20/09/2010 | Administración LocalMunicipal
Ordes
Publicación íntegra da relación de postos de traballo do Concello de Ordes

EDICTO Elevado a definitivo o acordo de aprobación inicial da relación de postos de traballo deste Concello, de conformidade co establecido no art.127 do R. D. Lexislativo 781/1986, de 18 de abril, faise público o texto íntegro da mesma. Ordes, 14 de setembro de 2010. O alcalde en funcións Jesús J. M. Pedreira Mirás MEMORIA EXPLICATIVA PARA A APROBACIÓN POLO CONCELLO DE ORDES DUNHA RELACIÓN DE POSTOS DE TRABALLO Ao abeiro do artigo 25.1 da Lei 7/1985, de 2 de abril, reguladora das bases do réxime local, no que se outorgan competencias ás entidades locais para promover toda clase de actividades e prestar cantos servizos públicos contribúan a satisfacer, non só as necesidades, senón as aspiracións da veciñanza, o Concello de Ordes, ao igual que case que a totalidade das Corporacións locais, ven prestado ano a ano cada vez un maior número de servizos e actividades. No caso de boa parte das competencias municipais, trátase ademais, de competencias concorrentes con outras administracións públicas que as teñen encomendadas exactamente sobre as mesmas materias polo que non cabe esperar que se esgoten por parte do Concello e o seu exercicio estará condicionado polo disposto nas diferentes Leis sectoriais. É un feito que cada día os concellos asumen máis competencias, tanto en virtude do principio de subsidiariedade como para recoller as aspiracións dos veciños, resultando evidente que as Corporacións Locais, como administracións máis próximas ao cidadán, en ocasiones, ofertan e financian uns servizos que no lles correspondería ofrecer pero que son demandados por unha que non entra en consideracións acerca de se os Concellos son os que deben provelos ou non. Son as chamadas “competencias impropias”. Xunto co sinalado anteriormente, o crecemento poboacional (próximo ao 6% nos últimos 10 anos), a maior complexidade e variedade das funcións administrativas, a busca de calidade na Administración e o incremento na burocratización da xestión diaria das Administracións públicas, supuxeron un importante incremento da carga administrativa e de traballo no Concello. Este considerable incremento na cantidade e cualidade do traballo a desenvolver non veu acompañado cun incremento substancial do persoal ao servizo do Concello, sobre todo nas áreas de actividade burocrática e administrativa. Analizando o gasto de persoal do Concello, e comparándoo coa media nacional e galega, vemos que é bastante baixo en relación tanto cos orzamentos como respecto á poboación. Así, tomando como base o ano 2007 (último do que existe liquidación de orzamentos na páxina do Ministerio) obtemos os datos seguintes: ● Porcentaxe de gasto de persoal sobre o total (ORN). A media nacional é un 29,88% (que ascende ao 31,75% nos Concellos de entre 5 e 20.000 habitantes), sendo a media de Galicia o 30,84% e supoñendo para o Concello de Ordes o 25,53%. ● Gasto de persoal por habitante. A media nacional e de 338,78 €, a Galega de 285,98 € e ascendendo a de Ordes a só 161,32 € (é dicir, o 48 e o 56% da nacional e galega, respectivamente). Así mesmo, constátase que o sistema retributivo existente no Concello non garda relación con ningún proceso de valoración dos postos e as tarefas e responsabilidades a desenvolver. Ante estas realidades e a necesidade de dotarse de instrumentos que faciliten unha maior racionalización dos recursos humanos, xunto coa obriga de dar cumprimento aos requirimentos legais que impoñen a súa elaboración, é polo que acordouse a elaboración dunha relación de postos de traballo no Concello de Ordes.1. A situación de partida. No momento de elaboración do presente documento o Concello de Ordes non ten aprobada ningún instrumento de ordenación integral dos seus recursos humanos. A estrutura do Concello é mixta político-xerencial, onde, baixo a xefatura superior do alcalde, intégranse tanto os concelleiros, como os funcionarios de superior nivel ou categoría (en particular os habilitados estatais), así como outros técnicos superiores que veñen así a compartir as tarefas de dirección cos responsables políticos, Cabe afirmar que, ao igual que sucede en moitos de similares características, non conta cunha estrutura organizativa claramente definida. Os problemas que presenta esta ausencia dunha estrutura racionalizada son evidentes, a saber: duplicidade de funcións e postos, frecuentes conflitos de competencias, existencia de vanos de responsabilidade, perda de capacidade de decisión, sobrevaloración ou infravaloración de determinadas responsabilidades., en definitiva, unha menor eficacia e eficiencia no actuar da administración. Tendo en conta principios xeralmente admitidos de funcionamento da Administración Pública, a maiores dos recollidos na nosa Carta magna (e reproducidos no Real decreto 2568/1986, de 28 de novembro, polo que se aproba o regulamento de organización, funcionamento e réxime xurídico das entidades locais) de obxectividade, eficacia, coordinación, desconcentración e descentralización que inspiran o funcionamento da Administración Pública, tales como a división do traballo, a especialización, a xerarquía, a autoridade e responsabilidade., a inexistencia dunha organización racional supón un grande atranco para a xestión pública. Por outra banda, e tal como se desprende do sinalado anteriormente respecto dos custes de persoal, o persoal ao servizo do Concello non se incrementou de xeito significativo nos últimos anos, todo o contrario do volume de asuntos a tratar resolver no mesmo, afectando negativamente ao desenvolvemento da acción administrativa, e isto desde varios puntos de vista: 1.1. En primeiro lugar, obriga a que persoal de alto nivel, tecnicamente moi especializado, dedique boa parte do seu tempo á mera tramitación administrativa, co conseguinte desaproveitamento do seu tempo de traballo especializado.1.2. A falta de persoal aboca á concentración de funcións en poucos postos, obstaculizando a especialización dos seus titulares.1.3. O exceso de traballo e a dispersión de tarefas eleva o nivel de estrés, ou, polo menos, diminúe a produtividade dos empregados públicos.1.4. A falta de persoal determina unha imposibilidade absoluta de que os actuais empregados atendan ás necesidades de formación e reciclaxe profesional, o cal terá uns efectos directos na cualidade do servicio a prestar.1.5. O feito de que boa parte do persoal que está desempeñando postos de traballo sexa laboral temporal, sen que se recolla o posto en ningún instrumento de ordenación de persoal, sendo postos en moitos casos absolutamente necesarios para o correcto funcionamento do Concello, o que supón unha falla de estímulo para o persoal ademais de atentar contra os principios sinalados na normativa vixente.1.6. As disfuncións xa sinaladas no réxime retributivo derivadas da non existencia dunha valoración dos postos. Por todo o dito, a elaboración dunha RPT preséntase como unha necesidade incontestable e urxente, xa que na medida que esta supón a ordenación racional do seu persoal, de acordo coas necesidades dos servizos, e constitúe o presuposto indispensable para poder gozar dunha auténtica organización dos servizos que lle permita acadar os principios sinalados de actuación administrativa, así como outros recollidos na Lei 6/1997, de 14 de abril, que rexen o funcionamento da Administración xeral do Estado, pero que serían plenamente de aplicación a calquera entidade local cales son os de eficacia no cumprimento dos obxectivos fixados, eficiencia na asignación e utilización dos recursos públicos, programación e desenrolo de obxectivos e control da xestión e dos resultados, responsabilidade pola xestión pública, racionalización e axilidade dos procedementos administrativos e das actividades materiais de xestión, servizo efectivo aos cidadáns, obxectividade e transparencia da actuación administrativa e cooperación e coordinación coas outras Administracións públicas. A maiores, e con independencia da oportunidade da súa elaboración, trátase de dar cumprimento ao disposto na normativa vixente, nos termos que de seguido se expoñen. Como instrumentos de planificación e xestión de recursos humanos, os artigos 69 a 74 da LEBEP refírense aos Rexistros de persoal, aos Plans para a ordenación dos recursos humanos, ás ofertas de emprego público, e ás relacións de postos de traballo ou “Outros instrumentos organizativos similares”. A regulación que o artigo 74 da dita lei fai desta figura non ten a mesma intensidade normativa da que ate o momento gozaba; non obstante debe tratarse como unha regulación de mínimos que pode ser desenvolvida. Por outra parte, a LEBEP elimina a obriga de ordenar os postos de traballo ao referirse a «outros instrumentos organizativos similares», engadindo que os ditos instrumentos serán públicos. A lei 30/1984, de 2 de agosto, de medidas para a reforma da función pública, no seu artigo 16, obrigaba a que as Comunidades Autónomas e a Administración Local formasen tamén a relación dos postos de traballo existentes na súa organización, as cales deberían incluír en todo caso a denominación e características esenciais dos postos, as retribucións complementarias que lles correspondan e os requisitos esixidos para o seu desempeño, sinalando ademais que as ditas relacións de postos serían públicas. Pola súa banda, o artigo 90.2 da LBRL sinala que as Corporacións locais formarán a relación de todos os postos de traballo existentes na súa organización, nos termos previstos na lexislación básica sobre función pública, para seguidamente dispoñer que corresponde ao Estado establecer as normas de acordo coas cales deban de confeccionarse as relacións de postos de traballo, a descrición de postos de traballo tipo e as condiciones requiridas para a súa creación (.). En desenrolo desta última aprobouse o Real Decreto 861/1986, de 25 de abril, polo que se establece o Réxime das Retribucións dos Funcionarios de Administración Local, en cuxa disposición transitoria 2.º sinala que ate tanto se diten pola Administración do Estado as normas con arranxo ás cales deban de confeccionarse as relacións de postos de traballo, a descrición de postos de traballo-tipo e as condicións requiridas para a súa creación, os plenos das Corporacións locais deberán aprobar un catálogo de postos a efectos de complemento específico. Mentres non estean aprobadas tales normas, os catálogos unicamente poderán ser modificados mediante acordo do Pleno. O feito de que respecto dos RPT da Administración Local, o Estado non ditase a normativa básica prevista no parágrafo segundo do artigo 90.2 LBRL, non pecha o paso a que as Comunidades Autónomas –e as entidades locais– poidan exercer as súas propias competencias, pois non poden estar estas condicionadas en sentido cronolóxico á precedencia temporal da normativa estatal, segundo ten declarado en casos similares a xurisprudencia do TC (SSTC, entre outras, 32/1981, de 28-7-1981, F.5 y 6; 5/1982, de 8-2-1982, F.1 y 2; e 64/1982, de 4-11-1982, F.5), do Supremo (STS 13-11-1995, 3-3-1993, 8-5-1998), entre outras. As RPT son o instrumento técnico a través do cal realízase a ordenación do persoal, de acordo coas necesidades dos servizos e se precisan os requisitos para o desempeño de cada posto ( art.15.1 LMRFP). A LBRL alude a este instrumento en dúas ordes de cuestións: competencia para a súa aprobación, que a reserva ao Pleno (arts.22 e 33 ), e contido (arts.90.2 e 126.4 TRRL). Neste aspecto atribúese ao Estado a competencia para regular as relacións de postos de traballo, a descrición dos postos de traballo tipo e as condicións requiridas para a súa creación. Respecto a súa natureza xurídica, ao igual que o cadro de persoal, ten vocación de permanencia; non se esgota co seu cumprimento senón que se perfecciona. Nun primeiro momento a xurisprudencia entendeu que a natureza xurídica das relacións de postos de traballo era a dunha disposición de carácter xeral constituíndo unha especie de regulamento interno, se ben esa doutrina foi modificada por outra posterior que entende que se trata de actos plúrimos, con efectos xerais e destinatarios indeterminados. A xurisprudencia inicial configuraba as relacións de postos de traballo como auténtica regulamentación organizativa da Corporación Local, ao igual que aquela. Así a STS de 25 de abril de 1995 sinala que “é xurisprudencia consolidada desta Sala (SSTS de 14-12-1990; 14-7-1993; 19-11-1994 e 28-11-1994) que as relacións de postos de traballo aprobados polas Administracións Públicas no exercicio das súas potestades organizatorias teñen natureza normativa, atendido o seu carácter ordinamental e as notas de xeneralidade, abstracción e permanencia que nelas concorren, diferenciándoas dos actos con destinatario plural e indeterminado pero carentes de contido normativo. Non obstante, en sentencias posteriores, a xurisprudencia matizou este criterio, afirmando que a asimilación das relacións de postos de traballo ás disposicións de carácter xeral verifícase soamente aos efectos xurídico procesais de admitir contra os acordos que as aproban, aínda consistindo en asuntos de persoal, os recursos de apelación e casación ou nalgún suposto excepcional cando a regulación ou modificación da relación contense nun instrumento xurídico, que pola súa forma de exteriorización, procedemento de elaboración e modo de publicación, e incluso, polo seu contido engadido xustifica que se lle asigne esa natureza regulamentaria. Neste senso pronúncianse as sentencias de 3-3-1995, 28-5-1996, 26-5-1998, 8-1-2002, 4-2-2002, 19-12-2003, 22-5-2006, 19-7-2007, 2-7-2008 e 12-11-2008. Entre as características esenciais dos postos e os requisitos esixidos para o seu desempeño deberán figurar necesariamente e como mínimo: – Denominación. – Grupos de clasificación profesional. – Corpos ou escalas, de ser o caso, ás que estean adscritos. – Sistemas de provisión. – Retribucións complementarias. – De ser o caso, a titulación académica e formación específica necesarias para o correcto desempeño do posto. – Igualmente poderán especificarse aquelas condicións particulares que se consideren relevantes no contido do posto ou no seu desempeño. Algunhas sentencias do TS configuran a RPT como unha «unidade intermedia entre o acto e a norma», calificándoa de «elemento normativo desgaxado» (25-2-1994; 3-11-1997 e 20-9-1988). Da análise da RPT dedúcense as seguintes características: a) É un instrumento de ordenación dos postos de traballo das Corporacións. b) Contén unha descrición obxectiva dos cometidos de cada posto de traballo. c) Implica la existencia de postos xerarquizados. d) A súa nota é a permanencia, se ben é susceptible de modificación. e) É obrigatoria, se ben pode substituírse por “outro instrumento organizativo similar”. f) É pública. g) Controlada polas Administracións do Estado e da Comunidade Autónoma. h) Intimamente conexionada co cadro de persoal. i) Obriga á provisión dos postos de traballo. A RPT deberá incluír en todo caso a denominación e características esenciais dos postos, as retribucións complementarias que lles correspondan e os requisitos esixidos para o seu desempeño. De acordo co disposto na OM de 2 de decembro de 1988, o contido será o seguinte: 1) Funcionarios: – Denominación e características esenciais dos postos de traballo. – Requisitos esixidos para o seu desempeño. – Nivel de complemento de destino. – Complemento específico, de ser o caso.2) Persoal laboral: – Categoría profesional. – Réxime xurídico aplicable O modelo de RPT e as normas para a súa elaboración foron aprobados por resolución conxunta das Secretarías de Estado de Facenda e Administracións Públicas, de 20 de xaneiro de 1989. Coa aprobación da RPT perséguese, fundamentalmente, crear unha estrutura organizativa ordenada, xerarquizada, eficaz e áxil. Os intereses que tanto á Administración como ao seu propio persoal teñen en dispor dunha RPT, e que esta sexa elaborada dunha forma obxectiva, global e exhaustiva, céntranse en que é un elemento definidor das liñas de política de persoal, unha concreción pola Administración de cómo quere facerse a súa xestión e un beneficio para as persoas que ocuparán eses postos, xa que supón a concreción das súas perspectivas e, sobre todo, a seguridade e garantía dos seus dereitos e posibilidades. Así, resumindo, as utilidades de toda RPT son basicamente: ● A análise e, de ser o caso, modificación da estrutura organizativa. ● A determinación do volume de postos necesarios na organización e en cada unha das unidades en concreto. ● A creación, modificación e supresión de postos de traballo, de forma que non se poidan crear, e menos cubrir, os postos se previamente non están incluídos na RPT. Isto sen prexuízo da cobertura de postos de persoal laboral temporal que non teñan un carácter de permanencia na organización (basicamente os ligados a subvencións de fomento de emprego ou similares). ● A descrición dos perfís profesionais dos postos, requisitos, esixencias de titulación e formación para a súa ocupación. ● A determinación do procedemento de provisión de cada posto de traballo, e instrumentos de mobilidade. ● A definición do grao de mobilidade interadministrativa. ● A asignación de funcións en exclusiva. ● A fixación das retribucións complementarias 2. Referencias normativas. A normativa reguladora da materia, recóllese, fundamentalmente, nas seguintes disposicións: ● Constitución Española de 1978, basicamente os artigos 103.3 e 149.1.18.