proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Dorota Malarczyk

Dorota Malarczyk, nada en 1966, é unha numismática, medievalista e islamista polaca. Traxectoria
Dorota Malarczyk é unha numismática e islamista polaca, conservadora do Museo Emeryk Hutten-Czapski, que é como se coñece o gabinete numismático do Museo Nacional de Cracovia. Malarczyk foi membro do comité organizador do XVI Congreso Internacional de Numismática, que tivo lugar en Varsovia en 2022.
Entre os focos dos seus proxectos de investigación cómpre salientar as emisións monetarias omeias da antiga Marea, en Exipto, as inscricións do cemiterio de Kom el-Dikka en Alexandría, as xemas gravadas con inscricións árabes e a moeda de prata na Europa do século X. Recoñecementos
2020: Premio Samir Shamma, da Royal Numismatic Society, de Londres. Publicacións
Esta é unha escolma dalgúns dos artigos máis representativos, publicados por Dorota Malarczyk ao longo da súa traxectoria: (2000). "Dirhams of some early medieval finds from the area of Great Poland" (con A. Bartczak). En Wiadomości Numizmatyczne. Vol. XLIV. Nº 1. Páxinas 39-54.
(2005). "Skarb dirhamów z x wieku z grodziska w truszkach zalesiu, pow. Kolno, woj. Podlaskie [O tesouro de dirhams do século X da fortaleza de Truszki Zalesie, Kolno poviat, Podlaskie]" (con M. Bogucki e E. Marczak). En Wiadomości Numizmatyczne. Vol XLIX. Nº 2. Páxinas 173-190.
(2007). "Orenice, gm. Piątek, pow. Łęczyca". En Wiadomości Numizmatyczne. Vol LI. Nº 1.
(2016). "Skarb z XI wieku z Grzymisławia, powiat człuchowski [Un tesouro do século XI procedente de Grzymisław człuchow Powiat]" (con R. Wawrzczak). En Wiadomości Numizmatyczne. Vol. LX. Nº 1-2. Páxinas 137-156.
(2018). "Wczesnoabbasydzkie dirhamy z nowoodkrytego grodziska w bornitach koło pieniężna [Primeiros dirhams abbasís dunha fortaleza recentemente descuberta en Bornites]" (con S. Wadyl e K. Martyka). En Wiadomości Numizmatyczne. Vol. LXII. Nº 1-2. Páxinas 129-143.
Dorothy Crowfoot Hodgkin

Dorothy Crowfoot Hodgkin, nada no Cairo o 12 de maio de 1910 e finada en Ilmington o 29 de xullo de 1994, foi unha química británica. Recibiu o Premio Nobel de Química polo seu traballo en cristalografía. Traxectoria
Estudou química en Oxford e Cambridge antes de comezar as súas investigacións no Somerville College de Oxford en 1936, posto que mantivo ata 1977. Foi unha pioneira na cristalografía de raios X, descubrindo a estrutura química da penicilina nos anos 40 do século pasado (o que permitiu a súa fabricación sintética) así como a da vitamina B12 e a insulina, esta última tras unha longa investigación de 34 anos. No 1960 foi nomeada Wolfson Research Professor na Royal Society e no 1976 foi medalla Copley pola mesma institución. No 1964 accedeu á Orde do Mérito, no lugar deixado vacante por Winston Churchill.
Dorsal Central do Índico

A dorsal Central do Índico é unha dorsal central océanica localizada de norte a sur na parte occidental do océano Índico. Límites
A dorsal Central do Índico considérase tradicionalmente que separa a placa africana da placa indoaustraliana. Do mesmo xeito, a zona de fractura de Owen no fin norte da dorsal dise que separa a placa indoaustraliana da placa arábiga. Con todo, os movementos na zona de fractura de Owen son insignificantes, e Arabia e a India móvense como unha única placa. Historia tectónica
A dorsal Central do Índico abriuse durante a separación da Mascarene Plateau e a dorsal de Chagos-Laccadive en 38 Ma, ambos produto do punto quente da Reunión, único punto quente coñecido que interactuou coa dorsal Central do Índico. Agora situado a 1100 km da dorsal, o punto quente cruzou a dorsal preto dos paralelos 18-20°S, dende a placa india á africana, en 47 Ma. O punto quente da Reunión inclúe a dorsal de Chagos-Laccadive sobre a placa india que leva ata a costa india occidental onde o novo punto quente produciu as Deccan Traps en 66 Ma.
A única estrutura por riba da auga preto da dorsal Central do Índico é a illa Rodrigues, cumio da enigmática dorsal de Rodrigues entre Mauricio e a dorsal. A dorsal de Rodrigues alcanza a dorsal en 19°S a través dunha serie de cordais coñecidos como os tres Reis Magos.
Dorsal Pacífico-Antártica

