e aqueles outros destinados á administración da xustiza ou ás actividades penitenciarias. Categoría 22ª. Outros servizos públicos: instalacións públicas ou privadas que presten algún tipo de servizo non incluído nalgún dos anteriores e que non poidan ser incluídos dentro de usos comerciais. Poden incluírse nesta Subsección xenérica os recintos feirais, espazos relacionados con actividades esporádicas ou continuadas das persoas, sen carácter sanitario ou residencial, ou co coidado ou a garda de animais, centros de desinfección de gando ou outros análogos.1. Deberán regularse por analoxía cos usos dotacionais ou terciarios asimilables, ademais de polos que lles sexan de aplicación por razón da actividade elas disposicións sectoriais que lles afecten.2. Os usos de servizo ao mantemento e limpeza da cidade deberán desenvolverse en recintos propios, incluíndo os de depósitos retirados pola grúa municipal, agás os de pequena dimensión que poidan ser compatibles en edificacións doutros usos.1. Os mercados de abastos e centros de comercio básico disporán por cada dez (10) postos de venda, e dentro do local, parcela ou área comercial, dunha zona de carga e descarga de mercadorías, cunha altura libre adecuada aos vehículos de transporte que correspondan cun mínimo de trescentos (300) centímetros e unha dimensión mínima de sete (7) metros de lonxitude e catro (4) de latitude, que se disporá de tal forma que permita as operacións de carga e descarga simultaneamente en cada unha delas, sen entorpecer o acceso de vehículos.2. En tódalas instalacións con permanencia de persoas deberán establecerse servizos de aseos, en proporción adecuada ao número e con diferenciación de sexos, segundo as disposicións laborais e as de acceso ao público establecidas para o uso comercio.3. Os novos edificios incluídos neste uso, cando se sitúen en edificios ou recintos de uso exclusivo deberán contar coas dotacións de aparcadoiro dunha praza por cada cen (100) metros de superficie útil do uso correspondente.4.4.13. USO DE GARAXE-APARCADOIRO.1. Chamamos “garaxe-aparcadoiro” a todo lugar destinado á estancia de vehículos de calquera caste, para a súa custodia, coma para o seu mantemento ou reparación.2. Aos efectos de aplicación destas Normas, divídense nas seguintes categorías: Categoría 1ª: Garaxe-aparcadoiro en planta baixa, semisotos, sotos e segundos sotos. Categoría 2ª: Garaxe-aparcadoiro en parcela interior, patios de cuarteirón e espazos libres privados, podéndose empregar construcións exclusivas para este fin. Categoría 3ª: Garaxe-aparcadoiro en edificio exclusivo. Categoría 4ª: Garaxe-aparcadoiro en edificios existentes no ámbito de Plans Especiais de Protección.1. A instalación e uso de garaxes-aparcadoiros e locais para o servizo de automóbiles, deberán suxeitarse ás prescricións das presentes normas e das ordenanzas de zona e demais disposicións vixentes.2. O Concello poderá denegar a súa instalación naquelas fincas que estean situadas en vías que, polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares, así o aconsellen, agás que se adoiten as medidas correctoras oportunas, mediante as condicións que cada caso requira. O feito de denegar a instalación de garaxe-aparcadoiro, se fose obrigatoria, non relevará aos propietarios de suplir estas instalacións en lugar e forma axeitadas.3. Queda prohibido realizar aparcadoiros-garaxe individualizados en toda a fronte da planta baixa con acceso directo de cada un á calzada, a través da beirarrúa, inutilizando esta con vaos continuos.4. No seu deseño estarase ao disposto no DAEP, a LASB e o RASB que a desenvolve, naqueles en que sexa de aplicación en función do seu uso e co nivel de accesibilidade que a citada lexislación establece.5. No caso de que o edificio albergue usos residenciais, os garaxes colectivos deberán cumprir o establecido nalgún dos apartados do I. B.5 do Anexo das NHV, e para o resto de usos (agás as excepcións que se citan no presente artigo) serán de aplicación esas mesmas condicións.6. Os aparcadoiros de carácter privado desenvolveranse dentro das parcelas privadas, pero, excepcionalmente, nos termos do artigo 47.8 da LOUG, tamén será posible, e coa única finalidade de posibilitar o cumprimento da reserva mínima para prazas de aparcadoiro privadas establecidas, e sempre que se acredite a imposibilidade do seu cumprimento nos terreos de titularidade privada, a utilización do subsolo baixo espazos de dominio público para aparcadoiros privados, mediante a técnica da concesión de dominio público sen necesidade de concurso.7. Os aparcadoiros de edificios existentes a entrada en vigor deste PXOM, consideraranse dentro de ordenación (polo menos mentres non se realice unha reforma integral do edificio), se cumpren as condicións das licenzas obtidas e da lexislación ou ordenación urbanística que era de aplicación no momento da súa construción, agás que a lexislación sectorial ou de aplicación ao uso ao que se pretendan vincular (con posterioridade a súa construción e primeiro uso) eses aparcadoiros sinale outras condicións ao respecto.8. Excepcionalmente e en casos moi xustificados poderá eliminarse a previsión de prazas de estacionamento en vivendas unifamiliares cando por mor da configuración da parcela, protección da edificación ou dos seus elementos, etc., sexa extremadamente difícil, ou lesiva para os valores que se pretende protexer, a súa construción.1. Os aparcadoiros situados en plantas baixas, sotos e semisotos de vivendas unifamiliares e os pertencentes á categoría 4ª, cumprirán as condicións seguintes: a) Os aparcadoiros de vivendas unifamiliares deberán garantir a disposición de polo menos unha praza de aparcadoiro das definidas no punto 4 do presente artigo, así como a xustificación das súas condicións de contorno e acceso en condicións axeitadas a súa situación no edificio. b) Os aparcadoiros da categoría 4ª deberanse ater a condicións específicas que se establezan nas fichas das edificacións, ordenanzas de aplicación, condicións de protección de edificios, das fachadas e ocos, condicións arqueolóxicas do subsolo, etc., e non poderán realizarse aparcadoiros se non se pode garantir un acceso dun ancho mínimo para vehículos de 2,20 m., polo tanto quedarán eximidas das obrigas ás que houbese lugar respecto á reserva de aparcadoiros se as condicións xa citadas impiden esa reserva.2. O resto dos garaxes-aparcadoiros que non están incluídos entre os que se citan no punto 1 anterior, así como os seus establecementos anexos e os locais do servizo do automóbil cumprirán as condicións establecidas nos puntos I. B.5.1, I. B.5.2, I. B.5.4 e I. B.5.5 das NHV, e ademais, as seguintes: a) Os garaxes-aparcadoiros de menos de 800 m 2 poden utilizar, no seu caso, como acceso, o portal do inmoble, cando sexa para uso exclusivo dos ocupantes do edificio. Os accesos destes garaxes de menos de 800 m 2 poderán servir tamén para dar entrada a locais con usos autorizados, sempre que as portas que dean ao mesmo sexan blindadas e o ancho do acceso sexa superior a 4 metros e nos de menos de 200 m 2 sexa superior este acceso a tres metros. b) Os accesos desde a vía pública serán únicos para cada edificio ou parcela, agás na categoría 2ª onde pode haber distinción entre lugar para entrar e lugar para saír, en casos distintos aos de vivenda unifamiliar. c) A localización do acceso á rúa deberá ser obxecto de consulta previa ao Concello, cuxos Servizos Técnicos procurarán concentrar accesos cos xa existentes e separados convenientemente. O Concello resérvase o dereito da concesión da correspondente licenza de vao se non se cumprise este requisito. Regularanse polas condicións establecidas no punto I. B.5.3 das NHV. Non obstante, o número de coches no interior dos garaxes-aparcadoiros non poderá exceder do correspondente a 25 m 2 por coche. No caso de vivendas unifamiliares, tanto se localicen as prazas de estacionamento dentro do propio continente edificatorio, como en outras construcións existentes na parcela, garantirase unha doada accesibilidade aos vehículos, reservando espazo para tal fin a maiores do exclusivo da praza de aparcadoiro nas zonas en contacto cos paramentos do recinto onde se sitúen. Sinalaranse no pavimento as localizacións e corredores de acceso dos vehículos, sinalización que figurará nos planos dos proxectos que se presenten ao solicitar a concesión das licenzas de construción, instalación, funcionamento e apertura. En vivendas unifamiliares sinalaranse tamén nos correspondentes planos de proxectos as prazas de aparcadoiro e o acceso ás mesmas dende a vía pública.1. Co fin de evitar a acumulación de gases todos os garaxes-aparcadoiros privados disporán de ventilación axeitada que poderá ser natural ou forzada.2. A ventilación natural ou forzada estará proxectada con suficiente amplitude para impedir a acumulación de vapores ou gases nocivos en proporción non superior ao 0,1 % en volume de óxido de carbono. Farase por patios ou chemineas para a súa ventilación exclusiva, as cales excederán como mínimo un metro a altura máxima permitida polas Ordenanzas. Estes patios e chemineas quedarán libres en toda a súa altura sen resaltes nin retallos. Enténdese por ventilación natural, aos efectos deste artigo, aquela na que existe un (1) metro cadrado de sección nos ocos ou condutos de aireación por cada douscentos (200) metros cadrados de superficie útil do local.3. Nos garaxes-aparcadoiro localizados en patios de cuarteirón, permitiranse ocos de ventilación cando poidan quedar separados como mínimo, 10 metros dos aliñamentos interiores.4. En edificios exclusivos para este uso, de superficie inferior a dous mil (2.000) metros cadrados, permitiranse ocos de ventilación en fachada á rúa separados como mínimo, 3 metros dos predios lindeiros, non autorizándose nas fachadas a patios de cuarteirón.5. Nos casos de ventilación forzada cumpriranse as seguintes condicións: a) O sistema garantirá un caudal de extracción de seis (6) renovacións por hora. b) Cada unha das plantas estará servida, polo menos, por dous equipos de ventilación independentes. c) A instalación de ventilación estará directamente conectada cun sistema de detección de monóxido de carbono. Disporase como mínimo un detector por cada cincocentos (500) metros cadrados, ou fracción, de superficie útil do local. d) A totalidade estará deseñada baixo o criterio de que en ningún punto do local de garaxe se acade unha concentración de monóxido de carbono de 50 ppm. Para tal efecto ningún punto do local poderá distar máis de doce (12) metros dunha reixa de aspiración. e) A evacuación dos gases realizarase por chemineas independentes coas características recollidas nos punto 2 e 3 anteriores deste artigo. Se desemboca en zonas accesibles para persoas, deberán ter unha altura mínima de douscentos cincuenta (250) centímetros, ou estar protexidas por elementos de fábrica e xardinería de polo menos un (1) metro de altura que acade un (1) metro de separación como mínimo.6. En todo caso cumpriranse como mínimo as disposicións recollidas no CTE referentes á ventilación e calidade do aire interior. O recinto do garaxe-aparcadoiro deberá estar illado do resto da edificación ou fincas lindeiras por muros e forxados resistentes ao lume e con illamento acústico, de acordo coas regulamentacións sobre ruídos, sen ocos de comunicación con patios ou locais destinados a outros usos. Poderá comunicarse o garaxe-aparcadoiro con rochos, núcleo de escaleiras e/ou ascensores, sempre que o acceso dispoña de porta especial blindada resistente ao lume. Tamén se poderá comunicar con caldeiras, salas de máquinas ou semellantes, sempre e cando estes espazos teñan acceso propio independente do garaxe e dispoñan dun vestíbulo acaído de illamento, con portas blindadas de peche automático. Exceptúanse os situados debaixo de salas-espectáculos, os cales estarán illados, prohibíndose calquera comunicación interior co resto do inmoble. No que se refire ás vivendas unifamiliares estarase ao disposto no CTE.4.4.14. USO AGROPECUARIO. É o uso propio da explotación dos recursos naturais da terra, comprendendo as actividades agrícolas, gandeiras, forestais, e tamén o labor extractivo de rochas ou minerais, desenvolvidas en espazos abertos e/ou en locais propios destas actividades. Establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª: Espazos e construcións pequenos, anexos ou incorporados á vivenda unifamiliar campesiña, tales coma hortas, pequenos eixidos ou “saídos”, adegas, alpendres, cortes, hórreos, galiñeiros, pombais, palleiras, etc. Categoría 2ª: O resto dos espazos agrogandeiros, e forestais sen limitación de tamaño e as construcións illadas dedicadas a este fin, tales coma: silos, instalacións gandeiras en réxime de estabulación, picadeiros, alpendres forestais, etc. Categoría 3ª: Áreas extractivas dos solos nos que temporalmente se realizan actividades de extracción de terras, áridos e explotación de canteiras.1. Agás as actividades da 1ª categoría que se poderán desenvolver tamén en solo de núcleos rurais sen máis limitacións que as derivadas da lexislación vixente e o ditado nas presentes Normas, o resto das actividades terán que se desenvolver forzosamente en solo clasificado coma rústico.2. As actividades amparadas neste uso que non supoñan actividade construtiva -agás as extractivas en terra- non terán máis limitacións que as impostas polas administracións sectoriais competentes.3. As actividades que leven parello o feito construtivo haberán de axeitarse ao disposto na lexislación urbanística, especialmente no concernente ao procedemento de autorización (segundo se determina na LOUG ). As explotacións mineiras e as actividades extractivas de recursos minerais regularanse segundo a LMG, e as disposicións aplicables da LOUG. As que estivesen en activo no momento da entrada en vigor da LOUG regularanse pola súa D. T. 12ª. Prohíbese calquera actividade extractiva nos solos urbanos e urbanizables, agás os desmontes necesarios para levar a cabo a urbanización e a construción. No solo rústico especialmente protexido só se poderán levar a cabo extraccións de terras, áridos, rochas ou minerais, se expresamente se autoriza na Norma ou Ordenanza específica, logo de obter a preceptiva e previa autorización do órgano urbanístico autonómico e en todo caso, sempre que se demostre de xeito fidedigno que esa actividade, en tanto que temporal, non afecta aos valores que se queren protexer; e poderán prohibirse, cando non se cumpra coas condicións legalmente esixibles, calquera que sexa a cualificación do solo, nun radio inferior a 500 m. dos núcleos rurais de poboación, e de edificios ou restos históricos e arqueolóxicos ou elementos naturais e nun radio de 1.000 m. do núcleo urbano, sinalados todos eles na presente Normativa e/ou incluídos en Catálogo. Non poderán en ningún caso afectar a unha superficie superior aos 5.000 m 2. Segundo a D. T. 12ª da LOUG, a implantación de novas explotacións e actividades extractivas en calquera categoría de solo rústico especialmente protexido non poderá realizarse en tanto non sexa aprobado definitivamente o correspondente Plan Sectorial de actividades extractivas ou proxecto sectorial, sen prexuízo da posibilidade de outorgar autorización autonómica para actividades extractivas en solo rústico de protección ordinaria, agropecuaria e de especial protección forestal, segundo o disposto polos artigos 36 e 37 da LOUG, e segundo o procedemento establecido no artigo 41 da LOUG.1. As actividades extractivas de calquera tipo están suxeitas á previa autorización municipal, sen prexuízo da necesidade de acadar as necesarias autorizacións doutras administracións e organismos.2. A necesaria obtención de autorización por parte doutras administracións ou organismos non prexulgará a tamén necesaria obtención da licenza municipal, que non poderá ser outorgada cando non se cumpran os extremos e condicións reguladas neste artigo, e en xeral, as disposicións do planeamento urbanístico.3. Amais diso, o outorgamento da licenza municipal deberá achegar necesariamente a documentación que se cita, e estará en todo caso, subordinado ao cumprimento dos seguintes requisitos: a) Memoria sobre o alcance das actividades que se pretenden desenvolver, con mención específica dos desmontes e nivelacións previstas e de duración estimada da explotación e do cumprimento das condicións e requisitos esixidos pola lexislación da Comunidade Autónoma Galega. b) Mención específica das precaucións adoptadas para non afectar a preservación do medio ambiente, á conformación da paisaxe, a conservación do arborado e a non desviación, mingua ou polución de correntes de augas, superficiais ou soterradas e o establecemento das garantías precisas para que tales condicións se cumpran. O non cumprimento destes requisitos implicará a denegación da licenza. c) Testemuña fidedigna do título de propiedade do terreo no que se pretende efectuar a extracción de áridos ou movementos de terras. Se o solicitante do permiso non fose o mesmo propietario, deberá presentar o correspondente permiso do(s) propietario(s). d) Descrición das operacións de escavación ou desmonte, con plano topográfico a escala 1: 1.000 cos perfís nidios dos traballos a realizar. Con igual detalle débese expoñer a maneira de como se vai repoñer o estado primixenio do terreo unha vez efectuados os movementos de terras, así coma os prazos das reposicións parciais. e) Indicación do volume de terra e rocha a remover e as de áridos a extraer. f) Garantías de carácter patrimonial sobre o cumprimento do previsto nos apartados anteriores.4. Cando a extracción de áridos e movementos de terras implique destrución de arborado, imporase ao titular da licenza a obriga de efectuar a repoboación da finca e de coidar a plantación ata que a mesma teña enraizado e poida desenvolverse normalmente.5. As actividades extractivas estarán sometidas ao establecido no art.32 da Lei 8/1995. Nos ámbitos no que afecten á protección de bens do patrimonio cultural estas explotacións deberán obter previa á licenza, a autorización da Consellería de Cultura. Esta autorización poderá ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu contorno ou a posible alteración do mesmo.4.4.15. USO ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES. Corresponde a todos aqueles espazos non edificados, destinados fundamentalmente a utilización peonil por parte da poboación, que se complementan coa plantación de arborado e xardinería, admitíndose diversos tratamentos do solo, e cuxo obxecto é garanti-la salubridade, repouso e esparexemento da poboación, a protección e illamento entre zonas que o requiran e a obtención de mellores condicións estéticas e ambientais do territorio en xeral. Dentro deste uso, para os efectos da súa pormenorización, establécense as seguintes Clases e Categorías: Categoría 1º. Espazos Libres Públicos. Espazos destinados ao uso público nos que a vexetación non é o elemento característico, tales como prazas ou outros espazos análogos. Clase Zonas Verdes: Categoría 2ª. Área axardinada que corresponde ás áreas con acondicionamento vexetal destinadas a defensa ambiental, o repouso e recreo dos habitantes, e o amoblamento urbano. Inclúense nesta Categoría as Alamedas Históricas. Categoría 3ª. Área destinada en orixe ao xogo e esparexemento infantil, incorporando aparatos de recreo (randeeiras, tobogáns, balancíns, etc.), areeiros, e plantacións e deseño adecuado ao fin previsto, ou acondicionada para a estancia e convivencia de maiores e nenos. Categoría 4ª. Parques urbanos formados polos espazos libres en que existe predominio da zona forestada sobre as zonas verdes urbanizadas, paseos e itinerarios para sendeirismo, ciclismo, etc., e pequenas actividades deportivas sen edificación (petanca, cross, etc.). Poderán dispor de pequenas edificacións de servizo. Inclúense nesta Categoría os parques forestais distribuídos por diversas parroquias. Categoría 5ª. Espazos Libres Privados correspondentes ás zonas non edificadas de zonas residenciais ou dotacionais privadas aos que o Plan atribúa tal cualificación para asegurar o mantemento dos mesmos. Categoría 6ª. Franxas de protección de vías de comunicación, redes viarias e ferroviarias, constituídas polas bandas lonxitudinais, normalmente de ancho constante, situadas nas marxes daquelas. As condicións que se establecen para os Espazos Libres e Zonas Verdes serán de aplicación nas parcelas que o planeamento destina para tal fin, e estean recollidas nos planos de ordenación, ou deban aparecer representadas na documentación dos plans de desenvolvemento.1. As zonas verdes e espazos libres de uso público deberán estar convenientemente urbanizadas en proporción ao uso demandado ou a súa categoría de clasificación, coas súas correspondentes sendas peonís, camiños, escaleiras e acondicionamento vexetal, así coma dotadas do alumeado público, rede de sumidoiros e abastecemento de auga necesarios (no seu caso) para o seu funcionamento e conservación.2. Os cerramentos, cando sexan necesarios non superarán a altura de 0,50 m. con materiais opacos, podendo traspasar este límite con elementos diáfanos esteticamente admisibles ou elementos vexetais.3. Nestas zonas dedicadas a garantir o lecer, o repouso e o espallamento da poboación, non se permitirá, con carácter xeral, ningún tipo de edificación permanente, agás a necesaria para o mantemento das propias zonas (invernadoiros, almacéns de útiles de xardinería, limpeza, ou servizos de aseo etc.), cun volume máximo para cada uso individual ou integrado de 40 m 3, e xustificando previamente a necesidade da súa instalación na propia zona verde ou espazo libre de uso público. Como excepción, previo acordo municipal, poderá autorizarse a instalación permanente de elementos de ornato (templetes, palcos de música, emparrados, pérgolas) ou complementarios ao uso das zonas verdes (escenarios de teatro ao aire libre, pistas de baile descubertas.). En todo caso a superficie total ocupada con tódolos elementos permanentes cubertos antes citados, dentro das zonas clasificadas como espazos libres, non poderá superar o 5 % da superficie total da zona en que se sitúen.4. Poderá autorizarse así mesmo a instalación de pequenas construcións con carácter provisional como elementos cubertos e casetas desmontables para fins propios dos usos convencionais destas zonas (quioscos de flores, bebidas ou prensa, cabinas de teléfonos, paradas de autobús, etc.) con superficie máxima para cada uso individual ou integrado de dez (10) metros cadrados e altura de coroación de tres (3) metros (volume máximo de 30 m 3 ). En todo caso a superficie total ocupada con tódolos elementos provisionais cubertos antes citados, dentro das zonas clasificadas como espazos libres, non poderá superar o 5 % da superficie total da zona en que se sitúen. Tamén se permite sen carácter restritivo o amoblamento necesario (bancos, papeleiras, fontes de auga potable, xogos de nenos, etc.). Tamén poderán implantarse construcións efémeras para usos esporádicos, aínda que superen as dimensións aquí especificadas (sempre con licenza ou autorización previa municipal). 5. Será posible a a construción de equipamentos que non comporten edificación como campos de deportes ou semellantes, pero neste caso deberán estar contemplados no PXOM como zonas equipamentais, e permítese tamén sen carácter restritivo a implantación de pequenos espazos para deportes que non esixan espazos valados, como petanca, tenis de mesa, e outros análogos.6. Nas construcións xa existentes nos parques e zonas verdes actuais, permítese a súa reconstrución ou rehabilitación, sempre que acubille usos dotacionais públicos de calquera tipo que sexan compatibles co uso de zona verde, e deberán estar contemplados no PXOM como zonas equipamentais.7. Nas zonas de Categoría 4ª poderanse implantar usos deportivos valados de dimensións medias, como pistas de baloncesto ou similares.8. Os espazos libres de edificación de carácter privado non admiten ningún tipo de edificación dentro da superficie delimitada como tal, se ben poderán admitir tanto instalacións deportivas en superficie e ó descuberto sen espectadores, como así mesmo instalacións diáfanas abertas por tódolos seus lados (ceadores, pérgolas, etc.) ata un máximo do 10% da superficie da zona libre privada neste último caso. Poderán implantarse construcións efémeras para a implantación de usos esporádicos.9. Nos supostos onde as zonas verdes públicas linden con espazos libres privados, será preceptiva a construción de elementos de separación axeitados entre ámbalas dúas zonas. Considéranse determinacións propias do uso de Espazos Libres e Zonas Verdes as condicións que se regulan no Artigo 4.7 “Normas básicas sobre deseño e calidade da urbanización dos sistemas de infraestruturas” para o deseño e tratamento destes espazos.4.4.16. USO DE INFRAESTRUTURAS BÁSICAS.1. O uso de infraestruturas e servizos básicos está composto polo conxunto de elementos que fan posible a prestación aos núcleos urbanos ou rurais e aos seus moradores dos servizos básicos vinculados ás infraestruturas tales como abastecemento de auga, eliminación e tratamento de augas residuais, eliminación de residuos sólidos, subministración eléctrica, telefonía e comunicación, así como os solos de reserva previstos para a ampliación ou novo establecemento destes elementos.2. Inclúense así mesmo, aqueles elementos que son precisos para o funcionamento de instalacións, tales como as de transporte e transformación de enerxía, así como as de almacenamento e distribución de combustible.3. Os elementos deste sistema poderán ser: a) Lineais. Constituídos polas redes e servizos de empresas de carácter público ou privado, tales como a rede de gas, rede de enerxía eléctrica, rede de telefonía ou comunicacións, rede de abastecemento de auga, rede de almacenamento e distribución de combustibles. b) Non lineais. Que inclúe, así mesmo, os embalses, depósitos, depuradoras, vertedoiros de lixo, reservas para instalación de servizos públicos municipais, e as reservas especiais para a almacenaxe de produtos enerxéticos e a súa distribución, entre outros. Ademais, terán consideración de elementos non lineais as instalacións necesarias para a distribución de enerxía, as redes de cobertura de telefonía móbil e demais servizos básicos.1. O Plan cualifica con estes usos as instalacións existentes co carácter de Sistemas Xerais.2. Coa finalidade de prever a localización de determinadas instalacións especiais, o PXOM cualifica áreas concretas ben como previsións dentro de ámbitos de Solo Urbano Non consolidado ou Sectores de Solo Urbanizable, asignándoas a este uso, e definíndoas como Sistema Xeral de Infraestruturas de Servizos, de acordo cos motivos e regulación que se conteñen nos Artigos destas normas. Considéranse determinacións propias deste uso as condicións que se regulan nos apartados correspondentes do Artigo 4.7 “Normas básicas sobre deseño e calidade da urbanización dos sistemas de infraestruturas” para o deseño e tratamento destas infraestruturas e servizos básicos, mais os que poidan corresponder ou ser aplicables no caso de Sistemas Xerais, que se recollen nos apartados correspondentes do artigo 4.5 da presente Normativa. Agás especificación concreta en contra, as centrais de tratamento ou distribución destes servizos terán que se instalar fóra dos solos urbanos, de núcleos rurais e urbanizables de uso residencial.1. As servidumes de cada instalación axustaranse aos regulamentos e disposicións que promulguen os organismos e institucións competentes.2. Para estes efectos, agás que a normativa estableza outras condicións, adoptaranse como valores mínimos para o caso de linas eléctricas as que se recollen no artigo 4.5.2 da presente Normativa.3. Para outros tipos de condución establécense as seguintes condicións de servidume: a) En grandes canalizacións de servizos e conducións especiais, dez (10) metros a cada lado da franxa que determina o trazado. Para estes efectos, considéranse conducións especiais ou canalizacións de servizo aqueles sistemas que ou ben recollen un grande número de trazados no seu interior, ou supoñen unha instalación de tipo singular, tales como as grandes liñas de transporte de enerxía, os oleodutos, canais, etc. b) Noutro tipo de conducións e infraestruturas xerais de servizo urbano, cinco (5) metros a cada lado da franxa que determina o trazado.4.4.17. USO DO TRANSPORTE E COMUNICACIÓNS.1. É o uso propio de acceso e comunicación, tanto dende o exterior como entre os diversos ámbitos do espazo municipal ou urbano e sobre os que se desenvolvan os movementos das persoas e os vehículos de transporte, así como os que permiten a permanencia e estacionamento destes, e nalgúns casos o seu mantemento e aprovisionamento.2. Inclúense así mesmo os elementos auxiliares ou complementarios das infraestruturas de comunicación. Dentro do uso Transporte e Comunicacións, para os efectos da súa pormenorización, establécense as seguintes Clases: Clase Rede Viaria: Clase Servizos Públicos: Clase Centros Básicos: Clase Portos: 6. As condicións que se sinalan para o transporte e as comunicacións serán de aplicación aos terreos que o PXOM destina a tal fin e os que en desenvolvemento do mesmo definan os planeamentos correspondentes.7. O PXOM establece estas condicións co carácter de mínimas para o deseño das vías de nova apertura. A caracterización dunhas vías ou outras, ou as reformas de beirarrúas, estacionamentos, etc. que poida determinar o Concello, en viario que estea integrado na rede consolidada do municipio, co fin de establecer novas regulacións do réxime do tráfico rodado ou peonil non se considera variación das determinacións do PXOM. Considéranse determinacións propias deste uso as condicións que se regulan nos apartados correspondentes do Artigo 4.7 “Normas básicas sobre deseño e calidade da urbanización dos sistemas de infraestruturas” para o deseño e tratamento destas infraestruturas e servizos básicos de transporte e comunicacións, mais os que poidan corresponder ou ser aplicables no caso de Sistemas Xerais, que se recollen nos apartados correspondentes do artigo 4.5 da presente Normativa. Ademais das condicións establecidas nos apartados anteriores, e nas disposicións legais vixentes que lle fosen de aplicación, cumprirán coas condicións que se establecen por clase e categoría nos apartados seguintes. Correspóndese co espazo destinado ao viario convencional existente ou ao de nova creación destinado á circulación rodada ou peonil. Dentro desta Clase, establécense as seguintes categorías: Categoría 1ª. Peonil ou viario que pode admitir ademais do tránsito ou paseo de peóns, o tránsito de bicicletas e vehículos sen motor en xeral. Categoría 2ª. De coexistencia ou viario de servizo de acceso a vivendas en urbanizacións de baixa densidade, con prioridade do paso peonil. Categoría 3ª. Rodadas con separación de tránsitos, viario propio tanto do solo urbano como do urbanizable, destinado á circulación. Categoría 4ª. Estacionamentos na vía pública. Zonas destinadas nas rúas ao estacionamento de vehículos.1. O viario axustarase no solo urbano e urbanizable ás condicións técnicas e de dimensións establecidas no Título VII, Normas Xerais de Ordenación e Urbanización, das presentes Normas Urbanísticas.2. Calquera construción ou instalación deberá respectar os gálibos mínimos establecidos na lexislación vixente.3. Tódalas vías de nova creación deberán estar definidas no PXOM ou nos planeamentos que segundo lei poidan definir aliñacións, e serán de uso e dominio público, aínda que o mantemento dalgunhas delas puidese correr a cargo de organismos públicos ou de entidades urbanísticas colaboradoras creadas entre outros fins a tales efectos.4. A definición de aliñacións polo PXOM ou por planeamentos correspondentes non impide a apertura de túneles ou pasos elevados, que sexan aprobados polos procedementos legais que lles sexan de aplicación. A efectos de aplicación das condicións que fan referencia á xerarquía do viario, considéranse os seguintes rangos: a) Rede primaria, coas vías que conforman a rede de primeira orde e serven para a estruturación dos tránsitos principais. b) Rede secundaria cuxa función principal é xerar unha malla de estrutura de conexión das distintas áreas do municipio, conectar coas vías máis importantes e dar acceso ao sistema de menor rango. c) Resto de vías de carácter local ou restrinxido cuxa principal función é canalizar o tránsito ata as actividades ou completar as conexións interiores da malla de maior rango.1. Corresponde coas sendas públicas para peóns ou viario que pode admitir, ademais do tránsito ou paseo de peóns, o tránsito de bicicletas e vehículos sen motor en xeral.2. A anchura mínima pavimentada para a circulación de peóns será de cento oitenta (180) centímetros. Nas rúas nas que sexan previsibles concentracións de peóns, sexa polo seu carácter comercial ou outra calquera causa, a anchura mínima será de trescentos (300) centímetros.3. As vías de circulación terán unha pendente lonxitudinal mínima do cinco (5) por mil para a evacuación de augas pluviais e unha máxima do oito (8) por cento. Cando deba excederse a pendente disporase como ampliación das beirarrúas unha escaleira pública, rampla italiana, con relanzos de cento vinte (120) centímetros de lonxitude, máxima pendente do oito (8) por cento e tabica de dez (10) centímetros, ou escaleiras convencionais. Estes límites poderán excederse, previa xustificación técnica da súa necesidade, creando itinerarios alternativos que garantan a Supresión de Barreiras Arquitectónicas en Vías e Espazos Públicos.1. Teñen esta consideración as vías dos núcleos rurais, mais aquelas dos núcleos urbanos nas que se adoptan medidas para «calmar o tráfico», establecendo resaltes ou ben outros condicionantes. Serán preferentemente de «coexistencia» nas que coexisten o tránsito peonil e o viario no que a pavimentación ou tratamento das superficies é practicamente uniforme, se é o caso con proteccións para os peóns, destinado á circulación de vehículos a motor á vez que o tránsito de peóns, bicicletas e carruaxes, tendo prioridade en calquera caso o peonil sobre o resto dos modos citados. As de novo deseño terán unha anchura mínima de oito (8) metros.2. O seu uso básico é o de acceso a vivendas, e poderán establecerse plantacións de árbores para calmar e disuadir o tránsito de vehículos de paso e para a mellora do espazo dos núcleos rurais ou urbanos.1. Constitúe o viario propio tanto do solo urbano como do urbanizable, destinado á circulación, e estacionamento nalgúns casos, de vehículos a motor á vez que o tránsito de peóns, bicicletas e carruaxes, con beirarrúas resaltadas. As beirarrúas, mantendo unha anchura mínima libre de cento oitenta (180) centímetros, acompañaranse de aliñacións de árbores, que poderán situarse nas bandas de estacionamento lonxitudinal. Plantaranse, conservando a guía principal e co seu tronco recto, con titores e proteccións que aseguren o seu enraizamento e crecemento nos primeiros anos.2. O novo viario que se proxecte presentará as dimensións e características que se deriven das intensidades de circulación previstas e do medio que atravesen. As marxes das vías, cando percorran por solo Rústico estarán sometidas ás limitacións e servidumes que determina a LEE, e a LEG, segundo sexa a titularidade das mesmas. Cando percorran por solos urbanizables e urbanos, estarán sometidos ás condicións que o Plan de Ordenación Municipal establece.3. Poderán disporse novas rúas en fondo de saco de trazado sinxelo, evitando curvas pronunciadas, que, en caso de ter unha lonxitude superior a cincuenta (50), deberán estar rematadas por un fondo de saco que permita o xiro de vehículos de dez (10) metros de lonxitude sen necesidade de facer manobras. Uniranse por sendeiros de peóns que permitan enlaces cómodos e preverase a instalación dos servizos complementarios ou de infraestrutura.4. Os estacionamentos que se establezan nas vías públicas non interferirán o tránsito destas, debendo contar cunha banda de aparcadoiro, independente da calzada de circulación, que quede remetida en relación co bordo nos cruzamentos de rúas.5. As dimensións mínimas serán as que se sinalan a continuación: - Estacionamento en liña, douscentos vinte e cinco (225) centímetros. - Estacionamento en batería, cinco (5) metros. - Estacionamento en espina, catro (4) metros. Cada tres (3) prazas de estacionamento plantarase unha árbore que, ademais de subministrar sombra, discipline a posición dos vehículos. En ningún caso en solo urbano ou urbanizable se admitirán áreas de estacionamento en superficie superiores ás cincuenta (50) prazas, agás nas áreas lindeiras ás estacións de transporte público ou grandes equipamentos, en cuxo caso poderá excederse dito límite, se ben deberá arborarse interiormente, diferenciándose ademais as sendas de peóns de acceso á zona de estacionamento. Correspóndese cos espazos destinados ao intercambio entre diferentes medios de comunicación ou de transporte sobre os que se desenvolvan os movementos das persoas e os vehículos de transporte, así como os que permiten a permanencia e estacionamento destes en itinerancia, e nalgúns casos o seu mantemento e aprovisionamento. Dentro desta Clase, establécense as seguintes categorías: Categoría 5ª. Estacións ou Intercambiadores de modos de transporte. Categoría 6ª. Estacións de Servizo ou subministración de combustible. Categoría 7ª. Servizos do automóbil. Locais ou espazos para o mantemento, entretemento e limpeza de automóbiles.1. Defínense como intercambiadores as áreas destinadas de forma permanente a facilitar o intercambio de pasaxeiros entre diversos modos e medios de transporte. Inclúense dentro deste uso as estacións de autobuses.2. As condicións que se sinalan serán de aplicación aos terreos que o PXOM puidera destinar a tal fin e que se representarían nos planos correspondentes ou nos planeamentos de desenvolvemento.3. Tódolos terreos definidos ou cualificados como intercambiadores terán a consideración de Sistema Xeral de Transporte.4. O desenvolvemento dos intercambiadores deberá realizarse mediante un Plan Especial de Infraestrutura que, se é o caso, poderá ter o carácter complementario de Reforma Interior, se as condicións de desenvolvemento debesen afectar ao trazado do viario ou ás condicións urbanísticas dos terreos. Ditos plans especiais deberán incluír preceptivamente os estudos de transporte e tráfico nos que se analice o impacto da implantación sobre o sistema de transporte.5. A execución dos Intercambiadores, no que lles sexa de aplicación, deberá cumprir tódalas condicións do Uso garaxe-aparcadoiro, coa condición complementaria de que ao poderen ter cabida para vehículos de gran dimensión ou autocares, as ramplas, espazos de manobras, alturas libres, etc. deberán axustarse ás condicións propias destes vehículos e, se é o caso, ás disposicións que lles sexan de aplicación por razóns do uso ou polo carácter de usos públicos con posible gran afluencia de pasaxeiros. Ademais das condicións establecidas nos apartados anteriores, nas Normas de uso industrial e nas disposicións legais vixentes que lle fosen de aplicación, cumprirán coas seguintes condicións.1. Nas bandas laterais do viario, nas localizacións previstas no PXOM ou nos planeamentos que conteñan a ordenación detallada, onde se poidan localizar, en función das condicións estéticas, de tráfico, de seguridade do lugar, e de non afeccións ambientais a zonas residenciais próximas, permitirase a instalación de Estacións de Servizo para a subministración de combustible a vehículos automóbiles.2. O Uso de Estación de Servizo contempla a subministración de carburantes e combustibles líquidos a vehículos automóbiles como actividade principal. Esta actividade principal das instalacións admite como complementarias as seguintes actividades: lavado de vehículos, engraxe e pequenos talleres de reparación de vehículos, pequeno comercio, oficinas e servizos asociados, restauración e aparcadoiro de vehículos lixeiros ou pesados e calquera outros usos complementarios que pola normal evolución do sector de Estacións de Servizo sexa recollido polas disposicións que as regulan. En ningún caso os usos complementarios desvirtuarán o carácter da actividade principal da instalación de subministración de combustible.3. Pola particularidade do Uso, con independencia da regulación que establece a Normativa nas Ordenanzas do Solo Urbano, recóllense a continuación determinacións propias de parcelamento e edificación, para a súa aplicación fóra do Solo Urbano Consolidado. a) A parcela mínima para as Estacións de Servizo será de setecentos cincuenta (750) metros cadrados. b) As condicións de edificación non superarán un aproveitamento edificable de 0,30 m²/m², e unha altura máxima de setecentos vinte (720) centímetros e dúas plantas (PB + 1). c) A separación mínima das construcións aos lindeiros será de catro (4) metros. d) A superficie total cuberta por edificación e marquesiñas non superará o cincuenta (50) por cento da parcela. e) A distancia mínima dos depósitos de combustible enterrados aos límites da parcela será de dous metros.4. Disporán de aparcadoiros en número suficiente para non coutar o tránsito, cun mínimo de 3 prazas por surtidor.5. Os obradoiros do automóbil anexos, non poderán ter unha superficie de máis de 100 m 2 e disporán de 1 praza de aparcadoiro por cada 25 m 2 do dito taller. Se se establecesen servizos de lavado e engraxe, deberán instalarse coas condicións sinaladas no parágrafo seguinte. Amais das condicións establecidas nos apartados anteriores, nas Normas do uso industrial e nas disposicións legais vixentes que lle fosen de aplicación, cumprirán cas seguintes: 1. Non causarán molestias aos veciños e viandantes.2. Disporán, dentro do local, e/ou da parcela de 1 praza de aparcadoiro por cada 100 m 2 de taller.3. Nos locais de servizo de lavado e engraxe que formen parte de edificios de vivendas, a potencia instalada non excederá de 25 CV. Nos restantes non excederán de 60 CV., e en edificios exclusivos para uso do automóbil non existirá limitación. Disporán de 1 praza de aparcadoiro por cada 100 m 2 de local.4. O lavado de automóbiles en túneles de lavado automático poderá implantarse en espazos independentes, en baixos comerciais de edificacións de uso non residencial ou en edificacións de uso exclusivo de garaxe-aparcadoiro.5. Non poderán instalarse en plantas baixas de edificacións nas que a planta inmediata superior sexa de uso residencial.6. O lavado manual poderá implantarse en calquera garaxe-aparcadoiro. Considérase uso de centros básicos do sistema do transporte o destinado a concentrar e facilitar os labores de fraccionamento e consolidación de cargas, ou ao estacionamento e mantemento de vehículos pesados, así como os labores auxiliares para a preparación das mercadorías en relación co transporte, e tamén tódolos usos complementarios que sexan necesarios para a realización de tales operacións. Establécese unha sola categoría. Categoría 8ª. Centros básicos no sistema de transporte.1. As condicións que se sinalan serán de aplicación aos terreos que o PXOM destina para tal fin e que se representan nos planos correspondentes ou nos planeamentos de desenvolvemento.2. O desenvolvemento dos centros básicos deberá realizarse mediante un Plan Especial de Infraestrutura que, se é o caso, poderá ter o carácter complementario de Reforma Interior, se as condicións de desenvolvemento debesen afectar ao trazado do viario ou ás condicións urbanísticas dos terreos. Ditos plans especiais deberán incluír preceptivamente os estudos de transporte e tráfico nos que se analice o impacto da implantación sobre o sistema de transporte. É aquel que abrangue tódalas actividades relacionadas coa explotación dos recursos naturais do mar, incluída a súa consideración coma lugar no que se realiza o tráfico ou transporte de mercadorías e/ou persoas por vía marítima, así coma actividades que en réxime de concesión se poidan asentar nas zonas de servizos dos portos. Establécense dúas categorías. Categoría 9ª. Portos. Son tanto o espazo intermodal de transportes marítimo-terrestres que posibilita a realización das operacións relacionadas co tráfico portuario, como o espazo cuxo uso e destino é fundamentalmente de carácter pesqueiro e/ou deportivo relacionado co mar. Deberán cumprir coas condicións establecidas na lexislación sectorial específica destas actividades (lexislación portuaria) ou nos Plans Especiais que se poidan aprobar en cada ámbito portuario, mais as determinacións e condicións aplicables no caso de Sistemas Xerais, que para este uso se regulan no artigo 4.5.7 da presente Normativa. Son terreos de Sistemas Xerais os dotacionais públicos que estean deseñados ou previstos para o servizo da totalidade do municipio e, en especial, para implantar as infraestruturas básicas do modelo de vila, de cidade ou de territorio. A estes efectos, enténdese por dotacións públicas as de titularidade das distintas Administracións públicas que tenden a satisfacer necesidades colectivas e implantar usos ou servizos públicos, tendo o carácter de bens de dominio público. O Plan Xeral clasifica os solos ocupados por Sistemas Xerais como Solo Urbano (Consolidado e non Consolidado), Solo de Núcleo Rural, Solo Urbanizable e Solo Rústico.4.5.1. REDE DE ESTRADAS. Aos efectos das presentes Normas, establécese a seguinte clasificación de vías do Municipio, baseada no disposto na LEE e tamén na LEG. Estradas supramunicipais de maior relevo: ▪ Estrada comarcal AC-432, de Vimianzo a Camariñas, pertencente a rede primaria complementaria autonómica. ▪ Estrada de Camariñas ao Faro de Cabo Vilán, de titularidade portuaria estatal. Outras estradas supramunicipais: ▪ Estrada DP-1601, de Ponte do Porto a Camelle. ▪ Estrada DP-1602, de Arou á anterior. ▪ Estrada DP-1603, de Ponte do Porto a Vimianzo. ▪ Estrada DP-2902, de Santa Mariña a Arou. Outros corredores de comunicación municipal: ▪ Estrada de Xaviña a Arou. Fóra xa do Sistema Xeral situaríanse os seguintes tipos de vias: Viario de comunicación entre os corredores principais e os núcleos de poboación ou entre os distintos núcleos rurais non explicitados denantes. VÍAS TIPO V: Viario interno dos núcleos de poboación. VÍAS TIPO VI: Viario de relación cos recursos, a saber: ▪ VI.1: Pistas de concentración parcelaria. ▪ VI.2: Pistas forestais. ▪ VI.3: Resto do viario. A ámbalas dúas beiras das estradas e demais vías, establécese a liña de edificación, dende a cal, ata a vía, quedan prohibidas as obras de construción, reconstrución ou ampliación de calquera tipo de edificación, agás as que resulten imprescindibles para o mantemento e conservación das existentes. A liña de edificación paralela á vía, situarase a unha distancia medida horizontalmente a partires da aresta exterior da calzada ou do eixe da vía, segundo se indica de seguido: Para as vías de tipo I:. O disposto nos artigos 29 e seguintes da LEG, e, en concreto, dado o tipo de vía, a 9,5 m. da aresta exterior de explanación. Para as vías de tipo II e III: A 7 metros da aresta exterior de explanación. Para o resto das vías (tipos IV a VI): A 5 metros da aresta exterior de explanación. Para as zonas clasificadas como Solo Urbano autorízanse, de acordo coa presente Normativa, edificacións ou construcións a distancias inferiores ás sinaladas, segundo o disposto no parágrafo 2 do artigo 52 da LEG citada para as travesías de poboación e conforme ao que se preceptúa a respecto desta cuestión no artigo 35, parágrafo 3, da mencionada Lei. O PXOM considera tamén aplicable este parámetro ás zonas tradicionais dos núcleos rurais consolidadas a distancias inferiores ás citadas. Estas distancias terán a consideración de aliñamentos e defínense na ordenanza correspondente. Aos efectos de tramitación dos tramos urbanos das estradas (travesías), nestas zonas, as autorizacións de usos e obras promovidas por ente distinto ao titular da estrada, deberán cumprir co disposto no artigo 53 da LEG. De acordo co disposto no artigo 54 da LEG, ben a proposta do Concello, ben da Administración titular da estrada, poderán promoverse expedientes para a entrega das travesías urbanas ao concello, cuxa resolución corresponderá ao Consello da Xunta de Galicia. Non obstante o anterior, e de acordo co disposto no parágrafo 2) do mesmo artigo, a Administración titular da vía e o Concello poderán convir o que estimen procedente para a mellor conservación e funcionalidade das ditas travesías. Para o caso das vías das que é titular a Deputación Provincial da Coruña, estarase tamén ao disposto pola Administración Provincial. Para as estradas cuxa titularidade non corresponde ao Concello, tramitarase esta Normativa como solicitude á CMATI, Mº Fomento ou Deputación, segundo os casos e a lexislación respectiva, para o informe preceptivo e iniciación do correspondente expediente. Non se autorizarán peches nas áreas de influencia das estradas definidas como zonas de dominio público nin nas de servidume, tales coma se definen estas na LEG. Non obstante, por circunstancias especiais de aproveitamento agrogandeiro poderanse autorizar peches diáfanos nas zonas de servidume ou afección das estradas, pero non nas de dominio público, conforme ao disposto no artigo 39.2 da LEG. A zona de servidume consiste en dúas franxas de terreo a ambos os dous lados da estrada, delimitadas interiormente pola zona de dominio público (definida en cada Lei de Estradas) e exteriormente por dúas liñas paralelas ao dito límite, as distancias que, agás para as vías Tipo I, que será de 8 m. e tipo II, que será de 3 metros (en ámbolos dous casos, a respecto da aresta exterior de explanación), será de 2 m. no resto das estradas do concello; nestes casos, delimitadas interiormente pola zona de dominio público e exteriormente por dúas liñas paralelas ás arestas exteriores de explanación (artigo 31,1 da LEG ). A zona de dominio público é a constituída polos terreos adquiridos por título lexítimo pola Administración titular para a construción das estradas e os seus elementos funcionais. O límite exterior non poderá exceder 10 metros de ancho na totalidade das estradas actuais do concello (artigo 30,1 da LEG ). A zona de afección consiste en dúas franxas de terreo a ambos os dous lados da estrada, de 30 metros de ancho, delimitada interiormente pola zona de servidume e exteriormente por dúas liñas paralelas ás arestas exteriores da explanación (artigo 33.1). Como xa temos citado, para o caso das vías das que é titular a Deputación Provincial, estarase tamén ao disposto pola Administración Provincial. As rasantes fíxanse nos planos de ordenación, ben por medio de perfís lonxitudinais, ben por medio do sinalización de puntos altimétricos en todas as interseccións de vías. Cando as rasantes non estean fixadas en planos e se trate de vías sen pavimentar axeitadamente, a rasante establecerase na cota de 20 cms. por enriba da rasante actual do camiño.4.5.2. REDES DE ENERXÍA ELÉCTRICA E TELECOMUNICACIÓNS. Constitúen o sistema xeral de subministración de enerxía eléctrica ás redes de Alta e Media Tensión, e serán de aplicación con carácter xeral as determinacións da súa lexislación reguladora (nestes intres os RDEE, RLAT e as ITC ), coas maiores limitacións de protección tipolóxica ou paisaxística que para determinadas situacións se establecen na presente normativa. As servidumes de paso de enerxía eléctrica non impiden ao dono da finca servinte pechala, plantar ou edificar nela, deixando a salvo a dita servidume. Queda prohibida a plantación de árbores e a construción de edificios e instalacións industriais na proxección e proximidades das liñas eléctricas debidamente autorizadas, a menor distancia da establecida no RDEE a respecto da proxección sobre o terreo dos condutores máis extremos do tendido nas condicións máis desfavorables. Estas distancias son as seguintes: - Para edificios e construcións: D 1 = 3,3 + U/100 metros, cun mínimo de 5 metros para soportes accesibles ás persoas. D 1 = 3,3 + U/150 metros, cun mínimo de 4 metros para soportes non accesibles ás persoas. - Para masas de arboredo: D 2 = 1,5 + U/150 metros, cun mínimo de 2 metros. Sendo U a tensión nominal. Nas liñas aéreas, para o cómputo destas distancias terase en conta a situación respectiva máis desfavorable que poida acadar a liña cos elementos de que se trate, e no caso de que se modifique a presente regulación na lexislación de aplicación, entenderase substituída por ela a que se cita na presente normativa (que quedará sen efecto nese caso). 1.- Queda prohibida a implantación de novas liñas aéreas de alta tensión en solos urbanos e urbanizables, agás que estean previstas nun Plan Especial de Infraestruturas Eléctricas que teña sido aprobado polo Concello ou por outras administracións competentes na materia.2- As liñas aéreas existentes de ata 20 KV inclusive, haberán de soterrarse cando se acometa a urbanización dos terreos cando percorran por solos urbanos non consolidados, incluídos nun ámbito ou en sectores de solos urbanizables, correspondendo a execución, como calquera outra de urbanización, aos propietarios que desenvolvan a execución do planeamento.3.- Para o resto das liñas de alta ou media tensión, superior a 20 KV, que percorran por solos urbanos ou urbanizables, en función da súa situación, da súa afección medioambiental, das dificultades ou imposibilidade técnica de acometer parcialmente o seu paso a subterránea, de ser máis adecuados novos trazados que esixen unha actuación global en tramos grandes ou no total da liña, do alto custo que poden supor as actuacións a levar a cabo, ou de calquera outra similar, o Concello (de común acordo coa compañía subministradora, e no seu caso para o seu financiamento con outras Administracións) poderá acometer ou inducir un programa de actuacións a medio prazo, que incluirá soterramentos e/ou tendidos aéreos alternativos, de forma que, nun prazo máximo de 10 anos, estea solucionada a problemática que crean as liñas aéreas de alta e media tensión citadas neste parágrafo, quedando eliminada a existencia aérea das mesmas. Malia o anterior, naqueles casos de ámbitos de desenvolvemento en solo urbano e sectores de solo urbanizable, os propietarios contribuirán á carga que supoña a solución que se programe, de acordo co que se fixe nos instrumentos de planeamento ou figuras complementarias para a súa execución.4.- No resto do solo urbano o Concello poderá valorar a posibilidade de repercutir nas zonas de que se trate parte das cargas que orixinen a actuación que se acometa.5.- Nos solos clasificados como Núcleos Rurais de Poboación, será recomendable o soterrado das liñas de alta e media tensión para todas as que se constrúan no sucesivo, sendo obrigado para as novas que vaian a pasar por ámbitos de protección de elementos catalogados.6.- As redes xa existentes que incumpran con estes requisitos deberían adaptarse a estas recomendacións (de común acordo coa compañía subministradora), ben procedendo ao soterrado, ben modificando o seu trazado, sobre todo as que pasan por ámbitos de protección de elementos catalogados. Nos solos clasificados como Núcleos Urbanos ou Rurais e nos ámbitos de protección de elementos catalogados, será obrigado o soterrado das liñas de telecomunicacións, telefonía e liñas eléctricas de baixa tensión para todas as que se constrúan deica en diante. As xa existentes que incumpran con este requisito deberán adaptarse (polo menos nas zonas tradicionais dos núcleos rurais e nos ámbitos dos cascos históricos ou aqueles sometidos a Plans Especiais de protección en solo urbano) preferentemente denantes de transcorridos cinco anos dende que se aprobe o presente PXOM, ben procedendo ao soterrado, ben modificando o seu trazado para cumprir coa esixencia, establecendo os acordos precisos (tanto no aspecto económico, como no de prazos) coa compañía subministradora. Aqueles elementos técnicos ou instalacións, tales como as antenas de emisión ou recepción de ondas, equipos de sinalización ou balizamento, etc., propios ou vinculados, se é o caso, a determinados sistemas xerais, dadas as súas especiais características e utilidade poderán localizarse dentro de calquera clase de solo, sempre que cumpran a súa regulamentación específica e o disposto na lexislación vixente e se axusten no seu caso á Ordenanza Municipal Reguladora desas implantacións.4.5.3. INFRAESTRUTURAS ENERXÉTICAS. PARQUES EÓLICOS. Comprende a zona destinada ás instalacións de infraestruturas enerxéticas propiamente ditas, cunha franxa circundante de protección cuxa dimensión e trazado concreto se establecerá no procedemento de aprobación ou autorización da infraestrutura, a fin de que a actividade non sexa interferida por elementos alleos que a poidan dificultar. O uso citado destinado á instalación de infraestruturas enerxéticas eólicas deberá contar coa correspondente Declaración de Efectos Ambientais, de acordo co previsto na LPAG. Segundo o previsto no apartado 3 do Artigo 14 do RDUG, no proxecto técnico de execución das obras do parque eólico deberá incluírse unha memoria urbanística, como documento específico e independente no que se indicará a finalidade e uso da actuación proxectada, razoándose a súa adecuación á ordenación vixente, como consecuencia da aprobación dun proxecto sectorial (ou de calquera outro procedemento en que se basee a tramitación do parque), e incluíndo o contido da presente regulación de sistemas enerxéticos eólicos, así como a ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas. A separata da memoria urbanística acompañarase dun plano de situación a escala 1/5.000 e toda a información gráfica que sexa precisa para reflectir a clasificación e a cualificación do solo obxecto da actuación e a normativa e ordenanza aplicables, así como as condicións que se deberán aplicar sobre a zona de servidume da instalación e o seu dimensionado, que se deberá representar graficamente. As condicións aplicables serán as xerais da ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas, coa excepción da edificabilidade máxima, que será de 0,05 m 2 /m 2, e só se permitirán aquelas edificacións que sexan imprescindibles para o desenvolvemento da explotación, computándose a estes efectos exclusivamente as edificacións pechadas, sen contar os aeroxeneradores. Serán as determinadas na Declaración de Efectos Ambientais que corresponda ao proxecto e complementaranse (en todo aquilo que non sexa incompatíbel co uso enerxético específico da instalación) coas condicións que establece o presente PXOM e sexan aplicables ao solo rústico. Considéranse compatibles dentro do ámbito do parque eólico (sempre que non afecten ás condicións de explotación do recurso eólico) os usos permitidos pola ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas do presente PXOM, excepto as edificacións que non garden relación directa coas instalacións básicas de servizo do parque. Segundo se recolle na memoria da Modificación do Plan Sectorial Eólico de Galicia (apartado 6.6. de medidas para a articulación co planeamento e prazo para realizar a adecuación), as áreas de investigación consideraranse como Sistema Xeral de infraestruturas eólicas, corrixindo a súa delimitación para introducir a protección de canles e de infraestruturas previstas no citado Plan Sectorial, así coma para respectar a distancia mínima de 500 m. ás delimitacións de solo de núcleo rural, urbano ou urbanizable. Ademais establécese a compatibilidade de usos co sistema xeral (agás vivendas) ata o seu desenvolvemento, recolléndose que a delimitación das áreas de investigación se irá modificando automaticamente en función do seu desenvolvemento a través dos correspondentes proxectos sectoriais, quedando desafectados os solos non vinculados aos parques eólicos da súa consideración como sistema xeral. Segundo a Lei 8/2009, do 22 de decembro, pola que se regula o aproveitamento eólico en Galicia e se crean o canón eólico e o Fondo de Compensación Ambiental, na súa Disposición Transitoria Segunda recóllese que: “1. En tanto non se modifique o Plan Sectorial Eólico de Galicia, considéranse ADE (Áreas de Desenvolvemento Eólico) as áreas de reserva e as áreas de investigación previstas no Plan Sectorial Eólico de Galicia Vixente”. Isto supón a consideración de Sistemas Xerais de Infraestruturas Eólicas tanto das áreas de investigación como recollía xa o PSEG como das áreas de reserva.4.5.4. INFRAESTRUTURAS ENERXÉTICAS. PARQUES SOLARES. Comprende a zona destinada ás instalacións de infraestruturas enerxéticas solares propiamente ditas, cunha franxa circundante de protección, cuxa dimensión e trazado concreto establecerase no procedemento de aprobación ou autorización da infraestrutura (segundo as recomendacións establecidas na presente regulación de sistemas), a fin de que a actividade non sexa interferida por elementos alleos que a poidan dificultar. O uso citado destinado á instalación de infraestruturas enerxéticas solares deberá contar coa correspondente Declaración de Efectos Ambientais de acordo co previsto na LPAG. Segundo o previsto no apartado 3 do Artigo 14 do RDUG, no proxecto técnico de execución das obras do parque solar deberá incluírse unha memoria urbanística, como documento específico e independente no que se indicará a finalidade e uso da actuación proxectada, razoándose a súa adecuación á ordenación vixente, como consecuencia da aprobación dun proxecto sectorial (ou de calquera outro procedemento en que se basee a tramitación do parque), e incluíndo o contido da presente regulación de sistemas enerxéticos solares, así como a ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas. A separata da memoria urbanística acompañarase dun plano de situación a escala 1/5.000 e toda a información gráfica que sexa precisa para reflectir a clasificación e a cualificación do solo obxecto da actuación e a normativa e ordenanza aplicables, así como as condicións que se deberán aplicar sobre a zona de servidume da instalación e o seu dimensionado, que se deberá representar graficamente. As condicións aplicables serán as xerais da ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas, coa excepción da edificabilidade máxima, que será de 0,05 m 2 /m 2, e só se permitirán aquelas edificacións que sexan imprescindibles para o desenvolvemento da explotación, computándose a estes efectos exclusivamente as edificacións pechadas, sen contar os paneis solares. As condicións estéticas serán as determinadas na Declaración de Efectos Ambientais que corresponda ao proxecto e complementaranse (en todo aquilo que non sexa incompatible co uso enerxético específico da instalación) coas condicións que establece o presente PXOM e sexan aplicables ao solo rústico. Os colectores orientaranse ao sur xeográfico, e admitiranse desviacións máximas de ± 20° a respecto do sur xeográfico. Nas instalacións de uso anual, a inclinación dos colectores a respecto do plano horizontal, será a máis axeitada para a mellor captación do sol durante o tempo de captación (como referencia, esa inclinación será 10° superior á altitude do lugar de asentamento dos colectores, e admitiranse unhas desviacións máximas a respecto da latitude de ± 20°). Considéranse compatibles dentro do ámbito do parque solar (sempre que non afecten ás condicións de explotación do recurso solar) os usos permitidos pola ordenanza de Solo Rústico de Protección de Infraestruturas do presente PXOM, agás as edificacións que non garden relación directa coas instalacións básicas de servizo do Parque ou as plantacións que impidan a correcta captación de enerxía solar nos colectores ou paneis (esta restrición será aplicable tamén na zona de servidume das instalacións). No proxecto en que se desenvolvan as condicións de explotación do parque solar especificaranse literal e graficamente as servidumes aplicables sobre os predios circundantes á instalación, aos efectos de evitar que poidan impedir o aproveitamento solar da explotación, que deberá desenvolverse nas mellores condicións posíbeis. Controlaranse e limitaranse a estes efectos todas aquelas construcións, plantacións ou calquera outro elemento que poida producir sombras dende os predios circundantes sobre os captadores solares, e a tal efecto deberá garantirse que os ditos elementos (en caso de poder implantarse se o permite a ordenanza correspondente de aplicación) non poderán proxectar sombras sobre os ditos captadores durante todo o día ao longo de todos os días do ano (excluídas a estes efectos a primeira hora dende a saída do sol e a última antes da súa posta, intervalos nos que si se poderán proxectar sombras), e tendo en conta que estas servidumes non deberán afectar, por regra xeral a un ámbito de dimensión superior ao definido por unha distancia de 100 m. dende as zonas máis exteriores da parcela na que se pretendan instalar os colectores solares ou 200 m. dende os colectores máis exteriores. As instalacións de transporte da enerxía xerada no Parque Solar realizaranse preferentemente soterradas ata as redes xerais de distribución da compañía que efectúe a subministración na zona e que deberán recoller esa enerxía producida no Parque Solar, mais en casos excepcionais poderase permitir que sexan instalacións aéreas, debéndose respectar en ambos casos as servidumes que correspondan ás citadas instalacións, segundo a lexislación sectorial aplicable.4.5.5. SISTEMA XERAL DE EQUIPAMENTOS PÚBLICOS. Comprende os terreos, edificios e instalacións destinados a usos públicos colectivos que, pola súa dimensión ou función específica, transcenden a todo o municipio, considerándose no presente PXOM coma formando parte do Sistema Xeral correspondente. A pertenza ao Sistema Xeral dun equipamento recóllese na Memoria Xustificativa e reflíctese nos planos de ordenación do PXOM. Comprende os seguintes equipamentos: - Administrativo. - Escolar ou Docente. - Deportivo. - Sanitario. - Cultural. - Asistencial. - Comercial. - Servizo público. - Funerario (Velatorios, Tanatorios). - Funerario (Cemiterios). - Turístico. (Cámpings). - Turístico. (Outros). Ademais das condicións que lle fosen de aplicación pola lexislación vixente deberán cumprir as condicións de volume e de uso que se reflictan nos parágrafos 4 e 5 seguintes. - Serán con carácter xeral as mesmas que para a edificación normal situadas no contorno próximo da parcela dedicada a equipamentos (é dicir, as da ordenanza concreta de aplicación zonal), pero coa limitación adicional de non exceder os 10 m. de altura (agás os cemiterios e cámpings -dos citados na epígrafe 2) anterior-, nos que a edificación non excedera os 5 mts. de altura). - En casos excepcionais e por motivos razoablemente xustificados, o Concello poderá permitir maiores aproveitamentos para os equipamentos públicos ou cambios nas condicións de volume e posición das edificacións derivadas das condicións xerais establecidas ou da ordenanza concreta de aplicación zonal establecidas na presente Normativa, previa a correspondente tramitación dun Estudo de Detalle ou Plan Especial de Infraestruturas e Dotacións que os xustifique e resolva detalladamente a súa implantación, sempre e cando as modificacións (a respecto das condicións xerais establecidas no presente artigo) deban ou poidan resolverse dentro da propia parcela, ou –en caso contrario- mediante unha Modificación Puntual do PXOM, cando as modificacións necesarias sexan de maior calado, e non poidan resolverse dentro da propia parcela dotacional, obrigando a cambios necesarios no seu contorno ou na ordenación xeral da zona. - As cubertas regúlanse polas condicións xerais, pero no caso de edificacións completamente illadas, ou no caso de actuar nun conxunto edificatorio sobre varias parcelas cun mesmo proxecto, e noutros casos debidamente xustificados, permítese a construción de cubertas planas. - En cada un dos terreos delimitados nos planos de Ordenación sinálanse os usos posibles. - O cambio de uso dunha zona cualificada como de equipamento a outro uso dun equipamento distinto debe realizarse a través do proceso sinalado no Art.47.4 da LOUG. O Concello pleno, por maioría absoluta legal e sen necesidade de seguir o procedemento de modificación do Plan, poderá acordar o cambio de uso dos terreos reservados para equipamentos públicos por outro uso dotacional público distinto, sempre que se manteña a titularidade pública ou se destine a incrementar as zonas verdes e os espazos libres públicos. - Permitirase a instalación dunha vivenda cando sexa necesaria para a garda e conservación do equipamento. Tamén se poderá autorizar o uso sociocultural e recreativo coma compatible cando a xestión e o mantemento do equipamento o aconselle. - Autorizarase, en xeral, a construción dos aparcadoiros que fosen necesarios para o correcto funcionamento das instalacións. En calquera caso, cun mínimo de 1 aparcadoiro por cada 100 m 2 construídos. - O uso dos equipamentos incluídos na servidume de protección de costas deberá ser compatible co réxime da servidume desa protección (artigo 25.2 da LCO ). 