º. ● Lei 7/1985, de 2 de abril, reguladora das bases do réxime local (título VII). ● Real decreto lexislativo 781/1986, de 18 de abril, polo que se aproba o texto refundido das disposicións legais vixentes en materia de réxime local (título VII). ● Lei 5/1997, de 22 de xullo, reguladora da Administración local de Galicia. ● Lei 7/2007, de 12 de abril, do Estatuto básico do empregado público. ● Lei 30/1984, de 2 de agosto, de medidas para a reforma da función pública. ● Decreto lexislativo 1/2008, de 13 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei da función pública de Galicia. ● Real decreto 861/1986, do 25 de abril, polo que se establece o réxime das retribucións dos funcionarios da Administración local. ● Real decreto 158/1996, de 2 de febreiro, polo que se modifica o Real decreto 861/1986 en relación ao complemento de destino dos funcionarios da administración local. ● Real Decreto 1174/1987, de 18 de setembro, sobre réxime xurídico dos funcionarios de Administración Local con habilitación de carácter nacional. ● Real decreto 1732/1994, de 29 de xullo, sobre provisión de postos de traballo reservados a funcionarios da Administración local con habilitación de carácter nacional. ● Decreto 93/1991, de 20 de marzo, polo que se aproba o regulamento de provisión de postos de traballo, promoción profesional e promoción interna dos funcionarios da Comunidade autónoma de Galicia. ● Orde de 2 de decembro de 1988, reguladora das relacións de postos de traballo da administración do Estado. ● Orde do 6 de febreiro de 1989 pola que se dispón a publicación da Resolución conxunta das Secretarías de estado de facenda e para a Administración Pública pola que apróbase o modelo de relacións de postos de traballo de persoal funcionario e dítanse normas para a súa elaboración. ● As sucesivas Leis de orzamentos xerais do Estado para cada exercicio e, en particular, a Lei 26/2009, de 23 de decembro, de orzamentos xerais do Estado para o ano 2010. ● Decreto 315/1964, de 7 de febreiro, polo que se aproba a Lei articulada de Funcionarios Civís do Estado.3. Caracteres xerais do organigrama administrativo básico proposto.3.1. Cuestións previas. A organización administrativa concíbese, técnica e xuridicamente, como o resultado da posta en tensión dos principios de unidade e de competencia. A competencia en razón da materia (ratione materiae), entendida como a medida en que se atribúe responsabilidade a un órgano, é irrenunciable e lexitima en toda a súa dimensión a actuación administrativa. É sobre a moderna configuración xurídica de responsabilidade no ámbito das Administracións Públicas (tipificada no título X da Lei 30/1992, de 27 de novembro, de Réxime Xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común, en cumprimento do disposto no art.106.1 da Constitución Española de 1978) e como consecuencia do risco inherente ao funcionamento do servizo público onde a noción de competencia adquire toda a súa virtualidade práctica. Podemos entender por competencia pública, seguindo a Santamaría Pastor (Fundamentos de Dereito Administrativo), a capacidade que corresponde a un ente público, en canto aptitude abstracta sobre determinado círculo de intereses (fins-materias) e potestades, atribuídos polo ordenamento xurídico (todas as actuacións administrativas realizadas por órgano manifestamente incompetente estarán investidas de nulidade de pleno dereito, xa que ninguén pode ostentar competencias non amparadas pola lei). Na actualidade, dada a complexidade na organización dos entes públicos e dos principios de colaboración, cooperación e información mutua que inspiran as relacións interadministrativas, estanse incrementando considerablemente os supostos de coparticipación de tipoloxías competenciais. A devandita competencia, polo tanto, ten como inescusable fronteira, como límite insubornable de calquera actuación administrativa, o principio de legalidade. O devandito principio, en definitiva, como manifestación xurídica do Estado de Dereito, é a chave que controla as relacións públicas e privadas (arts.9.1, 9.3, 103.1, 91, 117, etc., da Constitución Española). É típico, xa que logo, no ámbito da competencia administrativa, a delimitación dun ámbito de funcións con obxecto de conseguir determinados intereses públicos. Para ese efecto, é necesario dotar ao órgano das potestades necesarias para levar a termo a súa tarefa. Así, como sinala a doutrina, a noción de potestade relaciónase coa de competencia nunha relación de medio (xurídico) a fin (realización de determinados intereses xerais). A potestade é, por conseguinte, un elemento instrumental da competencia necesario para o seu exercicio. Organizar consiste en dispor medios para a consecución de determinados fins. A organización administrativa forma parte do réxime xurídico das Administracións Públicas como materia constitucional regulada no art.149.1.18 da Constitución Española de 1978. En puridade de conceptos, organizar consiste en dispor medios para a consecución de determinados fins, tendo en conta ademais cales daqueles (medios) precísanse para alcanzar os fins. Con independencia dos xenuínos principios, recollidos no artigo 103 da nosa Carta Magna e reproducidos no ROF, de obxectividade, eficacia, coordinación, desconcentración e descentralización que inspiran o funcionamento da Administración Pública, son principios que gozan de gran aceptación pola súa probada eficacia os seguintes: a) División do traballo. División do traballo ou actividade que teña que realizarse entre os órganos ou a unidades competentes, buscando o maior rendemento. Este punto require: 1.º. Saber cal é a base para efectuar a división (o funcionario ou o órgano, o individuo ou a unidade). 2.º. Coñecer o volume, esixencias e natureza da actividade a realizar.3.º. Descubrir as capacidades individuais e a súa aptitude para o traballo, e en base a iso distribuír o mesmo e os complementos retributivos. Aquí adquire igualmente unha notable dimensión o principio de coordinación (principio que inspira o funcionamento das Administracións Públicas, segundo o art.103.1 da Constitución Española, 3.1 da Lei 30/1992 e 6 da Lei de Bases de Réxime Local ). b) Especialización. É consecuencia do anterior, co que está vinculado intrinsecamente. A distribución do traballo debería efectuarse para fomentar a capacidade cualitativa dos que exerciten cada unha das tarefas. O procedemento de asignación do traballo virá imposto sempre polo criterio seguido para a división do traballo, isto é, operacional, funcional ou territorial. Na concepción clásica da especialización é esencial o automatismo que se consegue no traballo, pero recentemente comprobouse que este automatismo é contrario á personalidade, en canto limita a súa facultade creadora e avense mal a efectos de innovacións lexislativas. Este principio de organización, por outra banda, ten as súas limitacións de acordo coa contorna; unha gran especialización complica a estrutura administrativa e dificulta o seu funcionamento. Este é, xunto co principio de autoridade, o máis complicado en toda organización administrativa, pois desenvolve a súa eficacia en base ás aptitudes ou condicións subxectivas da persoa que ordena e manda e do funcionario que executa ditas instrucións. En todo caso, cremos que os principios de división do traballo e de especialización teñen que interpretarse dunha forma flexible, con obxecto de evitar a monotonía que o automatismo e o mecanicismo poden producir no funcionario, coa consecuente deshumanización que iso leva. De aquí dedúcese a importancia da polivalencia e da formación integral que permita aclimatar, adaptar e reconducir ao funcionario a diferentes postos de traballo, sen que iso supoña ningún tipo de trauma nin quede conxelado a prestación do servizo concreto. É ao abeiro deste principio de especialización (e do de división do traballo) onde ten encadre a Subescala de Técnicos de Administración Especial que regula o art.171 do Real Decreto Lexislativo 781/1986, de 16 de abril, polo que se aproba o Texto Refundido das Disposicións Legais vixentes en materia de Réxime Local. A Administración Pública tutela hoxe en día unha infinidade de ámbitos, con obxecto de preservar os prexuízos que, ao amparo dun interese económico ou por un sofisticado desenfreo tecnolóxico, pódense producir a intereses xurídicos indispoñibles e de indubidable transcendencia para a colectividade. E é, sobre todo, por ese desenvolvemento hipercualitativo do tecnolóxico polo que a Administración debe de nutrirse de especialistas nas parcelas que garden relación cun interese público no que deba intervir. En definitiva, ante tan abafador número de atribucións que axexan hoxe día á Administración local, é necesario ter en conta os seguintes factores para mellorar o servizo público local: ● Posuír unha boa capacidade directiva na organización, incluíndo técnicas directivas competitivas. ● Potenciar os cadros intermedios. ● Deseñar os sistemas de motivación, promoción profesional e formación. ● Simplificación dos procedementos de traballo e desenvolvemento do traballo en equipo. ● Desenvolvemento dos valores de prestación de servizo público. ● Mellorar os niveis de comunicación e colaboración con outras Administracións Públicas. ● Traballar cun adecuado instrumental informático. c) Xerarquía. O terceiro principio de organización é o de xerarquía, segundo o cal a estrutura de toda entidade debe estar integrada por diversos planos ou niveis relacionados entre si e sometidos uns a outros, de forma que exista unha subordinación completa que conectando na base chegue á cúspide da pirámide. Ten a súa orixe na división do traballo e persegue o sometemento a un mando único, con obxecto de que todos actúen cara a un obxectivo. Trátase, en definitiva, de impor a unidade na diversidade que supón a existencia de diferentes unidades e de distintos plans. Fronte á natural tendencia á dispersión, este principio propugna a necesaria acción sincronizada mediante a supeditación das diferentes partes da estrutura ao órgano superior do que todas escalonadamente dependen e ao que todos han de obedecer. Precisamente porque responde a unha necesidade xeralmente admitida, aínda que non sempre respectada na práctica; en efecto, tanto en relación ascendente como descendente exponse funcións, non pasando a información polos xefes intermedios, co cal estes quedan sempre en mala posición ante os que deles dependen, o que provoca situacións non desexadas e efectos moi perturbadores na eficacia administrativa. O principio de xerarquía instrumentalízase coas seguintes potestades: ● A potestade de dirección dos órganos inferiores mediante instrucións e ordes de servizo (art.21 da Lei 30/1992, de 26 de novembro, de Réxime Xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común). ● A potestade de supervisión ou inspección da actividade dos inferiores (arts.15 e 16 da Lei 30/1992). ● A potestade de promover a revisión de oficio dos actos administrativos dos inferiores (arts.102 a 106 da Lei 30/1992) e a de resolver os recursos administrativos ordinarios interpostos contra actos destes (art.114.1 da propia Lei 30/1992). ● A potestade disciplinaria sobre os titulares dos órganos inferiores, correlativa do deber de obediencia destes, regulado na normativa sobre funcionarios públicos (art.79 da Lei de Funcionarios Civís do Estado). ● A posibilidade de delegar o exercicio das súas competencias no órgano inferior (art.13 da Lei de Réxime Xurídico das Administracións Públicas xa citada) e de avocar o exercicio da competencia deste (art.14 da mesma lei). A mencionada Lei 30/1992, de 26 de novembro, dedica especial atención á potestade dos órganos superiores de dirixir a actividade dos órganos inferiores mediante ordes e instrucións. A este respecto, hai que ter en conta que na Administración local o principio de xerarquía administrativa non relaciona de ningún xeito aos órganos básicos das entidades locais, a diferenza do que ocorre noutras Administracións territoriais (estatal e autonómica). Non obstante, non cabe concluír na imposibilidade de que o alcalde ou o presidente da Deputación poidan emitir instrucións de servizos en exercicio das funcións de xefatura superior de todo o persoal da Corporación [arts.21.1. g) e 34.1. g) da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases de Réxime Local, respectivamente]. En virtude do principio de autonomía municipal, non vinculan á Administración local as ordes ou instrucións nacidas noutra Administración Pública. d) Autoridade. A todo membro da entidade ao que se encomenda unha función, ben por mandato legal ou ben por mandato do órgano reitor, débeselle conceder a facultade de adoptar as decisións e dar as correspondentes ordes para a súa execución e vixilancia. Na práctica é frecuente observar que se confían labores que non sempre van acompañados das pertinentes atribucións para o seu desenvolvemento. Este feito responde a unha tendencia natural de conservar todas as atribucións, por temer a perda de poder, confundíndose abertamente a potestade ou poder coa autoridade; é sintomático que no exercicio normal do mando actúase preferentemente por ordes, e non delegando funcións paralízase, atrasa e complica o funcionamento de calquera unidade, xa que os que están fronte a ela non poden en cada momento adoptar a decisión oportuna. É de destacar pola frustración que produce no funcionariado esta circunstancia, pois aínda que é frecuente a ausencia de atribucións, non o é a esixencia de responsabilidades. Para que este principio sexa eficaz, han de darse os seguintes requisitos: 1.º. A publicidade e difusión para que, tanto os afectados como os interesados, coñezan as atribucións conferidas, para poder ser executadas por uns e acatadas por outros.2.º. Respectar e facer respectar tales atribucións, tanto polos superiores como polos inferiores, xa que en caso de desviación a autoridade sería inexistente. Agora ben, non é suficiente con que os superiores non incidan no campo do inferior, senón que é preciso, ademais, que en todo momento apoien as súas decisións, pois en caso contrario non contarán co suficiente apoio cando os inferiores perden a confianza nos seus mandos e as decisións carecerán de firmeza, sendo deficiente a súa actuación directora. O lóxico sería que tales actuacións foren transitorias e que desembocasen ou na recuperación da confianza ou na destitución; pero iso, non sempre sucede, prolongándose ditas situacións no tempo, coa consecuente deterioración dos servizos. Isto sucede porque de ordinario o superior carece de atribucións para a destitución do inferior, limitándose a retirarlle o respaldo. Noutras ocasións o superior carece de autoridade moral ou rigor técnico, o que leva que o inferior non siga as súas decisións e prodúzase o lamentable distanciamento. A primeira vista, en todo grupo social organizado, parece suficiente con impor un xefe con mando único para resolver o problema. Pero a realidade demóstranos que non é así, pois para que os integrantes dun grupo de traballo recoñezan ao seu superior como xefe teñen que achar nel calidades que lle diferencien e distingan deles: competencia, aptitudes e experiencias máis elevadas que as que eles teñen; en síntese, o xefe non abonda con que posúa autoridade legal, é preciso algo máis, pois noutro caso, obedéceselle, pero non se lle respecta. En canto ao funcionario, este debe conseguir a confianza do mando con profesionalidade. A tenor da realidade e con pragmatismo, tanto no suposto do superior con mando como do funcionario con dirección, debe tenderse a un órgano híbrido, coordinado, xerente, supervisor. En calquera caso, esta situación considérase futurible polos esforzos de aproximación que de todos os implicados require. Para rematar, o mando ha de ser único e require certa permanencia á fronte da institución ou órgano. A aplicación deste principio demanda: 1.º. Establecer unha estrutura xerárquica claramente delimitada.2.º. Determinar as áreas de competencia de cada posto de mando.3.º. Respecto aos campos de autoridade. Para concluír este apartado, habemos de sinalar que, no ánimo de atopar unha fundamentación democrática que impida os vicios dos sistemas burocráticos no seo das organizacións administrativas e na ineludible necesidade de atopar un poder que garanta o desenvolvemento natural dos dereitos fundamentais, atopa a súa plena xustificación o principio de autoridade na súa versión de instrumento do poder político que representa á colectividade. Na idea de impulsar a acción de goberno a través da actuación administrativa reside a esencia dunha Administración democrática. Xunto cos principios sinalados anteriormente, cómpre reseñar os recollidos para a administración xeral do Estado na Lei 6/1997, de 14 de abril, a cal recolle no seu artigo 3: “A Administración Xeral do Estado se organiza e actúa, con pleno respecto ao principio de legalidade, e de acordo cos outros principios que a continuación se mencionan: 1. De organización. a) Xerarquía. b) Descentralización funcional. c) Desconcentración funcional y territorial. d) Economía, suficiencia y adecuación estrita dos medios aos fins institucionais. e) Simplicidade, claridade e proximidade aos cidadáns. f) Coordinación.2. De funcionamento. a) Eficacia no cumprimento dos obxectivos fixados. b) Eficiencia na asignación e utilización dos recursos públicos. c) Programación e desenrolo de obxectivos e control da xestión e dos resultados. d) Responsabilidade pola xestión pública. e) Racionalización e axilidade dos procedementos administrativos e das actividades materiais de xestión. f) Servizo efectivo aos cidadáns. g) Obxectividade e transparencia da actuación administrativa. h) Cooperación e coordinación coas outras Administracións públicas. Se ben estes principios predícanse da administración xeral do Estado, non cabe dúbida que na medida que sexan de aplicación ás administracións locais, deben inspirar o seu funcionamento e organización. O obxectivo primordial da elaboración dun organigrama é conseguir que a administración municipal sexa máis eficaz e eficiente a través da innovación e da mellora continua na súa xestión, e que isto se vexa traducido nuns mellores resultados, dito no senso máis amplo do termo, todo elo inspirado nos principios polos que debe rexerse a administración local e que foron sinalados anteriormente. A estratexia establece o vínculo entre a organización e o medio que a rodea, definido o Concello a estratexia vaille permitir adaptarse aos problemas nos aspectos claves que teñen máis incidencias. É nesta planificación estratéxica onde ven a axudar o establecemento do organigrama, coa súa estrutura organizativa ben definida. Definir un organigrama nunha Administración pública é deseñar un esquema da súa organización, polo que poderíamos definilo como a representación gráfica dun modelo abstracto e sistemático, carente de valor xurídico, que amosa determinados aspectos da estrutura organizativa dunha administración amosando os diferentes niveis organizativos, funcións, relacións xerárquicas e competenciais e responsabilidade entre os integrantes da mesma. A Constitución Española do 78 no seu artigo 140 garante a autonomía dos municipios. O Tribunal Constitucional, na xa clásica sentenza de 2 de febreiro de 1981, sentou as bases da que por autonomía debemos entender, interesando sinalar moi brevemente