11/10/2012 | Administración LocalMunicipal
Abegondo
Aprobación definitiva PXOM do Concello de Abegondo: normativa íntegra

O Concello de Abegondo, previos os trámites oportunos remite o documento do Plan xeral de Ordenación municipal (PXOM) xunto co expediente administrativo conforme ao establecido no artigo 85.7 da lei 9/2002 do 30 de decembro de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia á Consellería de Medio Ambiente, Territorio e infraestruturas para a súa aprobación definitiva. En data 14 de setembro recibiuse a orde do 14 de setembro de 2012 de aprobación definitiva do Plan xeral de Ordenación municipal do Concello de Abegondo, que foi publicada no DOG do 26-09-2012. En cumprimento do que dispoñen os artigos 92 da Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística de Galicia, e 70.2 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases de réxime local, publícase integramente a normativa do antedito Plan (PXOM do Concello de Abegondo), que figura como anexo do presente anuncio. O PXOM do concello de Abegondo entrará en vigor aos quince días hábiles desde a súa publicación no Boletín Oficial da Provincia. Contra o acordo de aprobación definitiva do PXOM, e unha vez sexan publicadas a normativa e as ordenanzas no BOP, poderase, de ser o caso, interpor recurso contencioso-administrativo no prazo de dous meses, a contar desde o día seguinte ao da publicación, diante do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, de conformidade co disposto no artigo 46 da Lei 29/1998, de 13 de xullo, da xurisdición contencioso-administrativa. Abegondo, 26 de setembro de 2012. O Alcalde, José Antonio Santiso Miramontes INDICE Título I DISPOSICIÓNS XERAIS E INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO DO PLAN XERAL Capítulo I DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1. Ámbito territorial de aplicación Art.2. Vixencia do Plan Xeral Art.3. Lexislación e regulacións de natureza urbanística e sectorial Art.4. Efectos da aprobación do PXOM Art.5. Revisión do Plan Xeral Art.6. Modificación do Plan Xeral Art.7. Tramitación da Modificación e da Revisión Art.8. Interpretación do Plan Xeral Art.9. Conceptos urbanísticos utilizados por estas Normas: Definicións Capítulo II DESENVOLVEMENTO DO PLAN XERAL Art.1. Figuras de planeamento Art.2. Instrumentos complementarios Capítulo III INSTRUMENTOS DE XESTIÓN Art.1. Condicións esixibles a toda actuación urbanística Art.2. Delimitación de Áreas de Reparto Art.3. Actuacións Integrais no solo de núcleo rural. Art.4. Delimitación de Polígonos Art.5. Determinacións do sistema de actuación Art.6. Sistema de Cooperación Art.7. Sistema de Expropiación Art.8. Sistema de Concerto Art.9. Sistema de Compensación Art.10. Sistema de Concesión de Obra Urbanizadora Art.11. Parcelacións urbanísticas e segregacións Art.12. Normalización de Predios Art.13. Contribucións especiais en solo urbano consolidado Art.14. Reparcelacións Capítulo IV INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN Sección 1ª DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1. Clases de proxectos Art.2. Condicións xerais dos proxectos técnicos ou de execución Sección 2ª PROXECTOS DE URBANIZACIÓN Art.1. Definición e características xerais Sección 3ª PROXECTOS DE EDIFICACIÓN Art.1. Definición Art.2. Clases de obras de edificación Art.3. Obras sobre edificios existentes Art.4. Obras de demolición Art.5. Obras de edificación de nova planta Sección 4ª PROXECTOS DE OUTRAS ACTUACIÓNS URBANÍSTICAS Art.1. Definición e clases Art.2. Condicións dos proxectos Sección 5ª PROXECTO DE INSTALACIÓN DE ACTIVIDADES Art.1. Definición e condicións dos proxectos Título II INTERVENCIÓN MUNICIPAL NA EDIFICACIÓN E USO DO SOLO, E INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES Capítulo I ACTOS SUXEITOS A LICENZA MUNICIPAL Art.1. Actuacións suxeitas a licenza Art.2. Procedemento e réxime xurídico das licenzas Capítulo II RÉXIME DO SOLO Sección 1ª DEREITOS E DEBERES DA PROPIEDADE DO SOLO Art.1. Supeditación ao planeamento urbanístico Art.2. Dereito a indemnización. Supostos Art.3. Aproveitamento urbanístico Art.4. Deberes básicos dos propietarios Art.5. Dereitos básicos dos propietarios Art.6. Deberes urbanísticos de cesión, equidistribución e urbanización Art.7. Prazo para o cumprimento dos deberes de edificación e rehabilitación Art.8. Incumprimento de deberes urbanísticos de edificación e rehabilitación e rexistro da propiedade Sección 2ª DEBERES DE USO, CONSERVACIÓN E REHABILITACIÓN Art.1. Destino dos terreos e construcións Art.2. Determinación do uso dos terreos e construcións Art.3. O réxime dos usos Art.4. O deber de conservación Art.5. Deber de conservación e ordes de execución Art.6. Ordes de execución en Solo Rústico Art.7. Condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato Art.8. Usos e obras provisionais Capítulo III Información urbanística Art.1. Publicidade do Planeamento Capítulo IV Incidencia do planeamento sobre as situacións existentes Art.1. Edificios fora de ordenación Art.2. Clases de situacións de fora de ordenación Art.3. Réxime aplicable aos edificios en fora de ordenación. Art.4. Dereitos e deberes dos propietarios en situación de fora de ordenación Art.5. Réxime transitorio das edificacións en construcións desconformes co planeamento Título III Réxime urbanístico do solo Capítulo I Divisións urbanísticas do solo Art.1. Concepto Art.2. Por razón da clasificación do solo Art.3. Atendendo á Estrutura Xeral e Orgánica do Territorio Art.4. Por razón da cualificación do solo Art.5. Por razón do planeamento aplicable Art.6. Atendendo á xestión e execución Art.7. Liñas de ordenación vinculantes e propostas Capítulo II Réxime do solo urbano Art.1. Definición e categorías de Solo Urbano Art.2. Delimitación do Solo Urbano Art.3. Areas de Reparto. Unidades Urbanas Art.4. Ficheiro de unidades urbanas no Solo Urbano Non Consolidado Art.5. Aproveitamento patrimonializable ou susceptible de apropiación Art.6. Aproveitamento lucrativo e aproveitamento tipo Art.7. Variación no cálculo do aproveitamento tipo Art.8. Coeficientes de Ponderación Art.9. Cesións gratuítas en solo urbano Art.10. Cautelas arqueolóxicas Capítulo III Réxime do solo de núcleo rural Sección 1ª DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Art.1. Definición Art.2. Delimitación dos Núcleos Rurais Sección 2ª RÉXIME DO SOLO Art.1. Dereitos e deberes dos propietarios do solo de Núcleo Rural Art.2. Usos e actuacións permitidas Art.3. Actuacións Prohibidas Art.4. Dos Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural Art.5. Segregacións ou divisións de parcelas nas áreas suxeitas a actuacións integrais Art.6. Indicadores de complexidade urbanística Art.7. Tipos de indicadores Art.8. Cautelas arqueolóxicas Capítulo IV Réxime do solo urbanizable Art.1. Definición Art.2. Solo Urbanizable Delimitado ou Inmediato Art.3. Solo Urbanizable Non Delimitado ou Diferido Art.4. Trazas nos Sectores no Solo Urbanizable Art.5. Ficheiro de sectores no Solo Urbanizable Art.6. Desenvolvemento do Solo Urbanizable Delimitado Art.7. Desenvolvemento do Solo Urbanizable Non Delimitado Art.8. Áreas de Reparto e Aproveitamento Patrimonializable ou susceptible de apropiación Art.9. Aproveitamento Lucrativo e Aproveitamento Tipo Art.10. Variación no cálculo do Aproveitamento Tipo Art.11. Coeficientes de Ponderación Art.12. Reservas de solo. Conexión dos sectores cos sistemas xerais Art.13. Cautelas arqueolóxicas Capítulo V Réxime do solo rústico Sección 1ª RÉXIME XERAL Art.1. Definición e delimitación Art.2. Usos e actividades en solo rústico Art.3. Usos en solo rústico Art.4. Réxime do Solo Rústico de Protección Ordinaria (SR-PO) Sección 2ª RÉXIME DO SOLO RÚSTICO DE ESPECIAL PROTECCIÓN Art.1. Réxime do Solo Rústico de Especial Protección (SR-P) Art.2. Solo Rústico de Protección Agropecuaria (SR-PA) Art.3. Solo Rústico de Protección Forestal (SR-PF) Art.4. Solo Rústico de Protección de Infraestruturas (SR-PI) Art.5. Solo Rústico de Protección das Augas (SR-PR) Art.6. Solo Rústico de Protección Patrimonial (SR-PP) Art.7. Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais (SR-PN) Art.8. Solo Rústico de Protección Paisaxística (SR-PX) Capítulo VI Sistemas xerais Sección 1ª RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS Art.1. Definición de Sistemas Xerais e de Dotacións Públicas Art.2. Obtención dos Sistemas Xerais en Solo Rústico e Solo Urbano Consolidado Art.3. Obtención dos Sistemas Xerais en Solo Urbanizable Art.4. Sistema de cesión de vías no Solo de Núcleo Rural Art.5. Obtención de dotacións nos Núcleos Rurais Art.6. Programación Art.7. Sistemas de Titularidade Xurídica do Solo Art.8. Execución material Art.9. Clases de Sistemas Xerais Sección 2ª SISTEMA XERAL DE INFRAESTRUTURAS TERRITORIAIS Art.1. Elementos do Sistema Xeral de Infraestruturas territoriais. Art.2. Transporte terrestre por estrada. Art.3. Transporte Terrestre Ferroviario Art.4. Transporte Aéreo Sección 3ª SISTEMA XERAL DE ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES Art.1. Sistema Xeral de Espazos Libres e Zonas Verdes Art.2. Clasificación dos Espazos Libres e Zonas Verdes Sección 4ª SISTEMA XERAL DE EQUIPAMENTO Art.1. Sistema Xeral de Equipamento Art.2. Clasificación dos Equipamentos Art.3. Modificación de Equipamentos Sección 5ª SISTEMA XERAL DE SERVIZOS URBANOS Art.1. Definición Art.2. Protección do trazado de infraestruturas Título IV CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO CULTURAL NATURAL, DO MEDIO AMBIENTE E DAS INFRAESTRUCTURAS TERRITORIAIS Capítulo I Protección do patrimonio cultural Art.1. Ámbito de aplicación e marco normativo Art.2. Conservación específica do patrimonio cultural Sección 1ª PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUEOLÓXICO Art.1. Obxecto Art.2. Ámbito legal Art.3. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo Art.4. Ámbito de aplicación Art.5. Réxime de Protección Art.6. Ordenanzas específicas de Protección do Patrimonio Arqueolóxico Art.7. Integración dos elementos Art.8. Condicións de autorización Art.9. Tramitación Sección 2ª PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUITECTÓNICO Art.1. Obxecto Art.2. Ámbito legal Art.3. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo Art.4. Delimitación das proteccións Art.5. Clasificación do patrimonio arquitectónico Art.6. Intervención en inmobles catalogados, e no seu contorno de protección. Art.7. Réxime de protección Art.8. Regulamentación dos tipos de obra permitidos segundo os niveis de protección Art.9. Obras permitidas nos diferentes niveis de protección Art.10. Condicións xerais de ordenación e edificación Art.11. Condicións estéticas xerais e de harmonización Art.12. Condicións especiais dos usos en edificios catalogados Art.13. Condicións para a intervención nos núcleos rurais de interese incluídos no catálogo: Art.14. Criterios de ordenación para os solos de desenvolvemento afectados por contornos de protección de elementos incluídos no catálogo Art.15. Entorno de protección dos Hórreos Art.16. Protección do arborado Art.17. Obrigas dos propietarios dos bens catalogados que se atopan en estado ruinoso. Art.18. Declaración de ruína Art.19. Normas para a tramitación de proxectos Art.20. Condicións para o Plan Especial de protección e reforma interior dos núcleos de Aquelabanda, Calle e o Rueiro, Sección 3ª PROTECCIÓN DO CAMIÑO DE SANTIAGO E CAMIÑOS HISTÓRICOS Art.1. Obxecto Art.2. Ámbito Art.3. Réxime de protección Art.4. Ocupación do Camiño Art.5. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo Art.6. Protección do arborado na marxe dos Camiños Art.7. Ordenanzas específicas de protección dos camiños Subsección 1ª solo rústico: Art.1. Delimitación de zonas de protección Art.2. Zona lateral de protección Art.3. Protección do contorno Subsección 2ª solo de núcleo rural Art.1. Ámbito de aplicación Art.2. Condicións de edificación Art.3. Conservación da edificación Art.4. Rótulos Art.5. Tendidos aéreos Art.6. Condicións de pavimentación Subsección 3ª solo urbanizable e actuacións integrais en núcleo rural Art.1. Protección do Camiño no solo urbanizable Art.2. Protección do Camiño nas Áreas incluídas nas actuacións integrais en solo de núcleo rural Capítulo II Protección do patrimonio natural Art.1. Ámbito de aplicación e marco normativo Art.2. Tramitación y autorizacións sobre o patrimonio natural Sección 1ª ESPAZOS NATURAIS REGULADOS Subsección 1ª encoro de abegondo-cecebre Art.1. Ámbito Art.2. Marco Legal Art.3. Condicións para a intervención nos núcleos rurais incluídos nos espazos naturais Subsección 2ª hábitas prioritarios Art.1. Ámbito Art.2. Marco Legal Sección 2ª ELEMENTOS NATURAIS INCLUIDOS NO CATÁLOGO Art.1. Obxeto Art.2. Ámbito Art.3. Réxime de protección dos espazos naturais incluídos no catálogo Art.4. Regulamentación dos usos e actuacións permitidos segundo os niveis de protección Sección 3ª PROTECCION DAS AUGAS Subsección 1ª canles ribeiras e marxes fluviais Art.1. Actuacións na Zona de Protección dos Canles Públicos. Subsección 2ª mananciais ee dereitos mineiros Art.1. Condicións para o Plan Especial de protección dos mananciais do municipio de Abegondo Art.2. Condicións da protección dos mananciais e dos dereitos mineiros outorgados para o aproveitamento de auga mineral natural Capítulo III PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE Art.1. Obxecto Art.2. Ámbito de aplicación e marco legal Sección 1ª TRAMITACIÓN MEDIO AMBIENTAL Art.1. Avaliación ambiental estratéxica Sección 2ª MEDIDAS DE SUSTENTABILIDADE AMBIENTAL DOS EFECTOS PREVISTOS NO PLAN XERAL Subsección 1ª medidas preventivas Art.1. Obxecto Art.2. Medidas que condicionan o deseño da ordenación urbanística proposta, Art.3. Medidas que establecen as Revisións e a análise da evolución do planeamento. Art.4. Medidas enfocadas ao control dos plans e proxectos Art.5. Medidas encamiñadas ao control nas obras Art.6. Medidas de control sobre as actividades Subsección 2ª Medidas correctoras Art.1. Obxecto Art.2. Medidas Correctoras Capítulo IV PROTECCIÓN DAS INFRAESTUTURAS TERRITORIAIS Sección 1ª INFRAESTRUTURAS DE TRANSPORTE DE MERCADORIAS E PERSOAS Subsección 1ª transporte terrestre por estrada Art.1. Afeccións do Sistema Xeral de Comunicacións Viario Subsección 2ª transporte terrestre ferroviario Art.1. Afeccións Sección 2ª TRANSPORTE AÉREO Art.1. Afeccións do Sistema Aeroportuario. Sección 3ª DISTRIBUCIÓN, ALMACENAMENTO E PRODUCIÓN DE ENERXÍA Subsección 1ª rede eléctrica Art.1. Afeccións Subsección 2ª gasodutos Art.1. 2. Afeccións Subsección 3ª oleodutos Art.1. Afeccións Sección 4ª Telecomunicacións Art.1. Afeccións Título V Condicións particulares dos usos Capítulo I DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1. Usos do solo Art.2. Condicións dos usos Art.3. Clasificación dos usos Art.4. Disposicións de caracter xeral Art.5. Actividades sometidas a avaliación de incidencia ambiental Art.6. Diferentes usos nun mesmo edificio Art.7. Zonificación acústica dos usos Capítulo II CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO RESIDENCIAL Art.1. Definición Art.2. Clasificación Art.3. Condicións Xerais Art.4. Condicións de amortecemento do ruído Capítulo III USO INDUSTRIAL Art.1. Definición Art.2. Clasificación Art.3. Limitacións da industria segundo as categorías Art.4. Consideracións de incidencia ambiental Art.5. Condicións da industria en xeral Art.6. Condicións das instalacións Art.7. Condicións dos talleres domésticos Capítulo IV USO DE SERVIZO TERCIARIO Art.1. Definición Art.2. Clases Art.3. Uso Hoteleiro e residencial comunitario Art.4. Comercial Art.5. Administrativo e de oficinas Capítulo V USO DE GARAXE APARCAMENTO E SERVIZOS DO AUTOMÓBIL Art.1. Definicións Art.2. Clasificación Art.3. Condicións Xerais Art.4. Condicións das instalacións Art.5. Accesos e viarios interiores Art.6. Aseos Art.7. Construcións Art.8. Establecementos anexos aos garaxes-aparcadoiros Art.9. Prescricións de explotación Art.10. Talleres do Automóbil (Categoría D) Art.11. Estacións de Servizo (Categoría E) Art.12. Servizo público de transporte (Viaxeiros e mercancías, Categoría F) Art.13. Depósitos de vehículos usados Art.14. Condicións para a apertura e posta en servizo Art.15. Instalacións existentes Capítulo VI USO DE ESPECTÁCULOS E ACTIVIDADES RECREATIVAS Art.1. Definición Art.2. Clasificación Art.3. Condicións xerais Capítulo VII CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DOTACIONAL Art.1. Definición Art.2. Clasificación Art.3. Aplicación Art.4. Compatibilidade de usos Sección 1ª EQUIPAMENTOS Art.1. Equipamento Art.2. Condicións dos equipamentos en xeral Art.3. Equipamento de servizos funerarios e cemiterios Art.4. Categorías Art.5. Condicións particulares Sección 2ª ESPAZOS LIBRES Art.1. Aplicación Art.2. Compoñentes para o deseño dos espazos libres e zonas verdes Art.3. Definición e clases Art.4. Acceso aos edificios desde os parques e xardíns Art.5. Instalacións de centros de transformación en vías, xardíns e espazos libres públicos. Capítulo VIII CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DAS INFRAESTRUTURAS. Art.1. Servizos de infraestruturas Art.2. Condicións específicas das infraestruturas para o abastecemento de transporte de enerxía Art.3. Torres de telefonía móbil Capítulo IX CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO AGROPECUARIO Art.1. Definición Art.2. Clasificación Art.3. Condicións xerais Art.4. Condicións de edificación Art.5. Condicións de edificación dos viveiros Art.6. Condicións de posición e implantación das edificacións Art.7. Condicións particulares do uso gandeiro intensivo Art.8. Condicións particulares do uso piscícola Capítulo X USOS EXTRACTIVOS Art.1. Actividades extractivas Título VI Condicións xerais da edificación e das infraestruturas Capítulo I DETERMINACIÓNS XERAIS Art.1. Definición Art.2. Clases de condicións Capítulo II CONDICIÓNS DE PARCELA EDIFICABLE Art.1. Definición Art.2. Aliñacións Art.3. Soar Capítulo III CONDICIÓN DE POSICIÓN E OCUPACIÓN DOS EDIFICIOS NA PARCELA Art.1. Definición Art.2. Recuamentos Capítulo IV CONDICIÓNS DE VOLUME Art.1. Definición Art.2. Alturas mínimas de plantas Art.3. Fondo máximo de plantas baixas e soto. Art.4. Volumetría dos corpos voados Art.5. Dimensións de aleiros e cornixas Art.6. Espazos baixo cuberta Art.7. Construcións por riba da altura. Elementos de remate superior dos edificios Art.8. Formación de cuberta Art.9. Condición de medianeira Art.10. Espazos libres privados edificados Art.11. Patios Art.12. Patios mancomunados Art.13. Ascensores Art.14. Elementos saíntes nas fachadas dos baixos Art.15. Marquesiñas Art.16. Soportais Art.17. Toldos Art.18. Rótulos Art.19. Banderines Capítulo V CONDICIÓNS XERAIS DE SEGURIDADE, ACCESIBILIDADE E CALIDADE Art.1. Marco normativo. Normativa xeral da edificación Art.2. Protección contra incendios Art.3. Supresión de barreiras arquitectónicas e urbanísticas Art.4. Illamento térmico e acústico Art.5. Aparcadoiros obrigatorios Art.6. Seguridade e hixiene no traballo Capítulo VI CONDICIÓNS DAS INSTALACIÓNS DAS EDIFICACIÓNS Art.1. Abastecemento de auga, vertido e depuración Art.2. Calefacción, climatización, auga quente sanitaria e gas Art.3. Electricidade e iluminación Art.4. Residuos Capítulo VII CONDICIÓNS XERAIS DE URBANIZACIÓN E SERVIZOS URBANOS Art.1. Xeneralidades Art.2. Dotacións para abastecemento urbano Art.3. Dotacións para usos industriais Art.4. Calidades da auga para usos urbanos Art.5. Condicións do Saneamento Art.6. Subministro de enerxía eléctrica Art.7. Condicións xerais varias Art.8. Viarios Capítulo VIII CONDICIÓNS DE HABITABILIDADE DAS VIVENDAS Art.1. Marco normativo Art.2. Vivenda exterior Art.3. Espazo exterior de calidade Capítulo IX CONDICIÓNS ESTÉTICAS Art.1. Ámbito de aplicación Art.2. Xeneralidades Art.3. Protección dos ambientes urbanos e rurais Art.4. Peches de soares Art.5. Peches de parcelas Art.6. Conservación de espazos libres Art.7. Outros saíntes Art.8. Pasos de Peóns Art.9. Condicións das Medianeiras Título VII Condicións particulares da edificación en Solo Urbano. Ordenanzas Zonais Art.10. Tipos de ordenanzas Art.11. ORDENANZA 1: VIVENDA FAMILIAR RECUADA Art.12. ORDENANZA 2: VIVENDA FAMILIAR ALIÑADA Art.13. ORDENANZA 3. VIVENDA COLECTIVA Art.14. ORDENANZA 4: Terciario Art.15. ORDENANZA. EQUIPAMENTO Art.16. ORDENANZA. ESPAZO LIBRE E ZONA VERDE Art.17. ORDENANZA. REDE VIARIA Título VIII Condicións Particulares da Edificación no Solo de Núcleo Rural. Normas Zonais PRELIMINARES Art.18. Definición e ámbito Art.19. Condicións xerais de Edificación en solo de núcleo rural Art.20. Condicións xerais de posición Art.21. Condicións das vías Art.22. Obras de derribo e demolición Art.23. Condicións dos usos Art.24. Condicións singulares Art.25. Condicións de parcelación e segregación Art.26. Actuacións incompatibles Capítulo X NORMAS ZONAIS Sección 1ª Ordenanzas residenciais Art.1. Tipos de ordenanzas Art.2. ORDENANZA 1: VIVENDA FAMILIAR RECUADA Art.3. ORDENANZA 2: VIVENDA FAMILIAR ALIÑADA Sección 2ª ORDENANZA DE EQUIPAMENTOS Art.1. Ámbito de aplicación. Art.2. Réxime urbanístico para os equipamentos de carácter público Art.3. Réxime previsto para os equipamentos de carácter privado Título IX Regulación dos solos de desenvolvemento Capítulo I CONDICIÓNS DE DESENVOLVEMENTO DO SOLO URBANO NON CONSOLIDADO Art.1. Delimitación e ámbito Art.2. Áreas de Reparto Art.3. Regulación e Desenvolvemento do Solo Urbano non consolidado Art.4. Reservas de solo para dotacións Art.5. Conexión a sistemas xerais Art.6. Criterios de ordenación Capítulo II CONDICIÓNS DE DESENVOLVEMENTO DO SOLO URBANIZABLE Art.1. Delimitación e ámbito Art.2. Áreas de Reparto Art.3. Regulación e Desenvolvemento do Solo Urbanizable Delimitado Art.4. Regulación do Solo Urbanizable Non Delimitado Art.5. Reservas de solo para dotacións Art.6. Reservas de terreos destinados á dotación autonómica para a construción de vivendas de promoción e titularidade pública. Art.7. Conexión a sistemas xerais Art.8. Criterios de ordenación Capítulo III REGULACIÓN DAS ÁREAS DE ACTUACIÓN INTEGRAL NOS NÚCLEOS RURAIS Art.1. Delimitación e ámbito das áreas de actuación integral dentro dos núcleos rurais Art.2. Actuacións integrais propostas Art.3. Regulación da ordenación das actuacións integrais e reservas Art.4. Conexión a sistemas xerais Art.5. Criterios de Ordenación Título X Regulación do Solo Rústico Capítulo I PRELIMINARES Art.1. Definición e ámbito Art.2. Regulación urbanística do solo rústico Art.3. Categorías de solo rústico Capítulo II CONDICIÓNS PARA A EDIFICACIÓN E USOS EN SOLO RÚSTICO Art.1. Delimitación e ámbito do Solo Rústico de Protección Ordinario e dos distintos Solos Rústicos de Protección Especial Art.2. Limitacións á apertura de camiños e movementos de terras Art.3. Requirimentos previos á edificación en Solo Rústico Art.4. Condicións particulares da edificación Art.5. Condicións dos peches Art.6. Condicións de posición, implantación e derrubo Art.7. Condicións adicionais que deben cumprir as edificacións destinadas a usos residenciais vinculados ás explotacións agrícolas ou gandeiras Art.8. Condicións particulares que deben cumprir as ampliacións de edificacións existentes destinadas a explotacións agropecuarias e serradoiros. Art.9. Condicións adicionais para outras actividades construtivas non residenciais Art.10. División e Segregación de fincas Capítulo III CATEGORÍAS DE SOLO RÚSTICO Art.1. Solo Rústico de Protección Ordinaria Art.2. Solo Rústico de Protección Agropecuaria1 Art.3. Solo Rústico de Protección Agropecuaria 2 Art.4. Solo Rústico de Protección Forestal Art.5. Solo Rústico de Protección de Infraestruturas Art.6. Solo Rústico de Protección de Augas Art.7. Solo Rústico de Protección Patrimonial (SR_PP) Art.8. Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais Art.9. Solo Rústico de Protección Paisaxística Título I DISPOSICIÓNS XERAIS E INSTRUMENTOS DE DESENVOLVEMENTO DO PLAN XERAL Capítulo I DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1. Ámbito territorial de aplicación O ámbito de aplicación do PXOM comprende todo o territorio do termo municipal de Abegondo, na provincia de A Coruña. Na actualidade, o planeamento vixente no termo municipal de Abegondo está constituído polas Normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento das provincias da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, aprobadas por Orden do Excmo. Sr. Conselleiro de Ordenación do Territorio e Obras Públicas, de 3 de abril de 1999, normas non actualizadas á lexislación vixente, logo da anulación por sentencia xudicial das Normas Subsidiarias de Planeamento Municipal de 27 de decembro de 1997, polo que se redacta o presente planeamento xeral. Art.2. Vixencia do Plan Xeral A eficacia do acordo de aprobación definitiva do Plan Xeral e a entrada en vigor do mesmo quedan condicionadas á publicación, no prazo dun mes desde a adopción da resolución, do acordo de aprobación definitiva no Diario Oficial de Galicia (DOG) e o documento íntegro que conteña a normativa e ordenanzas no Boletín Oficial da Provincia (BOP) tal e como dispón o art.92 da LOUG. A vixencia do Plan Xeral, cumpridos os requisitos para a plena eficacia do mesmo, será indefinida, sen prexuízo da súa modificación e revisión. Art.3. Lexislación e regulacións de natureza urbanística e sectorial 1. PXOM, como norma de carácter xeral, debe ser aplicada en concurrencia coa lexislación urbanística e sectorial vixentes en cada momento, de conformidade cos principios de xerarquía e especialidade normativa.2. As presentes normas conteñen referencias lexislativas sen que, polo tanto, se poida entender que o PXOM incorpora o seu texto o das normas que se cita, polo que, en cada momento, deben aplicarse estas o as que, no seu caso, as substitúan.3. En ningún caso poderá entenderse que a eventual ausencia de mención a unha norma determinada implique a inaplicación desta. A lexislación urbanística e sectorial aplicarase conforme a dereito, con independencia da súa cita expresa nestas normas de planeamento. Sen carácter exhaustivo relaciónanse a continuación as referencias lexislativas que se conteñen nas presentes normas: a) Lei 9/2002, do 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural e as súas sucesivas modificacións.(en diante LOUG). b) Real Decreto Lexislativo 2/2008, de 20 de xuño, polo que se aproba o Texto Refundido da Lei do Solo (en diante TRLS). c) Decreto 28/1999, de 21 de xaneiro, polo que se aproba o Regulamento de Disciplina Urbanística de Galicia (en diante RDUG). d) Real Decreto 2159/1978, de 23 de xuño, polo que se aproba o Regulamento de Planeamento para o desenrolo e Real Decreto 3288/1978, de 25 de agosto, polo que se aproba o Regulamento de Xestión Urbanística para o desenrolo e aplicación da Lei sobre o réxime do solo e ordenación urbana (en diante RXU). e) Lei 6/2007 de 11 de maio. De medidas urxentes en materia de ordenación do territorio e do litoral de Galicia. f) As aplicacións dos Regulamentos de Planeamento, de Xestión Urbanística e de Disciplina Urbanística de Galicia entenderase nas condicións establecidas na Disposición Transitoria Sexta da LOUG. Art.4. Efectos da aprobación do PXOM A entrada en vigor do Plan Xeral outórgalle os efectos de publicidade, executividade e obrigatoriedade previstos na lexislación urbanística.1. A executividade do Plan Xeral implica a declaración de utilidade pública e a necesidade de ocupación dos bens e dereitos afectados aos fins de expropiación ou imposición de servidumes (art.98 da LOUG), en especial polo que se refire ás que integran a infraestrutura do territorio ordenado.2. A obrigatoriedade do Plan Xeral afecta a calquera actuación ou intervención sobre o territorio, xa sexa de carácter provisional ou definitivo e significa o deber legalmente esixible do cumprimento exacto de todas e cada unha das súas determinacións, tanto pola Administración Pública en calquera das súas esferas e grados, como polos particulares administrados, xa sexan persoas físicas como xurídicas. A vixilancia e control da súa observancia obriga por igual á Administración Pública como aos particulares. Art.5. Revisión do Plan Xeral 1. De conformidade co artigo 93.2 da LOUG, enténdese por revisión do Plan Xeral a adopción de novos criterios respecto da estrutura xeral e orgánica do territorio ou da clasificación do solo, motivada pola elección dun modelo territorial distinto ou pola aparición de circunstancias sobrevidas, de carácter demográfico ou económico, que incidan substancialmente sobre a ordenación ou polo esgotamento da capacidade do Plan.2. Plan Xeral deberá revisarse, previo o estudio correspondente, cando se dean algunha das seguintes circunstancias: 3. Cando o Plan resulte afectado por normas contidas en planes de ámbito supramunicipal ou supralocal que conteñan mandato explícito de revisión total ou parcial do planeamento xeral.4. Cando se produzan cambios na lexislación urbanística que establezan imperativo legal de revisión total ou parcial de planeamento xeral.5. Cando se dea algún dos supostos contidos no art.93.2 da LOUG.6. Transcorridos dezaseis (16) anos desde a entrada en vigor do Plan, o Concello deberá considerar a vixencia dos seus contidos e acordar a súa revisión se concorren as circunstancias enumeradas no apartado anterior ou se o entende conveniente para a xestión urbanística.7. Así mesmo, o Concello poderá acordar a revisión cando o estime oportuno por terse producido cambios lexislativos ou alteración nas previsións demográficas, económicas, territoriais ou financeiras que aconsellen alterar os obxectivos do Plan Xeral. Art.6. Modificación do Plan Xeral 1. En calquera momento poderanse alterar as determinacións e elementos do Plan Xeral. Esta alteración, que encaixará na forma de Modificación Puntual do Plan Xeral, atopa, como límite último da súa capacidade de reforma do Plan Xeral, a necesidade de manter a coherencia das previsións e a ordenación de aquel. A tal efecto, a modificación deberá fundamentarse en razóns de interese pública 2. Considerarase modificación do Plan Xeral calquera cambio dos contidos dos documentos que o integran, sempre que, con arranxo ao disposto polo artigo 93 LOUG, non constitúa revisión do Plan Xeral; así, a alteración das determinacións do plan considéranse como modificación do mesmo aínda cando dita alteración implique cambios illados na clasificación, na cualificación do solo ou na delimitación do ámbito dos polígonos.3. As modificacións do Plan Xeral axustaranse ao previsto nos artigos 94 e 95 da LOUG. Conterán a mesma definición documental do Plan Xeral naquelo que se modifique e xustificarán a súa incidencia sobre as determinacións do mesmo.4. Prohíbese toda modificación do planeamento que implique a conversión ou inclusión directa de Solo Rústico na clase de Solo Urbano, só será admisible o cambio de clasificación de Solo Rústico en Urbanizable nos termos establecidos nos artigos 95.2, 3 e 4 da LOUG.5. As modificacións do Plan Xeral non poderán supoñer diminución funcional dos elementos de sistema xeral destinados a viario ou infraestruturas nin diminución superficial ou perda dotacional dos demais sistemas xerais. Art.7. Tramitación da Modificación e da Revisión A revisión do planeamento e as modificacións de calquera dos elementos dos plans, proxectos, normas e ordenanzas suxeitaranse ás mesmas disposicións enunciadas para a súa tramitación e aprobación, sen prexuízo do disposto no art.62 da LOUG. Art.8. Interpretación do Plan Xeral Sen prexuízo das facultades que corresponden á Xunta de Galicia e aos Tribunais de Xustiza, a interpretación do presente Plan corresponde ao Concello de ABEGONDO e realizarase de acordo cos seguintes criterios: 1. Terán carácter normativo os Planos de Ordenación, as Normas Urbanísticas, a Estratexia de Actuación e o Catálogo. Os restantes documentos citados no artigo anterior, terán carácter informativo e xustificativo do Plan e servirán para interpretar as imprecisións ou contradicións que puideran existir nos documentos normativos.2. En caso de discrepancias entre o contido dos documentos gráficos e escritos, prevalecerá o disposto no texto sobre o debuxo. Nas Normas, as determinacións numéricas prevalecen sobre as determinadas en texto.3. As discrepancias entre planos de escalas diversas resolveranse a favor de aqueles que conteñan maior detalle.4. Se existise contradición entre valores absolutos e porcentaxes, prevalecerá: a) Os valores absolutos cando fosen resultado de medición ou fosen base de cálculo. b) As porcentaxes, cando estivesen fixadas Normativamente ou fosen base de cálculo.5. Se existise contradición entre a medición sobre planos e a realidade, prevalecerá a realidade física.6. Na interpretación do Plan prevalecerán aqueles criterios mais favorables ao mellor equilibrio entre aproveitamento edificatorio e equipamentos, á mellora de espazos libres públicos, á mellor conservación do patrimonio protexido, ao menor deterioro do ambiente natural, da paisaxe e da imaxe urbana, e o interese da colectividade. Art.9. Conceptos urbanísticos utilizados por estas Normas: Definicións A. SOBRE O APROVEITAMENTO E VOLUME SUPERFICIE BRUTA É a superficie orixinal dun ámbito ou parcela, que queda definida polo seu perímetro. SUPERFICIE NETA É a superficie dun ámbito ou parcela descontados os dominios públicos existentes (vías, equipamentos, espazos libres). PARCELA Superficie de terreo legalmente conformada ou dividida como unidade independente e identificada polos seus lindeiros, e a súa superficie, a que figure no rexistro catastral. PARCELA EDIFICABLE Parcela neta ou edificable é a superficie comprendida entre lindeiros sobre a que se pode edificar, establecendo o seu límite coas zonas de viario ou espazos de uso público fixados no Plan Xeral. PARCELA MÍNIMA É a superficie que nas correspondentes Ordenanzas do Plan Xeral defínese como mínima para que se poida autorizar nela os usos e construcións permitidos polo planeamento urbanístico. As parcelas mínimas son indivisibles. Prohíbese efectuar segregacións que impliquen parcelas de superficie inferior á mínima fixada en cada zona. FRONTE MÍNIMO DE PARCELA É a menor dimensión admisible do lindeiro frontal que define a aliñación oficial. Determínase en cada ordenanza. SOAR De acordo co art.16 da LOUG, teñen a consideración de soares as superficies de solo urbano legalmente divididas e aptas para a edificación que reúnan os requisitos seguintes: - Dispor de acceso rodado por vía pública pavimentada e servizos urbanos de abastecemento de auga potable, evacuación de augas residuais e rede de saneamento, subministro de enerxía eléctrica e alumeado público. - Estar urbanizadas acordo coas aliñacións, rasantes e normas técnicas establecidas polo planeamento, se é o caso. - No caso de terreos incluídos en Solo Urbano Non Consolidado ou Solo Urbanizable, terán que ter executadas, conforme ao planeamento urbanístico, as obras de urbanización esixidas para a conexión cos sistemas xerais existentes e, se é o caso, para a ampliación ou reforzo destes, unha vez teñan cumprido co requisito de reparcelación urbanística necesaria. ÁREA DE REPARTO Son ámbitos de xestión do planeamento onde se produce a equidistribución de beneficios e cargas, delimitándose en Solo Urbano Non Consolidado e en Solo Urbanizable Delimitado de conformidade co disposto no art.111 da LOUG En Solo Urbanizable Non Delimitado, as áreas de reparto definiranse por medio dos Plans de Sectorización que as ordenen e desenvolvan, incluíndo obrigatoriamente os terreos necesarios para sistemas xerais e dotacións públicas así como os enlaces do sector cos sistemas xerais viarios e sistemas xerais de infraestruturas existentes. POLÍGONO Os polígonos configúranse como os ámbitos territoriais que comportan a execución integral do planeamento no Solo Urbano Non Consolidado ou Solo de Núcleo Rural Común, e son delimitados polo presente PXOM, sen prexuízo da posibilidade do seu reaxuste nos termos previstos no art.123.4 da LOUG. A delimitación de polígonos ten como finalidade permitir o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios, e de urbanización que fosen procedentes. Non será necesaria a delimitación de polígonos cando se trate de executar directamente os sistemas xerais ou de realizar actuacións illadas en solo urbano consolidado. ACTUACIÓNS INTEGRAIS Actuacións de desenvolvemento no solo de núcleo rural común, ou na parte delimitada como tal nos complexos, para completar o Plan. Estas áreas de actuación integral poderán conter un ou mais polígonos. RASANTE É a liña que determina a inclinación dun terreo ou pavimento respecto do plano horizontal. Distínguense: RASANTES ACTUAIS Son os perfís lonxitudinais das vías existentes. RASANTES OFICIAIS DE CALZADAS E BEIRARRÚAS Son os perfís lonxitudinais das vías, prazas ou rúas, definidos polo eixo dos mesmos nos planos específicos deste Plan Xeral, instrumentos de desenvolvemento do mesmo ou nos que no seu momento expida o Concello. RASANTE DO TERREO É a que corresponde ao perfil do terreo natural (cando non experimentase ningunha transformación) ou artificial (despois de obra de explanación, desmonte ou recheo que supoña unha alteración da rasante natural). COTA DE RASANTE É a cota de nivel dun punto da liña de rasante. COTA DE ORIXE E REFERENCIA É a que define o planeamento como referencia para a medición da altura máxima do edificio. Considerase de forma xeral, a cota da rasante no punto medio de cada fachada. LINDEIROS Son as liñas perimetrais que delimitan parcelas e as separan entre si ou dos espazos públicos. Con respecto a súa posición, os lindeiros clasifícanse en: LINDEIRO FRONTAL É o que delimita a parcela coa vía pública de acceso que define a súa aliñación oficial. LINDEIRO POSTERIOR É o que separa a parcela pola súa parte oposta á frontal. LINDEIROS LATERAIS Os restantes lindeiros distintos do frontal e posterior ALIÑACIÓN (OFICIAL) É a liña oficial fixada na ordenación do Plan Xeral ou nos dos planeamentos de desenvolvemento, que define o limite da parcela edificable cós espazos de uso e dominio público de carácter viario, como vías, rúas, prazas, etc. En caso de existencia de incongruencias entre as rasantes representadas na planimetría, a aliñación e a realidade física, os servizos técnicos municipais efectuarán as aclaracións oportunas sen necesidad de modificacións do PXOM. Non entanto, de cara a aplicar o réxime de fora de ordenación, en caso de discordancia entre a posición das edificacións na planimetría e a realidade física, primará esta última sobre a primeira. ALIÑACIÓN INTERIOR É a liña fixada na ordenación do Plan Xeral ou nos dos planeamentos que o desenvolvan, que define o limite da superficie edificable e a superficie libre da parcela. B. SOBRE A ASIGNACIÓN DO APROVEITAMENTO ÍNDICE DE EDIFICABILIDADE. APROVEITAMENTO LUCRATIVO Designase co índice de edificabilidade o valor que o planeamento define para limitar a superficie da edificación permitida nunha parcela ou determinada área de solo, establecida en metros cadrados de teito por cada metro cadrado de solo. O cómputo da edificabilidade realizarase de acordo ao art 46 da LOUG. O índice de edificabilidade aplicase, en xeral, sobre a superficie total de parcela sen descontar a superficie de cesión posterior a vías definida polas aliñacións. O aproveitamento lucrativo total da área de reparto son os metros cadrados edificables de uso e tipoloxía edificatoria característicos. SUPERFICIE EDIFICABLE MÁXIMA É a suma das superficies das plantas que integran a edificación e computan edificabilidade. O cálculo pode realizarse tamén sobre parcela, aplicando o índice de aproveitamento (expresado en m²/m²) que teña asignado á superficie da mesma. C. SOBRE A FORMA DE MATERIALIZAR O APROVEITAMENTO OCUPACIÓN EN PLANTA (SUPERFICIE OCUPADA POR LA EDIFICACIÓN) A ocupación en planta é a superficie ocupada pola proxección ortogonal da envolvente exterior da edificación comprendida dentro dos límites definidos polas liñas exteriores da edificación sobre un plano horizontal en contacto co terreo. Exprésase en metros cadrados e para o cómputo da superficie ocupada non se terán en conta beirados, marquesiñas e voos de balcóns abertos. OCUPACIÓN MÁXIMA Fíxase pola relación entre superficie ocupada e superficie neta total de parcela. Cuantifícase en porcentaxe ou ben en valor absoluto expresado en m² e pódese regular de maneira diferente sobre rasante e baixo rasante en cada ordenanza. ALTURA DA EDIFICACIÓN É a distancia vertical medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación ata a cara inferior do último forxado ou tirante da estrutura no seu caso. ALTURA MÁXIMA DA EDIFICACIÓN. É a altura máxima permitida definida polas ordenanzas de edificación medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación no punto medio de cada fachada, ata a cara inferior do último forxado ou tirante da estrutura no seu caso. Se a altura da edificación en calquera punto da fachada supera en 1,50 m a altura máxima definida anteriormente, procederase á gradación da edificación ata que cumpra dita condición. En calquera caso nunca se poderá superar o número de plantas máximo permitido en ningún punto da fachada. PLANTA É toda superficie horizontal practicable e cuberta, acondicionada para desenvolver unha actividade, que divide horizontalmente o volume edificado. NÚMERO DE PLANTAS DA EDIFICACIÓN As edificacións a realizar axustaranse ao número de plantas indicado nos planos de ordenación ou nas Normas Zonais. No número de plantas inclúe a planta baixa (B) e as plantas de piso. ALTURA DE PISOS É a distancia medida en vertical entre as caras inferiores de dous forxados consecutivos ou no seu caso entre a cara inferior do forxado e o tirante da estrutura. ALTURA LIBRE DE PISOS É a distancia medida en vertical desde o pavimento acabado ao teito da planta correspondente. PLANTA SOTO É aquela planta que ten o teito situado completamente por debaixo da rasante da vía ou terreo en contacto coa edificación en cada unha das fachadas. PLANTA SEMISOTO É aquela planta que ten o chan situado por debaixo da rasante da vía ou terreo en contacto coa edificación en cada unha das fachadas e o teito por encima de dita rasante. PLANTA BAIXA É a planta que ten o chan mais próximo á rasante do viario ou do terreo en contacto coa edificación. ENTREPLANTA É a planta que ten o forxado de solo en posición intermedia entre os planos de pavimento e teito de outra planta, debendo sempre estar vinculada rexistralmente á planta inferior, dende a que terá acceso. PLANTA DE PISO É a planta situada por encima do forxado de teito da planta baixa. A súa altura fíxase, ben en función do uso ou das condicións particulares da zona. EDIFICACIÓN ILLADA É a construción en parcela independente con obriga de recuamentos por tódolos lindeiros. EDIFICACIÓN APEGADA (PAREADA) É a agrupación formada por dous edificios independentes, apegados por un lindeiro lateral común, con obrigación de establecer aliñacións aos tres lindeiros restantes. EDIFICACIÓN ACAROADA OU EN RINGLEIRA É a agrupación formada por varios edificios en liña, apegados polos lindeiros laterais. EDIFICACIÓN AUXILIAR É a edificación exterior ao volume edificado de uso principal, que alberga usos complementarios. RECUAMENTOS É a franxa de terreo comprendida entre a liña de edificación e a aliñación, medida sobre unha recta perpendicular a esta. SEPARACIÓN A LINDEIROS É a distancia mínima entre a liña de fachada e o lindeiro de referencia mais próximo, medida sobre unha recta perpendicular a este. FONDO EDIFICABLE É a distancia medida desde a aliñación, en todos os seus puntos, á que debe situarse a aliñación interior. SUPERFICIE EDIFICADA POR PLANTA A superficie edificada por planta é a comprendida entre os límites exteriores de cada unha das plantas da edificación, e a superficie edificada total é a suma das superficies edificadas de cada unha das plantas que compoñen o conxunto edificado. FACHADA É o paramento vertical que, por encima do terreo, delimita o espazo construído do edificio. MEDIANEIRA É o paramento vertical dun edificio contiguo a outro edificio, aínda que por cuestións de hábitat existan patios de parcela. Pode ser un paramento común ou estar en contacto. LIÑA DE FACHADA É a proxección vertical das fachadas sobre o terreo incluíndo os corpos voados. LIÑA DE EDIFICACIÓN É a intersección entre o plano vertical do edificio en planta baixa, e rasante do terreo. CORPOS VOADOS Son aqueles que sobresaen da liña da edificación e que teñen caracter de ocupables, e poden ser pechados ou abertos (balcóns e terrazas). As condicións volumétricas dos voos establécense no Título VII e, no seu caso, en cada ordenanza de aplicación. LIÑA LÍMITE DE EDIFICACIÓN É aquela liña que conten o volume da futura edificación, agás saíntes cando estean permitidos, e en calquera caso, beirados e cornixas. LIÑA DE CAMBIO DE ORDENANZA É aquela liña que indica o cambio de ordenanza en parcelas ou mazás onde se encontran varias. LIÑA DE CORNIXA É a liña resultante da intersección do plano de fachada co plano de cuberta. CUBERTA É o elemento construtivo que pecha e delimita o volume edificado na súa cara superior, por enriba da cara superior do último forxado. CUMIO É a liña horizontal que forma a intersección dos planos inclinados de cuberta. ESPAZOS BAIXO CUBERTA Enténdese como espazo baixo cuberta, a parte da edificación comprendida entre o forxado de teito da última planta permitida e a cuberta da edificación, executada de acordo as condicións do presente Plan Xeral. PATIO DE PARCELA É o espazo non edificado situado dentro do volume da edificación, que posibilita a iluminación e ventilación das dependencias que se abren a este. As súas dimensións regúlanse na normativa sectorial vixente, acordo o seu uso. CHAFRÁNS Sempre que a liña de fachada ou peche de parcela coincida coa aliñación oficial, será obrigatoria a formación dun chafrán nas esquinas, en planta baixa ou peche, sempre que as aliñacións formen un ángulo inferior a 140º. A dimensión do chafrán será de 3,00 m, debendo ser iguais as distancias dende o punto ficticio de converxencia das aliñacións ata os dous extremos do chafrán. Capítulo II DESENVOLVEMENTO DO PLAN XERAL Art.1. Figuras de planeamento O desenvolvemento do Plan Xeral instrumentarase a través de: - Plans Parciais, nas finalidades e coas determinacións dispostas nos art.63 a 65 da LOUG. - Plans de Sectorización, segundo os art.66 e 67 da LOUG - Plans Especiais de Protección, segundo o art.69 da LOUG. - Plans Especiais de Reforma Interior, segundo o art.70 da LOUG. - Plans Especiais de Infraestruturas e Dotacións, segundo o art.71 da LOUG. - Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural, segundo o art.72 da LOUG. Art.2. Instrumentos complementarios Para detallar a ordenación en áreas limitadas ou precisar a regulación de materias específicas, o propio Plan Xeral ou algunha das figuras de planeamento referidas no artigo anterior, poden ser complementadas mediante as seguintes figuras: 1. Estudos de Detalle: Como complemento do Plan Xeral ou de Plans Especiais de Reforma Interior para o Solo Urbano e de Plans Parciais para o Urbanizable. Poderán redactarse con algún ou algúns dos seguintes obxectivos: a) Completar ou reaxustar aliñacións e rasantes de elementos ou tramos da rede viaria no solo urbano, en desenvolvemento das previsións contidas no planeamento, pero sen reducir en ningún caso a superficie do viario e demais espazos públicos e sen incrementar as edificabilidades asignadas polo Plan. b) Ordenar os volumes edificatorios definindo, si é o caso, o viario interior, en superficies con entidade suficiente para estes efectos. Deberán respectarse, en todo caso, as determinacións do planeamento en canto a ocupación do solo, edificabilidade e alturas máximas, densidade de poboación e usos permitidos e prohibidos. c) Concretar as condicións estéticas e de composición da edificación, complementarias do Plan. d) Os Estudios de Detalle redactaranse en aqueles supostos en que así se dispoña na presente normativa ou nos instrumentos de planeamento de desenvolvemento do PXOM, ou cando o Concello o considere necesario, por propia iniciativa ou a proposta de interesados, en atención ás circunstancias urbanísticas dunha actuación ou localización determinadas e, sempre que non supoñan unha actuación urbanística integral. e) Os Estudios de Detalle axustaranse ao previsto no art 73 da LOUG.2. Normas Especiais de Protección: Cando o cumprimento dos obxectivos xerais do Plan Xeral en materia de conservación e mellora do medio ambiente, dos valores naturais e patrimonio cultural, e especial dos edificios ou conxuntos urbanos, non requira a redacción de Plans Especiais, poderán ditarse Normas Especiais de Protección, dirixidas a desenvolver ou completar a regulación particularizada dos usos e clases de obras admisibles. Estas Normas incorporarán, no seu caso, os elementos ou bens afectos aos Catálogos de protección e mellora.3. Ordenanzas Especiais: aos efectos destas Normas considéranse Ordenanzas Especiais, todas aquelas disposicións de carácter xeral e competencia ordinaria municipal que regulan aspectos determinados relacionados coa aplicación do planeamento urbanístico tanto as que se diten en cumprimento do disposto no Plan Xeral, como as que aprobe o Concello no exercicio das competencias que a Lexislación lle outorga. A súa tramitación, en tanto non implique modificación ou revisión do Plan Xeral, levaranse a cabo con arranxo ao procedemento establecido no art.49 da Lei Reguladora das Bases de Réxime Local, Lei 7/1985, de 2 de Abril, e en consecuencia, a súa aprobación definitiva corresponderá ao Concello de Abegondo. Capítulo III INSTRUMENTOS DE XESTIÓN Art.1. Condicións esixibles a toda actuación urbanística A execución do planeamento desenvolverase polos procedementos establecidos na Lexislación Urbanística aplicable que garantirán a distribución equitativa dos beneficios e cargas entre os afectados, así como o cumprimento dos deberes de cesión dos terreos destinados a dotacións públicas e o aproveitamento correspondente á Administración. Art.2. Delimitación de Áreas de Reparto O Plan Xeral delimita no solo urbano non consolidado e no solo urbanizable delimitado, as áreas de reparto para a distribución equitativa de cargas e beneficios. Art.3. Actuacións Integrais no solo de núcleo rural. No solo de núcleo rural común, ou na parte delimitada como tal nos núcleos rurais complexos, o PXOM prevé vintecinco actuacións de carácter integral. Estas actuacións integrais, e súa consecuente división poligonal, establécense como ámbitos de repartición individualizados do aproveitamento urbanístico. Art.4. Delimitación de Polígonos Nas áreas de reparto, ao tenor do establecido no art.112.3 da LOUG e nas actuacións integrais no solo de núcleo rural, ao tenor do establecido nos art.56 e 72 da LOUG, deberanse delimitar polígonos de tal xeito permitan o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios e de urbanización que fosen procedentes. A execución do planeamento realizarase por polígonos completos agás cando se trate de executar directamente os sistemas xerais ou as actuacións illadas previstas no art.124 da LOUG. Art.5. Determinacións do sistema de actuación A determinación dos sistemas de actuación indicase nas fichas de desenvolvemento de cada ámbito. A modificación do sistema de actuación poderá ser aprobada polo Concello de oficio ou a instancia de parte, despois dun período de información pública polo prazo de 20 días, mediante anuncio que se publicará no Boletín Oficial da Provincia e con notificación individualizada aos propietarios afectados. Os sistemas de actuación son os seguintes: cooperación e expropiación como sistemas directos; e concerto, compensación e concesión de obra urbanizadora como sistemas indirectos. Art.6. Sistema de Cooperación A execución de planeamento mediante sistema de cooperación axustarase ao establecido nos art 134 ao 139 da LOUG. Art.7. Sistema de Expropiación A execución do planeamento mediante o sistema de expropiación axustarase ao establecido polos art.140 ao 149 da LOUG e os art.194 ao 212 do RXU. Poderase adoptar a expropiación forzosa por razóns urbanísticas: 1. Cando se trate de actuación illadas en Solo Urbano, previstas no art 124 da LOUG.2. Para a execución de Sistemas Xerais de Ordenación Urbanística do Territorio ou dalgún dos seus elementos.3. Por incumprimento da función social da propiedade cos requisitos previstos na Lei de Expropiación Forzosa. Art.8. Sistema de Concerto A execución do planeamento mediante o sistema de concerto axustarase ao establecido polos art 150 ao 153 da LOUG. Art.9. Sistema de Compensación A execución do planeamento mediante o sistema de compensación axustarase ao dito polos art 154 a 160 da LOUG. Art.10. Sistema de Concesión de Obra Urbanizadora A execución do planeamento mediante o sistema de concesión de obra urbanizadora axustarase ao establecido polos art.161 ao 164 da LOUG. Art.11. Parcelacións urbanísticas e segregacións 1. Considerarase parcelación urbanística a división de terreos en dous ou máis lotes ou porcións a fin da súa urbanización ou edificación, xa sexa de forma simultánea ou sucesiva. Toda parcelación urbanística deberá acomodarse ao disposto nos art.204, 205, 206 e 207 da LOUG, nos art.51 e 52 Lei 10/1985 do 14 de agosto de concentracións parcelarias de Galicia e do Título II da Lei 19/1995, do 4 de Xullo, de modernización das explotacións agrarias ou en virtude das mesmas no presente Plan Xeral.2. Considerarase ilegal a efectos urbanísticos, toda parcelación que sexa contraria ao establecido no planeamento ou que infrinxa o disposto na Lexislación Urbanística.3. Nas parcelacións e segregacións procurarase que a división das fincas se axuste ás regras de xeometría, orden e uniformidade para a súa edificación establecidas na presente normativa, xustificándose as parcelacións singulares que supoñan excepción das regras.4. A posibilidade de segregación ou parcelación na parte Común dos Núcleos Rurais virá condicionada á ordenación destes e máis ás limitacións impostas polos indicadores de complexidade urbanística de cada núcleo rural, que establecerán á necesidade da redacción dun Plan Especial de Ordenación de Núcleo Rural.5. As parcelacións urbanísticas tramitaranse con carácter previo ou simultáneo e como expediente separado dos proxectos de urbanización ou edificación e deberán ser obxeto dun proxecto específico que contera como mínimo os seguintes documentos: - Plano de situación, topográfico e parcelario en cartografía oficial. - Delimitación das fincas iniciais e finais con erro menor do 2.5% e en escala mínima de 1/500 - Certificación dos documentos catastrais e rexistrais que identifiquen as fincas iniciais. - Descrición de lindeiros, accidentes, topografía, superficies e demais características das fincas iniciais e resultantes de forma inequívoca e precisa. - Xustificación da parcelación de acordo a estas normas 6. As segregacións das fincas non poderán realizarse creando novos accesos públicos senón é no marco da ordenación agraria e das previsións sinaladas por estas normas. Art.12. Normalización de Predios As fincas de Solo urbano consolidado nas que se precise regularizar a súa configuración física para adaptalas ás previsións do planeamento, serán obxecto dun proxecto de normalización de fincas de acordo co art.122 LOUG. Da mesma maneira, unha finca considerarase regularizable cando o ángulo que forma coa aliñación sexa menor a 60º, ou a escaseza da fronte ou do fondo impidan o aproveitamento racional das condicións de edificación establecida polo Plan, excepto nos casos en que, por estar consolidada a edificación e a súa ordenación, sexa imposible a regularización, ou cando, prevista a edificación exenta ou recuada da veciña, esta poida desenvolverse en condicións normais. O PXOM non delimita zonas de normalización de fincas concretas nos planos de ordenación, no entanto, poderán iniciarse de oficio ou por instancia de parte, e deberán incluír unha memoria e planos xustificativos, someténdose a audiencias dos interesados por prazo de vinte días. A competencia para a resolución do procedemento correspóndelle ao órgano municipal competente. Art.13. Contribucións especiais en solo urbano consolidado Constitúe o feito impoñible das contribucións especiais a obtención polo suxeito pasivo dun beneficio ou dun aumento do valor dos seus bens como consecuencia da realización de obras públicas ou do establecemento ou ampliación de servizos públicos de carácter municipal por este Concello, necesarios para completar a urbanización. Son beneficiados os propietarios dos bens inmobles afectados pola realización de obras ou establecementos ou ampliación de servizos. A súa regulación básica atópase recollida nos art.28 a 37 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, polo que se aproba o texto refundido da Lei Reguladora das Facendas Locais. Art.14. Reparcelacións 1. Enténdese por reparcelación a agrupación ou integración do conxunto das fincas comprendidas nun polígono para a súa nova división axustada ao planeamento, con adxudicación das parcelas resultantes aos propietarios das parcelas primitivas e aos propietarios de fincas destinadas a Sistemas Xerais que teñan recoñecido o dereito a participar nas adxudicacións de dito ámbito, en proporción aos seus respectivos dereitos.2. Obxecto da reparcelación: distribuír xustamente os beneficios e cargas da ordenación urbanística, regularizar as configuración das parcelas e situar o aproveitamento que corresponde aos propietarios en zonas aptas para a edificación conforme ao planeamento, e localizar sobre parcelas determinadas e nesas mesmas zonas, o aproveitamento que, se é o caso, lle corresponda ao municipio.3. Non serán obxecto de nova adxudicación, conservándose as propiedades primitivas, sen prexuízo da regularización de lindeiros e das compensacións económicas que procedan: a) Os terreos edificados conforme ao planeamento. b) Os terreos con edificación non axustada ao planeamento, cando a diferenza, en máis ou en menos, entre o aproveitamento que lle corresponda segundo o plan e o que correspondería ao propietario en proporción ao seu dereito na equidistribución sexa inferior ao 15 % deste último, sempre que non estiveran destinados a usos incompatibles coa ordenación urbanística. c) Os inmobles que iniciasen expediente de declaración de Ben de Interese Cultural ou estean incluídos nos catálogos os que se refire o art 75 da LOUG.1. A equidistribución terá en conta os criterios establecidos no art.116.1 e 2 da LOUG.2. A tramitación da reparcelación axustarase o procedemento previsto no art 117 da LOUG, e terá os efectos previstos no Capítulo IV do Título IV LOUG, e unha vez firme en vía administrativa o acordo de aprobación definitiva do instrumento de equidistribución, será inscrita no Rexistro da Propiedade na forma establecida na lexislación aplicable. Capítulo IV INSTRUMENTOS DE EXECUCIÓN Sección 1ª DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1. Clases de proxectos A execución material das determinacións do Plan Xeral e dos seus instrumentos de desenvolvemento realizaranse mediante proxectos técnicos ou memorias, que, segundo o seu obxecto, se inclúen nalgunhas das seguintes clases: - De urbanización - De edificación - Outras actuacións urbanísticas - De actividades Art.2. Condicións xerais dos proxectos técnicos ou de execución Tódolos actos suxeitos a intervención municipal sobre a edificación e o uso do solo requirirán un proxecto subscrito por técnico ou técnicos con competencia legal; visado polo Colexio Profesional correspondente, cando este requisito sexa esixido pola lexislación correspondente, e axustado ás normas que lle sexan de aplicación. Incluirán en todo caso a identificación do seu autor ou autores e dos terreos, fincas ou edificios a que se refiren. Os proxectos detallarán as obras coa precisión suficiente para que poidan ser executadas directamente por técnicos distintos do proxectista. Ademais da documentación técnica propia do seu contido, os proxectos conterán en todo caso a información urbanística do réxime e normativa aplicable ao solo e á edificación, con identificación do planeamento vixente, e xustificación de que as obras formuladas axustaranse as súas determinacións. O proxecto técnico, unha vez concedida a correspondente licenza, quedará incorporado a ela como condición material da mesma. As alteracións que pretendan introducirse durante a execución das actuacións autorizadas, requirirán aprobación municipal, salvo cando se trate de meras especificacións construtivas. En tódolos casos, deberá xustificarse que o proxecto se axusta ás disposicións reguladas vixentes sobre Accesibilidade e Eliminación de Barreiras Arquitectónicas, e en particular á Le 8/1997, de 20 de Agosto e o Decreto 35/2000, de 29 de febreiro que a desenvolve, ademais de toda a normativa sectorial aplicable segundo o proxecto de que se trate. Todo proxecto técnico de obras con incidencia sobre elementos catalogados deben incluír o seu levantamento planimétrico e fotográfico completo, ou da súa parte afectada de tratarse dunha intervención parcial. Sección 2ª PROXECTOS DE URBANIZACIÓN Art.1. Definición e características xerais Os proxectos de urbanización son proxectos de obras que teñen por finalidade executar os servizos e dotacións establecidos no planeamento. Teñen por obxecto detallar e programar as obras de urbanización para levar á práctica todas as determinacións previstas neste Plan Xeral e cuxo desenvolvemento se realiza a través de polígonos, así como a execución integral de todas as determinacións que se conteñan nos Plans Parciais, Plans Especiais e Estudos de Detalle. Para a redacción dos referidos proxectos, será de aplicación a Ordenanza Municipal para a redacción de proxectos de urbanización, control das obras e recepción destas no Concello de Abegondo. Sección 3ª PROXECTOS DE EDIFICACIÓN Art.1. Definición Son Proxectos de Edificación os que teñen por finalidade levar á práctica as previsións do planeamento en materia de construción e uso dos edificios mediante a definición dos espazos e os elementos construtivos que os conforman e a determinación das obras e materiais necesarios para realizalos. A redacción destes proxectos técnicos cumprirá o especificado ao respecto no RDUG. O contido documental dos distintos tipos de proxectos de obras de edificación deberá adecuarse ás esixencias contidas na lexislación e na normativa técnica aplicable, de carácter estatal, autonómico e municipal. Estarán subscritos por técnicos competentes, coa precisión e o detalle necesarios para que a obra quede perfectamente definida e, con arranxo a eles, calquera facultativo coa titulación requirida poida dirixir as obras correspondentes. Os proxectos de edificación que se sometan a trámite de obtención de licenza deberán incluír o acondicionamento dos espazos libres de dominio e uso privado que formen parte integrante da parcela sobre a que se proxecte a edificación. O acondicionamento dos espazos libres privados ao servizo de máis dunha parcela ou que formen parte dos elementos comúns de dúas ou máis fincas, deberá definirse co proxecto de edificación da primeira licenza, garantíndose a súa execución polos propietarios das distintas parcelas. Os proxectos de edificación con incidencia sobre inmobles catalogados incluirán o seu levantamento planimétrico e fotográfico completo, ou da súa parte afectada de tratarse dunha intervención parcial. E ademais, a identificación expresa das partes do mesmo que se atopan recollidas na ficha do inmoble como elementos a protexer, e definición polo miúdo da incidencia ou non da obra sobre os mesmos. Art.2. Clases de obras de edificación 1. As obras de edificación intégranse nos grupos seguintes: a) Obras sobre edificios existentes. Inclúese tanto as de rehabilitación, restauración e acondicionamento que alteren a súa configuración arquitectónica, como as de consolidación, conservación e mantemento; b) Obras de demolición de edificacións; c) Obras de edificación de nova planta. Inclúense tanto as de construción de edificios sobre solo non edificado como as de substitución de edificios existentes, de reconstrución e de ampliación.2. Nas obras nas que se combinen varios tipos de intervención aplicarase a cada clase de obra a normativa que lle corresponda.3. Terán a consideración de obras maiores aquelas onde para súa realización se requira proxecto técnico de acordo coa lexislación vixente, e, en particular, as contempladas no art.2 da Lei 38/1999, de Ordenación da Edificación.4. Todas aquelas intervencións que afecten a edificacións protexidas coa categoría de BIC (Ben de Interese Cultural) ou incluídas no catálogo do PXOM, terán carácter de obra maior, e precisarán polo tanto da redacción de proxecto completo asinado por un técnico competente no que se describan a totalidade das obras que se pretendan (segundo o art 195 da Lei 9/2002: en ningún caso se entenderán como obras ou instalacións menores as intervencións en edificios declarados BIC ou catalogados; e os art 2 e 10 da LOE 38/1999, e os concordantes do CTE). Art.3. Obras sobre edificios existentes 1. Son aquelas que se efectúan sobre edificios, sen alterar as posicións das súas fachadas e cubertas que definen o volume da edificación, excepto as salvagardas que se indican en cada tipo de obras respecto a súa capacidade para variar algún de ditos elementos. Segundo afecten a todo o edificio ou parte do mesmo, terán carácter xeral, parcial ou puntual.2. A efectos destas Normas e para delimitar o alcance dos diferentes tipos de obra, defínese como morfoloxía dun edificio ou características morfolóxicas, á composición volumétrica xeral do edificio, os accesos e núcleos de comunicación vertical, a disposición da estrutura xeral e a configuración das súas plantas. Así mesmo, entenderase que a envolvente dun edificio está constituída por todas as súas fachadas e cubertas excluídas aquelas que delimitan patios cerrados con superficie inferior ao cincuenta por cento (50%) da esixida para eles pola normativa do Plan Xeral.3. Inclúense dentro das obras nos edificios non catalogados os seguintes tipos, que poderán presentarse individualmente ou asociados entre si: a) Obras de restauración: Son aquelas obras que teñen por obxecto a restitución dun edificio ou de parte do mesmo ao seu estado orixinal. A situación de estado orixinal debe atoparse suficientemente documentada. Así mesmo, poderá comprender as obras complementarias que colaboren a dito fin. Inclúese dentro de este tipo de obras as de eliminación de elementos estraños engadidos ás fachadas ou cubertas, recuperación de cornixas e aleiros, reposición de molduras, reposición de molduras e ornamentos eliminados, recuperación de ocos orixinais ou de acabados de fachadas. b) Obras de conservación: Son aquelas onde a finalidade é a de mellorar as condicións de salubridade, habitabilidade, comodidade, melloras medio ambientais e ornato mediante a substitución ou modernización das súas instalacións e incluso a redistribución do seu espazo interior, mantendo en todo caso as características morfolóxicas que lle son propias. c) Obras de consolidación: Son aquelas que teñen por obxecto o afianzamento, reforzo ou substitución de elementos danados para asegurar a estabilidade do edificio e manter as súas condicións básicas de uso con posibles alteracións menores da súa estrutura e distribución. A consolidación poderá ser parcial, cando afecte a elementos da estrutura do edificio sobre os que se poida actuar illadamente, ou total, se afecta a todo o edificio. Neste tipo de obras inclúense os reforzos da cimentación, a substitución ou o reforzo de forxados en mal estado, a consolidación de fachadas mediante atados, a reparación de estruturas de cuberta, etc. Poden referirse tamén a obras necesarias para asegurar a estabilidade de ruínas e elementos parciais que puideran subsistir en edificios arruinados. d) Obras de rehabilitación: Serán consideradas como rehabilitación todas aquelas intervencións sobre un edificio que melloren as súas condicións de salubridade, habitabilidade, comodidade, seguridade e ornato, ou modifiquen a súa distribución ou alteren as súas características morfolóxicas e distribución interna. Comprendidas dentro da rehabilitación atópase: - d.1. Obras de acondicionamento: Son aquelas que melloran as condicións de habitabilidade dun edificio ou de parte do mesmo mediante a introdución de novas instalacións, a modernización das existentes ou a redistribución do seu espazo interior, non podendo variar o número de vivendas ou locais existentes nin intervir sobre as características morfolóxicas ou estrutura portante, nin alterar a envolvente do edificio. Poderá autorizarse a apertura de novos ocos e a modificación dos existentes, sempre que así o contemple a normativa específica de aplicación. - d.2. Obras de reestruturación: Son aquelas que afectan as súas condicións morfolóxicas, podendo variar o número de vivendas ou locais existentes, e poden ser: - d.2.1. Reestruturación Parcial: Aquelas obras que inclúen algún dos seguintes puntos: · Cambios na distribución mediante a apertura puntual de ocos de paso en muros. · O cumprimento da Normativa contra incendios mediante a construción de pasos e vías de evacuación. · A instalación de ascensores. · Construción de entreplantas. · Cobertura e forxado de patios cerrados de dimensións inferiores ao cincuenta por cento (50%) das establecidas na norma de aplicación. · Demolición e nova construción de núcleos de comunicación vertical. · Apertura de patios ou incremento do espazo libre de parcela, de acordo coas dimensións establecidas pola norma zonal de aplicación para edificios non catalogados. · A execución destas obras queda sempre condicionada ao cumprimento das condicións específicas de catalogación e a non exceder a edificabilidade máxima permitida. - d.2.2. Reestruturación Xeral: Terán este carácter todas aquelas obras nos edificios que excedan do anteriormente exposto, sendo consideradas de reestruturación total no caso de baleirado do edificio con mantemento de fachada que recae á vía ou a espazo libre de uso público. As obras de Reestruturación Xeral someteranse as condicións de obra de nova edificación. Neste tipo de obras respectaranse as fachadas e a súa envolvente e) Obras exteriores: Son as obras que afectan, de forma puntual ou limitadas, ás fachadas e cubertas dos edificios, modificando a súa configuración exterior sen afectar á volumetría. Comprende a modificación de ocos, ritmos, tratamentos ou materiais, a substitución