20/02/2013 | Administración LocalMunicipal
San Sadurniño
Modificación puntual de normtativa urbanística

A Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestructuras, por Decreto 12/2013, de data do 17/01/13 (DOG. Número 20 do 29/01/13), aprobou definitivamente a modificación puntual das normas subsidiarias de planeamento urbanístico deste Concello de San Sadurniño, para a delimitación do núcleo rural de Esperanza, na parroquia de Santa Mariña do Monte. En cumprimento do disposto nos artigos 92 da Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia e 70.2 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local, publícase a normativa de dita modificación puntual. PREAMBULO 1. ANTECEDENTES 2. ESTUDIO DO MEDIO RURAL E MODELO DE ASENTAMIENTO POBOACIONAL 02.1 O Municipio de San Sadurniño 02.2 Elementos ambientais 02.3 Elementos estruturais 02.4 Modelo de asentamento poboacional 02.5 Obxecto da modificación e PROPOSTA BASICA DE ORDENACION 02.6 Conveniencia e xustificación da modificación. Obxectivos 3. ESTUDIO DO MEDIO RURAL E MODELO DE ASENTAMIENTO POBOACIONAL 03.1 A estrutura do sistema de asentamentos 03.2 A clasificación de núcleo rural.4. DESCRICION DOS OBXECTIVOS XERAIS E ESPECIFICOS 5. ALCANCE E CONTIDO DA PLANIFICACION DAS PROPOSTAS ALTERNATIVAS 05.1 Diagnose da situación en ausencia da incorporación do núcleo rural de Esperanza 05.2 Función da delimitación respecto da situación de partida 05.3 Delimitación do ámbito territorial no que se integrará a área de influencia 6. ESBOZO DAS ALTERNATIVAS QUE SE VAN A AVALIAR NO PORCESO PLANIFICADOR 7. EFECTOS PREVISIBLES 07.1 Identificación, descrición e caracterización dos posibles efectos ou impactos 07.2 Medidas protectoras e correctoras 8. DESENVOLVEMENTO PREVISIBLE DO PLANEAMIENTO Artigo 4.5.5.3.- ORDENANZA NUN SUELO NO URBANIZABLE DE NUCLEO de las Normas Subsidiarias de Planeamiento del termino Municipal de San Sadurniño A Lei 2/2010 do 25 de marzo, de medidas urxentes de modificacións da L. O. U. G., da conta dos eixes fundamentales sobre os que se apoia a modificación la Lei 9/2002 de 30 de decembro, de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia Cabe significar en primeiro lugar as reformas en materia de aprobación de plans urbanísticos, con maiores competencias municipais, simplificación de trámites e acoutamento dos prazos, na procura dunha maior flexibilidade e axilidade neste ámbito. Tamén se dota dun novo estatuto ao solo de Núcleo Rural a os efectos lograr unha maior eficacia na súa xestión. A adecuación do contido da Lei á realidade contemporánea dos asentamentos rurais de poboación conleva a reformulación do concepto de núcleo rural. O novo tipo de Núcleo Rural Común, asentamentos recoñecibles como solo de núcleo rural, cun determinado grao de consolidación pola edificación, que non presentan as características imprescindibles propias dos tradicionais, permite incorporar situacións de feito sobrevidas de antano, e que a día de hoxe constitúe un asentamento de poboación recoñecible como solo de núcleo rural. A incorporación do asentamento poboacional de Esperanza, ao abeiro do novo marco legal, sitúan o procedemento necesario no marco das Modificacións do planeamento, aínda que implique un cambio illado da clasificación. O Concello de San Sadurniño promove a modificación puntual das súas Normas Subsidiarias de Planeamiento á fin de incorporar, ao abeiro do marco legal e mediante o procedemento antedito, a delimitación do núcleo rural de Esperanza. A necesidade de redacción da presente modificación das Normas Subsidiarias de Planeamiento do Concello de San Sadurniño ven xustificada pola desadecuación do planeamento vixente ao marco lexislativo actual xunto coa coa intención de consolidar unha realidade existente que tendo unha maior entidade que outros asentamentos poboacionais non quedou delimitada nas normas subsidiarias como Núcleo Rural. Sen dúbida é moi importante a intención edificatoria dos xóvenes arraigados ó lugar, facendo deste núcleo un lugar dinámico e con expectativas reais de crecemento e de fixación poboacional. Esta Modificación posibilita futuras edificacións acorde coa nova lexislación, presentando un estudo individualizado que analice a súa morfoloxía, nivel de infraestruturación e dotacións existentes, usos do solo do núcleo e o seu contorno inmediato, espazo público, tipoloxía das edificacións, condicións topográficas, estrutura da propiedade, elementos suxeitos a catálogo, situación e identificación, e, mediante documentación gráfica, se delimite o perímetro do núcleo rural, se pormenorice o trazado da rede viaria existente, así como as ordenanzas de aplicación, en definitiva, se ordene pormenorizadamente o ámbito de núcleo rural. O nucleo de Esperanza a pesares de contar con unha consolidación similar e inclusive superior a outros núcleos de San Sadurniño, non