4.5.6. SISTEMA XERAL DE ESPAZOS LIBRES. Son espazos destinados a parques públicos e zonas verdes que por exceder da utilización meramente local serven para o lecer da totalidade da poboación, e por tanto considéranse no presente PXOM como formando parte do Sistema Xeral correspondente. As condicións xerais de volume recóllense no artigo 4.4.15 da presente normativa, pero complementariamente establécense as seguintes: - Permitirase superar nun 50% os volumes máximos establecidos nas condicións xerais para cada uso individual ou integrado dos elementos construtivos cubertos (tanto para os permanentes como para os provisionais), cando se xustifique axeitadamente esa necesidade, e sempre que non se superen as ocupacións porcentuais máximas establecidas. As condicións de uso regúlanse polas xerais e particulares do artigo 4.4.15 da presente normativa.4.5.7. SISTEMA XERAL PORTUARIO. Forman parte do dominio público portuario os terreos, obras e instalacións fixas dos portos, así como os terreos do dominio público marítimo-terrestre afectos aos portos e instalacións portuarias e así delimitados pola autoridade correspondente (Portos de Camariñas, Arou, Santa Mariña e Camelle). Os mesmos, de conformidade co previsto na lexislación vixente, son cualificados polo presente Plan Xeral como sistema xeral portuario, quedando en consecuencia afectos ao uso e dominio públicos. Para efectos da súa regulación pormenorizada distínguense, dentro do porto, os seguintes usos: a) Actividades propiamente portuarias. Comprenden as obras e instalacións fixas dos portos, usos básicos de carácter pesqueiro e/ou deportivo, así como as labores auxiliares para complemento deses usos: industria, almacén e oficinas, e os de transporte, almacenaxe e distribución directamente relacionados coas funcións propias do porto. b) Actividades complementarias. Que comprenderán as actividades comerciais portuarias, así como as que correspondan a empresas industriais e comerciais que teñan xustificada a súa localización no porto pola súa relación co tráfico portuario, polo volume dos tráficos marítimos que xeren ou polos servizos que prestan aos usuarios do porto. c) Espazos de reserva Deberán garantir o desenvolvemento futuro da actividade portuaria, e quedarán incluídos, no seu caso, na zona de servizos do porto que, para o efecto, delimite a administración portuaria no correspondente Plan de Utilización do Espazo Portuario. - réxime dos espazos portuarios axustarase ao disposto na LPE, no correspondente Plan de Utilización do Espazo Portuario, no seu caso, e na restante lexislación específica na materia. Respectaranse, ademais, aquelas determinacións que por razóns urbanísticas e en exercicio das competencias atribuídas pola lexislación urbanística, se establecen nesta Normas e no planeamento especial que as desenvolva.1. Para a ordenación dos recintos portuarios en condicións normais debera terse aprobado en cada ámbito portuario un Plan de Utilización ou de Ordenación, e se non, terá que formularse un Plan deste tipo (ou un Plan Especial de Infraestruturas e Dotacións) pola Autoridade Portuaria (Servizos Portuarios do Ente Público Portos de Galicia da CMATI), e terá por obxecto a súa organización interna, así como a regulación das actividades que poidan establecerse no seu interior, e a súa tramitación e aprobación se axustará ao disposto na lexislación urbanística e sectorial aplicable. O Plan Especial, no seu caso, poderá ter o carácter complementario de Reforma Interior, se as condicións de desenvolvemento deberan afectar ao trazado do viario o ás condicións urbanísticas dos terreos. Os ditos plans especiais deberán incluír preceptivamente os estudos de transporte e tráfico nos que se analice o impacto da implantación sobre o sistema de transporte. Estes Plans serán tramitados conforme ao disposto na vixente LOUG. e o Regulamento de Planeamento, conforme ao disposto nas leis sectoriais aplicables e, no seu caso, conforme á lexislación urbanística de aplicación que estea vixente no momento da tramitación.2. A inclusión do recinto portuario no ámbito dun Plan Especial implica a suspensión do procedemento de concesión de licenzas mentres non se produza a súa entrada en vigor. Non obstante, durante este período poderán autorizarse obras ou actuacións que atendan a normativa transitoria que se axunta. Namentres non se redacte o Plan Especial, rexerá a seguinte normativa transitoria: 1. Xestión e tutela das zonas de servizo: calquera actuación no solo, de carácter urbano, portuario, deberá contar coa preceptiva concesión ou autorización, segundo sexa o caso, dos Organismos Portuarios competentes.2. Usos permitidos e prohibidos: os indicados na lexislación vixente en materia de Portos (basicamente a LPE, LCO e RLC ). 3. Altura: a altura máxima de coroación das edificacións será de 12 m, exceptuándose desta limitación aquelas instalacións singulares destinadas ao servizo do porto, tales como depósitos, silos, torres de iluminación e balizamento, etc.4. Normas estéticas: as edificacións deberán integrarse esteticamente no conxunto do porto, sen provocar roturas co contorno, por deseño, cor, remates, etc., debéndose cumprir coa normativa ditada pola Dirección Xeral de Patrimonio da Consellería de Cultura, nas zonas que sexa de aplicación. Son terreos destinados a dotacións locais os dotacionais públicos de titularidade do Municipio ou, nalgúns casos, doutras Administracións públicas, ou mesmo de asociacións veciñais ou parroquiais que estean deseñados ou previstos preferentemente para o servizo da parroquia, o núcleo, o polígono ou sector, no seu caso. O Plan Xeral clasifica os solos ocupados por Sistemas Locais como Solo Urbano, Solo de núcleo rural, Solo Urbanizable e Solo Rústico.4.6.1. SISTEMA LOCAL DE ZONAS VERDES E ESPAZOS LIBRES. Son espazos destinados a parques públicos e zonas verdes centrados na súa utilización para o lecer da poboación do seu inmediato ámbito local, e por tanto considéranse no presente PXOM como formando parte do Sistema Local correspondente. As condicións xerais de volume recóllense no artigo 4.4.15 da presente normativa, pero complementariamente establécense as seguintes: - No caso de espazos libres de pequena dimensión permitirase superar a ocupación porcentual máxima establecida con carácter xeral para os elementos construtivos cubertos nun 50% desa limitación xeral, cando se xustifique axeitadamente esa necesidade. As condicións de uso regúlanse polas xerais e particulares do artigo 4.4.15 da presente normativa.4.6.2. ORDENANZA DE EQUIPAMENTOS COLECTIVOS DE CARÁCTER LOCAL. A definida nos planos de ordenación correspondentes que inclúe, entre outras, as seguintes dotacións: a) A totalidade dos locais das vellas escolas unitarias espalladas polo territorio, cos seus terreos anexos, así coma outras edificacións públicas espalladas polo rural. b) A totalidade das igrexas parroquiais, capelas e demais edificacións destinadas ao culto. c) A totalidade dos cemiterios parroquiais. d) O resto dos equipamentos que non se inclúen no sistema xeral correspondente. Naquelas parcelas que, unha vez aprobado este documento, se destinasen a este uso e estean dentro dalgunha zona correspondente a solo urbano, con carácter xeral poderase autorizar a aplicación das condicións de volume da zona onde estea situada (é dicir, as da ordenanza concreta de aplicación zonal), tendendo a que a edificación se integre coa existente ocultando medianeiras, mantendo aliñacións, etc. Para o resto dos casos, rexerán as seguintes condicións de volume: A edificación en planta non ocupará máis do 70 % da superficie da parcela. Será de 7 m. con carácter xeral, para todo o territorio e de 9 m. para o solo urbano (ou como máximo a altura permitida pola ordenanza de edificación aplicable na zona, se é superior a esta medida), non podendo ser superada máis que por elementos ornamentais no caso de edificios singulares. En casos excepcionais e por motivos razoablemente xustificados, o Concello poderá permitir maiores aproveitamentos para os equipamentos públicos ou cambios nas condicións de volume e posición das edificacións derivadas das condicións xerais establecidas ou da ordenanza concreta de aplicación zonal establecidas na presente Normativa, previa a correspondente tramitación dalgún dos instrumentos que se citan no artigo 4.5.5 da presente Normativa, e nas mesmas condicións alí sinaladas. Regúlanse polas condicións xerais, pero no caso de edificacións completamente illadas, ou no caso de actuar nun conxunto edificatorio sobre varias parcelas cun mesmo proxecto, e noutros casos debidamente xustificados, permítese a construción de cubertas planas. O correspondente ao equipamento de que se trate. O cambio de uso dunha zona cualificada como de equipamento a outro uso dun equipamento distinto debe realizarse a través do proceso sinalado no Art.47.4 da LOUG. O Concello pleno, por maioría absoluta legal e sen necesidade de seguir o procedemento de modificación do Plan, poderá acordar o cambio de uso dos terreos reservados para equipamentos públicos por outro uso dotacional público distinto, sempre que se manteña a titularidade pública ou se destine a incrementar as zonas verdes e os espazos libres públicos. O uso dos equipamentos incluídos na servidume de protección de costas deberá ser compatible co réxime da servidume desa protección (artigo 25.2 da LCO ). 4.7.1. CONDICIÓNS XERAIS PARA AS OBRAS E PROXECTOS DE URBANIZACIÓN. Sen prexuízo do que se especifica nas Normas Básicas e Tecnolóxicas e demais normativa técnica aplicable a respecto de tódolos elementos infraestruturais, cumpriranse as condicións especificadas no presente articulado, tratando de acadar unha normalización e homoxeneidade de elementos e sistemas construtivos nas obras de urbanización en todo o termo municipal. A estes efectos os proxectos que desenvolvan as obras de urbanización, independentemente do sinalado no Art.69 do RPU, deberán conter a documentación mínima seguinte: - Memoria - Plano topográfico - Seccións do viario e do terreo - Planos de instalacións de: ○ Rede Saneamento ○ Rede pluviais ○ Rede eléctrica ○ Rede alumeado ○ Rede Telecomunicacións ○ Rede Abastecemento de Auga, Rega e Incendios ○ Rede Telefonía - Plano plantas urbanización - Planos de detalles construtivos e mobiliario - Memoria materiais - Presuposto - Prego de condicións As barreiras clasifícanse en diferentes grupos, segundo o seu campo de afección, e no caso dos relacionados coa urbanización divídense nos seguintes grupos segundo a LASB: - Barreiras arquitectónicas urbanísticas (BAUR): son aquelas barreiras existentes nas vías e nos espazos libres de uso público. - Barreiras no transporte (BT): son aquelas barreiras que existen nos medios de transportes e nas súas infraestruturas. - Barreiras na comunicación (BC): é todo aquel impedimento para a expresión e recepción de mensaxes a través dos medios ou sistemas de comunicación. De acordo co disposto no artigo 5 da LASB e no DAEP (así como no RASB, na OAEP e todas as demais disposicións regulamentarias que as desenvolvan), as novas urbanizacións deberán permitir a accesibilidade aos espazos públicos, para o cal, as vías públicas, parques e demais espazos de uso públicos terán que se planificar e protexer de xeito que sexan accesibles a todas as persoas e, en especial para as de mobilidade reducida ou afectadas por calquera das limitacións sinaladas na dita lei. Para isto será obriga a xustificación do seu cumprimento en todos os instrumentos de planeamento de desenvolvemento do presente PXOM (no nivel que lles corresponda en función do seu nivel de achegamento á realidade física que ordenan ou desenvolven) e en todos os proxectos de edificación e urbanización. Así mesmo no presente PXOM xa se conteñen as medidas necesarias para a corrección das barreiras existentes no viario actual, pero de calquera xeito, as vías públicas, parques e demais espazos de uso público xa existentes, así coma as instalacións de servizos e mobiliario urbanos deberanse adaptar de xeito gradual as esixencias da accesibilidade das persoas con mobilidade reducida contidas na lei e as características que se establecen na Normativa do viario. Para acadar estes obxectivos o Concello poderá incluír nos orzamentos municipais as consignacións necesarias para o financiamento das adaptacións que se están a facer de xeito gradual e progresivo. Ao mesmo tempo, os pregos de condicións técnicas dos contratos administrativos de obras, terán que conter as cláusulas precisas para que se produza a adaptación ás normas dispostas na lexislación citada. Con carácter xeral, os elementos de urbanización, tales como pavimentos, o mobiliario, a sinalización e as instalacións de saneamento, redes de sumidoiros, iluminación, redes de telecomunicación e redes de subministración de auga, electricidade, gases e aqueloutras que materialicen as indicacións do planeamento urbanístico, posuirán unhas características de deseño e execución tales que non constitúan obstáculo para a liberdade de movementos de calquera persoa, en conformidade co disposto na lexislación citada. Código de accesibilidade (bases relativas a urbanización) Correspóndelles aos concellos e á Administración autonómica, no ámbito das súas respectivas competencias, verificar o cumprimento da lexislación citada, e a tal efecto o Concello de Camariñas esixirá e verificará o seu cumprimento no momento de tramitar e aprobar o planeamento ou os instrumentos de desenvolvemento urbanístico do PXOM, esixindo a todo proxecto de urbanización e construción, dispoñan as súas memorias de xeito que se cumpran os requisitos da lexislación citada, e se verificará a materialización efectiva no momento de recepción das obras. As actuacións que se desenvolvan nos contornos de protección de elementos catalogados requirirán do informe favorable da Consellería de Cultura.4.7.2. A REDE VIARIA. As estradas estatais, autonómicas e provinciais regularanse polas súas respectivas lexislacións sectoriais (Estatal, Autonómica e Provincial) aplicándose o especificado no presente apartado ao resto do viario do termo municipal de dominio e uso público dedicados a circulación de vehículos e peóns. A pavimentación de estradas e beirarrúas terá en conta as características e materiais do terreo de soporte, a soleira e a capa de rodaxe, debendo seleccionarse estas últimas en función dos distintos tipos de rúas, o seu uso, intensidade, velocidade e tonelaxe do tráfico previsto, sendo obrigado empregar nas redes primarias e secundarias o aglomerado asfáltico sobre soleira de formigón hidráulico, podéndose rebaixar a resistencia da soleira no resto do viario internúcleos ou interparroquial. Nos núcleos urbanos ou rurais poderanse empregar outros tipos de pavimentos en función das características e das condicións estéticas ou de ordenación urbanística, sendo obrigado nos núcleos históricos o emprego de enlousados e outros acabados de pedra natural. Nas rúas con ancho superior a 6 m. deberán quedar definidos os espazos dedicados ao tráfico rodado e peonil sen que sexa obrigado un cambio de nivel entre ambos nin cambios de material, sempre e cando estes cumpran coa funcionalidade e características de uso de cada un deles. Serán de aplicación tamén estas condicións ás zonas basicamente peonís que deban ser atravesadas puntualmente por viarios ou sendas para vehículos rodados ocasionais, pero neste caso os pavimentos deberán estar obrigatoriamente ao mesmo nivel que os peonís. No viario definido con algún dos seus laterais delimitado por un espazo libre ou zona verde a beirarrúa desa banda poderá integrarse nese espazo libre, sobre todo naqueles viarios de cativa dimensión. As vías públicas, os parques e os demais espazos de uso público deberán ser planificados e urbanizados de forma que resulten accesibles para tódalas persoas, e en especial para aquelas con mobilidade reducida ou afectadas por calquera das limitacións sinaladas na lexislación, e a tal efecto a pavimentación dos espazos de uso peonil evitarán o emprego de deseños que poidan conformar obstáculos para a circulación de persoas con minusvalía ou carros de nenos, ofrecendo itinerarios alternativos, sempre que sexa necesaria a construción de escaleiras por cuestión de topografía. Os itinerarios alternativos realizaranse mediante ramplas de pendente inferior ao 8 % que permitan acceder a todas as zonas fundamentais do espazo de que se trate. As beirarrúas, naqueles puntos en que estean situados os pasos de peóns a través das rúas de tráfico rodado, disporán de ramplas de acceso con pendente inferior ao 8 % en todas as direccións e cun ancho mínimo de 1 m., que se ampliará en todo o seu contorno cunha franxa de 1 m. de ancho con pavimento antideslizante distinguible pola súa textura da do resto da beirarrúa, de xeito que poida ser apreciado polos invidentes para localizar eses puntos de cruzamento das rúas. Así mesmo as vías públicas, os parques e os demais espazos de uso público existentes, así como as respectivas instalacións de servizos e mobiliarios urbanos, deberán ser adaptados gradualmente, de acordo cunha orde de prioridades que terá en conta a maior eficacia e a concorrencia ou o tránsito de persoas e as regras e condicións previstas na lexislación. Os sinais de tránsito, semáforos, postes de iluminación ou calquera outro elemento vertical de sinalización que se sitúe nun itinerario ou espazo de acceso peonil, deseñaranse e colocaranse de xeito que non obstaculicen a circulación de calquera persoa e permitan ser usados, se é o caso, coa máxima comodidade. Como precaucións xenéricas neste eido deberanse cumprir en todos os elementos da urbanización as disposicións contidas na LASB (así como no RASB, e –no seu caso- no DAEP e no OAEP que o desenvolve ). Estableceranse as reservas necesarias de aparcadoiro público para usuarios con mobilidade reducida, coas condicións de deseño e acceso necesarias e nas proporcións establecidas. Nas zonas destinadas a estacionamento de vehículos lixeiros, sexan de superficie ou subterráneas, que se sitúen en vías ou espazos de uso público reservaranse, con carácter permanente e tan próximo como sexa posible dos accesos peonís, prazas debidamente sinalizadas para vehículos que transporten persoas en situación de mobilidade reducida. Os accesos peonís ás ditas prazas cumprirán as condicións esixidas para ser adaptados. Cando sexa preciso salvar desniveis para acceder ás ditas prazas, estas salvaranse mediante ramplas ou ascensores adaptados ou practicables, segundo os casos. As prazas reservadas para uso de persoas con mobilidade reducida deberán cumprir as especificacións e posuír as dimensións que regulamentariamente se establezan para as prazas adaptadas.4.7.3. REDE DE ABASTECEMENTO DE AUGA E REGA. O deseño da rede de abastecemento realizarase tendo en conta a rede existente, os puntos de toma da rede xeral e a ordenación global da zona, a fin de garantir en caso necesario a posible condición do tramo da rede proxectada como punto de paso para o abastecemento a outras zonas. A este respecto deberase atender a xerarquización global e previsións da empresa concesionaria do servizo municipal de augas, seguindo as normas particulares que a respecto deste servizo teña establecidas en cada momento para a súa explotación e mantemento. As previsións de cálculo de auga potable realizaranse en función da poboación estimada, a razón de 210 litros por habitante en zonas residenciais. En zonas industriais as previsións serán de 0,5 l/seg. e Ha. de superficie bruta, tendo en conta en todo caso a que a correspondente Confederación Hidrográfica estableza no seu Plan Hidrolóxico de Cunca. Os consumos máximos para o cálculo das redes obterase aplicando un factor sobre o consumo medio diario derivado das previsións xa citadas: - Factor 2,4 para consumo en zonas residenciais ou urbanas en xeral. - Factor 3 para consumo en zonas industriais. As previsións de cálculo para hidrantes contra incendios será a seguinte: - En zonas residenciais preverase un hidrante de 100 mm. cada 4 Ha. de superficie bruta. - En zonas industriais preverase un hidrante de 100 mm. por Ha. bruta. As previsións de cálculo para a rede de rega, serán como mínimo de 5 l/m 2 por día sobre a superficie total a regar, debéndose promover a reutilización e o emprego de augas grises e/ou atmosféricas para estes fins. As condicións básicas de deseño a cumprir polas redes de abastecemento serán as seguintes: - Todas as conducións deberán estar soterradas seguindo no posible o trazado das beirarrúas ou da calzada. Neste último caso deberase reforzar a canalización cunha capa ríxida de formigón de 10 cms. de espesor mínimo por riba do entubado que evite roturas por asentos ou sobrepresións derivados do tráfico rodado, en función da súa tonelaxe máxima prevista. - A profundidade mínima das conducións será de 0,60 m. dende a parte superior do entubado ata a rasante do pavimento. - A rede de auga irá situada sempre por riba da cota das redes de saneamento e pluviais, a unhas distancias mínimas que se establecen no cadro seguinte, respecto do resto das instalacións: - Nos puntos máis altos e nos máis baixos da rede, instalaranse ventosas e desaugadoiros respectivamente para a súa limpeza e mantemento axeitados. - Utilizaranse canalizacións de PVC con xunta elástica para diámetros superiores a 63 mm. e de polietileno para diámetros inferiores. - A velocidade da auga nas redes principais deberá estar comprendida entre 0,5 e 2 m/s, salvo xustificación razoada en contra. - A presión mínima de traballo será de 10 Atm. - As chaves de paso serán de tipo comporta. - Os mecanismos nas redes xerais irán aloxados en pozos de rexistro Ø 80 cm. realizados en formigón HA-25, con tapa de fundición e aro reforzado KN-250-DN-59. - A estruturación xeral da rede será preferentemente mallada ou polo menos mixta, para un mellor reparto de presión e unha maior liberdade e seguridade da subministración. - As redes xerais de rega realizaranse en todas as zonas de parques, xardíns e prazas de uso público con canalización de Ø 80 mm. - As redes de rega estarán independizadas das de abastecemento mediante chaves de paso e contador, percorrendo preferentemente polas beirarrúas, evitando os pasos baixo viarios rodados ou reforzándose convenientemente en caso contrario. - A separación máxima entre bocas de rega será de 40 m., recomendándose o emprego de aspersores automáticos en zonas axardinadas. Para mellorar no posible a eficiencia do recurso auga neste campo prioritario (dadas as súas grandes posibilidades de mellora) establécense unha serie de condicións e recomendacións, tanto para as novas redes como para a adaptación das existentes nunha actualización progresiva da rede e das condicións de uso, a fin de acadar unha instalación global moderna, eficiente, con baixo custo de explotación e de fácil mantemento e reparación: - Automatizando e centralizando os sistemas de rega, coa implantación de sistemas de rega eficiente nos xardíns e zonas verdes. Utilización de rega por goteo, recollida e almacenamento de auga da chuvia para a rega, etc. - Mellora das canalizacións detectando e evitando perdas ou fugas na rede de distribución. - Instalación dos equipos de medida necesarios para controlar o consumo e as fugas, - Actualización de redes para optimizar o rendemento, baixando o consumo e facilitando o mantemento.4.7.4. REDES DE SANEAMENTO E PLUVIAIS. O deseño da rede de saneamento realizarase tendo en conta a rede existente, os puntos de toma da rede xeral e a ordenación global da zona, a fin de garantir en caso necesario a posible condición do tramo da rede proxectada como punto de paso para a evacuación doutras zonas, solicitando a este respecto información das previsións que para as redes xerais de saneamento ou pluviais poidan ter os servizos técnicos municipais no intre de se redactar o proxecto. O saneamento realizarase normalmente por medio do sistema separativo cando os efluentes se sometan a depuración de residuais ou cando estea xa proxectada nesa zona unha depuración a curto prazo. Nestes casos as redes de pluviais conduciranse sempre ata os ríos ou regatos próximos. No caso de que non exista aínda depuración ou previsión de realizala nos próximos anos (un mínimo de 10, segundo informe municipal ao respecto), e sexa excesivamente complexo ou gravoso o desaugue a canles naturais da rede de pluviais, permitirase a construción dun sistema unitario, sempre que o Concello o permita expresamente. Quedará prohibido calquera tipo de vertido de augas residuais a ceo aberto ou verteduras doutro tipo que non cumpran especificamente as normativas existentes de salubridade e medio ambiente, debéndose ter en conta especificamente as verteduras de tipo industrial, que en función do seu perigo deberán someterse a procesos completos ou parciais de depuración, independentes ou semiintegrados na rede xeral de saneamento, de xeito que se poida garantir a idoneidade ou admisión da súa composición con carácter previo á súa incorporación ás redes xerais ou ao medio ambiente, ou en caso contrario ser obxecto de recollida independente con destino a plantas especiais de tratamento de residuos industriais. Para o cálculo da rede de saneamento adoptarase como caudal de augas residuais o mínimo e o máximo previstos para o abastecemento de augas. Os caudais de augas pluviais calcularanse a partires dunha precipitación de 200 l/s Ha. para superficies inferiores a 10 Ha., e no caso de superficies superiores calcularanse os caudais máximos de chuvia, segundo os datos do observatorio ou estación meteorolóxica máis próxima, cunha probabilidade de repetición de 5 anos na rede secundaria e de 10 anos na rede primaria e nos sistemas xerais, tendo sempre en conta o retardo na acumulación de caudais. Aos caudais de pluviais así obtidos aplicaránselle os coeficientes de enxurrada necesarios, en función da tipoloxía da superficie ou terreo de que se trate, tomando como mínimos os seguintes: - Rede viaria: 0,85 - Espazos libres axardinados ou zonas de cultivo: 0,2 - Zonas de edificación colectiva: 0,70 - Zonas de edificación unifamiliar acaroada: 0,5 - Zonas de edificación unifamiliar illada: 0,4 - Zonas de edificación industrial: 0,5 As condicións básicas de deseño, a cumprir polas redes de saneamento, serán as seguintes: - Todas as conducións deberán estar soterradas seguindo no posible o trazado das beirarrúas ou da calzada. Neste último caso deberase reforzar a canalización cunha capa ríxida de formigón de 10 cm. de espesor mínimo por riba do entubado que evite roturas por asentos ou sobrepresións derivados do tráfico rodado en función da súa tonelaxe máxima prevista. - A profundidade mínima das conducións será de 1,20 m. dende a parte superior do entubado ata a rasante do pavimento, atendendo ás separacións especificadas respecto doutras instalacións no resto de apartados do presente artigo. - Nos puntos máis altos da rede de residuais disporanse cámaras de descarga para a súa limpeza, cunha capacidade mínima equivalente ao volume interior de 20 m. de lonxitude do entubado de que se trate. - As canalizacións de residuais terán un diámetro mínimo de 30 cm. aceptándose nas conexións individuais a parcelas ou edificios un diámetro mínimo de 20 cm. - A velocidade de cálculo nas tubaxes non será inferior a 0,5 nin superior a 3,5 m/seg. sen causa xustificada a fin de evitar no posible a sedimentación ou a erosión. - Disporanse pozos de rexistro nos cambios de dirección, tanto horizontal como vertical (rasante), e a intervalos de 40 m. de distancia como máximo, agás no caso de tramos especiais ou sen acometidas, sen exceder en ningún caso os 70 m. entre pozos. - Os pozos de rexistro serán de diámetro mínimo 80 cm. e realizados en formigón H-200 con tapa e aro de fundición reforzado KN-250 DN-59. - As canalizacións de augas pluviais serán de PVC, tipo SN-2 DN-300 (diámetro mínimo 300), admitíndose ∅ 200 para as acometidas dos sumidoiros. - Os sumidoiros de augas pluviais serán sifónicos, con enreixado abatible de función de 50 x 25, e situaranse a distancias máximas de 30 m. - Todas as vías xerais de tráfico rodado contarán xa dende o intre da súa construción no solo rústico cos axeitados sistemas de derivación ou condución de augas pluviais ás canles naturais de auga ou ás redes xerais de sumidoiros, sendo obrigado en solo urbano ou de núcleo rural para todas as vías. - No caso de que sexa imposible a conexión ás redes xerais dunha edificación ou dun grupo delas por motivos técnicos ou por desproporción do custo das obras necesarias, deberá disporse obrigadamente dun sistema individual ou colectivo de depuración mediante fosas sépticas ou minidepuradoras da capacidade precisa para tratamento axeitado das augas residuais.4.7.5. REDE DE SUBMINISTRACIÓN DE ENERXÍA ELÉCTRICA. Tódalas instalacións de transporte e abastecemento de enerxía eléctrica e os centros de transformación cumprirán o establecido nos seus respectivos Regulamentos Técnicos, tanto en alta, media como en baixa tensión, adaptándose ás condicións particulares que establecen as empresas subministradoras de enerxía eléctrica en cada zona e as que establece o presente PXOM. Por regra xeral tenderase ao soterrado das instalacións eléctricas de todo tipo, sobre todo nas zonas máis urbanizadas ou de urbanización prevista, establecéndose polo tanto a obriga de realizar a instalación soterrada precisa para o posterior soterrado das conducións novas ou das existentes, en tódolos proxectos ou obras de urbanización (e naquelas obras xerais ou parciais de reparación ou de substitución de pavimentos –que permitan realizar doadamente os foxos precisos para o soterrado das conducións- aínda que o tendido do cable non se leve a cabo nese intre) que se realicen dende a aprobación do presente PXOM. Exceptuarase desta obriga nos casos concretos que se relacionan de seguido: - No solo rústico as conducións poderán ser aéreas, a excepción das zonas contempladas como Áreas Naturais, nas que deberán soterrarse progresivamente ou desviarse fóra do seu ámbito os tendidos aéreos existentes, prohibíndose calquera novo tendido que non sexa soterrado, polo menos mentres non se redacten os Plans Especiais previstos para estas áreas. Exceptuaranse tamén da posibilidade de cable aéreo as obras de conexión ou acometida necesarias para abastecemento de novos sectores de solo urbanizable, que deberán ser tamén obrigadamente soterrados. - No solo urbanizable permitiranse as conducións aéreas exclusivamente no caso de tratarse de sectores de usos industriais, cando se encete a súa urbanización (e non denantes) debendo percorrer os tendidos ao longo dos viarios previstos, sen atravesar parcelas nin espazos libres de uso público. - No solo urbano de uso industrial permitirase tamén conservar os tendidos aéreos existentes. - No solo urbano residencial poderanse permitir os tendidos aéreos exclusivamente en zonas de baixa densidade edificadora (edificación extensiva) cando as circunstancias técnicas ou económicas así o aconsellen e non existan problemas adxacentes por esta circunstancia derivados das súas condicións de tráfico, protección paisaxística ou ambiental, servidumes, etc. Non será aplicable esta salvedade en ningún caso nos conxuntos de interese arquitectónico ou histórico e nas zonas de protección especial e tampouco nos espazos libres contemplados ou previstos no solo urbano. - Cando se realicen proxectos parciais ou específicos de subministración eléctrica e non se teñan datos respecto da rasante prevista do viario poderase aceptar un trazado aéreo provisional ata que se resolva esa circunstancia ou ata que o Concello estime o seu soterrado con cargo a quen correspondese en orixe. - Disporase dos condutos coas características e en número necesario para abastecer o servizo previsto, dispoñendo de polo menos dous condutos máis dos necesarios para posibles ampliacións da rede, reparacións substitucións, etc. - Os condutos deberán manter entre si e respecto das outras instalacións as distancias precisas para evitar interaccións indebidas ou perigosas (como mínimo as establecidas pola lexislación vixente), e levarán todo o seu percorrido na parte superior de cada grupo de condutos unha cinta de sinalización de risco eléctrico, que pasará ao interior das arquetas como sinal da súa existencia. - Os foxos para o tendido de condutos terán un ancho mínimo de 50 cm. e os condutores distarán un mínimo de 20 cm. das caras interiores dos foxos. - As estacións e subestacións transformadoras situaranse no lugar axeitado para garantir as condicións de subministración, pero preferentemente fóra do solo urbano, nas localizacións en que tecnicamente sexan necesarias en función do trazado das redes xerais, debendo estar illadas en todo o seu perímetro dos edificios ou parcelas limítrofes cunha separación mínima de 1 m. Deberanse adoptar nestas estacións cantas medidas correctoras sexan precisas contra ruídos, vibracións, ventilación, etc, a fin de amolar o mínimo posible á poboación circundante. - Os centros de transformación no solo urbano ou nos núcleos rurais deberanse situar principalmente en edificacións específicas para isto, ou formando parte doutras, tentando fuxir da súa instalación soterrada no espazo público, e (principalmente no viario), aínda que se poidan admitir excepcionalmente nestes casos cando non exista outra alternativa. - Os pequenos centros de transformación a situar no medio rural ou no solo rústico poderanse instalar ao ar libre, sempre e cando non estean situados na proximidade de edificacións nin o alcance directo das persoas, e se contemplen todas as medidas precisas para garantir a súa seguridade en tódolos aspectos. - Nos sistemas transformadores de todo tipo deberanse habilitar os corredores necesarios (ben sexan aéreos ou soterrados) nas debidas condicións de servidume e seguridade, para as liñas de abastecemento que se precisen e tamén para as de saída.4.7.6. REDE DE ALUMEADO PÚBLICO. O alumeado público deberá ter unha dobre función de adecuación das condicións de visibilidade nocturna e de mellora ambiental no espazo público (ou polo menos evitando o menoscabo estético do ambiente urbano), polo tanto os elementos visibles de que consta o sistema de alumeado deberán harmonizar coas características da zona, para isto o Concello establecerá un catálogo limitado de modelos estandarizados ou admisibles a empregar, polo menos nas zonas da maior interese ou proxección urbanística. A iluminación do espazo público adoptarase en función da súa intensidade de uso e das necesidades do tráfico previsto na zona, establecéndose uns valores ou niveis luminosos mínimos que se deberán acadar en cada unha delas: - Puntos singulares de perigo no viario rodado: 25 lux e uniformidade 0,30 - Viario primario ou estruturante: de 15 a 20 lux e uniformidade 0,25 - Viario secundario e local: de 12 a 15 lux e uniformidade 0,25 - Viario peonil, espazos libres e prazas: de 3 a 10 lux e uniformidade 0,20 As redes de distribución serán preferentemente soterradas, polo tanto en tódolos proxectos ou obras de urbanización e nas obras xerais ou parciais de substitución de pavimentos (que permitan realizar doadamente os foxos precisos para o soterrado das conducións, aínda que o tendido do cable non se leve a cabo nese intre) que se realicen dende a aprobación do presente PXOM. Exceptuarase desta obriga nos casos concretos que se relacionan de seguido: - No solo rústico as conducións poderán ser aéreas, a excepción das zonas contempladas como áreas naturais, nas que deberán soterrarse progresivamente ou desviarse fóra do seu ámbito os tendidos aéreos existentes, prohibíndose calquera novo tendido que non sexa soterrado, polo menos mentres non se redacten os Plans Especiais previstos para estas áreas. Exceptuaranse tamén da posibilidade de cable aéreo as obras de conexión ou acometida necesarias para abastecemento de novos sectores de solo urbanizable, que deberán ser tamén obrigadamente soterrados. - No solo urbanizable permitiranse as conducións aéreas exclusivamente no caso de tratarse de sectores de usos industriais cando se encete a súa urbanización (e non denantes) debendo percorrer os tendidos ao longo dos viarios previstos, sen atravesar parcelas nin espazos libres de uso público. - No solo urbano de uso industrial permitirase tamén conservar os tendidos aéreos existentes. - Cando se realicen proxectos parciais ou específicos de alumeado e non se teñan datos respecto da rasante prevista do viario, poderase aceptar un trazado aéreo provisional ata que se resolva esa circunstancia ou ata que o Concello estime o seu soterrado con cargo a quen correspondese en orixe. As condicións básicas a cumprir polas instalacións soterradas de alumeado público serán as seguintes: - As canalizacións realizaranse nun foxo de 30 cm. de ancho mínimo e 70 cm. de fondo. - As canalizacións serán de P. V. C. engurrado, cunha sección mínima Ø 63, e no seu percorrido non presentarán engurras nin curvas excesivamente pronunciadas, debéndose recubrir o foxo cunha capa de formigón de 10 cm. de espesor. - Sinalizarase todo o seu percorrido con cinta de sinalización de risco eléctrico de BT, facéndose ollar dita cinta en cada extremo das arquetas de rexistro que unan dita canalización, situándose a cinta por riba da canalización ou conxunto delas, a unha distancia vertical mínima de 10 cm. - As arquetas de rexistro construiranse en ladrillo macizo de ½ pé ou en formigón de espesor 12 cm., debendo de enfuscar interiormente os seus paramentos. Os tubos que cheguen a elas non presentarán arestas vivas que poidan danar os condutores. - As medidas das arquetas consideraranse sempre interiores, cunhas dimensións de 0,60 x 0,60 x 0,50 m. e as tapas de arquetas de rexistro serán acabadas en materiais afíns aos da beirarrúa e co dispositivo de extracción de fácil manexo, mediante útil especial. - As bases de ancoraxe para báculos realizaranse en formigón, sobre unha base de escavación perfectamente chan, cunha profundidade de 1 m. e 0,50 x 0,50 m. de planta como mínimo, na que irán embutidos os bulóns de ancoraxe tendo en conta para a súa lonxitude que os bulóns roscados acollerán dobre rosca no seu extremo superior. Para báculos superiores a 9 m. de altura realizarase un cálculo axeitado da base de ancoraxe necesaria. - Os báculos serán de material inoxidable, con luminaria modelo municipal de 9 m./5 m. de alto segundo as características da rúa ou espazo a iluminar, podéndose empregar tamén balizas ou elementos baixos en espazos libres, contando sempre con carácter preceptivo do informe favorable dos servizos técnicos municipais a respecto dos modelos a empregar, co fin de simplificar no posible os labores de mantemento das instalacións. - Os condutores serán do tipo RU de CU 0,6-KV e irán soterrados baixo tubo das características xa indicadas e cun número de condutores que dependerá do tipo da instalación: ○ Instalacións monofásicas: 2 condutores para forza 1-2 condutores para mando ○ Instalacións trifásicas: 4 condutores para forza 1 condutor para mando: o condutor de mando en instalacións soterradas será sempre de 6 mm 2 de sección como mínimo. - As seccións dos condutores determinaranse en cada caso concreto obedecendo aos datos reais nos que deba basearse dito cálculo. - Conectarase cada báculo a terra, mediante pica de 1,5 m. de lonxitude de Cu espido de 35 mm 2 de sección como mínimo, aplicando en calquera caso as normativas vixentes a este respecto. - Os centros de medidas e mando axeitaranse ás normas da empresa subministradora así como a lexislación vixente, atendendo especificamente ás seguintes determinacións: ○ Prestarase especial atención á diversificación dos circuítos. ○ Os circuítos trifásicos deberán protexer as súas saídas con magnetotérmicos “unipolares”. ○ O reloxo para cambio do nivel de iluminación deberá contar con reserva e un sistema de acendido por interruptor crepuscular. ○ Os contactores de forza e mando serán como mínimo de 4 x 40 A e de 2 x 20 A. ○ O cable interior dos centros de mando será de fío de 750 V flexible. ○ Os armarios disporán de capacidade suficiente para tódolos mecanismos da instalación deseñada, incrementada en cada caso no 50 % como previsión para posibles ampliacións. ○ As caixas de conexión deberán cumprir as especificacións requiridas, segundo as seccións dos condutores de cada instalación, en base a recomendacións do fabricante e a normativa vixente. Para mellorar no posible a eficiencia enerxética neste campo prioritario (dadas as súas grandes posibilidades de mellora) establécense unha serie de condicións e recomendacións tanto para as novas redes como para a adaptación das existentes nunha actualización progresiva da rede, a fin de acadar unha instalación global de alumeado, moderna, con baixo custo de explotación e de fácil mantemento e reparación: - Evitar a dispersión innecesaria das redes de iluminación e o carácter extensivo nos asentamentos de poboación. - Adaptar os niveis de iluminación en función das necesidades de uso e da vulnerabilidade á contaminación luminosa e establecer en cada caso a regulación axeitada para acadar os niveis de brillo fixados pola lexislación. - Automatizando e centralizando os acendidos e apagados mediante células fotoeléctricas en función da luz ambiente, - Instalando os equipos de medida necesarios para controlar o consumo, - Detectar perdas de enerxía e contrarrestar ou minimizar os efectos das baixas de subministración. - Actualización de luminarias e báculos para optimizar o rendemento luminoso, baixando o consumo e facilitando o mantemento e as reservas de repostos e accesorios, - Mellorar as canalizacións tendendo ao seu soterrado en condicións suficientes de protección e illamento, con previsión de ampliacións de futuro, etc. 4.7.7. REDES DE TELEFONÍA E TELECOMUNICACIÓNS. Tódalas instalacións de telecomunicación cumprirán o establecido nos seus respectivos regulamentos e lexislación (principalmente a Lei 32/2003 Xeral de Telecomunicacións), adaptándose ás condicións particulares que establecen as empresas subministradoras destes servizos en cada zona (cumpríndose en todo caso o disposto no artigo 26 da devandita lei), e as que establece o presente PXOM, atendendo en todo caso ás disposicións da citada Lei 32/2003 para garantir unha competencia efectiva e a non discriminación dos distintos operadores. Por regra xeral tenderase ao soterrado das instalacións de telecomunicación por cable de todo tipo, sobre todo nas zonas máis urbanizadas ou de urbanización prevista, establecéndose polo tanto a obriga de realizar a instalación soterrada precisa para o posterior soterrado das conducións novas ou das existentes, en todos os proxectos ou obras de urbanización (e naquelas obras xerais ou parciais de reparación ou de substitución de pavimentos –que permitan realizar doadamente os foxos precisos para o soterrado das conducións- aínda que o tendido do cable non se leve a cabo nese intre) que se realicen dende a aprobación do presente PXOM. Exceptuarase esta obriga nos casos concretos que se relacionan de seguido: - No solo rústico as conducións poderán ser aéreas, agás nas zonas contempladas como Áreas Naturais, nas que deberán soterrarse progresivamente ou desviarse fóra do seu ámbito os tendidos aéreos existentes, prohibíndose calquera novo tendido que non sexa soterrado, polo menos mentres non se redacten os Plans Especiais previstos para estas áreas. Exceptuaranse tamén da posibilidade de cable aéreo as obras de conexión ou acometida necesarias en novos sectores de solo urbanizable, que deberán ser tamén obrigadamente soterrados. - No solo urbanizable permitiranse as conducións aéreas exclusivamente no caso de tratarse de sectores de usos industriais cando se encete a súa urbanización (e non denantes) debendo percorrer os tendidos ao longo dos viarios previstos, sen atravesar parcelas nin espazos libres de uso público. - No solo urbano de uso industrial permitirase tamén conservar os tendidos aéreos existentes. - No solo urbano residencial poderanse permitir os tendidos aéreos exclusivamente en zonas de baixa densidade edificadora (edificación extensiva) cando as circunstancias técnicas ou económicas así o aconsellen e non existan problemas adxacentes por esta circunstancia derivados das súas condicións de tráfico, protección paisaxística ou ambiental, servidumes, etc. Non será aplicable esta salvedade en ningún caso nos conxuntos de interese arquitectónico ou históricos e nas zonas de protección especial nin tampouco nos espazos libres contemplados ou previstos no solo urbano. - Cando se realicen proxectos parciais ou específicos de servizos de telecomunicación e non se teñan datos respecto da rasante prevista do viario, poderase aceptar un trazado aéreo provisional ata que se resolva esa circunstancia ou ata que o Concello estime o seu soterrado con cargo a quen correspondese en orixe. - Disporase dos condutos coas características e en número necesario para o cable previsto, dispoñendo de polo menos o dobre dos condutos inicialmente necesarios como reserva para ampliacións posteriores da rede, novos servizos, substitucións, etc. O diámetro mínimo dos condutos para as redes de distribución será de Ø 110 mm, para as redes de dispersión de Ø 63 mm. e para as acometidas individuais de Ø 40 mm. - Os condutos deberán manter entre si e respecto das outras instalacións as distancias precisas (polo menos 25 cm. respecto de liñas eléctricas e 30 cm. respecto doutros servizos de condución de líquidos ou gases) para evitar interaccións indebidas ou distorsionantes, e levarán en todo o seu percorrido na parte superior de cada grupo de condutos unha cinta de sinalización indicativa do servizo de que se trate, que será pasante ao interior das arquetas como sinal da súa existencia. - Os foxos para o tendido de condutos terán un ancho mínimo de 40 cm. e distarán un mínimo de 5 cm. das caras interiores dos foxos. A instalación de equipos emisores de telecomunicación estará sometida á autorización expresa das Administracións competentes na materia e a licenza municipal, segundo o proceso administrativo que se establece na lexislación aplicable e ademais as seguintes: - Os operadores de telecomunicación deberán elaborar preferentemente un Plan de Implantación e Desenvolvemento (aínda que sexa a título informativo ou de previsións xerais orientativas para o Concello e para os posibles usuarios, dada a evolución constante destes aspectos das novas tecnoloxías) de toda a súa rede e infraestrutura física de transmisións (existente e prevista) dentro do Termo Municipal de Camariñas, establecendo as medidas necesarias de integración destas instalacións no conxunto da ordenación medioambiental e territorial municipal, asegurando o cumprimento das limitacións impostas pola lexislación vixente, e principalmente pola Lei 32/2003. A tramitación do citado Plan de Implantación será idéntico ao que se precise para o outorgamento de licenzas de actividade, someténdose a información pública polo prazo mínimo dun mes, que se publicará previamente nos boletíns oficiais -autonómico (DOGA) e provincial (BOP)-, na prensa de maior circulación da zona e no taboleiro de anuncios do Concello. Non deberían realizarse novas instalacións radioeléctricas mentres non estea aprobado o citado Plan de Implantación (agás casos debidamente xustificados), debéndose axustar a el as novas instalacións (coa marxe de manobra imposta pola evolución constante destes aspectos das novas tecnoloxías). - As empresas operadoras terán que presentar ao Concello un seguro de responsabilidade civil, que poida cubrir de xeito ilimitado as posibles afeccións materiais e persoais que poidan producir a terceiros. - No caso de instalar estacións con emisores ou receptores radioeléctricos na cuberta de edificacións residenciais deberase realizar a instalación do sistema, de xeito que as emisións non incidan negativamente sobre o propio edificio ou sobre os que estean na súa proximidade inmediata, atendendo especialmente a minimizar os seus efectos sobre os espazos máis sensibles as emisións tales como centros de ensino, centros sanitarios ou asistenciais, espazos libres de uso público, etc. - No que se refire á seguridade para as persoas en canto á súa exposición fronte a emisións radioeléctricas estarase ao disposto polo Real Decreto 1066/2001 de 28 de setembro, así como a orde CTE/23/2002 de 11 de xaneiro ou normativa que os substitúa, seguindo en todo caso as recomendacións que se establezan os distintos organismos nacionais e internacionais con competencia na materia. - Extremaranse as precaucións e as condicións de implantación de novas instalacións emisoras de telecomunicación en todos os espazos protexidos (conxuntos históricos, zonas arqueolóxicas, bens de interese cultural, espazos naturais protexidos, e todos aqueles outros elementos ou zonas de valía semellante), para non deturpar os citados valores, e deberanse ater en todo caso ás condicións das lexislacións sectoriais aplicables conxuntas. No que respecta ao cumprimento da orde ITC/3538/2008 de 28 de novembro, en particular ao recollido nos seus artigos 2 e 3, considérase que a competencia sobre a aprobación definitiva dos PXOMs na Comunidade Autónoma de Galicia correspóndelle ao conselleiro competente en materia de urbanismo e ordenación do territorio, segundo se recolle no artigo 89.1 da LOUG, polo tanto enténdese que a comunicación á que se refire a devandita orde se efectuará logo da aprobación definitiva do PXOM.4.7.8. INSPECCIÓN E RECEPCIÓN DAS OBRAS DE URBANIZACIÓN. A inspección das obras de urbanización as levarán a cabo os Servizos Técnicos Municipais, polo menos en dous momentos distintos de realización das obras: - Unha vez superada a metade do prazo previsto de execución das obras. - Ao remate definitivo das obras ou de cada unha das fases en que estean subdivididas. Aos efectos da protección e sinalización de obras na vía pública deberanse verificar (entre outras) as seguintes cuestións: 1. Todo tipo de obra ou elemento provisional, tales como gabias, andamios ou análogos, que implique perigo, obstáculo ou limitación de percorrido, acceso ou estancia peonil deberá sinalizarse e protexerse de maneira que garanta a seguridade física de tódolos viandantes.2. As especificacións técnicas de sinalización serán: a) A protección realizarase mediante valados estables e continuos, dotados de sinalización luminosa de cor vermella e de sinais acústicos intermitentes, con límites que non perturben o resto da comunidade, de maneira que poidan ser advertidos con antelación por persoas con calquera tipo de limitación. b) Os itinerarios peonís cortados por obras substituiranse por outros que lles permitan o paso a persoas con mobilidade reducida. As obras que vaian a ser recibidas polo Concello para a súa conservación e mantemento poderán ser obxecto de probas de funcionamento, resistencia ou calidade, sendo por conta do promotor a realización das obras complementarias precisas para resolver os problemas detectados, podendo ser obxecto de sancións se non se levan a cabo, ou ben realizalas o propio Concello a costas do promotor. A validez da licenza de obras caducará en caso de incumprimento inxustificado das condicións impostas nela. Unha vez rematadas as obras, os Servizos Técnicos Municipais redactarán o informe pertinente logo da inspección das obras (no que se incluirá un apartado concreto sobre o cumprimento da lexislación sobre barreiras arquitectónicas e urbanísticas) para que o Concello poida acordar ou non a recepción provisional das mesmas. A partires da recepción provisional comezará un prazo de garantía de seis meses de duración como mínimo, durante o cal, o mantemento das obras correrán a cargo do contratista. Unha vez rematado o prazo de garantía realizarase unha nova inspección que será informada polos Servizos Técnicos Municipais para que o Concello poida proceder, no caso de que esta sexa satisfactoria, á recepción definitiva das obras.4.8.1. DEFINICIÓN E TIPOS DO ESPAZO EXTERIOR DE CALIDADE. Un espazo exterior de calidade, será aquel determinado polo planeamento que estará deseñado, seguindo criterios de calidade ambiental e sustentabilidade e dotado de servizos e equipamento acordes co uso que del se poida esperar como espazo de servizo público ou comunitario e dos usos que se desenvolvan nas edificacións ás cales sirva. Deberá ter as condicións suficientes para cumprir unha dobre misión de espazo de convivencia e uso funcional para a colectividade, e conformar un espazo ambiental que lle permita cumprir tamén unha función de fondo ambiental perceptivo de calidade dende o espazo interior das edificacións e vivendas. A definición duns parámetros para o espazo exterior de calidade é necesaria para aqueles espazos que vaian a determinar nas vivendas a súa consideración como vivenda exterior, por abrir a eses espazos os ocos de ventilación e iluminación das estancias das vivendas que regulan esa condición, segundo a define o PXOM, en cumprimento do artigo “I. A.1.1. Condicións de vivenda exterior” do Anexo das NHV, pero entendemos que o resto de espazos deben tender a ese estándar de calidade, aínda que non será obrigado adaptarse a estas condicións estritas neses outros espazos. Os espazos exteriores de calidade poderán ser de diverso tipo segundo a súa propiedade (públicos, comunitarios e privados), e as esixencias que se poidan establecer sobre eles serán proporcionais ás que se poidan esixir a cada un destes grupos (en orde decrecente ao grao de propiedade e privacidade do espazo). - Espazos exteriores públicos serán aqueles que sexan enteiramente de propiedade e dominio publico. - Espazos exteriores comunitarios serán aqueles que pertencen a unha comunidade de propietarios en edificios colectivos ou condominios de propiedade, e outros espazos veciñais ou parroquiais que non son nin públicos nin privados. - Espazos exteriores privados serán aqueles de propiedade unifamiliar externos a vivenda e situados en núcleos ou asentamentos de poboación de calquera caste ou tamaño. As características dos espazos comunitarios (neste caso o significado de comunitarios refírese aos que son usados por múltiples usuarios), tanto públicos como privados, serán homoxéneas, só diferenciadas pola propiedade e condicións de uso que deberá definirse no planeamento. Ademais o PXOM vai a establecer un último grupo de propiedade privada individual ou unifamiliar cun menor grao de esixencia. Pódese facer unha segunda aproximación ou clasificación, dependendo da natureza do seu estado actual ou inicial, polo tanto poderán situarse de partida nalgún dos seguintes niveis básicos: - Espazo consolidado ou urbanizado (a mellorar). - Espazo semiconsolidado (a completar ou transformar). - Espazo virxe, natural ou rural (a acondicionar ou conservar). Por outra banda, o espazo que conforma o contorno dos edificios e vivendas (espazo ambiental percibido dende eles) e en xeral todo o espazo público (mais tamén o espazo privado ou comunitario que serve a múltiples usuarios de edificios colectivos ou de comunidades, e tamén en certa medida o resto do espazo máis privado, perceptible dende o espazo publico) debe acadar unha calidade espacial acorde co seu uso e coa percepción que deste espazo se deba ter dende os edificios e vivendas nel inseridos (única vía de escape perceptivo dende o interior dos espazos edificados cara o exterior), e isto acada maior importancia na medida en que eses espazos dean servizo a unha maior cantidade de usuarios (ou de edificios e vivendas), polo tanto terá máis importancia nos asentamentos de poboación: os núcleos rurais e sobre todo nos núcleos urbanos e nas vilas e cidades, sobre todo se temos en conta que canto máis se urbaniza un espazo, máis se afasta da súa naturalidade e da súa calidade espacial natural inicial, polo tanto tamén terá moita importancia a regulación do proceso de progresiva ou rápida urbanización do espazo (entendendo urbanización como desnaturalización e apropiación polo home do espazo para o seu propio uso nas condicións demandadas polas comunidades humanas de hoxe en día) e a conservación, na medida do posible, daqueles valores iniciais do espazo natural (tamén ten valor a actuación antrópica racional do ser humano ata mediados do S XX) que sexan compatibles coa súa inserción nos artefactos urbanos ou urbanizados (núcleos, vilas e cidades) en que se vive actualmente. Por tanto a calidade do espazo nestes artefactos urbanizados dependerá en grande medida de varios factores: - Do valor que acrediten na actualidade os espazos xa urbanizados (ben por conservación ou preservación de valores preexistentes, ou do valor engadido, a posteriori, por factores de deseño, sociais, históricos, etc). - Da calidade espacial xeral do conxunto do artefacto urbanizado en que se van a inserir os novos espazos. - Da calidade do planeamento xeral que rexe os destinos e a configuración xeral do núcleo, vila, cidade, concello ou territorio de que se trate. Ese planeamento xeral centrarase basicamente nas esixencias que se establezan para a configuración deses espazos e no establecemento de procedementos de control das fases proxectuais e executivas (que serán controladas efectivamente a posteriori polos mecanismos legais de seguimento municipal). - Da conservación axeitada dos valores iniciais ou do espazo natural, é dicir das preexistencias de valor existentes neses novos espazos con carácter previo á súa urbanización. - Da calidade proxectual e da concepción da proposta ou proxecto de urbanización do espazo en concreto. - Da calidade da execución do proxecto e a dos materiais empregados. - Da conservación e o mantemento posterior dese espazo, coas actualizacións necesarias nos seus elementos definidores, necesitados de renovación e axeitadas ao seu contexto. Tratarase por tanto de poder controlar cada un destes estadios ou procesos, para acadar a maior calidade posible do espazo resultante, tendo en conta que este documento atópase no estrato intermedio desta secuencia (planeamento xeral municipal), que pode ter capacidade de regular os procesos situados por detrás del na secuencia, pero con pouca capacidade para actuar nas secuencias previas, polo tanto iremos establecendo condicións para o control dos procesos que o PXOM pode regular, mantendo a orde da secuencia.4.8.2. A CONFIGURACIÓN DO ESPAZO EXTERIOR DE CALIDADE. Estableceranse aquí as condicións aplicables aos novos espazos, e os existentes terán que irse adaptando progresivamente a esas condicións, sobre todo os públicos e os comunitarios. As facultades dun espazo de acadar calidade espacial ou unha mellora da existente, dependerán das súas posibilidades reais de transformación ou das súas limitacións por consolidación. Hai aspectos do espazo que son difíciles de cambiar por ser estruturais a súa esencia (a topografía, a paisaxe, o arborado de porte ou histórico, a edificación, etc), que non son modificables ou que requiren dunha importante actuación para a súa modificación, e hai outros aspectos máis circunstanciais que son máis facilmente modificables (pavimentos, materiais, mobiliario, arborado e vexetación de baixo porte, sinalización, organización de usos do espazo, etc). De calquera xeito o espazo xa consolidado debe mudar sustentablemente para acadar maior grao de calidade mediante actuacións proporcionadas, xustificadas e económica e socialmente xustificables, para achegarse tendencialmente ás esixencias que aquí se establecen para os novos espazos. A calidade do espazo xógase en diversos eidos, como a súa dimensión perceptiva e significación, a súa historia e a permanencia na memoria, a vitalidade e o contexto social, a calidade atmosférica e ambiental, o soleado e a iluminación, as condicións acústicas, a súa funcionalidade, a accesibilidade e a mobilidade, a súa concepción, a harmonización dos seus elementos entre si e co contorno no que se insiren, a calidade dos materiais empregados e a súa durabilidade en condicións de servizo, entre outros, e polo tanto a presente normativa tentará regular nestes eidos para poder asegurar dende o planeamento xeral unha certa seguridade na consecución dos obxectivos de calidade necesarios para este tipo de espazos. Tamén podemos resumir as dependencias básicas destes espazos a respecto de diversas determinacións das NHV (que non dependan en exclusiva do deseño propio dos edificios ou das vivendas), e que serán de obrigada xustificación polo planeamento (segundo establece o Artigo 4º.-Coordinación co planeamento, das NHV): O planeamento deberá establecer as características e dimensións destes espazos e deberase xustificar como mínimo: a) Que a configuración e dimensións do espazo garde unha axeitada relación coa altura das edificacións que o conforman. b) Que se respecten unhas distancias mínimas de luces rectas, que establecerá o planeamento, en función das alturas das edificacións enfrontadas. c) Que se garanta a continuidade espacial e de deseño dos ditos espazos aínda que o seu desenvolvemento sexa realizado por propietarios diferentes. d) Que as dimensións destes espazos non resulten inferiores ás exixibles segundo o punto I. A.1.1 do anexo I a este decreto para os solos sen planeamento. As características reais da formalización do espazo exterior de calidade (tanto dos novos espazos como da remodelación dos espazos existentes) xóganse nos aspectos de detalle (que se definen no planeamento de desenvolvemento, nos proxectos de urbanización, mais tamén nos proxectos de edificación) que normalmente escapan ao proceso de realización do PXOM (a non ser que incorpore ordenacións detalladas de ámbitos), pero este ten potestade normativa para inducir tanto no planeamento de desenvolvemento (que é onde se proxecta e deseña o novo espazo) como nos proxectos de edificios con espazos comunitarios a obriga de actuar e proxectar dando calidade ao espazo, e para isto establécense unha serie de obxectivos de calidade que se deberán aplicar rigorosa e sistematicamente aos espazos nese planeamento secundario: - Valorar a calidade funcional, formal e estetico-simbólica da vialidade do ámbito unitario (ou do contorno para actuacións puntuais) mediante a adaptación do trazado á estrutura do territorio, o axuste do dimensionamento dos diferentes compoñentes do viario, a plantación de arborado axeitado no lugar, o dimensionamento e as prestacións dos servizos e a pavimentación adecuada aos usos, tendo sempre en conta a necesaria preponderancia do uso peonil e sustentable do espazo publico, sobre todo nas zonas internas e centrais das cidades, vilas e núcleos (é dicir fóra das zonas de viario xeral ou estruturante, que si terán unha preponderancia do uso viario de tráfico). - Acadar un bo equilibrio entre integración e segregación de tráficos de distinto tipo para acadar unha rede ben estruturada e de tipo capilar ata chegar ás zonas interiores de maior vida cidadán, na que deberán predominar a calidade do espazo e a circulación peonil, a non motorizada e o transporte publico sobre a circulación motorizada privada e o aparcadoiro masivo de vehículos, mesmo con restricións parciais ou totais destes últimos (circulación motorizada privada non local e o aparcadoiro para non residentes) en zonas especialmente sensibles ou características, para acadar unha maior calidade do espazo e unha utilización prioritaria polos habitantes residentes na zona. - Concibir, ordenar e proxectar os espazos libres como elemento fundamental e estruturador do espazo exterior: establecendo nos ámbitos de planeamento unitario unha rede de espazos libres de continuidade e conexión co contorno; definindo os espazos libres públicos, comunitarios e privados, as franxas perimetrais, as franxas de protección das infraestruturas, etc. nunha estratexia global e de oportunidade de valor engadido para o benestar ambiental, o ocio e a calidade visual do territorio; considerando básico o uso da auga como recurso paisaxístico; e previndo o mantemento e a xestión dos espazos libres e a súa evolución no tempo como factor de dinamización das calidades espaciais. No caso de actuacións puntuais en espazos concretos que non conforman un ámbito, tratarase de acadar estes obxectivos incardinando ese espazo na rede ou sistema circundante de espazo exterior existente. - Concibir unha rede de espazos estanciais de proximidade de pequena dimensión pero con carácter de estancia curta, inmediata e próxima, moi repartidos polo espazo (e mesmo integrados no viario), e por tanto moi próximos ao conxunto e a cada unha das vivendas, como espazos alternativos aos espazos libres convencionais (de maior dimensión) e de uso máis inmediato, e por tanto con maiores posibilidades de ser máis utilizados e máis aproveitados en pequenos pero múltiples momentos da vida cotiá. - A axeitada selección do mobiliario urbano, así como a elección da súa localización concreta, e a organización de usos no espazo antóllanse fundamentais para acadar unha gran calidade deste, tendo en conta a harmonización de deseños dos distintos elementos, a creación de marcas ou imaxes unitarias de urbanización que dan sentido global ao espazo e reforzan a identidade do lugar e dos seus habitantes. - Regulación das zonas de aparcadoiro, de carga e descarga e de almacenamento, para que non interfiran no conxunto da funcionalidade e a imaxe do ámbito, e sobre todo que non limiten a necesaria preponderancia do uso peonil e sustentable do espazo publico. - Usar a vexetación como elemento fundamental de proxectación para acadar efectos buscados de protección, ocultación, camuflaxe, simbiose, perspectiva, acondicionamento térmico, transparencia estacional, etc, mediante: a plantación de vexetación en masa, lineal ou elementos singulares; e a utilización de especies autóctonas, de baixo consumo de auga, etc. integrando a vexetación preexistente, e tendo en conta que no contorno das vivendas deberán primar as especies de folla caduca para permitir o soleado en inverno. - Considerar a estrutura vertical do espazo público como determinante da imaxe do espazo, mediante: un arborado proporcionado ás dimensións do espazo público, ás sombras necesarias e axeitado ao lugar e o contexto, utilización de especies multicromáticas, multiestación, etc; e un alumeado adecuado en canto a deseño, medida e grao de iluminación, en función dos distintos espazos (viarios principais, vías peonís ou carrís bici, equipamentos e espazos públicos, parcelas privadas, etc.). - Considerar o uso da topografía como elemento de proxecto mediante: o control ou protección de visuais, a camuflaxe ou integración de edificios, a transparencia espacial, a transición entre espazos, etc.; a limitación e/ou o tratamento das támaras, terrapléns, desmontes e solucionando os desniveis con támaras de baixa pendente para asegurar a estabilidade e a posibilidade de vexetación. - Cando sexa preciso deseñar a organización dos bloques edificatorios; deberán organizarse estes evitando efectos de sombra entre eles e organizarse a respecto das pendentes e a orientación do terreo a respecto do soleado para tratar de que en todas as zonas das fachadas de uso residencial dos edificios se poida garantir o mellor soleamento posible. A urbanización dos espazos libres e zonas verdes acomodarase, no posible, á configuración primitiva do terreo. En particular as zonas verdes dispostas en terreos de pendente acusada deberán ordenarse mediante rebaixes e abancalamentos que permitan a súa utilización como áreas de estancia e paseo, debidamente integradas a través dos elementos de articulación precisos, tales como itinerarios peonís, escaleiras, liñas de arborado e outros análogos. Os Proxectos de reurbanización incluirán adicionalmente a renovación das infraestruturas urbanas necesarias para a modernización das redes de servizos urbanos, en coordinación coas necesidades de actuación das diferentes empresas municipais e de servizos urbanos. Para garantir a calidade do espazo cómpre tamén prever, a medio prazo, as posibles inxerencias de aspectos como as molestias ocasionadas polas obras de infraestruturas en espazos xa urbanizados e utilizados, por tanto é preciso prever a ordenación do subsolo e dos servizos urbanos nas obras de urbanización, establecéndose algunhas disposicións xerais ao respecto: 1. Os Proxectos de Urbanización deberán resolver os encontros de servizos nos cruzamentos de beirarrúas e calzadas, establecendo a orde de disposición de cada un deles, así como resolver a ordenación dos trazados dos servizos urbanos. O trazado realizarase preferentemente por espazos libres non rodados, configurando unha reserva de solo con largura suficiente para aloxar as instalacións necesarias para dotar ás parcelas resultantes do planeamento.2. Todos os Proxectos de Urbanización incluirán planos descritivos da separación entre servizos, que deberá respectar a presenza do arborado nas beirarrúas, así como os elementos adicionais ás canalizacións como arquetas, cámaras de rexistro, armarios, etc., sobre todo nos cruzamentos entre viarios.3. A disposición de servizos urbanos nas seccións do viario de nova urbanización, como na reurbanización do viario existente, realizarase de acordo coas ordenanzas xerais do PXOM ou coas respectivas Ordenanzas Municipais. Para a ordenación da edificación e a súa integración no contorno en ámbitos onde se deba concretar unha nova ordenación detallada ou unha nova disposición da edificación diferente da contemplada no PXOM, establécense algunhas medidas concretas: 1. As obras de nova edificación deberán proxectarse tomando en consideración a topografía do terreo, a vexetación existente, a posición do terreo respecto a cornixas, fitos ou outros elementos visuais, o impacto visual da construción proxectada sobre o medio que a rodea e o perfil da zona, a súa incidencia en termos de soleado e ventilación das construcións dos predios lindeiros e, en vía pública, a súa relación con esta, a adecuación da solución formal á tipoloxía e materiais da área, e demais parámetros definidores da súa integración no medio urbano.2. A Administración Urbanística Municipal poderá esixir a inclusión na documentación coa que se solicite licenza, dun estudo de visualización e paisaxe urbana no estado actual, e no estado futuro que corresponderá á implantación da construción proxectada.3. A administración urbanística municipal poderá establecer criterios selectivos ou alternativos para o emprego harmonioso dos materiais de edificación, de urbanización e de axardinamento, así como das colaboracións admisibles. A urbanización e a reurbanización dos viarios e interseccións no viario público existente executaranse de acordo cos criterios e niveis de accesibilidade rodada, peonil, bicicleta e transporte publico colectivo, consecuencia da proposta de xerarquización do sistema viario urbano, segundo a categoría e a funcionalidade correspondente a cada un dos viarios en función do papel que deben cumprir dentro no reparto modal asignado polo Plan entre os diferentes modos de transporte publico, privado e non motorizado. Imos a encargarnos aquí de caracterizar aqueles aspectos de maior incidencia na calidade do espazo e centrándonos nos tipos de viario e de mobilidade máis sustentables, e por tanto nos peonís e os non motorizados.1. A pavimentación de beirarrúas e calzadas farase tendo en conta as condicións do soporte e as do tránsito que percorrerá sobre elas, así como as que se deriven dos condicionantes de ordenación urbana e estéticos, axustándose, se é o caso, aos criterios establecidos para os ámbitos incluídos no Catálogo de Espazos Públicos.2. A separación entre as áreas dominadas polo viandante e o automóbil manifestarase de xeito que queden claramente definidos os seus perímetros, establecendo esta separación normalmente mediante resalte ou bordo, agás nas rúas compartidas. A tales efectos, diversifícanse os materiais de pavimentación, de acordo coa súa diferente función e categoría, circulación de persoas ou vehículos, lugares de estancia de persoas, estacionamento de vehículos, rúas compartidas, cruzamentos de viandantes, pasos de bicicletas e vehículos similares, etc.3. No que fai ás condicións de pavimentación das vías, espazos públicos e zonas verdes, deberán adoptarse as medidas precisas para a eliminación de barreiras arquitectónicas.4. As vías de circulación e beirarrúas terán unha pendente lonxitudinal mínima de 25 milésimas (0,25%) para evacuación das augas pluviais, e unha máxima do seis por cento (6%). A pendente transversal do viario será do 2%. O trazado dos itinerarios peonís na vía pública realizarase de forma que os desniveis dos seus perfís, tanto lonxitudinais como transversais, non acaden graos de inclinación que impidan a súa utilización por persoas con problemas de mobilidade.5. O pavimento das sendas de circulación dos viandantes e as prazas facilitará a cómoda circulación de persoas e vehículos de man; distinguiranse as porcións daquelas que ocasionalmente puidesen ser atravesadas por vehículos a motor, que non deformarán o seu perfil lonxitudinal senón que terán acceso por achafranado do bordo e/ou elevación do pavimento da rúa nese punto. Os pavimentos dos solos destinados á circulación dos viandantes e os destinados ao tráfico mixto de vehículos e viandantes serán duros e antideslizantes, formando superficies perfectamente enrasadas. Para indicación de invidentes e persoas con dificultades sensoriais, en todas as frontes dos vaos peonís, nas esquinas, paradas de autobuses e calquera outro posible obstáculo colocaranse franxas de pavimento entre 1,00 e 1,20 metros de largo en todo o seu longo, formadas por lousas especiais (de ordenanzas ou outro tipo normalizado) con distinto cor do resto do pavimento, ou outra axeitada para tal fin. Estas condicións poderán ser alteradas polas Ordenanzas Municipais sobre Accesibilidade. Os elementos de protección puntual contra a invasión de vehículos situaranse na franxa de transición á calzada de xeito que non produzan interferencias nas áreas peonís. Deberán situarse e sinalizarse de xeito que non constitúan un obstáculo. Utilizaranse preferentemente elementos con dimensión suficiente para que poidan ser detectados por persoas cegas.1. Evitarase a impresión de separación entre calzada e beirarrúa; polo tanto, non existirán diferenzas físicas notables entre os distintos elementos da sección transversal da rúa. As bandas que visualmente dean a impresión de separar o espazo peonil do vehicular deberán interromperse cada vinte e cinco (25) metros de maneira perceptible.2. As entradas e saídas das rúas compartidas deberán recoñecerse como tales pola súa propia ordenación e, na medida que sexan utilizables por vehículos, trataranse de forma análoga aos accesos de garaxes e aparcadoiros.3. Disporanse ordenacións e dispositivos específicos nas distintas partes da zona de coexistencia destinadas á circulación vehicular, de modo que os vehículos circulen á velocidade dos viandantes.4. Se se dispuxesen espazos especialmente deseñados como áreas de xogo, separaranse e diferenciaranse dos destinados á circulación.1. Os Proxectos de Urbanización deberán cumprimentar as seguintes condicións para garantir a presenza de sendas públicas para viandantes e itinerarios libres de obstáculos: As rúas peonís e as beirarrúas do sistema viario deberán deseñarse para constituír sendas públicas para viandantes con itinerarios libres de obstáculos. O ancho libre de obstáculos mínimo para a circulación de viandantes nas beirarrúas será de 1,80 metros, agás para elementos puntuais de mobiliario urbano colocados no terzo exterior da beirarrúa, e que permitan unha largura libre restante igual ou maior de 1,50 cm. Cando condicionantes de espazo o permitan, a largura recomendada destes itinerarios será maior ou igual que 1,80 metros, para permitir o cruzamento de dúas persoas con cadeiras de rodas. Nas rúas nas que sexan previsibles concentracións importantes de viandantes, sexa polo seu carácter comercial ou outra calquera causa, a largura mínima será de trescentos (300) centímetros, sendo en calquera caso a largura óptima unha función da circulación de viandantes e o mobiliario urbano a dispor. Non se disporán obstáculos verticais en ningún punto da superficie destinada a paso de peóns, a excepción dos elementos que poidan colocarse para impedir o paso de vehículos. No caso particular de sinais de trafico, disporase a partir de 2,20 metros de altura para evitar obstáculos no tránsito aos viandantes. Como norma xeral, deberase reservar o terzo de beirarrúa máis próxima á calzada para a disposición de mobiliario urbano, árbores, iluminación pública, vaos e calquera outro obstáculo. Os postes de sinalizacións de tráfico, báculos de iluminación, instalacións e cadros de infraestrutura de telecomunicación, soportes publicitarios, mobiliario urbano e demais elementos que dificulten o paso peonil, deberán disporse no terzo de beirarrúa reservada para estes usos, de xeito que permitan o cómodo tránsito dos viandantes, especialmente de invidentes e persoas con dificultades sensoriais ou con mobilidade reducida, e mantendo sempre, como mínimo, unha largura libre de obstáculos de 1,80 metros. Procurarase o agrupamento dos devanditos elementos nun só soporte. A disposición de instalacións que ocupen parcialmente as zonas peonís (quioscos, terrazas de bares, etc.), tanto habituais como provisionais, deberán permitir o tránsito peonil, deixando libre polo menos unha franxa continua de 1,80 metros.2. Nas obras de reurbanización de viario existente, cando as condicións do número anterior non poidan cumprirse, ampliarase o largo das beirarrúas suprimindo as prazas de aparcadoiro necesarias, para que polo menos se poida dispor dunha largura libres de obstáculos de 1,40 m. Nos casos en que por “imposibilidade física” nas barriadas tradicionais non se poida cumprir o ancho mínimo de 1,40 metros, deberase dispor polo menos dunha largura tal que permita o paso dunha persoa en cadeira de rodas. Se nin sequera pode cumprirse esta esixencia no caso de reurbanización de rúas existentes estreitas, recorrerase, como deseño preferente, ao de “rúa de circulación compartida”. 