20/11/2013 | Administración LocalMunicipal
Sanxenxo
Urbanismo expedientes

ANUNCIO Tendo en conta a condición de interesados no expediente n.º RP-002/12 e, ante a imposibilidade por parte da Xerencia Municipal de Urbanismo do Concello de Sanxenxo de notificar no seu domicilio a D. Virgilio Antonio Sanchez Almaden Ucañan e Gor Martin Valdepeñas Codony; procede, ao amparo do disposto no artigo 59.5 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e procedemento administrativo común, modificada pola Lei 4/1999, do 13 de xaneiro, practicar a notificación ás persoas anteditas, mediante a súa publicación no Boletín Oficial da Provincia de A Coruña e no taboleiro de anuncios do concello correspondente ao seu último enderezo, da resolución da presidencia, de data 27 de setembro de 2013, que a continuación reprodúcese literalmente: “” ASUNTO: EXPEDIENTE DE RESPONSABILIDADE PATRIMONIAL POR ANULACIÓN DE LICENZA. INTERESADOS: “CONSTRUCCIONES BALBOA Y CHAN, S. L.” e OUTROS. EXPEDIENTE: RP-002/12. Vista a sentenza n.º 142/2009 ditada o 28 de maio de 2009 polo Xulgado do Contencioso-Administrativo n.º 3 de Pontevedra (P. O. 363/07), que anulou a licenza concedida por resolución da Presidencia da Xerencia Municipal de Urbanismo de 14 de xuño de 2006, no que atinxe ó bloque B do edificio sito na rúa Progreso n.º 84 de Sanxenxo. Visto que dita sentenza foi confirmada por outra ditada pola Sección Segunda da Sala do Contencioso-Administrativo do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia n.º 1023/2010, mediante a desestimación dos recursos de apelación que no seu día foran presentados pola representación procesal tanto do Concello de Sanxenxo como da mercantil “Construcciones Balboa y Chan, S. L.”. Vista a resolución da Presidencia da Xerencia ditada o 15 de febreiro de 2011 mediante a que se acordou incoar expediente de execución da citada sentenza outorgando un prazo de 15 días á interesada para presentar o correspondente Proxecto de Demolición. E a resolución do mesmo órgano ditada o 29 de xuño de 2011, na que se acordou a execución subsidiaria da sentenza. Visto que con data 29 de marzo de 2012 a Presidenta da Xerencia Municipal de Urbanismo prestou aprobación ó proxecto de demolición do volume afectado polo fallo xudicial. Vista a resolución da presidenta da Xerencia Municipal de Urbanismo ditada o 28 de setembro de 2012, na que se acordou a incoación do presente expediente consonte ó ordenado na disposición adicional sexta da Lei 8/2012, do 29 de xuño, de vivenda de Galicia. Visto o auto ditado o 10 de decembro de 2012 pola Sra. maxistrada-xuíz do Xulgado do Contencioso-Administrativo n.º 3, no que foi fixado como prazo máximo para finalizar o presente expediente de responsabilidade patrimonial, o 30 de setembro de 2013. Visto o informe do arquitecto municipal de 27 de maio de 2013, que reza, literalmente, como segue: “1.–MEMORIA. OBXETO. O obxecto do presente expediente é a valoración da edificación executada pola mercantil “Balboa e Chan, S. L.” en rúa Progreso, bloque B; pola responsabilidade patrimonial derivada da sentenza que condena o Concello a demoler o Concello o bloque B, sito na rúa Progreso, 84 de Sanxenxo; valorando cada finca rexistral que o constitúe o inmoble. Asemade, se emite informe sobre a posible legalización da edificación, en base á ordenación urbanística vixente.1.–VALORACIÓN DO INMOBLE. A efectos de responsabilidade patrimonial, solo se valora a construción executada; pois o solo non é obxecto de expropiación, senón que o segue mantendo os actuais propietarios e polo tanto seus dereitos; polo que a efectos de responsabilidade patrimonial solo se valora o construído, que é o obxecto do expediente de demolición. Asemade valorase a parte afectada do local 1 e local 2 do bloque A que se ven afectados polo muro a executar nesta planta pola demolición do bloque B; pois a praza de garaxe núm.2 e rocho 18; si ven se ven afectados pola mesma consecuencia estes son compensados pola superficie libre que queda unha vez demolido o bloque B; pois no caso do rocho compensase polo pásello de acceso a os outros rochos que queda en desuso, e no caso da praza de garaxe, ao non ser necesario o paso para as prazas de aparcadoiro do bloque B, pódese emprazar en este paso sen sufrir perdida algunha. CRITERIOS DE VALORACIÓN: Para valora-la edificación, aplicaremos o método de reposición, que será o resultado de sumar o valor de mercado dos elementos que integran os costos de execución material da obra, os gastos