foi reflexado nas Normas Subsidiarias do Planemento deste municipio con apobación definitiva o 23 de febreiro de 1992. Este feito condicionou o crecemento do asentamento poboacional dentro do marco legal, así como as melloras nas necesidades urbanas do mesmo. O Concello de San Sadurniño atópase situado nun extremo da comarca de Ferrolterra, no norte da provincia de A Coruña. Limita con Narón e Neda polo oeste, con Valdoviño polo norte, con Moeche e As Somozas polo Este e con A Capela e As Pontes de García Rodríguez polo sur. Xeograficamente ocupa a porción limitada polas coordenadas 43º28`-43º36` de lonxitude e 7º58`-8º 07` de latitude. Ten unha extensión superficial de 99,76 km 2. Está a uns 60 quilómetros de A Coruña, que próximamente, coa apertura do último tramo de autovía entre A Coruña e Ferrol, poderánse percorrer nuns trinta minutos. Está a 15 quilómetros de Ferrol, pola autovía Ferrol-As Pontes, que se percorren en apenas en dez minutos. A comunicación por estrada co resto de Galicia e España faise a través dunha das dúas cidades, conectadas xa por vías de alta capacidade. A San Sadurniño pódes chegar tamén e tren, pois dispón de dúas estacións de FEVE, en San Sadurniño e Lamas. Distancia coas principais cidades por estrada: -A Coruña: 66.4 km. -Ferrol: 26.8 km. -Lugo: 131 km. -Ourense: 205.3 km. -Pontevedra: 166.7 km. -Santiago de Compostela: 109.4 km. -Vigo: 192.8 km. Ten unha poboación de 3.098 hab. (2010) habitantes e unha densidade poboacional de 31,05 hab./km² Estes 3.098 habitantes repártense en sete parroquias.01 Parroquia: Bardaos (Santa María). Superficie: 6,7 Km². Latitude: 43º33’. Lonxitude: 8º01’. Lugares: Bañoca - Carbeiral, O - Casanova - Castro, O - Corveira - Leboriz - Loibas, As - Randulfe - Sanguiñeira, A - Veiga, A 02 Parroquia: Ferreira (San Paio) Superficie: 13,97 Km² Latitude: 43º31’ Lonxitude: 8º01’ Lugares: Bidueiro, O - Borreiros - Cadavás - Caínce - Camba, A - Castiñeira, A - Chabola, A - Chao - Costa, A - Coto, O - Couce da Fraga - Filgueiras, As - Fraga, A - Gándara, A - Lapas - Leiriña, a - Nogueira, A - Picheira, A - Pico de Caínce, O - Pico de Ferreira, O - Piñeiros - Pontellas - Pontigos, Os - Praza, A - Rosoiro, O - San Cristovo - Santiso - Seara, A - Seixo, O - Senra, A - Souto Calvo - Sumeiro, O - Tarambelo - Vila, A - Xestal, O 03 Parroquia: Igrexafeita (Santa María). Superficie: 18,7 Km². Latitude: 43º30’. Lonxitude: 8º00’. Lugares: Amido - Arbigueira, A - Bouza Maior - Camiño Grande - Camposa, A - Capelo, O - Carboados - Castiñeira, A - Castro, O - Coto, O - Couce, O - Curuxa, A - Ermida, A - Fervenza, A - Fraguela, A - Gaiteiros, Os - Hedreiro, O - Lombo, O - Miguelares - Navallo, O - Outeiro, O - Pallota, A - Pedramaior - Pedreira, A - Pena da Meda - Penalonga - Ramadela, A - Regueiro Cavado - Remicieiro - Ribeira, A - Solposto - Soutullo - Torre, A - Vilar, O – Vilarvello 04 Parroquia: Lamas (San Xiao). Superficie: 12,79 Km² Latitude: 43º32’ Lonxitude: 8º02’ Lugares: Bouzarrara - Brame - Cal, O - Cancelo - Carballo, O - Chao de Lamas - Couto, O - Entrambosríos - Fabal - Felgosa - Filgueiras - Fontela - Freixo - Gundín - Laxe - Leiras - Mandrá - Martiño - Pallota, A - Penacastrelo - Piegolongo - Pomar - Portolamas - Pramado - Ramil - Ramisqueiras - Randulfe - Rapadoiro - Redo - Redondo - Riboira - Seara - Soutullo - Vilanova - Vilar - Vilaverde – Vilela 05 Parroquia: Naraío (Santa María). Superficie: 22,05 Km². Latitude: 43º29’. Lonxitude: 8º05’. Lugares: Abelleira, A - Barcia, A - Batán, O - Bidueda, A - Cabanas, As - Campo Grande - Campo Labrado - Cancelas, As - Casanova - Castelo - Cernada - Chao, O - Correlo - Cortella - Eirixado, O - Ferraría, A - Fontao - Fontela, A - Foxos, Os - Fraguela, A - Freixo, O - Furado, O - Lourido - Nabeiras, As - Paraños, Os - Penamoura, A - Penavidreira - Pereiras - Pielas - Piñeiro - Pousadoiro, O - Quintiá - Racamonde - Riolimpo - Saldoiro - Vila, A - Vilarbó - Vilarxá 06 Parroquia: San Sadurniño (Santa María). Superficie: 10,82 Km². Latitude: 43º32’ Lonxitude: 8º04’ Lugares: Agra de Abaixo - Agra de Arriba - Albeiro, O - Avenida do Marqués de Figueroa - Avenida do Marqués de San Sadurniño - Bidueda - Casal, O - Cornide - Coruxa - Currás, Os - Feás, Os - Gundiriz - Orxás - Outeiro, O - Penela, A - Piñeiros - Portela, A - Praza dos Duques da Conquista - Prospes - Raña - Rubiña, A - Rupiallo – Silvalonga 07 Parroquia: Santa Mariña do Monte (Santa Mariña). Superficie: 14,83 Km². Latitude: 43º33’. Lonxitude: 8º05’. Lugares: ra, A - Castrelo - Colado - Corripa - Currás, Os - Escoitadoira - Esperanza, A - Fraga, A - Garita, A - Gaspares - Golpilleira - Lobeira - Moimentos - Pena, A - Pereira, A - Sabanda - Vilachá - Vilar, O - Vilares Clima A variable climática encóntrase cun nivel medio de temperaturas en xeral suaves ainda que algo máis altas que en Ferrol, coas máximas e as