01/03/2011 | Administración LocalMunicipal
Miño
Aprobación definitiva da Ordenanza de mobilidade do Concello de Miño

O Pleno da Corporación municipal, en sesión que tivo lugar o 9 de novembro de 2010, prestou aprobación inicial á Ordenanza de Mobilidade do Concello de Miño. Ao abeiro do establecido no artigo 49 da Lei 7/85, de 2 de abril, reguladora das bases de réxime local (LBRL), someteuse o expediente a información pública por un prazo de trinta días, mediante a publicación do correspondente anuncio no Boletín Oficial da Provincia nº 220, do 18 de novembro de 2010, e máis no taboleiro de anuncios da Casa do Concello, para o seu exame e presentación de reclamacións e suxestións. O Pleno da Corporación, en sesión que tivo lugar 5 de febreiro de 2011, procedeu á rectificación do erro detectado na redacción do artigo 12.1, aprobando definitivamente o dito Regulamento. Aprobada definitivamente a Ordenanza de Mobilidade do Concello de Miño, coa modificacións da redacción do art.12.1, procede a publicación integra do seu texto en cumprimento do preceptuado no artigo 70.2 da LBRL, entrando en vigor unha vez teña transcorrido o prazo previsto no art.65.2 LBRL. O que faise público para xeral coñecemento, con indicación de que ao abeiro dos arts.10, 25 e 46 da Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdición contencioso-administrativa, contra o presente acordo, os interesados poderán interpoñer directamente o recurso contencioso-administrativo ante a Sala correspondente do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, no prazo de dous meses, contados a partir do día seguinte ao da publicación deste anuncio. O artigo 4.1. a) da Lei 7/85, de 2 de abril, de bases do réxime local, outorga aos concellos a potestade regulamentaria dentro do ámbito das súas competencias, e o artigo 25.2. b) do mesmo texto legal dispón que o concello exercerá en todo caso competencias nos termos da lexislación do Estado e das comunidades autónomas en materia de ordenación do tráfico de vehículos e persoas nas vías urbanas. O Texto articulado da Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade vial, aprobado mediante o Real decreto lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, no seu artigo 7 atribúe aos concellos, entre outras, as seguintes competencias: a ordenación e control do tráfico nas vías urbanas da súa titularidade, a regulación mediante ordenanza municipal dos usos das vías urbanas, a retirada de vehículos das vías urbanas e o seu posterior depósito e a autorización de probas deportivas cando discorran integramente polo núcleo urbano. A Ordenanza de circulación vixente no Concello de Miño é moi antiga, e os sucesivos cambios normativos, tanto na Lei sobre tráfico ( recentemente modificada pola Lei 18/2009, de 23 de novembro) como no Regulamento xeral de circulación, fan precisa unha nova regulación municipal que se adapte aos citados cambios normativos. Esta normativa será complemento da Lei de seguridade viaria, para regular os usos das vías públicas municipais, a debida protección e garantía aos peóns, a fluidez do tráfico rodado, a distribución dos aparcadoiros entre todos os usuarios, así como medidas de inmobilización, retirada e traslado de vehículos que incumpran as normas e causen prexuízos aos demais usuarios e ao interese xeral. En todo caso, a intención desta Ordenanza circunscríbese a unha adaptación da normativa sectorial en materia de seguridade viaria ás circunstancias propias do tráfico e circulación nas vías de Miño. A problemática do feito da circulación, innegable segundo sinala a propia Lei sobre tráfico, atópase viva e é cambiante ao longo do tempo. Na actualidade existen condutas transgresoras do correcto uso dos espazos públicos, como son a utilización da vía pública para levar a cabo a venda de vehículos, ou a súa ocupación por industrias do sector do automóbil para a súa actividade. Outro caso máis sería o estacionamento de vehículos como soportes dinámicos e estáticos de publicidade. Todas estas condutas cómpre que se eliminen, e o texto as sinala como infraccións administrativas, co fin de que os espazos públicos constitúan un uso común real para todos os usuarios a través da promoción dunha distribución dos aparcamentos xusta. O recoñecemento da figura do peón tamén ten incidencia renovadora dentro do presente texto. É unha figura primaria, en canto que todos os usuarios da vía pública nalgún momento adquiren esta condición e da que, xunto cos dereitos que o texto consolida, ten que valorarse a outra perspectiva: a dos deberes. Ás veces esquecemos ou subordenamos as obrigas que os peóns teñen, descoñecendo a importancia vital que teñen para artellar unha efectiva convivencia entre o tráfico rodado e o peonil. A Ordenanza tratará de adaptarse á realidade social regulando o exercicio lexítimo do uso da vía pública polo peón tomando como punto de chegada e finalidade global o da seguridade. A Ordenanza estrutúrase en seis títulos, incluído un preliminar. O Título I fixará as normas xerais de circulación, e se divide en tres capítulos, que abranguen (xunto con especificacións concretas para os distintos usuarios da vía) as normas sobre sinalización e dispositivos limitadores de velocidade, e as de parada e estacionamento. O Título II regula o réxime de actividades que lexitimamente se poden facer ou se prohiben na vía pública. Estrutúrase en sete capítulos. O Título III determina supostos nos que se controlan actividades que poden ser constitutivas de incumprimentos normativos pola falta do deber de conservación que os titulares dos vehículos deben ter con eles, e regula en tres capítulos tanto as incidencias por exceso de ruídos ou gases e os vehículos que se atopen abandoados. O Título IV recolle especialidades derivadas da zonificación ou parcelación de puntos do Concello, e se divide en tres capítulos. O Título V, o derradeiro, recolle en catro capítulos o réxime de infraccións e sancións, e como anexo á Ordenanza esta complétase coa correspondente relación codificada de infraccións que facilitará a comprensión da Ordenanza tanto aos usuarios da vía como aos que teñen a responsabilidade de facer cumprir a normativa. En definitiva, con esta Ordenanza preténdese obter unha ferramenta normativa que discipline os usos das vías públicas para a circulación viaria en beneficio de todos e minimizar os problemas dos usuarios, e adaptada aos recentes cambios introducidos pola Lei 18/2009, de 23 de novembro, pola que se modifica o Real Decreto lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o texto articulado da Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria. Artigo 1. O presente regulamento formúlase no exercicio da potestade normativa que recoñece o artigo 4.1. a) da Lei 7/1985, de 2 de abril, de bases do réxime local, así como no disposto no artigo 7. b) do Real decreto 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o texto articulado da Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria, que faculta aos Concellos para a regulación mediante ordenanza municipal de circulación dos usos das vías urbanas. Subsidiariamente, naquelas materias non reguladas expresamente pola Ordenanza aplicarase o Texto articulado da Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria, o Regulamento xeral de circulación, os regulamentos de vehículos e de condutores e o resto de normativa de carácter xeral que estea vixente. Artigo 2. Constitúe o obxecto da presente Ordenanza a regulación dos usos das vías urbanas de acordo coas fórmulas de cooperación ou delegación con outras administracións, facendo compatible e equitativa a distribución dos estacionamentos entre todos os usuarios coa necesaria fluidez do tráfico rodado e co uso peonil das rúas, así como o establecemento das medidas de estacionamento limitado, co fin de garantir a rotación dos estacionamentos prestando especial atención ás necesidades das persoas con discapacidade que teñen reducida a súa mobilidade e que utilizan vehículos adaptados, todo isto co fin de favorecer a súa integración social. Artigo 3. O ámbito de aplicación desta Ordenanza obrigará aos titulares e usuarios das vías e terreos públicos urbanos e nos interurbanos, daqueles dos que a competencia estea cedida ao Concello, aptos para a circulación, aos de vías e terreos que, por ter tal aptitude sexan de uso común e, en defecto doutras normas, aos titulares das vías e terreos privados que sexan utilizados por unha colectividade indeterminada de usuarios. Entenderase por usuario/a da vía aos peóns, condutores, ciclistas e calquera outra persoa que realice sobre a vía ou utilice a mesma para o desenvolvemento de actividades de natureza diversa, que precisarán para o seu exercicio de autorización municipal. Artigo 4.1. Os usuarios das vías están obrigados a comportarse de forma que non entorpezan indebidamente a circulación nin causen perigo, prexuízos ou molestias innecesarias ás persoas ou danos aos bens. Os peóns circularán polas beirarrúas, de forma que non obstrúan ou dificulten a circulación por elas doutros viandantes. Para cruzar as calzadas utilizarán os pasos sinalizados e nos lugares que carezan destes, cruzarán polos extremos das mazás, perpendicularmente á calzada, asegurándose antes da non proximidade dalgún vehículo.2. Os condutores deben utilizar o vehículo coa dilixencia, precaución e non distracción necesarias para evitar todo dano, propio ou alleo, coidando de non poñer en perigo, tanto a si mesmos como aos demais ocupantes do vehículo e ao resto de usuarios da vía. Queda terminantemente prohibido conducir de modo neglixente ou temerario. O condutor deberá verificar que as placas de matricula do vehículo non presentan obstáculos que impidan ou dificulten a súa lectura e identificación. Os titulares e, no seu caso, os arrendatarios dos vehículos teñen o deber de actuar coa máxima dilixencia para evitar os riscos que implica a súa utilización, manténdelos nas condicións legal e regulamentariamente establecidas, someténdoos aos recoñecementos e inspeccións que correspondan e impidendo que sexan conducidos por aqueles que nunca houbesen obtido o permiso ou a licenza de condución correspondente. Os usuarios das vías que se vexan implicados nun accidente, o presencien ou teñan coñecemento del están obrigados a auxiliar ou solicitar auxilio para a tender ás víctimas de habelas, prestar a súa colaboración para evitar males mais grandes ou danos, e restablecer na medida do posible a seguridade da circulación e colaborar ao esclarecemento dos feitos. Todo condutor implicado nun accidente adoptará as seguintes prescricións: a) deter o seu vehículo tan pronto como sexa posible, sen crear perigo para a circulación ou as persoas. b) Sinalizar de forma visible para o resto de usuarios da vía a situación de accidente ou avería. c) Avisar aos axentes da autoridade se aparentemente houbera persoas feridas ou falecidas. d) Tratar de manter ou restablecer na medida do posible a seguridade na circulación no entanto cheguen os axentes da autoridade. e) Prestar aos feridos o auxilio que resulte mais axeitado segundo as circunstancias, e especialmente recadar auxilio sanitario dos servizos que poidan existir. f) Facilitar os datos precisos sobre a súa identidade, a dos seus vehículos e a da entidade aseguradora e número de póliza do seguro obrigatorio dos seus vehículos, cando así o requiran outras persoas implicadas no accidente ou os axentes da autoridade. Todo usuario da vía que advirta que se produciu un accidente sen estar implicado no mesmo deberá cumprir as prescricións anteriores, salvo que manifestamente non sexa precisa a súa colaboración ou xa se persoasen os servizos de emerxencia ou de autoridade. Todo condutor que produza danos nas sinais reguladoras da circulación ou en calquera outro elemento da vía pública verá obrigado a poñelo en coñecemento da autoridade canto antes, e será responsable do mesmo. O condutor que causara algún dano a calquera vehículo estacionado sen condutor terá a obriga de procurar a localización do titular do vehículo e de advertir ao condutor do dano causado, facilitando a súa identidade. De non ser posible a localización deberá comunicalo ao axente da autoridade mais próximo. Prohíbese levar abertas as portas do vehículo, abrilas antes da súa completa inmobilización e abrilas ou apearse do mesmo sen asegurarse con anterioridade de que o feito non implica perigo ou entorpecemento para outros usuarios, especialmente cando se refire a condutores de bicicletas.3. As bicicletas estarán dotadas dos elementos reflectantes debidamente homologados que regulamentariamente se determinen e que deberán posuír estes vehículos de acordo coa mencionada normativa. Cando sexa obrigatorio o uso da iluminación, os condutores de bicicletas ademais levarán colocada algunha prenda reflectante se circulan por vía interurbana. Prohíbese expresamente aos condutores de bicicletas, quads, motocicletas ou ciclomotores, arrancar ou circular apoiando unha soa roda na calzada, ou só dúas no caso dos quads. Así mesmo, prohíbese aos usuarios de ciclomotores, bicicletas, patíns, monopatíns ou artefactos similares, agarrarse a vehículos en marcha. Os condutores e pasaxeiros de motocicletas ou motocicletas con sidecar, de vehículos de tres rodas e cuadriciclos, de ciclomotrores e de vehículos especiais tipo quad, deberán utilizar adecuadamente cascos de protección homologados ou certificados, excepto se os citados vehículos contan con estruturas de autoprotección e posúen cintos de seguridade. Independentemente da titularidade da vía e da clase da mesma, será de uso obrigatorio o casco para ciclistas coas excepcións recollidas no Regulamento Xeral de Circulación.4. As bicicletas circularán polos carrís especialmente reservados, respectando a preferencia de paso dos peóns que os crucen. De circular pola calzada, por non ter vía reservada, transitarán preferiblemente polo carril da dereita, excepto cando teñan que realizar un xiro próximo á esquerda.5. Cando os ciclistas circulen en grupo polas vías urbanas, deberán respectar individualmente a sinalización semafórica que lles afecte.6. No que respecta a todos aqueles vehículos pendentes da súa homologación, a súa circulación polas vías reguladas pola presente ordenanza axustarase ao recollido no Regulamento Xeral de Vehículos, de condutores e de Circulación.7. Queda expresamente prohibido conducir vehículos baixo a influencia de bebidas alcohólicas con taxas superiores das regulamentariamente establecidas, e en todo caso, baixo os efectos de substancias estupefacientes, psicotrópicas ou similares. Artigo 5.1. A realización de obras, instalacións, colocación de contenedores, mobiliario urbano ou calquera outro elemento ou obxecto de forma permanente ou provisional nas vías obxecto desta ordenanza, necesitará a