3. Para salvar desniveis ou pendentes e garantir o libre acceso de persoas con minusvalía disporán ramplas, como elementos dentro de itinerarios peonís e espazos libres. Terán un firme antiesvarante similar aos que se coloquen nos itinerarios peonís inmediatos, e os máis cómodos para as cadeiras de rodas. Levarán pasamáns dobre en ambos lados. A pendente lonxitudinal máxima será do 6%, agás en tramos inferiores a 3 metros onde se pode chegar ao 10% en casos excepcionais. Se houbese un itinerario alternativo que suprima as barreiras arquitectónicas, poderán disporse escaleiras con chazos de pegada mínima de trinta e cinco (35) centímetros, nun número máximo de dez (10) chanzos entre recheos, que deberán ter unha largura mínima de cento vinte (120) centímetros. En accesos dun só chanzo poderán disporse ramplas ata un 60% de pendente só para o caso concreto de salvar un único desnivel de ata 12 cm, entre o exterior e o interior dun edificio, excluíndo a súa utilización en calquera outro caso.4. Cando sexa necesario dispor nas beirarrúas elementos de protección puntual contra a invasión de vehículos, terán unha altura recomendable de 60 cm. e unha luz libre mínima entre eles de 150 cm.5. Os órganos que teñen encomendada a xestión do espazo público deberán cumprimentar os criterios anteriores e adoptarán as medidas precisas para que os espazos públicos conten cos itinerarios libres de obstáculos axeitados.6. As condicións esixidas neste artigo relacionadas coa eliminación de barreiras na obra de urbanización poderán ser alteradas polas Ordenanzas Municipais sobre Accesibilidade.1. O deseño das vías para bicicletas en calquera das súas clases (carril-bici, carril de bici-bus, pista bici e beirarrúa bici) atenderá á seguridade de vehículos, ciclistas e viandantes e ás disposicións contidas nas Ordenanzas Municipais que regulen especificamente esta materia.2. Sinalizaranse os itinerarios de vías para ciclistas, ben en carrís en plataforma reservada, ou dentro de beirarrúas e rúas peonís.3. Nas estacións de inmediacións e intercambiadores principais e naquelas zonas de maior concentración de estacionamentos, habilitaranse consignas “ad hoc” para bicicletas, especialmente en zonas escolares e comerciais. Do mesmo xeito habilitaranse estas consignas na execución de todas as dotacións de equipamentos públicos cualificadas de Sistemas Xerais.4. Os Proxectos de Urbanización e de Reurbanización incluirán nas súas determinacións a sinalización de espazos exclusivos para estacionar bicicletas, incluíndo os soportes axeitados, a razón dun mínimo dunha praza por cada dez de aparcadoiros en superficie. Enténdese por mobiliario urbano o conxunto de obxectos ou elementos que se sitúan no espazo público, coa finalidade de atender unha necesidade social ou prestar un determinado servizo ao cidadán. Contribúen á configuración da paisaxe urbana e a calidade de vida. Dada a importancia do mobiliario e da sinalización na calidade do espazo recóllense estes aspectos con máis detalle no presente apartado. Deberase prever nos espazos exteriores públicos e comunitarios a instalación do mobiliario urbano que precisen, atendendo en primeiro lugar as súas demandas de uso, mais tamén ao tipo de propiedade do espazo (que regulará o nivel de esixencia sobre o equipamento a dispor). O mobiliario deberá aterse aos modelos que o Concello teña estandarizados ou catalogados como admisibles (no seu caso), sendo necesaria a autorización expresa dos novos elementos non catalogados (caixas de correo, cabinas de teléfono, bancos, fontes, papeleiras, colectores de lixo, xogos de nenos, tódolos elementos exteriores de instalacións urbanas, peches, aseos, casetas, quioscos, elementos publicitarios, monumentos, esculturas, etc.) que se materializará no informe técnico municipal preceptivo sobre os proxectos ou propostas de urbanización, sobre todo no caso de que o mantemento posterior vaia a corresponder ao Concello, aos efectos de coordinar os procesos de conservación de todo o espazo público municipal e os seus elementos integrantes. Os elementos de mobiliario urbano, tales como cabinas ou fornelas telefónicas, fontes, papeleiras, bancos e outros análogos, deseñaranse e colocaranse de maneira que non obstaculicen a circulación das persoas e permitan ser usados coa máxima comodidade. Iguais condicións deberán posuír os elementos saíntes que se sitúen en espazo peonil, tales como marquesiñas, toldos e outros análogos, que deberán evitar, en todo caso, ser un obstáculo para a libre circulación das persoas. Todos estes elementos localizaranse en lugares que non impidan, nin dificulten, a visibilidade dos sinais de circulación ou prevención. A instalación dos elementos de mobiliario urbano deberá prever (cando fora necesario, e por conta do adxudicatario da actividade que así o requira), as acometidas de auga, saneamento, electricidade e outras que sexan precisas ou que autorice o Concello, axustándose ás normas específicas que regulan cada actividade e as disposicións que lle sexan de aplicación. Estas acometidas deberán ser subterráneas, esixirán as autorizacións correspondentes, e conectaranse ás redes xerais de servizos. Os Proxectos de Urbanización incluirán a necesaria sinalización vertical e horizontal das vías urbanas proxectados (pasos de viandantes, bandas de detención, símbolos en calzada, etc.). Así mesmo, os proxectos de interseccións que necesiten instalacións de semaforización ou a reforma das existentes, incluirán obrigatoriamente as canalizacións, arquetas e cimentacións dos postes e báculos semafóricos para a regulación semafórica das fases, así como os pasos de viandantes necesarios. Os sinais de tránsito, semáforos, postes de iluminación ou calquera outro elemento vertical de sinalización que se sitúe nun itinerario ou espazo de acceso peonil deseñaranse e colocaranse de xeito que non obstaculicen a circulación de calquera persoa e permitan ser usados, se é o caso, coa máxima comodidade, e situaranse no bordo exterior da beirarrúa, e ademais deberá procurarse o agrupamento de varios elementos nun único soporte para reducir a súa afección e a ocupación innecesaria do espazo. Todos estes elementos conforman a parte inerte da estrutura vertical da actuación, de gran importancia na imaxe global do ámbito de actuación, por tanto deberán coidarse ao máximo, tanto o seu deseño como a súa disposición e a súa integración nas zonas lindeiras xa urbanizadas (pero sobre todo coas zonas aínda virxes ou sen urbanizar). A disposición, características e situación de todos estes elementos nos espazos públicos deberán cumprir en todo caso as disposicións contidas na LASB, no RASB, no DAEP e no OAEP. O mobiliario circunstancial e temporal que se instale na vía publica ou nos espazos libres con motivo das autorizacións que se outorguen para terrazas e veladores vinculados a actividades de hostalería deberán deixar expedita, en calquera caso, espazos de paso que cumpran cos largos mínimos especificados na lexislación xa citada sobre Accesibilidade. Estes espazos comunitarios deben dispor duns servizos mínimos que permitan unha utilización axeitada como espazo libre por parte dos comuneiros do edificio, e á súa vez, configuren un espazo que se poida deleitar ambientalmente por outros habitantes do cuarteirón, aínda que non pertenzan a ese edificio, pero que teñan espazos habitables que conecten con ese espazo xeral do patio de cuarteirón. Eses servizos mínimos serán os seguintes: - Os espazos comunitarios deben dispor dun acceso directo dende o portal ou portais do edificio e dende os bloques de comunicación vertical. - Un espazo estancial con bancos que teñan un nº de prazas de asento equivalentes á metade das vivendas do edificio, cun mínimo de 10 prazas. - Un punto de subministración de auga potable accesible para un uso inmediato. - Unha papeleira ou colector lixeiro de lixo, tamén accesible para o seu uso. - Unha zona pavimentada de polo menos 12 m 2 na que se poidan desenvolver actividades ou xogos, e a poder ser diferenciado do espazo estancial anterior. - No caso de estar ocupada a planta baixa do patio con espazos edificados dedicados a usos privativos poderanse establecer estes servizos na cuberta desa planta. - No caso de non poder acadar estes servizos mínimos no patio exterior do cuarteirón do edificio deberase habilitar na planta baixa do edificio un espazo cuberto que teña estes mesmos servizos. Dada a importancia destes elementos fundamentais na configuración do espazo exterior e na propia calidade do espazo, recóllense os aspectos que a eles se refiren con máis detalle no presente apartado, ademais das condicións xa establecidas nos apartados 5.3.8 a 5.3.12 da presente normativa.1. Será obrigatorio, ademais da xardinaría propia dos espazos libres, plantar árbores de sombra en número adecuado ao espazo urbano no que se localicen e dispostos en función das características da especie a plantar, de modo que a súa secuencia proporcione a maior sombra posible no verán en espazos de estancia, e compatibilizada non inverno (nas zonas arboradas próximas ás vivendas) para permitir o soleado necesario nas vivendas; O interese do arborado enténdese asociado á expresividade plástica da súa estrutura externa, á súa altura e largo, á forma e cor da súa cortiza, ao tipo, forma, tamaño, textura ou singularidade da folla, ao tipo e colorido da súa floración ou dos seus froitos, etc. A utilización das árbores para contribuír á definición da estrutura da praza, recadrando recintos ou enmarcando elementos escultóricos ou arquitectónicos. Tamén poden utilizarse deliberadamente para ocultar algunha vista, actuando como pantalla visual.2. As árbores plantaranse conservando a guía principal, con titores e proteccións que aseguren seu enraizamento e crecemento nos primeiros anos. A observancia sobre protección do arborado existente, será rigorosa tanto no proxecto de urbanización, como á hora de redactar o planeamento de desenvolvemento, evitando ao máximo calquera afección ao arborado existente.3. Nos Proxectos de Urbanización o tamaño do arborado será dun perímetro que asegure a súa pervivencia. Con carácter orientativo, establécense os seguintes perímetros mínimos: a) Arborado para aliñación de vías principais e secundarias: perímetro mínimo 22-24 cm. b) Arborado en viarios distribuidores e locais: perímetro mínimo 18 cm.4. As árbores serán preferentemente de sombra en zonas abertas de parque, ou frondosos, de folla caduca, rápido desenvolvemento e resistentes ao medio urbano en zonas próximas a vivendas para facilitar ou soleado en inverno. Primaranse a implantación de especies autóctonas.5. Todos os Proxectos de Urbanización levarán incluído a rede de rega para a xardinaría e plantacións deseñadas, así como para os aliñamentos principais de arborado nas beirarrúas (en caso necesario, cando non estea garantido a rega por auga de choiva na meirande parte do ano). 6. Construiranse equipos de empenamento e canalizacións de canos de rega de auga non potable con goteiros para subministración ao arborado e arbustos, e técnicas de aspersión e sistemas axeitados para a subministración de auga ás superficies e praderías con capacidade suficiente para alimentar o conxunto axardinado. Así mesmo, incluirán os mecanismos para a programación automática da rega, incluíndo a sectorización correspondente. Os patios de cuarteirón de edificios de vivenda colectiva deberán urbanizarse integramente e axardinarse polo menos no cincuenta por cento (50%) da súa superficie, segundo as condicións básicas establecidas no apartado anterior de condicións xerais e dotaranse do arborado mínimo establecido no punto 5 do seguinte apartado. A execución desta esixencia realizarase conxuntamente coa construción das edificacións en cada parcela e o custo será sufragado por cada promotor ou comunidade de propietarios (no seu caso). De igual xeito, deseñaranse os itinerarios libres para aproximación e manobra dos vehículos de extinción de incendios e salvamento (no seu caso). 1. Todas as vías urbanas incluídas nos Proxectos de Urbanización, e Reurbanización de viarios, terán arborado nas beirarrúas e medianas. O número ou secuencia de arborado a plantar será como mínimo cada 8 metros en cada beirarrúa; non obstante, se a especie a plantar aconsella un número menor, os exemplares sobrantes plantaranse nas zonas axardinadas do ámbito, conforme ás indicacións do Servizo Municipal Competente. De igual modo, de estimarse necesario polo Concello, será obrigado instalar bancos nas beirarrúas cada 30 metros; a observancia sobre protección de arborado, será rigorosa no proxecto de urbanización. Onde haxa aparcadoiros en liña ou batería as árbores situaranse entre as prazas de estacionamento e non só nas beirarrúas, así como nos grandes aparcadoiros públicos para protexer os vehículos.2. No caso de prazas ou ámbitos axardinados fortemente condicionados por un viario de elevada densidade deberase tratar de crear pantallas visuais que ademais illen do ruído, na medida que permítao o espazo dispoñible.3. As especies de árbores e arbustos a elixir serán de recoñecida adaptación ao clima do concello ou da zona concreta.4. Criterios de axardinamento no deseño do viario: - No viario de rango urbano e sobre todo, metropolitano, as plantacións vexetais terán fundamentalmente unha intención paisaxística, en consonancia coa función que estes elementos viarios cumpren como itinerarios de aproximación-contemplación da cidade e o territorio. - En espazos libres de acompañamento ao viario de rango metropolitano, tales como terrapléns en interseccións a distinto nivel, áreas libres en ligazóns, bandas de servidume, etc, será obrigatorio dispor de árbores de sombra caducifolios, combinando cores, formas e texturas, que toleren exposicións asolladas e requiran pouco mantemento. No caso de terrapléns, deberá prestarse especial atención á súa capacidade de suxeición do solo (tipo de raíces, etc). Tamén se recomenda nestas vías realizar apantallamentos vexetais nas súas marxes que contribúan paisaxisticamente a valorar os espazos da contorna, así como para crear proteccións fronte ao ruído. - Acondicionaranse as glorietas e illetas de canalización do tráfico que teñan dimensións para conter xardinaría, e sempre que as condicións de seguridade o permitan para que as ramas non interfiran na visibilidade dos condutores. - Nas novas escavacións ou alcorques establécense unhas dimensións mínimas interiores de 0,90x0,90 m. Para árbores de gran porte, elevaranse a 1,5 x 1,5 m. No caso de utilizar escavacións circulares, o seu diámetro mínimo será dun con dous (1,2) metros. recoméndase que as árbores se distancien do bordo da calzada un mínimo de 80 cm, e da fachada un mínimo de dous metros.5. Incremento do patrimonio urbano natural no viario e no espazo vinculado á edificación. A fin de conservar e mellorar o medio ambiente, e como complemento da definición de soar establecida no artigo 4.1.1, toda obra nova de edificación estará obrigada a incrementar o arborado do núcleo en proporción á fronte de parcela e ao número de vivendas, segundo as seguintes condicións: - Cada edificación deberá executar no espazo público da fronte da parcela a plantación dunha especie arbórea por cada fracción de vinte (20) metros lineais de fronte da parcela. No caso de que o viario estivese xa urbanizado con arborado, deberanse plantar as arbores no patio traseiro ou de cuarteirón do edificio (esta opción é valida en calquera caso como alternativa a plantar no viario para tipoloxías de vivenda unifamiliar, sempre que sexan visibles as árbores dende o viario). - Ademais deberanse plantar a maiores nese patio traseiro un nº de arbores equivalente a un terzo (redondeado a seguinte unidade) do nº de vivendas a construír (esta esixencia poderá rebaixarse á metade no caso de zonas con ordenación detallada segundo as NHV ). - Cando as circunstancias concorrentes imposibilitasen a plantación (tanto na rúa como no patio, ou en ambos) ou se aconsellase pospor a plantación, esta levarase a cabo na zona indicada polo Concello (a menor distancia posible do edificio ou parcela) co mesmo nº de arbores establecido. - No caso de tipoloxías de edificación aberta rodeadas de espazo publico, plantaranse nese espazo as árbores establecidas. - En casos excepcionais debidamente xustificados, estas obrigas poderán substituírse polo seu equivalente económico para a súa execución subsidiaria pola Administración, baseándose no que fai á súa valoración no índice, segundo especie ou variedade establecida pola Administración Urbanística Municipal, que publicará a tal efecto unha táboa de equivalencias de custo económico de plantación de especies arbóreas.1. Para o outorgamento de permisos de obra, esixirase coa documentación técnica, a localización das árbores existentes no espazo público e no privado, facendo constar se no arborado se dá algunha das seguintes características: - Ser considerado arborado de interese histórico. - Tratarse de arborado de gran porte. - Tratarse de arborado de especies autóctonas.2. As empresas que realicen obras na vía publica, deberan ter sumo coidado en non danar especies forestais, e solicitar autorización de intervención sobre as mesmas, diante do Organismo Municipal Competente.3. As intervencións de índole privada deberan arbitrar os medios necesarios para a conservación do arborado no espazo publico e mesmo no privado (sobre todo o arborado de interese xa citado: histórico, de gran porte ou autóctono), debendo presentar os planos que así o documenten diante do Organismo Municipal Competente. Toda plantación efectuada por particulares require do asesoramento e autorización expresa do Organismo Municipal Competente 4. Resulta inadmisible a poda indiscriminada ou abusiva do arborado e defínense as razóns polas que se admite a poda, en todos os casos con autorización e o control do Organismo Municipal Competente. Causas posibles de poda: a) Ramas que afecten os servizos públicos. b) Ramas que causen danos ou produzan perigo de dano á propiedade privada. c) Ramas que afecten a libre circulación de vehículos ou viandantes ou dificulten a visibilidade viaria creando perigo potencial ou inseguridade. d) Cando se tenda a dar forma orgánica á follaxe, limitar ou controlar un crecemento excesivo ou desproporcionado, limpeza de ramas secas, aireación e desbrote. e) Cando circunstancias excepcionais debidamente fundadas, así o aconsellen, de acordo á opinión de persoal técnico do Organismo Municipal Competente. f) Raíces que causen dano e o seu corte non afecte a estabilidade da árbore.5. A realización de obras novas ou remodelacións, non será causa de eliminación ou erradicación do arborado público e do privado que teña un valor especial. Será posible a eliminación puntual de arborado cando se dean algunha das seguintes circunstancias debidamente xustificadas: a) Cando a súa decrepitude ou decaemento de vigor sexa irrecuperable. b) Cando afecten seriamente a propiedade privada ou poñan en risco a seguridade das persoas. c) Cando afecten os servizos públicos e non se poida corrixir por outros medios. d) Cando a súa estabilidade estea afectada por calquera causa e poida supor un perigo. e) Cando presente mutilacións que tornen irrecuperable o exemplar. f) Cando se trate de especies ou variedades que polas súas características sexan desaxeitadas aos fins paisaxísticos da proposta ou incompatibles con outras especies de maior valor cualitativo que se deban integrar nela. Cando sexa imprescindible a extracción non poderá realizarse por particulares, debendo ser autorizada polo organismo competente municipal. Perante extraccións suficientemente xustificadas, o propietario debera repoñer o arborado que indique o organismo municipal competente. Como condicionante previo á intervención, o deseño dos espazos públicos ou libres (públicos, mais tamén en certa medida os privados) deberá ter en conta todos aqueles elementos existentes no territorio que conforma o seu substrato, valorándoos axeitadamente e tratando de integrar na proposta de ordenación todos aqueles que pola súa singularidade como elementos independentes ou como conxunto poidan axudar a configurar o espazo de que se trate, preservando no posible a súa memoria colectiva anterior e as preexistencias notables. - Por tanto eríxese en tarefa principal neste eido preservar o medio natural e rural, os sinais de identidade dunha cultura e dun territorio e, en xeral, todos os elementos que configuran os mellores valores, tanto naturais como os resultantes das intervencións antrópicas racionais (as realizadas ata mediados do S XX deixaron unha pegada salientable a preservar) sobre o territorio. - Atenderase especialmente á conservación de todos aqueles elementos arquitectónicos, arqueolóxicos ou etnográficos que poidan integrarse na proposta, prohibíndose expresamente a súa eliminación. Só se permitirá con carácter excepcional o traslado dalgúns elementos menores non catalogados (que non sexan xacementos nin achados arqueolóxicos, que deberán ser controlados e autorizados polo organismo competente), e sempre que interfiran inescusablemente na ordenación do espazo, debéndose xustificar esta circunstancia, caso a caso. - Atenderase tamén á conservación de todos aqueles elementos vexetais que poidan integrarse na proposta, prohibíndose expresamente a eliminación de arborado autóctono ou de gran porte (sempre que non interfira inescusablemente na ordenación do espazo, debéndose xustificar esta circunstancia caso a caso, intentando conservar a meirande parte de exemplares posible). - De xeito análogo, tentarase conservar a topografía orixinal do terreo, fuxindo dos grandes movementos de terras que alteren a configuración topográfica dos terreos de xeito significativo (por regra xeral só deberán adaptarse ás condicións topográficas do contorno do espazo para axustarse ao novo viario que estea xa trazado ou proxectado e aquelas que sexan precisas para contención de terras ou supresión de barreiras arquitectónicas), que de ser necesarias, deberán xustificarse axeitada e detalladamente. Segundo establecen as NHV, o espazo exterior de calidade, tanto público como privado, será deseñado con criterios de sustentabilidade. Este deseño xustificarase tanto no planeamento como nos proxectos de urbanización e edificación. Como criterio xeral deberase definir unha política estratéxica de xestión urbana con criterios de sustentabilidade para aplicar a creación e transformación do espazo, que considere a equidade, competitividade e a sustentabilidade como principios reitores co fin de dar resposta aos retos urbanos nos ámbitos social, económico e ambiental, considerando aos cidadáns como principais actores e participantes da xestión urbana, para construír cidades cunha maior calidade de vida. Tanto en recursos como na xeración de residuos, os documentos urbanísticos deben incluír unha análise dos ciclos do metabolismo urbano, sendo como son os únicos documentos normativos que definen o modelo de cidade e teñen instrumentos para levalo a cabo. A sustentabilidade real xógase nos aspectos de detalle que escapan á realización do PXOM, pero este ten potestade normativa para inducir no planeamento de desenvolvemento (que é onde se deben proxectar e establecer esas medidas de sustentabilidade real) a obriga de actuar e proxectar sustentablemente, polo tanto establécense unha serie de obxectivos de sustentabilidade que se deberán aplicar rigorosa e sistematicamente nese planeamento secundario: Nos ámbitos que precisen dunha ordenación integral, deberanse tomar as seguintes medidas estruturais: - Establecer un modelo de emprego e ordenación do solo que racionalice o seu uso e minimice a súa transformación, conservando os seus valores máis salientables (que non sexan inescusable e xustificadamente incompatibles coa nova ordenación), para favorecer a diversidade do territorio e manter a referencia da súa matriz biofísica. - Conservar a biodiversidade territorial e os elementos de interese natural, promover o uso sostible para garantir e colaborar na funcionalidade ecolóxica, adoptando as medidas que garantan a continuidade da trama verde municipal e territorial. - Integrar a paisaxe existente en todos os procesos de planeamento territorial e ordenación urbanística, para preservar as súas calidades como valor social e activo económico do territorio. - Optarase por unha boa xestión da mobilidade e a súa integración na do seu contorno ou a do conxunto do núcleo, vila ou cidade (ou establecer alternativas pioneiras máis sustentables que poidan servir de exemplo futuro, se aquelas xa implantadas non o son), con especial atención á correcta xerarquización das redes e a correcta integración nelas do transporte público e a súa intermodalidade co resto de tipos de transporte que deben coexistir racional e xerarquizadamente, para minimizar desprazamentos, favorecendo os sistemas de transporte que non utilicen combustibles fósiles, e primando o transporte público sobre o privado motorizado. - Vincular o desenvolvemento urbano ao ciclo da auga na súa expresión local, nunha xestión integrada a escala de conca dos recursos dispoñibles. Debido ao papel que xoga a auga como ben escaso e factor limitativo do desenvolvemento, parece imprescindible establecer no planeamento urbanístico, os mecanismos que nos acheguen á autosuficiencia en materia de auga nos novos desenvolvementos urbanos. A nova cultura da auga centra os seus principios no respecto a este recurso escaso e a reformulación da súa xestión dende o punto de vista da demanda. A captación de auga de choiva, a diferenciación de calidades para diversos usos, a reutilización das augas usadas ou a introdución de mecanismos de aforro e control do uso deben asumirse como mecanismos a incorporar, por defecto, na planificación urbana e dos servizos. Con carácter xeral en todas as actuacións, deberanse tomar as seguintes medidas: - Promover que as actuacións sexan eficientes, acordes co seu contorno próximo, e compatibles co equilibrio ecolóxico co fin de previr efectos significativos sobre o medio. - Os deseños adaptaranse á topografía e ás preexistencias xeográficas, propiciándose a edificación en diferentes volumes e rasantes, evitando extensas explanacións do terreo e grandes movementos de terras. - Tratar de respectar a drenaxe natural e non incrementar os coeficientes de escorrenta avaliados para os solos no seu estado natural, evitar efectos significativos sobre os recursos hidroxeolóxicos e non reducir a taxa de infiltración da auga no solo e subsolo. - Buscar a mellor orientación bioclimática das edificacións, zonas verdes e espazos públicos. - Promover unha urbanización de baixo impacto, desenvolvendo patróns de urbanización (tanto nos novos desenvolvementos como en operacións de reurbanización) que eviten o selado masivo e a impermeabilización de solos ou o emprego de materiais pouco saudables nos proxectos de urbanización, para non restrinxir de xeito drástico a posibilidade de vida vexetada (e permitir así a proliferación de multitude de organismos dependentes que xeran biodiversidade que deriva en calidade ambiental), aparte de consecuencias que teñen que ver co microclima e o confort urbano, a illa de calor, o ciclo hídrico, a contaminación atmosférica, etc., por tanto establécense as seguintes condicións: ○ Establecer nos plans e na ordenación urbanística valores mínimos (non inferiores ao 30%) de solo permeable (Índice Biótico del Solo). ○ Condicións de deseño dos proxectos urbanos co fin de evitar grandes impactos: grandes movementos de terras, contaminación de acuíferos, distribución de zonas ricas en biodiversidade, etc. - Incorporar no deseño da ordenación os factores de confort e control das variables de contorno no espazo público, variables que poden proporcionar un incremento significativo da calidade urbana. O ruído ou tamén o nivel de calidade da comunicación verbal, no espazo público; a creación de paisaxes sonoras ligadas aos elementos naturais: avifauna, auga ou vexetación en movemento; os niveis de contaminación atmosférica ou tamén o grao de impacto que estes van a ter sobre a saúde; a orientación da edificación e a proxección de sombras; o confort térmico e o benestar que terán os espazos de estancia; a accidentabilidade que se infire do deseño que se propoña e, por tanto, o grao de victimización dos usuarios potenciais; a inseguridade dos espazos que acompañan a urbanización e que se volvan seguros cando se produce cidade ben ordenada, etc. son variables de contorno que deberían terse en conta na planificación urbanística primeiro, e no proxecto, despois. - Ordenar a implantación e a estratificación dos servizos urbanos e ter en conta o seu mantemento posterior e as posibles interferencias coa vida cidadán e os custos suplementarios innecesarios nas tarefas de mantemento e reurbanización. Os servizos urbanísticos (de auga, gas, electricidade e redes de comunicación) van, xeralmente, enterrados na vía pública, seguindo normalmente o trazado das beirarrúas. A implantación, renovación e mantemento dos servizos supón, en cada ocasión e para cada rede, o levantamento do pavimento coas consabidas molestias, sobre todo para os peóns. Os plans de infraestruturas que forman parte dos plans urbanísticos, deberían incorporar as galerías de servizos ou sistemas estruturados de semellante eficacia (a escala da intervención ou dos sistemas utilizados no resto do núcleo), co fin de resolver os problemas antes enunciados. - Compatibilizar o planeamento co ciclo natural da auga e racionalizar o uso deste recurso no marco dun modelo globalmente eficiente, cumpríndose en todo caso as medidas que a este respecto xa se contemplan na presente normativa, e ademais en concreto as seguintes: ○ Tratarase de maximizar a superficie de pavimentos permeables e de terreo natural, para facilitar, na medida do posible, a recarga do solo e o reparto axeitado da auga de choiva para evitar de torrentes ou avenidas de auga e de posibles inundacións, á vez que se evita a sobrecarga das canalizacións de pluviais e se facilita a continuidade do ciclo hídrico de xeito natural, reducindo as necesidades de auga para rega. ○ Deberanse aplicar con rigorosidade as condicións reguladas principalmente no apartado 5.2 con carácter xeral e con carácter particular nos puntos 4, 5, 9 e 13 deste apartado citado da normativa do PXOM, para acadar en conxunto un importante aforro de auga. - Minimizar o uso de auga potable e a xeración de augas residuais, captando a auga que se utiliza, reciclándoa e retornándoa ao ciclo natural, depurada, sen interferir a auga que circula fóra dos límites do ámbito e que vaian a manter o seu funcionamento autónomo e racional e, en calquera caso, mellorando a xestión da auga do contorno. - Procurar que as actividades estean estruturadas e organizadas, de xeito que se establezan sinerxías nos procesos produtivos e metabólicos urbanos, aproveitando enerxías residuais e subprodutos, de xeito que o consumo de materias primas e a eficiencia enerxética sexa óptima e, ao mesmo tempo, se minimice a xeración de residuos. - Establecer estratexias conxuntas comúns (ou establecer alternativas pioneiras máis sustentables que poidan servir de exemplo futuro, se aquelas xa implantadas non o son) do ámbito co conxunto do núcleo, vila ou cidade onde se implanta, en canto á xestión ambiental durante as obras, o ciclo da auga e a xestión da enerxía e os residuos. - Optará por una boa xestión da mobilidade con localizacións moi accesibles dos puntos de intercambio modal (aparcadoiros, estacionamento de bicicletas, paradas de transporte publico e autobuses, conexións con redes especificas para peóns ou bicicletas, etc), para facilitar e fomentar a intermodalidade do transporte, para minimizar os desprazamentos e favorecer e primar os sistemas de transporte públicos e os medios privados non motorizados ou os que utilicen combustibles renovables ou alternativos (e non fósiles) como estratexias óptimas para acadar a sustentabilidade na mobilidade e para a redución da contaminación. - Promover a eficiencia para reducir o impacto ambiental dos conxuntos urbanizados, pois os sistemas urbanos son os que concentran maiores disfuncións ambientais debido á súa dependencia dos recursos externos e os residuos que xeran. Para construír espazos e cidades máis saudables a planificación urbana debe orientarse a reducir os niveis de contaminación e de residuos e a mellorar a eficiencia no consumo de recursos mediante actuacións concretas: ○ Incentivar a eficiencia ambiental nas unidades familiares (recollida selectiva de residuos, racionalización no consumo de auga e enerxía e no uso do coche) incorporando na urbanización e no uso do espazo os instrumentos precisos para efectivizar estas medidas. ○ Redefinir o uso de espazos, equipamentos e infraestruturas infrautilizadas. ○ Potenciar a economía local, a través da sociedade do coñecemento. - Acadar un bo nivel de eficiencia enerxética, buscando os mecanismos de autoabastecemento enerxético, de xeito que na medida do posible, as infraestruturas non consuman enerxía fósil e a eficiencia enerxética veña de autoabastecerse coa captación de enerxías alternativas, ou coa enerxía residual dos procesos produtivos que se desenvolvan, cumpríndose en todo caso as medidas que a este respecto xa se contemplan na presente normativa, en apartados concretos (4.3.24 e 5.2.13) que sentan as bases principais da estratexia de aforro enerxético. - Reducir a xeración de residuos, fomentar a reciclaxe e a reutilización dos residuos urbanos e facilitar a dispoñibilidade e doado acceso, tanto aos colectores de recollida como ás instalacións adecuadas para o seu tratamento e/ou depósito, cumpríndose en todo caso as medidas que a este respecto xa se contemplan no artigo 5.2.13. - O uso racional e sustentable dos materiais e a utilización preferente de materiais de orixe local debe estar xa inducido desde a planificación e a proxectación urbanística, cumpríndose en todo caso as medidas que a este respecto xa se contemplan no artigo 5.2.13. - Minimizar os efectos sobre a calidade do aire e o cambio climático das actuacións a realizar e do seu posterior uso pola cidadanía e, en xeral, reducir o máximo as emisións e inmisións de sustancias contaminantes. - Previr e corrixir a contaminación acústica, luminosa e electromagnética, cumpríndose en todo caso as medidas que a este respecto xa se contemplan na presente normativa. Regúlanse axeitadamente na normativa o control de todos os parámetros que regulan as posibles fontes de contaminación, reguladas principalmente no artigo 5.2, e máis concretamente as acústicas no 5.2.7, as de telecomunicación no 4.7.7, as eléctricas no 4.7.5 e 4.5.2, as luminosas no 4.7.6 para acadar en conxunto a mellor calidade atmosférica posible que poida depender das medidas urbanísticas do planeamento.4.8.2.8. Accesibilidade. Os instrumentos de ordenación e as obras de urbanización deben garantir a accesibilidade a estes espazos exteriores de calidade, de acordo co DAEP e na OAEP, así como a LASB e o RASB, e demais normativa que resulte de aplicación nesta materia. En calquera caso imos a contemplar unhas normas específicas para a supresión de barreiras arquitectónicas nestes espazos, que complementan e detallan as condicións xerais recollidas no artigo 4.7.1.1 da presente normativa: - O deseño global da actuación deberá garantir o cumprimento da función para a que foi reservado ese espazo no planeamento superior, atendendo a toda a normativa e lexislación aplicable, e tratará de integrarse no espazo público global no que se insire, atendendo especialmente aos seus puntos de contacto perimetral con outros espazos xa urbanizados ou pendentes de urbanización, segundo a ordenación do PXOM. - Os espazos exteriores de calidade como parques, xardíns e demais espazos libres de uso público, así como os itinerarios peonís e os mixtos destinados ao tráfico de peóns e vehículos, e tamén os espazos comunitarios previamente definidos, deseñaranse e realizaranse de forma que acaden o grao maior de accesibilidade (no caso de que existan diversos graos opcionais). 4.8.3. AS CONDICIÓNS PARA OS PROXECTOS DE URBANIZACIÓN. Aínda que a calidade proxectual e da concepción da proposta ou proxecto depende do seu autor e é difícil de regular, establécense unha serie de condicións documentais (que veñen a sumarse ás condicións paramétricas ou de características ou cumprimento de obxectivos e criterios contidos nos apartados anteriores a respecto dos espazos exteriores de calidade) que resumimos (a maiores de todas as condicións xa establecidas nos apartados anteriores, que teñen tamén influencia directa nos citados proxectos) nos parágrafos seguintes: - Na documentación do proxecto ou proposta de ordenación recollerase toda a información precisa sobre as preexistencias no ámbito de actuación, e definiranse as accións a levar a cabo sobre elas, e sobre todo os condicionantes de protección sobre os elementos salientables e singulares (que se deberán conservar obrigadamente). - Deberanse definir claramente as obras de urbanización, xardinería, mobiliario e instalacións a realizar, as posibles servidumes de uso e infraestruturas, así como as edificacións auxiliares e obras de fábrica precisas e todo o sistema de pavimentos ou acabados superficiais da zona de actuación. - Deberanse adaptar os elementos citados no parágrafo anterior ás posibilidades de mantemento que vaian a poder recibir no futuro, segundo que a urbanización sexa de iniciativa pública ou privada, establecéndose no seu caso a necesidade de constituír unha entidade de conservación dese espazo público que asuma a responsabilidade e o custo do seu mantemento continuado. - Deberase engadir unha memoria xustificativa específica na que se valore punto por punto o cumprimento das esixencias que no presente PXOM se establecen sobre a concepción e o deseño dos espazos exteriores de calidade. - As actuacións que se desenvolvan nos contornos de protección de elementos catalogados requirirán do informe favorable da Consellería de Cultura.4.8.4. A EXECUCIÓN DO PROXECTO, A CONSERVACIÓN E O MANTEMENTO POSTERIOR DO ESPAZO. Normalmente estas fases finais na materialización dos espazos exteriores de calidade escapan ao posible control do planeamento xeral, e se regulan máis ben pola lexislación aplicable (no caso da execución de obras), e nas ordenanzas municipais (a respecto do mantemento e a conservación do espazo e das obras de urbanización executadas), polo tanto no presente PXOM non imos a incidir demasiado no posible control destas fases finais, nas que será principalmente o Concello o que deberá exercer o seguimento e o control das actuacións, pero non dubidamos que os resultados serán factibles se se seguiron as normas e condicionantes previos de concepción e deseño de actuacións e urbanización que na fase de proxectación ou redacción de plans e proxectos si se establecen no presente PXOM.5.1.1. ALCANCE, CONTIDO E APLICACIÓN.1. O presente Título regula de forma xeral, e para a totalidade do termo municipal, as condicións de protección do medio ambiente e o patrimonio e os recursos naturais e paisaxísticos, como bens fundamentais de carácter social, cultural e económico da comunidade, e as condicións tipolóxicas da edificación, complementándose coas condicións estéticas do Título IV, mais as proteccións arquitectónica e arqueolóxica do Catálogo, que se recolle no Título X da presente normativa. Se ben toda a Normativa Urbanística establecida polo Plan Xeral diríxese a estes fins de protección; no presente Título desenvólvense especificamente as condicións xerais referentes aos seguintes extremos: A.- Protección medioambiental. B.- Protección ecolóxica e dos recursos. C.- Protección da paisaxe e da imaxe e escena urbana. D.- Protección xeral do patrimonio edificado.2. O réxime de proteccións das materias que se regulan no presente Título deriva, dunha parte, das determinacións da lexislación sectorial en materia de protección ambiental, dos recursos naturais e de bens demaniais, que o planeamento fai súas incorporándoas á súa normativa; e da capacidade do planeamento para afrontar e regular a protección e mellora dos valores medioambientais e paisaxísticos municipais. En consecuencia, estarase ao disposto na lexislación xeral sobre estas materias, así como as lexislacións complementarias (e os decretos ou regulamentos que as desenvolvan), que son as que se recollen con carácter xeral nos apartados respectivos do artigo 1.7 da presente normativa. O Concello poderá elaborar e aprobar, en calquera momento, Ordenanzas Municipais reguladoras –ou modificar e complementar as existentes- sobre aquelas destas materias que sexan da súa competencia, que complementarán, corrixirán ou substituirán as presentes determinacións que establece o PXOM (sen afectar as determinacións da lexislación xeral e sectorial), e sen necesidade de modificar o PXOM.3. O réxime de proteccións é de aplicación en tódalas clases de solo, sen prexuízo de que parte da regulación só sexa aplicable a unha clase de solo en razón dos seus contidos.4. As medidas ambientais correctoras e compensatorias incluídas (no seu caso) no apartado de Medidas Preventivas e nas fichas de impacto de cada actuación e incluídas no Informe de Sustentabilidade Ambiental do presente Plan considéranse determinacións vinculantes aos efectos oportunos.5.1.2. RESPONSABILIDADES.1. A responsabilidade da aparencia e conservación, tanto do medio natural como do medio urbano corresponde en primeiro lugar ao Concello e, daquela, calquera clase de actuación que lles afecte deberá someterse ao seu criterio.2. Como consecuencia poderá denegar ou condicionar a concesión de licenzas de obras, de instalacións ou actividades, ou calquera outro tipo de permiso, que poida comportar un atentado medioambiental, estético ou inconveniente para a súa localización, de acordo co establecido por este Plan Xeral.3. A responsabilidade acada aos particulares que deberán colaborar co Concello e entre si para a consecución dos obxectivos que se pretenden. Do mesmo xeito e en función disto, todos os cidadáns teñen o dereito e a obriga de denunciar ás autoridades municipais aqueles actos de edificación ou actividades que supoñan un perigo para a salubridade e para a natureza, ás construcións que padecen a falta de hixiene e ornato, as que ameacen ruína ou aquelas que puidesen ocasionar, polo mal estado dos seus compoñentes (remates, chemineas, cornixas, etc.) algún dano ou actuación que lesione os valores medioambientais, naturais ou urbanos, que caracterizan ao termo municipal.5.1.3. OBRIGA DE RESTITUCIÓN MEDIOAMBIENTAL.1. Os responsables por acción ou omisión de calquera deterioro do medio ambiente estarán obrigados á restitución do estado orixinal á súa costa, mediante a adopción das medidas ou execución das obras precisas para tal fin, as cales deberán ser aprobadas ou ordenadas previamente polo Concello, cos prazos e condicións pertinentes.2. Os responsables ou titulares de explotacións ou usos extractivos, en activo ou non, están obrigados a rehabilitar o contorno degradado a consecuencia da súa propia actividade, de acordo co establecido no parágrafo anterior.5.2.1. PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE.1. Estas Normas Urbanísticas regulan de forma xeral e para a totalidade do termo municipal as condicións de protección do medio natural e dos niveis de confort e seguridade para as persoas e a natureza. Son complementarias das disposicións específicas da Comunidade Autónoma sobre esta materia.2. Para o solo clasificado como Rústico tamén se estará de forma xeral ao disposto no resto de lexislación específica sobre protección de recursos e do dominio público, sen prexuízo das condicións que se establecen a continuación.3. Os sistemas de control ambiental para os plans, proxectos, obras ou actividades que ou ben por razón da actividade e/ou instalación que vai desenvolver ou ben porque as accións previstas se leven a cabo en áreas ambientalmente sensibles desenvolverase por medio dun estudo de impacto ambiental ou outra figura de avaliación ambiental establecida na normativa que resulte de aplicación.4. No referente á avaliación ambiental estratéxica da LAAE, o planeamento secundario que desenvolva planeamento xeral que fose sometido a esta avaliación (como neste caso) non precisará outra avaliación ambiental estratéxica independente, segundo se estipula no artigo 5d) da LMUL.5.2.2. MEDIDAS DE PROTECCIÓN AMBIENTAL NOS INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO.1. Como xa se ten comentado, o planeamento secundario que desenvolva planeamento xeral que fose sometido a avaliación ambiental estratéxica (como neste caso) non precisará outra avaliación ambiental estratéxica independente.2. O planeamento de desenvolvemento e os proxectos de urbanización ou execución de actuacións, a través dos que se materializarán as propostas contidas no Plan, deberán incorporar as seguintes medidas de protección ambiental: a) Deberase detallar o sistema de saneamento, abastecemento e recollida de residuos sólidos urbanos, os cales han de ampliarse para a totalidade dos terreos a urbanizar, así como a súa conexión ás redes municipais de saneamento e abastecemento e a inclusión no sistema de xestión dos residuos sólidos urbanos a nivel municipal. b) Respecto ao abastecemento de auga deberase xustificar a dispoñibilidade do recurso para a posta en carga dos novos solos, especificando os consumos segundo os diferentes usos que se contemplen. c) En relación á recollida de residuos sólidos urbanos deberase contemplar a recollida selectiva dos mesmos. d) Deberase garantir antes da ocupación dos novos solos ou do funcionamento das actividades a desenvolver a execución e bo estado dos distintos sistemas de abastecemento e saneamento, así como o resto das distintas infraestruturas de urbanización. e) Para os novos solos urbanos e urbanizables con uso industrial deberase detallar a natureza das actividades a implantar, así como os indicadores e valores mínimos das verteduras, que se deberán determinar en función das características mínimas previstas para as instalacións de depuración, e das emisións á atmosfera, consonte ao establecido na LRG e na LPAA. f) Nos distintos solos industriais previstos deberase ter en conta a implantación ou non de actividades que xeren ruídos, cheiros, ou outros contaminantes atmosféricos, en función dos ventos predominantes e das características climatolóxicas da zona, que deberán quedar detalladas tanto no planeamento de desenvolvemento dos novos solos industriais como nos proxectos respectivos, sen menoscabo da aplicación da lexislación de protección ambiental aplicable para o desenvolvemento das actividades a desenvolver. g) Para todos os solos industriais deberase garantir a suficiente separación física doutras actividades ou usos (residenciais, recreativas, equipamento, etc.), para o cal se resolverán os límites de lindeiros envorcando cara eses ámbitos a maior proporción posible dos espazos libres locais correspondentes, a modo de franxa arborada interposta, coa fin de que impidan molestias ás poboacións próximas ou ao desenvolvemento doutras actividades. Así mesmo, establecerase unha zonificación interna nestes solos acorde coa diferente capacidade de acollida de actividades en función da súa incidencia ambiental, de xeito que en localizacións lindeiras a solo residencial se establezan as actividades compatibles coa proximidade das vivendas. h) Para os sectores de uso dominante industrial nos que polas características das instalacións que poidan localizarse neles, se xeren residuos perigosos, deberase garantir a infraestrutura mínima dun punto limpo para a recepción, clasificación e transferencia de residuos perigosos, con capacidade suficiente para atender as necesidades das instalacións que poidan localizarse no mesmo.2. Os proxectos de urbanización en desenvolvemento dos instrumentos de planeamento contemplados no Plan Xeral deberán, no posible, prever a utilización de materiais de terras e refugallos na execución da rede viaria. A estes efectos, poderase formular en desenvolvemento do Plan Xeral un Plan Especial de Reutilización de Terras e refugallos.3. Fomentarase, mediante a súa inclusión nos proxectos de urbanización, a creación e extensión da rede de auga procedentes de recursos non potables, previa autorización do organismo de cunca, destinada á rega de zonas verdes, bocas contra incendios ou limpeza pública, independente da rede local de abastecemento/subministración.5.2.3. VERTEDURAS SÓLIDAS, RESIDUOS E LIXO.1. O obxecto do presente capítulo e contribuír á recollida, xestión e reutilización dos residuos no marco das competencias do PXOM, procurando os mecanismos que permitan unha axeitada recollida e tratamento dos residuos xerados no termo municipal e quedarán regulados pola lexislación medioambiental, a específica de residuos, os plans nacionais de residuos urbanos e de residuos da construción, as lexislacións de Minas e Augas, e demais normas sectoriais aplicables á materia. Así mesmo, serán de aplicación as disposicións ao respecto contidas na LRG e no Plan de Xestión de Residuos Urbanos de Galicia, así como, no seu caso, nas Ordenanzas Municipais sobre estes aspectos.2. Para a mellor xestión da recollida e tratamento de residuos convencionais, o Concello manterá actualizado un estudo pormenorizado dos núcleos de poboación con determinación das frecuencias dos servizos de recollida, localización detallada dos percorridos e as zonas que se reservan para a situación de colectores de todo tipo de residuos, a fin de eliminar barreiras arquitectónicas, facilitar o servizo de depósito e recollida, optimizar os percorridos e reducir o tempo do servizo de recollida. As condicións básicas do servizo son as seguintes: - O lixo previamente clasificado selectivamente polos usuarios do servizo deberá ser depositado tamén selectivamente nos colectores separativos situados no espazo público, segundo a normativa de uso e os horarios que o Concello teña establecido. - O lixo, que polas súas características especiais non poida ser depositado nos contedores correspondentes, deberá ser recollido por un servizo especializado ou enviado a un punto limpo.3. No referente aos Residuos de construción e demolición, a súa xestión farase en conformidade co disposto no DPXR e o DGRC. Os distintos proxectos de edificación e de urbanización deberán incluír as medidas necesarias para garantir o control de refugallos e residuos xerados durante a fase de construción e funcionamento, dando prioridade o destino destes en instalacións de valorización fronte a instalacións de eliminación. Para isto adoptaranse as seguintes medidas: a. Os proxectos de urbanización en desenvolvemento dos instrumentos de planeamento contemplados no Plan Xeral, deberán, no posible, prever a utilización de materiais de terras e refugallos, na execución da rede viaria. A estes efectos, recomendase a formulación dun Plan Especial de Reutilización de Terras e Refugallos. b. As terras, refugallos, residuos sólidos e demais material sobrante convencional que non se poida reutilizar na obra, xerados durante o desenvolvemento das actuacións urbanísticas proxectadas e os que se deriven do seu uso futuro, serán conducidos a instalacións de xestión controladas e legalizadas. c. Os proxectos de obras nos que a súa execución poida xerar residuos non convencionais deberán determinar a tipoloxía dos mesmos, a forma en que se van a xestionar, as operacións de separación e recollida selectiva proxectadas, así como o destino final deles, en vertedoiros controlados, plantas de recuperación ou entrega a xestor autorizado. d. Calquera residuo perigoso que poida xerarse nalgunha das fases de desenvolvemento da actuación deberá xestionarse de acordo coa lexislación vixente sobre este tipo de residuos.4. O Concello incluirá entre as condicións das oportunas e preceptivas licenzas urbanísticas as determinacións oportunas para a xestión dos residuos perigosos que poidan xerarse, entendendo por tales aqueles que figuran na listaxe de residuos perigosos aprobada no OLER, así como os recipientes e envases que os contivesen, os que fosen cualificados como perigosos pola normativa comunitaria e os que poida aprobar o goberno, de conformidade co establecido na normativa europea ou en convenios internacionais dos que España sexa parte.5. En todos os Proxectos de Urbanización estableceranse as previsións oportunas para a localización dos colectores de recollidas de residuos, e a tal efecto reservarán en recintos adecuados xunto ao viario, espazos para a localización de recipientes de recollida de residuos, adecuadamente repartidos e cunha superficie total equivalente a 0,01 m² por habitante.6. Nos terreos con expectativas de pronta urbanización nos que se abandone a explotación agrícola, procederase a interpoñer medidas que eviten o acceso a vehículos (cercas, cómaros, etc,) a fin de evitar verteduras incontroladas de escombros e outros residuos.7. No caso de que aparecesen novos vertedoiros ilegais, no prazo máximo de catro anos dende a entrada en vigor do presente Plan Xeral, e como complemento das Ordenanzas Municipais, o Concello poderá proceder a elaborar un Plan para a clausura, selado e adecuación dos puntos de vertido de inertes existentes no municipio.5.2.4. VERTEDURAS LÍQUIDAS CONVENCIONAIS.1. As augas residuais non poderán verter a leitos ou canles naturais públicas sen acadar os parámetros admitidos para o seu vertido final a eses espazos, e nestes casos deberán contar coa autorización do organismo da cunca hidrográfica, segundo dispón a LAE e a LAG.2. Todas as redes de saneamento (as municipais ou públicas, mais tamén as particulares, veciñais ou comunais) deberán contar cunha depuración axeitada e adaptada ao volume e características do efluente, antes do seu vertido final ás citadas canles públicas, e serán de aplicación as disposicións ao respecto contidas na normativa xeral e a sectorial de cunca, autonómica e nas Ordenanzas Municipais aplicables sobre estes aspectos, debéndose respectar escrupulosamente os parámetros de vertedura fixados nas devanditas Leis, Ordenanzas e Normas concorrentes.3. En calquera zona do termo municipal onde exista unha rede de saneamento municipal ou pública, será obrigada a conexión de toda fonte de vertedura de augas residuais de orixe convencional a esas redes (coas salvedades que se poidan recoller no seguinte artigo a respecto das verteduras industriais). No caso de que a rede sexa particular, veciñal ou comunal a conexión será preferente (de común acordo cos titulares da rede) pero non obrigada. As actividades a instalar na fase de explotación que superen os parámetros de vertido establecidos pola entidade xestora do saneamento (municipal ou doutro tipo) haberán de someter os seus efluentes a depuración previa, regulándose polo establecido no artigo seguinte.4. En ausencia de rede de saneamento (ou cando non sexa obrigada ou posible a conexión), en calquera edificio ou actividade que produza verteduras, será precisa a instalación de sistemas autónomos para o seu control: depuradoras, fosas sépticas ou similares, que deberán realizar o mantemento e/ou baleirado periódico, ou control de vertidos finais que precisen segundo as súas características e as do punto de vertido, non permitíndose instalar o vertido directo de residuais a ningunha canle natural.5. As verteduras convencionais nas redes de competencia municipal someteranse a regulación municipal vixente. Para as verteduras no resto das redes non municipais estarase ao disposto na regulación municipal citada se o vertido final vai a unha rede ou sistema de depuración municipal, e se vai a unha rede ou sistema non municipal (ou en ausencia de regulación municipal) estarase ao disposto na normativa sectorial de cunca ou autonómica (no seu caso). 6. As fosas sépticas estarán suxeitas aos seguintes extremos: a) Non se permiten en solo clasificado como urbano ou urbanizable. b) A capacidade mínima das cámaras destinadas aos procesos anaerobios será de 250 l/usuario cando só se vertan nela augas fecais, e 500 l/usuario noutros casos. c) Sobre a dimensión en altura que se precise segundo o anterior, deberán engadirse: - 10 cm no fondo para depósito de céenos. - 20 cm na parte superior sobre o nivel máximo do contido para cámara de gases. d) A cámara aerobia terá unha superficie mínima de capa filtrante dun metro cadrado en todo caso, cun espesor mínimo dun metro. e) No se admitirán fosas sépticas para capacidades superiores a 10 persoas no caso das de obras de fábrica, e 20 persoas nas prefabricadas, a menos que se demostre mediante proxecto técnico debidamente, unha maior capacidade. O devandito proxecto terá que ser aprobado polo Departamento Competente da Comunidade Autónoma. f) Se se emprega fábrica de ladrillo terá un espesor mínimo de pé e medio, cuberto o interior cun enfuscado impermeable de morteiro hidráulico de cemento de 3 cm de espesor. Se se emprega formigón, o espesor mínimo será de 25 cm cando se trate de formigón en masa; 15 cm para formigón armado “in situ” e 10 cm cando se utilicen pezas prefabricadas. g) A fosa distará 25 cm como mínimo dos bordos de parcela e estará na parte máis baixa da mesma, sen prexuízo de onde resulte en virtude da vixente lexislación en materia de augas ou onde especifique a Confederación Hidrográfica.5. Durante as fases construtivas terase especial coidado en garantir a non afección á calidade das augas superficiais e subterráneas, evitando verteduras incontroladas ou accidentais de aceites, graxas e combustibles, polo que o mantemento e entretemento da maquinaria haberá de realizarse en instalacións autorizadas a tal efecto, a fin de garantir a súa correcta xestión, tal como establece o Real Decreto 679/2006, de 2 de junio, por el que se regula la gestión de los aceites industriales usados. En caso de vertido accidental de substancias contaminantes, procederase á súa rápida limpeza, mediante a retirada do terreo afectado e o seu traslado a vertedoiro autorizado. Así mesmo, deberá evitarse o vertido de produtos químicos auxiliares procedentes de obras de fábrica, cuxos residuos terán que ser adecuadamente recollidos, almacenados e tratados polo xestor autorizado.6. As redes de abastecemento e saneamento terán que conectarse coas municipais existentes, non permitíndose ás actividades instalar o vertido directo de augas residuais de proceso. As actividades a instalar na fase de explotación que superen os parámetros de vertido establecidos pola entidade xestora do saneamento municipal haberán de someter os seus efluentes a depuración previa.5.2.5. VERTEDURAS LÍQUIDAS INDUSTRIAIS.1. As verteduras de augas residuais de orixe industrial ou perigosas deberán contar cunha depuración especializada e adaptada ao tipo concreto de vertedura ata acadar os parámetros admitidos (os establecidos polo xestor da rede) para o seu vertido final ás redes de saneamento ou a canles públicas (neste caso deberán contar coa autorización do organismo da cunca hidrográfica, segundo dispón a LAE e a LAG), e serán de aplicación as disposicións ao respecto contidas na normativa xeral e a sectorial de cunca, autonómica e nas Ordenanzas Municipais aplicables sobre estes aspectos, debéndose respectar escrupulosamente os parámetros de verteduras fixados nas devanditas Leis, Ordenanzas e Normas concorrentes.2. As verteduras de augas residuais con elementos ou substancias consideradas perigosas nas que incluso cunha depuración especializada non poidan acadar os parámetros admitidos para o seu vertido a outras redes ou canles deberán ser tratados integramente por xestores especializados e debidamente autorizados.3. Durante as fases construtivas de obras calquera caste, terase especial coidado en garantir a non afección á calidade das augas superficiais e subterráneas, evitando verteduras incontroladas ou accidentais de aceites, graxas e combustibles, polo que o mantemento e entretemento da maquinaria haberá de realizarse en instalacións autorizadas a tal efecto, a fin de garantir a súa correcta xestión, tal como establece o Real Decreto 679/2006, de 2 de junio, por el que se regula la gestión de los aceites industriales usados. En caso de vertido accidental de substancias contaminantes, procederase á súa rápida limpeza, mediante a retirada do terreo afectado e o seu traslado a vertedoiro autorizado. Así mesmo, deberá evitarse o vertido de produtos químicos auxiliares procedentes de obras de fábrica, cuxos residuos terán que ser adecuadamente recollidos, almacenados e tratados polo xestor autorizado.4. En ausencia dunha regulación axeitada das verteduras industriais ou perigosas no termo municipal, estarase ao disposto na normativa sectorial de cunca ou autonómica, e ademais establécense as seguintes condicións concretas: Todo proceso industrial deberá garantir, durante todo o período de actividade, unha vertedura á rede xeral de saneamento sen pretratamento que garanta que as verteduras teñan características que estean comprendidas dentro da totalidade das seguintes determinacións: a) Ausencia de materias inflamables. b) PH comprendido entre cinco con cinco (5,5) e nove con cinco (9,5). c) Temperatura de emisión á saída da parcela inferior a 40º centígrados. d) Ausencia de sustancias capaces de producir corrosións e/ou abrasións nas instalacións electromecánicas das depuradoras ou das conducións. e) Materias sedimentables en contía menor a cincocentos (500) miligramos por litro. f) Materias en suspensión en contía menor de mil (1.000) miligramos por litro. g) Demanda bioquímica de oxíxeno menor de seiscentos (600) miligramos por litro.1. Mesturas explosivas. Entenderanse como tales aqueles sólidos, líquidos, gases ou vapores que por mor da súa natureza ou cantidade sexan ou poidan ser suficientes, por si mesmos ou en presenza doutras substancias, de provocar ignición ou explosións. As medicións sucesivas efectuadas cun explosímetro no punto de descarga da vertedura ao Sistema Integral de Saneamento non deberán indicar, en ningún momento, valores superiores ao 5 por 100 do límite inferior de explosividade, así como unha medida realizada de forma illada, non deberá superar nun 10 por 100 o citado límite. Prohíbense expresamente: os gases procedentes de motores de explosión, gasolina, queroseno, nafta, benceno, tolueno, xileno, éteres, tricloroetileno, aldehidos, cetonas, peróxidos, cloratos, percloratos, bromuros, carburos, hidruros, nitruros, sulfuros, disolventes orgánicos inmiscibles en auga e aceites volátiles.2. Residuos sólidos ou viscosos: Entenderanse como tales aqueles residuos que provoquen ou poidan provocar obstrucións co fluxo do Sistema Integral de Saneamento ou que poidan interferir no transporte das augas residuais. Inclúense os seguintes: graxas, tripas, tecidos animais, esterco, osos, pelos, peles, carnazas, entrañas, sangre, plumas, cinzas, escouras, areas, cal apagada, residuos de formigóns e caleas de cemento ou aglomerantes hidráulicos, fragmentos de pedras, mármore, metais, vidro, palla, labras, recortes de céspede, trapos, lúpulo, refugallos de papel, madeiras, plástico, alcatrán, así como residuos e produtos alcatranados procedentes de operacións de refino e destilación, residuos asfálticos e de procesos de combustións, aceites lubricantes usados, minerais ou sintéticos, incluíndo auga-aceite, emulsións, axentes espumantes e en xeral todos aqueles sólidos de calquera procedencia con tamaño superior a 1,5 centímetros en calquera das súas tres dimensións.3. Materias colorantes: Entenderán como materias colorantes aqueles sólidos, líquidos ou gases, tales como tintas, vernices, lacas, pinturas, pigmentos e demais produtos afíns que, incorporados ás augas residuais, as colorean de tal forma que non poden eliminarse con ningún dos procesos de tratamento usuais que se empregan nas Estacións Depuradoras de Augas Residuais.4. Residuos corrosivos: Entenderanse como tales aqueles sólidos, líquidos, gases ou vapores que provoquen corrosións ao longo do Sistema Integral de Saneamento, tanto en equipos como en instalacións, capaces de reducir considerablemente a vida útil destas ou producir avarías. Inclúense os seguintes: ácido clorhídrico, nítrico sulfúrico, carbónico, fórmico, acético, láctico e butírico, lixivias de sosa ou potasa, hidróxido amónico, carbonato sódico, augas de moi baixa salinidade e gases como o sulfuro de hidróxeno, cloro, fluoruro de hidróxeno, dióxido de carbono, dióxido de xofre, e tódalas substancias que, reaccionando coa auga, formen solucións corrosivas, como os sulfatos e cloruros.5. Residuos tóxicos e perigosos: Entenderanse como tales aqueles sólidos, líquidos ou gasosos, industriais ou comerciais, que polas súas características tóxicas ou perigosas requiran un tratamento específico e/ou control periódico dos seus potenciais efectos nocivos.6. Augas residuais radioactivas dunha vida media ou concentración tal que non exceda os límites fixados polas autoridades sanitarias.7. Aqueles que conteñan sólidos, líquidos ou gases tóxicos ou velenosos en suficiente cantidade para que por si ou por reacción con outros líquidos residuais reduzan ou interfiran os procesos de tratamento, constitúan perigo para persoas ou animais, creen molestias públicas ou condicións perigosas nas augas receptoras do efluente da planta de tratamento.8. Augas residuais que conteñan substancias que non poidan tratarse coas instalacións existentes na estación depuradora de augas residuais, ou que poidan tratarse pero só nun grao tal que o efluente da planta non cumpra cos requirimentos do organismo competente de conca hidrográfica.9. Así mesmo, será preceptivo o informe do Organismo xestor da Depuración das augas residuais sobre a adecuación das industrias que pretendan instalarse en solo que verta á estación. Dito informe terá carácter previo á concesión da licenza de edificación ou de actividade.1. Toda instalación industrial que utilice o Sistema Municipal de Saneamento para evacuar as súas verteduras deberá presentar no Concello a correspondente Identificación Industrial, solicitando autorización de vertedura con especificación dos contidos desta, producidos en razón da actividade.2. O Concello autorizarao ou denegarao en aplicación destas Normas ou das disposicións vixentes na materia, podendo impor condicións e limitacións. As autorizacións revisaranse cada cinco (5) anos.5.2.6. VERTEDURAS GASOSAS.1. Quedará regulado polas leis: LCA, LPAG e LPAA, e no seu caso os seus Regulamentos.2. Corresponde á D. X. de Calidade e Avaliación Ambiental da Consellería de Medio Ambiente, a vixilancia, control potestade sancionadora e o establecemento de medidas cautelares, dos niveles de emisión e inmisión de contaminantes á atmosfera, naqueles casos especificados nas citadas leis; correspondendo ao Concello as competencias que igualmente se lle asignan.3. As emisións de contaminantes á atmosfera, calquera que sexa a súa natureza, non poderán exceder os niveis próximos de emisión establecidos na normativa vixente DMAA e o seu desenvolvemento posterior.4. As actividades potencialmente contaminantes da atmosfera seguirán a tramitación e obrigas establecidas na lexislación citada.5.2.7. CONTAMINACIÓN ACÚSTICA E VIBRATORIA.1. Quedará regulada polo CTE, a LRU, a LPAG, a LPCA e os seus Regulamentos, en especial o RPCA e polas Ordenanzas Municipais no seu caso (como o Plan de Emerxencias Municipal en redacción). 