dos elementos de cerre ou os seus materiais, a implantación de elementos fixos exteriores con ou sen afectación estrutural, mostras, marquesiñas e escaparates.4. Inclúense dentro das obras nos edificios catalogados as seguintes: Conservación patrimonial, Restauración patrimonial, Consolidación patrimonial, Rehabilitación patrimonial, e reestruturación patrimonial. Ditas obras que veñen definidas na Sección 2 Protección do patrimonio de caracter arquitectónico, do Titulo IV. Art.4. Obras de demolición 1. Son aquelas que se realizan para facer desaparecer un edificio ou parte do mesmo polo que se dividen en: a) Demolición total: Cando supoña a desaparición completa dun edificio, aínda que na parcela sobre a que estivera implantado permanezan outros edificios, sempre que estes poidan seguir funcionando independentemente. b) Demolición parcial: Cando soamente se elimine parte dunha edificación.2. Queda prohibida a utilización de explosivos; agás excepcións debidamente xustificadas, que precisarán autorización expresa. Art.5. Obras de edificación de nova planta 1. Son aquelas que se efectúan sobre edificios existentes, alterando a súa volumetría ou sobre soares vacantes. Comprenden os seguintes tipos de obra: a) Obras de nova planta propias: Son aquelas mediante as que se edifica nun soar ou parcela vacante. b) Obras de substitución: Son aquelas nas que se derriba unha edificación existente e no seu lugar se constrúe unha nova, sen a obrigatoriedade de manter relacións de similitude entre a demolida e a nova. En determinadas ocasións pode esixirse a substitución da edificación con mantemento da fachada do edificio anterior. c) Obras de ampliación: Son aquelas nas que se aumenta a superficie construída en planta ou o volume dun edificio existente. Este volume pódese obter mediante sobreelevación ou adición de unha ou mais plantas sobre a altura existente, pola construción de entreplantas interiores aí onde a distancia entre forxados o permita, ou por edificación de espazos libres anexos á edificación actual existente. d) Obras especiais: Son aquelas obras de características particulares que so se poden realizar no caso de que sexan esixidas pola propia normativa aplicable, establecéndose dous grupos: e) Obras de reconstrución: Son as que teñen por obxecto a reposición mediante nova construción dun edificio preexistente no mesmo lugar e posición, total ou parcialmente desaparecido, reproducindo fielmente as súas características morfolóxicas. So se contemplan este tipo de obras en edificios sometidos a algún réxime de protección que as esixa, quedando exentas do cumprimento das condicións de nova planta que as imposibiliten, aínda que non das de seguridade. f) Obras de recuperación tipolóxica: Son aquelas obras de nova edificación que deben realizarse de acordo cun modelo tipolóxico preestablecido polo planeamento. Estas obras virán impostas na normativa correspondente, segundo casos específicos. Sección 4ª PROXECTOS DE OUTRAS ACTUACIÓNS URBANÍSTICAS Art.1. Definición e clases Aos efectos destas normas, enténdese por outras actuacións urbanísticas aquelas outras construcións, ocupacións, actos e formas de afectación do solo, do voo ou do subsolo, que non estean incluídas nas seccións anteriores. Estas actuacións urbanísticas que, segundo os casos, poderán estar definidas mediante proxecto técnico ou memoria, intégranse nos seguintes subgrupos: 1. Actuacións estables: Cando a súa instalación teña carácter permanente ou duración indeterminada. Comprenden este subgrupo, a título enunciativo, os conceptos seguintes: a) Movementos de terra non afectos a obras de urbanización ou edificación, incluídas a construción de piscinas e a apertura de pozos. b) Acondicionamento de espazos libres de parcela e a execución de vaos e salvafoxos para o acceso de vehículos. c) Peches exteriores de terreos ou modificación dos existentes. d) A tala de árbores e a plantación de masas arbóreas. e) Instalacións lixeiras de carácter fixo, propias dos servizos públicos ou, actividades mercantís na vía pública, tales como cabinas, quioscos, puntos de parada de transporte, postes, etc. f) Recintos e outras instalacións fixas propias de actividades ao aire libre recreativas, deportivas, científicas, de acampada, espectáculos, etc., sen prexuízo dos proxectos complementarios de edificación ou urbanización que, no seu caso, requiran. g) Soportes publicitarios exteriores, incluídos tódolos que non estean en locais cerrados. h) Instalacións exteriores, propias das actividades extractivas, industriais ou de servizos, non incorporadas a proxectos de edificación. i) Vertedoiros de residuos ou escombros. Definidos mediante memoria. j) Instalacións de depósito ou almacenamento ao aire libre, incluídos os depósitos de auga e de combustibles líquidos e gasosos, e os parques de combustibles sólidos, de materiais e de maquinaria. k) Usos e instalacións ou construcións que afecten ao voo das construcións do viario ou dos espazos libres, tales como tendidos aéreos de cables e conducións, antenas, teleféricos, ou outros montaxes e instalacións sobre os edificios alleos ao servizo normal de estes e non previstos nos seus proxectos orixinarios. l) Instalacións de apoio das explotacións hortícolas, viveiros e invernadoiros. m) Granxas, currais domésticos e instalacións apícolas, etc.2. Actuacións provisionais: Entendéndose por tales as que se acometan ou establezan por tempo limitado ou en precario, e a título enunciativo as seguintes: a) Valados de obras e soares. Definidos mediante memoria. b) Sondaxes de terreos. Definidos mediante memoria. c) Apertura de gabias e calas. d) Instalación de maquinaria, estadas (andamios) e apeos. Definidos mediante memoria. e) Ocupación de terreos por actividades comerciais ambulantes, científicas, escolares, divulgativas, espectáculos ou outros actos comunitarios similares ao aire libre. Definidos mediante memoria. f) Implantación de casetas prefabricadas ou desmontables e similares. Definidos mediante memoria. g) Depósito provisional de materiais, almacenamento e estacionamento de vehículos ao aire libre. Art.2. Condicións dos proxectos Os proxectos a que se refire esta sección ateranse ás especificacións requiridas polas regulamentacións técnicas específicas da actividade de que se trate e aos contidos destas Normas. Sección 5ª PROXECTO DE INSTALACIÓN DE ACTIVIDADES Art.1. Definición e condicións dos proxectos Enténdese por proxecto de actividades aquel documento técnico que, acordo ao regulado na presente Normativa e demais disposicións municipais e autonómicas vixentes, conteñen as determinacións suficientes para resolver a instalación das actividades, referidas ás características técnicas das instalacións previstas para o desenvolvemento das actividades, sen prexuízo do proxecto de obra en caso de que fose necesario. Os proxectos a que se refire esta sección ateranse ás especificacións requiridas polas regulamentacións técnicas da actividade de que se trate, e deberán ser subscritos por técnico competente. Antes da concesión da licenza, efectuarase a tramitación regulamentaria establecida para a mesma, en función da súa catalogación de acordo co Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental ou normativa aplicable no seu caso. Título II INTERVENCIÓN MUNICIPAL NA EDIFICACIÓN E USO DO SOLO, E INCIDENCIA DO PLANEAMENTO SOBRE AS SITUACIÓNS EXISTENTES Capítulo I ACTOS SUXEITOS A LICENZA MUNICIPAL Art.1. Actuacións suxeitas a licenza 1. Están suxeitos a licenza urbanística todos aqueles actos recollidos na lexislación, que teñan por obxecto a intervención por ocupacións, construción, edificación e uso do solo e do subsolo, regulados neste Plan Xeral e que non se excluía expresamente da necesidade de licenza. A licenza permitirá a verificación das esixencias contempladas no art.194.1 da LOUG.2. Estarán suxeitos a previa licenza municipal, independentemente das autorizacións que fosen precedentes de acordo coa lexislación sectorial aplicable, as parcelacións e segregacións urbanísticas, os movementos de terra, as obras de nova planta, a modificación da estrutura ou aspecto exterior das edificacións existentes, a primeira utilización dos edificios e a modificación do uso dos mesmos, a demolición de construcións, a colocación de carteis de propaganda visibles dende a vía pública, os peches e valados de fincas, e os demais actos que se sinalen regulamentariamente.3. A efectos do outorgamento de licenza, teñen a consideración de Obra Maior e polo tanto requiren a achega dun Proxecto técnico, as contempladas nestas normas no título anterior, segundo os seguintes tipos: a) As de reestruturación, restauración, consolidación, rehabilitación e exteriores. b) As de demolición. c) As de nova edificación. d) As actuacións estables 4. Teñen a consideración de Obra Menor, sen prexuízo que dada a magnitude da intervención en relación ao entorno de que se trate ou a incidencia sobre edificios protexidos, aspectos de seguridade ou incidencia medioambiental e paisaxística que requiriran a consideración de obra maior, as previstas no título anterior como: a) As de conservación. b) As actuacións provisionais. Art.2. Procedemento e réxime xurídico das licenzas O procedemento e réxime xurídico das licenzas urbanísticas de toda clase será obxecto de regulación detallada polas normas de tramitación establecidas nas Ordenanzas Municipais, así como na lexislación vixente e os regulamentos que a desenvolvan. Capítulo II RÉXIME DO SOLO Sección 1ª DEREITOS E DEBERES DA PROPIEDADE DO SOLO Art.1. Supeditación ao planeamento urbanístico A utilización do solo, en especial a súa urbanización e edificación, e o exercicio das facultades urbanísticas da propiedade inmobiliaria, produciranse de acordo ao contido da lexislación urbanística e demais normativa aplicable, e de conformidade coas determinacións do Plan Xeral e dos instrumentos urbanísticos que o desenvolvan ou complementen, a tenor do establecido no art.7.1 da LOUG. Art.2. Dereito a indemnización. Supostos Dan lugar en todo caso a dereito de indemnización as lesións nos bens e dereitos que resulten dos seguintes supostos: a) A alteración das condicións de exercicio da execución da urbanización, ou das condicións de participación dos propietarios nela, por cambio da ordenación territorial e urbanística o do acto ou negocio da adxudicación de dita actividade, sempre que se produza antes de transcorrer os prazos previstos para o seu desenvolvemento ou, transcorrido estes, si a execución non se levara a efecto por causas imputables á administración. b) As situacións de fora de ordenación producidas polos cambios de ordenación territorial ou urbanística non serán indemnizables, sen prexuízo de que poida selo a imposibilidade de uso e goce licito da construción ou edificación incursa en dita situación durante a vida útil. c) As vinculacións e limitacións singulares que excedan dos deberes legalmente establecidos respecto de construcións e edificacións, ou leven consigo unha restrición da edificabilidade ou uso que non sexa susceptible de distribución equitativa. d) A modificación ou extinción da eficacia dos títulos administrativos habilitantes de obras e actividades, determinadas polo cambio sobrevido da ordenación territorial ou urbanística. e) A anulación dos títulos administrativos habilitantes de obras e actividades, así como a demora inxustificada no seu outorgamento e a súa denegación improcedente. En ningún caso haberá lugar a indemnización si existe dolo, culpa ou neglixencia graves imputables o prexudicado. f) A ocupación de terreos destinados pola ordenación territorial e urbanística a dotacións públicas, polo período de tempo que medie dende a ocupación dos mesmos até a aprobación definitiva do instrumento polo que se adxudiquen ao propietario outros de valor equivalente. O dereito á indemnización fixarase nos termos establecidos no art 112 da Lei de Expropiación Forzosa. g) Transcorridos catro anos dende a ocupación, sen que se houbese producido a aprobación definitiva do mencionado instrumento, os interesados poderán efectuar a advertencia a administración competente do seu propósito de iniciar o expediente de xustiprezo, quedando facultados para iniciar o mesmo, mediante o envío a aquela da correspondente folla de aprecio, unha vez transcorridos seis meses dende dita advertencia. Art.3. Aproveitamento urbanístico 1. O aproveitamento urbanístico consiste na atribución efectiva ao propietario afectado por unha actuación urbanística dos usos ou intensidades susceptibles de apropiación privada ou o seu equivalente económico, nos termos fixados na lexislación urbanística.2. Para que naza o dereito ao aproveitamento urbanístico é preciso que: O terreo estea incluído en polígonos, impoñéndose, por tanto deberes positivos ao propietario do solo, por cumprimento, polo tanto, dos deberes de cesión, equidistribución e pola realización da urbanización nos termos que resulten deste Plan Xeral e da lexislación urbanística aplicable.3. A figura do aproveitamento urbanístico é predicable unicamente das parcelas edificables e das substitucións edificatorias. No Solo Urbano Consolidado o aproveitamento nace coa aprobación definitiva deste Plan Xeral e será o aproveitamento real que resulte da aplicación directa das determinacións do plan sobre a parcela. En Solo Urbano Non Consolidado, e polo tanto incluído nunha área de reparto, o aproveitamento será a resultante de referir a súa superficie o 90% do aproveitamento tipo da área de reparto. Os propietarios materializarán o seu aproveitamento sobre as parcelas resultantes da nova ordenación ou mediante compensación económica.4. Son requisitos indispensables para a consolidación do aproveitamento urbanístico: a) A aprobación definitiva do instrumento de planeamento que deba desenvolver o Plan Xeral conforme ao establecido no art.109 da LOUG. b) A determinación de polígonos en execución integral cando proceda. c) Cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización que foran aplicables en cada caso concreto.5. O Solo Rústico carece de aproveitamento urbanístico por ser terreos que deben ser preservados dos procesos de desenvolvemento urbanístico sen prexuízo das obras ou actuacións que nel puideran realizarse en virtude do establecido no art.33 da LOUG.6. O Solo Urbanizable Delimitado aplicaráselle o réxime de acordo coa natureza rústica do mesmo ata a aprobación do correspondente Plan Parcial ou ata que se proceda o seu desenvolvemento se xa estivera ordenado directamente no Plan Xeral. O seu aproveitamento determinarase en función das determinacións do planeamento aplicable e da área de reparto en que estean incluídos.7. Nos ámbitos de Solo de Núcleo Rural Común remitidos a unha Actuación Integral prevista no planeamento e se delimiten polígonos o aproveitamento será o resultante unha vez da cesión obrigatoria e gratuíta e libre de cargas a aadministración municipal do solo correspondente ao 10% do aproveitamento urbanístico da devandita área, que poderá ser cumprida igualmente mediante a súa monetarización, tal e como queda establecido no art 24.3 da LOUG.8. Son requisitos indispensables para a consolidación do aproveitamento urbanístico: a) A aprobación definitiva do Plan Especial de Ordenación de Núcleo Rural que desenvolva o Plan Xeral. b) A determinación de polígonos en execución integral cando proceda. c) Cumprimento dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización que foran aplicables en cada caso concreto. Art.4. Deberes básicos dos propietarios 1. Os propietarios de toda clase de terreos, construcións, edificios e instalacións deberán destinalos aos usos permitidos polo planeamento urbanístico e deberán mantelos nas condicións de funcionalidade, seguridade, salubridade, ornato público e habitabilidade segundo o seu destino, de acordo coas normas de protección do medio ambiente, do patrimonio histórico e da rehabilitación en virtude do establecido nos art 9 e 199 da LOUG.2. En aplicación do contido dos art 17 a 23 da LOUG, os propietarios de terreos aos que o Plan Xeral houbera atribuído aproveitamento urbanístico, deberán incorporarse ao proceso urbanizador e edificatorio nas condicións definidas polo planeamento e, no seu caso, quedan suxeitos aos seguintes deberes: a) Ceder os terreos destinados a dotacións públicas. b) No seu caso, ceder os terreos en que se localice o aproveitamento correspondente ao Concello. c) Solicitar licenza de edificación, previo cumprimento dos deberes urbanísticos correspondentes. d) Edificar de acordo cos contidos fixados na licenza.3. Os deberes dos propietarios de solo ou edificacións inclúen, en calquera clase de solo: a) Destinar os predios aos usos previstos no planeamento, con exclusión de todo uso prohibido, incompatible ou non autorizado. b) Conservar as construcións, terreos e plantacións nas debidas condicións de seguridade, salubridade e ornato público. c) Respectar as servidumes establecidas para todo tipo de infraestrutura e outros elementos básicos. d) Cumprir as normas sobre protección do medio ambiente e/ou patrimonio histórico, arquitectónico ou cultural. Art.5. Dereitos básicos dos propietarios Con carácter básico afírmanse os seguintes dereitos ou facultades urbanísticas: A. DEREITOS DOS PROPIETARIOS DE SOLO URBANO: 1. Dereito a urbanizar, que asiste aos propietarios de terreos clasificados como urbanos (teñen que completar a súa costa a urbanización para que os mesmos adquiran a condición de solar), previa aprobación do planeamento preciso.2. Dereito ao aproveitamento urbanístico, obtido mediante o cumprimento, en prazo, dos deberes de cesión, equidistribución e urbanización.3. Dereito a edificar os soares mediante a solicitude e concesión de licenza.4. Dereito á edificación obtida mediante a conclusión de obras conforme a licenza. O exercicio destes dereitos ten lugar en dúas fases, nas que se divide o proceso urbanizador: a) A fase primaria ou horizontal, na que os dereitos se adquiren non se materializan no levantamento da construción. Dereito a urbanizar e dereito ao aproveitamento urbanístico. b) A fase secundaria ou vertical, na que os dereitos fan referencia ao proceso edificador en sentido estrito. Dereito a edificar e dereito á edificación. B. DEREITOS DOS PROPIETARIOS DE SOLO URBANIZABLE: 1. Dereito de usar, gozar e dispoñer dos mesmos de acordo coa súa natureza rústica.2. Dereito a promover a transformación dos terreos segundo as disposicións da lexislación urbanística aplicable.3. Dereito á realización de obras provisionais nas condicións establecidas no art.102 da LOUG.4. Dereito ás construcións e actividades permitidas pola lexislación urbanística aplicable en Solo Urbanizable. C. DEREITOS DOS PROPIETARIOS DE SOLO RÚSTICO: 1. Dereito a usar, gozar e dispoñer deles de conformidade coa natureza e destino rústico dos terreos. D. DEREITOS DOS PROPIETARIOS DE SOLO DE NÚCLEO RURAL 1. Dereito ao seu uso e edificación nas condicións establecidas nos art.23 ao 30 da LOUG. Art.6. Deberes urbanísticos de cesión, equidistribución e urbanización 1. As previsións de urbanización e o cumprimento dos deberes de cesión e equidistribución deberán ser desenvolvidas nos prazos establecidos ao efecto no planeamento de desenvolvemento.2. O deber de cesión e de distribución de cargas e beneficios entenderase cumprido coa aprobación definitiva do instrumento de equidistribución.3. O deber de urbanización entenderase cumprido coa recepción polo Concello das obras previstas no correspondente Proxecto de urbanización.4. O incumprimento da obrigación de cesión e equidistribución cando se apliquen sistemas indirectos, dará lugar a que a administración poida substituír de oficio o sistema de actuación e optar por un sistema de actuación directo con independencia das restantes consecuencias, se é o caso, que se poidan derivar do incumprimento.5. O incumprimento da obrigación de urbanizar facultará ao municipio para substituír o sistema de actuación polo de expropiación forzosa. Así mesmo, o Conselleiro competente en materia de urbanismo e ordenación do territorio poderá acordar a actuación pública directa do Instituto Galego da Vivenda e do Solo (IGVS), a través do sistema de expropiación forzosa polo procedemento de taxación conxunta, que se adoptará despois de conceder audiencia ao Concello e os propietarios incumpridores.6. O incumprimento das previsións contidas no apartado 1º dará lugar á incautación da garantía prestada para satisfacer as responsabilidades derivadas da execución das obras. Art.7. Prazo para o cumprimento dos deberes de edificación e rehabilitación 1. Os propietarios de soares e de construcións en ruína ou inadecuadas deberán emprender a edificación nos termos previstos na LOUG e considerando que os prazos que se fixen para cumprir os deberes de edificación das vivendas con protección pública non poderán ser superiores aos que se fixen para edificar as vivendas libres: 2. En Solo Urbanizable e en Solo Urbano Non Consolidado o prazo para o cumprimento do deber de edificar comezará a contarse desde a conversión dos terreos en soares.3. Polo que respecta ao Solo Urbano Consolidado o prazo do cumprimento do deber de edificar será de dez (10) anos desde a aprobación definitiva do presente Plan Xeral ou do Estudio de Detalle para o caso de que este sexa necesario en virtude do disposto no art.73.1 da LOUG, aínda cando os terreos non teñan a condición de soar, xa que logo o deber de edificar abrangue tamén a obrigación de dotar á parcela dos elementos de urbanización necesarios para que se converta en soar.4. O deber de edificar alcanza igualmente aos propietarios de predios nos que existisen construcións paralizadas, ruinosas, derrubadas ou inadecuadas ao lugar no que radiquen, a xuízo e de forma motivada, do Concello, e estes deberán emprender a edificación nos prazos sinalados no artigo seguinte. No caso de que o planeamento prohiba a substitución total ou parcial das edificacións existentes ou impoña a conservación de determinados elementos ou a súa rehabilitación integral, o deber de edificar entenderase como deber de rehabilitar, respectando, ao materializarse os correspondentes aproveitamentos urbanísticos, os elementos dotados de protección.5. A Administración poderá conceder prórrogas cunha duración máxima conxunta dun (1) ano, por petición dos interesados, por causas e de forma motivada. Malia o anterior, non se poderán conceder prórrogas para construción de vivendas suxeitas a algún réxime de protección se xa se outorgasen licenzas para construír a metade da edificabilidade residencial destinada a vivenda libre prevista no polígono no que se localice o soar.6. O prazo para a iniciación das obras de edificación será de seis (6) meses desde a data de notificación do outorgamento de licenza ao peticionario.7. O prazo de terminación das obras será de tres (3) anos desde a data de notificación do seu outorgamento, non pudendo interromperse as obras por tempo superior a seis (6) meses sen causa o suficientemente acreditada e xustificada.8. En todos os casos, dos prazos indicados descontarase o tempo para a realización daqueles actos ou trámites que dependen da administración. Art.8. Incumprimento de deberes urbanísticos de edificación e rehabilitación e rexistro da propiedade 1. Obrigas e cumprimento dos deberes urbanísticos: a) Se vence o prazo concedido para cumprir os deberes de edificación ou rehabilitación, incluídas a súas eventuais prórrogas, o concello decretará a inscrición obrigatoria do soar no Rexistro de Soares, previo estudo das necesidades socioeconómicas no municipio que xustifique dita medida. De dita inscrición tomarase nota marxinal na súa última inscrición de dominio no Rexistro da Propiedade conforme ás regras establecidas nos art.87 a 91 do Real Decreto 1093/1997, de 4 de Xullo, polo que se aproban as normas complementarias ao Regulamento para a execución da Lei Hipotecaria sobre Inscrición no Rexistro da Propiedade de Actos de Natureza Urbanística. b) Transcorridos dous (2) anos desde a inscrición sen que se haxa cumprido o deber de edificar ou rehabilitar, o concello decretará a edificación forzosa do soar ou a rehabilitación forzosa do inmoble ben de maneira directa ou por medio dun particular denominado axente edificador de acordo coas regras establecidas nos art.191 a 193 da LOUG.2. Se o concello non adopta as medidas a que fai referencia o punto anterior transcorrido un ano dende que ten a dita obriga, o Consello da Xunta de Galicia, logo do requirimento esixido polo art.208 da Lei 5/1997, da Administración local de Galicia, poderá decretar, segundo corresponda, a inscrición obrigatoria no rexistro de soares, a edificación forzosa do soar, a rehabilitación forzosa do inmoble ou, se é o caso, a súa expropiación, ben de maneira directa, a través da consellaría que teña as competencias en materia de vivenda ou mediante os organismos ou entidades dela dependentes, ben por medio dun particular, denominado axente edificador, de conformidade coas regras establecidas nos art.191 a 193 da LOUG. Sección 2ª DEBERES DE USO, CONSERVACIÓN E REHABILITACIÓN Art.1. Destino dos terreos e construcións Os propietarios de toda clase de terreos e construcións deberán destinalos efectivamente ao uso en cada caso establecido polo Plan Xeral. Art.2. Determinación do uso dos terreos e construcións O uso dos terreos e construcións está determinado nos planos de “Clasificación do solo”, correspondentes ás distintas clases e categorías de solo. Art.3. O réxime dos usos O réxime dos usos virá determinado: 1. En calquera caso, pola lexislación directamente aplicable.2. No seu defecto, polas condicións xerais sobre os usos contidas nas presentes Normas: a) En Solo Urbano Consolidado, aplicarase directamente as condicións de usos establecidas nas Ordenanzas, posto que o Plan Xeral asigna detalladamente os usos pormenorizados, tipoloxías edificatorias e condicións da edificación para cada clase de ámbito neste tipo de solo. b) En Solo Urbano Non Consolidado, estarase ao que dispoña os Plans Especiais que desenvolvan as previsións do Plan Xeral, ou os documentos en tramitación no caso de que estean xa en desenvolvemento. c) En Solo de Núcleo Rura l, pola presente Normativa ou polos Plans Especiais de Ordenación de Núcleo Rural. d) En Solo Urbanizable, polos Plans Parciais para os sectores delimitados que desenvolvan as previsións do Plan Xeral. Para os sectores non delimitados os Plans de Sectorización poderán regular os usos pormenorizados permitidos. e) En Solo Rústico, pola LOUG, polas presentes Normas e o planeamento especial existente o de nova redacción, con regulación ao respecto. Art.4. O deber de conservación Os propietarios de edificacións, urbanizacións, terreos e instalacións permanentes ou temporais de calquera tipo teñen o deber de conservación conforme establece o art.9 da LOUG. Para a conservación e rehabilitación dos elementos sometidos a algún réxime de protección estarase ao disposto no Título IV, Capítulo I, destas Normas e na Lexislación aplicable. Art.5. Deber de conservación e ordes de execución 1. Os propietarios de toda clase de terreos, urbanizacións de iniciativa particular, edificacións e carteis deberán mantelos en condicións de funcionalidade, seguridade, salubridade, ornato público e habitabilidade segundo o seu destino e de acordo coas normas de protección do medio ambiente, do patrimonio histórico e da rehabilitación.2. En tanto a urbanización non sexa recibida definitivamente polo Concello, a súa conservación, mantemento e posta en perfecto funcionamento das instalacións e servizos urbanísticos, serán de conta e con cargo á entidade promotora de aquela ou, no seu caso, corresponderá aos adquirentes dos terreos.3. O mantemento e conservación dos espazos privados interiores corresponderá aos propietarios das parcelas ás que queden vinculados.4. O Concello ordenará, de oficio ou a instancia de calquera interesado, mediante o correspondente expediente e despois de audiencia dos interesados, a execución das obras necesarias para conservar aquelas condicións, con indicación do prazo de realización. Cando a entidade das obras o requira, o Concello esixirá ao obrigado a solicitude de licenza acompañada do proxecto técnico correspondente.5. Tamén poderán ordenar as obras necesarias para adaptar as edificacións e construcións ao ambiente, segundo o establecido no art.104 da LOUG, tales como acabado, conservación, renovación ou reforma de fachadas ou espazos visibles desde a vía pública, limpeza e valado de terreos edificables, e retirada de carteis e doutros elementos impropios dos inmobles.6. No caso de incumprimento da orden de execución de obras, o Concello procederá á execución subsidiaria da mesma ou á execución forzosa mediante imposición dun réxime sancionador definidos en instrumentos complementarios como Ordenanzas Especiais ata lograr a execución das obras.7. O Concello regulará mediante ordenanza municipal o deber de inspección periódica das edificacións para determinar o seu estado de conservación. Para elo, con ocasión da revisión do Plan realizará un estudio que xustifique a conveniencia e oportunidade de formulación da mesma. En todo caso, a aprobación de dita ordenanza non supoñerá unha modificación dos catálogos de protección histórica, arqueolóxica ou de medios naturais e, así mesmo, non se conceptuará como modificación puntual do plan. Art.6. Ordes de execución en Solo Rústico 1. No suposto de que os propietarios incumprisen os deberes de conservación e rehabilitación nos termos establecido pola LOUG, o alcalde ou o Conselleiro competente en materia de ordenación do territorio e urbanismo poderá ordenar a execución das obras necesarias que garantan o deber de conservación definido no artigo anterior e, en especial, as seguintes: a) As obras necesarias para adaptar os inmobles ás condicións do seu entorno, tales como a conservación e reforma de fachadas ou espazos visibles desde as vías públicas e a retirada de carteis ou outros elementos impropios dos inmobles rústicos. b) As obras de rehabilitación de inmobles e edificios de acordo co establecido no plan. c) As obras que garantan o destino rústico ou as características dos predios, incluíndo a eliminación de elementos impropios da súa finalidade ou que supoñan un risco de deterioración do medio ambiente, do patrimonio cultural ou da paisaxe.2. A orden de execución deberá conter obrigatoriamente a determinación concreta e detallada das obras a realizar conforme ás condicións establecidas neste artigo así como as que lle sexan de aplicación da lexislación urbanística aplicable. Así mesmo, deberá fixar o prazo para o cumprimento voluntario polo propietario e do mesmo modo determinará a esixencia ou non dun proxecto técnico e, se é o caso, dirección facultativa.3. O incumprimento da orden de execución facultará ao alcalde ou ao Conselleiro, se fose o caso, para a execución subsidiaria das obras por conta dos obrigados e para imposición de multas coercitivas segundo ordenanzas municipais especiais. Denunciaranse ademais os feitos ante a xurisdición penal cando os mesmos puideran ser constitutivos de delito ou falta.4. Alcalde ou o Conselleiro poderán ordenar en calquera momento a demolición ou eliminación das obras, construcións, edificacións ou instalacións inacabadas ou inadecuadas ao medio rural, efectuadas sen licenza ou ao amparo dunha licenza declarada caducada, sen que isto produza dereito a indemnización.5. Declararase a utilidade pública, para efectos expropiatorios, dos terreos, construcións, edificacións e instalacións inacabadas ou inadecuadas que se considere necesario demoler para a protección do medio rural ou a conservación do contorno e morfoloxía dos núcleos rurais de poboación. A estes efectos, a Administración deberá indicar o oportuno procedemento, con audiencia aos interesados, no que conste a incompatibilidade ou inadecuación das obras ou instalacións coa protección do medio rural ou coas determinacións estéticas e tipolóxicas establecidas no planeamento urbanístico. Art.7. Condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato 1. As medidas a adoptar en virtude do deber de conservación, terán como obxectivo de carácter xeral, conservar a estabilidade e acabado das construcións en condicións tales que non impliquen risco para as persoas ou para os bens; manter os bens de forma que non perturben a salubridade ou a hixiene; e conservar ditos bens de tal modo que, respectando as súas características estéticas, non incidan negativamente na harmonía do entorno. En urbanizacións nas que mantemento e conservación corresponda aos propietarios, estes serán responsables do mantemento das acometidas de redes de servizo en correcto estado de funcionamento, así como das calzadas, beirarrúas, redes de distribución e servizo, da iluminación pública e dos restantes elementos que configuren a urbanización.2. En construcións: a) Condicións de seguridade: As edificacións deberán manterse, nos seus cerramentos e cubertas estancas ao paso da auga, contar coa protección da súa estrutura fronte á acción do lume e manter en bo estado os elementos de protección de caídas. Os elementos da súa estrutura deberán conservase de tal xeito que garantan o cumprimento da súa misión resistente, defendéndoos dos efectos da corrosión e axentes agresores, así como das filtracións que poidan lesionar as cimentacións. Deberán conservarse, así mesmo, os materiais de revestimento de fachadas, cubertas e cerramentos de modo que non ofrezan risco ás persoas e aos bens. b) Condicións de salubridade: Deberá manterse o bo estado das redes de servizo, instalacións sanitarias, condicións de ventilación e iluminación, de modo que se garanta a súa aptitude para o uso a que estean destinadas e o seu réxime de utilización. Manterán tanto o edificio como os seus espazos libres cun grado de limpeza que impida a presenza de insectos, parasitos, roedores ou animais vagabundos que poidan ser causa de infeccións ou perigo para as persoas. Conservarán en bo estado de funcionamento os elementos de redución e control de emisións de fumes e partículas. c) Condicións de ornato: As fachadas das construcións deberá manterse en bo estado de conservación, mediante a limpeza, pintura, reparación ou reposición dos seus materiais de revestimento.3. En soares non edificados: a) Valado: Todo soar deberá estar cerrado mediante unha peche que estará carente de elementos punzantes, cortantes ou outros que poidan causar dano a persoas ou animais. b) Tratamento da superficie: Protexeranse ou eliminaranse os pozos, desniveis, así como todo tipo de elementos que poidan ser causa de accidentes. c) Limpeza e salubridade: Os soares estarán permanentemente limpos e en condicións de salubridade. Non poderá exercerse, nos soares, ningún tipo de uso, nin provisional nin permanente, nin realizarse ningunha construción, en tanto non se outorgue a licenza correspondente. Art.8. Usos e obras provisionais 1. Aínda cando se establece a obrigatoriedade de observancia do plan, se non dificultase a súa execución, poderán autorizarse usos e obras xustificadas de carácter provisional en solo urbano non consolidado, solo urbanizable, actuacións integrais en solo de núcleo rural e terreos afectos a sistemas xerais en tanto non se iniciase o procedemento de xestión correspondente, sempre que non estean expresamente prohibidos pola lexislación do Concello, sen dereito a indemnización. A autorización aceptada polo propietario farase constar baixo as indicadas condicións no Rexistro da Propiedade.2. As obras executadas para usos provisionais deberán selas mínimas imprescindibles para permitir unhas instalacións facilmente desmontables. Non se admiten como usos provisionais os residenciais nin os industriais.3. En todos os terreos que teñan a consideración de soar, ata o momento en que para o mesmo se outorgue licenza de edificación, poderá autorizarse, con carácter provisional, os usos de carácter público que se indican a continuación: a) De descanso e estancia de persoas. b) De recreo para a infancia. c) De lecer con instalacións provisionais de carácter desmontable.4. Concello poderá igualmente autorizar ao propietario a destinar o soar a aparcamento de vehículos, previa a súa preparación para tal uso.5. Propietario poderá concertar con outras persoas o destino do soar, con carácter provisional, para os fins expresados nos apartados anteriores. ao efecto dos usos de descanso e expansión alí sinalados, poderanse situar quioscos de bebidas, aparatos de feira e calquera outras instalacións provisionais de tipo similar.6. A dedicación de soar a estes usos provisionais non impide a aplicación ao mesmo do réxime legal de edificación forzosa. Capítulo III Información urbanística Art.1. Publicidade do Planeamento O principio de publicidade atópase regulado no art.100 da LOUG e faise efectivo mediante os seguintes tipos de información urbanística: 1. Consulta directa do planeamento: toda persoa terá dereito á consulta dos instrumentos de planeamento, tanto se encóntrase aprobados como durante a súa tramitación, nos lugares e coas condicións de funcionamento do servizo fixados polo Concello. Poderanse obter copias dos mesmos previo pago do prezo correspondente e recadar información sobre os mesmos no Concello 2. Consultas previas: poderán formularse consultas previas á petición de licenza, sobre as características e condicións ás que debe axustarse unha obra determinada. A consulta, cando así o requira o seu obxecto, deberá acompañarse de anteproxecto ou esbozo suficiente para a súa comprensión 3. Informes urbanísticos: toda persoa terá dereito a que o municipio lle informe por escrito sobre o réxime e condicións urbanísticas aplicables a un terreo concreto ou ao sector, polígono ou ámbito de planeamento en que se encontre incluído.4. Cédulas urbanísticas: o concello deberá regular, mediante a correspondente ordenanza, a cédula urbanística dos terreos ou edificios existentes en solo urbano ou urbanizable. ao expedir a mesma, se o plan estivese en proceso de modificación ou revisión, farase constar expresamente nela esta circunstancia. Capítulo IV Incidencia do planeamento sobre as situacións existentes Art.1. Edificios fora de ordenación Os edificios existentes erixidos con anterioridade á Aprobación Definitiva do planeamento urbanístico que resultaren desconformes co mesmo, quedarán sometidos ao réxime de fora de ordenación de acordo co art.103 da LOUG. A fora de ordenación non é aplicable aos inmobles catalogados polo PXOM, excepto aqueles elementos deses inmobles para os que así veña establecido na ficha. Art.2. Clases de situacións de fora de ordenación O presente Plan Xeral, aos efectos de determinar o réxime de a desconformidade, diferenza dous clases de fora de ordenación: A. FORA DE ORDENACIÓN TOTAL: Están fora de ordenación total, por ser totalmente incompatibilidade coas determinacións do novo planeamento e que dificultan a súa execución. Estas situacións, de fora de ordenación total, teñen o destino natural de desaparecer para ser substituídas por outras que se axusten ao plan. Están en dita situación aqueles edificios ou construcións que: - Ocupen solo afecto a dotacións públicas, de carácter xeral ou local, desconformes coas mesmas; - Interrompan o trazado do sistemas xerais previstos no PXOM e as súas aliñacións. - As edificacións nas que se realizan actividades que supoñen usos incompatibles cos previstos na nova regulación, especialmente o caso de industrias que pola súa categoría son incompatibles co uso residencial. B. FORA DE ORDENACIÓN PARCIAL: Están fora de ordenación parcial, por ser parcialmente incompatibles coas determinacións do novo planeamento e que non dificultan a súa execución. Esta situación terá lugar en aqueles edificios ou instalacións que: - A súa desconformidade prodúcese por causas distintas das sinaladas no apartado precedente; - Obtivesen a preceptiva licenza, se executasen de conformidade a esta, e que por aplicación do réxime urbanístico previsto no plan non se axuste ao mesmo. - Atopándose en desconformidade por aplicación da lexislación sectorial, teña informe favorable da administración competente na materia sectorial. Establécense a súa vez dous graos de fora de ordenación parcial: - Grao 1. Refírese aos casos en que o nivel de desaxuste ao novo réxime previsto atende a condicións de tipoloxía e intensidade de uso. - Grao 2. Refírese principalmente a cuestións de condicións da parcela, ocupación, volumetría, estética e posición da edificación dentro da parcela privada. A situación de fora de ordenación por situarse a edificación fora da aliñación marcada en planos, considerase en xeral parcialmente incompatible. No obstante e a criterio do concello, pode considerarse situación fora de ordenación por total incompatibilidade, se a invasión do viario público pola edificación afecta gravemente ó interese público. En caso de discordancia entre a posición das edificacións na cartografía e a realidade física, primará esta última sobre a primeira, de cara a aplicar o réxime de fora de ordenación. Art.3. Réxime aplicable aos edificios en fora de ordenación. A continuación defínese o réxime aplicable aos edificios de fora de ordenación segundo a clase: A.-SITUACIÓN EN FORA DE ORDENACIÓN TOTAL 1. Nos edificios existentes en situación de fora de ordenación por total incompatibilidade coas determinacións do novo plan, só se poderán autorizar obras de simple conservación e as necesarias para o mantemento do uso preexistente, polo que permitiranse as pequenas reparacións que esixa a hixiene, ornato e conservación do inmoble.2. O concello reservase a posibilidade de proceder á demolición cando as circunstancias urbanísticas o aconsellen no marco das previsións do plan ou, no seu caso, por razóns de seguridade.3. En ningún caso admítense obras de consolidación ou ampliación ou as que leven a un incremento do valor de expropiación.4. As actividades existentes, poderán manterse ata que se produza a demolición ou substitución da edificación, ou expropiación no seu caso.5. Non se concederán licenzas para unha nova implantación, ou cambio de actividades ou reinicio de expedientes de licenzas anteriormente caducadas. B.- SITUACIÓN EN FORA DE ORDENACIÓN PARCIAL. Grado 1 Nas construcións so parcialmente incompatibles co novo plan poderanse autorizar as obras de demolición parcial, conservación, acondicionamento sempre que non se produza aumento de volume ou altura; agás que sexa necesario adaptar a edificación a condicións de habitabilidade, ou outras derivadas da normativa sectorial en vigor. Grado 2 1. Ademais das obras de conservación e reestruturación parcial sobre os edificios existentes, poderanse realizar as obras necesarias de demolición e nova planta nos edificios permitidas na ordenanza urbanística correspondente, co obxecto de integrar ao novo réxime e ordenación prevista, os edificios que presenten lixeiras desconformidades.2. En edificacións existentes, sempre fora do solo rústicos, poderase esgotar o aproveitamento e condicións de volume permitidos pola correspondente norma zonal que resulte de aplicación. En ningún caso esta ampliación poderá agravar a situación de fora de ordenación.3. En edificacións existentes de caracter tradicional ou de singular valor arquitectónico, situadas en solo rústico permítense, por razóns xustificadas, a súa ampliación, incluso en volume independente, sen superar o 10% do volume orixinario. Excepcionalmente, a ampliación pode alcanzar o 50% do volume da edificación orixinaria recollida polo plan cumprindo as condicións establecidas nos artigos 42 e 44 da LOUG.4. En edificacións existentes situadas en solo rústico de protección ordinaria e solo rústico de especial protección, agropecuaria, forestal ou de infraestruturas, permítense por razóns xustificadas a ampliación como máximo, incluso en volume independente, do 15%, xa sexa de forma simultánea ou sucesiva, do volume orixinal licitamente construído, cumprindo as condicións establecidas nos artigos 42 e 44 da LOUG.5. Cando a edificación atópase en desconformidade por aplicación da lexislación sectorial, poderán realizarse obras de ampliación sempre e cando exista informe favorable da administración competente en materia sectorial, cumprindo plenamente o resto das condicións derivadas da propia ordenación.6. Agás determinación en contra da ordenanza urbanística correspondente, determinacións do planeamento especifico ou de desenvolvemento, admítese a nova implantación e cambio de usos ou actividades. Art.4. Dereitos e deberes dos propietarios en situación de fora de ordenación 1. O propietario ostenta o dereito de demolición e reedificación axustada ao plan.2. Autorízanse, en calquera dos casos, as actuacións nas edificacións ou instalacións que eliminen as circunstancias que orixinen a situación de fora de ordenación.3. Cando se producira a demolición dun edificio e fose posible pola ordenación do PXOM construír outro de nova planta, este deberá axustarse plenamente a todas e cada unha das determinacións do presente Plan Xeral.4. Cando os propietarios de solo urbano e núcleo rural materialicen o seu aproveitamento conforme a ordenación prevista, deberán axustar a totalidade da propiedade ás condicións do planeamento, incluído a demolicións das edificacións existentes en fora de ordenación.5. En solo urbano e de núcleo rural en situación de fora de ordenación total e parcial en grado 1 non se autorizan parcelacións urbanísticas, agás as segregacións para executar as cesións.6. Tamén poderá autorizarse en solo urbano e de núcleo rural, coa exclusiva finalidade de regularizar a configuración de parcelas lindeiras, a segregación e simultánea agregación en unidade de acto para cumprir as condicións de ordenación previstas no plan. Art.5. Réxime transitorio das edificacións en construcións desconformes co planeamento 1. Se no momento da entrada en vigor deste plan se houbera obtido a licenza de construción pero aínda non se houbera iniciado a edificación, declararase extinguida, con audiencia do interesado, a eficacia da licenza en canto sexa desconforme coa nova ordenación, debendo fixarse a indemnización no mesmo expediente pola redución do aproveitamento resultante das novas condicións urbanísticas, así como polos prexuízos que xustificadamente se acrediten de conformidade coa lexislación xeral de expropiación forzosa e conforme ó disposto na Lei 8/2007 ou a vixente.2. Se a edificación xa se houbera iniciado, o Concello poderá modificar ou revocar a licenza, fixándose a indemnización de acordo co establecido no apartado anterior.3. Para o caso de vinculacións ou limitacións singulares en orden á conservación de edificios, no que excedan dos deberes legalmente establecidos, ou que leven consigo unha restrición do aproveitamento urbanístico do solo que non poida ser obxecto de distribución equitativa entre os interesados, conferirán dereito a indemnización. TÍTULO III RÉXIME URBANÍSTICO DO SOLO Capítulo I Divisións urbanísticas do solo Art.1. Concepto O réxime urbanístico do solo establécese a través da clasificación do mesmo, a determinación da estrutura xeral e orgánica do territorio, a cualificación do solo e a definición dos ámbitos de desenvolvemento e execución do Plan Xeral. Estas determinacións dan lugar ás divisións urbanísticas do solo establecidas nos artigos seguintes. Art.2. Por razón da clasificación do solo De conformidade co establecido no art.10 LOUG o Plan Xeral divide o territorio do termo municipal de ABEGONDO nas seguintes clases: - Solo Urbano - Solo de Núcleo Rural - Solo Urbanizable - Solo Rústico A súa vez, dentro de cada clase de solo determina as seguintes CATEGORÍAS: A. SOLO URBANO (SU) Distínguense as seguintes categorías: - Solo Urbano Consolidado (SU-C); - Solo Urbano Non Consolidado (SU-NC). O solo urbano consolidado e o solo urbano non consolidado aparecen delimitados nos planos de “Ordenación e Xestión”. O seu réxime básico recóllese no capítulo 2 do presente título. De conformidade co establecido no art.49 da LOUG, no termo municipal establécese un distrito único: ABEGONDO B. SOLO DE NÚCLEO RURAL (SNR) Distínguense as seguintes categorías solo: - Solo de Núcleo Rural Histórico-Tradicional (SNR-HT); - Solo de Núcleo Rural Común (SNR-C). Os solos de núcleo rural delimítanse no presente Plan Xeral nos planos de “Clasificación do Solo” e “Ordenación” e o seu réxime básico recóllese no Capítulo 3 do presente Título. C. SOLO URBANIZABLE (SUR) Distínguense as seguintes categorías: - Solo Urbanizable Delimitado ou Inmediato (SUR-D); - Solo Urbanizable Non-Delimitado ou Diferido(SUR-N). O solo urbanizable aparece delimitado nos planos de “Clasificación do Solo” e “Clasificación dos Solos Urbanizables”, determinándose o seu réxime básico no Capítulo 4 do presente título. D. SOLO RÚSTICO (SR): Distínguense as seguintes categorías: 1. Solo Rústico de Protección Ordinaria (SR-PO.); 2. Solo Rústico Especialmente Protexido (SR-EP). Dentro da categoría de Solo Rústico Especialmente Protexido (SR-EP) o Plan Xeral distingue os seguintes subtipos: - Solo Rústico de Protección Agropecuaria 1. (SR-PA1.); - Solo Rústico de Protección Agropecuaria 2. (SR-PA.2). - Solo Rústico de Protección Forestal (SR-PF); - Solo Rústico de Protección de Infraestruturas (SR-PI); - Solo Rústico de Protección das Augas (SR-PR); - Solo Rústico de Protección Patrimonial (SR-PP); - Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais (SR-PN); - Solo Rústico de Protección Paisaxística (SR PX). A delimitación xeral do Solo Rústico, así como a delimitación pormenorizada das áreas de solo rústico especialmente protexido, aparecen fixadas nos planos de “Clasificación do Solo”. O seu réxime básico recóllese no capítulo 5 do presente título. Art.3. Atendendo á Estrutura Xeral e Orgánica do Territorio A estrutura xeral e orgánica do territorio, de conformidade co disposto no art.53 da LOUG está integrada polos Sistemas Xerais determinantes do desenvolvemento urbano e, en particular, polos sistemas xerais de comunicacións e as súas zonas de protección, de espazos libres e zonas verdes públicas, de equipamento comunitario público e de servizos urbanos, así: A. ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES PÚBLICAS (EL) A súa vez están afectos aos seguintes usos: B. EQUIPAMENTOS (EQ) A súa vez están afectos aos seguintes usos: C. SERVIZOS URBANOS (SU): A súa vez están afectos aos seguintes usos: D. INFRAESTRUTURAS TERRITORIAIS (IT): A súa vez están afectos aos seguintes usos: Art.4. Por razón da cualificación do solo Mediante a cualificación do solo, o Plan Xeral determina a asignación zonal dos usos urbanísticos e regula o réxime destes con carácter global para todas as clases de solo e con carácter pormenorizado, determinando a intensidade de uso e as tipoloxías edificatorias para as áreas en Solo Urbano Consolidado e Solo de Núcleo Rural de ordenación directa, e as áreas para as que o Plan Xeral contén a súa ordenación detallada. A pormenorización dos usos nas áreas de Solo Urbano Non Consolidado, Solo de Núcleo Rural e Solo Urbanizable, que non conteñan a ordenación detallada no Plan Xeral, é función propia do planeamento de desenvolvemento. A. POR RAZÓN DA SÚA APTITUDE URBANÍSTICA DIFERÉNCIANSE ENTRE: 1. Usos cualificados: a) Uso global ou característico, é o correspondente ás actividades e sectores económicos básicos que contempla este PXOM (Residencial, Terciario e Industrial) que dispón de maior superficie edificable computable en metros cadrados de teito.2. Usos non cualificados: a) Uso/s compatible/s, é o que o planeamento considera que pode dispoñerse conxuntamente co global da actuación. b) Uso/s prohibido/s, é o que non está permitido. B. POR RAZÓN DA SÚA TEMPORALIDADE OS USOS PODEN SER: 1. Usos provisionais: a) Os que, non estando prohibidos por estas normas, se establezan de modo temporal, non precisen obras ou instalacións permanente se non dificulte na execución do Plan.2. Usos permanentes: a) As que se executan habitualmente para edificios de duración indefinida tales como: estruturas, forxados armados ou cimentacións que requiren movementos de terra. Os usos de obras provisionais regularanse acordo o contemplado no art.102 da LOUG. b) As condicións dos usos aparecen reguladas no Título V das presentes Normas. Art.5. Por razón do planeamento aplicable En función da clasificación de solo e do nivel de detalle establecido na ordenación, o Plan Xeral establece os seguintes ámbitos de planeamento de desenvolvemento e complementario: 1. En Solo Urbano Consolidado: a) É de aplicación directa a normativa do Plan Xeral (de cara ao outorgamento da licenza), sen prexuízo de desenvolvemento do mesmo por medio de Estudios de Detalle ou outras figuras complementarias.2. En Solo Urbano Non Consolidado as Unidades Urbanas (UU), poden ser: a) Unidades Urbanas que precisan dos correspondentes Plans Especiais de Reforma Interior (en diante PERI) para o seu desenvolvemento, de acordo co art.70 da LOUG.3. En Solo Urbanizable Delimitado: a) Sectores de Solo Urbanizable Delimitado que se desenvolveran mediante os correspondentes Plans Parciais, cumprindo coas determinación dos art.63 a 65 da LOUG.4. En Solo Urbanizable non Delimitado: a) Os sector delimitarase e desenvolverase mediante os correspondentes Plans de Sectorización, segundo os art.66 y 67 da LOUG.5. Solo de Núcleo Rural: a) Nos Solos de Núcleo Rurais Histórico-Tradicionais, ou na parte delimitada como tal nos núcleos complexos, é de aplicación directa a normativa que o Plan Xeral estableza. Sen prexuízo de actuacións mediante plans especiais de mellora de núcleo ou outras figuras regulamentadas. b) Nos Solos de Núcleos Rurais Comúns, ou na parte delimitada como tal nos núcleo complexos, é de aplicación directa a normativa de cara o outorgamento de licenza, sempre que estea dentro dos indicadores de complexidade urbanística que o Plan Xeral estableza para ese núcleo. Nas áreas de núcleo rural onde o plan remita a actuacións integrais, estas desenvolveranse polo correspondente plan especial de ordenación de núcleo rural, segundo os art.24.3, 56, 62, 72 da LOUG. Nas áreas de núcleo rural, onde pola complexidade urbanística sobrevida, parametrizada polos indicadores do Plan Xeral, sexan precisas actuacións integrais, delimitaranse polígonos e desenvolveranse polo correspondente plan especial de ordenación del núcleo rural. Art.6. Atendendo á xestión e execución Atendendo a xestión dos ámbitos poden ser: 1. Areas de reparto 2. Polígonos 3. actuacións integrais Definidas todas elas no Artigo 9, Conceptos urbanísticos utilizados por estas Normas. Art.7. Liñas de ordenación vinculantes e propostas As liñas de ordenación vinculantes son trazas de carácter preferente que garanten a continuidade, coherencia da trama urbana. Estas trazas como determinacións xerais de ordenación poden sufrir mínimas modificacións ou reaxustes supeditadas a precisión propia do instrumento de desenvolvemento. As liñas de ordenación propostas son trazas de carácter expositivo con respecto aos criterios de ordenación e observacións fixados nas fichas de desenvolvemento. Estas trazas reflicten obxectivos e non trazados polo que poden sufrir modificacións no seu trazado na elaboración do instrumento de desenvolvemento. A existencias nos ámbitos de algún destes trazados non supón unicamente de por si, a existencia dunha ordenación detallada, polo que quedan pendentes de executar o proceso completo de planeamento e xestión, antes do outorgamento das licenzas de edificación. Capítulo II Réxime do solo urbano Art.1. Definición e categorías de Solo Urbano A definición de Solo Urbano, atópase recollida no artigo 11 da LOUG. Dentro do Solo Urbano o Plan establece as categorías de Solo Urbano Consolidado e Solo Urbano Non Consolidado: 1. Solo Urbano Consolidado está integrado polos terreos que teñan a condición de soar (art.16 LOUG) así como polas parcelas que, polo seu grado de urbanización efectiva poidan adquirir a condición de soar mediante obras accesorias e de escasa entidade que poidan executarse simultaneamente coas de edificación ou construción.2. Solo Urbano Non Consolidado está integrado pola restante superficie de solo urbano, delimitado en Áreas de Reparto, incluíndo a súa vez, a efectos de xestión, as Unidades Urbanas (UU) definidas polo PXOM. Art.2. Delimitación do Solo Urbano A delimitación de solo contense nos planos de “Ordenación e Xestión”. O Solo Urbano Consolidado regúlase polas Ordenanzas definidas polo PXOM no Título VII. No caso dunha parcela que conte con dúas cualificacións, para as que rexen condicións distintas de parcela mínima, edificabilidade e ocupación, serán de aplicación aqueles parámetros que o Plan Xeral determine para a área na que se sitúa a edificación. Art.3. Areas de Reparto. Unidades Urbanas 1. O solo clasificado como Urbano Non Consolidado polo PXOM queda dividido en áreas de reparto de cargas e beneficios conforme se establece nos planos de “Ordenación Xestión”. 2. En Solo Urbano Non Consolidado, as áreas de reparto coinciden, a efectos de xestión, coa delimitación das Unidades Urbanas, que a súa vez pódense dividir en un ou varios polígonos.3. As Unidades Urbanas precisan dos correspondentes Plans Especiais de Reforma Interior (en diante PERI) para o seu desenvolvemento, de acordo co art.70 da LOUG. Calquera actuación queda condicionada á previa aprobación de instrumentos de planeamento e xestión que sexan necesarios. Art.4. Ficheiro de unidades urbanas no Solo Urbano Non Consolidado Inclúense no Tomo VIIb, do presente documento, as ”FICHAS DE DESENVOLVEMENTO”, nas que se recollen as condicións urbanísticas das Unidades Urbanas. Art.5. Aproveitamento patrimonializable ou susceptible de apropiación 1. Nos terreos incluídos polo plan na categoría de Solo Urbano Consolidado, o aproveitamento urbanístico dos propietarios será o aproveitamento susceptible de apropiación ou patrimonializable que resulte da aplicación directa das determinacións do plan sobre a parcela. Os propietarios materializarán o seu aproveitamento directamente sobre as súas parcelas ou logo da normalización de predios.2. Nos terreos incluídos na categoría de Solo Urbano Non Consolidado, o aproveitamento patrimonializable será o resultante de referir á súa superficie o 90% do aproveitamento tipo da área de reparto correspondente. Non obstante, os propietarios teñen dereito ao 100% do aproveitamento tipo nos seguintes supostos: a) Polígonos para os que o plan impoña cargas especialmente onerosas relativas á rehabilitación integral ou restauración de bens inmobles de interese cultural ou edificios catalogados. b) Polígonos para os que o novo plan non prevé o incremento da superficie edificable respecto da preexistente licitamente realizada nin incorpora novos usos que xeren plusvalías. c) Os propietarios materializarán o seu aproveitamento urbanístico sobre as parcelas que resulten da nova ordenación. Art.6. Aproveitamento lucrativo e aproveitamento tipo 1. O aproveitamento lucrativo total da área de reparto son os m² edificables de uso e tipoloxía edificatoria característicos, incluído o dotacional privado correspondente á mesma.2. O aproveitamento tipo da área de reparto é a intensidade dos usos lucrativos homoxeneizados respecto ao uso característico en dita área. Obtense tras a suma dos aproveitamentos reais lucrativos homoxeneizados respecto ao uso e tipoloxía edificatoria da área de reparto. O seu resultado exprésase en unidades de aproveitamento por metro cadrado de solo (ua/m²) 3. En virtude do art 113 da LOUG, En Solo Urbano Non Consolidado, o aproveitamento tipo de cada área de reparto obterase dividindo o aproveitamento lucrativo total, incluído o dotacional privado correspondente a ela, expresado sempre en metros cadrados edificables do uso e tipoloxía edificatoria característicos, pola súa superficie total, excluídos os terreos afectos a dotacións públicas, de carácter xeral ou local, xa existentes no momento de aprobación do plan xeral que se manteñan. O resultado reflectirá sempre, unitariamente, a superficie edificable do uso e tipoloxía característicos por cada metro cadrado de solo da área respectiva. Art.7. Variación no cálculo do aproveitamento tipo Os aproveitamentos tipo fixados no PXOM deberán ser recalculado no momento de redactar o instrumento de desenvolvemento cando se dea algunha ou varias das circunstancias que se establecen a continuación: - Modificación da lexislación urbanística na materia. - Modificación das porcentaxes destinadas a cada un dos usos e/ou tipoloxías previstas no PXOM por variación na porcentaxe de vivenda sometida a algún réxime de protección ou variación na ordenación detallada debido tanto a modificacións na lexislación urbanística como polos instrumentos de desenvolvemento. - Variación nos prezos máximos de venta por m² útil de vivenda sometida a algún réxime de protección de acordo cos prezos oficiais que se establezan en cada momento. - Modificacións das superficies de dotacións públicas existentes que se manteñen, ou da superficie total do ámbito, como consecuencia da determinación exacta nas mesmas no momento da redacción dos instrumentos de desenvolvemento. - Previsión de vivenda protexida que non sexa de protección autonómica de prezo xeral. - Desfase importante nos valores en venta da vivenda libre. Art.8. Coeficientes de Ponderación 1. Os coeficientes de ponderación teñen como obxecto homoxeneizar ou ponderar os valores dos usos e tipoloxías existentes ou previstas para a área de reparto, para a xusta asignación dos aproveitamentos susceptibles de apropiación polos propietarios de solo comprendidos nesta área de reparto.2. Dadas as determinacións establecidas polo PXOM para cada área de reparto dedúcese a superficie edificable total que corresponde a cada unha delas e a distribución de usos e tipoloxías que require a ponderación comparativa de usos dentro de cada área para a definición do aproveitamento tipo.3. A tal efecto, e dado que o establecemento dos coeficientes de ponderación é autónomo respecto doutras ponderacións non urbanísticas, o PXOM emprega para cada uso e tipoloxía, e por analoxía, os coeficientes de valor das construcións mediante o estudo do mercado.4. En función das condicións de mercado, os coeficientes de ponderación, no momento do desenvolvemento do solo, poderán ser reaxustados, ou incluso, póderanse añadir novos na redacción do proxecto de equidistribución.5. Atendendo á realidade dos valores de mercado da edificabilidade dos distintos usos no termo municipal, establécese os seguintes coeficientes de Ponderación, tomando como unidade o m² de edificabilidade de uso residencial en vivenda residencial illada: Art.9. Cesións gratuítas en solo urbano Cando se pretenda construír novas edificacións ou substituír as existentes, os propietarios deberán ceder gratuitamente ao Concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso, acordo as aliñacións representadas nos planos de ordenación, e executar, a súa costa, a conexión cos servizos existentes no núcleo. Cando o uso a que se destine a edificación ou o terreo así o requiran, esixirase a dotación de aparcamento suficiente. Art.10. Cautelas arqueolóxicas No caso de superposición en solo urbano cunha zona de protección arqueolóxica integral, rexerá sobre dita zona o disposto na ordenanza de protección do patrimonio arqueolóxico. Capítulo III Réxime do solo de núcleo rural Sección 1ª DEFINICIÓN E DELIMITACIÓN Art.1. Definición A definición de Solo de Núcleo Rural, atopase recollida no art 13.1 da LOUG. Conforme a esta e en congruencia co modelo de asentamento proposto no ámbito rural exposto na análise do modelo de asentamento poboacional do Plan Xeral, establécense os asentamentos tradicionais delimitados como Solo de Núcleo Rural referidos aos seus tipos básicos: - Solo de Núcleo Rural Histórico-Tradicional (SNR-HT), caracterizado pola existencia dunha armazón e edificación de características tipolóxicas histórico-tradicionais - Solo de Núcleo Rural Común (SNR-C), caracterizado pola inexistencia desa armazón e edificación de características tipolóxicas histórico tradicionais - Solo de Núcleo Rural Complexo (SNR-CX), caracterizados pola concorrencia dun mesmo asentamento rural os dous tipos básicos anteriores Art.2. Delimitación dos Núcleos Rurais As delimitacións do núcleo rural están referidas a un asentamento tradicional e identificable conforme á “Análise do Modelo de Asentamento Poboacional”. A adscrición a algúns dos tipos básicos dun núcleo rural concreto é función da homoxeneidade ou heteroxeneidade dos ámbitos clasificados. As delimitacións e a ordenación do Solo de Núcleo Rural figuran nos planos de “Ordenación”e “Clasificación” e nas fichas individualizadas incluídas nos tomos do documento “Análise do Modelo de Asentamento Poboacional”. Sección 2ª RÉXIME DO SOLO Art.1. Dereitos e deberes dos propietarios do solo de Núcleo Rural 1. Os terreos que o presente Plan Xeral incluía nas áreas delimitadas como núcleos rurais de poboación serán destinados aos usos característicos, complementarios ou compatibles coa edificación residencial no medio rural e coas necesidades da poboación residente en ditos núcleos rurais.2. As persoas propietarias desta clase de solo teñen dereito ao uso e edificación nas condicións establecidas nesta sección.3. Cando se pretendan construír novas edificacións, ou substituír as existentes, as persoas propietarias haberán de ceder gratuitamente ao Concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso a executar, a súa costa, a conexión cos servizos existentes no núcleo nos termos previstos no art.172.1 da LOUG.4. Nas áreas nas se prevexan actuacións de carácter integral nos núcleos rurais e delimiten polígonos, os propietarios de solo están obrigados a: a) Cederlles gratuitamente aos concellos os terreos destinados a viarios, equipamentos e dotacións públicas; b) Custear e executar as obras de urbanización previstas no plan especial; c) Solicitar a licenza de edificación e edificar cando o plan xeral ou especial así o estableza; d) Cederlle obrigatoria, gratuitamente e libre de cargas á Administración municipal o solo correspondente ao 10% do aproveitamento urbanístico da devandita área, a que poderá ser cumprida igualmente mediante a súa monetarización a través do correspondente convenio urbanístico segundo o disposto no art.236 da LOUG, ou do proxecto de equidistribución correspondente, agás cando poida cumprirse con solo destinado a vivenda sometido a algún réxime de protección pública en virtude da reserva correspondente. A administración actuante non terá que contribuír aos custos de urbanización dos terreos nos que se sitúe o devandito aproveitamento, que deberán ser asumidos polas persoas propietarias. Art.2. Usos e actuacións permitidas 1. Os terreos que os plans xerais inclúan nas áreas delimitadas como núcleos rurais de poboación serán destinados aos usos característicos, complementarios ou compatibles coa edificación residencial no medio rural e coas necesidades da poboación residente nos devanditos núcleostal e como se reflicte nos artigos 25 e seguintes da LOUG.2. O uso característico das edificacións nos núcleos rurais será o residencial. Consideraranse sempre como usos complementarios aqueles que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural de que se trate ou que lles dean resposta ás necesidades da poboación residente neles.3. Sen prexuízo das maiores limitacións que o planeamento urbanístico estableza en función do estudo pormenorizado de cada núcleo segundo as súas ordenanzas e fichas, o dito planeamento poderá permitir como usos compatibles: os terciarios, os produtivos, os turísticos, os pequenos talleres e as novas tecnoloxías da información, así como os dotacionais, asistenciais e vinculados con servizos públicos.4. Os propietarios deberán ceder gratuitamente ao Concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viario preciso e executar, a súa costa, a conexión cos servizos existentes no núcleo. Cando o uso a que se destine a edificación ou o terreo así o requiran, esixirase a dotación de aparcamento suficiente.5. Cando se pretenda reformar as edificacións existentes, os materiais e tratamentos exteriores deberán ser adecuados a súa condición de edificacións propias do medio rural no que se emprazan.6. Permitirase nos núcleos rurais, previa licenza municipal e sen necesidade de autorización autonómica ás seguintes actuacións: a) Obras de conservación e restauración das edificacións existentes sempre e cando non supoñan variación das características esenciais do edificio, nin alteración do lugar, do volume e da tipoloxía tradicional e en todo caso, respectando as condicións de edificación do Titulo VIII e da LOUG b) Obras de rehabilitación e ampliación en planta ou altura das edificacións existentes, respectando os límites enunciados no apartado anterior. c) Novas edificacións de acordo coas regras establecidas do Titulo VIII das presentes normas. d) Obras de conservación, restauración, rehabilitación e reconstrucións das edificacións tradicionais ou de especial valor arquitectónico existentes no núcleo rural, sempre que non supoñan variación das características esenciais do edificio nin alteración do lugar, do seu volume nin da tipoloxía orixinaria, sen necesidade de cumprir todas as condicións esixidas no Titulo VIII das presentes normas. Art.3. Actuacións Prohibidas 1. Queda prohibido as seguintes actuacións: a) A demolición das construcións existentes, salvo nos supostos establecidos no art.26.1 da LOUG. b) As edificacións características das zonas urbanas e as que xa sexan vivenda, auxiliares ou doutro uso, cuxa tipoloxía resulte impropia coas existentes no asentamento no que se proxecten, de acordo coa tipoloxía definida no presente documento. Non se inclúen neste concepto os invernadoiros con destino exclusivo á produción agraria, que poderán instalarse en calquera tipo de núcleo rural sempre que a súa construción sexa a base de materiais lixeiros e facilmente desmontables. c) Naves industriais de calquera tipo. d) Movementos de terras que supoñan agresións ao medio natural ou varíen a morfoloxía da paisaxe do lugar. e) Apertura de pistas, rúas ou camiños non previstos no plan, así como ampliación dos existentes e o derrubamento, de maneira inxustificada, de muros tradicionais dos rueiros ou corredoiras, agás disposición do planeamento que o autorice. f) Novas instalacións dedicadas á produción gandeira, agás as pequenas destinadas a usos gandeiros para o autoconsumo. g) Usos que, polo tamaño das construcións, pola natureza dos procesos de