A dorsal Pacífico-Antártica é unha fronteira diverxente entre placas tectónicas situada no leito oceánico do sur do océano Pacífico, que separa a placa do Pacífico da placa Antártica. Está considerada a sección meridional da dorsal do Pacífico Oriental, xeralmente ao sur da zona de fractura do Challenger e esténdese ao sur da Unión Tripla de Macquarie ao sur de Nova Zelandia. A dorsal de Louisville
Ao longo de 4300 km ao noroeste dende a dorsal Pacífico-Antártica ao Osbourn Seamount en Tonga e a unión de Kermadec sitúase unha longa liña de montes submarinos chamada dorsal de Louisville, a cadea máis longa deste tipo no Pacífico, que se pensa que se formou pola placa do Pacífico esvarando sobre un centro de longa vida de magma que man, chamado punto quente de Louisville.
Dorsal Suroeste do Índico

A dorsal Suroeste do Índico é is a dorsal oceánica localizada no leito do suroeste do océano Índico e o sueste do océano Atlántico. É unha fronteira diverxente que separa a placa africana ao norte da placa antártica ao sur, e caracterízase pola gran lentitude de expansión do fondo (só superada pola dorsal Gakkel no ártico) combinada cun rápido alongamento do seu eixe entre as dúas unións triplas, Rodrigues (20°30′S 70°00′L) no Índico e Bouvet (54°17′S 1°5′O) no Atlántico. Subseccións
Bouvet TJ–Andrew Bain TF
Andrew Bain TF
Andrew Bain TF–Melville FZ
Melville FZ–Rodrigues TJ
Dorsal do Pacífico Oriental

A dorsal do Pacífico Oriental, do Pacífico Leste, Gran Dorsal Pacífico- Antárctica, denominada tamén cordilleira Albatros ou cordilleira Illa de Pascua, é unha dorsal oceánica ou cordilleira submarina que se estende en sentido sur-norte polo fondo oriental do océano Pacífico, desde as inmediacións da Antártida, no mar de Ross, ata internarse no golfo de California, mantendo unha continuidade xeolóxica que culmina no lago salgado coñecido como mar de Salton, no deserto de Colorado. A lonxitude da dorsal é de aproximadamente 8. 000-9. 000 km. O punto máis alto, que xa aflora sobre o nivel do mar, sitúase en Illa de Pascua (539 m. s. n. m. ). A profundidade da base da dorsal é de 3. 500 a 4. 000 m. O seu perfil transversal caracterízase pola presenza dun eixo de ancho, sobre o cal se presenta unha estreita área de crista elevada. Xeoloxía
Como esta dorsal é un bordo diverxente da codia terrestre, constitúe o límite entre varías placas tectónicas; como a placa antártica, a placa de Nazca, a placa do Pacífico, a placa de Cocos e a placa norteamericana.
Da dorsal despréndense varios ramais secundarios, como a Dorsal de Chile, o Cordón de Nazca e a Dorsal de Galápagos ademais de colindar as microplacas de Juan Fernández e Pascua, a primeira situada a partir do sitio onde se desprende a dorsal de Chile e a segunda moi preto da Illa de Pascua.
Nesta dorsal foron moi estudadas as chamadas fumarolas negras, que abundan no seu leito. Esta actividade volcánica na área da dorsal deu orixe a unha serie de illas como Pascua, Salas y Gómez e Pitcairn.
Dorsal mesoatlántica

A dorsal mesoatlántica ou dorsal do Atlántico é unha dorsal oceánica que se atopa no océano Atlántico e constitúe un límite diverxente ou constructivo entre placas tectónicas, estendéndose por todo o seu fondo ao longo do océano Atlántico. No Atlántico Norte separa as placas eurasiática e norteamericana, mentres que no Atlántico Sur separa as placas africana e suramericana.
Esténdese dende os 87°N (uns 333 quilómetros ao sur do Polo Norte) ata a illa Bouvet, 1700 quilómetros ao norte da Antártida onde se transforma na dorsal atlántica-índica onde continúa cara ao leste. A esa altura ábrese cara ao oeste para formar a dorsal escocesa. Ao norte de Islandia, a cadea continúa o seu camiño cara ao océano Ártico. Chegando ó Ecuador, a cordilleira queda dividida en norte e sur pola fosa romanche, a cal chega a acadar os 7. 800 metros de profundidade. En varios puntos, a altura das montañas supera o nivel do mar, formando illas.
Dos Hermanas

