25/10/2010 | Administración LocalMunicipal
Val do Dubra
Aprobación definitiva Plan Sectorización SAUI

Téndose aprobado definitivamente polo Pleno da Corporación na sesión do día 16 de setembro de 2010 o Plan de Sectorización do Solo Apto para Urbanizar Industrial do Concello de Val do Dubra, e de conformidade co disposto no artigo 92 da Lei 9/2002, de 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia e no artigo 70 da Lei 7/1985, do 2 de abril, reguladora das bases do réxime local, publícase a memoria, ordenanzas e planos do dito plan, que entrará en vigor desde a súa publicación no Boletín Oficial da Provincia. Contra o acordo de aprobación definitiva poderase, de ser o caso, interpor recurso contencioso-administrativo no prazo de dous meses, a contar desde o día seguinte ó da publicación, diante do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, de conformidade co disposto no artigo 46 da Lei 29/1998, de 13 de xullo, da xurisdicción contencioso-administrativa e 85.11 da Lei 9/2002 citada. Asimesmo, poderase utilizar calquera outro recurso que se estime pertinente e exercer as accións que procedan diante da xurisdicción competente. Val do Dubra, 5 de outubro de 2010 O alcalde Juan M. Baleato Iglesias.1.-ANTECEDENTES 1.1.-OBXECTO 1.2.-SITUACIÓN URBANÍSTICA DO CONCELLO DE VAL DO DUBRA 1.3.-ENCADRE LEGAL 1.4.-determinacións das normas subsidiarias municipais.1.5.- XUSTIFICACIÓN DA VIABILIDADE DA INICIATIVA PLANTEXADA E A SÚA COHERENCIA COA ESTRUCTURA XERAL E ORGÁNICA DO TERRITORIO DAS NORMAS SUBSIDIARIAS DE VAL DO DUBRA 1.6.-CONSECUENCIAS DO DESENVOLVEMENTO DO PLAN de sectorización 1.7.-TRAMITACIÓN 2. MEMORIA INFORMATIVA 2.1. Encadre territorial 2.2. Demografía 2.2.1. Dinámica demográfica 2.2.1. ESTRUCTURA demográfica 2.3. Actividades económicas 2.3.1. Poboación activa 2.3.2. Sectores de actividade 2.3.3. Recursos humanos 2.4. Infraestructuras, servicios e equipamentos 2.4.1. análise da capacidade dos sistemas xerais de infraestructuras.3. MEMORIA XUSTIFICATIVA 3.1.-XUSTIFICACIÓN DA NECESIDADE DUN POLÍGONO INDUSTRIAL no concello de val do dubra 3.2.-CONVENIENCIA, OPORTUNIDADE E ADECUACIÓN Á NORMATIVA LEGAL DO MECANISMO QUE SE PLANTEXA 3.3.-OBXECTIVOS E CRITERIOS DE ORDENACIÓN DO PLAN de sectorización 3.3.1.-DELIMITACIÓN DO ÁMBITO SUPERFICIAL 3.3.2. Determinacións básicas do Plan de Sectorización en relación cos sistemas xerais 3.3.2.-OBXECTIVOS DO plan de sectorización 3.3.3.-CRITERIOS DE ORDENACIÓN 3.4.-XUSTIFICACIÓN DA ORDENACIÓN PROPOSTA 3.4.1.-TRAZADO VIARIO 3.4.2.- ZONAS VERDES, ESPACIOS LIBRES E EQUIPAMENTOS 3.4.2.1.- Zonas verdes e espacios libres 3.4.2.2.- Equipamentos 3.4.3.- USOS PORMENORIZADOS 3.5.-DISTRIBUCIÓN RESULTANTE DO SOLO SEGUNDO USOS TIPOLOXÍAS E TITULARIDADE DO MESMO 3.5.1.-RESERVA PARA SISTEMAS XERAIS 3.5.2.-RESERVA DE TERREOS PARA PARQUES E XARDÍNS, ZONAS DEPORTIVAS E ZONAS DE RECREO DE TITULARIDADE PÚBLICA 3.5.3.-RESERVA PARA EQUIPAMENTOS DE TITULARIDADE PÚBLICA 3.5.4.-TRAZADO VIARIO E RESERVA DE PRAZAS DE APARCAMENTO 3.5.5.-USO INDUSTRIAL 3.5.6.-uso terciario 3.5.7.-OUTROS SOLOS DE RESERVA 3.5.8.-RESUMO DE ZONIFICACIÓN 3.6.-ASIGNACIÓN DE USOS E TIPOLOXÍAS. APROVEITAMENTO TIPO 3.6.1.-EDIFICABILIDADE E APROVEITAMENTO LUCRATIVOS 3.6.2.-APROVEITAMENTO TIPO 3.6.3.-ESTÁNDARES DE RESERVAS DOTACIONAIS 3.7.- CUMPRIMENTO DE NORMATIVA 3.7.1.- CUMPRIMENTO DAS DISPOSICIÓNS DA LEI 9/2002 DE ORDENACIÓN URBANÍSTICA E PROTECCIÓN DO MEDIO RURAL DE GALICIA.3.7.2.1. Determinacións necesarias para a integración da nova ordenación cos elementos valiosos da paisaxe e a vexetación.3.7.2.- CUMPRIMENTO DAS DISPOSICIÓNS da modificación puntual nº 3 das nn. ss. municipais.3.7.3.-CUMPRIMENTO DAS DISPOSICIÓNS DA LEI SOBRE ACCESIBILIDADE E SUPRESIÓN DE BARREIRAS ARQUITECTÓNICAS ASÍ COMO O SEU REGULAMENTO.3.8.-CARACTERÍSTICAS DA REDE VIARIA 3.8.1.-CIRCULACIÓN RODADA 3.8.2.-REDE VIARIA PEONIL 3.9.-CARACTERÍSTICAS E TRAZADO DAS INFRAESTRUCTURAS 3.9.1.-Rede de abastecemento de auga 3.9.2.-Rede de saneamento 3.9.3.-Rede de distribución de ENERXÍA eléctrica e alumeado 3.9.4.-Rede de telecomunicacións 3.9.5.-Rede de gas 3.10.- CARACTERÍSTICAS DA URBANIZACIÓN DOS ESPACIOS LIBRES E AS ZONAS VERDES 3.11.- Proxectos de urbanización 3.12.-SISTEMA E DETERMINACIÓNS DE XESTIÓN 3.13.-PLAN DE ETAPAS e estudio económico 3.13.1.-PLAN DE ETAPAS 3.13.2.- AVALIACIÓN ECONÓMICA DA IMPLANTACIÓN DOS SERVICIOS E DE EXECUCIÓN DAS OBRAS DE URBANIZACIÓN 4. ESTUDIO DE SOSTIBILIDADE AMBIENTAL IMPACTO TERRITORIAL E PAISAXÍSTICO 4.1. INTRODUCCIÓN 4.2. DESCRICIÓN DO PROXECTO 4.2.1. Obxecto do proxecto 4.2.2. Marco legal 4.3. MEDIO FÍSICO 4.3.1. Xeoloxía 4.3.2. Xeomorfoloxía 4.3.4. Xeotécnia 4.3.5. Climatoloxía 4.3.6. Edafoloxía 4.3.7. Vexetación 4.3.7.1. Vexetación potencial e actual 4.4. MEDIO PERCEPTUAL 4.4.1. Introducción 4.4.2. Paisaxe e medioambiente 4.4.3. Tipoloxías e Unidades de paisaxe 4.4.4. Metodoloxía 4.4.5. Descrición das unidades 4.4.6. Valoración: metodoloxía e matriz de unidades valoradas 4.4.7. Fraxilidade e capacidade de acollida 4.4.8. Cálculo do impacto sobre a paisaxe 4.4.9. Diagnose e conclusións 4.4.10. Medidas protectoras e/ou correctoras 4.5. IDENTIFICACIÓN E VALORACIÓN DE IMPACTOS 4.5.1. Tipoloxía dos impactos 4.5.2. Criterios para a valoración das afeccións sobre o medio 4.5.3. Medidas correctoras BIBLIOGRAFÍA E REFERENCIAS ORDENANzAS REGULADORAS 0.- ANTECEDENTES 1.-DESCRICIÓN DE ZONAS 2.-CONDICIÓNS XERAIS DE USO 2.1.- USO INDUSTRIAL: 2.2.- USO TERCIARIO 2.2.1. Pormenorización 2.2.2. Hospedaxe 2.2.3. Comercio 2.2.4. Oficinas 2.2.5. Salas de reunión 2.2.6. Residencia comunitaria 3.- CONDICIÓNS XERAIS DE PARCELACIÓN 4.- CONDICIÓNS XERAIS DE POSICIÓN 5.- CONDICIÓNS XERAIS DE VOLUME 6.-ORDENANZAS 6.1. Ordenanza 1: Uso Industrial de industria nido (IN). 6.1.1.- Definición 6.1.2.- Tipoloxía 6.1.3.- Ámbito de aplicación 6.1.4.- Condicións de uso 6.1.5.- Condicións de Posición: 6.1.6.- Condicións de Volume: 6.1.7.- Condicións estéticas: 6.2. Ordenanza 2: Uso Industrial de industria grande (Ig). 6.2.1.- Definición 6.2.2.- Tipoloxía 6.2.3.- Ámbito de aplicación 6.2.4.- Condicións de uso 6.2.5.- Condicións de Posición 6.2.6.- Condicións de Volume 6.2.7.- Condicións estéticas: 6.3. Ordenanza 3: Uso terciario (ut). 6.3.1.- Definición 6.3.2.- Tipoloxía 6.3.3.- Ámbito de aplicación 6.3.4.- Condicións de uso 6.3.5.- Condicións de Posición 6.3.6.- Condicións de Volume 6.3.7.- Condicións estéticas: 6.4. Ordenanza 4: Equipamento (EQ). 6.4.1.- Definición 6.4.2.- Tipoloxía 6.4.3.- Ámbito de aplicación 6.4.4.- Condicións de uso 6.4.5.- Condicións de Posición: 6.4.6.- Condicións de Volume: 6.4.7.- Condicións estéticas.6.5.- Ordenanza 5: Zona de servicios urbanísticos (SR) 6.5.1.- Definición 6.5.2.- Tipoloxía 6.5.3.- Ámbito de aplicación 6.5.4.- Condicións de uso 6.5.5.- Condicións de Posición: 6.5.6.- Condicións de Volume 6.5.7.- Condicións estéticas 6.6.- Ordenanza 6: Zona Verde (ZV). 6.6.1.- Definición 6.6.2.- Ámbito de aplicación 6.6.3.- Condicións de Uso 6.6.4.- Condicións de Volume 6.6.5.- Condicións estéticas 6.7. Ordenanza 7: Zona de viario rodado (V). 6.7.1.- Definición 6.7.2.- Condicións de uso 6.7.3.- Outras condicións 6.8. Ordenanza 8: Zona de viario peonil (VP). 6.8.1.- Definición 6.8.2.- Condicións de uso 6.7.3.- Outras condicións O obxecto do presente Plan de Sectorización é a dotación de solo industrial ó concello de Val do Dubra de acordo co preceptuado nas Normas Subsidiarias Municipais e a súa modificación Puntual Nº 3, “PARA REDELIMITAR O ÁMBITO DO SOLO APTO PARA URBANIZAR INDUSTRIAL (S. A. U. I.) E DESTINAR O RESTANTE A USO RESIDENCIAL”, ó amparo do indicado na disposición transitoria primeira e demais artigos relacionados da Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia, en adiante LOUPMRG. O promotor da iniciativa é o Excmo. Concello de Val do Dubra, toda vez que non existindo iniciativa privada, e sendo o instrumento de planeamento que conta coa ordenación pormenorizada o que define o sistema de xestión, optouse pola expropiación, dada baixa complexidade da estructura da propiedade. O redactor do presente Plan de Sectorización é a empresa Estudio Técnico Gallego, S. A., mediante contrato de asistencia técnica e consultoría subscrito no seu día co concello. O Concello de Val do Dubra conta a día de hoxe, para o seu ordenamento municipal como figura de planeamento cunhas Normas Subsidiarias Municipais aprobadas definitivamente o 15 de abril de 1997, é dicir adaptadas á LASGA. Desde o punto de vista urbanístico, poderíase encadrar dentro dos concellos con escasa complexidade urbanística en canto ó seu tamaño, demografía, compoñente rural, desenvolvemento edificatorio, etc. Conta con tres solos urbanos, Bembibre, Rial e Portomouro, de pequeno tamaño a excepción de Bembibre, situado no centro do termo municipal, onde na actualidade se concentra a totalidade da vivenda colectiva así como os principais equipamentos dos que poderíamos denominar xerais: casa do concello, centros escolares e de saúde, polideportivo e campo de fútbol, etc. O resto do termo municipal está constituído por núcleos de carácter marcadamente rural inseridos nunha trama de agras e camiños de concentración parcelaria que chega a todas as parroquias. As principais actividades económicas son a agricultura, a gandería e as derivadas do aproveitamento forestal, ademais das múltiples actividades industriais repartidas polo entorno rural, ou mesmo polo solo urbano, a falta dun polígono industrial convintemente dotado. Os escasos desenvolvementos urbanísticos que se levaron a cabo nos últimos anos baseáronse fundamentalmente en operacións de vivenda colectiva ou unifamiliar de licencia directa en solo urbano e a construcción de vivendas unifamiliares nos núcleos rurais delimitados. O dinamismo do sector industrial local viuse moi limitado pola inexistencia de solo para estas actividades convintemente dotado. Coa finalidade de solventar este problema o concello tramitou, entre outras, unha modificación puntual das Normas Subsidiarias (Modificación Puntual nº 3) na que se propoñía “redelimitar o Solo Apto para Urbanizar Industrial, ampliando o seu ámbito cara ó solo non urbanizable normal e destinar a parte restante do primeiro, que xa se atopa parcialmente edificada con usos non industriais, a Solo Apto para Urbanizar de uso residencial”. Esta modificación puntual foi aprobada definitivamente con data de 15 de abril de 2005. O proceso iniciado culmínase agora coa redacción do preceptivo Plan de Sectorización para desenvolver o solo urbanizable non delimitado de uso industrial S. A. U. I. de Val do Dubra. A oportunidade que se plantexa co desenvolvemento deste solo considérase fundamental para os intereses xerais do concello de Val do Dubra, pois a dotación de solo industrial servirá sen dubida de motor para o desenvolvemento da incipiente industria local, e así frear a tendencia ó despoboamento que sofre o seu contorno rural, toda vez que a mencionada industria se abastecería fundamentalmente de man de obra local. A disposición transitoria primeira da LOUPMRG indica que “d) Ó solo urbanizable dos municipios con plan xeral adaptado á Lei 1/1997, do solo de Galicia, aplicaráselle o disposto nesta Lei para o solo urbanizable delimitado; e, ao resto do solo urbanizable, apto para urbanizar ou rústico apto para o desenvolvemento urbanístico, aplicaráselle o disposto nesta Lei para o solo urbanizable non delimitado. (.). Nos municipios con plan xeral de ordenación municipal adaptado á Lei 1/1997, do solo de Galicia, os plans parciais e plans de sectorización que se aproben deberán acomodarse integramente ao disposto nesta lei, coa particularidade de que serán de aplicación os usos e intensidades fixados polo vixente plan xeral, se é o caso”. O concello de Val do Dubra conta cun planeamento non adaptado á Lei 1/1997 sendo preceptivo polo tanto a redacción dun plan de sectorización adaptado integramente á Lei 9/2002 modificada pola Lei 15/2004. No referente ás disposicións da mencionada Lei compre indicar: “Artigo 66º.- Plans de sectorización.1. Os plans de sectorización son os instrumentos mediante os cales se establecen as determinacións estructurantes da ordenación urbanística necesarias para a transformación dos terreos clasificados como solo urbanizable non delimitado.2. Os plans de sectorización deben resolver a adecuada integración do ámbito delimitado na estructura de ordenación municipal definida polo plan xeral.3. Os plans de sectorización deben conter as seguintes determinacións: a) A delimitación do sector que será obxecto de transformación, de acordo cos criterios básicos establecidos polo plan xeral. b) As determinacións de ordenación básica propias do plan xeral para o solo urbanizable delimitado, sinaladas no artigo 57 desta lei. c) A previsión de solo para novas dotacións de carácter xeral, na proporción mínima establecida polo número 1 do artigo 47, con independencia das dotacións locais. Os novos sistemas xerais deberán localizarse dentro do ámbito do sector, agás no caso de que o plan xeral determine especificamente a súa localización concreta noutro lugar. d) As determinacións establecidas no artigo 64 para os planos parciais.4. En todo caso, a aprobación do plan de sectorización implicará a declaración de utilidade pública e a necesidade da ocupación, a efectos de expropiación forzosa, dos terreos necesarios para o enlace da zona de actuación cos correspondentes elementos dos sistemas xerais. Artigo 67º.- Documentación dos plans de sectorización. Os plans de sectorización comprenderán os planos de información, incluído o catastral, memoria xustificativa das súas determinacións, estudio de sostibilidade ambiental, impacto territorial e paisaxístico, avaliación económica da implantación dos servizos e execución das obras de urbanización, incluídas as conexións cos sistemas xerais existentes e a súa ampliación ou reforzo, planos de delimitación do novo sector, planos de ordenación urbanística e ordenanzas reguladoras necesarias para a súa execución, todos eles co contido que se fixe. Artigo 64º.- Determinacións dos plans parciais. Os planos parciais conterán en todo caso as seguintes determinacións: a) Delimitación do ámbito de planeamento, que abranguerá un sector completo definido polo plan xeral. b) Cualificación dos terreos, entendida como a asignación detallada de usos pormenorizados, tipoloxías edificatorias e niveis de intensidade correspondentes a cada zona. c) Sinalamento de reservas de terreos para dotacións urbanísticas en proporción ás necesidades da poboación e de conformidade coas reservas mínimas establecidas no artigo 47 desta lei. d) Trazado e características da rede de comunicacións propias do sector e do seu enlace coa sistema xeral de comunicacións previsto no plano xeral, con sinalamento de alineacións, rasantes e zonas de protección de toda a rede viaria. e) Características e trazado das redes de fornecemento de auga, alcantarillado, enerxía eléctrica, alumeado público, telecomunicacións, gas e daqueles outros servizos que, no seu caso, prevea o plan. f) O plan deberá prever as reservas de solo necesarias para atender as demandas de vivenda suxeita a algún réxime de protección pública. Estas reservas non serán inferiores ás necesarias para localizar o 20% da edificabilidade residencial de cada sector. Malia o anterior, o plan poderá reducir ou suprimir esta reserva cando a edificabilidade total do sector non supere os 0,20 metros cadrados edificables por cada metro cadrado de solo. g) Determinacións necesarias para a integración da nova ordenación cos elementos valiosos da paisaxe e a vexetación. h) Medidas necesarias e suficientes para garantir a adecuada conexión do sector cos sistemas xerais exteriores existentes e, no seu caso, a ampliación ou reforzo de ditos sistemas e dos equipamentos e servizos urbanos a utilizar pola poboación futura. Igualmente deberá resolver os enlaces coas estradas ou vías actuais e coas redes de servizos de abastecemento de auga e saneamento, subministro de enerxía eléctrica, telecomunicacións, gas, residuos sólidos e outros. Os servizos técnicos municipais e as empresas subministradoras deberán informar sobre a suficiencia das infraestructuras e servizos existentes e previstos antes de iniciar a tramitación do plan parcial. i) Ordenación detallada dos solos destinados polo plan xeral a sistemas xerais incluídos ou adscritos ao sector, salvo que o municipio opte pola súa ordenación mediante plan especial. j) Plan de etapas para o desenvolvemento das determinacións do plan, no que se inclúa a fixación dos prazos para dar cumprimento aos deberes dos propietarios, entre eles os de urbanización e edificación. k) Delimitación dos polígonos en que se divida o sector e determinación do sistema de actuación de acordo co disposto nesta lei. l) Avaliación económica da implantación dos servizos e da execución das obras de urbanización, incluíndo a conexión aos sistemas xerais e, en o seu caso, as obras de ampliación ou reforzo dos mesmos.” Como xa se indicou anteriormente no concello de Val do Dubra, a efectos urbanísticos, rixen unhas Normas Subsidiarias Municipais, aprobadas definitivamente o 15 de abril de 1997. Con posterioridade foi aprobada a modificación puntual nº3 que se propoñía redelimitar o Solo Apto para Urbanizar Industrial, ampliando o seu ámbito cara ó solo non urbanizable normal e destinar a parte restante do primeiro, que xa se atopa parcialmente edificada con usos non industriais, a Solo Apto para Urbanizar de uso residencial. As principais determinacións plasmadas na modificación puntual son as seguintes: “REGULACIÓN DEL SUELO APTO PARA URBANIZAR. SUELO APTO PARA URBANIZAR INDUSTRIAL. (S. A. U. I) - Zonas de aplicación: Las delimitadas en los correspondientes planos de ordenación señalados como S. A. U. I., al sur del núcleo de Bembibre en la carretera Carballo-Santiago - Criterios para la delimitación de sectores: Debido al tamaño de la actuación se desarrollará todo el ámbito en un único sector. En todo caso los criterios de delimitación de los sectores se atendrán a lo expresado en el artículo 49.2 de la Ley 9/2002. - Condiciones generales: La urbanización de esta área quedará pendiente de la aprobación definitiva del correspondiente plan de sectorización. El plan de sectorización se ajustará los artículos 66 y concordantes de la Ley 9/2002 de Ordenación Urbanística y Protección del Medio Rural de Galicia, así como a lo especificado en los artículo 43 y siguientes del reglamento de planeamiento. - Características: Áreas delimitadas para actividades específicas de elaboración, manipulación, tratamiento, empaquetado, envasado y almacenaje de productos y las inmediatamente vinculadas con las mismas, como transporte, gestión, administración, etc., con exclusión de los usos que por sus condiciones de molestia, nocividad, insalubridad o peligrosidad deben alejarse del medio urbano. - Objetivos previstos: Estructurar y regular las áreas para actividades de mediana y gran industria de manera que, sin interferir en el tejido urbano residencial, permita una interrelación coherente entre ambos ámbitos al tiempo que disponer la adecuada conexión con el sistema general viario, de cara a las relaciones y proyecciones en la red comercial e industrial de mayor alcance. - Uso principal: Artesanal e industrial 4ª categoría. - Usos permitidos: Residencial de vivienda unifamiliar exclusivamente derivada de la función de vigilancia, empleo o cargo del titular. Usos complementarios hostelero, social, sanitario exclusivamente al servicio del personal del sector, en la forma expresada en las determinaciones particulares de la ordenanza. Oficinas, despachos, gestión y administración vinculados a las actividades del sector, en la forma indicada en las condiciones particulares dadas en la ordenanza. Comercial de exposición y venta de productos del sector, exclusivamente integrado en la propia industria, con las características dadas en las condiciones generales de la ordenanza. Garaje-aparcamiento y servicios del automóvil: categorías 3ª del primer grupo, y todas las del segundo grupo, en las modalidades I, III, IV y V. Uso de espacios privados libres de edificación: modalidad V, excepto en el espacio de retranqueo de la edificación; modalidad I obligatoria en un mínimo del 2% de la superficie de la parcela neta, distribuido convenientemente a lo largo del vial, al pie de la fachada, a lo largo del cierre o de alguna otra manera en el espacio retranqueado; modalidad VI, a voluntad. - Determinaciones del plan de sectorización: Todas las reservas de suelo para dotaciones se preverán de acuerdo con el anexo al reglamento de planeamiento y la Ley 9/2002 Todas la reservas de suelo para espacios libres y dotaciones se ubicarán en las zonas cerca de las áreas residenciales del núcleo urbano de Bembibre, con el objeto de amortiguar las molestias, así como el impacto visual que generan los usos industriales. - Infraestructuras: Comunicaciones: el plan de sectorización resolverá el enlace con el sistema general de comunicaciones establecido en las normas subsidiarias, con motivo de los necesarios carriles de aceleración, plataformas o rotondas de giro, etc., de manera que no se perturbe el normal desarrollo del tráfico en la zona. Establecerá, asimismo, las comunicaciones internas del polígono, creando para ello unas reservas de suelo, de por lo menos 20 metros para los distribuidores principales y de 16 m para los viales secundarios, que se pueden reducir a 10 metros cuando estas vías secundarias sirvan de acceso a una sola industria o parcela. Características y trazado de las galerías y redes de abastecimiento de agua, alcantarillado, energía eléctrica, líneas de teléfono y demás servicios propios de esta zona calculados en base a las necesidades que establezca. Infraestructuras de saneamiento: con la finalidad de no sobrecargar la capacidad municipal se deberá prever la construcción de una planta depuradora para servicio exclusivo del sector. - Condiciones particulares de desarrollo (S. A. U. I.) Superficie total del sector: 12,2 Ha Edificabilidad global: 0,60 m 2 /m 2. Ocupación máxima de las edificaciones sobre el total del sector: 50% Altura máxima de la edificación: 9 m. con carácter general, con posibilidad de hasta 11 m. en casos excepcionales y necesariamente justificados en función del uso y naturaleza de la edificación.” En base ó indicado no artigo 67 en concordancia co 64 da LOUPMRG o documento estructúrase seguindo o seguinte esquema: 1. ANTECEDENTES Neste primeiro epígrafe de carácter introductorio defínese o obxecto do Plan de Sectorización, a situación urbanística do concello, a base legal que o posibilita e na que se encadra a redacción do Plan de Sectorización, a xustificación da necesidade e oportunidade da creación de solo industrial no concello de Val do Dubra, e as consecuencias que sobre el terá o desenvolvemento do Plan de Sectorización.2. MEMORIA INFORMATIVA Nela realizase o encadre territorial do concello de Val do Dubra, e unha análise socioeconómica, demográfica, e da capacidade dos sistemas xerais, tanto viarios como de infraestructuras, co fin de acadar unha visión global do concello e establecer a necesidade real do establecemento dun polígono industrial no concello de Val do Dubra.3. MEMORIA XUSTIFICATIVA Neste apartado xustifícase a conveniencia do desenvolvemento plantexado, a división en sectores, a conexión cos sistemas xerais existentes, así como o seu posible reforzo e, finalmente, procédese á descrición e xustificación da solución proposta para o Plan de Sectorización. Establécese e xustifícase a delimitación do ámbito obxecto do Sector a desenvolver para posteriormente definir os seus obxectivos e criterios de ordenación. Realízase a xustificación da ordenación proposta no referente o trazado viario, zonas verdes, espacios libres e equipamentos e asignación de usos pormenorizados. Establécese a distribución resultante do solo segundo usos, tipoloxías e titularidade do mesmo, dispoñendo as reservas de solo necesarias referentes a sistemas xerais, parques, xardíns, zonas deportivas de titularidade pública, para equipamentos de titularidade pública, reservas para trazado viario e prazas de aparcamento. Defínese a distribución do solo de uso industrial, e outros usos lucrativos para finalmente expoñer un resumo de zonificación. Neste apartado realízase así mesmo, a asignación de usos e tipoloxías establecendo os conceptos e valores de edificabilidade e aproveitamento lucrativos, aproveitamento tipo, os estándares de reservas dotacionais e outros estándares previstos na lexislación do solo. Todos estes valores aparecen recollidos nun cadro resumen de características. En canto ó cumprimento da normativa xustifícase o cumprimento das disposicións contidas nas Normas Subsidiarias Municipais, na lei 9/2002 de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia e no regulamento de planeamento. Xustifícase tamén o cumprimento establecido na lexislación sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Con posterioridade, fíxanse as características da rede viaria da ordenación plantexada tanto no referente á rede viaria como ó tráfico peonil, as características e trazado das infraestructuras, da urbanización dos espacios libres e as zonas verdes; establécese o sistema de xestión do Plan de Sectorización e defínense as súas etapas de execución. O apartado conclúe coa redacción do estudio económico financeiro, a avaliación económica da implantación dos servicios e a execución das obras de urbanización tanto interiores como para conexión cos respectivos sistemas xerais.4. ESTUDIO DE SOSTIBILIDADE AMBIENTAL E IMPACTO TERRITORIAL PAISAXÍSTICO Terá por obxecto a análise e a ponderación dos efectos da execución e desenvolvemento das determinacións do Plan de Sectorización sobre os recursos naturais e o medio físico, a adopción de medidas correctoras necesarias para minimizar os seus impactos e a valoración da adecuación das infraestructuras e servicios necesarios para garantir os novos desenvolvementos en condicións de calidade e sostibilidade ambiental, así como a súa coherencia cos obxectivos de protección do dominio público natural.5. NORMATIVA Todo o exposto anteriormente complétase coa redacción das ordenanzas reguladoras establecidas previa definición de zonas, para regular usos, condicións de parcelación, de posición e de volume, establecendo unha ordenanza para os seguintes usos: industrial-comercial nos seus diferentes graos (nido e grande), equipamento, zona verde, viario rodado e viario peonil. A viabilidade do desenvolvemento urbanístico do sector proposto ven dada pola concorrencia das circunstancias recollidas nas Normas Subsidiarias, na Orde de 15 de abril de 2005 de aprobación definitiva da modificación puntual nº3 das Normas Subsidiarias de planeamento do concello de Val do Dubra para o solo apto para urbanizar industrial S. A. U. I. e pola propia idoneidade do solo para permitir o asentamento industrial proposto, o cal xa quedou de manifesto no informe emitido pola Comisión Superior de Urbanismo de Galicia ó respecto da mencionada modificación puntual. O ámbito de planeamento que se vai desenvolver conta con condicións moi favorables para iso xa que se atopa lindante co solo urbano, posúe posibilidades de conexión coa rede municipal de servicios urbanísticos de abastecemento de auga e saneamento e ten acceso a través da estrada provincial CP-1914 de Carballo a Portomouro, a cal constitúe o principal eixe vertebrador do termo municipal. De acordo cos resultados e conclusións obtidas na modificación puntual nº3, no seu estudio se sostibilidade ambiental e nos apartados de información urbanística do presente Plan de Sectorización, a implantación dun polígono industrial de pequena escala (pouco máis de 12 Ha) plantéxase como necesaria para un axeitado desenvolvemento do concello de Val do Dubra sendo a súa localización idónea a do sector S. A. U. I., lindante co solo urbano de Bembibre. A tramitación do Plan de Sectorización do S. A. U. I. adaptarase en todo caso ó indicado no artigo 86 da LOUPMRG. A tramitación prevista é a seguinte: a) Redactado por iniciativa municipal e asinado por equipo multidisciplinar, o concello de Val do Dubra procederá á aprobación inicial do Plan de Sectorización e seguidamente o someterá ó trámite de información pública, durante un mes, mediante anuncio que se publicará no Diario Oficial de Galicia e en dous dos xornais de maior circulación da provincia da Coruña. Neste último caso, o anuncio publicarase en dous días consecutivos. Simultaneamente, e durante o prazo dun mes notificarase individualmente a tódolos titulares dos terreos afectados. Para estes efectos, será obrigatoria a notificación ós titulares que figuren no rexistro da propiedade e no catastro, listado que figura na documentación do Plan. b) Ó mesmo tempo co trámite de información pública, o concello de Val do Dubra deberá solicitarlles ás Administracións Públicas competentes, os informes sectoriais que resulten necesarios, que deberán ser emitidos no prazo dun mes, a menos que a lexislación sectorial sinale outro prazo. c) Os servicios técnicos e xurídicos municipais do concello de Val do Dubra deberán emitir informe respecto da conformidade do Plan coa lexislación vixente e da calidade técnica da ordenación proxectada. d) O Plan de Sectorización requirirá da previa emisión de informe do conselleiro competente en materia en materia de urbanismo e ordenación do territorio, preceptivo e vinculante no que se refire ó control da legalidade, a tutela dos intereses supramunicipais, así como do cumprimento das determinacións establecidas nas directrices de ordenación do territorio e dos plans territoriais e sectoriais. e) Para estes efectos, cumpridos os trámites sinalados o órgano municipal competente aprobará provisionalmente o contido do Plan de Sectorización coas modificacións que fosen pertinentes e o someterá, co expediente completo debidamente dilixenciado, ó conselleiro competente en materia de urbanismo e ordenación do territorio para o seu informe preceptivo, que deberá ser emitido no prazo de tres meses, contados desde a entrada do expediente completo no rexistro da Consellería. f) A Consellería, no prazo dun mes, examinará con carácter previo a integridade tanto do proxecto de plan como do expediente e das actuacións administrativas realizadas. De se apreciar a omisión ou defectuosa celebración dalgún tramite ou a existencia dalgunha deficiencia na documentación do proxecto, requirirá a emenda das deficiencias observadas, fixando prazo ó efecto. Ata o cumprimento efectivo do requirimento non comezará o cómputo do prazo legal para a emisión do informe autonómico. g) Cumpridos os trámites sinalados nos apartados precedentes, o Concello procederá á súa aprobación definitiva. O concello de Val do Dubra está situado no Noroeste de Galicia, na provincia da Coruña, encadrado na comarca urbana de Santiago, da que forman parte, ademais de Santiago e Val do Dubra, os concellos de Ames, Brión, Boqueixón, Teo e Vedra. A cidade de Santiago de Compostela que, ata fai poucos anos circunscribía as súas actividades ao seu territorio municipal, na actualidade organiza unha ampla área de influencia que afecta ós concellos veciños, xerando unha urbanización difusa e contribuíndo á creación de novos subcentros, fortalecendo o papel dos concellos limítrofes. Este é o caso de Val do Dubra, situado a 15 Km de Santiago, e integrado plenamente na área de influencia desta cidade, o que determina o carácter das súas relacións. O territorio municipal –que ata os anos sesenta chamouse Buxán-, ten unha poboación de 4.802 habitantes [1], repartidos entre doce parroquias: Arabexo, Bembibre, Buxán, Couceiro, Erviñou, Niveiro, Paramos, Portomeiro, Portomouro, Rial, San Román e Vilariño; e unha superficie de 108,7 km 2, o que proporciona unha densidade de 43,8 hab/Km 2. Desde o punto de vista físico, este territorio se corresponde coa conca do río Dubra, que nace no monte Castelo (569 m) e percorre o concello de norte a sur, drenando unha ampla rede hidrográfica e desaugando no río Tambre, no extremo sur deste territorio. Forma unha unidade morfolóxica pechada, de formas suaves no centro do val e con elevacións ao norte, con altitudes que non pasan dos 600 metros. O poboamento articúlase o redor da estrada CP-1914 Santiago-Carballo, de rango provincial, onde se asentan os principais núcleos urbanos: Portomouro, Bembibre –a capital municipal- e Rial, núcleos nos que se asenta boa parte da poboación municipal. Por outra parte, a densidade de poboación é relativamente baixa [2] (43,8 hab/Km 2 ), o que xunto a un elevado número de entidades de poboación por Km 2, reflicte o escaso tamaño dos núcleos urbanos, o que redunda negativamente na consecución dunha adecuada cobertura de servicios e equipamentos para unha poboación que se atopa tan espallada no territorio. Como xa se dixo, desde o punto de vista funcional, Val do Dubra está moi influído pola proximidade a Santiago de Compostela, principal mercado de traballo de moitos dubreses e punto de referencia para a adquisición da maior parte dos servicios especializados, como a educación superior, medicina, comercio, etc. Así mesmo, para os trámites administrativos de tipo xudicial, os dubreses teñen que desprazarse a Ordes, cabeza de partido xudicial ao que pertence o concello de Val do Dubra. Como ocorreu en grande parte do territorio galego, Val do Dubra foi aumentando lentamente a súa poboación ata mediados do século XX, pois aínda que existía emigración, a medra vexetativa era positiva e compensaba o saldo migratorio negativo. Esta tendencia mudou a partir dos anos cincuenta, cando o saldo migratorio comezou a superar ao saldo vexetativo e, consecuentemente, comezou a perder poboación. Así, Val do Dubra pasou dos 8.105 habitantes en 1960 aos 4.802 hab. do ano 2002, o que supón unha mingua nos efectivos poboacionais de case un 50%, perda de poboación que afecta a tódalas parroquias, pero que é máis intensa nos núcleos rurais.2.2.1. DINÁMICA DEMOGRÁFICA A emigración, como é sabido, afecta principalmente aos efectivos máis novos, polo que este proceso sostido no tempo, produce outro efecto negativo, que é o progresivo envellecemento da poboación. Este efecto ademais de elevar a idade media da poboación, fai que diminúan as taxas de natalidade e fecundidade e que aumenten as taxas de mortalidade. A consecuencia desta tendencia é un escaso dinamismo demográfico, plasmado nunha taxa de natalidade que chegou ata o 5,1‰, (durante o período 1980-1985 era de 11,28‰, e no período 1986-1989 era do 7,40‰), taxas que, xunto á baixa taxa de fecundidade, arroxa un saldo vexetativo negativo, tendencia que se iniciou a principios da década dos oitenta, freouse algo nos anos noventa, e que se intensificou nos albores do século XXI. Segundo o listado de movementos do Padrón Municipal de habitantes [3], Val do Dubra tamén segue a tendencia rexional: o saldo vexetativo é negativo: supón, en termos absolutos, unha perda neta de 38 habitantes, diferencia entre os 21 nacementos e os 59 falecementos rexistrados durante este período. O mesmo ocorre co saldo migratorio (-28 hab.) tamén é negativo, producto da diferencia entre os que chegaron ao concello (147) e os que se marcharon (175). A idade media da poboación é elevada (46,8 anos), e este desequilibrio foise acentuando. A principios dos anos 90, os menores de 15 anos representaban o 12,4% da poboación, porcentaxe que se reduciu ao 9,3% no ano 2001. O mesmo ocorre co grupo dos maiores de 65 anos: mentres que en 1991 representaba o 19,9%, dez anos máis tarde ascende a 26,7%. A taxa de mortaldade tamén foi medrando: no período 1986-1989 era de 10,64 falecementos por cada mil habitantes, e no ano 2001 era de 13,2 ‰, aumento que se debe principalmente polo aumento do grupo de anciáns e que non se ve paliado polo acrecentamento na esperanza de vida. Esta situación da estructura demográfica de Val do Dubra pode verse plasmada nas pirámides de poboación de 1981 e 2001. A primeira, a pesar de ter unha parte central bastante ensanchada, o que indica un elevado volume de poboación adulta, aínda presenta forma piramidal, cunha base relativamente ampla, o que significa que os máis novos aínda teñen peso relativo na estructura por idades da poboación. Fronte a isto, a pirámide do ano 2001 presenta unha forma totalmente invertida, propia de sociedades envellecidas, con poucos efectivos novos (base moi estreita) e unha elevada porcentaxe de poboación adulta e maior. Esta proporción vese incrementada polo lento, pero paulatino regreso de emigrantes, que unha vez alcanzada a idade de xubilación, retornan ao seu lugar de orixe. No que se refire á distribución interna da poboación, só existen tres núcleos urbanos de certa entidade: Portomouro, Bembibre e Rial, ubicados ao longo do eixo vertebrador que é a estrada C-1914 (Santiago-Carballo), pero a maior parte da poboación aséntase nos núcleos rurais e en diseminado. Concello de Val do Dubra. Relación de unidades de poboación segundo nomenclator de 2005 En definitiva, en Val do Dubra rexístrase unha perda continua de efectivos poboacionais, o crecemento vexetativo presenta taxas negativas e a estructura por idades deixa patente unha elevada porcentaxe de poboación adulta, o que pon en risco o reemprazo xeracional.2.3.1. POBOACIÓN ACTIVA A taxa de actividade é de 46,1%, cifra bastante elevada que se pode achacar ao subemprego agrícola. Os datos relativos ás taxas de actividade da muller (36,2%) ratifican este extremo, o que se explica pola grande dedicación da muller ás tarefas agrícolas.2.3.2. SECTORES DE ACTIVIDADE Mentres que os municipios que conforman a bisbarra de Santiago se caracterizan por presentar un proceso de terciarización, Val do Dubra aínda presenta un marcado carácter rural. En efecto, no que se refire aos sectores de actividade, a estructura presenta un claro predominio do sector primario, de acordo co potencial agronómico de territorio municipal. Existe unha especialización na actividade agropecuaria (44,8% dos activos), cun destacable censo bovino de orientación láctea que, como se pode ver no cadro anterior, nos últimos anos se reduciu o número de explotacións, mentres que o censo de vacas medraba, o que introduce un factor de racionalidade no sector. Consecuentemente con esta orientación gandeira, o solo cultivado está dedicado á alimentación do gando: praderías e plantacións de forraxeiras predominan na paisaxe agrario de Val do Dubra. Por outra parte, actualmente detéctase un aumento no cultivo de productos agrícolas de maior interese e valor engadido para os mercados, como é o caso da horta ou o cultivo do grelo. Un feito importante é, xunto ás boas cualidades agronómicas do solo, que as doce parroquias que conforman Val do Dubra teñen concentración parcelaria, o que supón aumentar o tamaño das explotacións e, consecuentemente, a súa rendibilidade. Unha característica curiosa deste concello é o seu elevado índice de mecanización por hectárea labrada [4], que se explica pola dedicación principal (praderías e forestal) e polo elevado tamaño das explotacións. O sector secundario ten unha escasa representación en Val do Dubra. Este sector ocupa ao 24,7% dos activos [5]. Por volume de xeración de emprego, destaca o subsector téxtil, que ocupa a algo máis de 100 traballadores. Este sector, como acontece noutros lugares con especialización téxtil, acostuma ter problemas para atopar profesionais nas distintas fases do proceso téxtil. O resto son pequenas empresas con poucos traballadores, destacando os talleres de reparación de automóbiles e talleres metalúrxicos. A construcción tamén xera un apreciable volume de emprego, rexistrándose un total de 33 empresas, cunha estructura moi atomizada. A súa característica é a súa elevada dependencia de factores cuxunturais e a xeración de moito emprego eventual. O sector terciario dá traballo ao 30,5% da poboación activa e, como nos outros sectores, predomina a atomización empresarial. As actividades máis destacadas son o comercio minorista e a hostalería, onde domina a empresa familiar; e os servizos básicos para a poboación (seguros, banca, etc.). En total, en Val do Dubra rexístranse 223 empresas [6], que empregan a 410 traballadores, das cales 141 non teñen persoal asalariado, 66 teñen de 1 a 5 empregados, 8 teñen de 6 a 9 empregados, e soamente 8 empresas teñen máis de 10 empregados [7]. En canto a actividades, 28 empresas se dedican á industria; 29 á construcción; e 123 ao comercio, hostalería, transporte e comunicacións. No que se refire á composición socioprofesional, analizando o número de empresas por condición xurídica [8], vemos que domina o traballo independente: das 223 empresas, 160 teñen forma de persoa física, 54 son sociedades limitadas e soamente 1 é unha sociedade cooperativa. En definitiva, a actividade económica de Val do Dubra está baseada no sector primario, e os sectores secundario e terciario son pouco potentes e escasamente diversificados, o que impide a creación de emprego.2.3.3. Recursos humanos A cualificación dos recursos humanos reflicte a especialización productiva de Val do Dubra: a proporción de persoas con estudios de primeiro e segundo grao é elevada (33,6% e 16,2% respectivamente), aínda que non redunda en beneficios para o concello, pois teñen que marcharse para exercer as súas profesións en áreas con máis demanda. Por outra parte, tamén é elevado a porcentaxe de analfabetos (9,6%) e de persoas sen estudios (38,1%). Outro xeito a ter en conta é a proximidade de Val do Dubra a Santiago de Compostela, provedor de emprego nos sectores secundario e terciario [9] e que, en parte, explica os datos de ocupación nestes sectores, toda vez que as taxas son maiores que a propia capacidade do concello. O sector turístico é puramente testemuñal e non existe infraestructura [10] hoteleira nin casas de turismo rural no municipio. Na actualidade estanse a potenciar rutas de sendeirismo [11], convenientemente sinalizadas, que poden constituír o xerme de futuros atractivos turísticos de carácter complementario. Este concello conta cos servizos básicos para a poboación, como centro de saúde, equipamentos educativos, deportivos, socioculturais e servizos profesionais, ademais de, como xa se dixo, un comercio suficiente para satisfacer as necesidades primarias da poboación. Por outra parte, Ordes proporciona servizos administrativos especializados por ser a sede do partido xudicial. O conxunto da rede viaria artéllase dun xeito xerárquico. Nun primeiro nivel atópase a estrada CP-1914 de Carballo a Portomouro, a cal constitúe o principal acceso a Santiago a través da estrada CP-0701 Santiago-Santa Comba que entronca coa primeira en Portomouro. Esta estrada que discorre en boa parte polo val do río Dubra é o verdadeiro eixe do concello ó enlazar varias estradas locais e os principais núcleos de poboación: Portomouro, Bembibre e Rial. O ámbito a desenvolver linda con esta estrada. A segunda estrada por orde de importancia sería a CP-0701 Santiago-Santa Comba, que atravesa a parte sur do concello enlazando no lugar de Portomouro as estradas CP-1914, CP-5903 e AC-453. Como se indicou anteriormente é a principal conexión da parte sur do concello con Santiago, toda vez que a parte norte se comunica con esta cidade a través da estrada CP-7804 Val do Dubra-Santiago. Polo que respecta á rede local compre indicar que o estado das estradas municipais é na súa maioría bo, fundamentalmente as que serven de comunicación ás distintas entidades de poboación, froito en grande medida ás concentracións parcelarias e ás novas pistas abertas. No tocante ás infraestructuras de saneamento compre indicar que debido ás condicións topográficas do concello a depuración estase a resolver localmente a partir de fosas ou estacións depuradoras en función da importancia do núcleo. Para o núcleo de Bembibre, ó cal se vincula o solo a desenvolver, está en funcionamento unha depuradora con capacidade 370 m3/día e verquido autorizado ó río Dubra, dimensionada suficientemente en función da capacidade edificatoria prevista para a zona polas Normas Subsidiarias Municipais. Ó pe da parcela existe saneamento conexionado coa depuradora a través dunha conducción de fibrocemento de diámetro 400. O abastecemento de auga concéntrase nos tres principais núcleos do concello, é dicir, Bembibre, Rial e Portomouro. No tocante á área a desenvolver teremos que referirnos ó abastecemento de Bembibre, constituído por unha captación e un bombeo dende o río Rodís a unha estación de tratamento e depósito de 500 m3 de capacidade situado a cota 252. A capacidade deste depósito foi dimensionada para o total desenvolvemento do entorno dos núcleos de Bembibre e Rial, que son os que se está a abastecer na actualidade. A altura media do núcleo de Bembibre, roldando os 200 fai que tampouco existan problemas de presión na rede. Para o núcleo de Rial foi necesaria a colocación dun bombeo a medio camiño entre os dous núcleos. Por último no tocante ós equipamentos e espacios libres compre dicir que os máis importantes se sitúan na capital municipal, non detectándose excesivas deficiencias no seu número e dimensionamento.2.4.1. ANÁLISE DA CAPACIDADE DOS SISTEMAS XERAIS DE INFRAESTRUCTURAS. A rede viaria analizada no parágrafo anterior considérase suficientemente dimensionada para as necesidades tanto actuais como futuras do concello. Nestes momentos a intensidade de tráfico que circula pola estradas é baixa non detectándose problemas de tráfico denso nin de atascos máis alá da lóxica ralentización nas travesías existentes. A actuación a desenvolver linda coa principal estrada do concello, a CP-1914, á entrada do solo urbano de Bembibre. Esta estrada foi recentemente mellorada e ampliada, contando cunha sección de 7,5 m para dous carrís e beiravías de 1,5 m en case todo o seu percorrido, cun trazado pouco ou nada sinuoso no seu desenvolvemento no termo municipal e un firme en moi bo estado de conservación. Con estas características viarias, así como co escaso tráfico local que accede a esta estrada, a excepción das travesías de Bembibre e Rial, pódese concluír que este viario é máis que suficiente para absorber todo o crecemento previsto nas Normas Subsidiarias Municipais incluída a creación deste polígono industrial. No tocante ós accesos do polígono propiamente ditos, tendo en conta que este se atopa á entrada da travesía de Bembibre, a solución máis axeitada parece a da construcción dun enlace en glorieta, suficientemente dimensionada en función da normativa vixente, que por unha banda organice todos os xiros á esquerda que se producen como entrada e saída ó polígono, e por outro obrigue á reducción da velocidade na entrada do solo urbano. Este enlace deberá xestionarse en todo caso como sistema xeral adscrito ó desenvolvemento do sector. No tocante ó saneamento a actual depuradora de Bembibre ten unha capacidade de 370 m3/día sendo suficiente para o desenvolvemento do actual solo urbano previsto nas Normas Subsidiarias que na actualidade conta cunha poboación total de aproximadamente 1.100 habitantes. Considerando unha dotación por habitante de 200 l/hab/día e un coeficiente de simultaneidade de 0,7 a depuradora poderá servir a unha poboación de 2.500 habitantes, suficiente para todos os desenvolvementos previstos polo planeamento municipal tanto en solo urbano como apto para urbanizar, o que indubidablemente inclúe ó polígono industrial. Por último o abastecemento, como se indicou no apartado anterior, está constituído por un depósito con capacidade para 500 m3, o cal tendo en conta unha dotación de 200 l/hab/día e un coeficiente de simultaneidade de 0,7, consigue abastecer a un total de 3.500 habitantes. Tendo en conta que o conxunto de núcleos que se está a servir por este depósito, é dicir, Bembibre, Mexerica, Carral, Campo de Rial, Campo dos Cochos, O Foxo e A Igrexa, so conta con 1.138 habitantes, pódese concluír que o abastecemento existente é suficiente non so para a poboación existente se non para as máis optimistas expectativas de crecemento, nas que evidentemente se pode incluír o desenvolvemento proposto. Xa máis en concreto neste punto compre indicar que ó pe do ámbito existe unha tubería de polietileno de diámetro 90 e cunhas condicións de presión suficientes para o desenvolvemento do polígono industrial. Plantéxase a necesidade do desenvolvemento dun polígono industrial no concello de Val do Dubra atendendo a unha motivación de natureza socio-económica e co obxectivo prioritario de impulsar o desenvolvemento industrial do municipio. O Concello de Val do Dubra considera unha decisión estratéxica fundamental a implantación de solo industrial para facilitar o proceso de creación e desenvolvemento de proxectos empresariais no municipio, que leva consigo a creación de postos de traballo e o desenvolvemento de actividades económicas, e evitar así a tendencia de decrecemento da poboación, que se puxo de manifesto nos últimos anos debido a que o sector da mesma que constitúe o potencial máis activo do Municipio tivo que desprazarse deste pola ausencia de oportunidades de traballo na localidade. Neste sentido, o Concello considera que unha das pezas básicas para facer posible o desenvolvemento empresarial é a dispoñibilidade de solo e infraestructuras adecuadas para a implantación e posterior desenvolvemento de actividades desta natureza. Na modificación puntual nº3 das NN. SS. municipais, aprobada definitivamente en abril de 2005 preveuse a creación dunha área para desenvolvemento industrial nas inmediacións do solo urbano de Bembibre e que presenta unhas condicións aptas para o desenvolvemento deste tipo de actividades. Baseado nesta necesidade e no interese xeral que para o concello todo isto supón, é polo que se inicia coa redacción do presente plan de sectorización o desenvolvemento sete solo. Con esta iniciativa, o Concello está obrigado a afrontar o reto de facer posible a creación do necesario espacio industrial no municipio, reafirmando este obxectivo como unha esixencia de interese xeral, coa finalidade de establecer centros de actividade que podan ser sustento económico da poboación do municipio, para evitar as gravísimas consecuencias que se producirían se se mantén a actual tendencia de perda poboacional. A modificación puntual nº3 das Normas Subsidiarias Municipais tal e como se expuxo nos apartados precedentes tiña como finalidade “redelimitar o solo apto para urbanizar industrial, ampliando o seu ámbito cara o solo non urbanizable normal e destinar a parte restante do primeiro, que xa se atopa parcialmente edificada con usos non industriais, a solo apto para urbanizar de uso residencial”. Tendo en conta a clasificación outorgada ó ámbito a desenvolver de solo apto para urbanizar industrial, e por aplicación da disposición transitoria primeira, apartado d) da LOUPMRG, será de aplicación o disposto nesa Lei para o solo urbanizable non delimitado. Así, polo tanto, o planeamento de desenvolvemento que ordene ó ámbito será o Plan de Sectorización, coas determinacións de documentación requirida nos artigos 66 e 67. Por outra banda rexerán, ademais dos estándares e limitacións incluídas na modificación puntual nº3 das Normas Subsidiarias Municipais, os que fixa a LOUPMRG para o solo urbanizable non delimitado nos artigos 46 e 47.3.3.1.