que autonomía non é o equivalente a un poder soberano, senón que fai referencia a un poder limitado dentro da organización territorial do Estado. No artigo 137 da Constitución delimítase o ámbito destes poderes autónomos, circunscribibles á xestión dos seus respectivos intereses, o que leva que se dote a cada ente de todas as competencias propias e exclusivas que sexan necesarias para satisfacer o interese respectivo. Este poder para a xestión dos seus intereses exércese polo demais no marco da orde xurídica, sendo a Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases do Réxime local a que no seu artigo 4 (no mesmo sentido que o art.4 do Regulamento de Organización, Funcionamento e Réxime Xurídico das Entidades Locais) dispón que, na súa calidade de Administración Pública de carácter territorial e dentro da esfera das súas competencias, corresponde aos Entes Locais a potestade de auto-organización e regulamentaria. Así, é a Administración a que, dentro das marxes permitidas pola lei, sinala as regras en que han de desenvolverse as actuacións dos particulares ou dos seus propios órganos. No recoñecemento dunha autonomía para determinar a súa propia organización, recoñécese á entidade local a posibilidade de montar unha estrutura orgánica adecuada ás súas necesidades e problemática. A Lei inclínase pola flexibilidade organizativa en contra do principio de uniformidade vixente no antigo sistema. Como dixemos, a vixente lei concilia autonomía e homoxeneidade, establecendo un esquema mínimo común e deixando a cada Administración local liberdade para complementalo, sen máis límites que o respecto a ese mínimo común. O esquema legal obrigatorio afecta á determinación dos seus órganos fundamentais, incluída a súa denominación e sistema de selección dos seus compoñentes. Para o cumprimento dos seus fins as entidades locais teñen plena capacidade xurídica, e, como persoa xurídico pública territorial, aquela non pode actuar na vida pública local máis que a través dos órganos que ostentan tal representación. Entrando de cheo nas potestades e prerrogativas que nos interesan, o artigo 4.1. a) da LBRL reseña basicamente o contido das potestades regulamentarias e de autoorganización. Deixando a un lado a autonomía normativa local parece imposible concebir un réxime de autonomía que mereza tal cualificativo sen recoñecer a posibilidade de montar as bases da súa administración. A autoorganización preséntase como un aspecto consubstancial á autonomía, constituíndo non só un prius, senón á vez, un atributo lóxico do propio concepto de autonomía. O cambio é esencial en toda organización a fin de adaptarse á realidade, xa que esta é cambiante e o futuro incerto. O factor cambio obriga a deseñar a organización en termos dinámicos, de constante axuste, considerando esenciais as actividades de planificación, en xeral, e de recursos humanos, en particular. O non facelo así implicará fortes custes para a organización. A propia exposición de motivos da Lei 7/2007, do EBEP, indica que “A organización burocrática tradicional, creada esencialmente para o exercicio de potestades públicas en aplicación das leis e regulamentos, fragmentouse nunha pluralidade de entidades e organismos de moi diverso tipo, dedicadas unhas á prestación de servizos directos á cidadanía e outras ao exercicio de renovadas funcións de regulación e control. Esta diversidade de organizacións contribuíu igualmente á heteroxeneidade actual dos réximes de emprego público. A correcta ordenación deste último require solucións en parte diferentes nuns e noutros sectores e, por iso, a lexislación xeral básica non pode constituír un obstáculo nin un factor de rixidez. Antes, polo contrario, debe facilitar e impulsar as reformas que sexan necesarias para a modernización administrativa en todos os ámbitos”. Sendo o persoal un dos elementos esenciais na organización, pola súa imprescindibilidade, custe e sensibilidade, as cuestións de axustes e óptima utilización son elementos consubstanciais a unha boa xestión dos recursos humanos. No artigo 72 do EBEP establécese que no marco das súas competencias de auto-organización, as Administracións Públicas estruturan os seus recursos humanos de acordo coas normas que regulan a selección, a promoción profesional, a mobilidade e a distribución de funcións e conforme ao previsto neste Capítulo. Deste xeito podemos definir a planificación como o proceso polo que unha organización asegúrase o número suficiente de persoal, coa cualificación necesaria, nos postos de traballo adecuados e co tempo oportuno para obter a máxima utilidade. Dun estudo xurisprudencial do organigrama pode comprobarse que esta figura é aínda recente no panorama normativo español, de feito, aínda non existe regulación legal respecto diso como xa se indicou anteriormente e a xurisprudencia existente realmente só nos deu certas pinceladas e bosquexos do que se foi perfilando como un organigrama dentro da administración. Nos últimos 25 ó 30 anos realmente o panorama xurisprudencial foi conciso, no entanto imos resaltar algunhas delas que pola súa notoriedade ou importancia puideron ir perfilando as características técnicas, natureza, definición, e as súas diferenza con figuras afíns, dos organigramas. A primeira sentenza da que se ten coñecemento é a STS 15.12.78, na que un traballador despedido non puido demostrar a súa pertenza a unha empresa determinada, non acreditando de ningún xeito, os máis esenciais e básicos elementos de feito nos que fai descansar toda a argumentación da súa demanda (de 1976), dun modo especial o ser traballador ás ordes e por conta da empresa demandada coa categoría profesional e retribución que indica, tempo concreto de servizos, no seu caso, así como data do cesamento nos seus non acreditadas actividades e razóns e detalles en relación co mesmo, e iso que no ramo de proba achegou copia de ‘organigrama’ da Rede Comercial da suposta empresa á que pertencía, o cal non permitiu apreciar a natureza da relación do actor coa empresa, nin aínda se chegou a existir a mesma ó tratábase de contactos previos anteriores a unha relación de traballo. Era tallante esta primeira sentenza. Tal é así que o organigrama: ● Reaxusta e ordena as funcións dos funcionarios existentes no mesmo (STC 18/1987, de 16.02.1987) ● Atribúeselle o desenvolvemento e aplicación dos cargos e competencias que nel se indican (STC 923/1987, de 15.07.1987) ● Está sometido a controis por xerarquía (STC 131/1989, de 17.07.1989). De feito a STS, S. do Social, de 09.01.07 indica que o organigrama é: “xerárquico con coordinadores, supervisores, xefes de servizo, responsables de calidade e formación e un xerente, que son os mandos encargados de supervisar a actividade.” ● Recolle e axusta as necesidades do traballador. (STSX Galicia de 26.01.2000, Rec.5344/1999). ● É unha organización dos postos de traballo existentes nunha administración e implican unha reestruturación do persoal. (STSX de Andalucía de 27.10.00, Rec.1243/2000). ● Un cambio ou unha reestruturación nel (organigrama) está en relación coa mellor xestión da actividade dunha empresa (STSX de Murcia de 16.01.2001, Rec.1103/2000). ● Debe estar ben engarzado e responder a criterios de racionalidade. Fundamental aquí a STSX de Galicia de 25.04.2001, Rec.276/1998, exprésao da seguinte forma: “o que resulta chocante nun verdadeiro Organigrama é, dun lado, a ausencia dunha incardinación nel da sección técnica da Unidade de., a cal aparece sinalada no final do catálogo, sen engarce algún co resto, o cal non resulta aceptable de ningún xeito; e, doutro lado, articúlase a mesma sen apoio burocrático algún que permita un ordinario funcionamento(.); é pois unha situación, que aparte de confusa, non pode entenderse responda a criterios de racionalidade”. Neste senso resulta clarificadora a STS Sala do Contencioso-Administrativo, de 22.11.2006, relator Sr. Maurandi na que se anula, por non ser conforme a Dereito, o organigrama que se recorría dado que infrinxía o principio de racionalidade, dado que se establecía unha estrutura irracional que non podía achar cobertura na marxe de discrecionalidade da empresa recorrida. ● Descrición das funcións que realizan cada un dos departamentos e seccións dunha empresa (STC 214/2001 de 29.10.2001, e STC 182/2005 de 04.07.2005) ou dos diversos centros de traballo (STSX de Extremadura de 30.07.2002). ● Cadro de mando da dirección dunha empresa (STC 14/2002 de 28.01.2002), ou un cadro que reflicte a estrutura dunha organización (STC 171/2004 de 18.10.2004). ● Órgano competente para a súa alteración é o Pleno da Corporación (STSX de Galicia de 30.01.2002). ● É a relación da estrutura organizativa e define os servizos do Concello (STSX de Cantabria de 19.07.2002). ● Supón unha identificación dos servizos básicos, e a súa vinculación ao órgano superior no que se integran (STSX de Castela-León de 09.03.2004). ● Debe incluír a dependencia e situación dos traballadores na empresa (STS, S. do Social, 17.01.2007). Á marxe do anterior, tamén existe xurisprudencia que pode provocar confusión respecto diso xa que: ● Identifícaa co persoal de prazas (STS Sala do Contencioso-Administrativo de 28.06.1988) ao indicar que: “tendo en conta que a Administración dentro das facultades organizativas que lle incumben para alcanzar a máis adecuada estruturación dos servizos e en definitiva a satisfacción dos intereses públicos, emanada de normas de rango superior ao que reviste o acordo de convocatoria, pende, no marco da máis estrita legalidade, reservar prazas determinadas no organigrama ou persoal aprobado para que sexan ocupadas por aqueles titulados cuxos coñecementos específicos resulten os máis apropiados para o servizo que van prestar.” En similares características opina a STS Sala do Social, de 27.05.2002. De feito a STS Sala do Contencioso-Administrativo, de 16.11.2001, identifícaa co persoal orgánico do Concello, e iso a que con posterioridade indica que:” o persoal orgánico municipal é un instrumento de ordenación ou organización do persoal que, en si mesmo, preséntase como unha típica manifestación da potestade organizatoria do Concello, a confeccionar anualmente, a través do orzamento, segundo o art.90.1) da Lei 7/1985 e art.126.1 do Texto Refundido das Disposicións Legais Vixentes en Materia de Réxime Local, aprobadas por Real Decreto Lexislativo 781/1986” Ou ben, identifícaa coa relación de postos de traballo (STSX P. Vasco, de 10.12.1996, Rec.3735/1995) ao indicar que: “o procedemento adecuado de atención a unha vacante determinada da Administración Pública, identificable como tal na súa organigrama ou relación de postos de traballo”. Na mesma posición móvese a STS Sala do Contencioso-Administrativo, de 13.03.2006 que empeza indicando que: “corresponde ao empresario determinar as necesidades da empresa, sen prexuízo da negociación colectiva e que a relación de postos de traballo limítase a fixar para cada posto a categoría laboral correspondente(.) Di, tamén, que corresponden en exclusiva ao empresario poderes de especificación para deseñar o esquema de organización do traballo e as dispoñibilidades de persoal para o adecuado funcionamento da empresa.”, para concluír que: “ no ámbito administrativo, as relacións de postos de traballo son un esquema organizativo semellante aos organigramas que establecen as empresas privadas de certa dimensión para ordenar a forza de traballo.” Esta semellanza vén a distorsionar o armazón dun organigrama, que aínda que ben puidese ir parello o seu desenvolvemento co dunha relación de postos, ambos os corpos, son xuridicamente distintos. ● Contén os postos de traballos do concello, obxectivado na relación de postos de traballo, aprobado polo Pleno do Concello en virtude do art.22.1 e 23.2. b) da LBRL (STSX Cataluña de 12.02.2002, Rec.6032/2001) ● A STC 181/2006 de 19.06.2006 pura e sinxelamente equipara organigrama a organización. Uns primeiros esbozos da súa natureza xurídica vén dado por: ● A STS (Sala do Contencioso-Administrativo, relator, Sr. Murillo Martín) de 15.01.1992 ao indicar que: “é acordado polo Pleno do Concello., conforme á potestade de autoorganización que o art.4.1. a) da Lei de Bases do Réxime Local 7/1985, de 2 abril, outorga ao ente local, co propósito de coordinar os servizos indicados, o que se fai a través dunha Dirección unipersoal da que depende, dun lado o Departamento de., e doutro o Departamento., por baixo de cuxa cúspide directiva aparecen tres ramas coordinadas.” ● A STS (Sala do Contencioso.-Administrativo, relator Sr. Bruguera) de 29.06.1993 polo que: “non hai que esquecer a filosofía que inspira a LBRL, que máis que pretender garantir a autonomía sobre a quietude de compartimentos estancos e incomunicados e, en definitiva, sobre un equilibrio estático propio das cousas inanimadas, busca fundamentar aquela en o equilibrio dinámico propio dun sistema de distribución do poder, tratando de articular os intereses do conxunto, recoñecendo a cada un o seu e establecendo as competencias, principios, criterios e directrices que guíen a aplicación práctica da norma no seu conxunto de forma aberta á realidade e ás necesidades do presente”. ● A STS (Sala do Contenccioso-Administrativo, relator Sr. Ledesma) de 29.09.1996 indica que os organigramas permiten identificar e distinguir as tarefas asignadas a cada posto de traballo indicado na relación de posto de traballo agregando que “se algo do máis importante da reforma introducida pola Lei 30/1984 está no feito de cambiar o sistema de organización da Función Pública baseado no principio do Corpo polo principio de postos de traballo, se o posto de traballo é a estrutura básica da Función Pública, ha de garantirse o seu contido obxectivo e suficientemente determinado nas relacións que os aproban ou modifican.” ● A STS (relator Sr. Baena do Alcázar) de 12.07.1999, na que partindo dun estudo conciso da potestade organizativa da Administración, de cuxo exercicio poder desprender a figura do organigrama, chega a estimar o recurso de apelación, dado que o organigrama dun hospital non contemplaba a figura de “unha unidade orgánica destinada a atender as urxencias”. Entendendo este técnico, como non podía ser doutro xeito, ao tratarse dun centro hospitalario, por moito que o organigrama recollese a ordenación de medios tanto relativos á estrutura orgánica como do persoal que presta os seus servizos no devandito centro. ● A STSX de Galicia de 05.02.2003, recurso 779/2000, indica que é unha estrutura piramidal, que trae causa e que coa finalidade do mellor servizo aos intereses xerais que se desprende do artigo 103 CE presupón a atribución á Administración da capacidade de organización e coordinación dos seus servizos. Facendo constar o TSX que a súa natureza revisora impediría unha declaración que ordene á Administración (local) o exercicio de potestades propias desta, especialmente a organizativa e a regulamentaria, pois iso suporía converter aos órganos xurisdicionais en Administración. En todo caso, é a Administración Local quen está en mellor disposición para decidir se resulta necesaria a creación dun servizo ou subdirección que se postula no recurso, pois é indiscutible o dereito da Administración a organizar os servizos ao seu cargo na forma que estime máis conveniente aos intereses públicos, tendo tal potestade para organizarse unicamente o límite representado polas normas de superior rango a aquelas mediante as cales exercítase tal potestade. Sendo o contido deste tribunal similar ao da STS (Sala do Contenc.-Advo., Relator Sr. Delgado Barrio, de 10.10.1987). A primeira definición concreta empezan coa STSX de Andalucía de 01.10.1997, recurso 1210/1997, entende que o: “organigrama trata de garantir a viabilidade futura da Corporación á que lle son extrapolables os cualificativos que para a empresa privada (competitividade e permanencia da empresa) son norte desta medida e segue razoado que, en última instancia, trátase da protección de dous bens xurídicos relativamente contrapostos, aquel de o traballador e o interese xeral que representa a actuación administrativa.” Con posterioridade a STSX de Aragón de 13.07.2001, recurso 78/2000, convértese nunha das máis relevantes, xa que non só diferenza claramente un organigrama, do persoal e da relación de postos senón que plasma unha das mellores definicións existentes na xurisprudencia ao día de hoxe ao dicir que organigrama “ é un esquema ou representación gráfica que mostra a organización administrativa facilitando a súa visión conxunta, (.) como un conxunto de figuras xeométricas enlazadas entre si por unha serie de liñas, no que as figuras representan órganos ou, no seu caso, postos de traballo, e as liñas expresan as relacións entre eles, e iso cunha finalidade informativa (proporcionan información rápida, visual, sobre unha organización) ou analítica (serven de instrumento para unha análise das posibles anomalías e desequilibrios organizativos).” A STS, Sala do Contencioso Administrativo, de 22.11.2006, relator Sr. Maurandi, interesante no panorama xurisprudencial, denomínao como unha: “estrutura organizativa de calquera órgano público”, establecendo que a dita estrutura global debe posuír os seguintes requisitos: ● A enumeración das unidades funcionais internas que o compón ● A definición dos labores ou atribucións que cada unha desas unidades ten asignadas; ● A indicación de se a titularidade desas mesmas unidades, no que se refire ao exercicio das súas específicas competencias, corresponde individualmente a unha soa persoa ou a varias persoas para que aquel exercicio realícese de xeito colexiado. Respecto ás vantaxes derivadas da elaboración dun organigrama citaremos: A. Como instrumento de análise: ● Detección de fallas estruturais, xa que representa graficamente as unidades de traballo e as posibles relacións entre elas, xa que logo o binomio unidade-relación preservarase en todo o organigrama independentemente da actividade, función ou autoridade que desempeñen entre si as diferentes unidades e as súas relacións, evitando na medida do posible as ‘dispersións departamentais, e así permitir o traballo coordinado, aproveitando ao máximo os recursos dispoñibles. ● Detección de fallos de control revisor. A través de análises periódicas dos organigramas actualizados, xa que se pode detectar cando o espazo de control dunha unidade excede á súa capacidade ou nivel e en calquera destes casos é aconsellable recomendar a