anterior autorización municipal e se rexerán polo disposto nesta norma, polo resto de normativa municipal de aplicación, e pola normativa de aplicación xeral. As mesmas normas serán aplicables á interrupción das obras, en razón das circunstancias ou características especiais do tráfico que poderá levarse a efecto por petición da autoridade municipal. Poderán ser paralizadas as obras ou servizos cando, por motivos de seguridade, exista risco grave e inmediato para persoas e/ou bens por orde da Alcaldía.2. Non poderán circular polas vías obxecto desta ordenanza os vehículos con niveis de emisión de ruído superiores aos regulamentariamente establecidos, así como tampouco emitindo gases ou fumes en valores superiores aos límites establecidos e nos supostos de ter sido obxecto dunha reforma non autorizada. Todos os condutores de vehículos quedan obrigados a colaborar nas probas regulamentarias de detección que permitan comprobar as posibles deficiencias indicadas. Artigo 6. Prohíbese lanzar, depositar ou abandonar sobre a vía obxectos que poidan entorpecer a libre circulación, parada ou estacionamento, facelo perigoso ou deteriorar aquela ou as súas instalacións, ou producir na mesma, ou nas súas inmediacións, efectos que modifiquen as condicións apropiadas para circular, parar ou estacionar. Artigo 7.1. O límite máximo de velocidade de marcha autorizado nas vías urbanas reguladas pola presente ordenanza é de 50 km/h, sen prexuízo de que a autoridade municipal, vistas as súas características peculiares, poida establecer en certas vías límites inferiores ou superiores, regulado sempre mediante a sinalización vertical e horizontal correspondente. Todo condutor está obrigado a respectar os límites de velocidade establecidos e a ter en conta ademais, as súas propias condicións físicas e psíquicas, as características e estado da vía, así como as do vehículo e as da súa carga, as condicións meteorolóxicas, ambientais e de circulación e, en xeral, todas aquelas circunstancias en cada momento concorrentes, a fin de adecuar a velocidade do vehículo de forma que sempre poida deter a marcha do mesmo dentro dos límites do seu campo de visión e ante calquera obstáculo. No que respecta á condución de animais en vía pública, esta se realizará en perfectas condicións de controlalos ao achegarse a outros usuarios da vía. Aos condutores de cabalarías, gando e vehículos de carga de tracción animal, quédalles prohibido levalos correndo pola vía nas inmediacións doutros da mesma especie ou das persoas que van a pé, así como abandonar a súa condución, deixándoos marchar libremente polo camiño ou deterse nel. De igual maneira, no transporte de animais, estes en ningún momento interferirán na condución.2. Poderase circular por debaixo dos límites mínimos de velocidade nos casos de transporte de vehículos especiais, ou cando as circunstancias do tráfico impidan o mantemento dunha velocidade superior á mínima sen risco para a circulación, así como nos supostos de protección ou acompañamento a outros vehículos, nas condicións que regulamentariamente se establezan. Artigo 8.1. Os condutores de vehículos deberán axustarse no desenvolvemento da condución ás normas establecidas na Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria, e os seus regulamentos de desenvolvemento.2. Queda prohibido conducir todo tipo de vehículos utilizando cascos ou auriculares conectados a aparatos receptores ou reprodutores de son, excepto durante a realización das probas de aptitude en circuíto aberto para a obtención do permiso de condución nas condicións que se determinen regulamentariamente.3. Prohíbese a utilización durante a condución de dispositivos de telefonía móbil e calquera outro medio ou sistema de comunicación, excepto cando o desenvolvemento da comunicación teña lugar sen empregar as mans nin usar cascos, auriculares ou instrumentos similares. Quedan exentos desta prohibición os axentes da autoridade no exercicio das funcións que teñan encomendadas.4. Queda prohibido circular con menores de doce anos situados nos asentos dianteiros do vehículo, excepto cando utilicen dispositivos homologados para o efecto, tendo e conta a excepción recollida no Regulamento Xeral de Circulación. Referente aos asentos traseiros do vehículo, as persoas que non cheguen aos 135 centímetros de estatura deberán utilizar obrigatoriamente un dispositivo de retención homologado adaptado á súa talla e ao seu peso; e as persoas cunha estatura igual ou superior a 135 centímetros e que non supere os 150 centímetros, poderán utilizar indistintamente un dispositivo de retención homologado adaptado á súa talla ou peso ou o cinto de seguridade para adultos. En todo o referente a este apartado, estarase ao disposto no artigo 117 de Regulamento Xeral de Circulación, modificado polo Real decreto 965/2006, de 1 de setembro. Así mesmo, queda prohibido circular con menores de doce anos como pasaxeiros de ciclomotores ou motocicletas con ou sen sidecar, por calquera clase de vía. Excepcionalmente se permite esta circulación a partir dos sete anos, sempre que os condutores sexan os pais ou nais, titores ou persoa maior de idade autorizada por eles, utilicen casco homologado e se cumpran as condicións específicas de seguridade establecidas regulamentariamente.5. Prohíbese que nos vehículos se instalen mecanismos ou sistemas, se leven instrumentos ou se acondicionen de forma encamiñada a eludir a vixilancia do tráfico ou dos seus axentes, como igualmente que se emitan ou fagan sinais con esa finalidade.6. Considérase incompatible coa obrigatoria atención permanente á condución o uso polo condutor co vehículo en movemento de dispositivos tales como pantallas con acceso a Internet, monitores de televisión e reprodutores de vídeo ou DVD. Exceptúanse, para estes efectos, o uso de monitores que estean á vista do condutor e a utilización do cal sexa necesaria para a visión de acceso ou baixada de peóns ou para a visión en vehículos con cámara de manobras traseiras. Artigo 9. A sinalización das vías urbanas corresponde á autoridade municipal. A alcaldía ou o concelleiro delegado ordenará a colocación, retirada e substitución dos sinais que en cada caso proceda. Para os efectos de proceder a dotar de sinalización en urbanizacións de nova creación que requiran dun estudo específico, requirirase de informe previo da Unidade da Policía Local e da oficina técnica municipal, que terán en conta os departamentos que no campo urbanístico ou de obras públicas se vexan afectados. Todos os usuarios das vías obxecto desta ordenanza, están obrigados a obedecer os sinais da circulación que establezan unha obriga ou unha prohibición e a adaptar o seu comportamento á mensaxe do resto dos sinais regulamentarios que se encontren nas vías polas que circulan. Artigo 10.1. A instalación, retirada, traslado ou modificación da sinalización requirirá a anterior autorización municipal. A autorización determinará a situación, modelo e dimensións dos sinais a implantar. O Concello procederá á retirada inmediata de toda aquela sinalización que non estea debidamente autorizada ou non cumpra as normas en vigor, e isto tanto no relativo aos sinais non regulamentarios como se é incorrecta a forma, colocación ou deseño do sinal.2. Prohíbese modificar o contido dos sinais ou colocar sobre elas ou a carón destas, placas, carteis, marquesiñas, anuncios, marcas ou outros obxectos que poidan inducir a confusión, reducir a súa visibilidade ou eficacia, cegar aos usuarios da vía ou distraer a súa atención. Artigo 11.1. A autoridade municipal, en caso de emerxencia ou ben pola celebración de actos deportivos, culturais ou de calquera outra natureza, susceptibles de producir grandes concentracións de persoas ou vehículos, poderá modificar temporalmente a ordenación do tráfico existente e adoptar, de ser o caso, todas as medidas preventivas necesarias para garantir a seguridade das persoas e vehículos e unha maior fluidez na circulación.2. A orde de prioridade entre os distintos tipos de sinais é o seguinte: • Sinais e ordes dos axentes encargados da vixilancia do tráfico. • Sinalización circunstancial que modifique o réxime de utilización normal da vía pública. • Semáforos. • Sinais verticais de circulación. • Marcas viarias. No suposto de que as prescricións indicadas por diferentes sinais parezan entrar en contradición entre si, prevalecerá a prioritaria, segundo a orde a que se refire o apartado anterior, ou a máis restritiva se se trata de sinais do mesmo tipo. Artigo 12.1. Medidas limitadoras de velocidade no viario urbano: As medidas limitadoras de velocidade no viario urbano serán as previstas na Orden FOM/3053/2008, de 23 de setembro, pola que se aproba a Instrución Técnica para a instalación de reductores de velocidade e bandas transversais de alerta en estradas da Rede de Estradas do Estado. Ditas medidas limitadoras axustaranse ás prescricións técnicas establecidas na precitada Orden. Artigo 13. Enténdese por parada toda inmobilización dun vehículo para tomar ou deixar persoas ou cargar e descargar cousas, durante un tempo inferior a dous minutos, sen que o condutor poida abandonalo. Se excepcionalmente o fai, deberá telo suficientemente ao alcance para retiralo no mesmo momento en que sexa requirido ou as circunstancias o esixan. Non se considerará parada a detención accidental ou momentánea por necesidade da circulación. Artigo 14. A parada deberá efectuarse de tal maneira que o vehículo non obstaculice a circulación nin constitúa un risco para o resto dos usuarios da vía, coidando especialmente a colocación do mesmo. En todo caso, a parada terá que facerse achegando o vehículo á beirarrúa da dereita segundo o sentido da marcha, aínda que en vías dun só sentido de circulación tamén se poderá facer á esquerda. Os pasaxeiros terán que baixar polo lado dereito correspondente á beirarrúa. A persoa condutora, se ten que baixar, poderá facelo polo outro lado, sempre que con anterioridade se asegure de que pode efectualo sen ningún tipo de perigo. Artigo 15. En todas as zonas e vías públicas, a parada efectuarase nos puntos onde menos dificultades se produzan na circulación. Exceptúanse os casos en que os pasaxeiros sexan persoas enfermas ou impedidas, ou se trate de servizos públicos de urxencia ou de camións do servizo de limpeza ou recollida de lixo. Nas rúas urbanizadas sen beirarrúa, deixarase unha distancia mínima de 1 metro desde a fachada máis próxima, co obxecto de permitir o paso a peóns. Artigo 16. Os autotaxis e vehículos de gran turismo pararán na forma e lugares que determine a ordenanza reguladora do servizo e no seu defecto, con suxeición estrita ás normas que con carácter xeral se establecen na presente ordenanza para as paradas. Artigo 17. Os autobuses, tanto de liñas urbanas como interurbanas, unicamente poderán deixar e recoller viaxeiros nas paradas expresamente determinadas ou sinalizadas pola autoridade municipal. Artigo 18. A autoridade municipal poderá requirir aos titulares de centros docentes que teñan servizo de transporte escolar para que propoñan itinerarios para a recollida de alumnos. Unha vez que aprobaron estes, esta autoridade poderá fixar paradas dentro de cada ruta quedando prohibida a recollida de alumnos fóra destas paradas. Artigo 19. Prohíbense as paradas nos caso e lugares seguintes: a) Nos lugares prohibidos regulamentariamente ou sinalizados vertical e/ou horizontalmente. b) Cando produzan obstrución ou perturbación grave na circulación de peóns ou vehículos. c) En dobre fila. d) Sobre os refuxios, illas, medianas, zonas de protección e demais elementos canalizadores do tráfico. e) Cando se obstaculice a utilización normal do paso de saída ou acceso a un inmoble de persoas ou animais, así como en vaos debidamente sinalizados. f) Zonas sinalizadas para uso exclusivo de discapacitados ou persoas de mobilidade reducida, sobre as beirarrúas, paseos e demais zonas destinadas ao paso de peóns. g) Cando a distancia entre o vehículo e o bordo oposto da calzada ou unha marca lonxitudinal sobre ela que indique prohibición de atravesala, sexa inferior a tres metros. h) Cando se impida incorporarse á circulación a outro vehículo debidamente parado ou estacionado. i) Nas interseccións e nas súas proximidades se se dificulta o xiro aos outros vehículos e nas interseccións e nas súas proximidades causando perigo por falta de visibilidade. j) Nas pontes, pasos a nivel, túneles e debaixo dos pasos elevados. k) Nos lugares onde a detención impida a visión de sinais de tráfico aos condutores aos que estas estean dirixidas. l) Na proximidade de curvas ou cambios de rasante cando a visibilidade sexa insuficiente para que os demais vehículos os poidan pasar sen perigo ao que estea detido. m) Nas paradas debidamente sinalizadas para vehículos de servizo público, organismos oficiais e servizos de urxencia. n) Nos carrís reservados á circulación ou ao servizo de determinados usuarios, como autobuses de transporte público de pasaxeiros ou taxis. o) Nos rebaixes da beirarrúa para o paso de persoas con mobilidade reducida. p) Nos pasos ou carrís reservados exclusivamente para o uso de ciclistas. q) Cando se obstaculicen os accesos e saídas de emerxencia debidamente sinalizadas pertencentes a colexios, edificios, locais ou recintos destinados a espectáculos ou actos públicos, nas horas de celebración dos mesmos. r) No medio da calzada, aínda no suposto caso de que a anchura da mesma o permita, excepto no caso de que estea expresamente autorizado. s) Parar impedindo un xiro autorizado. Artigo 20. Enténdese por estacionamento toda inmobilización dun vehículo cunha duración que exceda de dous minutos, sempre que non estea motivada por imperativo da circulación ou polo cumprimento de calquera requisito regulamentario. Artigo 21. O estacionamento deberá efectuarse de tal forma que o vehículo non obstaculice a circulación nin constitúa un risco para o resto dos usuarios da vía, coidando especialmente a colocación do mesmo situándoo o máis cerca posible do bordo da calzada segundo o sentido da marcha, e evitando que poida poñerse en movemento en ausencia do condutor. Para tal obxecto os condutores terán que tomar as precaucións adecuadas e suficientes, e serán responsables das infraccións que se poidan chegar a producir como consecuencia dun cambio de situación do vehículo ao poñerse en marcha espontaneamente ou pola acción de terceiros, excepto cando neste último caso existira violencia manifesta. O estacionamento efectuarase de forma que permita aos demais usuarios a mellor utilización do restante espazo libre. Artigo 22. Os vehículos poderanse estacionar en fila ou cordón, en batería e en semibatería. Denomínase estacionamento en fila ou cordón aquel no que os vehículos se sitúan un detrás do outro, paralelamente á beirarrúa. Denomínase