proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura

Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura (FAO, siglas de Food and Agriculture Organization, o seu nome en inglés) é unha organización especializada da ONU, creada o 16 de outubro de 1945, na cidade de Quebec. A FAO reagrupa 192 membros (191 estados máis a Unión Europea). A súa sede está na cidade de Roma, Italia desde 1951, anteriormente tiña a sede en Washington, D. C. . O seu obxectivo supremo é axudar a conseguir un mundo sen fame e o seu lema é fiat panis (pan para todos)
A FAO realiza programas para elevar os niveis de nutrición e de vida, mellora a eficiencia da produción, elaboración, comercialización e distribución dos alimentos e produtos agropecuarios de granxas, bosques e pesqueiras, promovendo o desenvolvemento e mellora da poboación rural.
Este organismo prepara ás nacións en desenvolvemento para facer fronte a situacións de urxencia alimentaria e, en caso necesario, presta socorro emerxente. Promove investimentos na agricultura, o perfeccionamento da produción agrícola, a cría de gando e a transferencia de tecnoloxía ós países en desenvolvemento. Tamén fomenta a conservación dos recursos naturais estimulando o desenvolvemento da pesca, acuicultura e as fontes de enerxía renovables. Estrutura
A FAO está dirixida pola Conferencia plenaria de países membros que se axuntan cada dous anos para analizar a actividade desenvolta e aprobar o programa de traballo e o orzamento para o exercicio bienal seguinte. A Conferencia elixe o Consello, que actúa como órgano de goberno, composto por 49 países, e ao director xeral. O actual director xeral é Jacques Diouf, senegalés, elixido en novembro de 1993. A FAO estrutúrase na Oficina do Director Xeral e oito departamentos: Agricultura e Defensa do Consumidor, Coñecemento e Comunicación, Cooperación Técnica, Desenvolvemento Económico e Social, Ordenación de Recursos Naturais e Ambiente, Pesca e Acuicultura, Forestal, Recursos Humanos e Financeiros e Físicos. En total traballan para a FAO 1600 funcionarios e ademais da súa sede central conta con Oficinas rexionais para África, Asia e o Pacífico, América Latina e o Caribe, Próximo Oriente e Europa. Oficinas Subrexionais para África do Norte, África Austral e Oriental, Illas do Pacífico, Caribe e Europa Oriental. Oficinas de Enlace en Xenebra, Washington, D. C. , Nova York, Bruxelas e Yokohama e oficinas de representación en 78 estados.
Desde 1979 considérase o 16 de outubro como Día Mundial da Alimentación.
Organización de Aviación Civil Internacional

A Organización de Aviación Civil Internacional (OACI ou ICAO, correspondente ás siglas en inglés) é unha axencia da Organización das Nacións Unidas creada en 1944 pola Convención de Chicago para estudar os problemas da aviación civil internacional e promover os regulamentos e normas únicos na aeronáutica mundial. Diríxea un consello permanente con sede en Montreal.
Organización de Nacións e Pobos Non Representados

A Organización de Nacións e Pobos Non Representados (coñecida en inglés: Unrepresented Nations and Peoples Organization; UNPO) é unha organización internacional estabelecida para dar visibilidade a pobos e nacións non representados ou marxinalizados do mundo. Foi creada o 11 de febreiro de 1991 na Haia (Países Baixos). Os seus membros son pobos indíxenas, estados non recoñecidos, minorías étnicas, territorios ocupados e demais grupos sen representación internacional.
A Organización de Nacións e Pobos Non Representados traballa para desenvolver a comprensión e o respecto polo dereito de autodeterminación, achegando asesoramento e apoio relacionados con cuestións de recoñecemento internacional e autonomía política, capacitando a grupos sobre como defender as súas causas de maneira efectiva e avogando directamente por unha resposta internacional ás violacións dos dereitos humanos contra membros do grupo. Algúns antigos membros, como Armenia, Timor Leste, Estonia, Letonia, Xeorxia e Palau, conseguiron a independencia e son membros das Nacións Unidas. Principios
A Carta da UNPO estabelece os cinco principios centrais da organización: Non-violencia: os membros da UNPO deben resolver os seus conflitos de modo pacífico, rexeitando calquera uso do terrorismo.
Autodeterminación: os integrantes concordan que os pobos teñen igual dereito ao autogoberno.
Democracia: as entidades presentes na UNPO deben necesariamente ser democráticas e tolerantes.
Ecoloxismo: o respecto ao medio ambiente é unha política obrigatoria.
Dereitos humanos: as nacións da UNPO aceptan seguir os tratados e declaracións que protexen os dereitos do ser humano.
Tódolos membros deben asinar e acatar o Pacto da UNPO. Os membros do UNpo deben ser non-violentos. Membros
A continuación amósanse os membros actuais da UNPO.
Os membros orixinais aparecen salientados cun fondo rosa e en letra grosa. Liderado
Secretarios xerais Director executivo Karl Habsburg-Lothringen – (Austria) 19 de xaneiro de 2002 – 31 de decembro de 2002
Presidentes da Asemblea Xeral Linnart Mäll – (Estonia) 1991–1993
Erkin Alptekin – (Uigures) 1993–1997
Seif Sharif Hamad – (Zanzíbar) 1997–2001
John J. Nimrod – (Asirios) 2001–2005
Göran Hansson – (Scania) 2005–2006
Ledum Mitee – (Ogoni) 2006–2010
Ngawang Choephel Drakmargyapon – 2010–2017
Nasser Boladai (dende 2017)
Organización de Solidariedade cos Pobos Afroasiáticos

A Organización de Solidariedade cos Pobos Afroasiáticos (OSPA, en inglés Afro-Asian Peoples' Solidarity Organization AAPSO) é unha organización non gobernamental con comités nacionais en máis de 90 países creada o 27 de decembro de 1957 no Cairo froito da colaboración entre Exipto, a Unión Soviética e a China, incluíndo no seu seo a diversas organizacións políticas e culturais. Os seus obxectivos iniciais eran a loita contra o imperialismo, o colonialismo e o neocolonialismo, o racismo, o sionismo e a coordinación antifascista. A partir de 1965 co aumento dos conflitos entre a URSS e a China a influencia da organización diminuíu centrándose en novos temas, como o desenvolvemento económico, social e cultural, a loita polos dereitos humanos, a democracia, o combate contra a corrupción, cuestións demográficas e ambientais, conflitos internos e guerras civís, os problemas dos refuxiados, e moitos outros.
Organización de Telecomunicaciones Iberoamericana