mínimas en xullo e en decembro. Trátase dun clima catalogado dos sub-oceánicos, humidade realtiva con valores medios entre o 65 e 75 % con temperaturas suaves, baixas en algúns meses de inverno, con risco de xeadas e altas temperaturas no verán. As choivas son iguais que a media do territorio galego, con déficits hídricos estacionais. O réxime de ventos mais frecuente en inverno e outono correspóndese cos ventos de compoñente Oeste-Suroeste (velocidade media de 3,7 m/s) mentres que na primavera e no verán predominan os de compoñente Norte – Nordés. Calidade do aire A zona obxecto deste estudo encóntrase inmersa nun medio natural que non ten emisións inmediatas que poidan influír negativamente. Topografía, xeoloxía, hidroxeoloxía Segundo o mapa xeolóxico de Galicia, A Esperanza encóntrase nunha zona de Galicia media onde predominan as rochas graníticas (color vermello no mapa) xunto con cuarcitas, metavulcanitas e lousas do Complexo de Cabo ortegal. As rochas que componen esta zona son maioritariamente graníticas hernicianas. As elevacións do terreo son en xeral de pendentes suaves. A hidroloxía da zona ven dada pola súa composición xeolóxica e topográfica. Non existen leitos fluviais na zona de estudio nin nas proximidades. Vexetación e fauna, espazos protexidos e paisaxe As parcelas obxecto da proposta de delimitación do núcleo rural común, en mais do 75,79% encóntranse construídas e axardinadas (terreos que actualmente pertencen as vivendas unifamiliares) e o resto de parcelas son de monte baixo e algún arbore disperso de pouca entidade. Non existe ningún tipo de explotación agrícola nin gandeira. Os terreos lindeiros teñen un uso de monte alto disperso e praderios. O núcleo que se propón encóntrase baixo a influencia dun medio de tipo urbano no que as especies de fauna presentes na zona están acostumadas a presenza do home. Non existen especies ameazadas cun hábitat localizado. Dada a abundancia na proximidade de zonas vexetais en iguais ou mellares condicións, as especies existentes, coa consolidación do núcleo trasladaronse paulatinamente a estas zonas próximas sen apenas sufrir alteracións nun entorno mais xenérico. En xeral trátase dun terreo chan e fértil, cunha paisaxe homoxénea de piñeiros e eucaliptos. Encadre no ámbito de estudio O ámbito obxecto de delimitación do núcleo de Esperanza como xa comentamos con anterioridade. encóntrase nas proximidades do límite do termo municipal de Valdoviño, ó Noroeste do Concello. A entidade de poboación ten un marcado carácter contemporáneo, formado por edificacións dispersas o longo das vías de comunicación, como se pode observar no seguinte reportaxe fotográfico. Vías de comunicación A rede principal de comunicación co núcleo de A Esperanza parte do sistema viario interurbano, da carretera provincial AC 7303 que comunica San Sadurniño con Valdoviño. Da mencionada estrada provincial, parten vias municipais que estructuran un sistema viario local sobre o que se asenta o núcleo de A Esperanza, tendo como unha das vías principais estruturantes a que comunica coa capilla e campo da festa vinculados a este lugar. Todo o sistema viario público encóntrase pavimentado unha capa asfáltica. A actual trama viaria que comunica o núcleo de poboación co exterior, está suficientemente dimensionada para dar servizo a este. Os desprazamentos en vehículo privado, realízanse, como xa dixemos anteriormente pola AC 7303 que chega a capitalidade do municipio. Cabe destacar que a liña regular de transporte urbano entre San sadurniño e Valdoviño facilita a mobilidade neste núcleo que xa conta cunha parada de autobús. Na actualidade o asentamento poboacional no concello de San Sadurniño presenta unha población dispersa en múltiples pequenos núcleos rurais sen unha xerarquía demográfica significativa salvo no caso da capitalidade de San Sadurniño. O núcleo de Esperanza conta con “campo da festa”, que acentúa a súa identidade como núcleo. A distribución espacial nesta zona noroeste é relativamente homoxénea e o núcleo de A esperanza xurde como moitos desta área vinculado as infraestructuras viarias preexistentes como a estrada provincial que comunica San Sadurniño con Valdoviño. Parámetros básicos do estado actual do núcleo de Esperanza: Estado da edificacion Sevicios existentes Rede viaria [ver documentación gráfica] Provincial: AC 7303 Municipais A presente modificación das Normas Subsidiarias de Planeamiento do Municipio de San Sadurniño redáctase co obxecto de delimitar e ordenar o núcleo rural de Esperanza da parroquia de Santa Mariña, en concordancia co establecido nas disposicións transitorias correspondentes da Lei 2/2010. Cabe subliñar que actualmente o núcleo conta con oito vivendas, cinco das mesmas son tradicionais, tratándose dun núcleo rural común, con unha clara e real intención edificatoria. É un núcleo dinámico, con arraigo