estacionamento en batería aquel no que os vehículos se sitúan un no lateral do outro, perpendicularmente á beirarrúa; e estacionamento en semibatería, oblicuamente á beirarrúa. A norma xeral é que os vehículos se estacionarán en fila. A excepción a esta norma deberá estar sinalizada expresamente. Os vehículos de dúas rodas, xa sexan motocicletas, ciclomotores ou bicicletas, estacionarán nos espazos destinados para tal fin. Queda prohibido o estacionamento de motocicletas, ciclomotores e bicicletas encadeados ou atados entre si ou a calquera outro elemento urbano que se encontre na vía pública. Non poderán estacionar nas vías urbanas nin en espazos naturais que sexan obxecto de medidas especiais de protección do medio ambiente os vehículos destinados ao transporte de viaxeiros ou de mercadorías con masa máxima autorizada (MMA) superior a 3.500 k nin os remolques e caravanas, semirremolques, carromatos, góndolas de transporte, contedores de camións e asimilados, separados do vehículo a motor ou cabina, excepto nos casos nos que obteñan autorización municipal expresa, e en tal suposto, conforme ás determinacións específicas que se concreten na autorización. Artigo 23. Nas vías de dobre sentido de circulación, o estacionamento cando non estivera prohibido, efectuarase ao lado dereito de sentido da marcha. Nas vías dun só sentido de circulación estacionarase no sentido da marcha e, se non existe sinal en contra, os estacionamento poderá efectuarse a ambos os lados da calzada, sempre que se deixe unha anchura para a circulación non inferior a 3 metros. Artigo 24. Os condutores deberán estacionar os vehículos tan cerca do bordo como sexa posible, deixando un espazo non superior a 20 centímetros entre o bordo da beirarrúa e a superficie exterior das rodas do vehículo, para poder permitir a limpeza desta parte da calzada. Ao igual que nas paradas, en rúas urbanizadas sen beirarrúa, non se poderá estacionar sen deixar polo menos unha distancia mínima de 1 metro desde o bordo lateral do vehículo á fachada máis próxima, co obxecto de permitir o paso de peóns. Artigo 25. A autoridade municipal poderá fixar zonas na vía pública para estacionamento ou para utilización como terminais ou intercambiadores de liña de autobuses, tanto de servizo urbano como interurbano. Artigo 26.1. Os estacionamentos con horario limitado ou zona azul, que haberán que coexistir cos de libre utilización, suxeitándose ás determinacións seguintes: a) O tempo de estacionamento en zona azul terá unha duración máxima de 1 hora e 30 minutos, e dentro da franxa horaria que regule dita zona e establecida pola autoridade municipal. b) O condutor que estacione o vehículo nesta zona terá a obriga de coloca-lo disco de control, tícket ou calquera outro dispositivo electrónico que se autorice no parabrisas, e no lado máis próximo á beirarrúa que permita comproba – la hora de chegada. Quedan exentos da obriga de coloca-lo disco de control, tícket ou calquera outro dispositivo electrónico, prevista no paragrafo anterior, os vehículos de organismos oficiais debidamente rotulados ou con acreditación oficial así como os vehículos que dispoñan da pertinente autorización municipal. A autorización municipal outorgarse mediante resolución de alcaldía, da que se dará conta ao pleno municipal, previo estudo da correspondente solicitude, debendo de quedar acreditadas, no correspondente expediente, a circunstancias especiais que concorren para o outorgamento da autorización. Na precitada autorización deberá figurar o titular da mesma, o horario autorizado así como o prazo de validez, sendo causa de revocación automática da autorización municipal o uso da mesma para unha finalidade distinta da autorizada. c) Así mesmo poderanse utilizar dispositivos informáticos para o control do tempo máximo de estacionamento e a rotación efectiva do vehículo a máis de 250 metros do lugar de chegada sen a utilización de disco de control, tícket ou calquera outro dispositivo por parte dos usuarios en caso de implantarse unha zona azul gratuíta.2. Polo tanto, na zona azul considéranse faltas sancionables as seguintes: a) Carecer do disco de control, tícket ou calquera outro dispositivo autorizado á vista ou colocado defectuosamente. b) Excede-lo límite horario que lle corresponda.3. Os titulares de autorizacións municipais de estacionamento en zonas reservadas para diminuídos físicos, poderán estaciona-los seus vehículos sen limitación de tempo, tanto en ditas zonas como nas de horario restrinxido.4. A comprobación horaria poderá realizarse directamente polo persoal do Concello destinado ó servizo, sen que a súa presenza na área de aparcamento en cuestión comporte, necesariamente, obriga de custodia ou vixilancia dos vehículos estacionados. Artigo 27. A autoridade municipal poderá establecer e sinalizar zonas para a realización das operacións de carga e descarga. Artigo 28. Queda prohibido o estacionamento nos casos e lugares seguintes: a) Nos lugares onde o prohiban os sinais correspondentes. b) Onde estea prohibida a parada. c) En dobre fila en calquera suposto. d) Sobre os refuxios, illas, medianas, zonas de protección e demais elementos canalizadores do tráfico. e) Nas zonas sinalizadas como reserva de carga e descarga de mercadorías, para este tipo de vehículos, nos días e horas en que estea en vigor a reserva, e cando se exceda dunha hora de estacionamento. Tamén se prohibe o estacionamento de vehículos destinados ao transporte de mercadorías que estacionen en zonas sinalizadas como reserva de carga e descarga de mercadorías pero non realicen labores de carga e descarga. En todo caso, nas zonas sinalizadas como reserva de carga e descarga de mercadorías para usuarios que non teñan autorización para estacionar nelas. f) Nas paradas de bus e taxi. g) Nas zonas reservadas para o estacionamento de vehículos de organismos oficiais, delegacións diplomáticas e servizos de urxencia ou policía. h) Diante dos accesos ou saídas de emerxencia debidamente sinalizadas de edificios destinados a espectáculos ou actos públicos, nas horas de celebración dos mesmos, xa que con iso se resta facilidade á saída masiva de persoas en caso de emerxencia. i) En batería sen sinais que habiliten tal posibilidade e en liña cando o estacionamento deba efectuarse en batería consonte á sinalización existente. j) Cando o vehículo estacionado deixe para a circulación rodada unha anchura libre inferior á dun carril de 3 metros. k) Nas rúas de dobre sentido de circulación nas que a anchura da calzada só permita o paso de dúas columnas de vehículos. l) Cando se obstaculice ou impida a utilización normal do paso de saída ou acceso a un inmoble de persoas ou animais. m) Cando se obstaculice a utilización normal dos pasos rebaixados para persoas de mobilidade reducida. n) En condicións que dificulten a saída doutros vehículos estacionados regulamentariamente. o) Nos vaos, total ou parcialmente. p) Nos carrís reservados á circulación de determinadas categorías de vehículos; carril bus, taxi, tranvía. q) Nos lugares reservados exclusivamente para parada de determinadas categorías de vehículos. r) Nos lugares sinalizados temporalmente por obras, actos públicos, feiras ou eventos deportivos. Para o caso deberanse sinalizar axeitadamente como mínimo con corenta e oito horas de antelación. s) Diante dos lugares reservados para colectores do servizo municipal de limpeza. t) Sobre as beirarrúas, paseos, zonas verdes e zonas naturais, e demais zonas destinadas ao paso de peóns. u) En zonas sinalizadas para uso exclusivo de persoas de mobilidade reducida. v) Nas pontes, pasos a nivel, túneles e debaixo dos pasos elevados. w) Estacionar impedindo a visibilidade da sinalización a outros usuarios a quen lles afecte. x) Estacionar nun túnel ou tramo de vía afectado polo sinal de túnel. y) Estacionar en lugar onde se obstaculiza o uso ou acceso aos hidrantes, debidamente sinalizado. z) Estacionar na beiravía. aa) Estacionar impedindo un xiro autorizado. bb) Estacionar en zona de estacionamento limitado por contravir o uso temporal ou de residentes establecido, ben por non exhibir en lugar visible o distintivo válido de acreditación do pago da taxa correspondente ou cando colocado o distintivo se supere o tempo máximo de estacionamento, e estacionar en zonas onde estea previsto o estacionamento de residentes da rúa ou rúas cercanas sen dispor e/ou exhibir a autorización municipal expedida ao efecto. cc) Nas interseccións e nas súas proximidades se se dificulta o xiro aos outros vehículos e nas interseccións e nas súas proximidades causando perigo por falta de visibilidade. Artigo 29. Os labores de carga e descarga realizaranse en vehículos dedicados ao transporte de mercadorías, ou aqueles que estean debidamente autorizados para isto, dentro das zonas reservadas para tal efecto e durante o horario establecido e reflexado nas sinalizacións correspondentes. En todo caso, considéranse vehículos dedicados ao transporte os seguintes: i. Camións: que son automóbiles concebidos e construídos para o transporte de cousas. ii. Tractocamións: que son os automóbiles concebidos e construídos para realizar o arrastre dun semirremolque. iii. Vehículo articulado: que é o conxunto de vehículos formado polo seu automóbil e o seu semirremolque. iv. Aqueles outros, non incluídos nos apartados anteriores, que estando destinados ao transporte de mercadorías, estean en posesión da pertinente tarxeta de transportes. En canto ao peso e medida dos vehículos de transporte que realicen operacións de carga e descarga, axustaranse ao disposto na vixente ordenanza. Non obstante, a Alcaldía poderá limitar ou ampliar en función da capacidade de determinadas vías do municipio. As operacións de carga e descarga realizaranse de acordo co previsto nos apartados que seguen: 1. As mercadorías, materiais ou cousas que sexan obxecto de carga e descarga non se depositarán na vía pública, senón que se trasladarán directamente do inmoble ao vehículo ou viceversa, excepto nos casos excepcionais, que deberán ser expresamente autorizados polo departamento municipal competente en materia de circulación.2. As operacións de carga e descarga terán que realizarse coas debidas precaucións para evitar ruídos innecesarios, e coa obriga de deixar limpa a vía pública e reparar, de ser o caso, os danos producidos nesta.3. As mercadorías cargaranse e descargaranse polo lado do vehículo máis próximo á beirarrúa, utilizando os medios necesarios e persoal suficiente para axilizar a operación, e procurando non dificultar a circulación, tanto de peóns como de vehículos.4. En caso de que as operacións de carga e descarga supoñan un risco para a integridade de persoas ou danos nos bens, aquelas se sinalizarán debidamente, nas condicións que determine a Policía local.5. Non poderán permanecer estacionados, nas zonas habilitadas para carga e descarga, vehículos que non estean realizando esta actividade. a) Preferentemente no interior dos locais comerciais e industriais, sempre que reúnan as condicións adecuadas, cando as características de acceso dos viais o permita. b) Nas zonas reservadas para este fin, dentro do horario reflexado na sinalización correspondente. c) Unicamente se permitirá a carga e descarga fóra das zonas reservadas, nos días e lugares que se autorice especialmente. a) Delimitación das zonas de carga e descarga. b) Delimitación de peso e dimensións dos vehículos para determinadas vías do municipio. c) Horario permitido para realizar as operacións de carga e descarga, en relación coa problemática propia nas diferentes vías e barrios da cidade. d) Servizos especiais para realizar operacións de carga e descarga, con expresión de días, horas e lugares. e) Autorización especiais para camións de máis de nove toneladas e media e vehículos que transporten mercaderías perigosas. Artigo 32. Prohíbese excepto autorización expresa para aqueles casos concretos, o estacionamento para labores de carga e descarga de vehículos de máis de nove toneladas e media de masa máxima autorizada, vaian ou non cargados, en todas as vías urbanas que teñan un ancho de calzada igual ou inferior a 9 metros cando esta teña dobre sentido de circulación, así como nas vías de 5 ou menos metros de ancho de calzada e único sentido de circulación. Artigo 33. Os vehículos guindastre de auxilio en estrada de masa máxima autorizada superior a nove toneladas e media, poderán circular libremente dentro das rúas comprendidas dentro desta ordenanza, sempre e cando se encontren realizando servizos de urxencia ou salvamento. En todo caso, deberán avisar con anterioridade á Policía local, do servizo a realizar e do lugar da intervención. A carga e descarga en situacións ou para servizos especiais (combustible, mudanzas, operacións esporádicas e excepcionais) deberá ser obxecto de autorización municipal expresa. Nestas autorizacións que se concedan farase constar a finalidade, situación, extensión, datas e horarios, así como a masa máxima autorizada (MMA) dos vehículos. Deberá solicitarse a preceptiva licenza municipal para a realización desta actividade con a lo menos dez días de anterioridade á data na que se pretenda realizar a ocupación. Entenderase por mudanza para os efectos previstos neste artigo o traslado de mobles e enseres domésticos, así como de material de oficina. A solicitude para a obtención de licenza para facer a actividade na vía pública deberá presentarse polo rexistro xeral do Concello ou por calquera dos rexistros habilitados no artigo 38.4 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, do réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, cos requisitos sinalados no artigo 70 do mesmo texto, indicando o día ou días e o horario de ocupación e a necesidade ou non de prohibir o aparcamento, e en caso positivo sinalando a lonxitude a prohibir. Xuntará un plano ou croquis da superficie a ocupar. O Concello poderá requirir a constitución de aval ou fianza de existir risco de danos nos bens públicos e o suxeito autorizado deberá aboar a taxa que corresponda pola ocupación da vía pública que se lle autorice. A solicitude para a realización desta actividade presentarase con a lo menos dez días de anterioridade á data na que se pretenda realizar a ocupación. Artigo 34. O aproveitamento especial do dominio público con motivo de actividades, instalacións ou ocupacións, requirirá con carácter xeral a anterior obtención de licenza ou autorización se incide na vía pública de titularidade municipal. A este respecto será obrigatorio tamén o cumprimento das especificacións que se recollan no resto de ordenanzas municipais que teñan incidencia nesta materia. Artigo 35. A autorización outorgada obriga aos seus titulares a manter en perfecto estado de seguridade, salubridade e hixiene a zona autorizada, así como a repoñer o pavimento