2. As perturbacións por ruídos e vibracións non excederán dos límites que establecen as normas citadas anteriormente, sen prexuízo da aplicación de límites máis restritivos que se establezan nestas Normas para determinados usos.3. Ningunha instalación, construción, modificación, ampliación ou traslado de calquera tipo de emisor acústico poderá ser autorizado, aprobado ou permitido o seu funcionamento pola Administración competente, se se incumpre o previsto na lexislación en materia de contaminación acústica.4. Os servizos de inspección municipal poderán realizar en todo momento cantas comprobacións sexan oportunas e o propietario ou responsable da actividade xeradora de ruídos deberá permitilo, en orde ao cumprimento do establecido neste artigo, facilitando aos inspectores o acceso ás instalacións ou focos de emisión de ruídos e dispoñendo o seu funcionamento ás distintas velocidades, cargas ou marchas que lles indiquen os devanditos inspectores, podendo presenciar aqueles o proceso operativo.5. Estableceranse medidas concretas para a redución da contaminación acústica, sobre todo nas zonas de maior sensibilidade: - Prohibir o tránsito innecesario dos camións polo centro da vila ou dos núcleos de poboación. - Establecemento de horarios de carga e descarga para vehículos pesados nos núcleos de poboación. - Mellorar o mantemento das vías públicas, substituíndo progresivamente os revestimentos de calzada por novos aglomerados que limitan os ruídos de rodamento. - Prever medidas para reducir o impacto acústico preexistente e do producido pola execución das actividades extraordinarias xeradoras de maior ruído. - Previr os impactos acústicos na regulación da edificación e na concesión das licenzas urbanísticas de usos xeradores de ruído ou especialmente conflitivos. - Localizar arredor das fontes importantes de contaminación acústica (infraestruturas de transporte, etc.) usos e actividades pouco sensibles ao ruído. - Concienciación social da cidadanía de que o confort acústico e o control da contaminación acústica é un factor importante para a saúde sobre todo psíquica das persoas e para o seu benestar. - Establecemento, no seu caso, dunha ordenanza municipal de control da contaminación acústica.5.2.8. CONTAMINACIÓN DE SOLOS. En materia de contaminación de solos será de aplicación a LRE e o DASC, que a desenvolve.5.2.9. PROTECCIÓN DE ACUÍFEROS E VÍAS DE AUGA.1. En tódolos planeamentos de desenvolvemento do presente Plan Xeral, e en tódolos proxectos de obras nos que por razón da súa natureza sexa posible, deberase ter en conta a posible existencia de acuíferos ou vías de auga que poidan existir nos ámbitos, fincas ou parcelas, a fin de establecer as adecuadas determinacións que dean continuidade ao réxime dos hídricos.2. Os proxectos de obras de edificación de nova planta estudarán os posibles acuíferos e adoptarán as medidas que garantan a evacuación, canalización ou drenaxe das augas posibles, de maneira tal que se garanta que non poderán inundarse as plantas baixo rasante. Esta determinación afecta tanto aos proxectos como ao control en obra das medidas previstas ou aos acuíferos ou vías de auga que poidan detectarse ou presumirse en fases de obra.3. Facilitarase igualmente sempre que sexa posible que nas actuacións en zonas antropizadas se poida acadar a maior proporción posible de solo permeable á auga, sobre todo nos espazos libres e nas parcelas ou patios onde non se poida edificar, a fin de manter no posible a integridade do ciclo natural da auga e permitir a recarga do sistema de acuíferos.5.2.10. PROTECCIÓN CONTRA INCENDIOS.1. As construcións e instalacións no seu conxunto e materiais, así como as condicións de accesibilidade e contorno dos edificios, deberán adecuarse como mínimo ás esixencias de protección establecidas nos Documentos básicos de Seguridade en caso de Incendio DB-SI do CTE actualizados, e as normas de prevención de incendios vixentes para cada tipo de actividade.1.- En referencia aos incendios forestais será de aplicación concreta o “Plan de emerxencias municipal” (en proceso de redacción nestes intres), e a nivel xeral aplicarase a normativa xeral: LPIF, DPIF e OREI, e a normativa particular que as desenvolva ou substitúa, así como os plans municipais de protección civil.2.- Co obxecto de protexer especialmente o espazo rural, os bens, infraestruturas, a poboación e os núcleos de poboación dos incendios, establécense faixas de especial protección naqueles terreos dedicados a monte e as áreas lindeiras, consonte o artigo 44.3º da LMO, nas condicións establecidas polo artigo 21do DPIF, nas que se deberán elaborar Plans de prevención e defensa, segundo o establecidas no artigo 22 do DPIF.3.- Co obxecto de protexer especialmente as zonas habitadas, a edificación en zonas de alto risco de incendio e as medidas de prevención de incendios forestais nas urbanizacións regularanse segundo o establecidas no artigo 23 da LPIF.5.2.11. UTILIZACIÓN DE EXPLOSIVOS.1. A utilización de explosivos en derrubamentos, desmontes e escavacións requirirá da previa concesión de expresa licenza municipal para isto.2. A solicitude desta licenza formularase presentando fotocopia da guía e permiso de utilización de explosivos expedidos pola Autoridade Gobernativa.3. O Concello, vistos os informes dos servizos técnicos municipais, poderá denegar a devandita licenza ao suxeitala ás condicións que considere pertinentes para garantir en todo momento a seguridade pública, dos inmobles próximos e dos seus moradores e ocupantes.5.2.12. ESIXENCIAS SOBRE O USO DE MATERIAIS.1. Queda prohibido o uso de produtos nocivos ou perigosos para a saúde ou o medio ambiente, agás no caso dos organismos, axentes ou empresas debidamente autorizadas para a súa recollida, xestión, ou para o seu emprego en procesos de fabricación, transformación ou investigación.2. Na medida do posible terá preferencia o uso de materiais alternativos ao PVC en todo elemento construtivo (carpinterías, paramentos, tubarias, illamentos, mecanismos, etc.). 3. As madeiras utilizadas na construción ou urbanización deberán contar co correspondente certificado de provir de explotacións sostibles.5.2.13. CONDICIÓNS DE DESEÑO MEDIOAMBIENTAL E AFORRO DE RECURSOS.1) Co fin de garantir a seguridade e o benestar das persoas e a protección do medio ambiente, as edificacións deberanse proxectar, executar, manter e conservar de tal forma que se satisfagan os requisitos básicos establecidos na lexislación vixente. Ademais dos requisitos referidos anteriormente, todo proceso da edificación deberá tender a unha redución de impactos ambientais producidos polo funcionamento do edificio e a súa construción, atendendo a principios de protección medioambiental e desenvolvemento sostible, tales como: a. A optimización na utilización dos recursos dispoñibles, mediante a adecuada reutilización, reciclaxe e uso eficiente dos mesmos, así como o emprego de recursos renovables. b. A conservación do medio ambiente, mediante o axeitado uso do terreo, a xestión dos residuos xerados nas obras e a prevención de emisións e contaminación. c. A obtención e o mantemento de ambientes saudables no interior dos edificios, mediante a prevención de emisións nocivas e a contaminación do aire, así como unha adecuada ventilación d. A aplicación de técnicas construtivas tendentes a evitar o uso de materiais contaminantes. e. A consecución dun maior aforro no consumo enerxético e de auga. f. A adecuación do deseño ás condicións bioclimáticas. g. A accesibilidade a todos os espazos das persoas con mobilidade e comunicación reducida.2) Aos efectos previstos no presente capítulo e na medida das posibilidades físicas concretas para cada edificio ou local, dos condicionantes do contorno, do uso a que se destine e da ordenanza de aplicación, establécense as seguintes condicións de deseño arquitectónico: b. Iluminación natural: no deseño de todo edificio ou construción, a iluminación diúrna será preferente e basicamente natural (solar) nas dependencias destinadas á estancia ou ao traballo prolongado de persoas, de maneira que a iluminación artificial só sexa considerada como solución excepcional ou de emerxencia para as horas diúrnas, sen prexuízo de determinadas actividades que requiran especiais condicións de illamento alumínico ou acústico. c. Alumeado eléctrico: a instalación de alumeado eléctrico deseñarase incorporando lámpadas e luminarias de máxima eficiencia luminosa, minimizando no posible a potencia eléctrica instalada para este destino. d. Outras enerxías alternativas: con independencia do establecido no CTE, recoméndase que toda edificación de nova planta poida incorporar, no posible, instalacións produtoras doutras fontes de enerxía das denominadas alternativas, con capacidade suficiente ou razoable para as necesidades propias do edificio. e. Enerxías domésticas: para os usos de calefacción, quecemento de auga ou cociñado de alimentos procurarase a utilización de combustibles líquidos ou gasosos con preferencia á enerxía eléctrica. Prohíbese o uso de fuel-oil. f. Todo edificio ou actividade, contará cun local, ou espazo habilitado para colectores de lixo que deberá ter ventilación e instalación de auga e desaugadoiro, situándose de forma que o seu acceso dende a vía pública sexa o máis directo posible, preferentemente nos vestíbulos de acceso a garaxes.3) As instalacións urbanísticas deberán deseñarse co obxectivo principal de garantir a posibilidade de minimizar o consumo de recursos e maximizar a eficiencia, e a tal efecto se cumprirán as seguintes condicións: a. Alumeado público: as novas instalacións desta infraestrutura regularanse segundo as condicións establecidas nas condicións de aforro enerxético contempladas no artigo 4.7.6 da presente normativa, e as instalacións existentes iranse adaptando a esas condicións paulatinamente para garantir a eficiencia das instalacións. b. Abastecemento de auga: as novas instalacións desta infraestrutura regularanse segundo as condicións establecidas nas condicións de aforro do recurso auga contempladas no artigo 4.7.3 da presente normativa, e as instalacións existentes iranse adaptando a esas condicións paulatinamente para garantir a súa eficiencia. c. Xestión sostible e aforro de auga: estableceranse medidas complementarias para o aforro deste recurso co obxectivo de acadar a xestión sostible dos recursos hídricos, mellorando o abastecemento, promovendo a diminución progresiva das verteduras, e aumentando a calidade da auga, así como o seu uso e consumo racional por parte da cidadanía, mediante a aplicación das seguintes condicións: - Priorizar aquelas tipoloxías urbanísticas que comporten un menor consumo de auga. - Facilitar a retención de auga de choiva para diminuír as necesidades de rega e permitir a mellor recarga do sistema evitando correntes excesivas ou avenidas puntuais. - Plantación nos xardíns e zonas verdes de céspede ou flora autóctonas con baixo consumo en auga, en lugar de especies foráneas de maior consumo ou demanda de mantemento, contemplando os custos totais a longo prazo e non só os da plantación. - Implantación de tarifa por tramos como sistema de cobro do consumo de auga, primando o aforro e gravando o estrago deste recurso. - Fomentar a reutilización das augas pluviais, depuradas, grises, etc. en función dos niveis de calidade esixibles aos diversos usos. - Establecemento das melloras necesarias nos sistemas de depuración na Estación Depuradora de Augas Residuais (EDAR) para reutilización da auga tratada na limpeza e rega de xardíns. - Separación e recollida selectiva e controlada de augas pluviais en puntos estratéxicos de consumo e aproveitamento das recollidas nos tanques de tormenta para limpeza e rega. - Concienciar, dar a coñecer e fomentar entre os usuarios os comportamentos de uso racional do recurso e a utilización de dispositivos aforradores de auga (obrigando a súa disposición nas novas edificacións, segundo se recolle no artigo 4.3.25). - Establecemento de beneficios fiscais ou subvencións aos promotores, propietarios de inmobles ou titulares de actividades que poñan en marcha as medidas de aforro de auga non obrigatorias contidas nesta normativa, a regular nas correspondentes ordenanzas fiscais. - Procederase a realizar as revisións periódicas das conducións xerais de auga que sexan necesarias para detectar perdas, e os labores precisos de mantemento que eviten as fugas innecesarias. - Previsión, se é o caso, dunha ordenanza de aforro de auga. - Elaboración dun Plan de Xestión de Recursos Hídricos a nivel municipal.4) Deberase establecer unha estratexia de aforro enerxético xeral no ámbito das competencias municipais e do planeamento, iniciando procesos de cambio no consumo e na produción enerxética cara á sostibilidade, entre as que podemos sinalar algunhas actuacións prioritarias ou liñas de acción: - Promover a posta en marcha de Plans de Aforro Enerxético adaptados aos diferentes sectores tanto a nivel particular como no ámbito empresarial ou de actividade e da administración pública local e supramunicipal. - Elaboración dunha auditoría enerxética municipal para a avaliación do consumo nas dependencias, nas dotacións e nos servizos municipais, así como a optimización e redución do consumo mediante a implantación de medidas de eficiencia e aforro enerxético. - Promover e favorecer entre a poboación o aforro enerxético doméstico e no traballo, motivando e facilitando os coñecementos e ferramentas necesarias para actuar correctamente neste eido na actividade diaria (entre outras medidas pódense sinalar o uso de lámpadas de baixo consumo, mellorar o illamento das edificacións, controlar o apagado total dos electrodomésticos e da iluminación cando non se usen, axustar ou reducir a temperatura da calefacción, favorecer a regulación alumínica e térmica natural nos edificios, optimizar e reducir o uso da auga quente, mercar electrodomésticos de clases enerxéticas altamente eficientes, optimizar o uso, a correcta programación e o enchido dos electrodomésticos, a utilización da tarifa nocturna, etc). - Realizar campañas divulgativas sobre a produción de enerxías alternativas no eido doméstico e empresarial (biomasa, biocombustibles, coxeración, enerxía minieólica, solar térmica e fotovoltaica, xeotérmica, etc) co fin de promover tanto o aforro económico en enerxía convencional e xeralmente contaminante, como a xeración e o uso de enerxías limpas e renovables, e de diminuír as emisións globais de CO2. - Potenciar novos parques de enerxías renovables (hortas solares, entre outras posibles) nas zonas rurais ou forestais non aproveitables e con baixo interese natural e paisaxístico, a inserir no planeamento sobre propostas concretas, e como alternativa laboral ou económica complementaria no medio rural. - Divulgar e fomentar a construción bioclimática, que comporta uns espazos máis saudables e menos consumidores de enerxía, con aforros económicos de mantemento moi importantes a medio prazo.5) Deberase establecer unha estratexia de mobilidade sostible no ámbito das competencias municipais e do planeamento, iniciando procesos de cambio cara á sostibilidade, como a redución no consumo de combustibles fósiles non renovables, a redución da contaminación atmosférica e da contribución ao cambio climático, entre as que podemos sinalar algunhas actuacións prioritarias ou liñas de acción: - Análise das posibilidades de implantación de servizos municipais de transporte aos núcleos rurais aproveitando o transporte escolar ou mediante convenios con empresas do sector que presten servizos intermunicipais para reducir o uso individual do automóbil. - Fomento do transporte público mediante campañas de concienciación da poboación e de política de prezos ou mellora de servizos e frecuencias coas compañías de transporte que prestan servizos na zona. - Fomento do transporte individual non motorizado (peonil, bicicleta) para percorridos curtos e medios intranúcleos ou internúcleos próximos. - Establecemento de campañas de concienciación para o uso compartido do automóbil para usuarios que compartan destinos e horarios de desprazamentos de medio e longo percorrido. - Fomento do uso de biocombustibles, do uso de vehículos con enerxías motrices alternativas, eléctricas ou combinadas, etc.6) Deberase establecer unha estratexia de utilización sostible de materiais, no ámbito das competencias municipais e do planeamento, continuando e intensificando os procesos de cambio, xa iniciados, de cara á sostibilidade, como a redución xeral no consumo de materiais, e sobre todo a reutilización e a reciclaxe de materiais, podendo sinalar algunhas actuacións prioritarias ou liñas de acción: a. Reducir a xeración de residuos, fomentar a reciclaxe e a reutilización dos residuos urbanos e facilitar a dispoñibilidade e doado acceso, tanto aos colectores de recollida como ás instalacións adecuadas para o seu tratamento e/ou depósito, cumpríndose en todo caso as medidas que a este respecto xa se contemplan na presente normativa, sinalando en concreto as seguintes: - A curto-medio prazo o impacto da recollida de residuos debe minimizarse, e mesmo desaparecer, do espazo público, polo tanto é necesario habilitar na propia edificación (habitación, vivenda e edificio) os espazos e infraestruturas que o fagan posible. Por outra parte, co fin de minimizar o impacto que sobre o espazo público (friccións no tráfico, intrusión visual dos colectores, etc.) e os cidadáns (ruídos nocturnos, horarios, etc.) ten a recollida, parece razoable tratar de reducir estes impactos no deseño urbanístico. - Mentres tanto, nas novas áreas a urbanizar ou nos procesos de reurbanización e transformación, a planificación e o proxecto urbanístico deben prever e incorporar os mecanismos e infraestruturas necesarias na edificación, no subsolo ou no espazo público que permitan una xestión de residuos baseada nas 3R (reducir, reutilizar e reciclar). - Neses mesmos casos deberanse aplicar con rigorosidade as condicións reguladas principalmente nos artigos 4.3.20 e 5.2.3 da normativa do PXOM, para acadar en conxunto un importante aforro económico e ambiental, e en condicións atmosféricas saudables. b. O uso racional e sustentable dos materiais (vinculado directamente á súa reutilización despois do reciclado) empregados na urbanización debe estar xa inducido desde a planificación e a proxectación urbanística, condicionando tanto o tipo de materiais a usar, minimizando o seu uso e a súa toxicidade, como a porcentaxe de materiais reciclados e de reutilización (tamén no espazo público en forma de mobiliario) que deberían incluír os novos desenvolvementos urbanos e as áreas en rehabilitación. Os proxectos de rehabilitación e as áreas de renovación urbana (integrais ou non), deberían demostrar que unha porcentaxe mínima de materiais de demolición son recuperados e reciclados. c. Os materiais empregados na urbanización deberán ser tamén preferentemente de orixe local (sempre que se trate dunha zona produtora ou transformadora de calquera tipo de material que se poida utilizar na construción e urbanización do espazo e no seu mobiliario), para potenciar a economía e a produción local e para evitar transportes innecesarios e contaminantes.7) Na licenza de primeira ocupación dos edificios comprobarase especialmente que as medidas de aforro de recursos (principalmente enerxéticos, de consumo de auga e de xestión de materiais e residuos) esixidas pola presente normativa e a lexislación aplicable están realmente executadas e son operativas e funcionais.5.3.1. ACTIVIDADES EXTRACTIVAS E VERTEDURAS.2. As actividades extractivas deberán axustarse ás condicións establecidas no artigo 0 destas Normas.3. Os titulares das licenzas de obras serán responsables de que as verteduras de escombros que se orixinen nas mesmas se realicen nos vertedoiros autorizados pola Administración correspondente.4. Na solicitude de licenza urbanística para a realización de calquera obra ou actividade en pendentes superiores ao 15% que leve aparellado algún movemento de terra, incluirase no proxecto da mesma a documentación e estudos necesarios para garantir a ausencia de impacto negativo sobre a estabilidade e erosión dos solos.5. A concesión da mesma poderá realizarse unicamente cando se xustifiquen debidamente ditos extremos.6. Así mesmo, poderán esixirse garantías que permitan asegurar a realización das actuacións correctoras precisas para a estabilidade dos solos.5.3.2. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS MOVEMENTOS DE TERRAS. - presente artigo será de aplicación en todos os movementos de terra que se realicen no termo municipal co soa excepción dos casos singulares que se recollen no seguinte parágrafo. Exceptúanse da aplicación das condicións que se establecen no presente artigo aquelas obras que se poidan realizar nalgunha das seguintes situacións excepcionais, nas que se deberán redactar estudos de impacto específicos que xustifiquen a integración das actuacións pretendidas: - Canteiras ou explotacións mineiras que realicen as súas actividades nas condicións de legalidade esixibles. - As obras que se realicen para a construción de infraestruturas viarias pertencentes ou englobables no sistema xeral de comunicacións do territorio municipal ou obras necesarias para garantir a seguridade no viario xa existente de sistemas xerais. - As obras hidráulicas que se realicen para garantir a seguridade das canles e cursos de auga, encoros e outras semellantes. - No solo urbanizable e nas áreas de reparto en solo urbano poderanse realizar sen limitación as obras necesarias para adaptar os terreos e o viario, segundo os proxectos de urbanización correspondentes para enlazar co viario e coa ordenación exterior ao ámbito. As condicións ás que terán que adaptar os movementos de terra no resto dos casos son os seguintes: - Nunha franxa de 2 m. de ancho en todo o contorno exterior da parcela (a non ser para a construción de edificacións que se poidan apegar ás propiedades limítrofes, segundo a ordenanza correspondente de aplicación ou as obras necesarias para adaptarse á rasante da aliñación do viario de acceso ou ás rasantes de parcelas contiguas que teñan variado o nivel do terreo con anterioridade á aprobación do presente P. X. O. M.), non deberán realizarse movementos de terra con carácter xeral, pero en casos debidamente xustificados poderanse realizar cun límite de altura de 1,5 m. respecto da rasante orixinal do terreo. - No resto da parcela non se poderán realizar movementos de terras que supoñan variación superior a 3 m. respecto da rasante orixinal do terreo, e non se poderán construír muros de contención de altura superior a 2 m. - O volume total dos movementos de terra deberá ser inferior ao que corresponde a unha altura equivalente de 0,80 m. sobre a superficie total da parcela. Non se contabilizarán a estes efectos os movementos de terra necesarios para a cimentación ou os sotos/semisotos das edificacións permitidas na parcela.5.3.3. CANLES, RIBEIRAS E MARXES.2. Quedan prohibidas as obras, construcións ou actuacións que poidan dificultar o curso das augas nas canles dos ríos, arroios, ramblas e barrancos, así como nos terreos inundables durante as enchentes non ordinarias, sexa calquera o réxime de propiedade e a clasificación dos terreos. Poderá autorizarse a extracción de áridos sempre que se obteñan as autorizacións esixidas pola lexislación sectorial e a correspondente licenza municipal para a realización en movementos de terras.3. Na tramitación de autorizacións e concesións, así como nos expedientes para a realización de obras, con calquera finalidade que poidan afectar ao dominio público hidráulico e as súas zonas de protección, esixirase a presentación dun estudo e avaliación ambiental no que se xustifique que non se producirán consecuencias que afecten adversamente á calidade das augas ou a seguridade das poboacións e aproveitamentos inferiores.4. As marxes dos ríos onde se faga sensible o efecto das mareas consideraranse ribeira do mar sendo, en consecuencia, de aplicación as normas establecidas na LCO sobre servidume de protección do dominio público marítimo-terrestre e que o presente Plan desenvolve no artigo 8.6. 5.3.4. PROTECCIÓN DE CANLES PÚBLICAS.1. Estarase en todo ao establecido na LAG e as determinacións contidas nesta sección.2. As marxes das ribeiras están suxeitas, en toda súa extensión lonxitudinal: a) A unha zona de servidume de cinco metros de ancho, para uso público. b) A unha zona de policía de 100 metros de anchura na que se condicionará o uso do solo e as actividades que se desenvolven.3. Sen prexuízo do establecido na lexislación estatal de augas e nos Plans Hidrolóxicos de cunca, a ordenación das zonas de servidume e policía en zonas inundables estará suxeita ás seguintes limitacións, sempre que non sexan menos restritivas que as establecidas na lexislación sectorial de aplicación: a) Na zona de servidume non se permiten novas instalacións ou edificacións, de carácter temporal ou permanente, salvo por razóns xustificadas de interese público e sempre que se garanta a súa adecuada defensa fronte ao risco de inundación, así como a ausencia de obstáculos á drenaxe, sen prexuízo da competencia estatal na materia. b) Na zona de policía en solo rústico non se permitirá a súa ocupación con edificacións, admitíndose unicamente as provisionais e as destinadas ao esparexemento da poboación, sempre que facilite a drenaxe das zonas inundables. c) En solo urbanizable, a localización dos espazos libres situarase na zona de policía, e establecerase a ordenación adecuada que facilite o acceso á zona de servidume e canle; de igual modo, adoptaranse as medidas no proxecto de urbanización para que se manteña ou mellore a capacidade hidráulica, se facilite a drenaxe das zonas inundables e, en xeral, se reduzan ao máximo os danos provocados polas avenidas.4. En todas as urbanizacións previstas en solo urbano non consolidado e en solo urbanizable que linden con zonas de canles públicas, lagos ou embalses, a zona de 20 metros de ancho, contada desde a liña de avenida normal ou desde a liña de cornixa natural do terreo, deberá destinarse preferentemente a espazo libre (polo menos ata o límite superficial das cesións obrigatorias para este uso). A tal efecto, nos ámbitos remitidos a planeamentos de desenvolvemento polos que percorran masas de auga, ríos ou regatos, procurarase que a dotación local de sistema de espazos libres públicos se sitúe maioritariamente na proximidade das canles cos límites establecidos neste mesmo punto. Con carácter xeral calquera obra que se pretenda executar sobre dominio público hidráulico e a súa zona de policía precisará autorización previa e expresa do Organismo Autónomo competente en materia de augas, sexa cal sexa o tipo de solo no que se atope, consonte o disposto no art.78 do RDPH.5. Poderán ser obxecto de establecemento de servidume de uso público aqueles corredores que, a través de urbanizacións e predios particulares, se consideren necesarios para enlazar a zona de uso público da marxe dos ríos, lagos ou embalses, coas estradas e camiños públicos máis próximos.6. Para a preservación do sistema hidrolóxico, e sen prexuízo das determinacións que oportunamente estableza o organismo de cunca, o planeamento de desenvolvemento garantirá a suficiente capacidade de desaugue de calquera escorrenta que afecte a terreos a ordenar, polo que se deberán adoptar as medidas construtivas precisas para garantir a rápida evacuación das augas pluviais e evitar o encharcamento das zonas máis deprimidas, evitando, ademais, procesos de erosión e sedimentación. As obras a proxectar non poderán agravar, desviar nin impedir a servidume de recepción de escorrentías nos predios inferiores.7. Os movementos de terra deberán realizarse adoptando as medidas precisas para impedir afección á calidade das augas, e o acopio de materiais sobrantes realizarase en lugares previamente acondicionados e cos medios adecuados para evitar o incremento de partículas sólidas en suspensión e de sólidos disoltos nas augas.8. O planeamento de desenvolvemento dos solos urbanizables recollerá as determinacións que oportunamente estableza o organismo de cunca respecto á ordenación, urbanización e edificación dos sectores que afecten a canle pública.9. Sen prexuízo das consideracións na autorización do organismo de cunca, desaconséllase o soterrado de canles públicos en tanto percorran por sistemas xerais, debéndose someter ao réxime de Informe Ambiental as posibles actuacións sobre canles públicas que impliquen actuacións deste tipo.5.3.5. ORDENACIÓN DE TERREOS INUNDABLES.2. Sen prexuízo do establecido nos Plans Hidrolóxicos de cunca e das limitacións de uso que estableza a Administración Xeral do Estado no exercicio da competencia atribuída polo artigo 11 da LAG, as normas e sistemas de actuación en caso de emerxencia contempladas no “Plan de emerxencias municipal do concello de Camariñas”, ou as novas condicións que se poidan derivar de plans ou obras de canalización que se realicen con posterioridade á aprobación do presente PXOM, a ordenación dos terreos inundables estará suxeita ás seguintes limitacións xerais: a. Nos terreos inundables de período de retorno de 100 anos non se permitirá edificación ou instalación algunha, temporal ou permanente. Excepcionalmente, e por razóns xustificadas de interese público, poderanse autorizar instalacións temporais. b. Nos terreos inundables de períodos de retorno entre 100 e 500 anos non se permitirá a instalación de industria pesada contaminante, segundo a lexislación vixente ou con risco inherente de accidentes graves. Ademais, naqueles terreos nos que o calado da auga sexa superior a 0,5 metros tampouco se permitirán edificación ou instalación algunha, temporal ou permanente. Así mesmo, nos terreos inundables de 500 anos de período de retorno e onde, ademais, a velocidade da auga para a devandita avenida sexa superior a 0,5 metros por segundo, prohíbese a construción de edificacións, instalacións, obras lineais ou calquera outras que constitúan un obstáculo significativo ao fluxo da auga. A tal efecto, enténdese como obstáculo significativo o que presenta unha fronte en sentido perpendicular á corrente de máis de 10 metros de longo ou cando a relación longo do obstáculo/longo da canle da avenida extraordinaria de 100 anos de período de retorno é maior a 0,2.3. As autorizacións de uso e de edificación que poidan outorgarse dentro de terreos inundables deberán cumprir as Determinacións do Plan Hidrolóxico correspondente, e as que se contemplan na presente normativa, e estarán condicionadas á previa execución das medidas específicas de defensa contra as inundacións que correspondesen en cada caso.5.3.6. PROTECCIÓN DO ACUÍFERO.1. Queda prohibido verter en pozos, inxectar ou infiltrar na zona de protección compostos químicos, orgánicos ou fecais, que pola súa toxicidade, concentración ou cantidade, degraden ou contaminen as condicións da auga freática.2. Quedan prohibidas as captacións ou aforos de auga freática non autorizadas polos organismos competentes.3. Non se autorizarán usos ou instalacións que provoquen eluviación ou filtración de materias nocivas, tóxicas, insalubres ou perigosas cara o acuífero.4. Cando o perigo potencial para o acuífero sexa grande como é o caso de depósitos ou almacenamentos de produtos fitosanitarios, químicos ou hidrocarburos, instalacións gandeiras, balsas de decantación, lixiviados, etc., esixirase un estudo e avaliación ambiental, no que se contemple especificamente a hipótese de perda de fluído. O Proxecto Técnico da instalación xustificará a imposibilidade de risco de contaminación do acuífero, e incluirá unha medida de protección adicional ás que fosen esixibles polas normas técnicas específicas ou pola boa construción, que permita a recuperación do fluído no caso de fuga.5. Queda prohibido aos establecementos industriais que produzan augas residuais capaces, pola súa toxicidade ou pola súa composición química e bacteriolóxica, de contaminar as augas profundas ou superficiais, o abastecemento de pozos, cómaros, galerías, ou calquera dispositivo destinado a facilitar a absorción das devanditas augas polo terreo.6. A construción de fosas sépticas para o saneamento de vivendas permitidas no solo rústico, só poderá ser autorizada cando se dean as suficientes garantías xustificadas mediante estudo hidroxeolóxico o informe da Administración competente, de que non supoñen risco algún para a calidade das augas superficiais ou subterráneas.7. Para a obtención de autorización de novos vertedoiros de residuos sólidos é requisito imprescindible a xustificación da súa localización mediante os estudos oportunos que garantan a non afección dos recursos hidrolóxicos.5.3.7. REGULACIÓN DE RECURSOS.1. Para a obtención de licenza urbanística ou de apertura correspondente a actividades industriais ou extractivas e calquera outras construcións de conformidade será necesario xustificar debidamente a existencia da dotación de auga necesaria, así como a ausencia de impacto cuantitativo negativo sobre os recursos hídricos da zona.2. Iguais xustificacións deberán adoptarse na tramitación de todos os Proxectos de Urbanización e para a implantación de usos de carácter industrial, de utilidade pública ou interese social e de vivenda en solo rústico.5.3.8. NORMAS CAUTELARES.1. Os terreos clasificados como rústicos que sufriran os efectos dun incendio forestal non poderán ser obxecto de expediente de modificación ou revisión de planeamento xeral coa finalidade de incorporalos ao proceso edificatorio durante polo menos 5 anos, a contar dende que se produciu o incendio.2. Entenderase que pode ser un suposto de parcelamento urbanístico ilegal, cando a división dunha parcela en dous ou máis lotes en solo rústico se produza no prazo de tres anos posteriores ao momento no que aconteza un incendio forestal nos terreos obxecto de segregación.5.3.9. DIRECTRICES PARA O DESENVOLVEMENTO URBANÍSTICO.1. No desenvolvemento urbanístico previsto polo presente Plan de espazos aínda non urbanizados, procurarase o sostemento da vexetación de matogueira existente, así como o mantemento dos riscos morfotopográficos característicos do espazo a urbanizar.2. Os Plans Parciais a desenvolver conterán os estudos paisaxísticos de detalle que permitan avaliar as alternativas consideradas e a incidencia paisaxística das actividades urbanísticas a desenvolver.3. Na reforestación en solo rústico queda prohibido introducir e facer proliferar exemplares de especies, subespecies e razas silvestres alóctonas, híbridas ou transxénicas.5.3.10. NORMAS DE USO DOS ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES. A utilización dos espazos destinados a xardíns, prazas públicas e zonas verdes regúlase polas correspondentes ordenanzas de ordenación e uso, e estará suxeita ás prescricións de protección contempladas na presente normativa, e no seu caso, as Ordenanzas Municipais que regulen estes espazos consonte á súa natureza e destino.5.3.11. TALA E PODA DA VEXETACIÓN.1. A tala de árbores quedará sometida ao requisito de previa licenza urbanística, sen prexuízo das autorizacións administrativas que sexa necesario obter da autoridade competente en razón da materia.2. A poda da vexetación, tanto de parques e xardíns coma do viario, non poderá realizarse en primavera, ao ser o período reprodutor das especies e afectar á nidificación das especies silvestres. Outro tanto procederá para o desbroce da vexetación existente no caso da execución dos proxectos de urbanización, que evitará os meses de marzo a xuño.5.3.12. NORMAS XERAIS DE PROTECCIÓN DA VEXETACIÓN.1. A realización de actividades agropecuarias ou forestais deberá someterse en todo caso ás Normas e Plans Sectoriais que a regulen, sen prexuízo da aplicación das presentes Normas.2. Considérase masa arbórea suxeita ás determinacións da presente Norma, todas as localizadas no termo municipal con independencia do réxime de propiedade do solo.3. Calquera actuación en zonas de masas arboradas que implique a eliminación de parte delas, só se autorizará cando o proxecto garanta: a. O mantemento dunha cobertura arborada equivalente ao setenta e cinco por cento (75%) da orixinaria. b. O cumprimento da obriga de repoñer cinco (5) árbores por cada un dos eliminados en zonas de dominio público, coas especies adecuadas.4. O arborado existente no espazo público, aínda que non fose cualificado zona verde, deberá ser conservado. Cando sexa necesario eliminar algúns exemplares por causa de forza maior imponderable, procurarase que como mal menor afecten aos exemplares de menor idade e porte.5. Nas franxas de recuado obrigado lindeiras con vías públicas, será preceptiva a plantación de especies vexetais, preferentemente arbóreas con independencia do uso a que se destine a edificación, a menos que a totalidade do recuado quede absorbida polo trazado dos espazos para a circulación rodada e acceso ao edificio.6. Os patios ou espazos libres existentes na actualidade, públicos ou particulares, que estean axardinados, deberán conservar e manter en bo estado as súas plantacións, calquera que sexa o seu porte.7. Cando unha obra poida afectar a algún exemplar arbóreo público ou privado, indicarase na solicitude de licenza correspondente, sinalando a súa situación nos planos topográficos de estado actual que se acheguen. Nestes casos, esixirase e garantirase que durante o transcurso das obras, se dotará aos troncos do arborado e ata unha altura mínima de cento oitenta (180) centímetros, dun adecuado recubrimento ríxido que impida a súa lesión ou deterioro.8. A necesaria substitución do arborado existente nas vías públicas, cando por deterioro ou outras causas desaparezan os exemplares existentes, será obriga a cargo do responsable da perda, sen prexuízo das sancións a que puidera dar a súa orixe. A substitución farase por especies de iguais e do mesmo porte que as desaparecidas, ou empregando a especie dominante na fieira ou agrupación do arborado.5.3.13. ACTIVIDADES CINEXÉTICAS, PROTECCIÓN PISCÍCOLA E DA AVIFAUNA.1. Será necesaria a obtención de previa licenza urbanística para o levantamento e instalación de cercas, valos e peches con fins cinexéticos, sen que en ningún caso poidan autorizarse aqueles peches exteriores do coto que favorezan a circulación das especies cinexéticas nun só sentido. Entre a documentación necesaria para a tramitación da licenza incluirase un informe do organismo competente no que se xustifique a adecuación do proxecto á ordenación cinexética.2. Na solicitude de licenza para a realización de obras que poidan afectar á libre circulación de especies piscícolas en canles naturais deberá incluírse, entre a documentación a presentar, os estudos que xustifiquen a ausencia de impacto negativo sobre a fauna piscícola.3. En caso de colonias de aves de interese especial, e para actuacións relacionadas co mantemento de edificios, suxeitas a licenza urbanística, o Concello condicionará a execución das obras á prohibición de eliminar os niños no período de reprodución.5.3.14. CONDICIÓNS XERAIS DE PROTECCIÓN DOS CORREDORES.1. Os corredores son os conxuntos territoriais que se definen no Proxecto Medioambiental da Memoria Xustificativa, e que se reflicten nos planos de ordenación cunha delimitación ou trama específica, que en principio se realiza a partir da delimitación de corredores ecolóxicos do POL, efectuando os axustes necesarios nesa delimitación para concordar as limitacións derivadas dos corredores coas posibilidades da ordenación que o PXOM establece sobre todo en solo urbano, urbanizable e de núcleo rural. A estes efectos, os corredores que discorran integramente por zonas clasificadas como Solo rústico de especial protección de espazos naturais entenderanse suficientemente protexidos polas condicións desta clasificación e non se grafarán especificamente.2. As condicións xerais de ordenación e protección aplicables aos citados corredores (ademais das que lle poidan corresponder pola aplicación coordenada das condicións do POL, no seu caso) serán as seguintes: - Nas zonas xeralmente utilizadas para aproveitamentos agrícolas ou coma pastos do gando -haxa ou non vexetación arbórea ou arbustiva neles- permitirase a continuación dos ditos usos, sen ningunha cortapisa, sempre que non supoñan actuación construtiva. - No proceso de conservación, repoboación e regulación das masas forestais, prohíbese o uso de especies estrañas ao respectivo sector, que danen o carácter da paisaxe e o equilibrio ecolóxico destes espazos. Igualmente prohíbese a corta indiscriminada de vexetación autóctona ou de ribeira, agás que estea plenamente xustificada por actuacións ambientais ou as que se produzan en procesos planificados de aproveitamento racional destas especies con talas de elementos puntuais repartidos (nunca en masa), seguidas da plantación de novos exemplares para a súa substitución. Nas zonas de repoboación onde se advirta a rexeneración espontánea do bosque autóctono, os aproveitamentos forestais coidarán de non danar esa rexeneración. - Nas zonas forestais repoboadas con especies de folla perenne (basicamente, piñeiros) permítese a corta de árbores para o seu aproveitamento madeireiro, conforme as regras que para tal fin dispoña a Administración competente; pero impedirase o sistema de corta a matarrasa, por considerar que é social e economicamente prexudicial e, sobre todo, porque constitúe unha modificación violenta da paisaxe que tardou anos en se formar. - Co fin de garantir a mobilidade das especies faunísticas (que é unha das funcións principais destes corredores), os peches de predios seguirán a maneira tradicional de postes de madeira ou pedra e aramados que non impidan a permeabilidade da fauna salvaxe. - Permitirase (e mesmo se xulga que é importante pular por el), o uso lúdico dos espazos que forman parte dos corredores, aproveitando a rede de camiños e sendas existentes. - Permítese a instalación de áreas recreativas, pero sempre que non comporte a construción de novas edificacións (en todo caso será recomendable a rehabilitación ou reutilización das posibles edificacións tradicionais existentes para incorporalas ao uso destes espazos). - Nas áreas incluídas coma corredores, ficará prohibida a apertura de novas vías e as existentes recentemente abertas deberán acondicionarse para minguar os posibles impactos producidos durante a súa construción. Igualmente, ficarán prohibidas todas as actividades que comporten extracción de áridos. - No ámbito dos corredores delimitados non se autorizará con carácter xeral ningunha clase de edificación, agás as que expresamente se autoricen polo presente P. X. O. M., ou aquelas edificacións tradicionais preexistentes sobre este espazos (tales como muíños e outras edificacións similares). - Ficará prohibida nos corredores, a colocación de calquera tipo de publicidade estática, agás os indicadores colocados pola Administración para información dos usuarios destes espazos, que deberán instalarse tendo en conta o disposto na presente normativa. - Ficarán prohibidas tamén as accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas, sempre que vaian a desvirtuar os valores ou a funcionalidade natural destes espazos que se están a protexer.3. As condicións citadas consideraranse superpostas ou complementarias das que se establecen na clasificación de solo rústico correspondente sobre a que se asenta o corredor (ou, no seu caso, a posible superposición de varias proteccións simultáneas de solo rústico). 4. Cando o corredor se delimite sobre terreos clasificados como solo urbanizable, situaranse preferentemente sobre eses terreos os espazos libres de sistema local que teñan que cederse no desenvolvemento dos citados ámbitos, permitíndose en casos xustificados que se poidan establecer vías, aparcadoiros ou edificacións illadas abertas sobre parte dese espazo, se queda garantida a continuidade do corredor.5. Cando o corredor se delimite sobre terreos clasificados como solo urbano ou núcleo rural e o espazo que ocupa se regula por unha ordenanza onde se permite a edificación, poderán realizarse edificacións illadas abertas sobre parte dese espazo nas zonas máis afastadas da canle fluvial, se queda garantida a continuidade do corredor, e en calquera caso deberá quedar expedito o paso público pola zona de servidume de uso público de 5 m. establecida pola LAG.6. En calquera caso, cando se pretendan realizar actuacións que excedan das condicións permitidas na presente regulación poderase redactar e aprobar un Plan Especial que contemple esas actuacións e as medidas complementarias que sexan pertinentes, tendo en conta as necesidades concretas de protección destes espazos.5.4.1. APLICACIÓN.1. As presentes normas para o tratamento dos recurso paisaxísticos do municipio de Camariñas, desenvolvido no contexto do PXOM de Camariñas, establécense como marco de referencia en materia de ordenación e xestión da paisaxe municipal e especialmente nas materias relacionadas coas actuacións sometidas a licenza urbanística, sendo de aplicación directa as contidas nos artigos 5.4.3 a 5.4.16.5.4.2. PRINCIPIOS XERAIS.1. Como réxime xurídico básico en materia de ordenación e xestión da paisaxe, establécense os seguintes principios xerais: a) Recoñécese o dereito dos cidadáns do concello de Camariñas a deleitarse da paisaxe herdada, así como a gozar duns niveis de calidade paisaxística adecuados nos espazos onde desenvolven as súas actividades persoais, profesionais e sociais. b) En relación con este dereito colectivo á paisaxe, tanto as institucións públicas como as diferentes persoas físicas e xurídicas que vivan ou desenvolvan a súa actividade no concello de Camariñas teñen o deber de manter e mellorar a calidade paisaxística dos espazos de dominio público, especialmente aqueles que favorezan a convivencia cidadá ou que permiten o esparexemento e o ocio da poboación, así como das construcións e espazos libres da súa propiedade ou de cuxo uso deleiten temporalmente. c) O dereito colectivo dos cidadáns a gozar dunha paisaxe harmónica, así como o dereito individual a utilizalo no seu interese estará limitado a que esa utilización non rompa a harmonía ou desfigure as perspectivas dos conxuntos urbanos e naturais que integran Camariñas, sobre todo os seus aspectos singulares e diferenciais. d) O concello de Camariñas, a través do órgano ou órganos que se determinen, constitúese no garante último do citado dereito á paisaxe, debendo exercer as funcións de información, fomento, asesoramento, regulación, vixilancia e sanción, en relación coa implantación ou o desenvolvemento dos usos e intervencións con maior incidencia paisaxística.2. Para a aplicación e desenvolvemento dos anteriores principios xerais o concello de Camariñas poderá elaborar, en desenvolvemento do Plan Xeral, unha Ordenanza da Paisaxe (Urbana e/ou Rural) en base aos criterios que se recollen nos artigos do presente capítulo.3. Aos efectos da aplicación da protección paisaxística faremos unha distinción básica entre o solo rústico e o resto do territorio pertencente aos núcleos de todo tipo existentes (que denominaremos como solo urbanizado, que se refire aos núcleos de poboación ou zonas de actividade urbanizadas, que comprenden os solos urbanos, os núcleos rurais e o solo urbanizable despois do seu desenvolvemento), pois as regras de xénese e uso, e por tanto de protección deben ser distintas en ambos casos. Finalmente se establecerán tamén condicións específicas para os ámbitos que se teñen que ordenar detalladamente mediante instrumentos de desenvolvemento e logo transformarse e urbanizarse para considerarse como solo urbanizado.4. Cando se pretenda executar unha actuación sometida a determinacións e/ou condicionantes paisaxísticos regulados (na presente normativa ou na lexislación aplicable), estas deberanse aplicar mediante a documentación ou instrumento correspondente que se cite en cada caso (segundo esas normas aplicables). Cando non se sinale a obriga destes instrumentos, as determinacións aplicaranse directamente no proxecto da actuación.5.4.3. PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA DO SOLO RÚSTICO.1. Ademais das que lle correspondan polos ámbitos singulares definidos no artigo anterior, as actuacións con posible incidencia na paisaxe a realizar no solo rústico deberán adaptarse ás condicións que a ese respecto se sinalan nos capítulos 5.2 e 5.3, ademais dalgunhas das que se contemplan no presente capítulo 5.4, que se enfoca máis ben ás actuacións nas zonas urbanizadas (os núcleos de poboación urbanos ou rurais e as zonas de actividade). 2. Ademais, o presente Plan Xeral establece a protección da paisaxe aberta ou natural, nos diferentes ámbitos en relación cos seus valores intrínsecos, a través da Normativa Específica do Solo Rústico que está recollida no Título VIII destas Normas Urbanísticas. En dito Título establécense as condicións en que poderán executarase as edificacións e desenvolverse os usos e actividades permitidos, de acordo cos valores a protexer e o fomento dos mesmos e do contorno rústico e natural. En consecuencia con iso, co fin de lograr a conservación da estrutura da paisaxe tradicional, nesa regulación particular téñense en conta determinacións relativas a: a) Protección da topografía, impedindo actuacións que alteren as características morfolóxicas do terreo. b) Protección de canles naturais e do arboredo de ribeira correspondente aos mesmos, así como de regos e canles. c) Protección de Costas e as súas áreas de influencia. d) Protección de plantacións e masas forestais. e) Protección da configuración do espazo rural humanizado: camiños, peches, socalcos, construcións tradicionais, etc. f) Limitación da publicidade exterior, salvo os carteis informativos, de conformidade coa vixente lexislación. g) Estableceranse limitacións a implantación de usos ou actividades que polas súas características poidan xerar un importante impacto paisaxístico tales como canteiras, desmontes, etc., que no seu caso, deberán realizarse de xeito que se minimice o seu impacto negativo sobre a paisaxe, debéndose xustificar expresamente este extremo nas correspondentes solicitudes de licenza, así como nos plans de restauración.5.4.4. MEDIDAS DE HARMONIZACIÓN PAISAXÍSTICA NOS INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO.1. A necesidade de proxectar a ocupación do territorio, tendo en conta a dimensión paisaxística das actuacións previstas, obriga ao establecemento de medidas, dado que as características reais da formalización do espazo e a paisaxe urbana ou territorial xóganse nos aspectos de concepción global da ordenación primeiro, e logo no detalle da súa formalización concreta (que se definen na ordenación detallada do seu desenvolvemento, e logo a partir dela, nos proxectos de urbanización, mais tamén nos proxectos de edificación), por tanto débese inducir nos documentos de proxectación e concepción a obriga de actuar e proxectar, tendo en conta os condicionantes paisaxísticos, e para isto establécense unha serie de obxectivos e medidas de harmonización que se recollen nos puntos seguintes, e que se deberán aplicar, rigorosa e sistematicamente, nos plans e documentos de desenvolvemento.2. As condicións do presente artigo serán de aplicación a todos os instrumentos e plans de desenvolvemento que teñan que establecer a ordenación detallada (por vir remitidos a ela no presente PXOM) dos ámbitos respectivos, e por aqueles outros instrumentos sobrevidos e non contemplados no PXOM como posibles Plans Especiais ou mesmo, Estudos de Detalle (neste ultimo caso só se teñen capacidade de decisión sobre algún dos aspectos citados no presente artigo). 3. A respecto das preexistencias de todo tipo existentes no ámbito, e como condicionante previo á proxectación, debe asimilarse a necesidade de que o deseño dos espazos libres (públicos, mais tamén en certa medida os privados) deberá ter en conta todos aqueles elementos existentes no territorio que conforma o seu substrato, valorándoos axeitadamente e tratando de integrar na proposta de ordenación todos aqueles que pola súa singularidade como elementos independentes ou como conxunto poidan axudar a configurar o espazo de que se trate, preservando no posible a súa memoria colectiva anterior e as preexistencias notables, sendo de aplicación os criterios e as determinacións respecto das preexistencias que se recollen nos art.5.4.11, 4.8.2.6 e 5.6.2.4. A respecto da concepción global da ordenación deberán terse en conta os seguintes criterios: - Establecer un modelo de emprego e ordenación do solo que racionalice o seu uso e minimice a súa transformación (dentro da marxe de decisión e manobra que o instrumento en redacción poida ter), conservando os seus valores máis salientables (que non sexan inescusable e xustificadamente incompatibles coa nova ordenación), para favorecer a diversidade do territorio e manter a referencia da súa matriz biofísica e paisaxística. - Conservar a biodiversidade territorial e os elementos de interese natural, promover o uso sostible para garantir e colaborar na funcionalidade ecolóxica, adoptando as medidas que garantan a continuidade da trama verde municipal e territorial, determinando que as actuacións sexan eficientes, acordes co seu contorno próximo, e compatibles co equilibrio ecolóxico co fin de previr efectos significativos sobre o medio. - Integrar a paisaxe existente en todos os procesos de planeamento territorial e ordenación urbanística, para preservar as súas calidades como valor social e activo económico do territorio. - Deberase atender especialmente a ordenación na zona de contorno do ámbito, coa finalidade de conseguir unha maior integración do sector e unha mellor transición entre as zonas urbanas e as non urbanas, e evitar a aparición de problemas de bordo, e a tal efecto teranse en conta as seguintes condicións: a) O deseño do viario perimetral dos ámbitos (sobre todo cando limiten co solo rústico) deberá incluír espazos para facer ou deixar alcorques para plantar árbores en beirarrúas e calzada de rúas anchas. b) A vexetación utilizada será acorde coa existente na contorna. c) Os espazos residuais deberanse axardinar. d) As iluminacións exteriores que se instalen terán acreditada a súa calidade para evitar a contaminación luminosa e aforrar enerxía. Prohíbense os focos que iluminen desde abaixo cara arriba, debendo utilizar focos con iluminación concentrada cara a zonas concretas e así evitar a dispersión de luz cara ao ceo. - Controlar e limitar os efectos da ordenación sobre a topografía, adaptando o deseño da ordenación á topografía e ás preexistencias xeográficas, evitando extensas explanacións do terreo e grandes movementos de terras, e utilizando a topografía como elemento de proxecto e control paisaxístico para o control ou protección de visuais, a camuflaxe ou integración de edificios, a transparencia espacial, a transición entre espazos, etc. - A organización da nova edificación deberá proxectarse tomando en consideración a topografía do terreo, a vexetación existente ou prevista, a súa posición a respecto de cornixas, fitos ou outros elementos visuais, o impacto visual dos volumes proxectados sobre o medio que os rodea e o perfil da zona, e demais parámetros definidores da súa integración paisaxística na contorna. - Promover unha urbanización de baixo impacto, desenvolvendo patróns de urbanización que eviten o selado masivo e a impermeabilización de solos ou o emprego de materiais pouco saudables nos proxectos de urbanización, para non restrinxir de xeito drástico a posibilidade de vida vexetada (e permitir así a proliferación de multitude de organismos dependentes que xeran biodiversidade que deriva en calidade ambiental e paisaxística), aparte de consecuencias que teñen que ver co microclima, a paisaxe e o confort urbano, o ciclo hídrico, a contaminación atmosférica, etc. - Incorporar no deseño da ordenación os factores de confort e control das variables de contorno no espazo público, variables que poden proporcionar un incremento significativo da calidade urbana e paisaxística. O ruído ou tamén o nivel de calidade da comunicación verbal, no espazo público; a creación de paisaxes sonoros ligados aos elementos naturais: avifauna, auga ou vexetación en movemento; os niveis de contaminación atmosférica ou tamén o grao de impacto que estes van a ter sobre a saúde; a orientación da edificación e a proxección de sombras; o confort térmico e o benestar que terán os espazos de estancia; a accidentabilidade que se infire do deseño que se propoña e, por tanto, o grao de victimización dos usuarios potenciais; a inseguridade dos espazos que acompañan a urbanización e que se volvan seguros cando se produce espazo urbano ben ordenado, etc. son variables de contorno que deberían terse en conta na planificación urbanística primeiro, e no proxecto, despois.5. Os Plans Parciais, Plans de Sectorización, Plans Especiais ou Estudos de Detalle, demostrarán a consecución de unidades coherentes no aspecto formal cos espazos urbanizados ou rurais do seu contorno, mediante os correspondentes estudos do impacto. Sobre a base dunha análise do lugar en que se identifiquen os seus límites visuais dende os puntos de contemplación máis frecuentes, as vistas dende ou cara o sitio a conservar ou crear, as siluetas características, así como os elementos importantes en canto a trazos da paraxe, puntos focais, arborado e edificios existentes, xustificarase a solución adoptada, que deberá contemplar, como mínimo, os seguintes aspectos: a) Creación dunha estrutura espacial comprensiva tanto do sistema de espazos abertos (áreas verdes, grandes vías) como do dos espazos pechados (prazas, rúas, itinerarios do peón). b) Establecemento de criterios para a disposición e orientación dos edificios no que respecta á súa percepción visual dende as vías perimetrais, os accesos e os puntos máis frecuentes e importantes de contemplación. c) Establecemento de criterios selectivos ou alternativos para o emprego harmónico dos materiais de urbanización, de edificación e de axardinamento, así como das coloracións permitidas para os mesmos.6. Deberase engadir nos instrumentos de desenvolvemento (proporcionalmente ao seu nivel de decisión ou de derivación a respecto de instrumentos superiores) unha memoria xustificativa específica na que se valore o cumprimento das esixencias que no presente artigo se establecen sobre a concepción e o deseño dos ámbitos de planeamento nos aspectos paisaxísticos aquí regulados.5.4.5. CONDICIÓNS XERAIS DE PROTECCIÓN E ADAPTACIÓN AO AMBIENTE NOS SOLOS URBANIZADOS.1. A defensa do ambiente e a imaxe urbana e o fomento da súa valoración e mellora, tanto no que se refire aos edificios, en conxuntos ou individualmente, como ás áreas non edificadas, corresponde ao Concello, polo que, calquera actuación que puidera afectar á percepción do espazo urbanístico deberá axustarse ás presentes Normas, complementadas pola regulación específica dos elementos configuradores da paisaxe que se regulan no artigo seguinte e nas seccións 2ª a 4ª do presente capítulo, regulación que no seu caso será complementaria da que a nivel xeral se define no presente capítulo, mais as que con carácter particular se poidan establecer na ordenanza concreta de aplicación. No caso de que os núcleos se cualifiquen nas categorías especiais que o POL establece (sobre todo os Núcleos de Identidade do Litoral e os Ámbitos de Recualificación), serán de aplicación as respectivas condicións que se establecen no capítulo 5.5. 