xerais, beneficio industrial do construtor, importe de tributos que gravan a construción, os honorario profesionais polos proxectos e dirección de obra e outros gastos; de conformidade co Real Decreto 1492/2011, de 24 de outubro, polo que se aproba O Regulamento de valoracións da lei do solo e R. D. 1020/1933, de 25 de xuño, polo que se aproban as normas técnicas de valoración: En este caso, a construción e non se depreciará pola antiguedade nin estado de conservación; por canto a edificación e de moi recente construción e o estado de conservación e normal. Superficies construídas: A superficie construída establecerase por usos; pois en función do uso, a valoración do construído será acorde ao mesmo. No seguinte cadro especifícanse as superficies construídas dos diferentes usos:  Módulo de construción e coeficientes correctores: Establecese un módulo de construción o establecido na Orden de 27 de decembro de 2012 da Consellería de Facenda, pola que aproba os prezos medios aplicables no exercicio 2013; e na que se establece como valor básico de construción para uso vivenda para o concello de Sanxenxo en 650 €/m 2 construído. De conformidade con la norma 20 del RD 1020/1993, que establece las tipoloxías construtivas; a edificación de referencia englobase no uso residencial, clase vivenda colectiva de carácter urbano, categoría 4; establecendo uns coeficientes correctores para o uso de vivenda de 1,05 e para garaxe e rochos de 0,53; que se aplicarán o modulo básico establecido anteriormente. E para as terrazas abertas, dado que este decreto non fixa coeficiente corrector, establecerase o establecido polo Colexio Oficial de Arquitectos, que é de 0,35; e para o caso da terrazas sobre o soto ou terreo de parcela; dado que non se contempla; establecese un coeficiente de 0,10. Como coeficiente K, que pondera os costos de execución material da obra, como os gastos xerais, beneficio industrial, honorarios profesionais e tributos; establécese en 1,5. De conformidade con estes criterios, obtemos como valor de construción, de conformidade co uso, os seguintes: Asemade, para a obtención da valoración por cada finca rexiltral, dado que parte da superficie construída da edificación, atopase nos espazos comúns de acceso, portais, escaleiras, rúa de acceso a garaxes, etc.; o que se fai é imputar estas superficies as fincas rexistrais; realizando esta por unha parte as vivendas e por outra as plantas de soto; resultando: PARA AS PLANTAS SOBRE RASANTE OBTEMOS: PARA AS PLANTAS BAIXO RASANTE OBTEMOS: Do cadro de superficies construídas compensada de cada finca, e de conformidade cos valores de construción en función do uso, obtemos o valor de cada finca; de conformidade co seguinte cadro: Para establecer o porcentaxe de participación, estableces a partir da valoración de cada finca, por estimarse este o mais axustado. CADRO DE SUPERFICIE DE FINCAS E VALORACIÓN E PORCENTAXE DE PARTICIPACIÓN Ascende a valoración da construción, tendo en conta todos os gastos, de conformidade co expresado anteriormente a cantidade de: Setecentos sesenta e nove mil oitocentos setenta e catro euros con setenta e dous céntimos.2.–LEGALIDADE URBANISTICA CONFORME A ORDENACIÓN VIXENTE. De conformidade ca ordenación vixente, e en base a ordenanza incorporada ao Plan Xeral que regula a aquelas parcelas clasificadas como solo urbano consolidado e cualificadas don dúas ordenanzas; situación na que se atopa a edificación de referencia, a edificación que é obxecto desta valoración é legalizable conforme a normativa vixente.3.–COSTES DE EXPEDIENTE DE LEGALIZACIÓN. De conformidade, dos módulos vixentes do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, para a estimación de honorarios, para expediente de legalización da edificación de referencia, dado que as mesmas na actualidade son legalizables e costos da licenza, sería: Ascende o costo do expediente de legalización, taxas e icio da licenza de legalización a cantidade de: cincuenta e sete mil cincocentos sesenta e un euros con dezaoito céntimos”. Visto o informe xurídico asinado conxuntamente en data 30 de maio de 2013 polo técnico adscrito á Xerencia Municipal de Urbanismo e polo Sr. xerente, do seguinte tenor literal: “Á vista do expediente arriba referenciado, cómpre emitir o seguinte INFORME: 01. De entrada, e coa finalidade de situar a cuestión suxeita a debate nos seus xustos termos, resulta imprescindible por de manifesto dúas circunstancias capitais: a) Que a edificación afectada pola sentenza ditada no seu día polo Xulgado do Contencioso-Administrativo n.