e os desperfectos ocasionados como consecuencia da ocupación ou actividade desenvolvida. Artigo 36. Estas autorizacións poderán ser revogadas pola administración, iniciándose con anterioridade o correspondente procedemento de revogación e dando audiencia ao interesado, debendo quedar acreditadas as razóns de interese público que xustifican a revogación. Artigo 37.1. Non poderán as casas de compra-venda, talleres mecánicos ou de lavado e calquera outra empresa do sector da automoción, utilizar a vía pública para estacionar vehículos relacionados coa súa actividade industrial ou comercial, excepto nos casos que teñan autorizada expresamente unha reserva de espazo.2. Tamén se prohibe o estacionamento de vehículos que leven instalado soporte con publicidade, calquera que sexa a actividade comercial ou industrial que anuncien.3. Prohíbese a utilización da vía pública co fin de promover a venda de vehículos a motor, xa sexan novos como de segunda mano ou usados, tanto a empresas como a particulares. Para estes efectos, entenderase que se promove a venda de vehículos na vía pública cando leve carteis ou distintivos que así o indiquen. Os vehículos que se atopen nesta situación poderán ser retirados polo guindastre municipal.4. Prohíbese a utilización da vía pública por parte de autocaravanas ou vehículos similares que pretendan usala como lugar habitable con certa vocación de permanencia, por canto impide a libre circulación, a ocupación temporal dese espazo dun modo limitado e rotativo por outros eventuais usuarios e dificulta a equitativa distribución dos estacionamentos. Para estes efectos entenderase que pretenden usala como lugar habitable con certa vocación de permanencia, cando permanezan estacionados nun mesmo lugar máis de 48 horas. Artigo 38.1. A sinalización por obras e traballos na vía pública deberá axustarse en todo momento ás disposicións normativas vixentes, singularmente as pertencentes ao Concello de Miño, sen que poidan ser alterados, baixo ningún pretexto, os seus requisitos ou modelos.2. Nun mesmo poste non poderán colocarse máis de dous sinais regulamentarias, debendo quedarse o bordo inferior da máis baixa a 1 metro do chan como mínimo.3. Non deben utilizarse os sinais combinados de “dirección prohibida” e “dirección obrigatoria” nun mesmo poste.4. En combinación cun sinal regulamentario poderanse engadir indicacións suplementarias, para o que se utilizará unha placa rectangular, que deberá ir colocada debaixo do sinal sen excedelo en tamaño.5. A sinalización das obras deberá estudarse como un elemento primordial que, como tal, debe ser adecuadamente deseñado, orzamentado e esixido; e estará en función das circunstancias concorrentes en cada tipo de ocupación, debendo valorarse os seguintes aspectos e elementos: a) Tipos de vía: Calzada única cun só sentido de circulación; de dobre sentido; con só dous carrís cada unha etc. b) Intensidade e velocidade normal da circulación antes e ao longo da zona que ocuparán as obras, en ausencia destas. c) Visibilidade dispoñible antes e ao longo da zona de obras. d) Importancia da ocupación da vía. Sen ou con peche dun ou máis carrís, ou peche total. e) Duración da ocupación, con especial referencia á permanencia durante a noite ou ao longo dunha fin de semana. f) Perigosidade que reviste a presenza da obra en caso de que un vehículo invada a zona a ela reservada. En función destas circunstancias e doutras que se consideren relevantes, deberá establecerse unha circulación consistente nunha ou varias das medidas seguintes: a) O establecemento dun itinerario alternativo para a totalidade ou parte da circulación b) A limitación da velocidade. c) A prohibición de adiantamento entre vehículos. d) O peche dun ou máis carrís á circulación. e) Unha sinalización relacionada coa ordenación adoptada. f) Un balizamento que destaque a presenza dos límites da obra, así como a ordenación adoptada. O peticionario da ocupación vén obrigado e é responsable do mantemento e boa visibilidade da sinalización vertical existente na rúa e que quede afectada pola zona de obra, debendo comunicar á Policía local, as posibles modificacións necesarias na sinalización, anterior á ocupación da obra. A reposición da sinalización vertical e horizontal unha vez que rematou a ocupación deberá facerse de tal forma que manteña os mesmos criterios que o resto, é decir, que a altura e a situación transversal sexa a que indica a normativa para zona urbana, e igual situación e dimensións na horizontal.6. Cando pola natureza e extensión das obras sexa necesario a sinalización horizontal no pavimento, a cor das marcas que se utilicen será amarelo reflectante, ao igual que o fondo da sinalización vertical. Deberanse borrar as anteriores marcas viarias se estas puideran dar lugar a erro. Unha vez que finalice a obra ou a ocupación, deberá repoñerse a sinalización horizontal que existía antes de efectuar aquela, co mesmo tipo de material e xeometría. Artigo 39.1. Toda actuación por obras ou traballos levada a cabo na vía pública, calquera que sexa a súa natureza, deberá vir advertida por un sinal ou cartel de advertencia de “perigo obras”. 2. Disporase sempre de valados que limiten frontal e lateralmente a zona non utilizable para o tráfico rodado ou peonil: os valados colocaranse formando un todo continuo, isto é, sen ningunha separación entre elas, reforzándose con paneis direccionais reflectantes nos extremos da ocupación, colocados perpendicularmente ao movemento dos vehículos e persoas.3. Nas zonas onde se vexa afectada a parte da calzada dedicada aos peóns teranse que crear corredores peonís habilitados en zona de calzada, cunha anchura mínima de 1,5 metros, garantíndose unha altura mínima de 2,10 metros. Este paso, que se pode reducir a 1 metro en situacións especiais, estará debidamente reforzado con valados e dentro da zona de exclusión ao tráfico de vehículos. Artigo 40.1. A sinalización deberá ser claramente visible pola noite, polo que cando a zona non teña boa iluminación os valados serán reflectantes ou disporán de captafaros ou bandas reflectantes verticais de 10 centímetros de anchura. Os sinais sexan reflectantes en todos os casos.2. Os recintos pechados ou balizados levarán sempre luces propias, colocadas a intervalos máximos de 10 metros e sempre nos ángulos saíntes, calquera que sexa a superficie ocupada. As condicións de iluminación deberán manterse constantes mentres dure a ausencia de luz. Artigo 41.1. Como norma xeral, non se poderá cortar ningunha rúa nin producir estreitamento nas súas calzadas superiores ao indicado nos casos seguintes: 1) Ningunha rúa de sentido único poderá quedar cunha anchura inferior a 2,5 metros libre para o tráfico.2) Ningunha rúa de dobre sentido poderá quedar cunha anchura inferior a 5 metros libres para o tráfico. Para estes efectos considerarase que as rúas con dous sentidos de circulación, separados por unha mediana, sebe, illa, ou calquera outro elemento de descontinuidade, son rúas en sentido único.3) Cando por motivo de inaprazable necesidade sexa necesario cortar totalmente, en vía de dobre sentido, un dos carrís, disporase dos sinais necesarios para indicar o paso alternativo aos vehículos.2. Calquera obra, ocupación ou traballo que, non sendo motivado por causas catastróficas, non poida axustarse ás normas anteriores, deberá estar especialmente autorizado polo servizo municipal, logo do informe favorable da Policía local en canto á sinalización, balizamento e ordenación da circulación se refire.3. A autorización obrará en poder do responsable da ocupación e no lugar onde esta se realice. Exhibirase publicamente mediante a colocación dunha copia nun dos valados delimitadores. Os axentes da autoridade municipal poderán tomar nota da autorización, pero non a recollerán, excepto que se detecten alteracións na mesma. Admitirase que, en substitución da autorización, se exhiba fotocopia da mesma debidamente compulsada.4. Independentemente do tipo de ocupación ou da vía en que esta se realice, será obrigatorio, unha vez se obteñan os permisos necesarios, comunicar mediante documento escrito á Policía local, polo menos con corenta e oito horas de antelación, o momento en que se dará comezo á ocupación, para que se tomen as medias necesarias encamiñadas a garantir o libre tránsito tanto do tráfico rodado como dos peóns. Incluso nos caso máis urxentes, comunicarase igualmente coa maior antelación posible e dentro das primeiras dúas horas. Artigo 42. Todos aqueles actos de carácter deportivo, cultural, rodaxes cinematográficas, televisivos, festivos ou similares, que afecten á calzada, deberán estar provistos do correspondente permiso da alcaldía ou concellería competente, logo do informe do departamento municipal competente na materia. Artigo 43. A autorización tramitada ante o departamento municipal competente en materia de circulación, cando proceda, concederase condicionada a: 1) Que en todo momento se manteña o acceso á propiedade e se permita, o paso de vehículos de urxencia e transporte público.2) Que no remate de todos os actos, as vías deberán quedar libres e expeditas, debendo responder os titulares da autorización dos desperfectos ocasionados no pavimento das calzadas e beirarrúas, e retirar de inmediato calquera instalación ou plataforma colocadas con motivo do acto celebrado. Artigo 44. Da concesión final ou non destes permisos darase traslado á Policía local. Artigo 45. Como trámite anterior á concesión da autorización, e como condición de validez da licenza, esixirase, cando por interese público se considere conveniente, a constitución dun aval ou depósito a todos os organizadores e responsables de cantos eventos de natureza cultural, festiva, deportiva ou similares desexen utilizar os bens públicos municipais, así como todo tipo de dependencias, instalacións e servizos de titularidade municipal. Este aval ou depósito garantirá todo tipo de responsabilidades que se orixinen, incluso por posibles danos a terceiros. Artigo 46. No caso de que o Concello requirise a constitución do aval, esta garantía non se devolverá aos organizadores ou responsables dos eventos sen que anteriormente conste por escrito no expediente correspondente, a través dos informes dos servizos técnicos competentes, que non produciron danos aos bens e instalacións municipais. Artigo 47. As autorizacións citadas poderán ser revogadas pola administración, iniciándose con anterioridade o correspondente procedemento de revogación e dando audiencia ao interesado, debendo quedar acreditadas as razóns de interese público que xustifican a revogación. Artigo 48. Se os organizadores dos eventos non presentaran os correspondentes permisos a Policía local poderá suspender as actividades citadas. Artigo 49. Para a celebración deste tipo de actividades, a entidade organizadora disporá dos medios materiais e humanos necesarios para levar a efecto os eventos e garantir a protección e seguridade dos mesmos, podendo a Policía local interesar o incremento ou modificación dos adoptados para evitar prexuízos á circulación rodada e peonil. Artigo 50.1. A persoa ou entidade organizadora dos actos será a responsable de garantir o mantemento das medidas citadas ata a finalización dos actos, así como da retirada de calquera tipo de instalación unha vez que remate o evento. En caso contrario, a Policía local poderá suspender os mesmos.2. Cando se trate de competicións e probas deportivas, carreiras ou marchas ciclistas e vehículos históricos, estarase ao disposto no anexo II do Real decreto 1428/2003, de 21 de novembro, polo que se aproba o Regulamento Xeral de Circulación. Neste tipo de probas o itinerario deberá ser facilitado xunto coa solicitude de autorización alo menos con dez días de antelación para informe da Policía Local previo á concesión do permiso polo órgano competente. Queda prohibido utilizar un itinerario para a proba diferente ao do percorrido autorizado polo Concello. Artigo 51. Os interesados nunha reserva temporal de estacionamento, con motivo de eventos culturais, deportivos, cinematográficos e análogos, deberán solicitalo no Concello, sendo tramitada esta solicitude polo departamento municipal competente. Desta autorización remitirase copia á Policía local, para o seu coñecemento. A ocupación implicará a obriga por parte do autorizado de aboar o prezo público que corresponda. Artigo 52. As actuacións de carácter artístico, tanto individuais como en grupo, tales como mimo, música, pintura e similares, que pretendan levarse a cabo no ámbito territorial de aplicación desta ordenanza, estarán suxeitas a autorización municipal, que se outorgará ou denegará en virtude dos informes técnicos oportunos e/ou en función das molestias que poidan causarse aos cidadáns. Artigo 53. Prohíbese a ocupación de bens de uso público e, en especial, da vía pública, mediante a instalación de calquera tipo de máquinas expendedoras ou aparatos lúdico-recreativos, alleos a calquera servizo público, excepto as expresamente concedidas pola autoridade municipal competente, e de acordo coa normativa especial reguladora das ocupacións da vía pública do Concello de Miño. Artigo 54. Quedan prohibidos nas vías, rúas e prazas de uso público, os xogos ou diversións que poidan representar un perigo ou molestia para outros usuarios ou para os mesmos que as practican, excepto nas zonas especificamente habilitadas para o efecto. Igualmente, queda prohibido exercer a venda de calquera tipo de produto, ou ofrecemento de servizo, a usuarios de vehículos que circulan polas vías públicas, aínda cando estes se encontren en situación de parada ante un semáforo, retención ou sinal. Artigo 55. Cando se produza desobediencia á prohibición recollida no parágrafo primeiro do artigo anterior, con independencia da denuncia que puidera derivarse, procederase por parte da autoridade municipal ao decomiso do obxecto de xogo ou diversión, tales como monopatíns ou balóns, entre outros. Artigo 56. Prohíbese a ocupación das beirarrúas con mercadorías, materiais de construción ou calquera outro elemento que poida constituír un obstáculo, excepto autorización expresa da autoridade municipal. Prohíbese tamén a utilización das beirarrúas de xeito contrario á súa natureza (camiño de peóns), con actividades tales como montar a cabalo. Artigo 57.1. Está suxeito a autorización municipal o acceso de vehículos ao interior de inmobles cando sexa necesario cruzar beirarrúas e outros bens de dominio e uso público municipal, impedir o estacionamento ou parada doutros vehículos no fronte polo que se leva a cabo o acceso ao inmoble, ou cando supoña, en xeral, un aproveitamento especial do dominio público municipal por parte dos propietarios do inmoble.2. Os vaos deberán sinalizarse coas placas e marcas viais que con caracter exclusivo estableza o Concello, carecendo