de xóvenes e con expectativas de crecemento inminente, feito decisivo para fixar a población. PROPOSTA BASICA DE ORDENACION De seguido preséntanse os parámetros básicos da ordenación que se pretende para este núcleo con parámetros numéricos planimetría e ortofoto aérea. Coa redacción da presente modificación das Normas Subsidiarias de Planeamiento do Municipio de San Sadurniño preténdese xustificar a conveniencia de facer a delimitación e ordenación do ámbito do núcleo rural de Esperanza amparado ás novas determinacións que establece a vixente lexislación, para permitir o seu desenvolvemento así como a salvagarda dos terreos rústicos do contorno, nas condicións que establece a disposición transitoria primeira e) da Lei 2/2010, distinguindo a categoría existente de solo de núcleo rural común, tal e como establece o artigo 13 no seu apartado 3 b), que textualmente di: “Núcleo rural común, incluiranse neste tipo aqueles asentamentos de poboación recoñecibles como solo de núcleo rural pero que non presentan as características necesarias para a súa inclusión no tipo básico anterior. A súa delimitación deberá de facerse en función das previsións de crecemento que o plan xeral estableza para o núcleo e tendo en conta que o ámbito delimitado deberá presentar un grao de consolidación pola edificación, de acordo coa ordenación urbanística que para el se prevexa no plan, igual ou superior a un terzo da súa superficie. ” Análise do asentamento Na documentación gráfica adxunta reflíctense todas as edificacións existentes no núcleo de Esperanza que conforman un núcleo rural común. Constitúe un asentamento de poboación individualizado e diferenciado, con topónimo propio, como queda reflectido en censos e padróns e identificado deste xeito na práctica administrativa local. Dentro do perímetro do núcleo delimitado existen un total de 8 vivendas, todas en boas condicións de habitabilidade. Tamén hai construcións auxiliares dedicadas a galpóns e garaxes. Tipoloxía das edificacións As cubertas son maioritariamente de tella resoltas a dúas e mais augas. En canto a solución de fachadas, xeralízase o emprego da cantería granítica, algún caso de pintura exterior en cores claros en maior parte. O aluminio é o elemento de carpintería exterior básico xunto PVC e Madeira en casos puntuales. Uso do solo Na actualidade, a maior parte do solo sen edificar esta dedicado a xardín e o cultivo de horta, destinado a autoconsumo. O espazo público O único espazo de relación entre os veciños é o viario de dimensións amplas. Os muros de peche existentes son de distintas tipoloxías, xeralizándose os de un zocalo cego de bloque de formigón ou cantería, cunha altura entre 40 e 60 cm., coroados por un enreixado metálico ou con arame, xunto con peches vexetais. As parcelas valeiras de edificación non teñen peches, podendo apreciarse nalgúns casos pequenos valados de deslindes entre parcelas e postes con arames ou enreixados metálicos. Nivel de infraestruturas e dotacións O núcleo conta con auga, rede de alumeado público, telefonía e recollida de lixo. A pavimentación é maioritariamente en base de aglomerado asfáltico, sendo o seu estado regular ou bo. Ao respecto da estrutura do sistema de asentamentos no planeamento vixente compre partir do feito urbano da capitalidade do municipio e unha morea de asentamentos poboacionais de menor entidade, recoñecidos e delimitados como núcleos rurais, que completan o modelo territorial municipal, a semellanza das estruturas tradicionais dos concellos Galegos. Os criterios para a identificación dos núcleos de poboación, segundo se recolle no modelo de asentamento do planeamento vixente do Concello de San Sadurniño, distinguen que os núcleos do municipio divídense en urbano a capitalidade municipal e rurais os restantes asentamentos poboacionais. O primeiro como xa dixemos cínguese a capitalidade do municipio caracterizándose por contar con actividades propias dos sectores secundario e terciario, por posuír equipamentos comunitarios, ter trazados viarios con servizos urbanísticos e estar consolidado pola edificación. De seguido a relación dos núcleos recoñecidos e delimitados no planeamento vixente.1. NUCLEO DE BAÑOCA (BARDAOS). 2. NUCLEO DE LOIBAS (BARDAOS). 3. NUCLEO DE CAMBA-PONTELLAS (FERREIRA). 4. NUCLEO DE CHAO-FACAL-RIBOIRA (LAMAS). 5. NUCLEO DE GULPILLEIRA (MONTE). 6. NUCLEO DE MOIMENTOS (MONTE). 7. NUCLEO DE CHAO (NARAHIO). 8. NUCLEO DE FERREIRA, ERIJADO (NARAHIO). 9. NUCLEO DE FONTAO-FONTELA (NARAHIO). 10. NUCLEO DE VILA (NARAHIO). 11. NUCLEO DE CORNIDE (SAN SATURNINO). 12. NUCLEO DE SILVALONGA (SAN SATURNINO). 13. NUCLEO DE SANGUIÑEIRA (BARDAOS). 14. NUCLEO DE VEIGA (BARDAOS). 15. NUCLEO DE CADABAS (FERREIRA). 16. NUCLEO DE CAINCE (FERREIRA). 17. NUCLEO DE SAN CRISTOBAL (FERREIRA). 18. NUCLEO DE SEARA, SOUTOCALVO (FERREIRA). 19. NUCLEO DE CAMINO GRANDE, FRAGUELA, TORRE Y COTO (IGLESIAFEITA). 