º 3 de Pontevedra no seno do P. O. n.º 363/07, que anulou a licenza que concedera esta Administración Municipal á mercantil “Construcciones Balboa y Chan, S. L.”, aínda non foi obxecto de demolición. En consecuencia, neste procedemento de depuración da posible responsabilidade municipal, deberá ponderarse non só a actuación desenvolvida por ésta, senón tamén a atitude amosada polos interesados no expediente, a fin de determinar a eventual concorrencia dos presupostos xurisprudenciais esixidos neste tipo de procedemento, con especial fincapé na determinación de en qué medida poidan ter participado éstes e aquéla na producción dos posibles danos que poidan ser obxecto de indemnización, e que deberán ser ponderados ó día da data. b) Que o citado volume –isto é, o bloque B do edificio sito no número 84 da rúa Progreso de Sanxenxo–, tal e como ven a manifestar o arquitecto municipal no seu informe de 27 de maio de 2013, pode ser obxecto de legalización consonte ó marco xurídico – urbanístico vixente no termo municipal.02. Sentado o anterior, e partindo da base da indudable responsabilidade patrimonial na que tería incorrido o Concello de Sanxenxo no caso do que se fala –quen outorgou unha licenza de obras que posteriormente foi anulada por resolución xudicial, e quen validou a obra executada mediante a concesión da correspondente licenza de primeira ocupación–, non pode deixar de terse en conta, tamén, a atitude amosada polos interesados no expediente, na data na que se procede a suscribir o presente informe. E neste senso, o feito de que, como ven a dicir o arquitecto municipal no seu informe, o volume afectado pola sentenza resulte ser susceptible de legalización, ten necesariamente unha capital relevancia a efectos de determinar a contribución de cada quen á producción do dano que poida resultar indemnizable, e así concretar se o nexo causal existente entre a actuación municipal e a producción daquél, resultou ou non afectado, e de ser así, en qué medida. A este respecto, é de indicar que a xurisprudencia do Tribunal Supremo (TS) ven admitindo nos expedientes de responsabilidade patrimonial, xa dende hai largo tempo, a posibilidade de observar “concorrencia de culpas”, cando a atitude dos afectados tivera tido relevancia suficiente na propia producción dos danos efectivamente ocasionados. Así, baste por todas, procede traer a colación aquela sentenza ditada polo Tribunal Supremo (STS) o 4 de outubro de 1995 (Sala do Contencioso-Administrativo, Sección 6ª), na que se pronunciou nos termos literais que a continuación se reflicten: “Para que os particulares teñan dereito a ser indemnizados pola administración conforme ós artigos 40 da Lei de Réxime Xurídico da Admnistración do Estado (…) (hoxe substituído polo artigo 139 da Lei 30/1992, de 26 de novembro,) e o art.121.1 da Lei de Expropiación Forzosa –preceptos que invoca o recorrente no único motivo de casación alegado– é preciso a concorrencia dos seguintes requisitos: 1.º. A efectiva realidade dun dano ou prexuizo evaluable económicamente e individualizado en relación a unha persoa ou grupo de persoas.2.º. Que o dano ou lesión patrimonial, sofrido polo reclamante nos seus bens ou dereitos, sexa consecuencia do funcionamento normal ou anormal dos servizos públicos en relación directa de causa a efecto, sen intervención extraña que pudiera influir no nexo causal. E 3.º. Que o dano ou prexuizo no se tivera producido por forza maior. A elo debe engadirse que a lesión efectiva…deberá ser entendida como un dano ou prexuizo antijurídico, que os afectados non teñen obriga de soportar por non existir causa algunha que o xustifique… Lesión que ten que se a consecuencia directa por feitos idóneos para producila. Só nestes supostos pode estimarse que a actividade tomada en consideración constitúe a causa eficiente, é dicir, a causa próxima do dano. Criterio éste harmonizable coa concorrencia de atitudes culposas ou negligentes, imputables neste caso á sociedade recorrente, que determinan ó xulgador a asignar –de acordo coas circunstancias expresadas– a cada conducta causal unha parte do dano. Elo é así porque como ten destacado a doctrina desta Sala “para desencadenar a responsabilidade da Administración non é necesario que o dano sexa debido exclusivamente á actuación da mesma, cabendo perfectamente que teña existido tamén algunha negligencia por parte do administrado, o que da lugar a unha concorrencia de culpas determinante dunha moderación equitativa da responsabilidade administrativa (sentenza do Tribunal Supremo de 28 de novembro de 1988)…”. O dereito positivo vixente tamén ten recollido como elemento relevante a ter en consideración na materia, a contribución dos perxudicados na producción dos danos, sendo así que o art.35. d) do Real decreto lexislativo n.