Cnido

Cnido, tamén romanizado Knidos foi unha antiga cidade grega de Asia Menor situada na rexión de Caria, na punta da península de Datça, que forma o lado sur do golfo de Kos, preto da actual Tekir en Turquía. Historia
A antiga cidade caria de Cnido, famosa como centro de arte e cultura no século IV a. C. , situado ao final da península de Datça, preto de Bodrum. Parte da cidade foi construída no continente e outra parte na illa de Triopión, que na antigüidade estaba conectada co continente por unha ponte, e hoxe por un istmo. Estaba unida por dous grandes portos que hoxe permanecen máis ou menos intactos. Un deles está situado no mar Exeo e o outro no mar Mediterráneo. A lonxitude extrema da cidade era de pouco menos de 1, 5 km.
Descríbese por Estrabón como "a cidade que foi construída para a máis fermosa das deusas, Afrodita, na máis bela das penínsulas".
Era unha cidade avanzada en canto a ciencia, arquitectura e artes. Foi o fogar do famoso astrónomo, matemático e filósofo Eudoxo, do historiador persa Ctesias, así como de Sostrato, o construtor do célebre Faro de Alexandría. Os discípulos de Eurifo fundaron en Cnido a segunda facultade de medicina máis famosa da súa época. Cnido, con Halicarnaso e Cos, e as cidades rodias de Lindos, Camiros e Jalisos, formaron a Hexápole dórica, e alí celebraban xogos en honra a Apolo, Poseidón e as ninfas. A cidade estaba nun principio gobernada por un senado oligárquico, composto por sesenta membros, e presidido por un maxistrado.
Segundo Heródoto, a principios do século IV a. C. , os cidadáns de Cnido tentaron abrir unha canle dende o Golfo Cerámico até o Golfo de Doris, para transformar a península de Cnido nunha illa, e evitar así a invasión da infantaría persa.
Segundo Pausanias (xeógrafo), había varios santuarios de Afrodita en Cnido. Contexto bíblico
A cidade de Cnido é menciona unha vez na Biblia, no capítulo 27 dos Feitos dos Apóstolos. Arqueoloxía
A zona intramuros aínda conserva restos arquitectónicos. As murallas, na illa e no continente, especialmente arredor da acrópole, no nordeste da cidade, son perfectas.
Identificáronse a ágora, o odeón, dous teatros (capacidade 5. 000 e 20. 000), o templo de Dioniso, o templo das Musas, o templo de Afrodita e un gran número de edificios máis pequenos, e o xeral. o plan da cidade realizouse moi claramente. A estatua máis famosa de Praxíteles, a Afrodita púdica de Cnido, foi feita para Cnido. A orixinal perdeuse, pero hai exemplares de copias, os máis fieis dos cales están no Museo Vaticano. Nun templo enclausurado descubriuse unha estatua de Deméter, que foi enviada ao Museo Británico.
Tamén o reloxo de sol, desenvolvido por Eudoxo, gran inventor da súa época, atrae a numerosos turistas locais e internacionais. The Interpreter's Dictionary of the Bible, Volume Suplementario, p. 169, describe a localidade: “Un istmo baixo e estreito une a parte principal da península de Cnidia nun punto alto de terra, abrigando a sotavento, a ambos os dous lados do istmo, dous bos portos. O porto máis grande ao sur debeu ser o porto comercial, onde os barcos con destino ao oeste ou ao norte podían deixar pasar un tempo desfavorable antes de continuar a súa viaxe máis aló do cabo ventoso. Nas beiras dos portos había peiraos, almacéns, mercados, pequenos teatros e un templo de Dioniso. — K. Crim, 1976.