de toda validez as que non teñan caracter oficial, pudendo ser retiradas pola administración municipal no suposto de que o titular non o fixera no prazo que se lle indique. Artigo 58. Os desperfectos ocasionados en beirarrúas con motivo do uso especial que comporta a entrada e saída de vehículos con ocasión do vao concedido, serán responsabilidade dos titulares, que estarán obrigados á súa reparación a requirimento da autoridade municipal competente e dentro do prazo que para o efecto se outorgue, e o incumprimento da cal dará lugar á execución forzosa nos termos regulados na Lei 30/1992, de 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. Artigo 59. A parada ou estacionamento diante dunha zona de acceso delimitada e amparada por unha autorización de vao, calquera que fose a clase deste e, no seu caso, dentro do horario amparado pola autorización, implicará unha infracción administrativa, e habilitará á Policía Local para ordear a retirada do vehículo infractor. Artigo 60. As autorizacións poderán ser revogadas polo órgano que as ditou nos seguintes casos: 1) Por ser destinadas a fins distintos para os que foron outorgadas, como é, entre outros casos, o uso como zona de carga e descarga.2) Por desaparecer as causas ou circunstancias que deron lugar ao seu outorgamento.3) Por non aboar a taxa ou exacción municipal correspondente.4) Por incumprir as condicións relativas aos horarios ou carecer da sinalización adecuada.5) Por causas motivadas e relativas ao tráfico ou circunstancias da vía pública. A revocación dará lugar á obriga do titular de retirar a sinalización e repoñer no seu caso o bordo da beirarrúa ao seu estado inicial. Artigo 61. Cando se solicite polo seu titular a baixa ou anulación da autorización de entrada de vehículos que se posuía por deixar de usar o local como aparcadoiro, deberase igualmente suprimir toda a sinalización indicativa da existencia da entrada e repoñer no seu caso o bordo da beirarrúa para deixalo no seu estado inicial. Despois da comprobación do cumprimento destes requisitos polos servizos municipais correspondentes, procederase á concesión da baixa solicitada. Artigo 62. A autoridade municipal poderá reservar estacionamento atendendo a razóns de utilidade ou interese pública ou interese social. Artigo 63. O estacionamento e/ou reserva para discapacitados requirirá a posesión da correspondente tarxeta de autorización expedida de acordo coa normativa vixente. Solicitarase polo interesado a reserva desta natureza e o Concello, logo da comprobación das condicións que sexan precisas para a obtención desta reserva a través do servizo municipal competente e o informe da Policía Local sobre a idoneidade da reserva solicitada, resolverá autorizando o emprazamento ou desestimando a solicitude de non estar xustificado o pedimento. En todo caso só poderá facerse uso deste tipo de estacionamento no caso de vehículos que teñan a correspondente tarxeta de autorización, e sempre e cando sexan estas persoas discapacitadas, as que fagan uso de dito vehículo. Artigo 64. A publicidade en vía pública queda prohibida, sendo necesaria autorización da autoridade municipal competente para exercer esta actividade (ocupación). En todo caso respectarase o establecido na Ordenanza municipal de limpeza no tocante aos supostos nos que se pode obter o permiso e realizar publicidade. Agás os casos previamente autorizados, e con independencia da mensaxe que conteña, queda prohibida a publicidade, ben sexa mediante a utilización de vehículos portadores de carteleiras, ou publicidade estática nas beirarrúas e inmediacións da calzada, así coma en elementos como árbores, farolas, mobiliario urbano en xeral e aqueles que estean afectos ao tráfico. O Concello poderá retirar os elementos publicitarios que non conten con autorización e reclamar o custo da retirada ao promovente da publicidade irregular. Queda prohibido o emprego de dispositivos sonoros con fins de propaganda, reclamo, aviso ou distracción, agás nos supostos de alarma, urxencia ou especial significación cidadá. Artigo 65. Para os efectos desta ordenanza, entenderase como transporte escolar e de menores o cualificado así na lexislación estatal ou autonómica correspondente. Artigo 66. A prestación do servizo de transporte escolar e de menores dentro do termo municipal estará suxeito á obtención das autorizacións correspondentes da administración que no caso sexa competente. Artigo 67. Terán que solicitar, nos termos que indique a normativa reguladora, a autorización municipal as persoas físicas ou xurídicas titulares dos vehículos ou do servizo, quen achegarán coa instancia a documentación requerida pola lexislación vixente e, en caso do transporte escolar, o itinerario que propoñan, as paradas que pretendan efectuar e as matrículas de identificación dos vehículos que fagan o servizo. Non se poderán realizar paradas fóra das que se autoricen. Artigo 68. A autorización só será válida para o curso escolar correspondente, e terase que solicitar unha nova autorización para calquera modificación das condicións en que aquela foi outorgada inicialmente. Artigo 69. De todas as autorizacións citadas nos parágrafos anteriores, deberase dar conta á Policía local, para o seu coñecemento, fiscalización e efectos. Artigo 70. Non se poderá permanecer nas paradas máis tempo que o necesario para recoller ou deixar pasaxeiros, e en ningún caso quedan habilitadas para estacionar o vehículo de transporte público. Artigo 71. O departamento municipal competente na materia determinará os lugares onde terán que situarse as paradas de transporte público. Artigo 72. Non se poderá permanecer nas parada máis tempo do necesario para recoller ou deixar aos pasaxeiros, excepto naquelas sinaladas como orixen e final de liña. De igual maneira, tampouco se poderá parar para tomar ou deixar viaxeiros fóra dos lugares onde se encontren establecidas as paradas. En ningún caso quedan habilitadas as paradas para estacionar os vehículos. Artigo 73. Nas paradas destinadas ao servizo de taxi, os vehículos deste servizo poderán permanecer nelas unicamente en espera de viaxeiros. Artigo 74. En ningún momento o número de vehículos adscritos ao servizo de taxi poderá superar a capacidade da parada. Artigo 75. Os transportes realizados con vehículos con peso ou dimensión superior aos autorizados regulamentariamente terán a consideración de transportes especiais e non poderán circular polas vías públicas urbanas do municipio sen autorización do departamento municipal correspondente logo de informe da Policía local. Artigo 76. As autorizacións indicadas no punto anterior, poderán ser para unha soa viaxe ou para un determinado período, indicándose datas, percorridos e horarios. Artigo 77. Naquelas zonas do municipio en que se atope restrinxida a circulación, en canto ao peso e/ou dimensións dos vehículos, será preceptivo estar en posesión da correspondente autorización municipal para circular por elas, da cal se deberá dar conta á Policía local. No caso de que se circulase sen permiso sancionarase ao responsable. Artigo 78. As autorizacións estendidas para a realización de transportes especiais poderán dar lugar á exacción da taxa fiscal correspondente. Artigo 79. Compete ao Concello ditar normas, conceder permisos e exercer a vixilancia, control, inspección e comprobación dos transportes de mercadorías perigosas dentro do seu termo municipal e no que puidese afectar á seguridade, salubridade ou benestar dos seus cidadáns. Todo isto a salvo e sen prexuízo das atribucións que lle corresponden á administración estatal e autonómica de acordo co establecido na lexislación vixente. Artigo 80. Enténdese por mercadorías perigosas todas aquelas materias, substancias e elementos que contempla a normativa estatal ou autonómica sobre mercadorías perigosas. Artigo 81. O transporte de calquera tipo de mercadorías perigosas que teña que utilizar vía urbana ou interurbana no termo municipal, requirirá os permisos de carácter estatal ou, de ser o caso, autonómico, que a vixente lexislación esixe en cada caso. Artigo 82. Para o transporte de mercadorías perigosas dentro de termo municipal, o Concello poderá fixar unha vía para o tránsito destes tipos de trasporte para acudir ao seu destino, adoptando cantas medidas precautorias se consideren necesarias, a xuízo dos servizos técnicos municipais, co obxecto de reducir os riscos ao mínimo, establecendo o calendario, horario, percorrido por onde deberá circular o vehículo, cortes de tráfico, acompañamento da Policía local e, de ser o caso, do persoal e material conveniente do servizo de extinción de incendios. Artigo 83. Queda prohibida a detención de calquera tipo de vehículo de transporte de mercadorías perigosas, tanto se se vaciou como cargado, en calquera vía pública urbana do termo municipal. Exceptúanse o estacionamento, logo da súa autorización, en zonas que serán especialmente sinalizadas durante a operación de carga e descarga, e unicamente durante o tempo mínimo necesario para realizar estas operacións. Artigo 84. Os transportes de mercadorías perigosas que circulen polo termo municipal ou necesiten realizar calquera actividade dentro del deberán estar habilitados polo correspondente permiso municipal outorgado pola autoridade municipal competente na materia, logo do informe do departamento competente en materia de Protección Civil. Artigo 85. A autoridade competente para a autorización dos transportes de mercadorías perigosas remitirá copia do permiso á Policía local, para o seu coñecemento. Artigo 86. Co fin de protexer debidamente a calidade ambiental do municipio, o Concello poderá delimitar zonas, que, por motivos de interese natural ou outros de interese público, ou vías nas que, de forma permanente ou a determinadas horas da noite, quede prohibida ou limitada a circulación dalgunha ou de todas as clases de vehículos. Artigo 87. Os vehículos que circulen polo termo municipal deberán corresponder a tipos homologados con anterioridade no que se refire ao ruído emitido polos mesmos, quedando prohibida a súa circulación en caso contrario. De acordo coa normativa vixente, o nivel de ruído dos vehículos considerarase admisible sempre que non se pasen os límites establecidos para cada tipo na súa homologación, debéndose aplicar así mesmo os métodos de medición previstos na mencionada normativa. Artigo 88. Todo vehículo de tracción mecánica deberá ter en boas condicións de funcionamento o motor, transmisión, carrozaría e demais elementos capaces de producir ruídos e vibracións e, en especial, o dispositivo silenciador dos gases de escape, singularmente no caso dos ciclomotores e motocicletas, co fin de que o nivel sonoro emitido polo vehículo, ao circular ou co motor en marcha, non exceda dos límites establecidos. Artigo 89. Os vehículos a motor deberán circular con elementos silenciadores homologados. Artigo 90. Prohíbese a circulación de vehículos que por exceso de carga emitan ruídos que superen os límites regulamentarios. Dentro da zona urbana queda ademais prohibido o uso dos sinais acústicos dos vehículos, excepto en casos de inminente perigo de atropelo ou colisión, ou cando se trate de servizos públicos de urxencia ou privados en situación de auxilio urxente a persoas. Prohíbese tamén a incorrecta utilización ou condución de vehículos que dea lugar a ruídos innecesarios ou molestos, como é a utilización de megafonía (agás que conte con autorización administrativa expresa), ou outro sistema de publicidade sonoro, ou o excesivo volume dos dispositivos de radio dos vehículos. Artigo 91. Os vehículos que circulen polo termo municipal deberán corresponder a tipos homologados no que se refire aos gases emitidos polos mesmos. De acordo coa normativa vixente, o nivel de gases dos vehículos considerarase admisible sempre que non se pasen os límites establecidos para cada tipo na súa homologación, debéndose aplicar así mesmo os métodos de medición previstos nesta normativa. Artigo 92. Todo vehículo de tracción mecánica deberá ter en boas condicións de funcionamento o motor e demais elementos capaces de producir gases, co fin de que o nivel dos mesmos emitidos polo vehículo, ao circular ou co motor en marcha, non excedan dos límites establecidos. Artigo 93. Prohíbese a circulación de vehículos que emitan gases que superen os límites regulamentarios. Prohíbese tamén a incorrecta utilización ou a condución de vehículos que dea lugar a emisións de gases innecesarios ou molestos, aínda cando o seu nivel de emisión quede dentro dos límites máximos admisibles. Artigo 94. Considéranse vehículos abandonados aqueles que reúnen os requisitos establecidos na lexislación vixente. A autoridade municipal poderá resumir razoablemente que un vehículo se encontra en situación de abandono nos seguintes casos: a) Cando transcorran máis de dous meses desde que o vehículo fora depositado tras a retirada da vía pública pola autoridade competente. b) Cando permaneza estacionado por un período superior a un mes no mesmo lugar e presente desperfectos que fagan imposible o seu desprazamento polos seus propios medios ou lle falten as placas de matrícula. Neste caso, terá o tratamento de residuo sólido urbano de acordo coa normativa ambiental correspondente. Cando un axente da Policía local detecte estacionado nunha vía pública un vehículo que cumpre calquera das condicións establecidas no apartado b), tomará nota exacta do lugar, día e hora en que foi observado e pasado o tempo descrito no citado apartado, o denunciará por infracción a esta ordenanza, podendo ser retirado ao depósito habilitado para o efecto. No suposto contemplado no apartado a) e naqueles vehículos que, aínda tendo signos de abandono, manteñan as placas de matriculación ou dispoñan de calquera signo ou marca visible que permita a identificación do seu titular, se requirirá a este, unha vez que transcorran os correspondentes prazos, para que no prazo de 15 días retire o vehículo do depósito, coa advertencia de que en caso contrario, se procederá ao seu tratamento como residuo sólido urbano. Artigo 95. Prohíbese o estacionamento dentro do termo municipal de vehículos abandonados. Artigo 96. A administración municipal poderá ordear o peche da circulación rodada, parcial ou totalmente, con carácter provisional ou definitivo, daquelas vía públicas ou de uso público que se estimen oportunas. En todo caso, queda prohibido circular con todo tipo de vehículos polo interior de parques, prazas públicas, zonas axardinadas, praias e demais lugares destinados ao ocio e goce dos viandantes. De igual maneira, queda prohibido que estes vehículos circulen utilizando as beirarrúas ou os pasos elevados destinados aos peóns. Artigo 97. As áreas peonís que se desenvolven nas vías públicas deberán estar provistas da oportuna sinalización á entrada