º 2/2008, de 20 de xuño, polo que se aproba o texto refundido da Lei do solo, proscribe o posible recoñecemento de indemnización algunha cando existise dolo, culpa ou neglixencia grave do perjudicado. O texto literal do precepto é o seguinte: Art.35. Supostos indemnizatorios: Dan lugar en todo caso a dereito de indemnización as lesións nos bens e dereitos que resulten dos seguintes supostos: …………. d) A anulación dos títulos administrativos habilitantes de obras e actividades, así como a demora injustificada no seu outorgamento e a súa denegación improcedente. En ningún caso haberá lugar a indemnización se existe dolo, culpa ou neglexencia graves imputable ó perjudicado”… No presente caso, o feito de que os perxudicados non teñan instado ante esta Administración municipal o correspondente procedemento de legalización do inmoble, ten, necesariamente, que ser entendido como unha atitude que ven a contribuir á producción do dano ocasionado; cuxas consecuencias deberán ser soportadas, exclusivamente, por eles. Sendo de recordar que, se ben é certo que da atitude da Administración municipal se deriva unha indudable responsabilidade patrimonial, non resulta menos certo que da pasiva actuación dos perxudicados, obviando a realización daquelas actuacións que poderían validar o volume condenado a demolición, ten unha relevancia obxectiva e manifesta. A este respecto, cómpre recordar que comoquiera que a edificación aínda non foi obxecto de demolición, en puridade, non pode entenderse que se teña producido dano algún por esta circunstancia; sen prexuizo de que, consonte á disposición adicional sexta en concordancia coa disposición transitoria oitava da Lei 8/2012, de vivenda de Galicia, teña cambiado o marco procedimental no tocante á execución de resolucións xudiciais e administrativas que obriguen á demolición de vivendas, impoñendo á Administración a determinación do montante indemnizatorio a percibir con carácter previo á execución material da derruba do inmoble. O nexo causal entre a pasividade dos administrados e a producción dos danos que se derivarían da demolición material do inmoble resultan evidentes, e supoñen un abuso de dereito e un importante grao de culpabilidade que non pode, en ningún caso, ser validado. Elo, sen prexuízo do dereito deles a ser indemnizados respecto daqueles conceptos e danos –xa producidos– que deberán ser asumidos polo Concello de Sanxenxo, pero entre os que non se atopan os derivados da demolición material do inmoble, que, como xa se veu a manifestar, podería evitarse no caso de que os administrados instaran o correspondente procedemento de legalización. Consecuentemente co manifestado obsérvase unha “concorrencia de culpas” entre a Administración Municipal e os perxudicados, restando simplemente, á vista da proba practicada, determinar o quantum indemnizatorio ó que teñan dereito.03. En concordancia co ata eiquí apuntado, e tomando en consideración a viabilidade da legalización do volume afectado –que non pode efectuarse de oficio senón a instancia de parte–, só poderá recoñecerse ós titulares rexistrais das fincas integrantes do inmoble, así como á permutante da porción da parcela na que éste se empraza, a indemnización que corresponda como consecuencia do custe que supoña esa legalización, e á mercantil “Construcciones Balboa y Chan, S. L.”, ademáis, as taxas e impostos municipais devengados –se ben na contía que máis abaixo se dirá– co gallo da concesión, no seu día, das correspondentes licenzas de obras e de primeira ocupación da edificación de referencia; debendo rexeitarse calquera outra pretensión indemnizatoria –singularmente as vinculadas á demolición–, sobre a base do manifestado no corpo deste informe. Así: a) En canto á indemnización dus custes derivados da legalización: Considérase un criterio adecuado para distribuir a citada indemnización entre os perxudicados, a porcentaxe que representa o valor das súas respectivas fincas rexistrais en relación co conxunto do volume afectado. As porcentaxes de cada un deles, segundo se desprende da táboa inserta no apartado “Cadro de superficie de fincas e valoración” do informe do arquitecto municipal de 27 