25/09/2009 | Administración LocalMunicipal
Santiago de Compostela
Urbanismo. Sección de Planeamento e Xestión
Anuncio de aprobación definitiva da Modificación puntual do PERI-5 e SUNP-6 de San Lázaro

Anuncio de aprobación definitiva da Modificación puntual do Plan especial de reforma interior (PERI-5) e do Plan parcial do solo urbanizable non programado número 6 (SUNP-6) de San Lázaro O Pleno da Corporación, na sesión que tivo lugar o día 30 de xullo de 2009 adoptou o seguinte acordo: ∙ Aprobar definitivamente a Modificación puntual do PERI-5 e do Plan parcial do SUNP-6, formulada de oficio polo Concello, coas modificacións, respecto do inicialmente aprobado que se describen nos informes emitidos –resultado do trámite de información pública e do informe do director xeral do Patrimonio Cultural-, e que figuran xa incorporadas ó proxecto reformado que se somete a aprobación definitiva. O presente acordo notificarase persoalmente aos interesados e publicarase no Diario Oficial de Galicia e no Boletín Oficial da Provincia, no que se inserirá así mesmo a normativa urbanística aprobada. Así mesmo, remitirase á Consellería de Medido Ambiente, Territorio e Infraestruturas comunicación do acordo de aprobación definitiva, xunto con dous exemplares dilixenciados do proxecto definitivamente aprobado. O acto de aprobación definitiva da citada modificación puntual foi comunicado á Consellería de Medido Ambiente, Territorio e Infraestruturas con data 1 de setembro de 2009, en cumprimento do disposto polo artigo 92.3 da Lei 9/2002, de 30 de decembro, de ordenación urbanística e protección do medio rural de Galicia (LOUG). Contra o acordo transcrito de aprobación definitiva, poderase interpoñer directamente recurso contencioso administrativo ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia no prazo de dous meses, contado a partir do día seguinte ó da publicación deste anuncio. De acordo co sinalado no artigo 92.2 da LOUG, publícase deseguido o texto íntegro da normativa urbanística de aplicación. Santiago de Compostela, 01 de setembro de 2009 O alcalde Asdo.: Xosé A. Sánchez Bugallo Considérase conveniente definir uns criterios compositivos e estéticos que completen ou reforcen os xa previstos no Plan parcial e no PERI. O obxectivo destes criterios é garantir que as novas actuacións non resulten incongruentes entre si nin co resto das edificacións dos seus ámbitos de planeamento respectivos, xa que van compartir un mesmo espazo físico.8.1. Plan parcial. Ringleiras U-1 e U-2 a) Proxecto unitario. Considérase necesario, como primeiro e determinante criterio compositivo, establecer a obrigatoriedade dun proxecto único de edificación para cada unha das ringleiras previstas. Esta condición, por outra banda, ven requirida pola implantación do garaxe comunitario, que é a tipoloxía que neste documento se establece, recollendo a solución adoitada na ringleira U-3 e implicitamente prevista no propio Plan parcial. Este aspecto é especialmente importante na ringleira U-1, por canto se vai converter na fachada máis visible da actuación na zona pola que acceden normalmente á cidade todos os peregrinos do Camiño Francés. A desigual fronte das parcelas resultantes do Proxecto de reparcelación do polígono A e o xenérico dos criterios de implantación da edificación definidos no Plan parcial fan especialmente importante definir, a través do propio proxecto de edificación, unha disposición das vivendas unifamiliares que resulte coherente, non só coas parcelas adxudicadas, senón tamén e especialmente, co seu carácter de peza única e homoxénea, de acordo co espírito do Plan parcial. Para estes efectos, de existir acordo dos propietarios afectados, o propio proxecto de edificación conxunta da ringleira, poderá efectuar os lixeiros axustes que se estimen oportunos respecto das parcelas de orixe, para adaptalas a múltiplos da fronte tipo que resulte da disposición das vivendas unifamiliares. b) Plataformas de implantación da edificación De acordo cos criterios definidos no Plan parcial, establécense unhas plataformas escalonadas nas que se asentarán cada unha das ringleiras edificables. Estas plataformas son horizontais e a súa