modificación da estrutura en sentido vertical ou horizontal, co que se conseguiría evitar as temibles lagoas orgánicas. ● Detección de fallos interdependentes. Relación de dependencia confusa. Ás veces créanse unidades sen estudar primeiro a súa localización e no momento de actualizar os organigramas descóbrense dobres liñas de mando, ou o que pode ser peor, unha ruptura de mando, que pode provocar friccións e sensacións frustrantes en diversos departamentos. Situación por outra lado, que non debe resultar estraño nunha administración local de gran tamaño e excesiva descentralización orgánica. ● Sobredimensionamento: o organigrama pode ter un obxectivo claro, e conciso, que a administración funcione, sendo importantísimo para iso que non estea sobredimensionada, e poida impedir a toma de decisións adecuadas e en tempo. De feito os cambios organizativas produciranse como consecuencia dos cambios da contorna para reforzar os niveis de competitividade a nivel interno, aconsellando este técnico tres cuestións, que non por ser simples son baladís: ◊ Descargar a estrutura de mandos intermedios, xa que simplifica enormemente a administración de persoal, e reduce os custos salariais. ◊ Favorecer a comunicación interna, especialmente a vertical, tanto ascendente como descendente ◊ Eliminar diferenzas entre a base e a cúpula mellora os niveis de implicación e compromiso do persoal B. Como instrumento finalista: ● Ao proporcionar a representación gráfica dos aspectos fundamentais dunha organización, permite entender un esquema xeral, así como o grao de diferenciación e integración funcional dos elementos que o compón, sendo xa que logo: ◊ Fonte autorizada de consulta con fins de información. ◊ Indica a relación de xerarquía que gardan entre si os diferentes órganos que integran unha dependencia ou unidade. ◊ Facilita ao persoal o coñecemento da súa localización e relacións dentro da organización. ◊ Amosa unha representación da división do traballo, xa que: ● Define os cargos existentes na administración (local, neste caso) ● A agrupación dos cargos en unidades administrativas ● Autoridade asignada a cada un deles. C. Como instrumento funcional: Nun dobre senso poderiamos estudar a súa importancia desde: ● Corporación/cidadán: para ambos os casos orienta as unidades administrativas da Administración, ao reflectir a estrutura organizativa, as súas características gráficas e as súas actualizacións. Neste sentido bótase de menos a existencia de manuais de organización (de procedementos, no argot das empresas privadas) nas administracións públicas, cuestión esta que aínda non calou nas administracións e que tería o seu camiño achandado co establecemento dun bo organigrama corporativo. No entanto a existencia de manuais de organización, aos poucos vanse a ir instalando nas diversas administracións xa que é a entrada para o establecemento dunha xestión de calidade nas mesmas. Téñase en conta que nas empresas privadas (por contraposición coas administracións públicas) os organigramas (como estrutura organizativa desa empresa) veñen definidos nos propios manuais de organización. ● Para a área de administración de persoal: O analista (técnico) de persoal necesita este instrumento para os estudos de descrición de postos (DPT), xa que serve para proceder a valorar economicamente os postos de traballo (VPT)[o que na teoría organicista chamaríase plan de administración de soldos e retribucións] e serviría como elemento de apoio para a implementación, seguimento e actualización de todos os Recursos Humanos. Pénsese que nas administracións con organigrama, este pode posuír un valor, aínda sen posuílo, similar ao resto de instrumentos xurídicos de xestión de recursos humanos.3.2. Organigrama administrativo proposto. Como cuestión preliminar debe sinalarse que se ben de seguido proponse unha estrutura administrativa do concello de Ordes, a mesma non será de todo pechada debido ao tamaño da organización e ás relacións entre os distintos departamentos, sobre todo no caso de secretaría e intervención que abranguen un conxunto moi amplo de materias a tratar e nos que, dun modo ou outro, coordinan, asesoran e/ou fiscalizan a totalidade da xestión municipal. A estrutura administrativa enténdese que debería organizarse nun Gabinete de Alcaldía e un gabinete de Comunicación e radio, ademais de dez departamentos e un servizo de informática que prestará asistencia interdepartamental a toda a organización. Así, a organización máis acorde coas necesidades apreciadas no Concello sería: ● Gabinete da Alcaldía. ● Gabinete de Radio e Comunicación. ● Departamento de Secretaría e Réxime Interior. ● Departamento de Intervención. ● Departamento de Tesourería. ● Departamento de Policía. ● Departamento de Urbanismo. ● Departamento de Benestar Social - Servizos Sociais. ● Departamento de Promoción Económica e Emprego. ● Departamento de Educación, Cultura e Deportes. ● Departamento de Infraestruturas, Obras e Servizos Básicos. ● Servizo de Informática. De seguido pasaremos a análise de cada un deles. A. Gabinete da Alcaldía. Esta unidade centrará a súa actividade na asistencia xeral ao alcalde e goberno municipal, asumindo o apoio administrativo e organizativo da actividade ordinaria dos mesmos. Correspóndelle a esta unidade a recepción das persoas que pretendan entrevistas coa Alcaldía ou as diferentes Concellerías delegadas, así como o desempeño das labores de secretaría da oficina da Alcaldía, levar a axenda, atención telefónica e protocolaria, concertación de reunións. Así mesmo corresponderalle coordinación co gabinete de prensa e comunicación da actividade comunicativa da Alcaldía e os diferentes órganos de goberno municipais. Ao mesmo tempo prestará apoio na atención inmediata e información aos veciños, reconducíndolles aos departamentos competente para coñecer as súas pretensións ou informándolles dos horarios de asistencia do Sr. alcalde e Sres. concelleiros. Tamén asumirá funcións máis puramente administrativas como a xestión dos expedientes baixo a competencia directa da Alcaldía, a recepción e clasificación da correspondencia que chega a Alcaldía para o seu posterior despacho, dar saída ás comunicacións da Alcaldía e, así mesmo, reforzará o negociado de arquivo, rexistro e atención ao público ou calquera outro realizando labores propias da súa categoría. Aínda que as tarefas de comunicación (relación da Alcaldía cos medios de comunicación) poderían concentrarse neste gabinete, enténdese necesario que as tarefas de asistencia directa á Alcaldía (as puramente de secretaría) e as de comunicación estean repartidas, polo que créase un gabinete propio de comunicación. O citado gabinete terá o carácter de negociado e estará integrado por un Administrativo. Na actualidade ven sendo desempeñado por persoal laboral fixo, entendendo como máis axeitado a funcionarización do posto. Quen ocupe este posto terá unha especial dispoñibilidade e dedicación. B. Gabinete de comunicación e radio. Na actualidade vivimos na era da comunicación. Autoestradas da información, redes telemáticas, novas tecnoloxías, Internet. son elementos que forman parte da denominada Sociedade da Información, na que a información deixou de ser unha simple mensaxe para transformarse nun produto con valor en si mesmo, constituíndo a principal actividade económica deste novo tipo de sociedade postindustrial. Todos eses elementos antes mencionados viran ao redor dun mesmo obxectivo: o de comunicar. As institucións públicas non son entes illados desta realidade, polo que “non poden vivir alleas a este fenómeno que invita a manifestar a presenza de cada organismo na sociedade e o seu porqué” (Sebastián, 1998: 44). Pola contra, deben integrarse na súa contorna e estar en continuo contacto cos cidadáns, que son os receptores dos servizos prestados polas Administracións Públicas. As institucións, e concretamente a administración local, teñen a obrigación de informar aos contribuíntes do xeito en que xestionan o diñeiro público, dos acordos que toman e as actividades que levan a cabo. Se non o fan, “serán os medios de comunicación e outros intereses quen comuniquen á opinión pública, sen ningún control polo organismo protagonista do feito” (Sebastián, 1998: 44). Neste momento, tanto desde a Unión Europea como desde cada país membro da mesma, estase intentando achegar a Administración ao cidadán. O impulso que están recibindo todos os aspectos relacionados coa Sociedade da Información e máis concretamente coas tecnoloxías dixitais e a xestión da información, así como o desenvolvemento da industria dos contidos, está facilitando o establecemento dunhas relacións entre a Administración e o cidadán cada vez máis fluídas. “O cidadán demanda unha maior participación na actividade administrativa co fin non só de que aquela atenda as súas demandas, senón tamén de asegurarse a mellor calidade dos servizos que recibe” (Ministerio de Administracións Públicas). O principal obxectivo da comunicación interna na administración local é conseguir a implicación dos distintos compoñentes do concello nunha filosofía global do mesmo, noutras palabras: potenciar a identidade de grupo. López e Gadea destacan varios factores que garanten o éxito da boa comunicación na contorna municipal: 1. Liderar desde a Alcaldía. As máximas autoridades municipais deben mostrarse comprometidas coa idea de que a comunicación interna é esencial para conseguir os obxectivos da corporación. Ademais, deben procurar transmitir elas mesmas as mensaxes comunicacionais, para que os empregados municipais vexan que as ideas de cambio e de mellora da xestión teñen un rostro.2. Actuar coherentemente. As comunicacións formais teñen un peso importante na transmisión de ideas dentro da organización municipal, pero é a coherencia de actuación dos directivos públicos o factor determinante para a validación das mensaxes comunicacionais.3. Comunicar en dous sentidos. A comunicación bidireccional é esencial para dar fiabilidade ao plan de comunicación interno do concello, polo que os empregados deben dispor de instrumentos para exercer a súa opinión.4. Personalizar a comunicación. O cara a cara é a principal estratexia de comunicación, especialmente útil cando os temas a tratar son conflitivos.5. Compartir a responsabilidade. A comunicación debe descentralizarse ao máximo para que todos os niveis de dirección sexan axentes comunicativos activos e que, a través deles, a información chegue a todas as unidades da organización.6. Compartir as malas noticias. Grazas á circulación das malas noticias, a organización municipal pode aprender sobre os seus erros e fallos, innovando as súas prácticas, os seus comportamentos e os seus servizos, sempre en beneficio dos cidadáns.7. Adaptarse aos diferentes públicos. Dada a diversidade dos traballadores municipais, o gabinete de comunicación debe adaptar as mensaxes ás diferentes características dos receptores.8. Crear unha estratexia de comunicación interna. Se un concello non dispón dela, dificilmente poderá abordar un proceso tan complexo como é a xestión da calidade. Hai varios elementos importantes na estratexia comunicativa das corporacións locais: comunicar o que pasa, por que e como pasa; informar puntualmente; comunicar de forma continua; ligar a información concreta coa visión global do concello; non impor o que os empregados locais teñen que pensar ou sentir sobre o que se lles di. Así mesmo o citado gabinete encargarase tamén da organización da Emisora municipal de Radio coa que conta o Concello. As súas competencias xerais centraranse en: 1. Relacións coa prensa. Trátase de estar en contacto permanente cos medios de comunicación (prensa, radio e/ou televisión), para situar neles a información que sexa de interese, garantindo que será recibida polos cidadáns. O gabinete de comunicación debe coidar ao máximo as súas relacións cos medios, mantendo ante eles unha actitude veraz e transparente.2. Deseño de campañas de publicidade. Supón dar a coñecer aspectos específicos dun servizo que sexan de utilidade ao cidadán para unha mellor prestación do mesmo. No caso das institucións públicas, a publicidade non é un obxectivo tan prioritario como nas grandes firmas comerciais e financeiras, polo que o gabinete limítase moitas veces a xestionar e supervisar as campañas encargadas a axencias externas.3. Relacións directivas e comunicación corporativa. O obxectivo desta función é establecer vínculos de relación con líderes dos grupos sociais e movementos intelectuais da contorna da organización, cos lexisladores e responsables de goberno doutras Administracións Públicas, cos directivos dos grupos económicos da contorna, co fin de estimular estratexias de colaboración e cooperación, facéndolles partícipes das grandes liñas de actuación da institución. Esta función céntrase no coidado e o favorecemento da imaxe da organización no conxunto da opinión pública. Trátase de proxectar na sociedade unha mensaxe positiva da institución.4. Política de comunicación interna. Supón deseñar as comunicacións entre unidades e membros da propia organización, de modo que o persoal do servizo público coñeza perfectamente os obxectivos estratéxicos e operativos da prestación do servizo. No tocante ás tarefas concretas sinalaremos as seguintes: ● Redacción de noticias e envío aos medios. ● Análise dos medios de comunicación, recibindo e analizando toda a prensa, información radiofónica, audiovisual ou por calquera outro medio. Seleccionaranse as noticias máis relevantes que aparezan e sexan de interese para a institución, procedéndose á súa conservación en dossieres de prensa segundo un plan de clasificación definido previamente, para que poidan servir de asesoramento sobre un tema a calquera membro do Concello que o precise. ● Informar puntualmente aos medios de comunicación da celebración de acontecementos, comunicados e entrevistas, así como organizar as correspondentes rodas de prense que se celebren. ● Mantemento e actualización de contidos na páxina web do Concello, vixiando que a información que na mesma se contén e os servizos que se prestan a través da mesma sexan efectivos desde o punto de vista de atención á cidadanía. Nesta tarefa contará co auxilio do servizo de informática. ● Asesoramento o alcalde e aos restantes membros do Goberno nas súas comunicacións, tanto cara ao interior como ao exterior da Organización. ● A elaboración, de ser o caso, das revistas de información que poida editar o Concello de Ordes. ● A programación e organización da emisora municipal de radio, responsabilizándose tanto da súa programación como da súa Administración xeral. O citado gabinete terá carácter de Servizo, estando integrado por un xefe de servizo, que deberá posuír a titulación de periodista, e un encargado da radio local. C. Departamento de Secretaría e réxime interior. Configúrase como unha das pezas básicas e angulares da actividade do Concello, a cal asumirá, a maiores das funcións que legalmente se lle encomendan, as citadas no presente organigrama. Na actualidade o persoal de Administración xeral ten unha certa definición funcional e práctica (dedicándose nuns casos primordialmente ás tarefas de rexistro, ben atención ao público, ben censo, por exemplo) pero sen que exista unha verdadeira organización ou estrutura departamental. Polo tanto, considérase conveniente configurar, dentro do departamento, distintos Servizos claramente vertebrados e diferenciados polo seu contido competencial, acadándose deste xeito unha definida distribución funcional entre o persoal, o cal traducirase en garantía da prestación dunha atención óptima ao cidadán. A xefatura e coordinación xeral do departamento será asumida polo secretario xeral da Corporación. Mantense o posto xa existente de técnico de Secretaría, como figura de apoio ao secretario e enlace cos diferentes servizos, baixo a autoridade directa do secretario e asumindo a súa substitución en ausencia deste. O posto de secretario asume non só as competencias que directamente a Lei lle impón con carácter xeral, senón tamén aquelas outras que se prevén no presente documento. Así, concíbese como o coordinador dos funcionarios incluídos no Departamento, e responsable final do seu axeitado funcionamento, sen prexuízo das funcións xerais de coordinación entre todos os departamentos administrativos e a comprobación formal da conclusión dos expedientes, antes de que estes pasen a disposición dos órganos resolutivos municipais. Son funcións que asumirá a Secretaría as seguintes: 1. Dación de fe pública e asesoramento legal preceptivo, nos termos e co alcane que determina o Real decreto 1174/1987. A función de fe pública comprende: a) A preparación dos asuntos que deban ser incluídos na orde do día das sesións que celebren o Pleno, a Xunta de Goberno decisoria e calquera outro órgano colexiado da Corporación no que se adopten acordos que vinculen á mesma, de conformidade co establecido polo alcalde e a asistencia ao mesmo na realización da correspondente convocatoria, notificándoa coa debida antelación a todos os compoñentes do órgano colexiado. b) Custodiar desde o momento da convocatoria a documentación íntegra dos expedientes incluídos na orde do día e tela a disposición dos membros do respectivo órgano colexiado que desexen examinala. c) Levantar acta das sesións dos órganos colexiados referidos no apartado a) e someter a aprobación ao comezo de cada sesión o da precedente. Unha vez aprobada, transcribirase no libro de actas autorizada coa sinatura do Secretario e o visto e prace do alcalde-presidente da Corporación. d) Transcribir ao libro de resolucións da presidencia as ditadas por aquela e polos membros da Corporación que resolvan por delegación da mesma. e) Certificar de todos os actos ou resolucións da presidencia e os acordos dos órganos colexiados decisorios, así como dos antecedentes, libros e documentos da entidade. f) Remitir á Administración do Estado e a da Comunidade Autónoma, nos prazos e formas determinados regulamentariamente, copia ou, de ser o caso, extracto dos actos e acordos dos órganos decisorios da Corporación, tanto colexiados como unipersoais. g) Anotar nos expedientes, baixo sinatura, as resolucións e acordos que recaian. h) Autorizar, coas garantías e responsabilidades inherentes, as actas de todas as licitacións, contratos e documentos administrativos análogos nos que interveña a Entidade. i) Dispoñer que na vitrina e taboleiro de anuncios se fixen os