de maio de 2013, son as que a continuación se reflicten: b) En canto á indemnización en favor da mercantil “Construcciones Balboa y Chan, S. L.” polas taxas e impostos devengados na tramitación dos expedientes de licenza de obra e de licenza de primeira ocupación, procede aboarlle a diferenza entre o que xa fora ingresado nas arcas municipais e o importe que por tales conceptos lles correspondería na legalización do volume, á vista das cifras reflectidas no informe do arquitecto municipal de 27 de maio de 2013. A devolución da totalidade das cantidades ingresadas suporía un enriquicimento inxusto por parte do perxudicado, quen estaría en posición de conservar o volume afectado, sen atender ás habituais e preceptivas obrigas tributarias municipais consustanciais a este tipo de operacións. A continuación se procede á inserción de sendas táboas nas que se determina, dunha banda, o importe que por taxas e impostos municipais fora ingresado pola perxudicada, e doutra, o montante proporcional que lle correspondería aboar co gallo da legalización do volume segundo o disposto polo arquitecto municipal no seu informe de 27 de maio de 2013: Táboa b).1.: se corresponde coas cantidades aboadas na tramitación dos expedientes administrativos de concesión de licenza de obras e de primeira ocupación: Táboa b).2.: se corresponde coas cantidades que lle corresponderían neste expediente para proceder á legalización do volume afectado, segundo o manifestado polo arquitecto municipal no seu informe de 27 de maio de 2013: En concordancia co manifestado, procedería recoñecer por este concepto a “Patricia Regina Mallabiabarrena Garoz y Chan, S. L.”, a cantidade de 8.949,47 € (21.882,00 - 12.932,53). c) Asemade, procede rexeitar a solicitude formulada por Alfredo Barros Janeiro e Josefa Vázquez Muradás na súa condición de titulares da praza de aparcamento n.º 2 do soto segundo, xa que, se ben a demolición ordeada lle afecta lixeirísimamente, o certo é que as previstas no proxecto de demolición aprobado supón a reconfiguración do espazo existente no soto, no que a referida praza de apartamento encaixa perfectamente.04. Á vista de todo o dito, recoméndase recoñecer o dereito a ser indemnizados ás seguintes persoas, e polas contías que a continuación se relacionan: I. Á mercantil “Construcciones Balboa y Chan, S. L.” na súa condición de titular rexistral das vivendas coa letras A dos andares baixo, primeiro e segundo, e das vivendas coas letras B e C do andar segundo, da parte afectada do local 1 do andar baixo, das prazas de aparcamento ns.4, 5, 8, 10, 13 e 14, e do soto 2.º, os rochos ns.12 e 14 sitos tamén no soto 2.º, así como polo rochos ns.1 a 17 ubicados no soto 1.º, na cantidade de 39.817,37 €. Asemade, deberá ser indemnizado na cantidade de 8.949,47 €, como consecuencia das taxas e impostos municipais derivados da concesión das licenzas no seu día outorgadas. II. A D.ª María Begoña Rosal Domínguez, na súa condición de propietaria da vivenda sita no andar baixo letra B, a praza de apartamento n.º 9 e rocho n.º 13 no soto 2.º, na cantidade de 7.106,50 €. III. A D.ª María Dolores Viñas e D. Óscar Cortés Cotrina, na súa condición de titular da vivenda coa letra B, sita no baixo da edificación, así como pola praza de aparcamento n.º 6 do soto 2.º, na cantidade de 4.432,21 €. IV. Á mercantil “Alistana de Construcciones, S. L.”, na súa condición de titular rexistral do piso 1 C, a praza de garaxe n.º 7 sito no soto 2.º, na cantidade de 4.535,25 €. V. A D. Daniel Jesús Zapata Fontenla e a D.ª Gema Taboada González, na súa condición de cotitulares da praza de garaxe n.º 12 e trasteiro n.º 11, sitos no soto 2.º, na cantidade de 894,50 €. VI. A D.ª Otilia Garrido Durán e herdeiros de D. Juan González Peón, como titulares da parte afectada do local n.º 2 do baixo da edificación, na cantidade de 11,51 €. VII. A D. Antonio Abalde González e a D.ª María Isabel Rodríguez Doutón, como propietarios da praza de aparcamento n.º 3 sita no soto 2.º, na cantidade de 764,41 €. 05. Ó abeiro do disposto no art.84 da Lei 30/1992, de 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común (LPC), procede abrir un trámite de audiencia ós interesados, poñéndolles de manifesto novamente o expediente por prazo no inferior a 10 días nin superior a 15, a fin de que procedan a formular as alegacións e a aportar os documentos que ó seu dereito correspondan; para, con posterioridade, formular Proposta de resolución, e remitir o expediente completo ó Consello Consultivo de Galicia para a emisión do seu preceptivo informe.06. O que se pon de manifesto ós efectos que sexan oportunos”. Visto o novo informe xurídico asinado o 17 de xullo de 2013 polo técnico adscrito á Xerencia Municipal de Urbanismo, cuxo contido é o que a continuación se transcribe: “01. Respecto da Alegación presentada:  Por D. Jacques Herce Reno e D.