produción, actividades ou outras condicións, non sexan propias do asentamento rural a xuízo do Concello.2. Ademais do referido nos puntos anteriores, nos núcleos histórico-tradicionais, ou na parte delimitada como tal nos núcleos rurais complexos, estarán prohibidas, así mesmo, as seguintes: a) As vivendas acaroadas, proxectadas en serie, de características similares e colocadas en continuidade en máis de tres unidades. b) Os novos tendidos aéreos de telefonía, electricidade e outros. c) Aqueles usos que, xa sexa polo tamaño das construcións, pola natureza dos procesos de produción, polas actividades que se van desenvolver ou por outras condicións, aínda cumprindo cos requisitos da lexislación medioambiental, non sexan propios do asentamento rural. d) A execución de actuacións integrais e consecuentes operacións de reparcelamento, ou outras actuacións de parcelamento ou segregación do parcelario orixinal, que determinen a desfiguración da tipoloxía do núcleo e a destrución dos valores que xustificaron a súa clasificación como tal. Limítanse os procesos de segregación salvo nos sopostos recollidos no art.203 da LOUG. Art.4. Dos Plans Especiais de Ordenación do Núcleo Rural 1. Estes plans especiais terán por finalidade completar a ordenación detallada dos núcleos rurais que o plan xeral lle diferise, así como facer fronte á complexidade urbanística sobrevida neles, cando se sobrepasen os indicadores de complexidade urbanística núcleos es que o plan xeral fixase respecto diso.2. No caso de que prevexa no núcleo rural actuacións integrais non previstas polo presente Plan Xeral, non poderá modificar as determinacións deste, ás que se refire o art.56.2. a) da LOUG; deberá delimitar os correspondentes polígonos e garantir a integración da actuación coa morfoloxía, os servizos e as características do tipo básico ao que pertenza o núcleo no que se insira, como tamén determinar as reservas de solo para dotacións públicas e para aparcadoiros na proporción mínima establecida no art 47.2 da LOUG. En todo caso, será aplicable a limitación da densidade de 10 viv/ha que é a establecida polo PXOM segundo as características do concello, así como a prohibición de prever actuacións integrais nos Núcleos Históricos-Tradicionais, ou nas áreas delimitadas como tales nos núcleos complexos.3. Tamén poderá redactarse un Plan Especial de Mellora do Núcleo Rural coa exclusiva finalidade de completar o trazado da súa rede viaria e a sinalización de aliñacións e rasantes ou para asegurar a existencia de redes de dotación de servizos suficientes.4. O ámbito de cada Plan Especial abarcará a totalidade ou parte dos terreos comprendidos na delimitación do núcleo rural respectivo.5. Os núcleos rurais situados dentro do perímetro dunha zona de concentración parcelaria serán obxecto de reordenación por parte do concello a través dos correspondentes Plans Especiais de Ordenación de Núcleo Rural.6. Para os efectos de obter unha rede viaria uniforme, a dita reordenación levarase a cabo de forma coordinada con concentración parcelaria e respectando, en todo caso, o proxecto e a execución das infraestruturas inherentes ao referido proceso concentrador, para o cal o concello deberá remitirlle á consellaría competente en materia de agricultura o citado plan de ordenación. A Xunta de Galicia poderá establecer cos concellos os convenios necesarios para levar a cabo as citadas actuacións.7. En virtude do disposto no art.62 da LOUG, os Plans Especiais poderán modificar a ordenación detallada establecida polo presente Plan Xeral de Ordenación, de acordo coas condicións establecidas no propio precepto. Art.5. Segregacións ou divisións de parcelas nas áreas suxeitas a actuacións integrais Cando o Plan Xeral remita a ordenación detallada dun núcleo rural delimitado a un plan especial de ordenación de núcleo rural, e no suposto que contemple a realización dunha actuación de carácter integral, antes da aprobación dese instrumento de planeamento non se permitirán segregacións ou divisións de parcelas na área suxeita a actuación integral, salvo no suposto previsto no paragrafo cuarto do artigo 206.1 da LOUG. Art.6. Indicadores de complexidade urbanística O PXOM fixa nos Núcleo Rurais Común, e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos, uns indicadores que cuantifican a licenza directa a outorgar por segregación das parcelas matrices. Estes indicadores son os que controlan a complexidade urbanística sobrevida ao través das segregacións de parcelas dentro dos núcleos comúns. Normalmente o PXOM establece uns indicadores que permiten un número máximo de segregacións por parcela matriz, estipulando a parcela mínima de ordenación segundo a tipoloxía do núcleo e a localización do mesmo dentro do sistema territorial de núcleos estipulado no modelo de asentamento establecido polo PXOM. Cando estes indicadores se sobrepasen, establécese a necesidade de redactar un plan especial de ordenación de núcleo rural para facer fronte a complexidade urbanística sobrevida no mesmo, cós parámetros definidos na presente normativa. Art.7. Tipos de indicadores Existen dous tipos de indicadores de complexidade urbanística fixados polo PXOM que actúan sobre o núcleo rural común e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos. - Tipo A: O que permite unha única segregación por parcela matriz, xa sexa de forma simultánea ou sucesiva. - Tipo B: O que non permite segregacións A meirande parte dos núcleos presentes no termo municipal presentan indicadores do tipo A, unicamente presentan indicadores do tipo B os seguintes núcleos: Estes indicadores derivan a posibilidade dun maior número de segregacións a unha figura de planeamento de maior rango, indicándose neste case un aumento da complexidade urbanística sobrevida no núcleo Neste caso delimitaríase un polígono a desenvolver mediante un plan especial coas súas correspondentes cesións segundo a LOUG. Exceptúase do cómputo dos indicadores os procesos de segregacións, parcelación, división de predios coa única exclusiva finalidade de regularizar a configuración de parcelas lindeiras, que supoñan a segregación e simultánea agregación en unidade de acto. En ningún caso esta regularización poderá implicar unha variación de mais do 10% da superficie dos predios orixinais. Art.8. Cautelas arqueolóxicas No caso de superposición en solo de núcleo rural cunha zona de protección arqueolóxica integral, rexerá sobre dita zona o disposto na ordenanza de protección do patrimonio arqueolóxico. Capítulo IV Réxime do solo urbanizable Art.1. Definición Constitúen o Solo Urbanizable aquelas áreas do territorio que non teñan a condición de solo urbano, de núcleo rural, nin de solo rústico e o Plan Xeral considera adecuadas para a súa transformación urbanística de acordo cos termos establecidos na LOUG. Dentro do Solo Urbanizable o Plan establece a categoría de Solo Urbanizable Delimitado ou Inmediato (SUR-D) e a categoría de Solo Urbanizable Non Delimitado ou Diferido (SUR-N). Art.2. Solo Urbanizable Delimitado ou Inmediato O Solo Urbanizable Delimitado ou Inmediato é o comprendido nos sectores delimitados no plano “Clasificación dos Solos Urbanizables” e de “Clasificación do solo” e que teñan establecidos os prazos de execución, as condicións para a súa transformación e desenvolvemento no PXOM. O Solo Urbanizable Delimitado desenvolverase mediante os correspondentes Plans Parciais, cumprindo coas determinación dos art.63 ao 66 da LOUG. Ademais se recollen nesta clase de solo os asentamentos xurdidos á marxe do planeamento, de conformidade coa Disposición Transitoria Decimoterceira da LOUG. Art.3. Solo Urbanizable Non Delimitado ou Diferido O Solo Urbanizable Non Delimitado ou Diferido, está integrado polos demais terreos clasificados como Solo Urbanizable. Neste solo, mediante os Plans de Sectorización se establecerán as determinacións estruturantes da ordenación urbanística necesarias para a transformación dos terreos, segundo os art.66 e 67 da LOUG Art.4. Trazas nos Sectores no Solo Urbanizable As trazas interiores dos ámbitos que se representan nos planos de Ordenación, son actuacións de carácter vinculante deseñadas no contexto do PXOM. Estas trazas son determinacións xerais de ordenación polo que poden sufrir pequenas modificacións ou reaxustes por necesidades xustificadas de ordenación detallada. Os ámbitos que as conteñen quedan pendentes de executar o proceso completo de planeamento e xestión, antes do outorgamento das licenzas de edificación. Art.5. Ficheiro de sectores no Solo Urbanizable Inclúense Tomo VII. b “Fichas de Desenvolvemento”, nas que se recollen as condicións urbanísticas dos sectores e dos ámbitos de Solo Urbanizable Non Delimitado. As determinacións da ficha teñen carácter vinculante; agás no que expresamente se sinala coma indicativo. Art.6. Desenvolvemento do Solo Urbanizable Delimitado O Solo Urbanizable Delimitado sen ordenación detallada desenvolverase mediante os correspondentes Plans Parciais. Os sectores que incorporen no PXOM poderán executarse directamente sen planeamento de desenvolvemento. En tanto non se aprobe a correspondente ordenación detallada non se poderán realizar obras nin instalacións, salvo as que se vaian a executar mediante a redacción de Plans Especiais de Infraestruturas e as de carácter provisional. Os Plans Parciais cumprirán nos diferentes sectores as determinacións e condicións que para o seu desenvolvemento particular se expresan nas fichas correspondentes de cada un deles. Cada Plan Parcial referirase a un único sector. En desenvolvemento dos Plans Parciais, poderán redactarse Estudios de Detalle de acordo co disposto na lexislación urbanística. Os Plans Parciais poderán reaxustar por razóns xustificadas, a delimitación dos sectores, sempre que o reaxuste non afecte a dotacións públicas e sempre que non supoña unha alteración igual ou superior ao 5% do ámbito delimitado polo plan xeral. En todo caso, será necesaria a previa audiencia aos propietarios afectados. Art.7. Desenvolvemento do Solo Urbanizable Non Delimitado Os Plans de Sectorización que desenvolvan áreas desta categoría de solo, terán por obxecto a delimitación de sectores coas determinación de ordenación básica propias do Plan Xeral para o Solo Urbanizable Delimitado. Art.8. Áreas de Reparto e Aproveitamento Patrimonializable ou susceptible de apropiación O Plan Xeral delimita áreas de reparto no Solo Urbanizable Delimitado. O Plan establece cadansúa área de reparto independentes por cada sector. Dentro de cada área de reparto a execución do planeamento realizarase por polígonos que permitan o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios e de urbanización que fosen procedentes. O aproveitamento patrimonializable dos propietarios de Solo Urbanizable será o resultado de aplicarlle á superficie dos seus predios respectivos o 90% do aproveitamento tipo da área de reparto correspondente. Art.9. Aproveitamento Lucrativo e Aproveitamento Tipo O aproveitamento lucrativo total da área de reparto son os metros cadrados (m²) edificables de uso e tipoloxía edificatoria característicos, incluído o dotacional privado correspondente á mesma. O aproveitamento tipo da área de reparto é a intensidade dos usos lucrativos homoxeneizados respecto ao uso característico en dita área. Obtense tras a suma dos aproveitamentos reais lucrativos homoxeneizados respecto ao uso e tipoloxía edificatoria da área de reparto. O seu resultado exprésase en unidades de aproveitamento por metro cadrado de solo (ua/m²). En virtude do art.114 da LOUG, en Solo Urbanizable o aproveitamento tipo de cada área de reparto determinarase dividindo o aproveitamento lucrativo total, expresado en metros cadrados edificables do uso característico, pola superficie total da área, incluíndo os sistemas xerais pertencentes a ela, con exclusión dos terreos afectos a dotacións públicas de carácter xeral ou local existentes no momento de aprobación do plan xeral que se manteñan. Art.10. Variación no cálculo do Aproveitamento Tipo Os aproveitamentos tipo fixados no Plan Xeral deberán ser recalculado no momento de redactar o instrumento de desenvolvemento cando se dea algunha ou varias das circunstancias que se establecen a continuación: 1. Modificación da lexislación urbanística na materia.2. Modificación das porcentaxes destinadas a cada un dos usos e/ou tipoloxías previstas no Plan Xeral por variación na porcentaxe de vivenda sometida a algún réxime de protección ou variación na ordenación detallada debido tanto a modificacións na lexislación urbanística como polos instrumentos de desenvolvemento.3. Variación nos prezos máximos de venta por metro cadrado útil de vivenda sometida a algún réxime de protección de acordo cos prezos oficiais que se establezan en cada momento.4. Modificacións das superficies de dotacións públicas existentes que se manteñen, ou da superficie total do ámbito, como consecuencia da determinación exacta nas mesmas no momento da redacción dos instrumentos de desenvolvemento.5. Previsión de vivenda protexida que non sexa de protección autonómica de prezo xeral.6. Desfase importante nos valores en venta da vivenda libre. Art.11. Coeficientes de Ponderación Os coeficientes de ponderación teñen como obxecto homoxeneizar ou ponderar os valores dos usos e tipoloxías existentes ou previstas para a área de reparto, para a xusta asignación dos aproveitamentos susceptibles de apropiación polos propietarios de solo comprendidos nesta área de reparto. Dada as determinacións establecidas polo PXOM para cada área de reparto dedúcese a superficie edificable total que corresponde a cada unha delas e a distribución de usos e tipoloxías que require a ponderación comparativa de usos dentro de cada área para a definición do aproveitamento tipo. Atendendo á realidade dos valores de mercado da edificabilidade dos distintos usos no termo municipal, establécense os seguintes coeficientes de ponderación, tomando como unidade o m 2 de edificabilidade de uso residencial en vivenda residencial illada: Os proxectos de equidistribución dos planeamentos de desenvolvemento, poderán establecer novos coeficientes de ponderación para facilitar a xestión e a equidistribución dos sectores Art.12. Reservas de solo. Conexión dos sectores cos sistemas xerais En Solo Urbanizable Delimitado con ordenación detallada, é o PXOM o que establece as reservas de solo para os sistemas locais de espazos libres públicos, para o sistema de equipamentos públicos e para as prazas de aparcamento de vehículos. En Solo Urbanizable Delimitado sen ordenación detallada, será o Plan Parcial o que estableza as reservas de solo para os sistemas locais de espazos libres públicos, para o sistema de equipamentos públicos e para as prazas de aparcamento de vehículos. O Concello pleno, por maioría absoluta legal e sen necesidade de seguir o procedemento de modificación do plan, poderá acordar o cambio de uso dos terreos reservados para equipamentos públicos por outro uso dotacional público distinto, sempre que se manteña a titularidade pública ou se destine a incrementar as zonas verdes e os espazos libres públicos. Art.13. Cautelas arqueolóxicas No caso de superposición en solo urbanizable cunha zona de protección arqueolóxica integral, rexerá sobre dita zona o disposto na ordenanza de protección do patrimonio arqueolóxico. Capítulo V Réxime do solo rústico Sección 1ª RÉXIME XERAL Art.1. Definición e delimitación Constituirán o solo rústico os terreos que deban ser preservados dos procesos de desenvolvemento urbanístico nas condicións establecidas no art.15 da LOUG. Os terreos que constitúen o solo rústico aparecen reflectidos nos planos de “Clasificación do Solo”, distinguíndose as categorías especificadas no presente capítulo. Os terreos clasificados como solo rústico regúlanse polas determinacións dos art.31 a 44 da LOUG. So poderán destinarse a usos característicos do medio rural, vinculados á utilización racional dos recursos naturais, de acordo coas determinacións contidas nos artigos seguintes. Art.2. Usos e actividades en solo rústico As actividades e os usos en solo rústico serán os determinados nos art.33 e seguintes da LOUG. Concretamente están divididos en: 1. Actividades e usos non construtivos: a) Accións sobre o solo e subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragados, defensa de ríos e rectificación de cauces, abancalamentos, desmontes, recheos e outras análogas. b) Actividades de ocio, tales como a práctica de deportes organizados, acampada dun día e actividades comerciais ambulantes c) Actividades científicas, escolares e divulgativas. d) Depósito de materiais, almacenamento e parques de maquinaria e estacionamento ou exposicións de vehículos ao aire libre. e) Actividades extractivas, incluída a explotación mineira, as canteiras e a extracción de áridos ou terras, así como os seus establecementos de beneficio.2. Actividades e usos construtivos: a) Construcións e instalacións agrícolas en xeral tales como as destinadas ao apoio das explotacións hortícolas, almacéns agrícolas, talleres, garaxes, parques de maquinaria agrícola, viveiros e invernadoiros, e outras análogas. b) Construcións e instalacións destinadas ao apoio da gandería extensiva e intensiva, granxas, currais domésticos e establecementos nos que se aloxen, manteñan ou críen animais, e instalacións apícolas. c) Construcións e instalacións forestais destinadas a xestión forestal e as de apoio á explotación forestal, así coma as de defensa forestal, talleres, garaxes e parques de maquinaria forestal. d) Instalacións vinculadas funcionalmente as estradas e previstas na ordenación sectorial destas, así como, en todo caso, as de subministro de carburante. e) Construcións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio onde se localicen f) Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestrutura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. g) Construcións e instalacións para equipamentos e dotacións que teñan que emprazarse necesariamente no medio rural, como son: os cemiterios, as escolas agrarias, os centros de investigación e educación ambiental e os campamentos de turismo e pirotecnias. Ademais, mediante a aprobación dun Plan Especial de dotacións regulado polo artigo 71 da presente Lei, poderán permitirse equipamentos, públicos ou privados. h) Construcións destinadas a usos residenciais vinculados a explotación agrícola ou gandeira. i) Muros de contencións, así como cerres e valados de fincas. j) Instalacións de praia e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño que se desenrolen ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso de que se trate. k) Construcións destinadas ás actividades extractivas, incluídas as explotacións mineiras, as canteiras e a extracción de áridos e terras, así como os seus establecementos de beneficio e actividades complementarias de primeira transformación, almacenamento e envasado de productos do sector primario, sempre que garden relación directa coa natureza, extensión e destino da finca ou explotación do recurso natural. l) Construcións e instalacións destinadas a establecementos de acuicultura. m) Infraestruturas de abastecemento, tratamento, saneamento e depuración de augas, de xestión e tratamento de residuos, e instalacións de xeración ou infraestruturas de produción de enerxía.3. Ademais doutras actividades análogas que se determinen regulamentariamente e coordinadas entre a lexislación sectorial e a LOUG. Art.3. Usos en solo rústico Os usos en solo rústico relacionados no artigo anterior determínanse, de acordo co art 34 da LOUG, como: 1. Usos permitidos: Son os compatibles coa protección de cada categoría de solo rústico, sen prexuízo da esixencia de licenza urbanística municipal e das demais autorizacións administrativas sectoriais que procedan.2. Usos autorizables: Os suxeitos á autorización da Administración autónoma, previamente á licenza municipal e nos que se debe valorar en cada caso as circunstancias que xustifican a súa autorización. A competencia para o outorgamento da autorización autonómica prevista na LOUG e o procedemento para a súa tramitación, se corresponderá co establecido no artigo 41 de dita Lei.3. Usos prohibidos: Son os incompatibles coa protección de cada categoría de solo ou que implican un risco relevante de deterioro dos valores protexidos. Art.4. Réxime do Solo Rústico de Protección Ordinaria (SR-PO) Nestes terreos aplicarase o réxime mínimo de protección. O ámbito deste solo está recollido nos planos de “Clasificación do Solo”. O réxime dos solos rústicos de protección ordinaria está regulado no art.36 da LOUG. Sección 2ª RÉXIME DO SOLO RÚSTICO DE ESPECIAL PROTECCIÓN Art.1. Réxime do Solo Rústico de Especial Protección (SR-P) Está constituído polos terreos que, polos seus valores agrícolas, gandeiros, forestais, ambientais, científicos, naturais, paisaxísticos e culturais, suxeitos a limitacións ou servidumes para a protección do dominio público ou doutra índole, deban estar sometidos a algún réxime especial de protección. Art.2. Solo Rústico de Protección Agropecuaria (SR-PA) Son solos constituídos polos terreos de alta produtividade agrícola ou gandeira, posta de manifesto pola existencia de explotacións que a avalen ou polas propias características ou potencialidade dos terreos ou zonas onde se enclaven, así como polos terreos obxecto de concentración parcelaria a partir da entrada en vigor da Lei 9/2002 e polos terreos concentrados con resolución firme producida nos dez anos anteriores a esta data, salvo que haxan de ser incluídos na categoría de solo rústico de protección forestal ou os que resulten necesarios para o desenvolvemento urbanístico racional. Excepcionalmente, a través dos procedementos previstos na lexislación de ordenación do territorio, a consellaría competente, por razón do contido do proxecto, poderá autorizar as actuacións necesarias para a implantación de infraestruturas, dotacións e instalacións nas que concorra unha causa de utilidade pública ou de interese social que sexa prevalente a calquera outra preexistente. O uso normal deste solo é o agropecuario. O réxime dos solos rústicos de protección agropecuario, incluído os usos e actividades e construción permitidos por licenza municipal directa, autorizables pola Comunidade Autónoma ou prohibidos, está regulado no art.37 da LOUG. Art.3. Solo Rústico de Protección Forestal (SR-PF) Está constituído polos terreos destinados a explotacións forestais e os que sustenten masas arbóreas que deban ser protexidas por cumprir funcións ecolóxicas, produtivas, paisaxísticas, recreativas ou de protección do solo, e igualmente por aqueles terreos de monte que, aínda cando non sustenten masas arbóreas, deban ser protexidos por cumprir as ditas funcións e, en todo caso, polas áreas arbóreas formadas por especies autóctonas, así como por aquelas que sufrisen os efectos dun incendio a partir da entrada en vigor a partir da entrada en vigor da Lei 9/2002 ou nos cinco anos anteriores a ela. Igualmente, considérase solo rústico de protección forestal aquelas terras que declare a administración competente como áreas de especial produtividade forestal e os montes públicos de utilidade pública, salvo que haxan de ser incluídos na categoría de solo rústico de protección forestal ou os que resulten necesarios para o desenvolvemento urbanístico racional. Excepcionalmente, a través dos procedementos previstos na lexislación de ordenación do territorio, a consellaría competente, por razón do contido do proxecto, poderá autorizar as actuacións necesarias para a implantación de infraestruturas, dotacións e instalacións nas que concorra unha causa de utilidade pública ou de interese social que sexa prevalente a calquera outra preexistente O uso normal deste solo é o forestal. O réxime dos solos rústicos de protección forestal, incluído os usos e actividades e construción permitidos por licenza municipal directa, autorizables pola Comunidade Autónoma ou prohibidos, está regulado no art.37 da LOUG. Art.4. Solo Rústico de Protección de Infraestruturas (SR-PI) Está constituído polos terreos rústicos destinados á localización de infraestruturas e as súas zonas de afección non susceptibles de transformación, como son as de comunicacións e telecomunicacións, as instalacións para o abastecemento, saneamento e depuración da auga, as de xestión de residuos sólidos, as derivadas da política enerxética ou calquera outra que xustifique a necesidade de afectar unha parte do territorio, conforme as previsións dos instrumentos de planeamento urbanístico e de ordenación do territorio. A regulación dos usos, actividades e construcións que se permiten ou prohiben neste tipo de solo, regúlanse segundo o art.37 da LOUG, sen prexuízo do establecido nas específicas lexislacións reguladoras da infraestrutura. Art.5. Solo Rústico de Protección das Augas (SR-PR) Está constituído polos terreos, situados fóra dos núcleos rurais e do solo urbano, definidos na lexislación reguladora das augas continentais como canles naturais, ribeiras e marxes das correntes de auga e como leito ou fondo das lagoas e encoros, terreos inundados e zonas húmidas e as súas zonas de servidume. Igualmente, terán a dita consideración os terreos situados fóra dos núcleos rurais e do solo urbano con risco de inundación, e aqueles baixo os cales existan augas subterráneas que deban ser protexidas. A regulación dos usos, actividades e construcións que se permiten ou prohiben neste tipo de solo, regúlanse segundo o establecido na lexislación vixente de augas, Lei de Augas e no Regulamento do Dominio Público Hidráulico, así como no art 38 da LOUG. Calquera tipo de actuación, xa sexa de carácter temporal ou permanente, na zona de Dominio Público Hidráulico, precisa autorización de Augas de Galicia, Consellería de Medio Ambiente. Art.6. Solo Rústico de Protección Patrimonial (SR-PP) Comprende aquelas áreas que se delimitan como tal nos planos de “Clasificación do Solo e Sistemas Xerais” e no tomo correspondente ao Catálogo de Protección por estar constituídos por terreos que se considera necesario preservar do seu desenvolvemento urbano en razón dos seus valores históricos, arqueolóxicos e culturais. Estes solos, regúlanse segundo o artigo 38 da LOUG, sen prexuízo do establecido nas específicas lexislacións reguladoras do patrimonio, coas determinacións recollidas no Título XI do presente documento. Art.7. Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais (SR-PN) Está constituído polos terreos sometidos a algún réxime de protección por aplicación da Lei 9/2001, de conservación da natureza, ou da lexislación reguladora dos espazos naturais, a flora e a fauna. Igualmente, terán a dita consideración os terreos que os instrumentos de ordenación do territorio, as normas provinciais de planeamento ou o planeamento urbanístico estimen necesario protexer polos seus valores naturais, ambientais, científicos ou recreativos Estes solos regúlanse segundo o artigo 38 da LOUG, sen prexuízo do establecido nas específicas lexislacións reguladoras da conservación da natureza, coas determinacións recollidas no Título XI do presente documento. Art.8. Solo Rústico de Protección Paisaxística (SR-PX) Está constituído polos terreos que determine o planeamento urbanístico ou os instrumentos de ordenación do territorio coa finalidade de preservar as vistas panorámicas do territorio, do curso dos ríos ou dos vales, e dos monumentos ou edificacións de singular valor. O réxime dos solos rústicos de protección paisaxística está regulado no artigo 38 da LOUG coas determinacións recollidas no Título XI do presente documento. Capítulo VI Sistemas xerais Sección 1ª RÉXIME DOS SISTEMAS XERAIS Art.1. Definición de Sistemas Xerais e de Dotacións Públicas 1. Conforme o artigo 165 da LOUG, enténdese por terreos destinados a dotacións públicas os de titularidade do municipio ou, si é o caso, da Comunidade Autónoma que tenden a satisfacer necesidades colectivas e implantar usos ou servizos públicos, tendo o carácter de bens de dominio público.2. Son terreos de Sistemas Xerais os dotacionais públicos que están deseñados ou previstos para o servizo da totalidade do municipio e, en especial, para implantar as infraestruturas básicas do modelo de cidade, constituíndo os elementos fundamentais da estrutura xeral e orgánica da ordenación do territorio.3. Non terán o carácter de Sistemas Xerais os terreos, instalacións e infraestruturas de titularidade estatal ou autonómica de carácter supramunicipal que non estean recollidos no Plan Xeral e cunha vocación que exceda do servizo ao municipio, sen prexuízo do disposto na lexislación sectorial de aplicación.4. O Plan Xeral prevé, de conformidade co artigo 47 da LOUG, as reservas de solo necesarias para a implantación dos sistemas xerais ou do conxunto de dotacións urbanísticas ao servizo predominante do conxunto da poboación, do seu asentamento, mobilidade e emprego, en proporción adecuada ás necesidades da poboación, e tendo en conta a capacidade máxima residencial derivada do plan e, como mínimo, os seguintes: - Sistema xeral de espazos libres e zonas verdes de dominio e uso públicos, en proporción non inferior a 15 metros cadrados por cada 100 metros cadrados edificables de uso residencial. - Sistema xeral de equipamento comunitario de titularidade pública, en proporción non inferior a 5 metros cadrados por cada 100 metros cadrados edificables de uso residencial. Art.2. Obtención dos Sistemas Xerais en Solo Rústico e Solo Urbano Consolidado A obtención dos terreos que deban destinarse a Sistemas Xerais, en virtude do disposto no art.166 da LOUG, que deban implantarse en Solo Rústico ou Urbano Consolidado realizarase a través de expropiación forzosa, por convenio entre a administración e o propietario ou por permuta forzosa con terreos do Patrimonio Municipal do Solo. Os convenios urbanísticos seguirán o réxime establecido no Título VIII da LOUG, a permuta forzosa polo establecido no art.168 da LOUG e a ocupación directa polo regulado nos art.169 e 170 da LOUG. Tanto no suposto de convenio como no caso de permuta forzosa, os técnicos municipais taxarán previamente o valor dos terreos que se van a obter e o dos aproveitamentos ou solos municipais conforme aos criterios de valoración do Real Decreto Lexislativo 2/2008, de 20 de xuño polo que se aproba o Texto Refundido da Lei do Solo. Art.3. Obtención dos Sistemas Xerais en Solo Urbanizable Os terreos destinados polo planeamento a Sistemas Xerais que deban implantarse en Solo Urbanizable ou, si é o caso, en Solo Rústico obteranse: 1. Por cesión obrigatoria derivada da súa inclusión ou adscrición a unha área de reparto e no correspondente polígono. Esta obrigación inclúe tamén a realización das obras de urbanización, das instalacións e das infraestruturas nas condicións que estableza este plan.2. Por ocupación directa.3. Por permuta forzosa.4. Mediante expropiación forzosa.5. Por convenio urbanístico, debendo incluírse entre as súas cláusulas as previsións necesarias para compensar aos propietarios, ben en metálico, ben mediante aproveitamento lucrativo de titularidade municipal. Art.4. Sistema de cesión de vías no Solo de Núcleo Rural 1. Os propietarios deberán ceder ao municipio os terreos destinados polo planeamento a vías fóra das aliñacións, que resulten necesarios para que a parcela sexa edificable segundo o plan.2. O cumprimento efectivo do deber de cesión terá lugar coa solicitude de licenza. Esta cesión formalizarase en documento público acompañado de plano gráfico onde se expresa con claridade a superficie obxecto de cesión.3. Os propietarios deberán urbanizar a parcela con atención aos seguintes criterios: - Para edificar no ámbito dos núcleos rurais, incluída a súa área de expansión, debera executarse a conexión coas redes de servizo existentes no núcleo rural e nas súas proximidades. De non existir debe resolverse por medios individuais con cargo ao promotor da edificación e co compromiso de conexión cando se implanten os servizos. As edificacións nas áreas de expansión de núcleo deberán garantir e, si é o caso, executar as conexións ás redes xerais municipais, con cesión gratuíta ao municipio unha vez executadas. - Poderase autorizar a execución simultánea das obras de acometida, urbanización e edificación, para o que o municipio deberá esixir garantías suficientes do cumprimento desta obrigación. Art.5. Obtención de dotacións nos Núcleos Rurais Os terreos destinados a dotacións públicas poderanse obter por expropiación forzosa, convenio urbanístico entre a administración e os propietarios ou permuta forzosa. No suposto de execución de Plans Especiais de Ordenación de Núcleo Rural que prevexan actuacións de carácter integral nos núcleos rurais e delimiten polígonos, as dotacións obteranse por cesión obrigatoria e gratuíta ou por ocupación directa. Art.6. Programación A execución das obras e instalacións nos sistemas xerais deberá levarse a cabo de acordo coa programación e prazos previstos no Plan Xeral e esixirá a efectiva coordinación das actuacións e inversións públicas e privadas, segundo os casos, en consonancia coas previsións que neste sentido establece o Plan. Art.7. Sistemas de Titularidade Xurídica do Solo A clasificación de Sistema Xeral implica a declaración de utilidade pública das obras e a necesidade de ocupación dos terreos. A titularidade e afectación pública non exclúe a posibilidade da concesión de dominio público, respecto a aqueles Sistemas Xerais en que tal modo de xestión ou aproveitamento sexa compatible coa natureza do ben e os obxectivos deste Plan Xeral. Art.8. Execución material A execución das obras ou instalacións dos sistemas xerais será acometida, en todo caso, de acordo coas previsións do Plan e con base nas seguintes determinacións: - Pola Administración Pública, de acordo coas súas competencias e nos termos que se regula pola lexislación de Réxime Local e Urbanística. - Polos particulares, concesionarios das correspondentes concesións administrativas. - Pola Administración Pública e os particulares, de acordo coas determinacións que ao respecto conteña o Plan Xeral ou nos convenios urbanísticos que a tal efecto poidan subscribirse. Art.9. Clases de Sistemas Xerais O Plan Xeral clasifica os solos destinados a sistemas xerais nos seguintes: 1. Sistema Xeral de Infraestruturas Territoriais.2. Sistema Xeral de Espazos Libres e Zonas Verdes.3. Sistema Xeral de Equipamentos Comunitarios.4. Sistema Xeral de Servizos Urbanos. Sección 2ª SISTEMA XERAL DE INFRAESTRUTURAS TERRITORIAIS Art.1. Elementos do Sistema Xeral de Infraestruturas territoriais. O Sistema Xeral de Infraestruturas Territoriais comprende: 1. Transporte terrestre por estrada 2. Transporte terrestre ferroviario 3. Transporte aéreo 4. Distribución almacenamento e produción de enerxía 5. Telecomunicacións Art.2. Transporte terrestre por estrada. Definición: Comprende as infraestruturas e terreos destinados á comunicación e transporte rodado de persoas e mercancías, afectos á estrutura xeral da ordenación do territorio que se establece neste Plan Xeral. Está constituído por todas as vías de carácter supramunicipal e aquelas de carácter municipal sinaladas nos planos correspondentes. Categorías: Segundo as súas características, dentro do concello de ABEGONDO o Plan Xeral distingue as seguintes categorías de Sistema Xeral Viario: 1. Estradas do Ministerio de Fomento: a) Autoestrada do Atlántico (AP-9) A Coruña e Ferrol - Fronteira portuguesa (Tui) b) Autovía A-6 Autovía do noroeste 2. Estradas da Xunta de Galicia: a) Rede Primaria Básica: - AC-542 de Betanzos a Mesón do Vento b) Rede Secundaria: - AC-221 de San Pedro de Nós N-VI - Mabegondo AC-542 - AC-222 de Herves a Montouto - AC-223 de As Travesas a Xanceda 3. Estradas provinciais: a) DP 0103 de T. M. Carral a C-542 (T. M. Abegondo) b) DP 0104 de T. M. Cesuras a Vilacoba (T. M. Abegondo) c) DP 0105 de Cortiñan a Vilacoba d) DP 0106 de Ameas a Oza dos Ríos e) DP 0101 de DP-0103 (Ardexurxo) a Cruz de Beira 4. Estradas municipais: Hai infinidade de estradas municipais, que paralelamente ao desenvolvemento de concentración parcelario, víronse incrementadas en número debido á obriga de dar acceso rodado a cada unha das parcelas de concentración.5. Camiños de Santiago e Camiños Históricos O Camiño de Santiago foi una vía de comunicación, lugar de encontro de culturas e xerador de vida social e económica que deu lugar á formación de cidades e vilas e, consecuentemente, a unha transformación da paisaxe. Os camiños históricos son aqueles camiños que vense denominando así pola tradición, ben porque en efecto algún día foron camiños de tránsito da nobreza o ben porque utilizáronse como itinerarios das igrexas e cemiterios e actualmente contan con capacidade para tráfico rodado. Dentro destes camiños, identifícase no PXOM: a) A calzada Alcaiana. Esta última trátase dunha calzada de factura romana que pon en contacto (como desvío ou ramal) a oppida do Castro d´As Travesas (Carral) coa rede viaria xeral (Vía XX). b) O camiño real A Coruña-Lalín, en dous tramos. c) O Camiño Inglés, variante de Ferrol. d) O Camiño Inglés, variante de Coruña A delimitación e regulación da conservación, uso e diferentes niveis de protección dos tramos do Camiño de Santiago que discorre por Galicia realízase pola Lei 3/1996, de 10 de Maio, de Protección dos Camiños de Santiago. A traza dos camiños de Santiago é provisional ata o deslinde definitivo dos mesmos. Estes camiños presentan a súa regulación na Sección 3ª do Capitulo I do Titulo IV da presente normativa. Art.3. Transporte Terrestre Ferroviario Polo Concello de Abegondo discorre a liña ferroviaria Palencia-A Coruña Para a súa regulación específica, polo que respecta ás limitacións ao uso dos terreos lindantes coas liñas, condicións de desenvolvemento, condicións xerais de uso etc., estarase ao establecido no Título IV da presente Normativa, en aplicación da Lei 39/2003, de 17 de novembro, do Sector Ferroviario, publicada no BOE o 18 de Novembro de 2003, o Real Decreto 2387/2004, de 30 de decembro, polo que se aproba o Regulamento do Sector Ferroviario, modificado polo Real Decreto 354/2006, de 29 de marzo, sobre Interoperabilidade do Sistema Ferroviario Transeuropeo Convencional; a ORDEN FOM/2230/2005, de 6 de xullo, polo que se reduce la liña límite de edificación nos tramos das liñas da rede ferroviaria de interese xeral que discorran por zonas urbanas (BOE 12 de xullo) e a ORDEN FOM/2893/2005, de 14 de setembro, pola que se delegan competencias en materia ferroviaria (BOE 19 de setembro), así como toda a lexislación, que no seu caso, estea vixente. Art.4. Transporte Aéreo Comprende as infraestruturas e terreos destinados á comunicación aérea e as súas servidumes. No termo de Abegondo está o Heliporto de Vizoño, de titularidade autonómica dependente da Consellería en materia de protección forestal, e o Aeroporto de Alvedro. Para a súa regulación específica, polo que respecta ás limitacións ao uso dos terreos lindeiros coas liñas, condicións de desenvolvemento, condicións xerais de uso etc., estarase ao establecido no Título IV da presente Normativa, en aplicación do Decreto 1844/78, do 10 de xullo, polo que se definen as servidumes aeronáuticas correspondentes aos heliportos; e o Real Decreto 1541/2003, do 5 de decembro, polo que se modifica o Decreto 584/1972, do 24 de febreiro, de servidumes aeronáuticas, e o Decreto 1844/1975, do 10 de xullo, de servidumes aeronáuticas en heliportos, para regulares excepcións aos límites establecidos polas superficies limitadoras de obstáculos ao redor de aeroportos e heliportos. Sección 3ª SISTEMA XERAL DE ESPAZOS LIBRES E ZONAS VERDES Art.1. Sistema Xeral de Espazos Libres e Zonas Verdes O Sistema Xeral de Espazos libres e Zonas Verdes do municipio de Abegondo, ven configurado polos espazos destinados a estes usos, tanto existentes como previstos polo plan, de uso público. Os terreos de propiedade privada que, segundo o Plan Xeral queden afectados pola cualificación de espazos libres, ou constitúan enclaves en solos de dominio público, poderán obterse segundo os capítulos VII e VIII do Título IV da LOUG en virtude a executividade do Plan Xeral conforme ao disposto nos art.97, 98 e 99 da LOUG. O Sistema de espazos libres públicos destinarase a parques, xardíns ou áreas de ocio expansión e recreo da poboación. Art.2. Clasificación dos Espazos Libres e Zonas Verdes Os espazos libres e Zonas Verdes clasifícanse de acordo cos seguintes tipos: - Parque e xardín urbano: Son aquelas que presentan unha superficie de mais de 1500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 30 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. - Zonas verdes e xardíns: Son aquelas que presentan unha superficie mínima de 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. - Parque natural: Son aquelas que presentan unha superficie de mais de 2.000 m 2 e nela poda inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetaise o seu fin é de caracter recreativo e campestre, permitíndose a practica deportiva non regulada. Estes parque están vencellados aos espazos naturais catalogados e aos solos rústicos de especial protección. - Áreas de ocio, expansión e recreo: Son aquelas que presentan unha superficie de ata 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 15 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. - Áreas de xogo infantil: Son aquelas que presentan unha superficie de ata 200 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 12 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á súa función. - Parque deportivo: son aquelas que presentan unha superficie de ata 800 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á súa función. - Áreas peonís e aparcadoiros: son aquelas que presentan unha superficie superior a 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo Sección 4ª SISTEMA XERAL DE EQUIPAMENTO Art.1. Sistema Xeral de Equipamento Comprende as superficies destinadas a usos públicos ou colectivos ao servizo directo dos cidadáns. O solo será sempre de dominio público, cando corresponda a cesións resultado do planeamento. Excepciónase da condición de dominio público do solo as instalacións cuxo uso sexa educativo, sanitario, cultural e relixioso na modalidade de lugares de culto, promovidas por entidades e fundacións acollidas á Lexislación de beneficencia, por cooperativas, polas institucións relixiosas, e por entidades sen ánimo de lucro, cuxo funcionamento e características, así como o control das súas actividades estean previstos en leis especiais. Art.2. Clasificación dos Equipamentos Os equipamentos clasifícanse de acordo cos seguintes tipos: - Docente/Educativo: Centros docentes, públicos ou privados, para calquera nivel de ensinanza (Infantil, Primaria, Secundaria, Bacharelato, Formación Profesional, Universidade, Centros de Educación especial, Centros de Investigación, Escolas de Idiomas, etc.); - Cultural: Bibliotecas, centros culturais e recreativos, museos, auditorios, salas de cultura, salas de exposicións de interese público e comunitario; - Social e asistencial: Bibliotecas, centros sociais, salas de reunións de interese público e comunitario; - Deportivo: Instalacións destinadas á práctica do deporte e anexos do servizos, edificacións para espectadores e aparcadoiros, así como os anexos aos servizos deportivos ligados ao uso; - Sanitario: Centros dedicados a dispensario, ambulatorios, residencias de anciáns, clínicas, hospitais xerais, centros hospitalarios e similares. - Relixioso: templos, conventos e casas parroquiais. - Administrativo: centros ou edificios para servizos da administración pública, bombeiros, concesionarios de servizos públicos, etc. - Cemiterio e servizos funerarios: Camposantos, tanatorios, crematorios, etc - Polivalente Art.3. Modificación de Equipamentos O Pleno do Concello, por maioría absoluta legal, e sen necesidade de seguir o procedemento de modificación do plan, poderá acordar o cambio de uso dos terreos reservados para equipamentos públicos por outro uso dotacional público distinto, sempre que se manteña a titularidade pública ou se destine a incrementar as zonas verdes e os espazos libres públicos. Sección 5ª SISTEMA XERAL DE SERVIZOS URBANOS Art.1. Definición Comprende aquelas dotacións destinadas a provisión de servizos públicos de carácter específico, desenvolvidas por organismos públicos ou por entidades privadas de carácter subsidiario. Está composto polo conxunto de elementos que prestan auxilio e funcionalidades complementarias a outras actividades e usos urbanísticos como son: - O saneamento de augas residuais - O abastecemento de auga potable - O tratamento de residuos sólidos - A distribución, almacenamento, produción e transformación de enerxía - As telecomunicacións - Os servizos con valor etnográficos: Muíños, fontes, lavadoiros e outros análogos. -. Dentro destas infraestruturas no concello se prevé a instalación de antenas e outras instalacións necesarias para as redes de telefonía móbil, que se regularán pola normativa sectorial vixente na materia. Art.2. Protección do trazado de infraestruturas A protección a establecer sobre as redes ou elementos puntuais, respectará os regulamentos e disposicións que promulgan os organismos e institucións competentes. Os trazados das redes, aparecen sinalizados nos diferentes planos de servizos urbanísticos que se inclúen no presente documento. Título IV CONDICIÓNS DE PROTECCIÓN DO PATRIMONIO CULTURAL NATURAL, DO MEDIO AMBIENTE E DAS INFRAESTRUCTURAS TERRITORIAIS Capítulo I Protección do patrimonio cultural Art.1. Ámbito de aplicación e marco normativo A efectos de conseguir unha adecuada protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento dos valores do patrimonio cultural quedan recollidos no Tomo IX “Catálogo de Elementos a Protexer e Recuperar, os elementos que, debido os seus valores culturais ou naturais deban ser preservados ou recuperados, establecéndose neste capítulo as preceptivas normas de protección para ditos elementos e os seus contornos. A partir das normas establecidas no presente Catálogo para os bens culturais identificados, será de aplicación complementaria toda a lexislación sectorial vixente, e en especial: - Decreto 232/2008, do 2 de outubro, sobre o Inventario Xeral do Patrimonio Cultural de Galicia. - Decreto do 22 de abril de 1949, sobre protección dos castelos españois (BOE nº 125, de 5 de maio). - Decreto 198/1971, de 3 de abril, polo que se dispón que nas obras nos monumentos e conxuntos histórico-artísticos se empregue no posible materiais e técnicas tradicionais (BOE nº 19, de 24 de abril). - Lei 16/1985 de 25 de xuño do Patrimonio Histórico Español, - Lei 8/1995, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, - 199/1997, do 10 de xullo, polo que se regula a actividade arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia, - A Lei 16/1985, do 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español. - A Lei 8/1995, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia. - A Lei 3/1996, de 10 de maio, de Protección dos Camiños de Santiago. - Decreto 571/1963, de 14 de marzo, sobre protección dos escudos, emblemas, pedras heráldicas, rolos de xustiza, cruces de termo e pezas similares de interese histórico-artístico (BOE nº 77, do 30 de marzo). - Decreto 449/73 de 22 de febreiro polo que se colocan baixo a protección do estado os hórreos ou cabazos antigos existentes en Galicia e Asturias. - Decreto 134/1998, de 23 de abril, sobre policía sanitaria mortuoria, modificada parcialmente polo decreto 3/1999 do 7 de xaneiro - -Lei 5/2006, do 30 de xuño, para a protección, conservación e mellora dos ríos galegos, que declara de interese xeral da Comunidade Autónoma de Galicia a conservación dos bens de patrimonio cultural vinculados a eles Art.2. Conservación específica do patrimonio cultural 1. A declaración dun inmoble ou dalgún dos seus elementos como Ben de Interese Cultural (BIC), ou a súa inclusión no Catálogo do Plan Xeral, comporta para os seus propietarios a obrigación da súa conservación, protección e custodia para asegurar a súa integridade e evitar a súa perda, destrución ou deterioro.2. Nos bens declarados de interese cultural e nos núcleos históricos haberá que aterse ao disposto na lexislación de patrimonio histórico aplicable.3. Cando por calquera circunstancia resulte destruída un xacemento, unha construción ou un edificio catalogado, o terreo subxacente permanecerá suxeito ao réxime propio da catalogación. O aproveitamento subxectivo do seu propietario non excederá do preciso para a fiel restitución, que poida ser ordenada nos termos que regulamentariamente se determinen.4. O custe das obras necesarias para o cumprimento do deber de conservación do patrimonio cultural é imputable aos propietarios, posuidores e demais titulares de dereitos reais, e á administración na parte que, no seu caso, lle corresponda.5. Segundo o arti.41 da Lei 8/1995, de 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, se a pesar do establecido no art.33, da mesma lei, chegase a incoarse expediente de declaración de ruína dalgún inmoble declarado BIC, a Consellería de Cultura poderá intervir como interesada no devandito expediente, debendo serlle notificada a apertura e as resolucións que no mesmo se adopten. En ningún caso poderá procederse á demolición sen autorización do organismo competente en materia do patrimonio cultural.6. No caso de que a situación de ruína dun ben catalogado leve perigo inminente de danos a persoas, a entidade que incoase expediente de ruína haberá de adoptar as medidas oportunas para evitar os devanditos danos. Tomaranse as medidas necesarias que garantan o mantemento das características e elementos singulares do edificio, que non poderán incluír máis demolicións que as estritamente necesarias, e ateranse aos termos previstos na resolución do organismo competente en materia do patrimonio cultural. 7. A situación de ruína dun ben catalogado producida por incumprimento do previsto no apartado anterior levará a reposición, por parte do titular da propiedade, do ben ao seu estado primixenio. Sección 1ª PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUEOLÓXICO Art.1. Obxecto As presentes ordenanzas refírense a tódolos elementos e espazos que deberán gozar dunha protección especial en razón do seu significado cultural, e, concretamente, da súa significación arqueolóxica. Créase así o Catálogo de elementos e espazos suxeitos á protección patrimonial e cultural, sendo esta sección a correspondente á Arqueoloxía. A correlación e clave de catálogo dos elementos recollidos responde á ordenación dos mesmos en canto á súa localización nas distintas parroquias e lugares do termo municipal, en orde alfabética ascendente. O Catálogo recolle tódolos bens e elementos arqueolóxicos a protexer e inclúe, entre outros datos identificativos, a súa localización, estado de conservación, normativa urbanística e graos de protección a aplicar, complementados coa documentación fotográfica. Todos estes bens quedan delimitados na cartografía achegada, na que se reflicten tanto os elementos en si coma os seus contornos de protección. Este Catálogo terá un carácter permanente, manténdose sempre aberto á incorporación dos novos elementos arqueolóxicos que poidan ser descubertos, ben sexa por casualidade ou ben por motivo de traballos con carácter investigador ou preventivo. Art.2. Ámbito legal A normativa de protección do patrimonio cultural, así como a que atinxe á regulación da actividade arqueolóxica debe o seu marco legal ó determinado no Título V da Lei 16/1985 de 25 de xuño do Patrimonio Histórico Español, na Lei 8/1995, do 30 de outubro, do Patrimonio Cultural de Galicia, así como no Decreto 199/1997, do 10 de xullo, polo que se regula a actividade arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia, e rexerá, asemade, para aqueles aspectos non previstos nas ordenanzas do presente Plan Xeral. Art.3. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo 1. No caso de que se aprecie algún tipo de contradición na cartografía do planeamento, no que se refire á delimitación planimétrica das diferentes áreas de protección, prevalecerá cartografía que implique unha maior protección do ben arqueolóxico con independencia da definición planimétrica.2. Os graos e contornos de protección definidos para os elementos que integran o Catálogo poderán sufrir modificacións como consecuencia dos resultados das intervencións arqueolóxicas que se leven a cabo neles, ben debido á localización de novos obxectos ou materiais arqueolóxicos por calquera tipo de procesos. As modificacións deben ser informadas de forma preceptiva e vinculante polo órgano competente da Consellería de Cultura e realizaranse a súa incorporación vía modificación puntual do plan. Para a delimitación daqueles elementos que por error ou omisión non estivesen grafados ou fosen incorporados con posterioridade ao inventario de patrimonio, acadarase unha distancia de 50 metros en patrimonio etnográfico, 100 metros en patrimonio arquitectónico e 200 metros en patrimonio arqueolóxico.3. Naqueles casos en que se localicen novos elementos arqueolóxicos dentro do termo municipal, estes deberán ser incluídos no Catálogo, cos seus correspondentes contornos de protección. Neste caso, así coma cando os niveis e graos de protección agora establecidos sufran algún tipo de modificación, será elaborada, por técnico debidamente autorizado, a ficha individualizada de protección e delimitación correspondente, ó tempo que se reflectira tal condición na cartografía de planeamento e, se fose necesaria, se redactará unha ordenanza de protección específica. A incorporación de novos elementos será informada de forma preceptiva e vinculante polo órgano competente dentro da Consellería de Cultura. Art.4. Ámbito de aplicación 1. O ámbito de aplicación desta normativa afecta ás zonas, xacementos e contornos, que se catalogan no presente Plan en base á presenza acreditada de restos arqueolóxicos ou ben á documentación e referencias cualificadas que permitan supor a existencia de restos soterrados, en todo caso derivados da previa prospección ou identificación arqueolóxica do territorio municipal.2. O Catálogo recollido nestas normas permanecerá aberto á incorporación de novos bens arqueolóxicos que sexan descubertos casualmente ou como consecuencia de actividades encamiñadas a tal fin dentro da normativa legalmente establecida ao efecto. Do mesmo xeito, os niveis e áreas de protección definidos para os mesmos poderán sufrir modificacións en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas que lles afectan, ou ben pola localización de evidencias arqueolóxicas en procesos de remoción de terras.3. As zonas e normas de protección recompiladas neste Catálogo serán aplicables ós espazos e elementos recollidos no mesmo. Estas zonas vense plasmada na cartografía presentada no PXOM 4. Os xacementos ou bens patrimoniais que se descubran con posterioridade á elaboración do presente Catálogo e que poidan incluírse dentro da clasificación de elementos arqueolóxicos ou históricos, serán incorporados ó mesmo, debendo establecerse para eles os seus límites e ámbitos de protección, atendendo para iso á clasificación do solo no que se empracen e ás características individuais de cada elemento.5. Calquera tipo de actuación que se pretenda levar a cabo nos elementos catalogados ou nos seus contornos de protección, deberá contar coa autorización da Dirección Xeral do Patrimonio Cultural. Dita autorización terá carácter preceptivo e vinculante.6. Tanto no solo urbano coma nos solos de núcleo rural e urbanizable afectados polos contornos de protección do patrimonio arqueolóxico, respecto da totalidade dos bens protexidos no catálogo, as autorizacións da Consellería de Cultura poderán condicionar, en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas, os proxectos construtivos na súa integridade. Art.5. Réxime de Protección Establécense os graos de protección dos bens patrimoniais incluídos no Catálogo, e que serven de base para establecer as ordenanzas específicas de protección patrimonial. Atendendo á clasificación dos elementos incluídos, determínase aquí o grao de protección deseñado para o Catálogo Arqueolóxico, segundo se especifica: A. Bens de interese Cultural. Refírense os bens declarados monumento histórico artístico polo Decreto 3741/1974 de 20 de decembro, polo que na actualidade ten a consideración de BIC, en virtude do disposto na disposición adicional primeira da lei 16/1985 de 25 de xuño, de Patrimonio Histórico español e da disposición adicional primeira da Lei 8/1995 do 30 de outubro do patrimonio cultural de Galicia. A tódolos elementos declarados coma BIC se lles aplicará o réxime establecido no capitulo II da Lei 8/1995 de Patrimonio Cultural de Galicia, referido á protección dos bens de interese cultural. No concello de Abegondo encóntrase o seguintes Ben de Interese Cultural: B. Protección do Patrimonio Arqueolóxico. Refírese ós xacementos e bens recollidos no correspondente Catálogo de Elementos Arqueolóxicos. Ademais dos bens incluídos no catálogo de xacementos arqueolóxicos, indícase a maiores os bens con patrimonio histórico ou etnográfico incluídos no catálogo susceptible de ser estudados con métodos arqueolóxicos, polo que na realización de obras nestes elementos do patrimonio cultural e no seu contorno poderá ser necesaria a realización dunha actuación arqueolóxica previa ou simultánea as obras que garanta a protección e conservación de posibles restos arqueolóxicos. Estes elementos son os seguintes: C. Grados de protección. O Catálogo inclúe a enumeración propiamente dita de bens a protexer e as súas respectivas delimitacións en función dos restos conservados e as alteracións destes. Estas delimitacións inclúen dous tipos distintos de protección: A-1. PROTECCIÓN INTEGRAL EN BENS ARQUEOLÓXICOS. Protexe os restos visibles e a configuración do xacemento ou elemento arqueolóxico, propiamente dito, non desaparecida; segundo a delimitación realizada, en atención ós seus límites físicos visibles. A-2. PROTECCIÓN CAUTELAR EN BENS ARQUEOLÓXICOS. Protexe as áreas contiguas dos restos arqueolóxicos visibles onde se presupón, por referencias ou indicios, a presenza actual de restos non visibles dos mesmos ou actividades relacionadas co seu uso orixinal; e tamén, aquelas áreas onde a definición espacial e adscritiva non puido ser determinada de forma concreta. Áreas onde a transformación no uso do solo suporía ademais un grave impacto sobre as súas condicións ambientais e espaciais. Independentemente do grao de protección con que conten os elementos catalogados ou das obras autorizables en función de cada tipo de solo, calquera actuación das que se relacionan no artigo 10 do Regulamento de Disciplina Urbanística de Galicia, que se pretenda levar a cabo nun ben catalogado ou na súa área de cautela, quedará condicionado pola autorización o informe previo do órgano competente en materia de Cultura. Art.6. Ordenanzas específicas de Protección do Patrimonio Arqueolóxico A. SOBRE O CATÁLOGO O Catálogo de Elementos Arqueolóxicos recolle todos aqueles bens e espazos que están suxeitos á protección dentro desta categoría. A normativa que agora se detalla refírese a todos aqueles elementos recollidos segundo cada un dos graos de protección establecidos. Cada un dos bens que compoñen o Catálogo de Elementos Arqueolóxicos aparece clasificado baixo unha clave propia, definida para a ocasión (XA-xx) e o código do xacemento. Nas fichas individuais figuran os datos de localización xeográfica e planimétrica, así coma a identificación do elemento, descrición detallada das súas características xunto coa definición do seu estado actual e unha relación das alteracións observadas. Indícanse igualmente os graos de protección aplicables, acompañándose coa documentación fotográfica e planimétrica axeitadas e actuacións e usos permitidos. B. GRAOS DE PROTECCIÓN: ORDENANZAS Para o establecemento dos espazos e graos de protección tivéronse en conta tanto o uso do solo no que se sitúa cada un dos elementos que configuran o Catálogo coma as súas características específicas (tipoloxía do ben en cuestión, singularidade, estado de conservación, etc.). Dentro do Nivel de Protección aplicable ó Patrimonio Arqueolóxico, e a partir das premisas citadas, determínanse as ordenanzas dos dous graos de protección sinalados no artigo 141. c, coas características particulares que agora se especifican. A 1. protección integral. Delimitación: Inclúe todo o espazo existente dentro do perímetro mais externo do xacemento que se protexe e que ven delimitado polas estruturas arqueolóxicas visibles do mesmo; en certos casos, esta área, tamén podería estar definida pola aparición de unha ou máis áreas de dispersión de material arqueolóxico. Todos estes contornos aparecen delimitados coma protección integral baixo a clave A-1, en sombreado de cor vermella, nas fichas do catálogo do PXOM, e nos planos de clasificación. Usos permitidos: - Nos contornos de protección integral superpostos coa clasificación de solo rústico de protección patrimonial: nesta zona quedan totalmente prohibidas, agás informe previo favorable do organismo competente da Consellería de Cultura, construcións de nova planta, tendidos, conducións e instalacións aéreas ou soterradas (electricidade, saneamento, auga …), escavacións, recheos e movementos de terras en xeral, así como a plantación e arrinque de árbores, os cultivos que requiran labores profundos (reforestación) que afecten ao substrato arqueoloxicamente fértil, e a apertura de pozos ou minas. Nestas áreas só se permitirán actuacións encamiñadas a súa conservación, protección, consolidación, investigación e posta en valor, que se rexerán polo Decreto 199/97, que regula a Actividade Arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia. Así mesmo permitiranse os usos agropecuarios tradicionais, sempre que non alteren o substrato arqueolóxico. Polo tanto, dentro deste ámbito non se poderán levar a cabo ningunha intervención de carácter non patrimonial que poida supoñer unha alteración do xacemento arqueolóxico, e só autorizaranse as obras que sexan compatibles co ben ou coa súa posta en valor, sempre e cando a Consellería de Cultura outorgue o permiso necesarios. - Nos contornos de protección integral superpostos con solo urbano, de núcleo rural e urbanizable: Tan só se permiten usos compatibles coa conservación do ben, agás as obras mínimas necesarias para o mantemento das actividades existentes ou das infraestruturas. Para tal fin será preceptiva unha intervención arqueolóxica previa que determine os restos arqueolóxicos. A 2. protección cautelar. Delimitación: recolle o contorno inmediato das áreas de protección integral, e dicir, l do perímetro exterior do ben. En certos casos pode suceder que certas áreas de cautela estean relacionadas con elementos catalogados en concellos limítrofes. A tramitación de licenzas para calquera tipo de obra deberá ser informada previamente pola Comisión territorial de Patrimonio Cultural. Dito informe será vinculante. Todos estes contornos aparecen indicados nos planos de clasificación do PXOM coma protección cautelar baixo a clave A-2, en sombreado de cor morada, nas fichas do catálogo do PXOM Usos permitidos: Segundo a clase de solo no cal se superpoña a protección cautelar, defínense os usos e actuacións permitidas e prohibidas: - Nos contornos de protección cautelar superpostos con calquera clasificación de solo rústico: en solo rústico, en calquera das súas categorías, só se permitirán usos agrícolas e forestais, sempre que se veñan producindo de modo tradicional e, coa expresa prohibición, de realizar cavaduras que puideran deteriorar o substrato arqueolóxico. Prohíbense movementos de terra que modifiquen o perfil actual dos terreos. Excepcionalmente poderán admitirse tendidos aéreos ou soterrados de liñas de infraestrutura eléctrica, gas, antenas, abastecemento de auga etc., pola súa necesidade e interese xeral ou comunitario, sempre que sexan compatibles co ben e que así o estime o órgano competente da Consellería de Cultura. - Nos contornos de protección cautelar superpostos con solo urbano e de núcleo rural: en solo urbano e de núcleo rural, en calquera das súas categorías, calquera clase de obra que afecte ao subsolo terá que ser informado polo órgano competente da Consellería de Cultura, quen determinará a viabilidade da mesma e o tipo de intervención arqueolóxica. Esta, salvo excepcións, deberá ser realizada antes da concesión da licenza municipal de edificación. En función dos resultados da intervención arqueolóxica, o órgano competente da Consellería de Cultura informará, con carácter vinculante, sobre a viabilidade das obras que afectan ao subsolo (cimentacións, sotos, etc.), ou sobre as condicións de conservación dos restos arqueolóxicos que terá que reunir o proxecto de edificación. - Nos contornos de protección cautelar superpostos con solo urbanizable: en solo urbanizable, ademais da aplicación da normativa anterior no seu caso, a redacción do planeamento de desenvolvemento deberá estar supeditada aos resultados dunha intervención arqueolóxica previa, coa finalidade de delimitar o xacemento e determinar as áreas que deberán ser obxecto de protección arqueolóxica especial. O planeamento tratará que estas zonas sexan incluídas preferentemente nos terreos de cesión obrigatoria, e serán sometidos a informe do organismo competente da Consellería de Cultura. C. REQUISITOS Os usos e obras que se soliciten precisarán de autorización previa por parte do órgano de competencia da Consellería de Cultura, que establecerá as cautelas e condicións necesarias para garantir a protección do xacemento. Calquera tipo de obra que se poida acometer nestas áreas segundo a Normativa Urbanística pertinente e/ou que afecte ó subsolo ou ó substrato arqueolóxico, deberá conlevar unha intervención arqueolóxica previa ou simultánea á obra, en calquera tipo de actuación proxectada na zona afectada. As características específicas de dita intervención arqueolóxica deberán ser concretadas polos técnicos da administración correspondente dentro da Consellería de Cultura. Seguiranse para elo as pautas establecidas no artigo de Tramitación. Art.7. Integración dos elementos A utilización do espazo que se pretenda levar a cabo dentro das zonas protexidas no antedito artigo, ben sexan construcións ou outros usos do solo que permita a Normativa Urbanística Municipal, deberán respecta-las características e calidades dos bens arqueolóxicos e do seu entorno, cos valores que traten de protexer. En todo caso, primará sempre que sexa posible a conservación dos restos do patrimonio arqueolóxico descubertos. Art.8. Condicións de autorización Nos espazos afectados por contornos de protección de patrimonio arqueolóxico deberase obter con carácter previo á concesión de licenza a autorización do órgano competente da Consellería de Cultura. Para a solicitude desta autorización o documento presentado conterá como mínimo unha descrición das obras, a situación das actuacións a realizar sobre planos topográficos e planos de clasificación e ordenación do PXOM e informe técnico municipal da súa viabilidade e adecuación á normativa urbanística. Art.9. Tramitación 1. Todas aquelas obras ou actividades realizadas dentro dos contornos suxeitas á Protección do Patrimonio Arqueolóxico para as que sexa necesaria a licenza municipal, así como todos aqueles usos ou construcións que supoñan algún tipo de remoción, movemento de terras ou demolicións, que puideran afectar ós bens e zonas catalogados, deberán seguir a tramitación que se relaciona a continuación, sen menoscabo doutras autorizacións necesarias, de acordo coa lexislación urbanística e sectorial vixente.2. Para poder levar a cabo calquera das actividades incluídas dentro dos supostos anteriores (planeamentos de desenvolvemento, actuacións en xeral, proxectos de obra, etc.), o Concello deberá poñer en coñecemento do promotor das actuacións previstas a necesidade da remisión de toda a documentación pertinente ó órgano competente da Consellería de Cultural.3. As solicitudes deberán incluír un informe urbanístico, no cal se valorarán tanto a viabilidade da solicitude coma as condicións da mesma, que se deberán axustar ás pautas establecidas nas presentes ordenanzas.4. Unha vez recibida a documentación anterior, será o órgano competente da Consellería de Cultura o que resolva, con carácter preceptivo e vinculante, sobre a viabilidade da solicitude de actuación prevista. Igualmente, será este organismo o encargado de concreta-las características específicas da actuación arqueolóxica a desenvolver. Do mesmo xeito, dito organismo pode considerar que non sexa necesario a realización dunha actuación arqueolóxica.5. No caso en que a resolución resulte favorable, e unha vez concretada a actuación arqueolóxica a levar a cabo, deberá presentarse un proxecto arqueolóxico de actuación, asinado por técnico competente e con adecuación ós criterios solicitados, ó establecido nas presentes ordenanzas así como á lexislación vixente en materia de arqueoloxía. Este proxecto será remitido á Dirección Xeral de Patrimonio.6. Unha vez que este proxecto sexa autorizado polo órgano competente da Consellería de Cultura, comunicándollelo ás partes interesadas (Concello, promotor e arqueólogo), o Concello poderá conceder licenza para a execución dos traballos de remoción de terras. A partir deste momento, poderán iniciarse as obras previstas, atendendo ás pautas arqueolóxicas establecidas.7. Os gastos que supoña a actuación arqueolóxica correrán a cargo, en principio, do promotor das obras ou actividades previstas. O arqueólogo encargado da intervención será o responsable de comunicar á Dirección Xeral de Patrimonio as datas de inicio e final da súa actuación, así como de realiza-lo preceptivo informe valorativo, no que se incluirán os traballos realizados e os resultados obtidos.8. A partir do Informe Arqueolóxico remitido, a Dirección Xeral de Patrimonio resolverá, con carácter preceptivo e vinculante, sobre a viabilidade da continuación das obras e, de darse o caso, sobre as condicións de conservación dos restos arqueolóxicos que deban figurar na licenza definitiva. Igualmente, é competencia deste organismo determina-la necesidade de ampliar ou non a intervención arqueolóxica, e resolver sobre a posible proposta municipal de conservación dos restos detectados.9. No momento en que a Dirección Xeral de Patrimonio resolva definitivamente sobre a viabilidade de continuación das obras, o Concello poderá conceder, dende o punto de vista arqueolóxico e seguindo os trámites pertinentes, a licenza municipal definitiva.10. Nos solos afectados por contornos de protección do patrimonio arqueolóxico, as autorizacións da Consellería de Cultura e Deporte poderán condicionar, en función dos resultados das intervencións arqueolóxicas, os proxectos construtivos na súa totalidade (características de posición, volume, aproveitamento baixo rasante, estética das edificacións.) Sección 2ª PROTECCIÓN DO PATRIMONIO DE CARÁCTER ARQUITECTÓNICO Art.1. Obxecto O obxecto é a protección, mellora e conservación dos bens segundo os seus valores arquitectónicos, urbanísticos, históricos, etnográficos, culturais, ambientais e paisaxísticos. Recóllense tanto os edificios, zonas ou enclaves con Declaración de Ben de Interese Cultural, como aqueles que se distingan especialmente polas súas características propias. A delimitación no Catálogo dos bens do PXOM, inventariados ou incluídos, implica a súa exclusión do réxime xeral de edificación, á vez que lles fai obxecto das exencións fiscais, subvencións e demais beneficios que a lexislación vixente concede aos bens catalogados. Art.2. Ámbito legal A efectos de conseguir unha adecuada protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento dos valores do patrimonio arquitectónico e etnográfico que aínda se conservan, se inclúe, como documento independente o Catálogo de Protección e Conservación, no Tomo IX, que contén a relación de todos os edificios e elementos protexidos no termo municipal, e as súas correspondentes fichas. A partir das normas establecidas no presente documento para os espazos delimitados, será de aplicación complementaria toda a lexislación sectorial vixente, e en especial: Art.3. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo O Catálogo concíbese con carácter aberto, sendo susceptible de ampliación a instancia do Concello, de particulares, ou polos Organismos Competentes en materia de Patrimonio Histórico, Artístico e Cultural. O réxime de inclusión e exclusión de elementos, realizarase a través dunha modificación puntual do plan, o que de acordo co art.32 da lei 8/1995 do patrimonio cultural de Galicia, requirirá informe favorable da consellería de Cultura e Deporte. Para a delimitación dos contornos de protección daqueles elementos que por error ou omisión non estivesen grafados ou fosen incorporados con posterioridade ao inventario de patrimonio, acadarase unha distancia de 50 metros en patrimonio etnográfico, 100 metros en patrimonio arquitectónico e 200 metros en patrimonio arqueolóxico. Art.4. Delimitación das proteccións O catalogo de Bens do PXOM recolle dúas delimitacións de protección sobre as que son de aplicación as condicións de Protección do Patrimonio Histórico da presente normativa: - Ben cultural: O ben o conforma o elemento moble ou inmoble obxecto de inclusión no catalogo polos seus valores arquitectónicos, urbanísticos, históricos, etnográficos, culturais, ambientais e paisaxísticos, e a súa área mínima de territorio na que se establece unhas relacións recíprocas entre o elemento e o entorno que define. Nalgúns casos o Ben conten varios elementos que forman un conxunto arquitectónico de espacial valor paisaxístico e cultural, constituíndo o ámbito mais inmediato a protexer. No solo urbano ou de núcleo rural a área foi delimitada tendo en conta os espazos edificados e aqueles que configuran o entorno inmediato. - Contorno de protección: Entorno de protección específico do ben obxecto de inclusión. É un área de protección non só do Ben, senón de todo o que lle rodea e o conforma. O contorno de protección xustificase segundo os seguintes aspectos: a) Análise da evolución da zona e a súa configuración, b) Relación que se establece entre o ben e os elementos adxacentes, c) As relacións visuais do contorno. Esta área delimítase nos planos de ordenación e clasificación en función da importancia do ben e das características do seu entorno cultural e paisaxístico. Art.5. Clasificación do patrimonio arquitectónico O catálogo do Plan Xeral de Ordenación Municipal do Concello de Abegondo recolle os Contornos de protección e o Ben. A lei 811995 do patrimonio cultural de Galicia define, no seu réxime de protección e conservación dos bens inventariados, artigo 24.2, tres categorías segundo a súa protección: A. BEN DE INTERESE CULTURAL (BIC) Bens de interese cultural, que son os bens mobles, inmobles e inmateriais máis destacados do patrimonio cultural de Galicia, declarados mediante decreto da Xunta de Galicia logo da incoación do oportuno expediente. Nesta categoría inclúense ademais os cruceiros, cruces de termo e outras pezas de análoga índole, os escudos con antigüidade de máis de cen anos segundo o Decreto 571/1963 do14 de marzo, e o s hórreos ou cabazos con antigüidade de máis de cen anos, no decreto 44911973 do 22 de febreiro, todos eles considerados bens de interese cultural pola disposición adicional segunda da lei. Considéranse así mesmo de interese cultural os bens que se contraen nos Decretos de 22 de abril de 1949, e os anteditos 571/1963 y 499/1973. Inclúense tamén todos os bens mobles e inmobles sitos no ámbito municipal declarados de interese cultural con anterioridade á entrada en vigor da Lei 8/1995, do 30 de outubro. Así, no concello de Abegondo localízanse os seguintes BIC - XA-17, Castelo de Porcas, (TM Betanzos), GA15009004 (incluído no catálogo arqueolóxico) - AC-0602, Torre da Cerca en Cullergondo (Cullergondo) - AC-0702, Torre de Figueroa, (Figueroa) - AC-1607, Torre de Peito Bordel, (Sarandós) - Hórreos de máis de 100 anos. - Cruceiros e Petos de ánimas de máis de 100 anos. - Escudos de máis de 100 anos. En canto ao Castelo de Beldaña (Mabegondo) có número de rexistro R-I51-0008820, entendese que é unha segunda denominación do Castelo de Porcas, sendo o mesmo elemento. B. BENS CATALOGADOS Son aqueles que sen chegar a ser declarados de interese cultural, posúan especial singularidade. Estes bens integran o catálogo do patrimonio cultural de Galicia que debe ser xestionado pola consellería de cultura. C. BENS INVENTARIADOS: Son aqueles que, sen estaren incluídos entre os anteriores, merezan ser conservados e se inclúan no Inventario Xeral do patrimonio cultural de Galicia. Estes bens gozarán dunha protección baseada en evita-la súa desaparición e estarán baixo a responsabilidade dos concellos e da consellería competente en materia de cultura. O inventario xeral do patrimonio cultural de Galicia o conforman os bens declarados de interese cultural. os bens catalogados e os bens inventariados. Art.6. Intervención en inmobles catalogados, e no seu contorno de protección. Calquera intervención ou actuación que afecte a un ben recollido no catálogo ou no seu contorno de protección, estará supeditada á autorización por parte da consellería competente en conservación e restauración do patrimonio cultural, independentemente do grao de protección asignado ó elemento, conforme os artigos 37, 52 e 54 da Lei 8/1995, do Patrimonio Cultural de Galicia. A tódolos elementos declarados coma BIC se lles aplicará o réxime establecido no capitulo II da Lei 8/1995 de Patrimonio Cultural de Galicia, referido á protección dos bens de interese cultural. Todos os bens pertencentes ao catálogo, unha vez o PXOM entre en vigor, pasarán a formar parte do inventario xeral do patrimonio cultural de Galicia en virtude da disposición adicional segunda da Lei 8/1995. Para a contorno de protección dos bens do catálog o, é necesario informe ou autorización preceptivo e vinculante da consellería competente en materia de cultura de calquera actuación solicitada no mesmo. O réxime urbanístico será o da zona onde se encadre, sendo admisibles os usos autorizados como cualificados ou compatibles pola ordenanza e normativa de aplicación. Art.7. Réxime de protección Os contornos de protección e os bens en solo urbano, de núcleo rural, rústico e urbanizable, se rexerán pola súa ordenanza correspondente acordo a súa clasificación e calificación. Aplicarase de maneira superposta o réximen establecido no presente título coas limitacións que resulte. A. CONTORNOS DE PROTECCIÓN No contorno dos bens culturais, calquera intervención precisará da autorización preceptiva do órgano competente da Consellería de Cultura, previo a concesión de licenza, nos termos dispostos na lexislación do patrimonio cultural de Galicia. Dito contorno fixa unha franxa que se delimita nos planos de ordenación e nas fichas do Catálogo. De non estar representado graficamente o contorno de protección, rexerá para a definición do seu ámbito as seguintes áreas de protección xenéricas, que estarán constituídas por unha franxa cunha profundidade medida desde o elemento ou vestixio máis exterior do ben que se protexe de: - 50 metros, cando se trate de bens do patrimonio etnográfico. - 100 metros, cando se trate de arquitectura relixiosa, civil ou militar. B. BENS CULTURAIS Segundo a graduación dos valores singulares de cada ben incluído no catálogo (elementos e conxuntos protexidos), establécense tres niveis de protección: - Protección integral, aqueles bens de interese histórico, artístico e cultural ou etnográfico, con notables calidades arquitectónicas, ou singulares de gran valor ou rareza, que aconsellan a soa conservación total, tanto interior coma exterior respecto o seu estado orixinal. - Protección estrutural, aplicable aos bens nos que interesa conservar integramente a súa fachada, patios interiores, elementos estruturais e tipolóxicos básicos e distribución de espazos. - Protección ambiental, aqueles bens que sen ter por si mesmos un valor destacado, sexan pezas que colaboren á configuración dun espazo ou ambiente urbano ou rural característico. Neste apartado se engloban tamén as construcións incluídas no ben que non teñan unha ficha individualizada dentro do catálogo. Art.8. Regulamentación dos tipos de obra permitidos segundo os niveis de protección Defínense os seguintes tipos de obra a efectuar nos bens do catálogo, a efectos de incluílas nas que se permiten para cada nivel de protección: - Conservación Patrimonial: son aquelas obras encamiñadas a cumprir coas obrigas da propiedade no que se refire ás condicións de ornato e hixiene da edificación. Non poden afectar á distribución interior, ás características formais nin á estrutura do edificio, non podendo ocasionar alteracións ou substitucións de calquera dos elementos estruturais ou de deseño do mesmo. - Restauración Patrimonial: son aquelas obras que teñen por obxecto a restitución dun edificio ou de parte do mesmo ao seu estado orixinal. A situación de estado orixinal debe atoparse suficientemente documentada. Poderá comprender así mesmo as obras complementarias que colaboren ao antedito fin. Inclúense dentro deste tipo de obras, entre outras análogas, as de eliminación de elementos estraños engadidos ás fachadas e cubertas dos edificios, a recuperación de cornixas e aleiros suprimidos en intervencións anteriores, a reposición de molduras e ornamentos eliminados nas fachadas, a recuperación das disposicións e ritmos orixinais dos ocos e dos rebocos ou a eliminación de falsos teitos e de outros engadidos. - Consolidación Patrimonial: son aquelas obras que teñen por finalidade o afianzamento, reforzo ou substitución de elementos danados para asegurar a estabilidade do edificio, con posibles alteracións menores da súa estrutura. Respectarán a organización espacial, a tipoloxía estrutural e a composición exterior da envolvente do edificio. - Rehabilitación Patrimonial: son aquelas obras que pretenden mellorar as condicións de habitabilidade ou accesibilidade, dun edificio ou de parte do mesmo, mediante a introdución de novas instalacións, a modernización das existentes ou a introdución de pequenas modificacións na distribución do seu espazo interior, sen intervir sobre as características morfolóxicas ou a estrutura portante, nin alterar a envolvente do edificio. Poderá autorizarse excepcionalmente e de xeito xustificado a apertura de novos ocos e a modificación dos existentes. - Reestruturación Patrimonial: son aquelas actuacións de renovación ou transformación en edificios inadecuados para un uso específico, polo seu grado de deterioro ou especiais deficiencias arquitectónicas ou funcionais, que supoñan a modificación da configuración arquitectónica e a substitución de elementos da súa estrutura, mantendo en calquera caso os elementos de cerramento que definan o volume e forma do edificio. As ditas obras, poderán comportar a substitución de elementos estruturais, así como a modificación de elementos determinantes de organización tipolóxica, como escaleiras ou patios, ou a redistribución dos espazos interiores. - Ampliación Patrimonial: son aquelas actuacións encamiñadas á ampliación dun edificio existente, sen modificar as súas aliñacións exteriores e planos de fachada, mantendo ou non a tipoloxía estrutural. No caso da adicción de plantas, esta efectuarase con criterios de integración compositiva e coherencia formal coas fachadas actuais. Art.9. Obras permitidas nos diferentes niveis de protección - Protección Integral: permitiranse obras de conservación, restauración e consolidación patrimonial. As de rehabilitación patrimonial permitiranse, sempre que non supoñan risco de perda ou dano dos valores que motivaron a protección integral, preferentemente nos casos de actuacións necesarias para adecuar o edificio a usos dotacionais de carácter público, e de xeito excepcional para o resto dos casos. - Protección Estrutural: permitiranse obras de conservación, restauración, consolidación e rehabilitación patrimonial. As de reestruturación patrimonial permitiranse de xeito excepcional e xustificado, limitadas aos elementos estritamente necesarios polo seu mal estado de conservación ou perda de funcionalidade, non podendo supoñer risco de perda ou dano dos valores que motivan a protección estrutural do edificio ou elemento. - Protección Ambiental: permitiranse obras de conservación, restauración, consolidación, rehabilitación e reestruturación patrimonia l. As de ampliación patrimonial permitiranse sempre que non produza menoscabo nos valores a protexer. Art.10. Condicións xerais de ordenación e edificación 1. As obras que se permitan nos bens incluídos no catalogo tenderán a súa conservación e posta en valor, e o seu uso quedará subordinado a que non se poña en perigo os valores que aconsellen a súa conservación.2. En todos os bens catalogados autorízanse aquelas obras tendentes a recuperar as características orixinais nas zonas afectadas por calquera intervención non autorizada nun edificio.3. Nos ámbitos dos bens incluídos dentro de mazas sometidos a ordenanzas en solo urbano consolidado e núcleo rural, poderá desenvolverse un estudio de detalle ou un plan especial, acorde a clasificación do solo, para estudar a integración dos elementos dentro do ámbito ou o traslado do elemento, xustificando o mesmo, e a súa nova implantación.4. No ámbito dos bens protexidos prohíbense as segregacións de parcelas e as ampliacións e novos volumes que supoñan un incremento de ocupación do solo, agás que sexan autorizadas polo órgano competente en materia de patrimonio cultural.5. No caso de permitirse o aumento de volume en edificios catalogados, a nova edificación axustarase ás determinacións volumétricas establecidas na zona de ordenanza, respectando as condicións particulares que lle asigne a ficha correspondente ao elemento catalogado.6. Con carácter xeral os elementos incluídos no catálogo non son trasladables. No suposto que sexa preciso o seu traslado, e por razóns xustificadas ponderadas pola consellería competente en materia de cultura, deberá acompañarse para a súa autorización previa á solicitude da licenza o estudio da nova implantación do ben. Art.11. Condicións estéticas xerais e de harmonización Serán de aplicación nos bens protexidos e nas construcións inscritas nos contornos de protección as seguintes condicións estéticas: - A súa tipoloxía deberá ser congruente coas propias da zona, non podendo supoñer variacións das características esenciais dos edificios, nin alterar o lugar, o volume, a tipoloxía e morfoloxía do núcleo. - As novas construcións e edificacións auxiliares manterán as condicións ambientais do núcleo, a morfoloxía do asentamento e a tipoloxía das edificacións do lugar, identificándose coas características propias do entorno en canto a materiais, cores. - Esixirase a clara distinción entre os elementos que se conservan e os de nova incorporación con obxecto de non desvirtuar os elementos orixinais Recuperaranse os elementos arquitectónicos e arqueolóxicos de interese. Recuperaranse os elementos e materiais de valor que poidan ser reutilizables na obra de reforma, con obxecto de manter o carácter da arquitectura tradicional. En especial os seguintes: cerramentos, cubertas, carpintería exterior, carpintería interior, solados, chemineas, escaleiras, acabados interiores, elementos ornamentais, ferraxería. A incorporación de novos materiais será acorde cos que permanecen por conservación ou ben por contraste cos mesmos. - Tratamento de fachadas. As obras de reestruturación de fachadas ou acondicionamento de locais comerciais tenderán á recuperación do carácter primitivo da edificación, suprimindo aqueles elementos disonantes co valor arquitectónico da edificación. - O volume das novas edificacións será similar ao das edificacións tradicionais existentes. - A altura total ou parcial de cada planta das edificacións, o volume total e os voos, si se permitisen e a posición da edificación na parcela, quedarán cautelados pola súa integración no conxunto protexido. - As cubertas estarán formadas por planos continuos sen quebres de seus faldróns. A iluminación e ventilación do aproveitamento baixo cuberta será polos testeiros ou por xanelas inclinadas situadas no plano dos faldróns de cuberta, quedando prohibidas as mansardas ou bufardas. - Elementos emerxentes en cuberta: As chemineas deseñaranse en conformidade coas fachadas, non podendo ficar vistos determinados elementos prefabricados (elementos de formigón tipo Shunt, etc.). Os elementos emerxentes de instalacións colocaranse na vertente posterior ao ben, sempre que sexa posible. - A instalación de contadores, empates, caixas de derivación preveranse no interior dos edificios. A condución de cables, mentres non se proceda ao seu enterramento, discorrerán horizontalmente pola liña de cornixa e verticalmente pola medianeira ou borde da edificación. - Sistema de evacuación de pluviais: Tenderase á colocación de materiais que non destaquen sobre o pechamento. - Rótulos comerciais: serán preferibles os rótulos inseridos nos propios ocos, sen voo sobre as fachadas. Os materiais a utilizar serán acordes co entorno. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Mobiliario urbano: Utilizaranse os modelos propios do municipio sempre e cando manteñan as condicións ambientais do núcleo. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Debe realizarse un estudio de implantación da construción dentro da parcela, en especial cando exista pendente no terreo. - No caso de reforma de vivendas familiares en fieira ou apegadas, os peches faranse con materiais e formas acordes os existentes Art.12. Condicións especiais dos usos en edificios catalogados 1. Serán admisibles nos edificios catalogados e nos predios dos mesmos, os usos autorizados como cualificados ou compatibles pola ordenanza e normativa de aplicación, sempre que a súa instalación non supoña a alteración das súas calidades fundamentais ou signifiquen a desaparición dalgún elemento protexido.2. Serán así mesmo admisibles todos aqueles usos que supoñan a recuperación dos orixinais do edificio ou finca singular para os que foi proxectado ou construído, sempre que se xustifique adecuadamente esta circunstancia, aínda que non os contemple a norma zonal. Art.13. Condicións para a intervención nos núcleos rurais de interese incluídos no catálogo: O Catálogo do PXOM delimita coma núcleos rurais de interese o solo de núcleo rural tradicional de: Cullergondo Figueroa, Bordel, e A Cerca. Contando estes tres últimos cos BIC de orixe medieval. Os núcleos rurais incluídos no catálogo polos seus valores arquitectónicos, urbanísticos, culturais ou paisaxísticos, se rexerán pola súa ordenanza correspondente acordo a súa clasificación e calificación, aplicándose de maneira superposta o réxime establecido no presente capítulo e de forma singular no establecido neste artigo coas limitacións que resulte. As condicións son as seguintes: - As vivendas tradicionais existentes, non incluídas no catálogo, contarán con protección ambiental. - Calquera obra dentro do núcleo catalogado, deberá obter informe previo da Consellería de Cultura antes da concesión de licenza municipal. - A tipoloxía edificatoria, será a adecuada ó uso ó que se destine o edificio e a norma zonal propia do ámbito, sempre e cando se manteñan as características xerais da construción da zona, en canto a tipoloxía edificatoria, materiais, volumetría, cores, ritmos nos ocos e a proporción oco-macizo da construción tradicional da localidade. - Nos se permiten medianeiras vistas, tratándose estas coma fachadas realizadas cós materiais tradicionais da zona. - Os cerramentos, revestimentos, carpinterías serán coherentes coa arquitectura tradicional abegondesa e acordes coas características tradicionais destes elementos da zona,: Linteis, posición dos ocos. Prohíbense as carpinterías de aluminio ou PVC en vivendas tradicionais, tendo que ser estas en madeira, podendo ser lacada en cores acordes. En vivendas de nova creación permítense as carpinterías de aluminio ou PVC en cores acordes. - As cores nas fachadas serán na gama dos brancos e vainillas, prohibíndose expresamente as cores doutra gama. - Rótulos comerciais: serán preferibles os rótulos inseridos nos propios ocos, sen voo sobre as fachadas. Os materiais a utilizar serán os propios da construción tradicional, acordes co entorno. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Dentro dos contornos de protección serán obxecto de autorización preceptiva do órgano competente en materia de cultura, con carácter vinculante, os proxectos de urbanización e os novos tendidos aéreos de electricidade, telefonía e alumeado público. Art.14. Criterios de ordenación para os solos de desenvolvemento afectados por contornos de protección de elementos incluídos no catálogo En solo urbano non consolidado, solo urbanizable e nas actuacións integrais dos núcleos rurais, afectados por contornos de protección de elementos protexidos, as liñas de ordenación deben contemplar os seguintes criterios xerais: - As edificabilidades propostas serán semellantes ás xa existentes no ámbito territorial no que se emprazan o polígono e o elemento protexido, evitando deste xeito a aparición de tipoloxías edificatorias alleas a este. Neste senso as vivendas acaroadas ou colectivas que se propoñan nos criterios de ordenación das fichas disporanse na parte do ámbito máis afastada dos elementos protexidos, e sempre en relación co tecido urbano consolidado circundante. - Estudarase o emprazamento dos espazos libres na parte do ámbito delimitado máis próxima aos elementos protexidos ou noutra posición na que se potencie o ben para a súa posta en valor. - Prohíbese a aparición de paramentos verticais medianeiros ou de fachadas cegas nas edificacións contidas en ditos ámbitos. - Os instrumentos de desenvolvemento destes ámbitos deberán contar con informe favorable previo da Consellería de Cultura - Nas actuación integrais dos núcleos rurais e nos solos urbanizables, as edificacións resultantes deberán ter características volumétricas e construtivas adecuadas ao entorno. Art.15. Entorno de protección dos Hórreos Os concellos teñen a obriga de protexer, defender e dar a coñecer o valor cultural dos bens integrantes do patrimonio cultural municipal. No caso dos Hórreos, inmobles protexidos polo decreto 449/1973 do 22 de Febreiro, e incluídos no rexistro de Bens culturais de Galicia pola disposición adicional 2ª da Lei 15/85 do 25 de xuño do patrimonio histórico español, e pola disposición adicional 1ª da lei 8/95, do 30 de outubro do patrimonio cultural de Galiza, o contorno de protección defínese segundo a idade do elemento a protexer debido a súa condición de Ben de Interese cultural. Calquera intervención de nova construción e ampliación de volume das edificacións existentes no seu entorno inmediato que poidan afectar ao elemento ou ao seu entorno, debe obter a autorización previa da Consellería de Cultura, Subdirección xeral de Patrimonio. Polo anteriormente exposto, delimítase o contorno de protección dos hórreos que non posúen ficha individualizada dentro do catálogo, á parcela na que se empraza, as contiguas lindeiras á mesma e os peches. Art.16. Protección do arborado As árbores existentes de porte significativo nos espazos libres, públicos ou privados, nas parcelas dos bens protexidos, nos contornos de protección dos bens ou nas marxes dos camiños tradicionais, deberán conservarse e protexerse. As podas serán acordes co perfil característico de cada especie. Art.17. Obrigas dos propietarios dos bens catalogados que se atopan en estado ruinoso. Os propietarios de edificacións ou calquera outro ben incluído no catalogo do PXOM, ademais da obriga xeral consignada no artigo 25 da lei de patrimonio cultural da Galicia e no art.36 e concordantes da Lei de Patrimonio Histórico español, terán a obriga de proceder, mesmo a reconstrución total ou parcial no suposto de que o ben se atope en estado ruinoso. Todo isto independentemente de que se as obras excedan dos límites do deber de conservación, os propietarios pidan a cooperación das administracións competentes (Concello, consellería competente en materia de cultura, etc.) para abordar as obras necesarias ao respecto. Art.18. Declaración de ruína 1. Os bens declarados de interese cultural e os incluídos no catalogo do PXOM, gozarán da máxima protección e tutela, e a súa utilización quedará subordinada a que non se poñan en perigo os valores que aconsellan a súa conservación. Calquera cambio de uso haberá de ser autorizado polos organismos competentes. Se a pesar de o antedito, chega a incoarse expediente de declaración de ruína dalgún inmoble contido no catalogo do PXOM a Consellería de Cultura poderá intervir como interesada no devandito expediente, debendo serlle notificada a apertura e as resolucións que no mesmo adóptense. En ningún caso se poderá derrubar un edificio ou calquera outro ben incluído no catálogo do PXOM, mesmo que se tivese obtido a declaración de ruína, se non conta ca autorización expresa do órgano competente da Xunta de Galicia na protección do patrimonio Histórico.2. No caso de que a situación de ruína leve perigo inminente de danos a persoas, a entidade que incoase expediente de ruína haberá de adoptar as medidas oportunas para evitar os devanditos danos. Tomaranse as medidas necesarias que garantan o mantemento das características e elementos singulares do edificio, que non poderán incluír máis demolicións que as estritamente necesarias, e ateranse aos termos previstos na resolución da Consellería de Cultura.3. A situación de ruína producida por incumprimento do previsto no apartado anterior levará a reposición, por parte do titular da propiedade, do ben ao seu estado primixenio. O Intento de demoler un edificio protexido no catálogo, salvo no caso de ruína inminente declarada, facultará á Administración para a imposición de multa coercitiva e, no seu caso, levar a cabo as obras necesarias mediante a acción subsidiaria, onde o costo será esixible pola vía de prema e de conformidade cun presuposto que aprobe a Administración, salvo que decida a expropiación total do inmoble. Art.19. Normas para a tramitación de proxectos A solicitude de licenza dun ben incluído no catálogo ou afectado polo contorno de protección, deberá conter a documentación seguinte: - Levantamento a escala mínima 1/100 do estado actual do edificio, e das súas edificacións auxiliares e complementarias (alzados, plantas e seccións). - Levantamento da parcela a escala mínima 1/500 indicando a situación dos bens e especificando os cultivos, arborado, xardíns. - Descrición fotográfica do edificio e do seu entorno. - Incidencia no contorno da obra ou actividade para a ca se solicita a licenza, así coma unha memoria xustificativa da non alteración das condicións ambientais e paisaxísticas do lugar, incluíndo a relación detallada dos materias a empregar e da solución formal adoptada. En tódolos casos, o concello, coa documentación presentada e xunto cos informes técnicos municipais, solicitará con carácter previo á concesión de licenza, a autorización do órgano competente da Consellería de Cultura. Art.20. Condicións para o Plan Especial de protección e reforma interior dos núcleos de Aquelabanda, Calle e o Rueiro, A. OPORTUNIDADE E CONVENIENCIA O artigo 69 da Lei 9/2002 do 30 de decembro de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia establece as determinacións e fins dos plans especiais de protección A redacción do PXOM do Concello de Abegondo, é a oportunidade para formular a delimitación dun PEPRI nos núcleos de Aquelabanda, Calle e o Rueiro, denominado “Sarandós”. B. CRITERIOS DE DELIMITACIÓN O ámbito de actuación está delimitado dunha forma lineal polo camiño Inglés e as súas transversais ( que poden crear un impacto na paisaxe), limitando ao norte polas últimas edificacións do núcleo de Aquelabanda e ao Sur polas últimas edificacións tradicionais do núcleo de O Rueiro. Diferenciase así tres ámbitos vinculados todos eles ao camiño inglés pero con distintas peculiaridades: - Zona Norte: Núcleo de Aquelabanda sobre o camiño inglés, ata a ponte sobre o río Barcés. - Zona Central: Núcleo de A Calle dende o río Barcés ata o cruce da DP-0103 co camiño Inglés. - Zona Sur: Núcleo de O Rueiro dende o cruce da DP-0103 co camiño Inglés ata as últimas edificacións tradicionais do mesmo. C. OBXECTIVOS A ordenación mellorará as condicións urbanísticas do núcleo e protexerá os edificios históricos do ámbito. Para iso, algúns dos seus inmobles quedan incluídos no Catálogo do PXOM. Unha medida que establece este tipo de instrumentos normativos, é a introdución do concepto de “impacto negativo” para eliminar as actuacións inadecuadas ás características do entorno. Dentro destes impactos negativos existen determinadas construcións con localización inadecuada, cabreados en fachadas e aéreos, falta de tratamento do espazo público acorde co entorno ou determinados usos que terán que quedar emprazados fora do ámbito do solo de núcleo rural. A actuación do Plan especial estudará os trazados e aliñacións existentes, as edificacións existentes e futuras, o incremento das pequenas áreas de descanso e equipamentos vinculadas ao camiño e os espazos libres, así como o súa interconexión, reforzando os valores ambientais do entorno. Respecto ao tráfico rodado no núcleo histórico, o documento deberá reordenar a circulación e o estudo dunha urbanización acordo co entorno do viario para paliar o seu impacto negativo, favorecendo os percorridos peonís. D. RÉXIME TRANSITORIO O Concello de Abegondo, coincidindo coa aprobación do presente Plan Xeral, debe iniciar a tramitación para a redacción do Plan Especial de Protección e Reforma Interior “Sarandóns” adaptándoo ás determinacións do presente Plan Xeral. Ata que non se culmine a tramitación do procedemento de redacción e entre en vigor o PEPRI, non se autorizarán sobre os edificios existentes, no devandito ámbito, outras obras que as asociadas aos seguintes niveis e graos de protección: - NIVEL A EDIFICIOS DE INTERESE ARQUITECTÓNICO: son os edificios incluídos no catalogo do PXOM. Neles permitiranse as obras segundo o seu nivel de protección. - NIVEL B EDIFICIOS DE INTERESE URBANÍSTICO OU AMBIENTAL: son o resto dos edificios existentes, que non posúen un valor arquitectónico destacable pero algún elemento da edificación (fachada, volume, escala) contribúe coherentemente a definir o carácter histórico da escena urbana. Neles permitiranse as obras segundo o seu nivel de protección, que neste caso se establece coma ambiental. Mentres o PEPRI non sexa aprobado, calquera obra nun elemento ou edificación nos núcleos seguirán a mesma tramitación que calquera outro ben protexido, e se lle aplicará o grao de protección indicado con anterioridade. Así mesmo, os espazos non ocupados pola edificación non poderán ser ocupados por ningunha edificación e calquera intervención neles deberá respectar a topografía, as características esenciais do lugar, os elementos que o singularizan e o arborado existente de porte significativo. No ámbito do PEPRI non se permitirá aliñacións novas, alteracións na edificabilidade, parcelacións, segregacións nin agregacións até a aprobación definitiva do devandito Plan Especial de Protección e Reforma Interior. As condicións de edificación (altura. volume, ocupación, voos) quedarán cautelados pola súa integración no entorno protexido (nunca superiores aos valores da normativa de aplicación). Sección 3ª PROTECCIÓN DO CAMIÑO DE SANTIAGO E CAMIÑOS HISTÓRICOS Art.1. Obxecto Polo concello Abegondo discorre a ruta do camiño de Santiago coñecida como Camiño Inglés con dúas variantes: a variantes de Ferrol e a variante da Coruña., sen deslinde por parte da consellería. O presente documento do PXOM presenta o trazado do camiño inglés sometido a información pública por acordo da secretaria xeral da Consellería de Cultura e Comunicación social do mércores, 7 de xaneiro de 1998 publicado no DOG nº 3, recollendo as concrecións propias da escala e do traballo de campo realizado sobre os fitos existentes. Este trazado reflectido no PXOM é transitorio ata a delimitación definitiva do Camiño Inglés pola Consellería de Cultura. Na actualidade, non se aprobou expediente de delimitación algún sobre ningunha das mencionadas variantes polo que haberá de estarse ó estipulado no artigo 1.4. da citada Lei 3/1996, de 10 de maio. Unha vez deslindadas, seralles aplicable a protección prevista na Lei de Patrimonio Cultural de Galicia para os Bens Catalogados. Por alén dos trazados do Camiño de Santiago, no Concello de Abegondo tense constatado documental e arqueoloxicamente a existencia de dous importantes camiños históricos: - O primeiro o Camiño A Coruña-Lalín, trátase dunha vía de carácter xeral que comunicaba A Coruña (gran área portuaria) con Lalín e Ourense, de clara ascendencia romana. En Abegondo conta con dous treitos ben diferenciados: O primeiro entre San Bartolomeu e A Malata (Vizoño, Abegondo) que segue a traza do Camiño Inglés e o segundo treito entre A Malata (Abegondo) e o río Adrán que actúa de limite municipal. Trátase do trazado mais orixinal por descoñecido, mais tamén o mais transformado por mor do desvío do tránsito por Compostela. - A segunda é unha calzada romana da Alcaiana (Vizoño). Trátase dunha calzada de factura romana que pon en contacto (como desvío ou ramal) a oppida do Castro d´As Travesas (Carral) coa rede viaria xeral (Vía XX). O Obxecto desta normativa é establecer as determinacións para a protección, conservación e recuperación do camiño de Santiago e os camiños históricos. A aplicación desta normativa e transitoria ata que se defina unha regulación especifica para estes ámbitos por la consellería competente en materia de cultura. A delimitación e regulación da conservación, uso e diferentes niveis de protección dos tramos do Camiño de Santiago e os Camiños históricos que discorren por Abegondo, realízase na presenta normativa baixo o amparo da Lei 3/1996, de 10 de Maio, de Protección dos Camiños de Santiago. Art.2. Ámbito Esta normativa será de aplicación ao ámbito delimitado como camiño de Santiago e camiños históricos e as súas áreas de protección reflectidas nos planos. No ámbito dos Camiños será de aplicación complementaria toda a lexislación sectorial vixente, e en especial a Lei 3/96, de 10 de maio, de protección dos Camiños de Santiago. Art.3. Réxime de protección Para a protección destes camiños establécense dous niveis de protección: - Zonas laterais de protección: consisten en dúas franxas de terreo aos lados do camiño, cunha anchura mínima de tres metros a partir da súa liña exterior, agás naqueles tramos en que discorra tanxencialmente a unha estrada. Neste caso a zona lateral de protección de tres metros establecerase para a beira do Camiño oposta á estrada. - Zona de protección do contorno: composta por dúas franxas como mínimo de trinta metros de ancho, contados a partir da aresta exterior de explanación, na que o uso do solo quedará sometido á autorización da Consellería de Cultura. Ese dobre nivel de protección aplícase para o Camiño de Santiago e as súas variantes, o Camiño de San Bartolomeu, a Calzada Romana de Alcaiana e o resto do Camiño A Coruña-Lalín que descorre entre a zona da Malata e o río Adrán. Nos espazos afectados por estas áreas de protección deberase obter con carácter previo á concesión de licenza a autorización do órgano competente da Consellería de Cultura. Para a solicitude desta autorización o documento presentado conterá como mínimo unha descrición das obras, a situación das actuacións a realizar sobre planos topográficos e planos de clasificación e ordenación do PXOM e informe técnico municipal da súa viabilidade e adecuación á normativa urbanística. O outorgamento de licenzas municipais para actividades e usos autorizables que afecten o Camiño, ás súa zonas laterais de protección e maila zona de protección de contorno, precisará da previa resolución da Consellería de Cultura, logo do informe preceptivo do Comité Asesor do Camiño de Santiago (no seu caso) Esta normativa será de aplicación ao ámbito delimitado coma Camiño de Santiago ou Histórico e as súa áreas de protección reflectidas nos planos. Art.4. Ocupación do Camiño Nos casos en que fose indispensable, por causa de forza maior ou interese social, a execución de obras de infraestruturas que implicase a ocupación dalgún tramo do camiño, deberá preverse nos proxectos correspondentes un trazado alternativo; este trazado deberá discorrer paralelo e próximo ao tramo ocupado debendo reunir características semellantes, coas determinacións establecidas no artigo 3 da Lei 3/96, de 10 de maio, de protección dos Camiños de Santiago. Art.5. Sobre contradicións e modificacións do Catálogo Na actualidade, non se aprobou expediente de delimitación algún sobre ningunha das mencionadas variantes polo que haberá de estarse ó estipulado no artigo 1.4. da citada Lei 3/1996, de 10 de maio. Unha vez deslindadas, seralles aplicable a protección prevista na Lei de Patrimonio Cultural de Galicia para os Bens Catalogados. A delimitación recollida no presente documento, concíbese con carácter transitorio e aberto, sendo susceptible de modificación puntual a instancias do Concello e/ou dos Organismos Competentes en materia de Patrimonio Histórico, Artístico e Cultural, seguindo o procedemento previsto no artigo 94 da LOUG para tramitar as modificacións dos plans. Art.6. Protección do arborado na marxe dos Camiños O arborado existente de porte significativo nos espazos libres públicos, os existentes nas parcelas dos bens protexidos ou nos contornos de protección de ditos bens, deberán conservarse e protexerse. Art.7. Ordenanzas específicas de protección dos camiños A protección dos camiños aplícase sobre a clasificación do solo, dando lugar a un réxime normativo distinto segundo o grao de transformación do solo polo cal descorren dentro do termo municipal: - Solo rústico - Solo de núcleo rural - Solo urbanizable e as áreas incluídas nas actuacións integrais en núcleo rural Subsección 1ª solo rústico: Art.1. Delimitación de zonas de protección As zonas de protección dos camiños, zona lateral de protección e a zona de protección do contorno, superpóñense á clasificación do solo rústico do termino municipal. Ditas zonas reflíctense nos planos do PXOM e nas fichas do catálogo e contan con regulación específica. Art.2. Zona lateral de protección A. ÁMBITO Aplícase á superficie ocupada polo propio Camiño e unha banda de 3 metros a ambos os dous lados do Camiño a partir da súa liña exterior, excepto naqueles tramos que discorra tanxente a unha estrada. Neste caso a banda lateral de 3 m de protección intensiva establecerase no lado do Camiño oposto á estrada. B. CONDICIÓNS DE USO O camiño será utilizado para o uso de transporte e lecer. Non existen restricións para o uso de transporte peonil, ciclista e ecuestre dentro do camiño. As limitacións ao uso de transporte derivaranse exclusivamente das características físicas do tramo do Camiño, que cando correspondan a seccións especializadas (beirarrúas e plataformas para peóns) só permitirán o paso de viandantes ou ciclistas. Nas bandas laterais de protección admítense os usos vinculados á base produtiva e ao aproveitamento tradicional do territorio. Só se permitirán usos agrícolas e forestais, sempre que se veñan producindo de modo tradicional. Permítese a corta de árbores con autorización expresa da consellería de cultura sempre e cando sexa unha corta illada. Prohíbense movementos de terra que modifiquen o perfil actual dos terreos. Excepcionalmente poderán admitirse tendidos aéreos ou soterrados de liñas de infraestrutura eléctrica, gas, antenas, abastecemento de auga etc., pola súa necesidade e interese xeral ou comunitario, sempre que sexan compatíbeis co ben e que así o estime o organismo competente da Consellería de Cultura. C. CONDICIÓNS DE URBANIZACIÓN As pavimentacións realizadas sobre a traza do Camiño ateranse en todo momento a minimizar o impacto paisaxístico sobre o mesmo. Utilizaranse materiais terrizos, como bases de zahorra, macadam ou similares, nas pavimentacións no medio rural. Calquera pavimentación mediante firmes asfálticos ou pavimentos de formigón no medio rural deberá contar coa autorización da consellería Competente, debendo estar debidamente xustificada polo tráfico e tipo de vehículos que se espera discorran polo tramo renovado. Todas as gabias para a instalación de servizos, realizadas lonxitudinal ou transversalmente sobre o Camiño, deberán ser repostas co mesmo pavimento preexistente á execución da mesma. Os elementos de mobiliario e sinalización deberán estar integrados co medio rural no cal se encontra, sendo realizados preferentemente en madeira. En todo caso as actuacións responderán as características tradicionais da zona. D. CONDICIÓNS DE TRAMITACIÓN Calquera actuación no ámbito establecido requirirá autorización da Consellería de Cultura. Art.3. Protección do contorno A. ÁMBITO Aplicarase a Protección do contorno aos terreos incluídos nunha banda de como mínimo 30 metros a ambos os dous lados do Camiño, a partir da aresta exterior da explanación e nas zonas reflectidas nos planos de ordenación. B. CONDICIÓNS DE USO Calquera uso ou actividade deberá contar coa autorización previa da Consellería de Cultura, que poderá establecer medidas protectoras e correctoras, para o desenvolvemento dos seguintes usos: - As construcións e instalacións vinculadas a explotacións agrícolas, gandeiras ou forestais así como as actuacións destinadas á rehabilitación das existentes. Esta autorización será tamén necesaria para a rehabilitación das vivendas familiares illadas. - A instalación de calquera nova infraestrutura enerxética ou de comunicación (liñas eléctricas ou telefónicas), que en calquera caso deberá ter sempre unha disposición subterránea nunha sección de 30 m. - As actuacións destinadas ao mantemento ou mellora das actuais vías de transporte que leven un aumento da sección da plataforma ou obras que impliquen movementos de terras nas súas marxes. - Calquera actuación que supoña a modificación da situación actual dos solos tales como movementos de terras (excepto os derivados da actividade agrícola que xa se realiza), cambios na estrutura parcelaria, repoboacións forestais, etc. - Construcións e instalacións propias de asentamentos tradicionais. - Outros usos que poidan considerarse de interese público, por estar vinculados de calquera forma de servizo público, ou porque se aprecie a necesidade de localización en solo rústico, por mor de específicos requirimentos ou da súa incompatibilidade cos usos urbanos. - As propostas viarias non implicarán a modificación do carácter do Camiño, mantendo a prioridade do tráfico peonil sobre o rodado, non incrementando este último. prohíbense os seguintes usos: - Actividades extractivas, incluídas as explotacións mineiras, as canteiras e a extracción de áridos ou terras, así como as construcións e instalacións vinculadas ás mesmas. - Os usos industriais, comerciais e de almacenamento, así como as construcións e instalacións vinculadas aos mesmos. - As construcións destinadas a vivenda familiar illada. non se permitirán, ademais, as seguintes actuacións: - Colocación de carteis de propaganda ou elementos de calquera natureza con fins publicitarios. - A instalación de repetidores de televisión, telefonía móbil ou outros tipos de comunicación. - As infraestruturas de transporte de novo trazado sistema viario Sempre que sexa posible evitarase que as redes de infraestruturas se apoien na traza do Camiño, evitando a colocación de arquetas e rexistros que modifiquen o seu carácter orixinal. Subsección 2ª solo de núcleo rural Art.1. Ámbito de aplicación A área de protección delimitada en solo de núcleo rural corresponde coas áreas vinculadas ao trazado do Camiño, que teñen unha presenza directa neste, considerando que as accións nelas poden afectar directamente ao Camiño e aos seus valores visuais. Englóbanse neste ámbito a zona lateral de protección e a zona de contorno de protección. Art.2. Condicións de edificación Deberán manterse as constantes tipolóxicas tradicionais da edificación, co fin de preservar os valores ambientais da escena urbana que configuran. As substitucións de edificación deberán manter as alturas das edificacións e os tratamentos de fachada semellantes aos existentes nas edificacións tradicionais do contorno, para conseguir unha perfecta integración na paisaxe edificada. En edificios catalogados estarase ao disposto nas fichas do Catálogo. Art.3. Conservación da edificación As fachadas, cubertas e cerramentos de parcela deberán manterse en bo estado de conservación, sendo obrigatorio substituír as pezas deterioradas; así como renovar a pintura daqueles elementos que estean acabados co devandito material. Art.4. Rótulos Permítese a colocación de rótulos en planta baixa e encostados a fachada, de forma e tamaño que se integren na fachada, evitando a colocación de elementos discordantes. Prohíbense os rótulos perpendiculares a fachada ou colocados en medianeiras. Art.5. Tendidos aéreos Evitaranse no posible as instalacións de cables en cuberta e fachadas esixíndose as intervencións necesarias para lograr unha calidade adecuada ao espazo urbano e á edificación. Art.6. Condicións de pavimentación Nos tramos do Camiño que discorren polo interior dos núcleos rurais, evitaranse as pavimentacións de laxa de formigón ou firmes asfálticos, sendo recomendable o uso de lastros, pedra e outros similares. Os materiais serán propios de cada lugar coa colocación propia da zona. Cando os pavimentos deban ser continuos, serán preferentemente lavados, de maneira que se perciban os áridos. Cando existan pavimentos de pedra tradicionais realizaranse actuacións de restauración para a súa recuperación. Nos núcleos manterase a imaxe unitaria deste e a súa relación co Camiño histórico. Calquera proxecto de pavimentación nos tramos do Camiño deberá someterse á aprobación do Organismo competente. Subsección 3ª solo urbanizable e actuacións integrais en núcleo rural Art.1. Protección do Camiño no solo urbanizable A área de protección do camiño, delimitada nos solos urbanizables, corresponde coas áreas vinculadas ao trazado do Camiño (zonas de protección) que teñen unha presenza directa neste, considerando que as accións nelas poden afectar directamente ao Camiño e aos seus valores visuais. Nos documentos de desenvolvemento deste tipo de solos deben establecerse unhas medidas cautelares nas zonas de protección para evitar accións negativas sobre os camiños establecendo unicamente usos compatibles coa conservación dos mesmos. A. CONDICIÓNS PARA O PLANEAMENTO DE DESENVOLVEMENTO Os Plans que desenvolvan o solo clasificado coma urbanizable respectarán a traza do Camiño reflectida nos planos, establecendo condicións de recuamento das parcelas e da edificación que permitan manter a continuidade espacial do Camiño. Deberase prever en ditos instrumentos unha franxa continua ao camiño de respecto, coma mínimo 20 metros, onde se situarán as cesións de espazos libres e equipamentos. Calquera planeamento de desenvolvemento que afecte aos tramos do Camiño deberá someterse á aprobación do Organismo competente. B. CONDICIÓNS DE PAVIMENTACIÓN E SINALIZACIÓN DO CAMIÑO Ateranse ás determinacións establecidas ao efecto para o solo de núcleo rural. Art.2. Protección do Camiño nas Áreas incluídas nas actuacións integrais en solo de núcleo rural A área de protección do camiño, delimitada nas actuacións integrais de solo de núcleo rural, corresponde coas áreas vinculadas ao trazado do Camiño (zonas de protección) que teñen unha presenza directa neste, considerando que as accións nelas poden afectar directamente ao Camiño e aos seus valores visuais. Os documentos de desenvolvemento destas áreas de transformación dos núcleos, deben establecer unhas medidas cautelares nas zonas de protección para evitar accións negativas sobre os camiños establecendo unicamente usos compatibles coa conservación dos mesmos. A. CONDICIÓNS PARA OS PLANS ESPECIAIS Os Plans Especiais que desenvolvan as actuacións integrais en solo de núcleo rural respectarán a traza do Camiño reflectida nos planos, establecendo condicións de recuamento das parcelas e da edificación que permitan manter a continuidade espacial do Camiño. Establécese unha anchura mínima libre continua paralela ao Camiño de 10 m. B. CONDICIÓNS DE PAVIMENTACIÓN E SINALIZACIÓN DO CAMIÑO Ateranse ás determinacións establecidas ao efecto para o solo de núcleo rural. C. CONDICIÓNS DE EDIFICACIÓN Deberán manterse as constantes tipolóxicas tradicionais da edificación, co fin de preservar os valores ambientais da escena urbana que configuran. As novas edificacións deberán manter as alturas das edificacións e os tratamentos de fachada semellantes aos existentes nas edificacións tradicionais do contorno, para conseguir unha perfecta integración na trama urbana. Capítulo II Protección do patrimonio natural Art.1. Ámbito de aplicación e marco normativo A efectos de conseguir unha adecuada protección, conservación, posta en valor, difusión e fomento dos valores do patrimonio natural existente no concello, inclúese no PXOM, como documento independente, o Catálogo de Protección de Elementos Naturais no Tomo IX, que contén a relación de todos os espazos naturais protexidos no termo municipal, e as súas correspondentes fichas. Tamén aplícase ao patrimonio natural que polo seu alto valor ecolóxico e medio ambiental encóntranse incluído nos solos rústicos de especial protección que establece o PXOM: Augas, forestal, agropecuario, paisaxístico e de espazo natural e regulado por lexislación de rango superior. A partir das normas establecidas no presente documento para o patrimonio natural, será de aplicación complementaria toda a lexislación sectorial vixente, e en especial: - Real Decreto 849/1986, de 11 de abril, polo que se aproba o regulamento do Dominio Público Hidráulico. - Real Decreto 1997/1995, do 7 de decembro, polo que se establecen medidas para contribuír a garantir a biodiversidade mediante a conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres. - Lei 42/2007, do 13 de decembro, do Patrimonio Natural e Biodiversidade. - Real Decreto Lexislativo 1/2001, de 20 de xullo, polo que se aproba o Texto refundido da Lei de augas. - Lei 9/2010, do 4 de novembro, de augas de Galicia. - Lei 9/2001, de 21 de agosto de Conservación da Natureza. - Real Decreto 556/2011, do 20 de abril, para o desenvolvemento do Inventario Español do Patrimonio Natural e a Biodiversidade. - Real Decreto 1432/2008, do 29 de Agosto, polo que se establecen medidas para a protección da avifauna contra a colisión en liñas eléctricas de alta tensión. - Decreto 127/2008, do 5 de xuño, polo que se desenvolve o réxime xurídico dos humidais protexidos e se crea o inventario de humidais de Galicia. - Lei Estatal 43/2003, de 21 de novembro, de montes modificada pola Lei 10/2006, de 28 de abril. - Decreto 72/2004, de 2 de abril, polo que se declaran determinados espazos como zonas de especial protección de valores naturais. - Lei 9/2006, de 28 de abril, sobre avaliación dos efectos de determinados planes e programas no medio ambiente. - Decreto 105/2006, de 22 de xuño polo que se regulan medidas relativas á prevención de incendios forestais, á protección dos asentamentos no medio rural e a regulación dos aproveitamentos e repoboacións forestais. - Lei 6/2007, do 11 de maio, de medidas urxentes en materia de ordenación do territorio e do litoral de Galicia - Lei 42/2007, de 13 de decembro, do patrimonio natural e da biodiversidade. - Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental. - Lei 3/2007, do 9 de Abril de prevención e defensa contra os incendios forestais en Galicia. - Orden do 18 de abril, que zonifica o territorio con base no risco espacial de incendio forestal. - Lei 43/2003, do 21 de novembro de Montes. - Lei 5/1995 do 7 de xuño, de regulación de augas minerais, termais, de manancial e dos establecementos balnearios da comunidade autónoma de Galicia Art.2. Tramitación y autorizacións sobre o patrimonio natural A Dirección Xeral de Conservación da Natureza informará, e no seu caso autorizará, todas aquelas actuacións que desenvolvan ao presente PXOM e que poidan afectar, de forma directa o indirecta, aos seguintes valores naturais: - Espazos naturais protexidos (Lei 9/2001, do 21 de agosto, de conservación da natureza / Decreto 72/2004, do 2 de abril, polo que se declaran determinados Espazos como Zonas de Especial Protección dos Valores Naturais). - Especies incluídas no Catálogo galego de especies ameazadas (Decreto 88/2007 do 19 de abril, polo que se regula o Catálogo galego de especies ameazadas). - Hábitats de interese comunitario recollidos no Inventario Nacional de Hábitats e localizados fora da rede Natura 2000 (punto 3 do artigo 45 da Lei 42/2007, de 13 de decembro, do Patrimonio Natural e da Biodiversidade). - Cursos fluviais (Lei 5/2006 do 30 de xuño, para a protección, a conservación e mellora dos ríos galegos, Lei 7/1992, do 24 de xullo, de pesca fluvial e Decreto 130/1997, do 14 de maio, polo que se aproba o Regulamento de ordenación da pesca fluvial e dos ecosistemas acuáticos continentais. O organismo competente en materia de augas informará, e no seu caso autorizará, todas aquelas actuacións que desenvolvan o PXOM e que poidan afectar, de forma directa o indirecta, os canles e leitos fluviais e o dominio público hidráulico. Sección 1ª ESPAZOS NATURAIS REGULADOS A protección destes espazos ven regulada por unha normativa ou precepto legal de rango superior ás establecidas polo Plan Xeral (estas últimas son disposicións de caracter municipal). sendo necesario a súa inclusión no PXOM coma espazo natural. Subsección 1ª encoro de abegondo-cecebre Art.1. Ámbito O Encoro de Abegondo-Cecebre posúe simultaneamente a declaración de Lugar de Importancia Comunitaria, LIC da rede Natura 2000 (declarado mediante a Decisión 2004/812/CE e ratificado mediante a Decisión 2008/23/CE e a Decisión 2009/96/CE), e Zona de Especial Protección dos Valores Naturais, ZEPVN (Decreto 72/2004), de forma que conforme á Lei 9/2001 forma parte da Rede Galega de Espazos protexidos. O PHGC recolle o Encoro de Abegondo-Cecebre coma Espazo Natural en Réxime de Protección Xeral, Protección de encoros, Lugar de interese comunitario e Zona húmida. Estas declaracións implican a aplicación dunha serie de restricións e limitacións urbanísticas tales que o planeamento, de acordo á normativa urbanística actual, debe clasificar estes espazos como solo rústico especialmente protexido de espazos naturais, respectando os fins e obxectivos de conservación destes espazos. Art.2. Marco Legal Neste ámbito será de aplicación toda a lexislación sectorial vixente na materia, en concreto: - Lei 9/2001, de 21 de agosto, de conservación da natureza - Transposición á lexislación española da Directiva 92/43/CEE, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres, Real decreto 1997/1995 - Plan Hidrolóxico Galicia Costa no Capítulo II, sección 2, artigos 2.74 ó 2.83, sobre Protección, Conservación e Recuperación do Recurso e do seu contorno. Art.3. Condicións para a intervención nos núcleos rurais incluídos nos espazos naturais O PXOM delimita núcleos rurais tradicionais dentro do espazo natural da Rede Natura 2000 e do Plan Hidrolóxico Galicia-Costa, sendo Seixurra e San Román Estes Núcleos rexeranse pola súa ordenanza correspondente (acordo a súa clasificación e calificación), aplicándose de maneira superposta o réxime establecido neste artigo coas limitacións que resulte. As determinacións son as seguintes: - A tipoloxía edificatoria, será a adecuada ó uso ó que se destine o edificio e a norma zonal propia do ámbito, sempre e cando se manteñan as características xerais da construción da zona, en canto a tipoloxía edificatoria, materiais, volumetría, cores, ritmos nos ocos e a proporción oco-macizo da construción tradicional da localidade. - Nos se permiten medianeiras vistas, tratándose estas coma fachadas realizadas cós materiais tradicionais da zona. - Os cerramentos, revestimentos, carpinterías serán coherentes coa arquitectura tradicional abegondesa e acordes coas características tradicionais destes elementos da zona,: Linteis, posición dos ocos. Prohíbense as carpinterías de aluminio ou PVC en vivendas tradicionais, tendo que ser estas en madeira, podendo ser lacada en cores acordes. En vivendas de nova creación permítense as carpinterías de aluminio ou PVC en cores acordes. - As cores nas fachadas serán na gama dos brancos e vainillas, prohibíndose expresamente as cores doutra gama. - Rótulos comerciais: serán preferibles os rótulos inseridos nos propios ocos, sen voo sobre as fachadas. Os materiais a utilizar serán os propios da construción tradicional, acordes co entorno. Non obstante, será potestade da corporación municipal marcar as pautas a seguir para a elección dos mesmos. - Dentro dos contornos de delimitación destes núcleos incluídos na rede Natura serán obxecto, con carácter vinculante, de informe ou autorización preceptiva do órgano competente en materia de Medio Ambiente, os proxectos de edificación, urbanización e os novos tendidos aéreos de electricidade, telefonía e alumeado público. Subsección 2ª hábitas prioritarios Art.1. Ámbito Os tipos de hábitats designados como de interese para a conservación, son os denominados “hábitats de interese comunitario”, salientados no Anexo I da Directiva 92/43/CEE, e na Lei 42/2007 (o aquela que a substitúa). Art.2. Marco Legal Neste ámbito será de aplicación toda a lexislación sectorial vixente na materia, en concreto: - Transposición á lexislación española da Directiva 92/43/CEE, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres; Real decreto 1997/1995. - Lei 9/2001, de 21 de agosto, de conservación da natureza. - Lei 42/2007, de 13 de decembro, do patrimonio natural e da biodiversidade. Sección 2ª ELEMENTOS NATURAIS INCLUIDOS NO CATÁLOGO A protección, dos elementos recollidos dentro do catalogo de espazos naturais do PXOM, ven determinada na presente normativa do Plan Xeral (ten caracter municipal). Art.1. Obxeto Co obxecto de inventariar os elementos que polas súas características se consideran dunha especial importancia ambiental, recóllense no catálogo do PXOM os elementos naturais valedores de catalogación, en orde a outorgar unha maior protección derivada, tanto na lexislación ambiental e urbanística aplicable como do propio PXOM. Art.2. Ámbito Os espazos naturais incluídos no catálogo son ámbitos que, polo seu especial carácter e configuración como unidade ambiental homoxénea, a súa degradación ou perda suporía un dano irreparable no patrimonio natural e deberan de ser conservadas, melloradas e postas en valor A continuación enuméranse os elementos catalogados e o seu grao de protección aplicable - EN-01 Encoro de Abegondo, Espazo Natural - EN-02 Río Barcés, Espazo Natural - EN-03 Río Mero, Espazo Natural - EN-08 Val do Río Traveso, Espazo Natural - EN-04 Rego de Fontao, Espazo Natural - EN-05 Río Gobia, Espazo Natural - EN-06 Carballeira de Figueiroa, Espazo Natural - EN-07 Rego de Roufrío, Espazo Natural Art.3. Réxime de protección dos espazos naturais incluídos no catálogo Ademais da protección outorgada polo réxime da categoría de Solo Rústico de Especial Protección sinalada polo PXOM e a normativa sectorial en materia medioambiental, existe unha maior protección incluída na ficha, establecéndose determinadas limitacións encamiñadas a preservar o ben que se protexe. - Espazo natural: Aqueles bens de interese natural, medioambiental e etnográfico, representativo dos diferentes ecosistemas existentes no termo municipal. As súas notables calidades paisaxística, de gran valor ou rareza ecolóxica, aconsellan a soa conservación total. - Corredor: Aqueles bens que sen ter por si mesmos un valor destacado, son pezas que colaboran á configuración dun espazo natural. Enténdese por corredor a efectos de aplicación da presente ordenanza, aquelas zonas do territorio que, localizándose en contacto cos ámbitos incluídos na Rede Natura, cumpren funcións de conectividade ecolóxica, permitindo o mantemento da diversidade biolóxica, os hábitats e as especies, e que ademais forman parte dos principais elementos estructurantes do medio natural do Concello, as canles fluviais, co fin de posibilitar a aplicación dun sistema de xestión que favoreza a conexión tanto ecolóxica como paisaxística, das zonas de maior valor ambiental existentes no termo municipal. Art.4. Regulamentación dos usos e actuacións permitidos segundo os niveis de protección Ademáis do réxime especifico da clase de solo onde se sitúen, a normativa sectorial en materia medioambiental e segundo os valores singulares de cada ben para os espazos naturais incluídos no catálogo e corredores, establécense as seguintes condicións particulares: A. ACTUACIÓNS PERMITIDAS Aquelas que leven conservación, e recuperación do espazo natural. Incluíndo os usos tradicionais que permanecen na forma de recursos histórico-culturais, etnográficos de riqueza medioambiental. Aquelas que leven a posta en valor dos espazos naturais e fomenten o ben como lugar de identidade e lecer; en especial aquelas dotacións imprescindíbeis para a súa accesibilidade. Aquelas que leven a recuperación do valor natural do solo, incluído a recuperación da súa biodiversidade. B. ACTUACIÓNS PROHIBIDAS Non se permitiran máis usos de aqueles compatíbeis coa conservación do espazo segundo a lexislación en materia medio ambiental. En particular quedará prohibido: - A corta do arboredo, salvo operacións levadas por motivos de seguridade, protección e mantemento. Poderase permitir a corta illada de árbores, coa obriga de compensa-la corta coa plantación de especies autóctonas - Prohibición de calquera acción que poida afectar negativamente a súa integridade, saúde e aparencia. Sección 3ª PROTECCION DAS AUGAS Subsección 1ª canles ribeiras e marxes fluviais Art.1. Actuacións na Zona de Protección dos Canles Públicos. Aos efectos de aplicación da normativa vixente sobre protección de canles, ribeiras e marxes fluviais, defínense os seguintes conceptos: a) Canle natural dunha corrente continua ou descontinua é o terreo cuberto polas augas nas máximas crecidas ordinarias; considérase como caudal de máxima crecida ordinaria a media dos máximos caudais anuais, no seu réxime natural, producidos durante dez anos consecutivos, que sexan representativos do comportamento hidráulico da corrente. b) Ribeiras son as franxas laterais das canles públicas situadas por encima do nivel de augas baixas. c) Marxes son os terreos que lindan coas canles. De acordo coa lexislación vixente en materia de augas, as marxes están suxeitas en toda a súa extensión lonxitudinal a unha zona de cinco (5) m. de anchura de servidume para o uso público, e a unha zona de policía de cen (100) m. de anchura, na que todos os usos e actividades posibles están condicionados. Ambas as zonas mídense en proxección horizontal a partir da liña de máxima crecida que limita a canle, polo que a primeira forma parte da segunda. A. LÍMITES Á PROPIEDADE A realización de obras, instalacións ou actividades nas canles, ribeiras ou marxes someterase aos trámites e requisitos especificados no Regulamento do dominio público hidráulico aprobado por real decreto 849/1986, de 11 de abril, ou na normativa que o complemente ou substitúa. zona de servidume De acordo con devandito regulamento, a zona de servidume para uso público terá por finalidade posibilitar o paso para o servizo do persoal de vixilancia da canle. Os propietarios de terreos situados nas zonas de servidume poderán libremente sementar e plantar especies non arbóreas, sempre que non impidan o paso. Prohíbense a realización de calquera obra (incluíndo os peches de parcelas) na zona de servidume en calquera tipo de solo. zona de policia Na zona de policía, quedarán suxeitos á autorización previa do organismo de conca as seguintes actividades e usos do chan: a) As alteracións substanciais do relevo natural do terreo. b) As extraccións de áridos. c) As construcións de todo tipo, teñan carácter definitivo ou provisional. d) Calquera outro uso ou actividade que supoña un obstáculo para a corrente en réxime de avenidas ou que poida causar a degradación ou a deterioración do dominio público hidráulico. e) Para a plantación de especies arbóreas Establécese nos solos rústicos, unha banda de 20 metros de anchura en cada marxe do ríos, na que se prohibe calquera tipo de construción. As construcións que pola súa singularidade precisen establecerse nestas zonas restrinxidas, deberán obter autorización previa da administración hidráulica. A execución de calquera obra ou traballo na zona de policía de canles precisará autorización administrativa previa do organismo de conca. Dita autorización será independente de calquera outra que haxa de ser outorgada polos distintos órganos das Administracións públicas A autorización do organismo de conca non exime nin presupón as necesarias autorizacións municipais, que se outorgarán en función do disposto nestas normas urbanísticas e do resto das normas que as vinculen. Cando non existan outras determinacións, considerarase supletoriamente que a zona de policía de augas abarca unha franxa de cen (100) m., contados a partir de ambos os límites da canle. líña límite de edificación nos solos de desenvolvemento O establecemento pola lexislación hidráulica da zona de policía non implica a imposibilidade de actuacións nela, incluídas construcións. Nos solos de desenvolvemento será o instrumento que o desenvolve o que definirá as distancias mínimas ó dominio público hidráulico das construcións, actividades e usos que sexan posibles na zona de protección, con limitacións ou restricións concretas en tódolos leitos, coa definición literal e gráfica que sexa necesaria. Estas concrecións deberanse reflectir nos instrumentos de desenvolvemento do Plan Xeral, que terán que ser informados por este organismo autónomo. De acordo co artigo 32.2 d9 da lOUG, as correntes de auga de escasa entidade que discorran dentro do ámbito dun solo de desenvolvemento quedarán debidamente integradas no sistema de espazos libres públicos, estando a franxa de cinco metros dende a ribeira (servidume) libre de calquera construcción. B. AMPLIACIÓN DA ZONA DE POLICIA Sen prexuízo da modificación dos límites da zona de policía, cando concorra algunha das causas sinaladas no artigo 6.2 do Texto Refundido da Lei de Augas, a zona de policía poderá ampliarse, se iso fose necesario, para incluír a zona ou zonas onde se concentra preferentemente o fluxo, ao obxecto específico de protexer o réxime de correntes en avenidas, e reducir o risco de produción de danos en persoas e bens. Nestas zonas ou vías de fluxo preferente só poderán ser autorizadas polo organismo de conca aquelas actividades non vulnerables fronte ás avenidas e que non supoñan unha redución significativa da capacidade de desaugadoiro da devandita vía. A zona de fluxo preferente é aquela zona constituída pola unión da zona ou zonas onde se concentra preferentemente o fluxo durante as avenidas, ou vía de intenso desaugadoiro, e da zona onde, para a avenida de 100 anos de período de retorno, póidanse producir graves danos sobre as persoas e os bens, quedando delimitado o seu límite exterior mediante a envolvente de ambas as zonas. Aos efectos da aplicación da definición anterior, considerarase que poden producirse graves danos sobre as persoas e os bens cando as condicións hidráulicas durante a avenida satisfagan un ou máis dos seguintes criterios: - Que o calado sexa superior a 1 m. - Que a velocidade sexa superior a 1 m/s. - Que o produto de ambas as variables sexa superior a 0,5 m²/s. Enténdese por vía de intenso desaugadoiro a zona pola que pasaría a avenida de 100 anos de período de retorno sen producir unha sobreelevación maior que 0,3 m, respecto da cota da lámina de auga que se produciría con esa mesma avenida considerando toda a chaira de inundación existente. A sobreelevación anterior poderá, a criterio do organismo de conca, reducirse até 0,1 m cando o incremento da inundación poida producir graves prexuízos ou aumentarse até 0,5 m en zonas rurais ou cando o incremento da inundación produza danos reducidos. Na delimitación da zona de fluxo preferente empregarase toda a información de índole histórica e xeomorfolóxica existente, a fin de garantir a adecuada coherencia dos resultados coas evidencias físicas dispoñibles sobre o comportamento hidráulico do río. A modificación dos límites da zona de policía, cando concorra algunha das causas sinaladas no apartado 2 do presente artigo, só poderá ser promovida pola Administración Xeral do Estado, autonómica ou local. A competencia para acordar a modificación da zona de policía corresponderá ao organismo de conca, debendo instruír ao efecto o oportuno