-DELIMITACIÓN DO ÁMBITO SUPERFICIAL Establece a modificación puntual nº3 das Normas Subsidiarias Municipais no apartado correspondente da “REGULACIÓN DEL SUELO APTO PARA URBANIZAR. SUELO APTO PARA URBANIZAR INDUSTRIAL. (S. A. U. I)” o seguinte: - Criterios para la delimitación de sectores: Debido al tamaño de la actuación se desarrollará todo el ámbito en un único sector. En todo caso los criterios de delimitación de los sectores se atendrán a lo expresado en el artículo 49.2 de la Ley 9/2002. (.) - Condiciones particulares de desarrollo (S. A. U. I.) Superficie total del sector: 12,2 Ha Edificabilidad global: 0,60 m 2 /m 2. Ocupación máxima de las edificaciones sobre el total del sector: 50% Altura máxima de la edificación: 9 m. con carácter general, con posibilidad de hasta 11 m. en casos excepcionales y necesariamente justificados en función del uso y naturaleza de la edificación. Tendo en conta isto o solo urbanizable non delimitado divídese nun único sector que coincide coa delimitación proposta na modificación puntual nº3, e que se estimaba en 12,2 Ha. Para determinar exactamente a extensión e topografía do sector a desenvolver realizouse un levantamento taquimétrico que dou como resultado, adaptándose ós límites pospostos, unha superficie total de 113.746 m 2, inferior nun 7% á prevista na modificación puntual. Este desfase, tendo en conta a coincidencia nos límites, pode ser debido ás escalas coas que se realizou a modificación puntual, sendo polo tanto máis preciso o levantamento taquimétrico que se tomará como referencia para o cálculo dos aproveitamentos e as dotacións. Como conclusión disto compre indicar que o presente Plan de Sectorización desenvolve un sector de solo urbanizable de 113.746 m 2 de superficie e unha topografía lixeiramente cha con pendentes en dirección sur-suroeste que en ningún momento superan o 5%. Os seus principais limites son Norte: últimas parcelas do solo urbano de Bembibre, solo apto para urbanizar residencial S. A. U. R.-2, campo de fútbol municipal, camiño do asentamento de Faxón, traseiras na estrada de Bembibre a Chonia, estrada de Bembibre a Chonia e vivendas do asentamento de Xeixal. Leste: Solo Non Urbanizable de Protección Fluvial, dedicado a día de hoxe a monte baixo e prados. Sur: Solo Non Urbanizable de Protección Fluvial, dedicado a día de hoxe a monte baixo e prados. Oeste: Estrada CP-1914. Este ámbito atópase actualmente ocupado por pastos e algúns cultivos, nalgunhas zonas aparecen pequenas masas forestais de piñeiro mesturado con eucalipto, de escasa entidade e máis perto do regato aparece vexetación ripícola que deberá ser conservada. Pola zona sur do sector, exterior á súa delimitación, discorre o curso do rego de Montouto, afluente do Dubra. O sector atópase atravesado por un viario local de acceso exclusivo ás fincas de cultivo. A estructura da propiedade atópase abondo concentrada, con tan so sete propietarios no total do solo a desenvolver. O listado de propietarios así como a súa cota de participación no total da superficie do sector é o seguinte: 3.3.2. DETERMINACIÓNS BÁSICAS DO PLAN DE SECTORIZACIÓN EN RELACIÓN COS SISTEMAS XERAIS No tocante ó sistema xeral viario, compre indicar que o sector en cuestión linda coa estrada provincial de Santiago a Carballo, sendo necesario, segundo o indicado na modificación puntual Nº3 das NN. SS. Municipais, resolve “o enlace co sistema xeral de comunicacións establecido nas Normas Subsidiarias, con motivo dos necesarios carrís de aceleración, plataformas ou rotondas de xiro, etc., de maneira que non se perturbe o normal desenvolvemento do tráfico na zona”. Consultado co organismo titular da estrada optouse pola construcción dunha rotonda que organiza o enlace e contribúe a frear a velocidade do tráfico que entra na travesía de Bembibre. Polo que respecta ás infraestructuras de saneamento na modificación puntual Nº3 exprésase que “coa finalidade de non sobrecargar a capacidade municipal deberase prever a construcción dunha planta depuradora para servicio exclusivo do sector”. Á vista disto e despois de consultados os servicios técnicos municipais, co fin de non provocar outro verquido ó río nun punto próximo ó existente, óptase por reservar unha parcela dentro do Plan de Sectorización para a construcción dunha planta de tratamento tanto das augas residuais como das pluviais, e posteriormente conectalas á rede existente, ata a actual depuradora e e o actual verquido de augas residuais e augas pluviais. Polo que respecta ó sistema xeral de zonas verdes, espacios libres e equipamentos, como xa se adiantou anteriormente, debido ó exclusivo uso industrial e terciario non é necesaria a súa previsión, sendo os sistemas locais suficientes para dar cumprimento ós estándares legais.3.3.2.-OBXECTIVOS DO PLAN DE SECTORIZACIÓN O Plan de Sectorización, en desenvolvemento da Modificación Puntual Nº3 das NN. SS. Municipais, ten por obxecto o desenvolvemento dun ámbito de Solo Industrial delimitado pola mencionada modificación puntual como solo apto para urbanizar industrial (solo urbanizable non delimitado ó amparo da Disposición Transitoria Primeira da LOUPMRG, para dotar ao concello de Val do Dubra de solo urbanizado de uso industrial e segundo as disposicións establecidas polo propio Plan de Sectorización. O Plan de Sectorización plantexa a creación dun pequeno polígono industrial de calidade, adaptado á escala do medio no que se insire e do uso industrial plantexado, que xere pautas de urbanidade e actúe como polo de desenvolvemento do núcleo urbano de Bambibre e o concello de Val do Dubra, que contribúa a dotar de equipamentos e dotacións ó ámbito, sostible medioambientalmente e materializado mediante solucións urbanísticas brandas que minimicen o seu impacto no territorio.3.3.3.-CRITERIOS DE ORDENACIÓN A ordenación proposta defínese en base ós seguintes criterios: • Mantemento da topografía existente na medida do posible, para minimizar o impacto medioambiental e paisaxístico. • Tratamento e formalización dos bordes da actuación mediante solucións verdes (sendeiros peonís arborados e franxas arboradas) para garantir a reducción do impacto medioambiental e paisaxístico da actuación. • Disposición dos equipamentos e zonas verdes públicas (sistema local de zonas verdes) de cesión obrigatoria, en lugares de especial sensibilidade paisaxística e idóneo acceso dende o viario existente que conecta as poboacións do entorno, achegando así os servizos a estas. • Consecución da continuidade rodada e peonil no interior do ámbito, garantindo a separación de circulacións peonís dos usuarios dos equipamentos públicos existentes e proxectados e zonas verdes, das circulacións do polígono industrial. • Disposición do viario rodado garantindo, mediante a disposición de solucións axeitadas (glorieta na zona oeste e interseccións a nivel na norte), a conexión co viario de borde. Asegúrase así mesmo a continuidade das rúas existentes na zona adxacente co solo urbano de Bembibre e mediante unha rotonda interior, axilizar o tránsito interior da actuación. • Emprego de solucións brandas e permeables para a execución do viario peonil. • Disposición de parcelas para industria-nido (viveiro de empresas) na zona central e para industria grande en ubicacións que posibiliten a súa integración garantindo o mínimo impacto visual adaptando a ordenación á pendente do terreo. As parcelas destinadas a uso terciario sitúanse na zona máis próxima á CP-1914 (Carballo-Portomouro), en harmonía co viario existente.3.4.1.-TRAZADO VIARIO O trazado viario proposto pretende dar solución ás circulacións rodada e peonil entre os distintos puntos do ámbito e garantir a súa conexión coa estructura xeral viaria do concello de Val do Dubra. A configuración do ámbito en canto á garantía do correcto funcionamento das necesidades de servicio do Polígono Industrial baixo o principio da economía viaria, xunto coa corrección do impacto paisaxístico e medioambiental, constituíron os principais factores condicionantes para o plantexamento do trazado viario do Plan. Plantéxase o viario estructurante do Plan de Sectorización apoiado en dous viais existentes. O primeiro, de carácter provincial, en dirección Norte-Sur, garante o acceso ó polígono polo Oeste a través dunha rotonda. En dirección Leste-Oeste transcorre un vial de carácter municipal que proporciona acceso ó polígono polo Norte mediante dúas interseccións. O vial principal do sector transcorre entre as dúas vías mencionadas cunha sección de 20,00 metros de largo, aínda que nos tramos extremos se reduce a 12,60 metros ao suprimir as prazas de aparcamento, e tendo unha sección máxima maior de 20,00 metros nun tramo intermedio (adxacente ao campo de fútbol) no que se prevén prazas de aparcamento en paralelo nun dos lados e cunha configuración de beirarrúas en ambas marxes para garantir a continuidade peonil e rodada. Un segundo tramo de acceso ó ámbito da actuación é un vial de 16,00 metros de sección, que conecta co anterior mediante unha glorieta, e garante non só un acceso a través dunha estrada municipal existente, senón que é a vía de conexión co vial principal por medio dunha terceira vía, que complementa os accesos ás naves-nido así como a conexión da industria grande coa vía principal, cunha configuración de rúa arborada e aparcamento a un lado, cunhas seccións que varían entre os 14,70 metros e os 12,30 metros, o que permite soldar as zonas de uso industrial co resto do contorno. As restantes vías son enlaces con rúas existentes nas proximidades do núcleo urbano de Bembibre, que conectan coa vía principal mediante rúas de 12,00 metros de sección, dobre sentido e aparcamento en batería nunha das marxes. Prevense vías de carácter peonil nas traseiras das parcelas edificables de carácter industrial, actuando como un “corredor verde” que separa a actuación do contorno para garantir a reducción do impacto ambiental e paisaxístico da actuación proposta mediante arborado. Este “corredor verde”, proxéctase cunha sección en planta duns 5,00 metros e garanten a continuidade do percorrido peonil e a conexión coa área de equipamentos e zonas verdes xerada. Adoptouse este esquema no deseño do viario do ámbito ó mostrarse como o que resolve máis sinxelamente as necesidades plantexadas e o que mellor atalla o impacto paisaxístico e medioambiental potencial. Os cruces resólvense mediante interseccións simples a nivel agás na principal intersección interior e no acceso a través da CP-1914 nas que se optou por resolver mediante glorieta dun radio exterior de 18,80 metros.3.4.2.- ZONAS VERDES, ESPACIOS LIBRES E EQUIPAMENTOS 3.4.2.1.- ZONAS VERDES E ESPACIOS LIBRES Segundo o establecido no punto 1 “Obxectivos do plan de sectorización” preténdese a integración da actuación no seu entorno adoptando medidas para minimizar o seu impacto medioambiental e paisaxístico, mediante o mantemento dun carácter verde na urbanización e a adopción de solucións brandas para a súa materialización. Este carácter verase especialmente no tratamento dos viarios públicos segundo o recollido no punto anterior, nas ordenanzas plantexadas para o dominio privado, e no tratamento e disposición das zonas verdes previstas. Dispóñense na ordenación do sector zonas verdes de algo máis de 18.000 m 2 de uso e dominio público que, segundo o establecido nos planos de ordenación do presente Plan de Sectorización, se localizan na zona sur do ámbito en integración coa zona fluvial do rego de Montouto co dobre obxectivo de minimizar a actuación industrial plantexada procurando unha correcta transición co solo rústico, e garantir a dotación dunha ampla zona de equipamentos e zonas verdes públicas para o solo urbano de Bembibre. A urbanización do parque resultante primará a restitución e a mellora da naturalidade preexistente, empregando criterios de urbanización suave e sostible, mediante a disposición de plantacións arbóreas e arbustivas preferiblemente autóctonas ou alóctonas coherentes no ecosistema preexistente.3.4.2.2.- EQUIPAMENTOS A parcela de equipamento de cesión obrigatoria, do Plan de Sectorización de dotación de solo Industrial ó Concello de Val do Dubra (EQ-2) empregouse como un elemento de sutura da actuación industrial prevista e a potencialidade residencial dos terreos vinculados á estrada municipal que transcorre ó norte da actuación e que a comunica co núcleo urbano de Bembibre, dotando ao nodo xerado dunha certa densidade urbana ó integrarse no núcleo rural do Xeixal. A parcela destinada a cesión municipal presenta unha superficie de 1.696 m 2 e se sitúa ao norte do sector delimitado. O edificio que se emprace nela terá que configurar, como porta de entrada, un dos accesos á actuación, e garantir coa súa formalización arquitectónica o seu carácter de charnela para configurar unha nova centralidade. A parcela destinada a equipamento existente antes da actuación (EQ-1), queda configurada como tal e cunha superficie similar á orixinal, dotándoa coa nova ordenación dun acceso mellorado facilitando tamén a súa integración nunha zona de espacios libres e de uso terciario. Créase unha parcela de servicios urbanísticos (SR-1) no acceso Oeste do polígono a fin de resolver o pretratamento e desaugue dos verquidos orixinados pola actividade industrial e as demais que se establezan no ámbito de actuación do presente Plan de Sectorización.3.4.3.- USOS PORMENORIZADOS Segundo os parámetros establecidos no presente Plan de Sectorización o uso principal asignado é o industrial existindo a posibilidade de aplicar outros usos que se consideran compatibles. Na ordenación proposta distribúense as industrias-nido de menor dimensión, para reducir o seu impacto visual, na zona centro do sector, empregando a tipoloxía de nave industrial adosada. A superficie total de parcelas destinadas a este uso é de 34.557 m 2 (IN-1, IN-2 e IN-3). A industria grande sitúase no borde norte por adaptarse mellor ás condicións de contorno e porque ó contar con menor ocupación permite unha mellor integración co medio rural e urbano circundante. A superficie total do sector destinada ó uso sinalado é de 19.200 m 2 (IG-1, IG-2, IG-3 e IG-4). Segundo o sinalado en 3.4.1. e 3.4.2. dispóñense na zona sur do sector en contacto co solo rústico, varias parcelas destinadas a uso como zona verde cun total de 17.569 m 2 (ZV-1, ZV-2, ZV-3 e ZV-4). Tamén se sitúan zonas verdes en entre encontros viarios coa finalidade de adaptar xeometricamente a ordenación. Estas últimas, a pesar da súa cualificación non se computarán a efectos de garantir o estándar de espacios libres e zonas verdes. Ubícase unha parcela destinada a equipamento público de 1.696 m 2 (EQ-2) para conseguir a implementación dunha peza de equipamentos de carácter local vinculado ós usos residenciais que se asentan ó longo da estrada municipal de Bembibre a Chonia. A outra parcela de equipamento, cunha superficie de 1.529 m 2, pretende a regularización do local de protección civil existente (EQ-1). Estas pezas cumpren o establecido pola disposición adicional primeira da lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia no seu punto 3 no referente ó cumprimento de “os estándares de reserva de solo para dotacións e as limitacións de intensidade esixidas para o solo urbanizable non delimitado”. A distribución pormenorizada de usos complétase coa delimitación dunha parcela de 851 m 2 ) destinada a servicios urbanísticos coa finalidade de dar un pretratamento tanto ás augas fecais antes de conectalas á rede xeral que vai á depuradora, así como ás augas pluviais antes do seu verquido ó río no lugar que xa se está producindo a día de hoxe (SR-1) 3.5.1.-RESERVA PARA SISTEMAS XERAIS Segundo o indicado no punto 2 do artigo 66 da LOUPMRG os plans de sectorización “deben resolver a adecuada integración do ámbito delimitado na estructura de ordenación municipal definida polo plano xeral” Por outra banda o artigo 66.3. c establece que “Os plans de sectorización deben conter as seguintes determinacións: c) A previsión de solo para novas dotacións de carácter xeral, na proporción mínima establecida polo número 1 do artigo 47, que haberán de emprazarse no interior do sector con independencia das dotacións locais.” No artigo 47.1. establécese que “O plan xeral deberá contemplar as reservas de solo necesarias para a implantación dos sistemas xerais ou conxunto de dotacións urbanísticas ó servicio predominante do conxunto da poboación, do seu asentamento, mobilidade e emprego, en proporción adecuada ás necesidades da poboación, e tendo en conta a capacidade máxima residencial derivada do plan e, como mínimo, os seguintes: a. Sistema xeral de espacios libres e zonas verdes de dominio e uso públicos, en proporción non inferior a 15 metros cadrados por cada 100 metros cadrados edificables de uso residencial. b. Sistema xeral de equipamento comunitario de titularidade pública, en proporción non inferior a 5 metros cadrados por cada 100 metros cadrados edificables de uso residencial.” Por tanto, as reservas de estándares de espacios libres e zonas verdes e de equipamentos establécense para o uso residencial, non marcándose reservas para o uso industrial establecido para o presente Plan de Sectorización. Polo que respecta á reseñada integración do ámbito na estructura de ordenación municipal definida polo plan xeral compre indicar que, como se comentou en parágrafos anteriores, ó respecto do sistema xeral viario prevese un enlace en glorieta coa estrada de carácter xeral CP-1914, coa dobre finalidade de ordenar o tráfico resultante e obrigar á unha reducción da velocidade dos vehículos á entrada da travesía do solo urbano de Bembibre. No tocante á integración no sistema xeral de infraestructuras, xa se comentou anteriormente que este está suficientemente dimensionado, tanto nas infraestructuras de abastecemento de auga como de depuración, non sendo necesario nada máis que un pretratamento das augas pluviais e residuais, do polígono antes de incorporalas á rede xeral.3.5.2.-RESERVA DE TERREOS PARA PARQUES E XARDÍNS, ZONAS DEPORTIVAS E ZONAS DE RECREO DE TITULARIDADE PÚBLICA A zona verde pública distribuíuse no ámbito do sector ordenado, situándoa no borde sur do ámbito (ZV-1, ZV-2, ZV-3 e ZV-4). Conforma un parque arborado que segundo o xa sinalado, ten un dobre obxectivo: por un lado reducir o impacto da actuación industrial no contorno e por outro, co axeitado tratamento verde de especies autóctonas e recuperación de vexetación ripícola vinculada ó rego Montouto, iluminación e dotación de mobiliario urbano, configurar un parque de carácter urbano á entrada de Bembibre. A superficie destas parcelas pertencentes ao sistema local de espacios libres e zonas verdes, é de 17.569 m 2. Estas zonas compleméntanse con outras que xurdiron por mor da adaptación xeométrica dos trazados previstos á delimitación plantexada na modificación puntual nº3. Estas zonas verdes (ZV-5 e ZV-6) contan cunha superficie de 605 m 2. Ademais desta zona e co fin de acadar unha axeitada integración da ordenación no entorno e minimizar o impacto na paisaxe, plantéxanse carreiros peonís arborados no perímetro da actuación e onde estes non son necesarios, barreiras verdes nos bordes das parcelas de uso industrial privado. Estas parcelas (VP-1, VP-2, VP-3 e VP-4) contan cunha superficie total de 4.567 m 2 3.5.3.-RESERVA PARA EQUIPAMENTOS DE TITULARIDADE PÚBLICA A superficie das parcela pertencente ó sistema local de equipamentos (EQ-1 e EQ-2) é de 3.225 m 2. Segundo o sinalado nos Criterios de Ordenación do Plan de Sectorización (punto 3.3.3) unha das parcelas de equipamentos disponse en continuidade cos usos residencias na estrada de Bembibre a Chonia e o outro coa finalidade de integrar na ordenación o local de protección civil existente. Na parcela EQ-1 deberase prever a instalación dun punto limpo dimensionado para a totalidade do polígono. No tratamento arquitectónico do equipamento primarase no seu tratamento a consecución dun carácter coherente coas edificacións existentes e de continuidade co espacio público preexistente.3.5.4.-TRAZADO VIARIO E RESERVA DE PRAZAS DE APARCAMENTO O viario que se plantexa se pode resumir, a grandes trazos, no seguinte: a) Un viario principal de carácter lonxitudinal, ó cal vincúlanse os accesos ó ámbito ordenado, constituído pola unha avenida que une dúas vías exteriores, unha de carácter xeral e outra de carácter local. Este viario está constituído por unha vía de 20 m de sección en dirección primeiro oeste-leste e despois sur-norte. b) Un viario de trama, xerarquizado en función da súa importancia que pretende dar accesibilidade rodada á totalidade das parcelas do ámbito. A sección desta trama viaria xerarquizada varía en función da importancia da vía dende seccións de 16 m ata seccións de 12 m. c) Un viario peonil que conecta todo o ámbito ordenado co exterior. Estes viarios defínense a continuación máis pormenorizadamente: - Viario principal VR-1. Viario principal do ámbito que conecta a estrada provincial CP-1914 e a estrada local de Bembibre a Chonia. O seu tratamento será o de vial principal de polígono con ampla superficie rodada, dotación suficiente de aparcamentos e trazado coherente co tráfico que vai soportar. Sección tipo de 20,00 m, carrís para ambos sentidos de circulación (3,50+3,50), carrís de resgardo para manobra de aparcamento (2,20+2,20), aparcamento a ambos lados (2,50+2,50) e Beirarrúas de 1,80 m a cada lado. Esta sección alárgase ata os 22,5 m ó chegar á zona do campo de fútbol para conquerir un máximo de aparcamentos vinculados a este equipamento existente, xerando unha zona de prazas en batería, e estréitase ó chegar ós respectivos enlaces, eliminando as bandas de aparcamento para conquerir unha maior fluidez do tráfico. Lonxitude total 990 m. Superficie total 19.665 m 2. - Viario principal VR-2. Conexión do viario principal VR-1 coa estrada de Bembibre a Chonia, serve ademais para conquerir unha mellor accesibilidade á zona norte do polígono. Recibe o tratamento tamén de viario principal, aínda que sen a carga de tráfico do anterior motivo polo cal se propón un largo menor. Sección de 16,00 m, con aparcamento en liña a ambos lados (2,50+2,50 m), carrís para ambos sentidos de circulación (3,50+3,50) e beirarrúas a ambos lados (2,00+2,00 m). Lonxitude total 171 m. Superficie total 2.720 m 2. - Viario secundario VR-3: Conexión entre os viarios VR-1 e VR-2 coa finalidade de fraccionar máis as parcelas resultantes e conquerir unha distribución lóxica da industria nido. Sección de viario secundario, con 14,40 m consistente en dous carrís para tráfico rodado (3,25+3,25), aparcamento en liña a un lado (2,20), beirarrúa e un lado (2,00) e zona axardinada no lado contrario, de transición co solo sen urbanizar (3,70). Este vial transfórmase nun vial con aparcamentos e beirarrúas e aparcamento a ambos lados na zona de transición entre as dúas mazás de industria grande e estréitase, eliminando una fila de aparcamento ó chegar ó cruce coa VR-1. Lonxitude total 406 m. Superficie total 5.820 m 2. - Viarios secundarios VR-4, VR-5 e VR-6: Son en realidade viarios en continuidade cos xa existentes en solo urbano e apto para urbanizar S. A. U. R.2. Conservan na medida do posible as características existentes prevendo polo tanto unha sección de 12 m cunha configuración de dous carrís para tráfico rodado (3,10+3,10) aparcamento en liña a un lado (2,20) e beirarrúas a ambos lados (1,80+1,80). Contan en total cunha lonxitude de 84 m e unha superficie de 896 m 2 - Viario secundario VR-7: Trátase en realidade dunha reserva viaria para a hipotética ampliación da estrada local de Bembibre a Chonia. O seu tratamento será exclusivamente de dotación de beiravía e beirarrúa cun largo total de 3,50 m, unha lonxitude de 75 m e una superficie de 261 m 2. - Viarios peonís VP-1, VP-2, VP-3 e VP-4. Plantéxanse sempre para servir de transición entre o solo industrial e o entorno circundante, nalgúns casos constituído por usos residenciais ou dotacionais e noutros por solo rústico. A súa sección situada nos cinco metros, é preferentemente axardinada con dotación de arborado. Lonxitude total é de 922 m. A superficie total ocupada ascende a 4.567 m 2 3.5.5.