20. NUCLEO DE FREIJO (LAMAS). 21. NUCLEO DE RAMIL (LAMAS). 22. NUCLEO DE VILANOVA (LAMAS). 23. NUCLEO DE ARDARIZ, VILACHA (MONTE). 24. NUCLEO DE CASTRELO, VILAR (MONTE). 25. NUCLEO DE LOBEIRA (MONTE). 26. NUCLEO DE PENA (MONTE). 27. NUCLEO DE PEREIRA (MONTE). 28. NUCLEO DE SAAVANDA (MONTE). 29. NUCLEO DE VILAR (LAMAS). 30. NUCLEO DE VILELA (LAMAS). 31. NUCLEO DE FOJOS (NARAHIO). 32. NUCLEO DE FREIJO (NARAHIO). 34. NUCLEO DE PIELAS (NARAHIO). 33. NUCLEO DE LOURIDO (NARAHIO). 35. NUCLEO DE PIÑEIRO (NARAHIO). 36. NUCLEO DE CASAL (SAN SATURNINO). 37. NUCLEO DE PIÑEIROS (SAN SATURNINO). 38. NUCLEO DE PROSPES (SAN SATURNINO). 39. NUCLEO DE RAÑA (SAN SATURNINO). O expediente que se tramita, como xa expresamos anteriormente ten como obxectivo primordial e único a incorporación do núcleo de Esperanza como núcleo rural común ao abeiro do novo marco legal que introduce a L. O. U. G. modificada pola Lei 2010, de 25 de marzo, de medidas urxentes que reformula o concepto legal de núcleo rural a fin de adecuar o seu contido á realidade contemporánea deste tipo de asentamentos. Os obxectivos específicos de incorporación remiten a incorporación do núcleo de Esperanza, procurando completar e mellorar a través do planeamento, e con elo acadar os niveis de calidade de vida a desenvolver neles e mesmo da integración medioambiental correspondentes. Cómpre a definición de: a) Delimitación precisa do núcleo rural a partir do asentamento recoñecible e en función do crecemento axustado ao seu complementando, cumprimentando o grado de consolidación pola edificación regrado no mandato legal. b) Establecemento específico do réxime de aplicación no que respecta ao uso e intensidade que, na explicación de dereitos e deberes obriga á cesión e execución, respectivamente, dos terreos necesarios para a apertura ou regularización viarias e a conexión cos servizos existentes. c) Definición dunha normativa específica para a ordenación pormenorizada do núcleo de Esperanza atendendo aos réximes e condicións de desenvolvemento, uso, edificación e integración medioambiental. O núcleo de Esperanza é unha realidade da que se pretende o seu recoñecemento ao abeiro do marco legal modificado, (Lei 2/2010) posibilitando o tratamento urbanístico necesario cara a súa integración no sistema de núcleos rurais de San Sadurniño. A proposta da modificación comporta a que se entende unha actitude responsable e sostible que integra unha realidade non correspondente baixo o prisma da obrigada interrelación economía – sociedade – ambiental. Perxuizos e limitacións sufridas polo plan anterior A elección deste procedemento de alteración do contido do planeamento urbanístico (modificación puntual) incita a conveniencia e oportunidade ofertadas pola modificación lexislativa, a necesidade urxente de resolver unha situación anómala deste núcleo dentro do planeamento vixente. A modificación legal, coa incorporación do tipo de núcleo rural común, permite recoñecer e incorporar situacións como a que aquí se trata e, daquela, proceder ao seu correcto ordenamento e integración ambiental no sistema de núcleos do territorio de San Sadurniño. O núcleo rural de Esperanza presenta unha estrutura lineal, apoiada nun sistema viario pavimentado, de xerarquía provincial e municipal, que enlazan San Sadurniño con Valdoviño. En canto aos efectos previsibles, considérase que con esta modificación das Normas Subsidiarias os únicos efectos que se prevén son positivos, dado que, tomando como base unha realidade existente dun asentamento de poboación preténdese, adaptándose a nova lexislación, facilitar posibles actuacións e intervencións que consoliden A Esperanza como un núcleo rural. O ámbito do núcleo incorpora a aqueles terreos que presentan as características legalmente establecidas para merecer a súa clasificación como solo de núcleo rural, e protexer os restantes terreos do entorno. Como xa mencionamos anteriormente trátase unha proposta que intervén sobre unha realidade existente da que se pretende complemento, mellora e integración no sistema de núcleos de San Sadurnino. Téntase identificar os parámetros ambientais que se poden ver afectados polas accións que comporta a proposta. Impactos sobre a xeoloxía e xeomorfoloxía tanto pola composición do solo como polo uso e intensidade indicados na ordenación non se prevén impactos novos de maior entidade. Trátase dun ámbito que xa está basicamente transformado (viais, edificación, accesos, infraestruturas) para os que se pretende só complementarse e remate dunha realidade existente. Impacto sobre a auga Non se prevén impactos na hidroloxía o non ser necesario executar obras de urbanización. Por outra parte a área obxecto desta delimitación non está influenciada por liñas de auga (ríos, regatos) polo que, non se determinan riscos decontaminación das augas