expediente no que deberá practicarse o trámite de información pública e o de audiencia aos concellos e comunidades autónomas en cuxo territorio se atopen os terreos gravados e aos propietarios afectados. A resolución deberá ser motivada e publicada, polo menos, no Boletín Oficial da provincia. Subsección 2ª mananciais ee dereitos mineiros Art.1. Condicións para o Plan Especial de protección dos mananciais do municipio de Abegondo A. OPORTUNIDADE E CONVENIENCIA O artigo 69 da Lei 9/2002 do 30 de decembro de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia establece as determinacións e fins dos plans especiais de protección. O marco do Proxecto LIFE+ AQUA-PLANN PROJECT “Xestión Integrada dos Recursos Hídricos e a súa aplicación no Planeamento Local do L. I. C. Encoro de Abegondo - Cecebre” (LIFE+ 07ENV/E/000826) e o instrumento para seleccionar os elementos a protexer e inventarialos. B. OBXETO DO PLAN O presente Plan Especial ten por obxecto establecer as medidas necesarias para garantir a conservación, protección e defensa dos mananciais existentes no termo municipal de Abegondo. A protección dos mananciais baséase na delimitación territorial de zonas xeográficas denominadas perímetros de protección. Esta ten como principais obxectivos os seguintes: - Evitar a vertedura de substancias contaminantes que poderían afectar á calidade da auga. - Controlar o desenvolvemento de calquera uso ou actividade incompatible coa preservación dos recursos naturais. - Fortalecer as medidas de prevención e control nas zonas inmediatas aos mananciais. C. RÉXIME TRANSITORIO Ata a aprobación do plan especial, defínese un perímetro de protección de 30 metros de radio nos que a execución de calquera obra, instalación ou traballo no mesmo precisará autorización administrativa previa do organismo de augas. Dita autorización será independente de calquera outra que haxa de ser outorgada polos distintos órganos das Administracións públicas Art.2. Condicións da protección dos mananciais e dos dereitos mineiros outorgados para o aproveitamento de auga mineral natural Os mananciais identificados no inventario detallado de captacións realizado por técnicos municipais no marco do Proxecto LIFE+ AQUA-PLANN PROJECT “Xestión Integrada dos Recursos Hídricos e a súa aplicación no Planeamento Local do L. I. C. Encoro de Abegondo - Cecebre” (LIFE+ 07ENV/E/000826) e o dereito mineiro “Os Toxos”, identificados no Tomo V plano de I-03c. Os manaciais contan cun perímetro de protección, 30 metros, e o dereito mineiro inclúe como zona de protección a delimitación da zona de restrición mínima grafada no plano. En ditas zonas prohíbense, ata a aprobación dos proxectos ou planes que os desenvolvan, os seguintes usos e actividades: A. DOS MANANCIAIS - Instalacións para o almacenamento, transporte e tratamento de calquera tipo de augas residuais (fosas sépticas, zanxas de infiltración, redes de saneamento e similares). - Instalacións para o almacenamento, transporte e tratamento de hidrocarburos líquidos ou gaseosos e produtos químicos. - Depósitos e instalacións para o almacenamento, transporte e tratamento de calquera tipo de residuos sólidos. - Almacéns de produtos fitosanitarios e fertilizantes minerais, fosas de xurros, esterqueiras, áreas de compostaxe e silos. - Áreas de exercicio ou “castigo” de calquera tipo de gando. - Depósito e distribución de calquera tipo de fertilizantes (orgánico ou mineral) e produtos fitosanitarios. B. DO DEREITO MINEIRO OUTORGADO PARA O APROVEITAMENTO DE AUGA MINERAL NATURAL As condicións de aproveitamento e protección das augas minerais existentes no termo municipal, vira determinado polo Decreto 402/96 do 31 de outubro e o seu Anexo 1 e pola Lei 5/1995 do 7 de xuño, de regulación de augas minerais, termais, de manancial e dos establecementos balnearios da comunidade autónoma de Galicia Capítulo III PROTECCIÓN DO MEDIO AMBIENTE Art.1. Obxecto Regúlanse no presente capítulo as condicións que, para a conservación e mellora do medio ambiente deben cumprir determinados Plans e Programas baixo o prisma da Lei 9/2006, de 28 de abril, sobre avaliación dos efectos de determinados plans e programas no medio ambiente e as condicións xerais de cumprimento a protección do medio ambiente. Así mesmo no análise do cumprimento dos criterios de sustentabilidade ambiental do Plan Xeral, sinálanse neste capítulo as medidas preventivas e correctoras dos efectos previstos do planeamento. Así mesmo no Documento de Referencia emitido, indicáronse unha serie de condicionantes a incorporar no Plan, resultando unha serie de medidas que se tiveron en conta xa nos criterios de ordenación e desenvolvemento do PXOM afectando ás obras e actividades que se deriven da súa posta en marcha. As medidas recollidas neste capítulo deséñanse tendo en conta a natureza dos efectos estratéxicos da alternativa seleccionada sobre as variables de sustentabilidade, xa sexa para potencialos (no caso de que fosen positivos), ou para previlos, corrixilos ou compensalos (no caso dos negativos). Art.2. Ámbito de aplicación e marco legal E de aplicación no termo municipal e nos documentos que desenvolvan a ordenación prevista polo PXOM a seguinte lexislación: - Lei 9/2006, do 28 de abril, sobre a avaliación dos efectos de determinados plans e programas no medio ambiente. - Lei 22/2011, do 28 de xullo de residuos sólidos contaminados. - Lei 37/2003, do 17 de novembro de Ruído. - Real decreto 1367/2007, do 19 de outubro, polo que se desenvolve a lei 37/2003 do 17 de novembro de Ruído, no referente a zonificación acústica, obxetivos de calidade e emisións acústicas. - Decreto 1890/2008, de 14 de novembreo polo que se aproba o regulamento de eficiencia enerxética en instalacións de alumeado exterior. Sección 1ª TRAMITACIÓN MEDIO AMBIENTAL Art.1. Avaliación ambiental estratéxica Para a conservación e mellora do medio ambiente, o procedemento de avaliación ambiental estratéxica pasa a constituír parte do propio contido dos instrumentos de ordenación do territorio e do planeamento urbanístico, de conformidade co previsto na normativa comunitaria en materia de medio ambiente e na súa norma de transposición ao ordenamento xurídico do Estado. Tal procedemento, como instrumento de prevención, permite integrar os aspectos ambientais na toma de decisións dos plans e programas públicos, así como promover un desenvolvemento sostible. O referido procedemento atópase regulado nos artigos 84.5 e 6, 85.2, 3, 4, 5 e 6. e 86.1. g) da LOUG Sección 2ª MEDIDAS DE SUSTENTABILIDADE AMBIENTAL DOS EFECTOS PREVISTOS NO PLAN XERAL Subsección 1ª medidas preventivas Art.1. Obxecto As medidas preventivas son aquelas encamiñadas a corrixir os efectos negativos producidos polas accións do Plan, no seu foco ou orixe, evitando así a aparición dun impacto negativo sobre o medio. Son polo tanto o método máis axeitado para evitar a aparición de impactos negativos, a consecuencia do desenvolvemento das accións previstas no plan. Art.2. Medidas que condicionan o deseño da ordenación urbanística proposta, Co fin de evitar a aparición de impactos negativos pola súa causa, establécense as seguintes medidas preventivas: 1. No deseño de ordenación do Plan, así como nas previsións temporais e económicas do seu desenvolvemento, seguiranse os criterios que favorecen e melloran a sustentabilidade ambiental do Plan.2. No deseño da iluminación dos novos desenvolvementos, optarase polo emprego de luminarias que reduzan a contaminación lumínica. Ademais, o Concello, en caso de substituír as luminarias existentes, deberá empregar aquelas que reduzan a contaminación lumínica actual.3. No deseño da ordenación dos sectores de novos desenvolvementos teranse en conta as seguintes consideracións: a) Os plans deberán de considerar a variable paisaxe no seu deseño, establecendo unha ordenación que integre as novas edificacións na paisaxe, e estableza zonas verdes que actúen de barreira visual as zonas próximas dos canles fluviais b) Se localizan varios exemplares arbóreos de elevado porte nun sector ou polígono, que actúan de colchón fronte a agresións ao sistema ecolóxico lindante, deben quedar integrados na ordenación do sector. c) O plan deberá ter en conta a proximidade ao espazos naturais delimitados incluído na Rede Natura, e establecer as medidas que garantan a súa non afección, entre as que se incluirá unha análise da vexetación existente, que posibilite a definición daquelas zonas onde se concentren os exemplares arbóreos de maior valor ecolóxico, onde se situarán preferentemente as zonas verdes e espazos libres vinculados ao sector. Art.3. Medidas que establecen as Revisións e a análise da evolución do planeamento. Co fin de detectar a posible aparición de focos de impacto negativo durante o desenvolvemento do Plan, para así corrixilos antes de que se produza a afección, establécense as seguintes medidas preventivas: 1. Dado que non se pode prever con exactitude o ritmo de crecemento da poboación, establécese como norma preventiva global a revisión da valoración dos efectos medio ambientais, cando se alcance un incremento de poboación equivalente ó consumo do 20% da edificabilidade máxima prevista no Plan Xeral.2. Deberase de remitir ao órgano ambiental cunha periodicidade anual, un informe no que se inclúa a actualización de cada un dos indicadores do Plan de Seguimento definido no ISA, e contidos no anexo II da Memoria Ambiental.3. Cando se alcance un consumo superior ó 20% da edificabilidade máxima prevista no Plan, realizarase un estudio do tráfico de vehículos e medición da contaminación ambiental, por si é preciso establecer medidas correctoras.4. Realizaranse análises periódicos da calidade das augas para controlar os vertidos ós cursos fluviais, de forma que se cumpran os obxectivos fixados no PHGC.5. Medicións periódicas de ruído para garantir que os umerais mantéñense dentro dos límites permitidos, e en caso contrario se tomen as medidas correctoras ou sancionadoras que procedan.6. Os depósitos de combustible e redes de distribución dos mesmos, así como calquera instalación de almacenamento e distribución de outras sustancias susceptibles de contaminar o medio hídrico, pasarán periodicamente probas de estanquidade de acordo á lexislación.7. Abastecemento. Actuacións previstas nos catro cuadrienios de vixencia do Plan ampliación da ETAP hasta os 2.500 m3/día, aumentar a capacidade do depósito de cabeceira ata os 2.500 m3, e incrementar a capacidade do depósito de A Picota ata os 2.000 m3.8. Saneamento. Actuacións previstas nos catro cuadrienios de vixencia do Plan: ampliar a EDAR de Beldoña ata os 6.500 habitantes equivalentes, a EDAR de Cullergondo ata os 300 habitantes equivalentes, e a EDAR de Limiñón ata os 1.200 habitantes equivalentes. Neste apartado convén destacar que a actuación industrial STI-16, situada na parroquia de Montouto, deberá contar con instalacións de depuración propias. Art.4. Medidas enfocadas ao control dos plans e proxectos Co obxectivo de impedir a súa afección negativa ao medio, establécense as seguintes medidas preventivas: 1. PXOM deberá establecer o emprego de sistemas de iluminación de baixo consumo nas zonas dotacionais, así como o emprego de luminarias de tipo Cut-Off nos espazos libres situados sobre solo rústico de especial protección, co obxectivo de evitar a contaminación lumínica, e así non interferir nos modos de vida da fauna nocturna.2. Concello comprobará o cumprimento da normativa sectorial en canto á instalación de paneis solares, nas edificacións de nova construción e naquelas que sexan obxecto de rehabilitación. Ademais creará un rexistro das edificacións que conten con instalacións de produción de enerxías renovables.3. Concello esixirá, con carácter previo á aprobación dos proxectos de urbanización, o cumprimento da condición de que se realice a execución das obras que garantan o abastecemento de auga. Ademais esixirase ós propietarios de solos sometidos a procesos de xestión encamiñados ó desenvolvemento urbanístico dos mesmos a prestar garantías relativas á asunción dos gastos suplementarios que supoñan para as infraestruturas públicas, garantía que será condición necesaria e previa para o inicio da xestión dos ámbitos a desenvolver.4. Na fase de redacción dos proxectos de urbanización poñerase especial precaución nos cálculos das redes de evacuación de pluviais que compensen a diminución da permeabilidade pola pavimentación e edificación; o Concello deberá realizar unha comprobación exhaustiva da validez dos mesmos, así como o seu cumprimento na execución das obras.5. Os plans parciais e proxectos de urbanización deberán contemplar os seguintes aspectos: a) O axardinamento dos espazos comúns e públicos realizarase con especies adaptadas ó medio que permitan reducir o costo en auga de rega. b) Primarase o deseño de espazos de tipo natural con especies herbáceas rústicas con poucas necesidades de auga fronte a céspedes ornamentais. c) De existir piscinas comunitarias, deseñaranse de forma que teñan sistemas de mantemento que permitan os mínimos cambios de auga, para reducir o consumo da mesma. d) Os sistemas de rega serán eficientes no seu deseño, e na súa utilización, manténdose en boas condicións e con horarios que optimicen o uso del auga polas plantas, evitando regar nas horas máis calorosas.6. Contemplarase nos proxectos a instalación de barreiras (vexetais ou artificiais) que reduzan a incidencia do ruído en zonas habitadas, e que difuminen a presenza da zona urbanizada desde o exterior no caso das industrias.7. Intentarase que as edificacións se adecúen ó entorno, establecendo condicións estéticas nas ordenanzas de edificación.8. Na zona industrial evitarase no posible a edificación con lonxitudes excesivas, e si elo non é posible romperase ópticamente con elementos vexetais.9. A revexetación proxectarase con especies autóctonas, evitando deseños excéntricos que rompan a harmonía do entorno.10. Os plans parciais realizarán un estudio pormenorizado da vexetación existente no seu ámbito de actuación, de forma que a revexetación ou a implantación de zonas verdes poida facerse conservando parte do existente, no caso de que poida haber algún exemplar que mereza a pena conservar, para o que o Concello extremará a precaución no estudo e análise dos plans e proxectos de urbanización antes da súa aprobación.11. As industrias/actividades que se implanten na zona terán que cumprir a lexislación vixente no que se refire á avaliación de impacto ambiental. En calquera caso e co fin de garantir a compatibilidade territorial do uso industrial, o Concello porá especial precaución no control e seguimento dos plans que desenvolvan as zonas industriais co fin de evitar a acumulación de efectos derivados das actividades que se implanten.12. Os depósitos de combustible e redes de distribución dos mesmos serán estancos e estarán debidamente selados para evitar a súa infiltración ás augas subterráneas. Art.5. Medidas encamiñadas ao control nas obras Co fin de impedir a afección ao medio durante a execución das mesmas, desenvolvidas a consecuencia da aplicación do planeamento (obras de urbanización principalmente), establécense as seguintes medidas preventivas: 1. O Concello deberá extremar a vixilancia na execución das obras para evitar vertidos contaminantes incontrolados (aceite, graxas…), así como o arrastre de solo a canles.2. A terra vexetal que se retire do ámbito das obras se retirara e acumulará de forma adecuada, para a súa posterior utilización nas labores de restauración e urbanización.3. Reducirase ó máximo o tempo no que se manteñen os solos sen cuberta vexetal para reducir os fenómenos erosivos.4. Controlarase de forma exhaustiva que a maquinaria de obras non transite por zonas externas ó ámbito de actuación, así como que as labores de mantemento e reparación se realicen baixo condicións que aseguren a inexistencia de vertidos ou residuos.5. A maquinaria deberá cumprir a normativa de emisións e dispoñer da documentación acreditativa que o garanta.6. Non se queimará ningún tipo de material.7. Procederase á humectación das zonas en obras para evitar a produción de po en suspensión.8. As empresas de construción deberán estar inscritas no Rexistro xeral de Produtores e Xestores de Residuos de Galicia para realizar as actividades de produción de residuos da construción.9. Antes do inicio das obras, deberán presentar ante a Dirección xeral de Calidade e Avaliación Ambiental, un plan de xestión de residuos en obra.10. Adecuaranse, antes do inicio das obras, zonas específicas para a instalación de distintos tipos de colectores nos que se fará o abasto e almacenamento dos distintos residuos, en condicións axeitadas de seguridade e hixiene, ata o seu envío a xestor final autorizado.11. O mantemento da maquinaria (cambio de aceite, engraxe, etc.) realizarase en talleres inscritos no Rexistro xeral de Produtores e Xestores de Residuos de Galicia.12. Dous meses despois do remate das obras presentaranse ante esta Dirección Xeral xustificantes do tipo e cantidade de residuos entregados a xestor autorizado. Art.6. Medidas de control sobre as actividades Neste apartado hai que destacar que o Plan non pode prever as características das actividades que se instalen, polo que resulta fundamental a aplicación da lexislación en materia de avaliación ambiental de proxectos e actividades, establecéndose dende o plan as seguintes medidas de prevención: 1. Observación constante das empresas sobre o cumprimento da lexislación, concienciando e esixindo, dentro dos límites que non afecten á súa actividade, a harmonización co medio en construcións e instalacións, así como a colaboración no respecto ó medio ambiente, cumprindo as normativa sectorial de aplicación, e formando ó seu persoal.2. Informarase e potenciarase o uso de enerxías renovables, especialmente na construción e deseño de edificacións, e o consumo eficiente de recursos, de acordo ás novas leis e códigos que así o esixen, entre eles o Código Técnico da Edificación.3. Potenciarase a xestión adecuada dos residuos domésticos, facilitando á poboación ó acceso ó punto limpo e informando da súa utilidade.4. Vixilancia das actividades e horarios de funcionamento, sobre todo para evitar a xeración de ruídos, para o que se establecerá unha ordenanza especifica.5. Na fase de explotación: a) Residuos industriais; dúas alternativas: xestión individualizada o xestión conxunta. b) Plan municipal de recollida de residuos urbanos: As entidades locais deben elaborar, un plan municipal de recollida de residuos urbanos.6. Na fase de abandono: No caso de abandono dalgunha instalación ou empresa implantada no solo industrial, deberanse clasificar, retirar e entregar os residuos existentes ou xerados a xestores autorizados no prazo máis breve posible. Subsección 2ª Medidas correctoras Art.1. Obxecto As medidas correctoras son aquelas encamiñadas a corrixir os efectos negativos producidos polas accións do Plan, diminuíndo o seu grao de afección sobre o medio. Son polo tanto o método máis axeitado para corrixir os impactos negativos das accións previstas no plan, unha vez producidos. Art.2. Medidas Correctoras 1. Concello habilitará políticas que favorezan a implantación de empresas que se complementen con programas de formación e emprego que permitan a inserción dos habitantes nas novas actividades.2. O aumento de recursos municipais polo aumento de poboación utilizarase en parte para a rehabilitación e mantemento das zonas rurais, para evitar que o excesivo crecemento da zona urbana supoña unha perda do caracter tradicional e agrario dos núcleos, mantendo estes incluídos na vida municipal, e no Concello impulsarase a difusión do patrimonio cultural da zona a través de actividades que impliquen á nova poboación.3. O Concello esixirá con carácter previo á aprobación dos proxectos de urbanización, o cumprimento da condición de que se realice a execución das obras que garantan o abastecemento de auga, e esixirá ós propietarios de solos sometidos a procesos de xestión encamiñados ó desenvolvemento urbanístico dos mesmos a prestar garantías relativas á asunción dos gastos suplementarios que supoñan para as infraestruturas públicas, garantía que será condición necesaria e previa para o inicio da xestión dos ámbitos a desenvolver. Capítulo IV PROTECCIÓN DAS INFRAESTUTURAS TERRITORIAIS Sección 1ª INFRAESTRUTURAS DE TRANSPORTE DE MERCADORIAS E PERSOAS Subsección 1ª transporte terrestre por estrada Art.1. Afeccións do Sistema Xeral de Comunicacións Viario Polas súas características, dentro do concello de ABEGONDO o Plan Xeral distingue as seguintes categorías de Sistema Xeral Viario: - Estradas do Ministerio de Fomento: - Estradas da Xunta de Galicia: - Estradas provinciais: - Estradas municipais: A. LIMITACIÓNS XERAIS DE USO E PROPIEDADE: Serán de dominio público os terreos adquiridos por título lexítimo pola administración titular da estrada para a construción da mesma e dos seus elementos funcionais. Nas vías que transcorren polas zonas clasificadas como Solo Urbano ou Solo de Núcleo Rural, trázanse as aliñacións recollendo as edificacións existentes e os cerres de parcelario, non obstante primará a liña límite de edificación que fixa a lexislación sectorial vixente en cada caso. As zonas de servidume, afección e aliñamentos, tamén serán en cada caso as fixadas pola lexislación sectorial correspondente. Detállanse a continuación as determinacións xerais ó respecto. rede nacional A Autoestrada do Atlántico (AP-9) e a A-6 Autovía del Noroeste no seu paso polo municipio de Abegondo, considéranse sistema xeral viario, e o solo que ocupan incluíndo a zona de Dominio Público e afeccións quedan clasificados como Rústico de Protección de Infraestruturas. Conforme á Lei 15/1988, de 29 de xullo, de Estradas, serán de dominio público os terreos ocupados polas estradas estatais e os seus elementos funcionais e unha franxa de 8 metros de anchura en autopistas e autovías e vías rápidas e de 3 metros no resto de estradas, a cada lado da vía, medidos en horizontal e perpendicularmente ó eixe da mesma, dende a aresta exterior da explanación. A zona de servidume consistirá en dúas franxas de terreo a ambos lados da estrada, delimitados interiormente pola zona de dominio público e exteriormente por dúas liñas paralelas ás arestas exteriores da explanación a unha distancia de 25 metros en autoestradas, autovías e vías rápidas e de 8 metros no resto das estradas, medidos dende as citadas arestas. A zona de afección, consistirá en dúas franxas de terreo a ambos lados da mesma, delimitadas interiormente pola zona de servidume e exteriormente por dúas liñas paralelas ás arestas exteriores da explanación a unha distancia de 100 metros en autopistas, autovías e vías rápidas, e de 50 metros no resto das estradas, medidas dende as citadas arestas. A liña límite de edificación deberá cumprir coa determinación mínima esixida na lexislación vixente en relación coa estrada, así, sitúase a unha distancia de: - 50 metros na Autovía e na Autopista, medidos desde o aresta exterior da calzada máis próxima. - 25 metros no resto das estradas da aresta exterior da calzada máis próxima, medidas horizontalmente a partir da mencionada aresta. Esta liña limite de edificación é a definida na Lei e Regulamento de Estradas sen que polo tanto ningún elemento construtivo mesmo subterráneo rebase dita liña (sotos, aseiras, voos, escadas, muros, etc.). En xeral, serán de aplicación as seguintes determinacións: 1. En canto ós accesos á estrada ou modificación dos existentes deberá estarse ó preceptuado no Título III Uso e Defensa das Estradas, Capítulo Segundo, Accesos do Regulamento Xeral de Estradas (art.101 e seguintes) así como axustarse ás determinacións da “O. M. de 16 de decembro de 1997 pola que se regulan os accesos ás estradas do Estado, as vías de servizo e a construción de instalacións de servizos.(B. O. E.24-01-98)”, modificada pola OM FOM/392/2006, de 14 febreiro y por Orden FOM/1740/2006, de 24 de maio. Sempre que sexa posible os accesos rodados (mesmo bados) ás parcelas colindantes se darán polo viario secundario, pois prevalece a consideración de Estrada da Rede do Estado, fronte á consideración do sistema xeral do municipio. O radio mínimo de beirados da conexión de rúas de nova apertura ou reforma das existentes en contacto coa Rede de Estradas do Estado será de 15 metros, sen perxuízo de que a O. M. precitada poda dispor condicións de deseño diferentes.2. As novas glorietas serán obxecto de autorización ou informe -segundo proceda – polo Ministerio de Fomento. O deseño das mesmas deberá realizarse conforme ós criterios ó uso na técnica de estradas, polo que as reservas que faga o planeamento son de carácter orientativo e non debe limitar as condicións do deseño, así mesmo a súa construción leva á modificación do aresta exterior da calzada e portando da liña limite de edificación, ao estar referida a esta.3. O art.24.1 da Lei prohibe a realización de publicidade visible dende a zona de dominio público da estrada, sen perxuízo do disposto na sección 5ª do Regulamento relativo a rótulos e anuncios.4. A iluminación dos tramos de estrada deberá deseñarse e efectuarse conforme ás “Recomendacións para a iluminación de estradas e túneles” publicadas polo Ministerio de Fomento en 1999.5. Os cerres entre o borde interior da zona de servidume e a liña limite de edificación poderán ser totalmente diáfanos, sobre piquetes sen cimento de fábrica. (R.94. g). Para todas as Ordenanzas e en especial para as zonas de tipo Industrial, en ningún caso as portas situadas nos cerres do fronte de parcela que dá á estrada abrirán cara a mesma. Con carácter xeral deberán deseñarse a posición das portas respecto da liña de pechamento de maneira que se existe a posibilidade de ter que deterse nas mesmas, ben por estar pechadas ben pola presenza de postos de control, etc., deberán recuarse de maneira que os vehículos non invadan a calzada.6. Deberanse deseñar os sistemas de recollida e evacuación de augas de maneira que a urbanización non aporte caudais de escorrenta ós elementos de drenaxe da estrada, e que de igual xeito contemple a recollida e evacuación dos caudais procedentes dos sistemas de drenaxe da propia estrada interceptados.7. O cruce coa estrada de calquera das rúas que acceden a ela conten con visibilidade de parada e de cruce, tal como as define a Instrución de Trazado 3.1.-IC, aprobada polo Ministerio de Fomento por orde de 27 de decembro de 1999. A necesidade de visibilidade afecta tamén á disposición dos cerres de parcela e mesmo ás plantacións, e será preciso comprobar en cada caso se consegue a visibilidade mínima necesaria., segundo sinalábase no parágrafo anterior.8. Nos tramos de Estradas Estatais que discorran por solo urbano será de aplicación o Capítulo IV da Lei “Travesías e Redes Arteriais”. 9. Será preceptivo e vinculante o informe ou, autorización no seu caso, para calquera modificación no uso do dominio público e/ou na modificación do contacto calzada aceira no seu caso (entre elas o establecemento de aparcadoiros, bados, variación de liñas de bordillos, etc.). 10.10.- Na zona de servidume non se permiten zonas pavimentadas para novas vías ou aparcadoiros salvo casos excepcionais (R-94. h). rede autonómica Conforme á Lei 4/1994, de 14 de Setembro de Estradas de Galicia, e o RD 1812/94 de 2 de setembro de 1994, serán de dominio público os terreos adquiridos por título lexítimo pola administración titular da estrada para a construción da mesma e os seus elementos funcionais.1. A zona de servidume consistirá en dúas franxas de terreo a ambos lados das mesmas delimitadas interiormente pola liña de dominio público e exteriormente por dúas liñas paralelas a dito límite a unha distancia de 17 metros en autoestradas, autovías e corredores e vías rápidas, e de 2 metros no resto das estradas, medidas dende o límite exterior da zona de dominio público.2. As zonas de afección consistirán en dúas franxas de terreo a ambos lados da estrada delimitadas interiormente pola zona de servidume e exteriormente por dúas liñas paralelas á aresta da explanación a unha distancia de 100 metros no caso de metros en autopistas, autovías e vías rápidas, e de 30 metros no resto das estradas, medidas dende as citadas arestas.3. A liña límite da edificación sitúase ás distancias que se indican a continuación, medidas horizontalmente a partir da aresta exterior da explanación correspondente ás calzadas previstas e os seus elementos funcionais e perpendicularmente ó eixe da calzada mais próxima: - Autoestradas, autovías, corredores, vías rápidas e variantes de poboación: 30 metros. - Estradas da rede primaria básica non incluídas nas categorías anteriores: 12 metros: AC-542, Betanzos AC-840 -Mesón do Vento N-550 - Estradas da rede primaria complementaria: 9,5 metros - Resto de estradas: 7 metros; AC-221, San Pedro de Nós N-VI - Mabegondo AC-542; AC-222, Herves N-550 - Montouto AC-542; AC-223, As travesas AC-542 - Xanceda AC-524; AC-542, Betanzos AC-840 - Mesón do Vento N-550. De acordo co artigo 34 de Lei de Estradas de Galicia, s e prohibe toda aquela publicidade que sexa visible a partir das zonas de dominio público da estrada, agás nos tramos urbanos, onde a publicidade estará sometida ás ordenanzas municipais, debendo situarse fóra das zonas de dominio público e non afectar nin interferir as sinalizacións, alumado ou balizamento da estrada, sen que esta prohibición poida dar, en ningún caso, dereito a indemnización. rede provincial 1. Nestas estradas, tanto a zona de servidume como a de afección e liña límite de edificación son as descritas no apartado anterior, fixadas na Lei 4/1994, de 14 de setembro de Estradas de Galicia.2. Cando nunha estrada de titularidade provincial as edificacións sexan continuadas, ou as características do lugar fagan imposible o respecto das distancias sinaladas como liña límite da edificación, a Administración titular da estrada, previo informe favorable da Consellería competente en materia de estradas, poderá reducir excepcionalmente aquelas, sempre que quede garantida unha suficiente ordenación dos marxes da estrada e o adecuado control dos seus accesos. Particularmente nos tramos urbanos e travesías as normas que rexerán son as seguintes: - Tramos urbanos: considéranse tramos urbanos das estradas provinciais aquelas que discorran polo solo cualificado como urbano polo presente Plan Xeral. - Travesías: considérase travesía a parte do tramo urbano no que existan edificacións consolidadas polo menos nas dúas terceiras partes da súa lonxitude e unha trama de calles en nun dos seus marxes; debe ser delimitada por mutuo acordo dos órganos competentes da Deputación e do Concello/s afectado/s. rede municipal: As distancias dos cerramentos e edificacións ás vías municipais asfaltadas, pistas de concentración, tanto de labradío como de montes, e outras de caracter municipal serán as seguintes, de acordo coa clasificación de solo na que se atope: Solo Rústico: - Peches de postes e arame destinados a delimitar a propiedade rústica: o cerre situarase á distancia de 2,50 m dende a aresta exterior da explanación da calzada, ou no seu caso dende o borde exterior do firme da vía. - Peches de elementos de fabrica opacos ou de plantación vexetais: o cerre situarase á distancia de 3,00 m dende a aresta exterior da explanación da calzada, ou no seu caso dende o borde exterior do firme da vía. - A edificación situarase á distancia de 8,00 m dende a aresta exterior da explanación da calzada, ou no seu caso dende o borde exterior do firme da vía. En xeral, os cerramentos se realizarán paralelos ó eixo das vías ás que dan fronte. Solo de núcleo rural: - Os peches posicionaranse de acordo cas aliñacións determinadas no presente Plan Xeral, grafiadas nos planos. En xeral, en caso de se apreciar circunstancias excepcionais, os servizos técnicos municipais poderán obrigar ó posicionamento do peche nun lugar determinado. Solo de núcleo urbano - Os peches posicionaranse acordo cas aliñacións determinadas no presente Plan Xeral, grafiadas nos planos. Subsección 2ª transporte terrestre ferroviario Art.1. Afeccións Polo concello de Abegondo discorre a liña ferroviaria Palencia A Coruña Para a súa regulación específica, polo que respecta ás limitacións ó uso dos terreos lindantes coas liñas, condicións de desenvolvemento, condicións xerais de uso etc., estarase ó establecido pola Lei 39/2003, de 17 de novembro, do Sector Ferroviario, publicada no BOE o 18 de Novembro de 2003, o Real Decreto 2387/2004, de 30 de decembro, polo que se aproba o Regulamento do Sector Ferroviario, modificado polo Real Decreto 354/2006, de 29 de marzo, sobre Interoperabilidade do Sistema Ferroviario Transeuropeo Convencional; a ORDEN FOM/2230/2005, de 6 de xullo, polo que se reduce la liña límite de edificación nos tramos das liñas da rede ferroviaria de interese xeral que discorran por zonas urbanas (BOE 12 de xullo) e a ORDEN FOM/2893/2005, de 14 de setembro, pola que se delegan competencias en materia ferroviaria (BOE 19 de setembro), así como toda a lexislación, que no seu caso, estea vixente. A. LÍMITES Á PROPIEDADE ESTABLECIDOS NA LEI 39/2003, DE 17 DE NOVEMBRO DO SECTOR FERROVIARIO: De acordo coa Lei 39/2003, de 17 de novembro, do Sector Ferroviario, é preciso atender ó disposto no Capítulo III do Título II “Limitacións á propiedade”, arts.12 y ss.: - Zona de Dominio Público: comprenden a zona de dominio público os terreos ocupados polas liñas ferroviarias que formen parte da Rede Ferroviaria de Interese Xeral e unha franxa de terreo de oito metros a cada lado da plataforma, medida en horizontal e perpendicularmente ó eixo da mesma. - Zona de Protección: é a franxa de terreo a cada lado das liñas ferroviarias delimitada, interiormente, pola zona de dominio público definida no punto anterior e, exteriormente, por dos liñas paralelas situadas a 70 metros das arestas exteriores da explanación. actuacións permitidas e prohibidas na zona de dominio público e na zona de protección - Na zona de Dominio Público, para executar calquera tipo de obras ou instalacións fixas provisionais, cambiar o destino das mesmas ou o tipo de actividade que se pode realizar nelas e plantar ou talar árbores se requirirá a previa autorización do administrador de infraestruturas ferroviarias. No obstante o anterior, solo poderán realizarse obras e instalacións na zona de dominio público, previa autorización do administrador de infraestruturas ferroviarias, cando sexan necesarias para a prestación do servizo ferroviario ou ben cando a prestación de un servizo de interese xeral así lo requira. - Na zona de protección no poderán realizarse obras nin se permitirán mais usos que aqueles que sexan compatibles coa seguridade do tráfico ferroviario previa autorización, en calquera caso, do Xerente de Mantemento. Este poderá utilizar o autorizar a zona de protección por razóns de interese xeral ou cando o requira o mellor servizo da liña ferroviaria. - Os proxectos construtivos das edificacións contidas na zona de influencia do ferrocarril, incluirán unha separata que estude o impacto do ruído e vibracións inducidos polo ferrocarril, e no seu caso, as medidas adoptadas para que os niveis estean dentro dos admisibles pola normativa. construcións e instalacións existentes: Nas construcións e instalacións xa existentes poderán realizarse, exclusivamente, obras de reparación e mellora, sempre que non supoñan aumento de volume da construción y sen que o incremento de valor que aquelas comporten poidan ser tidas en conta a efectos expropiatorios. En todo caso, tales obras requirirán a previa autorización do administrador de infraestruturas ferroviarias, sen prexuízo dos demais permisos e autorizacións que puideran resultar necesarios en función da normativa aplicable. zona de dominio público e protección establecidos para o solo urbano consolidado No Solo clasificado como Urbano Consolidado polo correspondente planeamento urbanístico, as distancias establecidas nos artigos anteriores para a protección da infraestrutura ferroviaria serán de cinco metros para a zona de dominio público e de oito metros para a de protección, contados en tódolos casos dende as arestas exteriores da explanación. Ditas distancias poderán ser reducidas polo ministerio de Fomento, sempre que se acredite a necesidade da redución e non se ocasione prexuízo á regularidade, conservación e o libre tránsito do ferrocarril sen que, en ningún caso, a correspondente zona de dominio público poda ser inferior a dous metros. liña límite de edificación A liña límite de edificación, dende a cal hate a liña ferroviaria queda prohibido calquera tipo de obra de construción, reconstrución ou ampliación, a excepción das que resultaren imprescindibles para a conservación e mantemento das edificacións existentes no momento da entrada en vigor da Lei, se sitúa a 50 metros da aresta exterior mais próxima da plataforma, tal coma se establece no artigo 16 da Lei 39/2003. liña límite de edificación en zonas urbanas: Con carácter xeral, nas liñas ferroviarias que formen parte da Rede Ferroviaria de Interese Xeral que discorran por zonas urbanas, o Ministerio de Fomento poderá establecer a liña límite de edificación a unha distancia inferior, sempre que o permita o planeamento urbanístico correspondente. Para elo e preciso referirse á Orden FOM/2230/2005, de 6 de Xulio, pola que se reduce a liña límite de edificación nos tramos das liñas da rede ferroviaria de interese xeral que discorran por zonas urbanas (BOE 12 de Xulio) e ó Real Decreto 354/2006, de 29 de marzo, sobre Interoperabilidade do Sistema Ferroviario Transeuropeo Convencional, quedando establecida en 20 metros sempre que o permita o planeamento urbanístico correspondente. B. LÍMITES A PROPIEDADE ESTABLECIDOS NO REGULAMENTO QUE DESENVOLVE A LEI DO SECTOR FERROVIARIO: O Regulamento do Sector Ferroviario aprobado polo Real Decreto 2387/2004, de 30 de decembro, que desenrola a Lei, tamén establece ó largo do seu articulado as limitacións á propiedade, concretamente no Capítulo III do Título I, arts.24 y ss. Ditos preceptos desenrolan de maneira pormenorizada o establecido na Lei 39/2003, de 17 de novembro do Sector Ferroviario. Posibilidade do establecemento de distancias inferiores ás establecidas no articulado da Lei 39/2003, de 17 de novembro do Sector Ferroviario: En varios dos preceptos legais, e como xa se fixo alusión con anterioridade, se establece a posibilidade de determinar unha distancia inferior para delimitar a zona de dominio público e a de protección, en función das características técnicas da liña ferroviaria de que se trate e das características do solo pola que discorre dicha liña. Da mesma maneira, para a liña de edificación tamén será posible unha distancia inferior determinada polo Ministerio de Fomento. Polo tanto, se atribúe ó Ministerio de Fomento determinadas facultades en materia ferroviaria. Sen embargo, coa finalidade de asegurar o más áxil funcionamento dos órganos do Departamento e dos organismos públicos que do mesmo dependen responsables da xestión en materia ferroviaria, se establece un marco de delegación de competencias que aproxime a toma de decisións ós niveles de dirección mais próximos ás cuestións a resolver, que é a ORDEN FOM/2893/2005, de 14 de setembro, pola que se delegan competencias en materia ferroviaria. No apartado Terceiro da mesma se dispón as delegacións en materia de limitacións á propiedade, así os órganos nos cales se delega tales competencias son o Secretario de Estado de Infraestruturas e Planificación, o Director Xeral de Ferrocarrís e nos Presidentes dos Consellos de Administración de ADIF e FEVE. cerramento das liñas ferroviarias para garantir a seguridade no tráfico ferroviario As liñas ferroviarias convencionais deberán ter instalado, a ambos lados da vía, nos tramos nos que este permitido circular a unha velocidade superior a 160 quilómetros por hora e, en todo caso, nos calificados como solo urbano. A calificación dun solo non urbanizable como urbano ou urbanizable obrigará o seu propietario a dispor nas liñas ferroviarias que o atravesen, a súa costa e cos condicionamentos técnicos que determine o administrador de infraestruturas ferroviarias, dun cerramento cando se realicen as actuacións urbanísticas correspondentes á nova calificación. Con carácter excepcional, polas especiais característica da liña ferroviaria de que se trate, a Dirección Xeral de ferrocarrís poderá ordenar a realización do citado cerramento antes de que se inicie a actuación urbanística correspondente. patrimonio que pode ser desafectado de adif: A maior parte dos terreos de Infraestruturas Ferroviarias están cualificados como Sistema Xeral Ferroviario, ou con cualificacións equivalentes. A identificación entre propiedade de Infraestruturas Ferroviarias e Sistema Ferroviario, motivou a que ostenten dicha cualificación algúns terreos que na actualidade non se utilizan para o transporte por ferrocarril e por tanto, poderían ser destinados a outros usos alternativos mais acordes co entorno urbano. A posible cualificación para outros usos distintos do ferroviario implica, en xeral un incremento do valor dos terreos, xa que pola súa ubicación nos centros de actividade urbanos, poden ser incorporados ó mercado inmobiliario. Polo tanto, e posible a posta en mercado dos solos desafectados do uso ferroviario. Resultan imprescindibles as actuacións concertadas cos Concellos e outras Administracións para resolver problemas de integración de ferrocarril e adecuar as cualificacións urbanísticas ás necesidades da explotación. Previa desafectación de bens innecesarios para a prestación de servizos ferroviarios, estes se incorporarán ó patrimonio de ADIF, podendo ser obxecto de unha futura incorporación ó mercado inmobiliario a través de diferentes Acordos e Convenios co Concello para alcanzar entre ambos un bo fin, que favoreza as partes e ó interese xeral. Sección 2ª TRANSPORTE AÉREO Art.1. Afeccións do Sistema Aeroportuario. Comprende as infraestruturas e terreos destinados á comunicación aérea e as súas servidumes. As zonas de afección de servidumes aeronáuticas grafiaranse no planos de ordenación de “Servidumes aeronáuticas” do Tomo VI. a (SV-01) deste Plan. A. LIMITACIÓNS A PROPIEDADE heliporto de vizoño Na parroquia de Vizoño localizase un heliporto titularidade autonómica dependente da consellería en materia de protección forestal. Para a súa regulación específica, polo que respecta ás limitacións ó uso dos terreos lindantes coas liñas, condicións de desenvolvemento, condicións xerais de uso etc., estarase ó establecido polo Decreto 1844/78, do 10 de xullo, polo que se definen as servidumes aeronáuticas correspondentes ós heliportos; e o Real Decreto 1541/2003, do 5 de decembro, por que se modifica o Decreto 584/1972, do 24 de febreiro, de servidumes aeronáuticas, e o Decreto 1844/1975, do 10 de xullo, de servidumes aeronáuticas en heliportos, para regulares excepcións aos límites establecidos polas superficies limitadoras de obstáculos ao redor de aeroportos e heliportos. Segundo o art.4 do Decreto 1844/78 e a fin de estimar as servidumes clasificase na categoría B dende 40m até 90m, establecéndose unha superficie horizontal de restrición de 600m. aeroporto de alvedro O concello de Abegondo está afectado por: - Límite da superficie de aproximación frustrada con manobra ILS - Límite da superficie de aproximación frustrada con manobra NDB-L Nestes ámbitos seralle de aplicación: - A Lei 48/1960, de 21 de xullo sobre Navegación Aérea. - A Lei 55/1999, de 30 de decembro, de medidas fiscais, administrativas e de orden social. - Decreto 584/1972, de 24 de febreiro, de Servidumes aeronáuticas. Así mesmo, farase constar mediante a anotación no Rexistro da Propiedade a afección pola servidumes aeronáuticas arriba definidas nos ámbitos referidos B. OUTRAS LIMITACIÓNS XENÉRICAS Independentemente das limitacións establecidas polo aeroporto de Alvedro, a execución de calquera construción ou estrutura (postes, antenas, muíños de vento e palas destes,.) e a instalación dos medios precisos para a súa construción, que se erga unha altura superior aos 100 m sobre a rasante do terreo ou o sobre o nivel do mar requirirá a autorización previa da “Dirección Xeral da Aviación Civil”, conforme os artigos 29 e 30 do Decreto 584/1972 de Servidumes Aeronáuticas ou os que regulamentariamente o substitúan. Sección 3ª DISTRIBUCIÓN, ALMACENAMENTO E PRODUCIÓN DE ENERXÍA Subsección 1ª rede eléctrica Art.1. Afeccións A. LIMITACIÓNS XENÉRICAS Estas condicións regulan o transporte de enerxía eléctrica, que comprende os tendidos de liñas e as súas estruturas de soporte, e aquelas nas que se leva a cabo o cambio de tensión da enerxía transportada. - En calquera clase de solo, toda instalación de nova planta, salvo de carácter provisional, tanto de transporte de alta tensión como de transformación, deberá implantarse nos lugares adecuados, previa tramitación no Concello da correspondente solicitude. - No solo de núcleo rural, non se poderá facer instalación ningunha de alta tensión aérea fora das existentes. - No solo urbano, salvo xustificación en contrario sobre a súa improcedencia, todas as instalacións de abastecemento de enerxía serán subterráneas. A execución das obras necesarias poderá ser esixida polo Concello cando estean executadas as aliñacións e rasantes ou se fixeran simultaneamente. Excepcionalmente nas áreas de uso industrial, poderán autorizarse, despois de xustificación pormenorizada, tendidos aéreos, debendo, en todo caso, discorrer estes polos trazados que se sinalaren polo Concello sen afectar ás edificacións. Os proxectos de urbanización que traten das obras para o abastecemento de enerxía eléctrica contemplarán as modificacións da rede necesarias para que as condicións da área sexan as correspondentes ó solo urbano. A execución das obras acompañarase no tempo coas do resto da urbanización. - Cando sexa necesario dispoñer subestacións no centro de gravidade das cargas, dispoñeranse baixo cuberto nun edificio debidamente protexido e illado, salvo que se dispuxeran en terreos destinados a tal fin ou cumprisen as instrucións de seguridade que se sinalaren. - Os centros de transformación que deban situarse en edificios de vivendas non poden colocarse en lugares lindeiros coas vivendas. Excepcionalmente poderase autorizar a colocación de centros de transformación exteriores e en construción independente, sempre que así o estime o Concello polas especiais condicións de situación ou imposibilidade manifesta da súa situación noutro lugar. A limitación de lindeiro coas vivendas dos centros de transformación, refírese a súa calidade de arrimado, podendo situarse na planta baixa da edificación, sempre que se garanta un illamento acústico mínimo do forxado lindeiro coa vivenda de 65 dBA, non produción de vibracións e recuberto de material que amorteza sensiblemente a transmisión de ondas electromagnéticas de maneira que resulte inocuo. B. ZONA DE PROTECCIÓN DA LIÑA ELÉCTRICA DE ALTA TENSIÓN. As construcións, instalacións, plantación de arboredo, etc. que vaian instalarse nas proximidades das liñas eléctricas de Alta Tensión estarán ao disposto na seguinte lexislación: - Lei 54/1997, de 27 de novembro, do Sector Eléctrico. - Decreto 3151/1968, de 28 de novembro, polo que se aproba o Regulamento de Liñas Eléctricas Aéreas de Alta Tensión. - Real decreto 223/2008 do 15 de febreiro polo que se aproba o regulamento sobre condicións técnicas e garantías de seguridade nas liñas eléctricas de alta tensión e as súas instrucións técnicas - Real Decreto 1955/2000, de 1 de decembro, polo que se regulan as actividades de transporte, distribución, comercialización, subministración e procedementos de autorización de instalacións de enerxía eléctrica. Na zona de afección das liñas non se poderá realizar ningún tipo de construción. Subsección 2ª gasodutos Art.1. 2. Afeccións A. AFECCIÓNS E LIMITACIÓNS Á PROPIEDADE - Permítese nunha franxa de 5 metros (dous metros e medio a cada lado do gasoduto), libre acceso peonil para poder vixiar, manter repara e renovar as instalacións realizar labores agrícolas e cultivar todo tipo de especies, excepto: efectuar traballos de cava ou arado a unha profundidade superior a 50 cm, así coma plantar arbores ou arbustos de tallo alto - Prohíbese levantar edificacións ou construcións de calquera tipo, nin efectuar acto algún que poida danar ou perturbar o bó funcionamento do gasoduto e os seus elementos anexos, a unha distancia inferior a 5 metros do eixo do trazado a un e outro lado do mesmo. Esta distancia pódese reducir sempre que se solicite expresamente e se cumpran as condicións que fixe o órgano competente da administración para cada caso. - Así mesmo, no caso de que se habiliten terreos nas proximidades do gasoduto para a extracción de áridos, deberán ter en conta que o noiro, respectando a zona de servidume de 10 m., non poderá ser en ningún caso superior a 3 m. - No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as infraestruturas dos gaseodutos e as súas obras deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. Subsección 3ª oleodutos Art.1. Afeccións A. AFECCIÓNS E LIMITACIÓNS Á PROPIEDADE - Establécese unha zona de protección total de 15,24 m, a partir do eixo 5,00 e 10,24 m., (a cada lado do oleoduto). Nesta zona non poderán realizarse ningún tipo de edificación e unicamente servizos urbanísticos previo informe do organismo titular do oleoduto. - No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as infraestruturas dos oleodutos deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. Sección 4ª Telecomunicacións Art.1. Afeccións A. CONDICIÓNS XERAIS Os servizos técnicos de telecomunicacións abarcan diferentes sistemas de comunicacións que utilizan instalacións fixas ( cable ou fibra óptica) e os sistemas de radiocomunicacións ou comunicacións inalámbricas. - As instalacións adicadas ás redes de telecomunicacións deben atender as regras que se deriven da normativa específica de aplicación. - Cando se sitúen en Solo Rústico, precisarán da previa autorización do ministerio de Industria, Turismo e Comercio e precisarán, en todos os casos, de licenza de obras e actividade. - No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as infraestruturas de telecomunicacións deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. B. INSTALACIÓNS DE RADIO-COMUNICACIÓN As infraestruturas destinadas a prestar servizo móbil ou outros servizos de telefonía vía radio, non poderán instalarse a unha distancia inferior a 500 m do solo urbano de carácter residencial ou do solo de núcleo rural. Si polo feito de aloxar as antenas dos centros urbanos obriga tanto a estación base como ao móbil a emitir con maior potencia deberase estudar unha situación dentro dos núcleos que non afecte ao uso residencial. C. ZONA DE PROTECCIÓN DE TENDIDO AÉREO As servidumes para a protección das liñas telefónicas e telegráficas están contempladas na Lei de 17 de marzo de 1976 sobre expropiación forzosa e imposición de servidumes de paso de liñas, cables e feixes hertzianos para os servizos de tele - comunicación de Radiodifusión do Estado. A afección será de 5 m. a cada lado do eixo da liña, e dentro da zona non se permite edificación algunha. Título V Condicións particulares dos usos Capítulo I DISPOSICIÓNS XERAIS Art.1. Usos do solo Enténdese por uso do solo a actividade a que se destina o solo. A efectos de ordenación os usos poden ser: - Uso global: é o uso xeral ao que se destina un ámbito de planeamento, que non exclúe outros compatibles. - Uso principal ou característico: é o uso preferente ao que se destina unha parcela afecta a unha ordenanza. - Uso compatible ou permitido: son os que se consideran compatibles e polo tanto aceptados co principal na ordenanza. - Uso prohibido: son os que quedan excluídos nas zonas sinaladas da ordenanza, por non considerarse axeitados. Art.2. Condicións dos usos Son as condicións que han de satisfacer as actividades para ser desenvolvidas nas situacións contempladas polo PXOM de Abegondo, e en xeral todas as que se desenvolvan dentro do seu marco físico. Art.3. Clasificación dos usos Os usos e actividades clasifícanse do seguinte modo: 1. Residencial 2. Industrial 3. Servizo terciario - Hoteleiro e residencial comunitario - Comercial - Administrativo e de oficinas 4. Garaxe aparcamento e gasolineiras 5. Espectáculos e actividades recreativas 6. Espazos libres e zonas verdes 7. Dotacional - Equipamentos - Sociocultural - Docente - Sanitario - Asistencial - Deportivo - Relixioso - Servizos funerarios – Cemiterios - Espazos libres 8. Infraestruturas 9. Agropecuario 10. Extractivo Os usos incluídos nos seguintes apartados deberán entenderse como relación indicativa, non excluinte, podéndose incluír aqueles que polas súas características sexan similares aos enunciados nos apartados correspondentes dos usos das distintas zonas de edificación. Art.4. Disposicións de caracter xeral As normas que se fixan nos apartados seguintes son de aplicación tanto ás obras de nova planta como as de ampliación ou reforma. A obrigatoriedade do cumprimento destas normas enténdese sen prexuízo de cantas outras de rango superior se promulguen no futuro para cada un dos usos contemplados. Os usos divídense en permitidos e prohibidos, en base á súa adecuación a cada área de solo, aos fins da ordenación e a compatibilidade dos usos entre si. Considéranse prohibidos todos os usos non comprendidos na relación dos permitidos. Pola relación entre eles, os usos poden ser compatibles ou incompatibles. Cando o Plan o sinale, ou os Plan Parciais ou Especiais así o determinen, a incompatibilidade implicará a prohibición de usos en zonas determinadas. Considéranse usos provisionais os que, non estando prohibidos por estas normas, se establezan de modo temporal, non precisen obras ou instalacións permanente se non dificulte na execución do Plan. Considéranse permanentes as que se executan habitualmente para edificios de duración indefinida tales como: estruturas, forxados armados ou cimentacións que requiren movementos de terra. Os usos de obras provisionais regularanse acordo o contemplado no artigo 102 da LOUG. Art.5. Actividades sometidas a avaliación de incidencia ambiental Tódalas actividades que polas súas características queden sometidas a avaliación de incidencia ambiental, de acordo o Decreto 133/2008, de 12 de Xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental en Galicia, deben implantarse obrigatoriamente en zonas de uso exclusivo industrial, concretamente no polígono industrial, Parque agrario. Art.6. Diferentes usos nun mesmo edificio Cando nun mesmo edificio coexista un uso compatible co uso principal, cada un deles cumprirá as especificacións do uso que lle fosen de aplicación. Para a definición das condicións de edificación que corresponderan ao edificio que as albergue, terase en conta a ordenanza de aplicación sinalada nos planos. - Actividades complementarias para a dotación ao servizo do edificio, como trasteiros ou cuartos de instalacións. - Aquelas actividades que expresamente se permitan nas Condicións Particulares das zonas, vinculadas a un local situado na planta superior. - As especificadas na Ordenanza de garaxes e aparcamento. Art.7. Zonificación acústica dos usos O PXOM inclúe a zonificación acústica do termo municipal, dando cumprimento ao artigo 13 del Real Decreto 1367/2007, do 19 de outubro, polo que se desenvolve a Lei 37/2003, do 17 de novembro, do Ruído no referente á zonificación acústica, obxectivos de calidade e emisións acústicas. Establécese no Anexo II del Real Decreto 1367/2007, os obxectivos de calidade acústica para o ruído aplicables nas áreas urbanizadas existentes, limitándose ao seguinte: (1) Nestes sectores do territorio adoptaranse as medidas adecuadas de prevención da contaminación acústica, en particular mediante a aplicación das tecnoloxías de menor incidencia acústica de entre as mellores técnicas dispoñibles, de acordo co apartado a, do artigo 18.2 da Lei 37/2003, de 17 de novembro. Nota: Os obxectivos de calidade aplicables ás áreas acústicas están referenciados a unha altura de 4 m. Por último establecer a obriga de revisar as áreas acústicas definidas no presente documento, de acordo ao establecido na normativa; na actualidade, o artigo 6 do Real Decreto 1367/2007, establece un período máximo entre revisións de 10 anos. Capítulo II CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO RESIDENCIAL Art.1. Definición O uso residencial serve para proporcionar aloxamento permanente a persoas, co comportamento habitual das familias, teñan ou non relación de parentesco. Non se considera uso residencial, o do local ou edificio destinado a residencia non permanente de persoas que non constitúan unidades de vivenda, (conventos, residenciais, hoteis.). Art.2. Clasificación No uso residencial establecese dúas tipoloxías de vivenda, colectiva e familiar, que se desenvolven no Titulo IX da presente normativa: A. VIVENDA COLECTIVA É a situada en un edificio integrado por varias vivendas con acceso común. A edificación pode formalizarse en mazá ou en bloque illado. B. VIVENDA FAMILIAR É a situada en parcela independente, con acceso exclusivo, en edificio illado ou acaroado. Art.3. Condicións Xerais 1. Non se permitiran vivendas en sotos nin semisotos.2. Toda vivenda debe de ser exterior, entendendo por tal que teña a lo menos unha peza habitable con ocos a rúa, praza ou a un espazo libre público á que dea fronte a parcela edificable.3. O número de prazas de aparcamento do uso residencial regulase nas ordenanzas particulares. Cando sexa imposible a localización das prazas na propia parcela, poderá xustificarse a súa resolución en outra parcela situada nas inmediacións da vivenda.4. As vivendas de protección pública estarán suxeitas, no que se refire ás condicións de programa e proxecto, ás disposicións legais na materia.5. Cumpriranse as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de habitabilidade, illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. Art.4. Condicións de amortecemento do ruído Contemplarase nos novos ámbitos de desenvolvemento a instalación de barreiras (vexetais ou artificiais) que reduzan a incidencia do ruído das zonas veciñas destinadas a outros usos que poidan xerar contaminación acústica. Os plans parciais nas súas zonas axardinadas, realizarán un estudio pormenorizado da vexetación orixinal no seu ámbito de actuación, de forma que a implantación de zonas verdes poida facerse conservando parte da vexetación existente, no caso de que exista algún exemplar que mereza a pena conservar, para o que o Concello extremará a precaución no estudio e análise dos plans e proxectos de urbanización antes da súa aprobación. Capítulo III USO INDUSTRIAL Art.1. Definición É o que ten por finalidade, levar a cabo operacións de transformación, elaboración, reparación, envasado, almacenaxe e distribución de materias primas ou produtos. Inclúese o uso de almacenaxe a excepción dos almacéns destinados á venta minorista ao público e os almacéns vinculados ao uso comercial ou administrativo. Art.2. Clasificación Dentro del uso industrial, distínguense as seguintes categorías: A. Industrias compatibles coa vivenda. B. Industrias compatibles coa zonificación residencial. C. Industrias lixeiras que requiren edificio exclusivo. D. Industrias medias ou pesadas e almacéns en zonificación industrial. CATEGORÍA A: INDUSTRIAS COMPATIBLES COA VIVENDA Son as actividades industriais ou artesanais compatibles ou incorporadas ás vivendas, que utilicen maquinaria movida a man ou por motores de baixa potencia, inferior a 8,80 Kw. si é en planta alta, e 13,20 Kw. si e en planta baixa ou soto vinculado, que non orixinen prexuízos de ningún tipo á vivenda e polo tanto poden desenvolverse nos mesmos inmobles residenciais. Consideraranse incluídos nesta categoría reloxeiros, talleres de xoiería, protésicos dentais, laboratorios de fotografía e revelado, talleres eléctricos e de informática, talleres de óptica, e outras actividades similares, sempre dentro dos niveles de molestias propios desta categoría. CATEGORÍA B: INDUSTRIAS COMPATIBLES COA ZONIFICACIÓN RESIDENCIAL Inclúense nesta categoría as industrias que poidan situarse en áreas urbanas con dominio do uso residencial, pero que necesitan independizarse das vivendas, en plantas baixas, locais anexos ou edificios exclusivos, polo seu tamaño e condicións de accesibilidade e servizo, e que de xerar molestias sexan corrixibles aplicando as medidas correctoras necesarias. Consideraranse incluídos nesta Categoría os talleres de reparación e aluguer de maquinaria en xeral, servizos e almacéns do automóbil e accesorios, almacéns de todo tipo de venta de materiais e exposicións, talleres de confección, pequenos talleres de carpintería e vernizado de madeira, talleres de perfilarías metálicas ou similar, talleres de vidrería, talleres de ferraxería e fontanería, reparación de calzado, obradoiros de panadería e pastelería, droguerías, tinturerías e lavanderías, imprentas e encadernacións, e outras actividades similares, sempre dentro dos niveles de molestias propios desta categoría, cunha potencia máxima permitida 41.58 Kw. Os efectos da determinación desta categoría, entenderase que son incompatibles coas vivendas aqueles establecementos nos que a consecuencia das manipulacións que nos mesmos se realicen, se orixinen desprendementos ou evacuación de produtos que ao difundirse na atmosfera o verterse no chan produzan contaminación e resulten nocivos para a saúde. Así como os establecementos industriais nos que se produzan, manipulen, expendan ou almacenen produtos susceptibles de orixinar riscos por combustións espontáneas ou explosións determinantes de incendios e proxección de materiais que podan ser orixinados voluntaria o involuntariamente, e outras causas análogas que impliquen risco para persoas e bens de toda clase, non evitables coas pertinentes medidas correctoras. CATEGORÍA C: INDUSTRIAS LIXEIRAS QUE REQUIREN EDIFICIO EXCLUSIVO Inclúense nesta categoría as industrias que, sendo compatibles coas zoas residenciais e tolerables en horario diúrno, necesitan situarse en edificio independente por resultar incomodas para a veciñanza, e que de xerar molestias sexan corrixibles aplicando as medidas correctoras necesarias. Pertencen a esta categoría, ademais das anteriores, as relacionadas coa conxelación, elaboración, fabricación, conservación e envasado de produtos de procedencia animal, elaboración de fariñas ou derivados, fabricación de cerámica ou similar, manipulación de pedra, fabricación de ferramentas, almacéns de construción, e outras actividades similares. Resultan incompatibles as actividades con molestias non evitables coas pertinentes medidas correctoras. O nivel máximo admisible de ruído nesta Categoría é de 70 dBA. CATEGORÍA D: INDUSTRIAS MEDIAS OU PESADAS E ALMACÉNS EN ZONIFICACIÓN INDUSTRIAL Son aquelas que polas súas extremas características de molestia e/ou de perigo ou por calquera outra derivada da aplicación da Lei 1/1995, de 2 de xaneiro, de protección ambiental de Galicia e do Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental deben estar lonxe das áreas urbanas. Pertencen a esta categoría as actividades incompatibles coas zonas residenciais e con calquera outro uso que non sexa industrial. Comprende á mediana e gran industria en xeral. Non se establecen limitacións de superficie nin potencia. Art.3. Limitacións da industria segundo as categorías No seguinte cadro, fíxanse os límites máximos de potencia eléctrica cada categoría en relación á súa situación. No referente aos niveles de ruído, en tódolos casos atenderase ao contemplado na Lei 7/1997, do 11 de agosto de Protección conta a Contaminación Acústica, o Decreto 320/2002, de 7 de novembro polo que se aproba o Regulamento que establece as ordenanzas tipo sobre protección contra a contaminación acústica, Lei 37/2003, de 17 de novembro, do ruído e o Código Técnico da Edificación (CTE). achegando co proxecto técnico un estudio acústico conforme ao indicado no regulamento. O concello reservase o dereito de solicitar ao peticionario a presentación dun certificado de illamento acústico e de emisión de ruídos emitido por unha empresa homologada pola consellería pertinente. Art.4. Consideracións de incidencia ambiental Antes do outorgamento da correspondente licenza de actividade é preciso proceder ao procedemento de avaliación de incidencia ambiental que ten por obxecto a emisión do ditame de incidencia ambiental de conformidade co Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental. Calquera actividade que deba someterse ao procedemento de avaliación de incidencia ambiental en virtude do Decreto 133/2008, de 12 de xuño, deberá situarse obrigatoriamente nos polígonos industriais, nas zonas de uso global industrial. Art.5. Condicións da industria en xeral Corresponde ao concello a facultade de concesión de licenzas de apertura, actividade e posta en funcionamento de calquera clase de industria así como a comprobación e vixilancia do cumprimento da normativa vixente. Estarán sometidos o procedemento de avaliación de incidencia ambiental os proxectos, obras e instalacións, así como o seu traslado ou modificación substancial, das actividades de titularidade pública ou privada, que figuran no anexo I do Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental. Así mesmo estarán sometidas a este procedemento aquelas outras actividades que non estando incluídas no dito anexo I merezan a consideración de molestas, insalubres, nocivas e perigosas, consonte as definicións contidas no artigo 13 da Lei 1/1995, de 2 de xaneiro, de protección ambiental de Galicia. Todas as instalacións industriais deben cumprir as disposicións nas normativas vixentes en materia de sanidade, accesibilidade, seguridade contra incendios, seguridade de utilización, seguridade e saúde, e demais disposicións xerais que lle sexan de aplicación. Así mesmo deben cumprir as normativas vixentes en edificación en canto a elementos estruturais e construtivos. A altura libre dos sotos ou semisotos nos que se desenvolva unha actividade industrial será como mínimo 2,50 m. Dotacións de aseos será a que se fixe na lexislación de Seguridade e Hixiene no Traballo. Accesibilidade: Os establecementos industriais que empreguen a máis de 50 traballadores se lles aplicará as disposicións sobre barreiras arquitectónicas dos edificios de uso público que se contemplan na Lei 8/1997, de 20 de agosto e os seu regulamento de desenvolvemento aprobado por RD 35/2000, do 28 de xaneiro. Illamento das construcións: Calquera local ou edificio destinado a este uso, dispoñerá do illamento conveniente de acordo coa normativa pertinente en todas as superficies de contacto con outros locais ou edificios contiguos de outros usos. Dimensións dos locais: As referencias ás superficies de produción ou almacenaxe, entenderanse como a suma da superficie útil de todos os locais destinados á actividade, quedando excluídas expresamente as superficies destinadas a oficinas, exposición de produtos, venta e aparcamento dos vehículos que non estean destinados ao transporte dos produtos. Dotación de aparcamento. De acordo co estipulado na ordenanza correspondente no Título IX das presentes Normas. Toda actividade industrial, incluíndo a enclavada dentro dun edificio con uso característico residencial, cumprirá as normativas de protección contra incendios vixentes que lle sexan de aplicación: DB-SI Seguridade en caso de incendio, así como calquera outra de rango nacional ou autonómico que lle sexa de aplicación. Art.6. Condicións das instalacións Todo local que se sitúe nun edificio con uso característico residencial, e que pola actividade a desenvolver necesite contar cun conduto de saída de fumes e gases, este será independente dos comúns do edificio e deberá cumprir coa CTE ou norma que a substitúa, e demais normativa que lle sexa de aplicación. A potencia eléctrica está determinada pola suma das potencias nominais dos receptores afectos á actividade, non computando potencia de iluminación, aire acondicionado, ventilación e similares. A efectos de recollida e eliminación de residuos será de aplicación a regulamentación de residuos industriais e perigosos vixentes en cada momento. Art.7. Condicións dos talleres domésticos Deberán respectarse as condicións mínimas da vivenda á que estean anexos. Poderán situarse na propia vivenda, na planta baixa ou semisoto das vivendas familiares, sempre que se cumpran as condicións de adecuación do local á normativa de habitabilidade, contra incendios e demais que lle sexa de aplicación, ou en anexos ás vivendas, segundo as condicións que se impoñan nas ordenanzas específicas de cada clase de solo. Capítulo IV USO DE SERVIZO TERCIARIO Art.1. Definición É o que ten por finalidade a prestación de servizos ao público polas empresas, organismos ou particulares. Art.2. Clases Distínguense as seguintes clases: 1. Hoteleiro e residencial comunitario 2. Comercial 3. Administrativo e de oficinas Art.3. Uso Hoteleiro e residencial comunitario A. DEFINICIÓN E o que corresponde a edificios ou parte deles que se destinan a proporcionar aloxamento temporal ás persoas ou aloxamento estable que non se configure como núcleo familiar ou similar, polo que se consideran de uso público. Poden ser de caracter: - Hostaleiro: Hoteis, moteis, pensións, casas de turismo rural, paradores, etc. - Docente: Colexios maiores, residencias de estudantes ou profesores, internados, etc. - Asistencial: Residencias de anciáns ou de persoas dependentes, orfanatos, etc. - Relixioso: Conventos, comunidades relixiosas, etc. Inclúense neste uso os de caracter complementario ao servizo do principal, como cafeterías, restaurantes, salas de reunión, almacéns. Aparcadoiros e demais. B. CONDICIÓNS XERAIS - Cumpriranse as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. - Deberán cumprir en cada caso as disposicións da ordenanza zonal na que se sitúen. C. CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO HOTELEIRO Os establecementos hoteleiros, rexeranse polas disposicións que se conteñan no Decreto 267/1999, do 30 de setembro, polo que se establece a ordenación dos establecementos hoteleiros ou norma de igual ou superior rango que o substitúa. Aparcamento: Dispoñerase unha praza de aparcamento por cada 100 m² construídos, e un mínimo dunha praza por habitación. Para a situación destas actividades en edificacións existentes, deberase acreditar debidamente a imposibilidade de dar cumprimento ás condicións