2. De igual xeito, xustificadamente, o Concello poderá denegar ou condicionar calquera actuación que resulte antiestética ou lesiva para a imaxe dos núcleos e asentamentos urbanizados en xeral. O condicionamento da actuación poderá estar referido ao uso, ás dimensións do edificio, ás características das fachadas, das cubertas, dos ocos, á composición, os materiais empregados e o modo en que se utilicen, a súa calidade ou a súa cor, a vexetación, nas súas especies e o seu porte e, en xeral, a calquera elemento que configure a imaxe dos núcleos.3. As construcións terán que adaptarse, no básico, ao ambiente no que estivesen situadas, e a tal efecto: a) As novas construcións e alteracións das existentes deberán adecuarse no seu deseño e composición co ambiente urbano no que estivesen situadas, segundo o disposto nos artigos 5.6.1 a 5.6.7. A tales efectos a Administración Urbanística Municipal poderá esixir como documentación complementaria do proxecto de edificación a achega de análises de impacto sobre o contorno, con emprego de documentos gráficos do conxunto dos espazos públicos a que as construcións proxectadas desen fronte e outros aspectos dende os lugares que permitisen a súa vista. Nos supostos nos que a singularidade da solución formal ou o tamaño da actuación así o aconsellen, poderá abrirse un período de participación cidadá para coñecer a opinión, tanto da poboación da zona como de especialistas de recoñecido prestixio. b) Nos lugares de paisaxe aberto e natural ou nas perspectivas que ofrezan os conxuntos urbanos de características histórico-artísticas, etnográficas ou tradicionais, e nas inmediacións das estradas e camiños de traxecto con interese paisaxístico, non se permitirá que a situación, masa, altura dos edificios, muros e peches, ou a instalación doutros elementos, limite o campo visual para contemplar as belezas naturais, rompa a harmonía da paisaxe ou desfigure a perspectiva propia do mesmo.4. En todo o ámbito de solo clasificado como urbano e urbanizable prohíbense con carácter xeral todo tipo de novas instalacións aéreas de subministración de servizos públicos, aplicándose a este respecto as condicións establecidas no artigo 4.5.2 da presente normativa. A nova instalación e a substitución ou ampliación de redes de servizos, efectuarase sempre mediante canalización subterránea. Isto afecta, en particular, ás redes de enerxía eléctrica e de telecomunicación, aínda que sexan de baixa, media e alta tensión ou de servizo supramunicipal.5. No ámbito de solo urbano e nos núcleos rurais prohíbese toda actividade publicitaria que non se adapte ás modalidades, localizacións e condicións que estableza a presente normativa (art.5.4.15, e sobre todo aquelas que regulan as afeccións á contorna e a percepción da paisaxe) ou a administración municipal nas correspondentes ordenanzas ou instrumentos encargados de regular a citada actividade.6. Para a atenuación dos impactos negativos teranse en conta as seguintes normas: a) Nos edificios que conteñan elementos que non se integren no medio en que se insiran, a concesión de licenza de obras quedará condicionada á realización das obras que eliminen ou atenúen os impactos negativos que conteñan. b) A obriga de realizar as obras referidas no número anterior esixirase cando as obras solicitadas sexan de reestruturación ou cando sexan de igual natureza que as necesarias para eliminar os referidos impactos negativos.9. As obras de nova edificación deberán proxectarse tomando en consideración a topografía do terreo, a vexetación existente, a posición do terreo respecto a cornixas, fitos ou outros elementos visuais, o impacto visual da construción proxectada sobre o medio que a rodea e o perfil da zona, a súa incidencia en termos de soleado e ventilación das construcións das fincas lindeiras e, en vía pública, a súa relación con esta, a adecuación da solución formal á tipoloxía e materiais da área, e demais parámetros definidores da súa integración e no medio urbano.10. A Administración Urbanística Municipal poderá esixir a inclusión na documentación coa que se solicite licenza, dun estudo de visualización e paisaxe urbana no estado actual, e no estado futuro que corresponderá á implantación da construción proxectada.11. A Administración Urbanística Municipal poderá establecer criterios selectivos ou alternativos complementarios dos que se conteñen na presente normativa para o emprego harmonioso dos materiais de edificación, de urbanización e de axardinamento, así como das colaboracións admisibles.12. Os Plans Parciais, Plans de Sectorización, Plans Especiais ou Estudos de Detalle, demostrarán a consecución de unidades coherentes no aspecto formal, mediante os correspondentes estudos do impacto. Sobre a base dunha análise do lugar en que se identifiquen os seus límites visuais dende os puntos de contemplación máis frecuentes, as vistas dende ou cara o sitio a conservar ou crear, as siluetas características, así como os elementos importantes en canto a trazos da paraxe, puntos focais, arborado e edificios existentes, xustificarase a solución adoptada, que deberá contemplar, como mínimo, os seguintes aspectos: d) Creación dunha estrutura espacial comprensiva tanto do sistema de espazos abertos (áreas verdes, grandes vías) como do dos espazos pechados (prazas, rúas, itinerarios do peón). e) Establecemento de criterios para a disposición e orientación dos edificios no que respecta á súa percepción visual dende as vías perimetrais, os accesos e os puntos máis frecuentes e importantes de contemplación. f) Establecemento de criterios selectivos ou alternativos para o emprego harmónico dos materiais de urbanización, de edificación e de axardinamento, así como das coloracións permitidas para os mesmos.13. Para a mellora e recualificación da paisaxe e da imaxe urbana poderán redactarse Plans Especiais.5.4.6. ELEMENTOS E ESPAZOS CONFIGURADORES DA PAISAXE NOS SOLOS URBANIZADOS.1. A efectos de protección e xestión da paisaxe, posúen a consideración de configuradores principais da paisaxe urbana ou antropizada aqueles elementos e espazos dos núcleos e asentamentos urbanizados en xeral de Camariñas que teñen a capacidade de delimitar e caracterizar os distintos ámbitos escénicos do municipio, incidindo o seu nivel de calidade e estado de conservación, de maneira moi significativa, na imaxe de conxunto dos núcleos ou zonas antropizadas e na apreciación que dela se fai dende os distintos percorridos e perspectivas existentes.2. Os elementos e espazos configuradores principais clasifícanse nas seguintes categorías básicas: a) Espazos libres públicos: Inclúense dentro desta categoría, por un lado, os espazos que conforman o viario dos núcleos. Por outro lado, intégranse tamén dentro desta categoría as distintas áreas estanciais e espazos verdes existentes nos núcleos ou zonas antropizadas, tales como prazas, xardíns, paseos, zonas axardinadas, parques urbanos e metropolitanos. b) Espazos libres privados. c) Servizos urbanísticos e soportes informativos e publicitarios. d) Edificacións.3. Terán a consideración de compoñentes secundarios da paisaxe todas aquelas construcións, instalacións e elementos que prestan algún tipo de servizo aos configuradores principais da paisaxe e que, aínda que non teñen a mesma capacidade que os citados configuradores á hora de delimitar e caracterizar os distintos ámbitos escénicos do municipio, poden incidir de maneira significativa na apreciación paisaxística de determinados sectores, itinerarios ou perspectivas, e que a efectos clasificatorios integraranse nos catro grupos contemplados no apartado anterior. Estas diferentes categorías e as súas subdivisións en elementos de inferior entidade se agruparán por temáticas e se regularán independentemente nas seguintes seccións e apartados, segundo a clasificación básica de 4 grupos establecida para os configuradores principais, aínda que a regulación e protección tipolóxica da edificación, dada a súa importancia, tratarase nun capítulo independente.5.4.7. CRITERIOS PARA O DESEÑO E ACONDICIONAMENTO DOS ESPAZOS LIBRES PÚBLICOS. Co obxecto de potenciar a calidade visual dos espazos libres públicos do termo municipal de Camariñas, e complementariamente (no seu caso) as condicións aplicables aos espazos exteriores de calidade que se establecen na presente normativa, os proxectos encargados da formalización ou remodelación dos espazos libres públicos, deberán deseñarse e executarse a partir dos seguintes criterios escénicos xerais: a. Criterio de lexibilidade do espazo, establecendo unha correspondencia equilibrada entre o aspecto visual que presentan e a distribución funcional dos elementos que o compoñen. b. Criterio de contención e orde formal, evitando a proliferación innecesaria de elementos de acondicionamento que proxectan unha imaxe desordenada visual e formalmente. c. Criterio de identidade e unidade de imaxe, favorecendo a creación de espazos unitarios dende un punto de vista formal, e dotándoos de elementos que lle confiran un carácter propio e identitario en relación co lugar no que se localiza. d. Criterio de diversidade e congruencia, respectando a variedade de áreas con características históricas e morfotipolóxicas que conforman os núcleos, resaltando a devandita diversidade a partir da dotación de elementos específicos que singularicen cada área, sendo de aplicación os criterios e as determinacións respecto das preexistencias que se recollen no art.5.4.11. e. Criterio de coherencia do conxunto, desenvolvendo un deseño coordenado dos elementos que se implanten.5.4.8. CUALIFICACIÓN PAISAXÍSTICA DOS USOS DO ESPAZO PÚBLICO.1. Con independencia das cualificacións que en función da súa ordenación e xestión administrativa lles sexan de aplicación, as ordenanzas municipais e normas nas que se aborde a regulación dos usos e actividades a desenvolver nos espazos públicos do municipio de Camariñas cualificarán paisaxisticamente aos citados usos e actividades nas seguintes categorías: a. Usos naturais da paisaxe. b. Usos naturais suxeitos a especiais medidas de integración paisaxística. c. Usos excepcionais da paisaxe.2. Usos naturais da paisaxe municipal. Ademais das intervencións e instalacións incluídas nos proxectos de urbanización, reurbanización, reordenación ou reequipamento promovidos polo Concello, terán a consideración de usos naturais da paisaxe todos aqueles usos ou intervencións que non implican o establecemento de novas instalacións ou elementos no espazo público, nin supoñan restricións significativas ao paso ou a contemplación do espazo público ou dos configuradores principais adxacentes. Non poderán considerarse usos naturais da paisaxe municipal aquelas intervencións que alteren, aínda que sexa temporalmente, a imaxe do mobiliario urbano, os elementos de iluminación, as plantacións arbóreas ou arbustivas, os monumentos ou símbolos, así como calquera outro elemento. Sen prexuízo dos usos aos que o Concello puidera outorgar esta cualificación no futuro, establécense como usos naturais do espazo público: - A estancia e circulación de persoas nas plataformas ou espazos peonís do viario, as áreas estanciais e os espazos verdes do municipio. - As actividades lúdico-recreativas naqueles espazos especialmente deseñados para acoller ditas actividades. - A circulación, estacionamento e aparcadoiro de vehículos de motor, sempre que se respecten as normas e sinais de tráfico e non se ocupen espazos nos que se encontre prohibido o paso ou o estacionamento temporal ou indefinido de vehículos. - A limpeza do espazo público por parte dos servizos municipais, así como daqueles usuarios cuxas actividades afecten á limpeza da vía pública ou en virtude dunha licenza ou autorización municipal sexan responsables da limpeza dun determinado tramo viario. En calquera caso, todos os usuarios do espazo público teñen o deber de mantelo en condicións escénicas óptimas. - A reparación ou mantemento de elementos de acondicionamento ou das infraestruturas urbanas básicas, sempre que non impliquen obras cunha duración superior a 24 horas. - As actividades comerciais e/ou publicitarias relacionadas cos quioscos ou o mobiliario urbano implantado ou autorizado polo Concello, sempre que se realicen nos termos da licenza, a autorización, as bases da concesión ou o acordo de implantación.3. Usos naturais suxeitos a especiais medidas de integración paisaxística. Integran esta segunda categoría aqueles usos que, estando permitidos pola normativa municipal, implica a colocación de elementos ou instalacións alleos ao acondicionamento público ou non son contemplados polos plans de urbanización ou ordenación dos usos e instalacións dos espazos públicos. Así mesmo, considéranse suxeitas a especiais medidas de integración paisaxística aquelas intervencións ou obras de mantemento ou reparación que impliquen a apertura do subsolo ou a ocupación excluínte do espazo público por un período superior a 24 horas, sempre que non se integren en proxectos de urbanización ou reurbanización. Atendendo á súa finalidade os usos naturais suxeitos a especiais medidas de integración paisaxística, clasifican nas seguintes categorías: - Produtivos, comerciais ou promocionais. Intégranse dentro desta categoría: - Os quioscos, terrazas, veladores ou calquera outro tipo de instalación relacionada coa actividade hostaleira ou coa venda de bebidas e alimentos en períodos ou temporadas específicas. - Os expositores e máquinas dispensadoras ou recreativas que se sitúen nos espazos públicos - Os postos ou instalacións destinados á venda ambulante debidamente autorizados, así como os mercados e feiras destinados á exposición e venda de artesanía, antigüidades, libros. - As casetiñas e as montaxes audiovisuais ou mecánicas promovidos por persoas ou entidades privadas que teñan por obxecto dar a coñecer ou promocionar empresas, marcas, servizos, ou produtos, con independencia de que leven aparellados usos recreativos, deportivos ou culturais.4. Usos excepcionais. Consideraranse usos excepcionais aqueles que supoñan unha ocupación dos espazos públicos que restrinxa, limite ou exclúa de forma temporal os usos naturais ou propicien unha alteración da funcionalidade ou a localización dos elementos de acondicionamento do espazo público. En xeral, só se admitirán temporalmente e cando respondan a actividades de interese cultural, recreativo ou social. Inclúense dentro deste apartado, todas aquelas instalacións relacionadas con: - Actos públicos (mitins, concertos, representacións,.). - Competicións deportivas. - Feiras, veladas e outras celebracións populares. - Ornamento dos elementos de acondicionamento ou do arborado. - Rodaxes cinematográficos. - Acontecementos culturais ou divulgativos (exposicións, campañas informativas non lucrativas,.). - Usos informativos (patrocinio, información electoral, publicidade de eventos de interese público, identificación de celebracións populares.). A utilización do mobiliario urbano como soporte indefinido de instalacións ou infraestruturas técnicas (antenas, cámaras, aparatos de medición ambiental) será considerado igualmente como uso excepcional da paisaxe, sendo admisible unicamente cando: - Non afecten ou se realicen sobre o arborado. Se relacionen con servizos urbanos básicos ou con actividades de interese público. - Supoñan unha mellora significativa das condicións escénicas do municipio ou dun determinado sector do espazo público. - Non se altere ou condicione o funcionamento do elemento sobre o que se implanten. - Respondan a deseños, materiais e acabados que permita a súa mimetización ou a súa integración formal co elemento portante. Aseguren a restitución ao estado orixinal do elemento unha vez retirada a instalación.5.4.9. CONDICIÓNS XERAIS DE INTERVENCIÓN EN ESPAZOS LIBRES PRIVADOS.1. Nos citados espazos libres privados de parcela poderán admitirse, coas condicións e limitacións que se desenvolvan nas ordenanzas ou instrumentos encargados de regular os citados acondicionamentos, a colocación dos seguintes elementos e instalacións: - Peches de carácter especial. - Elementos de iluminación. - Mobiliario urbano: bancos, cadeiras, papeleiras,. - Macetas ou xardineiras. - Morróns, varandas e outros elementos de separación de fluxos ou delimitación de áreas funcionais. - Xogos infantís ou elementos para a práctica de actividades lúdico-deportivas. - Pérgolas, marquesiñas ou outras instalacións de acondicionamento climático. - Instalacións informativas e publicitarias. - Obras privadas con afección do espazo público. Inclúe a ocupación temporal do espazo público por vallas e peches provisionais de obra, cubas ou outros dispositivos de recollida de residuos, instalacións ao servizo da obra (grúa, silos metálicos), elementos informativos autorizables situados no espazo libre,. etc. - Obras ou actuacións relacionadas coas infraestruturas urbanas básicas. Comprende as actuacións relacionadas cos servizos urbanos básicos (electricidade, auga, rede de sumidoiros, gas, servizos por cable) que non tivesen como obxectivo a reparación, o mantemento ou a integración paisaxística das infraestruturas existentes, especialmente, aquelas que supoñan unha ocupación do espazo público superior a 24 horas ou que prevexan a implantación de novos elementos no espazo público (postes, tendidos aéreos, armarios de control,.). 2. Poderanse permitir condicionamentos privados non previstos que comprendan a colocación de elementos ou instalacións de acondicionamento non contemplados no proxecto orixinal de edificación ou urbanización en espazos libres privados de parcela cando as citadas parcelas se atopen edificadas e en uso, e os elementos ou instalacións a colocar sexan visibles dende o espazo público.3. Cando non sexa factible a adecuada integración paisaxística destas actuacións (pero que poidan ser admisibles ou tolerables segundo a comisión de urbanismo ou os servizos técnicos municipais), circunstancia que deberá ser xustificada adecuadamente, poderán establecerse compensacións económicas polos efectos temporais ou permanentes sobre os recursos paisaxísticos da localidade. As actuacións que non sexan tolerables non se admitirán en ningún caso e deberán ser demolidas.4. Prohibiranse en calquera caso as actuacións que afecten a elementos senlleiros situados nestes espazos (que denominaremos preexistencias), ben sexan elementos vexetais singulares, elementos arquitectónicos ou etnográficos ou calquera outro elemento significativo conformador da paisaxe dese espazo privado, sexa visible ou non dende o espazo público.5. Facilitarase igualmente sempre que sexa posible que nas actuacións en zonas onde non se poida edificar ou mentres non se edifique se poida acadar a maior proporción posible de solo permeable á auga, a fin de manter no posible a integridade do ciclo natural da auga e permitir a recarga do sistema de acuíferos.5.4.10. CONSERVACIÓN DOS ESPAZOS.1. Os espazos interiores ás parcelas, e non accesibles ao público, como por exemplo patios de cuarteirón e espazos abertos en proindiviso, deberán ser conservados e coidados polos seus propietarios particulares en condicións de seguridade, salubridade e ornato público. Estarán debidamente pechados.2. Os espazos exteriores accesibles ao público serán mantidos polo Concello ou polos particulares se os planeamentos que conteñan a ordenación detallada inclúa a determinación da constitución de Entidades Urbanísticas de Conservación, nos termos recollidos no Artigo 110 da LOUG, e en aplicación destas Normas Urbanísticas.3. A conservación das superficies de uso público con aproveitamento privativo en subsolo correrá a cargo dos propietarios dos inmobles onde se localicen, en toda clase de solo, debendo deixar constancia desta carga no Rexistro da Propiedade.4. O Concello vixiará o cumprimento destas obrigas podendo, en caso de que non se efectuasen debidamente, ditar ordes de execución ou levar a cabo a súa conservación con cargo á propiedade.5.4.11. REGULACIÓN DAS PREEXISTENCIAS NAS PARCELAS.1. Preexistencias construtivas. De existir na parcela construcións denominadas preexistencias, procurarase ser respectuoso con elas, tanto no que fai á súa conservación, utilización ou reutilización como no que atinxe á harmonización do novo e do vello a través do deseño axeitado e a correcta utilización de materiais e técnicas construtivas. Isto será de aplicación para todas as clases de edificacións complementarias, ou para construcións de distinto uso, sexa cal sexa o estado e funcionalidade presente. En consecuencia, prohíbese todo tipo de derrubamento sen o correspondente proxecto que xustifique os motivos e deixe suficientemente garantido que o derrubado non atenta contra o necesario mantemento ou transformación positiva das preexistencias do mundo rural.2. Preexistencias doutro tipo. Na medida en que sexa posible, as novas construcións deben ser respectuosas coa morfoloxía do terreo, procurando polo mesmo o mantemento da mesma, así como das árbores, dentro do que permitan as posibilidades construtivas e o programa de necesidades. A simple título de exemplo, teriamos toda a caste de arborado autóctono de porte ou cómaros, socalcos, noiros, muros, valados e toda caste de vedacións, minas, regatos, canles, fontes, emparrados, etc., que deben ser tratados coma algo con vida propia, que a meirande parte das veces resulta non só compatible, senón tamén enriquecedor para as novas vivendas ou a reforma das existentes.5.4.12. CONSTRUCIÓNS AUXILIARES EN ESPAZOS LIBRES DE PARCELA.1. Inclúense dentro desta categoría todas aquelas construcións de carácter permanente e reducidas dimensións, que complementen ou permitan o desenvolvemento das actividades admisibles na parcela, servindo de refuxio temporal a persoas, dando servizo ás actividades agropecuarias ou acubillo a instalacións técnicas ou utensilios.2. Sempre que se autoricen pola ordenanza específica correspondente, os edificios auxiliares ou complementarios á vivenda, tales coma alpendres, cortes, garaxes, ou os elementos construtivos tales coma muros, cercados, etc., poderanse construír con calquera material que teña a necesaria consistencia, aténdose ás condicións que se exporán de seguido.3. Este tipo de construcións deberán ter presente á hora do seu deseño, localización, execución e mantemento os seguintes criterios de adecuación ao contorno paisaxístico: a. As citadas construcións presentarán un nivel de acabado equiparable ao das edificacións ás que dean servizo, harmonizando con aquelas no relativo a materiais, así como no tratamento de paramentos, cubertas e elementos en ocos de fachada. No caso de utilizar ladrillo ou bloques de formigón prefabricado, será obrigatorio enfuscalos ou encintalos exteriormente nos edificios, así coma exterior e interiormente no caso dos muros e cercados. b. No caso de que estas edificacións estean situadas nos núcleos rurais ou no solo rústico, deberán adaptarse en calquera caso ao disposto para as condicións de tipoloxías de materiais, fachadas e cubertas especificadas no apartado 5.6 para os núcleos rurais. c. Ditas construcións estarán suxeitas ás condicións de conservación e ornato, mantemento da composición arquitectónica e das características formais que lles sexan aplicables en función das súas características funcionais e construtivas. d. Cando formasen parte de conxuntos edificatorios ou se dispuxeran en parcelas con máis de unha edificación, as construcións auxiliares deberán localizarse no interior da parcela tentando buscar as localización con menor incidencia na apreciación das restantes edificacións, tomando como punto de referencia os espazos públicos que sexan máis frecuentados. e. No caso de que non existisen contraindicacións técnicas, sanitarias ou urbanísticas, as edificacións auxiliares poderán acaroarse a algunha das existentes, se desta forma se favorece a súa integración paisaxística. f. Poderán establecerse medidas de integración paisaxística para aquelas construcións auxiliares que polas súas funcións ou polas características da localización se atopen illadas no interior dunha parcela, abranguendo ditas medidas dende plantacións de tipo ornato ata a adopción de solucións arquitectónicas ou construtivas que lle outorguen unha maior calidade formal á construción. g. Os elementos e instalacións que dean servizo a estas construcións auxiliares serán tamén obxecto de integración paisaxística, debendo preverse as súas características formais e localizacións no proxecto de obra. h. En xeral, non se admitirán nestas edificacións usos informativos, agás aqueles que puideran estar relacionados coa salubridade ou a seguridade pública. En ningún caso, se admitirán instalacións publicitarias, identificativas ou promocionais sobre estas construcións ou elementos accesorios.5.4.13. PECHES DE PARCELAS E SOARES.1. En correspondencia co establecido no artigo 4.2.4 das Normas Xerais da Edificación desta Normativa Urbanística (ao que complementa este artigo), os elementos opacos dos peches de parcelas deberán realizarse con fábricas de pedra, madeira ou fábricas rebocadas, complementadas no seu caso por elementos vexetais.2. No Solo Rústico Especialmente Protexido os peches non poderán ser opacos (agás os tradicionais existentes) e deberán permitir o movemento natural das especies faunísticas.3. Os elementos metálicos protexeranse da corrosión, agás que se trate de elementos galvanizados. Despois pintaranse en cores escuras ou branco, admitíndose tamén tratamentos de pavonado, etc. Estes elementos manteranse en perfecto estado de conservación, debendo ser retirados e substituídos por elementos de iguais ou similares características formais cando se queden obsoletos ou presenten desperfectos significativos non reparables.4. As plantacións que formen parte do peche estarán suxeitas aos preceptivos labores de poda e mantemento, evitando en calquera caso que alteren as condicións de mobilidade dos espazos públicos adxacentes.5. En peches transparentes ou semiopacos evitaranse os apantallamentos por medio de elementos non vexetais.6. O peche das parcelas deberá situarse na aliñación oficial nos núcleos de poboación, podéndose situar máis atrás no solo rústico en caso necesario a solicitude do propietario.7. O deseño dos peches definitivos de parcelas urbanas incluirase sempre nos proxectos de obra ou de actividades, co fin de que o deseño do peche harmonice formalmente coas construcións e os espazos libres privados da parcela, así como coas características escénicas do sector.8. As obras de fábrica deberán manterse en todo momento en condicións óptimas de conservación e ornato, incluíndo o tratamento de revoco, enlucido ou pintura que foran establecidas na licenza de obras.9. Ao producirse a apertura de novas vías, os propietarios dos soares que se conformen terán a obriga de efectuar o peche no prazo de seis meses a partir do remate das obras de pavimentación. Os Sectores de Solo Urbanizable incluirán nos Proxectos de Urbanización o peche de tódolos espazos de uso privado, ou das parcelas se estas estivesen definidas.10. Cando se produza a derriba de calquera edificio situado na fronte da aliñación nos núcleos de poboación, será igualmente obrigatorio o peche da mesma situándoo así mesmo na aliñación oficial. Tal peche deberá levarse a efecto no mesmo prazo sinalado anteriormente, contado a partir da data de concesión da licenza de derrubamento.5.4.14. SERVIZOS URBANÍSTICOS.1. As redes de instalacións de servizos urbanísticos que non vaian soterradas, e que polo tanto poden ter incidencia sobre a paisaxe do seu contorno, regularanse polas condicións que a este respecto se conteñen nos artigos 4.7 e 4.5.2. O deseño da iluminación pública axustarase ás condicións establecidas legalmente e as definidas no seu caso nas Ordenanzas municipais e as do Plan Xeral, para regular as afeccións á contorna e a percepción da paisaxe.2. Nos edificios de nova planta, así como nos afectados por calquera grao de protección dentro do Catálogo de Elementos protexidos, non se permitirán tendidos exteriores sobre a fachada ou fachadas, debendo realizarse os encaixes necesarios para que non sexan visibles dende o espazo público.5.4.15. SOPORTES INFORMATIVOS E PUBLICITARIOS.1. Consideraranse soportes informativos e publicitarios todas aquelas instalacións ou fórmulas cuxo fin é a difusión de mensaxes destinados a promover a contratación ou o coñecemento público de bens, servizos, dereitos e obrigas, ou a proporcionar información relevante sobre determinados eventos, ámbitos ou elementos de interese.2. Criterios básicos para as distintas finalidades informativas. a) Nas actuacións, soportes e instalacións destinadas á publicidade primará o principio de contención, evitándose a proliferación masiva e incontrolada de elementos e soportes publicitarios, e extremarase o control das formas encubertas de publicidade. Como norma xeral, aplicarase a fórmula dun rótulo por inmoble, oficina ou local, salvo casos específicos que requiran outro tratamento. b) Potenciarase a ampliación das zonas de respecto ou control paisaxístico da publicidade nos espazos singulares do territorio e dos núcleos de poboación. c) Potenciarase a diferenciación das modalidades, funcións e localizacións, establecendo para cada unha de ditas finalidades os soportes e localizacións que favorezan unha mellor integración paisaxística dos elementos informativos. d) Fomentarase a utilización de soportes compartidos que alberguen outros usos fronte a soportes exclusivamente de carácter publicitario. e) Entenderase como localización preferente dos soportes ou elementos informativos a planta baixa das edificacións, salvo naquelas situacións nas que sexan admisibles elementos identificativos noutras localizacións.3. Prohíbense expresamente as seguintes actuacións: a) A fixación ou pintado exterior de publicidade sobre medianeiras da edificación (agás que se trate dunha actuación planificada de mellora da medianeira que poida ser admitida polo concello), aínda que fose provisional ou circunstancialmente, que non estea ligada directamente á actividade que se desenvolva na edificación que as soporta. b) A publicidade acústica. c) A colocación de soportes publicitarios que, pola súa localización, forma, cor, deseño ou inscricións, impidan a visibilidade do condutor ou do viandante, póidanse confundir cos sinais de tráfico ou prexudiquen a seguridade viaria. Tampouco se admiten as instalacións publicitarias que producen deslumbramento, fatiga ou molestias nos sentidos. d) Non se poden utilizar materiais combustibles cunha resistencia ao lume inferior a 240 minutos (RF–240) nas instalacións publicitarias que estean a menos de 30 metros de zonas forestais ou con vexetación abundante.4. Criterios detallados para as actuacións informativas.1.- Sobre os edificios, muros, valos e cercas sometidos a un réxime específico de protección ou considerados de interese, os anuncios gardarán o máximo respecto ao lugar onde se localicen, permitíndose exclusivamente en planta baixa, sobre os ocos de fachada, mantendo o seu mesmo ritmo de ocos e con materiais que non alteren os elementos protexidos, e iso sen prexuízo das condicións estéticas ou tipolóxicas que se impoñen a respecto da edificación ou nos elementos protexidos.2.- Para o resto dos edificios permítese tamén a instalación de anuncios en planta baixa sobre os ocos de fachada, sempre e cando manteñan o seu ritmo e con materiais que non alteren as súas características e as do contorno. Prohíbese a fixación de soportes exteriores ou bastidores exentos, luminosos en valos, rúas, prazas, cornixas ou tellados, xardíns públicos ou privados, nin en illas de tráfico, agás aquelas que afectan á información de servizos de interese público, ben sexan municipais ou doutro carácter como clínicas, farmacias, etc.3.- Nos edificios non ocupados ou en ruína non se permitirán anuncios de ningunha clase, nin durante as obras de restauración ou de substitución da edificación, agás os carteis propios de identificación da obra.4.- A publicidade que non reunise os diferentes requisitos establecidos nesta Normativa (tanto condicións xerais como particulares de cada zona ou pola materia) quedará «fóra de ordenación» desde a entrada en vigor das mesmas e non poderá renovar a súa licenza de instalación, cando caduque a mesma, sen que isto dea dereito a indemnización, agás cando a suspensión se impuxese antes da data de caducidade da concesión do anunciante. En todo caso cando se solicite licenza de obra maior nun edificio con publicidade fóra de ordenación esixirase a súa corrección ou suspensión simultánea.5.- O Concello poderá delimitar as paredes, muros ou tabiques nos que se permitirá, con carácter exclusivo, a colocación de elementos publicitarios aos fins que considere.6.- En edificios de uso exclusivo industrial ou comercial poderanse utilizar as fachadas como soportes de publicidade propia da actividade.7.- Con fins provisionais e excepcionais, tales como festas, feiras, exposicións ou manifestacións, o Concello poderá autorizar carteis non comerciais circunstanciais o tempo que dure o acontecemento.5. O Concello poderá instalar, suprimir ou modificar ao seu cargo nas fincas particulares, e os propietarios virán en consentilo, soportes sinais e calquera outro elemento ao servizo dos núcleos, que, en aplicación destas Normas, quedan fóra de ordenación, e deberán, en todo caso, cumprir estas Condicións Xerais de Protección e as estéticas e compositivas en cada caso e para cada zona de ordenación.6. As condicións específicas para regular a posible afección ou incidencia paisaxística dos soportes informativos e publicitarios son as seguintes: a) Queda prohibida a instalación de calquera elemento publicitario no solo urbanizable (mentres non se realice a súa edificación, salvo no caso de publicitar o propio desenvolvemento do sector, que si se permite) e no solo rústico; salvo as indicacións viarias e a sinalización de instalacións. b) En xeral, prohíbese a colocación de carteis, adhesivos, pictogramas ou similares, sobre calquera elemento da paisaxe urbana ou rural que non estea expresamente previsto. Tamén queda prohibida a aplicación de graffitis ou pintadas sobre calquera elemento da paisaxe urbana, se non se dispón de autorización expresa. c) Non se admite a publicidade sobre os cemiterios, os monumentos, as fontes, os equipamentos, os servizos públicos, as zonas naturais e os espazos verdes. d) Prohíbense todas as actividades publicitarias nos parques forestais (públicos ou privados) e nas parcelas con masas arbóreas, ben sexan de titularidade pública ou privada. e) Non se admite a publicidade naqueles lugares que dificulten ou impidan a contemplación de espazos públicos, edificios, elementos ou conxuntos monumentais, espazos axardinados, perspectivas urbanas ou paisaxísticas, sempre que estas estean inventariadas ou catalogadas. f) Considerarase a prohibición de publicidade sobre os elementos do mobiliario urbano que non sexan quioscos, marquesiñas de autobuses, paneis de información publicitaria ou todos aqueles elementos dispostos a este efecto polo Concello, mediante a correspondente concesión ou contrata. g) Ademais daqueles que se poidan permitir ao abeiro do parágrafo anterior, non se admiten os soportes publicitarios suspendidos sobre a calzada ou sobre os espazos públicos, ou ancorados sobre postes de iluminación, de tráfico e outros análogos na vía pública ou sobre os seus elementos, nin en zonas de bordo de estrada que sexan de dominio público. h) Non se permite a colocación de soportes publicitarios que pola súa capacidade luminosa produzan un aumento da contaminación neste ámbito. i) Non se permite a instalación de soportes publicitarios que afecten as luces, as vistas ou o acceso ás dependencias dos edificios. j) Nas zonas de servidume e afección de estradas, aplicaranse as limitacións establecidas pola lexislación vixente.5.4.16. SINALIZACIÓN DE TRÁFICO. Non se permiten situar sinais acaroados a calquera edificación, muro, valo ou cercado, a menos que se xustifique debidamente, xustificación esta que só poderá atender problemas de ancho da rúa ou dificultades para o paso de peóns ou vehículos. Prohíbese expresamente naquelas edificacións sometidas a un réxime específico de protección individual. En todo caso adoptarase o sistema de sinalización que perturbe en menor grao os ambientes e edificios de interese, reducíndoo á mínima expresión tanto en sinalización vertical como horizontal (pinturas sobre o pavimento), sempre que sexa compatible coa normativa ou Código da Circulación.5.5.1. APLICACIÓN.1. As presentes normas para o tratamento e protección dos recursos de todo tipo existentes no litoral costeiro do Concello de Camariñas, desenvolvidas no contexto da necesaria sincronización e aplicación simultánea coordenada do Plan de Ordenación do Litoral de Galicia (en diante POL ) e do PXOM de Camariñas, establécense como marco de referencia en materia de ordenación e xestión das actuacións sometidas a licenza urbanística dentro do ámbito territorial de afección do POL neste concello.2. Segundo os marxes de manobra que o POL permite en función das condicións das distintas áreas e zonas ou tipos de asentamento que establece, iranse definindo condicións da aplicación con distintos graos de prevalencia entre o POL e o PXOM, tendo en conta o carácter dinámico daquel para adaptarse ás modificacións e evolución do planeamento urbanístico e a clasificación do solo, a fin de clarificar a aplicación das condicións que sexan esixibles para o correcto tratamento urbanístico da franxa litoral que abrangue o ámbito que o POL regula, e o correcto e congruente tratamento asignado moito máis en detalle polo PXOM nesa mesma franxa, atendendo ás marxes de liberdade que o POL e a súa dinamicidade lle asignan ao planeamento posterior.3. Estes graos de prevalencia entre o POL e o PXOM establécense en función dos posibles cruzamentos que se poden dar entre as clases e categorías do PXOM e as distintas áreas ou zonas con condicións diferenciadas que o POL establece, dando lugar a distintas situacións que se van regulando no presente capítulo ou no resto da normativa para dar resposta normativa a todas as situacións derivadas destes cruzamentos, e asignarlles unhas condicións aplicables, en función dos diferentes papeis que se lle asignan a ambos documentos: a protección xeral ao POL, e o establecemento dunha análise máis detallada e unha consecuente ordenación moito máis estudada ao PXOM, a partir dunha análise territorial do detalle e da realidade social e política municipal, ao longo dun período que se alonga neste caso a dúas décadas.4. Con carácter xeral, nas zonas consolidadas dos núcleos de poboación (urbanos ou rurais) aplicaranse directamente as determinacións do PXOM (que xa ten en conta na súa ordenación os criterios de actuación do POL nestas clases de solo), coas particularidades que se poden derivar no caso dos Núcleos de Identidade do Litoral (NIL) e dos Ámbitos de Recualificación (AR), que se regulan separadamente nos seguintes artigos. Por outra banda, nos ámbitos de planeamento de desenvolvemento (en solo urbano, núcleo rural ou solo urbanizable) o PXOM establece unha regulación (e no seu caso unha ordenación concreta cando se incorpora a súa ordenación detallada) que vai a ser analizada e no seu caso validada ou corrixida (mesmo a respecto da súa clasificación e cualificación –no seu caso-) polo organismo que tutela o POL, por tanto quedará garantida a súa integración final. No caso do solo rústico aplicaranse as determinacións máis restritivas entre ambos documentos ( POL e PXOM). 5. En resumo, os diferentes tipos de variables básicas a cruzar ou parámetros a regular normativamente de xeito independente no PXOM, segundo os requirimentos do órgano competente, son os seguintes: - Regulación dos Núcleos de Identidade do Litoral (NIL) en virtude do disposto nos artigos 17 e 42 do POL. - Regulación das áreas de recualificación coincidentes cos núcleos rurais en virtude do disposto nos artigos 17 e 44 do POL. - Regulación dos usos en solo rústico segundo os artigos 46 a 59 do POL. - Consideracións paisaxísticas segundo se recolle nos artigos 73 a 78 da normativa do POL.5.5.2. REGULACIÓN DOS NÚCLEOS DE IDENTIDADE DO LITORAL (NIL). 1. Identifícanse os Núcleos de Identidade do Litoral (NIL), como aqueles asentamentos tradicionais de carácter fundacional (núcleos que, de carácter urbano ou rural, teñan unha orixe ou fundación antiga, ou aqueles cuxa trama responde a esa formación e evolución progresiva no tempo e o espazo), cuxa localización estratéxica no bordo costeiro e a súa vinculación co mar lles confire unha singularidade que os fai merecedores dun tratamento específico. A súa delimitación reflíctese nos planos de ordenación do PXOM en base á listaxe de asentamentos considerados como NIL no POL, abranguendo tanto o propio núcleo como os espazos circundantes que conforman tanto o seu fronte como o seu fondo escénico.2. Na ordenación detallada do PXOM para estes núcleos, tivéronse en conta os criterios de actuación recollidos no art.42 do POL a respecto dos NIL (condicións que xa se integrarán directamente nas ordenanzas ou na ordenación proposta que establece o PXOM), pero con carácter complementario establécense unhas determinacións concretas, de aplicación, recollidas nos puntos seguintes: - Os Plans Especiais de Protección incluídos –no seu caso- nos NIL atenderán na súa ordenación aos criterios de actuación recollidos no art.42 do POL. - As Áreas de Reparto incluídas nos NIL deberán resolver nos seus plans de desenvolvemento as posibles interferencias da ordenación proposta cos elementos singulares de carácter estratéxico, paisaxístico ou patrimonial do NIL ou da súa fachada marítima. - Nas áreas dos núcleos rurais incluídas nos NIL que por calquera circunstancia estean sometidas á redacción dun PEONR, estes plans deberán resolver tamén as posibles interferencias citadas no parágrafo anterior. - En desenvolvemento das determinacións do POL a respecto da fachada marítima destes núcleos, o Concello deberá encetar nos primeiros anos de vixencia do PXOM a realización dun Plan Especial que determine e prime as actuacións necesarias sobre este espazo tendentes a completalo, dotalo de transparencia, reforzar a identidade dos seus elementos representativos, dar continuidade ás servidumes e ao contacto co mar, mellorar os elementos naturais que a conforman e acadar un tratamento do espazo público axeitado ao carácter e á natureza do núcleo que reforce a súa identidade e as posibilidades lúdicas e sociais de uso, pola poboación residente e visitante. - As actuacións que se desenvolvan nos NIL non poderán interferir na percepción dos seus elementos identitarios, así como nas relacións espaciais e visuais co territorio e os seus elementos singulares, por tanto os proxectos que as desenvolvan deberán xustificar este extremo.3. Así mesmo, no seu caso, nos ámbitos de planeamento remitido que se inclúan dentro dos contornos delimitados dos NIL, estableceranse condicións concretas de integración (da ordenación que no futuro se propoña nestes ámbitos) a respecto dos valores que se consideren preservar nos contornos dos NIL.4. O Concello deberá tomar determinacións efectivas para conservar e valorizar o contorno espacial, patrimonial e histórico destes núcleos, mediante a prioridade da rehabilitación das edificacións catalogadas, características ou singulares, e a posta en valor dos espazos que dan carácter ao núcleo, con medidas como o establecemento de axudas para a rehabilitación destes elementos ou espazos (preferentemente coa delimitación e tramitación de Áreas de Rehabilitación Integral ou instrumentos similares), medidas de ornato ou mellora escénica, reducións impositivas ou fiscais para estas actuacións, e outras medidas similares.5.5.3. REGULACIÓN DAS ÁREAS DE RECUALIFICACIÓN COINCIDENTES COS NÚCLEOS RURAIS.1. Identifícanse os Ámbitos de Recualificación (AR), como novas agrupacións edificatorias en áreas de carácter residencial, produtivo, de servizos ou análogas, desvinculadas dos núcleos fundacionais, e desconformes co modelo territorial proposto no presente Plan e/ou no POL. A súa delimitación reflíctese nos planos de ordenación do PXOM, en base ás localizacións ou asentamentos detectados ou recollidos nas fichas das unidades de paisaxe do POL e as determinacións dos art.44 e 71 do POL.2. Segundo o disposto no artigo 3, puntos 2 e 3 do POL, entendese que no solo urbano incluído en Ámbitos de Recualificación non será de aplicación o POL, pero si serán de aplicación as condicións que a ese respecto estableza, no seu caso, o PXOM.3. Cando se recolla no PXOM a ordenación detallada destes núcleos ou zonas, poderanse desenvolver directamente as actuacións permitidas nesa ordenación, cos condicionantes que no seu caso se poidan establecer no presente artigo ou no POL.4. Cando se remita a ordenación detallada destes núcleos ou zonas a plans de desenvolvemento do PXOM, eses plans deberán cumprir con carácter complementario unhas determinacións concretas de aplicación que se recollen nos puntos seguintes: - Os citados Plans atenderán aos criterios de actuación recollidos no art.44 do POL e deberán xustificar o seu cumprimento. O seu obxectivo principal será o establecemento de medidas encamiñadas a acadar a mellora, cohesión social, dotación e esponxamento do ámbito. - O seu desenvolvemento incorporará un Estudo de Impacto e Integración Paisaxística (EIIP) que poderá pormenorizar a súa delimitación en atención á proximidade das edificacións, os lazos de relación e coherencia entre elas e os lugares dun mesmo asentamento con topónimo diferenciado, a morfoloxía e tipoloxías propias destes e da área xeográfica en que se atopan. - As actuacións que se desenvolvan nos AR non poderán interferir nas relacións espaciais e visuais cos elementos identitarios ou singulares do territorio do seu contorno, por tanto os citados Plans deberán xustificar este extremo. As actuacións propostas limitaranse a dar coherencia, estrutura e integrar ambiental, funcional e paisaxisticamente o existente.5.5.4. REGULACIÓN DA PROTECCIÓN PAISAXÍSTICA NO ÁMBITO DO POL.1. Os aspectos relacionados coa paisaxe regularanse segundo o establecido con carácter xeral na LPPG, coas precisións establecidas na zona litoral polo POL (artigos 73 a 78) e as determinacións máis concretas da presente normativa, recollidas no presente apartado ou referidas ao capítulo 5.4 do PXOM, que regula moi en detalle as condicións paisaxísticas nas diversas situacións ou clases de solo.2. Cando, como consecuencia da regulación aplicable segundo o punto 1 anterior, sexa preciso avaliar os impactos que as actuacións ou proxectos considerados poidan provocar na paisaxe, será necesaria a redacción dun Estudo de Impacto e Integración Paisaxística -EIIP-, segundo as determinacións que para estes instrumentos se recollen no artigo 11 da LPPG, e as precisións establecidas polo POL (artigo 78), polo menos en tanto non se publique por parte da Consellería competente a guía para a elaboración dos citados EIIP.5.5.5. OUTRAS DETERMINACIÓNS.1. A respecto dos usos en solo rústico, a regulación integrada de usos entre o PXOM e o POL recóllese no artigo 8.1.1 da presente normativa, segundo as determinacións e limitacións de usos contempladas por áreas ou zonas nos artigos 46 a 59 do POL. A superposición territorial por zonas entre o PXOM e o POL recóllese con precisión nun plano realizado ao efecto, onde se reflicten as delimitacións de ambos documentos.2. Os Sistemas xerais territoriais (enténdense por tales os definidos no artigo 18 do POL, que se refiren a infraestruturas xerais de carácter supramunicipal, e por tanto de escasa incidencia nas decisións do propio PXOM) rexeranse pola súa lexislación específica, e complementariamente polos criterios e normas xerais establecidos nos artigos 45 e 72 do POL.3. A respecto do planeamento de desenvolvemento situado no ámbito do POL, aqueles ámbitos en que o organismo que tutela o POL (neste intre a Dirección Xeral de Sostibilidade e Paisaxe da CMATI) decida a necesaria remisión a ese organismo dos citados plans no seu proceso de tramitación, para verificar e informar a súa compatibilidade co POL, será obrigado ese trámite. No resto dos ámbitos poderá tramitarse o planeamento sen ese requisito.5.6.1. APLICACIÓN DAS NORMAS. A protección e as condicións das tipoloxías edificatorias aplicaranse conforme ás condicións que se fixen para cada clase de solo e ordenanza particular e as condicións tipolóxicas e paisaxísticas do presente capítulo da normativa, tendo en conta as limitacións que a LOUG establece para o solo de núcleo rural (artigo 29) e o solo rústico (artigos do 42 ao 44, a. i.), así como as Normas de aplicación directa recollidas no Título III da devandita Lei. O Catálogo de elementos que se recolle no Título X da presente Normativa contempla complementariamente as proteccións específicas sobre os elementos singulares catalogados.5.6.2. CONDICIÓNS E PARÁMETROS REFERENCIAIS DO CONTORNO MEDIATO. O feito construtivo individual non pode ser un acto desleigado do feito construtivo colectivo e da paisaxe herdada. De aí que as novas construcións nestas zonas xa consolidadas pola edificación teñen que harmonizar non só coas preexistencias do propio terreo, senón tamén con aquelas que se sitúan fóra; e tanto cos patróns arquitectónicos propios da arquitectura da zona, que utiliza elementos construtivos depurados, tales coma balaustradas, corredores, solainas, galerías, chemineas, cataventos, canzorros, patíns, peitorís, portadaires, portais, pórticos, soportais, varandas; como se integrar na estrutura da entidade poboacional primixenia (núcleos rurais) ou na do territorio, estruturas que veñen determinadas polas relacións establecidas entre ese tipo de obxectos e superobxectos espaciais de distinta significación (poñamos por caso, todo tipo de fincas ou cerramentos, camiños ou calquera caste de infraestruturas produtivas), mais tamén, construcións adxectivas e complementarias de toda caste. As novas construcións deben harmonizar coa paisaxe da zona. Para isto, as formas e colorido, así coma a propia instalación deben procurar esa harmonía. Como regra xeral, a edificación deberá dispoñer das cores apuntadas de tons claros, pardos e grises nos paramentos verticais e cores ocres (tella) nas cubertas. A parcela debe amosar as cores da vexetación propia de cada xeira do ano. Amais diso, a propia ordenación xa procura que as novas edificacións se localicen nos primitivos lugares, aldeas, rueiros, e casais. Os casos de afastamento da regra deben ter unha xustificación, que pode ir dende a existencia de novos usos, dificilmente acomodable ás preexistencias -pero permitidos- ou, mesmo, ao deseño que busca contrastes axeitados nun labor creativo e non con imitacións absurdas ou malos aprendizaxes de arquitecturas alleas.5.6.3. REGULACIÓN DOS PARÁMETROS TIPOLÓXICOS EXTERIORES. A regulación do presente apartado será de aplicación só nos núcleos rurais e no solo rústico (a non ser que se citen expresamente nalgúns apartados concretos outras situacións ou clases de solo). As características tipolóxicas da edificación nos núcleos rurais e no solo rústico deberán ser congruentes coas tipoloxías rurais tradicionais do seu contorno no que se refire a volume, tratamento de fachadas, morfoloxía e tamaño dos ocos, cubertas, materiais, cores, formas construtivas, peches de parcela, etc., a fin de manter as condicións ambientais e a morfoloxía do contorno. A dimensión da edificación en planta establécese na ordenanza correspondente. Por regra xeral, e de cara a harmonizar coas tipoloxías dominantes en Camariñas, aconséllanse as plantas regulares, ben cadradas, ben rectangulares. Neste último caso o lado longo non debería ser menor de 1,3 veces a lonxitude do lado curto. Establécese na ordenanza correspondente, ou nos planos de ordenación, expresada en número de plantas, sendo a súa conversión en metros a que figura no apartado 2º do artigo 4.3.4 da presente Normativa urbanística. Para as edificacións a enclavar en zona de Edificación Intensiva, reflíctense nas ordenanzas específicas e nos Planos de Ordenación. Para as vivendas unifamiliares recoméndanse as plantas regulares, aconsellándose as formas rectangulares ou cadradas para o corpo principal. Todos os paramentos das edificacións (para o caso concreto das medianeiras e outros paramentos construídos sobre as lindes das parcelas establécense condicións concretas no artigo 4.3.39 e no presente artigo da normativa) deberán tratarse con acabados propios das fachadas (mesmo no caso de edificios que non vaian a ter un uso inmediato en locais da planta baixa), segundo as condicións que se recollen no presente apartado: - Aconséllase o uso da pedra da zona en calquera das súas fábricas ou o ladrillo enfuscado, enlucido e pintado. Desaconséllase o uso de aplacados en xeral e prohíbense os de granitos pulidos, por atentar contra da textura que, en xeral, presentan os edificios de Camariñas. - Prohíbese igualmente o emprego de aplacados ou alicatados de calquera outro material, e o emprego de fábricas de materiais cerámicos (ou bloques prefabricados) sen revestir. - A carpintería exterior será obrigatoriamente de madeira pintada nas obras de restauración das vivendas cunha vellez superior aos 40 anos (sobre todo nos núcleos rurais) e cuxos paramentos exteriores en todo ou en parte, sexan de pedra. No resto, recoméndase este material aínda que se permitan outros. Cando sexa doutro material, a carpintería exterior terá que se pintar, lacar ou corear por calquera procedemento. Prohíbese o aluminio na súa cor natural en calquera elemento de fachada. Nos núcleos rurais e no solo rústico aceptarase unicamente o emprego de madeira ou aluminio lacado en cores acordes co medio e as edificacións tradicionais da zona na que se insiren. Os paramentos de materiais que sexa preciso pintar poden facerse con calquera das cores tradicionalmente usadas polos habitantes de Camariñas. Outro tanto cabe afirmar da carpintería exterior. Aconséllanse os verdes, ocres, brancos, roxos e azuis. Recoméndase que o dimensionado dos ocos exteriores estea presidido por criterios de racionalidade e normalización, para que o seu tratamento e disposición nas fachadas axude a unha equilibrada composición das mesmas. Os ocos das ventás deberán ter forma cadrada ou rectangular. Mais neste caso, o lado vertical -xamba- deberá ser sempre máis longo co horizontal -lintel-. Cando se pretenda obter un oco rectangular de maior lonxitude no sentido horizontal (agás no caso dos núcleos rurais tradicionais e no solo rústico, en que non se poderán acadar ocos desta proporción en ningún caso (salvo proxectos puntuais ou singulares de recoñecida valía, que deberán ser validados por unha Comisión especial establecida ao efecto con técnicos municipais e externos especializados, que valorarán a idoneidade de cada un destes proxectos), mais tamén será aplicable esta limitación no caso dos edificios catalogados –a non ser que os ocos desta proporción sexan inherentes a tipoloxía orixinal do edificio-), terá que ser coma resultado de xustapoñer dous ou máis ocos cadrados ou acusadamente verticais, debendo quedar constancia destas proporcións na división xeral primaria da carpintería. Non se fixan proporcións para os ocos das portas, nin para as ventás nos casos concretos en que a altura de fachada dispoñible é moi limitada (por exemplo nos sotos). As paredes medianeiras que queden ou vaian a quedar ao descuberto (no momento de se realizar a construción ou unha vez rematada esta), deberán tratarse con materiais de cerramento, con textura e cor que estean en concordancia cos empregados na fachada (e para edificios en calquera caso deberán cumprir as condicións sinaladas no artigo 4.3.39 da presente normativa). Cando menos irán enfuscadas e pintadas.1. Só se permitirán os corpos voados seguintes: a) Abertos: balcóns que delimiten un volume aberto ao exterior por algunha das súas caras ou parte das mesmas. b) Acristalados: Saíntes pechados nos que os elementos de peche estean constituídos, coma mínimo, por un 70 % de superficie acristalada. Recoméndanse as galerías e miradoiros e desaconséllanse os muros-cortina. c) Aleiros, cornixas, etc.2. Non se permitirán os voos compactos.3. A efectos de computo de edificabilidade, estes tipos contabilizarán do seguinte xeito: a) Abertos: 1/4 da súa superficie. b) Acristalados tipo galería ou miradoiro: 1/3 da súa superficie. c) Acristalados tipo muro-cortina: 100 %. 4. Materiais dos corpos voados: para o entramado resistente de galerías, miradoiros, etc. recoméndase a madeira mais tamén se autorizan outros materiais, tales coma o ferro, aluminio, formigón prefabricado.; en calquera caso, teñen que ser pintados, lacados ou coreados mercé a calquera produto ou sistema, prohibíndose a madeira vernizada e o aluminio na súa cor natural.5. Os materiais dos antepeitos para os balcóns, solainas ou corredores poderán ser de pedra, ladrillo revestido e pintado e materiais semellantes. As varandas poderán ser de madeira, ferro ou ferro fundido. No caso de que se empreguen outros materiais terán que ser pintados tal e coma se dixo no parágrafo anterior para as galerías.6. En todo caso cumprirase o establecido nas NHV.1. En Planta baixa permítense os seguintes tipos: - Pórticos ou soportais paralelos á liña de fachada. - Pasadizos perpendiculares ou oblicuos (con ángulo superior a 60 ° verbo da liña de fachada). 2. Por riba da planta baixa só se permiten terrazas cubertas.3. En todo caso cumprirase o establecido nas NHV. Soamente se autorizarán cubertas a unha, dúas e catro augas para os edificios exentos e a unha, dúas, tres ou catro augas para os acaroados, agás no suposto de que na Ordenanza específica se permita a construción de cubertas planas. Os faldróns tenderán a ser de igual pendente e terán que se atopar, sempre que a aplicación da ordenanza o permita, nunha liña -cumieira- ou nun punto -cumio-. Recoméndase o emprego de calquera tipo de tella de barro cocido como material de cubrición. Para poder autorizar o emprego doutros materiais de cubrición terase que demostrar a súa necesidade construtiva e/ou o carácter emblemático -individualizado- da edificación. Autorízase a construción de lucernarios, claraboias ou ventás fixas e practicables sobre da cuberta (así como bufardas nos casos ou nas ordenanzas concretas en que se permiten), sempre e cando non troquen a pendente da mesma, aínda que se sitúen en distinto nivel ao do resto da cuberta. Os voos de cornixas e aleiros autorizaranse sempre que cumpran co fixado nas Ordenanzas Xerais de volume. As saídas de fumes ou ventilacións forzadas deberán ser tratadas coma acontecía na arquitectura tradicional: a) a base de volumes potentes, feitos co mesmo material que o das fachadas; b) a base de elementos metálicos lixeiros e móbiles, tipo cataventos. Todos os elementos que sobresaian do plano das cubertas deberán ficar inscritos dentro da pendente máxima de 45º e non exceder a altura máxima da cuberta permitida, agás os elementos permitidos. O volume existente entre a cara superior do último forxado e a liña de cumieira ou punto de cumio poderase aproveitar, en parte, para usos habitables ou os compatibles coa vivenda, sempre que non se prohiba na Ordenanza específica correspondente.5.6.4. REGULACIÓN DOS PARÁMETROS TIPOLÓXICOS INTERIORES. A regulación do presente apartado será de aplicación só nos núcleos rurais e no solo rústico (a non ser que se citen expresamente nalgúns apartados concretos outras situacións ou clases de solo). Nas Ordenanzas Xerais defínese a altura libre de cada tipo de planta, tanto das que se sitúan por baixo da rasante, como as que se sitúan na rasante ou por riba dela. Os ocos de entrada de portal non terán menos de 1,30 metros de luz. Esta esixencia non se terá en conta nas obras de rehabilitación no caso de que o oco de portal teña menos anchura. En todo caso serán de aplicación as disposicións recollidas nas NHV. Nos edificios que acollan vivenda colectiva e/ou plurifamiliar, as escaleiras terán que ser obrigatoriamente interiores. Naqueles outros que se dediquen a vivenda unifamiliar permitiranse tamén as escaleiras exteriores, sempre que desemboquen en patín, corredor ou solaina; e só para o suposto de que estea pechado o espazo, situado debaixo da mesma por medio de paramentos verticais situados na súa proxección. Esta regra excepcionalizarase cando os chanzos sexan de pedra, permitíndose xa que logo a súa inserción nos muros da edificación. Para os materiais usados nas escaleiras exteriores rexerá todo o dito sobre materiais de cerramento e carpintería. Amais do anterior disponse: - As escaleiras poderán ter tramos rectos ou curvos. - Permitirase a luz e ventilación cenital á caixa de escaleiras por medio de lucernarios. - A dimensión mínima do oco central libre será de 0,80 m. - O ollo terá unha anchura mínima de 0,25 m. En todo caso serán de aplicación as disposicións recollidas tanto no CTE como nas NHV.5.6.5. EDIFICIOS DEDICADOS A OUTROS USOS. Os edificios para usos que non estean vinculados directamente coas zonas e usos residenciais: industrial, almacéns e instalacións agrícolas e gandeiras de 2ª Categoría, poderán construírse con calquera material consistente; pero no caso de que sexa ladrillo ou bloques de formigón prefabricados, será obrigatorio enfuscalos e/ou encintalos exteriormente, agás se se trata de bloques de acabado de calidade, construídos para estes fins. No caso de que estes edificios se vaian a situar nos núcleos rurais ou no solo rústico (no caso de que estivesen permitidos polas ordenanzas correspondentes) deberán adaptarse en calquera caso ao disposto para as condicións de materiais, tipoloxías, fachadas e cubertas especificadas no capítulo 5.6 para os núcleos rurais, tendo en conta que se se precisa superar o volume máximo das edificacións tradicionais existentes no contorno deberá descompoñerse en dous ou máis volumes interconexionados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías propias do medio no que se insiren.5.6.6. CONSERVACIÓN, REFORMA OU AMPLIACIÓN DE CONSTRUCIÓNS DE INTERESE, XA EXISTENTES. Para autorizar calquera actuación tendente a conservar, reformar ou ampliar edificios ou construcións tradicionais de calquera tipo que se sitúen nos núcleos rurais ou no solo rústico, ou ben no catálogo correspondente de bens de interese cultural ou calquera outro nivel protector, os proxectos que as amparen terán que axustarse, ademais de cumprir co resto da normativa edificatoria, aos seguintes criterios: a. Conservación. Demostrar, previo estudo detallado no que figuren memoria, planos e fotografías que os materiais, cores e técnicas construtivas serán análogas aos existentes. b. Reforma. Demostrar previo estudo detallado, no que figurarán Memoria, Planos e Fotografías, que a reforma non afecta a aspectos tipolóxicos nin compositivos esenciais e que os materiais, cores e técnicas construtivas serán semellantes aos das edificacións existentes e/ou compatibles, dende o punto de vista funcional e formal, con eles e co contorno no que a devandita reforma se pretende. c. Ampliación. Demostrar, previo estudo detallado no que figurarán Memoria, Planos e Fotografías, que a ampliación non desvirtúa a edificación existente ou o seu contorno e que é compatible con aqueles dende o punto de vista compositivo, tipolóxico, morfolóxico e paisaxístico, ben por mímese, ben por contrapunto, coidando e valorando con precisión en cada caso os materiais, técnicas e cores empregadas.5.6.7. CONDICIÓNS ESPECIAIS PARA EQUIPAMENTOS COMUNITARIOS NOS NÚCLEOS RURAIS. Poderanse autorizar edificacións destinadas a equipamentos comunitarios que, dando resposta aos parámetros formais actuais e ás condicións medioambientais do asentamento no que se localizan, non cumpran as condicións mencionadas para os núcleos rurais no presente capítulo de condicións tipolóxicas xerais das construcións. Será posible a fragmentación deste volume en varios interconexionados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías existentes cun aspecto que se asemelle ás agrupacións das edificacións do lugar. En todo caso, deberanse adoptar as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos. De acordo coas definicións contidas no Título II desta Normativa Urbanística e en aplicación dos artigos 11 e 12 da LOUG, dentro dos terreos clasificados como solo urbano, distínguense dúas categorías: solo urbano consolidado e solo urbano non consolidado. Dentro do solo urbano consolidado, a efectos do seu réxime e desenvolvemento, subdivídese nos seguintes tipos: - Solo urbano consolidado de ordenación directa. - Zonas delimitadas para Plans Especiais de Protección.6.2.1. SOLO URBANO CONSOLIDADO DE ORDENACIÓN DIRECTA.1. Esta categoría de solo urbano consolidado aplícase aos terreos, que por cumpriren coas determinacións do artigo 12. a da LOUG e coa condición de soar, poden ser edificados a través da obtención da correspondente licenza urbanística.2. A división do solo urbano consolidado de ordenación en zonas formúlase en conformidade co artigo 52 da LOUG en reposta ao grao de consolidación acadado polo proceso de ocupación urbana, ás características e grao de urbanización e parcelamento dominantes, e en desenvolvemento dos criterios para a ordenación urbanística emanados do Plan Xeral.3. A efectos da regulamentación detallada do solo urbano consolidado de ordenación directa, o Plan Xeral establece as seguintes áreas de ordenanza: a. Ordenanza 1 de edificación intensiva en cuarteirón ou “manzana” (EC). b. Ordenanza 2, de edificación semiintensiva. (ES). c. Ordenanza 3 de Edificación Extensiva (EE). d. Ordenanza 4 de edificación industrial (EI). e. Ordenanza 5 de mantemento da edificación (ME). f. Ordenanza 6 de edificación en bloque aberto (EA). 6.2.1. ORDENANZA 1 DE EDIFICACIÓN INTENSIVA EN CUARTEIRÓN OU “MANZANA” (EC). Comprende esta ordenanza aquelas zonas máis densas que se estruturan mercé a un viario, ás veces preexistente, que foi definindo cuarteiróns pechados -con ou sen espazo interior ou patio- e abertos, sobre dos que se foi consolidando unha edificación perimetral, entre medianeiras preferentemente, colectiva, na que se dá ou se quere seguir dando, ese tipo de vivenda. Tamén comprende esta ordenanza os parcelamentos producidos nas vilas de Ponte do Porto e Camariñas para a construción de vivendas unifamiliares acaroadas, con ocupación intensiva da parcela. Distínguense tres graos ou variantes desta ordenanza, segundo a súa altura máxima: 1a altura máxima de unha planta (planta baixa mais un). 1b altura máxima de dúas plantas (planta baixa mais dous). 1c altura máxima de tres plantas (planta baixa mais tres). Tamén, e para cumprir as determinacións dos informes de Costas determinase unha variante destes graos para o caso de que os terreos se atopen na zona de servidume de protección de costas aprobada en cada momento, e nestes casos engadirase a letra P ao final do grao, e a tal efecto inclúese un apartado específico no punto 6 da presente ordenanza que regula as condicións neses casos. Edificación entre medianeiras, en cuarteirón pechado ou aberto ou en bloques abertos de dobre cruxía. A tal efecto, se non existe xa unha edificación principal na parcela, ou non se presenta nun proxecto conxunto cunha edificación principal, non se permitirá a construción de galpóns ou construcións adxectivas na parcela. Defínense nos correspondentes planos de ordenación. Coincidirá coas aliñacións, reflectidas neses planos. Agás que figure outro distinto, nos planos, fíxase coma fondo máximo o de 14 metros. Nas couzadas con patio permitirase, sempre que sexa posible, a prolongación da planta baixa cara ao interior da parcela, ata un máximo de 20 m. dende a aliñación exterior, só nos casos de rueiros pechados onde todo o cuarteirón dispoña da mesma ordenanza e se permita a edificación continua en todo o perímetro, é dicir, que se manteña oculto dende a rúa o patio de cuarteirón. No caso excepcional de que por razóns do uso a desenvolver nunha parcela de equipamento dentro do ámbito da presente ordenanza sexa imprescindible acadar ese fondo edificable de 20 m. en planta baixa (aínda sen cumprir todas esas condicións citadas no parágrafo anterior) poderase admitir ese fondo, sempre que esa prolongación en planta baixa se acaroe a un solo lateral da parcela (debendo recuarse polo menos 3 m. no lindeiro oposto), e que se lle de tratamento de fachada a ese paramento cara ao lindeiro acaroado (aínda que non se poderán abrir ocos nese linde). Neste caso excepcional (e só unha vez que este xa materializado o equipamento nas condicións indicadas) permitirase tamén na parcela lateral (só no lateral en que se acaroe o equipamento) a prolongación da planta baixa nesa parcela ata o mesmo fondo que materialice o equipamento (debendo recuarse, polo menos, 3 m. no lindeiro oposto). Deberanse cumprir, en calquera caso, ademais das anteriores, as seguintes condicións: a) A altura máxima medida dende a rasante natural do terreo no extremo posterior da planta baixa que rebase o fondo edificable, non será superior a vez e media a altura da dita planta baixa, medida na aliñación, tal e coma se reflicte no seguinte gráfico: b) O paramento posterior da edificación en planta baixa recibirá tratamento de fachada, ao igual que a fachada posterior das plantas de piso. c) Na edificación exenta non se permitirá a prolongación da planta baixa. d) Non se permitirá a creación de novas medianeiras que non se poidan ocultar en condicións normais de ordenación das edificacións, e a tal efecto, cando se pretenda achegar a edificación en planta baixa ao fondo permitido de 20 m., non se permitirá o seu achegamento aos lindeiros laterais agás que xa exista edificación acaroada ao nivel desa planta na/s parcela/s lindeira/s (e só se poderá arrimar ata ese fondo das edificacións lindeiras no lateral en que existan, no resto deberá recuarse polo menos 2 m. do lindeiro). e) Ademais deberase garantir que non se edifique nin sobre rasante nin no subsolo da parcela nunha superficie equivalente ao 20% da súa superficie total, para permitir a recarga natural do terreo polas augas pluviais, polo tanto esa superficie mínima deberá dispor de pavimento altamente permeable, sendo preferible o seu tratamento con terra vexetal ou pavimentos granulares filtrantes. f) En planta soto permitirase (sempre que sexa posible o cumprimento da condición establecida no parágrafo anterior) a prolongación da edificación baixo rasante cara ao interior da parcela, ata un máximo de 20 m. dende a aliñación exterior, podendo chegar a 25 m. cando existan dificultades para a construción das prazas de garaxe esixidas (sempre que se xustifique debidamente), e sempre que se cumpran o resto das condicións establecidas. Vén expresada nos planos de ordenación no que fai ao número de plantas permitido (se indica a continuación da ordenanza aplicable, separada por un guión e inclúe xa a planta baixa nese numero), correspondéndolle coma máximo a altura en metros, fixada antes para ese número de plantas nas Ordenanzas Xerais. Distínguense tres variantes desta ordenanza, segundo a súa altura máxima: 1a altura máxima de unha planta (planta baixa mais un). 1b altura máxima de dous plantas (planta baixa mais dous). 1c altura máxima de tres plantas ( planta baixa mais tres). Nos casos excepcionais en que se poida producir a situación definida no artigo 4.3.39.3 da presente normativa poderanse aplicar esas condicións excepcionais nas zonas de contacto con esas medianeiras existentes (só no caso de que se poida acaroar a esa linde). Non poderá exceder máis de 1,2 m. a fixada como máxima para o número de plantas permitidas. Será de 60 m 2, debéndose anexionar a outras parcelas lindeiras, en caso contrario, para poder ser edificadas. Será de 8 metros. Cando se trate dun soar entre medianeiras consolidadas, permitirase a construción, sempre que a fronte ≥ 4 m. Será con carácter xeral aquel que permita edificar o fondo establecido na ordenación, de xeito que se permitan abrir luces na fachada posterior, pois prohíbense expresamente as medianeiras. No caso de parcelas de fondo inferior ao fondo edificable permitido mais 2 m. complementarios para poder abrir luces (é dicir uns 16 m. con carácter xeral respecto da aliñación do PXOM) deberán ser anexionadas a parcelas traseiras para ser edificables, agás que esas parcelas traseiras estean xa edificadas nesa linde. Poderase admitir que a parcela non acade ese fondo mínimo nunha lonxitude paralela á aliñación de proporción inferior ao 20% da súa fronte, sempre que esa falla de fondo non se produza na zona lindeira coas parcelas (ou edificacións) situadas nos seus laterais, e en todo caso haberá que xustificar que na solución edificatoria final non se crean novas medianeiras (recorrendo se é preciso a redacción dun Estudo de Detalle). Pódense construír voos sobre da aliñación, sempre que sexan os voos lixeiros permitidos pola ordenanza xeral. Os voos situaranse, como mínimo a 3,50 m. da rasante da rúa e non excederán nunca o bordo da beirarrúa sobre da que se proxectan. Naqueles soares en esquina con ángulo de encontro igual ou inferior a 120 graos, realizarase un chafrán ao longo de toda a fachada, formado de acordo co estipulado na ordenanza xeral de volume. Cando sexa esixible, o chafranado da edificación non se limitará á planta baixa, senón que será obrigado en todas as plantas da edificación e nos voos, no seu caso. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 2ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 1ª e 2ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. - Oficinas. Categoría única (5ª). - Recreativo e Reunión. Categorías 6ª, 7ª, 8ª e 9ª. INDUSTRIAL. Categorías 1ª e 2ª. Situacións A, B e C. DOTACIONAL:. Educación. Categorías 1ª e 2ª. Sociocultural. Categorías 3ª e 4ª. Asistencial. Categorías 5ª e 6ª. Sanitario. Categorías 7ª e 9ª. Deportivo. Categoría 10ª. Administración Pública. Categoría única (13ª). Relixioso. Categoría única (14ª). Funerario. Categorías 15ª e 16ª. Servizos Públicos. Categorías 20ª e 21ª GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª, 2ª, 3ª e 4ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN. - Rede Viaria. Todas as Categorías. - Servizos públicos. Categorías 5ª e 7ª. Construiranse, polo menos, 1,5 prazas de aparcadoiros por vivenda (ou por cada 100 m² de edificación naquelas partes do edificio non destinadas a uso residencial). En casos excepcionais (cando non se poidan cumprir en condicións normais as esixencias de aparcadoiros dentro da parcela) permitirase a construción de sotos para garaxe baixo espazos públicos mediante concesión da administración titular dos terreos, tal e como se establece no art.4.3.3 desta normativa, en aplicación do disposto no art.196.1 da LOUG. No caso xustificado de que sexa imposible acadar semellante rateo de aparcadoiros (e sempre que non se poida acadar tampouco a solución excepcional indicada no parágrafo anterior), poderanse acadar rateos inferiores, chegando mesmo a non construír ningunha praza de aparcadoiro se as condicións xeométricas da parcela e/ou as limitacións da normativa para a construción en sotos ou patios o imposibilitan en condicións normais ou asumibles de custo por cada praza de aparcadoiro. Estas circunstancias excepcionais deberán xustificarse detalladamente nos proxectos da edificación de que se trate, e serán comprobados especificamente polos servizos técnicos municipais. Para os terreos incluídos en áreas en que a protección de costas do deslinde vixente establécese a 20 m., (e que poidan cumprir as condicións da situación definida na Disposición Transitoria 3ª, 3 da LCO ), poderanse autorizar novos usos e construcións, de acordo cos instrumentos de ordenación, nas condicións que establece a propia D. T. 3ª, 3 da LCO. A estes efectos, o acoutamento dos tramos da fachada marítima cuxo tratamento homoxéneo se propón obter quedará pendente do planeamento posterior que se determina (neste caso os Plans Especiais de Ordenación da Zona de Litoral –PEZL- que se regulan no artigo 6.3.4, e se grafitan nos planos de ordenación). Para o resto dos terreos incluídos na zona de protección de costas e nesta ordenanza (que se distinguen do resto dos terreos porque na clave de ordenanza e grao engadirase a letra P ao final do grao –exemplo 1bP, para o grao b desta ordenanza 1-), que non están na situación definida no paragrafo anterior (por tanto fora dos ámbitos definidos dos PEZL), aplicaranse con carácter xeral as condicións que establece a ordenanza e grao correspondente, pero con todas as limitacións aplicables do artigo 6.2.8 da presente normativa (polo menos mentres se atopen na zona de servidume do ultimo deslinde vixente). Compre indicar que cando unha parcela quede parcialmente cortada pola zona de protección de costas considerarase como unha soa parcela aos efectos das condicións urbanísticas esixibles (superficie mínima, acceso rodado, fronte, etc), pero as edificacións a materializar deberán facerse obrigadamente na zona situada fora da protección (agás que as administracións competentes en costas permitan algún tipo de edificación dentro desa zona de protección), sempre que a edificación poida cumprir todas as condicións esixibles na presente ordenanza. Nos cuarteiróns que dan á praza da Insuela será obrigado manter a configuración das cubertas tradicionais nesta zona (mesmo no caso de edificacións que teñan alterado esa volumetría inicial. No caso de pretender, por causas xustificadas, alterar esa configuración tradicional das cubertas, será preceptiva a realización dun Estudo de Detalle para o deseño das cubertas da edificación e o seu encaixe do conxunto edificado sen producir distorsións.6.2.3. ORDENANZA 2, DE EDIFICACIÓN SEMIINTENSIVA. (ES). Comprende esta Ordenanza pezas do solo urbano que, estruturadas en base á superposición de vías de xerarquía supralocal sobre do novo viario ou, en casos, sobre do rústico de orixe, teñen servido de apoio a tipoloxías mesturadas de edificación entre medianeiras acaroadas e exentas que non acadan a definir cuarteirón nidio, ou ben se sitúan en zonas de bordo do solo urbano como transición a outras clases de solo. Distínguense dúas variantes ou graos desta ordenanza segundo a súa altura máxima: 2a altura máxima de unha planta (planta baixa mais unha). 