A Organización de Telecomunicaciones Iberoamericanas (OTI), orixinalmente chamada Organización de Televisión Iberoamericana, é unha organización fundada en Cidade de México o 19 de marzo de 1971. Reúne ás empresas televisivas dos países de Iberoamérica, cuxa produción realizar en español ou portugués, e as súas funcións son estimular e reforzar os vínculos entre organizacións e empresas de televisión que operan en devanditas linguas. Neste sentido, pon en xogo todos os medios legais e técnicos que sirvan ao intercambio das distintas áreas que a televisión afecta: cultura, deportes, información e política internacional.
A súa estrutura está composta por unha Asemblea Xeral e un Consello Executivo, onde están representados todos os países que emiten televisión en español e portugués, proporcionalmente á cantidade de televisores por fogar que cada un teña. Entre as actividades públicas da OTI, a máis coñecida foi o Festival OTI da Canción, que celebrou vinte e oito edicións entre 1972 e 2000.
O directorio da OTI está encabezado polo seu presidente desde 1997, Emilio Azcárraga Jean, e o seu secretario xeral, Miguel Diez de Urdanivia. Ten un espazo informativo semanal chamado Servizos Informativos OTI, para as cadeas públicas que empezou a emitirse o 10 de xaneiro de 2000.
Esta organización transmitiu os Xogos Olímpicos (inverno e verán), as Copas Mundiais de Fútbol e os Xogos Panamericanos, entre outros eventos.
Organización do Pobo de África do Suroeste

A SWAPO (acrónimo en inglés de South-West African People's Organization; en galego: «Organización Popular Africana do Suroeste») é un partido político de Namibia. A efectos electorais denomínase «SWAPO Party» (partido SWAPO).
Foi fundada en 1960. En 1966, pasou a ser unha organización militar que, usando tácticas guerrilleiras, empezou a combater o goberno surafricano en busca da independencia de Namibia. Primeiramente tivo os seus cuarteis xerais en Zambia, trasladándoas a Angola en 1975 ao se independizar esta de Portugal.
Utilizando o slogan "Unha Namibia, unha nación", opúxose con vehemencia ás políticas de desenvolvemento separado (apartheid) e de bantustáns impostas polo réxime racista de Suráfrica.
Cando en 1990 Namibia finalmente se constituíu como Estado independente, a SWAPO converteuse no partido político dominante da escena política, co seu líder Sam Nujoma gañando as primeiras eleccións e converténdose no primeiro presidente do país.
A SWAPO volveu obter a vitoria nas eleccións de 2005, con Hifikepunye Pohamba, logrando facerse co 75% do electorado.
Organización do Xenoma Humano

A Organización do Xenoma Humano ou HUGO (siglas do seu nome en inglés Human Genome Organisation) é unha organización implicada no Proxecto Xenoma Humano, un proxecto dedicado ao mapado do xenoma humano. HUGO creouse en 1989 como unha organización internacional, principalmente para fomentar a colaboración entre científicos de todo o mundo que estudaban o xenoma. O Comité de Nomenclatura de Xenes de HUGO (HUGO Gene Nomenclature Committee), abreviado como HGNC (aínda que ás veces se lle chama tamén "HUGO") é un dos comités de HUGO máis activos e o seu obxectivo é asignar un único nome e símbolo a cada un dos xenes humanos. Historia
HUGO creouse en abril de 1988 na primeira convención dedicada ao mapado do xenoma celebrada en Cold Spring Harbor. A idea de fundar esta organización procedeu do biólogo surafricano Sydney Brenner, que é coñecido polas súas importantes contribucións aos traballos sobre o código xenético e outras áreas da bioloxía molecular, e gañador do Premio Nobel de Medicina de 2002. Nesa xuntanza elixiuse un Consello Fundador formado por 42 científicos de 17 países. HUGO ten a súa sede en Xenebra, Suíza. Posteriormente elixíronse outros 178 membros máis, ata facer un total de 220.
Organización dos Estados Americanos

A orixe da Organización dos Estados Americanos remóntase a 1826, cando Simón Bolívar convoca en Panamá un primeiro congreso dos novos países independentes polo que se establece o Tratado de Unión Perpetua. A primeira Conferencia Internacional de Estados Americanos tivo lugar en Washington D. C. entre 1889 e 1890 e creou a Unión Internacional de Repúblicas Americanas, cunha oficina comercial permanente.
Durante a IX Conferencia celebrada na cidade de Bogotá o 30 de abril de 1948, vinte e unha nacións asinaron a Carta Fundacional pola que se establecía a Organización dos Estados Americanos. Idiomas oficiais
O castelán, francés, inglés e portugués. Funcionamento
A Asemblea Xeral reúnese cada ano. Un consello Permanente composto por un representante de cada Estado está presidido polo país ao que lle toque segundo a orde alfabética dos países en español. Existe un Secretariado Xeral para coordinar as accións de tódolos órganos. Organismos asociados
Instituto Interamericano de Estatística.
Comisión Interamericana de Enerxía nuclear.
Consello Interamericano de Defensa.
Organización para a Cooperación Islámica

A Organización para a Cooperación Islámica (OCI, en árabe: منظمة التعاون الإسلامي‎, en francés: Organisation de la coopération islamique, até 2011 coñecida como Organización da Conferencia Islámica (en árabe: منظمة المؤتمر الإسلامي, en francés: Organisation de la Conférence Islamique), é un organismo internacional que agrupa aos estados de confesión musulmá, que foi creado en 1969 durante a Conferencia de Rabat e formalizada dous anos despois. A súa sede está en Jeddah (Arabia Saudita). Conta con cincuenta e sete membros, incluíndo á representación da Autoridade Nacional Palestina.
As súas accións circunscríbense á actividade colaborativa entre os seus membros, sobre todo na loita contra o imperialismo, o neocolonialismo e a emancipación de Palestina. Historicamente celebráronse diversos congresos que contribuíron co seu desenvolvemento: Lahore (1974), A Meca (1981), Casablanca (1984), Kuwait (1987), Dakar (1991). A súa repercusión é menor que a da Liga Árabe.
Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico

Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE), é unha organización de cooperación internacional, composta por 30 estados, cuxo obxectivo é coordinar as súas políticas económicas e sociais. Foi fundada en 1961 e a súa sede central atópase na cidade de París, Francia. O seu antecesor foi a Organización Europea para a Cooperación Económica. O seu secretario xeral desde o 1 de xuño de 2006 é o mexicano José Angel Gurría. Obxectivo
A OCDE constituír como un dos foros mundiais máis influentes, no que se analizan e establécense orientacións sobre temas de relevancia internacional como economía, educación e medio ambiente.
Os seus principais obxectivos son: Promover o emprego, o crecemento económico e a mellora dos niveis de vida nos países membros, e así mesmo manter a súa estabilidade.
Axudar á expansión económica no proceso de desenvolvemento tanto dos países membros como nos alleos á Organización.
Ampliar o comercio mundial multilateral, sen criterios discriminatorios, de acordo cos compromisos internacionais.
O principal requisito para ser país membro da OCDE é liberalizar progresivamente os movementos de capitais e de servizos. Os países membros comprométense a aplicar os principios de: liberalización, non discriminación, trato nacional e trato equivalente. Estados membros
Hai 33 membros de pleno, 25 dos cales son considerados de alto-ingreso (*) segundo o Banco Mundial. Relacións con non-membros e ampliación
24 países non-membros participan como observadores regulares ou completos en comités da OCDE, aos que se suman outros 50 comprometidos en diversas actividades; e que poden solicitar seren membros permanentes previa avaliación positiva polo medio.
O 16 de maio do 2007, o Consello ministerial da OCDE decidiu comezar a discutir o acceso de Chile, Estonia, Israel, Rusia, e Eslovenia; como así fortalecer a súa cooperación co Brasil, a China, a India, Indonesia e Suráfrica a través dun incremento nas súas relacións ou como membros plenos. Outros candidatos a membros plenos son o restante aínda non incluído da Unión Europea: Bulgaria, Chipre, Letonia, Lituania, Malta e Romanía.
Organización para a Liberación de Palestina

A Organización para a Liberación da Palestina (OLP) (En árabe: منظمة تحرير فلسطينية, Munazzamat al-Tahrir Filastiniyyah) é unha organización política e paramilitar de palestinos dedicada ao establecemento dun estado palestino independente. Yasser Arafat presidiu a organización desde 1969 até a súa morte no 2004, e sucedeuno Mahmoud Abbas (tamén coñecido como Abu Mazen. ) En anos recentes, o obxectivo oficial da OLP foi redefinido para consistir apenas da Cisxordania e da Franxa de Gaza, malia que unha parte substancial da organización non obedecer a esta redefinición.
Organización para a Unidade Africana

A Organización para a Unidade Africana foi unha organización internacional que pretendía agrupar os países de África, estableceuse o 25 de maio de 1963 en Adís Abeba (Etiopía) e desapareu o 9 de xullo de 2002 substituída pola Unión Africana. Tiña como obxectivo promover a unidade e a solidariedade entre os estados africanos, defender a soberanía e integridade dos estados africanos, coordinar e harmonizar as políticas nacionais, e actuar como voz colectiva do continente, ademais dedicábase tamén á erradicación do colonialismo, mesmo establecendo un comité de liberación por mor de axudar os movementos independentistas contra os gobernos europeos. Secretarios Xerais da OUA (1963-2002)
Kifle Wodajo (Etiopía) maio de 1963
Diallo Telli (Guinea) xullo de 1964
Nzo Ekangaki (Camerún) xuño de 1972
William Eteki (Camerún) xuño de 1974
Edem Kodjo (Togo) xullo de 1978
Peter Onu (Nixeria) interino xuño de 1983
Ide Oumarou (Níxer) xullo de 1985
Salim Ahmed Salim (Tanzania) setembro de 1989
Amara Essy (Costa do Marfil) setembro de 2001
Organización sen fins lucrativos

Unha organización sen ánimo de lucro (OSAL), tamén denominada unha organización non lucrativa (ONL) ou unha organización sen fins de lucro (OSFL) é unha entidade cuxo fin non é a consecución dun beneficio económico. Adoitan ter a figura xurídica de asociación, fundación, mutualidade ou cooperativa (as cooperativas poden ter ou carecer de ánimo de lucro) e polo xeral reinvisten o excedente da súa actividade en obra social.
Organótrofo

Os organótrofos son os organismos que utilizan compostos orgánicos como doantes de electróns e hidróxenos no seu metabolismo enerxético. Este tipo de metabolismo denomínase organotrofia. O contrario de organótrofo é litótrofo, organismo que obtén os seus equivalentes electrónicos de substancias inorgánicas. Non hai que confundir organótrofo con heterótrofo, xa que a heterotrofia refírese ao modo de obter carbono para as biosínteses, que nos heterótrofos procede de substancias orgánicas (nos autótrofos procede do CO2). De todos modos, moitos organótrofos son tamén heterótrofos.
Os organótrofos que fan a respiración aerobia oxidan substancias orgánicas das que extraen electróns, que os coencimas levan á cadea de transporte electrónico e acaban no oxíxeno (aceptor final), á vez que xeran unha forza protón motriz que orixina a produción de ATP. Outros son fermentadores. Hai organótrofos procariotas que poden realizar a respiración anaerobia de substratos orgánicos utilizando como aceptor final de electróns unha substancia distinta do oxíxeno; deses substratos orgánicos proceden os equivalentes electrónicos utilizados (pero se o que "respiran" son substratos inorgánicos serían litótrofos en vez de organótrofos).
Certas bacterias fotosintéticas que non utilizan auga como doante de electróns na súa fotosíntese, senón compostos orgánicos denomínanse fotoorganótrofas. Os animais, fungos, protozoos e a maioría das bacterias son quimioorganótrofos.
Orgasmo

O orgasmo é o clímax do pracer sexual. Proceso e reaccións
Antes do orgasmo, sobe a concentración do sangue nos xenitais até un máximo, e durante o clímax danse contraccións dos músculos desta zona do corpo, intre no que se descarga a tensión sexual. Despois ten lugar unha relaxación da rexión xenital e, en moitos casos, de todo o corpo. No caso do home, polo xeral, a exaculación acontece canda o orgasmo.
Á parte das reaccións corporais, o orgasmo faise notar por unha sensación de delirio que case sempre é sentida como pracenteira. Algunhas culturas dividen os orgasmos en niveis que chegan até un estado de éxtase que perdura por un longo lapso de tempo e pode ser acadado por certas prácticas sexuais e prácticas de meditación.
Orgullo crítico