anteriores, sen prexuízo da LOUG para áreas de desenvolvemento. D. CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO RESIDENCIAL COMUNITARIO Rexeranse pola lexislación específica que lle sexa de aplicación. As condicións de aplicación aos edificios ou locais destinados a residencia comunitaria son as mesmas que para as vivendas familiares cando a súa superficie total non rebase os 500 m². Se a superficie total supera os 500 m², seralles de aplicación as correspondentes ao uso de Hospedaxe. Os Centros de Benestar Social con internamento, rexeranse pola normativa da Consellería de Sanidade da Comunidade Autónoma de Galicia. Aparcamento: Dispoñerase polo menos unha praza de aparcamento por cada 100 m² construídos. Art.4. Comercial A. DEFINICIÓN É o servizo terciario en edificios ou locais de uso público, destinado a poñer a disposición de consumidores e usuarios bens e servizos susceptibles de tráfico comercial, incluído o almacenamento destes. Comprende tamén os establecementos mixtos con industria non insalubre, nociva nin perigosa, que sexa compatible con outros usos, sempre que predomine a parte comercial e expositiva. B. CATEGORÍAS: A. Local comercial: A actividade desenvólvese na planta baixa de edificación con tolerancia de almacén en soto, coma establecemento de venta tradicional, ou sistema de autoservicio. B. Establecemento comercial: A actividade desenvólvese en plantas soto, baixa e primeira de edificio de outro uso, coa limitación de 2.500 m² de superficie máxima. C. Mercado, centro comercial ou grandes almacéns: A actividade desenvólvese nun edificio exclusivo polas súas condicións de accesibilidade e servizo. C. CONDICIÓNS DO COMERCIO: 1. No caso de que se localice nun edificio de vivendas deberá dispor de accesos, escaleiras e ascensores independentes.2. Dimensións: En ningún caso a superficie de venta será menor de 6 m², nin poderá servir de paso con ningunha vivenda.3. Aparcadoiros: Dispoñerase unha praza aparcamento por cada 65 m² de superficie comercial.4. Altura libre de pisos: En edificios de uso exclusivo será de tres metros como mínimo en todas as plantas. En edificios con outros usos, as que sinalasen as normas de aplicación na zona en que se encontren e nunca menor de 2,7 m.5. Os servizos sanitarios e as condicións de iluminación e ventilación, serán os que se determinen pola lexislación de seguridade e hixiene no traballo e outras disposicións que lle son de aplicación.6. Cumpriranse as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. Art.5. Administrativo e de oficinas A. DEFINICIÓN É o uso terciario coa función de prestar servizos administrativos, técnicos, financeiros, de información ou outros, ben ás empresas ou aos particulares. B. CATEGORÍAS: A. Edificios de uso exclusivo para oficinas B. Oficinas profesionais en calquera piso dun edificio C. Oficinas profesionais asociadas a establecementos de uso industrial ou comercial D. Despachos profesionais afectos o usuario da vivenda C. CONDICIÓNS DAS OFICINAS.1. Os servizos hixiénicos e as condicións de iluminación e ventilación serán os que se determinen pola lexislación de seguridade e hixiene no traballo.2. Esixiranse as instalacións necesarias para garantir o veciñanza a supresión de vibracións, ruídos, molestias, etc.3. Aparcadoiros: Dispoñerase unha praza de aparcamento por cada 100 m² de superficie construída.4. Altura libre de pisos: En edificios de uso exclusivo será de 2,70 m como mínimo en todas as plantas. En edificios con outros usos, as que sinalaren as normas de aplicación na zona en que se encontren, cun mínimo de 2,50 m.5. Cumprirán as condicións esixidas pola normativa xeral de edificación (seguridade estrutural, seguridade en caso de incendio, seguridade de utilización, salubridade, etc.) así como a normativa vixente en materias de illamento, barreiras arquitectónicas, instalacións, e demais normativa sectorial que lle sexa de aplicación. Capítulo V USO DE GARAXE APARCAMENTO E SERVIZOS DO AUTOMÓBIL Art.1. Definicións Denomínase Garaxe-aparcadoiro a todo lugar destinado á estancia de vehículos de calquera clase. Considéranse incluídos, dentro desta definición, os servizos públicos de transporte, os lugares anexos de paso, espera ou estancia de vehículos, así como os depósitos para venta de coches e as estacións de servizo. Ós efectos das presentes Ordenanzas e sen prexuízo do establecido no Regulamento para Subministro e Venta de Carburantes e Combustibles Líquidos, enténdese por “Estación de Servizo” toda instalación construída ao amparo da oportuna concesión, que conteña aparatos para o subministro de carburantes e lubricantes, na que podan existir outros relacionados cos vehículos de motor. Considéranse “Talleres do Automóbil” os locais destinados á conservación e reparación do automóbil. Art.2. Clasificación Divídense nas seguintes categorías: A. Garaxe - aparcamento anexo a vivenda familiar para utilización exclusiva dos usuarios da vivenda. B. Garaxe - aparcamento de uso colectivo en planta baixa, semisotos e sotos de edificio con outros usos. C. Garaxe - aparcamento en edificio exclusivo. D. Talleres do automóbil. E. Estacións de servizo. Esta categoría considérase de uso terciario, dado que está destinado a poñer a disposición do consumidor, un ben susceptible de tráfico comercial. Non obstante, as súas condicións particulares desenvólvense no uso garaxe-aparcadoiro, debido á estreita relación que ten co mesmo. F. Servizo público de transportes (viaxeiros e mercancías). Art.3. Condicións Xerais 1. A instalación e uso de aparcadoiros e locais para o servizo do automóbil deberán axustarse ás prescricións das presentes Ordenanzas e demais disposicións sectoriais vixentes.2. O concello poderá denegar a súa instalación en aquelas fincas que estean situadas en vías que, polo seu tránsito ou características urbanísticas singulares así o aconsellen, salvo que se adopten as medidas correctoras oportunas mediante as condicións que cada caso requira. O feito de denegar a instalación de garaxe-aparcadoiro se fose obrigatoria, non relevará a aos propietarios de suplir estas instalacións en lugar e forma adecuados nun radio de 500 m.3. Para autorizar a explotación de este uso en categoría B como servizos de aparcamento ao público, deberanse garantir previamente a reserva de prazas esixidas pola intensidade de usos prevista para a parcela ou edificio.4. No caso de establecementos de planta baixa, semisoto ou soto, a altura libre mínima en calquera punto será de 2,20 m.5. Prazas de aparcamento: Enténdese por praza de aparcamento un espazo mínimo de 2,40 m por 4,75 m. Sinalarase no pavimento os emprazamentos e corredores de acceso dos vehículos, sinalización que figurará nos planos dos proxectos que se presenten ao solicitar a concesión das licenzas de construción, instalación, funcionamento e apertura. Art.4. Condicións das instalacións 1. Desaugadoiro: Dispoñerán, para a súa acometida á rede de saneamento ou á xeral, dun sistema eficaz de decantación de graxas.2. Iluminación: A iluminación artificial realizarase só mediante lámpadas eléctricas, e as instalacións de enerxía e alumeado responderán ás disposicións vixentes sobre a materia. Cando se necesite utilizar outro tipo de iluminación, requirirase unha autorización especial do Concello.3. Calefacción: Os locais de calefacción e demais medios nos que se realice a combustión de sustancias dispoñerase de forma que en ningún momento haxa perigo de que as mesturas carburantes se inflamen, debendo estar totalmente illados e ventilados eficazmente.4. Ventilación: A ventilación natural ou forzada estará proxectada con suficiente amplitude para impedir a acumulación de vapores ou gases nocivos, en proporción superior ás cifras que sinala o Regulamento de Actividades Molestas, debendo cumprir ademais o establecido no REBT.5. Enténdese por ventilación natural aquela en que existe un metro cadrado de sección nos ocos ou condutos de aireación por cada 200 m² de superficie do local, e por ventilación forzada, a aquel conxunto de elementos que garantan un varrido completo dos locais cunha capacidade mínima de seis renovacións/hora e cuxas bocas de aspiración estean dispostas de forma que existan cando menos dúas bocas en proxección vertical sobre o solo por cada un dos cadros de 15 m. de lado en que idealmente poida ser dividido o local. O mando dos extractores situarase en local de fácil acceso. Art.5. Accesos e viarios interiores 1. Os garaxes-aparcadoiros, os seus establecementos anexos e os locais do Servizo do automóbil dispoñerán en todos os seus accesos dun espazo de espera de 3 m de ancho e 5 m de fondo, como mínimo, con unha pendiente inferior ao 5%, no que non poderá desenvolverse ningunha actividade. O pavimento de dito espazo deberá axustarse á rasante da beirarrúa, sen alterar para nada o seu trazado. En consecuencia, nas rúas inclinadas formarase unha superficie regrada, tomando como liñas directrices a rasante, na aliñación oficial, e a horizontal, ao fondo dos cinco metros, a nivel co punto medio da primeira, e como xeratrices, rectas que se apoian en ambas e son perpendiculares á segunda. A porta do garaxe non pasará en ningún punto a aliñación oficial e terá unha altura mínima de 2 m. Nas rúas con pendente, dita altura medirase no punto máis desfavorable.2. Prohíbese o acceso directo rodado polas vías rápidas da rede arterial, excepto os de categorías A e B cando a parcela non poida ter acceso por outra vía.3. Os garaxes-aparcadoiros de menos de 600 m² poden utilizar como acceso o portal do inmoble cando sexa para uso exclusivo dos ocupantes do edificio.4. Os garaxes-aparcadoiros de 600 a 2.000 m² poderán dispoñer dun so acceso para vehículos, cun ancho mínimo libre de 3 m. O ancho mínimo dos viarios de acceso e de distribución interior será de 3 m.5. Nos garaxes-aparcadoiros de 2.000 a 6.000 m², a entrada e saída deberán ser independentes ou diferenciadas, cun ancho mínimo libre para cada dirección de 3m, e deberán ter, ademais, outra peonil diferenciada cun ancho mínimo de 1 m. O ancho mínimo dos viarios de acceso será de 3 m e os de distribución interior de 5 m.6. Nos superiores a 6.000 m² deberán existir 2 accesos a rúa, con entrada e saída independente ou diferenciada en cada unha delas, de ancho mínimo libre de 3m. Estes últimos disporán dun acceso para peóns. O ancho mínimo dos viarios de acceso será de 3 m e os de distribución interior de 5 m.7. As ramplas rectas non pasarán a pendente do 18%. As ramplas en curva non pasarán o 14%, medida pola liña media, e a súa anchura mínima será de 3 m, cun maior ancho nas curvas, e o seu radio de curvatura, medida tamén no eixe, será superior a 6 m.8. Poderá permitirse o emprego de aparatos elevadores de vehículos (montacoches). Cando o acceso sexa exclusivamente por este sistema, instalarase un por cada 20 prazas ou fracción.9. Os accesos situaranse a ser posible de tal forma que non se destrúa o arboredo existente. En consecuencia, procurarase emprazar os vaos preservando as gabias correspondentes. Art.6. Aseos 1. Os garaxes-aparcadoiros de 2.000 a 6.000 m² dispoñerán de dous inodoros con lavabo.2. Os de mais de 6.000 m² dispoñerán dun inodoro con lavabo mais por cada 2.000 m² de exceso ou fracción.3. Cando exista mais dun servizo hixiénico instalarase con enteira independencia para señoras e cabaleiros. Art.7. Construcións 1. Todos os elementos que constitúan a estrutura da edificación destinada a garaxe ou aparcamento, haberán de ser resistentes ao fogo, acordo a normativa vixente ao respecto, DB-SI y DB-SU.2. O recinto do garaxe-aparcadoiro deberá estar illado do resto da edificación ou fincas contiguas por muros e forxados, resistentes ao fogo e con illante acústico de acordo coa Ordenanza sobre ruídos, sen ocos directos de comunicación con patios ou locais destinados a outros usos.3. Poderá comunicarse o garaxe-aparcadoiro coa escaleira, ascensor, cuartos de caldeiras, salas de máquinas, cuartos, rocho ou outros servizos autorizados do inmoble cando estes teñan outro acceso e dispoñan dun vestíbulo adecuado de illamento, con portas de cerre automático, resistentes á temperatura e estancas ao fume cumprindo a normativa en vigor que o regule. Exceptúanse os situados debaixo de salas de espectáculos, os cales estarán totalmente illados, non permitindo ningunha comunicación interior co resto do inmoble, e calquera oco deste deberá estar a unha distancia ao menos de 4 m doutro do edificio ou dos lindeiros coas fincas contiguas.4. Nos espazos libres que se destinan a aparcadoiros de superficie non se autorizarán mais obras ou instalacións que as de pavimentación e procurarase que este uso sexa compatible co arborado.5. Só se permitirá nestes garaxes-aparcadoiros a estancia de vehículos e o lavado e engraxe con exclusión de calquera outra actividade.6. Nos espazos libres da edificación aberta e da illada, o garaxe-aparcadoiro, que deberá cumprir coas condicións sinaladas anteriormente, terá o nivel superior da capa de terra axardinada á mesma rasante que a do terreo circundante. Art.8. Establecementos anexos aos garaxes-aparcadoiros 1. Os establecementos desta natureza cumprirán, ademais, as prescricións seguintes, segundo os casos.2. Instalación de engraxe e lavado: Permitiranse estas instalacións como anexas á garaxes-aparcadoiros coas condicións que sinalan as Normas Xerais e as Ordenanzas de cada Zona.3. Talleres: Como anexos aos garaxes-aparcadoiros autorízanse talleres de reparación de automóbiles coas condicións que sinalan as Normas Xerais e Ordenanzas de cada Zona. Deberán estar illados do garaxe por muros resistentes ao fogo e con porta protexida. Terán unha saída directa de socorro para os operarios.4. Carga de baterías: Permítense instalacións para a carga de baterías sempre que o local onde se efectúen estas operacións estea illado do resto do garaxe e con ventilación suficiente.5. Surtidores de gasolina: Prohíbese a instalación de aparatos surtidores no interior dos garaxes-aparcadoiros, agás nos edificios exclusivos para este uso. Art.9. Prescricións de explotación 1. Queda prohibido fumar e facer lume en todo local de garaxe-aparcadoiro, nas estacións de servizo ou nos seus establecementos anexos, dentro da zona definida legalmente como perigosa. Visiblemente fixaranse, con carácter permanente, letreiros nos diferentes locais coa lenda “Non fumar”, “Perigo de incendio”. 2. Prohíbese o almacenamento de carburantes e combustibles líquidos fora dos depósitos dos coches e os correspondentes aos surtidores, sempre que o punto de inflamación de aqueles sexa inferior a 55ºC, e tamén neste caso, cando a súa capacidade sexa superior a 200 litros. No caso de instalacións de depósitos de combustibles para calefacción, situados en plantas de uso xenérico de garaxe-aparcadoiro, as mesmas situaranse en recinto independente delimitado con paredes separadoras resistentes ao fogo, con acceso independente mediante vestíbulo de independencia, e cumprindo todas as especificacións que ao respecto establece a Norma básica da edificación sobre protección contra incendios nos edificios.3. Non obstante o preceptuado no paragrafo anterior, poderá admitirse a garda de vehículos cun bidón de reposto de 15 litros de capacidade máxima.4. As beirarrúas, os pasos xerais e os aparcadoiros deberán sempre conservarse libres, sinalizándose debidamente para a súa fácil comprobación.5. Prohíbense as reparacións ruidosas, molestas, nocivas e perigosas, tales como o traballo de chapa, pintura e proba de motores, salvo nas zonas industriais e de almacéns.6. Queda prohibido todo almacenamento, incluso dentro dos vehículos, de material de calquera clase, combustible ou non, e realizar dentro destes locais operacións que non respondan estritamente ás necesarias de acceso e estancia dos vehículos.7. Prohíbese expresamente o cerre de prazas dentro dun garaxe-aparcadoiro Art.10. Talleres do Automóbil (Categoría D) Ademais das condicións establecidas nas presentes Ordenanzas e disposicións legais vixentes que lle foran de aplicación, cumprirán as seguintes: 1. Non causarán molestias aos veciños e viandantes e axustaranse ao establecido nas Ordenanzas sobre Ruídos.2. local terá unha superficie mínima de 100v e dispoñerá, dentro do mesmo, dunha praza de aparcamento por cada 50 m² de taller, cunha mínima de 2 prazas.3. Nos locais de servizo de lavado e engraxe que formen parte de edificios de vivendas, a potencia instalada non excederá de 25CV. Nos restantes non excederá de 60CV, e en edificios exclusivos para o uso do automóbil non existirá limitación.4. Os garaxes e talleres de reparacións de vehículos do transporte de viaxeiros e mercancías (autobuses e camións) só se permitirán en zonas industriais con Ordenanzas que autoricen a Categoría 6ª, no seu grupo correspondente, e coas condicións específicas destas. Art.11. Estacións de Servizo (Categoría E) Nas bandas laterais do viario, nas localizacións adecuadas, poderase dispoñer, ademais das existentes, instalacións para o abastecemento de combustible dos vehículos automóbiles, talleres e actividades complementarias. Ademais das condicións establecidas nas presentes Ordenanzas e instrucións técnicas legais vixentes que lle foran de aplicación, cumprirán as seguintes: 1. Dispoñerán de aparcadoiros en número suficiente para non entorpecer o tránsito, cun mínimo de 2 prazas por surtidor.2. Os talleres do automóbil anexos non poderán ter unha superficie superior a 100 m² e dispoñerán dunha praza de aparcamento por cada 25 m² do taller. Si se estableceran servizos de lavado e engraxe, deberán instalarse coas condicións sinaladas nas disposicións legais vixentes.3. Non causarán molestias a aos veciños e viandantes e axustaranse ao establecido nas Ordenanzas sobre Ruídos.4. En caso de dispoñer de trens de lavado, deberanse prevelas medidas correctoras necesarias para non producir prexuízos a terceiros en ao medio ambiente. Art.12. Servizo público de transporte (Viaxeiros e mercancías, Categoría F) Corresponde este epígrafe aos seguintes grupos: 1. Estacións para o servizo publico de transportes de mercancías.2. Estacións para o servizo público de transportes de viaxeiros. Ademais das condicións establecidas nas presentes Ordenanzas e disposicións legais vixentes que lle foran de aplicación, cumprirán as seguintes: 1. Non causarán molestias aos veciños e viandantes e axustaranse ao establecido na Ordenanza sobre Ruídos; 2. No grupo 1 dispoñerán dunha praza de aparcamento por cada 150 m², en forma que se reserven espazos expresamente habilitados para as operacións de carga e descarga de mercancías no interior dos locais.3. No grupo 2, o seu emprazamento virá determinado nos Plans Parciais correspondentes e rexeranse, ademais, pola regulamentación específica do Ministerio de Obras Públicas. Art.13. Depósitos de vehículos usados Almacenamento de vehículos usados, tanto para a súa venta como para o seu despece, unicamente poderá ser permitido nos emprazamentos que expresamente autorice o Concello. Cumprirán as condicións de seguridade que sinalan as disposicións vixentes e deberán estar cercados en todo o seu perímetro por muros de fábrica de suficiente altura, ou por especies vexetais que impidan o paso e a vista dos vehículos desde o exterior. Art.14. Condicións para a apertura e posta en servizo Independentemente da licenza de construción, que poderá estar englobada dentro da licenza da edificación na que se integren, a apertura e posta en servizo de todas as categorías, excepto a 1ª (garaxe-aparcadoiro anexo a vivenda familiar) será tramitada conxuntamente coa solicitude de vao municipal, acompañándose proxecto técnico redactado por técnico competente, que reflicta a distribución e instalacións das que se compón, xunto co cálculo xustificativo do seu dimensionado de acordo con estas ordenanzas e de toda a Normativa legal que sexa de aplicación en cada caso. Faise constar expresamente, a obrigatoriedade de dar exacto cumprimento ao Código Técnico da Edificación, no relativo ás esixencias básicas de seguridade en caso de incendio, cumprindo especialmente co establecido, tanto nos proxectos de edificación como nos de apertura, nos documentos básicos seguintes: - DB-SI Seguridade en caso de Incendio - DB-SU Seguridade de Utilización Art.15. Instalacións existentes O Concello poderá instar aos propietarios, sexan persoas físicas, xurídicas ou comunidades de propietarios, para que soliciten licenza de apertura e o vao municipal correspondente, así como a adaptación das instalacións á normativa vixente, sempre que isto sexa posible, e en todos os casos, no referente a seguridade. Capítulo VI USO DE ESPECTÁCULOS E ACTIVIDADES RECREATIVAS Art.1. Definición É o correspondente aos locais de espectáculos públicos, actividades recreativas e establecementos de uso público relacionados no anexo do Decreto da Comunidade Autónoma de Galicia 292/2004 do 18 de novembro, modificado polo Decreto 160/2005 de 2 de xuño. Art.2. Clasificación Considéranse as clases determinadas no catalogo anexo ao Decreto 292/2004 de 18 de novembro, modificado polo Decreto 160/2005 de 2 de xuño. A. ESPECTÁCULOS PÚBLICOS espectáculos cinematográficos - Cines tradicionais - Multicines - Cines de verano ao aire libre - Autocines espectáculos teatrais e musicais - Teatros - Teatros ao aire libre ou eventuais - Auditorios - Auditorios ao aire libre e eventuais - Salas de actuacións - Espectáculos taurinos - Espectáculos circenses - Circos - Espectáculos feirais - Recintos feirais B. ACTIVIDADES RECREATIVAS actividades culturais e sociais - Museos - Bibliotecas - Bibliotecas móbiles - Ludotecas - Videotecas - Hemerotecas - Salas de conferencias - Salas de exposicións - Salas polivalentes e multiusos - Salas dedicadas á celebración de cineclubs - Palacios de exposicións e congresos - Actividades recreativas destinadas a los menores de idade - Centros de ocio infantil - Áreas de xogo en centros comerciais - Áreas de xogo con aparatos de uso infantil actividades deportivas - Estadios deportivos - Pavillóns deportivos - Recintos deportivos - Pistas de patinaxe - Ximnasios - Piscinas de competición - Piscinas recreativas de uso colectivo - Vías públicas usadas para probas deportivas - Establecementos de actividades y espectáculos deportivos parques de atraccións e atraccións recreativas - Parques de atraccións e temáticos - Parques acuáticos - Actividades recreativas e de azar - Casinos de xogo - Salas de bingo - Salóns de xogo de máquinas de azar, tipo A, A especial y tipo B - Salóns recreativos de máquinas de azar, tipo A - Hipódromos - Tómbolas e similares - Locais de apostas - Puntos de venta de lotería - Actividades de ocio e entretemento - Salas de festas - Discotecas - Salas de baile - Pubs - Karaoke - Cibercafé, salóns ciber e similares de exhibicións especiais - Tablaos flamencos - Café-teatro, café-concierto, café-cantante actividades de restauración - Restaurantes - Salóns de banquetes - Bar, café-bar - Cafetería: - Locais de restauración con horario especial exhibición de animais - Zoolóxicos - Acuarios - Recintos de exhibición equina e outras especies - Festexos e celebracións populares - Solta de xatos Art.3. Condicións xerais Cumpriranse as disposicións establecidas polo Real Decreto 2816/1982, do 27 de agosto, por lo que se aproba o Regulamento de Policía de Espectáculos Públicos e actividades Recreativas es as que polo uso resulten de aplicación. Aplicaranse as determinacións das normativas vixentes en materias de accesibilidade, seguridade contra incendios, seguridade de utilización, illamento acústico, e demais disposicións xerais que lle sexan de aplicación Capítulo VII CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DOTACIONAL Art.1. Definición É o que ten por finalidade o equipamento, docente, sanitario, asistencial, deportivo, socio cultural, servizos funerarios e cemiterios e demais servizos que se poidan ofrecer á poboación, así como os lugares de esparexemento e recreo como espazos libres. Art.2. Clasificación - Equipamentos - Espazos libres e zonas verdes Art.3. Aplicación As condicións que se sinalan para as dotacións serán de aplicación nas parcelas que o planeamento destina para iso, e que a tales efectos se sinalan na documentación gráfica ou escrita do presente Plan. Art.4. Compatibilidade de usos Nas parcelas cualificadas para usos dotacionais, ademais do uso predominante, poderase dispoñer calquera outro dotacional que coadxuve aos fins dotacionais previstos, con limitación no uso residencial, que soamente poderá dispoñer dunha vivenda destinada a quen custodie a instalación ou residencia comunitaria. Sección 1ª EQUIPAMENTOS Art.1. Equipamento As distintas categorías, en función das prestacións sociais a satisfacer, establécense no Título III das presentes normas. Procurarase manter a tipoloxía e imaxe das edificacións existentes no entorno. Mentres non sexan executados os terreos destinados por este PXOM a equipamentos, os mesmos deberán destinarse ao uso de Espazo Libre e Zona Verde cas condicións reguladas na seguinte sección. Art.2. Condicións dos equipamentos en xeral Edificabilidade: 1 m²/m², ou no seu caso, a edificabilidade adecuada para o desenvolvemento do programa. No obstante, en cada caso, e ao criterio do Concello, poderá variarse este valor para adecuarse ao uso previsto. A composición e a ordenación en planta será libre, procurando a súa integración coas edificacións do entorno e respectando os recuamentos aos lindeiros, si estes son necesarios por proxecto. Atenderase ás especificacións derivadas do uso, establecidas na normativa vixente ao respecto. Art.3. Equipamento de servizos funerarios e cemiterios Os servizos funerarios correspóndese cos edificios e locais destinados á actividade principal relacionada co velorio, tratamento, conservación, estudo e depósito temporal de cadáveres e restos humanos. Os servizos funerarios están encamiñados a dar apoio aos familiares dos falecidos antes e durante o enterro ou cremación e á realización dos actos propios das honras fúnebres dos defuntos. Inclúese dentro deste uso os seguintes actos: - Recollida e traslado de cadáveres e restos. - Enferetrado, acondicionamento sanitario e estético de cadáveres, amortallado e vestido. - Subministro de féretros, cadaleitos, arcas e furnas, hábitos ou mortallas, flores e coroas, e calquera outro elemento propio do servizo funerario. - Servizo de coches fúnebres e organización do acto social do velorio e do enterro. - Servizo de preparación de túmulos, cámaras mortuorias, enloitamentos e ornatos fúnebres en domicilios privados. - Trámites e dilixencias para verificacións médicas, particulares e oficiais, dos cadáveres e para rexistros e autorizacións pertinentes para sepulturas, traslados ou calquera outra documentación relativa ao falecemento, inhumación ou cremación. - Outros actos e dilixencias de prestación directa ou por axencia, que sexan propios do servizo funerario, ben sexa por costume ou tradición cidadá, ben sexa por novas esixencias normativas ou evolución dos hábitos sociais e relixiosos. Autorízanse como usos complementarios, limitados ao uso conxunto, os seguintes: - Comercial (cafetería, venda de flores, etc.) - Oficinas - Salas de reunión (incluíndo a posibilidade dunha estancia, a modo de pequena capela, para oficios relixiosos). - Dependencias para descanso dos usuarios, sen superar a superficie destinada a fogares funerarios. - Vivenda vinculada á propiedade ou emprego de persoal, en distinto andar do uso principal e sen superar o número de fogares funerarios. Art.4. Categorías A. Velorios. Son os locais ou edificios destinados á exposición e vela dos cadáveres previos ao seu traslado ao lugar de enterramento ou cremación, que contan coa oportuna autorización sanitaria e demais requisitos regulamentarios. Poderanse situar en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de uso sanitario e asistencial exclusivo ou en edificios residenciais en planta baixa e soto. B. Tanatorios. Son os locais ou edificios habilitados como lugares de etapa do cadáver entre o lugar de falecemento e o de inhumación ou cremación, debidamente acondicionados para a realización das prácticas de preparación (tanatoestética e tanatopraxia), exposición e vela de cadáveres. Poderán situarse en edificios de uso exclusivo funerario ou en edificios de uso sanitario e asistencia exclusivo ou en edificios residenciais en planta baixa e soto. C. Crematorios. Son os locais destinados á redución a cinzas inertes dos cadáveres e restos humanos. Deberanse situar en conxunto con locais ou edificios da categoría B (tanatorios) ou de uso sanitario asistencial. D. Depósitos de cadáveres. Son locais destinados ao mantemento e conservación de cadáveres e restos humanos, para o seu posterior estudo, análise, ou destrución. Deberanse situar en conxunto cos locais ou edificios indicados nas categorías anteriores ou en edificios de uso sanitario asistencial. Art.5. Condicións particulares Tanto os servizos funerarios como os cemiterios cumprirán a normativa sectorial que lle sexa de aplicación, polo que rexerase fundamentalmente polo Decreto 134/1998, do 23 de abril, sobre policía sanitaria mortuoria. Sección 2ª ESPAZOS LIBRES Art.1. Aplicación As condicións que se sinalan para os espazos libres e zonas verdes serán de aplicación aos terreos que o planeamento destine a tales fins. Serán tamén de aplicación nos terreos que, aínda sen telo expresamente previsto no planeamento, se destinen a tal fin por estar habilitados en aplicación desta normativa. Art.2. Compoñentes para o deseño dos espazos libres e zonas verdes Os compoñentes básicos dos parques e xardíns son os seguintes: - Xogos infantís: formados por elementos de mobiliario e áreas de area. - Xogos de preadolescentes: formados por mobiliario, áreas de xogos non estandarizados, áreas de area e láminas de auga. - Xogos libres: campos de xogos ó aire libre tales coma petanca, bolos, etc. - Áreas de deporte non regrado, para o exercicio informal de deportes, sen requirimentos dimensionais regulamentados. - Áreas de plantación e axardinamento. - Illas de estancia, lugares acondicionados para o repouso e lecer. - Zonas de defensa ambiental, mediante arboredo e axardinamento para a protección de ruídos e a retención de partículas contaminantes. Art.3. Definición e clases Comprende os terreos destinados á salubridade, repouso e esparcemento da poboación, ou a algún dos usos que se detallan nas clases que se distinguen a continuación: ZONAS VERDES. parque e xardín urbano, Manterán a primacía da zona arborada sobre a urbanizada. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. Ditos espazos contan cunha superficie de mais de 1500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 30 metros de diámetro mínimo e contaran coa seguintes elementos: - Os parques urbanos, manterán unha primacía da zona vexetal extensiva sobre a acondicionada mediante urbanización. Poderán formarse pola combinación de calquera dos compoñentes e elementos de deseño dos espazos libres, sen perde-lo carácter de zonas de ocio, repouso e mellora da salubridade e calidade ambiental. - Poderá dispoñerse edificación, só para usos de ocio, deporte e cultura, cunha ocupación máxima do 5% da súa superficie e altura cunha (1) planta e 3,5 m de cornixa. No entanto, poderase superar o límite da altura para instalacións que polas súas características intrínseca así o requiran - Os parques de superficie superior a tres (3) hectáreas contarán cos seguintes elementos: xogos infantís, xogos de preadolescentes, xogos libres, canles e fontes ornamentais. zonas verdes e xardíns, Ámbito formado polos espazos libres axardinados urbanizados. Deseñaranse dando prioridade aos elementos ornamentais e ás áreas adecuadas para a estancia das persoas. Non se autoriza ningunha edificación Presentan unha superficie entre 500 e 1000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Posúen condicións apropiadas para a plantación de especies vexetais, e teñen asegurado o seu adecuado soleamento en relación a posible edificación circundante. parque natural Os parques naturais e forestais preverán a utilización para fins recreativos de carácter campestre e práctica deportiva non regulada, vencellada aos espazos naturais catalogados. Ditos espazos contan cunha superficie de mais de 2000 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e contaran coa seguintes elementos: Non poderán edificarse para ningunha actividade que non estea vinculada ao uso recreativo ou para dar acollida a actividades culturais, deportiva e de investigación. Acondicionaranse mantendo as características de natureza fundamentalmente forestal, máis axeitadas ó contorno natural. OUTROS ESPAZOS LIBRES PÚBLICOS: parque deportivo, Espazo destinado ao exercicio do deporte ao aire libre. As instalacións deportivas dispoñeranse preferentemente ao aire libre. No entanto, poderán dispoñerse en edificación cerrada coa limitación do 5% de ocupación da superficie do parque deportivo e unha edificabilidade de 0,07 m²/m² de superficie. Ao menos o 20% da superficie do parque deportivo, deberá quedar libre de instalación, debendo axardinarse cos criterios sinalados para os parques e xardíns. Ditas zonas presentan unha superficie de ata 800 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. Contará con superficies axardinadas illadas e arboredo de defensa, mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Sempre que a súa disposición sexa posible instalaranse puntos de auga ornamentais, áreas de deporte non regrado e superficie pavimentada para xogos de rodas. areas de xogo infantil Son aquelas que presentan unha superficie de ata 200 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 12 metros de diámetro mínimo debendo equiparse con elementos adecuados á súa función. Dispoñerán de xogos infantís, de preadolescentes, con zonas de area e auga ornamental. Contará con superficies axardinadas illadas e arboredo de defensa, mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. Sempre que a súa disposición sexa posible instalaranse puntos de auga ornamentais, áreas para xogos e ocio pasivo, superficie pavimentada para xogos de rodas, e plano de area drenada. área de ocio expansión e recreo Espazos con acondicionamento vexetal para a defensa ambiental, o repouso dos peóns e o acompañamento do viario. Deseñaranse tendo en conta a función urbana que deben cumprir. En aquelas cuxa función sexa de acompañamento do viario, a alteración da posición relativa á contía entre a calzada e a área axardinada que represente unha mellora para a circulación, entenderase que non modifica o Plan Xeral. Presentan unha superficie de ata 500 m 2 e nela pode inscribirse unha circunferencia de 15 metros de diámetro mínimo e deberán equiparse con elementos adecuados á función a desempeñar. Contará con mobiliario urbano para repouso, e árbores en alcorque. áreas peonís e aparcadoiros Comprende aqueles terreos libres de edificación, de titularidade e dominio público en superficie, e de uso público ou privado no subsolo, para a situación de aparcadoiros ou áreas peonís en zonas urbanas ou en entornos naturais. A superficie destes terreos deberá quedar libre de edificación podendo destinarse a aparcamento público ou a recorridos peonís. Presentan unha superficie superior a 1000 m 2 e no caso de existir aparcadoiros, nestes debe poder inscribirse unha circunferencia de 20 metros de diámetro mínimo. Contará con mobiliario urbano para repouso, e árboles en alcorque si non están nun entorno natural. Art.4. Acceso aos edificios desde os parques e xardíns Poderase acceder aos edificios desde os espazos libres, para iso cóntanse cunha franxa pavimentada inmediata cunha anchura mínima de tres metros que facilite o acceso das persoas e de vehículos de servizo. Art.5. Instalacións de centros de transformación en vías, xardíns e espazos libres públicos. Permítese situar cuartos de instalacións destinados a albergar centros de transformación de enerxía eléctrica en espazos públicos, sempre que a súa situación sexa soterrada, non sexa incompatible con outras instalacións, cumpra as condicións de seguridade que a normativa de aplicación estableza e se dispoña correctamente para permitir as labores de mantemento e non interfira no uso do Espazo onde se localice. Capítulo VIII CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO DAS INFRAESTRUTURAS. Art.1. Servizos de infraestruturas Tales como subministro de auga, saneamento, transporte de enerxía, comunicación e similares. Execución dos servizos de infraestruturas: 1. Concello establecerá para cada clase de infraestrutura, as disposicións específicas que regulen as súas condicións.2. Calquera proxecto que se redacte para o desenvolvemento dos servizos de infraestruturas, deberá ser elaborado en coordinación coas institucións xestoras ou compañías subministradoras dos servizos.3. Para a execución dos servizos de infraestruturas, poderase expropiar o dominio, ou establecer sobre os terreos afectados algunha servidume das previstas no dereito privado ou administrativo. A estes efectos as determinacións do Plan referidas a instalacións de infraestrutura, levan implícitas a declaración de utilidade pública das obras e a necesidade de ocupación dos terreos e instalacións correspondentes.4. Concello poderá establecer as limitacións que considere oportunas, mediante a ordenanza correspondente. Trátase en todo momento de reducir o impacto ambiental ou a diminución das condicións de salubridade do medio. Art.2. Condicións específicas das infraestruturas para o abastecemento de transporte de enerxía Estas condicións regulan o transporte de enerxía eléctrica, que comprende os tendidos de liñas e as súas estruturas de soporte, e aquelas nas que se leva a cabo o cambio de tensión da enerxía transportada. En calquera clase de solo, toda instalación de nova planta, salvo de carácter provisional, tanto de transporte de alta tensión como de transformación, deberá implantarse nos lugares adecuados, previa tramitación no Concello da correspondente solicitude. No solo de núcleo rural, non se poderá facer instalación ningunha de alta tensión aérea fora das existentes. Os proxectos de urbanización que traten das obras para o abastecemento de enerxía eléctrica contemplarán as modificacións da rede necesarias para que as condicións da área sexan as correspondentes ao solo urbano. A execución das obras acompañarase no tempo coas do resto da urbanización. No solo urbano, salvo xustificación en contrario sobre a súa improcedencia, todas as instalacións de abastecemento de enerxía serán subterráneas. A execución das obras necesarias poderá ser esixida polo Concello cando estean executadas as que definen aliñacións e rasantes ou se fixeran simultaneamente. Excepcionalmente nas áreas de uso industrial, poderán autorizarse, despois de xustificación pormenorizada, tendidos aéreos, debendo, en todo caso, discorrer estes polos trazados que se sinalaren polo Concello. Cando sexa necesario dispoñer subestacións no centro de gravidade das cargas, dispoñeranse baixo cuberto nun edificio debidamente protexido e illado, salvo que se dispuxeran en terreos destinados a tal fin ou cumprisen as instrucións de seguridade que se sinalaren. Os centros de transformación que deban situarse en edificios de vivendas deberán cumprir o especificado nas Ordenanza Municipais sobre contaminación acústica, non podéndose colocar en lugares lindeiros coas vivendas. Excepcionalmente poderase autorizar a colocación de centros de transformación exteriores e en construción independente, sempre que así o estime o Concello polas especiais condicións de situación ou imposibilidade manifesta da súa situación noutro lugar. A limitación de lindeiro coas vivendas dos centros de transformación, refírese a súa calidade de arrimado, podendo situarse na planta baixa da edificación, sempre que se garanta un illamento acústico mínimo do forxado lindeiro coa vivenda de 65 dBA, non produción de vibracións e recuberto de material que amorteza sensiblemente a transmisión de ondas electromagnéticas de maneira que resulte inocuo. Art.3. Torres de telefonía móbil Deben atender as regras que se deriven da normativa específica de aplicación, concretamente á Ordenanza Municipal para a instalación e funcionamento de instalacións de telefonía móbil e outros servizos e equipos de telecomunicacións e de difusión no termo municipal de Abegondo. Non obstante, precisarán para a súa instalación a autorización previa do Ministerio de Industria, Comercio e Turismo. Capítulo IX CONDICIÓNS PARTICULARES DO USO AGROPECUARIO Art.1. Definición É o que serve para proporcionar apoio ás explotacións agrícolas e pecuarias propias do medio rural. Art.2. Clasificación Distínguense as seguintes categorías: A. APOIO A EXPLOTACIÓNS AGRÍCOLAS: - Galpóns para apeiros de labranza e alpendres, cunha superficie que non poderá superar os 40 m². - Almacéns agrícolas, con superficie maior de 40 m². - Invernadoiros - Viveiros - Hórreos B. APOIO A EXPLOTACIÓNS PECUARIAS: - Instalacións de gandería extensiva e intensiva. - Cortes - Granxas - Currais domésticos - Instalacións dedicadas á apicultura, helicultura e outras similares - Instalacións de acuicultura C. APOIO A EXPLOTACIÓNS FORESTAIS. - Serradoiros - Instalacións madeireiras Art.3. Condicións xerais Toda actividade de uso agropecuario e forestal, cumprirá as normativas de rango nacional, autonómico ou provincial que lle sexan de aplicación. Garantirase o abastecemento de auga, a evacuación e tratamento das augas residuais, o subministro de enerxía eléctrica, e a recollida, tratamento, eliminación e depuración de toda clase de residuos, especialmente nos producidos polo gando, que deberá solucionarse na propia explotación mediante sistemas legalmente aceptados, prohibíndose a expulsión de efluentes a camiños e canais públicos ou redes de sumidoiro. Art.4. Condicións de edificación Toda edificación de uso agropecuario e as súas construcións auxiliares que non excedan de 100 m² se considerará permitida e requirirá de licenza municipal. Cando supere esta superficie, se requirirá informe favorable dos organismos sectoriais correspondentes, previa concesión da licenza polo concello, con independencia das autorizacións e trámites que procedan en aplicación do Decreto 133/2008, de 12 de xuño, polo que se regula a avaliación de incidencia ambiental e da lexislación urbanística correspondente. Art.5. Condicións de edificación dos viveiros Os viveiros comerciais que requiran construcións auxiliares para a garda e administración de produtos relacionados co uso agropecuario, deberán cumprir as seguintes condicións: 1. Parcela mínima: 4.000 m² 2. Ocupación máxima: 5% 3. Altura: 1 planta, 4 m 4. Aparcadoiros para empregados e visitantes, resolveranse na mesma parcela.5. Permitiranse excepcionalmente en parcelas menores sempre que non superen os 100 m² en planta e 3.5 m de altura Art.6. Condicións de posición e implantación das edificacións Os edificios situaranse dentro da parcela, adaptándose no posible ao terreo e ao lugar mais apropiado para conseguir a maior redución do impacto visual e a menor alteración da topografía do terreo. As aliñacións das construcións ás lindes da parcela haberán de garantir a condición de illamento e, en ningún caso, poderán ser inferiores a 5 m. No obstante, cumpriranse as condicións de edificación das presentes normas para cada tipo de solo. Art.7. Condicións particulares do uso gandeiro intensivo O uso gandeiro intensivo ou industrializado é toda estabulación gandeira onde os recursos alimenticios non proveñan directamente da explotación nun 50% como mínimo. As distancias a vivendas, núcleos, vías de comunicación e outros deberán respectar o establecido na lexislación sectorial especifica. A autorización da implantación e construción dunha gandería de este tipo queda supeditada a garantir o illamento da explotación e a prohibición de contaminación do solo e das augas. Ademais do cumprimento da regulación específica e lexislación sectorial que lles sexa de aplicación, as explotacións gandeiras quedan suxeitas as determinacións establecidas na Sección 4ª, Capitulo III, Titulo 1 da LOUG A petición de autorización acompañarase dun estudo da situación actual da zona de implantación a escala mínima 1/1.000, acompañado dun estudio de impacto paisaxístico das instalacións, os efectos ambientais dos vertidos, sanidades das augas, etc. Art.8. Condicións particulares do uso piscícola Seralle de aplicación as presentes determinacións para as piscifactorías, cetarias e demais instalacións de acuicultura. A instalación de piscifactorías estará sometida a autorización previa dos organismos competentes, e a súa localización virá condicionada polas proteccións dos valores naturais das ribeiras e da paisaxe costeira. A petición de autorización acompañarase dun estudo da situación actual da zona de implantación a escala mínima 1/1.000, onde se debe sinalar as canles naturais, canalizacións de augas, tomas de auga, etc., acompañado dun estudio de impacto paisaxístico das instalacións, os efectos ambientais dos vertidos, sanidades das augas, etc. Capítulo X USOS EXTRACTIVOS Art.1. Actividades extractivas Considéranse actividades extractivas, as relativas á explotación mineira, incluídas canteiras, a extracción de terras ou áridos, así como os seus establecementos de beneficio e actividades complementarias de primeira transformación, almacenamento e envasado de produtos do sector primario, sempre que garden relación directa coa natureza, extensión e destino do predio ou explotación do recurso natural. A regulación destas actividades establécese na regulación dos usos en solo rústico, título II da presente normativa e pola lei 3/2008 do 23 de maio da minería de Galicia. No territorio histórico do Camiño de Santiago e nos ámbitos que estean afectados pola protección de bens do patrimonio cultural, as explotacións extractivas deberán obter previa a licenza municipal, a autorización da Consellería de Cultura, podendo ser denegada se supón o menoscabo da apreciación do ben dentro do seu entorno. Título VI Condicións xerais da edificación e das infraestruturas Capítulo I DETERMINACIÓNS XERAIS Art.1. Definición As determinacións xerais son as condicións as que ten que suxeitarse a edificación polas súas propias características e pola súa relación co entorno. Art.2. Clases de condicións 1. As edificacións e servizos cumprirá as condicións que se detallan nos capítulos seguintes, referentes aos seguintes aspectos: - Condicións de parcela edificable - Condición de posición e ocupación dos edificios na parcela - Condicións de volume - Condicións xerais de calidade, seguridade, accesibilidade e calidade - Condicións das instalacións das edificacións - Condicións xerais das urbanizacións e servizos urbanos - Condicións do espazo exterior de calidade das vivendas - Condicións estéticas 2. As condicións xerais da edificación e das súas relacións co entorno serán de aplicación na forma que se regula no presente Título; agás indicación en contra nas condicións dos usos, na regulación particular da norma zonal de aplicación, ou nas ordenanzas particulares dos planeamentos de desenvolvemento, que poderán establecer condicións particulares que non desvirtúen as establecidas nestas Normas.3. A edificación deberá satisfacer, ademais as condicións contidas no Título V, segundo o uso a que se destine o edificio ou os locais; agás indicación en contra da norma zonal de aplicación ou na ordenanza particular do planeamento incorporado ou de desenvolvemento, se ben estes últimos poderán establecer condicións particulares que non desvirtúen as establecidas nestas Normas.4. Toda edificacións deberán cumprir a súa lexislación en vigor en canto as condicións de edificación segundo os seus usos, especialmente o decreto 29/2010 de habitabilidade de vivendas de Galicia. Capítulo II CONDICIÓNS DE PARCELA EDIFICABLE Art.1. Definición 1. Son as condicións que debe cumprir unha parcela para ser considerada como edificable, entendendo como parcela a superficie real de terreo deslindada como unidade independente e identificada polos seus lindeiros e a súa superficie. Quedan exceptuadas das prescricións de superficie, e de fachada ou fronte mínimo as parcelas que se atopen nunha destas situacións: - Que estivese e estea edificada na data na que adquira firmeza a aprobación definitiva do PXOM, e non proceda de segregacións posteriores á mesma. - Que as parcelas lindeiras sexan dominios públicos ou estean con edificacións non provisionais con anterioridade á data na que adquira firmeza a aprobación definitiva do PXOM, e non proceda de segregacións posteriores a mesma, cumprindo cos restantes parámetros e condicións de edificacións definidos na súa ordenanza de edificación.2. Son de aplicación nas obras de nova edificación excepto nas de reconstrución e regúlanse no réxime correspondente ó uso a que se destina, na norma zonal de aplicación ou nas futuras figuras de planeamento de desenvolvemento deste Plan Xeral.3. A definición de parcela edificable recóllese no artigo de conceptos urbanísticos utilizados nestas normas. presente normativa.4. As parcelas existentes con superficie inferior á indicada nas ordenanzas e coa imposibilidade de ampliación de acordo aos parámetros do punto 1, asúmense polo PXOM, sen posible futura segregación ou división, sempre que sobre elas poda efectuarse un programa de vivenda de 50 m 2 de superficie útil e que cumpra as condicións de habitabilidade do decreto 29/2010 5. Prohíbese efectuar segregacións como consecuencia das cales resulten parcelas de superficie inferior á mínima fixada en cada zona. Art.2. Aliñacións Son as liñas oficiais que se fixan como tais nos documentos do Plan Xeral ou nos do planeamento subordinado que o desenvolva, e fixan o limite da parcela edificable cos espazos públicos, como vías, rúas, prazas, etc. Márcase a maiores, a aliñación dos espazos libres e equipamentos como límite das parcelas de dotacións co sistema viario. En caso de existencia de incongruencias entre a cota representada na planimetría, a aliñación e a realidade física, os servizos técnicos municipais efectuarán as aclaracións oportunas sen necesidade de modificacións do Plan. Non obstante, en caso de discordancia entre a posición das edificacións na planimetría e a realidade física, primará esta última sobre a primeira, de cara a aplicar o réxime de fora de ordenación. Art.3. Soar De acordo co art.16 da LOUG, teñen a consideración de solares as superficies de solo urbano legalmente divididas e aptas para a edificación que reúnan os requisitos seguintes: - Dispor de acceso rodado por vía pública pavimentada e servizos urbanos de abastecemento de auga potable, evacuación de augas residuais e rede de saneamento, subministro de enerxía eléctrica e alumeado público. - Estar urbanizadas acordo coas aliñacións, rasantes e normas técnicas establecidas polo planeamento, se é o caso. - En caso de terreos incluídos en Solo Urbano Non Consolidado ou Solo Urbanizable, terá que ter executadas, conforme ó planeamento urbanístico, as obras de urbanización esixidas para a conexión cos sistemas xerais existentes e, se é o caso, para a ampliación ou reforzo destes, unha vez haxan cumprido co requisito de reparcelación urbanística necesaria. Capítulo III CONDICIÓN DE POSICIÓN E OCUPACIÓN DOS EDIFICIOS NA PARCELA Art.1. Definición Son as que determinan o emprazamento e ocupación das construcións dentro da parcela edificable, e defínense nas Normas zonais da presente normativa ou no planeamento de desenvolvemento. As definicións das condicións de posición e ocupación dos edificios nas parcelas, recóllense no Artigo 9 de conceptos urbanísticos utilizados por estas normas. Art.2. Recuamentos É a anchura da franxa de terreo comprendida entre a liña de edificación, en planta baixa, e a aliñación, edida sobre unha recta perpendicular a esta. Pode darse como valor fixo, obrigado, ou como valor mínimo. Medirase na forma determinada para a separación a lindeiros. Cando os edificios teñan corpos de edificación de distintas alturas, a anterior condición deberá cumprirse para cada un deles. Capítulo IV CONDICIÓNS DE VOLUME Art.1. Definición Son aquelas que limitan a dimensión e a forma das edificacións. Concrétase na norma zonal de aplicación, nas normas do uso correspondente ou no planeamento de desenvolvemento, e son de aplicación a todo tipo de obras de nova edificación e todas aquelas que afecten os cambios de volume. Art.2. Alturas mínimas de plantas A. PLANTAS DE SOTO Admítense con prohibición expresa de usos residenciais, tolerándose os usos de garaxe, rochos e almacéns ao servizo da actividade da planta baixa. En xeral, a altura libre mínima non será inferior a 2,20 m e, en particular, debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. B. PLANTA DE SEMISOTO En xeral, a altura mínima debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. Admítense con prohibición de usos residenciais. O seu teito non poderá disporse a altura superior a 1,00 m por encima da rasante de referencia. Salvo o disposto para garaxes, a súa altura libre de piso non será inferior a 2,25 m nin a altura de piso inferior a 2,50 m. C. PLANTA BAIXA En xeral, a altura libre mínima das plantas baixas será de 3,60 m, de solo rematado a teito, e, en particular, debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. D. PLANTA DE PISO En xeral, a altura libre mínima das plantas de piso será de 2,50 m, de solo rematado a teito, e, en particular, debe atenderse ás condicións particulares de cada uso. Art.3. Fondo máximo de plantas baixas e soto. No caso específico de terreos en pendente e que a súa vez sexan lindeiros con outra parcela regulada por distinta ordenanza, e para evitar a visualización dos panos cegos traseiros, o fondo das plantas baixa e de soto será aquel no que o forxado de solo da planta baixa non pase 1,00 m de altura por riba da rasante natural posterior do terreo. Exceptuando o caso no que este fondo resultante sexa inferior aos fondo da planta baixa, onde si se permitirá aliñarse o mesmo en planta baixa e soto. fig.1 Fondos edificables en planta baixa e soto Art.4. Volumetría dos corpos voados 1. Non se permite a construción de corpos voados nos frontes de edificación ás vías públicas con ancho menor de 10 m.2. En xeral, admítese un saínte que non pode superar a limitación de 1/12 do ancho da rúa, medido en perpendicular ao plano da edificación, admitíndose en todo caso un máximo 1,00 m, e coa limitación de non pasar en ningún caso, a vertical trazada polo bordillo da beirarrúa existente.3. Non se permiten corpos voados a patios interiores.4. A altura mínima dende a rasante de referencia ata a cara inferior do voo será de 3,60 metros.5. Nas plantas altas sobre plantas baixas en chafrán, poden formalizar a esquina en voo, cunha dimensión máxima en perpendicular ao plano do chafrán de 1,50 m, sempre a unha altura mínima de 3,60 m sobre a beirarrúa, e sen superar a vertical trazada polo bordillo da beirarrúa existe.6. Respectaranse as limitacións de luces e vistas establecidas no código civil.7. Para permitir iluminación natural e relación co exterior da edificación lindeira, deberá recuarse polo menos 1 m da edificación lindeira.8. Para o uso residencial respectaranse as condicións volumétricas establecidas no Decreto 29/2010 das Normas de habitabilidade de vivendas de Galicia ou Normas que as substitúan, e a maiores: A. EN ÁREAS DE DESENVOLVEMENTO 1. Non se poderá invadir o espazo exterior tanto público como privado, nas zonas que o prohibe o PXOM, con ningún voo da edificación. - Exceptúanse, aqueles elementos construtivos e/ou espaciais lixeiros que, cun largo máximo de 80 cm e altura libre mínima sobre rasante de 4m, se acaroen á fachada da edificación coa finalidade de mellorar a eficiencia enerxética da edificación, xa sexa por aforro enerxético ou como protección soar. - Cando se produza unha ocupación do espazo exterior deste tipo protexeranse as vistas laterais das edificacións lindeiros cunha distancia do dobre da súa ocupación. - Cando o tipo de ordenamento da edificación establecida polo planeamento urbanístico permita a utilización de recuamentos e voos na edificación dentro da parcela, é dicir, sen invadir o espazo público, estes deberán preservar o asollamento, iluminación natural e relación co espazo exterior das pezas vivideiras.2. Poderán deseñarse voos na edificación coas seguintes características: - Non poderán sobresaír máis de 1 m da fachada da edificación, debendo ter cuberta independente da xeral do edificio. - Para permitir iluminación natural e relación co exterior da edificación lindeiro, deberá recuarse polo menos 1,50 m da edificación lindeira. - Segundo as súas características destes poderán consistir en: - Voos lixeiros e acristalados - Galerías - Terrazas sen cubrir - Balcóns b. O dimensionamento dos voos lixeiros e acristalados deberá ter en conta o CTE DB-HE 1, dada a súa influencia na calidade térmica das vivendas. B. AREAS CON ORDENACIÓN DETALLADA VIXENTE 1. Cando o tipo de ordenamento da edificación establecida polo planeamento urbanístico permita a utilización de recuamentos e voos na edificación, estes deberán preservar o asollamento, iluminación natural e relación co espazo exterior das pezas vivideiras das vivendas, podéndose deseñarse voos na edificación coas seguintes características: - Non poderán sobresaír máis de 1 m da fachada da edificación, debendo ter cuberta independente da xeral do edificio si conta con cuberta terraza. - Para permitir iluminación natural e relación co exterior da edificación lindeira, deberá recuarse polo menos 1,50 m da edificación veciña. - Segundo as súas características poderán consistir en: - Voos lixeiros e acristalados - Galerías - Terrazas sen cubrir - Balcóns - O dimensionamento dos voos lixeiros e acristalados deberá ter en conta o CTE DB-HE 1, dada a súa influencia na calidade térmica das vivendas. fig.2 Corpos voados Art.5. Dimensións de aleiros e cornixas O saínte máximo dos aleiros e cornixas das cubertas será de 0,15 m, medidos dende cada un dos planos de cada fachada. Art.6. Espazos baixo cuberta Nos espazos baixo cuberta, e ocultos baixo a mesma, poderán situarse rochos, instalacións de todo tipo, depósitos ou remates de caixas de escaleira. A maquinaria do ascensor se colocará no soto, en caso de non adecuarse ao espazo baixo cuberta. No uso residencial admítese o aproveitamento baixo cuberta sempre que se cumpran as condicións de habitabilidade definidas no Decreto 29/2010 das normas de habitabilidade de vivendas de Galicia ou normativa vixente. Art.7. Construcións por riba da altura. Elementos de remate superior dos edificios Por encima da altura total do edificio incluída a formación de cuberta só se permitirán como elementos saíntes as antenas e chemineas de fumes o ventilación, así como os sistemas de captación de enerxía soar. En zonas industriais as chemineas, silos, depósitos elevados e demais elementos exentos, propios da actividade industrial. Art.8. Formación de cuberta A composición de cuberta está definida da seguinte maneira: A. FORMACIÓN DE CUBERTA INCLINADA A formación de cuberta inclinada en edificación colectiva deberá seguir o seguinte esquema: fig.3 Formación de cuberta B. FORMACIÓN DE CUBERTA-TERRAZA Permítese a formación de Cuberta-Terraza en vivenda colectiva, dentro do volume máximo permitido para formación de cuberta definido no esquema seguinte: fig.4 Formación de Cuberta-Terraza, planta-alzado A: fronte mínimo de parcela fig.4 Formación de Cuberta-Terraza, sección Permítese a formación de cuberta-terraza na ordenanza 3, nos solos urbanos non cosolidados con ordenanza colectiva en os solos urbanizables, na condición de edificación aberta ou illada, non se permite na ordenanza 3 con condición de medianeira existente, non podendo garantir unha coherencia formal da mazá o cuarteirón. - Prohíbese a formación de petos opacos, de mais de 50cm, sendo obrigatorio o remate en varanda (segundo as condicións da DBSU). - Dita varanda recuarase obrigatoriamente 35cm da liña de cornixa e será continua ó longo da fachada. Ver figura 5. - A separación entre vivendas, deberase realizar obrigatoriamente con elementos lixeiros de altura máxima 1.50m. Prohíbense muros opacos. - Permitiranse a formación de pérgolas Art.9. Condición de medianeira Realizase para evitar a aparición de paredes cegas de medianeira dentro da trama urbana, sen posible remate. Consiste en realizar un acordo expreso entre partes, no que se permite apegar as edificacións cunha serie de condicións: 1. Deberase garantir a construción da edificación apegada nun prazo máximo de tres anos 2. Deberanse resolver en continuidade formal das cubertas optando pola mesma solución xeométrica.3. Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ó das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista.4. O acordo privado entre partes debera de ser presentado co proxecto no concello.5. A petición do propietario e por motivo do parcelario, o Concello poderá eximir da obriga de apegar por ambas medianeiras, sempre que a profundidade de planta baixa sexa igual que en planta alta ou, en caso de ser esta maior, non se remate como terraza, téndose que dar tratamento de fachada con apertura de ocos a todo o fondo da edificación e co compromiso do colindante de rematar a súa medianeira tamén con tratamento de fachada. Art.10. Espazos libres privados edificados Nas zonas libres de edificación, dentro das parcelas privadas, non se permitirá ningún tipo de elemento construído sobre rasante tales coma: depósitos, centros de transformación, almacéns, etc, nin a execución de ramplas de acceso a soto que non cumpran as condicións de aliñamento e separación a lindeiros sen consentimento expreso co lindeiro. Admitirase a urbanización nestas superficies de equipamentos deportivos privados para o uso das vivendas do edificio, respectando a separación a lindeiros correspondente, admitíndose construcións de planta baixa para servizos complementarios aos mesmos (aseos, salas de bombeo….), con dimensión inferior a 40 m 2 en planta baixa, cumprindo as condicións de separación a lindeiros e sen posibilidade de ser obxecto de explotación económica. Os elementos de acceso, iluminación e ventilación do soto, non se terán en conta para a ocupación do patio. As instalacións complementarias da edificación (paneis de enerxía solar, tanques, cubrición de piscinas.) situados nos espazos libres privados, non computarán edificabilidade en tanto non superen unha altura de 1.60m e o 10% de ocupación sobre parcela neta, cumprindo os recuamentos establecidos en cada ordenanza. Non se permitira o uso de almacén en superficie (relacionada co uso da planta baixa). Os espazos libres privados debe cumprir cas condicións de espazo exterior de calidade definida polo PXOM no presente título Art.11. Patios Os patios regúlanse de acordo o anexo I. B.2 do decreto 29/2010 da normativa de habitabiliadade de Galicia ou normativa en vigor. Art.12. Patios mancomunados Os patios de parcela e os espazos libres privados poderán mancomunarse, sendo necesario que exista acordo de mancomunidade con inscrición no Rexistro da Propiedade. Art.13. Ascensores En materia de barreiras arquitectónicas se atenderá o disposto na Lei 8/ 1997, accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas e no Decreto 35/2000, regulamento de eliminación de barreiras. A disposición de ascensores no uso residencial se regula acordo o epígrafe II. B.3.4 do Decreto 29/2010 das Normas de habitabilidade de vivendas de Galicia. Art.14. Elementos saíntes nas fachadas dos baixos As edificacións que configuren a súa fachada seguindo a aliñación oficial establecida no planeamento deberán suxeitarse as seguintes determinacións: Os zócalos, recercados, impostas e outros elementos semellantes, non poderán sobresaír respecto ao plano de fachada da aliñación exterior en máis de 0,05 m. Os escaparates, vitrinas, linteis e outros ornamentos situados sobre as portas ou ventás, así como os caños das baixantes de pluviais, os seus elementos de protección ou calquera outro tipo de decoración dos locais de planta baixa, non poderán presentar saíntes superiores a 0,15 m respecto á aliñación exterior. En beirarrúas de ancho inferior a 0,75m, non se permite ningún tipo de saínte. Art.15. Marquesiñas As edificacións nas que a liña de edificación veña definida pola aliñación da rúa, non se permite a construción de marquesiñas, agás no caso de que se incorporen ao proxecto de edificación de nova planta en consonancia coa totalidade da fachada. Neste caso a altura mínima libre dende a cara inferior da marquesiña ata a rasante da beirarrúa ou terreo será de 2,60 m e o seu saínte máximo será de 1,00 m non pudendo situarse ningún dos seus puntos extremos a menos de 1,00 m do borde da beirarrúa. Coa solicitude de licenza deberá, en calquera caso, presentarse fotografía ou perspectiva da marquesiña a fin de garantir que non prexudica ao ambiente urbano, as servizos públicos nin ao arborado. O canto das marquesiñas non excederá do 15% da altura libre sobre a rasante da beirarrúa ou terreo nin pasará en más de 0,10 m a cota do forxado de solo da primeira planta. Non poderán verter por goteo á vía pública. Art.16. Soportais Poderán autorizarse soportais si resolven a súa continuidade, polo menos, en frontes de cuarteiróns completos. Poderán esixirse se o planeamento sinala a súa obriga, e observarán as seguintes condicións: - O solo de planta de rasante será privado e de uso público. - Marcarase a aliñación mediante os elementos de apoio da edificación, que deberá manter un ritmo constante, simple ou complexo. - Formarán unha banda de anchura uniforme de, polo menos, 2.5 m. de ancho, salvo indicación en contra. - A altura será a de a planta baixa correspondente salvo que quede incluída a entreplanta, en cuxo caso aumentará ata a altura desta. - O pavimento do espazo tratado con soportais terá a rasante coincidente coa da beirarrúa en tódolos puntos. - Non poderá pecharse, senón que terán as características propias dos espazos públicos do sistema vairio - Poderá concretarse as súas condicións compositivas mediante Estudio de Detalle, que abarque como mínimo un fronte de cuarteirón, ou no seu caso, o ámbito sinalado polo planeamento superior que se desenrole. Art.17. Toldos Os toldos fixos ou móbiles estarán situados, en tódolos puntos da súa estrutura, polo menos a 2,30 m sobre a rasante da beirarrúa e o seu saínte respecto á aliñación exterior non poderá superar a anchura total da beirarrúa menos 0,60 m, sen que en ningún caso sexa maior que 2,50 m, respectando sempre o arborado. Art.18. Rótulos Os rótulos e anuncios comerciais ou publicitarios deberán situarse sempre na planta baixa, salvo que se xustifique e garante a súa adecuada integración no proxecto de obras. Poderán ocupar unha franxa horizontal de ancho inferior a 0,90 m, no caso e situarse sobre o lintel dos ocos de 0,50 m de anchura máxima cando se instalen baixo o lintel, non podendo, en ningún caso, ocultar elementos decorativos dos vanos da fachada. Admítese, ademais, a colocación de rótulos en placas acaroadas aos muros de fachada, situadas nas xambas. Os rótulos luminosos, ademais das condicións anteriores, deberán cumprir coas normas técnicas de instalación e situarse a unha altura superior a 3,00 m sobre a rasante da beirarrúa, sen que causen molestias aos usuarios dos ocos situados nas proximidades do anuncio. En edificios exclusivos, de uso comercial, industrial ou de espectáculos, na parte correspondente a fachada, poderán situarse rótulos de maiores dimensións, sempre que non oculten elementos decorativos dos vanos ou afecten á composición xeral da fachada, xustificándose estes aspectos mediante a respectiva representación gráfica do conxunto. Art.19. Banderines Denomínanse así a aqueles rótulos ou carteis que dispoñen o seu plano de configuración perpendicularmente ao da fachada, incluíndo tamén os de esquina e oblicuos, que sen ser perpendiculares teñen similares características. Deberán situarse a unha altitude mínima de 2,50 m, sobre a rasante da beirarrúa, con un voo máximo igual ao permitido para os balcóns segundo o respectivo ancho da calle. A súa dimensión vertical non poderá superar os 90 cm. Os banderines luminosos, ademais das condicións anteriores, deberán cumprir coas normas técnicas de instalación e situarse a unha altura superior a 3,00 m sobre a rasante da beirarrúa, sen que causen molestias aos usuarios dos ocos situados nas proximidades do anuncio. Capítulo V CONDICIÓNS XERAIS DE SEGURIDADE, ACCESIBILIDADE E CALIDADE Art.1. Marco normativo. Normativa xeral da edificación En xeral, a edificación atenderá á seguinte normativa: - Ley 38/1999, de Ordenación de la Edificación e as súas modificacións posteriores. - Real Decreto 314/2006, de 29-marzo, Código Técnico da Edificación e modificacións posteriores, así como todas as normas de referencia incluídas en cada DB. Tal e como se establece no articulado da referida normativa o CTE será de aplicación, nos termos establecidos na Lei 38/1999, de 5 de novembro, de Ordenación da Edificación, e coas limitacións que no mesmo se determinan, ás edificacións públicas e privadas cuxos proxectos precisen dispoñer da correspondente licenza ou autorización legalmente esixible. O CTE se aplicará ás obras de edificación de nova construción, excepto a aquelas construcións de sinxeleza técnica e de escasa entidade construtiva, que non teñan carácter residencial ou público, xa sexa de forma eventual ou permanente, que se desenrolen nunha soa planta e non afecten á seguridade das persoas. Igualmente, o CTE se aplicará ás obras de ampliación, modificación, reforma ou rehabilitación que se realicen en edificios existentes, sempre e cando ditas obras sexan compatibles coa natureza da intervención e, no seu caso, co grado de protección que poidan ter os edificios afectados. A posible incompatibilidade de aplicación deberá xustificarse no proxecto e, no seu caso, compensarse con medidas alternativas que sexan técnica e economicamente viables. Os requisitos básicos de seguridade e habitabilidade que a LOE establece como obxectivos de calidade da edificación, desenvólvense no CTE mediante os Documentos Básicos que se relacionan a continuación: - DB-SE: Esixencias básicas de seguridade estrutural (2) · DB-SE-AE: Acciones na edificación · DB-SE-C: Cimentos · DB-SE-A: Aceiro · DB-SE-F: Fábrica · DB-SE-M: Madeira - DB-SI: Esixencias básicas de seguridade en caso de incendio (1) - DB-SU: Esixencias básicas de seguridade de utilización (1) - DB-HS: Esixencias básicas de salubridade (2) - DB-HR: Esixencias básicas de protección fronte ao ruído(3) - DB-HE: Esixencias básicas de aforro de enerxía (1) (1).