Dos Hermanas é unha cidade e concello español da provincia de Sevilla, en Andalucía, situada na área metropolitana de Sevilla. Xeograficamente atópase na depresión do río Guadalquivir.
O 1 de xaneiro de 2015 tiña 131. 317 habitantes censados. A súa extensión superficial é de 160 km² e ten unha densidade de 815 hab/km². As súas coordenadas xeográficas son 37º 17' N, 5º 55' O. Atópase situada a unha altitude de 42 metros e a 10 quilómetros da capital de provincia, Sevilla. O termo municipal abrangue catro núcleos de poboación separados: Dos Hermanas (centro), Fuente del Rey, Marismas y Puntales-Adriano e Montequinto.
Dositeo Ramos López

Dositeo Ramos López, finado en Castro de Ribeiras de Lea (Ribeiras de Lea, Castro de Rei) o 18 de marzo de 1941, foi un mestre galego. Traxectoria
Mestre na escola da Liga Santaballesa de Instrucción en Santaballa. Aprobou as oposicións en 1917 e foi destinado á escola da Escanabada (Xustás, Cospeito). Trasladouse á escola dos Pedregás en 1934. Finou en Castro de Ribeiras de Lea o 18 de marzo de 1941. Vida persoal
Casou con María García Rois e foi pai de Manuel Ramos García.
Dositeo de Colonos

Dositeo (en latín Dositeus, en grego antigo Δωσίθεος) nado en Colonos no século -III e finado no século -II, foi un xeómetra grego, a quen Arquímedes dedicou algúns dos seus libros (Sobre a esfera e o cilindro e Sobre as espirais).
Censorino di que mellorou o Octaeteris de Eudoxio. As súas observacións sobre a aparición de estrelas fixas feitas ao redor do -200 serviron despois a Xémino de Rodas e Claudio Ptolomeo. É mencionado por Plinio o Vello. Fabricio inclúeo na Bibliotheca Graeca.
Dote

O dote é o patrimonio que a familia da noiva entregan ao noivo para soster as futuras cargas do matrimonio e que en moitos casos é directamente proporcional ao status social do futuro esposo. O dote outórgase ao marido, quen o administra durante a duración do matrimonio, xa que en caso de divorcio tería que devolvelo. Miña nai, por me casar,
prometeume bois e vacas;
cando me foi da-lo dote,
doume unha cunca de papas. O dote nas distintas culturas
Nalgunhas culturas, o dote forma parte dun intercambio de riquezas entre as familias contraentes acompañado dun certo pago do noivo ou da súa familia á familia da noiva, denominado excrex. Este pago é relativamente frecuente nalgunhas culturas africanas, mentres que o dote sería máis propio de Oriente Próximo, o sur de Asia (China, India) e algunhas sociedades europeas.
A pesar de que nestes países asiáticos se prohibe expresamente o dote a mediados do século XX, esta práctica segue sendo bastante común e en ocasións suscitou problemas cando non se poden satisfacer as esixencias do marido, o que carrexa malos tratos ou ata uxoricidios ou outros tipos de asasinatos.
Nalgunhas rexións de Europa conservouse a tradición do enxoval, que antigamente consistía no conxunto de aveños, mobles e roupas achegadas pola familia da noiva e que hoxe tamén pode facerse extensible á familia do noivo.
Noutras culturas, como nos pobos xermánicos do medievo, aparece un fenómeno marital denominado Morgengabe, que consistía nun pago da noiva á familia do noivo.
O mahr é un fenómeno parecido ao Morgengabe xermánico pero na cultura islámica que se menciona no Corán no versículo 4: 4.
Douban

