23/11/2010 | Administración LocalMunicipal
Santiago de Compostela
Urbanismo
Negociado de licencias de aperturas - modificación ordenanza

O pleno da corporación na sesión extraordinaria que tivo lugar o día 1 de outubro de 2010, de conformidade ao ditame favorable da Comisión informativa de Urbanismo, Infraestruturas e Vivenda, correspondente á súa reunión do día 28 de setembro de 2010 e consonte cos informes técnico e xurídico, adoptou o seguinte acordo: a) Resolver as alegacións presentadas de conformidade co informe emitido pola xefa do Servizo de Licenzas o 17 de setembro de 2010. b) Aprobar definitivamente a Modificación da Ordenanza Municipal de ruídos vibracións e condicións dos locais coas modificacións respecto do aprobado inicialmente que resultan do citado informe. O presente acordo, notificarase persoalmente aos interesados. Así mesmo publicarase no Boletín Oficial da Provincia xunto co texto da modificación aprobada que é do teor literal seguinte: As condicións acústicas esixibles aos diversos elementos construtivos que compoñen a edificación serán as determinadas no DB HR del CTE. Xunto coa certificación de fin de obra o promotor deberá presentar certificado de illamento acústico expedido por empresas ou entidades homologadas pola Consellería de Medio Ambiente. Unha vez presentada dita documentación o concello comprobará, á vista da mesma, o cumprimento das prescricións establecidas neste título. Para os efectos dos límites fixados no artigo 13º sobre protección do ambiente exterior teranse en conta as seguintes prescricións: Os aparellos elevadores, as instalacións de acondicionamento de aire e torres de refrixeración, a distribución, depuración de augas, a transformación de enerxía eléctrica, instalacións de calefacción e demais servicios dos edificios, serán instalados coas precaucións de localización e illamento que garantan un nivel de transmisión sonoro non superior aos límites fixados nos artigos 13° e 18°. En particular, os cuartos de caldeiras e as salas de maquinaria non poderán lindar por paramentos horizontais e verticais con zonas destinadas a uso de vivenda, dentro dun mesmo edificio. Con relación aos límites fixados no artigo 13° sobre protección do ambiente interior dos recintos, observaranse as seguintes normas: Primeira. En todas as edificacións, os cerramentos exteriores axustaranse ao disposto na prescrición primeira do artigo anterior. Non obstante, nos casos en que a edificación se vaia realizar nun sector afectado por ruídos tales como os procedentes de trens, estacións de autobuses ou similares, o illamento acústico esixido poderá aumentarse se se considera imprescindible para atenuar os efectos de importantes agresións acústicas, chegando en casos extremos, a prohibírense determinados usos do solo. Segunda. Nos inmobles en que coexistan vivendas e outros usos autorizados polas ordenanzas municipais non se permitirá a instalación, funcionamento ou uso de ningunha máquina, aparello ou manipulación cun nivel sonoro que exceda de 75 dBA. Terceira. Prohíbese toda emisión de ruídos nos establecementos situados en edificios de vivendas cando o nivel sonoro transmitido a aquelas exceda de 30 dBA durante a noite (de 22 a 8 horas), e 35 dBA durante o día (de 8 a 22 horas). Cuarta. As máquinas, aparellos ou manipulacións xeradores ruídos de nivel superior a 80 BA que puidesen instalarse ou realizarse en edificios fabrís, situaranse en locais ad hoc, illados dos restantes lugares de permanencia de persoal, de forma que neles non se exceda o límite de 80 dBA. Os operarios encargados do manexo de tales elementos serán provistos de medios de protección persoal que garantan a súa seguridade e saúde. No se permitira ancorar en calquera caso a maquinaria, soportes ríxidos desta o calquera outro órgano móvil ás paredes medianeiras, teitos ou forxados de separación entre locais de calquera clase de actividade, así como nos elementos da estructura da edificación, sen interpoñer os dispositivos elásticos e antivibratorios correspondentes en función das características do equipo instalado que garanten a ausencia de transmisión de vibracións. Restaurantes: son os establecementos definidos como tales na normativa de turismo. Dispoñen das seguintes subcategorías: Salóns de banquetes: restaurantes destinados a servir xantares e bebidas a un público agrupado, mediante prezo concertado, para ser consumidas en data e hora predeterminadas en servicio de mesas no mesmo local. Poden realizar actividades de baile posterior ó xantar, sempre que reúna as debidas condicións de seguridade e insonorización. Bar, café-bar: son os establecementos definidos como tales na normativa de turismo. Consta das seguintes subcategoría: Tablaos flamencos: establecementos públicos fixos nos que se desenvolven actuacións de danza e música flamenca en directo, debendo dispoñer dun escenario de madeira elevado a unha altura suficiente para que poda ser observado polo público que se atopa nas mesas nas que se ofrece o servicio de bar, café bar, segundo conste na perceptiva autorización turística. O local deberá dispor de tablao e mesas para as consumicións do público, debendo existir