03/10/2013 | Administración LocalMunicipal
Ames
Edicto non notificados PB7-06 PXOM

Intentada notificación a D. Rodrigo Moustanfii Miko, na representación de DªJesica Carmen Norniella Filter, D. Patricio Manuel Angel Esteban Imaz Decheva, DªLaia Maria Sambad Bolz, DªTeresa Esther Saiz de la Hoya Obel e Residenciales Norgal, S. L., no domicilio por este designado a efectos de notificacións, do Decreto 1277/2013, do 17 de setembro de 2013, que a continuación transcríbese, sen que a mesma se puidera practicar, de conformidade co art.59 da Lei 30/92 de Réxime Xurídico e do Procedemento administrativo Común, faise por medio de anuncios no taboleiro de edictos do Concello e no Boletín Oficial daProvincia. Con data 25 de xuño de 2013 mediante resolución desta alcaldía nº 1277/2013 iniciouse o procedemento de exacción pola vía de constrinximento da cantidade debida por DªJesica Carmen Norniella Filter á Xunta de Compensación da APE B7-06 “Rego dos Pasos Sur IV” do PXOM, ascendente a un total de 110.665,77 € en concepto de cotas de urbanización do devandito polígono. Con data do 19 de agosto de 2013, rexistro de entrada 12477, Don Andrés Méndez González, no nome e representación de dona Jesica Carmen Norniella Filter, don Patricio Manuel Angel Esteban Imaz Decheva, dona Norma Elizabeth Dunbar Bondia, dona Teresa Esther Saiz de la Hoya Obel, así como da entidade mercantil Residenciales Norgal, S. L. interpón recurso de reposición contra o devandito Decreto Nº 1277/13, do 25 de xuño de 2013. O 3 de setembro de 2013, polo servizo técnico-xurídico emítese proposta de resolución do recurso de reposición en cuestión do seguinte tenor: “II.- Antecedentes e consideracións legais. Mediante escrito presentado na data do 19 de agosto de 2013, con rexistro de entrada 12477, Don Rodrigo Moustanfii Miko, no nome e representación de dona Ionela Luminita Ruana Sabou, don Patricio Manuel Angel Esteban Imaz Decheva, dona Norma Elizabeth Dunbar Bondia, dona Teresa Esther Saiz de la Hoya Obel, así como da entidade mercantil Residenciales Norgal, S. L. interpón recurso de reposición contra o Decreto de Alcaldía Nº 1277/13, de data 25 de xuño de 2013, polo que se acorda iniciar o procedemento de exacción pola vía de constrinximento das cotas de urbanización do PB7-06 “Rego dos Pasos Sur IV” do PXOM do Concello de Ames, contra os debedores citados na mesma. • Con relación ao dito recurso o primeiro que se debe dicir é que, conforme o solicito do mesmo, o Decreto que se impugna é o 1277/2013, aínda que non corpo do escrito cítase o Decreto 1276/2013. O Decreto 1277/2013 acorda iniciar o procedemento de exacción por vía de constrinximento das cotas de urbanización en cuestión contra dona Ionela Luminita Ruana Sabou, mentres que o Decreto 1276/2013 diríxese contra dona Teresa Esther Saiz de la Hoya Obel. A primeira conclusión que se extrae diso é a falta de lexitimación activa dos restantes recorrentes para impugnar os devanditos actos. A segunda conclusión é a de entender que o acto que realmente se impugna é, exclusivamente, o Decreto 1277/2013, como resulta do tenor do “solicito” do recurso: “(.) acuerde incoar recurso de reposición contra el contenido del Decreto 1277/2013 del concello de Ames (.) y entendiendo que tanto el requerimiento de pago que ahora se efectúa (Decreto 1277/2013) como la providencia de apremio resultante (.) son nulas de pleno derecho, se proceda a dejar sin efecto las mismas y se anule el acuerdo adoptado (Decreto 1277/2013)”. A esta conclusión non se pode opoñer o principio antiformalista do dereito administrativo para estender os efectos do recurso a outro acto distinto do Decreto 1277/2013, sobre todo tendo presente que quen representa aos recorrentes e redacta o escrito, como expresamente indica na reposición, é avogado en exercicio, a quen se lle debe presumir cumprido coñecemento dos procedementos nos que intervén, polo que cabe colegir que o acto que se está a impugnar é específica, precisa e unicamente o que específica, no