subterráneas. Impacto sobre a vexetación O ámbito de actuación sitúase en unidades de vexetación de matogueira, as zonas sen construción e sen vexetación nas parcelas edificadas. Non se producirán novos impactos neste eido. Impacto sobre a fauna Non se prevén impactos de entidades na fauna do lugar. As especies que conviven onde se asenta o núcleo de Esperanza o fan nun medio puntual xa humanizado, inxerido nun medio rural. Os labores de peche, a introdución de novas especies vexetais nos espazos libres das parcelas edificadas (xardíns, hortas, fincas, etc.) nun conxunto de baixa densidade e ocupación, poden introducir unha mellora de biodiversidade puntualmente. Impacto sobre a paisaxe A escala, densidade, uso e determinacións da proposta non comportan alteracións da paisaxe presente, xa transformada e pertencente ou en relación con outros asentamentos rurais. A normativa (rasante, aliñacións, tipoloxías, limitacións volumétricas e de altura, condicións estéticas, peches, medidas de integración medioambiental, etc.), introducirán valores novos e mellorarán a integración do conxunto do medio. Impacto sobre aspectos socioeconómicos A proposta considerada introduce unha acción responsable e sostible ao integrar un ámbito existente, o que xera unha certa actividade económica directa. O conxunto de medidas protectoras e correctoras recóllense dende a normativa que acompañará e informará toda acción e intervención no ámbito considerado: condicións xerais e particulares de desenvolvemento, edificación, urbanización, eficiencia, integración medioambiental, etc. Sobre o solo Na fase de obras de construción das parcelas valeiras, retirarase no posible o substrato vexetal orixinal do solo para reutilizar despois na zona de espazos libres ou no axardinamento da parcela valeira. Sobre a auga Evitar a implantación, aínda que temporal, de actividades que presenten un risco de contaminación de acuíferos, (utilización de abonos, fertilizantes, pesticidas, etc.) Sobre a vexetación e a fauna No proceso edificatorio, introduciranse medidas de mellora na conectividade e biodiversidade. Nos espazos privados, o tratamento dos espazos libres contribuirá con todas as melloras anteditas. Sobre paisaxe Téntase: - Proxectar estruturas e volumes edificatorios que provoquen o mínimo corte visual, de xeito que as actuacións resulten integradas no contorno. - Uso nas edificacións de materiais e tipoloxías construtivas non discordantes. - Plantacións vexetais ou arbóreas de apantallamento nos lindes con zonas de solo rústico de protección. - Peches vexetais. Para establecer a necesidade de formación de Plan Especial fixanse os indicadores de complexidade urbanística que a continuación se relacionan: a. o número de licencias concedidas e ejecutadas, ou en execución, no núcleo, desde a aprobación desta Modificación, é igual a dous tercios do número de vivendas existentes naquel momento. b. o número de parcelas consolidadas con edificación principal é maior ou igual que os dous tercios do número total de parcelas edificables, resultante de sumar as parcelas edificables potenciais do nucleo segundo as condicions da ordenanda e as parcelas edificables existentes. c. cando se produzcan circunstancias sobrevidas que poidan incidir na calidade de vida, como a implantación de grandes infraestructuras, dotacións, aperturas de novos viais, e en xeral a necesidade de adoptar medidas integrais. Artigo 4.5.5.3.- ORDENANZA NUN SUELO NO URBANIZABLE DE NUCLEO de las Normas Subsidiarias de Planeamiento del termino Municipal de San Sadurniño “La aplicación de estas Normas en suelo no urbanizable no conferirá derecho de los propietarios de los terrenos a exigir indemnización, siempre que no afectasen al valor inicial que posee por el rendimiento rústico que le correspondiese por su explotación efectiva 1.-En el suelo no urbanizable sólo podrán realizarse parcelaciones rústicas 2.-Las transferencias de propiedad, divisiones y segregaciones de terrenos rústicos no podrán realizarse por debajo de las parcelas señaladas como mínimas en estas Normas, de acuerdo con lo señalado en los artª 94 y 95 de T. R. Se consideran usos característicos del suelo no urbanizable los siguientes: a) Los que abarquen actividades agropecuarias, forestales, y en general todas aquellas que implican la explotación normal de los recursos o características específicas de esta clase de suelo b) La defensa y mantenimiento del medio natural y sus especies que implican su conservación, mejora y formación de reservas naturales 1.