2b altura máxima de dúas plantas (planta baixa mais dúas). Tamén, e para cumprir as determinacións dos informes de Costas determinase unha variante destes graos para o caso de que os terreos se atopen na zona de servidume de protección de costas aprobada en cada momento, e nestes casos engadirase a letra P ao final do grao, e a tal efecto inclúese un apartado específico no punto 7 da presente ordenanza que regula as condicións neses casos. Fíxase un sistema mixto de ordenación, permitíndose tanto a edificación acaroada ou apoiada en medianeira coma a edificación exenta, de acordo coas características da parcela de que se trate e das lindeiras. A tal efecto, se non existe xa unha edificación principal na parcela, ou non se presenta nun proxecto conxunto cunha edificación principal, non se permitirá a construción de galpóns ou construcións adxectivas na parcela. As definidas nos planos de ordenación. A edificabilidade máxima que se poderá acadar nunha parcela será a que lle correspondería a un bloque edificatorio teórico que ocupe toda a fronte da parcela ao viario que lle dá acceso con 14 m. de fondo en tódalas plantas e co número de plantas máximo que se estableza nos planos de ordenación (ou na ordenanza no seu defecto) nesa zona. No caso de que se reflictan nos planos as aliñacións interiores e exteriores da edificación, a edificabilidade asignable será a que resulte deses volumes edificables máximos grafitados. No caso de parcelas que dean fronte a viarios con aliñamentos oficiais de ancho inferior a 5 m. considerarase que se trata de viarios peonís nos que non se permite a edificación, polo menos con fronte a ese viario (agás que se reflictan nos planos as aliñacións interiores e exteriores da edificación, pois nese caso a edificabilidade asignable será a que resulte deses volumes edificables máximos grafitados nesa posición concreta). Cando non se poida cumprir esa salvedade anterior, neses casos poderase tamén ampliar o viario existente redactando e aprobando un Estudo de Detalle, que mediante cesión de terreos da parcela na que se pretenda edificar (non se poderán afectar outras parcelas distintas, a non ser que se presenten documentos de aceptación e compromisos de cesión dos propietarios) permita acadar un ancho viario de 5 m., ata enlazar esa parcela co viario existente que xa dispoña dese ancho. As obras accesorias de urbanización que se deban acometer para a obtención da licenza neste caso deben vir recollidas e valoradas no proxecto de execución (ou nun proxecto de urbanización se son de maior entidade), e axuntar o compromiso de cesión dos terreos correspondentes e un aval polo importe das obras, tal e como se recolle no art. 3.3.4 da presente normativa. Coincidirá coa aliñación, agás no caso de edificacións exentas que poderán recuarse respecto da aliñación. No caso de que se opte polo recuado, este non será inferior a 4 metros verbo da aliñación, tendo o espazo comprendido entre a aliñación e a liña de edificación adoptada, o carácter de verde privado. Agás que figure outro nos planos de ordenación fíxase con carácter xeral en 14 metros, nas mesmas condicións que a Ordenanza 1. No caso de edificación exenta, este fondo poderá aumentar mantendo sempre a edificabilidade da teórica solución entre medianeiras, ata un máximo de 18 metros (esta opción de aumentar o fondo só será posible cando non se fixen fondos gráficos nos planos de ordenación, pois neste caso ese fondo establecido no plano será obrigado). No caso de ter que acaroarse a un solo dos laterais por imposición do apartado de acaroado, poderase acadar tamén o fondo máximo de 18 m. nas condicións do parágrafo anterior, pero recuándose dos lindeiros laterais no fondo que exceda dos 14 m. (agás que a medianeira existente nese lateral exceda dese fondo de 14 m., en cuxo caso –e sen exceder dos 18 m. máximos- poderase acaroar tamén a esa medianeira), e sen crear novas medianeiras. En calquera caso, a edificación non poderá acadar a linde oposta á da aliñación, recuándose daquela, polo menos, 3 metros. Non se permitirá a creación de paredes cegas ou medianeiras na linde posterior. Non se poderán prever plantas baixas con fondos distintos das altas. Ademais deberase garantir que non se edifique nin sobre rasante nin no subsolo da parcela nunha superficie equivalente ao 20% da súa superficie total, para permitir a recarga natural do terreo polas augas pluviais, polo tanto esa superficie mínima deberá dispor de pavimento altamente permeable, sendo preferible o seu tratamento con terra vexetal ou pavimentos granulares filtrantes. Establécese concretamente nos planos (se indica en función da variante -a ou b- da ordenanza aplicable), pero en caso de que esta non se sinale, será como máximo de 3 plantas (PB + 2 altas) correspondéndolle, tamén como máximo a altura en metros fixada para ese número de plantas nas Ordenanzas Xerais de Volume. Distínguense dúas variantes ou graos desta ordenanza, segundo a súa altura máxima: 2a altura máxima de unha planta (planta baixa mais unha). 2b altura máxima de dúas plantas ( planta baixa mais dúas). Nos casos excepcionais en que se poida producir a situación definida no artigo 4.3.39.3 da presente normativa poderanse aplicar esas condicións excepcionais nas zonas de contacto con esas medianeiras existentes (só no caso de que se poida acaroar a esa linde). Non poderá exceder máis de 1,2 m. a fixada como máxima para o número de plantas permitidas. Co obxectivo de tapar as medianeiras existentes, cando se pretenda edificar de nova planta, será obrigado acaroar o(s) lateral(is) cando xa exista unha edificación acaroada nalgún (ou nos dous) lindes laterais. Neste caso a nova edificación deberá acaroarse ás medianeiras existentes, resolvendo -no seu caso, e dentro da parcela- as posibles diferenzas de recuado entre elas respecto da vía, sen exceder as aliñacións ou fondos edificables establecidos no PXOM, sen crear novas medianeiras e cumprindo o resto das condicións de posición que esta ordenanza establece. Se para adaptarse as condicións citadas quedasen partes das medianeiras lindeiras sen cubrir, deberanse tratar con acabados de fachada as partes delas que poidan quedar vistas. Se non existen edificacións acaroadas en ningún dos laterais, a edificación deberá ser exenta nese/s lado/s concreto/s, mantendo o recuado que nesta ordenanza se establece. Existe tamén a posibilidade neste caso de acaroar ao lateral, sempre e cando se acorde así entre os propietarios limítrofes, pero de calquera xeito, esta condición deberá inscribirse no rexistro da propiedade para ambas parcelas, e deberase presentar a certificación rexistral correspondente no momento de solicitar a licenza de edificación, obrigándose ambos propietarios a non deixar medianeiras á vista, unha vez edificadas as dúas parcelas. Cando se produzan este tipo de acordos só poderá acaroarse por un lateral de cada parcela, deixando o outro lateral obrigatoriamente libre e recuado, agás no caso de que algunha das parcelas teña unha anchura inferior a 10 m. e non procede de segregacións posteriores á aprobación definitiva do presente PXOM (é dicir, nas parcelas de menos de 10 m. de ancho poderá acaroarse polos 2 laterais pero acadando os acordos aquí indicados cos respectivos lindeiros). Os recuados mínimos verbo dos lindeiros laterais para a edificación exenta ou acaroada (no lado libre) serán de 2/5 da altura da nova edificación, non podendo, en calquera caso ser menores. A edificación exenta ou acaroada resultante dos recuados terá fachada e coma tal tratarase en todo o seu perímetro. As distancias establecidas como recuados mínimos non poderán ser excedidas por ningún elemento da edificación (voos, aleiros, soportais, etc.). Como xa temos indicado, en parcelas con algunha medianeira nas parcelas laterais lindeiras, dentro do fondo edificatorio permitido pola ordenanza, obrigarase a tapar esas medianeiras existentes cando se pretenda edificar de nova planta. Será de 160 m 2, debéndose anexionar a outras parcelas limítrofes, en caso contrario, para poder ser edificadas. Será de 8 metros. Cando se trate dun soar entre medianeiras consolidadas, permitirase a construción sempre que a fronte ≥ 4 m. Non se poderán edificar as parcelas (ou as zonas das parcelas) cun fondo inferior a 10 m. respecto da aliñación oficial sinalada no PXOM. Nestes casos deberase actuar conxuntamente coa/s parcela/s traseira/s (caso de que só estea nesta situación unha parte da parcela poderá edificarse no resto dela, sempre que esa parte acade un ancho superior a 10 m.). Pódense construír voos sobre da aliñación, sempre que sexan os permitidos pola ordenanza xeral. O ancho máximo dos voos non poderá exceder de 1 metro. Non se autorizarán os voos no caso das edificacións que se recúen pola súa condición de exentas. Igual que na Ordenanza nº 1. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. - Oficinas. Categoría única (5ª). - Recreativo e Reunión. Categorías 6ª, 8ª e 9ª. INDUSTRIAL: - Categoría 1ª situacións A e B. - Categoría 2ª situacións B, C e D. - Categoría 3ª situacións D e E. DOTACIONAL:. Educación. Categorías 1ª e 2ª. Sociocultural. Categorías 3ª e 4ª. Asistencial. Categorías 5ª e 6ª. Sanitario. Categorías 7ª e 9ª. Deportivo. Categoría 10ª. Administración Pública. Categoría única (13ª). Relixioso. Categoría única (14ª). Funerario. Categorías 15ª e 16ª. Servizos Públicos. Categorías 20ª e 21ª GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN:. Rede Viaria. Todas as categorías. Servizos Públicos. Categoría 7ª. Será obrigatoria a previsión de 1,5 prazas de garaxe por vivenda nas edificacións destinadas a vivenda colectiva e 2 nas de vivenda unifamiliar. Para o resto dos usos estarase á regulación específica. No caso de edificacións existentes á aprobación do presente PXOM (e construídas ao abeiro da licenza correspondente) que non cumpran todas as condicións que nesta ordenanza se establecen (agás que o incumprimento se deba a edificacións que invaden tanto o viario público como equipamentos ou espazos libres que sinalan as aliñacións), e sempre que non teñan esgotada a edificabilidade máxima que permite a ordenanza, poderán realizar ampliacións que cumprindo tódolos parámetros da presente ordenanza permitan chegar ata ese máximo edificable (sempre que se cumpran o resto de condicións especificadas no apartado 3.4.9 para as edificacións situadas fóra de ordenación). Para os terreos incluídos na zona de protección de costas e nesta ordenanza (que se distinguen do resto dos terreos porque na clave de ordenanza e grao engadirase a letra P ao final do grao –exemplo 2bP, para o grao b desta ordenanza 2-), aplicaranse con carácter xeral as condicións que establece a ordenanza e grao correspondente, pero con todas as limitacións aplicables do artigo 6.2.8 da presente normativa (polo menos mentres se atopen na zona de servidume do ultimo deslinde vixente). Serán de aplicación as condicións indicadas na ordenanza 1 para as parcelas parcialmente cortadas pola zona de protección de costas. No caso de edificacións completamente illadas, ou no caso de actuar nun conxunto edificatorio sobre varias parcelas cun mesmo proxecto, permítese a construción de cubertas planas, agás no caso de que afecten a edificacións tradicionais.6.2.4. ORDENANZA 3 DE EDIFICACIÓN EXTENSIVA (EE). Comprende esta ordenanza as zonas de maior esponxamento da vila e dos núcleos urbanos nas que se dá, basicamente, o uso de vivenda unifamiliar, exenta ou acaroada, sobre do viario de relación existente, ou aquel que se prevé no planeamento para a conformación dunha remodelación análoga do medio urbano que rodea ás zonas de edificación intensiva máis densa. Prevense dúas situacións ou graos: 3a e 3b en función do parcelario existente. Tamén, e para cumprir as determinacións dos informes de Costas determinase unha variante destes graos para o caso de que os terreos se atopen na zona de servidume de protección de costas aprobada en cada momento, e nestes casos engadirase a letra P ao final do grao, e a tal efecto inclúese un apartado específico no punto 6 da presente ordenanza que regula as condicións neses casos. A edificación será exenta, apareada ou acaroada (nos dous últimos casos, mercé a proxecto conxunto); tamén se permitirá aquela que se poida apoiar en medianeiras ou paredes cegas existentes, se o planeamento o permite. A tal efecto, se non existe xa unha edificación principal na parcela, ou non se presenta nun proxecto conxunto cunha edificación principal, non se permitirá a construción de galpóns ou construcións adxectivas na parcela. As definidas nos planos de ordenación, agás as aliñacións no caso de edificacións acaroadas nun número superior a 3, que se regulan no parágrafo seguinte. No caso de parcelas que dean fronte a viarios con aliñamentos oficiais de ancho inferior a 3 m. considerarase que se trata de viarios peonís nos que non se permite a edificación, polo menos con fronte a ese viario. Neses casos poderase ampliar o viario existente redactando e aprobando un Estudo de Detalle, que mediante cesión de terreos da parcela na que se pretenda edificar (non se poderán afectar outras parcelas distintas, a non ser que se presenten documentos de aceptación e compromisos de cesión dos propietarios) permita acadar un ancho viario superior a 5 m., ata enlazar esa parcela co viario existente que xa dispoña dese ancho. As obras accesorias de urbanización que se deban acometer para a obtención da licenza neste caso deben vir recollidas e valoradas no proxecto de execución (ou nun proxecto de urbanización se son de maior entidade), e axuntar o compromiso de cesión dos terreos correspondentes e un aval polo importe das obras, tal e como se recolle no art. 3.3.4 da presente normativa. Con carácter xeral, a introdución nunha parcela de vivendas acaroadas en número superior a 3 implica a dotación dun viario de servizo para acceso ás mesmas, e situado a maiores por detrás da aliñación do viario principal co obxecto de non obstaculizar o tránsito rodado no viario ao que dan fronte. Nas ordenacións pormenorizadas das Áreas de Reparto, permitirase prescindir deste viario de servizo sempre e cando as vivendas acaroadas dean fronte a viarios interiores da ordenación non considerados como estruturantes. En ningún caso, polo tanto, disporanse vivendas acaroadas con fronte ás vías principais da ordenación, sen viario de servizo intermedio. Faise a seguinte distinción: Vía interior. Vía que esencialmente dea servizo exclusivo interno á Área ordenada. Vía principal. Vía de contorno da A. R. que conecta ou comunica a Área ordenada con outras Áreas ou partes da Vila, ou viario interior previsto no PXOM cun ancho superior a 14 m. As vías de servizo deberán adoptar as seguintes disposicións mínimas: - Terá dous puntos de contacto coa vía pública existente (entrada e saída diferenciadas) para unha mesma fronte de viario entre interseccións perpendiculares a el ou dentro da parcela ou da A. R. da que se trate. - Ancho mínimo de vía de servizo.7 m. segundo o seguinte esquema: As dimensións indicadas son dimensións mínimas. A titularidade das vías de servizo pode ser pública ou privada, debéndose aclarar este extremo no instrumento que desenvolva a ordenación detallada, ou no seu defecto no instrumento de equidistribución (cando sexa este necesario). As edificacións exentas e apareadas poderán situarse libremente na parcela, sempre que localicen a fachada principal dentro da franxa comprendida entre os primeiros 4 a 12 metros medidos ortogonalmente dende a aliñación. As acaroadas, farano conforme se especifica máis adiante, na epígrafe: “Acaroado”. Para a situación 3a, fíxase unha parcela mínima de 300 m². Exceptuaranse desta condición: aquelas parcelas que, podendo ser edificables por cumprir o resto das condicións, se atopen entre parcelas xa edificadas e non procedan de segregacións posteriores á aprobación destas Normas. Para a situación 3b fíxase unha parcela mínima de 150 m 2, coa mesma excepcionalidade prevista para a situación 3a. Para a situación 3a será do 50 %. Para a situación 3b será do 60 %. A edificabilidade máxima será de 0,6 para a situación 3b e de 0,5 para a situación 3a. No caso de que se procedese á reestruturación dunha edificación tradicional existente na parcela, poderase conservar a dita edificabilidade aínda que se supere a aquí establecida, sempre e cando non se desvirtúen os valores inherentes á vella edificación. Aos efectos da edificabilidade, computarán tanto a edificación principal como as complementarias, nas condicións sinaladas polo Art.46.6. a) da LOUG. En calquera caso, estas edificacións auxiliares computarán a efectos de ocupación da parcela. Ás parcelas resultantes dos parcelamentos urbanísticos aprobados polo Concello con anterioridade á aprobación inicial do PXOM non lles será de aplicación a edificabilidade establecida de modo xeral, sempre que a edificación bruta xeral aplicada ao conxunto da parcela matriz non exceda da aquí fixada de 0,6 m²/m². Establécese concretamente nos planos (se indica a continuación da ordenanza aplicable, separada por un guión e inclúe xa a planta baixa nese numero), pero con carácter xeral será de dúas plantas (Planta Baixa + Planta Alta), sen que superen unha altura de 7 metros, medidos dende a rasante da vía á que dea fronte. Fíxase en 8 metros. As edificacións exentas ou as acaroadas no seu lado libre, recuarán das lindes ou linde lateral, polo menos, 3 metros. Esta distancia de recuado debe ser cumprida pola edificación na súa totalidade (corpos voados, aleiros, etc.). Con todo, permitirase acaroar ás lindes laterais, sen prexuízo a terceiros, aquelas edificacións auxiliares que non acadan os 3 metros de altura e se sitúen exentas verbo da edificación principal, e situadas na parte posterior das parcelas. Ademais en parcelas con algunha medianeira nas parcelas laterais lindeiras, dentro de fondo edificatorio permitido pola ordenanza, obrigarase a tapar esas medianeiras existentes cando se pretenda edificar de nova planta. Permítese o acaroado de vivendas, sempre e cando se ampare a solicitude de licenza cun proxecto conxunto [2] e non se exceda o número de 10. No caso das Áreas de Reparto fíxanse todas as cesións para cada unha delas na súa ficha correspondente, unicamente se debera garantir que a concesión de licenza para as acaroadas se realice mediante proxecto conxunto ou condicionadas por un E. D. previo no caso de propietarios contiguos distintos, e que non se exceda para o total da A. R. a edificabilidade máxima fixada. No suposto de que se constrúan máis de 3 vivendas acaroadas será preciso un recuado mínimo sobre da aliñación, que permita a construción dunha vía de servizo para o acceso ás vivendas, nas condicións especificadas para as aliñacións nas edificacións acaroadas, que se recolle nesta mesma ordenanza. Neste caso tamén será obrigada, a realización, antes de obter a licenza, dun Estudo de Detalle que garanta, amén das anteditas esixencias, unha superficie de espazos libres privados ≥ ao da superficie de planta da edificación. O acceso ás vivendas acaroadas, en calquera caso, terase que realizar cunha entrada e saída únicas para todas as vivendas amparadas polo proxecto común. Establécese un máximo de 5 acaroados xuntos, debéndose fraccionar en varios grupos independentes o resto de acaroados permitidos. - Tipoloxía de vivenda illada: será de 12 metros. No entanto, poderá autorizarse a edificación naquelas parcelas cun fronte menor, sempre que non procedan de segregacións posteriores á aprobación do presente PXOM, se atopen entre parcelas xa edificadas e se respecte o resto dos parámetros aquí establecidos. Tamén se exceptuarán desa esixencia as parcelas resultantes de parcelamentos urbanísticos aprobados polo Concello con anterioridade á aprobación inicial do presente P. X. O. M. e as resultantes da ordenación das Áreas de Reparto. - Tipoloxía de vivenda pareada: será de 9 m. - Tipoloxía de vivenda acaroada: será de 6 m. As edificacións poderán voar elementos permitidos sobre da aliñación cun fondo máximo de 0,6 metros, sempre que o ancho da vía á que dea fronte teña un ancho ≥ 8 mts. Cando as edificacións se sitúen recuadas sobre da aliñación permitirase igualmente voar sobre da planta baixa, sempre que sexa con voos lixeiros, ata un máximo de 1 metro. As cesións de solo para a urbanización (viarios, servizos) ou para usos dotacionais (equipamentos, espazos libres), realizaranse de acordo co expresado nas fichas das Áreas de Reparto e o planeamento que recolla a súa ordenación detallada (PXOM ou Plans Especiais), segundo a ordenación gráfica dos respectivos planos de ordenación, téndose que xestionar conforme se dispón a este respecto na lexislación vixente e no presente PXOM. As pequenas cesións que se poidan establecer polo PXOM en solo urbano consolidado deberán ser cedidas antes ou simultaneamente á construción das edificacións que se permitan na parcela, unha vez obtida a correspondente licenza municipal. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 1ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 1ª, 2ª, 3ª e 4ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categorías 1ª e 2ª. - Oficinas. Categoría única (5ª). - Recreativo e Reunión. Categorías 6ª, 8ª e 9ª. INDUSTRIAL: - Categoría 1ª situacións B e C. - Categoría 2ª situacións B, C e D. DOTACIONAL:. Educación. Categorías 1ª e 2ª. Sociocultural. Categorías 3ª e 4ª. Asistencial. Categorías 5ª e 6ª. Sanitario. Categorías 7ª e 9ª. Deportivo. Categoría 10ª. Administración Pública. Categoría única (13ª). Relixioso. Categoría única (14ª). Funerario. Categorías 15ª e 16ª. Servizos Públicos. Categorías 20ª e 21ª GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª e 2ª. AGROPECUARIO. Categoría 1ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN:. Rede Viaria. Todas as categorías. Servizos Públicos. Categoría 7ª. Construiranse, polo menos, 2 prazas de aparcadoiro por vivenda, ou por cada 100 m² de edificación na parte non destinada a uso residencial. Para os terreos incluídos na zona de protección de costas e nesta ordenanza (que se distinguen do resto dos terreos porque na clave de ordenanza e grao engadirase a letra P ao final do grao –exemplo 3aP, para o grao a desta ordenanza 3-), aplicaranse con carácter xeral as condicións que establece a ordenanza e grao correspondente, pero con todas as limitacións aplicables do artigo 6.2.8 da presente normativa (polo menos mentres se atopen na zona de servidume do ultimo deslinde vixente). Serán de aplicación as condicións indicadas na ordenanza 1 para as parcelas parcialmente cortadas pola zona de protección de costas. No caso de edificacións completamente illadas, ou no caso de actuar nun conxunto edificatorio sobre varias parcelas cun mesmo proxecto, permítese a construción de cubertas planas, agás no caso de que afecten a edificacións tradicionais.6.2.5. ORDENANZA 4 DE EDIFICACIÓN INDUSTRIAL (EI). Comprende esta ordenanza aquelas zonas de usos industriais consolidados ou a medio consolidar, segundo trazados coherentes co modelo xa definido de zonas de usos industriais e situados a carón de zonas ordenadas con tipoloxías análogas, para compensar os déficits de solo dedicado a estes usos. Tamén se establece esta ordenanza nas zonas de usos deste tipo consolidadas nos núcleos de poboación preferentemente residenciais, nas que se establecen medidas concretas de compatibilidade e minoración de impactos para o mantemento ou ampliación das actividades. Edificación en parcela illada ou acaroada dous a dous como máximo. Establécese unha parcela mínima a efectos de edificación e parcelamento de 500 m². Establécese unha edificabilidade máxima de 1,0 m 2 /m 2 por parcela neta, unha vez excluídas as cesións para dotacións e viario. A ocupación máxima sobre a superficie neta de cada parcela, será do 60 %. a) A altura máxima dos edificios sitúase nos 8 m., debéndose verificar tamén que non supere a metade da distancia entre as aliñacións opostas nesa zona da rúa. Por riba desta altura só se poderán inzar as construcións tecnicamente especiais e as construcións emblemáticas (debidamente xustificadas en ambos casos), sen que en ningún suposto se poidan superar os 20 metros. b) O número máximo de plantas será o de 2, agás manifestación en contrario nas ordenanzas específicas. A altura libre de cada planta terá un mínimo de 3 m. agás no caso do uso de vivenda que se fixa en 2,50 m. Defínense nos planos de ordenación. - Para as parcelas cunha superficie ≤ 500 m² non se esixirá recuado. - Para as parcelas > 500 e ≤ 2.500 m², o recuado mínimo verbo da aliñación será de 3 metros. - Para as parcelas > 2.500 m² o recuado sobre aliñación será, como mínimo de 5 metros. - Será de 4 metros, en todos os casos, agás que se acaroe. Será de 3 metros en todos os casos. - Permitirase o acaroado de edificacións aos lindeiros laterais entre dúas contiguas (só para usos industriais en ambas parcelas, pois en solos dos núcleos existentes non se permitirán novos acaroados a parcelas que teñan outros usos), para o cal deberá haber acordo entre ambos os dous propietarios, que se documentará publicamente mercé á inscrición no Rexistro da Propiedade das dúas fincas, sendo preceptiva a presentación do proxecto dos dous edificios no Concello. - Non se permiten acaroados pola linde de fondo. - En calquera das edificacións acaroadas, a diferenza das liñas de edificación de fachada de cada dous edificios non poderán pasar dos 4 metros; a diferenza de altura de ambos non deberá exceder tampouco os 4 metros. Pola aliñación de fondo non se establecen diferenzas mínimas entre liñas de edificación traseira dos edificios contiguos. En todos os casos deberanse tratar os paramentos medianeiros vistos como fachada. Cando o posible acaroado se produce nun lateral, deberá ficar sempre un paso entre cada edificio e o lindeiro lateral de, polo menos, 4 metros de ancho, doadamente accesible a vehículos contra incendios. O devandito acceso é compatible co da circulación interior de vehículos normais. - Composición. A composición dos edificios industriais, incluíndo a das súas fachadas é libre. En calquera caso recoméndase o seguimento dos seguintes criterios.1. A utilización de iluminación e ventilación natural fronte da artificial. Neste senso xúlgase coma necesaria a utilización racional de ritmos e secuencias na composición dos ocos para esta función.2. O deseño de plantas de carácter regular, sempre que a parcela non o coute.3. A utilización de cubertas inclinadas, sempre que non se vaian utilizar as cubertas planas coma espazo produtivo (terrazas coma lugar de secado ou semellantes). Coidarase especialmente o deseño de novas edificacións (ou a modificación das existentes) cando se trate de instalacións inseridas nas zonas residenciais dos núcleos existentes. - Materiais. Os paramentos exteriores poderán ser de calquera material normal dos existentes no mercado, agás aqueles que non se previron especificamente para quedar vistos (ladrillos, bloques de cemento ou calquera outro material desa condición). Recoméndase a utilización de materiais de probada eficacia construtiva coma a pedra -en calquera das súas fábricas- o formigón visto -sempre que teña un acabado de calidade-, as diferentes fábricas de ladrillo -que se terá que enfuscar e pintar-, o formigón prefabricado de calidade, etc.; permitíndose a combinación de varios materiais sempre que a mesma responda a criterios de racionalidade. Nas carpinterías exteriores poderase utilizar calquera dos materiais existentes no mercado, sempre que teñan un acabado digno. Recoméndase: a madeira pintada, as carpinterías metálicas (ferro, aluminio, etc), ou de formigón prefabricado igualmente pintadas, lacadas ou coreadas por procedementos semellantes, as carpinterías de PVC, etc. Será obrigada a plantación dunha fieira de árbores no espazo interior do recuado de fachada cando este recuado veña obrigado polas ordenanzas. O ritmo da dita plantación só se interromperá nos pasos de entrada ás parcelas. No caso das parcelas onde sexan obrigados recuados, os peches das mesmas que dan aos viarios e zonas públicas serán obrigatorios. A súa composición é libre e os materiais utilizaranse conforme ao disposto sobre do particular no presente PXOM. Cando se constrúan con materiais compactos (pedra, ladrillo, formigón visto, prefabricados de acabado visto, etc.) terán que ter unha altura mínima de 1,20 mts. e unha máxima de 2 mts. No caso de que se utilice no peche menos altura de 1,8 mts. deberá completarse o peche con enreixado, paneis de reixa e malla ou só malla, ata unha altura mínima de 1,80 mts. Esta será tamén a mínima altura permitida se se utiliza malla ou enreixado, como elemento de peche na súa totalidade. No caso de utilización só de malla metálica os peches deberán ter pés de fábrica rematados, murete de como mínimo, 30 cms., sendo tamén obrigatorio neste caso, a formación dun peche vexetal (sebe) polo interior do peche deste tipo. Para a tramitación de autorización de cada instalación industrial, será preciso que o proxecto construtivo recolla o proxecto de axardinamento con expresión dos elementos previstos (herba, vexetación arbustiva, ou calquera outra vexetación empregada) e a súa disposición na parcela. Tamén deberán recoller os proxectos toda a superficie que corresponde ao lindeiro exterior da parcela, así coma as obras de reparación de beirarrúas, pasos e viarios que se prevexa o seu deterioro e, consecuentemente, repoñer ou reparar, logo de rematadas as obras. Os lindeiros laterais e de fondo terán que se pechar tamén obrigatoriamente. No caso de parcelas con edificacións entre medianeiras o peche lateral abranguerá, loxicamente, as partes da linde non ocupadas pola edificación. Os peches terán, polo menos 1,8 metros de altura e o seu deseño será libre. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categoría 1ª (1 por parcela como máximo [3] ). HOTELEIRO. Categorías 1ª e 2ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categorías todas [4], en calquera grupo. - Oficinas. Categoría única (5ª). - Recreativo e Reunión. Categorías 6ª, 8ª e 9ª. INDUSTRIAL. Categorías todas [5]. Situacións E e F. DOTACIONAL:. Educación. Categorías 1ª e 2ª. Sociocultural. Categorías 3ª e 4ª. Asistencial. Categorías 5ª e 6ª. Sanitario. Categorías 7ª e 9ª. Deportivo. Categorías 10ª, 11ª, e 12ª. Administración Pública. Categoría única (13ª). Relixioso. Categoría única (14ª). Funerario. Categorías 15ª e 16ª. Servizos Públicos. Categorías 18ª, 19ª, 20ª, 21ª e 22ª. GARAXE-APARCADOIRO. Todas as categorías. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. INFRAESTRUTURAS BÁSICAS. Categoría única. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN:. Rede Viaria. Todas as categorías. Servizos Públicos. Categorías 5ª, 6ª e 7ª. Centros Básicos. Categoría única (8ª). No caso de usos existentes antes da aprobación do PXOM que non se axusten enteiramente ás condicións de uso que nesta ordenanza se establecen, non se permitirá aumentar a edificabilidade ou a intensidade dese uso (agás que se establezan as medidas correctoras necesarias para adaptar ese uso ás condicións esixibles nas zonas limítrofes e a lexislación en vigor). No caso de usos industriais existentes antes da aprobación do PXOM en zonas residenciais non se permitirá con carácter xeral aumentar a edificabilidade ou a intensidade dese uso (agás que se establezan as medidas correctoras necesarias para adaptar ese uso ás condicións esixibles nas zonas limítrofes e a lexislación en vigor). Tampouco se permitirá o establecemento de novos usos que incumpran as condicións de uso establecidas no presente apartado. Poderase autorizar a construción de 1 vivenda para garda das instalacións sempre que non exceda os 140 m² construídos. Construirase, polo menos 1 praza de aparcadoiro por vivenda ou 100 m 2 de edificación para outros usos. Para os terreos incluídos na zona de protección de costas e nesta ordenanza (que se distinguen do resto dos terreos porque na clave de ordenanza engadirase a letra P ao final –exemplo 4P-), aplicaranse con carácter xeral as condicións que establece esta ordenanza, pero con todas as limitacións aplicables do artigo 6.2.8 da presente normativa (polo menos mentres se atopen na zona de servidume do ultimo deslinde vixente). Serán de aplicación as condicións indicadas na ordenanza 1 para as parcelas parcialmente cortadas pola zona de protección de costas. As industrias existentes poderanse considerar coma dentro de ordenación sempre e cando cumpran con tódolos requisitos esixidos na regulamentación sobre impacto ambiental naquelas actividades que poidan ser molestas, insalubres, nocivas ou perigosas, e que deban someterse a procedementos específicos de control ou autorización.6.2.6. ORDENANZA 5 DE MANTEMENTO DA EDIFICACIÓN (ME). 1. Corresponde a áreas de solo urbano onde totalmente ou na súa maior parte considérase concluído o proceso de ocupación do espazo e, consecuentemente, na mesma medida tense esgotado o aproveitamento urbanístico que tivo no seu momento. Enténdese que non son incluíbles directamente nas Ordenanzas do Plan Xeral, porque as condicións reais das edificacións materializadas teñen parámetros dificilmente adaptables a unha ordenanza xenérica.2. A súa tipoloxía edificatoria correspóndese xeralmente coa de edificación illada ou en bloques abertos, actuacións residenciais de ordenación conxunta que conforman pezas morfolóxicas autónomas e características na estrutura urbana. O existente. Permítese a conservación do volume e aproveitamento co que obtiveran licenza e haberá de manterse as características da súa ordenación urbanística, manténdose a tipoloxía edificatoria existente. Con carácter xeral, agás indicación expresa nos Planos de Ordenación, manteranse as edificabilidades existentes (aos efectos de certificar as condicións existentes destas zonas ou edificacións tomaranse as condicións volumétricas que se reflicten na cartografía do presente PXOM que se chegue a aprobar definitivamente), permitíndose obras de conservación, consolidación, rehabilitación e reestruturación que non impliquen modificación do carácter unitario do conxunto. As intervencións que poidan afectar ao conxunto ou partes autónomas (bloques, fieiras, etc.) deberán preverse en proxecto unitario aínda que a súa execución non sexa simultánea. As edificacións de uso característico Terciario-Hosteleiro cualificadas coa presente ordenanza manterán o seu uso. Definirase con carácter previo a tipoloxía edificatoria a que pertence o edificio ou conxunto deles no que se pretenda aplicar o presente apartado (ou a máis asimilable de entre as que establece a presente Normativa). Unha vez determinada a tipoloxía, permitiranse os usos, clases e categorías que se establezan na presente normativa para a tipoloxía edificatoria a que pertenza o edificio ou a zona concreta obxecto da presente ordenanza.6.2.7. ORDENANZA 6 DE EDIFICACIÓN EN BLOQUE ABERTO (EA). Comprende esta ordenanza aquelas zonas de expansión da vila tradicional que se pretenden estruturar mercé a un viario, ás veces preexistente, cuxa ordenación defínese mediante bloques abertos independentes, rodeados por regra xeral de espazos libres no seu contorno e dedicados a usos principais de vivenda colectiva, segundo un modelo de ordenación que tenta liberar espazo libre para compensar o déficit existente neste eido tanto na vila tradicional como nas súas primeiras expansións. Inclúense neste modelo de ordenación, algunhas das novas zonas de expansión previstas no presente PXOM a carón de zonas consolidadas ou ordenadas con tipoloxías análogas, mercé a convenios ou acordos de ordenación, establecidos en solo urbano non consolidado. Tamén se utilizará como referencia, se é o caso, para as ordenanzas dos planeamentos que concreten a ordenación detallada en desenvolvemento do PXOM. Edificación en bloques abertos de simple ou dobre cruxía. A tal efecto, se non existe xa unha edificación principal na parcela, ou non se presenta nun proxecto conxunto cunha edificación principal, non se permitirá a construción de galpóns ou construcións adxectivas na parcela. Establécese unha parcela mínima a efectos de edificación e parcelamento de 300 m². Edificabilidade máxima: 0,60 m²/m². Establecese unha ocupación máxima do 60 % da parcela. Os edificios deberanse separar dos lindes, laterais e posterior, cando menos 5 metros. Os sotos poderán ocupar como máximo o 70% da súa superficie total da parcela, para permitir a recarga natural do terreo polas augas pluviais, polo tanto esa superficie mínima deberá dispor de pavimento altamente permeable, sendo preferible o seu tratamento con terra vexetal ou pavimentos granulares filtrantes. Defínense nos correspondentes planos de ordenación. Para as zonas pendentes de desenvolvemento incluídas en Áreas de Reparto definirase unha ordenación de edificios que cumpra coas seguintes condicións de posición: - Se non vén definido nos planos do PXOM, o longo máximo de cada bloque será de 40 m. - A separación entre bloques aliñados será superior á altura de cornixa do bloque máis alto. - A separación entre bloques paralelos, ben dentro dunha parcela ou respecto dos situados da outra banda dunha rúa será de 2 veces a altura do bloque ou edificio máis alto, ou ben 1 vez esa altura respecto do eixe da vía se é que non existe edificación da outra banda ou se o recuado así resultante é maior que o anteriormente definido. Por regra xeral vén expresado nos planos, sendo obrigado como límite máximo para todas as plantas sobre rasante, incluída a baixa. Deberanse realizar en planta baixa os soportais indicados nos planos cun fondo mínimo de 3 m. As plantas de soto poderán acadar fondos maiores sempre que se sitúen totalmente baixo rasante e en espazos de propiedade privada. En casos excepcionais (cando non se poidan cumprir en condicións normais as esixencias de aparcadoiros dentro da parcela) permitirase a construción de sotos para garaxe baixo espazos públicos, mediante o procedemento de concesión por parte da administración titular dos terreos, tal e como se establece no art.4.3.3 desta normativa, en aplicación do disposto no art.196.1 da LOUG. No caso de que non se grafiten os bloques de edificación nos planos de ordenación, ou no caso de tratarse de zonas pendentes de desenvolvemento, incluídas en Áreas de Reparto onde se permita esta tipoloxía de edificación, estableceranse as seguintes condicións xerais: - O fondo máximo edificable en todas as plantas sobre rasante será de 14 m., salvo xustificación e establecemento doutra dimensión no instrumento que conteña a ordenación detallada do ámbito. No caso de que o bloque edificatorio vaia a estar rodeado de espazo público en todo o seu perímetro, permitirase acadar un fondo de 16 m., sempre que se cumpran no edificio todas as condicións esixibles, sobre todo as de habitabilidade. - Deberanse realizar soportais cun fondo mínimo de 3 m., polo menos na metade do perímetro de cada bloque definido e situados preferentemente nas frontes a espazos libres de uso público e/ou nas fachadas orientadas cara o sur, salvo xustificación e establecemento doutras condicións no instrumento que conteña a ordenación detallada do ámbito. Exceptúase desta obriga cando o uso da planta baixa vaia a ser o de vivenda ou cando existan edificacións a ambos lados que non teñan soportais. Vén expresada nos planos de ordenación no que fai ao número de plantas permitido (se indica a continuación da ordenanza aplicable, separada por un guión e inclúe xa a planta baixa nese numero), correspondéndolle como máximo a altura en metros fixada antes para ese número de plantas nas Ordenanzas Xerais. Nos casos excepcionais en que se poida producir a situación definida no artigo 4.3.39.3 da presente normativa poderanse aplicar esas condicións excepcionais nas zonas de contacto con esas medianeiras existentes (só no caso de que se poida acaroar a esa linde). No caso de zonas pendentes de planeamento de desenvolvemento incluídas en Áreas de Reparto (e a non ser que se especifique outra condición na ficha correspondente), a altura máxima será de baixo mais dúas plantas altas. Non será aplicable esta limitación naquelas A. R. con ordenación pormenorizada no presente PXOM, nas que xa aparecen con precisión as ordenanzas e alturas aplicables. Non poderá exceder máis de 1,2 m. a fixada como máxima para o número de plantas permitidas. Será de 10 metros, agás que se sitúe entre dúas parcelas xa edificadas. Será aquel que permita edificar o fondo establecido na ordenación, de xeito que se permitan abrir luces na fachada posterior, pois prohíbense expresamente as medianeiras. Pódense construír voos sobre da aliñación, sempre que sexan os voos lixeiros permitidos pola ordenanza xeral, coas restricións que alí se establecen para os soportais no caso de existir estes. Os voos situaranse, como mínimo a 3,50 m. da rasante da rúa e non excederán nunca o bordiño da beirarrúa sobre da que se proxectan. Nas zonas pendentes dun instrumento que estableza a súa ordenación detallada, aqueles bloques en esquina con fronte a dous viarios, con ángulo de encontro igual ou inferior a 120 graos, no caso de que a distancia entre o esquinal do bloque e o eixe dalgún deses viarios sexa inferior a 10 m. (aos efectos de mellorar a visibilidade do tráfico rodado) nos cruzamentos viarios deberase situar o bloque de xeito que deixe baleira a zona de visibilidade estipulada na ordenanza xeral de volume. No caso dos bloques en zonas con ordenación detallada no PXOM respectaranse os aliñamentos establecidos na ordenación. Cando sexa esixible, o chafranado da edificación non se limitará á planta baixa senón que será obrigado en todas as plantas da edificación e nos voos, no seu caso. Regúlanse polas condicións xerais, pero no caso de edificacións completamente illadas, ou no caso de actuar nun conxunto edificatorio sobre varias parcelas cun mesmo proxecto, permítese a construción de cubertas planas, agás no caso de que afecten a edificacións tradicionais. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 2ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 1ª e 2ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. - Oficinas. Categoría única (5ª). - Recreativo e Reunión. Categorías 6ª, 7ª, 8ª e 9ª. INDUSTRIAL. Categorías 1ª e 2ª. Situacións A, B e C. DOTACIONAL: - Educación. Categorías 1ª e 2ª. - Sociocultural. Categorías 3ª e 4ª. - Asistencial. Categorías 5ª e 6ª. - Sanitario. Categorías 7ª e 9ª. - Deportivo. Categoría 10ª. - Administración Pública. Categoría única (13ª). - Relixioso. Categoría única (14ª). - Servizos Públicos. Categorías 20ª e 21ª GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª e 2ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN. - Rede Viaria. Todas as Categorías. - Servizos públicos. Categorías 5ª e 7ª. Construiranse, polo menos 1 praza de aparcadoiro por vivenda (ou por cada 100 m 2 de edificación naquelas partes do edificio non destinadas a uso residencial). En casos excepcionais (cando non se poidan cumprir en condicións normais as esixencias de aparcadoiros dentro da parcela) permitirase a construción de sotos para garaxe baixo espazos públicos mediante concesión da administración titular dos terreos, tal e como se establece no apartado de fondo edificable. No caso xustificado de que sexa imposible acadar semellante rateo de aparcadoiros (e sempre que non se poida acadar tampouco a solución excepcional indicada no parágrafo anterior), poderanse acadar rateos inferiores, chegando mesmo a non construír ningunha praza de aparcadoiro se as condicións xeométricas da parcela o imposibilitan en condicións normais ou asumibles de custo por cada praza de aparcadoiro. Estas circunstancias excepcionais deberán xustificarse detalladamente nos proxectos da edificación de que se trate, e serán comprobados especificamente polos servizos técnicos municipais.6.2.8. CONDICIÓNS XERAIS EN ZONAS DE PROTECCIÓN DE COSTAS DENTRO DOS NÚCLEOS DE POBOACIÓN.1. Para aquelas zonas dos núcleos de poboación que se localicen dentro dalgunha zona de protección do deslinde costeiro vixente (e remarcase o concepto de vixente, por canto no momento en que se varíen as zonas de protección polo organismo competente automaticamente variará a zona de aplicación das presentes condicións) consideraranse reguladas pola ordenanza que establece o presente PXOM nesas zonas, pero coas restricións e condicionantes suplementarios que se conteñen no presente artigo (derivados da aplicación da LCO e o RLC, condicións que con carácter xeral se recollen no apartado 3.3.12), por tanto, serán de aplicación as condicións urbanísticas que se recollen nos seguintes puntos. No caso de que se atopen nalgunha delimitación de Plan Especial (de Protección, ou ben de P. E. de Ordenación da Zona de Litoral -que se regulan no artigo 6.3.4-), que se grafitan nos planos de ordenación, aplicaranse tamén as condicións que se deriven destes P. E. 2. Para a autorización de usos e construcións en terreos situados na servidume de protección de costas (ademais das que con carácter excepcional poida autorizar a administración competente a maiores das aquí establecidas, que tamén serán admisibles no PXOM) aplicaranse as seguintes regras: a) Se ocupan terreos de dominio público marítimo-terrestre, regularanse polo especificado no Título III da L CO, e requirirán das concesións, autorizacións e demais títulos habilitantes previstos na LCO. b) Se se sitúan na zona de servidume de tránsito, non se permitirán obras de consolidación, aumento de volume, modernización ou incremento do seu valor de expropiación, pero si as pequenas reparacións que esixa a hixiene, ornato e conservación. c) No resto da zona de servidume de protección e nos termos en que a mesma se aplica ás diferentes clases de solo conforme ao establecido na disposición transitoria terceira da LCO e concordantes do RLC, poderán realizarse obras de reparación e mellora sempre que non implique aumento de volume das construcións existentes e sen que o incremento de valor que aquelas comporten poida ser tido en conta a efectos expropiatorios. En caso de demolición total ou parcial, as novas construcións deberán axustarse integramente ás disposicións da LCO.3. Para os efectos do que se dispón no apartado 2 anterior, non se considerarán obras de consolidación, aumento de volume, nin de modernización, aquelas que teñan por obxecto axeitar a edificación existente ás normas vixentes, autonómicas, estatais ou comunitarias, sobre seguridade, accesibilidade, salubridade, habitabilidade, eficiencia enerxética e materias análogas a que se refiren o CTE e as normas autonómicas complementarias do mesmo, sempre que no devandito caso non se produza un aumento de máis do 20% do volume edificado no momento de entrada en vigor do presente Plan Xeral (aumento que en todo caso deberá aterse en todo as condicións xerais da ordenanza). 4. Independentemente da necesaria licenza municipal, os usos permitidos na zona de servidume de protección estarán suxeitos a autorización do órgano correspondente da Administración Autonómica (Segundo a STC 149/1991, do 4 de xullo, esta potestade atribuída no artigo 26 da LCO á Administración do Estado debe entenderse feita á das Comunidades Autónomas), que se outorgará con suxeición ao que se dispón na LCO. No caso dos usos que se vaian a realizar na servidume de tránsito haberase de obter tamén a autorización do órgano correspondente da Administración do Estado. A respecto das intervencións na edificación que non comporten cambios de uso ou aumento da edificabilidade ou do volume construído (as que temos definido como conservación e reparación), así como para o resto de intervencións non edificatorias que non comporten novos usos ou cambios nos usos existentes, poderanse outorgar as respectivas licenzas directamente polo Concello nestes casos citados. Aos efectos de coñecer o alcance das obras nos diferentes niveis citados procédese a definición do seu alcance: Conservación. Son aquelas obras necesarias para manter os edificios en bo estado, en condicións suficientes de seguridade, salubridade e ornato público, que non comportarán aumento de volume ou cambios na forma. Reparación. Son aquelas obras necesarias para recuperar o bo estado dos edificios, en partes deles ou na súa totalidade, que non comportarán aumento de volume. Entenderanse comprendidas neste apartado a substitución de elementos danados por outros idénticos ou similares. Mellora. Son aquelas obras necesarias para darlle aos edificios unhas mellores condicións de seguridade, accesibilidade, salubridade, habitabilidade, eficiencia enerxética e outras análogas, que poden implicar a necesidade de obras de restauración, consolidación, rehabilitación ou reestruturación en partes deles ou na súa totalidade, incluso cun cativo aumento do volume edificado preexistente.1. Dentro das zonas do solo urbano actualmente xa consolidadas (aínda que nelas pódense considerar zonas puntuais a completar, reordenar ou desconsolidar), o Plan Xeral delimita zonas para a redacción de Plans Especiais de diverso tipo: - Aqueles cunha compoñente principal de Protección (con posibilidades puntuais de Reforma Interior nalgúns casos, como os antes citados), que en aplicación do artigo 69.1 da LOUG teñen como obxectivo principal a protección do medio ambiente urbano e das edificacións incluídas dentro do seu ámbito, e o seu contido final expreso haberá de concretarse pola administración municipal, a quen corresponde a elaboración dos mesmos. - Aqueles en que por obriga ou necesidade de adaptación das condicións da lexislación sectorial de Costas requiren da redacción dun Plan Especial de Zona Litoral. - Aqueles que abranguen zonas portuarias que se deben ordenar, desenvolver ou modificar mediante Plans Especiais. - Calquera outro tipo de razóns que obriguen a modificar a ordenación de zonas urbanas xa consolidadas mediante Plans Especiais.2. No Documento de Xestión recolleranse as condicións que haberán de rexer os citados Plans Especias previstos polo Plan Xeral.3. En tanto non se elaboran e aproben os devanditos Plans Especiais, todo o ámbito queda suxeito a un réxime transitorio definido polas Ordenanzas zonais e aliñacións grafitadas nos Planos de Ordenación do PXOM, o mesmo que polas condicións de protección dos elementos recollidos no Catálogo de Bens Culturais, ou no seu caso polas condicións de Plans anteriores (ata a súa revisión) ao presente PXOM.6.3.1. CONDICIÓNS XERAIS TRANSITORIAS PARA OS ÁMBITOS DE PROTECCIÓN. No caso dos Plans Especiais cunha compoñente principal de Protección (con posibilidades puntuais de Reforma Interior nalgúns casos) en que expresamente se admita transitoriamente a posibilidade de desenvolver algún tipo de actuación denantes de se aprobar os ditos plans, ademais das condicións xerais que se establecen de seguido no presente artigo para os casos en que iso se admita, os condicionantes concretos da ordenación transitoria de cada ámbito recóllense nos apartados específicos onde se establecen as condicións de cada ámbito. As condicións xerais de ordenación transitoria que será de aplicación mentres non se aproben os correspondentes plans nos ámbitos de protección que establece o PXOM serán os recollidos para cada ámbito nos artigos seguintes: 6.3.2. PLAN ESPECIAL DE PROTECCIÓN E REFORMA INTERIOR DO NÚCLEO DE CAMARIÑAS. Trátase dos terreos abranguidos polo ámbito grafitado nos planos de ordenación e na ficha correspondente do Documento de Xestión, comprendidos dentro da delimitación do solo urbano da vila de Camariñas, de xeito que se poida facer compatible a regulación urbanística pormenorizada en orde á protección esixible, coas necesidades dos diversos moradores e usuarios do espazo do dito Casco. a) Considérase necesario que ata que non se aprobe definitivamente o P. E. P. R. I., se prohiba todo tipo de derrubamentos de edificios, agás os que teñan unha Declaración de Ruína legalmente emitida; e, aínda nestes casos, será precisa a reconstrución do existente, se é que se quere construír de novo. b) Ata entón non se autorizarán máis obras que as de consolidación, restauración, rehabilitación, etc. que veñan demandadas pola hixiene, ornato e conservación do inmoble. c) Poderanse autorizar obras de nova planta en soares baleiros de edificación, sempre que se axusten ás normas establecidas nas Disposicións Transitorias que se consignan na seguinte epígrafe. d) Cando as obras a que se fai referencia nos epígrafes b) e c) anteriores se localicen en edificios ou espazos que figuren no Catálogo, será precisa a autorización previa da Consellería de Cultura, denantes de lles conceder licenza municipal. Ata que non se aprobe o Plan Especial, as aliñacións serán as existentes na actualidade e as que sendo diferentes ás actuais se reflicten a título indicativo no Plan Especial. Para os soares baleiros será preceptiva a presentación dun Anteproxecto ou Estudo de Detalle que propoña razoadamente o mantemento ou a modificación. Será preceptivo o respecto ao parcelario histórico na totalidade do ámbito da zona pendente de Plan Especial. Caso de querer abordar unha edificación que abranga máis de unha parcela, a solución arquitectónica elixida será quen de reflectir a realidade parcelaria preexistente sendo preceptivo informe positivo ao respecto dos servizos técnicos municipais e/ou dos redactores do PXOM. Ata a aprobación definitiva do Plan Especial, coma regra xeral manterase a edificabilidade existente. Para o caso de soares baleiros, a edificabilidade virá determinada polas aliñacións actuais, permitíndose unha altura máxima de dúas plantas (baixa e unha alta), nas rúas con anchura inferior a 8 metros e de tres plantas (baixa e dúas altas) en rúas de ancho ≥ 8 metros. Os usos, clases e categorías permitidos na zona do Casco Histórico, entre tanto non se establece a regulación pormenorizada dos mesmos, por parte do P. E. serán os seguintes: RESIDENCIAL. Categorías 1ª, 2ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 2ª e 3ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categorías 2ª e 3ª. - Oficinas. Categoría única (5ª). - Recreativo e Reunión. Categorías 7ª, 8ª e 9ª. INDUSTRIAL. Categoría 1ª. Situacións A e B. DOTACIONAL: - Educación. Categorías 1ª e 2ª. - Sociocultural. Categorías 3ª e 4ª. - Asistencial. Categorías 5ª e 6ª. - Sanitario. Categorías 7ª e 9ª. - Deportivo. Categoría 10ª. - Administración Pública. Categoría única (13ª). - Relixioso. Categoría única (14ª). - Servizos Públicos. Categorías 18ª, 20ª e 21ª GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª, 2ª e 4ª. 1º) Cando se pretenda acometer unha nova edificación procederase a facer unha Memoria descritiva das edificacións existentes no seu contorno que, como mínimo, contemplará os seguintes aspectos: - Xeira na que foron construídos e estilo arquitectónico concreto en cada unha das ditas edificacións se é o caso. - Carácter das mencionadas edificacións. - Características das fachadas en canto ao seu ancho de fronte, liña de cornixa, proporción entre vanos e ocos, tratamento de ocos, voos e materiais empregados.2º) O proxecto que ampare a nova edificación deberá xustificar a adecuación da edificación que se pretende co contorno, en función do resultado da análise dos datos anteriores.3º) Proporción oco/muro. Terá en conta a súa integración nas edificacións existentes na contorna, ben por axeitamento, ben por contraste.4º) Carácter dos ocos e vanos.1) Os ocos das plantas altas poderán encetarse á altura do forxado correspondente para formar portas de aire, ventás de balcón e comunicación con galerías e miradoiros, ou constituíren ventás. No primeiro suposto o paramento vertical (xamba) terá que ter unha dimensión de polo menos unha vez e media o horizontal (lintel). No caso de ventás, estas poderán ser cadradas ou rectangulares; neste suposto, a proporción entre verticalidade e horizontalidade debe ser a mesma que a consignada para ventás de balcón, portas de aire ou portas de galería ou miradoiro, agás se xoga no mesmo pano de fachada con ventás e portas de aire, onde se poderá compoñer sen este requisito.2) Excepcionalmente, poderán permitirse ocos que non cumpran co dito no apartado anterior, se as características do deseño xustifican tal modificación de xeito inequívoco. En todo caso, limitaranse a elementos illados dentro da composición da fachada.5º) Corpos ou elementos voados.1) Prohíbense enteiramente os corpos voados pechados a partires do paramento de fachada, agás os formados por miradoiros e galerías (que deberán estar acristalados no 70 % da súa superficie). 2) Permítese a construción de balcóns, patíns, corredores ou solainas, cornixas e aleiros.3) As profundidades máximas dos voos permitidos serán as seguintes: - Para as rúas inferiores a 4 m. non se permiten voos. - Para as rúas superiores a 4 m os voos non superarán o 10 % do ancho da rúa, sen que en ningún caso se poida superar a profundidade de 0,60 m., agás que os existentes xa teñan máis anchura e precisen de restauración.6º) Tratamento de plantas baixas e locais comerciais.1) Non se admitirán fachadas incompletas, nas que aparezan exclusivamente os elementos estruturais, sen unha definición precisa da planta baixa.2) O deseño, carácter compositivo e tratamento das plantas baixas gardará relación e coherencia co resto do edificio no que atinxe a: - relación oco/muro. - liñas e ritmos verticais compositivos. - tamaño e proporción dos ocos. - materiais de fachada (tanto os construtivos coma os ornamentais). 3) A reforma e tratamento de fachadas, portais e locais comerciais obedecerá, tamén aos criterios expresados no punto anterior, relativos ao tratamento unitario de toda a edificación, para o cal haberá que achegar documentación gráfica e topográfica dabondo. Tamén se achegará semellante documentación dos edificios lindeiros ao que vaia ser obxecto de reforma.4) O plano dos escaparates se os houber, e o das portas de acceso aos locais comerciais recuaranse 0,25 m. da aliñación da fachada correspondente.5) Non se permitirá o rachado horizontal de ocos de fachada para aumentar os existentes, agás en casos excepcionais, perfectamente xustificados por razóns de salubridade ou mellora de composición xeral do edificio.7º) Materiais. a) Dos muros e piares exteriores.1. Permítese e recoméndase o emprego da pedra nos diversos tipos de fábrica e calidade para a construción das paredes de cerramento exterior. Autorizarase o emprego doutro tipo de fábricas sempre que se enfusquen, enluzan e pinten.2. Prohíbese a imitación de materiais nobres tales coma a pedra de gran, en acabados ou elementos ornamentais, así coma os chapados de pedra pulida, o ladrillo á vista e os materiais vítreos ou cerámicos. b) Carpintería exterior.1. Nas obras de nova construción en soares baleiros autorízase e recoméndase coma material para bastidores e cercos de ventás e portas, a madeira de calquera clase que terá que ser necesariamente pintada no seu lado exterior ou tratada con protectores penetrantes na madeira que non sexan vernices. Tamén se poderán utilizar outros materiais para ese mester, tal coma o ferro e o aluminio, sempre que estean, interior e exteriormente pintados, lacados ou coloreados por calquera outro sistema, prohibíndose o aluminio na súa cor natural.2. Para antepeitos e varandas autorízanse tódolos materiais tradicionais: pedra, madeira, ferro e ferro fundido e, mesmo aluminio, sempre que sexa lacado ou anodizado.3. O deseño da ferraxaría evitará a incorporación de elementos disonantes co contorno, tendendo a solucións eficaces e de grande simplicidade, acordes coas solucións tradicionais.4. Nas obras de restauración de edificios con máis de 40 anos de antigüidade, será preceptivo utilizar madeira na carpintería exterior e fundición ou forxa en varandas de balcóns, utilizando deseños que recollan tipoloxías existentes. No seu defecto, deseñaranse con grande simplicidade e sen ningún tipo de recargo.8º) Cubertas.1. A estrutura poderá ser de calquera material.2. A cubrición será forzosamente de tella curva de barro cocido propia do país.3. Os elementos que sobresaian da cuberta (agás as bufardas, se has houbese) terán que ter un tratamento cromático igual ou semellante ao da cubrición.9º) Cor. a) Cerramentos. As partes dos muros de cerramento que non sexan pétreas terán que se enlucir e pintar con cores claros (branco, marfil, grises claros, etc.). Se os recercados ou refundidos de ocos non son pétreos poderán pintarse noutra tonalidade da mesma gama. Non se admitirán combinacións agresivas de cor nin o emprego de máis de dúas cores nos acabados dos paramentos. b) Carpintería. A carpintería exterior poderá ter unha ampla gama cromática, recomendando, por orde de importancia, as seguintes cores: ocres, verdes, brancos, roxos ou azuis. Prohíbese a cor negra nos materiais de defensa en balcóns, miradoiros e semellantes.6.3.3. PLANS ESPECIAIS PORTUARIOS. Plan Especial de Ordenación dos Portos de Camariñas, Arou, Santa Mariña e Camelle. - Plan Especial Portuario regulará os usos do solo e a edificación nos terreos do dominio público afectado aos fins portuarios, independentemente de que tales terreos se vaian dedicar á actividade portuaria ou aos servizos do porto. Recóllense no apartado de sistemas Xerais Portuarios e nas fichas do Documento de Xestión.6.3.4. PLANS ESPECIAIS DAS ZONAS DE LITORAL. Plan Especial de Ordenación da Zona de Litoral en Solo Urbano. Trátase dos terreos abranguidos nos ámbitos grafitados nos planos de ordenación e nas fichas correspondentes do Documento de Xestión que estean comprendidos dentro da zona de servidume de Protección de Costas en solo urbano, e que se atopen na situación definida na Disposición Transitoria 3ª, 3 da LCO. Se o PXOM non propón o acoutamento dos tramos concretos da fachada marítima cuxo tratamento homoxéneo se pretenda, deberán facelo os Plans Especiais que se determinan. Ata que non se aprobe definitivamente o Plan Especial non se permitirán máis usos e construcións que os permitidos pola Lexislación sectorial de Costas.1º) O obxectivo primordial do Plan Especial será o proporcionar un tratamento urbanístico homoxéneo do conxunto da fachada marítima.2º) As novas edificacións deberán manter a mesma aliñación, no caso de que se trate de edificación pechada e que a longura do conxunto de soares susceptibles de acubillar as ditas edificacións non exceda da coarta parte da lonxitude total da fachada existente.3º) Deberá incorporar nas súas determinacións os espazos libres e zonas verdes de uso público grafitadas no presente PXOM.4º) As edificacións ou construcións, así como os usos que se poidan asentar deberán ser coherentes co obxectivo da ordenación.1. Pódense delimitar ámbitos de solo urbano non consolidado en diversas situacións: os que xa teñan un planeamento en redacción ou xa aprobado (nestes dous casos regularanse segundo o indicado no capitulo 3.4 da normativa) antes da entrada en vigor do presente PXOM, e o resto sen tramitación iniciada serán ámbitos de planeamento remitido, que se regulan nos seguintes artigos.6.4.1. ÁMBITOS DE PLANEAMENTO REMITIDO (APR). 1. Os ámbitos de solo urbano non consolidado delimitados aos efectos do seu desenvolvemento a través de Plans Especiais de Reforma Interior, recóllense no Plan Xeral como APR nos planos de Clasificación Xeral do Solo, escala 1:5000 e, no seu caso nos de Ordenación Pormenorizada a escala 1:1000 e 1:2000.2. Cada Área de Planeamento Remitido conta cunha ficha individualizada, que forma parte do Documento de Xestión, coas características definidas no artigo 3.2.2.2. 3. As determinacións sinaladas en cada ficha para as diferentes APR terán carácter vinculante en todos os aspectos relativos ás determinacións substantivas do ámbito (as recollidas nos puntos 0 a 10 do esquema de ficha detallado no artigo 3.2.2.2), e terán carácter complementario orientativo as recollidas no punto 11 da citada ficha. O planeamento de desenvolvemento deberá en todo caso, xustificar a variación daquelas determinacións que teñan só o carácter orientativo.6.4.2. ORDENANZAS DE REFERENCIA.1. Os Plans Especiais de Reforma Interior, ou planeamentos que no seu caso corresponda, que se redacten en desenvolvemento do presente Plan Xeral, deberán cumprir as determinacións de cada APR relativas á Ordenanza de Referencia.2. A estes efectos, parte do conxunto das Ordenanzas de Referencia vén constituído polas propias ordenanzas establecidas na presente Normativa Urbanística para a ordenación do solo urbano consolidado. No entanto, tamén se poderá considerar –no seu caso- a previsión de novas referencias tipolóxicas a introducir no ámbito abranguido polas áreas de reparto.3. Das citadas no punto anterior, consideraranse como Ordenanzas de Referencia principal as seguintes: ○. Ordenanza 3 de Edificación Extensiva (EE). ○ Ordenanza 4 de edificación industrial (EI). ○ Ordenanza 6 de edificación en bloque aberto (EA). 4. Os planeamentos respectarán as Ordenanzas de Referencia nos contidos que se desenvolven nos artigos seguintes, sendo determinacións obrigatorias as seguintes: • Na ordenación residencial en bloque aberto, Ordenanza de referencia nº 6, deberá cumprirse o apartado referente ás Condicións de Posición. • Na ordenación residencial extensiva, Ordenanza de referencia nº 3, deberán cumprirse as condicións de parcelamento e recuados.  