Douban. com (chinés simplificado: 豆瓣; pinyin: Dòubàn), inaugurada o 6 de marzo do 2005, é unha base de datos en liña e rede social chinesa que permite aos usuarios rexistrar información e crear contidos relacionados co cinema, os libros, a música, eventos recentes, e actividades realizadas nas cidades da China. O seu nome procede dun hutong do distrito de Chaoyang, en Beijing, onde vivía o seu creador mentres traballaba na páxina.
Nos seus comezos, Douban estaba aberta tanto a usuarios rexistrados como non rexistrados. Para aqueles, a páxina recomendaba libros, películas e música, ademais de funcionar como unha rede social ao estilo de WeChat ou Weibo. Para os non rexistrados, a páxina ofrece valoracións e recensións de obras.
A data de 2021, Douban conta con case 990 millóns de usuarios rexistrados, así como autores e críticos que empregan a web como páxina oficial. A plataforma foi comparada con IMDb, Rotten Tomatoes ou Goodreads. Controversias
Censura
Douban é empregada para discutir multitude de problemas sociais, polo que é obxecto da censura do goberno chinés. Douban revisa todo o contido subido á páxina, evitando a publicación de temas polémicos.
Protestas de Tian'anmen
No ano 2009, durante o 20 aniversario das protestas da praza Tian'anmen, Douban impuxo unha prohibición sobre certas palabras chave vinculadas co incidente. Moitos usuarios trasladáronse a outras páxinas menos estritas coa censura, en sinal de protesta.
Censura LGBT
No 2011, usuarios chineses do colectivo LGBT anunciaron un boicot a Douban pola censura de varios anuncios sobre un festival de cinema LGBT.
Double Star

Double Star, tamén coñecido como Tan Ce (TC), foi unha misión espacial conxunta de Europa e China consistente en dous satélites artificiais lanzados para o estudo dos efectos do Sol na contorna da Terra. Características
As naves da misión foron denominadas Double Star 1 e Double Star 2. A primeira (denominada TC-1) foi lanzada o 29 de decembro de 2003 nunha órbita ecuatorial para estudar os denominados procesos de subtormenta e a entrada de partículas solares na parte frontal da magnetosfera terrestre. A segunda (TC-2) foi enviada a unha órbita polar o 25 de xullo de 2004 co fin de medir a entrada de enerxía do vento solar na ionosfera. Xunto coas naves da misión Cluster II recolléronse datos para entender o proceso de inicio e os mecanismos físicos implicados das subtormentas xeomagnéticas.
Ambos satélites foron lanzados mediante foguetes CZ-2C. Tiñan forma cilíndrica, cun diámetro duns 2, 1 m e unha altura de 1, 4 m. Cada un tiña unha masa duns 270 kg. TC-1 reentrou na atmosfera o 14 de outubro de 2017, desintegrándose durante o descenso.
Doubt

Doubt é un filme estadounidense dirixido por John Patrick Shanley que se estreou no 2008. Baseado na obra Doubt: A Parable, gañadora do Premio Pulitzter e dun Premio Toni na súa adaptación teatral. Sinopse
En 1964, na parroquia de San Nicolás, no Bronx, un apaixonado e carismático sacerdote, o padre Flynn (Philip Seymour Hoffman) está tratando de cambiar as ríxidas normas do colexio, que durante anos foron coidadosamente salvagardadas pola irmá Aloysius Beauvier (Meryl Streep), unha estrita directora que cre firmemente no poder da disciplina. Ventos de cambio político están varrendo a comunidade, e de feito o colexio aceptou o seu primeiro alumno negro, Donald Miller. Pero cando a irmá James (Amy Adams), inocentemente, lle conta á irmá Aloysius as súas sospeitas de que o padre Flynn presta demasiada atención a Donald, a superiora, sen contar cunha soa proba, comeza unha cruzada persoal para sacar á luz a verdade e expulsar a Flynn do colexio por abusar do alumno. Esta batalla ameaza con desgarrala comunidade de xeito irreversible. Personaxes
Meryl Streep como Irmá Aloysius Beauvier
Philip Seymour Hoffman como Padre Brendan Flynn
Amy Adams como Irmá James
Viola Davis como Mrs. Miller
Joseph Foster como Donald Miller
Alice Drummond como Irmá Veronica
Paulie Litt como Tommy Conroy Galardóns e nomeamentos
2008: Oscar: Nomeada a mellor actriz, secundario, secundaria e guión adaptado.
2008: Globos de Ouro. Nomeada a mellor actor, actriz, actriz secundaria e guión.
2008: 3 Nomeamento Premios BAFTA: Mellor actor, actriz e secundaria.
2008: Asociación de Críticos d'Os Ánxeles: Finalista a mellor actriz secundaria (Viola Davis).
2008: Screen Actors Guild: Mellor actriz (Meryl Streep). 5 nomeamentos.
Douglas Coupland