-USO INDUSTRIAL O uso industrial destínase a dous tipos: industria nido en tipoloxía de pequena nave industrial adosada, nas parcela IN-1, IN-2 e IN-3 e industria grande en tipoloxía de nave industrial illada con ampla superficie de parcela libre nas parcelas IG-1, IG-2, IG-3 e IG-4, ademais cunhas condicións de parcela maior. Atendendo a isto realízase un reparto equitativo da edificabilidade destinada a usos industriais entre as distintas parcelas. As parcelas destinadas a industrias nido, debido á súa menor dimensión, por tipoloxía e características previstas, sitúanse na zona dentro do plan de sectorización, para garantir, segundo o xa referido, un menor impacto visual da actuación. Desde o punto de vista do seu tratamento arquitectónico, estas naves empregarán unha tipoloxía que garanta a inserción no medio no que se ubican. As parcelas destinadas a industria grande se ubicarán na zona norte do Plan aproveitando a configuración máis irregular, que evidentemente encaixa con usos que liberan máis solo, e que é máis adecuada para garantir a transición cos usos residenciais circundantes plantexada garantindo o menor impacto visual. Con esta ordenación conséguese un plantexamento sinxelo que garante o mellor aproveitamento do viario, a mellor inserción e compatibilidade da actuación co medio no que aparece inserido e o menor impacto paisaxístico. As parcelas mínimas fixadas para cada unha das tipoloxías de parcela son de 200 m 2 para a industria nido e de 1.000 m 2 para a industria grande. A superficie total de parcelas de uso industrial é de 53.757 m 2.3.5.6.-USO TERCIARIO Plantéxanse tres parcelas destinadas a uso terciario (UT-1, UT-2 e UT-3), na transición entre o solo urbano e apto para urbanizar residencial S. A. U. R.2 e os usos industrias do sector. Aproveitando os viarios xa iniciados neste ámbitos simplemente se pretende a súa continuidade e remate, completando a trama urbana iniciada e permitindo unha correcta integración do polígono co solo urbano de Bembibre. Estes complementarios usos que se plantexan servirán, ademais de darlle máis viabilidade ó polígono ó diversificar os usos a implantar, para revitalizar o solo urbano contiguo, ofrecendo ubicacións alternativas a usos que neste momento teñen un encaixe máis complicado nas ordenanzas de solo urbano baseadas na súa maior parte edificación entre medianeiras e a vivenda unifamiliar. Por outro lado a implantación destes usos tamén contribuirá á mellora socioeconómica das condicións do núcleo, revitalizando con novas actividades a economía da zona. A tipoloxía das edificacións será illada en baixo, planta e baixo cuberta, como máximo, cunha edificabilidade de 1,50 m 2 /m 2 e unha parcela mínima de 500 m 2. O ámbito total destinado no plan de sectorización a este uso ascende a 3.880 m 2 3.5.7.-OUTROS SOLOS DE RESERVA En primeiro lugar está prevista a reserva dunha parcela cunha superficie total de 786 m 2 no que ubicar unha instalación de pretratamento dos verquidos antes de incorporalos á rede xeral de saneamento. Segundo o establecido en 3.5.1. non se consideran no plan de sectorización solos de reserva de sistemas xerais de zonas verdes e espacios libres, nin de equipamentos de usos e dominio público por non serlle de aplicación segundo a lei 9/2002 tal e como se xustifica no devandito punto. Como reforzo do sistema xeral viario prevese a execución dun enlace en glorieta coa estrada CP-1914, constituíndo polo tanto un sistema xeral adscrito. Dito sistema xeral adscrito conta cunha superficie total de 1.530 m 2 dos que 892 son existentes, pertencentes á Deputación Provincial e 638 so de nova a obter no desenvolvemento do sector. A execución deste sistema xeral, dado que condiciona o desenvolvemento do sector, será tamén con cargo ó desenvolvemento deste.3.5.8.-RESUMO DE ZONIFICACIÓN A seguir pásanse a reseñar os diferentes cadros coas superficies que compoñen o Plan de Sectorización do S. A. U. I. de Val do Dubra: 3.6.1.-EDIFICABILIDADE E APROVEITAMENTO LUCRATIVOS A lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia non establece parámetros de edificabilidade máxima e si de ocupación, para os sectores de solo urbanizable non delimitado de uso industrial. Os valores de edificabilidade establecidos no Plan de Sectorización derivan directamente dos expresados na modificación puntual Nº 3 das NN. SS. Municipais do concello de Val do Dubra. - Condiciones particulares de desarrollo (S. A. U. I.) Superficie total del sector: 12,2 Ha Edificabilidad global: 0,60 m 2 /m 2. Ocupación máxima de las edificaciones sobre el total del sector: 50% Altura máxima de la edificación: 9 m. con carácter general, con posibilidad de hasta 11 m. en casos excepcionales y necesariamente justificados en función del uso y naturaleza de la edificación.” Por outra banda os valores de edificabilidade proposta respectan, sempre, o valor máximo establecido para a ocupación do solo dun ámbito de solo urbanizable non delimitado, establecido no artigo 46.5 da lei, no 50 % da superficie total do sector. “5. En solo urbano non consolidado e solo urbanizable delimitado de uso industrial non se permitirá unha ocupación do terreo polas construccións superior ás dúas terceiras partes da superficie do ámbito. En solo urbanizable non delimitado non poderá ocuparse máis da metade da superficie do sector.” Segundo a ficha redactada para o Plan de Sectorización a edificabilidade de usos lucrativos prevista para este sector ascende a 55.737 m 2. Segundo a ordenación proposta a esta superficie se asigna uso industrial lucrativo. O uso industrial subdivídese á súa vez en uso industrial de industria nido en tipoloxía de nave industrial adosada, industria grande, e uso terciario. A asignación de edificabilidade e ocupación ós distintos usos exprésase a seguir: • Uso industrial de industria nido: - Superficie total das unidades parcelatorias: 34.557 m 2. - Ocupación máxima sobre conxunto edificable: 26.792 m 2 - Ocupación sobre parcela neta asignada por ordenanza: a reflectida nos correspondentes planos de ordenación. - Edificabilidade lucrativa máx. de uso industrial en industria nido: 34.557 m 2. - Edificabilidade sobre parcela neta asignada por ordenanza: 1,00 m 2 /m 2 - Aproveitamento lucrativo máximo de uso industrial en industria nido: 34.557 m 2 • Uso industrial de industria grande: - Superficie total das unidades parcelatorias: 19.200 m 2. - Ocupación máxima sobre conxunto edificable: 11.948 m 2 - Ocupación sobre parcela neta asignada por ordenanza: a reflectida nos correspondentes planos de ordenación. - Edificabilidade lucrativa máx. de uso industrial en industria grande: 15.360 m 2. - Edificabilidade sobre parcela neta asignada por ordenanza: 0,80 m 2 /m 2 - Aproveitamento lucrativo máximo de uso industrial en industria grande: 15.360 m 2 • Uso terciario: - Superficie total das unidades parcelatorias: 3.880 m 2. - Ocupación máxima sobre conxunto edificable: 2.661 m 2 - Ocupación sobre parcela neta asignada por ordenanza: a reflectida nos correspondentes planos de ordenación. - Edificabilidade lucrativa máx. de uso terciario: 5.820 m 2. - Edificabilidade sobre parcela neta asignada por ordenanza: 1,50 m 2 /m 2 - Aproveitamento lucrativo máximo de uso terciario: 5.820 m 2 • Uso equipamento: - Superficie total das unidades parcelatorias: 3.225 m 2. - Ocupación máxima sobre conxunto edificable: 2.097 m 2 - Ocupación sobre parcela neta asignada por ordenanza: a reflectida nos correspondentes planos de ordenación. - Edificabilidade máx. de uso equipamento: 3.225 m 2. - Edificabilidade sobre parcela neta asignada por ordenanza: 1,00 m 2 /m 2 - Aproveitamento lucrativo máximo de uso equipamento: 0,00 m 2 • Uso servicios urbanísticos: - Superficie total das unidades parcelatorias: 786 m 2. - Ocupación máxima sobre conxunto edificable: 377 m 2 - Ocupación sobre parcela neta asignada por ordenanza: a reflectida nos correspondentes planos de ordenación. - Edificabilidade máx. de uso servicios urbanísticos: 393 m 2. - Edificabilidade sobre parcela neta asignada por ordenanza: 0,50 m 2 /m 2 - Aproveitamento lucrativo máximo de uso equipamento: 0,00 m 2 • Resumo dos aproveitamentos: - Superficie total do sector: 113.749 m 2. - Ocupación máxima total de usos lucrativos e non lucrativos: 43.874 m 2 - Ocupación resultante sobre superficie do sector: 38,57 %. - Edificabilidade lucrativa e non lucrativa máx.: 59.355 m 2. - Edificabilidade resultante lucrativa e non lucrativa sobre superficie do sector: 0,522 m 2 /m 2 - Edificabilidade máxima total de uso lucrativo: 55.737 m 2 - Edificabilidade resultante lucrativa sobre superficie do sector: 0,490 m 2 /m 2 3.6.2.-APROVEITAMENTO TIPO Segundo o estipulado no artigo 114 da Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia, pásase a seguir a calcular o aproveitamento tipo, de acordo co reseñado nel. Segundo o mencionado artigo en solo urbanizable o aproveitamento tipo determinarase dividindo o aproveitamento lucrativo total, expresado en metros cadrados edificables de uso característico, pola superficie total da área, incluíndo os sistemas xerais pertencentes a ela, con exclusión dos terreos afectos a dotacións públicas de carácter xeral ou local existentes no momento da aprobación do PXOM e que se manteñan. Para que o aproveitamento tipo poida expresarse por referencia ó uso e tipoloxía edificatoria característicos, o planeamento fixará xustificadamente os coeficientes de ponderación relativa entre o uso e a tipoloxía, ó que sempre se lle asignará o valor da unidade, e os restantes, ós que corresponderán valores superiores ou inferiores, en función das circunstancias concretas do municipio e o área de reparto. Para o cálculo do aproveitamento tipo fíxanse os seguintes coeficientes de homoxeneización, referido ós usos característicos: Uso industrial: 1,00 Uso Terciario: 1,20 Estes coeficientes están baseados no diferente valor en venta da edificabilidade no mercado local de Bembibre • Cálculo do aproveitamento de uso característico: - Aproveitamento lucrativo total uso industrial: 49.917 m 2. - Aproveitamento lucrativo total uso terciario: 5.820 m 2. - Aproveitamento lucrativo total de uso característico: 56.901 m 2. Para calcular o aproveitamento tipo reséñase a continuación a superficie total do sector: - Superficie total do sector: 113.749 m 2. - Superficie de sistema xeral adscrito existente: 892 m 2. - Superficie de sistema xeral adscrito previsto: 638 m 2. - Superficie total a efectos de cálculo de aproveitamento tipo: 114.378. Aproveitamento tipo: 56.901 / 114.378 = 0,497 m 2 /m 2.3.6.3.-ESTÁNDARES DE RESERVAS DOTACIONAIS Segundo a Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia, artigo 47, deberanse prever as reservas mínimas de solo para as seguintes dotacións urbanísticas: - Sistema local de espacios libres públicos destinados a parques, xardíns, áreas de lecer, expansión e recreo da poboación: como mínimo o 10% da superficie do ámbito (uso industrial e terciario). - Sistema local de equipamentos públicos destinados á prestación de servicios sanitarios, asistenciais, educativos, culturais e outros que sexan necesarios: como mínimo o 2 % da superficie do ámbito (uso industrial e terciario). - Prazas de aparcamento de vehículos: - Uso industrial: unha praza de aparcamento por cada 100 metros cadrados edificables, das que, a lo menos, a cuarta parte será de dominio público. - Uso terciario: dúas prazas de aparcamento por cada 100 metros cadrados edificables, das que, a lo menos, a quinta parte será de dominio público. - Cálculo do número de prazas por uso: - Total uso lucrativo: 49.917 (industrial 89,56%) + 5.820 (Terciario 10,44%) - Consideración total como uso industrial: 557 prazas totais.140 prazas públicas. - Consideración total como uso terciario: 1.115 prazas totais.223 prazas públicas. - Prorrateo das prazas totais: 499 prazas totais por uso industrial + 116 prazas totais por uso terciario = 615 prazas totais. - Prorrateo das prazas públicas: 125 prazas públicas por uso industrial + 24 prazas públicas por uso terciario = 149 prazas públicas. CADRO RESUMEN DO CUMPRIMENTO DAS RESERVAS DOTACIONAIS 3.6.5.-CADRO RESUMO DE CARACTERÍSTICAS 3.7.1.- CUMPRIMENTO DAS DISPOSICIÓNS DA LEI 9/2002 DE ORDENACIÓN URBANÍSTICA E PROTECCIÓN DO MEDIO RURAL DE GALICIA. A xustificación do cumprimento dos estándares previstos, na Lei 9/2002 modificada pola Lei 15/2004 ficou suficientemente xustificada en apartados precedentes. Pásase a continuación a dar cumprimento do establecido para Plans de Sectorización na mencionada Lei do solo, nos seus artigos 48, 64 e 66. - As vías principais prevense cunha sección de máis de 16 m. - Preveuse un “razoable e equilibrado artellamento de usos”. - O Plan de sectorización cumpre o preceptuado na normativa sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas, o cal se xustifica na epígrafe seguinte. - Prevense os principais servizos urbanísticos indicados pola Lei. - A ordenación proposta realízase en base á mellor integración da edificación e a urbanización en xeral. O estudio de sostibilidade ambiental e impacto paisaxístico contribúe a esta xustificación. - Realízanse o trazado e características da rede de comunicacións propias do sector con indicación de aliñacións, rasantes e zonas de protección de toda a rede viaria. - Establécense as características e trazado das redes de abastecemento de auga, saneamento, enerxía eléctrica, iluminación pública, e telecomunicacións. - Tómanse as medidas necesarias para garantir a adecuada creación dos sistemas e dos equipamentos e servizos urbanos a utilizar pola poboación futura. Igualmente resolve os enlaces coas estradas ou vías actuais e coas redes de servizos existentes. - Establécese o Plan de etapas para o desenvolvemento das determinacións do Plan de Sectorización, no que se inclúen a fixación dos prazos para dar cumprimento ós deberes dos propietarios, entre eles os de urbanización e edificación. - Delimítase un único polígono a efectos de desenvolvemento do sector. - Establécese a avaliación económica da implantación dos servizos e da execución das obras de urbanización.3.7.2.1. Determinacións necesarias para a integración da nova ordenación cos elementos valiosos da paisaxe e a vexetación. No ámbito de actuación non existen fitos xeolóxicos nin xeomorfolóxicos singulares ou de carácter especial ou relevantes, nin se atoparon comunidade vexetais de especial relevancia ou singularidade, máis alá da ripícola que inevitablemente aparece asociada ós cursos fluviais. Dende ese punto de vista óptase por concentrar as zonas verdes no borde do solo rústico de protección de augas. Tampouco se detectou a presencia de hábitats, ecosistemas ou especies de flora e fauna de interese ambiental, nin bens de patrimonio cultural inventariados. No contorno do ámbito de actuación non se observan fitos xeolóxicos ou morfolóxicos singulares nin relavantes, nin hai inventariadas comunidades vexetais de interese, nin hábitats, nin ecosistemas ou especies de fauna de especial interese, pois convén lembras que nos atopamos no borde do solo urbano. Por outra banda o estado de conservación dos ecosistemas presentes no ámbito de intervención e no seu entorno é malo, e súa naturalidade é de carácter baixo ou moi baixo. Ademais as actuacións realizadas no entorno, como é a aparición de numerosas vivendas, unha antiga instalación fabril, así como a estrada CP-1914 e outras, fan do entorno un conxunto periurbano e de infraestructuras no que a actuación prevista se produce cun correcto encaixe visual. Todas estas situacións están amplamente definidas no estudio de sostibilidade ambiental, impacto territorial e paisaxístico que acompaña o presente Plan de Sectorización. Non obstante para facilitar a conexión visual e paisaxística inmediata o Plan de Sectorización acumula as zonas verdes no entorno do rego Montouto para conquerir unha axeitada transición entre o solo urbanizado e o rústico de protección de augas co que linda, para o cal intentaranse manter as especies arbóreas existentes na franxa e continuar as asociacións vexetais exteriores a cada unha das zonas do ámbito.3.7.2.- CUMPRIMENTO DAS DISPOSICIÓNS da modificación puntual nº 3 das nn. ss. municipais. A xustificación do cumprimento do disposto nas NN. SS. Municipais xa foi suficientemente exposta nos parágrafos precedentes tal e como se resume a continuación: - Segundo o indicado na modificación puntual o ámbito desenvólvese a través dun único sector. - Condicións xerais: o plan de sectorización axústase ó preceptuado na LOUPMRG - Uso principal: industrial categoría 4ª. - Usos permitidos: residencial de vivenda unifamiliar exclusivamente derivada da función de vixilancia, emprego ou cargo do titular. - Usos complementarios: terciario. - Todas as reservas de solo para dotacións cumpren a lexislación vixente - Todas as reservas de solo para espacios libres e dotacións ubícanse parto do núcleo de Bembibre. - Comunicacións: o plan de sectorización resolve o enlace co sistema xeral de comunicacións establecido nas normas subsidiarias, con motivo dos necesarios carrís de aceleración, plataformas o rotondas de xiro, etc., de maneira que no se perturba o normal desenvolvemento do tráfico na zona. - As rúas principais teñen unha sección mínima de 20 m e os viarios secundarios de 16 m. - Infraestructuras de saneamento: prevese unha estación de pretratamento dos verquidos do sector - Superficie total do sector: 11,37 Ha - Edificabilidade global: 0,490 m 2 /m 2. - Ocupación máxima das edificacións sobre o total do sector: 38,57% - Altura máxima da edificación: 9 m. con carácter xeral, con posibilidade de ata 11 m. en casos excepcionais e necesariamente xustificados en función do uso e natureza da edificación.3.7.3.-CUMPRIMENTO DAS DISPOSICIÓNS DA LEI SOBRE ACCESIBILIDADE E SUPRESIÓN DE BARREIRAS ARQUITECTÓNICAS ASÍ COMO O SEU REGULAMENTO. As vías públicas, parques e demais espazos de uso público foron planificadas de forma que resulten accesibles, debendo por tanto os proxectos de urbanización que se executen, cumprir os criterios básicos que establecen os artigos 5 a 8 da Lei 8/1997 sobre accesibilidade e o artigo 12 do Regulamento que a desenvolve (Decreto 35/2000 do 28 de xaneiro). − Art.15: As vías públicas disporán dun percorrido adaptado de peóns ou mixto de peóns e vehículos. − Art.16: O deseño e trazado dos percorridos de uso público ou comunitario destinados ao transito de peóns realizarase mediante percorridos peonís que resulten adaptados. − En ningún punto do Plan de Sectorización se establece un percorrido mixto de peóns e vehículos. − Os percorridos peonís realízanse en dous ámbitos: nas beirarrúas das vías de tráfico rodado e en vías destinadas a peóns. − Segundo os datos expresados na información urbanística a pendente media do sector non supera o 6% en ningún punto polo que tódolos percorridos poden considerarse adaptados. Por todo o anteriormente exposto considéranse os percorridos peonís como practicables coas seguintes características: O Plan de Sectorización deseñouse de tal xeito que a cada punto do sector se pode acceder mediante unha vía peonil propiamente dita ou mediante unha beirarrúa das vías de tráfico rodado cumprindo as condicións de percorridos adaptados reseñadas na táboa anterior. As zonas verdes e espazos libres urbanizaranse de forma que garantan a accesibilidade dos seus percorridos. Os elementos de urbanización e o mobiliario urbano, así como as edificacións, que se proxecten nestes roteiros serán accesibles conforme ao Código de Accesibilidade. Reservarase un mínimo de 1 praza de aparcamento adaptada por cada 100 prazas ou fracción, coas dimensións sinaladas no código de accesibilidade en función do aparcamento en batería ou en liña.3.8.1.-CIRCULACIÓN RODADA O acceso ó sector realízase polo oeste a través da estrada provincial CP-1914 (Carballo-Portomouro) desde o núcleo Bembibre, mediante unha rotonda que organizará os tráficos preexistentes e os de acceso ó ámbito desenvolvido. Ó viario principal rodado do sector, dáselle a sección adecuada para o seu uso, dotándoo dun certo carácter de avenida co fin de que presente un certo grao de urbanidade para a súa mellor integración no medio e contribuír así a diminuír a velocidade da vía ó seu paso polo polígono. Na zona norte o acceso ó ámbito prodúcese a través de dúas interseccións sinxelas a nivel que ordenan os tráficos locais producidos e contribúe a reforzar a imaxe de urbanidade difusa prevista. Polo que respecta á organización viaria interna, como xa se explicou suficientemente en epígrafes precedentes, artéllase en dous viais semiortogonais, de anchos de 20 m e 16 m. Estas vías teñen unha pendente lonxitudinal máxima do 5% e mínima do 1% e unha transversal en torno ó 2%, dando cumprimento ao indicado na Lei sobre accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas e regulamento que a desenvolve, do xeito indicado na epígrafe correspondente da presente memoria. As seccións transversais de viario, segundo as cales se organizan as bandas de tráfico rodado, aparcamento, alcorques e beirarrúas, as cales se reflicten nos correspondentes planos do presente Plan de Sectorización, serán en todo caso vinculantes á hora de redactar o preceptivo Proxecto de Urbanización. O tratamento dos pavimentos das zonas de calzada e peonís será obxecto de estudio no mencionado Proxecto de Urbanización que haberá de ter en conta a vixente normativa e regulamentos en materia de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. En todo caso primarase, para as zonas de beirarrúa, un pavimento que, pola súa facilidade de desmontaxe e reposición, sirva para a posibilidade de incorporación de servizos urbanísticos non previstos no presente Plan de Sectorización e que pola súa resistencia poida garantir a durabilidade nas condicións de uso que se prevén para o polígono industrial. Para as zonas de aparcamento deberase primar algún tipo de pavimento que, previsto para a finalidade proposta garantindo a súa durabilidade fronte ó tráfico pesado que o ámbito desenvolvido vai soportar, sexa do tipo mais “brando” posible de xeito que, naqueles intres en que non se atopen vehículos aparcados, se consiga a aparencia de zona peonil. Para as zonas de tráfico rodado primarase un pavimento de tipo continuo que se adapte correctamente ás necesidades do tráfico previsto. En todo caso o tratamento dos pavimentos, a colocación de bados e demais elementos de seguridade viaria cumprirán a vixente normativa e regulamentos en materia de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas. Polo que respecta ó número de prazas de aparcamento, como xa ficou indicado en apartados anteriores, prevese un número superior ó esixido na normativa estatal e autonómica, distribuído da seguinte forma: - Prazas de aparcamento privadas: 578 - Aparcamentos públicos en superficie: 310 Destas últimas reservarase unha praza por cada cen para minusválidos, a situar preferentemente nas proximidades dos accesos do sector e das zonas de equipamento comunitario. A forma e dimensión destas prazas será a fixada no apartado correspondente do Regulamento de Accesibilidade e Supresión de Barreiras Arquitectónicas, ubicándose consecuentemente os preceptivos bados vinculados a estas prazas.3.8.2.-REDE VIARIA PEONIL A rede viaria peonil será obxecto de estudio pormenorizado no preceptivo proxecto de urbanización que desenvolverá como proxecto constructivo o presente Plan de Sectorización. Con carácter indicativo plantéxase que as solucións utilizadas serán de carácter brando primando a permeabilidade dos pavimentos e a aparición de solucións verdes.3.9.1.