Fractura

Unha fractura é a rotura total ou parcial dun óso. Unha fractura pode ser espontánea, se se produce por un debilitamento fisiolóxico da estrutura ósea, ou traumática, se se produce por un axente externo que actúa sobre o organismo de forma violenta e rápida. Clasificación
Clasificación xeral
As fracturas poden ser: Sinxelas ou pechadas: danse cando o óso se parte sen producir lesións nas partes brandas que o rodean.
Complexas ou abertas: danse cando o óso esgaza as partes brandas, producindo unha ferida que o abre ao exterior. Este tipo de fractura ten un maior risco de infección e dificulta a súa curación.
Tipos de fracturas traumáticas
Entre as fracturas traumáticas poden distinguirse dous tipos: Directas: aquelas que se producen no punto no que actúa o trauma.
Indirectas: prodúcense en puntos do corpo afastados do que recibe o trauma, ou son consecuencia de movementos violentos ou traccións repentinas dos ligamentos.
Clasificación segundo o tipo de rotura do óso
Segundo o tipo de rotura do óso, as fracturas poden ser: Incompletas: cando o óso non está totalmente partido.
Transversais: cando a liña de rotura é perpendicular ao eixo lonxitudinal do óso.
Espiroidais: cando a liña de rotura é espiral ou helicoidal ao redor do óso.
Oblicuas ou diagonais: cando a liña de rotura está inclinada con respecto ao eixo do óso.
Lonxitudinais: cando a liña de rotura é paralela ao eixo lonxitudinal do óso.
Esteladas: cando o óso se fragmenta.
Clasificación segundo a parte do corpo
Fracturas da cintura escápulo-humeral (ombro)
Fractura clavicular
Fractura escapular
Fracturas do úmero
Fractura de úmero proximal
Fractura da diáfise umeral
Fracturas do cóbado en antebrazo
Fractura do olécrano
Fractura da cabeza do radio
Fractura de cúbito e radio
Fractura de Monteggia
Fractura de Galeazzi
Fractura de Essex-Lopresti
Fractura de Colles
Fractura de Goyrand-Smith ou Colles invertido.
Fractura de Barton
Fractura de Hutchinson
Fractura de Chauffeur
Fracturas do carpo e a man
Fractura de escafoides
Fractura de Bennet
Fractura de Rolando
Fracturas da columna
Fractura da columna
Fracturas da pelvis e do cadril
Fractura da pelve
Fractura do cadril
Fracturas do fémur e da tibia
Fractura da diáfise do fémur
Fractura distal do fémur
Fractura de rótula
Fractura da tibia
Fracturas do nocello e pé
Fractura do astrágalo
Fractura do calcáneo
Fractura dos metatarsianos Diagnóstico e tratamento
As fracturas diagnostícanse con relativa facilidade, aínda que é indispensable un exame radiolóxico para guiar a intervención do traumatólogo en caso de ser necesaria. En xeral o tratamento ten dúas fases, a redución e a contención.
Redución
As dúas caras do óso roto póñense en contacto, restablecendo a súa forma orixinal. Isto faise mediante redución fechada, é dicir, sometendo o óso a tracción manual ou instrumental, ou con redución cruenta, isto é, mediante intervención cirúrxica durante a cal os elementos fraccionados fíxanse empregando parafusos, fíos, placas ou cravos metálicos de varios tipos. No caso dunha fractura aberta sempre é necesaria a intervención.
Contención
A parte do corpo na que se atopa a fractura debe inmobilizarse co fin de que as paredes separadas do óso permanezan na posición correcta durante o tempo necesario para que se solden unha á outra. Para isto faise unha vendaxe ou entálanse as articulacións que se atopen por riba e por baixo da fractura.
O óso partido e reducido forma novo tecido óseo (callo) ao longo da liña de fractura. Para favorecer o crecemento óseo é oportuno enriquecer a dieta con vitaminas e minerais (vitamina D, calcio, fósforo e magnesio).