cota de implantación está recollida nos correspondentes planos de ordenación. A cota da plataforma de implantación é a cota de medición para determinar a altura máxima da edificación. O espazo edificable situado por debaixo da cota de implantación terá a condición de soto e destinarase a garaxe. c) Liñas de edificación sobre rasante As liñas de edificación sobre rasante definidas no documento teñen o carácter de máximas e representan a envolvente máxima da edificación sobre rasante, polo que non pode ser sobrepasada por voos, saíntes, etc. Dentro destas liñas máximas poderá dispoñerse a edificabilidade asignada no Proxecto de reparcelación para cada parcela de acordo cos criterios xerais definidos no Plan parcial. Dentro desta envolvente poderán deixarse espazos baleiros de edificación (pasos ou patios interiores, etc.) sen computar edificabilidade que permitan adecuar a volumetría de cada vivenda á edificabilidade total asignada. d) Liña de edificación baixo rasante A liña así definida representa a ocupación máxima da parcela permitida para a edificación baixo rasante, é dicir, a ocupación máxima da edificación por debaixo do plano horizontal que define a plataforma de implantación da edificación. No caso concreto da ringleira U-1, a liña máxima de ocupación baixo rasante recúase respecto da aliñación da parcela, tal e como se recolle no plano de ordenación, co obxecto de establecer unha franxa de espazo libre, incluída dentro da parcela privada pechada que permita, a través do seu tratamento en noiro axardinado, servir de elemento de transición entre a rasante do viario público e a da plataforma de implantación da edificación, minimizando o impacto do muro do soto sobre a rúa. e) Liñas de peche das parcelas As liñas de peche das parcelas non coinciden cos liñas de definición da parcela privada, tal e como xa estaba previsto no Plan parcial, que establecía a obrigatoriedade de pechar a parcela nunha franxa comprendida entre 20 m. como mínimo e 25 m. como máximo (art.18.6 do Plan parcial). No presente documento establécese o criterio para definir as liñas de peche, do seguinte xeito: ∙ A liña de peche nas frontes das parcelas, entendendo por tales as da súa fachada norte, será a definida no documento con carácter obrigatorio. ∙ A liña de peche na parte posterior das parcelas, na que se sitúa o xardín das vivendas, na fachada sur, será a definida no documento, obtida coa unión en liña recta do punto no que se sitúa o fondo mínimo da ringleira co que resulta de medir un fondo de 25 m. na zona de fondo máximo. A liña así definida terá o carácter de máxima, podendo o proxecto de edificación unitario da parcela dispoñer unha liña de peche que supoña menor fondo, co obxectivo, por exemplo, de obter xardíns na parte posterior da mesma dimensión. O límite mínimo da liña de peche será, en todo caso, o que produza un paralelepípedo regular, é dicir, o que iguale os fondos de todas as parcelas edificables de cada ringleira. O resto de parcela privada situada fóra da liña de peche da parcela terá un tratamento axardinado, que se deberá definir de xeito unitario para toda a parcela no proxecto de edificación, e que servirá basicamente como elemento de transición entre o viario público e a parcela privada pechada, contribuíndo, entre outros aspectos, á privacidade das parcelas e á absorción de posibles desniveis do terreo. O tratamento deste espazo será coherente co do espazo público circundante, co que deberá integrarse. f) Altura máxima A altura máxima da edificación será de 6,5 m. desde a cota de medición, definida pola cota de implantación da edificación, ata a cornixa. Sobre esta altura poderá dispoñerse, de acordo co Plan parcial un máximo de 30 m2c por vivenda (non considerados na edificabilidade total asignada na ficha da Reparcelación), co obxecto de dar accesibilidade ás terrazas, formando ático. Este elemento deberá dispoñerse recuado das fachadas un mínimo de 1/3 do fondo total da planta tipo. O recuado deberá distribuírse entre as dúas fachadas, pero será obrigatorio un recuado mínimo de 1,5 m. na fachada norte ou principal, e de 1 m. como mínimo na fachada sur. Este recuado mínimo de 1 