-REDE DE ABASTECEMENTO DE AUGA A rede de abastecemento de auga parte dos depósitos xerais xa existentes ubicados nas proximidades de Bembibre, con capacidade suficiente e cota 251,9 m. Esta rede conta cun distribuidor de fibrocemento de diámetro 150 mm para 16 at. de presión. Dende a rede municipal, lindante co polígono proposto, realizarase unha conducción de alimentación para todas as parcelas. Debido á entidade da actuación prevese unha distribución ramificada de dous ramais que percorren cada un dos lados da rúa principal. A partir destes realizaranse as acometidas a cada parcela, ademais das necesarias para a rede municipal de rego e bocas de incendios e ós servizos e equipamento comunitarios. A partir destes ramais parten os restantes que completan o abastecemento a tódalas parcelas. Garantirase a dotación de auga potable cun mínimo de 0,5 l/s/ha 16 l/s/hidrante, ademais do consumo que poida producirse para o rego, tanto das zonas verdes privadas como públicas. As conduccións da rede serán enterradas seguindo os trazados da rede viaria e dos espacios libres de uso público. O diámetro mínimo a considerar será o de 10 cm., o material de polietileno de 16 at, e a inclinación mínima do 4 por mil. A rede de hidrantes e de rego conectarase á rede de abastecemento dotada de bocas tipo T-45. En todo caso o deseño da rede de abastecemento se axustará ás directrices da compañía subministradora, e como mínimo se situará en zanxa con máis de 60 cm. de profundidade, reforzada nos cruces das rúas de tráfico rodado, situada como mínimo 50 cm. por riba das condicións de alcantarillado e separada 30 cm. de calquera canalización de alta tensión e 20 cm. de baixa.3.9.2.-REDE DE SANEAMENTO Neste momento xa existe unha depuradora próxima ó ámbito delimitado, que satisfai as necesidades de saneamento actuais. Proxéctase un sistema separativo: de pluviais e fecais, a primeira con conexión a un tanque de tormentas antes do verquido ó rego Montouto e a segunda con conexión a unha depuradora prevista dentro do ámbito para o seu pretratamento e conexión á rede xeral existente. A rede de pluviais proxéctase a un dos lados das rúas, con sumidoiros a ambos lados. Estas augas serán tratadas previamente ó seu verquido mediante un tratamento na parcela SR-1, unha vez fóra do sector, discorrerá polo viario público na parte baixa do polígono, ó oeste, ata o tanque de tormentas e posterior verquido ó rego Montouto. Para iso será preceptiva a autorización de “Augas de Galicia”. O tanque de tormentas da rede de pluviais dimensionarase parta unha capacidade máxima de 20 l/m 2. A rede de fecais, proxéctase a ambos lados do viario público que serve de acceso ás parcelas, ata chegar á parcela SR-1 onde lle será unha depuración previa, e logo será conectada á rede xeral ó seu paso pola estrada ó oeste do sector ata a depuradora existente. Este sistema, de reconducción das augas residuais pretratadas á rede xeral de saneamento permite minimizar o número de verquidos nun tramo pequeno de río. As canalizacións serán de formigón ou PVC para diámetros inferiores a 50 cm. e serán subterráneas, seguindo o trazado peonil do viario e o dos espazos libres. Para o deseño teranse en conta as determinacións das normas tecnolóxicas e demais normativa de aplicación. Como mínimo debe considerarse unha profundidade mínima de 1 m, podendo diminuírse puntualmente esta profundidade sempre e cando se reforce a conducción con formigón en masa. Sobre a rede de colectores intercalaranse os pozos de rexistro necesarios tanto para as acometidas desde as parcelas como dos sumidoiros de augas pluviais, non distando máis de 50 m. O cálculo das redes realizarase considerando para cada caso os aportes de augas pluviais e fecais á rede segundo as seguintes hipóteses: Augas pluviais: - Teranse en conta as superficies correspondentes a vías, planta de parcelas urbanizables, beirarrúas, calzada e zonas verdes. En cada caso aplicarase o coeficiente de escorrentía que corresponda. - O coeficiente K, segundo o cálculo pola NTE-ISA, terá o valor 1, correspondente á zona xeográfica X Augas fecais: - O volume de verquidos considerarase igual á dotación de auga potable prevista e definida no apartado correspondente.3.9.3.-REDE DE DISTRIBUCIÓN DE ENERXÍA ELÉCTRICA E ALUMEADO O subministro eléctrico do sector realizarase a partir da rede de media tensión existente nas proximidades da zona. Esta rede aérea transcorre ó longo da estrada provincial CP-1914 (Carballo-Portomouro). Dentro do polígono, prevese a instalación de dous centros de transformación. Dende este desenvolveranse os ramais para subministro eléctrico ás parcelas e de alumeado público. As canalizacións destes servizos desenvolveranse liñalmente mediante conduccións baixo as zonas peonís cos rexistros necesarios para o mantemento das redes. O tendido, cálculo e dimensionado das mesmas realizarase conforme aos respectivos Regulamentos Electrotécnicos e as súas Normas Técnicas Complementarias, e as Normas Tecnolóxicas da Edificación e as da compañía subministradora, salvando as distancias nelas establecidas respecto ás redes de subministro ou abastecemento dos demais servizos urbanos. A modo de resumo consideráronse os seguintes: - Uso industrial: en aplicación do REBT calcúlase unha potencia de 125 w/m 2 sobre a superficie edificable estimada de cada parcela. Á potencia así calculada aplícanselle os seguintes coeficientes de simultaneidade: - Simultaneidade entre subministros de baixa tensión: 0,40 - Simultaneidade centros de transformación respecto rede MT: 0,80 - Factor de potencia estimado: 0,85 - A potencia unitaria de cálculo final e de 47,06 VA/m 2 de edificabilidade. - Uso terciario: en aplicación do REBT calcúlase unha potencia de 100 w/m 2 sobre a superficie edificable estimada de cada parcela. Á potencia así calculada aplícanselle os seguintes coeficientes de simultaneidade: - Simultaneidade entre subministros de baixa tensión: 0,40 - Simultaneidade centros de transformación respecto rede MT: 0,80 - Factor de potencia estimado: 0,85 - A potencia unitaria de cálculo final e de 37,65 VA/m 2 de edificabilidade. - Uso dotacional e servizos: en aplicación do REBT calcúlase unha potencia de 100 w/m 2 sobre a superficie edificable estimada de cada parcela. Á potencia así calculada aplícanselle os seguintes coeficientes de simultaneidade: - Simultaneidade entre subministros de baixa tensión: 0,40 - Simultaneidade centros de transformación respecto rede MT: 0,80 - Factor de potencia estimado: 0,85 - A potencia unitaria de cálculo final e de 37,65 VA/m 2 de edificabilidade. - Uso alumeado público: considérase unha potencia de 1,76 VA/m 2 de vías e aparcamentos, con coeficiente de simultaneidade 1. O resultado final da carga se resume na seguinte táboa: Densidade de potencia 245 KVA/Ha O subministro ás parcelas preverase en baixa tensión, media tensión ou con posibilidade de ambas de acordo ós seguintes rangos de potencia: P<65 kVA Baixa Tensión 100>P>65kVA Baixa e Media Tensión P>100kVA Media Tensión Para atender ós subministros de Baixa tensión proponse a instalación de catro centros de transformación modulares, con envolvente de formigón prefabricado, de 2x400 kVA de potencia nominal. Toda a rede de distribución de media e baixa tensión se instalará en montaxe enterrado baixo tubo de PE de dobre parede de 160 mm de diámetro, instalando como máximo un circuíto ou termo de cables por tubo. O número de tubos será tal que exista sempre alomenos un tubo de reserva. Nos circuítos de media tensión utilizaranse conductores de illamento seco. A instalación de alumeado público a prever dentro do ámbito garantirá a iluminación suficiente en tódalas vías, aparcamento e beirarrúas. Considerarase un nivel luminoso medio de 20 lux e unha uniformidade media de 0,3 para tódalas vías cos seus respectivos aparcamentos e 10 lux en beirarrúas. Utilizaranse en tódolos casos luminarias pechadas con equipo eléctrico de dobre nivel, montadas sobre báculo de 9 m de altura. Nos itinerarios peonís e nas zonas verdes empregaranse luminarias con altura adecuada ó seu uso. Todas as lámpadas serán de baixo consumo e con pantallas anticontaminación lumínica 3.9.4.-REDE DE TELECOMUNICACIÓNS Desde a posible acometida, no punto de entrada do sector accedendo dende a estrada CP-1914 (Carballo-Portomouro), desenvolverase liñalmente baixo as zonas peonís mediante conduccións subterráneas en zanxa independente coas súas correspondentes arquetas de derivación e de rexistro que permitan en todo momento verificar as redes e incorporar futuros sistemas ou operadores prevendo para iso alomenos dúas canalizacións libres paralelas ás necesarias para os operadores xa autorizados e en servizo (neste momento só rede telefónica). O desenvolvemento de ditas canalizacións realizarase con proxecto conxunto elaborado por técnico competente a incorporar como parte do proxecto de urbanización global do sector. A redacción de dito proxecto e o desenvolvemento das liñas realizarase conforme ás vixentes normas e regulamentos de instalacións de telecomunicacións no momento da súa elaboración.3.9.5.-REDE DE GAS Non se prevé rede de gas por ser pouco probable o subministro deste servizo para o núcleo de Bembibre nun futuro próximo. Os espazos libres previstos polo Plan de Sectorización, de dominio e uso público dotaranse de pavimento, plantacións, mobiliario urbano, xogos infantís, así como das respectivas instalacións de rego e de alumeado público, procurando na súa definición a través do correspondente proxecto de urbanización o emprego de sistemas e elementos de mínimo mantemento e máxima seguridade para o seu goce pola colectividade. Segundo o sinalado no epígrafe correspondente coidaranse especialmente na súa definición a resolución da continuidade co entorno inmediato exterior ó ámbito ordenado. O proxecto de urbanización que se redacten para a execución do presente planeamento deberá contemplar obrigatoriamente as seguintes medidas correctoras: • A topografía orixinal reconstruirase traballando dende o punto de vista orográfico no sentido das curvas de nivel. • A cuberta vexetal reconstruirase na medida do posible mediante solucións de revexetación e deseñando as zonas verdes do xeito máis natural posible. • Os desmontes e os terraplenados trataranse con materiais da zona e con tratamentos verdes • As solucións de viario faranse do xeito máis permeable posible dende o punto de vista constructivo, deixando as solucións de pavimento impermeable estrictamente para aquelas zonas rodadas nas que esta solución é imprescindible. • O impacto causado polo viario, edificación e aterrazamento –de habelo- corrixirase mediante a plantación de bandas de arborado e arbustivas na dirección das curvas de nivel e perpendicular a elas. • O alumeado da peza deseñarase tendo en conta as medidas de contaminación lumínica, dotando ás luminarias de pantallas protectoras axeitadas e conforme á lexislación vixente. • A alteración temporal da calidade do aire por ruídos e partículas finalizará ó remate da fase de obras, realizándose o movemento de terras axeitadamente con retroescavadora para reducir ó mínimo os regos nas áreas de escavación e so nos momentos imprescindibles. Esta medida pretende evitar o consumo excesivo de auga e os conseguintes vertidos cara o rego de Montouto. Por outra parte, o arborado previsto incidirá na calidade do aire do contorno. • Estableceranse as garantías necesarias para o vertido dos materiais sobrantes na escavación en vertedoiros autorizados e en aqueles lugares que garantan o seu correcto reciclado. • Dende o punto de vista da sostibilidade do proxecto, o viario garante un dimensionamento e funcionamento suficiente para o número de industrias e vivendas máximo establecido. • Reservarase un espacio para ubicar un punto limpo e centro de clasificación de residuos industriais reciclables. Esta parcela terá a dimensión suficiente e conexión co viario do polígono. • As augas pluviais recolleranse nun vaso de tormenta, dimensionado para unha precipitación máxima de 20 l/m 2 nunha hora e situado no punto natural mais baixo sen interfluvios e máis próximo ó rego de Montouto, onde se verterán estas augas. Este deposito estará dotado dun sistema de baleirado do vaso cara o rego de Montouto. • A infraestructura de subministración eléctrica estará baixo terra e axeitadamente illada, así como as subestacións e transformadores, que preverán o impacto electromagnético. • A subministración da auga potable e a rede de saneamento proxectada garantirá o correcto abastecemento e evacuación da peza para a súa carga máxima prevista. Segundo o disposto no artigo 127.2 da LOUPMRG, “a determinación do sistema de actuación deberá incluírse nos instrumentos de planeamento que conteñan a ordenación detallada do solo urbano non consolidado e do solo urbanizable”. Por outra banda “O municipio escollerá o sistema de actuación aplicable, tendo en conta as características e complexidades da iniciativa a desenvolver, os medios con que conte, a colaboración da iniciativa privada e as demais circunstancias que concorran. Os datos máis significativos para a elección do sistema de xestión son os seguintes: -Interese xeral para concello de Val do Dubra no desenvolvemento dunha actuación industrial, tal e como se veu indicado nos apartados correspondentes da memoria informativa. - Importancia de poñer no mercado un bo número de parcelas correctamente urbanizadas a custe asequible e da maneira máis rápida posible. - Escaso número de parcelas no ámbito de actuación. - Inexistencia de iniciativa privada para o seu desenvolvemento no ámbito obxecto do Plan de Sectorización. Á vista destes condicionantes o Concello de Val do Dubra opta por desenvolver o ámbito en cuestión polo sistema de expropiación. Conforme ás determinacións dos artigos 64 a 67 da Lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia e artigos 54 e 62 do Regulamento de Planeamento, formúlase o Plan de Etapas para desenvolvemento do presente Plan de Sectorización, Realizarase a urbanización, tanto do sistema viario como das zonas verdes, nunha etapa única, se ben coa lóxica sucesión de fases constructivas. Establécense dúas fases para a execución constructiva do Plan de Sectorización que se concretarán no proxecto de urbanización, de forma que se realizarán previa ou coa edificación: Na primeira fase constructiva procederase ó desmonte e explanación do terreo ata a consecución das cotas previstas en proxecto. Esta fase incluirá, tamén a apertura de zanxas e o tendido de redes de saneamento, evacuación de pluviais, subministro eléctrico, alumeado público, abastecemento de auga potable, rede de rego, e telecomunicacións. Incluirase así mesmo a realización do viario rodado e a subbase de beirarrúas e viario peonil. Nesta fase se acometerá a conexión da rede de pluviais do sector ao rego de Montouto. A segunda fase comprenderá o remate da urbanización co pavimentado xeral, disposición de alumeado público, plantación de céspede, arbustos e arborado e colocación de mobiliario urbano. Incluirá do mesmo xeito a execución do remate de urbanización de parques e xardíns do sector. Nesta fase procederase á conexión do viario local co municipal a través dos puntos previstos no Plan de Sectorización. Para o cumprimento dos deberes de cesión, urbanización e edificación fíxanse os seguintes prazos: - Inicio do proceso expropiatorio: catro meses como máximo dende aprobado definitivamente o Plan de Sectorización (presentación do proxecto de expropiación por taxación conxunta para a súa tramitación). - Presentación do proxecto de urbanización: tres meses como máximo dende a aprobación definitiva do expediente de taxación conxunta. - Inicio das obras de urbanización: seis meses como máximo dende aprobado definitivamente o proxecto de urbanización. - Solicitude de licencias de edificación: dous anos como máximo dende a enaxenación das parcelas resultantes. - Inicio das obras de edificación: seis meses como máximo dende a concesión da licencia, e nunca maior dos prazos contemplados na lexislación vixente. - Finalización das obras de edificación: tres anos como máximo dende a concesión de licencia, e nunca maior dos prazos contemplados na lexislación vixente.3.13.2.- AVALIACIÓN ECONÓMICA DA IMPLANTACIÓN DOS SERVICIOS E DE EXECUCIÓN DAS OBRAS DE URBANIZACIÓN Os custos económicos da implantación dos servicios urbanísticos previstos e da urbanización determinaranse con precisión no Proxecto de Urbanización que se redacte en desenvolvemento do presente Plan de Sectorización; non obstante, en cumprimento do artigo 55 do Regulamento de Planeamento, se procede a valoralos de forma necesariamente aproximada. Ascende o Avance do Custo Estimado de Execución das obras de urbanización e de implantación dos servicios, á cantidade de UN MILLÓN SEISCENTOS CINCUENTA E TRES MIL CENTO CINCUENTA E DOUS EUROS. A Avaliación Ambiental constitúe unha técnica que pretende garantir o desenvolvemento sostible, eixo fundamental do sistema de protección do medio ambiente. Xa en 1985, a Directiva da C. E. 85/337 recoñece a importancia de anticipar a protección do medio ambiente a un momento anterior ó dos proxectos que eran obxecto da Avaliación de Impacto Ambiental, como política preventiva en orixe máis remoto, antes que curativa, porque: “A mellor política de medioambiente consiste en evitar, dende o principio, a creación de contaminacións ou danos, máis que combater posteriormente os efectos e a necesidade de ter en conta, o antes posible, as repercusións sobre o medio ambiente en todos e cada un dos proxectos de planificación”. A avaliación ambiental require estudios e análise xeolóxicos, biolóxicos, edafolóxicos, sociais, culturais, etc., tanto para detectar os efectos como para buscar as alternativas e solucións que permitan reducir ou, mesmo, eliminar, os efectos negativos ou destructivos do medio ambiente. A constatación dos elementos técnicos pode ser determinante dunha decisión regulada, ou pode permitir a súa valoración no momento da resolución, de xeito que un procedemento regulado outorgue certa discrecionalidade. En calquera caso, calquera decisión ten que estar sustentada por dados obxectivos e por un proceso lóxico, racional e razoable.4.2.1. OBXECTO DO PROXECTO 4.2.2. MARCO LEGAL A Lei de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia di, ós efectos de documentación necesaria para ós planos xerais de ordenación municipal, que é preceptiva a elaboración do documento “Estudio de sostibilidade ambiental, impacto territorial e paisaxístico”. A estes efectos, a lei citada indica que “O estudio de sostibilidade ambiental, impacto territorial e paisaxístico terá por obxecto a análise e ponderación dos efectos da execución e desenvolvemento dos efectos da execución e desenvolvemento das determinacións do plano xeral sobre os recursos naturais e o medio físico, a adopción das medidas correctoras necesarias para minimizalos seus impactos e a valoración da adecuación das infraestructuras e servicios necesarios para garantilos novos desenvolvementos en condicións de calidade e sostibilidade ambiental, así como a súa coherencia cos obxectivos de protección do dominio público natural”.”O documento elaborado deberá incluíla correspondente ficha resumo das afeccións que puidesen incidir en cada un dos recursos naturais e bens que se van protexer, o catálogo das medidas correctoras, se é o caso, e a xustificación da implantación das novas infraestructuras e servicios urbanos”. Consultada a lexislación vixente, é de aplicación o Decreto da Xunta de Galicia 442 de 1990, de Avaliación de impacto ambiental, en cuxo artigo 1º se regula a obriga de someter a avaliación de impacto ambiental os proxectos públicos e privados consistentes na realización de obras, instalacións ou calquera outra actividade comprendida no anexo do citado Decreto, cando a súa realización e/ou autorización corresponda á Administración da Xunta de Galicia. O anexo ó que se refire o artigo 1º do Decreto 442 relaciona unha serie de grandes obras industriais, extractivas ou infraestructurais, actuacións de grande envergadura que fican fora da escala desta modificación puntual ás Normas Subsidiarias vixentes. Posteriormente, a Xunta de Galicia promulgou o Decreto 327/1991 de Avaliación de efectos ambientais para Galicia, que ven a corrixir o anterior decreto no sentido de que, co fin de atinxir unha adecuada protección ó medio natural de Galicia, se decreta a obrigatoriedade de someter a avaliación de efectos ambientais a todos os proxectos e actividades que non se recollen no anterior Decreto, pero que están contemplados na lexislación sectorial correspondente. Desde o punto de vista xeolóxico, Val do Dubra pertence á denominada Zona Centroibérica, caracterizada por un grande desenvolvemento do metamorfismo e granitización hercínica. Os diferentes autores que traballaron na zona diferenciaron dous dominios xeolóxicos: o Dominio do Macizo de Ordes e o Dominio Periférico do Macizo de Ordes. Ambos dominios están representados, polo menos de forma parcial, neste territorio, e se caracterizan por: • Dominio da Serie de Ordes: Constituída na súa base por gneises blastomiloníticos con algunhas inclusións de retroeclogitas. Sobre esta unidade situase unha serie esquistosa de grande potencia, de carácter grauváquico, con intrusións de anfibolitas e rochas ultrabásicas. • Dominio Periférico do Macizo de Ordes: Constituído principalmente por esquistos, que foron intensamente migmatizados. Afloran un conxunto de rochas graníticas hercinianas de carácter alcalino e calcoalcalino, e un conxunto de rochas básicas e ultrabásicas (non aflorantes no territorio municipal), baseado na presencia de anfibolitas, piroxexnitas, metagabros, pegmatoides e gabros. A peza en cuestión está formada por metasediementos formados por esquistos e metaareniscas que presentan varios graos de metamorfismo. Na franxa máis próxima ó rego de Montouto aparecen materiais detríticos de idade cuaternaria.4.3.2. XEOMORFOLOXÍA A peza está inserta no na conca de drenaxe do río Dubra, concretamente no curso baixo do rego de Montouto, xusto antes da súa desembocadura no río Dubra 4.3.4. XEOTÉCNIA A súa definición basease no estado físico da rocha, do solo ou da disposición relativa dos elementos da formación considerada. No concello de Val do Dubra identifícanse os seguintes problemas de tipo xeotécnico: Materiais moi alterados Trátase de formacións constituídas por esquistos, filitas, gneises, migmatitas, etc., que mostran un grao de alteración superficial importante, o que implica que a capacidade portante da zona alterada é menor que a da rocha sa. Por tanto, antes de acometer unha acción sobre este tipo de terreo, hai que estimar a capacidade de carga para soportar estructuras. Formacións tectonizadas ou con elevada disgregación Corresponde a formacións de esquistos, gneises, etc., que presentan un grao de diaclasamento acusado, ou algún tipo de discontinuidade como fracturas, planos de estratificación, foliado, etc., con escaso espaciado. Este problema tradúcese nunha diminución da capacidade de carga en zonas moi fracturadas ou na aparición de fenómenos de inestabilidade, que aparecen se a rocha presenta un buzamento importante, existindo risco de deslizamento. Distribución errática dos materiais Os depósitos cuaternarios, formados por materiais de grosor variado, con distribución lentellonar pouco continua, con trocos laterais e profundidade potente poden producir asentamentos diferenciais nas estructuras. Neste caso, é preciso coñecer con precisión a distribución dos materiais. Problemas xeomorfológicos Os relacionados coas pendentes topográficas, que condiciona a accesibilidade e o uso do solo. En Val do Dubra as áreas con unha pendente maior do 7% son moi escasas, o que non xera problemas de uso. Problemas xeomecánicos 1. Problemas de baixa capacidade de carga: estimase que a capacidade de carga pode estar comprendida entre 1,52 kg/cm 2 e 0,5 kg/cm 2. Nestas zonas deberá determinarse mediante a oportuna investigación puntual a capacidade de carga dos terreos para definir o tipo de cimentación adecuado.2. Asentos diferenciais: como xa se ten dito, este tipo de problemas aparecen cando as estructuras de cimentación descansan en materiais con distintas características, distribución errática e potencia de estrato sobre o que se apoia e diferente compresibilidade. A consecuencia é a aparición de asentos de diferente magnitude, o que xera distorsións na estructura.4.3.5. CLIMATOLOXÍA Climatoloxicamente, Val do Dubra é relativamente difícil de definir, porque está nunha zona escasa en estacións meteorolóxicas, por que hai que extrapolar dados de estacións próximas, tendo en conta a exposición, orientación e a altitude do territorio municipal. O que mellor caracteriza este territorio son as precipitacións. Val do Dubra situase baixo o dominio da isoieta de 1.400 mm anuais, aínda que a estación meteorolóxica de Montaos (Ordes) rexistra un máximo anual acumulado de 1.683 mm, cun réxime hiperhúmedo en outono, húmido en inverno e subseco en verán e primavera. Na mesma liña, a ETP [12] anual acumulada é de 691 mm, valor que pode considerarse como moderado en relación coa distribución deste