seu escrito. • Entrando nos concretos motivos polos que se recorre o Decreto 1277/2013, debe advertirse que o escrito en cuestión limítase a reiterar os mesmos argumentos expostos noutros recursos que xa se tramitaron por razón doutros actos da xunta de compensación do polígono B7-06 “Rego dos Pasos Sur IV”, coa excepción do articulado na alegación decimosegunda do recurso. Na realidade, ningún de devanditos argumentos contén reproche que poida dirixirse directamente contra o acto impugnado, senón contra actos anteriores dos que este puidese traer causa, e que en todo caso debesen ser (e en ocasións foron) recorridos ante a xurisdición contencioso-administrativa. O Decreto impugnado limítase a constatar a existencia dun acordo da xunta de compensación fixando unha concreta contribución por parte dos xuntacompensantes aos gastos que xera a actuación. Trátase dunha obrigación legal fixada nos arts.157, seguintes e concordantes do RXU, así como no 154, seguintes e concordantes da LOUG, e que aparece expresamente concretada nos Estatutos e Bases de Actuación da xunta de compensación que agora nos ocupa (base 5 e art.13 dos Estatutos). O devandito acordo da xunta de compensación debe entenderse válido e eficaz, despois de que non foi obxecto de suspensión cautelar nin por esta administración nin polos tribunais de xustiza, e en tanto non existe sentenza xudicial algunha que o anule. Constando por certificación do órgano competente da xunta de compensación a adopción do citado acordo, así como a súa notificación e requirimento previo de pago ao debedor, sen que este sexa atendido (segundo certificación da xunta de compensación) o solicitar a exacción da débeda por vía de constrinximento é unha facultade da xunta, e unha obrigación para a administración no caso de que sexa solicitada, como así ocorreu (art.181.1 RXU e 159.3 LOUG) Desde este enfoque, é totalmente irrelevante as supostas irregularidades que se puideron cometer (si é que se cometeron) nas fases anteriores da xestión da xunta de compensación, sen que lle sexa dable á administración, neste estadio procedimental, máis que comprobar si existe o acordo fixando as cotas debidas e si este, habendo sido debidamente notificado, foi desatendido polos debedores, non mediando resolución administrativa ou xudicial que ordene a suspensión da eficacia de devanditos actos. Requisitos estes que, como xa dixemos, concorren no caso sen que, polo tanto, caiba máis actuación que desestimar o recurso de reposición confirmando o acto recorrido. • Como xa se apuntou con anterioridade as argumentacións expostas no recurso eran reiteración doutras previamente argumentadas ao recorrer diversos actos da xunta de compensación que nos ocupa, e que, polo tanto, van dirixidas a outros actos administrativos distintos do que hoxe se recorre, coa excepción da alegación decimosegunda do recurso. En dita alegación se arguye que as obras de urbanización non se están a executar dun xeito debido, xa que non se axustan ao proxecto aprobado; que por estes feitos presentouse denuncia expresa da que debería resultar a paralización inmediata das obras de urbanización, sen que se teña noticia diso; e que non constan presentados os correspondentes avales en garantía das obras de urbanización. Con relación a estes argumentos debemos indicar que non poden ser acollidos. Deixando á marxe outras xustificacións, basta para chegar á conclusión anterior o entender que unha vez fixadas e aprobadas pola xunta de compensación as cotas que cada membro debe aportar, as mesmas son esixibles con carácter automático (agás, insistimos, decisión administrativa ou xudicial suspendendo o acordo da xunta, ou revisando o mesmo) e non poden vincularse as mesmas a gastos concretos e específicos da xunta de compensación, como é o de custear a urbanización, xa que aínda que este adoita ser o gasto de maior importe, non é o único, debendo asumirse ademais os custos de indemnizacións a propietarios e terceiros, gastos operativos