Nas edificacións correspondentes a usos industriais, deberá cumprir a posición das edificacións en relación á altura da edificación e aos lindeiros ou eixes das rúas segundo a Ordenanza nº 4 de referencia.5. Dende o marco normativo establecido polo Plan Xeral, non serán esixibles outras determinacións particulares que as establecidas nas Ordenanzas de Referencia, se ben os planeamentos que conteñan a ordenación detallada poderán incorporar aqueloutras determinacións que lles sexa conveniente.1. O réxime do solo dos núcleos rurais axustarase ao disposto no art.24 da LOUG, segundo vén recollido no Titulo II da presente Normativa. O seu desenvolvemento e execución axustarase ao disposto na LOUG, e no Titulo III da presente Normativa.2. Os tipos básicos de actuacións posibles para o desenvolvemento dos núcleos rurais son as seguintes: - Actuacións directas. Permiten a realización de actuacións directamente mediante licenza, entre as que se consideran as que deban someterse ao sistema de cesión de viarios (sempre que non se inclúan en actuacións integrais), regulado nos art.171 e 172 da LOUG. As actuacións directas regúlanse no capitulo 7.2 da presente Normativa. - Actuacións de planeamento e xestión. Requiren da previa redacción dos instrumentos previstos na presente normativa e na LOUG. Estas actuacións regúlanse no capitulo 7.4 da presente normativa.3. O réxime xeral de usos en solo de núcleo rural é o que determinan os artigos 25 e 28 da LOUG, coas condicións particulares recollidas na presente Normativa. Os propietarios de solo en áreas con ordenanza de aplicación directa (NRT e NRC) establecidas nos Planos de Ordenación do Plan Xeral nas que estean fixadas todas as determinacións necesarias, teñen dereito ao seu uso e edificación respectando as condicións, tanto xerais como particulares, establecidas no presente Título.7.2.1. RÉXIME XERAL DE ACTUACIÓNS E USOS EN NÚCLEOS RURAIS.1. O réxime xeral de usos en solo de núcleo rural é o que determinan os artigos 25 e 28 da LOUG. Complementariamente o presente PXOM engade as condicións particulares recollidas nos seguintes puntos.2. No referente as actuacións admisibles nos núcleos rurais delimitados, permitiranse logo da licenza municipal, sen necesidade de autorización autonómica previa e axustándose con carácter xeral ao disposto no Art.29º da LOUG (salvo as excepcións que se citan) e á presente normativa, as seguintes actuacións. a) Obras de conservación, restauración, rehabilitación e ampliación en planta ou altura das edificacións existentes, sempre que non supoñan alteración das características esenciais ou da tipoloxía do edificio. b) Novas edificacións de acordo coas regras establecidas na presente normativa e na LOUG. c) Obras de conservación, restauración, rehabilitación e reconstrución das edificacións tradicionais ou de especial valor arquitectónico existentes no núcleo rural, sempre que non supoñan variación das características esenciais do edificio nin alteración do lugar, do seu volume nin da tipoloxía orixinaria, sen necesidade de cumprir todas as condicións esixidas polo artigo 29 da LOUG. d) Queda prohibido o derrubamento ou demolición das construcións existentes, agás nos supostos establecidos no Artigo 26 da LOUG. Permitiranse os seguintes usos, clases e categorías: RESIDENCIAL. Categorías 1ª e 3ª. HOTELEIRO. Categorías 2ª, 3ª e 4ª. TERCIARIO XERAL: - Comercio. Categoría 2ª. - Oficinas. Categoría única (5ª). - Recreativo e Reunión. Categoría 9ª. INDUSTRIAL: - Categoría 1ª situacións B e C. - Categoría 2ª situacións B e C. DOTACIONAL:. Educación. Categorías 1ª e 2ª. Sociocultural. Categorías 3ª e 4ª. Asistencial. Categorías 5ª e 6ª. Sanitario. Categorías 7ª e 9ª. Deportivo. Categoría 10ª. Administración Pública. Categoría única (13ª). Relixioso. Categoría única (14ª). Funerario. Categoría 15ª. Admítense excepcionalmente os de Categoría 16ª e 17ª xa existentes e as ampliacións que xa se preveen ou grafitan neste PXOM. Servizos Públicos. Categorías 20ª e 21ª GARAXE-APARCADOIRO. Categorías 1ª e 2ª. AGROPECUARIO. Categoría 1ª. ESPAZOS LIBRES. Todas as categorías. TRANSPORTE E REDE DE COMUNICACIÓN:. Rede Viaria. Todas as categorías. Servizos Públicos. Categoría 7ª. 7.2.2. CONDICIÓNS XERAIS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN. As condicións tipolóxicas da edificación aplicaranse conforme ás condicións de Protección xeral das edificacións e condicións tipolóxicas fixadas no artigo 5.6 do Título V da presente normativa e para cada zona de Ordenanza específica, en consonancia coas limitacións especiais que establecen os artigos 29 e 104 da LOUG. A este respecto as condicións do artigo 5.6 da presente normativa serán de aplicación obrigada nas zonas histórico-tradicionais dos núcleos e en todas as edificacións de orixe e tipoloxía tradicional dos núcleos rurais (aínda que se sitúen fora das zonas histórico-tradicionais), e serán de referencia preferente (en caso de non cumprir as condicións sinaladas deberase xustificar o emprego doutras que respecten e se adapten ao seu contorno) no resto de zonas ou edificacións dos núcleos rurais. Ademais establécense con carácter xeral as seguintes condicións aplicables a todas as ordenanzas: A ordenación dos núcleos e as súas diferentes zonas establecese segundo a ordenanza e o grao de intensidade permitido (grafadas nos planos coas súas respectivas claves ou tramas de color, segundo a ordenanza aplicable coa súa clave –T para as zonas tradicionais e C para as comúns- e a continuación o grao, e ambos díxitos inscritos nun cadrado). O grao é dependente dun parámetro base a partir da superficie de parcela aplicable (que se establece para cada núcleo e para cada zona, en función das súas condicións de parcelación que determinan o nivel respectivo de consolidación). Establécense cinco graos diferentes (do 1 ao 5) que se corresponden cos tipos de parcela aplicables (entre 300 e 700 m 2 ), que se recollen no cadro seguinte. Establécense os parámetros edificatorios segundo o grao de intensidade establecida e grafada nos planos de ordenación, e en función dos parámetros edificatorios aplicables a cada grao na táboa seguinte, regulase a tipoloxía de edificación que se poida construír en cada grao (sempre que se permitan estas tipoloxías –no caso das mais densas como as acaroadas e apareadas- na ordenanza ou tipo de núcleo aplicable, e nas condicións que alí se sinalen). Poderase admitir a edificación en parcelas inferiores a establecida en cada grao (que non procedan de segregacións posteriores a aprobación definitiva deste PXOM, dado que se considera como mínima a efectos de parcelación), pero co límite de que debe permitir a construción dunha vivenda mínima segundo as NHV (e cunha diferenza á baixa non superior a un quinto da dimensión desa parcela mínima establecida, segundo o cadro anterior). Non se esixe parcela mínima naquelas que xa estean edificadas vivendas tradicionais, sempre que se manteña a dita edificación. Poderase admitir a edificación con ocupación superior a máxima (pero cunha diferenza á alza non superior a un cuarto da ocupación máxima aplicable, segundo o cadro anterior), para as parcelas inferiores á mínima que cumpran as condicións excepcionais de parcela do parágrafo anterior. A ocupación nas parcelas xa edificadas con vivendas tradicionais poderá ser como máximo a da edificación existente, se excede dos parámetros citados, sempre que se manteña a dita edificación, e sen posibilidades de ampliación de volume. Aos efectos da ocupación computarán, ademais da edificación principal, as edificacións auxiliares e complementarias (cubertos, alpendres, cortes, etc.). Excepcionalmente permitiranse ocupacións maiores cando se trate da rehabilitación ou renovación de edificios existentes; neste caso a ocupación máxima non poderá superar a da edificación anterior obxecto da rehabilitación ou renovación, ou cando se trate de edificacións novas en parcelas situadas entre edificacións existentes e que non podendo cumprir tal condición, deberán respectar o resto dos parámetros definidos. No caso de que se procedese á rehabilitación ou reestruturación dunha edificación tradicional existente na parcela, poderase conservar a dita edificabilidade, aínda que se supere a aquí establecida, sempre e cando non se desvirtúen os valores inherentes á vella edificación. A efectos de edificabilidade, computará tanto a edificación principal como as auxiliares que superen os 30 m² en planta ou de menor superficie que acaden alturas superiores aos 3 metros. En calquera caso, estas edificacións auxiliares computarán a efectos de ocupación da parcela. A respecto da fronte de parcela poderá autorizarse a edificación naquelas parcelas cunha fronte menor aos establecidos no cadro anterior (que se considera como mínimo a efectos de parcelación), sempre que non procedan de segregacións posteriores á aprobación do presente PXOM, se atopen entre parcelas xa edificadas (ou nas que aínda sen estar edificadas as lindeiras acadan o 75% da fronte establecida) e se respecte o resto dos parámetros aquí establecidos. A aplicación das posibilidades particulares e excepcionais recollidas nos puntos anteriores a respecto da parcela, a ocupación, a edificabilidade e a fronte deberán permitir en calquera caso que a edificación resultante cumpra todas as condicións mínimas establecidas no CTE, ou nas NHV no caso das vivendas. Para que unha parcela sexa edificable nos núcleos rurais, deberá cumprir as condicións sinaladas en concreto para os núcleos rurais a tal efecto no apartado 4.2.1 da presente Normativa. As aliñacións aparecen grafitadas nos planos de ordenación dos núcleos a escala 1/2.000 (ou 1:1.000 no seu caso), e son as que marcan a liña para poder realizar os peches de parcela. Estes peches de parcela se regulan para os núcleos rurais no punto B.2 do art.4.2.4 da presente normativa, atendendo especialmente nesta clase de solo (e sobre todo nas zonas tradicionais do núcleo ou en parcelas que albergan edificacións tradicionais) as condicións tipolóxicas e paisaxísticas do apartado 5.4.13 que incidan na súa formalización e construción. Ademais, segundo indica o informe da CMATI (Estradas) nas áreas de expansión dos núcleos rurais con frontes á estrada autonómica AC-432, prohíbense os novos accesos directos a esta estrada, debendo realizarse estes a través doutros accesos existentes ou os de nova creación previstos polo planeamento. En concreto no núcleo de Prado reservase un vial de servizo paralelo a estrada para o acceso das parcelas situadas nesa zona, e con cada solicitude de obra maior nese tramo, o propietario dese terreo deberá ceder e urbanizar a parte dese vial que corresponda co seu fronte de parcela, para ir acadando o vial de servizo proxectado. Cando se constrúa unha nova edificación, en rúas de menos de 8 m. de ancho a liña de peche, na proxección da fachada que dea fronte á vía ou espazo público, deixará libre un recuado -resío- dun mínimo de 3 m. de profundidade, e unha lonxitude mínima superior a proxección da edificación sobre a liña da aliñación, tal coma se reflicte no seguinte gráfico: Coma regra xeral serán as actuais das vías ás que dea fronte a parcela. A este respecto, calquera alteración do terreo para acomodar a edificación terá de axustarse as seguintes condicións: a) Cando a vía á que dea fronte estea sen pavimentar axeitadamente, a rasante establecerase na cota de 20 cms. por riba da rasante actual da vía. b) Os movementos de terras e os muros de contención que sexan necesarios coma consecuencia das alteracións topográficas para acomodar a edificación á rasante das vías ou para ordenar internamente a parcela, axustaranse ás limitacións recollidas no artigo 5.3.2 para o grupo 1. c) As támaras producidas despois de modificar a pendente natural do terreo, non excederán do 50 % da dita pendente. As edificacións exentas poderán situarse libremente dentro da parcela, sempre que se localice a fachada principal dentro da franxa comprendida entre os primeiros 4 a 12 metros (a non ser que se indique outra cousa na ordenanza especifica, ou na lexislación sectorial), medidos dende a aliñación, tal e como se define esta na presente Norma. No caso de existir medianeiras ou aliñacións consolidadas da edificación en zonas orixinarias ou densas dos núcleos que non cumpran a condición anterior, poderase manter esa aliñación consolidada para as novas edificacións situadas nos intersticios entre edificacións existentes. As edificacións exentas ou as acaroadas no seu lado libre, recuarán das lindes, polo menos 3 metros. A distancia do recuado mínimo terá que ser respectada por toda a edificación (voos, aleiros, alpendres, etc.). Con todo, permitirase o arrimo ás lindes laterais, e sen prexuízo a terceiros, daquelas edificacións auxiliares que non acaden os 3 metros de altura, se se sitúan exentas verbo da edificación principal e se sitúen na parte posterior da parcela. No caso de existiren xa medianeiras nalgunha das parcelas laterais será forzoso tapalas mercé ao correspondente arrimo da edificación ou escamoteala con arborado tépedo ou con calquera outro procedemento que evite a permanencia do impacto. Non se poderán construír novas edificacións que excedan os 300 m² para o uso principal, agás as reguladas excepcionalmente no artigo 5.6.7 (a superficie virá demandada polo seu uso dotacional concreto) e as citadas no seguinte parágrafo. Neste cómputo non se entenderán incluídas as edificacións complementarias. Exceptúase desta limitación de superficie ao uso hoteleiro, cuxa construción esixirá (cando se pretendan exceder dos 300 m 2 indicados) a realización e aprobación con carácter previo dun Plan Especial de Ordenación do Núcleo Rural (sempre e cando se trate de nova edificación ou ampliación de edificacións existentes, excluíndose por tanto desta obriga aos establecementos de turismo rural en edificacións preexistentes que non se vaian a aumentar de tamaño). De tódolos xeitos non se permitirán edificios dedicados a este uso hoteleiro que excedan os 1.000 m 2. A altura máxima da edificación medirase segundo o establecido no Art.29.1d) da LOUG (por referencia ao Art.42.1c) da mesma), no punto medio das fachadas, é dicir dúas plantas (Planta Baixa + Planta Alta), sen que supere unha altura de 7 metros, pero no punto máis desfavorable dos seus paramentos exteriores, dende a rasante do terreo (AMP), non poderá superar os 8 m. Serán de aplicación as condicións xerais do artigo 4.3.5, salvo as especificidades que se sinalan a continuación: - Por riba da envolvente máxima que se ten determinado nas condicións xerais do artigo 4.3.5 (coas especificidades que no presente artigo se establecen), incluídos os planos de cubertas, non se permitirán outras construcións que non sexan os elementos de cuberta ou instalacións técnicas (antenas, chemineas, etc.). No caso das edificacións tradicionais existentes permítense manter aqueles elementos tipolóxicos da zona (pinchos en testeiros, etc.) que xa existan na edificación, sempre que sexan de tipoloxía tradicional, aínda que excedan a altura máxima aquí establecida (cun límite de exceso do 25 % da altura máxima establecida). - A altura máxima do cumio será de 3,60 metros. - Poderase acadar unha pendente máxima do 40%. - Non se permiten as cubertas planas. - No caso de rehabilitación de vivendas tradicionais de baixa altura libre interior permítese (se non están catalogadas, pois neste caso sería preciso un informe de Patrimonio) prolongar o plano de fachada ata 0,50 m. por riba do último forxado, dentro da altura máxima permitida. Se se trata de conxuntos edificatorios homoxéneos só se permitirá se a actuación é conxunta en todas as edificacións. Os únicos voos que se permiten son os que se dediquen a elementos tipolóxicos tradicionais como solainas, balcóns, galerías ou miradoiros, nas condicións establecidas nas ordenanzas xerais e nas particulares de núcleo, pero cun máximo de 0,80 m. de voo, e sempre que se garden os recuados establecidos, prohibíndose os voos pechados. Os voos de tipo tradicional existente poderán manterse aínda que superen as dimensións sinaladas neste artigo. En todo caso serán de aplicación as disposicións recollidas nas NHV. - parcela terá que ter unha disposición tal, que permita localizar a fosa séptica (no caso de que sexa necesaria por non existir canalizacións para a evacuación de augas residuais), gardando as seguintes distancias mínimas, sen prexuízo das disposicións vixentes na materia: - 5 metros aos lindeiros. - 2 metros á edificación principal. - 25 metros a calquera pozo de captación de auga. Exceptuaranse da esixencia de distancias mínimas aquelas parcelas que, podendo ser edificables por cumprir o resto das condicións, se atopen entre parcelas xa edificadas e non procedan de segregacións posteriores á aprobación do PXOM.7.2.3. CONDICIÓNS XERAIS DOS ESPAZOS PÚBLICOS OU COMUNITARIOS. No acondicionamento dos espazos públicos ou comunitarios dos núcleos rurais serán de especial aplicación as condicións e os procedementos establecidos nos artigos 5.4.7, 5.4.8, 5.4.11 e 5.6.2 da presente Normativa, co obxecto de manter e recuperar a identidade, a simboloxía, as preexistencias e o significado destes espazos para os seus habitantes, potenciando o seu uso e reafirmando a identidade dos núcleos e dos seus moradores.7.2.4. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS TERREOS INCLUÍDOS NAS ZONAS DE PROTECCIÓN DE COSTAS. Para os terreos dos núcleos rurais incluídos na zona de protección de costas, aplicaranse con carácter xeral as condicións que establece a ordenanza correspondente, pero con todas as limitacións aplicables do artigo 6.2.8 da presente normativa sobre a súa aplicación aos núcleos de poboación (polo menos mentres se atopen na zona de servidume do ultimo deslinde vixente). 72.5. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS PARA OS NÚCLEOS DE IDENTIDADE DO LITORAL (NIL). Nos núcleos rurais que se identifiquen como Núcleos de Identidade do Litoral (NIL), ademais das condicións xerais dos apartados anteriores (e das que poidan ser aplicables do artigo 5.5.2, especifico dos NIL), será preciso aplicar as que se recollen de seguido: a) Tal e como se indica no artigo 7.4.1, será moi recomendable encetar un PEONR denantes de transcorridos 2 anos dende a aprobación definitiva do presente PXOM, para efectivizar ou materializar as propostas ou previsións que sexan necesarias en cada núcleo para preservar a súa identidade. b) Na execución da ordenación, na redacción dos PEONR ou nas actuacións a desenvolver nestes núcleos deberanse ter en conta os criterios de ordenación e as propostas ou actuacións necesarias contidas ou citadas para estes núcleos na súa ficha individual de NIL do anexo xustificativo do POL do presente PXOM, por conter xa unha caracterización e un análise previo (que deberá ser refutado ou corrixido xustificadamente no momento da actuación respectiva) a respecto das necesidades ou condicións de protección da identidade destes núcleos singulares da costa e do seu contorno perceptivo, aos efectos de integrar esas demandas ou actuacións necesarias na evolución urbanística real deses núcleos. c) Estas e calquera outras iniciativas, informacións relevantes ou necesidades sobrevidas (no eido histórico, patrimonial, natural, urbanístico ou paisaxístico –entre outras-), deberán ser tidas en conta a hora de actuar ou planificar no interior ou no contorno delimitado destes núcleos. Segundo o artigo 13.3 da LOUG, delimítanse no PXOM varios dos tres tipos de núcleo establecidos, que se regularán polas seguintes ordenanzas: - Os núcleos rurais histórico-tradicionais (ou as zonas con esa tipoloxía de núcleo) regúlanse por unha única ordenanza con esa mesma denominación. - Os núcleos comúns (ou as zonas con esa tipoloxía de núcleo) regúlanse por unha única ordenanza con esa mesma denominación. - Os núcleos rurais complexos, que están compostos por zonas diferenciadas dos dous tipos anteriormente definidos (histórico tradicionais e comúns) e regúlanse polas mesmas ordenanzas definidas nos apartados anteriores con esas mesmas denominacións. Estas ordenanzas desenvólvense con detalle nos seguintes apartados.7.3.1. ORDENANZA DE EDIFICACIÓN DE NÚCLEO RURAL HISTÓRICO-TRADICIONAL (NRT). Comprende esta Ordenanza a totalidade ou parte dos ámbitos das aldeas e lugares que conforman os asentamentos rurais primitivos con edificacións maioritariamente tradicionais que dispoñen xa de servizos urbanísticos e/ou se localizan en áreas consolidadas pola edificación en proporción superior ao 50%. A delimitación figura grafitada nos planos de ordenación a Escala 1: 5.000, e 2.000 (ou 1.000 no seu caso). A edificación será exenta ou apareada; neste último caso, sempre que se ampare con proxecto conxunto, e poderase permitir a edificación acaroada a medianeira(s) xa existente(s). Excepcionalmente permitirase a edificación entre medianeiras (ou en fieira) para completar tramos xa consolidados con esta tipoloxía. Esta excepción será aplicable exclusivamente na marxe da vía que reúna as condicións de consolidación esixidas. A estes efectos consideraranse consolidados aqueles tramos de vías comprendidos entre dúas interseccións viarias que aparezan edificados, polo menos, en 2/3 da súa lonxitude.7.3.2. ORDENANZA DE EDIFICACIÓN de NÚCLEO RURAl común (NRC). Comprende o espazo de aplicación desta Ordenanza os terreos da parte ou da totalidade dos núcleos de poboación que non acadan as condicións que a LOUG establece para os núcleos rurais histórico tradicionais, e neles se dá, basicamente, o uso de vivenda unifamiliar, exenta ou con algún tipo de acaroamento, sobre do viario de relación existente, ou aquel que se prevé no planeamento, conforme aos criterios inspiradores da ordenación, e os que sinala a LOUG. Estas zonas ou espazos deberán acadar unha consolidación pola edificación de proporción superior a un terzo (1/3). A delimitación figura grafitada nos planos de ordenación a Escala 1:5.000 e 2.000 (ou 1:1.000 no seu caso). A edificación será preferentemente exenta; e tamén se permitirá aquela que se poida apoiar en medianeiras ou paredes cegas existentes, (e excepcionalmente apareada mercé a proxecto conxunto, se o planeamento o permite). 3. Condicións básicas particulares da edificación non especificadas nas xerais: 1. As actuacións que non se poidan executar mediante actuacións directas con licenza (reguladas no capitulo 7.2 da presente normativa) consideraranse incluídas no presente grupo de actuacións, nas que será preceptiva a realización de procesos de planeamento e/ou xestión.2. Consideraranse incluídas no presente grupo de actuacións as que citaremos de seguido: - As actuacións que se sinalan no artigo 3.2.4 da presente Normativa, como a obtención de dotacións e a cesión de viarios (agás as que deban someterse a este sistema de cesión de viarios pero non se inclúan en actuacións integrais, e que por tanto se consideran e regulan como actuacións directas no capitulo 7.2 da presente normativa), que se regulan nos art.171, 172 e 173 da LOUG, e deberán someterse ao instrumento correspondente da xestión por requirir procesos deste tipo. - A necesidade de redacción dun Plan Especial de Ordenación do Núcleo Rural por algunha das razóns citadas no art.7.4.1, nas condicións sinaladas nese mesmo artigo. - A necesidade de redacción dun Plan Especial de Protección polos singulares valores do núcleo. - A necesidade de redacción dun Plan Especial de Zona Litoral por obriga ou necesidade de adaptación das condicións da lexislación sectorial de Costas.3. Consideraranse de aplicación con carácter xeral no presente grupo de actuacións as condicións sinaladas no capitulo 7.2 que lle poidan ser de aplicación (agás que se xustifiquen outras máis precisas no correspondente instrumento de planeamento e/ou xestión) e as establecidas na LOUG.7.4.1. PLANS ESPECIAIS DE ORDENACIÓN DO NÚCLEO RURAL.1. Agás nos casos en que se poidan executar as actuacións directas sinaladas no artigo anterior, será preceptiva a realización de procesos de planeamento e/ou xestión (como no caso das actuacións que se sinalan no artigo 3.2.4 da presente Normativa) e as que citaremos de seguido.2. Poderase proceder (e nalgúns casos será preceptiva) a realización dun Plan Especial de Ordenación do Núcleo Rural (en diante PEONR) nos seguintes casos: a) Cando se teña que facer fronte á complexidade urbanística sobrevida neles, ou cando se acaden os indicadores que o plan xeral fixase a ese respecto. b) Naquelas áreas onde o PXOM o sinale (porque se prevexan actuacións de carácter integral, ou por outras razóns que se sinalen). c) Nos núcleos rurais situados dentro do perímetro dunha zona de concentración parcelaria. d) Nos núcleos globalmente inventariados polo seu valor patrimonial e cultural –no seu caso-. Nestes casos poderá redactarse alternativamente un Plan Especial de Protección (ou obrigatoriamente se así o indica o PXOM no seu Catálogo). e) Tamén poderá redactarse un PEONR coa exclusiva finalidade de completar o trazado da rede viaria e a sinalización de aliñacións e rasantes ou para asegurar a existencia de redes de dotación de servizos suficientes nos núcleos rurais. f) Nos núcleos que se identifiquen como Núcleos de Identidade do Litoral (NIL), será moi recomendable encetar un PEONR denantes de transcorridos 2 anos dende a aprobación definitiva do presente PXOM, para levar a cabo as propostas concretas que xa se definen para cada un deles na ordenación deste PXOM, ou para efectivizar ou materializar aquelas outras iniciativas ou previsións contidas ou citadas para ese núcleo na súa ficha individual de NIL do anexo xustificativo do POL do presente PXOM (ou calquera outras iniciativas sobrevidas), pero que non se tivesen concretado na ordenación prevista deste PXOM. g) Nas áreas ou zonas que se identifiquen como Ámbitos de Recualificación (AR) nas que o PXOM non incorpore a súa ordenación detallada, os Plans Especiais (poderían ser PEONR) que a incorporen a posteriori atenderán aos criterios de actuación recollidos no art.44 do POL e incorporarán un Estudo de Impacto e Integración Paisaxística (EIIP) que deberá pormenorizar as condicións de inserción paisaxística das actuacións propostas.3. En función do artigo 56 da LOUG fíxanse os indicadores que deban dar lugar á necesidade de redactar un PEONR para lle facer fronte á complexidade urbanística sobrevida.1º) Se teñan concedido un número de licenzas, no seu ámbito, que supoña máis dun 50% do censo de vivendas existentes no núcleo, no intre da aprobación do presente PXOM.2º) Cando aínda sen ter acadada esta porcentaxe, pero superado o 20%, o número de licenzas para edificacións destinadas a usos diferentes ao de vivenda supoñan máis do 50% das licenzas concedidas.4. Ademais dos indicadores xenéricos anteriores, poderanse establecer outros específicos para cada núcleo rural e que (no seu caso) veñen definidos nas fichas correspondentes.5. Nos núcleos sometidos con carácter xeral a redacción de PEONR coas finalidades fundamentais sinaladas nos puntos a), c), d) e e) do apartado 2 anterior (que implican actuacións globais ou xeralizadas sobre a totalidade ou a maior parte do núcleo), cando sexa o PXOM o que prevee a delimitación do PEONR, establecerá na súa ficha correspondente a limitación ou prohibición das actuacións que poidan impedir ou limitar o desenvolvemento dos obxectivos previstos, e no seu caso (principalmente no caso d) do apartado 2 anterior, por razóns de protección dos valores do núcleo) poderase establecer unha norma de aplicación transitoria mentres non se aproba o PEONR. Cando o PEONR se estableza e delimite sen estar contemplado no PXOM ou no planeamento xeral vixente, deberá conter todas as determinacións transitorias necesarias para non impedir ou limitar o desenvolvemento dos obxectivos previstos.6. Nas Áreas sometidas a redacción de PEONR coa finalidade fundamental de desenvolver actuacións de carácter integral (as do punto b) do apartado 2 anterior), impediranse as actuacións que poidan interromper o desenvolvemento desas actuacións previstas, tal e como se especifica na presente normativa, e, no seu caso, nas observacións correspondentes na ficha de cada núcleo. Nestes casos, o PXOM establece en cada ámbito que deba ser sometido a PEONR as limitacións necesarias para impedir que a edificación poida dificultar a aprobación do futuro PEONR. A tal efecto, as únicas actuacións construtivas (as non construtivas se permiten coa única limitación que estableza o réxime dos núcleos rurais) xenéricas que se poden desenvolver nos ámbitos sometidos a PEONR mentres non se redacten estes serán as seguintes: - Peches de parcelas. - Obras de mellora ou ampliación dos viarios existentes. - Execución (ou mellora) de servizos urbanísticos precisos para a totalidade do núcleo, ou que excedan o ámbito estrito do PEONR. Ademais das actuacións ou limitacións xenéricas anteriores, poderanse establecer outras específicas para cada ámbito de PEONR e que (no seu caso) veñen definidos nas fichas correspondentes. Unha vez aprobado o devandito plan especial, poderá obterse licenza municipal con suxeición ás condicións establecidas polo plan e sen necesidade de previa autorización autonómica.7. Nos PEONR coa finalidade fundamental de desenvolver actuacións de carácter integral sobre partes do núcleo, de conformidade co disposto no artigo 56.1. e) da LOUG, aplicarase o réxime previsto no seu artigo 24.3, e deberase garantir a integración da actuación coa morfoloxía, os servizos e as características do tipo básico ao que pertenza o núcleo no que se insira. Neste caso delimitaranse os correspondentes polígonos, cunha densidade máxima de 25 vivendas por Ha, e determinaranse as reservas de solo para dotacións públicas e para aparcadoiros, na proporción mínima establecida no artigo 47.2 da LOUG. O Plan que defina estas actuacións integrais deberá prever nelas as reservas de solo para dotacións públicas e para aparcadoiros, na proporción mínima establecida polo artigo 47.2 da LOUG, así como as cesións obrigatorias, gratuítas e libres de cargas á administración municipal do solo correspondente ao 10 % do aproveitamento urbanístico da dita área. A administración actuante non terá que contribuír aos custos de urbanización dos terreos nos que se localice o dito aproveitamento, que deberán ser asumidos polos propietarios. Non poderá permitirse nos núcleos histórico-tradicionais a execución de actuacións integrais que determinen a desfiguración da tipoloxía do núcleo e a destrución dos valores que xustificaron a súa clasificación como tal.8. O ámbito de cada PEONR estará previamente definido no PXOM, pero tamén poderán delimitarse a posteriori novos ámbitos que abarcarán a totalidade ou parte dos terreos comprendidos na delimitación do núcleo rural respectivo.9. Os obxectivos a perseguir coa realización do PEONR serán os sinalados no artigo 72 da LOUG.10. O PEONR deberá explicitar: a) A conveniencia e procedencia da súa formulación, de acordo cos obxectivos previstos concretos do plan, e con carácter xeral co que, a respecto dos núcleos rurais, se contén na presente Normativa. b) A sinalización das áreas de actuación integral, no seu caso. c) A sinalización das dotacións urbanísticas e infraestruturas de todo tipo acaídas ás necesidades da poboación. d) As medidas conducentes á conservación e mellora do medio ambiente e das características singulares ou valores a conservar do núcleo e das edificacións tradicionais que –no seu caso- o compoñan. e) As condicións que se consideran mínimas a respecto da urbanización. f) Se procede, a programación das actuacións concertadas cos particulares e das comprometidas coas administracións públicas. g) Se procede, incluirá un Anexo de Habitabilidade (segundo se indica nas NHV ), que xustificará que se cumpren as condicións mínimas de habitabilidade necesarias nas vivendas do seu ámbito, e incluirá unha definición das condicións de habitabilidade dos espazos exteriores comunitarios para garantir que se preserven eses espazos singulares dos núcleos, actuando na forma que se indica no artigo 7.2.3 da presente Normativa.1. O réxime do solo rústico axustarase ao disposto na LOUG, segundo vén recollido no Titulo II da presente Normativa.2. As actuacións posibles e a súa execución, así como os procedementos esixidos axustaranse ao disposto na LOUG, e no presente Titulo da Normativa.8.1.1. RÉXIME XERAL DE USOS EN SOLO RÚSTICO.1. Os usos en solo rústico relacionados no art.33 da LOUG determínanse para cada categoría de solo e clasifícanse a respecto da súa posibilidade e procedemento nos tipos seguintes: a) Usos permitidos: os compatibles coa protección de cada categoría de solo rústico, sen prexuízo da esixibilidade de licenza urbanística municipal e das demais autorizacións autonómicas b) Usos autorizables: son os usos que en razón da súa compatibilidade coa protección prevista para categoría de solo rústico, poden ser autorizados coas limitacións recollidas nesta normativa mediante o procedemento para o outorgamento da autorización autonómica en solo rústico previsto no Art.41º da LOUG previamente á licenza urbanística municipal. c) Usos prohibidos: os incompatibles coa protección de cada categoría de solo ou que impliquen un risco relevante de deterioro dos valores protexidos.2. O réxime xeral de usos en solo rústico é o que determinan os artigos 34 e 35 da LOUG. Complementariamente o presente PXOM engade as seguintes condicións particulares: - As obras de derrubo e demolicións no contorno de elementos catalogados precisarán autorización da Consellería de Cultura. - Os usos e a súa forma de materialización atenderá aos condicionantes de todo tipo que se establecen complementariamente en cada zona de protección regulada no presente título, e no seu caso aos condicionantes de tipo sectorial ou paisaxístico que se regulan no Título V da presente normativa.3. O réxime de usos nas partes do territorio situadas dentro das zonas continuas ou descontinuas do POL será a combinación máis restritiva de ambos réximes (clasificación PXOM –regulada no presente Título VIII - e zonas POL - reguladas nos seus artigos 46 a 59-). No caso da superposición de áreas continuas e descontinuas sobre o mesmo espazo territorial aplicarase a combinación máis restritiva dos tres réximes (PXOM, áreas continuas e descontinuas). No caso das zonas descontinuas do POL en que o PXOM varíe esa delimitación (facéndoa máis precisa no detalle, segundo posibilita o propio POL ) aplicarase igualmente a combinación máis restritiva, pero tomando para as zonas descontinuas a delimitación que finalmente estableza o PXOM.8.1.2. PROCEDEMENTO PARA O OUTORGAMENTO DE AUTORIZACIÓNS OU LICENZAS NO SOLO RÚSTICO.1. O procedemento para o outorgamento da autorización autonómica en solo rústico determinase no artigo 41 da LOUG.2. O concello pode outorgar licenzas directamente nos casos que determina a LOUG, e que se regulan no seguinte artigo.1. O Concello poderá outorgar licenzas directamente para os usos concretos en que nos artigos 36 a 39 da LOUG se lle atribúe ao Concello a concesión directa deses usos por licenza municipal (sen necesidade de autorización autonómica previa). 2. Ademais, segundo o artigo 44.2 da citada lei, o Concello tamén poderá outorgar licenza directa e excepcionalmente para a execución de pequenas construcións e instalacións nas seguintes condicións: a) Deberán estar destinadas a usos agrícolas, gandeiros, cinexéticos e forestais ou ao ao servizo e funcionamento das infraestruturas e obras públicas, sempre que quede xustificada a proporcionalidade da construción ou instalación coa natureza, extensión e destino actual do predio no que se localice. b) Non se establece parcela mínima para a súa instalación, pero a ocupación máxima será do 2 % da superficie total da parcela. c) As condicións básicas da edificación serán as que se establecen no punto 3 do artigo 4.3.8 da presente normativa. En todo caso, a tipoloxía da edificación e os materiais de construción serán os determinados nas condicións tipolóxicas do presente PXOM e subsidiariamente no artigo 42 da LOUG.3. Igualmente, e nas mesmas condicións de excepcionalidade, poderá permitirse, sen suxeición ao disposto polos artigos 42 e 44 da LOUG, a instalación de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario. As condicións as que se deberán adaptar estas construcións serán as seguintes: a) A parcela onde se instalen deberá ter unha superficie mínima de 1.000 m 2. A estes efectos pódese admitir a existencia ou a unión de varias parcelas contiguas do mesmo propietario que se poidan xustificar documentalmente. b) A ocupación máxima polos invernadoiros será do 40% da parcela. c) A altura máxima dos invernadoiros será de 4 m. d) A separación a lindeiros será como mínimo de 5 m., e no caso de dar fronte a algún viario esa distancia aplicarase a maiores dos recuados mínimos que se establezan segundo a categoría do viario. e) Deberán instalarse con materiais lixeiros e facilmente desmontables.4. O réxime excepcional dos puntos 2 e 3 anteriores só será de aplicación no ámbito do solo rústico de protección ordinaria e de especial protección agropecuaria, forestal ou de infraestruturas.5. As obras de simple conservación e as obras menores ás que fai referencia o artigo 195.3 da LOUG non precisarán autorización autonómica con anterioridade á obtención da preceptiva licenza urbanística municipal.8.1.3. CONDICIÓNS DAS EDIFICACIÓNS EN SOLO RÚSTICO. As tipoloxías edificactorias aplicaranse conforme ás condicións de Protección xeral das edificacións e condicións tipolóxicas e os condicionantes complementarios fixados no fixadas no Título V (Normas xerais de protección do medio, da paisaxe e do ambiente) da presente normativa e coas condicións e limitacións especiais que establecen os Artigos 42 a 44 (a. i.), e 104 da LOUG, que serán aplicables para os usos que para cada categoría de solo rústico veñen tipificados nos artigos 36 a 40 da devandita Lei, sen prexuízo das superiores limitacións que estableza a lexislación reguladora específica e as condicións particulares que se establecen na presente normativa. No caso de edificacións con uso de vivenda, serán de aplicación as condicións do Anexo I das NHV. A idoneidade das condicións establecidas para as novas edificacións, dentro do Solo Rústico de Especial Protección de Patrimonio Arqueolóxico e Arquitectónico será avaliada pola Consellería de Cultura dentro do ámbito das súas competencias e cara o mantemento dos valores culturais dos seus ámbitos de aplicación. Nas intervencións sobre edificacións e construcións adxectivas xa existentes dentro desta categoría de solo, que presenten parámetros tipolóxicos tradicionais (volume, composición de fachadas, sistema estrutural e solucións e elementos construtivos), deberá procurarse o mantemento de ditas características, por ser as configuradoras, xunto coa morfoloxía do territorio, do valor cultural do ámbito. Amais, deberá procurarse o mantemento das condicións morfolóxicas do territorio dentro desta categoría de solo, mediante a conservación dos elementos que o constitúen tales como valos, muros de pedra, regos de auga paralelos ás vías, fontes, etc. sendo obrigada a conservación dos muros de pedra tradicionais e do arborado ou vexetación autóctona.1. As condicións xerais das edificacións no solo rústico determínanse no artigo 42 da LOUG, coas seguintes limitacións complementarias: - As condicións específicas dos peches e valados nesta clase de solo establécense no artigo 4.2.4 da presente normativa. - A respecto da posibilidade de realizar cerramentos e valados con material opaco de fábrica ata unha altura de 1,50 metros en parcelas edificadas, recórdase que non se considerarán a estes efectos como “edificadas” aquelas parcelas que conten só con pequenas construcións complementarias de apoio as actividades propias do medio onde se sitúen: casetas, alboios, alpendres, etc, sendo nestes casos de aplicación a limitación xeral de altura dos peches opacos: 1 metro. - Segundo a determinación 4.8.8 das DOT, as actividades que se desenvolvan en solo rústico abasteceranse por medios propios, sempre que se obteña a autorización administrativa para a extracción da auga en condicións de sustentabilidade. Alí onde xa existen redes de abastecemento de auga, poderanse servir delas, tras autorización, cando non comprometan o abastecemento ás vivendas actuais.2. As condicións adicionais que deben cumprir as edificacións destinadas a usos residenciais vinculados ás explotacións agrícolas ou gandeiras determínanse no artigo 43 da LOUG, coas seguintes condicións ou limitacións complementarias: - Que o planeamento urbanístico teña previsto expresamente este uso no tipo de solo no que se pretenda construír. - Aos efectos das condicións esixibles para poder edificar (ademais das do artigo 43 da LOUG ), se se xuntan na mesma parcela a edificación residencial e as agropecuarias, deberanse cumprir os máximos parámetros establecidos para ambos usos na LOUG (4.000 m 2 de parcela mínima e 20 % ou 60 % -segundo o caso e o uso- de ocupación máxima, no que se inclúe o 5 % de ocupación máxima para a edificación residencial, ou as que en cada momento se recollan nas modificacións posteriores da LOUG ). 3. As condicións adicionais que deben cumprir outras actividades construtivas non residenciais determínanse no artigo 44 da LOUG, coas seguintes condicións ou limitacións complementarias: - As pequenas construcións situadas ao abeiro das condicións excepcionais citadas nese artigo, deberán cumprir as condicións básicas de procedemento, uso e autorización da edificación que se establecen no artigo 8.1.2.1 da presente normativa (con referencia ao punto 3 do artigo 4.3.8 da mesma). - Segundo a determinación 3.1.13 das DOT, as actividades de turismo rural admisibles en solo rústico especialmente protexido desenvolveranse en edificacións preexistentes de interese patrimonial ou etnográfico, sempre que sexa posible ou, en todo caso, rehabilitando as edificacións tradicionais existentes.4. As condicións específicas para as edificacións existentes de carácter tradicional ou de singular valor arquitectónico determínanse no artigo 40 da LOUG.5. As obras de derrubamento e demolición das edificacións existentes nesta clase de solo seranlle de aplicación as condicións específicas determinadas no artigo 26 da LOUG.8.1.4. DESENVOLVEMENTO POR PLANS ESPECIAIS.1. Para o desenvolvemento das previsións das Normas en Solo Rústico, a LOUG soamente contempla a redacción de Plans Especiais, compatibles coa regulación establecida neste solo.2. Os obxectivos: preservación do medio ambiente, as augas continentais, o litoral costeiro, os espazos naturais, as áreas forestais e os espazos produtivos; a protección e potenciación da paisaxe, os valores naturais e culturais, a conservación e mellora do medio rural, a protección das vías de comunicación e infraestruturas básicas do territorio, a súa execución e a dos sistemas xerais; a ordenación dunha área de concentración de actividades propias deste solo, a implantación de instalacións agrarias, entre outros posibles.3. Independentemente das necesidades que se poidan producir por cuestións sobrevidas durante a vixencia do presente PXOM, detéctanse xa algunhas situacións nas que parece necesario propoñer xa dende o plan a redacción de planeamento especial, por tanto dentro do solo rústico o Plan Xeral delimita expresamente zonas para a redacción de Plans Especiais de Protección para a consecución dos obxectivos anteriormente indicados, e no Documento de Xestión recolleranse as condicións que haberán de rexer eses Plans Especias de Protección previstos polo Plan Xeral.4. Os devanditos plans especiais deberán cumprir as determinacións do PXOM en Solo Rústico e as que xurdan por outros instrumentos de ordenación territorial.8.1.5. PLAN ESPECIAL DE PROTECCIÓN DA BATERÍA DO SOBERANO. Plan Especial de Protección da Batería do Soberano. Trátase dos terreos abranguidos no ámbito grafitado nos planos de ordenación e na ficha correspondente do Documento de Xestión. Ata que non se aprobe definitivamente o Plan Especial non se permitirán máis usos e construcións que os permitidos pola Lexislación sectorial de Patrimonio e os que estableza a ficha de Catálogo correspondente, coa autorización previa da Consellería de Cultura.8.1.6. PLAN ESPECIAL DE PROTECCIÓN DO CASTRO DE MOURÍN. Plan Especial de Protección do Castro de Mourín. Trátase dos terreos abranguidos no ámbito grafitado nos planos de ordenación e na ficha correspondente do Documento de Xestión. Ata que non se aprobe definitivamente o Plan Especial non se permitirán máis usos e construcións que os permitidos pola Lexislación sectorial de Patrimonio e os que estableza a ficha de Catálogo correspondente, coa autorización previa da Consellería de Cultura.1. O solo rústico de protección ordinaria está constituído polos terreos que o planeamento urbanístico ou os instrumentos de ordenación do territorio consideren inadecuados para o seu desenvolvemento urbanístico, por razón das súas características xeotécnicas ou morfolóxicas, polo alto impacto territorial que implicaría a súa urbanización, polos riscos naturais ou tecnolóxicos ou en consideración aos principios de utilización racional dos recursos naturais ou de desenvolvemento sostible.2. Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave RPOR.3. Nos terreos clasificados como solo rústico de protección ordinaria permitiranse os usos que se establecen no artigo 36 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización.1. O solo rústico de protección agropecuaria está constituído polos terreos de alta produtividade agrícola ou gandeira, posta de manifesto pola existencia de explotacións que a avalen ou polas propias características ou potencialidade dos terreos ou das zonas onde se enclaven, así como polos terreos obxecto de concentración parcelaria a partir da entrada en vigor da LOUG e polos terreos concentrados con resolución firme producida nos dez anos anteriores a esta data, agás que deban ser incluídos na categoría de solo rústico de protección forestal.2. Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave (RPAG). 3. O réxime dos solos rústicos de protección agropecuaria, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora, ten por obxecto, preservar os terreos con posibilidades de desenvolver prioritariamente este uso, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 37 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización. No caso da superposición de áreas continuas e descontinuas do POL sobre o mesmo espazo territorial con esta cualificación, aplicarase a combinación máis restritiva dos tres réximes (PXOM, áreas continuas e descontinuas). 8.3.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS. a) Por regra xeral nos terreos comprendidos na presente protección non se poderá erguer ningunha edificación que non sexa para uso exclusivo agrícola ou pecuario ou aquelas que se permiten no apartado anterior de usos. As edificacións de tipo auxiliar para usos agrícolas permítense unha superficie máxima de 25 m 2, altura máxima de 3 m. e cuberta a unha auga. O resto das condicións [6] da edificación serán as mesmas que se establecen nas condicións xerais do solo rústico para os distintos tipos de construcións admitidas. b) Permítese a construción de invernadoiros, parras e calquera outra infraestrutura deste carácter, sen outra limitación que a dimanante do propio aproveitamento dos recursos agrícolas da parcela. c) Prohíbese o ensanche do viario existente nestas áreas sempre que non veña obrigado polas propias explotacións agrarias ou se recolla así no presente PXOM. d) Prohíbese a apertura de novo viario, así coma os desmontes, escavacións e recheos que supoñan mingúa da superficie cultivable e calquera movemento de terra que altere, no seu caso, a rede de irrigación ou drenaxe dos terreos. A prohibición non contará se os movementos de terra responden a estudos e plans agrolóxicos levados a cabo pola administración competente.1. O solo rústico de protección forestal está constituído polos terreos destinados a explotacións forestais e os que sustenten masas arbóreas que deban ser protexidas por cumprir funcións ecolóxicas, produtivas, paisaxísticas, recreativas ou de protección do solo, e igualmente por aqueles terreos de monte que, aínda cando non sustenten masas arbóreas, deban ser protexidos por cumprir as ditas funcións e, en todo caso, polas áreas arbóreas formadas por especies autóctonas, así como por aquelas que sufrisen os efectos dun incendio a partir da entrada en vigor da LOUG ou nos cinco anos anteriores a ela. Igualmente considérase solo rústico de protección forestal aquelas terras que declare a administración competente como áreas de especial produtividade forestal e os montes públicos de utilidade pública.2. Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave RPFO.3. O réxime dos solos rústicos de protección forestal, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora, ten por obxecto, preservar os terreos con posibilidades de desenvolver prioritariamente este uso, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 37 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización. No caso da superposición de áreas continuas e descontinuas (sobre todo na protección de ladeira que as veces se inclúen en RPF) do POL sobre o mesmo espazo territorial con esta cualificación, aplicarase a combinación máis restritiva dos tres réximes (PXOM, áreas continuas e descontinuas). 8.4.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS. a) No proceso de conservación, repoboación e regulación das masas forestais, prohíbese o uso de especies estrañas ao respectivo sector, que danen o carácter da paisaxe e o equilibrio ecolóxico. Toda intervención relacionada coa apertura de vías forestais, cortalumes, cortas de árbores e semellantes estará suxeita a licenza e á tutela dos organismos competentes, así coma do Concello. Nas zonas de repoboación onde se advirte a rexeneración espontánea do bosque autóctono, os aproveitamentos forestais coidarán de non danar esa rexeneración. b) Os métodos de ordenación forestal e tratamentos silvícolas potenciarán a presenza de arboredo que reflictan o carácter eminentemente forestal do terreo e a súa calidade. Evitarase que estes tratamentos manteñan masas forestais de baixa calidade e de carácter alóctono. c) Os propietarios dos terreos deberán levar a cabo os aproveitamentos e explotacións que fosen naturalmente susceptibles de acordo coas disposicións do organismo a que teña as competencias en materia forestal (neste intre a Consellería de Medio Rural). d) Quedan prohibidas as nivelacións dos terreos que modifiquen as características naturais do solo ou alteren a paisaxe. e) Así mesmo, na apertura ou mellora de camiños en solo forestal, prestarase especial atención á recuperación da paisaxe tanto nos noiros como na súa plataforma. Toda intervención relacionada coa apertura de vías forestais, corta-lumes, cortas de árbores e semellantes estará suxeita a licenza e á tutela dos organismos competentes máis do Concello. f) Co fin de garantir a mobilidade das especies faunísticas, os peches de predios seguirán a maneira tradicional de postes de madeira ou pedra e aramados que non impidan a permeabilidade da fauna salvaxe.1. Solo rústico de protección das augas, constituído polos terreos situados fóra dos núcleos rurais e do solo urbano, definidos na lexislación reguladora das augas continentais como leitos naturais, ribeiras e marxes de correntes de auga e como leito ou fondo das lagoas e encoros, terreos inundados e zonas húmidas e as súas zonas de servidume. Así mesmo incluiranse nesta categoría as zonas de protección que para tal efecto delimiten os instrumentos de planeamento urbanístico e ordenación do territorio.2. Os ámbitos que abrangue esta protección aparecen delimitados nos planos de ordenación, establecéndose, como regra xeral, unhas bandas de clasificación exclusiva e protección de polo menos 100 m inmediatos ás canles por cadansúa marxe en solo rústico (agás polo tanto nos núcleos urbanos e rurais que se clasifican como tales, tal e como permite a LOUG ). 3. O réxime xeral do solo rústico de protección das augas, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora ( LAE e LAG ), ten por obxecto preservar o dominio público hidráulico e o seu contorno, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 38 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización.8.5.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS. Co fin de garantir a mobilidade das especies faunísticas, os peches de predios seguirán a maneira tradicional de madeira ou pedra que non impidan a permeabilidade da fauna salvaxe. O resto das normas de protección serán as contidas na citada LAE e na LAG.1. O solo rústico de protección de costas está constituído polos terreos situados fóra dos núcleos rurais e do solo urbano, que se atopen a unha distancia inferior a 200 m do límite interior da ribeira do mar, segundo o Art.32.2. e) da LOUG.2. Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave RPCO.3. Comprende esta categoría de solo rústico a zona de protección e parte da zona de influencia definidas na LCO a partir do deslinde do dominio público marítimo-terrestre. a) Dominio público marítimo-terrestre: son bens de dominio público marítimo-terrestre estatal a ribeira do mar e das rías, correspondéndolle á Administración do Estado a práctica do deslinde que permite fixar o límite interior da ribeira do mar tal e como vén delimitado nos planos de ordenación. b) Zona de protección: franxa delimitada nos planos de ordenación, que en calquera caso, engloba as servidumes de protección, tránsito e acceso ao mar e que recaerá sobre unha zona de 100 m terra dentro dende o límite interior da ribeira do mar (dominio público). Esta zona poderá quedar restrinxida a só 20 m en aquelas anteriormente clasificadas como solo urbano no momento da aprobación da LCO. c) Zona de influencia: franxa non delimitada nos planos de ordenación que recaerá sobre unha zona de anchura mínima de 500 m terra dentro dende o límite interior da ribeira do mar (dominio público). 4. O réxime xeral do solo rústico de protección de costas, sen prexuízo do establecido pola súa lexislación reguladora ( LCO ), ten por obxecto preservar o dominio público marítimo e o seu contorno, e permitiranse os usos que se establecen en concreto para esta protección no artigo 38 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización.8.6.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS. As normas de protección serán as fixadas pola LCO e polo RLC con carácter particular para as zonas de protección e tránsito (nos ámbitos estritos de protección exactamente establecidos nos deslindes vixentes en cada momento), e con carácter xeral na zona de influencia. Co fin de garantir a mobilidade das especies faunísticas, os peches de predios seguirán a maneira tradicional de postes de madeira ou pedra e aramados que non impidan a permeabilidade da fauna salvaxe.1. O solo rústico de protección de espazos naturais está constituído polos terreos sometidos a algún réxime de protección por aplicación da LCNG, ou da lexislación reguladora dos espazos naturais, a flora e a fauna, como as áreas delimitadas no Inventario de Espazos Naturais das NSP de Cod_Prov e os espazos de interese medioambental non declarados, como poidan ser os propostos pola REDE NATURA 2000 ( ORN ) e as súas posteriores correccións, como o DEVN e a Resolución do 30 de abril de 2004, da Dirección Xeral de Conservación da Natureza (Diario Oficial de Galicia número 95, do 19 de maio), que dispón a publicación, no Diario Oficial de Galicia, da cartografía onde se recollen os límites dos 73 espazos naturais declarados zonas de especial protección dos valores naturais, e agora incluídos na listaxe de lugares de importancia comunitaria (LIC) da rexión bioxeográfica atlántica, aprobada pola Decisión da Comisión de 7 de decembro de 2004 (DOCE L387 de 29/12/2004). 2. Igualmente terán a dita consideración os terreos que os instrumentos de ordenación do territorio ou o planeamento urbanístico consideren necesario protexer polos seus valores naturais, ambientais, científicos ou recreativos.3. Os espazos naturais sometidos a algún tipo de protección por teren sido obxecto de declaración nese senso, son os seguintes: a). Cabo Vilán e Illa de Vilán de Afora, declarados coma Espazos Naturais polas N. C. S. da provincia da Coruña e recollidos na Rede Natura 2000 coa denominación “Costa da Morte”. b). O Camiño de Cabo Vilán a Arou, declarado Sitio Natural de Interese Nacional por O. M. de 1993.4. Están delimitados nos Planos de Ordenación e identificados coa clave (RPEN). 5. O réxime xeral do solo rústico de protección de espazos naturais, sen prexuízo do establecido pola súa lexislación reguladora, ten por obxecto preservar estes espazos, e permitiranse os usos que se establecen no artigo 39 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización.8.7.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS. a) Nos ámbitos desta clase e categoría de Solo Rústico que están delimitados como Sistemas Xerais de Espazos Libres e Zonas Verdes, a súa transformación para axeitarse ó uso público non poderá producir en ningún caso perdas dos seus valores naturais. b) A ordenación definitiva destes espazos, farase mercé á redacción do correspondente Plan Especial de Protección. c) En tanto non se realizan os mencionados Plans Especiais teranse en conta as seguintes directrices: - No ámbito de aplicación desta Norma non se autorizará ningunha clase de edificación, agás as que expresamente se autoricen polo presente P. X. O. M. - Nas zonas xeralmente utilizadas coma pastos do gando -haxa ou non vexetación arbórea ou arbustiva neles- permitirase a continuación dos ditos usos, sen ningunha cortapisa, sempre que non supoñan actuación construtiva. - Outro tanto cabe dicir dos aproveitamentos agrícolas; se os houber. - Nas zonas repoboadas con especies de folla perenne (basicamente, piñeiros) permítese a corta de árbores para o seu aproveitamento madeireiro, conforme as regras que para tal fin dispoña a Administración competente; pero impedirase o sistema de corta a matarrasa, por considerar que é social e economicamente prexudicial e, sobre todo, porque constitúe unha modificación violenta da paisaxe que tardou anos en se formar. - Permitirase (e mesmo se xulga que é importante pular por el), o uso lúdico controlado destes espazos (sempre que non menoscabe ou atente contra os seus valores), aproveitando a rede de camiños e sendas existentes. - Mentres non se redacten os Plans Especiais de Protección, nas áreas incluídas coma espazo natural, ficará prohibida a apertura de novas vías e as existentes recentemente abertas deberán acondicionarse para minguar os impactos producidos por un uso abusivo das máquinas nas aperturas das caixas e tratamento dos cómaros. Igualmente, ficarán prohibidas todas as actividades que comporten extracción de áridos. - Permítese a instalación de áreas recreativas, pero sempre que non comporte a construción de edificacións (nas mesmas) que excedan das necesidades básicas de uso do espazo. - De todos os xeitos, e mentres non se acomete a realización dos correspondentes Plans Especiais, os proxectos de obras a desenvolver contarán co informe favorable da administración autonómica en materia de medio ambiente e, no seu caso, da competente no patrimonio histórico artístico. - Co fin de garantir a mobilidade das especies faunísticas, os peches de predios seguirán a maneira tradicional de postes de madeira ou pedra e aramados que non impidan a permeabilidade da fauna salvaxe.1. Comprende as Áreas do Solo Rústico necesarias para a protección das infraestruturas, delimitadas como tales por estar destinadas á instalación de infraestruturas e as súas zonas de protección ou servidume, ou axustarse ao disposto para a cualificación como tal no Art.32.2. c) da LOUG. A estes efectos as liñas de delimitación ou afección indicadas nos planos son indicativas, debéndose medir na realidade “in situ” as distancias da lexislación aplicable en cada caso a partir da aresta exterior de explanación ou da referencia que aquela sinale.2. O réxime xeral do Solo Rústico de Protección de Infraestruturas, sen prexuízo do establecido na súa específica lexislación reguladora, ten por obxecto preservar os terreos ocupados por infraestruturas e as súas zonas de afección, así como os que sexan necesarios para a implantación doutras novas que se prevexan no planeamento urbanístico ou nos instrumentos de ordenación do territorio, de acordo co réxime de usos que lles corresponde. A este respecto cómpre incluír dentro deste apartado os parques eólicos, tanto os existentes como calquera outro que se pretenda implantar a posteriori (como as áreas de investigación e reserva, que se considerarán como ADE -área de desenvolvemento eólico-) e os parques solares que se pretenden desenvolver neste territorio, ben pola aplicación do Plan Sectorial correspondente ou pola iniciativa municipal, comunal ou particular no caso dos parques solares.3. Dada a natureza desta Categoría de Solo Rústico necesariamente asociado a Sistemas Xerais de Infraestruturas existentes, previstos no Plan Xeral ou que sexan necesarios en Plans e Programas municipais ou supramunicipais, se se considera que non procede a súa delimitación expresa por vir esta establecida pola lexislación sectorial que regule a infraestrutura.4. O réxime dos usos, sen prexuízo do establecido pola súa lexislación reguladora, será o que se establece en concreto para esta protección no artigo 37 da LOUG, coas súas respectivas condicións de autorización.1. Defínense dous tipos de categorías diferenciadas de protección: a) O solo rústico de protección de interese paisaxístico propiamente dito está constituído polos terreos que conforman os picoutos, penedos, curutos ou outeiros, de indubidable riqueza morfolóxica e conformadores, xunto cos cantís, das imaxes máis xenuínas e características de Camariñas. Esta protección refírese á percepción en si mesma dos tipos así definidos, así como da percepción que se poida ter dende outros espazos cara eles. b) Zonas ou localizacións lineais ou puntuais de especial interese pola percepción do mar ou doutros espazos de interese paisaxístico que en xeral se poida ter dende estes lugares (estradas ou miradoiros), cando estes percorran ou se sitúen no exterior dos núcleos de poboación (urbanos ou rurais e os seus aneles de expansión ou tolerancia), dende os que son visibles os espazos citados.2. Estas zonas están delimitadas ao longo dos tramos viarios, consideradas e identificadas coa clave RPPX, ou cunha trama ou liña delimitadora especifica.8.9.1. NORMAS COMPLEMENTARIAS DE ORDENACIÓN, PROTECCIÓN OU PAISAXÍSTICAS. a) Nas estradas nas que se dean as circunstancias definidas no apartado anterior, as edificacións que se autoricen exteriores aos núcleos deberán situarse de xeito que non limiten o campo visual de contemplación das belezas naturais, nin rompan a harmonía da paisaxe ou desfiguren a súa perspectiva propia. b) Ficará prohibida nas áreas de protección paisaxística, a colocación de calquera tipo de publicidade estática, agás os indicadores colocados pola Administración para información dos usuarios das estradas, que deberán instalarse tendo en conta o disposto na presente normativa. c) Ficarán prohibidas tamén as accións sobre o solo ou subsolo que impliquen movementos de terra, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas, sempre que vaian a desvirtuar os valores paisaxísticos que se están a protexer.1. Inclúense dentro deste tipo de solo todos os ámbitos correspondentes co contorno de protección integral dos xacementos arqueolóxicos que se sitúan fora dos núcleos urbanos ou rurais. Tamén se poderán incluír nesta ordenanza (cando así se grafite nos planos de ordenación da serie O-2), outros elementos do catálogo de bens culturais (e os seus ámbitos de protección en caso necesario) que pola súa importancia, entidade ou características precisen dunha regulación máis específica que a que proporcionan as diferentes categorías de solo rústico nas que se poida englobar ese elemento e o seu contorno.2. As regulacións da presente ordenanza serán en todo caso complementadas polas condicións que establece a regulación do Catálogo de bens culturais do presente PXOM, abondando nas cuestións específicas do modelo territorial do solo rústico e nas compatibilidades de usos e posibilidades de actuación sobre o ámbito da ordenanza.3. O réxime xeral deste tipo de solo, sen prexuízo do establecido na súa lexislación reguladora en materia de Patrimonio e do Catálogo do presente PXOM, ten por obxecto preservar os elementos seleccionados do Patrimonio Cultural e o seu contorno, quedando suxeitos con carácter xeral (para os ámbitos territoriais que se clasifican en exclusiva con esta categoría concreta de solo rústico), ao seguinte réxime (que foi expresamente indicado no Informe da Consellería de Cultura): 1.- Dentro dos ámbitos de aplicación da categoría de Solo Rústico de Especial Protección de Patrimonio Cultural, e con carácter xeral, prohíbense a construción de novas edificacións, así como todos os usos incompatibles coa conservación dos bens arqueolóxicos en razón da súa natureza escasa, fráxil e non renovable. Con carácter particular serán usos prohibidos todos os establecidos nos apartados 1 e 2 do artigo 33 da Lei 9/2002 (mod.15/2004), agás os seguintes: - Actividades de ocio, tales como a práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes. - Actividades científicas, escolares e divulgativas. - Cerramentos ou valados que sexan compatibles coa conservación dos bens arqueolóxicos.2. Cando esta categoría de solo concorra con outras nas que as seguintes actuacións sexan posibles cara a explotación do solo, e en virtude da ausencia de risco de deterioración dos valores culturais salientables que caractericen os ditos ámbitos, que deberá xustificarse, dentro deles tamén poderán permitirse, excepcionalmente e contando coa autorización preceptiva, previa e vinculante da Consellería de Cultura, os seguintes usos: - Construcións e instalacións forestais destinadas á extracción da madeira ou a xestión forestal e as de apoio á explotación forestal, así como as de defensa forestal. - A reconstrución e rehabilitación das edificacións tradicionais ou de singular valor arquitectónico (agás que supoñan unha alteración do substrato arqueolóxico), que poderán ser destinadas a vivenda e usos residenciais, a actividades turísticas e artesanais ou a equipamentos de interese público. A reconstrución ou rehabilitación deberá respectar o volume edificable preexistente e a composición volumétrica orixinal, podendo permitirse por razóns xustificadas a súa ampliación, incluso en volume independente, cando esta non supoña deterioro dos valores culturais da edificación orixinal. - As actividades vinculadas directamente coa conservación, utilización e gozo do patrimonio cultural, e os que se poidan establecer a través dos instrumentos previstos na lexislación de ordenación do territorio, sempre que non impliquen a transformación da súa natureza rústica e quede garantida a integridade dos valores obxecto de protección.3. No que atinxe ao Solo Rústico de Especial Protección do Patrimonio Cultural, coincidente con elementos do Catálogo e os seus contornos, estarase ao establecido na normativa específica de protección e calquera intervención requirirá a autorización preceptiva, previa e vinculante da Consellería de Cultura.1. O solo urbanizable é aquel que o PXOM determina como acaído para a súa incorporación ao proceso de urbanización dentro dos prazos indicados e se someterá o réxime establecido na lexislación urbanística de aplicación. A estes efectos diferéncianse dúas categorías: - Solo Urbanizable Delimitado (SUD), ou inmediato, que é o comprendido en sectores que teñen establecidos no PXOM os prazos de execución e as condicións da súa transformación. - Solo Urbanizable Non Delimitado (SUND), ou diferido, que sería o integrado polos demais terreos do solo urbanizable así clasificado.2. Para que a súa incorporación se produza é obrigado aprobar previamente o planeamento de desenvolvemento, isto é, o Plan Parcial (ou o Plan de Sectorización, no caso do solo urbanizable non delimitado) que terá que desenvolver as condicións que se fixen para cada tipo ou sector no presente PXOM. Os Sectores que xa teñan un planeamento en redacción ou xa aprobado á entrada en vigor do PXOM, regularanse segundo o indicado no capitulo 3.4 da normativa (onde se sinalan as condicións en que poderán ser incorporados), e o resto de Sectores quedarán remitidos aos respectivos Plans.3. Os Plans Parciais ou Plans de Sectorización que afecten a elementos recollidos no catálogo ou aos seus contornos de protección, deberán contar coa autorización previa da Consellería de Cultura.1. As condicións particulares do réxime e condicións de desenvolvemento de cada Sector de Planeamento Remitido son as sinaladas no Documento de Xestión, na súa ficha específica, que regula os aspectos determinantes para o seu desenvolvemento, que se complementarán no seu caso coas determinacións ou condicionantes que a maiores poida establecer o Informe de Sostibilidade Ambiental.2. As determinacións sinaladas en cada ficha para os diferentes Sectores terán carácter vinculante en todos os aspectos relativos ás determinacións substantivas do ámbito (as recollidas nos puntos 0 a 10 do esquema de ficha detallado no artigo 3.2.2.2), e terán carácter complementario orientativo as recollidas no punto 11 da citada ficha. O planeamento de desenvolvemento deberá en todo caso, xustificar a variación daquelas determinacións que teñan só o carácter orientativo.9.2.1. DETERMINACIÓNS XERAIS PARA TODO O SOLO URBANIZABLE DELIMITADO.1. Este solo será desenvolvido mercé á obrigada redacción, aprobación e execución de plans parciais e posteriores proxectos de urbanización nos prazos indicados na súa correspondente ficha, e atendendo no seu caso ao resto de prazos e condicións xerais establecidas no art.3.2.1. 2. Os Plans Parciais que desenvolvan áreas de solo urbanizable que o PXOM cualifica como tales, conterán as determinacións que dimanan da lexislación urbanística vixente. Cando menos conterán as seguintes determinacións (que se complementarán coas establecidas de xeito individualizado para os distintos usos globais que nesta normativa diferéncianse nos artigos seguintes): 1) Determinación da área de planeamento que abrangue o Plan Parcial.2) Tipoloxías e Ordenanzas de referencia. O Plan Parcial establecerá as correspondentes tipoloxías edificadoras permitidas no seu ámbito, en función do que especifique a correspondente ficha pormenorizada do PXOM (que poderá establecer Ordenanzas de referencia, de aplicación obrigada nos correspondentes Plans, salvo que se xustifique cumpridamente o axuste dos parámetros ou condicións desas Ordenanzas de referencia). En calquera caso respectaranse escrupulosamente as condicións xerais tipolóxicas da presente Normativa.3) Delimitación das zonas en que se divide a área planeada e fixación das unidades de execución, no seu caso, que se vexan necesarias.4) Infraestruturas.4.1. De comunicación. O Plan Parcial amais de prever e garantir o enlace do sector co S. X. de Comunicacións, establecerá e deseñará a rede de comunicacións interna, coa sinalización de aliñamentos e rasantes. A sección transversal do viario debe responder á maior ou menor previsión de edificación prevista sobre das marxes del, así coma dos usos que para esas beiras se autoricen ou prevexan. Con carácter xeral a sección mínima entre aliñamentos non debe ser inferior a 1,5 veces a altura máxima da edificación sen que baixe, en ningún caso de a 10 metros. Poderanse prever viarios peonís que, en ningún caso terán menos de 4 m. de ancho.4.2. Características e trazado das galerías e redes de servizos. Todas as redes de servizos deberán decorrer preferentemente baixo terra, aproveitando para isto un foxo graduado, de xeito que será máis doada calquera reparación de avarías. - Plan Parcial, atendendo ás condicións de urbanización do presente PXOM, fixará as condicións de cálculo a ter en conta polo(s) proxecto(s) de urbanización para as distintas redes de abastecemento de auga, rego e hidrantes contra incendios, rede de sumidoiros, enerxía eléctrica, alumeado, rede telefónica, etc. En concreto, o Plan Parcial deberá garantir: 1) Subministración de auga para a poboación prevista dun mínimo de 250 litros/habitante/día, en condicións de óptima potabilidade.2) Subministración de enerxía eléctrica por enriba dos 30 vatios de potencia por m 2 de terreo ordenado ou 60 w por cada m 2 construíble.5) A avaliación que se terá que conter no Plan Parcial desagregará os conceptos seguintes: - Movemento de terras. - Afirmado de viario e encintado de beirarrúas. - Estruturas. - Sinalización. - Saneamento e pluviais. Depuración (no seu caso). - Abastecemento de auga, rego e hidrantes contra incendios. - Rede enerxía eléctrica. - Alumeado público. - Rede de Telefonía. - Rede de gas (no seu caso). - Xardinería. - Mobiliario urbano. - Construcións dotacionais se é o caso. - Indemnizacións, se proceden, polas expropiacións necesarias para as conexións cos sistemas xerais.6) Plan de Etapas. O Plan Parcial deberá contar cun Plan de Etapas no que se especifique o desenvolvemento no tempo das súas determinacións. Deberá incluír a nidia fixación dos prazos nos que haberán de se cumprir as obrigas de cesión, distribución de cargas e beneficios e urbanización, así como o de solicitar licenza de edificación, unha vez adquirido o dereito ao aproveitamento urbanístico.7) Determinación do sistema de actuación.8) Planimetría. Tanto os Planos de Información coma os de Ordenación deberanse elaborar a unha escala mínima de 1: 1.000. Os planos de Información recollerán con claridade todo o relativo ao medio físico no que se vaian desenvolver, así como a realidade catastral, os valores medioambientais e paisaxístico e o patrimonio cultural, no seu caso. Os planos de proxecto conterán como mínimo: - Delimitación. - Zonificación, con asignación de usos pormenorizados, sistema de espazos libres, dotacións, etc. - Rede viaria, coa sinalización de aliñamento e rasantes e conexións co S. X. de comunicacións. - Redes de servizos. - Delimitación, se ha lugar, de Unidades de Execución ou polígonos. - Plan de Etapas.9) Aproveitamento. Establecerase pormenorizadamente para cada un dos sectores na ficha correspondente. O aproveitamento tipo do sector, calcularase conforme ao disposto no artigo 114 da LOUG, isto é: dividindo o aproveitamento lucrativo total de cada ámbito, expresado en metros cadrados construíbles do uso característico, pola superficie total da área, incluíndo os Sistemas Xerais pertencentes ou adscritos a cadansúa área de reparto, e excluíndo os terreos que se manteñan afectados a dotacións públicas existentes no momento de aprobación do PXOM, e xustificarase o seu axeitamento ao máximo especificado na ficha do sector.10) Medidas protectoras do Medio Ambiente e a paisaxe. Nas zonas de bordo dos sectores en contacto con Solo rústico de especial protección (sobre todo o de interese paisaxístico), deberán establecerse as medidas correctoras específicas necesarias para evitar os impactos de calquera tipo que poidan desvirtuar as características deses espazos, mediante barreiras vexetais ou un especial coidado no deseño urbanístico e nas condicións de implantación das obras e usos previstos.9.2.2. DETERMINACIÓNS COMPLEMENTARIAS PARA O USO INDUSTRIAL.1. O establecido no presente artigo será de aplicación complementaria (a respecto das condicións especificadas con carácter xeral para tódolos usos en apartados anteriores) nos ámbitos de solo urbanizable delimitado industrial como guía de referencia para os Plans Parciais, así como cando se pretendan completar as súas determinacións unha vez redactados ou en función de réximes transitorios establecidos pola lexislación urbanística aplicable (no seu caso). 2. A Ordenanza de referencia para este uso é a seguinte: Ordenanza 4 de edificación industrial (EI). 