índice en Galicia. De maio a agosto rexístranse valores altos de ETP, superiores a 90 mm. Os mínimos rexístranse no período de novembro a febreiro. A contribución estacional abala entre o 41,6% para verán e un 9,1% para outono. Isto confirma a boa disposición agronómica do solo de Val do Dubra. Dada a elevada oferta de auga, xunto á moderada demanda, a seca será moi pouco intensa cando a reserva de auga dos solos sexa moderada ou elevada. Só aqueles solos con reservas escasas (xeralmente solos pouco profundos) poderían sufrir períodos de seca absoluta. En canto ó réxime térmico, as temperaturas son suaves, cunha media anual próxima aos 12,5ºC, con medias máximas estivais da orde de 21ºC e medias mínimas de 10ºC. A distribución da temperatura media mensual e a baixa predicabilidade do gradiente térmico vertical indica claramente que se trata dun clima oceánico húmido neto, sen degradacións continentais, de precipitacións abundantes e temperaturas suaves.4.3.6. EDAFOLOXÍA O clima dominante e a calidade dos materiais que conforman os solos, confiren a este concello unha elevada aptitude agronómica. Os materiais xeolóxicos que aparecen son esquistos ricos en biotita, rochas básicas de natureza gabroica e anfibolítica, rochas graníticas e sedimentos cuaternarios procedentes da alteración dos materiais anteriores. A maior extensión fórmana os materiais moi alterables, nos que se orixinan solos ricos en fraccións finas, profundos e fortemente evolucionados, que aparecen sobre superficies suavizadas, de escasas pendentes, nas que son frecuentes pequenas depresións con solos hidromorfos. Esta tipoloxía mencionada rómpese nas zonas graníticas, onde solos máis areosas, pouco profundos e escasamente evolucionados, se asocian a unha paisaxe de rochas en superficie e ladeiras con pendentes relativamente pronunciadas. A alteración e a erosión diferencial entre os materiais graníticos e as rochas básicas e esquistosas é o principal risco criador da diversidade edafolóxica e paisaxística do concello.4.3.7. VEXETACIÓN Como xa se ten dito anteriormente, o territorio de Val do Dubra presenta un relevo pouco accidentado, con cotas comprendidas entre os 200 e os 600 metros sobre o nivel do mar. As temperaturas son suaves e as precipitacións abundantes. Todo isto fai que neste territorio haxa poucas diferencias desde o punto de vista botánico e bioclimático.4.3.7.1. VEXETACIÓN POTENCIAL E ACTUAL Florísticamente, Galicia forma parte da Rexión Nemoral Eurosiberiana, dentro do grande reino floral Holártico. En Val do Dubra a influencia de elementos mediterráneos é escaso, pero as súas características climáticas permiten a existencia de algunhas unidades de xeoelementos mediterráneos. Por outra parte, a grande uniformidade climática e altitudinal deste territorio fai que o número de especies sexa relativamente escaso, en relación coa riqueza florística galega. Aparecen en grande número xeofitos subatlánticos e euatlánticos. En segundo lugar, aparecen elementos boreais e iberoatlánticos e algúns endemismos iberoatlánticos. Por último, temos xeofitos subatlántico-mediterráneos e mediterráneos. Na peza obxecto de estudio, pódense identificar, en maior ou menor intensidade, as seguintes especies: EU-ATLÁNTICOS o Ulex galii o Daboecia cantabrica o Serratula seoanei o Sedum anglicum o Árnica montana atlantica IBERO-ATLANTICOS: o Xenista Florida leptoclada o Omphalodes nitida SUBATLÁNTICO-MEDITERRÁNEOS: o Castanea sativa o Ilex aquifolium o Verbascum pulverulentum o Tamus communis MEDIO-EUROPEOS o Agnus Glutinosa o Clemate vitalba o Hedeira helix 4.4.1. INTRODUCCIÓN Este apartado presenta un dobre obxectivo: - Por un lado, preténdese analizar a estructura da paisaxe do territorio municipal de Val do Dubra, partindo das principais características e das interaccións dos elementos que a compoñen (bióticos e abióticos), chegar a asimilar o seu comportamento e organización. - Por outro, aspírase a definir a aptitude ou capacidade da paisaxe fronte ás diversas posibilidades de actuación antrópica.4.4.2. PAISAXE E MEDIOAMBIENTE A paisaxe de Val do Dubra está formado por un mosaico de cultivos e praderías, que suxiren certa orientación gandeira, e pola asociación pino-eucalipto e frondosas, e algo de matorral, como resultado da degradación do bosque acidófilo atlántico. A horta está ligada aos núcleos rurais, conformando o alfoz destes. Segundo datos de 1990, algo mais da metade do solo ten dedicación forestal. A combinación de paisaxe rural, paisaxe natural e paisaxe seminatural, xunto ao seu bo estado de conservación, confire a este territorio unha alta calidade paisaxística, o que o converte nun importante recurso, que outorga ao concello un plus de calidade de vida, a condición de que se protexa o conxunto convintemente. Bembibre. Regato Esta calidade paisaxística convertese nunha potencialidade, apta para ser utilizado en réxime de baixa intensidade e sen necesidade dunha infraestructura específica, como recurso xerador dunha actividade económica complementaria. A caza e a pesca, as rotas de sendeirismo e ribeiras de ríos que transcorren por paraxes naturais son importantes recursos, pero de caracter moi fráxil e, por tanto, deben ser convintemente protexidos e conservados. A peza reflicte, a súa escala. Perfectamente a paisaxe tipo dominante no concello, máis concretamente nas áreas chairas de fondo de val.4.4.3. TIPOLOXÍAS E UNIDADES DE PAISAXE Unha vez analizado o ámbito de estudio, este divídese en unidades homoxéneas, e para iso, realizase un inventario dos aspectos parciais que compoñen a paisaxe, mediante: • Análise da cartografía existente da zona obxecto de análise. • Fotointerpretación de fotogrametría. • Traballo de campo, no que se confirman ou modifican os limites das unidades e a veracidade dos dados reflectidos na cartografía consultada. • Análise dos factores que inciden no territorio –xeomorfoloxía, hidroloxía, vexetación, edafoloxía e incidencia humana, entre outros, e establécese a cartografía definitiva. As distintas características superpóñense para formar as Unidades de Paisaxe. Esta división do territorio debe permitir obter maior información sobre as súas cualidades para o seu posterior tratamento. Trátase de lograr unidades de paisaxe homoxéneas tanto nos compoñentes que a conforman como na resposta visual ante posíbeis actuacións. Estas unidades á súa vez se agrupan no que se denomina tipoloxías de paisaxe, e son as seguintes: Paisaxe urbanizada Formado pola paisaxe de núcleos urbanos e/ou rurais concentrados, áreas de equipamentos e as escasas áreas industriais existentes. Paisaxe rural Formado polas áreas de cultivos e praderías, incluíndo o poboamento difuso Paisaxe seminatural Formado polos bosques disclímax e o matorral Paisaxe natural Formado polos bosques caducifolios e os bosques ripícolas 4.4.4. METODOLOXÍA A metodoloxía proposta deberá servir para: • Dividir o territorio municipal de Val do Dubra en unidades e tipoloxías de paisaxe con amaño aos principais factores que inciden no territorio; deste modo, poderase interpretar o espacio desde o punto de vista perceptual. • Valorar as distintas unidades en función da calidade intrínseca da paisaxe (factores físicos e características visuais básicas) e da percepción do observador. • Analizar a fraxilidade e a capacidade de acollida de cada unha das unidades, é dicir, especificar a aptitude do territorio para absorber visualmente modificacións sen detrimento da súa calidade visual. • Especificar as principais potenciais de visualización para determinar o grao de visibilidade entre as diferentes unidades, co fin de evitar, na medida posíbel, a localización de calquera tipo de infraestructura impactante nelas. • Cartografar, a escala adecuada, a información xerada nos apartados xa especificados, de forma que facilite a xestión e a toma de decisións.4.4.5. DESCRICIÓN DAS UNIDADES No ámbito de estudio identifícanse as seguintes unidades: Paisaxe seminatural, con presencia puntual de Eucaliptus globulus e Pinus pinaster. O matorral está formado pola orde Calluno-Unicetalia, é dicir, brezais, toxos e retamares atlánticos sobre chan acedo, procedentes da degradación de Quercetea robori-Petraeae, cuia distribución aparece reflectida no plano correspondente. Paisaxe seminatural no entorno do edificio de protección civil. Ó fondo la vexetación do Rego Montouto A continuación, aparece a Paisaxe natural, formada pola asociación Quercetea-robori-Petraeae, constituída por especies novas de carballos, castiñeiros e bidueiros. Por outra parte, os bosques de ribeira son moi frecuentes, pero están fora da peza, e están protexidos como solos non urbanizable de protección de cauces. O Poblamento difuso cultivos e praderías se concentra en pequenas parcelas uniformemente repartidas, sobre todo na parte da peza que linda coa estrada Santiago-Carballo, onde se atopan o campo de fútbol, Protección Civil, cultivos e algunha edificación residencial diseminada.4.4.6. VALORACIÓN: METODOLOXÍA E MATRIZ DE UNIDADES VALORADAS No método empregado para realizar a valoración foron necesarios aunar os riscos físicos, conxugados con unha serie de características visuais básicas. Para iso tivéronse en conta unha serie de elementos diferenciados: • A calidade intrínseca da paisaxe • A adxudicación dun valor A matriz de valoración é a resposta a esta metodoloxía. Nela crúzanse as diferentes unidades da paisaxe cos elementos que a configuran, desde o punto de vista visual, en relación con cada unha das unidades identificadas. Xeoloxía e xeomorfoloxía: singularidade xeolóxica e xeomorfolóxico (forma, liña, escala); tipo (tipos de rochas, singularidades, afloramentos, procesos erosivos, formacións, etc.) Hidroloxía: tipo (singularidades, ríos, regatos, fontes, etc.) Vexetación: textura, cor, densidade, singularidades, naturalidade, diversidade, etc. Incidencia humana: tipo de actuación, extensión, deseño e estilo, materiais, grao de integración co medio, distribución espacial, volume e altura, singularidades, etc.4.4.7. FRAXILIDADE E CAPACIDADE DE ACOLLIDA A capacidade de acollida defínese como a aptitude que ten un territorio de absorber visualmente modificacións sen detrimento da súa calidade visual. A fraxilidade visual ou capacidade de absorción visual, é unha calidade territorial dependente das características e condicións definidoras dunha situación ambiental. Calidade e fraxilidade son dous conceptos complementarios, e toda análise territorial que contemple o uso de calquera actuación humana fica incompleto se non abrangue ambos conceptos. Sen embargo, existe unha diferencia fundamental entre ambos conceptos: mentres que a calidade é intrínseca á paisaxe que se analiza, a fraxilidade depende do tipo de actividade a desenvolver. A igualdade de actuación, o impacto visual será maior aló onde sexa maior a fraxilidade visual; a igualdade de fraxilidade visual, o impacto será maior aló onde se localice a actuación de maior repercusión. Deste xeito, o espacio visual pode presentar distinta vulnerabilidade segundo trátese dunha actividade ou outra, de maneira que haberá que especificar a fraxilidade visual para cada unha das actividades posíbeis. Por outra parte, é importante resaltar que, nesta parte da análise, trátase dunha fraxilidade visual, non de fraxilidade ecolóxica. Para obter a fraxilidade de cada unha das unidades de paisaxe vanse a combinar os conceptos de calidade e visibilidade. Pártese da premisa de que aqueles lugares de alta calidade intrínseca e moi visíbeis son, en principio, moi fráxiles; polo contra, se se ven pouco e a calidade é baixa, presentarán pouca fraxilidade ante a implantación dunha determinada actuación. Para interpretar o matriz de capacidades de acollida deseñáronse cinco grandes grupos de posíbeis actividades: • Construcción de viais • Urbanización (infraestructuras e edificacións) • Cambio nas intensidades e os usos do chan • Afección de fitos visuais O cruce das unidades de paisaxe consideradas cos grupos de actividades indicará a capacidade de acollida do territorio.4.4.8. CÁLCULO DO IMPACTO SOBRE A PAISAXE Toda actuación sobre o territorio implica unha alteración das condicións e características do medio ó que se incorpora. É o que se coñece como impacto ambiental. Estes efectos sobre os elementos e relacións do medio ambiente tradúcense na lóxica transformación da paisaxe. O impacto dependerá tanto da importancia dos cambios que se produzan como visíbeis que resulten ditos cambios. Para cuantificar o impacto que pode producir o Plan de Sectorización S. A. U. I., seleccionáronse dous métodos: 1. Escollese como indicador de medida a magnitude do área afectada. O impacto dunha acción será maior canto máis fráxil sexa a unidade, maior calidade presente e máis superficie altere. Se unha acción ocupa unha grande unidade de superficie, e esa unidade ademais ten unha calidade moi alta e é moi visible, o impacto que sobre ela se produce será moi alto. Polo contrario, unha actuación de reducido tamaño, nunha unidade moi grande, de baixa calidade e pouco visible, produce un impacto pequeno.2. Crúzase cada acción con cada unidade de paisaxe, de modo que se obteña unha valoración cualitativa que sexa capaz de prever as incidencias ambientais derivadas da execución do proxecto e poder valorar a súa importancia relativa e global. Importancia do impacto (Ii) É a media aritmética das seguintes variables (ás que asignan valores de 0 a 3): valor da intensidade do impacto, valor da extensión, valor do momento, valor de persistencia e valor de reversibilidade do efecto. Valor estandarizado (Ve) Obtense mediante a seguinte fórmula: Ve = (Ii valor mín) / (valor máx valor mín) A continuación, relaciónase o valor estandarizado coa magnitude do área afectada e a calidade do área afectada (á que asigna un valor de 0 a 5) para obter o total de unidades de impacto: Uds. Impacto = Ve * (magnitude * calidade) Unha vez obtida a valoración do impacto, valorase segundo os seguintes tipos de impacto: 4.4.9. DIAGNOSE E CONCLUSIÓNS Segundo se desprende da análise dos dados obtidos no cálculo do impacto sobre a paisaxe, o desenvolvemento do Plan de Sectorización do S. U. I. de Val do Dubra produce tipos de impacto paisaxístico “compatibles”, con moi baixa valoración debida, principalmente, á escasa dimensión das unidades. Ámbito do terreo clasificado como SAUI 4.4.10. MEDIDAS PROTECTORAS E/OU CORRECTORAS Dada a escasa magnitude dos impactos producidos nas unidades de paisaxe, na redacción dos plans parciais que desenvolvan estes ámbitos, non se propoñen medidas correctoras de carácter extraordinario máis aló dunha correcta integración da urbanización no contorno, unha axeitada conexión co sistema viario existente, e un tratamento respectuoso co solo rústico co que linda. O impacto é o efecto, pegada ou sinal que deixa unha obra ou actividade humana no medio ambiente, alterando a súa situación inicial. O seu efecto será máis negativo canta maior sexa a calidade ambiental e menor a súa capacidade para resistir. Pero tamén a súa transcendencia depende do signo positivo ou negativo do impacto e do seu valor pola súa magnitude e incidencia. O impacto supón unha acción que produza un efecto sobre valores ambientais protexidos: 1. Unha acción, por medio de obras ou actividades, que se produce nun entorno do que se obteñen recursos que utiliza; sobre o que se asenta a súa actividade e os elementos que a fan posible e sobre a que recaen os efluentes que produce.2. Que produzan unha alteración, directa ou indirecta, das condicións ambientais por afectar ós recursos naturais ou ós ecosistemas, producción de emisións ou contaminantes, por cambios nos usos do solo ou utilizándoo de xeito inadecuado. Entendese por efecto directo en que ten unha incidencia inmediata no medio, mentres que o indirecto ou secundario, afecta á interdependencia ou relación entre os sectores ambientais. O efecto é acumulativo cando se prolonga no tempo ou se incrementa a súa gravidade, por non existir ou non aplicarse os sistemas axeitados para a súa eliminación, reducción ou compensación.3. Que afecte a valores ambientais protexidos como a saúde humana, a calidade de vida, a diversidade de especies e a capacidade de reproducción do ecosistema como recurso fundamental da vida. As principais alteracións que poden xerarse a causa da implementación do Plan de Sectorización do S. A. U. I. de Val do Dubra son as seguintes: 4.5.1. TIPOLOXÍA DOS IMPACTOS 4.5.2. CRITERIOS PARA A VALORACIÓN DAS AFECCIÓNS SOBRE O MEDIO IMPACTO POSITIVO O admitido como tal por técnicos e científicos, así como pola poboación en xeral, no contexto da actuación total do proxecto. IMPACTO NEGATIVO O seu efecto produce unha perda de valor naturalístico, estético-cultural, paisaxístico, de productividade ecolóxica ou aumento da contaminación, erosión, colmatación e demais riscos ambientais en discordancia coa estructura ecoxeográfica, o carácter e personalidade dunha zona determinada. IMPACTO NOTABLE OU MOI ALTO O seu efecto manifestase como unha modificación do medio ambiente, dos recursos naturais ou dos seus procesos fundamentais de funcionamento, que produza ou poda producir, repercusións apreciables nos mesmos. Expresa unha case total destrucción do factor considerado no caso en que se produza o efecto. no caso de que a destrucción sexa completa, o impacto se denomina TOTAL. IMPACTO MÍNIMO OU BAIXO O seu efecto expresa unha destrucción mínima do factor considerado. IMPACTOS MEDIO E ALTO O seu efecto maniféstase como unha alteración do medioambiente ou de algún dos seus factores, cuxas repercusións nos mesmos considéranse situadas entre os niveis anteriores. IMPACTO PUNTUAL Cando o impacto produce un efecto moi localizado. IMPACTO PARCIAL O seu efecto supón unha incidencia apreciable no medio. IMPACTO EXTREMO O seu efecto detéctase en grande parte do medio considerado IMPACTO TOTAL O seu efecto apreciase de maneira xeneralizada en todo o entorno considerado. IMPACTO LATEXANTE (CORTO, MEDIO E LONGO PRAZO) O seu efecto manifestase ó cabo de certo tempo dende o inicio da actividade que o provoca, como consecuencia dunha aportación progresiva de substancias ou axentes, inicialmente situados en limiares aceptables e debido á súa acumulación ou sinerxia implica que se adianten os limites, podendo ocasionar problemas debido ó seu alto índice de imprevisión. IMPACTO INMEDIATO Aquel en que o período entre o inicio da acción e o de manifestación do impacto é nulo. IMPACTO DE MOMENTO CRÍTICO Aquel en que o momento en que ten lugar a acción impactante é crítico, independentemente do prazo de manifestación. IMPACTO TEMPORAL O seu efecto supón alteración non permanente no tempo, con un prazo temporal de manifestación que pode determinarse. Se a duración do efecto é inferior dun ano, o impacto é fugaz, se dura entre 1 e 3 anos, temporal, e se dura entre 4 e 10 anos, considerase pertinaz. IMPACTO PERMANENTE O seu efecto supón unha alteración permanente, indefinida no tempo, dos factores medioambientais predominantes na estructura ou na función dos sistemas de relacións ecolóxicas ou ambientais presentes no lugar. IMPACTO IRRECUPERABLE Aquel no que a alteración do medio ou perda que supón é imposible de reparar, tanta pola acción natural como pola humana. IMPACTO IRREVERSIBLE Aquel cuio efecto supón a imposibilidade ou dificultade extrema de retornar, por medios naturais, á situación anterior á acción que o produce. IMPACTO REVERSIBLE A alteración pode ser asimilada polo entorno de forma medible, a corto, medio ou longo prazo, debido ó funcionamento dos procesos naturais da sucesión ecolóxica e dos mecanismos de autodepuración do medio. IMPACTO MITIGABLE A alteración pode paliarse ou mitigarse dun xeito ostensible, mediante o establecemento de medidas correctoras. IMPACTO RECUPERABLE A alteración pode eliminarse pola acción humana, establecendo as oportunas medidas correctoras, e tamén, aquel en que a alteración pode ser substituíble. IMPACTO FUGAZ Aquel cuia recuperación é inmediata tras o cese da actividade e non precisa de prácticas correctoras. Cando cesa a actividade, cesa o impacto. IMPACTO DIRECTO O seu efecto ten unha incidencia inmediata en algún factor ambiental IMPACTO INDIRECTO OU SECUNDARIO O seu efecto supón unha incidencia inmediata respecto á interdependencia ou, en xeral, á relación dun factor ambiental con outro. IMPACTO AMBIENTAL CRÍTICO Efecto cuxa magnitude é superior ó limiar aceptable. Con el prodúcese unha perda permanente da calidade das condicións ambientais, sen posible recuperación, mesmo coa aplicación de medidas correctoras ou protectoras. Trátase dun impacto irrecuperable. IMPACTO AMBIENTAL SEVERO Efecto no que a recuperación das condicións do medio esixe a adecuación de medidas correctoras ou protectoras e no que, aínda con esas medidas, a recuperación precisa un período de tempo prolongado. Só os impactos recuperables permiten a adopción de medidas correctoras. IMPACTO AMBIENTAL MODERADO A súa recuperación non precisa prácticas correctoras ou protectoras intensivas, e no que o retorno ó estado inicial do medio ambiente non require un longo espacio de tempo.4.5.3. MEDIDAS CORRECTORAS  Arias, P. y Cancio, M. (dir) (2000) “Situación y perspectivas socioeconómicas de los 94 concellos de la provincia de A Coruña”. A Coruña. Diputación Provincial de A Coruña.  Ayuga, F. (Dir.) (2001) “Gestión sostenible de paisajes rurales” Madrid. Fundación Alonso Martín Escudero  Benayas, J. (1992) “Manual de Ciencia del Paisaje. Teoría, métodos y aplicaciones” Madrid. MOPT.  Carballeira et al. (1983). “Bioclimatología de GF096alicia”. Fund. P. Barrié de la Maza. La Coruña.  Carballeira, A. Martinez, A. y Carral, E (1986) “Subregiones bioclimáticas en Galicia. Consellería de Agricultura, Xunta de Galicia.  Canter, L. W. (1998) “Manual de Evaluación de Impacto Ambiental. Técnicas para la elaboración de los estudios de impacto” Madrid, McGraw Hill  Conesa, V. (1997) “Guia metodológica para la evaluación del impacto ambiental”. Madrid, Mundiprensa  C. O. T. O. P. (1990) Proposta de Normas Complementarias e Subsidiarias de planeamiento das Provincias de A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra. Xunta de Galicia.  Farina, A (1998) “Principes and methods in landscape ecology” Cambridge, Chapman & may  Forman, R & Godron, M (1986) “Landscape Ecology” New York, John Willey & Sons  Galicia en Cifras. Anuarios de 1999, 2000,2001 y 2002. Xunta de Galicia  Gómez, D (1994) “Ordenación del Territorio. Una aproximación desde el medio físico” Madrid, Instituto Tecnológico Geominero de España  IGE (Instituto de Estadística de Galicia). Estadísticas varias  Martínez, E (Dir) (2000) “Estudios sobre el paisaje” Murcia, Fundación Duques de Soria – Ediciones de la UA de Madrid  Precedo, A (Dir) (1993). “Plan de Desenvolvemento Comarcal de Ordes”. Santiago de Compostela. Xunta de Galicia.  Precedo, A (Dir) (1995). “Galicia Pueblo a Pueblo”. Santiago de Compostela. Xunta de Galicia.  Precedo, A (Dir) (1997). “O Mapa Comarcal de Galicia”. Santiago de Compostela. Xunta de Galicia.  Precedo, A (1998) “Geografía Humana de Galicia”. Barcelona. Oikos Tau  Revilla, A (Dir.) (2000) “Informe Socioeconómico das Comarcas de Galicia”. Santiago de Compostela. SDCG. Xunta de Galicia  Revilla, A. (Coord) (2001) “Los problemas demográficos en el cambio de siglo” A Coruña. IEEGFundación Pedro Barrié de la Maza.  Revilla, A. y López, I. (2003). “Herramientas para el análisis del paisaje”. A Coruña, F. Barrié de la Maza.  Revilla, A. (2004). Estudio Territorial y de Diagnóstico de Potencialidades. Concello de Val do Dubra. Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia (Consellería de Política agroalimentaria e Desenvolvemento Rural, Xunta de Galicia).  