ª María Dolores Viñas Domínguez ponse en cuestión os razoamentos articulados polos informantes ó longo do presente expediente, poñendo especial énfase en negar que a inacción dos interesados prescindindo de solicitar a legalización da edificación condenada por sentenza a ser demolida, determine unha “concorrencia de culpas” entre o Concello e os administrados; para acabar interesando o recoñecemento dunha indemnización de cento trinta e tres mil setecentos oitenta e cinco euros con corenta e catro céntimos (133.785,44 €).  O certo é que tomando en consideración a natureza regrada e de acto debido que é predicable das licenzas urbanísticas, unha hipotética solicitude de concesión de licenza de legalización da edificación de referencia que pudiera presentarse por parte dos interesados, obrigaría a esta Administración Municipal, necesariamente, a emitir un pronunciamento favorable, á vista do manifestado polo arquitecto municipal no seu informe de 27 de maio de 2013, e toda vez que mediante Orde do Conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas de 1 de abril de 2013, prestóuse aprobación definitiva á Modificación Puntual n.º 2 do PXOM de Sanxenxo. De ser o caso, o que a hipotética concesión da licenza viría a producir, sería o xurdimento dunha “causa de imposibilidade legal de executar a sentenza”, que obrigaría ó Concello a plantexar ante o órgano xurisdiccional o pertinente incidente de inexecución da sentenza por imposibilidade legal ó abeiro do disposto no art.105.2. da Lei 29/1998, de 13 de xullo, reguladora da xurisdicción contencioso-administrativa. E nestes termos, sería o órgano xudicial nese trámite, o que viñera a validar o proceder da Administración –mediante a estimación do incidente á vista das novas circunstancias concorrentes– ou a proscribila –coa súa desestimación–, o que suporía, necesariamente, a anulación do título administrativo outorgado, ordenando continuar coa execución da sentenza no seu día ditada. Elo, sen prexuízo, neste último caso, á vista do novo pronunciamento xudicial e se ó seu dereito conviñese, da posibilidade por parte dos interesados de reclamar a indemnización daquéles danos e prexuízos ós que terían dereito consonte á legalidade vixente, e que non tiveran sido recoñecidos no presente expediente de responsabilidade patrimonial. É de sinalar, non obstante, que esta circunstancia, en puridade, constitúe un futurible que debería ventilarse no seu intre, pero que non obtura a posibilidade de que os interesados poidan tratar de legalizar o volume de referencia á vista do marco urbanístico actualmente vixente.  Como xa se indicara no informe de 30 de maio de 2013, a pasividade dos afectados supón, indudablemente, unha atitude que contribúe a ocasionar os hipotéticos danos que se veñan a sofrir, especialmente no que atinxe ós derivados da demolición do inmoble, se ésta, finalmente, ten que levarse a cabo. En definitiva, pretender percibir a indemnización nos termos plantexados –incluíndo o valor do inmoble– constitúe un claro “abuso de dereito”, xa que o impacto indemnizatorio podería minorarse se por parte déles fora solicitada a correspondente licenza de legalización. Comoquiera que non se ten cumprimentado esta posibilidade, a conclusión natural á que haberemos de chegar é a de que son os propios interesados os que coa súa atitude están a provocar o acrecentamento do montante indemnizatorio que pretenden percibir en claro prexuízo do interés xeral municipal.  Asemade, tampouco se entende cál debería ser o proceder da Administración no hipotético caso de que se estimara íntegramente a pretensión indemnizatoria solicitada, e de que ó día seguinte, os interesados solicitasen a legalización da edificación, xa que non resultaría razoable, ó mesmo tempo, legalizar aquélo que xa se decidiu indemnizar por ter que ser demolido, pero que, doutra banda, non pode ser obxecto de denegación por resultar autorizable no marco xurídico – urbanístico vixente, e constituir as licenzas actos regrados e debidos. ¿Qué ocorrería neste caso? ¿Debería esta Administración denegar a licenza solicitada por ter sido recoñecida a indemnización íntegra solicitada que incluiría o valor do volume que é obxecto da solicitude de legalización, ou debería outorgala e incoar un expediente de revisión do acto que, á súa vez, recoñeceu a indemnización completa? O que resulta incuestionable é que unha cosa non cabe se tamén se pretende conquerir a outra. Atender ás dúas pretensións suporía un enriquecimiento inxusto por parte dos, que non é de recibo.  