da xunta e asesoramentos por terceiros, redacción de proxectos, direccións facultativas e técnicas, ensaios, e outros varios. Non se pode, polo tanto, reducir a actuación da xunta á execución da urbanización, nin vincular as cotas pagas polos propietarios á execución do proxecto de urbanización con carácter exclusivo e excluínte. Incluso no caso de que os recorrentes tivesen razón en canto á indebida execución das obras de urbanización (algo que non é obxecto deste expediente e sobre o que non se vai a entrar agora) a necesidade de aportar fondos para o súa execución devén en máis imperativa, si cabe, xa que non só procedería desfacer o indebidamente executado, senón refacelo correctamente, o que incrementaría os custos de urbanización. Non esquezamos que a realización da obra de urbanización é obrigatoria e ineludible, co que, con independencia do concreto momento no que se executen, o desembolso económico que as mesmas supoñen para a xunta de compensación resulta inevitable, así como inevitable será para os xuntacompensantes contribuír economicamente a sufragar as mesmas en proporción ás súas cotas de participación. Co cal, e prescindindo xa doutras moitas consideracións, as eventuais irregularidades nas que se puido incorrer nas obras de urbanización non eximen da obrigación de executar as mesmas na debida forma, e, polo tanto, de custealas, sendo irrelevantes á hora de determinar a procedencia do procedemento de exacción por vía de constrinximento que agora nos ocupa. • Polo exposto, infórmase desfavorablemente o recurso de reposición de referencia, propoñéndose á Alcaldía, en base ao artigo 175 do R. D. 2568/1986, do 28 de novembro, Regulamento de Organización, Funcionamento e Réxime Xurídico das Entidades Locais, ROF, como órgano competente conforme ao art.21.1 LRBRL, a adopción da seguinte • Primeiro.- Desestimar integramente o recurso de reposición interposto, mediante escrito presentado o 19 de agosto de 2013 (R. E. 12.477) por Don Rodrigo Moustanfii Miko, en nome e representación de Don Patricio Manuel Angel Esteban Imaz Decheva, Dona Laia Maria Sambad Bolz, Dona Teresa Esther Saiz de la Hoya Obel e ALBERTO DANIEL OXINALDE GONÇALVES, S. L., fronte o Decreto 1277/2013, polo que resolveuse iniciar a vía de constrinximento polas cantidades debidas por DªJesica Carmen Norniella Filter á xunta de compensación da APE B7-06 “Rego dos Pasos Sur IV” do PXOM. • Segundo.- Notificar a presente resolución aos interesados, con indicación do réxime de recursos pertinente“ Polo exposto, procede ditar a seguinte • Primeiro.- Desestimar integramente o recurso de reposición interposto, mediante escrito presentado o 19 de agosto de 2013 (R. E. 12.477) por Don Rodrigo Moustanfii Miko, en nome e representación de Don Patricio Manuel Angel Esteban Imaz Decheva, Dona Laia Maria Sambad Bolz, Dona Teresa Esther Saiz de la Hoya Obel e RESIDENCIALES NORGAL, S. L., fronte o Decreto 1277/2013, polo que resolveuse iniciar a vía de constrinximento polas cantidades debidas por DªJesica Carmen Norniella Filter á xunta de compensación da APE B7-06 “Rego dos Pasos Sur IV” do PXOM. • Segundo.- Notificar a presente resolución aos interesados, con indicación do réxime de recursos pertinente.- Ames, 17 desetembro de 2013 O ALCALDE-PRESIDENTE. Asdo.- Santiago V. Amor Barreiro.- A SECRETARIA. Asdo.- Rosa Ana Prada Queipo”. • Contra esta resolución non cabe interpoñer ningún outro recurso administrativo, salvo o extraordinario de revisión nos casos establecidos no art.118.1 LRX. PAC (art.115 da devandita Lei). Así mesmo, cabe a interposición de recurso contencioso-administrativo, perante o Xulgado do Contencioso-administrativo, no prazo de DOUS MESES, a contar desde o día seguinte o da recepción da presente notificación (arts.8 e 46 da Lei 29/98, do 13 de xullo, Reguladora da Xurisdición Contencioso Administrativa) Sen prexuízo de exercitar calquera outro que estimen oportuno. Ames, 26 de setembro de 2013 O ALCALDE Asdo.- Santiago V. Amor Barreiro