que sexan preceptivos, certificándose o seu resultado se así fora preciso. j) Levar e custodiar o Rexistro de Intereses dos membros da Corporación e o Inventario de Bens da entidade.2. A función de asesoramento legal preceptivo comprende: a) A emisión de informes previos en aqueles supostos en que así o ordene o presidente da Corporación ou cando o solicite un terzo de concelleiros con antelación suficiente á celebración da sesión na que se trate o asunto correspondente. Tales informes deberán sinalar a lexislación en cada caso aplicable e a adecuación á mesma dos acordos en proxecto. b) A emisión de informe previo sempre que se trate de asuntos para cuxa aprobación se esixa unha maioría especial. Nestes casos, de ter sido informados polos demais xefes de servizo ou dependencia ou outros asesores xurídicos, bastará consignar nota de conformidade o non conformidade, razoando esta última, asumindo neste último caso o asinante da nota a responsabilidade do informe. c) A emisión de informes previos sempre que un precepto legal expreso así o estableza. d) Informar, nas sesións dos órganos colexiados aos que asista e cando medie requirimento expreso de quen presida, acerca dos aspectos legais do asunto que se discuta, co obxecto de colaborar na corrección xurídica da decisión a adoptar. Se no debate exponse algunha cuestión sobre cuxa legalidade poida dubidarse poderá solicitar ao presidente o uso da palabra para asesorar á Corporación. e) Acompañar ao presidente ou membros da Corporación nos actos de sinatura de escrituras e, se o demandasen nas súas visitas a autoridades ou asistencia a reunións, aos efectos de asesoramento legal.3. A asesoría xurídica superior do Concello e a asunción e coordinación de todos os negociados e departamentos do Concello en relación coa totalidade de expedientes que deban ser sometidos á decisión de órganos municipais con capacidade resolutoria.4. A xestión e responsabilidade xurídico-administrativa última da área urbanística, coordinando ao persoal administrativo destinado nesa oficina técnica na instrución de expedientes de licenzas de obra, de apertura de establecementos, actividades molestas, policía sanitaria e medioambiental, etc., e en xeral de calquera expediente administrativo que pertenza a esa oficina técnica.5. A asistencia ás sesións dos órganos colexiados, podendo delegarse noutros funcionarios cando se trate de órganos sen facultades resolutorias.6. A emisión de informes con proposta de resolución nos supostos nos que legalmente proceda, así como nas materias atribuídas ao seu Departamento cando así se esixa ou sexa preceptivo.7. En materia de contratación: a) A redacción material dos pregos de cláusulas administrativas. b) A supervisión e asesoramento legal na redacción dos pregos de prescricións técnicas. c) O informe xurídico preceptivo dos pregos de cláusulas administrativas, así como os demais informes xurídicos preceptivos regulados na Lei 30/2007, de 30 de outubro (xustificación da urxencia, informe previo á resolución no caso de recursos n materia de contratación. d) A asistencia ás mesas de contratación como vogal. e) O bastanteo de poderes dos licitadores, así como o cotexo de documentos a presentar polos licitadores. f) A redacción e sinatura do documento administrativo de formalización do contrato.8. Redacción de demais documentos de complexidade técnico xurídica ou sinalamento dos modelos a seguir polos funcionarios do seu Departamento ou do Concello en xeral, ou aprobación dos presentados por estes.9. Redacción material de regulamentos e ordenanzas municipais, salvo as fiscais e de prezos públicos.10. Tramitación de expedientes de adquisición, alleamento e alteracións de bens, incluíndo a expropiación forzosa.11. Tramitación e asesoramento en expedientes de responsabilidade patrimonial.12. Coordinación da defensa procesal do Concello ante os tribunais de xustiza e órganos administrativos de natureza cuasi-xurisdiccional.13. Dirixir, coordinar e asesorar no eido do seu propio departamento.14. Prestar o asesoramento requirido, no eido das súas funcións, polas xefaturas dos restantes Departamentos ou unidades, no caso de asuntos ou materias que pola súa complexidade excedan das atribucións propias dos funcionarios que detenten tales xefaturas.15. Emisión de circulares e instrucións internas respecto ao funcionamento dos servizos e unidades, emisión e cobertura de documentos, tramitación de expedientes. 16. A responsabilidade administrativa dos arquivos e rexistros municipais.17. As sinaladas como propias do Secretario da Corporación no Real decreto 1372/1986, de 13 de xuño, en relación cos bens da entidade local.18. A expedición das certificacións ás que refírese o artigo 53.1 do Real decreto 1690/1986, de 11 de xullo, en relación cos datos obrantes no padrón municipal.19. As demais que figuren como propias do secretario na normativa aplicable á Administración local.20. Calquera outro de similar natureza ás anteriores. A persoa que ocupe o posto terá unha especial dedicación e dispoñibilidade. O posto de traballo de técnico de xestión, baixo a autoridade directa do secretario, realizará funcións de xestión, estudio e proposta de carácter medio, asesoramento técnico e emisión de informes ou elaboración de propostas de resolución de recursos, cando lle sexan delegados polo seu superior xerárquico. Responsabilizarase dos expedientes que lle sexan encomendados polo seu superior xerárquico relativos á preparación de textos legais, estudios, inspección, execución, control, seguimento e supervisión de nivel técnico medio. Levará a cabo a tramitación e ordenación dos procedementos administrativos propios da súa área funcional, prestando apoio e colaboración en actividade administrativas de nivel superior. En particular, e baixo a supervisión directa do secretario xeral, encoméndase a este posto as seguintes tarefas: 1. A supervisión, sistematización, inventario e ordenación do arquivo municipal, incluíndo a súa organización e levanza.2. O control e xestión do Inventario Municipal.3. A tramitación dos expedientes de contratación do Concello, en particular: a) A recepción e custodia, previa entrada no rexistro, da documentación achegada polos licitadores. b) Efectuar as comunicacións que sexan precisas nos procedementos de licitación. c) Actuar como Secretario/a das Mesas de contratación, levantando actas das mesmas. d) A recollida, sistematización e custodia da documentación relativa á contratación. e) No caso de que os contratos sexan financiados, total ou parcialmente, por outras entidades públicas e/ou privadas, tramitará as comunicacións oportunas, así como preparará e enviará as xustificacións oportunas.4. A tramitación e xustificación dos plans e convenios do Estado, da Xunta ou Provinciais de investimento.5. Tramitación administrativa de expedientes de adquisición, alleamento e alteracións de bens, incluíndo a expropiación forzosa.6. A centralización da información que sobre subvencións se soliciten por todos os Departamentos municipais.7. A levanza, baixo a superior autoridade do Secretario, dos Libros de Actas e Resolucións.8. A substitución do Secretario nos casos de ausencia deste.9. O envío de comunicacións do Departamento á Administración do Estado e da CC. AA.10. O exame dos diferentes diarios ou boletíns oficiais, dando conta a cada departamento responsable por razón da materia das convocatorias públicas de subvencións ou axudas e demais que poidan serlles de interese, así como recompilar os anuncios directamente relacionados co Concello.11. Calquera outro de natureza similar ou que lle sexa delegado pola Secretaría Xeral. Neste Departamento incluiranse os seguintes SERVIZOS: C.1. Servizo de Rexistro, atención ao público e información. Semella clara a conveniencia da concentración nun mesmo Servizo das funcións relativas a rexistro, información e atención cidadá e notificacións, incluíndo a xestión do portelo único, así como os rexistros especiais, sen prexuízo de que a totalidade do persoal de administración estea capacitado para desenrolar, e deba desenrolar de ser o caso, esta tarefa, precisamente polo carácter deste departamento como enlace entre o cidadán e o Concello. O Servizo estará integrado por un administrativo, un auxiliar administrativo e un axudante de servizos varios-auxiliar notificador. Neste servizo desenvolveranse todas actividades relacionadas coa atención ao público, a información e o rexistro oficial de documentos e, en concreto, son tarefas a asumir por este: 1. O rexistro de entrada e saída de documentos, ben sexa o propio do Concello ben os de calquera outra Administración coa que o Concello teña asinado o correspondente convenio (portelo único, Deputación.). 2. A preparación para a sinatura polo secretario de compulsas e certificacións.3. A colocación e retirada, debidamente dilixenciados, dos documentos expostos no taboleiro de edictos do Concello. A xestión, custodia e actualización do mesmo.4. A recollida e primeira clasificación da correspondencia municipal para a súa distribución por materias a cada un dos Departamentos competentes.5. O envío da correspondencia municipal.6. A notificación dos actos e acordos municipais.7. A atención telefónica, ben informando directamente ao cidadán, ben recollendo e/ou desviando as chamadas a cada un dos departamentos, postos, persoal ou membros da Corporación, tomando nota dos correspondentes recados de carácter oficial ou relacionados co servizo de así deixarse.8. A atención primaria ao público en xeral, informándolle sobre aquelas cuestións de carácter xeral relacionadas co Concello, reconducíndolles, de ser o caso, ao departamento, órgano ou persoa oportuna para coñecer das súas pretensións. Esta atención inclúe, de ser o caso, a concertación de citas ou entrevistas.9. Abrir e pechar a Casa do Concello en horario de oficina.10. A remisión de anuncios oficiais aos diarios oficiais e xornais.11. Consultas e intercambios de información con outras Administracións.12. DNI (citas, entregas). 13. A redacción, transcrición e notificación, segundo os modelos e/ou instrucións recibidas polo Secretario da Corporación, dos expedientes do Departamento e, en particular, os relacionados coas materias seguintes: a) Réxime xurídico, organización e funcionamento do Concello. b) Recursos administrativos. c) Responsabilidade patrimonial. d) Sancións. e) Bens municipais.14. A levanza e custodia da caixa auxiliar de Tesourería para o cobro das taxas por expedición de documentos administrativos.15. Calquera outra de apoio ao Departamento ou que lles sexa requirida propia das subescalas correspondentes. C.2. Servizo de padrón, censo, estadística e catastro. Na actualidade existen dúas persoas encargadas de xeito compartido do exercicio das funcións de censo, padrón, catastro e estadística, pero sen que exista un servizo diferenciado como tal. Este servizo será o encargado de desenvolver todas as tarefas relacionadas co censo e padrón municipais, estadística e catastro, e, en particular, as seguintes: 1. En materia de empadroamento: a) A formación, mantemento, revisión e custodia do padrón municipal de habitantes, de acordo co establecido na lexislación do Estado. b) A proposta de aprobación da revisión do padrón municipal de habitantes, con referencia ao 1 de xaneiro de cada año, formalizando as actuacións levadas a cabo durante o exercicio anterior. c) A tramitación e resolución de altas e baixas de oficio, así como a xestión de duplicidades padronais e a declaración da caducidade nos casos legalmente previstos. d) A cesión de datos do padrón de habitantes nos termos legalmente establecidos. e) A expedición de certificados e volantes de empadroamento f) A relación con outras administracións públicas en cuestións relativas ao empadroamento, en especial co Instituto Nacional de Estadística. g) A revisión da relación de entidades e núcleos de poboación e a división en seccións do termo municipal. h) A elaboración e modificación continua do rueiro oficial, así como de expedientes de denominación de vías públicas.2. En materia de procesos electorais, baixo a supervisión e coordinación da secretaría xeral: a) As obrigas e tarefas que a lexislación asigna ao Concello en materia de eleccións, con excepción de las que correspondan a la Policía Municipal en materia de seguridade. b) O asesoramento aos servizos municipais de atención ao público, en relación coa elección de locais electorais, información sobre o censo electoral e tramitación de reclamacións. c) As relacións coa Delegación Provincial da Oficina del Censo Electoral en relación coa actualización do censo electoral, tramitación de reclamacións e propostas de locais, seccións e mesas electorais. d) A relación coa Xunta Electoral de Zona, coa Comunidade Autónoma e coa Delegación do Goberno en Galicia, no referente á colaboración do Concello de Ordes na organización dos procesos electorais, con excepción das tarefas que correspondan á Policía Municipal en cuestións de seguridade e de custodia de locais electorais.3. En materia tributaria a creación, modificación e mantemento dos padróns ou censos de tributos, así como a exposición e publicación dos padróns tributarios, en todo o que a normativa outorgue competencias aos Concellos e non estean delegadas na Deputación Provincial.4. Calquera outra de apoio ao Departamento ou que lles sexa requirida propia das subescalas correspondentes D. Departamento de Intervención. Ao igual que o sinalado co Departamento servizo de Secretaría, este Departamento ten unha importancia vital non só polas súas funcións propias senón pola súa vinculación (en canto control, información e coordinación) con todos os demais servizos e Departamentos da entidade local. O máximo responsable deste será o Interventor Xeral, incluíndose a maiores neste servizo un posto de técnico e un administrativo. O posto de Interventor asume non só as competencias que directamente a Lei lle impón con carácter xeral, senón tamén aquelas outras que se prevén no presente documento. Son funcións que asumirá a Intervención as seguintes: 1. O control e a fiscalización interna da xestión económico financeira e orzamentaria. A función de control e fiscalización interna da xestión económico-financeira e orzamentaria comprende: a) A fiscalización, nos termos previstos na lexislación, de todo acto, documento ou expediente que dea lugar ao recoñecemento de dereitos e obrigas de contido económico ou que poidan ter repercusión financeira ou patrimonial, emitindo o correspondente informe ou formulando, de ser o caso, os reparos procedentes. b) A intervención formal da ordenación do pagamento e da súa realización material. c) A comprobación formal da aplicación das cantidades destinadas a obras, subministracións, adquisicións e servizos. d) A recepción, exame e censura dos xustificantes dos mandamentos expedidos a xustificar, reclamándoos ao seu vencemento. e) A intervención dos ingresos e fiscalización de todos os actos de xestión tributaria. f) A expedición de certificacións de descuberto contra os debedores por recursos, alcances ou descubertos. g) O informe dos proxectos de orzamentos e dos expedientes de modificación de créditos dos mesmos. h) A emisión de informes, ditames e propostas que en materia económico-financeira ou orzamentaria lle fosen solicitadas pola Presidencia, por un terzo dos concelleiros ou cando se trate de materias para las que legalmente sexa esixible unha maioría especial, así como o ditame sobre a procedencia de novos servizos ou reforma dos existentes a efectos da avaliación da repercusión económico-financiera das respectivas propostas. Se no debate formulárase algunha cuestión sobre cuxas repercusións orzamentarias puidera dubidarse, poderán solicitar ao presidente o uso da palabra para asesorar á Corporación. i) A realización das comprobacións ou procedementos de auditoría interna nos organismos autónomos ou sociedades mercantís dependentes da entidade con respecto ás operacións non suxeitas a intervención previa, así como o control de carácter financeiro dos mesmos, de conformidade coas disposicións e directrices que os rexan e os acordos que ao respecto adopte la Corporación. j) A emisión dos informes aos que refírese o Real decreto 1463/2007, de 2 de novembro, que aproba o regulamento de desenvolvemento da Lei de estabilidade orzamentaria na súa aplicación ás entidades locais. O citado control levarase a cabo tanto no que respecta ao fondo como a forma dos expedientes examinados, nas súas vertentes de función interventora, función de control financeiro e función de control de eficacia. A dita función leva consigo a formulación de reparos por escrito cando se manifestara en desacordo co fondo ou a forma dos expedientes examinados, previa á adopción do acordo ou resolución, nos termos e cos efectos sinalados nos artigos 215 e seguintes do Real decreto lexislativo 2/2004, de 5 de marzo.2. A función de contabilidade, a cal comprende: a) Levar e desenvolver a contabilidade financeira e o seguimento, en termos financeiros, da execución dos orzamentos de acordo coas normas xerais e as ditadas polo Pleno da Corporación. b) A inspección da contabilidade dos organismos autónomos e das sociedades mercantís dependentes da entidade local. c) A coordinación das funcións ou actividades contables da entidade local, con arranxo ao plan de contas ao que refírese o artigo 114 da Lei 7/1985, de 2 de abril, emitindo as instrucións técnicas oportunas e inspeccionando a súa aplicación. d) A preparación e redacción da conta xeral dos orzamentos e da administración do patrimonio, así como a formulación da liquidación dos orzamentos anuais. e) O exame e informe das contas de tesourería e de valores independentes e auxiliares dos orzamentos. f) A asistencia ao alcalde na confección dos documentos que deben integrar os proxectos de orzamentos xerais, así como ás súas modificacións.3. A asistencia ás sesións dos órganos colexiados, podendo delegarse noutros funcionarios cando se trate de órganos sen facultades resolutorias.4. A emisión de informes con proposta de resolución nos supostos nos que legalmente proceda, así como nas materias atribuídas ao seu Departamento cando así se esixa ou sexa preceptivo.5. En materia de contratación: a) A supervisión e asesoramento na redacción dos pregos de cláusulas administrativas e de prescricións técnicas. b) A emisión do certificado de existencia de crédito e a fiscalización do expediente, o informe dos pregos de cláusulas administrativa, así como os demais informes preceptivos regulados na Lei 30/2007, de 30 de outubro (xustificación da urxencia, informe previo á resolución no caso de recursos en materia de contratación). c) A asistencia, cando sexa preceptiva, ao acto formal de recepción e conformidade aos efectos de comprobación do investimento. d) A asistencia ás mesas de contratación como vogal.6. A redacción de demais documentos de complexidade técnico xurídica na súa área ou sinalamento os modelos a seguir polos funcionarios do seu departamento ou do Concello en xeral, ou aprobación dos presentados por estes.7. A redacción material de regulamentos e ordenanzas municipais fiscais e de prezos públicos.8. Asesoramento na análise e deseño da política tributaria local.9. A elaboración e/ou supervisión dos informes técnico económicos para a imposición de tributos, e prezos públicos nos casos nos que sexan preceptivos, así como na xestión de servizos públicos. 