Orgullo crítico é o nome de varias manifestacións de protesta de persoas LGBTI realizadas en varias cidades españolas, alternativas aos orgullos oficiais, que se consideran despolitizados e institucionalizados O movemento reclama a non mercantilización e a repoliticización do Orgullo, así como unha forte crítica do capitalismo rosa, a xentrificación, a homonormatividade, o pinkwashing ou o homonacionalismo.
O orgullo crítico comezou a organizarse en 2006 en Madrid como unha manifestación alternativa ao MADO, reivindicando a data do 28 de xuño para lembrar o espírito de loita de Stonewall cunha perspectiva anticapitalista, transfeminista, antiracista e anticapacitista.
Orientación (teoría de grafos)

Na teoría de grafos, unha orientación dun grafo non orientado é unha asignación dunha dirección a cada aresta, convertendo o grafo inicial nun grafo orientado. Grafos orientados simples
Nun grafo orientado simple ningún dos seus pares de vértices está unido por dúas arestas mutuamente simétricas. É dicir, como máximo só un de (x, y) ou (y, x) poden ser frechas da gráfica.
Un torneo é unha orientación dun grafo completo. Unha poliárbore é unha orientación dunha árbore non orientada. A conxectura de Sumner afirma que todo torneo con 2n – 2 vértices contén cada poliárbore con n vértices.
O número de grafos orientados non isomorfos con n vértices (para n 1, 2, 3, … ) é 1, 2, 7, 42, 582, 21480, 2142288, 575016219, 415939243032, … (secuencia A001174 na OEIS). Orientacións restrinxidas
Unha orientación forte é unha orientación que dá como resultado un grafo fortemente conexo. As orientacións totalmente cíclicas estreitamente relacionadas son orientacións nas que cada aresta pertence polo menos a un ciclo simple.
Unha orientación dun grafo non orientado G é totalmente cíclica se e só se é unha orientación forte de cada compoñente conexa de G. O teorema de Robbins afirma que un grafo ten unha orientación forte se e só se está conectada por dúas arestas. Os grafos desconectados poden ter orientacións totalmente cíclicas, mais só se non teñen pontes.
Orientación do papel hixiénico

O uso do papel hixiénico inserido nun dispensador de eixo horizontal á parede contempla dúas orientacións posíbeis: o papel hixiénico pode pender encol do rolo ou embaixo do rolo. A elección é estudada por cuestións de preferencia persoal, costume ou psicolóxicas. A Doutora Gilda Carle dirixiu o Toilet Paper Personality Test sobre 2000 suxeitos Nas enquisas entre un 60% e un 70% dos consumidores norteamericanos e de especialistas en cuartos de aseo e de cociña prefiren a orientación encol. Existen diversas teorías sobre as inferencias de cada escolla sobre as preferencias do usuario. E o programa da Doutora Carle recolle testemuñas de usuarios do papel que cambian a orientación para a súa preferencia antes de usalo en casas alleas aos que son invitados. En enumeración sobre as vantaxes e inconvenientes recóllense as seguintes. Encol
Maila unha disposición simétrica en canto esforzo, o profesor Nicholas DiBella de Standford argumenta que na posición encol existe maior espazo para o brazo do usuario para comodamente retirar o papel.
Reduce o risco de refregar o papel contra a parede incrementando o número de bacterias e. coli das feces humanas e por tanto de transferir posíbeis enfermidades ou outros xermes.
Os negocios da hostalaría utilizan esta posición para incluír un selo que indica que o papel aínda non foi aberto para o seu uso. Ou incluso formas decorativas ou origami.
É a posición escollida nas marcas dos fabricantes para a publicidade do produto. Embaixo
Posición máis discreta, non deixando ver asimetrías no rolo e preferida en certas decoracións.
Reduce o risco de que un neno ou mascota desenrole o papel de forma inintencionada xogando.
Nunha autocaravana reduce o risco de que o papel caia durante a condución.
O papel adenta máis facilmente nesta posición.
Orientación sexual

A orientación sexual é a preferencia ou tipo de atracción sexual que experimenta unha persoa en relación a xénero ou xéneros doutras. Clasificación
A orientación sexual clasifícase en función do xénero cara ao que se orienta o desexo da persoa: heterosexual (cara ao xénero oposto)
homosexual (cara ao mesmo xénero)
bisexual (cara máis dun xénero)
asexual (cara ningún xénero)
pansexual (en principio sen preferencia ou indistintamente do xénero)
Robert A. Baron (1997) sinalou que "Aínda que as porcentaxes varían considerablemente, arredor do 2% dos estadounidenses son completamente homosexuais e aproximadamente un 2 ou 3% son bisexuais, mentres que o resto da poboación é heterosexual". Características
Segundo Neil R. Carson (1996), existen indicios que relacionan a conduta sexual coa morfoloxía do sistema nervioso central. Nos seres humanos estes indicios aparecen ao seren detectadas disfuncións do lóbulo temporal do cerebro, que adoitan ter relación coa redución da actividade sexual. En xeral a área do cerebro coñecida como núcleo sexualmente dimórfico presenta un tamaño anómalo en individuos sometidos a cantidades extraordinarias de estróxenos e naqueles que na súa etapa fetal experimentaron estrés prenatal. O tamaño do núcleo sexualmente dimórfico relaciónase co comportamento sexual do macho, que é especialmente reducido naqueles individuos que sufriron lesións nesta área cerebral. A área análoga do cerebro feminino é o núcleo ventromedial do hipotálamo.
Considérase probable que a herdanza xenética puidera desempeñar un papel na determinación da orientación sexual. Os estudos feitos con parellas de irmáns xemelgos descubriron que o nivel de concordancia era do 52 % entre xemelgos monocigóticos e tan só do 22% nos que non o son. Estudos posteriores sobre parellas de irmás xemelgas revelaron que as porcentaxes eran do 48 e o 16 % respectivamente. Fronte estas cifras, só o 10% dos irmáns adoptivos e non xemelgos comparten unha orientación sexual homosexual. O feito de atopar un índice máis elevado entre xemelgos non monocigóticos que entre irmáns non xemelgos suxire que os factores ambientais tamén poden ter peso na determinación da orientación sexual. Isto leva a pensar que o máis probable é que a orientación sexual proveña da interacción de factores determinantes múltiples, entre os cales se contan tanto os psicosociais e os biolóxicos.
A orientación sexual, sexa a súa orixe innata ou adquirida, atribúese a sensacións e conceptos persoais, tanto vividos como imaxinados; o comportamento sexual dunha persoa pode ser diferente á súa orientación. Así, por exemplo, a abstinencia sexual non resulta sempre dunha orientación sexual.
Orientations of Proteins in Membranes