e saída; sinalización que se complementará de ser o caso con elementos móbiles que impidan o acceso e circulación de vehículos polo interior da zona afectada, agás nos supostos nos que a súa condición sexa evidente polo seu deseño, estrutura, ornamentación ou pavimentación. Artigo 98. Nas áreas peonís desenvolvidas nas vías públicas a prohibición de circulación e estacionamento poderá: a) Comprender a totalidade das vías que estean delimitadas polo seu perímetro ou unicamente algunhas. b) Limitarse ou non a un horario preestablecido. c) Ser de carácter fixo ou referirse soamente a determinados días da semana. Artigo 99. Calquera que sexa a limitación establecida, non afectará á circulación e ou estacionamento dos seguintes vehículos: a) Os que realicen labores de carga e descarga, dentro do horario e os lugares para o efecto habilitado. b) Os vehículos de urxencia e de servizo público, mentres estean realizando servizos desta natureza. c) Os vehículos autorizados e que se atopen en posesión da correspondente tarxeta expedida polo departamento competente en materia de circulación. Artigo 100. Por resolución da alcaldía poderase complementar o réxime das zonas peonís, logo do informe que ao efecto elabore a Unidade competente na materia. Artigo 101. O Concello poderá establecer carrís para a circulación exclusiva de bicicletas, os cales estarán debidamente sinalizados. Artigo 102. Por estes carrís está prohibido expresamente entablar competicións que non foran anteriormente autorizadas e circular coas bicicletas a velocidade excesiva ou facelo de forma imprudente e irresponsable. Artigo 103. As bicicletas circularán pola súa dereita segundo o sentido da marcha e deberán ceder o paso a outras bicicletas que saian pola súa dereita nos cruzamentos sen sinalizar ou sen preferencia de paso, cambios de dirección e sentido. Igualmente deberán respectar a sinalización vertical e horizontal que a autoridade municipal dispoña nos carrís bici. Cando vaian a adiantar a outra bicicleta, o farán pola esquerda e coa precaución precisa para non colisionar coa que vai ser adiantada ou a que no seu caso o faga en sentido contrario. Artigo 104. Por estes carrís queda prohibida a circulación, parada e estacionamento de todo tipo de vehículos de motor, motocicletas, ciclomotores, minimotos, monopatíns, patinetes autopropulsados e todo elemento móbil distinto ás bicicletas. Artigo 105. Os peóns deberán cruzar estes carrís polos pasos peonís que nos mesmos se sinalicen, e non poderán transitar polos carrís. Artigo 106. Como norma xeral, os carrís para bicicletas non atravesarán zonas peonís ou parques públicos. Non obstante, se se dispuxese o contrario, as bicicletas se adecuarán ás circunstancias da vía, extremando a súa precaución cando o carril bici atravesara estas zonas. Artigo 107. A alcaldía poderá establecer e delimitar cantas zonas considere necesarias co fin de delimitar, prohibir, así como regular a circulación dentro do termo municipal. Dentro da regulación circulatoria atópase a medida de establecer un marco físico onde a velocidade máxima a empregar polos vehículos sexa de 30 km/h ou emprazamentos onde o tráfico rodado non pode realizarse por vehículos que superen un determinado peso, entre outras limitacións. As resolucións que acorden o establecemento das zonas especiais e as súas particularidades circulatorias adoptaranse previo informe da Unidade da Policía Local. Entenderase como zonas especiais aquelas que se establezan con motivo de seguridade, saúde pública, limitación de tráfico, realización de actos diversos, deportivos, festivos, culturais, obras etc. Dende o punto de vista das características físicas da zona, consideraranse zonas especiais, e poderanse fixar pola alcaldía, logo do informe da Unidade da Policía Local e da oficina técnica, medidas específicas que limiten ou impidan o acceso de vehículos a motor nos espazos naturais protexidos. Artigo 108.1. Se poderá proceder á inmobilización do vehículo cando: a) O vehículo careza de autorización administrativa para circular, ben por non habela obtido ou porque fora obxecto de anulación, declarada a súa perdida de vixencia. b) O vehículo presente deficiencias que constitúan un risco especialmente grave para a seguridade vial. c) O condutor ou pasaxeiro non fagan uso do casco de protección, nos casos nos que fora obrigatorio. d) Teña lugar a negativa a efectuar as probas a que se refire o artigo 12.2. e 3 do Real Decreto Lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o texto articulado da Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade vial, ou estas arroxen un resultado positivo. e) O vehículo careza de seguro obrigatorio. f) Se observe un exceso nos tempos de conducción ou unha minoración nos tempos de descanso que sexan superiores ao 50% dos tempos establecidos regulamentariamente, agás que o conductor sexa substituído por outro. g) Se produza unha ocupación excesiva do vehículo que supoña aumentar nun 50% o número de praza autorizadas, excluída a do conductor. h) O vehículo supere os niveis de gases, fumes e ruídos permitidos. i) Existan indicios racionais que poñan de manifesto a posible manipulación nos instrumentos de control. j) Se detecte que o vehículo esta dotado de mecanismos ou sistemas encamiñados a eludir a vixilancia dos Axentes de tráfico e dos medios de control a través de captación de imaxines. A inmobilización levantarse no momento no que cese a causa que a motivou. Nos supostos previstos no apartado 1, parágrafos h, i, e j, a inmobilización só se levantará no suposto de que, trasladado o vehículo a un taller designado polo Axente da Autoridade, se certifique por aquel a desaparición do sistema de manipulación detectada ou xa non se superen os niveis permitidos.2. No suposto recollido no apartado 1, parágrafo e, estarse ao disposto no texto refundido da lei sobre Responsabilidade Civil e Seguro na Circulación Vial, aprobado por Real Decreto Lexislativo 8/2004, de 29 de outubro.3. A inmobilización do vehículo producirase no lugar sinalado polos Axentes da Autoridade. A estes efectos, o Axente poderá indicar ao condutor do vehículo que continúe circulando ata o lugar designado.4. Os gastos establecidos mediante taxa para o efecto, que se orixinen como consecuencia da inmobilización do vehículo serán por conta do condutor que cometeu a infracción. No súe defecto, serán por conta do condutor habitual ou do arrendatario e, a falta destes, do titular. Os gastos deberán ser aboados como requisito previo a levantar a medida de inmobilización, sen prexuízo do correspondente dereito de defensa e da posibilidade de repercutilos sobre a persoa responsable que dera lugar a que administración adopte dita medida. Nos supostos previstos no apartado 1, parágrafos h, i e j, os gastos da inspección correrán de conta do denunciado, se se acredita a infracción.5. Se o vehículo inmobilizado fose utilizado en réxime de arrendamento, a inmobilización do vehículo se substituirá pola prohibición de uso do vehículo polo infractor.6. Cando con motivo dunha infracción o infractor non acredite a súa residencia legal en territorio español o axente denunciante fixará provisionalmente a contía da multa e, de non depositarse o seu importe, inmobilizará o vehículo. En todo caso, terase en conta a redución do 50%. Artigo 109.1. A autoridade encarga da xestión do tráfico poderá proceder, se o obrigado a elo non o fixera, á retirada do vehículo da vía e a seu deposito no lugar que se designe nos seguintes casos: a) Sempre que constitúa perigo, cause graves perturbacións á circulación de vehículos ou peóns ou deteriore algún servizo ou patrimonio público. b) En caso de accidente que impida continuar a súa marcha. c) Cando, procedendo legalmente a inmobilización do vehículo, non houbera lugar adecuado para practicala sen obstaculizar a circulación de vehículos ou persoas. d) Cando, inmobilizado un vehículo de acordo co disposto no artigo 108 da presente ordenanza, non cesasen a causas que motivaron a inmobilización. e) Cando un vehículo permaneza estacionado en lugares habilitados polo autoridade municipal como zonas de aparcamento reservado para o uso de persoas con discapacidade sen colocar o distintivo que o autoriza. f) Cando un vehículo permaneza estacionado en carrís ou partes das vías reservados exclusivamente para a circulación ou para o servizo de determinados usuarios e nas zonas reservadas á carga e descarga. g) Cando un vehículo permaneza estacionado en lugares habilitados pola autoridade municipal como de estacionamento con limitación horaria sen colocar o distintivo que o autoriza, o cando se rebase o triple do tempo aboado conforme ao establecido na Ordenanza Municipal.2. Agás nos casos de subtracción ou outras formas de utilización do vehículo en contra da voluntade do seu titular, debidamente xustificadas, os gastos que se orixinen como consecuencia da retirada á que se refire o apartado anterior, serán por conta do titular, do arrendatario ou do condutor habitual, segundo o caso, que deberá aboalos como requisito previo á devolución do vehículo, sen prexuízo do dereito de recurso que lle asiste e da posibilidade de repercutilos sobre o responsable do accidente, do abandono do vehículo ou da infracción que dera lugar á retirada.3. A administración deberá comunicar a retirada e deposito do vehículo ao titular no prazo de 24 horas. A comunicación efectuarase a través da Dirección Electrónica Vial, se o titular dispuxese dela. Artigo 110. Considerarase que un vehículo se atopa estacionado orixinando unha situación de perigo para o resto de peóns e condutores cando se efectúe: a) Nas curvas ou cambios de rasante. b) Nas interseccións de rúas e as súas proximidades, producindo unha diminución da visibilidade. c) Nos lugares nos que se impida a visibilidade dos sinais de circulación. d) De maneira que sobresaia do vértice da esquina da beirarrúa, obrigando ao resto de condutores a variar a súa traxectoria, ou dificultando o xiro dos vehículos. e) Cando se obstaculice a saída de emerxencia dos locais destinados a espectáculos públicos e entretemento durante as horas de apertura dos mesmos. f) Na calzada, fóra dos lugares permitidos. g) Nas medianas, separadores, illas ou outros elementos de canalización do tráfico. Artigo 111. Entenderase que o vehículo se atopa estacionado en lugar que perturba gravemente a circulación de peóns e vehículos nos seguintes casos: a) Cando estea prohibida a parada. b) Cando a distancia entre o vehículo e o bordo oposto da calzada ou unha marca lonxitudinal continua sexa inferior a tres metros, ou, en calquera caso, cando non permita o paso doutros vehículos. c) Cando obstaculice a saída ou acceso a un inmoble a través dun vao. d) Cando se impida a incorporación á circulación doutro vehículo correctamente estacionado. e) Cando se atope estacionado en dobre fila sen condutor. f) Cando invada carrís ou parte das vías reservadas exclusivamente para a circulación ou para o servizo dos demais usuarios. g) Cando se atope estacionado nos pasos de peóns e de discapacitados físicos e nos pasos e carrís para ciclistas ou nas súas proximidades. h) Cando se atope estacionado na beirarrúa, en illas peonís e demais zonas reservadas aos peóns. i) Cando se atope estacionado en zonas reservadas para discapacitados físicos. Artigo 112. O estacionamento obstaculizará o funcionamento dun servizo público cando teña lugar: a) Nas paradas reservadas aos vehículos de transporte público. b) Nos carrís reservados á circulación de vehículos de transporte público. c) Nas zonas reservadas para a colocación de colectores de residuos sólidos urbanos, hidrantes e calquera outro tipo de mobiliario urbano. d) Nas saídas reservadas a servizos de urxencia e seguridade. e) Nas zonas de carga e descarga, sen autorización. Artigo 113. Entenderase que o estacionamento orixina perda ou deterioro do patrimonio público cando se efectúa en xardíns, sebes, zonas arborizadas, fontes e outras partes da vía destinadas ao ornato e decoro do municipio. Nestes casos, de causarse perda aos bens públicos, responderá o titular do vehículo ou condutor das mesmas. Artigo 114. Unha vez que se retiren, os vehículos serán conducidos ao lugar de depósito autorizado dando coñecemento desta circunstancia aos seus titulares. Coas excepcións legalmente previstas, os gastos establecidos na taxa para o efecto, que se orixinen como consecuencia da retirada do vehículo e a súa estancia no depósito municipal ou lugar de depósito autorizado serán por conta do titular, que terá que pagalos ou garantir o pagamento como requisito anterior á devolución do vehículo, sen prexuízo do dereito de interposición do recurso que lle asista. Por outro lado, a retirada do vehículo só poderá facela o titular ou persoa autorizada. Artigo 115. A retirada do vehículo suspenderase inmediatamente se o condutor comparece antes de que o guindastre iniciara a súa marcha co vehículo enganchado, e toma as medidas necesarias para facer cesar a situación irregular na que se atopaba, aboando as taxas correspondentes do enganche. Artigo 116. Serán retirados inmediatamente da vía pública pola autoridade municipal todos aqueles obxectos que se atopen na mesma e non haxa persoa algunha que se faga responsable dos mesmos, os cales serán trasladados ao depósito municipal ou lugar de depósito autorizado. De igual forma actuarase no caso de que o obxecto entorpeza o tráfico de peóns ou de vehículos, así como se o seu propietario se negara a retiralo de inmediato, sen prexuízo de requirirlle posteriormente as responsabilidades nas que incorrese. Artigo 117. Aínda cando se atopen correctamente estacionados, a Policía local poderá, ben retirar os vehículos da vía pública, ou ben proceder ao seu traslado, nas situacións seguintes: a) Cando se atopen estacionados en lugares nos que estea previsto a realización dun acto público debidamente autorizado, e se houbese colocado por parte da Policía Local sinalización ou avisos facendo constar esta circunstancia con 48 horas de antelación. b) Cando se atopen estacionados en zonas onde se prevea a realización de labores de limpeza, reparación ou sinalización da vía pública. c) En caso de emerxencia. d) Cando un vehículo se atope indebidamente estacionado como consecuencia de calquera cambio de ordenación do tráfico. O Concello deberá advertir coa antelación suficiente as referidas circunstancias mediante a colocación dos avisos necesarios cun prazo de 48 horas de antelación, excepto no caso nos que as actuacións requiran unha inmediatez absoluta pola súa natureza. Artigo 118.1. A responsabilidade pola infracción ao disposto na presente ordenanza recaerá directamente no autor do feito en que consista a infracción. Non obstante: a) O condutor dunha motocicleta, dun ciclomotor, dun vehículo de tres ou catro