- Son usos posibles en el suelo no urbanizable, sin perjuicio de las limitaciones que se deriven de la categoría de suelo de que se trate: a) La extracción de materiales del suelo y subsuelo con fines industriales b) Los usos relacionados con la utilización recreativo-cultural del medio físico c) Los usos ligados a la transformación de productos agropecuarios o forestales. d) Los señalados en el artª 12.2.4 de T. R sobre conservación y regeneración de ecosistemas. e) Las instalaciones y utilizaciones de carácter eventual como exposiciones, ferias, etc. f) Las instalaciones necesarias para la Defensa Nacional que hayan de emplazarse fuera de las áreas urbanas. g) Aquellos otros que estuvieran directamente vinculados a los usos característicos h) Los usos referentes a las instalaciones y edificaciones de utilidad pública e interés social, y aquellos referentes a la ejecución y mantenimiento de las obras públicas Se definen de interés social a los que como tales contempla el artª 85 de T. R y que pueden ser de muy diverso tipo e índole. Excepcionalmente podrán autorizarse la implantación de usos ligados a la producción industrial, en los casos de: 1) industrias manifiestamente molestas, nocivas, insalubres o peligrosas, 2) industrias vinculadas a la extracción o almacenaje de materias primas, 3) Las que por su dimensión o carácter resulten incompatibles con los suelos urbanos. Para ello habrá de justificarse adecuadamente los motivos que obligan a instalarse fuera de las zonas industriales, así como presentar un estudio de su impacto sobre el medio. La declaración de utilidad pública no será vinculante en cuanto a la ídoneidad del emplazamiento (artª 40 de L. S. G.). División en zonas.- El suelo no urbanizable se divide en áreas que corresponden a regulaciones diferenciadas, y que son las siguientes: 1.- Suelos no urbanizables de protección específicas -SNU de protección del patrimonio histórico-artístico. -SNU de protección de la naturaleza -SNU de protección especial, cementerios. -SNU de protección de riberas y cauces.2.- Suelos no urbanizables no protegidos: -Suelo no urbanizable de núcleo tradicional. -Suelo no urbanizable de régimen normal. -Suelo no urbanizable agropecuario. -Suelo no urbanizable de masas forestales.1.- A efectos de cumplir las dimensiones de parcelas mínimas establecidas en esta Norma para los suelos no urbanizables de régimen normal, agropecuarios y forestales, podrá efectuarse la adscripción de varios terrenos, de forma que de la suma de superficies de los mismos resulte aquella dimensión mínima, debiendo cumplirse para ello las siguientes condiciones: a) Las viviendas unifamiliares habrán de estar vinculadas a la explotación agrícola que guarde relación con la naturaleza y destino de la finca (artª 41.1 de L. S. G.), lo cual deberá justificarse ante el Ayuntamiento.2.- Sólo podrá edificarse en las parcelas que linden con las carreteras o caminos públicos señalados en las Normas o que se incorporen posteriomente a éste al considerarlos el Ayuntamiento como tales para reunir las condiciones señaladas por el Código Civil y la legislación de Régimen Local, o bien que la conexión con dicha red viaria se realice meidante el correspondiente camino, previa redacción de la correspondiente Modificación puntual de las Normas.3.- Los cierres de fincas tendrán una altura máxima de 1,80 metros, y serán opacos en la altura de 0,70 metros y el resto diáfano hasta la altura máxima permitida. Fuera de las parcelas edificadas conforme a las ordenanzas de suelo no urbanizable correspondiente, se prohiben los cierres y muros de fábrica 4.- A fin de evitar que las edificaciones destaquen notoriamente sobre el paisaje rural habrá de relacionarse la altura con su posición dentro de la parcela para que no constituyan desde fuera hitos notables.5.- No podrán alterarse las condiciones topográficas naturales del terreno en una franja de 5 metros en todo el perímetro interior de la parcela.6.- Los materiales de construcción y los acabados utilizados en el exterior de la edificación habrán de adaptarse a los tradicionales del municipio.7.- Todos los usos permitidos en suelo no urbanizable deberán resolver el suministro de energía eléctrica, abastecimiento de agua y evacuación de aguas residuales provenientes de la utilización y funcionamiento de dicho uso, calculados para la capacidad máxima de uso previsto. Con independencia de las disposiciones vigentes de la materia, la fosa séptica deberá guardar las siguientes distancias mínimas: a) 25 metros de cualquier pozo de captación de agua potable. b) 5 metros de la edificación principal. c) 5 metros de los linderos, excepto en el caso de que sea común o adosada con la del colindante.8.