Orientations of Proteins in Membranes (OPM) database (base de datos Orientacións de Proteínas en Membranas) é unha base de datos que proporciona as posicións espaciais das estruturas das proteínas de membrana na bicapa lipídica. As posicións da proteína calcúlanse usando un modelo de solvatación implícita da bicapa lipídica. Os resultados dos cálculos foron verificados comparándoos con estudos experimentais da disposición espacial das proteínas transmembrana e periféricas de membrana.
As estruturas das proteínas tómanse de Protein Data Bank. OPM tamén proporciona unha clasificación estrutural de proteínas asociadas a membranas en familias e superfamilias, e a topoloxía na membrana, a estruturas cuaternarias de proteínas no seu estado unido á membrana, e o tipo de membrana de destino para cada proteína. Poden descargarse os ficheiros coordinados cos límites de membrana calculados. O sitio permite a visualización de estruturas proteicas con límites de membrana planos por medio de Jmol, MDL Chime, WebMol e Discovery Studio.
Esta base de datos foi amplamente utilizada en estudos experimentais e teóricos de proteínas asociadas á membrana. Porén, as estruturas de moitas proteínas asociadas a membrana non están incluídas na base e datos se non se poden predicir computacionalmente. Este é o caso cando todas as partes ancoradas na membrana das proteínas (hélices alfa anfifílicas, residuos non polares expostos, ou residuos de aminoácidos lipidados) se perden nas estruturas experimentais.
Oriente

Oriente é unha noción europea de orixe ilustrada e romántica. Describe os territorios que nos séculos XVII e XVIII se escapaban ao coñecemento e control directo das potencias europeas e se situaban ao leste dos montes Urais e ao sur do Mar Negro. Eran, basicamente, Asia e o norte de África. ..
Porén, Oriente non existe como tal entidade xeográfica nin cultural. Inclúe desertos como o deserto do Gobi, estepas cultivábeis, como Siria, cordilleiras e bacías fluviais (Nilo, Éufrates e Tigris, Indo, Ganxes, Yang-Tse), a xungla etc.
Culturalmente dividiuse en tres áreas: O Extremo Oriente, con centro cultural na China.
O Oriente Medio, con centro cultural na India.
O Próximo Oriente, con centro cultural en Mesopotamia.
En historiografía, fálase da Historia Antiga de Oriente ou da Historia do Oriente Antigo por mero paralelismo coa historia occidental. Etimoloxía
O termo provén da lingua latina orior (levantarse), referido ao Leste. Aínda que as posicións de Oriente e Occidente son relativas (como o Leste e o Oeste), úsase en relación á orixe do termo (así, o Imperio Bizantino era o Imperio Romano de Oriente).
Origin (software)

Origin é un software desenvolvido por Electronic Arts que permite xestionar os videoxogos mercados a devandita compañía a través dunha conta de usuario, polo que permite xogar en calquera computador prescindindo do DVD-ROM ou CD-ROM. O sistema funciona coa maioría dos xogos actuais, pero non está habilitado para algúns xogos máis antigos. [Cómpre referencia] Ofrece ademais actualizacións de xogos e inclúe extras para os xogos, entre outras cousas. [Cómpre referencia]
Anteriormente Origin coñecíase como "EA Download Manager", "EA Downloader" e "EA Link". [Cómpre referencia] Compoñentes
Tenda
A tenda de Origin permite buscar e adquirir títulos de Electronic Arts. No canto de recibir un DVD e un CD-Key, o título adquirido é automaticamente asociado ao cliente de Origin. Origin garante que a descarga estará dispoñible, como mínimo, ata un ano despois da compra.
Cliente
O cliente de Origin é un software autoactualizable que permite aos usuarios descargar xogos, expansións, parches, etc de Electronic Arts. Este cliente é moi similar ao seu opoñente Steam. O predecesor a Origin causou problemas con xogos como Battlefield 2 e Spore Creature Creator dando a lugar a crasheos do xogo.
Origin Mobile
Electronic Arts planea lanzar Origin para dispositivos móbiles (por exemplo dispositivos iOS e Android) e que os logros sexan sincronizados en ambas as plataformas. Historia
EA Downloader foi lanzado en 2005. Este foi substituído por EA Link en 2006, engadindo trailers, demos e contido especial. En 2007, foi substituído, outra vez, por unha mestura de EA Store e EA Downloader Manager. Os usuarios compraban a través de EA Store e logo descargaban o contido con EA Downloader Manager. A tenda e o cliente reabriron co nome de Origin o 3 de xuño de 2011. [Cómpre referencia]
Original Equipment Manufacturer

Original Equipment Manufacturer (OEM, "fabricante de equipos orixinais") é un fabricante que produce produtos para que outras empresas os vendan co seu propio nome. Características
Nalgunhas industrias establecéronse significados máis específicos do termo. Por exemplo, na industria da enxeñaría mecánica, enténdese por provedor de equipamento orixinal unha empresa subministradora cuxos produtos se utilizan na fabricación do hardware final en venda para o cliente. Se despois se vende o mesmo produto para substituír a peza orixinal defectuosa, é unha venda de posvenda. A miúdo, as pezas de recambio dos competidores OEM véndense a un prezo máis baixo no mercado de accesorios independentes (Independent Aftermarket, IAM). Se unha empresa tamén distribúe os seus produtos aos clientes finais, o desconto de prezo ao entregar aos revendedores chámase desconto OEM.
No sector da automoción o termo adquire outra connotación, o propio fabricante de coches chámase OEM, Urovesa ou Audi serían OEMs. Na cadea de subministración ou na pirámide de provedores, os termos Tier-1 ou First Tier ("Nivel 1" ou "Primeiro nivel") utilízanse para provedores directos, como Continental AG ou Valeo, un provedor que traballe para ese primeiro Tier-1 sería o Tier-2 ou segundo nivel, a cadea seguiría cun Tier-3 ou de terceiro nivel, como pode ser un centro de homologacións como o Centro Tecnolóxico do Automóbil de Galicia etc.
Orion (nave espacial)