Douglas Coupland, nado en Söllingen (Rheinmünster) o 30 de decembro de 1961, é un escritor de ficción, dramaturgo e artista visual canadense.
É coñecido principalmente pola súa novela de 1991 Generation X: Tales for an Accelerated Culture, que popularizou o termo "Xeración X", así como tamén pola súa obra Microserfs (1995).
Douglas D. Osheroff

Douglas Dean Osheroff, nado o 1 de agosto de 1945 en Aberdeen, Washington, é un físico estadounidense. Traxectoria
Compartiu o Premio Nobel de Física en 1996 xunto con David Morris Lee e Robert C. Richardson polo descubrimento da superfluidez do helio-3. Este descubrimento foi realizado en 1971, mentres Osheroff era un estudante graduado da Universidade Cornell.
Douglas Engelbart

Douglas C. Engelbart, nado en Portland, Oregón o 30 de xaneiro de 1925 e finado o 2 de xullo de 2013 en Atherton, California, foi un inventor estadounidense, descendente de noruegueses. É coñecido por inventar o rato, e é un pioneiro da interacción humana coas computadoras, incluíndo o hipertexto e as computadoras en rede.
Douradiña

A douradiña ou fento pequeniño (Ceterach officinarum ou Asplenium ceterach) é unha especie de fento pertencente á familia Aspleniaceae. Aparece en Galiza. Descrición
Trátase dunha planta cun rizoma groso e curto, do que xorden unhas frondes en fascículos mestos, que posúen unha lámina pinnada, verdosa, glabra pola face superior, cun indumento prateado polo envés; ditas pinnas son alternas, ovadas. O pecíolo é menor en lonxitude có limbo. Os seus soros, carentes de indusio, son lineares. 2n 144. Distribución e hábitat
Trátase dunha especie propia de Europa occidental e central, incluíndo a rexión mediterránea deica Asia, na súa zona temperada. O seu hábitat preferente consiste en fendas das rochas, especialmente sobre substratos calcarios. Propiedades
Posúa aplicacións en medicina popular como diurético.
Principios activos: Describiuse a presenza de taninos, ácidos orgánicos e mucilaxes.
Indicacións: Uso popular coma: diurético, colerético, hipotensor, hipoviscosizante, tónico xeral e antitusivo. Indicado para estados nos que cómpre un aumento da diurese: afeccións xenitourinarias (cistite, ureterite, uretrite, oliguria, urolitíase), hiperazotemia, hiperuricemia, gota, hipertensión arterial, edemas, exceso de peso acompañado de retención de líquidos. Prevención da arteriosclerose; disquinesias biliares. Bronquite, gripe, arrefriados.
Úsanse as partes aéreas. Apáñase de maio até agosto. Infusión: 1 cullerada por cunca; dous ou tres cuncas por día, despois das comidas. Taxonomía
Asplenium ceterach foi descrita por Mary Tindale e publicado en Contributions from the New South Wales National Herbarium 3(3): 2471963. Etimoloxía O nome científico do xénero Asplenium fai referencia ao uso terapéutico que se daba a estas plantas durante a Idade Media para sandar doenzas ligadas co bazo (exceso de bile negra). Así, Asplenium sería unha adaptación ao latín do grego "splen" (bazo).
ceterach: epíteto Citoloxía Número de cromosomas de Ceterach officinarum (Fam. Aspleniaceae) e táxones infraespecíficos: 2n 144 Sinonimia Ceterach officinarum subsp. officinarum Willd.
Ceterach officinarum Willd.
Ceterach vulgare var. crenatum Samp.
Ceterach vulgare Druce
Dourado (constelación)