entre o tablao e as mesas unha distancia de polo menos tres metros e sempre suficiente para garantir a seguridade dos actores e dos usuarios do local. Carecendo de pista de baile, o tablao ou escenario debe ter unhas medidas mínimas de 20 m2 de superficie. O local debe contar, cando menos cun camerino. O horario coincidirá co da actividade principal que é a de restauración. Cafetería: son os establecementos definidos así pola normativa de turismo. Consta das seguintes subcategorías: Cafés-teatro, cafés-concerto, cafés-cantante: establecementos nos que se desenvolve a actividade de cafetería nos termos do previsto no catálogo xunto con actuacións teatrais, de variedades ou musicais en directo, sen pista de baile para o público, podendo ou non dispor de escenario e camerinos, e nos que se ofrece servicio de bebidas. Esta prohibido que nestes locais se celebren bailes. O horario en este establecemento será o da actividade principal que é a de restauración. Locais de restauración con horario especial en función do persoal ó que vaian destinados, que son aqueles centros de restauración situados en aeroportos, portos, hoteis, polígonos industriais e, en xeral, en zonas delimitadas territorialmente que estén adicados a satisfacer as necesidades dos usuarios e profesionais das actividades e empresas situadas neste territorio delimitado, sempre que neles se ofreza exclusivamente bebidas e alimentos para o consumo inmediato, sen que en ningún caso poidan dispoñer de espazos para a celebración de bailes, medios de reprodución de música de ningún tipo, ou acceso doutras persoas alleas á actividade principal. Salas de festas: establecementos públicos fixos e independentes especialmente preparados para ofrecer dende un escenario actuacións de variedades ou musicais fundamentalmente en directo. Disporán de pistas de baile para o público e este seguirá as actuacións dende lugares distribuídos derredor da pista de baile ou do escenario, pudendo ofrecerlles servizo de bar. Disporán de roupeiro e camerinos. Discotecas: establecementos públicos fixos e independentes especialmente preparados nos que, ademais de servir bebidas, dispoñen dunha ou máis pistas de baile para o público, sen ofrecer actuacións en directo. Disporán de roupeiro. Salas de baile: establecementos públicos fixos que disporán duna pista de baile y que están dirixidos á ensinanza de baile como actividade de ocio. Se considera pista de baile, ós efectos deste catálogo, o espazo especialmente delimitado e destinado a tal fin, desprovisto de obstáculos construtivos ou de mobiliario e de dimensións suficientes para circunscribir un círculo de diámetro mínimo de sete metros. Pubs: establecementos públicos fixos e independentes dedicados exclusivamente ó servicio de bebidas. Poden dispoñer de ambientación musical por medios técnicos, pero sen pista de baile. Karaoke: establecementos fixos dedicados exclusivamente ó servizo de bebidas que ofrecen a posibilidade de saír a un escenario a cantar e contan cos medios técnicos apropiados para o desenvolvemento da actividade, sen pista de baile. Cibercafé, salóns ciber e semellantes: establecementos públicos fixos, independentes ou agrupados con outros que, debidamente autorizados, se destinan con carácter permanente a proporcionar ós asistentes, de xeito gratuíto mediante o abono de cantidades monetarias, un tempo de uso de ordenadores para o acceso a internet ou a calquera das súas funcións, ase como, no seu caso, servizo de bar ós usuarios dentro das instalacións. Queda prohibida a entrada ós menores de 18 anos se en eles se serven bebidas alcohólicas durante o tempo nos que exista o citado servizo. Estará tamén prohibida a entrada a menores de idade a estes locais durante o tempo no que as conexións as redes informáticas de internet no teñan ningún tipo de limitación referida a idade do usuario. De exhibicións especiais: establecementos públicos fixos especialmente preparados para exhibir películas en vídeo ou para realizar actuacións en directo, onde o espectador se sitúa en cabinas individuais ou sistema semellante. Queda prohibida a entrada a menores de 18 anos nos casos de actuacións en directo, ou con exhibición de películas de vídeo, que sexan de carácter sexual ou de extrema violencia.1. Clasifícanse as distintas actividades de ocio en función do seu grao de molestia. Así, teremos: -Bar, café. -Café-bar. -Cafetería. -Restaurante. - Pub. - Cibercafé, salóns ciber e semellantes. - Café cantante. - Café concerto. - Café teatro - Boleiras. - Karaoke. - Discoteca. - Sala de baile. - Sala de festas. - Salóns de Banquetes. - Tablao flamenco. - De exhibicións especiais. No non previsto nesta clasificación estarase ao disposto no Regulamento xeral de policía de espectáculos públicos ou na norma que o substitúa, e na normativa especifica, en caso de que a haxa. De forma xeral en cada edificio ou sector de edificio estruturalmente independente ou delimitado por xuntas de dilatación, poderán autorizarse tantas actividades das contempladas no artigo 42 como portais de vivendas teña o inmoble. Esta limitación refírese exclusivamente ao número de actividades recreativas autorizables e