Orion é unha nave espacial tripulada desenvolvida pola NASA. Foi concibida como parte do proxecto Constellation da NASA para levar astronautas á Estación Espacial Internacional primeiro e logo para facer misións tripuladas á Lúa e potencialmente Marte. Inicialmente denominada Orion CEV (Crewed Exploration Vehicle), pasou a denominarse Orion MPCV (Orion Multi-Purpose Crew Vehicle) despois da cancelación do proxecto Constellation e de que a Axencia Espacial Europea entrara a formar parte na súa construción. Características
En 2006 a NASA seleccionou a Lockheed Martin como construtora da súa nova cápsula tripulada. A cápsula, cun deseño baseado nas cápsulas do proxecto Apollo, debe ser capaz de levar ata seis astronautas á ISS e servir de bote salvavidas acaroado á estación. O seu deseño permite tamén levar catro astronautas ata a Lúa. A cápsula ten un volume habitable duns 10 m3 e consumiría ata 9 kW de potencia eléctrica subministrada por paneis solares.
O concepto inicial da Orion era a dunha cápsula que sería lanzada polo xa cancelado foguete Ares 1 (derivado da tecnoloxía do transbordador espacial) e que aterraría en terra en lugar de no océano, usando airbags ou retrofoguetes. Contemplábanse tres versións: a Orion bloque 1 usaríase para levar e traer astronautas e carga á ISS, a Orion bloque 1B só se usaría para levar e traer carga á ISS e non estaría tripulada, e a Orion bloque 2, deseñada para misións lunares acoplada a un módulo capaz de aterrar na Lúa. O foguete Ares 1 foi cancelado en 2010, xunto co resto do proxecto Constellation excepto Orion, que foi renomeada como Orion MPCV.
Orion MPCV conta con colaboración da ESA, que aporta o módulo de servizo (baseado no da nave automática europea ATV) á cápsula tripulada. A nova cápsula xa non estará destinada a voos á ISS, que son levados a cabo mediante naves privadas, se non que se usará para misións lunares e interplanetarias e será lanzada mediante o novo foguete SLS. Orion EFT-1
A misión Orion EFT-1 (Exploration Flight Test 1) consistiu no lanzamento dun prototipo de cápsula Orion sen tripular para probar as súas características en voo e na reentrada atmosférica. A cápsula de proba foi lanzada o 5 de decembro de 2014 mediante un foguete Delta 4H desde Cabo Cañaveral a unha órbita elíptica cun apoxeo de 8000 km. A cápsula, xunto coa etapa superior do foguete, deu dúas voltas á Terra antes de separarse a cápsula e reentrar na costa preto de Baixa California. O voo durou un total de 4 horas e 24 minutos e foi considerado un éxito.
Orixe (matemáticas)

En matemáticas, a orixe dun espazo euclidiano é un punto especial, normalmente denotado pola letra O, usado como punto fixo de referencia para a xeometría do espazo circundante. Coordenadas cartesianas
Nun sistema de coordenadas cartesianas, a orixe é o punto onde se cruzan os eixes do sistema. A orixe divide cada un destes eixes en dúas metades, un semieixe positivo e outro negativo. Despois, os puntos pódense localizar con referencia á orixe dando as súas coordenadas numéricas, é dicir, as posicións das súas proxeccións ao longo de cada eixe, xa sexa na dirección positiva ou negativa. As coordenadas da orixe son sempre todas cero, por exemplo (0, 0) en dúas dimensións e (0, 0, 0) en tres. Outros sistemas de coordenadas
Nun sistema de coordenadas polares, a orixe tamén se pode chamar polo. Non ten coordenadas polares ben definidas, porque as coordenadas polares dun punto inclúen o ángulo formado polo eixe x positivo e o raio desde a orixe ata o punto, e este raio non está ben definido para a propia orixe. Na xeometría euclidiana, a orixe pódese escoller libremente como calquera punto de referencia conveniente.
A orixe do plano complexo pódese referir como o punto onde se cruzan o eixe real e o eixe imaxinario. Noutras palabras, é o número complexo cero.
Orixe de replicación

Unha orixe de replicación (máis coñecido coma ORI) é o lugar concreto do ADN onde se inicia a replicación. Trátase, polo tanto, dunha determinada secuencia de nucleótidos a partir da cal desenvólvese unha forquita de replicación que dará lugar ás dúas cadeas idénticas de ADN resultantes.
Nos organismos procariotas adoita atoparse unha única orixe de replicación no seu ADN, mentres que nos eucariotas atópanse normalmente múltiples orixes en cada cromosoma, o que permite unha velocidade razoable de replicación das longas cadeas de ADN destes organismos. Esta multiplicidade de orixes nunha cadea conforma as denominadas burbullas de replicación. Bibliografía básica
Klug, W. S. , et al, Conceptos de Xenética, 8ª ed. Pearson Educación, 2006. ISBN 84-205-5014-0. Outros artigos
Complexo de recoñecemento da orixe
Orixe recente africana dos humanos modernos