Dorado ou Peixe Dourado é unha constelación austral, creada por Pieter Dirkszoon Keyser e Frederick de Houtman entre 1595 e 1597, e listada por primeira vez na Uranometria de Johann Bayer de 1603; coñecida tamén como Xiphias ou Peixe Espada, recibe o seu nome en realidade do mahi-mahi, Coryphaena hippurus, un peixe comestible orixinario de América e que recibe o nome castelán de delfín dorado. Nela é visible meirande parte da Gran Nube de Magallanes. Estrelas principais
α Doradus, a estrela máis luminosa da constelación de magnitude aparente 3, 30. É unha estrela branca de tipo espectral A0 e variable do tipo Alfa2 Canum Venaticorum.
β Doradus, variable cefeida cun brillo que oscila entre magnitude 3, 46 e 4, 08. A variación é apreciable a simple vista.
γ Doradus, estrela branco-amarela que dá nome a un tipo de estrelas variables, as variables Gamma Doradus.
δ Doradus, estrela branca da secuencia principal de magnitude 4, 35.
ζ Doradus, anana amarela algo máis luminosa có Sol situada a 38 anos luz.
R Doradus, estrela variable e unha das estrelas coñecidas de maior tamaño.
S Doradus, estrela hiperxigante na Gran Nube de Magallanes. Prototipo das variables luminosas azuis, é unha das estrelas máis luminosas que se coñecen.
AB Doradus, sistema estelar triplo a 49 anos luz da Terra.
HD 30177, anana amarela cun planeta extrasolar.
HE 0437-5439, estrela fuxitiva que se afasta de nós a 723 km/s.
WOH G64, superxigante vermella na veciña galaxia da Gran Nube de Magallanes.
LH 54-425, estrela binaria formada por dúas grandes estrelas azuis moi próximas.
Melnick 42, estrela masiva na Gran Nube de Magallanes. Obxectos notables do espazo profundo
Ademais de ser visible nesta constelación a meirande parte da Gran Nube de Magallanes, pódense observa-los seguintes obxectos:
Galaxias
NGC 1566, galaxia espiral vista de fronte.
NGC 1672, tamén é unha galaxia espiral, do tipo Seyfert.
Cúmulos estelares
NGC 1818, un cúmulo globular moi novo que forma parte da Gran Nube de Magallanes.
NGC 1850, cúmulo aberto atípico.
Cúmulos abertos NGC 1901, NGC 1910 e NGC 1978.
Nebulosas
NGC 2070, 30 Doradus ou Nebulosa da Tarántula, de magnitude 8, unha rexión H II extremadamente luminosa na Gran Nube de Magallanes.
NGC 2080, rexión de formación estelar tamén na Gran Nube de Magallanes.
NGC 1748, outra rexión de formación estelar na veciña galaxia.
NGC 2032 ou Nebulosa Gaivota, complexo de nebulosas que conten catro obxectos NGC diferentes: NGC 2029, NGC 2032, NGC 2035 e NGC 2040, sendo NGC 2035 o máis brillante.
N44C, nebulosa de emisión cunha estrela principal que é excepcionalmente quente, cunha temperatura de 75. 000 K.
DEM L 106, nebulosa de reflexión tamén na Gran Nube de Magallanes.
Dous puntos

Os dous puntos (: ) son un signo de puntuación composto por dous puntos aliñados verticalmente. Usos
Colócanse antes dunha enumeración.
Indica que a continuación vén unha conclusión ou un exemplo.
Despois dos encabezamentos de cartas ou discursos.
Uso como diacrítico
Os dous puntos son empregados como sinal diacrítico en diferentes linguas como en budu e sabaot, en África ou en erima, gizra, go: bosi, gwahatike, kalusi, kamula, kasua, kuni-boazi e zimakani en Papúa-Nova Guinea. Na lingua cayuga e no tepehuán suroccidental indica vogal longa.
O Alfabeto Fonético Internacional emprega un símbolo formado por dous triángulos con vértices opostos situados na posición do símbolo de dous puntos (ː). Emprégase o símbolo dos dous puntos se non está dispoñible. Se só aparece o triángulo superior indica que a vogal e semilonga.
Usos non lingüísticos
En Matemáticas ou Xeografía representa unha escala.
En Matemáticas tamén ten outros usos, como representar unha división ou unha función.
En Informática indica enderezo (C: ) ou asignación en certas linguaxes de programación.
Aparece habitualmente en emoticonas.
Doutor, doutora honoris causa