m. establécese tamén nas fachadas que conforman os extremos leste e oeste de cada ringleira. g) Muros de contención Os muros que afloran sobre a rasante do camiño, como consecuencia da definición da cota horizontal de implantación da edificación, terán o carácter de muros de contención de terras, por canto que definen a topografía da implantación. Estes muros soamente se permitirán ata a cota de implantación da edificación e constituirán a banda opaca do valo da parcela. O proxecto de edificación definirá o tratamento específico deste muro, no que non está permitido abrir ningún tipo de oco.8.2. PERI-5. Edificio nas parcelas 9484501 e 9484502 a) Cambio de tipoloxía da edificación O principal criterio que ten que seguirse na definición da nova edificación deriva do cambio tipolóxico producido coa reordenación dos volumes. A aplicación da ordenanza do núcleo histórico de San Lázaro, que recolle dalgún xeito a forma de ocupación agraria tradicional (edificacións coa proporción e disposición do casarío tradicional, hortas pechadas coas súas construcións auxiliares) deixa de ter sentido coa ordenación de volumes proposta neste caso concreto. Polo tanto, a nova edificación deberá tratarse como un bloque urbano aberto, limpamente implantado no terreo, sen parcela libre privada asociada ó edificio que poida ser pechada para uso privativo do edificio. b) Condicións estéticas Respondendo tamén a este cambio tipolóxico, a composición e tratamento estético das fachadas do edificio evitarán a copia mimética das solucións construtivas en xeral e de ocos en particular, propias das construcións rurais ou tradicionais, e a superposición de elementos historicistas (cornixas, volutas, etc.) que non se corresponden coa tipoloxía de bloque de nova planta que se propón. En todo caso, evitaranse tamén as solucións manifestamente incongruentes co núcleo de San Lázaro ou que resulten pouco harmónicas no conxunto. Para estes efectos, parece coherente remitir ás condicións estéticas xerais fixadas para o ámbito do Plan parcial, por canto que regula edificacións de nova planta en tipoloxías modernas no entorno inmediato do núcleo de San Lázaro. c) Tratamento da cuberta Respondendo tamén a este cambio tipolóxico, a resolución da cuberta remítese ó previsto no ámbito do Plan parcial, propoñéndose a creación dunha planta ático, cun recuado obrigatorio respecto da liña de fachada das plantas tipo non inferior a tres metros, nas catro fachadas. Esta planta ático terá, como máximo, a edificabilidade que resultaría do cómputo supoñendo unha disposición de cuberta a catro augas e altura máxima no cumio de 3,5 m. d) Tratamento do espazo libre privado de uso público A parcela privada definida nos planos representa a parcela máxima ocupable baixo rasante para a dotación de aparcadoiro, sen que poida neste caso a edificación baixo rasante aflorar sobre o terreo natural, nin sobre o terreo modificado en ningún punto. Este espazo, que insistimos, non poderá ser pechado, terá sobre rasante un tratamento similar ó do espazo público circundante e será de uso público en superficie.9.1. Criterios xerais de urbanización Tanto no subámbito do polígono A destinado a vivenda unifamiliar, como na zona do PERI-5 están, como xa indicamos, sen acometer as obras de urbanización correspondentes á execución destes ámbitos de planeamento. Nesta última zona (PERI-5) deberiamos falar máis ben de obras de reurbanización, xa que as obras principias son de acondicionamento de rúas ou camiños xa existentes. O proxecto de urbanización, que necesariamente haberá de redactarse, será o instrumento que defina con precisión as obras a executar no espazo público do ámbito. O presente documento define o sistema viario e a organización dos espazos libres e zonas verdes, basicamente recollendo os criterios e determinacións dos planeamentos que adapta, con algunhas precisións, algunhas das cales xa foron comentadas no apartado 5.3 “Integración do SUNP-6 e do PERI-5”, ó que nos remitimos: ∙ Defínense os accesos ós garaxes privados desde o viario público, naqueles casos que se establecen como obrigatorios. ∙ Amplíase o viario no entorno do edificio número 64 da rúa de San