Rougerie, G. y Beroutchachvili, N. (1991) “Geosystemes et paysajes” Paris, Armand Colin Neste documento de Plan De Sectorización faise unha zonificación e mesmo unha parcelación de todo o sector diferenciando non somentes os usos, se non tamén á tipoloxía das naves en función do seu tamaño e orientación de mercado. A seguir desenvólvense as ordenanzas a aplicar ós diferentes usos que deberán regular toda a actuación no ámbito. No Plan de Sectorización do S. A. U. I. de Val do Dubra prevese a seguinte disposición de seguintes zonas: • Zona de uso industrial en industria nido (IN). • Zona de uso industrial en industria grande (IG). • Zona de uso terciario (UT) • Zona de equipamento sociocultural e/ou docente (EQ). • Zona de servicios urbanísticos (SR) • Zona Verde (ZV). • Zona de viario rodado (V). • Zona de viario peonil (VP). Son as condicións que regulan as diferentes utilizacións dos terreos e edificacións segundo a actividade que se produzan sobre eles. No referente á regulamentación de usos o Plan de Sectorización aterase ó seu propio articulado, nas Normas Subsidiarias Municipais e ó establecido na lei 9/2002 de Ordenación Urbanística e Protección do Medio Rural de Galicia e o Regulamento de Planeamento, prevalecendo as regras de interpretación expostas no artigo 6 da LOUPMRG. Os usos divídense en permitidos e tolerados en base á adecuación a cada sector de solo, ós fins da ordenación e á compatibilidade dos usos entre si. A compatibilidade de uso establécese en cada ordenanza. Os usos que se definen a continuación como permitidos encaixan e pormenorizan o uso “Artesanal e industrial, categoría 4ª” designado como principal na modificación puntual nº3 das NN. SS. Municipais de Val do Dubra: A continuación recóllense as determinacións para o uso industrial 1. Enténdese por uso industrial o correspondente ós edificios ou locais adicados ó conxunto de operacións que se executen para a obtención e transformación de materias primas, a súa posterior transformación, ó seu envasado, almacenaxe, distribución, venda e reparación. Inclúense na definición deste uso as actividades de artesanía.2. Os establecementos industriais, de acordo co seu impacto urbanístico, se clasifican nas seguintes categorías: • Categoría 1ª: Elaboracións artesanais, pequena industria e actividades de oficios e profesións desenvolvidas nos baixos das edificacións residencias. Actividades de pequena industria ou elaboracións artesanais de tipo doméstico, actividades de oficios e profesións compatibles con vivenda, nas plantas baixas das edificacións. Ámbolos dous casos sen lle alterar o carácter residencial propio da edificación. Ademais da exclusión de toda actividade molesta, insalubre, nociva ou perigosa que implicaría a incompatibilidade co uso residencial, nesta categoría exclúese tamén calquera industria que precise mover apreciables cantidades de materiais, notable almacenaxe ou importante concorrencia de persoas, así como tódalas que xeren residuos non evacuables polos sistemas comúns de recollida de lixos. • Categoría 2ª: Artesanal, de oficios, pequena industria ou taller en planta baixa de edificación non industrial, con acceso independente dende a vía pública, en locais con deseño ou adecuación específica que pode transcender ó exterior, podendo abranguer sotos ou semisotos para almacenaxe. Ademais da exclusión de actividades molestas, insalubres, nocivas e perigosas, exclúese toda actividade que precise grandes vehículos, transporte pesado ou semipesado, maquinaria automotriz ou calquera outra particularidade que altere ou dificulte o tráfico xeral ou a circulación de viandantes, acceso ós portais ou utilización do espacio público de xeito auxiliar. • Categoría 3ª: Industrias en edificación residencial ocupando máis que o andar terreo, con acceso independente propio, diferenciando ou non a parte adicada a estes fins, en todo caso sen pasar do 40% da superficie total construída, excluíndose tamén as actividades rexeitadas no segundo parágrafo expresado na categoría 2ª. • Categoría 4ª: Elaboracións, procesos industriais e actividades de características incompatibles co medio residencial polas súas condicións de molestia, insalubridade ou medios de transporte e manipulación precisos, incluíndose, polo mesmo os grandes depósitos, almacenaxe, envasado e movemento de productos a grande escala. Comprende así a pequena, mediana e gran industria, en xeral, coa exclusión das que polo elevado grao de nocividade ou perigosidade resulten incompatibles coas áreas urbanas. Inclúense nesta categoría as oficinas, despachos e dependencias de xestión e administración vinculadas á actividade industrial, así como a vivenda dependente de servicios prestado á correspondente industria, en razón de vixilancia, emprego ou cargo, incorporada á construcción industrial ou en edificación independente, na mesma parcela, así como os usos hostaleiros correspondentes exclusivamente a comedores de empresa, e os centros ou dependencias sanitarias coa mesma vinculación. • Categoría 5ª: Industrias incompatibles coa proximidade co medio urbano. a.- Industrias que polo seu vencellamento a xacementos, explotacións agropecuarias e circunstancias similares deben situarse nos puntos de extracción, recollida ou producción, nas proximidades de vías de comunicación, etc., fora do medio urbano. b.- Industrias que polas súas condicións de molestia, insalubridade, nocividade ou perigosidade, deben afastarse do medio urbano. c.- Industrias de ubicación específica dada pola súa propia función, directamente en contacto co medio urbano, mais sen formar parte da estructura intrínseca, como son as relativas a servicios portuarios, ff. cc., aeroportos, depuración e tratamento de residuos e outras equiparables.3. Os establecementos industriais, en atención ós productos que neles se obteñan, manipulen ou almacenen se clasifican nos seguintes grupos: • Grupo 1º: Industrias da construcción: talleres de pintura e decoración; escultura, cantería e bruñido de pedras artificiais; vidrería e en xeral, os adicados á preparación de materiais pétreos, naturais ou artificiais, cerámicas, vidros, áridos e aglomerantes, etc,. • Grupo 2º: Industria electromecánica: talleres de forxa, fontanería, latón, broncistas, praterías, fábrica de camas e mobles metálicos, carpintería metálica, óptica, mecánica de precisión e electrotecnia; reparacións electromecánicas, con exclusión dos destinados á reparación de automóbiles ou anexos ás instalacións de transportes urbanos; fábrica de instrumentos de música, etc., • Grupo 3º: Industrias da madeira: talleres de carpintería, tapicería, decorado e acabado de mobles onde a materia prima principal sexa a madeira; fábrica e preparación de embalaxes e de pasta de madeira; productos sintéticos, celuloide, pasta de papel e cartón, etc,. • Grupo 4º: Industrias químicas: talleres e laboratorios de preparación de productos químicos en xeral; tratamentos químicos de productos de calquera clase, mesmo peles e o seu curtido; productos e especialidades farmacéuticas, productos de perfumería e limpeza e fábrica de vidros, esmaltes, pinturas, vernices, etc,. • Grupo 5º: Industrias téxtiles e de, vestido: talleres de confección e adorno de roupas de toda clase; sombrereiría, zapatería e luvas; reparación, acabado, tinxido e limpeza de roupas; confección de adornos, xoiería e bixutería e talleres de fiado, tecidos, encaixes, mesmo tinxido, repasado e acabado dos mesmos, etc,. • Grupo 6º: Industrias da alimentación: tafonas, fornos de confeitería, galletas, etc.; preparación, refino e cortado de azucre, torrefacción de grans de café, cebada, chicoria, cacao e moído e envasado destes productos; establecementos de freidurías de productos vexetais e animais, preparación e envasado de leite e productos lácteos; matanza de animais de corte e gando; preparación de conservas a base de carne e peixe; productos alimenticios a base de residuos de matadoiro; preparación e envasado de bebidas, fábricas de xeo, xeaderías e instalacións frigoríficas de conservación; fábricas de cervexa e fariñas, etc,. • Grupo 7º: Industrias gráficas de elaboración de papel e cartón e da comunicación: talleres de prelo, litografía, encadernación e artes gráficas en xeral; de cortado, dobrado, engomado de obxectos de papel e de cartón con impresión e sen ela; de gravado e fábrica de rótulos esmaltados; talleres e laboratorios de fotografía e artes fotomecánicas, de revelado, copiado e montaxe de filmes, estudios de dobraxe e sonorización, estudios de radio e televisión, etc,. • Grupo 8º: Instalacións dos servicios de distribución de enerxía eléctrica, auga e limpeza: estacións de xeración, transporte, transformación e distribución e depuración de augas; limpeza, desinfección, destrucción ou aproveitamento de productos residuais urbanos, etc,. • Grupo 9º: Industrias de metal e construcción de material moble: construcción de automóbil, transformados metálicos e construcción de maquinaria. É o que ten por finalidade a prestación de servicios ó público, ás empresas e organismos, tais como os servicios de aloxamento temporal, comercio ou venda, servicios profesionais, información, administración, actividades e servicios financeiros e profesionais, xestión pública ou privada. Distínguense as seguintes categorías: - Hospedaxe. - Comercio. - Oficinas. - Salas de reunións. - Residencia comunitaria. É o servicio terciario, destinado a proporcionar aloxamento temporal ás persoas. Distínguense as seguintes clases: 1. Hoteis e moteis, pensións, pousadas, con restaurante.2. Hoteis e moteis, pensións, pousadas, sen restaurante.3. Colexios maiores, residencias de estudiantes. Clasificación en graos: Grao 1º: Aloxamentos de hospedaxe, con ou sen restaurante, de tipo rural. Grao 2º: Aloxamentos de hospedaxe, con ou sen restaurante, en edificios de nova planta ou existentes non tradicionais, cun limite máximo de 10 cuartos. Grao 3º: Aloxamentos de hospedaxe de calquera tipo sen limite de cuartos. É o servicio terciario, destinado a subministrar mercancías ao público mediante vendas ó por menor. Distínguense as seguintes clases: a. Local comercial: Cando a actividade se desenvolve nun establecemento independente, coa seguinte limitación: Superficie menor de 2.500 m 2. b. Establecemento comercial: cando a actividade se desenvolve en planta baixa de edificación existente cunha superficie inferior a 2.500 m 2. c. Agrupación comercial: Cando a actividade se desenvolve por distintas casas comerciais en locais independentes, con acceso e instalacións comúns, tais como galerías comerciais, centros e complexos comerciais, coas mesmas limitacións da categoría a. anterior, aplicable a cada local independente. d. Grandes superficies comerciais: Cando a actividade se desenvolve baixo unha soa casas comercial, con dimensións superiores a 2.500 m 2. Segundo o carácter dos bens con que comercian, distínguense dous graos: Grao 1º: comercio alimentario. Cando ó tráfico destas mercancías adícase, alomenos, o 35% da súa superficie de venda ou supere os 1000 m 2 se se integra nun establecemento da clase d., distinguíndose os tipos seguintes: 1.- Establecemento de venda tradicional.2.- Establecemento con sistema de venda en autoservicio: 2.1.- Autoservicio cuia superficie de venda é inferior a 125 m 2.2.2.- Superservicio: Cuxa superficie de venda é superior a 125 m 2.2.3.- Supermercado: cuia superficie de venda é maior a 400 m 2 e inferior a 750 m 2.2.4.- Maximercado: cuia superficie de venda é superior a 750 m 2 e inferior a 2.500 m 2.2.5.- Hipermercado: cuxa superficie de venda é superior a 2500 m 2.3.- Economatos e cooperativas de consumo, principalmente dedicados á alimentación. Grao 2º: Comercio non alimentario: cando a súa actividade exclusiva ou principal é o tráfico de mercancías non alimentarias. Distínguense os seguintes tipos: 1.- Establecementos por seccións e grandes almacéns.2.- Economatos e cooperativas de consumo con predominio de artigos non alimentarios.3.- Establecementos especializados, calquera que sexa o seu sistema de venda. É o uso terciario cuia función é a de emprestar servicios administrativos, técnicos, financeiros, de información ou outros, ben ás empresas ou aos particulares. Segundo o prestatario dos servicios, distínguense tres graos: Grao 1º. Servicios da Administración. Grao 2º. Oficinas privadas. Grao 3º. Despachos profesionais domésticos e outros servicios profesionais. É o uso terciario cuia actividade está ligada á vida de relación, como bares, cafeterías, restaurantes, acompañadas en ocasións de espectáculos, tais como salas de baile, discotecas, etc., casinos, salas de xogos recreativos, bingos e outros locais en que se practiquen xogos de azar. Comprende as actividades que se relacionan: 1. Establecementos de bebidas e cafés con espectáculos.2. Espectáculos (excepto cine e deportes). 3. Outros que cumpran fins análogos. Condicións das salas de reunión. Cumprirán as condicións do uso comercial e as establecidas no Regulamento Xeral de Policía de Espectáculos Públicos e Actividades Recreativas. Cando a residencia está destinada ao aloxamento estable de persoas que non configuran núcleo que puidese ser considerado como familia, tais como Centros de Benestar Social con internamento, residencias de anciáns, comunidades relixiosas, internados, e similares. Condicións da Residencia comunitaria.1. As condicións de aplicación aos edificios ou locais destinados a residencia comunitaria son as mesmas que para as vivendas familiares cando a súa superficie total non rebase os 500 m 2.2. Se a superficie total supera os 500 m 2, serán de aplicación as correspondentes ao uso de Hospedaxe.3. Os Centros de Benestar Social con internamento, rexeranse pola normativa da Consellería de Saúde e Benestar Social da Comunidade Autónoma de Galicia. No referido á terminoloxía de conceptos establécense as seguintes definicións: Solar. Superficie de solo urbano apta para a edificación. Parcela edificable. É a superficie comprendida entre lindeiros e alineacións, sobre a que se pode edificar. Parcela mínima. É a superficie mínima de parcela edificable establecida pola correspondente Ordenanza. Mazá. É o conxunto de parcelas, que sen solución de continuidade, fican comprendidas entre vías e/ou espacios públicos, determinados no Plan de Sectorización. Lindeiros. Son as liñas perimetrais que delimitan parcelas e sepáranas unhas doutras. En relación á súa posición os lindeiros se clasifican en: Lindeiro Frontal (aliñación): o que delimita a parcela coa vía pública de acceso. Lindeiro Posterior: o que separa a parcela pola súa parte oposta ao frontal. Lindeiros Laterais: os restantes distintos do frontal e o posterior. No referido á terminoloxía de conceptos establécense as seguintes definicións: Rasante. É a liña que determina a inclinación dun terreo ou pavimento con relación ó plano horizontal. Distínguense dous tipos de rasantes: a) Rasante de calzadas e beirarrúas: é o perfil lonxitudinal do viario, segundo o Proxecto de Urbanización. b) Rasante de terreo: é a que corresponde ao perfil do terreo natural (cando non experimentase ningunha transformación) ou artificial (despois da obra de explanación, desmonte ou terraplenado que supoñan unha alteración da rasante natural). Retranqueo. É a distancia comprendida entre os lindeiros da parcela e as liñas de fachada da edificación, medidos na planta baixa. Nas parcelas con aliñación oficial o retranqueo será a faixa de terreo comprendida entre a liña de edificación e a aliñación exterior. Medirase sobre unha liña perpendicular a esta. Medición de retranqueo. O valor do retranqueo, sexa frontal, lateral ou posterior, medirase perpendicularmente ó lindeiro de referencia, en todos os puntos do mesmo. Separación a lindeiros. É a distancia entre cada punto do plano de planta baixa e o lindeiro de referencia máis próximo, medida sobre unha recta perpendicular a este, respectándose o indicado no apartado de voos. Separación entre edificios. É a dimensión da distancia que separa as súas plantas baixas, respectándose o indicado no apartado de voos. En edificacións adosadas considérase como tal á separación entre dous conxuntos continuos dun número determinado de vivendas. Liña de fachada ou de edificación. É a que delimita a superficie de ocupación da parcela, tras o retranqueo da vía pública e dos demais lindeiros. Edificación illada. É a situación en parcela independente con obriga de retranqueos por todos os lindeiros. Edificación pareada. É a agrupación formada por dous edificios independentes, adosados por un lindeiro lateral común, con obriga de establecer retranqueos ós lindeiros restantes Edificación adosada. É a situada en parcelas independentes con edificación adosada formando ringleira con outras edificacións nun número maior que dous. A última edificación dunha ringleira de edificacións adosadas tamén se considera adosada (non pareada). Edificación aberta. É a construcción en bloque illado, separada de outras edificacións por espacios libres axardinados vencellados a elas. No referido a terminoloxía de conceptos establécense as seguintes definicións: Coeficiente de edificabilidade. É a relación entre a superficie total edificable e a superficie da parcela edificable, expresada en m 2 /m 2. Superficie ocupada. É a proxección vertical da edificación sobre o terreo. Para o cómputo da superficie ocupada non se terán en conta aleiros, marquesiñas ou voos e balcóns abertos. Superficie libre de parcela. É a superficie de parcela edificable non ocupada pola edificación. Coeficiente de ocupación. É a porcentaxe que representa a superficie ocupada con relación á superficie de parcela edificable. Superficie edificada por planta. É a comprendida entre os límites exteriores de cada unha das plantas da edificación. Non se considera superficie edificada, a efectos de cómputo, os voos nin as marquesiñas totalmente abertas. Superficie construíble máxima. É a superficie total, suma das plantas que integran a edificación, que pode realizarse sobre unha parcela, resultante de aplicar o índice de aproveitamento (expresado en m 2 /m 2 ) que teña asignado á superficie da parcela. Non se consideran incluídos nesta superficie as plantas de soto ou semisoto destinadas a garaxe ou instalacións da edificación. Cota de referencia ou orixe. Se define no planeamento para servir de orixe á medición da altura, considerándose como cota cero a da beirarrúa ou a do terreo circundante se así se determinase nas Condicións Particulares da zona, medida no medio de cada cara da edificación ou quebro desta, tanto en planta como en alzado. Altura máxima da edificación. É a distancia vertical medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación ata o arranque do plano de cuberta ou remate superior do peto, en caso de existir este. Se no desenvolvemento da envolvente do edificio, en función das variacións de rasante ou do terreo, se producisen variacións da altura da edificación maiores que 1,00 m. procederase ao escalonamento desta ata que cumpra dita condición. Exclúense desta condición os tramos de fachada afectados pola creación de ramplas de baixada a sotos ou semisotos. Por encima da altura máxima da edificación poderanse construír os planos de cuberta e elementos funcionais da edificación que se teñan que situar na cuberta. Altura total e número de plantas. É a distancia vertical medida desde a rasante da beirarrúa ou do terreo en contacto coa edificación, ata a cumieira máis alta do edificio. As edificacións a realizar axustaranse ao número de plantas indicado nas ordenanzas particulares. Altura de andares. É a distancio medida en vertical entre as caras inferiores de dous forxados consecutivos ou no seu caso entre a cara inferior do forxado e o tirante da estructura. Altura libre de andares. É a distancia medida en vertical desde o pavimento ao teito da planta correspondente. Planta. É toda superficie horizontal practicable e cuberta acondicionada para desenvolver unha actividade. Planta soto. É aquela porción de planta que ten o teito situado completamente por embaixo da rasante de referencia, en cada unha da fachadas da edificación. Planta semisoto. É aquela porción de planta que ten o teito por encima da rasante de referencia pero sen adiantar 1,00 m de altura en relación a esta. Planta baixa. É a planta mais cercana á rasante de referencia, sen ser soto ou semisoto. Contemplarase como tal en cada unha das fachadas ou quebras desta. Entreplanta. É a planta que na súa totalidade ten o forxado de solo en posición intermedia entre os planos de pavimento e teito da planta baixa. Planta de andar. É a planta situada por encima do forxado de teito da planta baixa. A súa altura fíxase, ben en función do uso ou ben das condicións particulares da zona. Fondo edificable. É a distancia medida desde a aliñación exterior, en todos os seus puntos, ó que debe situarse a aliñación interior. Cuberta. Inclúese neste ámbito todo elemento situado por encima da altura máxima da edificación. Atendendo a isto se distinguen os seguintes elementos incluídos no mencionado ámbito: - Cubertas planas - Tellados - Cubertas singulares - Elementos de instalacións O espacio xerado entre o forxado de teito da última planta e os tellados e/ou cubertas singulares terá a consideración de espacio baixocuberta. a) Forma e dimensións: - Tellados: son aquelas cubertas definidas por planos continuos que, tomando como directriz horizontal a liña de altura máxima da edificación, non superan os 30º, sen rebasar en ningún momento a altura total da edificación. - As cubertas planas, singulares e elementos de instalacións non sobresairán en ningún punto a envolvente definida polos planos dos tellados e a liña de altura total da edificación. Exclúese desta condición a formación de hastiais e a colocación de elementos de instalacións. b) Condicións de volume: O espacio incluído nos baixocuberta non computa a efectos de número de plantas pero si á hora de calcular a edificabilidade. A tal efecto a altura libre mínima á hora de considerar a superficie computable será de 1,50 m.6.1. ORDENANZA 1: USO INDUSTRIAL DE INDUSTRIA NIDO (IN). É aquela referida ás zonas previstas no Plan de Sectorización como de Uso Industrial de Industria Nido (IN). En todos os casos a parcela clasificada con este uso presentará as características tipolóxicas que lle son propias e sen máis limitacións que aquelas establecidas pola propia Ordenanza e resto de documentos do Plan de Sectorización. Dentro das mesmas localizaranse as actividades asignadas a estes usos coas ocupacións en planta, intensidade de uso e condicións de edificación que a continuación se indican. Construccións destinadas a aloxar usos de tipo industrial, adaptados ás actividades que nas mesmas se desenvolven. A tipoloxía de parcela prevista como de industria nido é aquela cuia superficie está comprendida entre os 200 m 2 da parcela mínima e os 1.100 m 2 de parcela máxima. A tipoloxía edificatoria permitida será a de edificación adosada. O establecido nos correspondentes planos de clasificación do Plan de Sectorización.1.- Uso obrigatorio: industrial. Categoría 4ª. 2.