Doutor ou doutora honoris causa é un título honorífico que concede unha universidade a persoas eminentes. Esta designación outórgase principalmente a personaxes que se destacaron en certos ámbitos profesionais que non son licenciados nunha carreira, é como un recoñecemento a alguén non oficial nun ámbito científico. Etimoloxía e uso
Honoris causa (h. c. ) é unha locución latina cuxo significado é por causa de honra, unha calidade que conduce a un ao cumprimento dos seus deberes, respecto aos seus semellantes e a si mesmo, é a boa reputación que segue á virtude, ao mérito ou ás accións de servizo, as cales transcenden ás familias, persoas, institucións e as accións mesmas que se recoñecen. É unha alta honra para persoas de testemuño social, recoñecido e irreprochable. Na maioría dos casos, esta locución é antecedida polo termo mestre ou doutor.
No haber de todo centro de ensino superior que se prece existe unha selecta lista composta por científicos, investigadores, pensadores ou artistas de prestixio distinguidos co Doutoramento "Honoris Causa", algo que constitúe, probablemente, un dos mellores escaparates do seu potencial académico e de investigación. Cerimonial
A concesión, no cerimonioso ritual de investidura, de distintos obxectos relacionados coa universidade clásica encerra toda unha exaltación da docencia e a sabedoría. Como a un cabaleiro do ensino, ao doutorando impónselle, de modo sucesivo: O birrete -". .. para que non só cegues á xente, senón que ademais, como co helmo de Minerva, esteas preparado para a loita"-
O anel -"A Sabedoría con este anel ofrecese voluntariamente como esposa en perpetua alianza; procura mostrarche esposo digno de tal esposa"-
As luvas -"Estas luvas brancas, símbolo da pureza que deben conservar as túas mans no teu traballo e na túa escritura, sexan distintivo tamén da túa singular honra e valía"-
O libro -"Velaquí o libro aberto para que descubras os segredos da Ciencia (. .. ) helo aquí pechado para que devanditos segredos, segundo conveña, gárdelos no profundo do corazón"-
Tras a cerimonia, e coa concesión ao novo doutor das facultades de ler, comprender e interpretar, indícaselle: "Toma asento na cátedra da Sabedoría, e desde ela, descollando pola túa ciencia, ensiña, orienta, xulga e mostra a túa magnificencia na universidade, no foro e na sociedade", comprometéndose este a gardar as leis e a honra da universidade e prestarlle favor, auxilio e consello.
Doutrina

Doutrina, (do latín doutrina), é un conxunto coherente de ensinos ou instrucións que poden ser: un conxunto de ensinos baseados nun sistema de crenzas sobre unha rama de coñecemento, campo de estudo ou ciencia concreta.
principios ou posicións respecto dunha materia ou cuestión determinadas.
un sistema de postulados, científicos ou non (frecuentemente coa pretensión de validez xeral ou universal).
No ámbito xurídico, doutrina xurídica é a idea de dereito que sustentan os xuristas, aínda que non orixinan dereito directamente, é innegable que en maior ou menor medida inflúen na creación do ordenamento xurídico.
O termo doutrina pode connotar un corpo de dogma, tal como os relixiosos promulgados polas súas institucións relixiosas. Tamén se utiliza a palabra doutrina para referirse a un principio lexislativo.
A palabra adoctrinación (en inglés: indoctrination) adquiriu connotacións negativas a partir do século XX, vendo a ser sinónimo de reeducación ou lavado de cerebro.
A diferenza entre doutrina e educación consiste en que na educación se persegue que o educando (a persoa a educar) manteña certa distancia cos coñecementos acumulados e os analíce; mentres que na adoctrinación, o educando permanece dentro do corpo de coñecementos ou crenzas e absorbe os seus ensinos. Por exemplo, estudar teoloxía pode considerarse como un proceso de adoctrinación, cuxo equivalente educativo sería o estudo comparativo das relixións.
Doutrina Kirkpatrick

A Doutrina Kirkpatrick foi unha doutrina política exposta pola Embaixadora de Estados Unidos Jeane Kirkpatrick ante as Nacións Unidas nos anos oitenta para xustificar, no contexto da guerra fría, o sostén dos Estados Unidos a ditaduras do Terceiro Mundo que eran anticomunistas. Kirkpatrick aseguraba que os estados prol-soviéticos eran réximes totalitarios mentres as ditaduras prol-occidentais eran autoritarios. Kirkpatrick indicaba que os réximes totalitarios eran máis estables que os réximes autoritarios, e polo tanto teñen unha maior propensión a influír nos estados veciños.
O principio de Kirkpatrick de que os réximes totalitarios son máis estables que os réximes autoritarios foi duramente críticado desde a caída da Unión Soviética en 1991, especialmente porque Kirkpatrick predicía que o sistema soviético duraría por décadas. Os seus defensores din que a Unión Soviética caeu só pola constante oposición Occidental dirixida por EEUU contra o Comunismo durante a guerra fría. Estes tamén argumentan que a transición do totalitarismo á democracia no Bloque do Leste non foi unha suave transición como normalmente acontece con outros estados autoritarios cara á democracia.
Segundo Kirkpatrick, os réximes autoritarios soamente tratan de controlar e/ou castigar a conduta dos seus cidadáns, mentres que os réximes totalitarios van máis aló diso procurando controlar os pensamentos dos seus cidadáns, utilizando propaganda, lavado cerebral, reeducación, a espionaxe a particulares e a represión política masiva baseada na ideoloxía do estado. A Unión Soviética, especialmente durante o mandato de Stalin e a Alemaña nazi son citados como exemplos de arquetípos de réximes totalitarios.
Os réximes totalitarios tamén a miúdo procuran socavar ou destruír as institucións tradicionais da comunidade (por exemplo, a relixión, ou aínda a institución familiar), mentres os réximes autoritarios usualmente non pretenden danar tales institucións. Por esta razón, ela argumenta que o proceso de restaurar a democracia é máis fácil en ex-estados autoritarios que en ex-estados totalitarios, e os estados autoritarios son máis dóciles á reforma gradual nunha dirección democrática que os estados totalitarios.
A Doutrina Kirkpatrick foi moi influente durante a presidencia de Ronald Reagan. A administración Reagan deu diferentes graos de apoio a ditaduras anticomunistas, como en Guatemala (en 1985), Filipinas (en 1986), e a Arxentina (en 1983), e armou o mujahideen en Afganistán, UNITA en Angola, e os Contra en Nicaragua, para destruír aos réximes ou partidaros comunistas neses países.
Doutrina xurídica