Lázaro. ∙ Proponse un tratamento do sistema viario dun xeito menos xerarquizado, integrando, na medida do posible, os tráficos peonís e os rodados nas zonas nas que a excesiva especialización para viario rodado se considera inadecuada. As solucións concretas do proxecto de urbanización primarán a derivación dos tráficos ós grandes colectores circundantes evitando a creación de fluxos cara o interior do PERI. A nova ordenación permite organizar funcionalmente o sistema viario sen necesidade de afectar á vivenda existente no nº 64, polo que o proxecto de urbanización, non deberá prever a execución da urbanización nos terreos hoxe ocupados pola mesma, que se remiten a unha fase posterior, vinculada á execución da nova edificación nesa parcela. O proxecto de urbanización, en todo caso, debe garantir a coherencia do conxunto, tanto na situación de mantemento da edificación, como na situación final. Para o tratamento das zonas verdes e dos espazos peonís seguiranse criterios paisaxísticos e terán preferentemente un tratamento brando e natural. O proxecto de urbanización fará un estudo pormenorizado do arboredo existente no ámbito, co criterio xeral de primar o seu mantemento e posta en valor. En particular, estudará a viabilidade de manter a árbore existente na rúa de San Lázaro, como elemento singular e significativo do futuro espazo peonil. As franxas estreitas de zona verde pública entre as ringleiras de vivendas unifamiliares e a avenida de Clemente Fernández Sarela trataranse como elementos de transición entre o viario e a edificación, con ondulacións e vexetación que mitiguen o afloramento dos muros de soto e as ramplas de acceso ó garaxe, etc. O espazo que bordea o novo bloque do PERI, polo sur e polo leste, terá tamén un tratamento paisaxístico, resolvendo o desnivel entre as plataformas a través do emprego do terreo natural, bancais ou pequenos muros, como un colchón verde que permita a fluidez e continuidade dos espazos situados a distinta cota, facilitando os percorridos peonís.9.2. Criterios de urbanización en relación coa protección do Camiño francés Unha das principais características do ámbito é a súa vinculación directa co Camiño Francés, feito que debe guiar calquera das decisións que afecten ó tratamento da súa urbanización. Por unha banda, a delimitación oficial do Camiño Francés, en tanto non se aprobe outra delimitación que a modifique, é a contida na resolución da Dirección Xeral de Patrimonio Histórico e Documental do 12 de novembro de 1992, que discorre pola rúa de San Lázaro. Por outra banda, os documentos do Pan parcial do SUNP-6 e do PERI-5 de San Lázaro, como consecuencia dos traballos arqueolóxicos efectuados coa elaboración do planeamento, estableceron como posible traza do Camiño o tramo do camiño histórico situado ó sur, hoxe parte da rúa de Fernando de Casas Novoa, establecendo as pertinentes cautelas, que o presente documento non modifica. O proxecto de urbanización terá en conta estas circunstancias, garantindo o criterio de conservación e posta en valor do camiño situado ó sur, ademais das condicións que se poidan establecer respecto da traza oficial do Camiño. A este respecto, establécense os seguintes criterios xerais, recollendo os xa expresados nos documentos que se modifican, ós que este documento se remite, e incorporando os expresados no informe da Dirección Xeral de Patrimonio ó presente documento: ∙ O proxecto de urbanización deberá desprazar o aparcadoiro existente do borde do Camiño, na rúa de San Lázaro. ∙ Manteranse as trazas e as rasantes actuais do camiño situado ó sur, así como a vexetación existente. Enténdese, neste caso, por traza o eixo lonxitudinal do camiño e a súa sección transversal característica, sobre as que só se poderán facer lixeiros axustes ou correccións que non desvirtúen as súas características. ∙ O espazo situado na cota máis baixa, situado entre a traza do Camiño e a aliñación das vivendas da ringleira U-3, poderá pavimentarse e ter un tratamento superficial propio dun espazo libre. ∙ As canalizacións de servizos que resulten necesarios derivaranse preferentemente, na medida do posible, polo espazo libre situado na cota máis baixa.