Na paleoantropoloxía, a orixe recente dos humanos modernos en África, abreviada como teoría da Saída de África, é o modelo máis aceptado para describir a dispersión xeográfica dos humanos anatomicamente modernos e as súas primeiras migracións. A nivel académico sóeselle chamar a hipótese da única e recente orixe, a hipótese de substitución ou a orixe africana recente. Ata a década dos oitenta era un modelo especulativo que se corroboraría cun estudo do ADN mitocondrial das poboacións humanas actuais combinándoo con restos de espécimes fósiles e estudos físico-antropolóxicos.
Os estudos xenéticos e os restos fósiles mostran que os Homo sapiens arcaicos evolucionaron cara a humanos anatomicamente modernos exclusivamente en África, entre hai 200, 000 e 150, 000 anos e que esa comunidade de Homo sapiens saíu de África hai entre 125, 000 e 60, 000 anos. Esas poboacións de Homo sapiens desprazarían os Neandertais e con Homo erectus. A data da primeira saída de África exitosa, isto é, os primeiros emigrantes con descendentes que sobreviviran, foi hai 60, 000 anos, como suxiren estudos poboacionais xenéticos, malia que con todo hai restos arqueolóxicos arábicos de ferramentas que mostran que existiron poboacións alí xa hai 125, 000 anos.
Un recente estudo revela que que existe unha primeira liñaxe, anteriormente descoñecida, de 338, 000 anos o que fai que se atrase a estimación para o devanceiro común máis recente (Y-MRCA).
A única e recente orixe dos humanos modernos no leste africano é a posición máis predominante arestora dentro da comunidade científica. Existen teorías que discrepan en se houbo un único éxodo ou varios. O modelo de dispersión múltiple implica considerar a posibilidade da teoría da Dispersión do Sur que está a gañar apoios grazas a estudos xenéticos, lingüísticos e restos arqueolóxicos. Outra serie de autores están a sospeitar dunha "longamente ignorada África do Norte" como lugar de orixe dos humanos modernos, que serían os que saíran do continente.
A principal hipótese que compite coa saída de África é a orixe multirexional dos humanos modernos, que propón que houbo múltiples migracións de Homo sapiens que hibridarían coas poboación locais de Homo erectus e múltiples rexións do planeta. A meirande parte dos multirrexionalistas aprecian que África sería a principal fonte da diversidade xenética mais danlle lugar a que houbese hibridacións.
Múltiples probas xenéticas da última década teñen mostrado que varias especies das agora extintas especies de humanos arcaicos hibridasen cos humanos modernos. Esas especies deixaron un impacto xenético destacable en todo o mundo: os Neadertais en todas as poboacións humanas agás nas poboacións africanas subsaharianas, os Homínidos de Denisova en Australasia (como o o son os melanesios, aborixes australianos ou os Negritos) e unha hibridación entre Subsaharianos africanos cunha aínda descoñecida especie de homínidos (posiblemente parte das poboacións de Homo heidelbergensis). A proporción de hibridación mostrouse que era relativamente baixa, entre o 1 e o 10%.
Orión de Alexandría

Orión, en latín Orion, en grego antigo ̓Ωρίων, foi o nome dun gramático grego mencionado na Suídas, que di que naceu en Alexandría. Posibelmente viviu no século II. Ensinou en Bizancio ou en Constantinopla.
Segundo a Suídas, escribiu: Ἀνθυλόγιον.
Ἀττικω̂ν λέξεων συναγωγή.
Unha obra sobre etimoloxía.
Un panexírico do emperador Hadriano.
Oriónidas

As Oriónidas son unha chuvia de meteoros de actividade moderada. A súa actividade esténdese entre o 2 de outubro e o 7 de novembro. O máximo ten lugar o 21 de outubro con THZ 23. Características
Son meteoros de velocidade alta que radian da constelación de Orión. A súa declinación (+16 º) próxima ao Ecuador Celeste permite a súa observación dende todo o globo.
O corpo proxenitor das Oriónidas é o cometa 1P/Halley. Un dos cometas máis coñecidos, que pasou por última vez preto da Terra en 1986. Este cometa periódico dá lugar a outra chuvia de meteoros de actividade moderada, as Eta Acuáridas, que teñen lugar cada ano no mes de maio.
Orkut

Orkut foi unha rede social propiedade de Google, creada o 19 de xaneiro de 2004 co obxectivo de dotar os usuarios dunha ferramenta para crear novas amizades e manter relacións sociais. O seu nome procede do xefe dos desenvolvedores do proxecto Orkut Büyükkokten, enxeñeiro turco de Google.
Na súa creación pensouse no mercado norteamericano e nun principio foi unha rede fundamentalmente anglófona coa maioría dos seus membros procedentes dos Estados Unidos. Porén desde 2004 os usuarios do Brasil medraron exponencialmente, e na actualidade a maioría dos seus usuarios actuais son do Brasil e da India. No Brasil é o sitio web máis visitado e conta con máis de 23 millóns de usuarios na India é o segundo máis visitado. Orixinariamente a sede de Orkut estaba en California pero en agosto de 2008 Google anunciou que o servizo ía ser dirixido desde Brasil por Google Brasil.
Orlan (traxe espacial)

Orlan é o nome dunha familia de traxes espaciais soviéticos e rusos deseñados por NPP Zvezda para actividades extravehiculares. Foi usado por primeira vez na estación Saliut 6 e seguiron usándose na estación Mir e na Estación Espacial Internacional. Os traxes Orlan derivan do traxe Kretchet, que tería que usarse na exploración lunar tripulada polos soviéticos. Está formado por extremidades flexibles unidas a un torso ríxido co casco integrado. Accédese ao traxe por unha tapa na parte posterior, que se pecha selando o traxe. A parte exterior da tapa contén o soporte de equipo vital do traxe, mentres que os controis están na parte frontal, no peito.
A versión orixinal, o Orlan-D, usado na Saliut 6, tiña unha autonomía de tres horas. A versión DM soporta ata nove horas de excursión extravehicular. A presión interna do traxe é de 0, 40 atmosferas, requirindo só un tempo de 30 minutos de prerrespiración para poder usalo.
Orlando Serrell

Orlando L. Serrell, nado en 1968, é un "savant adquirido" estadounidense (alguén que presenta habilidades 'sabias' despois dunha lesión ou enfermidade do sistema nervioso central (SNC), a diferenza dunha persoa que nace con trastorno autista ou outra discapacidade do desenvolvemento). Adquisición e habilidades
Serrell non posuía ningunha habilidade especial até que foi golpeado por unha pelota de béisbol no lado esquerdo da súa cabeza o 17 de agosto de 1979, antes de facer once anos. Serrell caeu ao chan, pero finalmente recuperouse e continuou xogando ao béisbol. Non buscou ningún tratamento médico porque non llo dixo aos seus pais; durante moito tempo, sufriu dores de cabeza. Finalmente, a dor de cabeza rematou, pero Serrell pronto notou que tiña a capacidade de realizar cálculos calendáricos dunha complexidade sorprendente. Tamén pode recordar o tempo, así como (en diferentes graos) onde estaba e o que fixo todos os días desde o accidente. Vida persoal
Serrell reside en Newport News, Virxinia.
Orlets 1