rodas non carrozados ou de calquera outro vehículo para o que se esixa o uso de casco por condutor e pasaxeiro será responsable pola non utilización do casco de protección polo pasaxeiro, así como por transportar pasaxeiros que non conten coa idade mínima esixida. Asúmesmo, o condutor do vehículo será responsable pola non utilización dos sistemas de retención infantil, coa excepción prevista no artigo 11.4 do Real Decreto Lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o Texto Articulado da Lei sobre Tráfico, Circulación de Vehículos a Motor e Seguridade Vial, cando se trate de condutores profesionais. b) Cando a autoría dos feitos cometidos corresponda a un menor de dezaoito anos, responderán solidariamente con el os seus pais, titores, acolledores e gardadores legais ou de feito, por este orden, en razón ao incumprimento da obriga imposta a estes, que leva aparellado un deber de previr a infracción administrativa que se impute aos menores. A responsabilidade solidaria quedará referida estritamente á pecuniaria derivada da multa imposta. c) Nos supostos en que non teña lugar a detención do vehículo e este tivese designado un condutor habitual, a responsabilidade pola infracción recaerá neste, salvo no suposto de que acreditase que era outro o condutor ou a subtracción do vehículo. d) Nos supostos en que non teña lugar a detención do vehículo e este non tivese designado un condutor habitual, será responsable o conductor identificado polo titular ou o arrendatario a longo prazo, de acordo coas obrigas impostas no articulo 9 bis do Real Decreto Lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o Texto Articulado da Lei sobre Tráfico, Circulación de Vehículos a Motor e Seguridade Vial. e) Nas empresas de arrendamento de vehículos a corto prazo será responsable o arrendatario do vehículo. No caso de que este manifestará non ser o condutor, ou fose persoa xurídica, lle corresponderán as obrigas que para o titular establece o artigo 9 bis do Real Decreto Lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o Texto Articulado da Lei sobre Tráfico, Circulación de Vehículos a Motor e Seguridade Vial. A mesma responsabilidade alcanzará aos titulares dos talleres mecánicos ou establecementos de compravenda de vehículos polas infraccións cometidas cos vehículos mentres se atopen alí depositados. f) O titular, ou o arrendatario a largo prazo, no suposto de que constase no Rexistro de Vehículos, será en todo caso responsable das infraccións relativas á documentación do vehículo, aos recoñecementos periódicos e a seu estado de conservación, cando as deficiencias afecten ás condicións de seguridade do vehículo. g) O titular ou arrendatario, no suposto de que constase no Rexistro de Vehículos, será responsable das infraccións por estacionamento, agás nos supostos en que o vehículo tivese designado un conductor habitual ou se indique un condutor responsable do feito.2. O disposto no presente artigo entenderase aos únicos efectos da determinación da responsabilidade no ámbito administrativo polas infraccións tipificadas na presente ordenanza. Artigo 119. As accións ou omisións contrarias aos preceptos recollidos nesta Ordenanza serán constitutivas da infracción que, mediante a instrución do correspondente procedemento sancionador, se sancionará de conformidade co cadro de infraccións e sancións anexo á presente ordenanza, todo elo con respecto ao exercicio da competencia que lle corresponda aos tribunais de xustiza para o caso da comisión de delitos ou faltas tipificadas nas leis penais. A alcaldía queda facultada para o desenvolvemento do cadro de infraccións que se poden sancionar por ser constitutivos de infraccións ao disposto na presente Ordenanza. Artigo 120. Aquelas accións ou omisións á normativa de tráfico e seguridade viaria, e as contempladas na presente ordenanza, tramitaranse de conformidade co disposto no Real decreto lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o texto articulado da Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria; no Real decreto 1428/2003, de 21 de novembro, polo que se aproba o Regulamento Xeral de Circulación para a aplicación e desenvolvemento do texto articulado antes citado, e demais normativa concordante, aplicándose como procedemento sancionador o recollido no Real decreto 320/1994, de 25 de febreiro, e supletoriamente o Real decreto 1398/1994, de 4 de agosto, do procedemento para o exercicio da potestade sancionadora, ou outras normas que legalmente substitúan ás citadas. Artigo 121.1. As infraccións clasifícanse en leves, graves e moi graves, de conformidade co previsto na Lei de seguridade viaria.2. Son infraccións leves as cometidas contra as normas contidas na Lei de seguridade viaria e os seus regulamentos de desenvolvemento, xunto coas cometidas contra as normas desta Ordenanza que así se cualifiquen ou que non revistan o carácter de graves ou moi graves nos apartados seguintes. En particular é falta leve non facer uso por parte dos usuarios de bicicletas dos elementos e prendas reflectantes, de acordo co establecido na lei 18/2009, de 23 de novembro, pola que se modifica o texto articulado da Lei sobre Trafico, Circulación de Vehículos a Motor e Seguridade Vial, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, en materia sancionadora.3. Son infraccións graves, cando non sexan constitutivas de delito, as seguintes conductas: a) Non respectar os límites de velocidade regulamentariamente establecidos, de acordo co recollido no anexo I da presente ordenanza. b) Circular nun tramo a una velocidade superior aos límites establecidos regulamentariamente, de acordo co recollido no anexo I da presente ordenanza. c) Incumprir as disposicións en materia de prioridade de paso, adiantamentos, cambios de dirección ou sentido, e marcha atrás, sentido de circulación, utilización de carrís e beirarrúas e, en xeral, toda vulneración dos ordenacións especiais de tráfico por razóns de seguridade ou fluidez da circulación. d) Parar ou estacionar no carril bus, en curvas, cambios de rasante, zonas de estacionamento para uso exclusivo de persoas con discapacidade, túneles, pasos inferiores, interseccións ou en calquera outro lugar perigoso ou no que se obstaculice gravemente a circulación ou constitúa un risco, especialmente para os peóns. e) Circular sen facer uso do alumeado regulamentarios, salvo que o vehículo sexa unha bicicleta en cuxo caso a infracción terá caracter de leve. f) Conducir utilizando cascos, auriculares ou outros dispositivos que diminúana obrigatoria atención permanente á conducción. g) Conducir utilizando manualmente dispositivos de telefonía móbil, navegadores ou calquera outro sistema de comunicación. h) Non facer uso do cinto de seguridade, sistemas de retención infantil, casco e demais elementos de protección. i) Circular con menores de doce como pasaxeiros de ciclomotores o motocicletas. j) Non respectar as sinais dos axentes que regulan a circulación. k) Non respectar a luz vermellas dun semáforo. l) Non respectar a sinal de stop ou a sinal de ceda o paso. ll) Conducir un vehículo sendo titular dunha autorización que carece de validez por non ter cumpridos os requisitos administrativos esixidos regulamentariamente en España. m) A conducción neglixente n) Arroxar á vía pública ou seus inmediacións obxectos que poidan producir incendios ou accidentes, ou que obstaculicen a libre circulación. ñ) Non manter a distancia de seguridade co vehículo que lle precede. o) Circular cun vehículo que incumpra as condicións técnicas regulamentariamente establecidas, salvo que puideran estimarse incluídas no apartado 4. ll) seguinte, así como as infraccións relativas ás normas que regulan a inspección técnica. p) Incumprir a obriga de todo conductor de verificar que as placas de matrícula do vehículo non presentan obstáculos que impidan ou dificulten a súa lectura e identificación. q) Non facilitar ao Axente da autoridade a súa identidade nin os datos do vehículo solicitados polos afectados nun accidente de circulación, estando implicado no mesmo. r) Conducir vehículos coa carga mal estacionada ou con perigo de caída. s) Conducir un vehículo tendo suspendida a autorización administrativa para conducir ou prohibida a súa utilización polo conductor. t) Circular cun vehículo cuxo permiso de circulación está suspendido. u) A ocupación excesiva do vehículo que supoña aumentar nun 50% o número de prazas autorizadas, excluída a do conductor. v) Incumprir a obriga de impedir que o vehículo sexa conducido por quen nunca houbera obtido o permiso ou a licenza de conducción correspondente. w) Incumprir as normas sobre o réxime de autorización e funcionamento dos centros de ensino e formación e dos centros de recoñecemento de conductores autorizados polo Ministerio do Interior ou polos órganos competentes das Comunidades Autónomas, salvo que puideran estimarse incluías no apartado 5. e) do presente artigo. x) Circular por autopistas ou autovías con vehículos que o teñen prohibido. y) Non instalar os dispositivos de alerta ao conductor nos garaxes ou aparcadoiros nos termos legal e regulamentariamente previstos. z) Circular en posición paralela con vehículos que o teñen prohibido.4. Son infraccións moi graves, cando non sexan constitutivas de delito, as seguintes condutas: a) Non respectar os límites de velocidade regulamentariamente establecidos, de acordo co recollido no anexo I da presente ordenanza. b) Circular nun tramo a una velocidade superior aos límites establecidos regulamentariamente, de acordo co recollido no anexo I da presente ordenanza. c) A condución polas vías habendo inxerido bebidas alcohólicas con taxas superiores ás establecidas regulamentariamente, e, en todo caso, a condución baixo os efectos de estupefacientes, psicotrópicos, estimulantes e calquera outra substancia con efectos análogos. d) Incumprir a obriga de todos os condutores de vehículos de someterse ás probas que se establezan para a detección de posibles intoxicacións de alcohol, estupefacientes, psicotrópicos, estimulantes e outras substancias análogas, e a dos demais usuarios da vía cando se atopen implicados nalgún accidente de circulación. e) A condución temeraria. f) A circulación en sentido contrario ao establecido. g) Participar en competicións e carreiras de vehículos non autorizadas h) Conducir vehículos que teñan instalados inhibidores de radar ou calquera outros mecanismos encamiñados a interferir no correcto funcionamento dos sistemas de vixilancia do tráfico. i) O exceso en máis do 50% nos tempos de conducción ou a minoración en máis do 50% dos tempos de descanso establecidos na lexislación sobre transporte terrestre. j) O incumprimento polo titular ou o arrendatario do vehículo co que se cometera a infracción da obriga de identificar verazmente ao condutor responsable da devandita infracción cando sexan debidamente requiridos para elo no prazo establecido. No suposto das empresas de aluguer de vehículos sen condutor a obriga de identificar axustarse ás previsións contidas ao respecto no artigo 9 bis da Lei 18/2009, de 23 de novembro. K) Conducir un vehículo carecendo da autorización administrativa correspondente. l) Circular cun vehículo que careza da autorización administrativa correspondente, ou que esta non sexa válida por non cumprir os requisitos esixidos regulamentariamente. ll) Circular cun vehículo que incumpra as condicións técnicas que afecten gravemente á seguridade viaria. m) Participar ou colaborar na colocación ou posta en funcionamento de elementos que alteren o normal funcionamento do uso do tacógrafo ou limitador de velocidade.5. Asúmesmo, son infraccións moi graves: a) Realizar na vía obras sen a autorización correspondente, así como a retirada, ocultación, alteración ou deterioro da sinalización permanente ou ocasional. b) Non instalar a sinalización de obra ou facelo incorrectamente, poñendo en grave risco a seguridade vial. c) Incumprir as normas, regulamentariamente establecidas, que regulan as actividades industriais que afectan de maneira directa á seguridade vial. d) Instalar inhibidores de radar nos vehículos ou calquera outros mecanismos encamiñados a interferir no correcto funcionamento dos sistemas de vixilancia do tráfico. Non constituirán infracción os sistemas de aviso que informan da posición dos sistemas de vixilancia do tráfico. e) incumprir as normas sobre o réxime de autorización e funcionamento dos centros de ensino e formación e dos centros de recoñecemento de conductores autorizados polo Ministerio do Interior o polos órganos competentes das Comunidades Autónomas, que afecten á cualificación dos profesores ou facultativos, ao estado dos vehículos utilizados, ou a elementos esenciais que incidan directamente na seguridade vial. Artigo 122.1 As infraccións que puideran cometerse contra o disposto na presente Ordenanza e normas subsidiarias, serán sancionadas coas multas previstas no artigo 67 do Real decreto lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, polo que se aproba o Texto articulado da Lei sobre tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria, modificada pola Lei 18/2009, de 23 de novembro: as infraccións leves serán sancionadas con multa de ata 100 euros; as graves con multa de 200 euros e as moi graves de 500 euros. Non obstante, as infraccións consistentes en non respectar os limites de velocidade sancionaranse na contía prevista no Anexo IV da Lei 18/2009, de 23 de novembro.2. Sen prexuízo do disposto anteriormente, na imposición de sancións deberá terse en conta: a) A multa pola infracción prevista no artigo 121.4 j) da presente ordenanza será o duplo da prevista para a infracción orixinaria que a motivou, se é infracción leve, e o triple se é infracción grave ou moi grave. b) A infracción recollida no artigo 121.4 h) da presente ordenanza sancionarase con multa de 6.000 euros. c) As infracción recollidas no artigo 121.5 sancionaranse con multa de entre 3.000 e 20.000 euros. Asúmesmo, no suposto da infracción recollida no artigo 121.5 e) poderase impoñer a sanción de suspensión da correspondente autorización polo período dun ano. Durante o tempo que dure a suspensión non poderá obter outra autorización para as mesmas actividades. A realización de actividade durante o tempo de suspensión da autorización levará aparellada unha nova suspensión por un período de seis meses ao cometerse o primeiro quebrantamento, e dun ano se se producise un segundo ou sucesivos quebrantamentos.3. Cando o infractor non acredite a súa residencia legal no territorio español, o Axente denunciante fixará provisionalmente a contía da multa, e de non depositarse o seu importe, o conductor deberá trasladar o vehículo e inmobilizalo no lugar indicado polo Axente denunciante. O depósito poderá efectuarse mediante tarxeta de crédito, ou en metálico en