10. Dirixir, coordinar e asesorar no eido do seu propio departamento.11. Prestar o asesoramento requirido, no eido das súas funcións, polas xefaturas dos restantes Departamentos ou unidades, no caso de asuntos ou materias que pola súa complexidade excedan das atribucións propias dos funcionarios que detenten tales xefaturas.12. Planificar, organizar e orientar os distintos ámbitos de traballo no que se estruture a área.13. Coordinar, atender as necesidades, propoñer melloras e innovacións, informar das deficiencias e canalizar as demandas doutros servizos municipais.14. Emisión de circulares e instrucións internas, sen prexuízo das competencias da Alcaldía ou outros órganos municipais, respecto ao funcionamento dos servizos e unidades, emisión e cobertura de documentos, tramitación de expedientes., en calquera materia de carácter económico-financeira. no ámbito das súas funcións.15. As demais que figuren como propias da intervención na normativa aplicable á Administración local.16. Calquera outro de similar natureza ás anteriores.17. Coordinar, atender as necesidades, propoñer melloras e innovacións, informar das deficiencias e canalizar as demandas doutros servizos municipais. A persoa que ocupe o posto terá unha especial dedicación e dispoñibilidade. O posto de traballo de técnico de xestión, baixo a autoridade directa do interventor, realizará funcións de xestión, estudio e proposta de carácter medio, asesoramento técnico e emisión de informes ou elaboración de propostas de resolución de recursos, cando lle sexan delegados polo seu superior xerárquico. Responsabilizarase dos expedientes que lle sexan encomendados polo seu superior xerárquico relativos á preparación de textos legais, estudios, inspección, execución, control, seguimento e supervisión de nivel técnico medio. Levará a cabo a tramitación e ordenación dos procedementos administrativos propios da súa área funcional, prestando apoio e colaboración en actividade administrativas de nivel superior. En particular, e baixo a supervisión directa do Interventor xeral, encoméndase a este posto as seguintes tarefas: 1. Tarefas de xestión execución e control dos orzamentos que precise a elaboración da contabilidade municipal, incluíndo as propostas de modificacións de crédito precisas para a correcta xestión dos mesmos.2. Elaboración de estudios de custes naquelas actuacións e proxectos que se lle encomenden.3. Control dos ingresos e gastos segundo as instrucións recibidas da Intervención xeral.4. Centralización da información, seguimento e impulso das subvencións solicitadas polo Concello, así como a xustificación dos gastos efectuados.5. A emisión de informes que en materia orzamentaria ou tributaria lle sexan encomendados polo Interventor Xeral.6. A substitución do Interventor nos casos de ausencia deste.7. Calquera outro de natureza similar ou que lle sexa delegado polo interventor xeral. Ao posto de administrativo de intervención levará a cabo as tarefas seguintes: 1. Rexistro e revisión de facturas (comprobación formal das mesmas). 2. Comprobación formal dos pagamentos a xustificar.3. Control das subvencións outorgadas polo Concello, segundo as instrucións recibidas do Interventor Xeral.4. Entrada (asento) de datos na contabilidade municipal.5. Cotexo, xunto co persoal administrativo de Tesourería, da contabilidade e a tesourería municipal, aos efectos de arqueo.6. A redacción, transcrición e notificación, segundo os modelos e/ou instrucións recibidas polo Interventor da Corporación, dos expedientes do departamento, así como a súa publicación.7. A información xeral sobre o estado de tramitación dos expedientes no departamento, incluíndo a atención telefónica.8. O arquivo e custodia dos expedientes do Departamento.9. O envío de datos, vía correo ou telematicamente, as distintas administracións en cumprimento da normativa vixente.10. O envío de comunicacións do Departamento á Administración do Estado e da CC. AA.11. Calquera outra de apoio ao Departamento ou que lles sexa requirida propia da subescala correspondente. E. Departamento de Tesourería. A Xefatura do Departamento será asumida polo tesoureiro, o cal será asistido por un administrativo. O posto de tesoureiro asume non só as competencias que directamente a lei lle impón con carácter xeral, senón tamén aquelas outras que se prevén no presente documento. Son funcións que asumirá a Tesourería as seguintes: 1. O manexo e custodia de fondos, valores e efectos da entidade local, de conformidade co establecido polas disposicións legais vixentes, o cal comprende a función de contabilidade, a cal comprende: g) A realización de cantos cobros e pagamentos corresponda aos fondos e valores da entidade, de conformidade co establecido polas disposicións legais vixentes. h) A organización da custodia de fondos, valores e efectos de conformidade coas directrices sinaladas pola presidencia. i) Executar, conforme ás directrices marcadas pola Corporación, as consignacións en bancos, caixa xeral de depósitos e establecementos análogos, autorizando xunto co ordenador de pagos e o interventor os cheques e demais ordes de pagamento que se viren contra as contas abertas nos ditos establecementos. j) A formación dos plans e programas de tesourería, distribuíndo no tempo as dispoñibilidades diñeirarias da entidade para a puntual satisfacción das súas obrigas, atendendo ás prioridades legalmente establecidas, conforme ás directrices marcadas pola Corporación.2. A xefatura dos servizos de recadación, a cal comprende: a) O impulso e dirección dos procedementos recadatorios, propondo as medidas necesarias para que a cobranza realícese dentro dos prazos sinalados. b) A autorización dos pregos de cargo de valores que se entreguen aos recadadores e axentes executivos. c) Ditar a providencia de prema nos expedientes administrativos deste carácter e autorizar a poxa de bens embargados. d) A tramitación dos expedientes de responsabilidade por prexuízo de valores. Non obstante, e de conformidade co disposto no artigo 19 do Real decreto 1174/1987, de 18 de setembro, non incluirá a xefatura dos servizos de recadación respecto daqueles tributos ou ingresos que a Corporación non xestione directamente.3. A asistencia ao alcalde nas materias propias da súa área.4. Planificar, organizar e orientar os distintos ámbitos de traballo nos que se estruture a área.5. Coordinar, atender as necesidades, propoñer melloras e innovacións, informar das deficiencias e canalizar as demandas doutros servizos municipais.6. Asesorar ao órgano competente para a súa aprobación as propostas de ordenanzas e regulamentos de carácter económico, no que respecta á xestión e recadación dos mesmos.7. A proposta de pregos para a concertación de operacións de endebedamento e contratación de operacións para rendabilizar os seus excedentes temporais de tesourería.8. Ditar instrucións, sen prexuízo das competencias doutros órganos, nas materias da súa área.9. Manter actualizada a información ca central de información de riscos.10. Coordinación, elaboración e/ou supervisión das nóminas do persoal e as relacións coa Seguridade Social.11. As demais inherentes ao posto de traballo. Ao posto de administrativo de intervención levará a cabo as tarefas seguintes: 1. Rexistro e revisión das contas bancarias e a caixa municipal.2. Cotexo, xunto co persoal administrativo de Intervención, da contabilidade e a tesourería municipal, aos efectos de arqueo.3. A redacción, transcrición e notificación, segundo os modelos e/ou instrucións recibidas polo Tesoureiro da Corporación, dos expedientes do Departamento, así como a súa publicación.4. A información xeral sobre o estado de tramitación dos expedientes no departamento, incluíndo a atención telefónica.5. O arquivo e custodia dos expedientes do departamento.6. O envío de datos, vía correo ou telematicamente, as distintas administracións en cumprimento da normativa vixente.7. Calquera outra de apoio ao Departamento ou que lles sexa requirida propia da subescala correspondente. F. Departamento de Policía Local. Á hora de elaborar a RPT do corpo da Policía Local cómpre ter en conta o disposto na Lei 4/2007, de 20 de abril, de coordinación de policías locais de Galicia. Respecto ao número de efectivos a lexislación fixa unicamente un número mínimo de membros de dous policías e un oficial (artigo 30 da Lei 4/2007). Na actualidade prestan servizos no corpo da policía local de Ordes 1 oficial, 8 policías e 2 auxiliares, se ben estase no proceso de integración no corpo de policía local destes últimos. Na proposta de RPT inclúese unha praza de oficial e 11 de policías (3 delas vacantes, se ben dúas destas están pensadas para a integración dos auxiliares), así como 2 postos de auxiliar a extinguir. Determina a Lei Orgánica 2/1986, de 13 de marzo, de forzas e corpos de Seguridade do Estado, que terán dereito a unha remuneración xusta que contemple o seu nivel de formación, réxime de incompatibilidades, mobilidade por razóns de servizo, dedicación ao risco que comporta a súa misión, así como a especificidade dos horarios de traballo e a súa peculiar estrutura. No tocante ás funcións da Policía Local, de conformidade co disposto no artigo 8 da Lei 4/2007, de 20 de abril, son as seguintes: a) Protexer ás autoridades das corporacións locais e vixiar ou custodiar os seus edificios e instalacións. b) Ordenar, regular, sinalizar, denunciar infraccións e dirixir o tráfico no ámbito da súa competencia no solo urbano legalmente delimitado, de acordo co establecido nas normas de tráfico e seguridade viaria. c) Instruír atestados por accidentes de circulación no ámbito da súa competencia dentro do solo urbano legalmente delimitado. d) Policía administrativa, no relativo ás ordenanzas, bandos e demais disposicións municipais dentro do ámbito da súa competencia. Neste senso efectuará tarefas de policía administrativa, entre outras, en relación con denuncias ou informes de comprobación de posibles infraccións de carácter urbanístico, medioambiental, de apertura e funcionamento dos locais, establecementos e industrias, de exercicio da venda ambulante e, en xeral, de todas aquelas vulneracións de normas reguladoras de actividades competencia dos concellos. e) Participar en las funciones de la Policía xudicial, en la forma establecida na normativa vixente. f) A prestación de auxilio, nos casos de accidentes, catástrofe ou calamidade pública, participando, na forma prevista nas Leis, en canto á execución dos plans de protección civil. g) Efectuar dilixencias de prevención e cantas actuacións tendan a evitar a comisión de actos delituosos no marco de colaboración establecido nas xuntas de seguridade. h) Vixiar os espazos públicos e colaborar coas forzas e corpos de seguridade do Estado e coa Policía de Galicia na protección das manifestacións e o mantemento da orde en grandes concentracións humanas, cando sexan requiridos para elo. i) Cooperar na resolución dos conflitos privados cando sexan requiridos para elo. j) Calquera outras funcións en materia de seguridade pública que, de acordo coa lexislación vixente, s elles encomenden. As actuacións que practiquen os corpos de Policía local no exercicio das funcións contempladas nos apartados “c” e “g” deberán ser comunicadas ás forzas e corpos de seguridade do Estado e á Policía de Galicia segundo corresponda, de conformidade coa lexislación orgánica das forzas e corpos de seguridade. En virtude de convenio entre a Xunta de Galicia e os Concello de Ordes, no marco das competencias da Policía de Galicia, o corpos de Policía local tamén poderá exercer, dentro do seu termo municipal, as seguintes funcións: a) Velar polo cumprimento das disposicións e ordes singulares ditadas polos órganos da comunidade autónoma, con especial atención ás materias relativas á protección do menor, o medio ambiente, a saúde e a muller, sobre todo no ámbito da violencia de xénero. b) A vixilancia e protección de persoas, órganos, edificios, establecementos e dependencias da comunidade autónoma e dos seus entes instrumentais, garantindo o normal funcionamento das instalacións e a seguridade dos usuarios dos servizos. c) A inspección das actividades sometidas á ordenación e disciplina da comunidade autónoma, denunciando toda actividade ilícita. d) O uso da coacción para a execución forzosa dos actos ou disposicións da propia comunidade autónoma. Outras funcións asumidas polo departamento serán: a) Notificacións en ausencia ou indispoñibilidade do auxiliar notificador. b) Apertura e peche da Casa do Concello fóra dos horarios de oficina cando así sexa ordenado pola Alcaldía. c) Acompañamento ao alcalde e/ou concelleiros a actos oficiais sempre que sexan requiridos pola Alcaldía-presidencia. d) Prestará o apoio que se sinale pola Alcaldía, a solicitude da Xunta Electoral de Zona ou dos seus delegados, nos procesos electorais, funcións que de seguido se desenvolven. No marco das funcións que a Lei Orgánica 2/1986, de 13 de marzo, de Forzas e Corpos de Seguridade atribúe a estes (velar polo cumprimento do ordenamento xurídico e protección das persoas, aseguramento da vixilancia de edificios, instalacións e bens) a intervención dos policías locais concrétase en distintos cometidos, algúns dos cales se reflicten expresamente na Lei Orgánica 5/1985, de 19 de xuño; entre os ditos cometidos, podemos mencionar os seguintes: a) A custodia das listas do censo electoral. b) A notificación da designación dos membros das Xuntas Electorais. c) Velar polo mantemento da orde pública e do tráfico nas reunións ou actos públicos de campaña electoral. d) Acompañar o, de seren preciso, facilitar o desprazamento do presidente e dos vocais da mesa electoral á sede do Xulgado de Primeira Instancia ou de Paz, dentro de cuxa demarcación estea situada a mesa, para facer entrega do primeiro e segundo sobre da documentación electoral. Da obriga dos concellos de poñer a disposición das xuntas electorais de zona os medios persoais e materiais necesarios para o exercicio das súas funcións, e da configuración dos secretarios dos concellos como delegados das xuntas, infírense outras intervencións da policía local nas distintas fases do proceso electoral, como pode ser a sinalización dos locais correspondentes a cada sección, e mesa electoral, ou a entrega nos colexios electorais dos medios materiais, entre outros. Por outra banda, o artigo 92 LOREG establece que «as forzas de policía destinadas a protexer os locais das seccións prestarán ao presidente da mesa, dentro e fora dos locais, o auxilio que este requira» e, das funcións atribuídas ao presidente colíxese en qué consiste tal auxilio. En concreto, as atribucións encomendadas a aquel son: – Conservar a orde dentro del local electoral co fin de asegurar o respecto dos valores superiores que rexen o acto da votación, é dicir, a liberdade dos electores e a observancia da Lei (artigo 91.1 LOREG). – Velar por que a entrada ao local se conserve libre e accesible para as persoas (artigo 91.2 LOREG). – Adoptar as medidas para evitar que nos locais das Seccións en as súas inmediacións se realicen actos de propaganda ou se formen grupos que entorpezan o acceso ou dificulten ou coaccionen o libre exercicio do dereito ao voto (artigo 93 LOREG). En resumen, trátase de velar polo principio de transparencia e obxectividade do proceso electoral e o principio de igualdade (artigo 8 LOREG). G. Departamento de Urbanismo. Non cabe dúbida de que o urbanismo configúrase na actualidade como unha das funcións centrais que debe atender unha Corporación municipal, traducíndose nun gran volume de traballo que xera nun concello a materia. O persoal deste departamento debe dar resposta non só as importantes cuestións relativas ao planeamento municipal, senón tamén atender aos múltiples requirimentos da cidadanía (licenzas, información, etc.) e resolver as problemáticas cuestións que xurdan no eido da disciplina urbanística. Na actualidade o departamento intégrase por un técnico de xestión e un administrativo, propoñéndose a creación dun posto de arquitecto técnico. Na actualidade estase a redactar un PXOUM por medio dun contrato de servizos cunha consultora externa e, así mesmo, a maioría das funcións técnicas que de seguido se detallan son asumidos mediante contrato de servizos. Corresponderá, en todo caso, ao citado departamento: a) As tarefas relativas ao Planeamento xeral e de desenvolvemento (informe e tramitación do plan xeral, plans parciais, especiais, de sectorización, estudos de detalle e proxectos de urbanización), xestión do solo e cartografía. b) Emisión de informes urbanísticos e certificados de compatibilidade urbanística. c) Tramitación de licenzas de parcelación. d) Información urbanística do municipio (expedición de planos de ordenación, sobre parámetros urbanísticos segundo as ordenanzas municipais: número de alturas, usos compatibles, etc.). e) Tramitación de expedientes de licenzas urbanísticas (obra maior, obra menor, primeira ocupación, etc.) f) Tramitación de expedientes de disciplina urbanística destinados á restauración da legalidade urbanística infrinxida (paralización de obras sen licenza, legalizacións, etc.). g) Emisión de ordes de execución. h) Tramitación de expedientes de declaración de ruína. i) Tramitación de expedientes sancionadores pola execución de obras sen a pertinente licenza municipal. j) Tramitación de licenzas de ocupación de vía pública. k) Informe e tramitación de licenzas de apertura e actividades. l) Elaboración