3. As determinacións complementarias dos Plans Parciais serán as seguintes: 1) Usos. Para as Áreas de Solo Urbanizable de carácter industrial serán de aplicación os usos recollidos na Ordenanza de referencia establecida.2) Reservas mínimas. Establécense con carácter xeral os módulos mínimos recollidos no punto 2 do artigo 47 da LOUG para este uso, pero na ficha correspondente poderanse aumentar eses mínimos.3) Infraestruturas.3.1. De comunicación. A sección mínima entre aliñamentos non debe ser inferior a 2 veces a altura máxima da edificación sen que baixe, en ningún caso de 14 metros. Poderanse prever viarios peonís que, en ningún caso terán menos de 4 m. de ancho.3.2. Características e trazado das galerías e redes. O Plan Parcial deberá garantir: 1) Subministración de auga para os usos previstos dun mínimo de 1,5 l/seg e Ha. de superficie bruta, en condicións de aceptable potabilidade.2) Rede de sumidoiros, condicións técnicas e localización para depuradora de residuos líquidos, con características axeitadas para a evacuación dos efluentes en condicións de salubridade suficiente para a súa reincorporación ao medio ambiente ou ás redes xerais de saneamento (neste caso só para pequenos volumes de vertido) complementándose, se fose preciso, con medidas de recollida de residuos industriais perigosos con destino a plantas especiais de tratamento.4) Condicións da edificación: - Permítese a construción de sotos e semisotos. Para a condición de semisoto o límite establecido é de que non supere a altura sobre da rasante en 1 m. - As edificacións terán unha altura máxima de 8 m. (2 plantas) só superables por elementos necesarios para o proceso produtivo. - Non se poderá ocupar máis do 70 % da parcela edificable, e en calquera caso, non se poderá superar unha ocupación pola edificación superior os 2/3 da superficie total do Sector.5) Medidas protectoras do Medio Ambiente e a paisaxe. O Plan Parcial fixará con claridade que tipo de industrias serán as que se permita instalar no Sector e tódalas medidas a esixirlles a aquelas que supoñan perigo de deterioro do medio ambiente, con estrita suxeición ao disposto no DAIA.9.2.3. DETERMINACIÓNS COMPLEMENTARIAS PARA O USO RESIDENCIAL E HOTELEIRO.1. O establecido no presente artigo será de aplicación complementaria (a respecto das condicións especificadas con carácter xeral para tódolos usos en apartados anteriores) nos ámbitos de solo urbanizable delimitado residencial como guía de referencia para os Plans Parciais, así como cando se pretendan completar as súas determinacións unha vez redactados ou en función de réximes transitorios establecidos pola lexislación urbanística aplicable (no seu caso). 2. As Ordenanzas de referencia para este uso indicaranse para cada sector na súa correspondente Ficha.3. As determinacións complementarias dos Plans Parciais serán as seguintes: 1) Usos. Nas Áreas de Solo Urbanizable delimitado de carácter residencial serán de aplicación os usos recollidos nas Ordenanzas de referencia establecidas para cada sector. Nos sectores de uso residencial deberá reservarse o solo necesario para situar polo menos o 30% da edificabilidade residencial total do sector dedicada a vivenda suxeita a algún réxime de protección (en calquera caso indícase o parámetro concreto aplicable en cada ficha de sector). 2) Reservas mínimas. Estableceranse de xeito pormenorizado para cada un dos sectores na ficha correspondente.3) Condicións da edificación: - Permítese a construción de sotos e semisotos e a utilización como habitable do espazo baixo cuberta, todo iso nas condicións xerais establecidas na presente Normativa. - As construcións cumprirán coas normas tipolóxicas establecidas na presente Normativa. - As edificacións dedicadas a vivenda non poderán acaroarse en número superior a catro portais e/ou vintecatro vivendas. Non se autorizarán edificios de vivendas acaroados con menos de cinco metros de fronte cada un. Como paso previo ao desenvolvemento do solo urbanizable non delimitado, deberanse redactar os correspondentes Plans de Sectorización (en diante PS), que deberán establecer as determinacións estruturantes da ordenación urbanística necesarias para a súa transformación (usos pormenorizados, edificabilidade, tipoloxías edificatorias, dotacións, equipamentos, conexión cos sistemas xerais existentes, trazados das redes fundamentais de infraestruturas e servizos, adscrición de sistemas xerais, prazos para o seu desenvolvemento, etc.) e deberá incorporar tamén as determinacións e documentación correspondentes a un Plan Parcial, tal e como sinala o artigo 66.3 d) da LOUG.9.3.1. CRITERIOS PARA O DESENVOLVEMENTO DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN. No que se refire ás condicións específicas de prioridade que deberán cumprir os primeiros sectores que se pretendan desenvolver nesta clase de solo, establécense unhas condicións mínimas que haberán de darse antes de proceder ao desenvolvemento de Plans de Sectorización, en función dos usos principais previstos, coa salvedade de que no caso de que se trate dunha actuación incluida nun Plan Sectorial autonómico ou dunha actuación pública co obxectivo de promover solo empresarial, facilitar o acceso á vivenda ou a promoción de vivenda protexida non se establecen limitacións ou condicións específicas de prioridade. As limitacións para os restantes casos son as seguintes.1. Para o desenvolvemento de Plans de Sectorización excluídos das salvedades anteriores que contemplen usos residenciais ou hoteleiros respecto de máis do 50 % do aproveitamento total do sector a delimitar, as condicións mínimas que haberán de darse son as seguintes: - Deberanse ter concedidas, nos núcleos rurais en contacto con (ou nas súas proximidades) esa zona de solo urbanizable non delimitado, un mínimo do 20 % de licenzas respecto do total de vivendas existentes á aprobación definitiva do PXOM (de non posuír datos neste sentido tomaranse como existentes as reflectidas no estudo demográfico do PXOM para a totalidade dos núcleos que se atopen en contacto directo co ámbito xeral de solo urbanizable non delimitado do que se trate). - No caso dos sectores situados no contorno dos núcleos urbanos deberanse ter aprobado polo menos algún dos sectores de solo urbanizable delimitado polo PXOM (agás que teña pasado máis dun cuadrienio dende o seu prazo de inicio de desenvolvemento establecido polo PXOM sen terse aprobado o correspondente Plan, pois neste caso poderá obviarse esta condición). - Os sectores a desenvolver deberán ter algunha superficie de contacto coa delimitación dalgún dos núcleos que estean situados nesa zona. - Os sectores a desenvolver deberán ter algunha superficie de contacto coa delimitación dalgún dos núcleos que estean situados nesa zona ou con algún dos sectores de solo urbanizable delimitado polo PXOM.2. Para o desenvolvemento de Plans de Sectorización excluídos das salvedades anteriores que contemplen usos industriais, terciarios ou comerciais respecto de máis do 50 % do aproveitamento total do sector a delimitar, as condicións mínimas que haberán de darse son as seguintes: - Deberanse ter solicitadas en firme, polo menos, o 50% da superficie de parcelas previstas para estes usos por parte de empresas que desenvolvan ou pretendan desenvolver as súas actividades nesta zona. - Deberanse ter aprobado polo menos algún dos sectores de solo urbanizable delimitado para ese uso polo PXOM nesa zona ou o mais próximo (agás que teña pasado máis dun cuadrienio dende o seu prazo de inicio de desenvolvemento establecido polo PXOM sen terse aprobado o correspondente Plan, pois neste caso poderá obviarse esta condición). 9.3.2. CRITERIOS PARA A DELIMITACIÓN DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN. No que se refire concretamente ás condicións que se establecen a priori para a delimitación de sectores nos PS establécense os seguintes: 1. A delimitación do sector/es deberá atender principalmente á súa viabilidade técnico-económica e de integración no medio no que se vai a inserir.2. Os sectores delimitaranse atendendo á estrutura física e parcelaria do territorio, abranguendo parcelas completas e seguindo a ser posible elementos básicos estruturantes do territorio (viario, ríos ou regatos) infraestruturas existentes, zonas topográficas diferenciadas, etc.) ou do planeamento (límites de clasificación do solo, dotacións, sistemas xerais, etc,.). 3. A superficie mínima de cada sector será de 20.000 m 2.4. Dentro da delimitación deberán incluírse os terreos necesarios para a súa conexión cos sistemas xerais ou estruturantes existentes (viario e todas as redes xerais de servizos urbanísticos). En caso necesario, poderanse incluír dentro da delimitación dos sectores terreos previstos no planeamento superior para sistemas xerais, ou ben adscribir o sector parte dos sistemas xerais situados en zonas próximas (en ambos casos sempre que os S. X. citados non estivesen xa adscritos a outros sectores, áreas de reparto ou polígonos pendentes de desenvolvemento), garantindo que esa adscrición non impida que o sector poida ser viable economicamente.9.3.3. DOCUMENTACIÓN, CRITERIOS E DETERMINACIÓNS BÁSICAS DE ORDENACIÓN DOS PLANS DE SECTORIZACIÓN.1. Os PS deberán conter as determinacións establecidas no art.66 da LOUG, coas seguintes aclaracións: a) USOS: Os PS deberán determinar para cada sector os usos pormenorizados, así como os usos permitidos e/ou prohibidos en función das súas condicións concretas e do uso global asignado. Nos sectores de uso residencial deberán efectuarse as reservas de solo para a vivenda suxeita a algún réxime de protección pública que se deriven da aplicación dos puntos 11 e 12 do art.47 da LOUG, e no seu defecto, polo menos o 30% da edificabilidade residencial. b) EDIFICABILIDADE: se o PXOM non a determina na súa ficha, o PS a establecerá para cada sector, en función das cargas e dotacións previstas, das condicións do seu contorno, etc, atendendo as seguintes limitacións: - A edificabilidade máxima para sectores de uso global residencial ou terciario será de 0,30 m 2 /m 2, sen superar as 15 vivendas/Ha. - A edificabilidade máxima para sectores de uso global industrial será de 0,6 m 2 /m 2. c) TIPOLOXÍAS EDIFICADORAS: deberanse definir as tipoloxías que se permiten, en función dos obxectivos que se pretenden en cada sector, da integración da actuación no seu contorno e das medidas e obxectivos que se establecen a este respecto no modelo territorial do PXOM. A respecto da ocupación do solo pola edificación, establécense as seguintes limitacións: - No solo de uso global residencial e terciario non se poderá superar o 30 % de ocupación total das edificacións sobre a superficie do sector. - No solo de uso global industrial non se poderá superar o 50 % de ocupación total das edificacións sobre a superficie do sector. d) SISTEMAS XERAIS DE INFRAESTRUTURAS: Deberanse definir para cada sector, así como as conexións necesarias coas infraestruturas xerais existentes en condicións axeitadas para o uso demandado, previndo incluso o reforzo ou ampliación desas infraestruturas xerais se fose preciso para a nova demanda global. e) RESERVAS MÍNIMAS DOTACIONAIS: Segundo o art.66.3 c) da LOUG haberá dous tipos de reserva: 1) Dotacións de carácter xeral, cos límites mínimos establecidos no punto 1 do artigo 47 da LOUG.2) Dotacións de carácter local, cos límites mínimos establecidos no punto 2 do artigo 47 da LOUG. f) OUTRAS RESERVAS: O PXOM pode incluír ou adscribir a maiores destas reservas mínimas do apartado anterior, outras reservas, que poden ser superiores ás que especifica a LOUG como cesión de Sistemas Xerais no solo urbanizable (neste caso se subsumirán ou se considerarán incluídas nesta cesión as que a LOUG establece como mínimas en función da edificabilidade residencial prevista, é dicir, que esta cesión imposta polo PXOM non se sumaría ás que a LOUG establece para os sistemas xerais). g) PRAZOS DE DESENVOLVEMENTO: Con carácter xeral aplicaranse os establecidos no art.3.2.1. h) Deberán incluír tamén todas as determinacións correspondentes aos Plans Parciais, segundo o especificado no Capítulo 9.2 da presente Normativa Urbanística, nos artigos 64 e 65 da LOUG e nos Regulamentos desta que se poidan aprobar no futuro, aplicándose mentres tanto subsidiariamente as condicións especificadas no RP estatal vixente, cumpríndose en calquera caso as limitacións e restricións especificadas para o solo urbanizable non delimitado recollidas no presente Capítulo 9.3. 2. A súa documentación mínima será a establecida no art.67 da LOUG, coas seguintes aclaracións: - Memoria xustificativa, que contará cunha memoria informativa do estado actual da zona. - Estudo de sostibilidade ambiental, impacto territorial e paisaxístico –ESAITP- (agás que o PS ou o PXOM fosen sometidos a avaliación ambiental estratéxica, pois nestes casos non será necesario). - Estudo económico que conterá unha avaliación aproximada dos custos de execución das redes locais e as xerais de infraestruturas e servizos indicadas no apartado d) anterior, así como as contribucións territoriais para a disposición dos terreos necesarios para a execución desas redes e conexións xerais. - Planos de información do estado actual da zona e o seu contorno próximo, co ámbito preciso en función da preservación de valores existentes e o ámbito de influencia das actuacións previstas. Incluirase en calquera caso un plano parcelario de todo o ámbito a sectorizar. - Planos de ordenación nos que se especifique a delimitación do sector, as citadas redes xerais de infraestruturas e as súas conexións cos sistemas xerais existentes ou previstos polo PXOM, especificando as que corresponderán a efectos da súa execución e xestión a cada sector delimitado.9.3.4. CONDICIÓNS ESPECÍFICAS E DETERMINACIÓNS A RESPECTO DA INTEGRACIÓN DOS SECTORES NO SEU CONTORNO.1. Os PS deberán analizar, de xeito pormenorizado, os efectos derivados da implantación dos sectores que se delimiten sobre o seu contorno e as medidas correctoras que sexan precisas.2. A tal efecto, segundo o indicado no artigo anterior, redactarase un ESAITP (un ISA en caso de sometemento a avaliación ambiental estratéxica do PS, salvo que se determine pola CMATI a súa innecesariedade), que deberá analizar e ponderar os posibles efectos da execución das actuacións previstas sobre os recursos naturais, o medio físico e os asentamentos poboacionais existentes, que deberá prever en caso necesario a adopción das medidas correctoras necesarias para minimizar os posibles impactos (ou para preservar os valores significativos do seu contorno, principalmente nos núcleos rurais e no solo rústico), valorar a adecuación das infraestruturas e servizos precisos para garantir esas actuacións necesarias nas axeitadas condicións de calidade e sostibilidade ambiental, así como a coherencia global cos obxectivos do PXOM a respecto do medio rural e os concretos de protección do dominio público natural. No seu defecto, cando o PXOM xa se ten avaliado co procedemento completo da LAAE non será necesario redactar un ESAITP, pero se deberán incorporar como determinacións obrigadas do plan as medidas correctoras de todo tipo (xeral e particular) que determine o citado proceso de avaliación para cada un dos ámbitos de solo urbanizable, que se concretarán principalmente no ISA do presente PXOM.3. Con carácter xeral, nas zonas de bordo dos sectores en contacto con Solo rústico de especial protección (sobre todo o de interese paisaxístico ou de espazos naturais), deberán establecerse as medidas correctoras específicas necesarias para evitar os impactos de calquera tipo que poidan desvirtuar as características deses espazos, mediante barreiras vexetais ou un especial coidado no deseño urbanístico e nas condicións de implantación das obras e usos previstos. As condicións que establece o presente catálogo contemplan por regra xeral unha protección cunhas condicións específicas que se suman ás doutras clasificacións, categorías de solo ou ordenanzas ás que están suxeitas as edificacións ou predios incluídos nos ámbitos desta protección, establecéndose dous ámbitos diferenciados regulados por condicións específicas: - Condicións específicas para o Patrimonio Cultural de carácter Arquitectónico e Etnográfico, dedicadas a todos os bens inmobles de interese. - Condicións específicas para o Patrimonio Cultural de carácter Arqueolóxico, dedicada a todos os xacementos e achados soltos. Será normativa aplicable de obrigado cumprimento en todo o que non se atope especificamente incluído no presente PXOM, a seguinte: - Lei 16/1985, de 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español. - Lei 8/1995, de 30 de outubro do Patrimonio Cultural de Galicia. - Lei 3/1996, de 10 de maio, de Protección dos Camiños de Santiago. - Lei 7/2008, do 7 de xullo, de protección da paisaxe de Galicia. - Lei 5/2006, do 30 de xuño, para a protección, a conservación e a mellora dos ríos galegos. - Decreto de 22 de abril de 1949, sobre protección dos castelos españois. - Decreto 449/1973, de 22 de febreiro, de protección de “hórreos e cabazos” antigos existentes en Asturias e Galicia. - Decreto 571/1963, de 14 de marzo sobre protección dos escudos, emblemas, pedras heráldicas, rolos de xustiza e cruces do termo e pezas similares de interese histórico-artístico. - Decreto 917/1967, de 20 de abril, polo que se ditan normas sobre publicidade exterior. - Decreto 199/97 do 10 de xullo, da Xunta de Galicia, que rexe a actividade arqueolóxica na C. A. de Galicia. - Decreto 232/2008, do 2 de outubro, sobre o Inventario xeral do patrimonio cultural de Galicia. - Decreto 67/2007, do 22 de marzo, polo que se regula o Catálogo Galego de árbores senlleiras. Nun contexto de declaración xenérica, terán a consideración de Bens de Interese Cultural (BIC) pola disposición adicional segunda da lei 16/85, do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español os elementos regulados polas seguintes disposicións: - Decreto 571/1963, de 14 de marzo, recóllense por defecto os escudos, emblemas, pedras heráldicas, cruceiros e pezas similares de interese histórico-artístico de máis de 100 anos. - Decreto 449/1973, do 22 de febreiro, quedan protexidos os hórreos, “cabazos”, “cabaceiros” e “canastros” de máis de 100 anos de antigüidade. - Así mesmo protéxense os restos de castelos e torres aos que se refire o decreto de 22 de abril de 1949, sexa cal for o seu estado de conservación. - Batería do Soberano [7] (sita na parroquia de Camariñas) goza da consideración de Ben de Interese Cultural (BIC) en aplicación da disposición adicional segunda da Lei 16/1985 do 25 de xuño. Non obstante, as N. C. S. da Provincia da Coruña estableceron, ademais, protección especial coma integrantes do Patrimonio Histórico-Artístico aos seguintes elementos: Castrexo. Castro de Mourín (Camariñas). Castro de Coroado (Ponte do Porto). Capelas e igrexas parroquiais:. Ermida da Nosa Señora do Monte (Monte Farelo). Igrexa parroquial de San Xurxo (Camariñas). Igrexa parroquial de Santa Mariña (Xaviña). Igrexa parroquial de San Pedro (Ponte do Porto). Capela de San Roque (Campo). Casas Grandes e Pazos:. Pazo de Dor (Ponte do Porto). Pontes:. Ponte do Porto (Ponte do Porto). Pombais:. Pombal (Ponte do Porto). Pombal (Xaviña). Coma se pode observar, a listaxe é claramente insuficiente. Só a título de exemplo, coidamos que faltan elementos de grande significación coma moitas das edificacións de interese repartidas por todo o concello, bastantes cruceiros, os muíños, algúns hórreos, reloxos de sol e fontes de interese, o foxo do lobo, a Fortaleza do Soberano, as mámoas, etc., Por tanto elaboramos unha lista máis completa de elementos a catalogar, que se contén no Anexo ao presente documento a modo de Catálogo definitivo, e outro anexo independente de arqueoloxía. O catálogo do plan xeral recollerá a clasificación que a lei 8/1995 do patrimonio cultural de Galicia (en diante LPCG ) define no seu réxime de protección e conservación dos bens inventariados -artigo 24.2- establecendo tres categorías de protección: 1. B. I. C.: Bens de interese cultural, que son os bens mobles, inmobles e inmateriais máis destacados do patrimonio cultural de Galicia, declarados mediante decreto da Xunta de Galicia logo da incoación do oportuno expediente. Nesta categoría inclúense os cruceiros, cruces de termo e outras pezas de análoga índole con antigüidade de máis de cen anos, contemplados no decreto 571/1963 do 14 de marzo, e os hórreos ou cabazos con antigüidade de máis de cen anos, no decreto 449/1973 do 22 de febreiro, todos eles considerados bens de interese cultural pola disposición adicional segunda da lei.2. CATALOGADO e INVENTARIADO: bens catalogados: aqueles que sen chegar a ser declarados de interese cultural, posúan especial singularidade. (art17.1 LPCG ). Estes bens integran o catálogo do patrimonio cultural de Galicia que debe ser xestionado pola Consellería de Cultura (art.17.3 LPCG ). 3. INVENTARIADO: bens inventariados: aqueles que, sen estaren incluídos entre os anteriores, merezan ser conservados e se inclúan no Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia. Estes bens gozarán dunha protección baseada en evitar a súa desaparición e estarán baixo a responsabilidade dos concellos e da Consellería de Cultura. (art.54 LPCG ). O inventario xeral do patrimonio cultural de Galicia o conforman os bens declarados de interese cultural (BIC), os bens catalogados e os bens inventariados. O criterio empregado para a elaboración do catálogo seguirá as directrices marcadas pola Lei de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia 9/2002 coas modificacións derivadas da Lei 15/2004 (Art.53.1. f e Art.75), así como as derivadas das posteriores leis que a modificaron (en diante LOUG), e a lei do Patrimonio Cultural de Galicia. O Catálogo municipal, que por aplicación da Disposición Adicional Segunda da Lei 8/95, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, pasará a formar parte do Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia, estará formado, dende o punto de vista arquitectónico e etnográfico, por todos aqueles bens de interese artístico, histórico, arquitectónico, etnográfico, etc. e conxuntos urbanos, lugares etnográficos, xardíns, parques, eiras, etc., que teñan valor artístico, histórico ou antropolóxico. O presente documento establece unha relación de edificios e conxuntos a protexer e/ou conservar por razóns urbanísticas en función do seu valor histórico, artístico ou medio ambiental. No relativo á protección do patrimonio histórico artístico e etnográfico, ademais do presente nesta ordenanza, estarase en todo o disposto pola Lei 8/1995, de 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, que ten por obxecto a protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento do patrimonio cultural de Galicia, así como a súa investigación e transmisión ás xeracións futuras.1.1.- Constitúen bens suxeitos a protección urbanística, de acordo coas determinacións da presente ordenanza e da Lei 8/1995 do 30 de Outubro do Patrimonio Cultural de Galicia, os seguintes: 1.1.1.- Os edificios e conxuntos de interese histórico, artístico, arquitectónico, e lugares etnográficos, xardíns, alamedas, prazas, eiras, etc. que teñan valor artístico, histórico ou antropolóxico, reflectidos e identificados nos planos de ordenación e incluídos na relación de bens protexidos do presente documento.1.1.2.- Os xacementos arqueolóxicos e achados soltos reflectidos nos planos de Ordenación e incluídos no Catálogo de Patrimonio Arqueolóxico do presente documento.1.1.3.- As fincas singulares vinculadas a elementos arquitectónicos senlleiros (pazos, reitorais, etc.), así como os camiños tradicionais, incluíndo os muros tradicionais e o arborado autóctono a el vinculado.1.1.4.- Os elementos illados, identificados ou non na cartografía que, pola súa natureza cultural e legal, teñen recoñecido seu interese histórico, artístico, etnográfico e/ou cultural. Así, mediante o Decreto 449/1973, do 22 de febreiro, quedan protexidos os hórreos, “cabazos”, “cabaceiros” e “canastros” de máis de 100 anos de antigüidade, e mediante o Decreto 571/1963, de 14 de marzo, os escudos, emblemas, pedras heráldicas, cruceiros e pezas similares de interese histórico-artístico de máis de 100 anos. Tendo a consideración de bens de interese cultural pola disposición adicional segunda da lei 16/85, do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español. Así mesmo protéxense os restos de castelos e torres aos que se refire o decreto de 22 de abril de 1949, sexa cal for o seu estado de conservación.1.2.- Os bens obxecto de protección quedan incluídos no catálogo de fichas complementario do presente documento. Ditos bens figuran reflectidos graficamente e numerados nos planos de Ordenación territorial a escala 1/5.000, e a 1/2.000 nos núcleos rurais. O Catálogo ten a consideración de aberto e será susceptible de incorporar novos elementos, ben a instancia do Concello ou ben da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia.1.3.- A protección destes edificios e conxuntos vai encamiñada a súa conservación, aceptando a realización de determinadas obras en función das características do obxecto protexido, para o cal establécense tres niveis de protección: a) Integral. b) Estrutural. c) Ambiental.1.4.- Para a protección do contorno dos bens protexidos, dentro dos cales é necesario informe preceptivo, previo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, fíxase unha franxa que se delimita nos planos de ordenación. No caso de non estar grafitada, a distancia (medida dende o elemento ou vestixio máis exterior do ben que se protexese), do contorno de protección (art.30 das Normas Complementarias e Subsidiarias Provinciais) será de: ○ 50 metros, cando se trate de elementos etnográficos inventariados (hórreos, cruceiros, petos, etc.). ○ 100 metros, cando se trate de elementos de arquitectura relixiosa (conxuntos parroquiais, igrexas, capelas, santuarios, cemiterios, etc.), arquitectura civil (edificios singulares, pontes, fontes, etc.) e outros elementos inventariados.1.5.- Nos elementos catalogados e no seu contorno de protección, todos aqueles usos e construcións ou actuacións enumerados no artigo 194 da LOUG e no artigo 10 do Regulamento de Disciplina Urbanística para o desenvolvemento e aplicación da Lei do Solo de Galicia, mentres non se redacte o planeamento especial correspondente, será necesario o informe preceptivo, previo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, que terá carácter preceptivo e vinculante respecto ás condicións físicas que sexan requiridas para preservar o seu contorno e para garantir a harmonización coas características dos bens protexidos. Igualmente a tramitación do planeamento especial citado ou calquera outro de desenvolvemento do PXOM que afecte a bens catalogados ou os seus ámbitos de protección, requirirá do informe previo da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, que terá carácter preceptivo e vinculante.1.6.- Con carácter xeral a ampliación ou reforma dos cemiterios ou camposantos presentes no termo municipal estará sometida a informe preceptivo, previo e vinculante do órgano correspondente da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia. Con carácter xeral as obras que se permitan nos edificios catalogados e nos seus ámbitos tenderán a súa conservación e posta en valor, quedando o seu uso subordinado a que non se poñan en perigo os valores que aconsellan a súa conservación. Establécense os seguintes tipos ou categorías de obras: Conservación: Son aquelas destinadas a cumprir coas obrigas da propiedade no que se refire ás condicións de ornato e hixiene da edificación. Non poden afectar ás características formais do edificio, non pudendo ocasionar alteracións ou substitucións de calquera dos elementos estruturais ou de deseño do mesmo. Restauración: Son aquelas obras encamiñadas a unha conservación en grao máximo nas que se pretende a reparación dos elementos, estruturais ou non, do edificio, á vez que reproducir as condicións orixinais do mesmo sen achega de elementos de novo deseño, mesmo a restauración do mobiliario orixinal e da decoración ou dos elementos procedentes polo menos das últimas etapas de utilización. Cando implique a substitución inevitable dalgún elemento, a reposición será o máis fiel posible ás condicións orixinais. Consolidación: Son aquelas obras encamiñadas á conservación e mantemento do inmoble que impliquen substitución parcial ou total dalgún elemento estrutural con achega de elementos de novo deseño, pero respectando integramente as organizacións espaciais, así como a tipoloxía estrutural e a composición exterior da envolvente do edificio (fachadas e cuberta). Rehabilitación: Son aquelas obras encamiñadas a mellorar e adecuar as condición de habitabilidade e que impliquen unha redistribución da organización espacial conservando as características estruturais e de composición exterior da envolvente do edificio (fachadas e cuberta). Reestruturación: Son aquelas obras encamiñadas á renovación, mesmo dos elementos estruturais, que impliquen variación do tipo de estrutura, podendo incluír a demolición dos elementos estruturais ou en grao máximo o baleirado do edificio conservando a fachada exterior existente, interior e patios, así como a liña e tipo de cuberta. Adición de plantas: son aquelas obras encamiñadas a aumentar o número de andares do edificio, mantendo ou non a tipoloxía estrutural, asimilable á reestruturación en canto a grao de conservación e tolerancia. As condicións en que pode realizarse a adecuación especifícanse no grao de protección correspondente. Só neste caso, a cuberta do edificio non se considerará protexida. A presente protección aplícase a aqueles edificios, construcións e bens inmobles de natureza semellante que reúnen un excepcional valor arquitectónico e/ou unha relevante significación cultural ou cidadán. A mesma protección atinxe aos monumentos declarados ou incoados en base ao establecido na lexislación galega e estatal sobre patrimonio cultural. Correspóndese con aqueles bens culturais insubstituíbles, que posúen valores obxectivos de carácter arquitectónico, histórico, artístico ou tradicional, calquera que sexa o seu estado de conservación. Estes bens deberanse manter na súa integridade, tanto no que se refire aos seus elementos orixinais interiores como exteriores, prestando especial respecto ás súas características singulares e procurando a súa recuperación funcional e monumental a través de todos os medios técnicos posibles. Distínguense varios casos en función da natureza do ben protexido: - Edificios: cando o obxecto protexido sexa un edificio e no catálogo figure exclusivamente como tal, a protección entenderase que abrangue a toda a parcela onde se sitúe o ben ou grupo de bens que integran o conxunto edificatorio a protexer (pazo e edificacións auxiliares, Igrexa e adro, etc.), quedando excluída calquera posibilidade de segregación de novas parcelas, agás que exista unha autorización preceptiva, previa e vinculante da Consellería de Cultura. - Conxuntos que conforman unha unidade: cando o obxecto protexido sexa un edificio ou edificios e os xardíns ou espazos libres, co que forman unha unidade ou conxunto, quedará excluída calquera división do ámbito protexido con destino distinto do existente. Nos espazos non ocupados pola edificación, especialmente nas fincas singulares vinculadas ás edificacións catalogadas como igrexas parroquiais, capelas, pazos, casas reitorais, etc., calquera modificación dos elementos que configuren formalmente o ámbito de influencia será obxecto de licenza, quedando expresamente prohibida o reparcelamento e a construción de novas edificacións, salvo autorización expresa da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia. Queda prohibida a tala de especies arbóreas, xa fosen autóctonas ou non, que pola súa idade ou situación estratéxica formen parte da xardinería ou medio inmediato. - Outros elementos protexidos: cando o elemento protexido non sexa unha edificación (cruceiros, petos de ánimas, fontes, pontes, etc.) entenderase que a protección afecta á totalidade do ben, de maneira que se garanta o mantemento do seu significado e o libre acceso á súa contemplación.3.2.1.- Con carácter preferente autorizaranse as obras de: - restauración total ou parcial - conservación 3.2.2.- Con carácter non preferente autorizaranse as obras de consolidación e rehabilitación. No caso de que nun edificio catalogado e con protección integral se pretendese efectuar algunha obra non clasificable como de conservación ou restauración, isto é, consolidación ou rehabilitación e así se xustificase na memoria do proxecto que acompañe á solicitude de licenza, o Concello poderá denegar a devandita licenza se considerase que é posible e conveniente un maior grao de protección e conservación. Neste sentido, e se non existe conformidade do solicitante, o Concello poderá solicitar ditame pericial ou administrativo de facultativos ou organismos competentes, con cargo ao promotor da obra. Explicitamente quedarán prohibidas as obras de reestruturación e derrubamento parcial ou total. Igualmente as de rehabilitación que supoñan un cambio tipolóxico e/ou de uso, agás as excepcións derivadas do epígrafe seguinte. Coidarase expresamente a conservación daqueles elementos estruturantes da tipoloxía de que se trate (acceso, circulacións, escadas, zonas de servizo, etc.) e aquelas outras da estrutura e/ou ornamentais (muros de carga, forxados, cuberta, artesoados, escudos, etc.) que son parte sobranceira na caracterización do obxecto a protexer e conservar. En xeral, o correspondente ao tipo de solo onde está situada a parcela e/ou edificación protexida. Como regra xeral non se admitirán vivendas en solo rústico. • No caso de elementos protexidos de elevado interese (torre, pazo, etc.), e situados en parcelas de grande extensión (que poderán abarcar varios tipos de clasificación de solo, distintas cada unha) e que coas edificacións forman unha unidade tipolóxica determinada, poderá completarse o volume existente, sempre que non signifique incrementar a edificación existente en máis dun 50 % (medido en m²/m²), sempre que o permitan as ordenanzas de aplicación xeral. • O novo volume poderá dispoñerse libremente no ámbito da parcela (agás en zonas clasificadas como solo rústico) e cumprindo coa regulación do tipo de solo no que se sitúe, e complementariamente cás seguintes condicións: • Non significará segregación de parte ou partes da unidade considerada ou parcelamento urbanístico. • A altura non poderá exceder os 6 metros. • A composición, volumetría e materiais empregados manterán unha relación harmónica cos edificios existentes e protexidos no ámbito. • Deberase dispoñer totalmente exenta das edificacións principais existentes. • Se se sitúa dentro dunha área definida por unha liña homotética trazada a 100 metros de distancia dos muros exteriores da edificación ou grupo de edificacións que integran o conxunto edificatorio a protexer, o Concello poderá esixir maior adecuación do proxecto, se considerase que non é suficiente a nova edificación proxectada coas existentes, a paisaxe ou contorno inmediato. Se non houbese conformidade do solicitante, o Concello poderá solicitar ditame pericial ou administrativo de facultativos ou organismos competentes, con cargo ao promotor. • Se se sitúa fóra da dita área o grao de adecuación concretarase nos aspectos determinados no punto terceiro. Se houbese desconformidade actuarase como no punto anterior. • En calquera caso, a situación da posible nova edificación respectará a disposición xeral das zonas axardinadas ou de cultivos dos elementos arbóreos ou arbustivos existentes e protexidos. • Os usos posibles do elemento que se protexe e conserva como da edificación que poida xurdir, serán os compatibles co carácter da explotación que constitúe o elemento protexido (torre, pazo, etc.). Permitiranse explicitamente os seguintes usos: • Vivenda familiar para a edificación principal e excepcionalmente de auxiliares; equipamento relixioso cando se trate de igrexas ou capelas. • Vivenda familiar e instalacións derivadas da explotación primaria do solo para as edificacións auxiliares; ou as novas que poidan xurdir. • Equipamento público. O Concello exercerá en todo momento os labores de control e seguimento das obras que se realicen nos bens culturais catalogados baixo unha protección integral a fin de comprobar que a intervención á que está sendo sometido o ben se adecúa ao proxecto de obra aprobado polos organismos competentes de ámbito municipal e autonómico. Arredor dos bens culturais de protección integral definirase unha área de protección –individualizada e non xenérica- que abranguerá aos edificios e conxuntos que formen parte do seu contorno inmediato. Así mesmo poderase limitar efectivamente a altura dos inmobles englobados dentro desta área a fin de protexer as súas vistas dende os distintos accesos e lugares que ofrezan privilexiadas perspectivas visuais (miradoiros, áreas de lecer.) de carácter público. Así mesmo coidarase especialmente a coherencia das cores e materiais visibles (carpintería, cubertas, paramentos, canles de pluviais, etc.) empregados nos edificios e construcións inseridos nesta área de protección respecto do ben que goza de protección integral. Estas limitacións expresaranse especificamente na ficha do elemento catalogado. A tal fin o Departamento Municipal responsable do Patrimonio Cultural, en coordinación co Departamento de Urbanismo, emitirá, en todo caso, un informe vinculante que formará parte de cada un dos expedientes de licenza de obra maior ou menor dos inmobles incluídos na devandita área de protección. A estes efectos a Dirección Xeral de Patrimonio Cultural da Xunta de Galicia poderá exercer de organismo consultivo. Estas medidas perseguen controlar a masa edificada así como os materiais e a tipoloxía dos edificios e construcións situados no contorno dos bens protexidos integralmente a fin de conservar o seu perfil e manter a súa identidade como fitos de referencia visual. Defínese unha franxa de protección de vinte e cinco (25) metros a ambos lados dos camiños históricos e tradicionais. Calquera actuación urbanística que se pretenda realizar dentro deste contorno deberá ser informada, de maneira preceptiva, previa e vinculante, pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia. Nos camiños históricos e tradicionais no termo municipal, seguiranse os seguintes criterios de protección e intervención: 3.6.1.- En solo urbanizable delimitado e non delimitado; Os proxectos de urbanización, plans sectoriais, plans parciais e calquera outra figura de planeamento que desenvolva estes solos terán en conta a sección e traza dos camiños, procurando que as construcións e formalización dos espazos libres adxacentes a eles sexan adecuados ao contorno protexido no que se integran. Deberanse afastar as edificacións e outras construcións propostas das marxes destes camiños.3.6.2.- En solo de núcleo rural ou rústico; O ámbito de protección dos camiños ao seu paso por un núcleo rural e polo territorio parroquial inclúe, ademais da propia sección do camiño, as construcións tradicionais e a propia estrutura parcelaria limítrofe co camiño, por caracterizar a paisaxe do núcleo e do seu contorno. Este espazo amplíase aos muros e vedacións tradicionais, ao arborado autóctono, aos espazos libres do núcleo –xa fosen públicos ou privados- así como aos casaríos e outras construcións que singularizan a traza e seccións dos camiños. Nas marxes dos camiños a tipoloxía, o volume e voos das novas edificacións quedarán cauteladas pola súa integración no contorno protexido e no conxunto do núcleo tradicional, debendo someterse ao informe favorable preceptivo, previo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.3.7.1.- Ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas principais, a solicitude de licenza deberá ser acompañada da documentación detallada seguinte: - Descrición do marco referencial de orixe do edificio: propiedade que ordenou a súa construción, autores do proxecto e obra, uso orixinal ao que se destinou e variacións de uso e propiedade, etc. - Evolución do edificio e do contorno inmediato que poidan xustificar as solucións adoptadas. - Levantamento a escala mínima 1/100 do edificio na súa situación actual (plantas, alzados exteriores e interiores, seccións, etc.) e das edificacións auxiliares e complementarias, así como das ampliacións de escala necesarias de detalles característicos. Levantamento da parcela onde se sitúa a escala non menor de 1/500 indicando a situación relativa dos edificios principal e auxiliares e especificando os cultivos, arborado, xardinería, etc. - Descrición fotográfica do edificio e o seu contorno. - Memoria xustificativa da oportunidade da obra a realizar, así como dos efectos sobre os usos e usuarios actuais e sobre os elementos obxecto de protección. - Proxecto detallado das obras a realizar especificando con claridade as zonas e elementos afectados.3.7.2.- No caso de edificios protexidos no medio rural enclavados en grandes fincas ou nunha área definida por unha liña homotética a 100 m. de distancia dos muros exteriores da edificación ou grupo de edificacións que integran o conxunto edificatorio a protexer, a solicitude de licenza de calquera tipo deberá ir acompañada, ademais de polos documentos esixidos nas Ordenanzas municipais, pola documentación seguinte: - Plano de situación en relación ao edificio a protexer. - Incidencia no contorno da obra ou actividade para a que solicitase licenza, así como memoria xustificativa da non alteración das condicións ambientais e paisaxísticas do ben natural protexido (incluirase para o caso de edificacións, relación detallada de materiais a empregar e da solución formal adoptada, etc.). 3.7.3. En todos os casos o Concello, coa documentación presentada, e xunto co informe técnico municipal, solicitará con carácter previo á concesión da licenza, o informe preceptivo, previo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.3.7.4. A relación de edificios e conxuntos obxecto de protección integral indícase no catálogo Anexo a esta Normativa. É a aplicable a aqueles edificios ou bens inmobles que polo seu valor histórico, artístico, construtivo, tipolóxico ou arquitectónico son suficientemente significativos dentro do termo municipal. Esta protección correspóndese cos bens culturais de elevado valor histórico, artístico, arquitectónico, pintoresco, típico ou ambiental que, polas súas características obxectivas, merecen ser conservados. A súa estrutura deberá conservarse por medio de tratamentos específicos que garantan o mantemento das súas condicións volumétricas, tipolóxicas e ambientais, sen prexuízo de que se realicen obras de adaptación e mellora que sexan compatibles cos usos autorizados en base á súa estrutura e función. Distínguense varios casos en función da natureza do ben protexido: - Edificios: cando o obxecto protexido sexa un edificio e no catálogo figure exclusivamente como tal, a protección entenderase que se estende a toda a parcela onde se sitúe o ben ou grupo de bens que integran o conxunto edificatorio a protexer (pazo e edificacións auxiliares, Igrexa e adro, etc.). - Conxuntos que conforman unha unidade: cando o obxecto protexido sexa un edificio ou edificios e os xardíns ou espazos libres, co que forman unha unidade ou conxunto, quedará excluída calquera división do ámbito protexido con destino distinto do existente. Expresamente quedará prohibida a tala de especies arbóreas, fosen ou non autóctonas, que pola súa idade ou situación estratéxica, formen parte da xardinería ou medio inmediato. - Outros elementos protexidos: cando o elemento protexido non sexa unha edificación (cruceiros, petos de ánimas, fontes, pontes, etc.) entenderase que a protección afecta á totalidade do ben, de maneira que se garanta o mantemento do seu significado e o libre acceso á súa contemplación. Con carácter preferente autorizaranse as obras de: - restauración total ou parcial. - conservación. - consolidación. - rehabilitación. - adición de planta (se é compatible coa protección e o permite a ordenanza de aplicación). En xeral, será o correspondente ao tipo de solo onde está situada a parcela e/ou edificación protexida (principalmente nos que se sitúan nos núcleos rurais). Como regra xeral non se admitirán vivendas en solo rústico. No caso de elementos protexidos situados no medio rural (solo non urbanizable) como torres, pazos, etc., con parcelas de grande extensión e que coas edificacións forman unha unidade tipolóxica determinada, poderá completarse o volume existente, sempre que non signifique incrementar a edificación existente en máis dun 60 % (medido en m²/m²), sempre que o permitan as ordenanzas de aplicación xeral. O novo volume poderá dispoñerse libremente no ámbito da parcela cumprindo cás seguintes condicións:  A composición, volumetría e materiais empregados manterán unha relación harmónica cos edificios existentes e protexidos no ámbito.  Deberase dispoñer preferentemente exenta das edificacións principais existentes e respectará a disposición xeral das zonas axardinadas, elementos arbóreos ou arbustivos existentes e protexidos.  Os usos posibles do elemento que se protexe e conserva como da edificación que poida xurdir, serán os compatibles co carácter da explotación que constitúe o elemento protexido. O Concello exercerá en todo momento os labores de control e seguimento das obras que se realicen nos bens culturais catalogados baixo unha protección estrutural a fin de comprobar que a intervención á que está sendo sometido o ben se adecúa ao proxecto de obra aprobado polos organismos competentes de ámbito municipal e autonómico.4.5.1.- Ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas principais, a solicitude e licenza deberá estar acompañada da documentación detallada seguinte: - Descrición do marco referencial de orixe do edificio. - Evolución do edificio e do contorno inmediato que poidan xustificar as solucións adoptadas. - Levantamento a escala mínima 1/100 do edificio na súa situación actual (plantas, alzados exteriores e interiores, seccións, etc.) e das edificacións auxiliares e complementarias, así como das ampliacións de escala necesarias de detalles característicos. Levantamento da parcela onde se sitúa, a escala non menor de 1/500 indicando a situación relativa dos edificios principal e auxiliares e especificando os cultivos, arborado, xardinería, etc. - Descrición fotográfica do edificio e o seu contorno. - Memoria xustificativa da oportunidade da obra a realizar, así como dos efectos sobre os usos e usuarios actuais e sobre os elementos obxecto de protección. - Proxecto detallado das obras a realizar especificando con claridade as zonas e os elementos afectados.4.5.2.- No caso de edificios protexidos no medio rural enclavados en grandes fincas ou nunha área definida por unha liña homotética a 100 m. de distancia dos muros exteriores da edificación ou grupo de edificacións que integran o conxunto edificatorio a protexer, a solicitude de licenza de calquera tipo deberá ir acompañada, ademais de polos documentos esixidos nas Ordenanzas municipais, pola documentación seguinte: - Plano de situación en relación ao edificio a protexer. - Incidencia no contorno da obra ou actividade para a que solicitase licenza, así como memoria xustificativa da non alteración das condicións ambientais e paisaxísticas do ben natural protexido (incluirase para o caso de edificacións, relación detallada de materiais a empregar e da solución formal adoptada, etc.). 4.5.3.- En todos os casos o Concello, coa documentación presentada, e xunto co informe técnico municipal, solicitará con carácter previo á concesión da licenza, o informe preceptivo, previo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.4.5.4.- A relación de edificios e conxuntos obxecto de protección estrutural indícase no catálogo Anexo desta Normativa. Os edificios que así se recollan no catálogo e que, ben illados ou ben en conxuntos, conformen tramos ou áreas arquitectónicas de calidade en bo ou regular estado de conservación, aínda que individualmente non presenten notables valores arquitectónicos. Correspóndese cos bens culturais que presentan un valor arquitectónico, decorativo, tradicional, pintoresco ou ambiental que polas súas características exteriores ou pola súa tipoloxía, ou ben por constituír pezas singulares dun escenario urbano ou rural concreto, é preciso conservar polos súas achegas ambientais, estéticas e históricas que conteñen. Estes bens admiten importantes intervencións naqueles aspectos susceptibles de mellora que non contradigan o obxectivo da súa catalogación. Con carácter xeneral, autorízanse obras de: - restauración total o parcial. - conservación. - consolidación. - rehabilitación. - reestruturación. - adición de planta (si é compatible coa protección e o permite a ordenanza de aplicación). 5.2.1.- Cando nun edificio obxecto de protección ambiental se pretendese unha reestruturación xeneralizada ou unha ampliación de planta (cando isto sexa posible) o Concello esixirá a presentación da documentación complementaria que garante que as obras que se proxecten non afecten ao carácter tradicional do edificio obxecto de protección nin ao seu contorno.5.2.2.- Explicitamente quedarán prohibidos os derrubamentos parciais ou totais que afecten á envolvente do edificio ou a modificación dos ocos ou a apertura doutros novos ou aqueles cambios de dita envolvente que modifiquen a composición xeral.5.2.3.- No caso de que no edificio protexido sexa posible a adición de planta esta farase mantendo as condicións estruturais da planta do edificio preexistente en todo canto sexa posible e as de fachada en canto o ritmo da cantería ou cachotería, materiais de ornamentación e acrisolamento, debendo xustificar que a ampliación non desvirtúa a edificación existente ou seu contorno e que é compatible con aqueles dende o punto de vista compositivo, tipolóxico, morfolóxico e paisaxístico, ben por mímese ben por contrapunto, coidando e valorando con precisión en cada caso os materiais, técnicas e cores empregadas. En xeral, o correspondente ao tipo de solo onde está situada a parcela e/ou edificación protexida. Como regra xeral non se admitirán vivendas en solo rústico.5.4.1.- Nos edificios con protección ambiental, as solicitudes de licenza de calquera tipo de obra, incluirán preceptivamente, ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas municipais, a documentación detallada seguinte: - Relación detallada das obras a executar especificando con claridade as zonas e elementos afectados. - Alzado fotográfico do tramo da rúa (polo menos do tramo correspondente ao cuarteirón) onde está situado o edificio.5.4.2. Cando a licenza solicitada sexa de reestruturación e/ou adición de planta, ademais da anterior deberá presentar: - Descrición fotográfica pormenorizada do estado actual do edificio e dos elementos máis característicos. - Memoria xustificativa da oportunidade e conveniencia da reestruturación (cando sexa o caso). 5.4.3. En todos os casos o Concello coa documentación presentada, e xunto co informe técnico municipal, solicitará con carácter previo á concesión da licenza, o informe preceptivo, previo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.5.4.4.- A relación de edificios e conxuntos obxecto de protección estrutural se indica no catálogo anexo desta Normativa. No Art.1.4. da presente ordenanza e nos planos de ordenación indícanse os contornos de protección dos elementos incluídos no presente Catálogo, que conforman o ámbito de aplicación do presente artigo. De forma xenérica os elementos incluídos nos contornos de protección dos elementos catalogados estarán sometidos ás condicións ambientais que determine o organismo competente da Consellería de Cultura, previndo así normativamente as medidas necesarias para a protección tipolóxica, morfolóxica, conservación, recuperación ou aproveitamento do patrimonio. Todos os elementos ou edificacións a construír ou reformar no ámbito de protección dos elementos catalogados deberán acadar as condicións de harmonización seguintes: - A súa tipoloxía deberá ser congruente coas propias da zona, non podendo supor variacións das características esenciais dos edificios, nin alterar o lugar, o volume e a tipoloxía e morfoloxía do núcleo. - As novas construcións manterán as condicións ambientais do núcleo, a morfoloxía do asentamento e a tipoloxía das edificacións do lugar, identificándose cas características propias do lugar. - O volume das novas edificacións será similar ao das edificacións tradicionais existentes. - As cubertas estarán formadas por planos continuos sen quebraduras dos seus faldróns. A iluminación e ventilación do aproveitamento baixo cuberta será polo testeiro ou por ventás inclinadas situadas no plano dos faldróns de cuberta, quedando prohibidas as mansardas ou bufardas. Ademais dos documentos esixidos nas ordenanzas principais, a solicitude de licenza deberá ser acompañada da documentación detallada seguinte: 6.3.1.- Levantamento a escala mínima 1/100 do edificio na súa situación actual si se trata dunha reforma e dos planos do proxecto en tódolos casos (plantas, alzados exteriores, seccións, etc.) e das edificacións auxiliares e complementarias. Levantamento da parcela onde se sitúa, a escala non menor de 1/500 indicando a situación relativa dos edificios principal e auxiliares e especificando os cultivos, arborado, xardinería, etc. levantamento a escala axeitada para relacionar a parcela ou edificio co elemento protexido.6.3.2. Descrición fotográfica do edificio e o seu contorno en relación co elemento protexido.6.3.3. Incidencia no contorno da obra ou actividade para a que solicitase licenza, así como memoria xustificativa da non alteración das condicións ambientais e paisaxísticas do ben natural protexido (incluirase para o caso de edificacións, relación detallada de materiais a empregar e da solución formal adoptada, etc.). 6.3.4. En todos os casos o Concello, coa documentación presentada, e xunto co informe técnico municipal, solicitará con carácter previo a concesión da licenza o informe preceptivo, previo e vinculante da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia. Con carácter xeral os propietarios de terreos e/ou edificacións catalogadas, de acordo co establecido nos artigos 188, 189 e 190 da LOUG, terán a obriga de conservalos e mantelos nas condicións expostas nos referidos artigos. A maiores os propietarios de bens catalogados que se atopen en estado ruinoso atenderán as seguintes limitacións: 1. Os propietarios de edificacións ou calquera outro ben incluído no Catálogo do PXOM, amais da obriga xeral xa consignada e conforme ao disposto no artigo 25 da Lei do Patrimonio Cultural de Galicia e no art.36 e concordantes da Lei do Patrimonio Histórico Español terán a obriga de proceder mesmo á reconstrución total ou parcial no suposto de que o ben se atope en estado ruinoso. Todo isto independentemente de que se as obras exceden dos límites do deber de conservación (artigo 199 da LOUG) os propietarios acaden a cooperación das Administracións competentes (Concello, Consellería de Cultura, etc.) para abordar as obras necesarias ao respecto, ou acaden as axudas que se citan no art.202 da LOUG.2. En ningún caso se poderá derrubar un edificio ou calquera outro ben incluído no Catálogo do PXOM, mesmo obtendo a declaración de ruína, se non conta coa autorización expresa preceptiva, previa e vinculante do órgano da Xunta de Galicia competente en materia de protección do Patrimonio Cultural (artigo 41 da Lei do Patrimonio Cultural de Galicia e artigo 24 da Lei do Patrimonio Histórico Español), quen no caso de concederse terá que ter en conta o nivel de protección do edificio en cuestión (Sentencia do T. S. de 23/9/1988). Os elementos que se inclúen no catálogo recóllense de xeito pormenorizado nun volume independente coas fichas realizadas para cada elemento, conxunto de elementos ou tipoloxías xenéricas de elementos. O catálogo de bens arqueolóxicos aséntase nun carácter de PROVISIONALIDADE PERMANENTE, polo que o Concello, de oficio ou a instancia de parte, deberá incorporar ao catálogo de maneira inmediata calquera novo ben arquitectónico ou etnográfico descuberto sempre que goce do informe favorable preceptivo, previo e vinculante do organismo competente da Xunta de Galicia, especificando o ámbito de protección que fixe a Consellería de Cultura. En ningún caso a administración local poderá suprimir do presente Catálogo ou rebaixar o grao de protección dun ben cultural incluído no Catálogo do PXOM sen contar co informe favorable preceptivo, previo e vinculante do organismo competente da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia (art.32 da Lei 8/1995). Será obrigado proceder á inclusión de novos bens culturais no Catálogo do PXOM (ou no seu caso exclusión) cando a solicitude se produza a instancia da Consellería de Cultura, como consecuencia de altas ou baixas causadas no Inventario Xeral de Galicia. A inclusión e a exclusión de bens no Catálogo tramitarase como Modificación Puntual do PXOM. Enténdese por patrimonio arqueolóxico o conxunto de bens mobles e inmobles de carácter histórico, susceptibles de seren estudados con metodoloxía arqueolóxica, tanto os que se atopan na superficie, no subsolo ou baixo a auga. Así mesmo, forman parte deste patrimonio os elementos xeolóxicos e paleontolóxicos relacionados coa historia humana, coas súas orixes, os seus antecedentes e o seu desenvolvemento (art.55 da lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia). Calquera intervención que se pretenda levar a cabo sobre os xacementos que forman parte do Catálogo do PXOM, así como dentro dos seus contornos de protección, deberá cumprir co Decreto 199/1997, do 10 de xullo, que regula a actividade arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia (DOG núm.150, do 6 de agosto; corrección de erros no DOG núm.213, do 4 de novembro), debendo contar asemade con autorización expresa do órgano competente da Xunta de Galicia. A Consellería de Cultura, en función dos resultados dos informes arqueolóxicos oficiais que obren no seu poder, poderá condicionar os proxectos construtivos que se pretendan levar a cabo dentro dos ámbitos de protección de cada un dos xacementos arqueolóxicos (características de posición, volume, aproveitamento baixo rasante, estética das edificacións, etc.). Afecta esta ordenanza a todos os xacementos e achados de carácter arqueolóxico identificados e delimitados nos planos de ordenación con independencia do grao de protección que teñan asignado. Todos os xacementos están inventariados pola Dirección Xeral do Patrimonio Cultural de acordo coas leis vixentes (16/85 do Patrimonio Histórico Español, LOUG 9/2002 -modificada pola 15/2004- e 8/95 do Patrimonio Cultural de Galicia). Será de aplicación tamén a lexislación xenérica seguinte: - Decreto de 22 de abril de 1949, sobre protección dos castelos españois. - Decreto 571/1963, de 14 de marzo sobre protección dos escudos, emblemas, pedras heráldicas, rolos de xustiza e cruces do termo e pezas similares de interese histórico-artístico. O ámbito circunscríbese ao definido como protección de xacementos arqueolóxicos, incluídos no catálogo coa clave de identificación normativa da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural. O catálogo de bens arqueolóxicos aséntase nun carácter de PROVISIONALIDADE PERMANENTE, polo que o Concello, de oficio ou a instancia de parte, deberá incorporar ao catálogo de maneira inmediata calquera novo xacemento arqueolóxico descuberto sempre que goce do informe favorable do organismo competente da Xunta de Galicia, especificando o ámbito de protección que fixe a Consellería de Cultura. En ningún caso a administración local poderán suprimir do presente Catálogo ou rebaixar o grao de protección dun xacemento arqueolóxico sen contar co informe favorable do organismo competente da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia (art.32 da Lei 8/1995). Será obrigado proceder á inclusión de novos xacementos no Catálogo do PXOM (ou no seu caso exclusión) cando a solicitude se produza a instancia da Consellería de Cultura, como consecuencia de altas ou baixas causadas no Inventario Xeral de Galicia ao que se refiren os art.22 e 23 da Lei 8/1995 do 30 de outubro e o Decreto 232/2008 do 2 de outubro. A inclusión e a exclusión de bens no Catálogo tramitarase como Modificación Puntual do PXOM. Os graos de protección establecidos son os seguintes: É o máximo grao de protección e aplícase a todos os xacementos declarados Ben de Interese Cultural (BIC) que forman parte do patrimonio histórico. O seu ámbito aparece clasificado no PXOM como Solo Rústico de Especial Protección do Patrimonio Cultural. A lei 16/85 do Patrimonio Histórico Español no seu art.20.1 establece a obriga de redactar un Plan Especial de Protección para os lugares declarados BIC. Mentres non se redacta este plan, a categoría de protección para estes xacementos será a que fai referencia este apartado, complementada sempre co grao de protección II.2 para o seu contorno. É unha área definida arredor do perímetro máis exterior do ben, baseándose no art. regulador nº 30 das Normas Complementares e Subsidiarias de Planeamento Provincial da Consellería de Política Territorial da Xunta de Galicia. Cando varios elementos singulares se articulen nun conxunto, a área de protección trazarase a partires dos elementos máis exteriores do mesmo e abranguerá a súa totalidade. O seu ámbito de aplicación aparece reflectido na cartografía adxunta coa clave G. I-2. Aqueles que teñan como finalidade evidente a súa protección, conservación, contemplación, investigación ou posta en valor. En todos os casos calquera actuación e uso deberá ser autorizado pola Consellería de Cultura (ao tempo que estarán rexidos polo D 199/1997 do 10 de xullo, que regula a actividade arqueolóxica en Galicia) como requisito previo á concesión de licenza municipal (art.37 da Lei 8/1995), organismo que determinará a súa viabilidade e, de ser o caso, as condicións e medidas protectoras axeitadas. Así mesmo nesta zona non se poderán realizar construcións de nova planta, tendidos, conducións ou instalacións aéreas, escavacións, recheos, movementos de terras, plantación e arrincado de árbores, rotura profundas, nin apertura de pozos e minas. As instalacións, conducións e tendidos soterrados poderán ser autorizados previo informe vinculante e favorable da Consellería de Cultura. Aplicarase a todo o solo rústico de protección arqueolóxica que vén delimitado nos planos de ordenación e no catálogo de patrimonio cultural como xacementos arqueolóxicos. O seu ámbito aparece clasificado no PXOM como Solo Rústico de Especial Protección do Patrimonio Cultural. Dentro deste grao cumpre distinguir: O seu límite vén definido polas estruturas evidentes do xacemento nas que os elementos arquitectónicos ou arqueolóxicos testemuñan a existencia dun xacemento arqueolóxico. O seu ámbito de aplicación aparece reflectido na cartografía adxunta coa clave G. II-1. No caso das mámoas, o círculo vermello que fixa na cartografía e na ficha de Catálogo a súa localización exacta, debe interpretarse como un círculo regular de 25 m. de diámetro. Aqueles que teñan como finalidade evidente a súa protección, conservación, contemplación, investigación ou posta en valor. En todos os casos calquera actuación e uso deberá ser autorizado previamente pola Consellería de Cultura (ao tempo que estarán rexidos polo D 199/1997 do 10 de xullo, que regula a actividade arqueolóxica en Galicia) como requisito previo á concesión de licenza municipal (art.54 da Lei 8/1995). Así mesmo nesta zona non se poderán realizar construcións, tendidos, conducións ou instalacións aéreas ou soterradas, escavacións, recheos, movementos de terras, plantación e arrinque de árbores, roturas profundas do terreo, nin apertura de pozos e minas. É unha área definida arredor do perímetro máis exterior do ben, baseándose no art. regulador nº 30 das Normas Complementares e Subsidiarias de Planeamento Provincial da Consellería de Política Territorial da Xunta de Galicia. Cando varios elementos singulares se articulen nun conxunto, a área de protección trázase a partires dos elementos máis exteriores do mesmo, abranguendo a súa totalidade. O seu ámbito de aplicación aparece reflectido na cartografía adxunta coa clave G. II-2. Aqueles que teñan como finalidade a súa protección, conservación, contemplación, investigación ou posta en valor. En todos os casos calquera actuación e uso deberá ser autorizado previamente pola Consellería de Cultura (ao tempo que estarán rexidos polo D 199/1997 do 10 de xullo, que regula a actividade arqueolóxica en Galicia) como requisito previo á concesión de licenza municipal (art.54 da Lei 8/1995). Así mesmo nesta zona non se poderán realizar construcións de nova planta, tendidos de cable, conducións ou instalacións aéreas, escavacións, recheos, movementos de terras, plantación e arrinque de árbores, roturas profundas do terreo, abastecemento de auga, nin apertura de pozos e minas. As instalacións, conducións e tendidos soterrados poderán ser autorizados previo informe vinculante e favorable da Consellería de Cultura. Permítense usos agrícolas sempre que estes se realicen de forma tradicional, quedando prohibidas roturas profundas que poidan danar ou destruír os estratos arqueolóxicos. Non se permiten edificacións de nova planta. De modo excepcional e mentres non se prexudique o contorno do xacemento –ou cando este se atope moi deteriorado- sempre previo informe vinculante do organismo competente da Consellería de Cultura, admítese a restauración de vivendas tradicionais, debendo harmonizar estética e tipoloxicamente co contorno no que se insiren. A tramitación da licenza para a realización de calquera tipo de obra nesta zona deberá ser informada preceptivamente pola Consellería de Cultura da Xunta de Galicia, sendo o seu informe vinculante. Aplicarase este grao de protección a aqueles xacementos que posúen un deficiente estado de conservación. Igualmente aplicarase naquelas zonas nas que existan indicios suficientes que fagan pensar na posible existencia de restos arqueolóxicos, así como naqueles nos que se tiveran producido achados de materiais arqueolóxicos. O seu ámbito de aplicación aparece reflectido na cartografía adxunta coa clave G. III. Dado que nos xacementos suxeitos a este grao de protección concorren unha serie de circunstancias especiais, poderá efectuarse neles certo tipo de obras, sempre e cando se realice unha actuación arqueolóxica previa ou simultánea que permita valorar a potencialidade arqueolóxica dos terreos e, no seu caso, a compatibilidade das obras proxectadas coa conservación dos restos arqueolóxicos. Para isto, deberase remitir á Consellería de Cultura da Xunta de Galicia un proxecto detallado coas obras a realizar. A Dirección Xeral de Patrimonio Cultural ou, no seu caso, o organismo competente da Consellería de Cultura, poderá solicitar a realización dunha actuación arqueolóxica previa ou simultánea a calquera tipo de obra, de xeito que se garanta a protección de posibles restos arqueolóxicos que poidan aparecer. As condicións de ocupación dos proxectos construtivos (características de posición, volume, aproveitamento baixo rasante, estética das edificacións, etc) poderán verse condicionadas pola Consellería de Cultura en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas. Os xacementos suxeitos a cada un dos distintos graos de protección aparecen detallados no anexo de Patrimonio Arqueolóxico que acompaña a presente ordenanza. Os achados soltos teñen a consideración de ben de dominio público (art.44 da Lei 16/1985). Tanto nas obras realizadas fóra dos xacementos, lugares, enclaves ou delimitacións con protección arqueolóxica especificada, como naquelas que tendo protección contasen co informe previo no que se presuma esperanza de achados ou se desen por concluídas as extraccións, aparezan restos, vestixios, elementos ou particularidades que infundan razoable sospeita do seu carácter arqueolóxico, procederase á súa paralización cautelar, informando do achado e circunstancias á Consellería de Cultura aos efectos oportunos. Así mesmo informarase ás autoridades municipais para coñecemento e consideración respecto dos prazos de execución das obras e demais condicións que poidan estar contidas na licenza e que, de xeito fortuíto, teñan que incumprirse pola paralización dos traballos. A ocultación de achados arqueolóxicos, vestixios, pezas ou elementos que se presupoñan constituíntes do Patrimonio Cultural de Galicia responsabilizará aos que así procedan en atención á lexislación vixente e en concordancia co contido do art.46 da Constitución. Será considerada como infracción urbanística toda acción ou omisión que vulnere as prescricións contidas na presente ordenanza, sen prexuízo doutras que estean tipificadas e sancionadas pola lexislación en vigor. As infraccións contra a presente ordenanza serán consideradas infraccións urbanísticas graves. As infraccións contra a presente ordenanza non serán, en ningún caso, tipificadas como anexas con outras infraccións cometidas. [ 1 ] Estarase así mesmo ao que se sinala na LCA e as partes aínda vixentes do DMAA; así como todas aquelas que incidan sobre as actividades en cuestión ditadas polos organismos competentes. [ 2 ] 2 No caso de parcelas contiguas con acaroados, adxudicadas a propietarios distintos en Áreas de Reparto, non será precisa a redacción dun proxecto conxunto, senón que chegará coa redacción dun Estudo de Detalle que especifique as características globais de situación, forma e composición a cumprir por ese conxunto de edificacións acaroadas, que será vinculante para todas elas. [ 3 ] 3 Admítense as vivendas existentes antes da aprobación definitiva do PXOM, pero só se permitirá nova vivenda no caso en que este vinculada a unha actividade na mesma parcela. [ 4 ] 4 No caso de que o ámbito da presente ordenanza estea situado dentro da delimitación de núcleos de uso predominantemente residencial non se admitirá a 1ª categoría nin o grupo D. [ 5 ] 5 No caso de que o ámbito da presente ordenanza estea situada dentro da delimitación de núcleos de uso predominante residencial non se admitirá a 4ª categoría. [ 6 ] 6 Exceptúanse da exixencia de separación (respecto doutras) das edificacións residenciais permitidas que se vaian a situar dentro dun perímetro de 50 m. arredor do límite exterior dos Núcleos de poboación. [ 7 ] 7 Fichas A_184 e X_006 no Catálogo do PXOM.