euros e, en todo caso, se terá en conta o previsto para o procedemento sancionador abreviado respecto á posibilidade de redución do 50% da multa inicialmente fixada. Artigo 123. As multas deberán facerse efectivas aos órganos de recadación da administración xestora, directamente ou a través de entidades bancarias ou de crédito concertadas, dentro dos quince días naturais seguintes á data en que sexan notificadas logo da resolución que poña fin á vía administrativa, en voluntaria. Transcorrido este prazo sen efectuarse o ingreso, a súa exacción levarase a cabo polo procedemento de prema. Artigo 124. O procedemento sancionador regularase polo Real decreto 320/1994, de 25 de febreiro, modificado parcialmente polo Real decreto 318/2003, de 14 de marzo, polo que se aproba o procedemento sancionador en materia de tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria e pola lei 18/2009, de 23 de novembro, pola que se modifica o texto articulado da Lei sobre Trafico, Circulación de Vehículos a Motor e Seguridade Vial, aprobado polo Real Decreto Lexislativo 339/1990, de 2 de marzo, en materia sancionadora. Supletoriamente se aplicará o Real decreto 1398/1994, de 4 de agosto, do procedemento para o exercicio da potestade sancionadora, ou outras normas que legalmente a substitúan. Será competencia da alcaldía, e pola súa delegación do concelleiro en quen puidera delegar, a imposición das sancións por infracción aos preceptos contidos na presente ordenanza. Artigo 125. As denuncias dos axentes da Policía local, cando exerzan funcións de vixilancia e control da circulación viaria, terán valor probatorio, sen prexuízo do deber de aqueles de achegar todas as probas que sexan posibles sobre os feitos da denuncia e sen prexuízo, así mesmo, das probas que na súa defensa poidan achegar ou designar os denunciados. Artigo 126. Calquera persoa poderá formular denuncia das infracción aos preceptos da presente ordenanza que puidera observar. Neste caso, a denuncia non terá presunción de veracidade. Artigo 127. Nas denuncias que se formulen, tanto a requirimento como de oficio, deberá constar necesariamente: 1) A identificación do vehículo co que se cometeu a presunta infracción.2) A identidade do denunciado, se esta fose coñecida.3) Unha descrición sucinta do feito, con indicación do lugar, data e hora da suposta infracción.4) Nome e domicilio do denunciante, datos estes que poderán se substituídos polo seu número de identificación profesional cando a denuncia fose formulada por un axente da Policía local no exercicio das súas funcións. Nas denuncias que os axentes da autoridade notifiquen no acto ao denunciado deberá constar, ademais: a) A infracción presuntamente cometida, a sanción que puidera corresponder e o número de puntos cuxa perdida leve aparellada a infracción. b) O órgano competente para impoñer a sanción e a norma que lle atribúa tal competencia. c) Se o denunciado procede ao abono da sanción no acto deberá sinalar, ademais da cantidade aboada e as consecuencias derivadas do pago da mesma previstas no procedemento sancionar abreviado. d) No caso de que non se proceda ao abono no acto da sanción, deberá indicarse que dita renuncia inicia o procedemento sancionador, e que dispón dun prazo de 20 días naturais para efectuar o pago, coa reducción e consecuencias establecidas no procedemento sancionador abreviado, ou para formular alegacións e propoñer as probas que estime convenientes. Neste caso, se indicarán os lugares, oficinas ou dependencias onde pode presentalas. e) Se non prazo sinalado no paragrafo anterior non se houbesen formulado alegacións ou non se houbese aboado o multa, se indicará que o procedemento se terá por concluído o día seguinte á finalización de dita prazo. f) O domicilio que, no seu caso, indique o interesado a efectos de notificacións. Este domicilio non se terá en conta se o denunciado tivese asignada unha Dirección Electrónica Vial, elo sen prexuízo do previsto no artigo 28.4 da Lei 11/2007, de 22 de xuño. Artigo 128. As denuncias de carácter voluntario poderán formularse ante o axente da Policía Local encargado da vixilancia ou regulación do tráfico que se atope máis próximo ao lugar dos feitos ou mediante escrito dirixido á Alcaldía. Cando a denuncia se formulase ante os axentes da Policía Local, estes estenderán o correspondente boletín de denuncia no que se farán constar se puideron comprobar persoalmente a presunta infracción denunciada, así como se puideron notificala. Artigo 129. As denuncias notificaranse no acto ao denunciado. Non obstante, a notificación poderá efectuarse nun momentos posterior sempre que se dea algunha das seguintes circunstancias: a) Que a denuncia se formule en circunstancias na que a detención do vehículo poida orixinar un risco para a circulación. Neste caso o Axente deberá indicar os motivos concretos que a impiden. b) Que a denuncia se formule estando o vehículo estacionado, cando o conductor non estea presente. c) Que a autoridade sancionadora tivera coñecemento dos feitos a través de medios de captación e reprodución de imaxes que permitan a identificación do vehículo. Artigo 130. Notificada a denuncia, o denunciado disporá dun prazo de 20 días naturais para realizar o pago voluntario con reducción da sanción de multa, ou para formular as alegacións e propoñer ou aportar as probas que estime oportunas. Se efectúa o pago da multa nas condicións indicada no paragrafo anterior, se seguirá o procedemento abreviado e, no caso de non facelo, o procedemento sancionador ordinario. Artigo 131. Procedemento sancionador abreviado. Unha vez realizado o pago voluntario da multa, xa sexa no acta de entrega da denuncias ou dentro do prazo de 20 días naturais contados dende o día seguinte ao da súa notificación, se terá por concluído o procedemento sancionador coas seguintes consecuencias: a) A reducción do 50% do importe da sanción de multa. b) A renuncia a formular alegacións. No caso de que fosen formuladas se terán por no presentadas. c) A terminación do procedemento sen necesidade de ditar resolución expresa, o día no que se realice o pago. d) O esgotamento da vía administrativa sendo recorrible unicamente ante o orden xurisdicional contencioso-administrativo. e) O prazo para a interpor o recurso contencioso-administrativo iniciarase o día seguinte a aquel no que teña lugar o pago. f) A firmeza da sanción na vía administrativa dende o momento do pago, producindo plenos efectos dende o día seguinte. g) A sanción non computará como antecedente no Rexistro de Condutores e Infractores, sempre que se trate de infraccións graves que non leven aparellada a perda de puntos. O procedemento sancionador abreviado non será de aplicación ás infracción previstas no artigo 121.4 h) e j) e 121.5 da presente ordenanza. Notificada a denuncia, o interesado disporá dun prazo de 20 días naturais para formular as alegacións que teña por conveniente e propoñer ou aportar as probas que estime oportunas. No suposto que non se houbera producido a detención do vehículo, o titular, o arrendatario a largo prazo ou o condutor habitual, no seu caso, disporán dun prazo de 15 días naturais para identifica ao condutor responsable da infracción contra o que se iniciará o procedemento sancionador. Esta identificación se efectuará por medios telemáticos se a notificación se houbese efectuado a través da Dirección Electrónica Vial. Se as alegacións formuladas aportase datos novos ou distintos dos constatados polo Axente denunciante, e sempre que se estime necesario por o instrutor, se dará traslado de aquelas ao Axente para que informe no pazo de 15 días naturais. En todo caso, o instrutor poderá acordar que se practiquen as probas que estime pertinentes para a investigación e cualificación dos feitos e para a determinación das posibles responsabilidades. A denegación da práctica das probas deberá ser motivada, deixando constancia no expediente sancionador. Concluída a instrución do procedemento sancionador, o órgano instrutor elevará proposta de resolución ao órgano competente para sancionar para que dite a resolución que proceda. Unicamente se dará traslado da proposta ao interesado, para que poda formular novas alegacións no prazo de 15 días naturais, se figuran no procedemento ou se houberan tido en conta na resolución outros feitos ou outras alegacións e probas diferentes ás aducidas polo interesado. Se o denunciado non formula alegacións nin aboa o importe da multa no prazo de 20 días naturais seguintes ao da notificación da denuncia esta terá o efecto de acta resolutorio do procedemento sancionador. Neste suposto, a sanción poderá executarse transcorridos trinta días naturais dende a notificación da denuncia. O disposto anteriormente será de aplicación unicamente cando se trate de: a) Infraccións leves. b) Infraccións graves que non detraian puntos. c) Infraccións graves o moi graves cuxa notificación se efectuase no acta da denuncia. A terminación do procedemento pon fin a vía administrativa e a sanción poderá executar dende o día seguinte ao transcurso dos trinta días antes indicados. Artigo 133. A resolución do expediente deberá ser notificada no prazo dun ano contado desde que se iniciou o procedemento e decidirá todas as cuestións presentadas polos interesados e aquelas outras derivadas do procedemento. A resolución non poderá ter en conta feitos distintos dos determinados na fase de instrución do procedemento, sen prexuízo da diferente valoración xurídica. Se non se notificara a resolución sancionadora transcorrido un ano desde a iniciación do procedemento, se producirá a caducidade do mesmo e se procederá ao arquivo das actuacións, por solicitude do interesado ou de oficio polo órgano competente para ditar a resolución, excepto nos casos nos que o procedemento se paralizase por causa imputable aos interesados ou se suspendese polas actuacións xudiciais a que se refire o artigo 2.1 do Regulamento de procedemento sancionador en materia de tráfico, circulación de vehículos a motor e seguridade viaria. Cando a paralización do procedemento se producise por causa do coñecemento dos feitos pola xurisdición penal e cando interviñese outra autoridade competente para impoñer a sanción de multa e téñase que trasladar o expediente para substanciar a suspensión da autorización administrativa para conducir á administración xeral do Estado, o prazo de caducidade se suspenderá e reanudará, polo tempo que reste ata un ano, unha vez que adquira firmeza a resolución xudicial ou administrativa correspondente. Artigo 134. A resolución sancionadora porá fin á vía administrativa e a sanción se porá executar dende o día seguinte a aquel no que se notifique ao interesado, producindo plenos efectos, ou, no seu caso, unha vez transcorrido o prazo indicado no último apartado do artigo 133 da presente ordenanza. Contra as resolucións sancionadoras, poderá interpoñerse recurso de reposición, con caracter potestativo, no prazo dun mes contado dende o día seguinte ao do seu notificación. O recurso se interporá ante o órgano que ditou a resolución sancionadora, que será o competente para resolvelo. Non se terán en conta na resolución do recurso feitos, documentos e alegacións do recurrente que puideran aportarse no procedemento orixinario. O recurso de reposición regulado neste artigo entenderase desestimado se non recae resolución expresa no prazo dun mes, quedando expedita a vía contencioso – administrativa. Artigo 135. O prazo de prescrición das infraccións será o de tres meses para as infraccións leves, seis meses para as infraccións graves e moi graves. O prazo de prescrición cóntase a partir do día en que os feitos se cometeran. A prescrición interrómpese por calquera actuación administrativa da que teña coñecemento o denunciado ou estea encamiñada a averiguar a súa identidade ou domicilio e se practique con outras administracións, Institucións ou Organismos. Tamén se interrompe a prescrición pola notificación efectuada de acordo co establecido no artigos 76,77 e 78 da Lei 18/2009, de23 de novembro. O prazo de prescrición reanúdase se o procedemento se paraliza durante máis dun mes por causa non imputable ao denunciado. O prazo de prescrición das sancións consistentes en m ulta pecuniarias será de catro anos e, o das demais sancións, será dun ano, computados dende o día seguinte a aquel no que adquira firmeza na vía administrativa a sanción. O computo e a interrupción do prazo de prescrición do dereito da administración para esixir o pago das sancións consistentes en multa pecuniaria rexeranse polo disposto na Lei Xeral Tributaria. Os expedientes sancionadores que se iniciaran con anterioridade á entrada en vigor da presente Ordenanza seguirán a súa tramitación de acordo coa normativa nese momento temporal vixente, excepto nos casos en que os preceptos do presente texto resulten mais beneficiosos para o autor da infracción, caso no que se aplicarán os mesmos. Queda derrogada a Ordenanza de mobilidade aprobada inicialmente polo pleno municipal na sesión de data 21 de xuño de 2008, elevándose dito acordo a definitivo ao non terse presentadas alegacións (publicada no Boletín Oficial da Provincia de 19 de setembro de 2008), así como a Ordenanza de Mobilidade aprobada inicialmente polo pleno municipal na sesión de data 26 de xuño de 2010 (publicada no Boletín Oficial da Provincia de 30 de setembro de 2010) e cantas normas municipais de igual ou inferior rango se opoñan á presente Ordenanza. A presente Ordenanza entrará en vigor unha vez publicada integramente no Boletín Oficial da Provincia, transcorrido o prazo de quince días hábiles sinalado no artigo 65.2 da Lei 7/1985, de 2 de abril, de bases do réxime local. Miño, 18 de febreiro de 2011 O Alcalde-Presidente Fdo.: Juan A. Maceiras Barros Nos tramos de autovías e autopistas interurbanas de acceso ás cidades nos que se haxan establecido límites inferiores a 100 km/h, os excesos de velocidade se sancionaran coa multa económica correspondente ao cadro de sancións do ANEXO I da presente ordenanza. O resto dos efectos administrativos e penais so se producirá cando superen os 100 km/h e nos termos establecidos para este límite. El titular de un permiso o licencia de conducción que sea sancionado en firme en vía administrativa por la comisión de alguna de las infracciones que a continuación se relacionan perderá el número de puntos que, para cada una de ellas, se señalan a continuación: A detracción de puntos por exceso de velocidade se producirá de acordo co establecido no Anexo I da presente ordenanza. A perdida de puntos unicamente se producirá cando o feito do que se derive a detracción de puntos se produza por conducir un vehículo para o que se esixa unha autorización administrativa. O crédito de puntos é único para todas as autorizacións administrativas das que sexa titular o condutor.