Orlets 1 ou Don foi un tipo de satélite de recoñecemento fotográfico ruso. Características
Os oito satélites Orlets 1 foron lanzados entre 1989 e 2006. Eran satélites de recoñecemento que usaban unha cámara panorámica e película fotográfica que era devolta á Terra en oito cápsulas para a súa análise. A súa orixe está na insuficiencia dos satélites Yantar 2K dos anos 1970 para proporcionar alertas temperás ante posibles ataques. Entre as variantes de satélites de recoñecemento desenvolvidas posteriormente están os Orlets 1, lanzados a bordo de foguetes Soiuz U e Soiuz U2. Foron sucedidos pola serie Orlets 2.
Orlets 2

Orlets 2 ou Yenisey foi un tipo de satélite de recoñecemento fotográfico ruso sucesores dos Orlets 1. Características
Os Orlets 2 eran versións melloradas dos Orlets 1. Tamén eran satélites de recoñecemento que usaban unha cámara panorámica e película fotográfica que era devolta á Terra para a súa análise, pero en lugar de oito cápsulas, como os Orlets 1, usaban 22 cápsulas para poder enviar máis material fotográfico. A maior masa dos satélites fixo que tiveran que ser lanzados mediante foguetes Zenit 2. En total lanzáronse dous Orlets 2, un en 1994 e outro en 2000.
Orleáns

Orleáns é unha cidade francesa, capital da rexión Centro-Val de Loira e do departamento do Loiret. Está situada a beiras do río Loira. Historia
Era a cidade de Canubium o centro da tribo celta dos carnutes. No 52 a. C. , Xulio César destruíuna, sendo refundada nos tempos de Aurelio co nome de Aurelianorum. No 451 Atila saqueou a cidade.
Orne

Orne (61) é un departamento francés que pertence á rexión da Normandía. Debe o seu nome ao río Orne. Principais cidades
Alençon, chef-lieu (capital) do departamento
Flers
Argentan
Ornex

Ornex é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Oro

Oro, actualmente chamada provincia do Norte, é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea, con capital Popondetta. A provincia abrangue unha área duns 22. 800 km2, e segundo o censo do ano 2000, tiña unha poboación de 133. 065 habitantes.
Orografía

A orografía (do grego όρος, montaña, e γραφία, descrición) é a parte da xeografía física, e tamén da xeomorfoloxía, que estuda o relevo terrestre e a súa estrutura nunha rexión determinada.
En modelos xeocientíficos, coma os modelos xerais de circulación, a orografía define o límite inferior (agás onde houber océano). Coma a representación orográfica faise dende o espazo segundo a media das altitudes da célula considerada (por exemplo, a representación das coras das montañas do Himalaia) haberá depender da resolución horizontal coa que se traballa. Canto máis alta sexa a resolución horizontal, mellor representará a orografía do terreo real.
Cando os tributarios dun río ou a estrutura dunha cunca son catalogados en secuencia orográfica, os que teñen unha orde máis elevada son os que se atopan próximas aos nacementos do río, mentres que as de orde menor atópanse próximas á desembocadura. Este método de catalogar tributarios é inverso á Orde de Corrente de Strahler, onde os tributarios situados na cabeceira son catalogados na categoría 1.
Oronimia

En toponimia, orónimo é o nome co que se designa unha montaña ou outro accidente do relevo.
A oronimia é o estudo dos orónimos e de como os accidentes do relevo reciben o seu nome e estes son transmitidos ao longo da historia. Etimoloxía
O termo orónimo deriva do grego antigo ὄρος óros, "montaña", e oνομα ōnoma, "nome". Un exemplo sería o topónimo Alpes (alemán: Alpen; italiano: Alpi; francés: Alpes; grego: Αλπεις; occitano: Aups/Alps; romanés: Alps; eslovaco. Alpe), que comparte forma e significado con algúns topónimos galegos como Montalbo, monte Alba ou outras variantes. Cómpre ter en conta que a forma converxe con outra procedente do latín cuxo significado é "branco".
Orontes (pobo)

Os orontes foron un pobo de Asiria citado por Plinio o Vello, que di que vivían ao leste de Gaugamela. Corresponderíanse coa moderna tribo kurda dos Rowandi.
Orosomucoide

A orosomucoide (ORM) ou alfa-1-glicoproteína ácida (α1AGp, AGP ou AAG) é unha proteína de fase aguda atopada no plasma sanguíneo. É unha glicoproteína alfa-globulina que é modulada por dous xenes polimórficos. Sintetízase principalmente en hepatocitos e ten unha concentración normal en plasma de entre 0, 6 e 1, 2 mg/mL (1–3 % das proteínas plasmáticas). Os seus niveis no plasma vense afectados polo embarazo, queimaduras, certos fármacos e determinadas doenzas, especialmente a infección por VIH.
A única función establecida da ORM é actuar como carrexadora de compostos lipófilos con carga neutra. En medicina, coñécese como principal transportadora de fármacos básicos, é dicir, cargados negativamente (mentres que a albumina sérica transporta fármacos ácidos, é dicir, cargados positivamente, e neutros), esteroides e inhibidores da protease. O envellecemento causa un pequeno decrecemento nos niveis de albumina no plasma; se acaso, hai un pequeno incremento da orosomucoide (alfa-1-glicoproteína ácida). O efecto destes cambios sobre a unión a proteínas de fármacos e a entrega de fármacos no seu destino corporal; porén, este parece ser mínimo. A ORM mostra unha interacción complexa coa homeostase da tiroide: observouse que a ORM (ou AGP) en baixas concentracións estimula o receptor da tirotropina (TSH) e a acumulación intracelular de AMP cíclico. Porén, as altas concentracións de ORM inhibían a sinalización de TSH.
A orosomucoide foi identificada como un dos catro biomarcadores circulantes potencialmente útiles para estimar o risco en cinco anos da mortalidade por todas as causas (os outros tres son a albumina sérica, o tamaño de partícula da lipoproteína de moi baixa densidade, e o citrato).
A orosomucoide incrementa a súa cantidade na ictericia obstrutiva, diminúe na ictericia hepatocelular e en infeccións intestinais.