de estudios e valoracións, na área da súa competencia. m) Información xeral sobre materias relacionadas co Departamento. H. Departamento de Benestar Social-Servizos Sociais. O Departamento de Servizos Sociais do Concello trabala activamente para mellorar a calidade de vida e a participación na sociedade de todas as persoas e grupos da comunidade. As iniciativas desenvolvidas inciden especialmente na cidadanía que sufre algún tipo de carencia, marxinación ou desatención selectiva. Preténdese, a través do persoal que conforma o departamento dar soporte a prestacións básicas e ao desenvolvemento de programas e, entre as súas funcións, atópanse: a) A xestión dos servizos sociais comunitarios básicos. b) A xestión dos servizos sociais comunitarios específicos. c) A colaboración no fomento dos servizos sociais prestados por entidades de iniciativa social, así como a promoción de mecanismos de coordinación das actuacións realizadas polas mesmas, evitando no posible a duplicidade e infrautilización dos equipamentos sociais. d) A promoción e realización de estudios e investigacións sobre a problemática dos servizos sociais no ámbito local e la divulgación dos resultados obtidos nos mesmos. e) A detección e análise das necesidades e da problemática social existente no ámbito territorial municipal. f) A elaboración de plans e programas de servizos sociais de ámbito municipal g) A participación na xestión das prestacións económicas e, de ser o caso, nas subvencións concedidas pola Xunta de Galicia, nos termos legalmente establecidos. h) O fomento e promoción da solidariedade e da participación da sociedade civil na prevención e intervención social no ámbito local. i) A creación, regulación e impulso de mecanismos de participación local no ámbito dos servizos sociais. j) A coordinación dos servizos sociais cos restantes servizos municipais e das restantes administracións no desenvolvemento dos plans e programas de intervención comunitaria, facilitando a participación das entidades sociais e a implicación da cidadanía no proceso. k) Nas súas funcións, e respecto ás tarefas citadas, incluiranse a información, orientación e asesoramento, así como a tramitación dos expedientes. No eido do benestar social o Concello de Ordes traballa non só con persoal propio, que é o que se inclúe na RPT, senón que está integrado na Mancomunidade voluntaria de Municipios da Comarca de Ordes. O feito de que estea delegada nesta a atención primaria, así como algún servizo especializado, é a razón pola que non se inclúe na proposta de RPT ningún posto de traballo propio de traballador social. Como elemento de interrelación entre os distintos servizos deste área e colaborador necesario co concelleiro respectivo na xestión dos distintos programas e as diferentes políticas de recursos e axudas enténdese necesaria a creación dun posto de técnico de servizos sociais, como director do departamento. O citado director será o responsable da dirección e coordinación dos diferentes servizos, incluíndo a coordinación cos servizos delegados na Mancomunidade e a relación con outras administracións. Como técnico superior realizará funcións de xestión, estudio e proposta de nivel técnico superior, supervisando todos os expedientes administrativos do departamento, e levando a cabo a elaboración e proposta dos orzamentos anuais da súa área. Así mesmo, incluirá a dirección do Centro de Información á Muller. A decisión de non incluír o Centro de Información á Muller na presente RPT responde ao feito do seu carácter non permanente, en tanto que trátase dun servizo do Concello vinculado á percepción dunha subvención ou convenio co Servizo Galego de Igualdade. O mesmo sucede con outros servizos que non se recollen na presente RPT. Xunto co posto de traballo xa sinalado inclúese na presente RPT un posto de psicólogo, o cal encargarase das tarefas propias da unidade psicosocial e da atención e orientación especializada no eido dos servizos sociais (CIM, etc.), cuxas funcións máis polo miúdo detállanse na ficha correspondente. Do citado departamento dependerán, así mesmo, servizos municipais prestados mediante xestión indirecta, cal é o caso da Residencia da 3ª idade e a escola infantil municipal, correspondéndolle o control dos mesmos, no ámbito das súas competencias, así como o asesoramento e información sobre a prestación dos citados servizos (incluíndo as relacións cos usuarios, concesionarios e/ou outras administracións). I. Departamento de Promoción Económica e Emprego. Ten como obxectivo favorecer e impulsar a modernización, innovación e competitividade do tecido empresarial urbano e contribuír á xeración do emprego. O Departamento de Promoción Económica, pretende conseguir o desenvolvemento económico e social do ámbito local mediante o fomento de actividades económicas xeradoras de riqueza e emprego. En concreto, serán obxectivos do mesmo: – Tramitar subvencións nos ámbitos de la Comunidade Autónoma, nacional ou europeo, relacionadas con temas de promoción económica. – Obter fondos para a mellora das infraestruturas locais permitindo o desenvolvemento do municipio. – Responder a demandas de organizacións, empresas ou outras administracións. – Colaborar con diversas iniciativas que no ámbito local ou nas súas áreas de influencia, podan desenrolar entidades e asociacións locais. – Dar resposta ás demandas e necesidades da cidadanía, aos destinatarios finais: as persoas e as empresas. – Xestionar convenios de colaboración entre diferentes entidades e o Concello. – Colaborar con axentes económicos e sociais que actúan na localidade. O citado Departamento contará cun técnico superior. J. Departamento de Educación, Cultura e Deportes. Este Departamento asume a responsabilidade administrativa no exercicio das competencias municipais en materia de Educación, Cultura e Deporte, incluídas as de natureza administrativa. Incluiranse entre as súas funcións a tramitación, incluíndo o seu control, impulso e seguimento dos expedientes relacionados coa materia, así como solicitudes e xestións de subvencións, incluída a súa supervisión, escritos ou oficios, publicidade, propostas de convenios. Dentro do departamento créanse dous servizos diferenciados: I.1. Servizo de Dinamización Educativa, Cultural e Deportiva. Segundo a UNESCO animación sociocultural pode ser definida como o conxunto de prácticas sociais que teñen como finalidade estimular a iniciativa e participación das comunidades no proceso do seu propio desenvolvemento e na dinámica global da vida sociopolítica na que estean integrados. A animación é un método de intervención, con accións dirixidas e destinadas a impulsar e poñer en relación aos individuos e á sociedade en xeral, mediante actividades que potencien a súa participación social e cultural. Este servizo encargarase: ● Da xestión das competencias que en materia de educación, sexan propias do Concello de Ordes, así como de promover e xestionar as intervencións de apoio á educación que se planifiquen desde a Concellería correspondente da corporación municipal. ● Da programación de actividades culturais e deportivas, incluíndo a dinamización sociocultural e deportiva. ● Da coordinación no uso da Casa da Cultura e outras instalacións culturais e deportivas de titularidade municipal. ● Execución de actividades culturais e deportivas. ● Xestión de eventos festivos e tradicionais. ● Tramitación de subvencións en materia educativa, cultural, deportiva ou de tempo de lecer, tanto na vertente da súa solicitude a outras Administracións como da súa convocatoria cara ás asociacións e particulares. ● Coordinación das festas patronais. ● Das relacións coas entidades culturais e deportivas inscritas no rexistro municipal de asociacións. ● En xeral, a xestión e tramitación de todas as materias que no eido educativo, cultural e deportivo, sexan asumidas e/ou organizadas polo Concello. I.1. Servizo de Biblioteca. De conformidade co sinalado no artigo 8 do Decreto 24/1995, de 20 de xaneiro, considéranse bibliotecas públicas municipais aquelas bibliotecas públicas xestionadas polos Concellos que presten polo menos os seguintes servizos: 1.–Información bibliográfica.2.–Consulta en sala.3.–Préstamo a domicilio.4.–Hemeroteca.5.–Sección infantil e xuvenil.6.–Sección local. Entre as funcións a desenvolver polo servizo destacaremos o favorecer el hábito de lectura como resposta ás necesidades de formación, información, ocio e cultura de todos os cidadáns de calquera idade, de conformidade co sinalado no Manifesto da UNESCO sobre bibliotecas públicas os servizos que presta a biblioteca pública articularanse en torno aos seguintes obxectivos relacionados coa información, a educación e a cultura: ● Crear e consolidar o hábito da lectura nos/as nenos/as desde os primeiros anos. ● Prestar apoio á autoeducación e a educación formal de todos os niveis. ● Brindar posibilidades para un desenrolo persoal creativo. ● Estimular a imaxinación e creatividade de nenos/as e mozos/as. ● Sensibilizar respecto do patrimonio cultural e o aprecio das artes e as innovacións e logros científicos. ● Facilitar o acceso á expresión cultural de todas as artes do espectáculo. ● Fomentar o diálogo intercultural e favorecer a diversidade cultural. ● Prestar apoio á tradición oral. ● Garantir a todos os cidadáns o acceso á información comunitaria. ● Prestar servizos adecuados de información a empresas, asociacións e agrupacións. ● Contribuír á mellora da capacidade de información e das nocións básicas de informática. ● Prestar apoio ás actividades e programas de alfabetización destinadas a todos os grupos de idade, participar nelas e, de seren necesario, inicialas. Así mesmo deberá: ● Reunir, organizar e ofrecer aos usuarios unha colección suficiente e equilibrada de materiais documentais que permitan ao cidadán o acceso xeral á información, a formación e a cultura. ● Promover e estimular o uso dos seus fondos por parte dos cidadáns, fundamentalmente mediante a consulta en sala dos seus fondos e o préstamo dos mesmos, así como a través da organización de actividades culturais relacionadas co mundo do libro e da cultura en xeral. ● Conservar especialmente os fondos de índole local e rexional. Para a realización dos servizos citados e o cumprimento dos fins previstos o citado servizo contará cun técnico medio e un auxiliar administrativo. A figura de técnico medio ven imposta pola normativa autonómica vixente. K. Departamento de Infraestruturas, Obras e Servizos Básicos. Ata o momento, na chamada brigada de obras incluíanse a totalidade de obreiros e peóns do Concello, baixo a supervisión do encargado de obras. Da totalidade do persoal da brigada, dous oficiais dedícanse en exclusiva á labor de xardinería. Os restantes integrantes da mesma non teñen unha adscrición a funcións determinadas, realizando indistintamente todas as tarefas de mantemento, reparacións e obras en xeral. Considérase, non obstante, acertado que dentro deste departamento non exista unha clara distinción ou determinación funcional de cada un dos traballadores dado que, sendo totalmente circunstanciais as necesidades que se prantexan ao que débese engadir a estacionalidade dos traballos a realizar, é conveniente que todo o persoal estea cualificado para atender os requirimentos que se presenten en cada momento (albanelería, carpintería.), sen prexuízo de que cada un deles estea especializado en traballos máis ou menos concretos. Na actualidade tanto a persoa que actúa como responsable da brigada como dous oficiais teñen a condición de funcionarios, sendo o resto de persoal laboral. Atendendo ao disposto na lexislación sobre función pública dedúcese que as tarefas do persoal de oficios poden desenvolverse ou seren desempeñadas tanto por funcionarios como por laborais. O que non ten sentido é a coexistencia de ámbolos dous réximes. Tendo en conta, por outra banda, que semella oportuno que o posto de encargado ou capataz teña carácter funcionarial, dadas as súas funcións de coordinación, xefatura e mando, que en certas ocasións (catástrofes.) poden implicar o exercicio da autoridade, xunto co feito de que o réxime retributivo que se propón coa presente RPT asimila os conceptos retributivos do persoal laboral co funcionario, estímase axeitado que todo o persoal de oficios teña carácter funcionarial, co que os postos que figuran como laborais ben serán obxecto dun proceso de funcionarización, ben quedarán “a extinguir”, de xeito que nun futuro, cando sexa preciso incorporar novo persoal para tales postos, se integren como persoal funcionario. Estímase que a figura do capataz-encargado, que ate o momento pertence ao grupo C2 debe, polos coñecementos necesarios para o axeitado exercicio das súas funcións, pertencer ao grupo C1, co que o posto existente na actualidade quedará “a extinguir”. O departamento organízase, baixo a supervisión do encargado ou capataz, en dúas brigadas diferenciadas: K.1. Brigada de Obras e Servizos Básicos. Estará integrada por tres oficiais e dous peóns, tendo como funcións a execución das diferentes obras de mantemento, reparación, conservación, ou incluso obras novas, que lle sexan encargadas pola Alcaldía ou Concellerías delegadas nos diferentes bens integrantes do dominio público municipal ou de carácter patrimonial do Concello. Respecto ás tarefas concretas, sen ánimo de seren exhaustivos, citaremos: ● O mantemento xeral mediante: ◊ Traballos de albanelería. ◊ Traballos de pintura. ◊ Bacheado de rúas e vías municipais. ◊ Soldadura. ◊ Traballos de carpintería. ◊ Traballos de fontanería. ● A solución de avarías. ● Participar no desenvolvemento de eventos e festexos, colaborando na organización dos mesmos (colocación de palcos, cadeiras, sinalizacións, etc.). K.1. Brigada de Parques e Xardíns. Estará integrada por dous xardineiros, coa categoría de oficiais, correspondéndolle o exercicio das funcións necesarias para un bo funcionamento do servizo, executando cantos traballos sexan precisos para o axeitado mantemento e conservación das zonas verdes de titularidade municipal, parque e xardíns. Entre as tarefas concretas citaremos: ● Plantación, sementado e repoboación das distintas especies ou masa vexetal. ● Limpeza. ● Podas. ● Coidado xeral (aboado, rega, sega, corta, tratamentos preventivos, etc.). ● Solución de avarías nas instalacións de irrigación e calquera outra afecta ao servizo. ● Participar no desenvolvemento de eventos e festexos, colaborando na organización dos mesmos (colocación de palcos, cadeiras, sinalizacións, etc.). L. Servizo de Informática. O servizo de informática asume a xestión da infraestrutura, tanto informática como de comunicacións, a fin de que todos os servizos e departamentos municipais desenvolvan as súas funcións mediante o uso e aproveitamento das novas tecnoloxías. Serán tarefas propias do servizo: ● O soporte informático a todos os servizos do Concello. ● O desenvolvemento e mantemento das aplicacións que conforman os diversos sistemas de información municipal. ● A implantación dos sistemas de información desenvolvidos para cada ámbito municipal. ● O deseño de modelos de datos, fluxos de información, procedementos e documentos correspondentes aos sistemas de información. ● O deseño de procedementos de xestión e intercambio de información con organismos e entidades externas. ● A recepción e conversión da información recibida desde Organismos e entidades externas. ● A depuración e xestión da información recibida desde o exterior. ● A xeración da información municipal a enviar a organismos e entidades colaboradoras. ● A actualización e mantemento da información contida nas bases de datos municipais. ● O mantemento da imaxe corporativa e provisión de contidos ao sitio web municipal, facilitando a interacción do Concello coa cidadanía a través de internet. ● A configuración e administración de todos os servidores centrais para acadar o seu óptimo rendemento e seguridade. ● A configuración, administración e xestión da rede de comunicacións municipais e dos equipos electrónicos. ● A xestión e administración das bases de datos municipais e dos sistemas operativos. ● O funcionamento das instalacións informáticas municipais de xeito permanente. ● A instalación, configuración, mantemento e control dos equipos de usuario e do software de ofimática. ● A planificación, execución e distribución dos traballos solicitados polos departamentos municipais, a consecuencia da complexidade dos procesos ou da necesidade de periféricos especiais. ● A elaboración e implantación de sistemas de seguridade e protección das instalacións informáticas. ● A modernización da administración a través da utilización de novas tecnoloxías. ● A responsabilidade da aula de informática do Concello, así como o asesoramento (individual e colectivo) aos órganos municipais e ao persoal do Concello no manexo de programas, servidores, bases de datos, redes, etc., e, en xeral, en calquera materia propia da súa área.4. Procedemento para a tramitación, aprobación e posta en práctica. De conformidade co artigo 37 da Lei do Estatuto Básico do Empregado Público, o documento da RPT deberá ser obxecto de negociación, así o apartado “1. c” do citado artigo da mesma sinala que serán obxecto de negociación, no seu ámbito respectivo e en relación coas competencias de cada Administración Pública e co alcance que legalmente proceda en cada caso, entre outras, as materias seguintes: «c) As normas que fixen os criterios xerais en materia de acceso, carreira, provisión, sistemas de clasificación de postos de traballo, e planes e instrumentos de planificación de recursos humanos». Como sinalou a doutrina, será obxecto de negociación a relación de tarefas dos postos de traballo, así como os criterios para fixar o complemento de destino e o complemento específico, dentro dos límites sinalados legalmente. Todo elos en prexuízo da potestade de auto-organización da Administración. De conformidade co artigo 22.2. i) da LBRL, corresponde, en todo caso, ao Pleno municipal a aprobación do cadro de persoal e da relación de postos de traballo, a fixación da contía das retribucións complementarias fixas e periódicas dos funcionarios e o número e réxime do persoal eventual». Para a adopción do acordo requirirase, de conformidade co artigo 47 da LBRL, a maioría simple dos membros presentes da Corporación local. De conformidade co disposto no artigo 90 da LBRL e nos artigos 126 e 127 do TRRL, na aprobación ou modificación do organigrama