- Entrada en vigor con carácter obrigatorio o 29 de setembro de 2006 (2).- Entrada en vigor con carácter obrigatorio o 29 de marzo de 2007 (3).- Entrada en vigor con carácter obrigatorio o 24 de abril de 2009 CTE será de aplicación nas obras de edificación de nova construción públicas e privadas. - Decreto 462/71, Normas sobre redacción de Proxectos e Dirección de Obras de Edificación - Orden 04-JUN-73, Prego de Condiciones Técnicas da Dirección Xeral de Arquitectura - Lei 30/2007, Lei de Contratos do Sector Público - Decreto 1098/2001, Regulamento de Contratos das Administracións Públicas - Lei 9/2002, Lei de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia - Lei 15/2004, Modificación da Lei 9/2002 - Lei 6/2008, Medidas urxentes en materia de vivenda e solo, modifica a Lei 9/2002 Art.2. Protección contra incendios Todas as novas construcións deben cumprir as condicións xerais contidas no Código Técnico da Edificación no relativo á Protección Contra Incendios nos Edificios, debendo as construcións existentes, na medida que o permita a súa tipoloxía e funcionamento, adecuarse á regulamentación citada. Todas as instalacións de protección deberán cumprir o disposto en: - Real Decreto 1942/1993, de 5 de Novembro, Regulamento de Instalacións de protección contra incendios e a súa modificación. - A clasificación dos elementos e produtos da construción está regulada en: - Real Decreto 312/2005, de 18-MAR, clasificación dos produtos de construción e dos elementos construtivos en función das súas propiedades de reacción e resistencia fronte ao fogo, e a súa modificación. - As edificacións industriais estarán suxeitas ao disposto en: - Real Decreto 2267/2004, de 3 de decembro, Regulamento de Seguridade contra incendios en establecementos industriais (B. O. E. núm.303 de 17 de decembro) Art.3. Supresión de barreiras arquitectónicas e urbanísticas En todas as edificacións de nova planta ou na rehabilitación das existentes, aplicarase a Lexislación e Normativa vixente seguinte: - Lei 8/ 1997, de 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas na Comunidade Autónoma de Galicia. - Decreto 35/2000, de 28 de Xaneiro, regulamento de eliminación de barreiras - Serán de aplicación todas as ordenanzas ou disposicións municipais referidas á supresión de barreiras arquitectónicas Art.4. Illamento térmico e acústico Con obxecto de asegurar o confort dos usuarios das edificacións, ademais da aplicación do citado DB-HE de aforro de enerxía do CTE en materia de illamento térmico e acústico, estas deberán cumprir as condicións fixadas por: - Real Decreto 47/2007, procedemento básico para a certificación de eficiencia enerxética de edificios de nova construción - Orden de 29-SEP-88, norma básica NBE-CA-88 sobre condiciones acústicas dos edificios - Lei 7/97, protección contra a contaminación acústica - Lei 37/2003, do Ruído Será de aplicación a Ordenanza Municipal sobre contaminación acústica. Art.5. Aparcadoiros obrigatorios Todos os edificios ou locais a construír no solo urbano, disporán do espazo necesario para o aparcamento dos vehículos dos seus usuarios, de acordo coas normas zonais correspondentes. Permítese a realización de aparcadoiros públicos ou en réxime de concesión no subsolo baixo vías e espazos públicos. Art.6. Seguridade e hixiene no traballo Durante a execución das obras de construción estarase ao cumprimento da seguinte normativa en materia de seguridade e saúde no traballo: - Lei 31/1995, de riscos laborais - Lei 54/2003, de reforma do marco normativo da prevención de riscos laborais - Real Decreto 1627/1997, disposicións mínimas de seguridade e saúde nas obras de construción. - Real Decreto 39/1997, regulamento dos servizos de prevención. - Real Decreto 604/2006, modifica el Real Decreto 39/1997 e 1627/1997. - Real Decreto 171/2004, prevención de riscos laborais. - Real Decreto 485/1997, disposicións mínimas en materia de sinalización de seguridade e saúde no traballo - Real Decreto 2177/2004, modifica el Real Decreto 1215/1997 e el Real Decreto 485/1997. - Real Decreto 486/1997, disposicións mínimas de seguridade e saúde nos lugares de traballo - Real Decreto 1109/2007, desenvolve a Lei 32/2009 de 18 de outubro, reguladora da subcontratación en el sector da construción. - Real Decreto 1215/1997, disposicións mínimas de seguridade e saúde para a utilización polos traballadores dos equipos de traballo. Capítulo VI CONDICIÓNS DAS INSTALACIÓNS DAS EDIFICACIÓNS Art.1. Abastecemento de auga, vertido e depuración Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - Orden de 28-DIC-88, contadores de auga fría - Orden de 30-DIC-88, contadores de auga quente - Real Decreto - Lei 4/2007, Texto Refundido de la Lei de Augas Art.2. Calefacción, climatización, auga quente sanitaria e gas Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - Real Decreto 1027/2007, regulamento de instalacións térmicas en edificios (RITE) Art.3. Electricidade e iluminación Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - Decreto 842/2002, regulamento electrotécnico para baixa tensión.”REBT”. - Orden 23-JUL-03, REBT. aplicación en Galicia del regulamento electrotécnico de baixa tensión - Instrución 4/2007, interpretación e aplicación de determinados preceptos do REBT en Galicia - Real Decreto 1890/2008, regulamento de eficiencia enerxética en instalacións de alumeado exterior e as súas instrucións técnicas compl. EA-01 A EA-07 Art.4. Residuos Atenderase á seguinte normativa ao respecto: - Real Decreto 105/2008, produción e xestión dos residuos de construción e demolición - Orden MAM/304/2002, operacións de valorización e eliminación de residuos e a lista europea de residuos. - Real Decreto 1481/2001, regula a eliminación de residuos mediante depósito en vertedoiro. - Decreto 174/2005, residuos e o rexistro xeral de produtores e xestores de residuos de Galicia. - Lei 10/2008 de residuos de Galicia. Capítulo VII CONDICIÓNS XERAIS DE URBANIZACIÓN E SERVIZOS URBANOS Art.1. Xeneralidades Para as obras de urbanización e dos servizos urbanos será de aplicación a Ordenanza Municipal para a redacción de proxectos de urbanización, control das obras e recepción destas no Concello de Abegondo. Concretamente, as condicións do servizo de abastecemento de auga, rexeranse acordo as Normas do Plan Hidrolóxico Galicia Costa, que se transcriben a continuación. Os proxectos de urbanización deben incluír o correspondente proxecto de telecomunicacións no que o dimensionamento das canalizacións farase tendo en conta o escenario de liberización dos servizos de telecomunicacións e a posible existencia de mais de un operador Art.2. Dotacións para abastecemento urbano As dotacións para a estimación da demanda urbana a efectos de asignación e reserva de recursos son as figuradas na táboa N° 2.6. A. que cadren cos limites establecidos no anexo 1 á Orde Ministerial do 24 de setembro de 1992. Adoptaranse como dotacións máximas óptimas os valores dados de seguida (en litros/habitante e día) segundo o nivel de poboación de cada núcleo, para os dous horizontes definidos no Plano. Así mesmo a dotación indicada inclúe a existencia de varios niveis na actividade industrial e comercial que se localiza dentro do tecido urbano de cada núcleo. Táboa 1- Dotacións máximas para abastecemento urbano Os valores asignados como dotacións máximas por horizonte representan as necesidades do recurso hidráulico nos puntos de captación, polo que levan incluídas as perdas inherentes ao proceso do seu transporte e distribución. No caso de núcleos cunha forte implantación industrial conectada á rede, as necesidades de ditas industrias serán obxecto dunha avaliación específica, e os criterios de definición de dotacións para usos industriais. En núcleos rurais a actividade agropecuaria implica unha demanda complementaria de auga que será avaliada en función do censo gandeiro do núcleo e do tipo de cabana a abastecer. Como dotación por cabeza e día poderíanse adopta-las seguintes. O conxunto de actuacións para o abastecemento urbano reflíctese nas seguintes liñas de actuación: 1. Promover e potenciar, dentro do respecto á autonomía municipal, a creación de mancomunidades ou consorcios para proporcionar unha maior garantía no control da calidade da auga subministrada e un mellor servizo aos usuarios.2. Promover novas mancomunidades ou consorcios cando concorran os seguintes requisitos: - Insuficiencia de recursos nos municipios. - Facilidade de conexión entre redes de características similares - Proximidade á fonte de recursos - Viabilidade técnica e económica da actuación - Optimización de recursos 3. Establecer corno prioritaria a solución de enganche dun núcleo de poboación a unha infraestrutura mancomunada ou consorciada sobre a solución de abastecemento independente, sempre que resulte técnica e economicamente viable.4. Evitar, no proxecto de novos abastecementos, os transvasamentos entre sistemas de explotación sempre que iso sexa posible.5. Aplicar nos cálculos de proxecto de novos abastecementos as dotacións de auga previstas no Plano para cada intervalo de poboación e actividade industrial e comercial.6. Nos núcleos maiores de 500 habitantes: - Proxecta-la rede de distribución cubrindo o 100% da poboación. - Dispor na infraestrutura dunha estación de tratamento de auga. - Capta-los recursos procedentes preferentemente de augas superficiais.7. Preve-la instalación dun contador para cada usuario nos abastecementos colectivos, mesmo traídas veciñais.8. Adopta-los seguintes criterios nas traídas veciñais: - Procura-la municipalización das traídas veciñais existentes que subministren a máis de 100 abonados ou de 300 habitantes. - Procura-la instalación de estacións de tratamento de auga das traídas veciñais que subministren a máis de 100 abonados ou de 300 habitantes. - Realizar controis periódicos da calidade da auga en tódalas traídas veciñais que carezan de E. T. A. P. (Estacións de tratamento de auga potable), independentemente do número de usuarios. - Dotar de abastecemento colectivo a tódolos núcleos de poboación que, empregando solucións individuais de abastecemento (pozos de captación) e saneamento (fosas sépticas), incumpran as seguintes distancias mínimas: - Distancia entre pozo de captación e fosa séptica 20 metros - Distancia entre pozos de captación 100 metros - Para q (caudal) > 0,151/seg. Para o resto dos caudais revisarase esta distancia en cada caso con estudios de detalle.9. Preve-lo tratamento de auga, mediante cloración como mínimo cando se utilicen pozos de captación, como solución de fornecemento individual e cando se trate de traídas veciñais que subministren a menos de 100 abonados ou 300 habitantes.10. Prohibir a utilización da auga para rega en abastecementos colectivos, mesmo en traídas veciñais.12. Os plans parciais e proxectos de urbanización deberán contemplar os seguintes aspectos: - O axardinamento dos espazos comúns e públicos realizarase con especies adaptadas ó medio que permitan reducir o costo en auga de rega. - Primarase o deseño de espazos de tipo natural con especies herbáceas rústicas con poucas necesidades de auga fronte a céspedes ornamentais. - De existir piscinas comunitarias, deseñaranse de forma que teñan sistemas de mantemento que permitan os mínimos cambios de auga, para reducir o consumo da mesma. - Os sistemas de rega serán eficientes no seu deseño, e na súa utilización, manténdose en boas condicións e con horarios que optimicen o uso del auga polas plantas, evitando regar nas horas máis calorosas. Por outra parte, o consumo das instalacións turísticas definiuse de acordo aos criterios establecidos a continuación: Art.3. Dotacións para usos industriais O conxunto de normas de aplicación nos abastecementos industriais será o seguinte: 1. Promove- la creación de novas áreas industriais.2. Realizar previamente á implantación de novos polígono industriais, os estudios necesarios que xustifiquen a dispoñibilidade de recursos, acordes coa demanda prevista e tendo en conta as prioridades de uso do recurso.3. Estudar en cada caso a dotación teórica a subministrar.4. Permiti-la conexión da rede dun polígono industrial ao abastecemento urbano, unicamente no caso de que non dispoña de recursos, e se xustifique a necesidade de implantación do polígono. Esixir nos demais casos, infraestruturas de abastecemento independente.5. Esixir ás industrias conectadas ao abastecemento dun núcleo de poboación, que non necesiten auga tratada nos seus procesos industriais, a execución dunha infraestrutura propia sempre que resulte técnica e economicamente viable.6. Estudar restritivamente as concesións de augas superficiais para todas aquelas industrias que, podendo establecerse nun polígono industrial próximo, pretendan situarse fóra do mesmo, non requiríndose dita situación polo tipo de actividade. Así mesmo en núcleos cunha forte implantación industrial conectada á rede, as necesidades de ditas industrias serán obxecto de avaliación específica. A dotación xustificarase utilizando datos reais para a demanda das industrias non conectadas á rede urbana e a de polígono industriais. A falta de datos, adoptaranse as dotacións que figuran na táboa Nº 2.7. do Plan Hidrolóxico Galicia Costa (PHGC). Art.4. Calidades da auga para usos urbanos As augas destinadas ao abastecemento deberán cumpri-las esixencias de calidade recollidas no Real Decreto 140/2003, de 7 de febreiro, polo que se establecen os criterios sanitarios da calidade da auga de consumo humano. Para consegui-las devanditas esixencias a calidade das augas na captación deberá cumpri-las características do anexo I do Regulamento da Administración Pública da auga e da Planificación Hidrolóxica, e o seu desenvolvemento na Orde Ministerial do 11 de maio de 1988 sobre características básicas de calidade que deben ser mantidas nas correntes de auga superficiais cando sexan destinadas á produción de auga potable (BOE N° 124 do 24 de maio) e modificado por Orde Ministerial de 30 de novembro de 1994 (BOE Nº 298, 14 de decembro) e adoptar un método de tratamento acorde ao esixido na devandita normativa. Art.5. Condicións do Saneamento 1. A evacuación de augas residuais e pluviais realizarase preferentemente mediante sistema separativo, e hanse de recoller nos ramais que discorran fronte ás vivendas e verteranse os colectores existentes, tanto no núcleo urbano como nos rurais.2. Cálculo de caudais: - Para o cálculo do sumidoiro adoptarase como causal de augas residuais o mesmo que o utilizado para o cálculo de abastecemento de auga. - Para os caudais de choiva, partirase dunha precipitación de 120 litros por segundo e hectárea, se a superficie da conca recollida non excede de 20 Ha. Se esta excedese, calcularanse s caudais máximos procedentes de choivas, con probabilidade de repetición cada dous anos, se as pendentes do terreo son aprezables e cada cinco anos se son moi pequenas, tendo en conta en ambos casos a demora e acumulación de caudais. Poderanse tomar como cambas aproximadas de intensidade máxima de choiva as correspondentes á fórmula: l= 260n42/t 52 n: número de anos de probabilidade de repetición t: tempo en minutos de duración da choiva. l: intensidade en litros por segundo e Ha.3. As redes de evacuación de auga e saneamento cumprirán as seguintes condicións: - Velocidade das augas entre 0,5 e 3 m/s - A sección realizarase en diámetro mínimo de 315 mm para as condicións xerais, e de 200 mm para as acometidas e conexións ós sumideiros. - Canalizacións serán preferentemente de materiais plásticos tales como PVC, do tipo SN8 para aquelas que se sitúen na calzada e SN4 no resto dos casos. - Pozos de rexistro, nos cambios de dirección e como mínimo cada 50 m nos tramos rectos. - Todas as conducións serán subterráneas e seguirán o trazado da rede viaria e os espazos libres públicos.4. Na fase de redacción dos proxectos de urbanización poñerase especial precaución nos cálculos das redes de evacuación de pluviais que compensen a diminución da permeabilidade pola pavimentación e edificación; o Concello deberá realizar unha comprobación exhaustiva da validez dos mesmos, así como o seu cumprimento na execución das obras. Art.6. Subministro de enerxía eléctrica 1. Todo proxecto de urbanización xustificará que se dispón so contrato de subministro coa empresa eléctrica, coa potencia necesaria para cubrir a futura demanda de enerxía.2. A dotación mínima segundo os usos será a seguinte: - Vivenda: segundo o tipo de subministro, básico, elevado ou tarifa nocturna. - Industrial: 125 W/m 2 - Comercial e outros usos: 100 w/m 2.3. Para o cálculo da potencia total demandada teranse en conta os coeficientes de simultaneidade fixados no Regulamento de baixa tensión.4. Prohíbense os tendidos aéreos e deberanse soterrar os existentes.5. Non se poderán ubicar os centros de transformación na vía pública. Poderán establecerse sobre os terreos de propiedade particular. Cando a carga total correspondente a un edificio sexa superior a 100 KW, a propiedade estará obrigada a facilitar á compañía subministradora de enerxía un local capaz para a instalación do centro de transformación. Art.7. Condicións xerais varias A. EN RELACIÓN AO RUÍDO E A PAISAXE - Contemplarase nos proxectos a instalación de barreiras (vexetais ou artificiais) que reduzan a incidencia do ruído en zonas habitadas, e que defunimen a presenza da zona urbanizada desde o exterior no caso das industrias. - Intentarase que as edificacións se adecúen ao entorno, establecendo condicións estéticas nas ordenanzas de edificación. - Na zona industrial evitarase no posible a edificación con lonxitudes excesivas, e si elo non é posible romperase opticamente con elementos vexetais. B. EN RELACIÓN Á VEXETACIÓN - A revexetación proxectarase con especies autóctonas, evitando deseños excéntricos que rompan a harmonía do entorno. - Os plans parciais realizarán un estudio pormenorizado da vexetación existente no seu ámbito de actuación, de forma que a revexetación ou a implantación de zonas verdes poida facerse conservando parte de lo existente, en el caso de que poida haber algún exemplar que mereza a pena conservar, para o que o Concello extremará a precaución no estudio e análise dos plans e proxectos de urbanización antes da súa aprobación. C. EN RELACIÓN Á CONTAMINACIÓN LUMÍNICA - Recoméndase establecer áreas con niveis de iluminación en función das necesidades de utilización e a súa relación co medio natural. Os criterios para establecer estas áreas serán: - Un primeiro nivel de máxima protección contra a contaminación lumínica que deberá establecerse naqueles espazos naturais de interese, o que permite a protección de flora e fauna así como a observación do ceo. O nivel de alumeado nestas zonas despois das 24 h non debería superar os 10 lux (iluminancia media 5-10 lux). - Un segundo nivel de contaminación reducida, basicamente aplicable a zonas residenciais, hospitalarias, relixiosas, culturais… cuxo nivel de alumeado coincide co anterior. - Un terceiro nivel de maior contaminación lumínica que corresponderá con espazos urbanos nos que se levan a cabo funcións que requiren maiores necesidades de luz: comerciais, recreativas, deportivas. O nivel de alumeado despois das 24 h deberíase situar entre 10-15 lux de iluminancia media. - O cuarto nivel de máximo brillo permitido, correspondendo ás necesidades de viarios de moito tráfico quedaría con 15-20 lux despois das 24 h, podéndose chegar a un nivel de iluminancia máxima de 65 lux. - Os Proxectos de Urbanización deberán contemplar medidas de eficiencia enerxética para o que se considerará o uso de farois tipo cut-off que reduzan a contaminación lumínica e que estean dotadas de placas soares. Art.8. Viarios 1. As vías de tránsito rodado e os seus largos, veñen definidos nos planos, acordo súa importancia no sistema territorial.2. Os viarios executaranse de forma que reúnan as condicións axeitadas ó seu carácter de tránsito. As calzadas e beirarrúas realizaranse preferentemente nas seguinte etapas: 3. A primeira servirá para o período de construción dos edificios da urbanización, debendo estar constituída polo bordiño da beirarrúa e a calzada cunha sub-base e capa de rodadura provisoria.4. Na segunda etapa constituirase o pavimento das beirarrúas. Este é a capa de rodadura definitiva da calzada, que se executará sobre o pavimento realizado na etapa primeira, segundo a ORDEN FOM/3460/2003, de 28 de novembro, a Norma 6.1-IC “SECCIONES DE FIRME”, da “Instrución de Carreteras” ou norma posterior que a substitúa. Capítulo VIII CONDICIÓNS DE HABITABILIDADE DAS VIVENDAS Art.1. Marco normativo Toda edificación destinadas a vivenda cumprirá as condicións mínimas, contidas no Decreto 29/2010, do 4 de marzo, polo que se aproban as normas de Habitabilidade de vivendas de Galicia (NHV-2010) ou normativa que o substitúa. Aos efectos da súa aplicación entenderase que os solos de núcleo rural non contén a ordenación detallada en tanto non se redacten os Plans especiais de Protección e de Mellora do Medio Rural. Art.2. Vivenda exterior A. EN ÁREAS DE DESENVOLVEMENTO O planeamento de desenvolvemento que determine a nova ordenación detallada de solos nos cales se prevexa o uso residencial deberá establecer as condicións que deben cumprir as vivendas para ter a condición de vivenda exterior e adoptar as medidas necesarias para garantir o axeitado asollamento das mesmas. Si o plan de desenvolvemento define un novo espazo exterior, este deberá cumprir polo menos as condicións definidas para tal no PXOM e xustificar como as disposicións do art.4.2 do NHV-2010. B. ÁREAS CON ORDENACIÓN DETALLADA A vivenda exterior nos ámbitos con ordenación detallada que conten o PXOM deberá garantir que polo menos dúas estancias, unha delas o salón, teñen iluminación e ventilación directa a través de espazos exteriores de calidade, públicos ou privados que se definen no seguinte artigo, e cumpriran como mínimo o punto I. A.1 das NHV-2010 ou normativa que o substitúa. Art.3. Espazo exterior de calidade O espazo exterior de calidade deberá cumprir os seguintes requisitos: - Dito espazo debe gardar una correcta relación coa altura das edificacións que o conforman, garantindo unha anchura segundo a proporción h/d. Esta proporción refírese á relación entre a altura media dos edificios dun tramo de rúa dividido pola distancia entre as fachadas dos mesmos. Esta relación representa un aspecto que determina as variables de habitabilidade que inciden sobre o confort - proxección das sombras dos edificios, a dispersión de partículas e das ondas sonoras e directamente á apertura de vista de ceo. Considérase espazo exterior de calidade si a relación está entre h/d>1 - Deberá respectase coma distancia mínima entre luces rectas, 0.8 da altura media dos edificios enfrontados - A súa configuración volumétrica debera cumprir coma mínimo as condicións dos espazos libres privados edificados definidas polo PXO Me poderá inscribirse nela un circulo de 0.8 H, sendo H a medio ponderada da máxima altura de coronacion, permitida polas ordenanzas do PXOM. - O soleamento será o apropiado tanto para as vivendas coma para o propio espazo exterior, sendo necesario unha correcta orientación do mesmo. - No caso dos espazos públicos é importante a continuidade espacial coa rúa, para evitar a configuración de áreas residuais ou illadas. - No caso de espazos configurados por partes con diferente sistemas de obtención ou xestión, haberá de garantizarse a unicidade en rasantes e deseño. - O documento ou proxecto de desenvolvemento debe definir o deseño e a distribución de usos no caso dos espazos públicos e debe conservar as súas funcións de xeito continuo na meirande parte da súa superficie, e polo tanto non debería verse invadido por elementos construtivos que dificulten ou interrompan esta continuidade, tales coma ramplas de garaxe ou chemineas de ventilación dos mesmos. - Farase o seu deseño con criterios de sustenabilidade: reciclaxe de augas pluviais, sistema de rego sostible, niveis de iluminación e luminarias de acordes co entorno, materiais e solucións construtivas adecuados, pavimentos permeables. - Debe garantirse a compatibilización dos usos industriais e residenciais en condicións de salubridade e respecto ao entorno, deben establecerse medidas correctoras que minimicen o impacto da industria coas vivendas mediante colchóns vexetais, control de ruídos, control da iluminación. - En zonas afectadas por protección patrimonial o deseño do espazo debe contemplar no seu deseño, o respecto o entorno e o emprego de materiais acordes co mesmo. Capítulo IX CONDICIÓNS ESTÉTICAS Art.1. Ámbito de aplicación As condicións reguladas neste capítulo aplicaranse a tódolos tipos de obras nos edificios e obras de nova edificación. Art.2. Xeneralidades A defensa do carácter e condicións estéticas das novas construcións, así como a conservación do patrimonio inmobiliario existente e defensa do medio natural corresponde ao Concello. Conseguintemente, este poderá denegar ou condicionar as licenzas de obras, instalacións ou actividades que resulten inconvenientes ou antiestéticas. Serán sempre de aplicación as Normas de Aplicación Directa (artigos 104 a 106) da LOUG, e as particulares sinaladas, no seu caso, para cada clase de solo. Non obstante, con carácter xeral, impóñense as seguintes condicións de obrigado cumprimento, excepto si se indican condicións específicas na norma zonal que lle corresponda, asumindo a Norma as edificacións construídas ou en execución. Art.3. Protección dos ambientes urbanos e rurais 1. O Concello poderá denegar ou condicionar calquera actuación que resulte antiestética, inconveniente ou lesiva para a imaxe da cidade.2. Toda actuación que afecte ao ambiente urbano deberá someterse ás condicións estéticas que, para cada zona en que se localice, se determinan no PXOM.3. Queda prohibida a utilización como vistos de materiais creados para ser revestidos.4. Os proxectos que desenvolvan ámbitos de planeamento, Plans Parciais e Plans Especiais, ou Estudios de Detalle, demostrarán a consecución de unidades coherentes no xeito formal.5. As fachadas dos edificios públicos ou privados, así como as súas medianeiras e paredes unidas ao descuberto, aínda que non sexan visibles dende a vía pública, deberán conservarse nas debidas condicións de seguridade, hixiene e estética. Sempre que queden vistas pola configuración da mazá deberán tratarse con condicións de composición e materiais similares aos da fachada principal.6. As medianeiras que queden temporalmente á vista, deben revestirse con acabado similar ao da fachada, a fin de contribuír ao illamento da edificación e evitar a contaminación visual.7. Tódolos paramentos visibles dende o exterior deberán tratarse con iguais materiais e calidade que as fachadas, prohibíndose a impermeabilización dos mesmos con materiais bituminosos de colores escuros a menos que estes sexan recubertos ou branqueados, así como a utilización como vistos de materiais fabricados para ser revestidos.8. Os corpos construídos sobre a cuberta dos edificios, tales como torres de refrixeración, depósitos de auga, chemineas, etc., quedarán integrados na composición do edificio ou ocultos. Procurarase especialmente a integración, ocultándoas ou fincándoas nos paramentos, das liñas de condución de enerxía visible dende a vía pública.9. Os proxectos de edificación conterán o deseño da fachada en tódalas plantas de pisos, así como o correspondente aos elementos comúns de planta baixa e semisoto sobre rasante. No caso de que se descoñeza o uso dos locais ubicados na planta baixa, poderase realizar un cerre provisional que garanta unhas condicións adecuadas de ornato non aceptándose o emprego de materiais que non estean proxectados para ser vistos. Nas obras nos edificios que afecten á planta baixa, estas deberán harmonizar co resto da fachada. Art.4. Peches de soares 1. Tódolos soares deberán estar cerrados segundo as condicións que se sinalan nesta normativa, e de non estar indicado, se esixirá un cerre permanente de 1.80 m de altura executado con material e anchos convenientes para asegurar a súa solidez e conservación en bo estado de acordo as ordenanzas e dondicións de edificacións definidas no solo urbano e de núcleo rural.2. O peche deberá situarse na aliñación oficial. En caso de apertura das novas vías, os propietarios dos soares terán a obrigación de efectualo no prazo de dous meses, a partir da finalización das obras de urbanización de pavimentación e bordos.3. Cando se produza un derribo en calquera solar, sen ter prevista unha construción inmediata, será obrigatorio o peche da mesma situándoo na aliñación ditada polo PXOM. Tal peche deberá executarse nun prazo de seis meses, contados a partir da fecha de concesión dea licenza de derrubo.4. En todo caso, atenderase as determinacións contempladas nas “Condicións mínimas de seguridade, salubridade e ornato”. Art.5. Peches de parcelas 1. As parcelas edificables no interior dos asentamentos, cando o indique o Concello mediante resolución motivada deberán cercarse con cerramento temporal de altura mínima de 1,80 m. e máxima de 2.5 m, situados no aliñamento da edificación e fabricado con materiais que garantan a súa estabilidade, estética e conservación, pudendo establecerse, por parte do Concello, condicións particulares en cada caso.2. Os peches axustarse ao disposto nas Ordenanzas respectivas que resulten de aplicación. Os cerres que dean fronte a vías públicas haberán de establecerse á distancia regulamentaria segundo a natureza da rede viaria.3. En solo rústico poderán autorizarse cerramentos provisionais de postes e aramados para delimitar a propiedade, cunha altura máxima de 2 m. O Concello por motivos razoados de interese xeral poderá esixir o recuamento da ordenanza particular aos camiños públicos. Non se permitirá o remate de cerramentos con elementos punzantes, ou de espino ou calquera outro que puidera causar lesións a persoas ou animais. Art.6. Conservación de espazos libres Os servizos, instalacións e espazos libres privados, deberán ser conservados debidamente polos seus propietarios, en condicións de seguridade, limpeza e salubridade. Os arboredos existentes en espazos públicos, aínda que non estean cualificados como Zonas Verdes ou espazos de recreo e expansión, deberán ser conservadas e protexidas sempre que non sexan incompatibles coas determinacións do plan. Os patios ou espazos libres axardinados existentes deberán conservar e manter en bo estado as súas plantacións de calquera porte. Os espazos libres de parcela que formen parte dunha edificación cun patio de acceso desde un portón de entrada, deberán ser conservados co fin de protexela morfoloxía dominante nos núcleos rurais. Art.7. Outros saíntes 1. As persianas, bastidores, portas, vidreiras, toldos e demais elementos análogos das construcións non se poderán abrir cara ao exterior público, excepto nos casos nos que queden dentro das repisas dos balcóns ou dos antepeitos das ventas.2. Non se poderán situar macetas nin xardineiras voadas sobre a vía pública 3. Nos soportais, non se poderá sobardar o aliñamento oficial cos elementos verticais de apoio Art.8. Pasos de Peóns 1. O ancho mínimo dos pasos de peóns cubertos será de 3 m. e a súa altura será, polo menos, igual a da planta baixa do edificio.2. O uso destes pasos será peonil, autorizándose só excepcionalmente o paso de vehículos de emerxencia, tales como ambulancias, bombeiros, etc., así como, ocasionalmente e previa autorización municipal, subministracións de abastecemento para obras de reforma ou similares. Art.9. Condicións das Medianeiras 1. En obras de rehabilitación ou de nova edificación non se permite deixar medianeiras á vista sobre espazos libres, zonas verdes e equipamentos públicos.2. Os panos medianeiros e paredes unidas ao descuberto deberán tratarse ou decorarse cos mesmos materiais que a fachada ou con outros de suficiente calidade; en todo caso, de forma que o seu aspecto e calidade sexan tan dignos como os da fachada.3. As solicitudes de licenzas que impliquen deixar medianeiras ou paredes unidas á vista, por derribo de edificios ou porque non se esgote a altura máxima permitida, terán que incluír as condicións relativas ao tratamento que deba darse ás mesmas. Título VII Condicións particulares da edificación en Solo Urbano. Ordenanzas Zonais Art.10. Tipos de ordenanzas Establécense no presente título as condicións particulares que regularán a edificación no solo urbano do presente Plan Xeral, coas seguintes ordenanzas ou normas zonais: Art.11. ORDENANZA 1: VIVENDA FAMILIAR RECUADA Comprende ás areas grafadas nos planos de ordenación dos núcleos urbanos co código 1. Esta ordenanza está formada polas extensións consolidadas de baixa densidade de vivenda familiar, nos asentamentos urbanos, onde a edificación está recuada respecto ao espazo público A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada de baixa densidade. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso característico: Residencial en vivenda familiar 2. Usos compatibles: Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza residencial de baixa densidade - Industrial: Categorías A e B - Servizo terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial na categoría A, Administrativo e de oficinas na categoría D - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría A - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración. - Equipamentos 3. Uso prohibido: Todos os demais. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: 500m². Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor conforme o establecido no título VI da presente normativa, permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15 m 3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: 60% 5. Edificabilidade: 0,50 m 2 /m 2 sobre parcela neta 6. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: - As aliñacións serán as indicadas nos planos. En caso de rehabilitación de construcións tradicionais en parcelas edificadas, poderase respectar a liña de fachada existente. - Respecto a aliñación o recuamento mínimo será de 1.5m ou segundo a lexislación sectorial correspondente.7. Separación mínima a lindeiros laterais e posterior: 3,00 m.8. Número máximo de plantas: B+I= 7m de altura ó beirado 9. Baixo cuberta: Autorizase a utilización do baixo cuberta como local vivideiro, computando edificabilidade na superficie con altura libre superior a 1,50 m, sen contabilizarse no número de plantas e respectando o resto das condicións de volume e habitabilidade de acordo co establecido no anexo 1 da NHV-2010 I. A.2.4.2. ou normativa que a substitúa.10. Corpos voados: Non se permiten.11. Fondo máximo de edificación: 12m dende o recuamento esixido en fachada principal. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: - As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais. - A altura da cuberta non poderá superar a altura de 3.60m desde a liña de cornixa. - Non se admiten os pinches (hastiales), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento: - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200m² de edificabilidade ou vivenda. - Permítese o acaroamento de garaxes, coa condición de medianeira exposta nesta normativa, sempre que teñan unha altura inferior a 3.5m e menos de 50 m²/vivenda - A zona de aparcamento poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo á vía pública dende ningunha delas.3. Peches de parcela: O pechamento dos limites das parcelas, a vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1 m de cerre de fábrica, con acabado en pedra ou similar, ou pintado con cores acordes co medio no que se atopa, pudendo chegar ata 1,80 m en total con cerres vexetais ou doutras características que non impidan a visión. Os elementos de cerre con parcelas lindeiras non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar.4. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo.5. Parcelacións: Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza.6. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, rochos menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.7. Dentro do cómputo da edificabilidade admítese a construción dunha edificabilidade secundaria, incluso sobre lindeiros sempre que haxa acordo co propietario lindeiro, para usos complementarios do uso principal. Si existe unha medianeira previa é obrigatorio acaroarse a mesma Art.12. ORDENANZA 2: VIVENDA FAMILIAR ALIÑADA Comprende ás areas grafadas nos planos de ordenación dos urbanos co código 2. Esta ordenanza está formada polas extensións consolidadas vivenda familiar, onde a edificación NON está recuada respecto ao espazo público A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada ou agrupada aliñada co espazo público. Permítese o acaroamento lateral co consentimento expreso do propietario veciño B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso característico: Residencial familiar.2. Usos compatibles: Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza residencial de baixa densidade. - Industrial: Categorías A e B - Servizo terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial na categoría A, Administrativo e de oficinas na categoría D - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría A e B - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración - Equipamentos.3. Uso prohibido: todos os demais. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: 500m². Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor conforme o establecido no título VI da presente normativa, permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15 m para novas parcelacións. Permitiranse anchos menores cando existan edificacións en parcelas extremas.3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: 60% 5. Edificabilidade: 0.8m²/m² 6. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: En caso de parcelas sen edificar ou en renovación das edificacións, as aliñacións serán as indicadas nos planos do Plan Xeral e terán caracter obrigatorio. En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, poderase respectar a liña de fachada existente.7. Separación mínima a lindeiros posterior: 3,00 m., 8. Altura da edificación: B+I= 7m de altura ó beirado 9. Baixo cuberta: Autorizase a utilización do baixo cuberta como local vivideiro, computando edificabilidade na superficie con altura libre superior a 1,50 m, sen contabilizarse no número de plantas e respectando o resto das condicións de volume e habitabilidade de acordo co establecido no anexo 1 da NHV-2010 I. A.2.4.2. ou normativa que a sustitua.9. Corpos voados: Permítense os corpos voados sempre que cumpran as condicións para os mesmos recollidas na presente normativa.10. Fondo máximo de edificación: 12m dende a aliñación.11. Permitirase unha lonxitude máxima de 30m para a realización de conxunto vivendas acaroadas, sendo necesario a realización da esquina con remate de fachada e cun recuamento mínimo de 3m cara o espazo público. A separación mínima entre estes conxuntos de vivendas acaroadas será de 6m.12. Poderase realizar garaxe común as vivendas cun fondo máximo de 20m.13. O Concello deberá velar pola estética dos conxuntos edificatorios, esixindo o tratamento das traseiras como fachadas, principalmente no caso de que a parte posterior da parcela linde con outra parcela regulada por distinta ordenanza, minimizando así o impacto visual. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: - As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais. - A altura da cuberta non poderá superar a altura de 3.60m desde a liña de cornixa. - Non se admiten os pinches (hastiales), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparcelación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200m² de edificabilidade ou fracción. - A zona de aparcamento poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo á vía pública dende ningunha delas.3. Peches de parcela: O pechamento dos limites das parcelas, a vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1 m de cerre de fábrica, con acabado en pedra ou similar, ou pintado con cores acordes co medio no que se atopa, pudendo chegar ata 1,80 m en total con cerres vexetais ou doutras características que non impidan a visión. Os elementos de cerre con parcelas lindeiras non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar.4. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo.5. Medianeiras: Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ó das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista 6. Determinacións de composición: As edificacións de nova planta que formen conxuntos deberán asegurar a coherencia formal do conxunto, polo que se cumprirán as seguintes directrices na composición das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica un alzado de conxunto para asegurar a integración da edificación. - Continuidade da liña de cornixa. - Uniformidade no ritmo de ocos e balcóns. - Continuidade na liña inferior dos corpos voados medianeiros.7. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, trasteiros menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.8. Os elementos voados das edificacións cara parcelas lindeiras, deberán cumprir as condicións de recuamentos establecidas na ordenanza.9. Dentro do cómputo da edificabilidade admítese a construción dunha edificabilidade secundaria, incluso sobre lindeiros sempre que haxa acordo co propietario lindeiro, para usos complementarios do uso principal. Si existe unha medianeira previa é obrigatorio acaroarse a mesma. Art.13. ORDENANZA 3. VIVENDA COLECTIVA Comprende as areas grafadas nos planos de ordenación dos solos urbanos co código 3. Esta ordenanza servirá de base para a ordenación da edificación localizada nos cascos urbanos, sita ao longo das estradas que serviron para o desenvolvemento destes. A tipoloxía é de edificación aberta de uso residencial en vivenda colectiva en áreas urbanas cun grado relativo de consolidación por diversas tipoloxías e usos, provendo a ditas áreas, de usos comerciais nas plantas baixas que completan a actividade urbana. A. XENERALIDADES: 1. Tipoloxía edificatoria de vivenda colectiva 2. A altura de edificación de B+II.3. Fondo edificable de 15 m ou a que marque os planos de ordenación. O resto da parcela estará formada por patio exterior, que é aquel que se encontra na fachada interior do edificio. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso característico: Residencial colectiva, familiar en altura 2. Usos compatibles: - Industrial: Categorías A e B - Servizo terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial na categoría A e B, Administrativo e de oficinas na categoría A e B - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría B e D - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración, atraccións recreativas e de exhibición especiais en planta baixa Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza 3. Uso prohibido: todos os demais. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Respéctanse as aliñacións, recuamentos, fondos edificables máximos e alturas reguladoras definidos na presente normativa ou no seu caso os grafados nos planos.2. A Ordenación dos volumes resultantes, deberá cumprir os seguintes parámetros: - Tipoloxía: Illada con condicións de medianeira. Autorízase o acaroamento entre edificacións até un máximo de 50m de lonxitude de fachada, sempre que exista acordo expreso entre partes, nas condicións que se establecen nestas normas. - Fondo edificable: Medirase dende a liña de fachada e en perpendicular á mesma, sendo obrigatorio 15 metros nas plantas baixas e de piso, e 20 metros máximo en plantas de soto. No caso específico de terreos en pendente e que a súa vez sexan lindantes con outra parcela regulada por distinta ordenanza, o fondo será nas plantas soto, como mínimo de 16 m e como máximo de 20, sempre e cando o forxado de solo da planta baixa non sobrepase 1,00 m de altura por encima da rasante natural posterior do terreo. - Corpos voados: Permítense os corpos voados sempre que cumpran as condicións para os mesmos recollidas na presente normativa. Ditos Voos deberán respectar a liña límite de edificación nas estradas autonómicas, nacionais e provinciais. Permitiranse corpos voados por detrás da liña de edificación interior, sempre que no patio interior de parcela poda inscribirse unha circunferencia de 5m de diámetro.4. Edificabilidade: É a resultante de aplica-la seguinte fórmula sobre parcela neta: E=(A-5) x F x N Sendo: A= fronte de parcela axustada a aliñación F= fondo edificable de 15 metros N= Número de plantas O baixo cuberta computa edificabilidade, así coma os voos do edificio. Os sotos e semisotos non computarán edificabilidade segundo as condicións desta normativa, se ben os semisotos estarán dentro da altura máxima permitida.5. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: As aliñacións serán as indicadas nos planos. En caso de existir liña de fachada nos planos de ordenación esta deberá respectarse.6. Separación mínima a lindeiros laterais e posterior: 3,00 m. a non ser que se permita a condición de medianeira.7. Número máximo de plantas: Tres plantas (B+2), con aproveitamento en Baixo cuberta, segundo o grafado nos planos.8. Altura da edificación: De acordo coa seguinte fórmula: H= N x 2+3,60 sendo N= Número de plantas 9. Ancho mínimo de fachada: 9m. Permitiranse anchos menores cando non sexa posible alcanzalo pola existencia de edificacións en parcelas extremas, sempre e cando se poda desenvolver unha vivenda cumprindo as condicións de habitabilidade. As fachadas laterais deberán ser ortogonais á aliñación, sen quebras 10. Parcela mínima edificable: 165 m². 11. Baixo cuberta: Autorizase a utilización do baixo cuberta como local vivideiro, computando edificabilidade na superficie con altura libre superior a 1,50 m, sen contabilizarse no número de plantas e respectando o resto das condicións de volume e habitabilidade de acordo co establecido no anexo 1 da NHV-2010 I. A.2.4.2. ou normativa que a sustitua. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais. Atenderase as condicións de formación de cuberta contida na presente normativa.2. Prazas de aparcamento: As edificacións que se proxecten, deberán establecer como mínimo dúas prazas por cada 200m² de edificabilidade ou fracción.3. Medianeiras: Soamente permítense as medianeiras, se existe acordo entre partes para o adosamento das edificacións. A edificación contigua deberá realizarse no prazo máximo de tres anos dende o remate da primeira. Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ó das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista.4. Fachadas: Entendese que tódalas fachadas da edificación son fachada principal, sendo o seu tratamento uniforme. As fachadas laterais non se poden rematar en pinche ( salvo acordo expreso de medianeira), utilizándose o mesmo remate de cuberta que na fachada principal. Ver definición de formación de cuberta nas presentes normas.5. Determinacións de composición: As edificacións de nova planta, deberán asegurar a coherencia formal do conxunto, polo que se cumprirán as seguintes directrices na composición das novas fachadas. - Continuidade da liña de cornixa. - Uniformidade no ritmo de ocos e balcóns. - Continuidade na liña inferior dos copos voados medianeiros. - Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica un alzado de conxunto para asegurar a integración da edificación.6. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, rochos menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.7. Poderán redactarse estudios de detalle para os efectos do establecido nas presentes normas, sempre respectando a ordenación establecida na presente ordenanza.8. É obrigatorio a instalación de ascensor en vivendas plurifamiliares, nas plantas tipo e sotos o número de ascensores e condicións segundo Decreto 29/2010 sobre habitabilidade nas vivendas ou normativa que a sustitua. Art.14. ORDENANZA 4: Terciario Comprende as areas grafadas nos planos de ordenación dos solos urbanos co código 4. Esta ordenanza servirá de base para ordenación e transformación da edificación e usos localizados nos cascos urbanos. Ordenanza para uso terciario ou industrial compatible coa zonificación residencial. A. XENERALIDADES 1. Tipoloxía edificatoria: Edificación illada. Permítese o acaroamento lateral co consentimento expreso do propietario veciño e coa condición de medianería da presente normativa.2. Altura máxima: B+I.3. A parcela estará formada por patio exterior para aparcamento privado, almacenaxe e exposición B. CONDICIÓNS DOS USO 1. Uso característico: Servizo Terciario Hoteleiro e Residencial comunitario, Comercial en todas as categorías, Administrativo e de oficinas na categoría A, B e C.2. Usos compatibles: - Industrial: Categorías A, B e C. - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría B, C, D e E. - Espectáculos e actividades recreativas: Actividades culturais e sociais, actividades de restauración, atraccións recreativas e de exhibición especiais, todas elas en planta baixa ou edificio exclusivo. - Residencial: Permítese coma excepción a vivenda familiar vencellada á propiedade debendo cumprir coas condicións de habitabilidade do decreto 29/2010 ou normas que o sustitua. Os usos compatibles poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza 3. Uso prohibido: todos os demais. C. CONDICIONES DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: 1 000 m² 2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 25 m 3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: 65% de parcela neta edificable 5. Edificabilidade: 0,80m 2 /m 2 sobre parcela neta.6. Aliñacións: As aliñacións serán as indicadas nos planos de ordenación.7. Recuamentos: O recuamento mínimo de 5 m a vías e 3m a lindeiros 8. Número máximo de plantas: Dúas plantas (B+1). 9. Altura da edificación: 8 m de altura a cara inferior do último forxado D. CONDICIONES SINGULARES: 1. Cubertas: As pendentes de cuberta, non poderán superar os 30º sesaxesimais.2. Prazas de aparcamento: Unha praza por cada 100 m 2 de instalación até 2 500 m 2. A partir de 2500m 2 unha praza por cada 50 m 2 da área de venda ao público.3. Medianeiras: Soamente permítense os pareados na mesma tipoloxía, se existe acordo entre partes para o adosamento das edificacións. A edificación contigua deberá realizarse no prazo máximo de tres anos dende o remate da primeira. Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ó das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista 4. Zona de Carga e descarga: Por riba de 500m 2 de venda, na implantación de novas actividades ou en novos locais, deberase reservar polo unha praza de como mínimo 3x8 metros e a correspondente superficie para a xestión das mercadorías.5. Poderase construír plantas de soto ou semisoto para instalacións e garaxes, e non computarán edificabilidade. Art.15. ORDENANZA. EQUIPAMENTO A súa delimitación coincide coas parcelas sinaladas con este carácter nos planos. A. XENERALIDADES 1. Tipoloxía edificatoria. A que resulta adecuada a cada edificación, en función do servizo colectivo a que se destine.2. A materialización do equipamento, non poderá menoscabar a habitabilidade das vivendas veciñas. B. CONDICIÓNS DE USO 1. Uso obrigatorio: Equipamentos públicos ou privados, como son os relixiosos, culturais, deportivos, sanitarios, educativos e calquera outro servizo público, relacionados no Título III das presentes Normas.2. Usos compatibles: - Uso garaxe-aparcadoiro: Categoría B e C - Espectáculos e actividades recreativas: en planta baixa ou edificio exclusivo. - Residencial: Permítese coma excepción a vivenda familiar exclusiva do garda, debendo cumprir coas condicións de habitabilidade do decreto 29/2010 ou normas que o sustitua.3. Usos prohibidos: Residencial e industrial. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN 1. Será de aplicación o estipulado nas condicións particulares do uso dotacional e nas condicións que se establecen para os mesmos en normas de rango superior en que se definan as condicións sobre tamaño de parcela, condicións de edificación, limite de alturas, etc. 2. Edificabilidade: 1m 2 / m 2 ou no seu caso, a que resulta adecuada a cada edificación en función do servizo colectivo a que se destine.3. Volumetría: A que resulta adecuada a cada edificación, en función do servizo colectivo a que se destine. Art.16. ORDENANZA. ESPAZO LIBRE E ZONA VERDE A súa delimitación coincide co sinalado con este carácter nos Planos. E establece a regulación con respecto aos espazos libres e zonas verdes, definidos na presente normativa no título V. A- XENERALIDADES 1. Os terreos comprendidos nesta zona, incluídos dentro de Areas de Planeamento Específico de solo urbano ou núcleo rural, serán obxecto de cesión obrigatoria efectuada a favor do Concello, sempre que estes sexan para uso público.2. Estas áreas defínense segundo a súa superficie e compoñentes de deseño, e clasifícanse en distintos tipos, definidos estes nas condicións particulares do uso dotacional.3. Cada clase de espazo libre deberá cumprir coas condicións particulares do seu uso, en canto a dimensións e compoñentes de deseño definidos no titulo V. B.- EDIFICACIÓNS, CONSTRUCIÓNS E INSTALACIÓNS AUTORIZADAS 1. Aínda cando o carácter fundamental desta zona é o de se atopar libre de edificios, construcións e instalacións, autorízanse as construcións e instalacións accesorias complementarias do parque, xardín ou espazos libre público, como poden ser os pequenos quioscos de música, prensa ou bebidas, así como as instalacións necesarias para a práctica de deportes ó aire libre.2. Tamén se autoriza a radicación, dentro dos parques, xardíns ou espazos libres públicos, a construción de pequenos edificios destinados a usos colectivos.3. O índice de edificabilidade e demais condicións de edificación dos edificios, construcións e instalacións ós que se refiren os dous parágrafos anteriores fíxanse nun 5% de ocupación máxima da parcela e en 0,08 m 2 /m 2 de edificabilidade máxima. Art.17. ORDENANZA. REDE VIARIA Corresponde ós terreos destinados a albergar a infraestrutura de comunicacións do municipio, as zonas de aparcamento, e pequenos espazos urbanos de escasa entidade que poden ser urbanizados. A. XENERALIDADES 1. Non se permitirá ningún tipo de edificación, salvo amoblamento urbano e pequenos kioskos.2. Se por razóns de índole técnica fose necesario dispor algún elemento correspondinte á rede de instalacións e servizos das instalacións nesta zona, realizarase, preceptivamente, en situación enterrada, debendo preverse neste caso unha sobrecarga de 2.000 kp/m 2, séndolle de aplicación o regulado no Título V sobre condicións particulares do uso das infraestruturas.3. As zonas de servidumes e limitacións de Dominio Público de cada infraestrutura rexeranse pola lexislación sectorial autonómica e estatal e polo proxecto de execución de construción da mesma.4. A rede de comunicacións ferroviaria cumprirá o réxime incluído no título IV da presente normativa.5. No caso de ampliación dos viarios existentes no ámbito dos núcleos rurais, deberá realizarse un estudio dos mesmos, sen que se modifiquen as aliñacións das vivendas tradicionais e os seus peches en mampostería e sen perder o carácter tradicional dos rueiros.6. Pódense situar centros de transformación soterrados nas beirarúas. B. CONDICIÓNS DE USO 1. Uso Obrigatorio: viario, rede de comunicacións e aparcamento 2. Usos Compatibles: Espazos libres 3. Usos Prohibidos: O resto Título VIII Condicións Particulares da Edificación no Solo de Núcleo Rural. Normas Zonais PRELIMINARES Art.18. Definición e ámbito Será de aplicación nos núcleos rurais identificados no presente PXOM dentro do termo municipal, e delimitados nos planos correspondentes. Art.19. Condicións xerais de Edificación en solo de núcleo rural Serán de aplicación nos solos de núcleo rural que o plan xeral delimite de acordo con algún dos tipos básicos previstos no artigo 13 da LOUG. As condicións de edificación das novas construcións serán similares as propias do lugar e estarán encamiñadas a consolidar a trama rural existente. A. SERVIZOS 1. Para autorizar as edificacións en este tipo de solo esixirase que se resolva, con carácter previo e a costa do promotor, como mínimo, os servizos de acceso rodado, abastecemento de auga, evacuación e tratamento das augas residuais e subministro de enerxía eléctrica ou, noutro caso, garantir a execución simultánea á edificación.2. Toda parcela para ser susceptible de concesión de licenza de edificación deberá dar fronte a viario público.3. No caso de inexistencia de servizos no núcleo, admitirase de modo provisional e co compromiso de conexión cando se implanten os servizos a solución individual, con cargo ao promotor, mediante fosa adaptada á normativa en vigor para o saneamento de augas residuais e pozo individual de captación para abastecemento de auga. Nestes casos manteranse as seguintes distancias mínimas de precaución. - Distancia mínima entre pozos de captación: 10m - Distancia mínima entre pozo de auga e fosa: 20m - Distancia mínima entre pozo de auga e fosas de purín ou outros focos contaminantes: 50m 4. Cando se constrúan novas edificacións ou substitúan as existentes, as propietarios deberán cederlle gratuitamente ao concello os terreos necesarios para a apertura ou regularización do viarios preciso e executar, á súa conta, a conexión cos servizos existentes no núcleo. B. TIPOLOXÍA 1. As edificacións manterán as condicións ambientais do núcleo, a morfoloxía do asentamento e a tipoloxía das edificacións do lugar, admitíndose por tanto, edificacións apegadas ou recuadas a outras construcións. Prohíbense expresamente os tipos característicos das zonas urbanas e as vivendas proxectadas en serie colocadas en continuidade en máis de tres unidades, segundo o artigo 28 da LOUG.2. O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións tradicionais existentes no núcleo rural. No caso de que resulte imprescindible superalo por esixencias do uso ou actividade, deberase descompoñer en dous ou máis volumes conectados entre si, co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías tradicionais propias do medio rural. En todo caso, deberanse adoptar as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos.3. As características estéticas e construtivas e os materiais, cores e acabados serán acordes coa paisaxe rural e coas construcións tradicionais do asentamento. En tal sentido, para o acabado das edificacións, empregarase a pedra ou os materiais tradicionais e propios da zona. En casos xustificados pola calidade arquitectónica da edificación, poderá empregarse outros materiais, que harmonicen cos valores naturais, a paisaxe rural e as edificacións tradicionais do entorno. De tódolos xeitos prohíbese os seguintes materia - En cuberta: Fibrocemento e paneis metálicos - En fachada. Bloques de formigón gris sen revestir, ladrillo cara vista, plaquetas cerámicas. 4. No caso dos núcleos comúns, definidos no artigo 13. b da LOUG, poderá empregarse outros materiais e formas, que harmonicen cos valores naturais, a paisaxe rural do entorno.5. En ningún caso permitiranse a creación de novas medianeiras e apegos salvo cando se responda a proxecto conxunto, ou naquelas parcelas, que non procedendo de segregacións posteriores á aprobación deste documento, posúan unha fronte que non permita a solución exenta. En calquera caso deberá mediar acordo co lindeiro correspondente. C.-ALTURA MÁXIMA 1. A altura non excederá de planta baixa e piso, ni un máximo de 7 metros, medidos no centro de tódalas fachadas, dende a rasante natural do terreo ao beirado.2. Nas edificacións novas do entorno do Encoro de Abegondo, e grafadas as alturas nos planos de ordenación das áreas sensibles, permitirase unicamente edificacións de planta baixa, para evitar o impacto visual, nas ladeiras sensibles, na paisaxe circundante.3. Non se contabilizan no número de plantas os sotos ou semisotos. D. CUBERTAS A cuberta será unha pendente igual ou inferior á media das existentes no asentamento, nunca superior a 40º e estará formada por planos continuos, sen quebros nas súas pendentes. A altura máxima de cumieira será de 3.60 metros sobre a altura máxima permitida. O material na terminación da cubrición será, coma norma xeral, tella cerámica. E. APROVEITAMENTO BAIXO CUBERTA Permítese como prolongación da vivenda inferior, computando edificabilidade na superficie sen contabilizarse no número de plantas. A altura libre mínima entre pavimento e teito, acabados para o cómputo de superficie para efectos de edificabilidade será de 1,50 m. A efectos de habitabilidade será de aplicación o apartado 1. A.2.4.2 das NHV segundo o decreto 29/2010. F. PÓRTICOS Os pórticos exteriores, cubertos na parte superior, computan edificabilidade e ocupación máxima na parcela, tendo que cumprir os recuamentos as vías públicas e lindeiros. Os elementos voados das edificacións cara as parcelas veciños, deberán cumprir as condicións de recuamentos establecidas nas ordenanzas. G. INVERNADOIROS A instalación de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e desmontables non estará suxeita ás condicións de edificación establecidas neste artigo. Art.20. Condicións xerais de posición 1. En caso de edificar en terreos con pendente en sentido ascendente superior ao 20% en perpendicular á vía pública, a vivenda ou construción auxiliar deberá emprazarse sempre na zona baixa do terreo, evitando o impacto visual das construcións.2. Para o caso contrario, de terreos con pendente en sentido descendente en perpendicular á vía pública, e para evitar a visualización dos panos cegos traseiros, cumpríndose os criterios xerais da medición de alturas se prohiben fondos edificables nos que resulte unha altura de soto ou semisoto por riba da rasante natural posterior do terreo superior a 1,00 m.3. Movemento de terras: Prohíbese a modificación da morfoloxía natural do terreo, e en especial da pendente natural do mesmo, de forma que o movemento de terras sexa o mínimo necesario para a correcta execución do volume edificatorio da vivenda. A urbanización e axardinamento da parcela non suporá agresión ao medio natural do terreo, abancalando a mesma. Art.21. Condicións das vías 1. Prohíbense considerar en núcleo rural os camiños rústicos como viarios, non servindo de apoio para parcelacións ou licencias de obras.2. No caso de ampliación das vías existentes, non se perderá o carácter tradicional destes rueiros. Art.22. Obras de derribo e demolición 1. Queda prohibido o derrubamento ou a demolición das construcións existentes, agás nos seguintes supostos: - Aquelas construcións que non presenten un especial valor arquitectónico. - As edificacións sen valor histórico ou etnográfico, ou das que téndoo escaso estean en ruína técnica. - Todos os engadidos que desvirtúen a tipoloxía, a forma e o volume de calquera edificación primitiva, ou que polos materiais neles empregados supoñan un efecto distorsionador para a harmonía e estética do conxunto edificatorio. Igualmente, todos os alpendres, almacéns e edificacións auxiliares que estean nas mesmas condicións. - As derivadas dun expediente de reposición da legalidade urbanística.2. Nos supostos previstos, solicitarase licenza de demolición achegándolle ao proxecto técnico un estudo xustificado e motivado do cumprimento e da veracidade das circunstancias que concorren de acordo co especificado anteriormente. Art.23. Condicións dos usos 1. Uso principal: Residencial en vivenda familiar illada ou acaroada e edificacións auxiliares 2. Usos complementarios: Aqueles que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural no cal se encontran, ou os que dan resposta ás necesidades da poboación residente neles. - Industrial: Categoría A, unicamente para pequenos talleres e obradoiros situados en planta baixa da vivenda ou en edificación anexa a mesma cunha superficie máxima de 150m 2 en planta. - Terciario: Hoteleiro e Residencial comunitario de caracter rural e as súas edificacións auxiliares, Comercial categoría A, Administrativo e de oficinas en categoría D. - Garaxe e aparcamento: En categoría A, cunha superficie máxima de 40m 2 si é en edificación anexa á vivenda. - Uso de espectáculos e actividades recreativas: Actividades de restauración en planta baixa ou edificio exclusivo - Agropecuario: Construcións destinadas a usos agrícolas e pecuarios de uso doméstico para o autoconsumo coas seguintes determinacións: En categoría A, cunha superficie máxima de 40 m 2, e B cunha superficie máxima de 50 m 2 de superficie. - Equipamentos Procurarase manter a tipoloxía e imaxe das edificacións existentes no entorno nos núcleos históricos tradicionais e complexos. Os parámetros aplicables de edificabilidade, ocupación e altura máxima serán os establecidos para o uso residencial nas ordenanzas zonais correspondentes.3. Usos prohibidos: Os demais Art.24. Condicións singulares A. PECHES DE PARCELA 1. O cerramento dos límites das parcelas ás vías ou espazos de uso público, será como máximo de 1.80 m de altura. No solo de núcleo rural os novos valos de parcela estarán constituídos por unha banda opaca de 0,60 m de altura máxima e poderán acada-los 1,80 m a base de tea metálica ou outros elementos calados en máis do 50%. De completarse o cerramento con elementos vexetais, estes serán tipo trepadora. A plantación de árbores e sebes vivos que completen o peche regularase pola normativa civil. Permitirase a construción do cerramento da parcela e a urbanización da fronte da mesma, con independencia da licenza da edificación. A banda opaca dos cerramentos deberá executarse con materiais tradicionais da zona, non permitíndose os bloques de formigón ou outros elementos de fábrica, agás que sexan debidamente revestidos e pintados nas cores tradicionais.2. Os elementos de cerre con parcelas veciños non superarán os 2 m de altura, e poderá ser opaco con acabado en pedra ou similar, sempre que exista acordo entre os propietarios lindeiros.3. Só se excepciona a conservación e reposición de valos pétreos tradicionais xa existentes. B. CONDICIÓNS ESTÉTICAS E CONSTRUTIVAS En xeral as novas edificacións en núcleo tradicional e complexo cumprirán as especificacións que se detallan no art.29. b) da LOUG, e en particular, acorde coa análise das tipoloxías edificatorias elaborado na Análise do Asentamento Poboacional do Plan Xeral, a edificación debe conter as características comúns da tipoloxía da vivenda tradicional do concello: - Volumes prismáticos sinxelos de baixo e planta, con coxía simple - Cuberta a dúas augas en tella do país - Muros de cachotería ou acabado recebado e pintado - Encontro dos muros e cuberta sen sopena no beirado e sen topete no penal - Existencia de edificacións auxiliares Nos núcleos comúns pódense empregarse outros materiais e formas, que harmonicen cos valores naturais do núcleo e a paisaxe rural do entorno. C. MEDIANEIRAS Os acabados e materiais de medianeiras vistas será similar ao das fachadas. D. EDIFICACIÓNS EXISTENTES As edificacións destinadas a vivenda familiar existentes con anterioridade a aprobación de este documento, e edificadas de conformidade coa normativa vixente no momento da súa construción, que incumpran algunhas das condicións de edificación reguladas neste apartado, poderán conservarse e reestruturarse, sen prexuízo das limitacións que eventualmente deriven da súa catalogación, podendo autorizarse as ampliacións necesarias, sempre que non se aumente mais dun 10% do volume orixinario. E. EDIFICACIÓNS SECUNDARIAS DE APOIO AO USO RESIDENCIAL Admítese a construción dunha edificación secundaria, coas seguintes condicións: - Incluirase no computo de edificabilidade e ocupación máxima total da parcela. - Non debe superar a superficie de 40/50 m², segundo o uso, e a altura de 3,50m. - A altura máxima de cumio será de 1,50 m. - Cubertas: A pendente máxima de cuberta será de 30º. - Usos permitidos, adscritos e complementarios ao uso principal: Almacén de apeiros e produtos, galpón, grella, bodega, garaxe ou outros que cumpran fins similares. - As edificacións secundarias non se permitirán en fachada, podéndose situar apegadas á edificación principal e/ou aos lindes laterais, sen prexuízo de terceiros. - No caso de achegarse a lindeiros, será obrigatorio ter acordo escrito do veciño afectado. F. EDIFICACIÓNS COMPLEMENTARIAS DE USO INDUSTRIAL Admítese o uso industrial en planta baixa da edificación ou en edificación anexa a vivenda coas seguintes condicións: - Incluirase no computo de edificabilidade e ocupación máxima total da parcela. - Non debe superar a superficie de 150 m² e a altura de 3,50m - A altura máxima de cumio será de 1,50 m. - Cubertas: A pendente máxima de cuberta será de 30º. - Usos permitidos, pequenos talleres e obradoiros que garden relación directa cos tradicionalmente ligados ao asentamento rural, ou os que dan resposta ás necesidades da poboación residente neles. - Situaranse apegadas á edificación principal e/ou aos lindes laterais, sen prexuízo de terceiros, nunca exenta. - No caso de achegarse a lindeiros, será obrigatorio ter acordo escrito do veciño afectado. - Prohíbese a tipoloxía de nave. G. EDIFICACIÓNS SECUNDARIAS DE APOIO AO USO TERCIARIO Admítese a construción dunha edificación secundaria, coas seguintes condicións: - Incluirase no computo de edificabilidade e ocupación máxima total da parcela. - Non debe superar a altura de 3,50m e a superficie en planta xustificarase de acordo o uso previsto - A altura máxima de cumio será de 1,50 m. - Cubertas: A pendente máxima de cuberta será de 30º. - Usos permitidos, adscritos e complementarios ao uso principal: Almacén, bodega, sala de reunións, garaxe, instalacións deportivas ou outros que cumpran fins similares. - As edificacións secundarias non se permitirán en fachada principal, podéndose situar apegadas á edificación principal e/ou aos lindes laterais, sen prexuízo de terceiros. - No caso de achegarse a lindeiros, será obrigatorio ter acordo escrito do veciño afectado. G. RECUAMENTOS MÍNIMOS Os recuamentos aos viarios titularidade estatal, autonómica ou provincial nos núcleos rurais establécense na presente normativa. - No caso de recuamentos a lindeiros laterais e posteriores este será como mínimo de 3 m. - En construcións de tipo agropecuario: Os recuamentos mínimos con respecto aos lindes de parcela serán de 5 m. H. NÚCLEOS CATALOGADOS O PXOM cataloga varios núcleos polo seu interese etnográfico e cultural, as condicións de edificación nos mesmos recóllense no titulo IV na Protección do patrimonio de caracter arquitectónico. Malia o disposto na alínea anterior, nos núcleos históricos tradicionais deberá priorizarse a rehabilitación das edificacións existentes coa finalidade de revitalizar o espazo de acordo con criterios de sustentabilidade, aforro enerxético, mellora da calidade e conservación dos elementos etnográficos e arquitectónicos singulares das construcións existentes. I. EDIFICACIÓNS CATALOGADAS O PXOM cataloga edificacións en solo de núcleo rural polo seu interese etnográfico e cultural, as condicións de edificación das mesmas recóllense no Titulo IV na Protección do patrimonio de caracter arquitectónico. Art.25. Condicións de parcelación e segregación 1. O PXOM fixa nos Núcleo Rurais Común, e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos, uns indicadores que cuantifican a licenza directa a outorgar por segregación das parcelas matrices. Estes indicadores son os que controlan a complexidade urbanística dentro dos núcleos comúns, establecendo un número máximo de segregacións por parcela matriz, estipulando a parcela mínima de ordenación segundo a tipoloxía do núcleo e a localización do mesmo dentro do sistema territorial de núcleos definido. A definición de ditos indicadores se reflicten no Réxime do solo de núcleo rural regulado nas presentes normas. Existen dous tipos de indicadores de complexidade urbanística que actúan sobre o núcleo rural común e nas partes delimitadas como tal dos núcleos complexos: - Os que permiten unha única segregación por parcela matriz. - Os que non permiten segregacións.2. Admítese a parcelación cando a xeometría da parcela resultado, sexa un polígono de cinco lados como máximo, no que poida inscribirse un circulo de 12 metros de diámetro mínimo, tanxente na súa fronte de parcela. As parcelas resultantes teñen que cumprir todas as condicións de ordenación da ordenanza.3. A ordenanza de aplicación establece unha parcela mínima. Esta parcela poderá ser inferior cando se realice unha actuación integral, sendo necesario desenvolver o correspondente plan especial que determine as condicións de edificación das novas parcelas.4. Admitiranse como parcelas mínimas as preexistentes edificadas á aprobación definitiva do PXOM, en solo de núcleo común, sempre e cando non teñan posibilidade de segregación. Art.26. Actuacións incompatibles 1. Están prohibidas en calquera dos tipo de solo de núcleo rural as actuacións seguintes: - As edificacións características das zonas urbanas, auxiliares ou doutro uso, cuxa tipoloxía resulte impropia do asentamento no cal se insiren, tendo que ser acordes coa tipoloxía tradicional existente no termo municipal. Non se inclúen neste concepto os invernadoiros con destino exclusivo á produción agraria, que poderán instalarse en calquera tipo de núcleo rural sempre que a súa construción sexa a base de materiais lixeiros e facilmente desmontables. - As naves industriais de calquera tipo. - Aqueles movementos de terras que supoñan unha agresión ao medio natural ou que varíen a morfoloxía da paisaxe do lugar. - A apertura de pistas, rúas ou camiños que non estean previstos no planeamento, así como a ampliación dos existentes e o derrubamento, de maneira inxustificada, de muros tradicionais dos rueiros ou corredoiras, agás disposición do planeamento que o autorice. - As novas instalacións destinadas á produción gandeira, agás as pequenas construcións destinadas a usos gandeiros para o autoconsumo.2. Sen prexuízo do disposto na alínea 1 anterior, nos núcleos histórico-tradicionais, ou na parte delimitada como tal nos núcleos rurais complexos, estarán prohibidas, así mesmo, as seguintes: - As vivendas acaroadas, proxectadas en serie, de características similares e colocadas en continuidade en máis de tres unidades. - Os novos tendidos aéreos de telefonía, electricidade e outros. - Aqueles usos que, xa sexa polo tamaño das construcións, pola natureza dos procesos de produción, polas actividades que se van desenvolver ou por outras condicións, aínda cumprindo cos requisitos da lexislación medioambiental, non sexan propios do asentamento rural. - A execución de actuacións integrais e consecuentes operacións de reparcelamento, ou outras actuacións de parcelamento ou segregación do parcelario orixinal, que determinen a desfiguración da tipoloxía do núcleo e a destrución dos valores que xustificaron a súa clasificación como tal. Capítulo X NORMAS ZONAIS Sección 1ª Ordenanzas residenciais Art.1. Tipos de ordenanzas Establécense no presente título as condicións particulares que regularán a edificación no solo urbano do presente Plan Xeral, coas seguintes ordenanzas ou normas zonais: Art.2. ORDENANZA 1: VIVENDA FAMILIAR RECUADA Comprende o ás areas grafadas nos planos de ordenación dos núcleos rurais co código 1. Esta ordenanza está formada polos ámbitos consolidadas de baixa densidade de vivenda familiar, nos asentamentos urbanos e rurais, onde a edificación está recuada respecto ao espazo público A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada de baixa densidade. Defínense os seguintes graos: - GRAO 1 - GRAO 2 - GRAO 3 - GRAO 4 Nas áreas clasificadas como solo de núcleo rural histórico tradicional por defecto o grao será o1 B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso principal: Residencial en vivenda familiar illada.2. Usos complementarios: Os definidos no Capítulo 1 do presente Título 3. Usos prohibidos: Os demais Os usos complementarios poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza, exceptuando o uso industrial. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: - GRAO 1 Parcela mínima 500m² - GRAO 2 Parcela mínima 1000m² - GRAO 3 Parcela mínima 1500m² - GRAO 4 Parcela mínima 2000m² Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor superficie, conforme o establecido no capitulo II do Título VI da presente normativa. Permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.2. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15 m 3. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.4. Ocupación máxima de parcela: - GRAO 1 Ocupación 60% - GRAO 2 Ocupación 40% - GRAO 3 Ocupación 30% - GRAO 4 Ocupación 30% 5. Edificabilidade: 0,50 m 2 /m 2 sobre parcela neta 6. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: - As aliñacións serán as indicadas nos planos. En caso de rehabilitación de construcións tradicionais en parcelas edificadas, deberase respectar a liña de fachada existente. - O recuamento mínimo á fachada será de 6,00 metros do eixe do viario o cal da fronte, ou segundo a lexislación sectorial correspondente. Respecto a aliñación o recuamento mínimo será de 1.5m 7. Separación mínima a lindeiros laterais e posterior: 3,00 m.8. Número máximo de plantas: As grafiadas nos planos de ordenación. B+I= 7m de altura ó beirado, ou B = 3.5m de altura de beirado. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: Non se admiten os pinches ( hastiales ), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento: - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200m² de edificabilidade ou fracción. - Permítese o acaroamento de garaxes, coa condición de medianeira exposta nesta normativa, sempre que teñan unha altura inferior a 3.5m e menos de 40 m²/vivenda - Poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo a vía pública dende ningunha delas.3. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas.4. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, rochos menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.5. Os elementos voados das edificacións cara parcelas lindeiras, deberán cumprir as condicións de aliñacións establecidas na ordenanza.6. Dentro do cómputo da edificabilidade admítese a construción dunha edificabilidade secundaria, incluso sobre lindeiros sempre que haxa acordo co propietario lindeiro, para usos complementarios do uso principal.7. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo. Art.3. ORDENANZA 2: VIVENDA FAMILIAR ALIÑADA Comprende ás areas grafadas nos planos de ordenación dos núcleos rurais co código 2. Esta ordenanza está formada polas extensións consolidadas vivenda familiar, nos asentamentos urbanos e rurais, onde a edificación NON está recuada respecto ao espazo público A. XENERALIDADES: Tipoloxía edificatoria: Vivenda familiar illada ou agrupada aliñada co espazo público. Definense os seguintes graos: - GRAO 1 Parcela mínima 500m² - GRAO 2 Parcela mínima 1000m² - GRAO 3 Parcela mínima 1500m² - GRAO 4 Parcela mínima 2000m² Permítese o acaroamento lateral co consentimento expreso do propietario veciño B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Uso principal: Residencial en vivenda familiar illada ou acaroada.2. Usos complementarios: Os definidos no Capítulo 1 do presente Título 3. Usos prohibidos: Os demais Os usos complementarios poderán ocupar o 100% da edificación cumprindo as condicións do seu uso, e as condicións de ordenación da presente ordenanza, exceptuando o uso industrial. C. CONDICIÓNS DE ORDENACIÓN E EDIFICACIÓN: 1. Parcela mínima edificable: - GRAO 1 Parcela mínima 500m² - GRAO 2 Parcela mínima 1000m² - GRAO 3 Parcela mínima 1500m² - GRAO 4 Parcela mínima 2000m² 2. Admitirase a edificación sobre parcela existente de menor superficie, conforme o establecido no capitulo II do Título VI da presente normativa. Permitirase a súa construción sempre que sexa posible albergar nela unha vivenda que cumpra a lexislación vixente sobre condicións mínimas de habitabilidade.3. Fronte mínimo de parcela a vía pública: 15m. Permitiranse anchos menores conforme o establecido no capitulo II do Título VI da presente normativa.4. Rasantes da parcela: As existentes, no caso de non ser fixadas nos planos correspondentes.5. Ocupación máxima de parcela: Ocupación máxima de parcela: - GRAO 1 Ocupación 60% - GRAO 2 Ocupación 40% - GRAO 3 Ocupación 30% - GRAO 4 Ocupación 30% 6. Edificabilidade: - GRAO 1 Ocupación 0.8m²/m² - GRAO 2 Ocupación 0.6m²/m² - GRAO 3 Ocupación 0.5m²/m² - GRAO 4 Ocupación 0.5m²/m² 7. Aliñacións e recuamentos a fachada principal: En caso de parcelas sen edificar ou en renovación das edificacións, as aliñacións serán as indicadas nos planos do Plan Xeral e terán carácter obrigatorio. En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, poderase respectar a liña de fachada existente.8. Separación mínima a lindeiros posterior: 3,00 m., 9. Número máximo de plantas: As grafadas nos planos de ordenación.10. Altura da edificación segundo o grafado nos planos. B+I= 7m de altura ó beirado ou B= 3.5m de altura de beirado 11. Permitirase unha lonxitude máxima de 30m para a realización de conxunto vivendas acaroadas, sendo necesario a realización da esquina con remate de fachada e cun recuamento mínimo de 5m cara o espazo público. A separación mínima entre estes conxuntos de vivendas acaroadas será de 8m.12. Concello deberá velar pola estética dos conxuntos edificatorios, esixindo o tratamento das traseiras como fachadas, principalmente no caso de que a parte posterior da parcela linde con outra parcela regulada por distinta ordenanza, minimizando así o impacto visual. D. OUTRAS CONDICIÓNS 1. Cubertas: Non se admiten os pinches ( hastiales ), por riba da altura de cornixa. debéndose resolver con faldróns de cuberta todo o perímetro.2. Prazas de aparcamento: - As edificacións que se proxecten sobre as parcelas actuais ou resultantes de reparación ou agrupación, deberán establecer como mínimo unha praza por cada 200m² de edificabilidade ou fracción. - Poderá ser común para varias vivendas, non permitíndose nese caso o acceso exclusivo directo a vía pública dende a ningunha delas.3. Poderase construír plantas de soto ou semisoto, sen que se admitan nelas os usos vivideiros, e non computarán a efectos do número de plantas.4. Computarán as plantas en subsolo coa excepción das superficies destinadas a garaxes, trasteiros menores de 10 m 2 vinculados á vivenda ou instalacións de servizo como calefacción, electricidade, gas ou análogas.5. Os elementos voados das edificacións cara parcelas lindeiras, deberán cumprir as condicións de aliñacións establecidas na ordenanza.6. Medianeiras: Os acabados e materiais das medianeiras que fiquen vistas temporalmente, será similar ó das fachadas. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica a definición desta medianeira, co obxecto de asegurar a correcta estética da mesma durante o período en que se manteña á vista 7. Determinacións de composición: As edificacións de nova planta que formen conxuntos deberán asegurar a coherencia formal do conxunto, polo que se cumprirán as seguintes directrices na composición das fachadas. - Continuidade da liña de cornixa. - Uniformidade no ritmo de ocos e balcóns. - Continuidade na liña inferior dos corpos voados medianeiros.8. Os proxectos técnicos que se presenten no Concello co obxecto de solicitar licenza, deberán incluír na súa documentación gráfica un alzado de conxunto para asegurar a integración da edificación.9. Rehabilitacións: En caso de rehabilitación de construcións en parcelas edificadas, eliminaranse das fachadas os elementos desacordes coa tipoloxía edificatoria e coa estética das fachadas, tales como engadidos de ladrillo, bloque de formigón, cemento visto, etc., así como antenas, tendidos, ou calquera tipo de instalación vista cuxa colocación sexa inadecuada ou estea fora de servizo. Sección 2ª ORDENANZA DE EQUIPAMENTOS Art.1. Ámbito de aplicación. Esta ordenanza será de aplicación na totalidade das parcelas sinaladas como tales nos planos de ordenación, independentemente da súa titularidade pública ou privada. Art.2. Réxime urbanístico para os equipamentos de carácter público Será o contemplado para o sistema de equipamentos Art.3. Réxime previsto para os equipamentos de carácter privado 1. Uso principal ou característico, será o que se indique nos planos de ordenación ou o que determine o concello 2. Usos compatibles; son os complementarios ao uso principal, entre os que podemos contemplar; uso residencial limitado á residencia do encargado do mantemento, vixilancia, garaxe-aparcadoiro en categoría B ou en superficie.3. Tipoloxía; Salvo indicación expresa nos planos de ordenación, a tipoloxía será da edificación aberta e mantendo as características do núcleo rural no cal se insire.4. Condicións de posición; as aliñacións serán as previstas nos planos de ordenación. Contemplase un recuamento mínimo ás parcelas lindeiras e a aliñación de 3,00 metros.5. Condicións de parcela; non se establece parcela mínima, serán as previstas nos planos.6. Ocupación: A ocupación máxima establécese nun 20% da superficie da parcela.7. Edificabilidade: Establecese un índice máximo de edificabilidade de 0,30 m²/ m². 8. Número de plantas; Establecese como máximo en 2 (planta baixa e 1 planta alta), equivalente a 7,00 m até a cornixa, con posibilidade de aproveitar baixo cuberta. O resto dos parámetros (cubertas, voos, patios, escaleiras.) Rexirase polo disposto nas condicións particulares da edificación no solo de núcleo rural, así como na lexislación sectorial. Título IX Regulación dos solos de desenvolvemento Capítulo I CONDICIÓNS DE DESENVOLVEMENTO DO SOLO URBANO NON CONSOLIDADO Art.1. Delimitación e ámbito As delimitacións do Solo Urbano non Consolidado grafítanse nos planos de “Clasificación do Solo” e detállanse no Tomo VII b. correspondente da normativa. Os instrumentos de desenvolvemento urbanístico deste ámbito deberán contar con informe favorable previo da consellería competente en materia de patrimonio cultural, estradas, augas, e conservación da natureza dependendo das afeccións existentes no ámbito. Art.2. Áreas de Reparto 1. O Plan Xeral delimita as Áreas de Reparto no Solo urbano non consolidado; cada Área de Reparto referirase a un polígono completo denominado unidade urbana.2. Dentro de cada área de reparto deberán delimitarse polígonos que permitan o cumprimento conxunto dos deberes de cesión, de distribución de cargas e beneficios de urbanización que fosen precedentes. A continuación detállanse os polígonos delimitados polo presente documento: SOLO URBANO NON CONSOLIDADO D. P: dominios públicos Art.3. Regulación e Desenvolvemento do Solo Urbano non consolidado A regulación de cada polígono de solo urbano non consolidado contense nas correspondentes fichas individualizadas que fixan as condicións que deben ser atendidas para desenvolver cada un dos mesmos. As fichas individualizadas das unidades urbanas recóllense no tomo 7. b da presente normativa e é parte constitutiva e inseparable desta. As determinacións da ficha teñen carácter vinculante salvo no que expresamente se sinala coma indicativo. Cada sector de Solo Urbano non consolidado sen Ordenación detallada desenvolverase mediante un Plan Especial que abranguerá a totalidade do ámbito da unidade urbana, constituíndo cada polígono unha área de reparto. O Plan Especial cumprirá as obrigas de contido e outras que lles sinalen a LOUG e Regulamentos que a desenvolvan, e as determinacións establecidas polo Plan Xeral na ficha correspondente ao sector de referencia. Art.4. Reservas de solo para dotacións Os Plans Especiais realizarán como mínimo as reservas de solo para sistema local de equipamento, espazos libres públicos e aparcadoiro conforme ás prescricións que se establecen no art.47 da LOUG e no Anexo de Regulamento de Planeamento ou o indicado nas fichas de desenvolvemento Art.5. Conexión a sistemas xerais O Plan Xeral define o sistema xeral viario que estrutura e ordena o territorio, sendo vinculantes para o desenrolo dos polígonos, e con cargo os mesmos. A totalidade so solo urbano non consolidado clasificado neste PXOM, ten que resolver a conexión dos seus sistemas xerais de infraestruturas e, se é o caso, o reforzo dos existentes ou execución dos novos acordo os cálculos da necesidades. Tódalas obras necesarias para o correcto funcionamento do polígono resolveranse tanto loxística coma economicamente, con cargo aos propietarios do mesmo. Art.6. Criterios de ordenación Os Plans Especiais deseñarán a súa ordenación de acordo coas determinacións contidas na ficha da unidade urbana e seguindo os criterios que a continuación se enumeran: 1. No caso de existir masas arbóreas importantes procuraranse respectar na medida do posible, integrándoas no sistema de zonas verdes e espazos libres. En caso de edificacións procurar integrar as mesmas na ordenación proposta, sempre que se trate de construcións non lesivas co entorno.2. Integrar no sistema de espazos libres os elementos naturais da paisaxe.3. O sistema viario garantirá a continuidade de viarios co viario estruturante e a integración visual dos bordes entre as distintas clases de solo.4. Buscar a agrupación de equipamentos de carácter local, de xeito que se creen focos de atracción no tecido urbano. O emprazamento das dotacións garantirá unha boa accesibilidade e a súa integración na estrutura do Plan.5. Procurarase manter a sección de calles cunha distancia entre aliñacións igual ou maior á máis alta das edificacións que as conformen.6. De acordo co artigo 33.2. d) da LOUG as correntes de auga de escasa entidade que discorran dentro do ámbito dun polígono quedarán debidamente integradas no sistema de espazos libres públicos, con suxeición ao réxime de Solo Urbano non consolidado.7. As características volumétricas e construtivas das novas edificacións en ámbitos afectados por contornos de protección de bens catalogados, deberán adecuarse ás que caractericen os contornos dos elementos catalogados.8. As cesións de zonas verdes, en ámbitos afectados por contornos de protección de bens catalogados, realizaranse preferentemente na parte dos ámbitos emprazados dentro de contornos de protección dos mesmos. Capítulo II CONDICIÓNS DE DESENVOLVEMENTO DO SOLO URBANIZABLE Art.1. Delimitación e ámbito As delimitacións do Solo Urbanizable grafítanse nos planos de “Clasificación do Solo” e “Clasificación dos Solos Urbanizables”, e detállanse no anexo correspondente da normativa. Os instrumentos de desenvolvemento urbanístico deste ámbito deberán contar con informe favorable previo da consellería competente en materia de patrimonio cultural. Art.2. Áreas de Reparto 3. O Plan Xeral delimita as Áreas de Reparto no Solo Urbanizable Delimitado; cada Área de Reparto referirase a un sector completo.4. En Solo Urbanizable Non Delimitado, as áreas de reparto definiranse por medio dos plans de sectorización que as ordenen e desenvolvan, incluíndo obrigatoriamente os terreos necesarios para sistemas xerais e dotacións públicas así como os enlaces do sector cos sistemas xerais viarios e sistemas xerais de infraestruturas existentes.5. No Solo Urbanizable Delimitado sen Ordenación Detallada a ordenación dos sectores remítese á formulación dos respectivos Plans Parciais e para a zona de Solo Urbanizable non delimitado ou diferido, remítese a un Plan de Sectorización, o Plan Xeral limítase nestes ámbitos a establecer a edificabilidade máxima, superficie total do sector e o uso característico quedando diferida a determinación do aproveitamento tipo á ordenación pormenorizada que conterán estes instrumentos de planeamento de desenvolvemento. A continuación detállanse os sectores delimitados polo presente documento: SOLO URBANIZABLE DELIMITADO Os asentamentos surxidos a marxe do planeamento urbanístico antes da entrada en vigor da LOUG nos que, en virtude da súa Disposición Transitoria Decimoterceira, teñen a clasificación de solo urbanizable son os seguintes: SOLO URBANIZABLE NON DELIMITADO D. P: dominios públicos Art.3. Regulación e Desenvolvemento do Solo Urbanizable Delimitado A regulación de cada sector de Solo Urbanizable contense nas correspondentes fichas individualizadas que fixan as condicións que deben ser atendidas para desenvolver cada un dos sectores. As fichas individualizadas dos sectores recóllense no tomo 7. b da presente normativa e é parte constitutiva e inseparable desta. As determinacións da ficha teñen carácter vinculante salvo no que expresamente se sinala coma indicativo. Cada sector de Solo Urbanizable Delimitado sen Ordenación detallada desenvolverase mediante un Plan Parcial que abranguerá a totalidade do ámbito do sector, constituíndo cada sector unha área de reparto. O Plan Parcial cumprirá as obrigas de contido e outras que lles sinalen a LOUG e Regulamentos que a desenvolvan, e as determinacións establecidas polo Plan Xeral na ficha correspondente ao sector de referencia. Dando cumprimento aos informes sectoriais recibidos durante a tramitación do presente documento, os plans parciais que desenvolvan os sectores S-R9 e ST-16, deberán solicitar informe á Dirección Xeral de Conservación da Natureza, sobre a compatibilidade do planeamento coa conservación dos elementos de interese natural presentes; e o proxecto de urbanización deberá de remitirse ao órgano ambiental, para decidir sobre o seu sometemento ao procedemento de avaliación de impacto ambiental, en cumprimento do Real Decreto 1/2008, de 11 de xaneiro, polo que se aproba o texto refundido de Avaliación de impacto ambiental de Proxectos. Art.4. Regulación do Solo Urbanizable Non Delimitado En virtude do disposto no artigo 21.4 da LOUG, no solo urbanizable non delimitado, en tanto non se aprobe o correspondente plan de sectorización, aplicarase o réxime establecido para o solo rústico. Art.5. Reservas de solo para dotacións Os Plans Parciais realizarán as reservas de solo para sistema local de equipamento e espazos libres públicos conforme ás prescricións que se establecen no art.47 da LOUG e no Anexo de Regulamento de Planeamento ou as determinacións contidas nas fichas. Art.6. Reservas de terreos destinados á dotación autonómica para a construción de vivendas de promoción e titularidade pública. En virtude do disposto no artigo 22. h) de la LOUG, una vez aprobado o planeamento que estableza a ordenación detallada, a transformación do solo urbanizable comportará para os seus propietarios, entre outros, ceder obrigatoria, gratuitamente e sen cargas á Administración Autonómica os terreos destinados á dotación autonómica para a construción de vivendas de promoción e titularidade pública. Así mesmo, os plans establecerán naqueles sectores de solo urbanizable para os que prevexan usos residenciais, aínda cando eses usos non sexan os predominantes, unha reserva de solo co carácter de dotación autonómica para construción de vivendas de promoción e titularidade pública en contía de 2,5 metros cadrados de solo por cada 100 metros cadrados edificables de uso residencial. A edificabilidade que se asigne a estes terreos virá xustificada polo plan logo de estudar as rendas da poboación municipal e a demanda de vivendas prevista para a poboación das rendas mais baixas. En todo caso, a edificabilidade total non poderá superar o 2,5% da establecida para o uso residencial na totalidade do sector de que se trate, e terase en conta para o cálculo das demais dotacións, equipamentos e espazos libres locais. Art.7. Conexión a sistemas xerais O Plan Xeral define o sistema xeral viario que estrutura e ordena o territorio, sendo vinculantes para o desenrolo dos sectores, e con cargo os mesmos. A totalidade do solo urbanizable clasificado neste PXOM, ten que resolver a conexión dos seus sistemas xerais de infraestruturas e, se é o caso, o reforzo dos existentes ou execución dos novos acordo os cálculos da necesidades. Tódalas obras necesarias para o correcto funcionamento do sector resolveranse tanto loxística coma economicamente, con cargo aos propietarios do sector Art.8. Criterios de ordenación Os Plans Parciais deseñarán a súa ordenación de acordo coas determinacións contidas na ficha do sector e seguindo os criterios que a continuación se enumeran: 1. Cada plan parcial debera facer un pequeno estudo da paisaxe e das masas arbóreas existentes para intentar integralas na ordenación proposta, no sistema de zonas verdes e espazos libres de acordo coa determinación 8 das DOT.2. En caso de edificacións procurar integrar as mesmas na ordenación proposta, sempre que se trate de construcións non lesivas co entorno.3. Integrar no sistema de espazos libres os elementos naturais da paisaxe.4. O sistema viario garantirá a continuidade de viarios co viario estruturante e a integración visual dos bordes entre o solo urbanizable e o rústico.5. Buscar a agrupación de equipamentos de carácter local, de xeito que se creen focos de atracción no tecido urbano. O emprazamento das dotacións garantirá unha boa accesibilidade e a súa integración na estrutura do Plan.6. Procurarase manter a sección de calles cunha distancia entre aliñacións igual ou maior á máis alta das edificacións que as conformen.7. De acordo co artigo 33.2. d) da LOUG as correntes de auga de escasa entidade que discorran dentro do ámbito dun sector de Solo Urbanizable quedarán debidamente integradas no sistema de espazos libres públicos, con suxeición ao réxime de Solo Urbanizable.8. As características volumétricas e construtivas das novas edificacións en ámbitos afectados por contornos de protección de bens catalogados, deberán adecuarse ás que caractericen os contornos dos elementos catalogados.9. As cesións de zonas verdes, en ámbitos afectados por contornos de protección de bens catalogados, realizaranse preferentemente na parte dos ámbitos emprazados dentro de contornos de protección dos mesmos. Capítulo III REGULACIÓN DAS ÁREAS DE ACTUACIÓN INTEGRAL NOS NÚCLEOS RURAIS Art.1. Delimitación e ámbito das áreas de actuación integral dentro dos núcleos rurais En virtude do disposto no artigo 56 da LOUG, a través do presente documento faise a previsión das áreas dos núcleos rurais nos que se prevexa a realización de actuacións de carácter integral. As delimitación das áreas de actuación Integral grafadas nos planos de ordenación de núcleos rurais. Cada área de actuación pode referirse a varios polígonos. Os instrumentos de desenvolvemento urbanístico deste ámbito deberán contar con informe favorable previo da Consellería de Cultura. Art.2. Actuacións integrais propostas A continuación detállanse as áreas delimitadas polo presente documento con actuacións integrais: D. P: dominios públicos Art.3. Regulación da ordenación das actuacións integrais e reservas A regulación das áreas integrais dos núcleos rurais comúns, contense nas correspondentes fichas recollidas no Tomo VII b da presente normativa, sendo vinculantes, tendo que realizar as reservas de solo para sistema local de equipamento espazos libres e aparcadoiro conformes o artigo 47 da LOUG e no anexo de regulamento de planeamento ou as determinacións contidas nas fichas. Nos ámbitos de desenvolvemento tentarase de establecer as cesións de zonas verdes, nos contornos de protección dos elementos catalogados. Art.4. Conexión a sistemas xerais Tódalas actuacións integrais contidas no PXOM presentan no solo lindeiro servizos de abastecemento e saneamento, sendo obrigatorio resolver a conexión dos seus sistemas de infraestruturas, e se é o caso, o reforzo dos existentes ou execución de novos O PXOM define nalgúns casos o sistema viario que estrutura e ordena o territorio, sendo vinculante o trazado para o desenrolo da actuación. Todas as obras así coma as cesións locais e xerais dos polígonos correrán a cargo dos propietarios do mesmo. Art.5. Criterios de Ordenación As actuacións integrais defínense para colmatar núcleos existentes e estudando a paisaxe edificada da zona, por iso e importante aplicar as ordenanzas establecidas para os núcleos nos cales se delimitan así como: - Establecer as cesións de zonas verdes nos lugares onde existen masas arbóreas importantes tentado de incorporalas na ordenación rompendo continuo edificado, tan presente no concello. - Sempre que existan edificacións dentro do ámbito deberase integralas na ordenación proposta sempre e cando no resulten lesivas co entorno. - Cada actuación integral debera facer un pequeno estudo da paisaxe e das masas arbóreas existentes para intentar integralas na ordenación proposta. - O sistema viario proposto, será acorde co entorno, dando continuidade ao existente e rompendo as visuais edificadas en liña. - As características volumétricas e construtivas das novas edificacións a realizar nas actuacións integrais dos núcleos rurais afectados por contornos de protección de bens catalogados, deberán adecuarse ás que caractericen os contornos dos elementos catalogados. - As cesións de zonas verdes, a realizar nas actuacións integrais dos núcleos rurais afectadas por contornos de protección de bens catalogados, realizaranse preferentemente na parte dos ámbitos emprazados dentro de contornos de protección de elementos catalogados. Título X Regulación do Solo Rústico Capítulo I PRELIMINARES Art.1. Definición e ámbito Son aqueles terreos do territorio municipal que, polas súas condicións naturais, ou en razón do modelo territorial adoptado, son así clasificados ao obxecto de que permanezan á marxe do proceso de urbanización. Os terreos que constitúen o solo rústico aparecen reflectidos nos planos de clasificación. Art.2. Regulación urbanística do solo rústico Os terreos clasificados como solo rústico se regulan polas determinacións dos artigos 31 a 44 da LOUG. O solo rústico carece de aproveitamento urbanístico e deberá utilizarse da forma que mellor corresponda a súa natureza e a preservación e conservación dos recursos naturais. O seu réxime regúlanse Título III do presente documento. Art.3. Categorías de solo rústico Para o Solo Rústico a LOUG establece dúas categorías, identificadas no plano de “Clasificación do Solo”. Ditas categorías son as seguintes: 1. Solo Rústico de Protección Ordinaria. Non se delimita como tal no PXOM 2. Solo Rústico Especialmente Protexido. Dentro deste solo rústico se distinguirán as seguintes categorías: - Solo Rústico de Protección Agropecuaria 1 (SR-PA.) - Solo Rústico de Protección Agropecuaria 2 (SR-PA.) - Solo Rústico de Protección Forestal (SR-PF) - Solo Rústico de Protección de Infraestruturas (SR-PI) - Solo Rústico de Protección das Augas (SR-PR) - Solo Rústico de Protección Patrimonial (SR-PP) - Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais (SR-PN) - Solo Rústico de Protección Paisaxística (SR-PX) Capítulo II CONDICIÓNS PARA A EDIFICACIÓN E USOS EN SOLO RÚSTICO Art.1. Delimitación e ámbito do Solo Rústico de Protección Ordinario e dos distintos Solos Rústicos de Protección Especial As áreas desta categoría de solo previstas polo Plan Xeral están grafadas nos planos de “Clasificación do Solo”. Art.2. Limitacións á apertura de camiños e movementos de terras Non está permitida a apertura de novos camiños ou pistas no solo rústico que non estean expresamente contemplados neste plan ou nos planos de desenvolvemento do mesmo ou nos instrumentos de ordenación do territorio, salvo os camiños rurais contidos nos proxectos aprobados pola Administración competente en materia de agricultura, de montes ou de medio ambiente e aqueles que obtivesen a correspondente autorización autonómica conforme ao procedemento disposto no Art.41 da LOUG. En todo caso, a execución de novas pistas ou camiños que afecten a solo rústico de protección de espazos naturais e de interese paisaxística estará suxeita á avaliación de efectos ambientais que prevé a Lei 1/1995, de 20 de Xaneiro de Protección Ambiental de Galicia. As novas aperturas de camiños ou pistas que se podan realizar deberán adaptarse ás condicións topográficas do terreo, coa menor alteración posible da paisaxe e minimizándose ou corrixíndose o seu impacto ambiental. Con carácter xeral fican prohibidos os movementos de terra que alteren a topografía natural dos terreos rústicos, salvo nos casos expresamente autorizados na presentes normas e de acordo coa LOUG. Art.3. Requirimentos previos á edificación en Solo Rústico Previa licenza ou autorización autonómica, segundo o réxime previsto no Título III das presentes normas urbanísticas, para realizar calquera edificación ou instalación en Solo Rústico deberase xustificar o cumprimento das seguintes condicións: - Garantir o acceso rodado público adecuado á implantación, o abastecemento de auga, a evacuación e tratamento de augas residuais, o subministro de enerxía eléctrica, a recollida, tratamento, eliminación e depuración de toda clase de residuos e, no seu caso, a previsión de aparcadoiros suficientes, así como corrixir as repercusións que produza a implantación na capacidade e funcionalidade das redes de servizos e infraestruturas existentes. - Prever as medidas correctoras necesarias para minimizar a incidencia da actividade solicitada sobre o territorio, así como todas aquelas medidas, condicións ou limitacións tendentes a conseguir a menor ocupación territorial e a mellor protección da paisaxe, os recursos produtivos e o medio natural, así como a preservación do patrimonio cultural e a singularidade e tipoloxía arquitectónica da zona. - En solos rústicos afectados por contornos de protección dos bens catalogados no PXOM, será necesario contar co informe ou autorización previa da Consellería de Cultura. Art.4. Condicións particulares da edificación En virtude do disposto no art.42 LOUG, as condicións xerais da edificación en solo rústico que son de obrigado cumprimento son as seguintes: A superficie máxima ocupada pola edificación en planta non excederá do 20% da superficie do predio. No entanto, as edificacións destinadas a explotacións gandeiras, os establecementos de acuicultura e as infraestruturas de tratamento ou depuración de augas poderán ocupar ata o 60% da superficie da parcela, e a ampliación dos cemiterios a totalidade da súa superficie. Excepcionalmente, os instrumentos establecidos pola Lei 10/1995, de ordenación do territorio de Galicia, poderán permitir unha ocupación superior para estas actividades, sempre que se manteña o estado natural, polo menos, nun terzo da superficie da parcela. A edificación situarase á distancia de 8,00 m dende a aresta exterior da explanación da calzada, ou no seu caso dende o borde exterior do firme da vía. O volume máximo da edificación será similar ao das edificacións existentes no solo rústico do contorno. No caso de que resulte imprescindible excedelo por esixencias do uso ou da actividade autorizable, procurará descompoñerse en dous ou máis volumes conectados entre si co fin de adaptar as volumetrías ás tipoloxías propias do medio rural. En todo caso, deberán adoptarse as medidas correctoras necesarias para garantir o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración do relevo natural dos terreos. As características tipolóxicas da edificación deberán ser congruentes coas tipoloxías do contorno; en particular, as condicións de volumetría, tratamento de fachadas, a morfoloxía e o tamaño dos ocos e das solucións de cuberta, que, en todo caso, estarán formadas por planos continuos sen crebas nas súas vertentes. Nos solos rústicos de protección ordinaria, agropecuaria, forestal ou de infraestruturas e de augas, a altura máxima das edificacións non poderá exceder as dúas plantas nin os 7 metros medidos no centro de todas as fachadas, desde a rasante natural do terreo ao arranque inferior da vertente de cuberta. Excepcionalmente, poderá exceder os 7 metros de altura cando as características específicas da actividade debidamente xustificadas, fixesen imprescindible excedelos nalgún dos seus puntos. Nos demais solos rústicos protexidos, as edificacións non poderán exceder unha planta de altura nin 3,50 metros medidos de igual forma, agás nos casos debidamente xustificados de infraestruturas de tratamento ou depuración de augas. Poderán igualmente exceptuarse aquelas instalacións propias de usos agrícolas, acuícolas ou gandeiros que necesiten alturas excepcionais, logo do informe, en todo caso, da consellaría competente na materia. Poderán igualmente exceptuarse aquelas instalacións propias de usos agrícolas, acuícolas ou gandeiros que necesiten alturas excepcionais, logo do informe, en todo caso, da consellaría competente na materia. As características estéticas e construtivas e os materiais, as cores e os acabados serán acordes coa paisaxe rural e as construcións do contorno. En tal sentido, para o acabado das edificacións empregarase a pedra ou outros materiais tradicionais e propios da zona. En casos xustificados pola calidade arquitectónica da edificación, poderán empregarse outros materiais acordes cos valores naturais, coa paisaxe rural e coas edificacións tradicionais do contorno. Art.5. Condicións dos peches 1. En solo rústico, soamente se permiten cerramentos vexetais ou con postes e arame, sen ningún tipo de fábrica ou cimentación, e cunha altura máxima de 1,80 m. A delimitación con elementos vexetais, regúlase polo disposto no código civil e demais normativa específica, non requiríndose para estes supostos licenza urbanística. Estes elementos vexetais serán tipo trepadora. Prohíbese expresamente o uso de coníferas.2. Cando a parcela en solo rústico estivese edificada, os peches poden conter as seguintes determinacións: - Ditos peches non poden formar pantallas visuais, evitando o impacto sobre a paisaxe. - Os valos de parcela estarán constituídos por unha banda opaca de 0,60 m de altura máxima e poderán acada-los 1,80 m a base de tea metálica ou outros elementos calados en máis do 50%. En todo caso a banda opaca, debe realizarse con materiais tradicionais do medio rural no que se localicen, e non se permitirá o emprego de bloques de formigón ou outros materiais de fábrica.3. Se fora necesario executar muros de contención, soamente se permitirán ata a rasante natural do terreo, constituíndo estes a banda opaca do valo de parcela ata unha altura máxima de 1,20 metros. Poderá complementarse a súa composición con rede metálica e cerramento vexetal, dunha altura máxima 1,20 m. Estes muros construiranse en pedra ou irán revestidos ou pintados e non afectarán negativamente ás parcelas colindantes ou ó viario público.4. Os peches de instalacións deportivas recuaranse de lindeiros a dimensión da súa altura, excepto que conte coa autorización do colindante. De sobrepasa-los 1,80 metros de altura será exclusivamente con tea metálica.5. Se fora necesario, ataludarase o terreo con ángulo máximo de 45º respecto á horizontal, ata acada-la rasante natural, punto sobre o que se executará o valo da parcela.6. Estas construcións deberán cumprir as seguintes determinacións de posición segundo o seu tipo: - Os peches de postes e arame destinados a delimitar a propiedade rústica: o cerre situarase á distancia de 2,50 m dende a aresta exterior da explanación da calzada, ou no seu caso dende o borde exterior do firme da vía. - Peches de elementos de fabrica ou de plantación vexetais: o cerre situarase á distancia de 3,00 m dende a aresta exterior da explanación da calzada, ou no seu caso dende o borde exterior do firme da vía. - Cando das determinacións do Plan Xeral se estableza unha liña de peche que poida afectar a terrreos de titularidade pública, o cerramento tan só poderá executarse unha vez se teña desafectada dita titularidade.7. En xeral, os cerramentos se realizarán paralelos ó eixo das vías ás que dan fronte e haberán de adaptarse ao ambiente e á paisaxe circundante, segundo o artigo 42 da LOUG 8. Só se excepciona a conservación e reposición de valos pétreos tradicionais xa existentes. Art.6. Condicións de posición, implantación e derrubo 1. A superficie mínima da parcela sobre a que se situará a edificación será a establecida en cada caso pola LOUG, sen que para tal efecto sexa admisible a adscrición doutras parcelas.2. Os edificios situaranse dentro da parcela, adaptándose no posible ao terreo e ao lugar máis apropiado para conseguir a maior redución do impacto visual e a menor alteración da topografía do terreo.3. Os recuamentos das construcións aos lindes da parcela deberán garantir a condición de illamento e en ningún caso poderán ser inferiores a 5 metros.4. As condicións de abancalamento obrigatorio e de acabado dos bancais resultantes deberán definirse e xustificarse no proxecto, de modo que quede garantido o mínimo impacto visual sobre a paisaxe e a mínima alteración da topografía natural dos terreos. En xeral os abancalamentos non superarán os 1,50 m de altura.5. Manterase o estado natural dos terreos ou, no seu caso, o uso agrario dos mesmos ou con plantación de arborado ou especies vexetais en, alomenos, a metade da superficie da parcela.6. Queda prohibido o derrubamento ou a demolición das construcións existentes, agás nos seguintes supostos: O daquelas construcións que non presenten un especial valor arquitectónico. O das edificacións sen valor histórico ou etnográfico, ou o das que téndoo escaso estean en ruína técnica. Todos os engadidos que desvirtúen a tipoloxía, a forma e o volume de calquera edificación primitiva, ou que polos materiais neles empregados supoñan un efecto distorsionador para a harmonía e estética do conxunto edificatorio. Igualmente, todos os alpendres, almacéns e edificacións auxiliares que estean nas mesmas condicións. O das derivadas dun expediente de reposición da legalidade urbanística.7. Nos supostos de derrubo previstos no número anterior, solicitarase licenza de demolición achegándolle ao proxecto técnico un estudo xustificado e motivado do cumprimento e da veracidade das circunstancias que concorren de acordo co especificado anteriormente. Art.7. Condicións adicionais que deben cumprir as edificacións destinadas a usos residenciais vinculados ás explotacións agrícolas ou gandeiras Conforme ao artigo 43 da LOUG, ademáis das condicións xerais incluídas na presente normativa, deberanse cumprir: 1. A edificación deberá estar ligada á explotación agrícola ou gandeira do solicitante. A tal efecto, deberá acreditarse fidedigna e imprescindible que o solicitante é titular dunha explotación das sinaladas e que a mesma cumpre os requirimentos que regulamentariamente se determinen.2. A edificación ten que ter a condición de illada, prohibíndose a construción de varias edificacións residenciais sobre unha mesma parcela e as edificacións destinadas a usos residenciais colectivos ou non vinculados á explotación.3. En todo caso, a superficie mínima esixible para poder edificar nunca será inferior a 4.000 metros cadrados e a superficie ocupada pola edificación non superará o 5 % da superficie neta da parcela.4. As edificacións deberán cumprir coa normativa de habitabilidade vixente. Art.8. Condicións particulares que deben cumprir as ampliacións de edificacións existentes destinadas a explotacións agropecuarias e serradoiros. As explotacións agropecuarias e serradoiros existentes se rexerán pola Disposición Transitoria Décimo Primeira da LOUG. Art.9. Condicións adicionais para outras actividades construtivas non residenciais Conforme o artigo 44 da LOUG.1. As construcións en Solo Rústico distintas das sinaladas nos artigos anteriores e para todas actividades construtivas que teñan lugar en calquera clase de Solo Rústico, segundo o réxime de usos permitidos que se sinalou no Título III, cumprirán as seguintes condicións: - A superficie da parcela na que se sitúe a edificación non será inferior a 3.000 m², agás nos supostos previstos no artigo 33.2, letras f) e j) da LOUG e no tocante á ampliación de cemiterios e instalacións de tratamento e depuración de augas. - Deberá xustificarse cumpridamente a idoneidade da localización elixida e a imposibilidade ou inconveniencia de situalas en solo urbano ou urbanizable con cualificación idónea. Tal xustificación non será necesaria cando se trate das construcións sinaladas no artigo 33.2, letras a), b) c), d) e f) da LOUG.2. Excepcionalmente, poderá outorgarse licenza, sen necesidade de autorización autonómica previa, para a execución de pequenas construcións e instalacións ao servizo e funcionamento das infraestruturas e obras públicas, sempre que quede xustificada a construción ou instalación coa natureza, extensión e destino actual do predio no que se localicen e non se superen os 50 m² de superficie total edificada nin a altura máxima dunha planta nin 3,50 m. En todo caso, a tipoloxía da edificación e os materiais de construción serán os determinados no artigo 42 da LOUG. Igualmente, poderá permitirse, sen suxeición ao disposto polos artigos 42 e 44 da LOUG, a instalación de invernadoiros con destino exclusivo ao uso agrario que se instalen con materiais lixeiros e facilmente desmontables. Este réxime excepcional só será aplicable no ámbito do solo rústico de protección ordinaria e de especial protección agropecuaria, forestal ou de infraestruturas.3. As obras de simple conservación e as obras menores ás que fai referencia o artigo 195.3 desta lei non precisarán autorización autonómica con anterioridade á obtención da preceptiva licenza urbanística municipal.4. As novas explotacións gandeiras sen base territorial non poderán situarse a unha distancia inferior a 1.000 metros dos asentamentos de poboación e a 250 metros da vivenda máis próxima. Cando se trate de novas explotacións con base territorial, a distancia mínima aos asentamentos de poboación e á vivenda máis próxima será de 100 metros. O planeamento urbanístico ou os instrumentos de ordenación do territorio poderán reducir ou aumentar estas distancias dentro do seu ámbito territorial de aplicación, respectando en todo caso o establecido pola lexislación sectorial que sexa aplicable. Art.10. División e Segregación de fincas 1. No Solo Rústico non poderán realizarse nin autorizarse parcelacións, divisións ou segregacións, excepto aquelas que se deriven da execución, conservación ou servizo de infraestruturas públicas, da realización de actividades extractivas, actividades enerxéticas, da execución de planeamento urbanístico ou teñan por obxecto unha racionalización da explotación agropecuaria ou forestal. En todo caso respectarase a superficie mínima e indivisible que determine a lexislación agraria.2. Non obstante, poderá autorizarse a división de parcelas vacantes de edificación por razón de partición de herdanzas, sempre que se faga constar o compromiso expreso de non edificar os lotes resultantes e non afecte a solos de especial protección agropecuaria. Esta condición de inedificabilidade dos terreos debe facerse constar expresamente no rexistro da propiedade e en todos os actos de transmisión da propiedade.3. Tamén poderá autorizarse, coa exclusiva finalidade de regularizar a configuración das parcelas colindantes, a segregación e simultánea agregación en unidade de acto.4. Os actos de segregación, división ou alteración da estrutura da propiedade que puidesen permitirse por aplicación do disposto no número anterior están suxeitos a licenza municipal, para cuxa tramitación e obtención deberá solicitarse coa documentación escrita e gráfica necesaria para a identificación precisa do acto instado. Capítulo III CATEGORÍAS DE SOLO RÚSTICO Art.1. Solo Rústico de Protección Ordinaria Serán de aplicación as determinacións da presente normativa, nas que se define a categoría de solo e se regulan os usos, condicións de parcela e ocupación e tipoloxías edificatorias. A. DEFINICIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. B. CONDICIÓNS DOS USOS Os usos permitidos por licenza municipal directa, os autorizables pola comunidade autónoma e os prohibidos regúlanse no artigo 36 da LOUG. C. CONDICIÓNS DA PARCELA 1. Parcela mínima: Establécese unha parcela mínima para edificar de 4.000 m² para uso residencial vinculado ao uso agropecuario.2. Condición de pendente: Co fin de non alterar a topografía do terreo, considerarase parcela non edificable e, por tanto non poderán autorizarse os usos definidos no apartado anterior cando nun 75% ou mais da superficie da parcela, a pendente máxima sexa superior ao 10%. Esta limitación non será de aplicación para a implantación de instalacións de carácter puntual como torres, antenas, depósitos, etc. D. CONDICIÓNS DE OCUPACIÓN DA PARCELA 1. Ocupación máxima: 20% sobre a superficie de parcela edificable, agás para uso residencial vinculado ao uso agropecuario que será do 5% da superficie neta da parcela.2. Aliñacións e separacións. Establécese unha separación a lindeiros con outras parcelas de 5 metros. A separación da edificación ás vías de comunicación virá dada polo cumprimento das distancias ás vías de comunicación e as condicións dos peches. En calquera caso, a instalación respectará as distancias ás vías e edificios que estableza a normativa sectorial de aplicación. E. CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA DAS EDIFICACIÓNS Ademais do establecido no Capítulo 2 do presente título, terase en conta: Sotos e semisotos: Permítese a construción de soto e semisoto coas limitacións establecidas sobre medición de alturas. A realización de plantas semisoterradas será recomendable para conseguir a integración da edificación en terreos en pendente e, por conseguinte, evitar os desmontes e noiros. Art.2. Solo Rústico de Protección Agropecuaria1 A. DEFINICIÓN E ÁMBITO O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”, sendo o solo rústico inmediato ao Encoro de Abegondo con alta sensibilidade paisaxística, no cal tense que limitar sobre todos usos que impliquen impacto visual sobre o medio. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Os usos permitidos por licenza municipal directa son: - Accións sobre o chan ou subsolo que impliquen movementos de terra, tales como dragados, defensa de ríos e rectificación de canles, abancalamientos, desmontes, recheos e outras análogas. - Actividades de lecer, tales como práctica de deportes organizados, acampada dun día eactividades comerciais ambulantes. - Actividades científicas, escolares e divulgativas. - Construcións e instalacións destinadas ao apoio da gandaría tales como: currais domésticos, e establecementos nos que se aloxen, manteñan ou críen animais - Construcións e instalacións agrícolas en xeral tales como as destinadas ao apoio das explotacións hortícolas, viveiros e invernadoiros integrados na paisaxe. - Instalacións vinculadas funcionalmente ás estradas e previstas na ordenación sectorial destas, así como, en todo caso, as de subministración de carburante. - Instalacións necesarias para os servizos técnicos de telecomunicacións, a infraestrutura hidráulica e as redes de transporte, distribución e evacuación de enerxía eléctrica, gas, abastecemento de auga e saneamento, sempre que non impliquen a urbanización ou transformación urbanística dos terreos polos que discorren. - Muros de contención, así como peches lixeiros de predios nun sistema onde prime a transparencia. Non se permiten peches opacos en fabrica ou outros materiais nin peches vexetais. - Infraestruturas de abastecemento, tratamento, saneamento e depuración de augas, de xestión e tratamento de residuos, e instalacións de xeración ou infraestruturas de produción de enerxía.2. Os autorizables pola comunidade autónoma son: - Construcións e rehabilitacións destinadas ao turismo no medio rural e que sexan potenciadoras do medio no cal se localicen, integrando na paisaxe as súas instalacións. - Construcións e instalacións para equipamentos e dotacións que haxan de emprazarse necesariamente no medio rural, como son:, as escolas agrarias, os centros de investigación e educación ambiental e os campamentos de turismo. - Ademais, mediante a aprobación dun plan especial de dotacións, poderán permitirse equipamentos, públicos ou privados relacionado cos valores naturais e medio ambientais potenciadores do medio, integrando na paisaxe as súas instalacións. - Instalacións e actividades de carácter deportivo, sociocultural, recreativo e de baño, que se desenvolvan ao aire libre, coas obras e instalacións imprescindibles para o uso de que se trate.3. Usos prohibidos: Todos os demais C. CONDICIÓNS DA PARCELA 1. Parcela mínima: Establécese unha parcela mínima para edificar de 4.000 m² 2. Condición de pendente: Co fin de non alterar a topografía do terreo, considerarase parcela non edificable e, por tanto non poderán autorizarse os usos definidos no apartado anterior cando nun 75% ou mais da superficie da parcela, a pendente máxima sexa superior ó 10%. Esta limitación non será de aplicación para a implantación de instalacións de carácter puntual como torres, antenas, depósitos, etc. D. CONDICIÓNS DE OCUPACIÓN DA PARCELA 1. Ocupación máxima: 15% sobre a superficie de parcela edificable.2. Aliñacións e separacións: establécese unha separación a lindeiros con outras parcelas de 5 metros. A separación da edificación ás vías de comunicación virá dada polo cumprimento das distancias ás vías de comunicación. En calquera caso, a instalación respectará as distancias ás vías e edificios que estableza a normativa sectorial de aplicación. E. CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA DAS EDIFICACIÓNS Terase en conta o artigo 47 da LOUG, ademais: - Sotos e semisotos: Permítese a construción de soto e semisoto coas limitacións establecidas sobre medición de alturas. A realización de plantas semisoterradas será recomendable para conseguir a integración da edificación en terreos en pendente e, por conseguinte, evitar os desmontes e noiros. F. CONDICIÓNS PARTICULARES Condicións particulares que deben cumprir as edificacións destinadas a usos non residenciais vinculados ao medio: Regúlanse no artigo 44 da LOUG Art.3. Solo Rústico de Protección Agropecuaria 2 A. DEFINICIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”. B. CONDICIÓNS DE USO Os usos permitidos por licenza municipal directa, os autorizables pola comunidade autónoma e os prohibidos regúlanse no artigo 37 da LOUG. C. CONDICIÓNS DA PARCELA 1. Parcela mínima: Establécese unha parcela mínima para edificar de 3.000, e 4.000 m² para uso residencial vinculado ó uso agropecuario.2. Condición de pendente: Co fin de non alterar a topografía do terreo, considerarase parcela non edificable e, por tanto non poderán autorizarse os usos definidos no apartado anterior cando nun 75% ou mais da superficie da parcela, a pendente máxima sexa superior ó 10%. Esta limitación non será de aplicación para a implantación de instalacións de carácter puntual como torres, antenas, depósitos, etc. D. CONDICIÓNS DE OCUPACIÓN DA PARCELA 1. Ocupación máxima: 20% sobre a superficie de parcela edificable, e 5% para uso residencial vinculado ó uso agropecuario.2. Aliñacións e separacións: establécese unha separación a lindeiros con outras parcelas de 5 metros. A separación da edificación ás vías de comunicación virá dada polo cumprimento das distancias ás vías de comunicación. En calquera caso, a instalación respectará as distancias ás vías e edificios que estableza a normativa sectorial de aplicación. E. CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA DAS EDIFICACIÓNS Ademais do establecido no Capítulo 2, terase en conta: - Sotos e semisotos: Permítese a construción de soto e semisoto coas limitacións establecidas sobre medición de alturas. A realización de plantas semisoterradas será recomendable para conseguir a integración da edificación en terreos en pendente e, por conseguinte, evitar os desmontes e noiros. F. CONDICIÓNS PARTICULARES As condicións particulares que deben cumprir as edificacións neste tipo de solo deberan seguir as condicións xerais de edificación no solo rústico da presente normativa e o artigo 43 e 44 da LOUG. Art.4. Solo Rústico de Protección Forestal A. DEFINICIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”. B. CONDICIÓNS DOS USOS Os usos permitidos por licenza municipal directa, os autorizables pola comunidade autónoma e os prohibidos regúlanse no artigo 37 da LOUG. C. CONDICIÓNS DA PARCELA Parcela mínima: establécese unha parcela mínima de 5.000 m². Co fin de non alterar a topografía do terreo, considerarase parcela non edificable e, por tanto non poderán autorizarse os usos definidos no apartado anterior cando nun 75% ou mais da superficie da parcela, a pendente máxima sexa superior ao 10%. D. CONDICIÓNS DE OCUPACIÓN DA PARCELA 1. Ocupación máxima: 20% sobre a superficie de parcela edificable 2. Aliñacións e separacións: establécese unha separación a lindeiros con outras parcelas de 5 metros. A separación da edificación ás vías de comunicación virá dada polo cumprimento das distancias ás vías de comunicación. En calquera caso, a instalación respectará as distancias ás vías e edificios que estableza a normativa sectorial de aplicación. E. CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA DAS EDIFICACIÓNS Ademais do establecido no Capítulo 2, terase en conta: - Sotos e semisotos: Permítese a construcción de soto e semisoto coas limitacións establecidas sobre medición de alturas. A realización de plantas semisoterradas será recomendable para conseguir a integración da edificación en terreos en pendente e, por conseguinte, evitar os desmontes e noiros. Art.5. Solo Rústico de Protección de Infraestruturas A. DEFINICIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Os usos permitidos por licenza municipal directa, os autorizables pola comunidade autónoma e os prohibidos regúlanse no artigo 37 da LOUG.2. As condicións dos usos regúlanse no Título IV das presentes normas.3. O seu réxime seguirá o disposto na lexislación vixente e aplicable en cada momento. C. CONDICIÓNS DA PARCELA 1. Establecese unha parcela mínima de 5.000 m². 2. Co fin de non alterar a topografía do terreo, considerarase parcela non edificable e, por tanto non poderán autorizarse os usos definidos no apartado anterior cando nun 75% ou mais da superficie da parcela, a pendente máxima sexa superior ao 10%. Non terán esta consideración as instalacións de servicios que se implanten de forma puntual no terreo como torres, antenas, aeroxeradores, depósitos, etc. D. CONDICIÓNS DE OCUPACIÓN DA PARCELA 1. Ocupación máxima: 20% sobre a superficie de parcela edificable.2. Aliñacións e separacións: establécese unha separación a lindeiros con outras parcelas de 5 metros. A separación da edificación ás vías de comunicación virá dada polo cumprimento das distancias ás vías de comunicación. En calquera caso, a instalación respectará as distancias ás vías e edificios que estableza a normativa sectorial de aplicación. E. CONDICIÓNS DE VOLUME E FORMA DAS EDIFICACIÓNS Ademais do establecido no Capítulo 2, terase en conta: - As condicións urbanísticas esixidas no presente artigo serán de aplicación sempre e cando sexan compatibles con cantas outras limitacións se derivan da lexislación sectorial. Nos casos de existir contradicións entre diferentes normativas e a presente ordenanza, prevalecerá aquela mais restritiva ou que supoña maior protección. Art.6. Solo Rústico de Protección de Augas A. DEFINICIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”. B. CONDICIÓNS DOS USOS 4. Os usos permitidos por licenza municipal directa, os autorizables pola comunidade autónoma e os prohibidos regúlanse no artigo 38 da LOUG.5. As condicións dos usos regúlanse no Título IV das presentes normas.6. O seu réxime seguirá o disposto na lexislación vixente e aplicable en cada momento. C. EDIFICACIÓNS EN ZONAS INUNDÁBEIS Como criterio xeral, non poderá edificarse nas zonas de policía inundábeis en zona urbana ou urbanizable, en tanto non existan os estudos previos que correspondan. Con carácter previo, os estudios de canalización dun río en zona urbana consistirán na definición de: o eixe da canalización, a anchura e o calado, para o caudal de T=500 anos como mínimo, podendo ser variar a xuízo do Organismo de Conca. A título orientativo en zona rural poderán autorizarse se o Organismo de Conca o estimase, edificacións nas zonas de policía inundábeis, cando con pendentes do río 1, 2, 3 ou máis por mil, os calados de auga son inferiores a 1,00, 0,75 e 0,25 m. respectivamente, e a edificación no sentido transversal á corrente ocluída unha área mollada non maior da que resulta do produto da anchura da superficie libre por unha altura de 15 cm. No caso de haber máis dunha edificación, a área mollada ocluída entenderase que é a producida polo conxunto de edificios situados nunha mesma sección transversal. D. VÍAS DE COMUNICACIÓN As vías de comunicación novas en vales de río normal sen chaira de asolagamento que discorran por el, situaranse preferiblemente fora da zona inundable; cando teñan que cruza-lo, teranse en conta, a título orientativo, as seguintes puntualizacións: 1. As vías de comunicación dimensionaranse coa enchenta de T= 500 anos, poderanse situaren zonas inundábeis para discorrer polo val ou para cruza-lo, salvo que non sexa posible a xuízo do Organismo de Conca. No caso de vías de comunicación que discorren polo val, trazaranse sensiblemente paralelas ás liñas de corrente e non poderán provocar unha sobreelevación das augas superior a 10 cm. No caso de atravesado val, a autorización vira condicionada a que o peticionario determine as novas áreas inundábeis.2. Nas estradas e vías de comunicación antigás, nas que se realicen obras de ensanche e mellora que impliquen a construción de novas infraestruturas; estas dimensionaranse para a enchenta de T= 500 anos, salvo que a xuízo do Organismo de Conca se estimase outro período de retomo debidamente xustificado no proxecto da nova infraestrutura, atendendo ás peculiaridades de que a zona fose un corredor de tráfico non importante; ou non fose urbana ou urbanizable En todo caso en cumprimento das prescricións establecidas na lexislación vixente de augas, RDL 1/2001 Texto Refundido da Lei de Augas e o Regulamento do D. P. H.(RD 849/1986. de 11 de abril) deberá respectarse e manterse, independentemente da clasificación do solo, as zonas de servidume (5m) e policía (100m) para tódolos leitos e canles ao longo de toda a súa lonxitude, considerándose as limitacións e autorizacións ou permisos necesarios para a execución das obras ou outro tipo de actuacións segundo a lexislación de augas. E. CONDICIÓNS QUE DEBEN CUMPRI-LA VEXETACIÓN DO FONDO DE VAL A vexetación de fondo de val que se encontra nesta clasificación de solo tanto de Augas coma de Costa, debe conservarse, non prevalecendo nestes casos os criterios productivos, prohibindo os cambios de uso e as talas a feito. Dado o interese ambiental das ribeiras do río Abegondo, e o estado de abandono dalgunhas zonas, se propón polo plan, co obxectivo de rexenerar e protexer estas zonas catro sistemas xerais adscritos a áreas de solo clasificadas como solo urbanizable ou urbano non consolidado, de forma que o desenvolvemento destes sectores permitirá a incorporación das zonas de ribeira ao patrimonio municipal, e poderase acometer a rexeneración das mesmas. Art.7. Solo Rústico de Protección Patrimonial (SR_PP) A. DEFINICIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”. E correspóndese coa protección integral en solo rústico dos achados arqueolóxicos catalogados polo PXOM. B. CONDICIÓNS DOS USOS 1. Os usos permitidos por licenza municipal directa, os autorizables pola comunidade autónoma e os prohibidos regúlanse no artigo 38 da LOUG.2. As condicións dos usos regúladas no Título IV das presentes normas, segundo as ordenanzas de protección integral dos elementos arqueolóxicos, son as seguintes: - No solo rústico de protección patrimonial quedan totalmente prohibidas, agás informe previo favorable do organismo competente da Consellería de Cultura, construcións de nova planta, tendidos, conducións e instalacións aéreas ou soterradas (electricidade, saneamento, auga…), escavacións, recheos e movementos de terras en xeral, así como a plantación e arrinque de árbores, os cultivos que requiran labores profundos (reforestación) que afecten ao substrato arqueoloxicamente fértil, e a apertura de pozos ou minas. - Nestas áreas só se permitirán actuacións encamiñadas a súa conservación, protección, consolidación, investigación e posta en valor, que se rexerán polo Decreto 199/97, que regula a Actividade Arqueolóxica na Comunidade Autónoma de Galicia. - Permitense os usos agropecuarios tradicionais, sempre que non alteren o substrato arqueolóxico. Polo tanto, dentro deste ámbito non se poderán levar a cabo ningunha intervención de carácter non patrimonial que poida supoñer unha alteración do xacemento arqueolóxico, e só autorizaranse as obras que sexan compatibles co ben ou coa súa posta en valor, sempre e cando a Consellería de Cultura outorgue o permiso necesarios.3. O seu réxime seguirá o disposto na lexislación vixente e aplicable en cada momento. C. CONDICIÓNS DAS EDIFICACIÓNS E OBRAS Ademais do establecido no Capítulo 2, terase en conta: - Todo tipo de construción debera obter autorización e informe favorable do órgano competente en materia de patrimonio cultural. - Ademais manteranse as condiciones dos peches de caracter tradicional en solo rústico, primando a conservación dos elementos anexo aos elementos de importancia cultural como valos muros de pedras, regos de auga paralelos ás vías, fontes etc., sendo obrigatorio a conservación dos muros de pedra e o arborado ou vexetación autóctona. - Calquera tala de arbores e cambio de uso na zona de protección debe obter autorización previa da Consellería de Cultura segundo o artigo 54 da Lei 8/1995 do Patrimonio Cultural de Galicia. Art.8. Solo Rústico de Protección de Espazos Naturais A. DELIMITACIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”. B. CONDICIÓNS DOS USOS E ACTIVIDADES 1. Con carácter Xeral, estes espazos estarán suxeitos á tutela definida pola Lei 9/2001 de 21 de agosto, de Conservación da Natureza, coas determinacións establecidas no Decreto 82/1989 de 11 de maio da Consellería de Agricultura polo que se regula a figura de espazo natural en réxime de protección xeral, así como o establecido no Decreto 72/2004 da Consellería de Medio Ambiente.2. Permítese a explotación racional dos recursos vinculados ao medio que non atente os valores esenciais que se protexen. Os usos permitidos por licencia municipal son os contemplados no artigo 33.1, a, b, c e 2. i, da LOUG e pola comunidade autónoma o 33.2. e, j da LOUG 3. O Concello e os organismos competentes redactarán os Plans Especiais de Protección establecidos no presente Plan Xeral, que nalgún dos casos toca este tipo de solo, co obxectivo de garanti-la salvagarda, recuperación e gozo destes espazos naturais, e todo ilo sen prexuízo das actuacións que para o perfeccionamento da definición, delimitación e tratamento dos espazos naturais, desenvolva a administración autonómica ambiental.4. Os cerramentos e valados adaptaranse aos tradicionais en canto materiais e dimensións. A altura máxima da zona opaca non poderá supera-los 0,50 m, podéndose acada-los 1,5 m con elementos diáfanos que non impidan a contemplación da paisaxe. C. CONDICIÓNS DAS PLANTACIÓNS Prohíbense as plantacións de eucaliptos neste tipo de solos, impoñendo a creación de masas mixtas de frondosas de substitución co fin de eliminar paulatinamente especies arbóreas non desexables. Art.9. Solo Rústico de Protección Paisaxística A. DELIMITACIÓN E ÁMBITO Regúlase no capítulo 5 do Título III das presentes normas. O seu ámbito está indicado nos planos de “Clasificación do Solo”. O seu ámbito delimítase nos planos de ordenación, en concordancia coa delimitación das concas paisaxísticas establecidas no documento do ISA. B. CONDICIÓNS DE USO E ACTIVIDADES 1. Non se autoriza ningún uso que non se corresponda coa conservación, utilización e desfrute do dominio público e do medio natural, sen implica-la súa transformación de natureza rústica e sempre que quede garantida a integridade do valor paisaxístico obxecto de protección.2. Poderanse autorizar por licenza actividades de ocio e as científico-divulgativas.3. Excepcionalmente, e trala autorización pertinente da Comunidade Autónoma, poderanse autoriza-las infraestruturas e obras públicas en xeral, contempladas no artigo 38.2 da LOUG.4. Os cerramentos e valados adaptaranse aos tradicionais en canto materiais e dimensións. A altura máxima da zona opaca non poderá supera-los 0,50 m, podéndose acada-los 1,5 m con elementos diáfanos que non impidan a contemplación da paisaxe.5. Manterase e fomentarase o respecto, a conservación e a protección dos valores naturais da paisaxe e do medio ambiente. C. CONDICIÓNS DAS PLANTACIÓNS 1. Prohíbense as plantacións de eucaliptos neste tipo de solos, impoñendo a creación de masas mixtas de frondosas de substitución co fin de eliminar paulatinamente o piñeiro. Deste mesmo xeito prohíbense a plantación de eucaliptos nun radio de 100 metros arredor dos núcleos rurais lindeiros a protección paisaxística.2. Prohíbense nos miradoiros, a plantación de especies que non sexan autóctonas, así coma aquelas especies cuxa envergadura supere a altura da cota do miradoiro, para preservar as vistas dende a cota mais alta. O equipo redactor do PXOM O Arquitecto Fdo.: Álvaro Fernández Carballada