Consecuentemente co manifestado, estímase pertinente manter os criterios sostidos no informe de 30 de maio de 2013, e o importe indemnizatorio recomendado para os alegantes.02. Respecto da tramitación subseguinte: Unha vez evacuado este informe, por parte do Sr. instrutor deberá formularse Proposta de resolución, remitirase o expediente ó Consello Consultivo de Galicia, e unha vez emitido o pertinente ditame por parte dese organismo, ditarase resolución.03. Para finalizar, cabe apuntar que na ponderación das actuacións probatorias practicadas non se tivo en conta aquéla documentación achegada en fotocopia sen compulsar, por canto que, como é ben sabido, as meras fotocopias carecen de valor probatorio segundo refire de forma reiterada, pacífica e machacona, a xurisprudencia emanada do Tribunal Supremo. Elo, salvo no caso de datos comprobados por esta Administración Municipal obxectivamente por outros medios ós que puido ter acceso. As persoas físicas e xurídicas interesadas que achegaron a totalidade da documentación en fotocopia sen compulsar, son as que a continuación se relacionan:  Construcciones Balboa y Chan, S. L.  Alistana de Construcciones, S. L.  D. Bilal Cia Baz e Maria Iberia Cebollo Oronoz.  D. Waldemar Calandin Ochando.  D. Nicolas Bari Magrini Sorribes e Fermin Carlos Bucatica Camuñas. E as seguintes, viron a aportar parte da documentación en fotocopia simple, e parte en orixinais ou en fotocopias compulsadas:  Por D. Jacques Herce Reno e Evencio Guibernau Celedonio. Achéganse en data 13 de xuño de 2013, fotocopias das fras. ns.602, 607 e 609 emitidas por “Construcciones Balboa y Chan, S. L., fotocopia da factura n.º 01111211923213 de Unión Fenosa, fotocopias dos recibos emitidos polo “Oral”, fotocopias de diversos extractos bancarios, así como fotocopias da escritura pública de adquisición do inmoble.  Por D.ª Maria Honorina Alabor Aarrass. Na documentación achegada o 20 de marzo de 2013, tan só é orixinal o informe de taxación e a Certificación emitida pola Sra. Registradora de Cambados de 10 de decembro de 2012. A totalidade da documentación aportada ó Concello o 14/11/12, é fotocopia simple; non así a achegada o 27 de marzo de 2013, dado que se presentan copias debidamente compulsadas”. Visto o ditame que emite o Pleno do Consello Consultivo de Galicia, de data do 18 de setembro de 2013 (n.º CCG 630/13), informando desfavorablemente a proposta de resolución ditada con data do 18 de xullo de 2013, por canto que o dano que se pretende indemnizar, segundo di literalmente, carece da nota de efectividade esixida polo artigo 139.2 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. Visto o informe xurídico que, na data do 25 de setembro de 2013, emite o técnico adscrito á Xerencia Municipal de Urbanismo do Concello de Sanxenxo, coa conformidade do Sr. xerente municipal de Urbanismo. “ 01. Que o órgano plenario do citado órgano consultivo, no seu preceptivo ditame, non pon en cuestión a proposta de resolución remitida, en canto á inviabilidade de indemnizar os danos e prexuízos derivados da necesaria derruba do inmoble de referencia, como consecuencia da sentenza firme que ten que ser executada, necesariamente, por esta Administración Municipal. Os reproches que se efectúan veñen deteminados, dunha banda, do feito de que debería terse decretado o arquivo provisional das actuacións respecto daqueles interesados que non se personaron no expediente, en aplicación do disposto no Real Decreto 429/1993, do 26 de marzo, polo que se aproba o Regulamento dos Procedementos das Administracións Públicas en materia de Responsabilidade Patrimonial; e doutra, do feito de que se estarían recoñecendo uns montantes indemnizatorios, concretados nos custes derivados da legalización do inmoble –viable, ó día da data, consonte afirmou o arquitecto municipal no seu informe de 27 de maio de 2013– respecto dos que se carecería dun dos requisitos legalmente previstos no art.139.2. da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común (LPC), como é o da “efectividade” do dano, por tratarse dun mero futurible.02. Pois ben, ningún reparo cabe opoñer ós razoamentos certeramente desenvolvimos polo Consello Consultivo de Galicia –ós que procede remitirse plenamente–, e nese sentido, procedería que por parte da presidenta da Xerencia Municipal de Urbanismo, previa proposta de resolución asinada polo instrutor do expediente, se ditase resolución na que: a. Se decretase o arquivo provisional das actuacións respecto de D. Daniel Jesús Zapata Fontenla, D.