e RPT seguiranse os mesmos trámites previstos para a aprobación e modificación dos orzamentos, remitíndonos a este respecto ao disposto pola lexislación reguladora das facendas locais. Dado que para la aprobación de la RPT non se esixe unha maioría especial, de conformidade co artigo 54 do TRRL, non será necesario o informe previo nin do Secretario nin do Interventor, salvo que así o ordene o presidente da Corporación ou cando o solicite un terzo dos seus membros con antelación suficiente á celebración da sesión en que houbesen de tratarse.5. Organigrama administrativo. FICHAS DESCRITIVAS DOS POSTOS DE TRABALLO DO CONCELLO DE ORDES 6. A valoración dos postos de traballo. A valoración dos postos de traballo é unha das ferramentas máis tradicionais da organización que consiste en determinar o valor dun posto, dentro dunha organización, en relación cos demais postos da mesma. Unha das súas principais utilidades é determinar a remuneración, ou unha parte da mesma, para cada un dos postos, pois retribúese en función do valor do posto de traballo que se ocupa, é dicir, da súa importancia relativa dentro da organización. Os procedementos de valoración de postos son criticados fundamentalmente por aqueles que negan o carácter científico da “organización científica do traballo” taylorista. Certamente, a pretensión de atribuír un carácter científico, de xeito xeral, ás achegas do taylorismo non se sostén en modo algún e, pos isto, unha boa parte das ditas críticas están plenamente xustificadas. Pese ao dito, a aplicación de técnicas de valoración de postos como medio para a asignación de salarios, aínda que non elimina por completo a subxectividade, a reduce significativamente. Resulta evidente que as actividades que se levan a cabo nos distintos postos de traballo non só son distintas de uns a outros, senón que teñen unha importancia maior ou menor para a organización. Asignar a cada posto o seu valor diferencial constitúe unha das operacións esenciais na realización dunha RPT. A valoración consiste en cuantificar, a través de sistemas de avaliación, a diferenza descrita de contido e importancia entre os distintos postos, sendo, polo tanto, unha operación esencial na xestión do persoal e que constitúe a esencia de toda carreira obxectiva en contraposición da valoración do persoal e da súa actividade (que configuran a carreira subxectiva), coa finalidade de crear unha estrutura salarial máis equitativa e equilibrada. Os procedementos específicos de valoración de postos son moi numerosos e variados. Algúns foron desenvolvidos por consultores e outros por empresas concretas ou asociacións sectoriais. Aínda que non se trata aquí de describilos, poden clasificarse en cuantitativos e cualitativos. Os procedementos cualitativos valoran os postos de traballo de forma global, co fin de ordenalos (sistemas de xerarquización) ou de situalos nun nivel entre os previamente establecidos (sistemas de clasificación). Permiten saber cal é a importancia de cada posto da organización, pero non as diferenzas de valor entre uns e outros. Os cuantitativos ou analíticos avalían os postos segundo distintos criterios, denominados factores, previamente seleccionados e claramente definidos. Á súa vez poden clasificarse en procedementos de comparación de factores, por unha banda, e de asignación de puntos por factor, por outra. Ao teren un carácter cuantitativo permiten determinar un valor numérico de cada posto e, polo tanto, cuantificar a diferenza de valor entre postos. Existe un amplo consenso acerca de que os procedementos de asignación de puntos por factor son os máis axeitados, tanto no que respecta xenericamente á valoración de postos en si como para evitar a discriminación salarial. Este método baséase na descomposición dos postos en factores e na valoración destes separadamente facendo un tratamento analítico de determinados elementos ou factores, e aplicándoos a todos os postos, é dicir, valora os postos a través dos diferentes compoñentes individuais, o que permite dividir cada posto nos seus compoñentes de valor e facer unha análise profunda e meticulosa. Cada posto é, así, valorado de forma autónoma, mediante un sistema de factores e graos, asignando un valor en puntos a cada posto de traballo mediante a comparación cun conxunto de factores previamente definidos, os cales serán posteriormente convertidos en contías económicas. Non obstante o citado método de puntuación de factores non será o único a aplicar, xa que logo a combinación deste co sistema de comparación de postos permítenos facer unha valoración moito máis precisa dos postos existentes dentro da entidade de que se trate, sendo un dos métodos máis útiles para a determinación do nivel. É obvio que a selección de factores, a definición dos niveis de cada factor, a descrición dos postos e a ponderación dos factores teñen unha forte compoñente subxectiva, pero isto non significa que deban rexeitarse; por unha banda pola falta de alternativas e por outra porque definen uns marcos estruturados para desenvolver a discusión sobre a estrutura retributiva nunha organización e obrigan a realizar unha análise de cada posto, é dicir, das súas funcións e das condicións nas que se desempeña. O sistema de puntuación por factores require as seguintes operacións: a) A elección dos factores de valoración e a súa definición. b) A valoración en puntos dos factores. c) A determinación do valor económico (no caso do complemento específico) e do nivel (no caso do complemento de destino) correspondente aos puntos acadados. A. A elección dos factores de valoración e a súa definición. Existen unhas características comúns en cada grupo homoxéneo de traballo, e cada unha delas dáse con distinta intensidade en cada posto de traballo. Estas características ou elementos comúns son os factores de valoración, os cales deberán estar presentes, en maior ou menor grado, na maioría dos postos a valorar. O artigo 3 do Real Decreto 861/1986, de 25 de abril, modificado por Real decreto 158/1996, de 2 de febreiro, dispón: “«Artigo 3. Complemento de destino.1. Os intervalos dos niveis de postos de traballo dos funcionarios de Administración Local serán os que en cada momento se establezan para os funcionarios da Administración del Estado.2. Dentro dos límites máximo e mínimo sinalados, o Pleno da Corporación asignará nivel a cada posto de traballo atendendo a criterios de especialización, responsabilidade, competencia e mando, así como á complexidade territorial e funcional dos servizos en que estea situado o posto.3. En ningún caso os funcionarios de Administración Local poderán obter postos de traballo non incluídos nos niveis do intervalo correspondente ao grupo de titulación en que figure clasificada a súa Escala, Subescala, clase ou categoría.4. Os complementos de destino asignados pola Corporación deberán figurar nos orzamentos anuais da mesma coa contía que estableza a Lei de Orzamentos Xerais do Estado para cada nivel.5. Os funcionarios só poderán consolidar grados incluídos no intervalo correspondente ao grupo en que figure clasificada a súa Escala, Subescala, clase ou categoría, de conformidade co establecido no artigo 21 da Lei de Medidas para a reforma da Función Pública, e de acordo con lo establecido no presente Real Decreto». Pola súa banda, o artigo 23 da Lei 7/2007, de 12 de abril, sinala que: “A contía e estrutura das retribucións complementarias dos funcionarios se establecerán polas correspondentes Leis de cada Administración Pública atendendo, entre outros, aos seguintes factores: a) A progresión alcanzada polo funcionario dentro do sistema de carreira administrativa (.)”. Do sinalado nos parágrafos anteriores cabe propoñer como factores a valorar para a determinación do complemento de destino os seguintes: – A especialización. – A responsabilidade. – A competencia. – O mando. – A complexidade territorial e funcional. Respecto á valoración do complemento específico, o artigo 4.1 do Real decreto 861/1986, do 25 de abril, dispón que “ O complemento específico está destinado a retribuír as condiciones particulares dalgúns postos de traballo en atención á súa especial dificultade técnica, dedicación, incompatibilidade, responsabilidade, perigosidade ou penosidade”. Pola súa banda, o artigo 24, apartado 3, do EBEP, referíndose aos factores aos que se debe atender para a fixación das retribucións complementarias sinala “a especial dificultade técnica, responsabilidade, dedicación, incompatibilidade esixible para o desempeño de determinados postos de traballo ou as condiciones en que se desenrola o traballo”. Polo tanto estímase axeitado para a determinación do complemento específico a valoración dos factores seguintes: – Especial dificultade técnica. – Responsabilidade. – Dedicación. – Incompatibilidade. – Perigosidade e penosidade. A.1. Factores de valoración do complemento de destino. Partirase, en cada caso do nivel mínimo do grupo, efectuando a ponderación dos mesmos dentro dos niveis correspondentes a cada grupo en función dos factores sinalados de seguido. Os intervalos de niveis de postos de traballo que corresponden a cada grupo de clasificación son os seguintes ¹ Dado que non se fixan os intervalos para este grupo de nova creación no EBEP estímanse os mesmos. Dado que xa apropia normativa de aplicación impón uns límites máximos e mínimos en función dos grupos, terase en conta non só a valoración global dos mesmos senón que ponderarase dentro do grupo de titulación. Pasaremos, de seguido, a definir cada un destes factores: a) Especialización: dado que a formación inicial requirida para o acceso ao posto ven xa determinada polo Grupo (e, polo tanto, polo nivel mínimo asinable), o dito factor fará referencia basicamente a aquela formación complementaria necesaria para o correcto desempeño do posto. b) Responsabilidade: consiste na valoración da obriga que asume o ocupante dun posto de desenvolver as tarefas encomendadas e de responder polos resultados ou consecuencias das mesmas. c) Competencia: é o apoderamento ou mandato de actuación que algúns postos levan aparellado. Refírese á capacidade do ocupante do posto para actuar, na medada que ten, en nome do Concello, representándoo. É dicir, a capacidade para vincular ao Concello coas actuacións e decisións do posto de traballo. d) Mando: Fai referencia aos postos que están baixo dependencia xerárquica do posto considerado, tendo presente a cualificación profesional e a complexidade das tarefas realizadas. Valorarase, fundamentalmente, a labor de dirección, a organización do traballo e o control dos resultados. e) Complexidade territorial e funcional. Toda vez que á extensión da área de actuación (complexidade territorial) é a mesma en todos os postos, pois cínguese ao termo municipal, valorarase a complexidade funcional, a cal consiste na existencia dun grao máis ou menos amplo de tarefas a realizar no posto, así como a súa interrelación ou complementariedade. A.1. Factores de valoración do complemento específico. a) Especial dificultade técnica: terá en conta o esforzo intelectual esixido para a resolución de problemas complexos en relación coas tarefas do posto, así como os coñecementos específicos necesarios para a execución dos mesmos. O citado factor subdivídese nos seguintes subfactores: ◊ Diversidade de coñecementos: refírese á amplitude nos coñecementos necesarios para poder desempeñar axeitadamente un posto de traballo. ◊ Complexidade das tarefas: referida á dificultade técnica que entrañan para o titular do posto as tarefas a realizar, segundo sexan tarefas repetitivas ou non, grado de desenvolvemento das mesmas, diversidade, competencia técnica necesaria. ◊ Temario mínimo esixido: en función do número de temas esixidos para o ingreso. b) Responsabilidade: a súa valoración lévase a cabo en función dos indicadores seguintes: ◊ Volume e transcendencia das obrigas a realizar. ◊ Control na dirección, coordinación, xestión e asesoramento. ◊ Autonomía. ◊ Manipulación e coidado de fondos públicos, documentos, datos, material, etc. c) Dedicación. Mide o nivel de molestia ou dificultade relativa que terá o traballador no desempeño do seu posto por razón do sistema de presenza no traballo. A avaliación realízase en función dos indicadores seguintes: ◊ Especial dedicación. ◊ Xornada de traballo a quendas. ◊ Xornada de traballo partida. ◊ Dispoñibilidade ocasional. d) Incompatibilidade. Mide o nivel de exclusividade laboral que se adquire coa Entidade como consecuencia do desempeño do posto de traballo, á marxe do tipo de xornada que se teña establecida. O réxime de incompatibilidades legais non é motivo suficiente para a súa valoración. A valoración farase segundo os parámetros seguintes: ◊ Total. ◊ Parcial. ◊ Inexistente. e) Perigosidade. Riscos que asume o titular do posto ao desempeñar as funcións inherentes ao mesmo. En particular a posibilidade de sufrir accidentes de traballo ou enfermidades como consecuencia de riscos inherentes ao posto. Gradúase en: ◊ Alta. ◊ Media. ◊ Inexistente f) Penosidade. Refírese ao grado de incomodidade, físico ou psíquico, que necesariamente terá que soportar para a execución das tarefas do posto. Os elementos de penosidade máis frecuentes son os seguintes: traballo á intemperie ou desprazamentos habituais, esforzo físico intenso e continuado, esforzo mental que requira altos niveis de concentración continuado, realización de tarefas distintas ao mesmo tempo, tarefas imprevistas ou calquera circunstancia do posto favorecedora de stress emocional. B. A determinación do valor económico do punto referido ao complemento específico. Para determinar o valor económico que lle corresponde a cada punto de complemento específico leváronse a cabo as seguintes operacións: 1. Sumar a totalidade dos puntos resultantes dos postos que na actualidade están ocupados no Concello (a estes efectos, e dado que a policía local subiu por Lei de grupo, minorouse a puntuación destes postos segundo o temario mínimo esixido). 2. Sumar a totalidade das retribucións por complemento específico, produtividade e gratificacións correspondentes a estes postos no exercicio 2009.3. Sobre a cantidade resultante da suma do parágrafo anterior, aplicar o 75% (artigo 7 do Real decreto 861/1986, de 25 de abril). 4. Dividir a citada contía entre os puntos resultantes da operación sinalada no apartado “1”, dando unha valoración por punto de 381,74 €/punto. Co cálculo efectuado, en principio, non debería producirse incremento algún nas retribucións da totalidade dos postos ocupados, senón tan só unha reordenación das retribucións acorde co disposto na normativa vixente. A aprobación da RPT implica un incremento nos custes de persoal ao servizo do Concello de Ordes. Debe informarse, a este respecto, que a Lei 26/2009, de 23 de decembro, de orzamentos xerais do Estado para o exercicio 2010, sinala no seu artigo 22 os límites respecto aos incrementos retributivos do persoal ao servizo de todas as Administracións públicas. Neste senso dispón: “Dos. Con efectos de 1 de enero de 2010, las retribuciones del personal al servicio del sector público, incluidas, en su caso, las que en concepto de pagas extraordinarias correspondieran en aplicación del artículo 21. Tres de la Ley 42/2006, de 29 de diciembre, de Presupuestos Generales del Estado para 2007, en los términos de lo recogido en el apartado Dos del artículo 22 de la Ley 2/2008, de 23 de diciembre, de Presupuestos Generales del Estado para 2009, no podrán experimentar un incremento global superior al 0,3 % con respecto a las del año 2009, en términos de homogeneidad para los dos períodos de la comparación, tanto por lo que respecta a efectivos de personal como a la antigüedad del mismo. Estos aumentos retributivos se aplicarán al margen de las mejoras retributivas conseguidas en los pactos o acuerdos previamente firmados por las diferentes Administraciones en el marco de sus competencias” (.). “Siete. Lo dispuesto en los apartados anteriores debe entenderse sin perjuicio de las adecuaciones retributivas que, con carácter singular y excepcional, resulten imprescindibles por el contenido de los puestos de trabajo, por la variación del número de efectivos asignados a cada programa o por el grado de consecución de los objetivos fijados al mismo, siempre con estricto cumplimiento de lo dispuesto en la normativa vigente. Ocho. Los acuerdos, convenios o pactos que impliquen crecimientos retributivos superiores a los que se establecen en el presente artículo o en las normas que lo desarrollen deberán experimentar la oportuna adecuación, deviniendo inaplicables en caso contrario las cláusulas que se opongan al mismo.”(.). “Diez. Este artículo tiene carácter básico y se dicta al amparo de los artículos 149.1.13 y 156.1 de la Constitución. Las Leyes de Presupuestos de las Comunidades Autónomas y los Presupuestos de las Corporaciones Locales correspondientes al ejercicio 2010 recogerán los criterios señalados en el presente artículo”. Partindo da base do sinalado anteriormente respecto ao cálculo do valor punto, de producirse un incremento en algún dos postos atoparía o seu respaldo no apartado sete do artigo 22 citado. Na medida en que o mesmo deriva das adecuacións retributivas xeradas pola ordenación e valoración dos postos de traballo, os cales non se atopaban ordenados nin axeitadamente valorados, o que supuña unha vulneración de diversos mandatos legais: art.90.2 da LBRL; art.74 e 24 do EBEP; art.126 e 127 do TRRL. A determinación das contías retributivas obedece á súa valoración motivada. Neste senso fanse as seguintes precisións: – Non se producen subidas lineais de retribucións, senón que estas son singulares, téndose, exclusivamente, en conta, para levar a cabo as mesmas, o criterio de adecuación das retribucións aos cometidos propios dos diferentes postos. – Tivéronse en conta os límites fixados no Real decreto 861/1986, do 25 de abril, de retribucións dos funcionarios de Administración local. RELACIÓN DE POSTOS DE TRABALLO DO CONCELLO DE ORDES Gabinete da Alcaldía Gabinete de Comunicación e Radio Departamento de Secretaría e Réxime Interior Departamento de Intervención Departamento de Tesourería Departamento de Policía Local Departamento de Urbanismo Departamento de Benestar Social-Servizos Sociais Departamento de Promoción Económica e Emprego Departamento de Educación, Cultura e Deportes Departamento de Infraestruturas, Obras e Servizos Básicos Servizo de Informática