non condiciona a ubicación destas actividades na planta do edificio. Quedan exceptuadas desta limitación numérica as cafeterías e os restaurantes. Nos locais onde se desenvolvan actividades das definidas no artigo 42 e que se atopen en galerías ou pasaxes, a relación entre a lonxitude da fachada a un espazo exterior de uso público e a superficie total útil do establecemento en planta baixa será como mínimo dun metro lineal de fachada por cada vintecinco metros cadrados de superficie, excepcionándose do cumprimento desta condición, cando os locais se atopen en galerías ou paisaxes de edificios con uso exclusivo non residencial. En todo caso, a lonxitude da fachada do local será a suficiente para cumprir as especificacións establecidas no DB SI del CTE. Non se permitirá a instalación e uso de aparellos de música ou videomusicais ou a utilización de instrumentos de amplificación ou altofalantes distintos ós dos propios aparellos, nos establecementos do grupo I. Nesta categoría de establecementos soamente poderá instalarse fío musical, un aparello de radio ou de televisión, que deberán funcionar sen estar conectados a amplificadores ou a altofalantes distintos aos propios do aparello.” Non se permitirá en ningún tipo de patio a instalación de aparellos ou equipos susceptibles de producir molestias por ruídos ou vibracións, estes deberán ubicarse sempre dentro da liña de fachada. No caso dos patios de luces, prohíbese a apertura de saídas directas de ventilación forzada; soamente se permitirá nestes patios a instalación de condutos de ventilación ou chemineas de fumes que vaian sempre á parte superior da cuberta do edificio. A ventilación forzada dos locais non producirá en ningún caso molestias aos veciños do inmoble nin aos usuarios da vía pública. A distancia entre as saídas de aire e as fiestras situadas fronte ao equipo de ventilación non será inferior a catro (4) metros. En todos os casos, a ventilación forzada dos aseos conducirase á cuberta do edificio.1. Como norma xeral, ás actividades con horario nocturno esixiráselles un illamento acústico mínimo de 60 dBA respecto aos locais destinados a uso residencial.2. En calquera suposto, sexa cal sexa o illamento acústico acadado, nunca se poderán superar os límites de recepción fixados nos artigos desta ordenanza para estes establecementos.3. O suxeito pasivo coa obriga de incrementar o illamento ata os mínimos sinalados é o titular do foco emisor do ruído.4. As actividades complementarias desenvolvidas polos establecementos incluídos nos grupos I e II no exterior (terrazas en vía pública) non estarán sometidas ás limitacións do illamento acústico ou aos limites máximos de ruído permitidos no exterior. No obstante, en ningún caso se producirán ruídos que superen en espazos lindantes, horizantais ou verticais, os niveis fixados como niveis de recepción polo artigo 13 desta ordenanza. En todo caso, os espacios dedicados a estas actividades complementarias non poderán dispor de equipos de música ou outras reproducións sonoras, así como tampouco outros elementos que sexan susceptibles de producir ruídos. Corresponde aos propietarios dos locais o mantemento da orde nas súas terrazas, sen prexuízo da intervención dos axentes da autoridade, cando así proceda.5. A determinación e comprobación do illamento acústico farase de acordo co artigo 14 e co apartado V do anexo. Garantizarase a existencia dos materiais de insonorización da forma que se indica no artigo 49. Será requisito imprescindible para considerar un local insonorizado que estea recebado o teito co fin de uniformar o illamento da placa. Concederase ao titular un prazo de TRES meses para que solicite licenza de apertura para a actividade efectivamente desenvolvida no local ou, noutro caso, para que efectúe os necesarios cambios no establecemento co fin de axustar o exercicio da actividade ao establecido pola licenza. Parágrafo Segundo.- Excepcionalmente, no caso de apertura de novas actividades en locais preexistentes situados en edificios catalogados, poderanse autorizar superficies mínimas inferiores, ata nun 20% como máximo, do establecido no artigo 44.3. Asemade, para locais en edificios situados no ámbito de aplicación do Plan Especial 1 de Protección e Rehabilitación da Cidade Histórica, catalogados con nivel 1 e 2 poderá diminuírse a porcentaxe ata un 35% da superficie mínima. Parágrafo Terceiro.- Nos casos de locais en edificios catalogados onde sexa imposible o cumprimento das condicións establecidas no artigo 44.8 desta ordenanza por resultaren incompatibles coa normativa de protección do patrimonio cultural, poderá admitirse con carácter excepcional a adopción de solucións técnicas alternativas que garantan a ausencia de molestias a terceiros provocadas por fumes e cheiros, dimensionada ás condicións do local.” Contra o acordo transcrito de aprobación definitiva, poderase interpoñer directamente recurso contencioso administrativo ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia no prazo de dous meses, contado a partir do día seguinte ó da publicación deste anuncio. Santiago de Compostela, 10 de novembro de 2010. O ALCALDE Asdo. Xosé A. Sánchez Bugallo