- Usos permitidos-compatibles: Uso permitido: garaxe- aparcamento. Usos compatibles: terciario-comercial e terciario-oficinas vencellados á actividade industrial.3. - Usos prohibidos: o resto. Tamén serán prohibidos os procesos industriais que aínda encadrando nos anteriores, sexan potencialmente perigosos para a saúde humana e do hábitat. • Retranqueos: Establécese a obrigatoriedade de realizar o retranqueo fixado nos correspondentes planos de ordenación, sendo estes vinculantes e fixando polo tanto a ocupación da parcela. • Rasante de viario: Será a establecida nos planos de Ordenación do Sector. • Coeficiente de Edificabilidade: O coeficiente de edificabilidade atribuído á parcela neta é de 1,00 m 2 /m 2. • Computo de edificabilidade: Considéranse computables todas as superficies edificadas sobre rasante. A superficie edificada baixo rasante, considerando esta respecto á cota de referencia da planta baixa, considerarase non computable cando se destine exclusivamente a aparcamentos e cuartos de instalacións xerais da edificación. • Coeficiente de ocupación: A ocupación para a mazá neta fixase nos planos de ordenación, tanto sobre rasante como en soto e semisoto, sendo esta vinculante. • Parcela mínima e máxima. Establécese unha parcela mínima de 200 m 2 de superficie para a industria nido e unha máxima de 1.100 m 2. • Reserva de prazas de aparcamentos.1 praza de aparcamento por cada 100 m 2 edificables, a reservar dentro da parcela edificable. • Altura máxima de edificación e número de plantas. A altura máxima da edificación medida en calquera punto segundo as presentes ordenanzas será de 9,00 metros, e baixo mais unha plantas (B+1). • Altura total da edificación. A altura total da edificación medida segundo as presentes ordenanzas será en todo caso igual ou inferior a 10,50 metros. Poderán disporse puntualmente elementos de maior altura vencellados ó uso específico da edificación (chemineas, torres de refrixeración, depósitos, etc.) cuia ubicación e necesidade deberá xustificarse debidamente nos proxectos de edificación e as solucións plantexadas deberán garantir a integración da edificación no medio. • Semisoto. Admítese a construcción dun soto ou semisoto con uso de aparcamento e locais auxiliares da edificación. • Cubertas. Serán de aplicación as condicións xerais de cuberta da presente normativa. • Tratamento de paramentos exteriores da edificación: Todos os paramentos exteriores vistos terán a consideración e tratamento como fachada. Con carácter xeral todos os paramentos das edificación garantirán cos materiais empregados, cores e solución compositivas, a correcta integración no medio no que se inserta. En canto ó tratamento dos paramentos exteriores distínguense as seguintes situacións, de acordo coa ordenación: a) Fachadas a viais e espacios libres públicos. O seu tratamento será acorde coa súa posición e deberán comporse con materiais e formas que respondan á súa condición de fachada principal. b) Fachadas interiores a espacios libres privados. Son as fachadas da edificación con fronte o límite posterior de parcela. Se ben o seu tratamento non ten porque ser igual á das fachadas principais da edificación, se resolverán con composicións e materiais adecuados, prohibíndose as fachadas revocadas sen pintar, fibrocemento e bloques vistos de formigón non decorativos. c) Paramentos exteriores da edificación en limite de parcela. Son os peches de edificación situados sobre a liña limite de parcela, que de acordo coa ordenación se constitúen en "medianeiras vistas". O seu tratamento, se ben ausente de ocos, deberá ser similar ó establecido para as fachadas interiores a espacios libres privados. • Peches de parcela: Permitirase o peche das parcelas mediante o "peche tipo" de parcela que deberá definirse no Proxecto de Urbanización, que se realizará mediante un pano macizo, (resolto con materiais que garantan polas súas cores e solucións compositivas, a correcta integración no medio no que se inserta), de altura 0,80 metros e sobre o mesmo, ata unha altura máxima de 2,00 metros con malla metálica cara a viario de tráfico rodado e con peche vexetal no resto dos lindeiros. Cando os accidentes do terreo acusen unha diferencia superior a 1 metro entre dous puntos extremos, o peche deberá escalonarse nos tramos necesarios para non adiantar ese limite. • Voos: Autorízanse cornixas, voos, marquesiñas, etc, debendo sempre respectar unha altura libre mínima de 4,5 metros. En corpos voados, o seu desenvolvemento máximo medido en sentido perpendicular á fachada será de 1,20 metros. • Carga e descarga: Cando a superficie de producción ou almacenaxe supere os 500 m 2, a instalación disporá dunha zona exclusiva para a carga e descarga dos productos no interior da parcela, dentro ou fora do edificio, de dimensión suficiente para estacionar un camión cunhas bandas perimetrais de 1 m. • Urbanización interior de parcela. Na urbanización interior de parcela primarán as solucións "verdes", de plantación de céspede ou outras solucións de xardinería.6.2. ORDENANZA 2: USO INDUSTRIAL DE INDUSTRIA GRANDE (IG). É aquela referida ás zonas previstas no Plan de Sectorización como de Uso Industrial de Industria Grande (IG). En todos os casos a parcela clasificada con este uso presentará as características tipolóxicas que lle son propias e sen máis limitacións que aquelas establecidas pola propia Ordenanza e resto de documentos do Plan de Sectorización. Dentro das mesmas localizaranse as actividades asignadas a estes usos coas ocupacións en planta, intensidade de uso e condicións de edificación que a continuación se indican. Construccións destinadas a aloxar usos de tipo industrial, adaptados ás actividades que nas mesmas se desenvolven A tipoloxía de parcela prevista como de industria lixeira é aquela cuia superficie é superior ós 2.000 m 2. A tipoloxía edificatoria permitida será a de edificación illada. O establecido nos correspondentes planos de clasificación do Plan de Sectorización.1.- Uso obrigatorio: industrial. Categoría 4ª. 2.- Usos permitidos-compatibles: Uso permitido: garaxe- aparcamento. Usos compatibles: terciario-comercial e terciario-oficinas vencellados á actividade industrial e residencial exclusivamente vencellado á industria. Permítese a instalación de parques destinados a enerxías renovables, sempre e cando sexan compatibles co resto dos usos industriais.3. - Usos prohibidos: o resto. Tamén serán prohibidos os procesos industriais que aínda encadrando nos anteriores, sexan potencialmente perigosos para a saúde humana e do hábitat. • Retranqueos: Establécese a obrigatoriedade de realizar o retranqueo fixado nos correspondentes planos de ordenación, sendo este un mínimo sobre o linde previsto. Para retranqueos a novos lindes que puideran xurdir como parcelación dos soares, esixirase una retranqueo mínimo da edificación de 4 m. • Rasante de viario: Será a establecida nos planos de Ordenación do Sector. • Coeficiente de Edificabilidade: O coeficiente de edificabilidade atribuído á parcela neta é de 0,80 m 2 /m 2. • Computo de edificabilidade: Considéranse computables todas as superficies edificadas sobre rasante. A superficie edificada baixo rasante, considerando esta respecto á cota de referencia da planta baixa, considerarase non computable cando se destine a aparcamentos e cuartos de instalacións xerais da edificación. • Coeficiente de ocupación: A ocupación máxima da parcela será o resultado de realizar os retranqueos impostos nos planos de ordenación así como o retranqueos ós lindeiros motivados pola parcelación dos soares. Todo elo tanto en soto como en semisoto. • Parcela mínima: Establécese unha parcela mínima de 2.000 m 2 de superficie para a industria grande. • Reserva de prazas de aparcamentos.1 praza de aparcamento por cada 100 m 2 edificables, a reservar dentro da parcela edificable. • Altura máxima de edificación e número de plantas: A altura máxima da edificación medida en calquera punto segundo as presentes ordenanzas será de 9,00 metros, e baixo mais unha plantas (B+1). • Altura total da edificación: A altura total da edificación medida segundo as presentes ordenanzas será en todo caso igual ou inferior a 10,50 metros. Poderán disporse puntualmente elementos de maior altura vencellados ó uso específico da edificación (chemineas, torres de refrixeración, depósitos, etc.) cuxa ubicación e necesidade deberá xustificarse debidamente nos proxectos de edificación e as solucións plantexadas deberán garantir a integración da edificación no medio. • Semisoto: Admítese a construcción dun soto ou semisoto con uso de aparcamento e locais auxiliares da edificación. • Cubertas: Serán de aplicación as condicións xerais de cuberta da presente normativa. • Tratamento de paramentos exteriores da edificación: Todos os paramentos exteriores terán a consideración e tratamento como fachada. Con carácter xeral todos os paramentos das edificación garantirán cos materiais empregados, cores e solución compositivas, a correcta integración no medio no que se inserta. En canto ó tratamento dos paramentos exteriores distínguense as seguintes situacións, de acordo coa ordenación.: a) Fachadas a viais e espacios libres públicos. O seu tratamento será acorde coa súa posición e deberán comporse con materiais e formas que respondan á sua condición de fachada principal. b) Fachadas interiores a espacios libres privados. Son as fachadas da edificación con fronte ó limite posterior de parcela. Se ben o seu tratamento non ten porque ser igual ó das fachadas principais da edificación, se resolverán con composicións e materiais adecuados, prohibíndose as fachadas revocadas sen pintar, fibrocemento e bloques vistos de formigón non decorativos. • Peches de parcela: Permitirase o peche das parcelas mediante o "peche tipo" de parcela que deberá definirse no Proxecto de Urbanización, que se realizará mediante un pano macizo, (resolto con materiais que garantan polos seus cores e solución compositivas, a correcta integración no medio no que se inserta), de altura 0,80 metros e sobre o mesmo, ata unha altura máxima de 1,80 metros, con peche de malla metálica para lindeiros con fronte a viario rodado e con peche vexetal para o resto dos lindeiros. Cando os accidentes do terreo acusen unha diferencia superior a 1 metro entre dous puntos extremos, o pecho deberá escalonarse nos tramos necesarios para non adiantar ese limite. • Voos: Autorízanse cornixas, voos, marquesiñas, etc, debendo sempre respectar unha altura libre mínima de 4,5 metros. En corpos voados, o seu desenvolvemento máximo medido en sentido perpendicular á fachada será de 1,20 metros. • Carga e descarga: Cando a superficie de producción ou almacenaxe supere os 500 m 2, a instalación disporá dunha zona exclusiva para a carga e descarga dos productos no interior da parcela, dentro ou fora do edificio, de dimensión suficiente para estacionar un camión cunhas bandas perimetrais de 1 m. Para superficies superiores a 1.000 m 2 deberá de duplicarse dito espacio e engadirse unha unidade máis por cada 1.000 m 2 máis de superficie de producción ou almacenaxe. • Urbanización interior de parcela: Na urbanización interior de parcela primarán as solucións "verdes", de plantación de céspede ou outras solucións de xardinería. Será obrigatorio o establecemento dunha barreira verde disposta mediante a plantación de especies arbustivas ou arbóreas adecuadas na linde posterior da parcela/s para garantir a minimización do impacto producido pola actuación.6.3. ORDENANZA 3: USO TERCIARIO (UT). É aquela referida ás zonas previstas no Plan de Sectorización como de Uso Terciario (UT). En todos os casos a parcela clasificada con este uso presentará as características tipolóxicas que lle son propias e sen máis limitacións que aquelas establecidas pola propia Ordenanza e resto de documentos do Plan de Sectorización. Dentro das mesmas localizaranse as actividades asignadas a estes usos coas ocupacións en planta, intensidade de uso e condicións de edificación que a continuación se indican. Construccións destinadas a aloxar usos de tipo terciario, adaptados ás actividades que nas mesmas se desenvolven A tipoloxía de parcela prevista como de industria lixeira é aquela cuia superficie é superior ós 500 m 2. A tipoloxía edificatoria permitida será a de edificación illada. O establecido nos correspondentes planos de clasificación do Plan de Sectorización.1.- Uso obrigatorio: Terciario. Categoría hospedaxe, graos 2º e 3º. Categoría Comercio; Grao 1º, 2.1, 2.2, 2.3, 2.4 e 3; Grao 2º. Categoría oficinas; Grao 1º, 2º e 3º. Categoría salas de reunión; Categoría residencia comunitaria 2.- Usos permitidos-compatibles: Uso permitido: garaxe- aparcamento. Usos compatibles: residencial exclusivamente vencellado ó uso terciario.3. - Usos prohibidos: o resto. • Retranqueos: Establécese a obrigatoriedade de realizar o retranqueo fixado nos correspondentes planos de ordenación, sendo este un mínimo sobre o linde previsto. Para retranqueos a novos lindes que puideran xurdir como parcelación dos soares, esixirase una retranqueo mínimo da edificación de 4 m. • Rasante de viario: Será a establecida nos planos de Ordenación do Sector. • Coeficiente de edificabilidade: O coeficiente de edificabilidade atribuído á parcela neta é de 1,50 m 2 /m 2. • Computo de edificabilidade: Considéranse computables todas as superficies edificadas sobre rasante. A superficie edificada baixo rasante, considerando esta respecto á cota de referencia da planta baixa, considerarase non computable cando se destine a aparcamentos e cuartos de instalacións xerais da edificación. • Coeficiente de ocupación: A ocupación máxima da parcela será o resultado de realizar os retranqueos impostos nos planos de ordenación así como o retranqueos ós lindeiros motivados pola parcelación dos soares. Todo elo tanto en soto como en semisoto. • Parcela mínima: Establécese unha parcela mínima de 500 m 2 de superficie para uso terciario. • Reserva de prazas de aparcamentos.1 praza de aparcamento por cada 75 m 2 edificables, a reservar dentro da parcela edificable. • Altura máxima de edificación e número de plantas: A altura máxima da edificación medida en calquera punto segundo as presentes ordenanzas será de 9 metros, e baixo mais dúas plantas (B+2). • Altura total da edificación: A altura total da edificación medida segundo as presentes ordenanzas será en todo caso igual ou inferior a 10,50 metros. Poderán disporse puntualmente elementos de maior altura vencellados ó uso específico da edificación (chemineas, torres de refrixeración, depósitos, etc.) cuxa ubicación e necesidade deberá xustificarse debidamente nos proxectos de edificación e as solucións plantexadas deberán garantir a integración da edificación no medio. • Semisoto: Admítese a construcción dun soto ou semisoto con uso de aparcamento e locais auxiliares da edificación. • Cubertas: Serán de aplicación as condicións xerais de cuberta da presente normativa. • Tratamento de paramentos exteriores da edificación: Todos os paramentos exteriores terán a consideración e tratamento como fachada. Con carácter xeral todos os paramentos das edificación garantirán cos materiais empregados, cores e solución compositivas, a correcta integración no medio no que se inserta. En canto ó tratamento dos paramentos exteriores distínguense as seguintes situacións, de acordo coa ordenación.: c) Fachadas a viais e espacios libres públicos. O seu tratamento será acorde coa súa posición e deberán comporse con materiais e formas que respondan á súa condición de fachada principal. d) Fachadas interiores a espacios libres privados. Son as fachadas da edificación con fronte ó limite posterior de parcela. Se ben o seu tratamento non ten porque ser igual ó das fachadas principais da edificación, se resolverán con composicións e materiais adecuados, prohibíndose as fachadas revocadas sen pintar, fibrocemento e bloques vistos de formigón non decorativos. • Peches de parcela: Permitirase o peche das parcelas mediante o "peche tipo" de parcela que deberá definirse no Proxecto de Urbanización, que se realizará mediante un pano macizo, (resolto con materiais que garantan polos seus cores e solución compositivas, a correcta integración no medio no que se inserta), de altura 0,80 metros e sobre o mesmo, ata unha altura máxima de 1,80 metros, con peche de malla metálica para lindeiros con fronte a viario rodado e con peche vexetal para o resto dos lindeiros. Cando os accidentes do terreo acusen unha diferencia superior a 1 metro entre dous puntos extremos, o pecho deberá escalonarse nos tramos necesarios para non adiantar ese limite. • Voos: Autorízanse cornixas, voos, marquesiñas, etc, debendo sempre respectar unha altura libre mínima de 4,5 metros. En corpos voados, o seu desenvolvemento máximo medido en sentido perpendicular á fachada será de 1,20 metros. • Carga e descarga: Cando a superficie de producción ou almacenaxe supere os 500 m 2, a instalación disporá dunha zona exclusiva para a carga e descarga dos productos no interior da parcela, dentro ou fora do edificio, de dimensión suficiente para estacionar un camión cunhas bandas perimetrais de 1 m. Para superficies superiores a 1.000 m 2 deberá de duplicarse dito espacio e engadirse unha unidade máis por cada 1.000 m 2 máis de superficie de producción ou almacenaxe. • Urbanización interior de parcela: Na urbanización interior de parcela primarán as solucións "verdes", de plantación de céspede ou outras solucións de xardinería. Será obrigatorio o establecemento dunha barreira verde disposta mediante a plantación de especies arbustivas ou arbóreas adecuadas na linde posterior da parcela/s para garantir a minimización do impacto producido pola actuación.6.4. ORDENANZA 4: EQUIPAMENTO (EQ). É aquela referida ás zonas previstas no Plan de Sectorización como de equipamento social e/ou cultural e/ou docente públicos (EQ). En todos os casos a parcela clasificada con este uso será de cesión libre e gratuíta ó concello segundo o establecido na LOUPMRG, coas características tipolóxicas que lle son propias e sen máis limitacións que aquelas establecidas pola propia Ordenanza e resto de documentos do Plan de Sectorización. A tipoloxía edificatoria permitida será a de edificación illada, que resulte adecuada ó servicio colectivo ó que se destine. O establecido nos correspondentes planos de clasificación do Plan de Sectorización.1.- Uso obrigatorio: Equipamentos de tipo cultural, de ocio, deportivo, sanitario-asistencial, relixiosos e calquera outro servicio público. Na parcela EQ-1 será obrigatoria a instalación dun punto limpo dimensionado para servicio do polígono.2. - Usos prohibidos: Todos os demais. • Retranqueos: Establécese a obrigatoriedade de realizar o retranqueo fixado nos correspondentes planos de ordenación, sendo este un mínimo sobre o linde previsto. Para retranqueos a novos lindes que puideran xurdir como parcelación dos soares, esixirase una retranqueo mínimo da edificación de 4 m. • Rasante de viario: Será a establecida nos planos de Ordenación do Sector. • Coeficiente de Edificabilidade: O coeficiente de edificabilidade atribuído á parcela é de 1,00 m 2 /m 2. • Computo de edificabilidade: Considéranse computables todas as superficies edificadas sobre rasante. A superficie edificada baixo rasante, considerando esta respecto á cota de referencia da planta baixa, considerarase non computable cando se destine a aparcamentos e cuartos de instalacións xerais da edificación. • Coeficiente de ocupación: A ocupación máxima da parcela será o resultado de realizar os retranqueos impostos nos planos de ordenación así como o retranqueos ós lindeiros motivados pola parcelación dos soares. Todo elo tanto en soto como en semisoto. • Altura máxima de edificación e número de plantas: A altura máxima da edificación medida en calquera punto segundo as presentes ordenanzas será de 7,60 metros, e baixo máis unha plantas (B+1). • Altura total da edificación: A altura total da edificación medida segundo as presentes ordenanzas será en todo caso igual ou inferior a 10 metros. • Semisoto: Admítese a construcción dun soto ou semisoto con uso de garaxe e locais auxiliares da edificación. • Cubertas: Serán de aplicación as condicións xerais de cuberta da presente normativa. • Peches: Admitiranse as solucións que garantan a coherencia das mesmas cos criterios de peche de parcelas establecidos para todo o Plan de Sectorización e a correcta integración da mesma no medio no que se inserta, adoptando preferentemente solucións verdes para os mesmos. • Urbanización interior de parcela: Na urbanización interior de parcela primarán as solucións "verdes", de plantación de céspede ou outras solucións de xardinería. Será obrigatoria a plantación dunha árbore ou arbusto por cada 150 m 2 (ou fraccións menores) de parcela neta, non computando a estes efectos os empregados como peche de parcela. • Materiais: As cores e formas utilizados para a edificación serán aqueles que garantan un menor impacto paisaxístico, e que tendan a mimetizar a edificación co seu entorno.6.5.- ORDENANZA 5: ZONA DE SERVICIOS URBANÍSTICOS (SR) É aquela referida á zona prevista no Plan de Sectorización como de Servicios Urbanísticos (SR) destinada fundamentalmente á execución dunha estación de pretratamento e un tanque de tormentas. En todo caso as parcelas clasificadas con este uso serán de cesión libre e gratuíta ó concello segundo o establecido na LOUPMRG, coas características tipolóxicas que lle son propias e sen máis limitacións que aquelas establecidas pola propia Ordenanza e resto de documentos do Plan de Sectorización e as de orde superior establecidas polo Regulamento de Planeamento e a LOUPMRG. A tipoloxía edificatoria permitida será a de edificación illada, que resulte adecuada ó servicio colectivo ó que se destine. O establecido nos correspondentes planos de clasificación do Plan de Sectorización.1.- Uso obrigatorio: O uso será o de infraestructuras de servicios do Polígono Industrial tales como estacións de depuración de auga, tanque de tormentas, infraestructuras de abastecemento de auga, instalacións de enerxía eléctrica e calquera outra infraestructura de servicios da actuación industrial.2. - Usos prohibidos: Todos os demais. • Retranqueos: Establécese a obrigatoriedade de realizar o retranqueo fixado nos correspondentes planos de ordenación, sendo este un mínimo sobre o linde previsto. • Rasante de viario: Será a establecida nos planos de Ordenación do Sector. • Coeficiente de Edificabilidade: O coeficiente de edificabilidade atribuído á parcela é de 0,80 m 2 /m 2. • Coeficiente de ocupación: A ocupación máxima da parcela será o resultado de realizar os retranqueos impostos nos planos de ordenación. Todo elo tanto en soto como en semisoto. • Altura máxima de edificación e número de plantas: A altura máxima da edificación medida en calquera punto segundo as presentes ordenanzas será de 3 metros, e planta baixa. • Altura total da edificación: A altura total da edificación medida segundo as presentes ordenanzas será en todo caso igual ou inferior a 3,00 metros. • Semisoto: Admítese a construcción dun soto ou semisoto de profundidade dependente das necesidades da infraestructura, con uso de garaxe e locais auxiliares da edificación ou as propias instalacións da infraestructura. • Cubertas: Serán de aplicación as condicións xerais de cuberta da presente normativa. • Peches: Admitiranse as solucións que garantan a coherencia das mesmas cos criterios de peche de parcelas establecidos para todo o Plan de Sectorización e a correcta integración da mesma no medio no que se inserta, adoptando preferentemente solucións vexetais para os mesmos. Porase especial atención no establecemento de barreiras verdes que minimicen a implantación dos servicios. • Materiais: As cores e formas utilizados para a edificación serán aquelas que garantan un menor impacto paisaxístico, e que tendan a mimetizar a edificación co seu entorno.6.6.- ORDENANZA 6: ZONA VERDE (ZV). É aquela referida ás zonas previstas no Plan de Sectorización como de zona verde pública. En todo caso as parcelas clasificadas con este uso serán de cesión libre e gratuíta ó concello segundo o establecido na LOUPMRG, coas características tipolóxicas que lle son propias e sen máis limitacións que aquelas establecidas pola propia Ordenanza e resto de documentos do Plan de Sectorización e as de orde superior establecidas polo Regulamento de Planeamento e a LOUPMRG. O establecido nos correspondentes planos de clasificación do Plan de Sectorización.6.6.3.- Condicións de Uso O uso será aquel que lle é propio. Exclusivamente aqueles que contribúan a un mellor disfrute da zona verde. • Coeficiente de ocupación: O coeficiente de ocupación máxima para a parcela fíxase no 5 %. • Altura máxima de edificación e número de plantas: A altura máxima da edificación medida en calquera punto será de 3,00 metros e planta baixa. • Altura Total da edificación: A altura total da edificación será en todo caso igual ou inferior a 3,50 metros. • Semisoto: Non se permite a construcción de semisotos • Cubertas: Serán de aplicación as condicións xerais de cuberta da presente normativa. • Urbanización da zona verde: As zonas verdes e os espacios libres de uso público deberán estar correctamente urbanizados, coas correspondentes sendas peonís, camiños, moblaxe, alumeado público, saneamento e abastecemento de auga, debéndose manter en todo caso as especies arbóreas existente. Na urbanización interior da zona primarán as solucións de urbanización brandas e de calidade. Será obrigatoria a plantación dunha árbore ou arbusto por cada 50 m 2 (ou fraccións menores) de parcela neta. • Materiais: As cores e formas utilizados serán aquelas que garantan un menor impacto paisaxístico.6.7. ORDENANZA 7: ZONA DE VIARIO RODADO (V). E o establecido nos planos de ordenación do Plan de Sectorización como tal (VR). As características constructivas e formais do viario rodado serán estudiadas polo miúdo polo preceptivo Proxecto de Urbanización que haberá de ter en conta a vixente normativa e regulamentos en materia de accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas.1.- Uso obrigatorio: viario e aparcamento 2.- Usos prohibidos: os demais O viario rodado terá o trazado e características previstos nos correspondentes planos de ordenación. As seccións transversais de viario, segundo as que se organizan as bandas de tráfico rodado, aparcamento, alcorques e beirarrúas, as que se reflicten nos correspondentes planos do presente Plan de Sectorización, serán en todo caso vinculantes á hora de redactar o mencionado Proxecto de Urbanización. En todo caso primarase, para as zonas de beirarrúa, un pavimento que, pola súa facilidade de desmontaxe e reposición, sirva para a posibilidade de incorporación de servicios urbanísticos non previstos no presente Plan de Sectorización. Nos viarios rodados prevense a disposición de 310 prazas de aparcamento.6.8. ORDENANZA 8: ZONA DE VIARIO PEONIL (VP). E o establecido nos planos de ordenación do Plan de Sectorización como tal (VP). 1.- Uso obrigatorio: viario peonil 2.- Usos prohibidos: os demais A rede viaria peonil será obxecto de estudio pormenorizado no preceptivo proxecto de urbanización que desenvolverá como proxecto constructivo o presente Plan de Sectorización. As seccións e trazados da rede viaria peonil axustaranse ó previsto nos planos de ordenación do mesmo. As solucións constructivas utilizadas serán de carácter brando primando a permeabilidade dos pavimentos e a aparición de solucións verdes. Establécese como obrigatoria a plantación dunha árbore ou arbusto de calibre e tamaño suficiente para garantir a súa durabilidade cada 15 metros lineais de viario peonil. O equipo redactor Julio C. Rojo Martínez Isidro López Yáñez Enxeñeiro de C. C. P. Arquitecto