- Se permitirán edificaciones auxiliares que se mantendrán en lo posible integradas en la edificación principal, situándose detrás de la línea de fachada, computarán en ocupación, y su uso será el propio del destino agropecuario de la zona, cobertizos, bodegas, establos, etc., así como servicios higiénicos y garajes, no permitiéndose su utilización como piezas vivideras. La licencia para edificaciones de uso residencial deberá tramitarse de conformidad con lo dispuesto en el artículo 85 de T. R. Y con el procedimiento previsto en el artº 42 de L. S. G., estando exentas de cumplir con dicho procedimiento las viviendas a instalar en el suelo no urbanizable de los núcleos. De acuerdo con lo establecido en el artº 17.1 de T. R y en el artº 76.2 de R. P podrán redactarse Planes Especiales para el desarrollo de las previsiones de las Normas con cualquiera de las finalidades adminidas en la Ley. Comprende esta ordenanza los ámbitos delimitados en los planos de ordenación, que de acuerdo con el artº 78 de T. R no es posible su calificación como suelo urbano por carecer de los preceptivos servicios y no hallarse consolidado por la edificación en la forma estipulada reglamentariamente en el artº 21 de R. P, pero que por su ubicación y vinculación a actividades primarias de carácter agricola, ganadero o forestal y por el tipo de parcelación con frente a caminos que presentan, se considera que aun siendo rústicos y no urbanizables forma parte del núcleo, de acuerdo con el artº 17 de L. S. G. Se encuentran delimitados en los planos de ordenación a escala 1: 10.000 y 1:2.000 y 1:5.000. Las edificaciones que se tramiten al amparo de esta ordenanza serán aisladas y destinadas a los usos señalados en el artículo 85 de T. R., si bien dado su carácter de pertenencia al núcleo no habrán de regirse en su tramitación por el procedimiento señalado en el artº 42 de L. S. G.4. Condiciones de edificación.- vivienda unifamiliar Parcela mínima (m2) 600 Altura máxima (m) 6 Ocupación máxima (%) 30 Retranqueo a linderos (m) 3 Frente mínimo de parcela (m) 15 Edificabilidad máxima (m2/m2) 0,40 Podrá autorizarse la edificación vinculada a la parcelación agraria destinada a vivenda unifamiliar, así como sus instalaciones complementarias. De acuerdo con el artº 17 de la Ley 11/1985, de 22 de Agosto de Adaptación de la del Suelo a Galicia, el Plan contendrá los indicadores que señalen cuando ha de modificarse el planeamiento para transformar la clasificación de suelo no urbanizable de núcleo en la de suelo urbano mediante la redacción de un Plan Especial de Mejora de Medio. Dichos indicadores, en el presente caso, son los siguientes: 1.- Que dicho cambio de clasificación sea solicitado, por un 60% de los propietarios de cada zona, al Ayuntamiento, siempre que previamente se redacte y apruebe un Plan Especial de Mejora del Medio y se garantice su ejecución por cualquiera de los procedimientos legalmente previstos.2.- Será preceptiva la redacción y ejecución del Plan Especial de Mejora del Medio una vez que, en cada una de las zonas, las licencias concedidas para la misma impliquen una ocupación de los 2/5 del suelo delimitado en cada caso.3.- Que exista necesidad de nuevo suelo residencial, o deficiencias de equipamientos o zonas libres dentro del propio núcleo, que hagan necesarias la redacción y ejecución del Plan Especial de Mejora del Medio, a fin de, subsanar dichas deficiencias meidante la ejecución del P. E. M. M 4.- Que el número de licencias solicitadas en dicho suelo no urbanizable de núcleo supere el 50% del número de viviendas existentes en la actualidad y reflejadas en el estudio a tal efecto realizado para los núcleos.” Modifícase: - Altura máxima 7 m, que sustitue á reflexada de 6 m., igualando con esta modificación á altura desarrollada no resto de ordenanzas de similares caracteristicas, como la ordenanza A. D. de asentamento disperso, artigo 4.5.3.4. - Fronte mínima conservase a reflexada de 15 m., pero todas as parcelas que están dentro da área delimitada serán edificables ainda que a sua fronte sea inferior. Esta excepción pode producirse nas parcelas P-09, P-10 e P-14 - Parcela mínima.1.000 m2, incrementase a parcela minima reflexada de 600 m., unha vez realizado a analisise do nucleo detéctase a realización dunha agrupación e que a propia configuración do parcelario fai entender que sexa aconsellable esta ampliación de superficie de parcela.6 Para establecer a necesidade de formación de Plan Especial complétanse os indicadores de complexidade urbanística que a continuación se relacionan: a. o número de licencias concedidas e executadas, ou en execución, no núcleo, desde a aprobación desta Modificación, supere a metade do número de vivendas existentes naquel momento. b. o número de parcelas consolidadas con edificación principal é maior ou igual que os dous tercios do número total de parcelas edificables, resultante de sumar as parcelas edificables potenciais do nucleo segundo as condicions da ordenanda e as parcelas edificables existentes. c. cando se produzcan circunstancias sobrevidas que poidan incidir na calidade de vida, como a implantación de grandes infraestructuras, dotacións, aperturas de novos viais, e en xeral a necesidade de adoptar medidas integrais. San Sadurniño, 8 de febrero de 2013. O ALCALDE, Secundino García Casal.