ª Gema Taboada González, D.ª Carlos Richard Hasina Maquera El Khamlichi i herdeiros de D. Pau Lluis Saixo Mandrut, ó abeiro do disposto no art.11.3. do Real Decreto 429/1993, do 26 de marzo, polo que se aproba o Regulamento dos procedementos das administracións públicas en materia de responsabilidade patrimonial. b. Non se recoñecese indemnización algunha respecto dos demáis interesados.03. Ten que recordarse que, consonte ó disposto no Auto ditado o 10 de decembro de 2012, pola titular do Xulgado do Contencioso – Administrativo n.º 3 de Pontevedra, o presente expediente deberá estar finalizado con anterioridade ó 30 de setembro de 2013.04. O que se pon de manifesto ós efectos que sexan oportunos”. Vista a proposta de resolución do Sr. instrutor do expediente, de 26 de setembro de 2013, e o informe favorable do Sr. interventor xeral do Concello de Sanxenxo, desa mesma data. Con base aos referidos antecedentes, ao abeiro do disposto no artigo 13 do Real decreto 429/1993, do 26 de marzo, polo que se aproba o Regulamento dos Procedementos das Administracións Públicas en materia de Responsabilidade Patrimonial, e do artigo 49.3 dos estatutos da Xerencia Municipal de Urbanismo do Concello de Sanxenxo, o Presidente accidental da Xerencia Municipal de Urbanismo, resolve: PRIMEIRO.–Decretar o arquivo provisional das actuacións practicadas respecto de D. Virgilio Antonio Sanchez Almaden Ucañan, D.ª Gema Taboada González, D.ª Carlos Richard Hasina Maquera El Khamlichi i herdeiros de D. Pau Lluis Saixo Mandrut, ao abeiro do disposto no artigo 11.3 do Real Decreto 429/1993, de 26 de marzo, polo que se aproba o Regulamento dos Procedementos das Administracións Públicas en materia de Responsabilidade Patrimonial. SEGUNDO.–En base aos informes dos servizos técnico e xurídico municipais emitidos ao longo deste expediente, do ditame do Pleno do Consello Consultivo de Galicia, adoptado en sesión celebrada o 18 de setembro de 2013, e da proposta do Sr. instrutor do expediente, de 26 de setembro de 2013, acórdase non recoñecer dereito a indemnización algunha aos restantes interesados no expediente, como consecuencia da anulación da licenza de obras concedida por resolución da presidencia da Xerencia Municipal de Urbanismo do Concello de Sanxenxo, ditada o 14 de xuño de 2006, no que atinxe ao bloque B do edificio situado na rúa Progreso n.º 84, de Sanxenxo (Pontevedra), condenando a esta Administración Municipal a súa demolición, en virtude da sentenza n.º 142/09 ditada polo Xulgado do Contencioso-Administrativo n.º 3 de Pontevedra o 28 de maio de 2009. TERCEIRO.–Procédase a dar traslado da presente resolución ao Xulgado do Contencioso-Administrativo n.º 3 de Pontevedra para o seu coñecemento e acumulación á Peza Separada de Execución n.º 9/11, derivada do Procedemento Ordinario n.º 363/07. O que se lle notifica a vostede para o seu coñecemento, facéndolle saber que contra a presente resolución, que é definitiva en vía administrativa, poderanse interpoñer os recursos que seguen: a) Potestativo de reposición ante o mesmo órgano que resolve o acto administrativo recorrido polo prazo dun mes a partir do día seguinte ao da notificación, computado na forma prevista no artigo 48 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, segundo redacción dada pola Lei 4/1999, do 13 de xaneiro. b) Contencioso-administrativo no prazo de dous meses, a contar desde o día seguinte á presente notificación, ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia ou ó Xulgado do Contencioso-Administrativo, nos casos sinalados no artigo 8 da Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdicción contencioso-administrativa. Nembargantes, interposto o recurso de reposición non poderá interpoñerse recurso contencioso-administrativo ata que sexa resolto expresamente o primeiro ou se produza a súa desestimación presunta por transcurso do prazo máximo dun mes para ditar e notificar a resolución. c) Calquera outro recurso que se estime oportuno e sexa procedente interpoñer.” Sanxenxo, 23 de outubro de 2013. A presidenta da Xerencia Catalina González Bea