A doutrina xurídica é a opinión dos xuristas expertos e estudosos do dereito, plasmada en obras, manuais, estudos e traballos. A doutrina xurídica non constitúe fonte do dereito, mais, ao se tratar de opinións autorizadas, é invocable polo avogado diante dos xulgados e tribunais, como apoio ás alegacións, ou polos técnicos a hora de redactar un informe. Na práctica só se acode á doutrina cando a lei non resolve as dúbidas e non existe xurisprudencia aplicable ao caso, ou esta é confusa ou vacilante.
A doutrina xurídica é unha manifestación da liberdade de pensamento e opinión, é por iso é frecuente que existan distintas doutrinas arredor dunha mesma cuestión.
Downgrade

O downgrade refírese a acción de baixar a versión do firmware. Uso
O uso máis común é para facilitar posibles pirateos, xa que instalar na memoria ROM do aparello unha versión anterior, máis antiga, só ten sentido se a nova incorpora novas medidas de seguridade.
Facer un downgrade dun aparello electrónico (videoconsola, placa de ordenador etc. ) acostuma ser excesivamente perigoso.
Dracón de Atenas

Dracón (en latín Dracon, en grego antigo Δράκων) foi o autor do primeiro código legal escrito de Atenas chamado Δεσμοί (Desmói "lazos, cadeas"), para distinguilo dos νόμοι (nómoi "leis, costumes") de Solón. Estableceuna ao redor do ano -621, cando conseguiu o cargo de tesmóteta (θεσμοθέτης "lexislador") de Atenas.
Este código estableceu a pena de morte para case todos os crimes, desde pequenos roubos e sacrilexios ata asasinatos, o que levou a Heródico e a Démades a dicir que estas leis non eran dun home, senón dun dragón (δράκων), e que non estaban escritas con tinta, senón en sangue. Defendeuse dicindo que as faltas leves merecían a morte e que para as maiores non había un castigo maior que impoñer, segundo explicaron Aristóteles, Plutarco e Aulo Xelio. Aristóteles, se o fragmento é seu, di que Dracón non cambiou a constitución de Atenas e que a única característica destacable das súas leis era a severidade das penas.
Nestas leis estableceu disposicións para a educación dos cidadáns e constituíu os efetas (ἐφέτης ephetes) como tribunal de apelación do ἄρχων βασιλεύς (arconte basileus) para os casos de homicidio accidental. Crese que estas leis foron establecidas no cuadrienio da 39a Olimpíada, no -622 ou -621.
A maioría das leis de Dracón quedaron obsoletas despois do -594, pero algunhas, segundo Andócides, permaneceron en vigor ata o final da Guerra do Peloponeso, como a lei que permitía que un marido matase á súa muller se a sorprendía en adulterio. Demóstenes di que Dracón e Solón foron especialmente honrados polas súas boas leis, e Suídas e Pausanias engaden que algúns pobos adoptaron unha das leis de Dracón que dicía que se un obxecto inanimado causaba a morte de alguén, ese obxecto debía ser desterrado do territorio.
Suídas tamén di que morreu en Exina, asfixiado pola gran cantidade de sombreiros e capas que lle lanzaban a cidade para honralo nun teatro.
Do seu código deriva o adxectivo draconiano, que significa extrema e cruelmente severo (p. ex. medidas draconianas medidas extrema e cruelmente severas).
Dragon (foguete sonda)

Dragon foi o nome dunha serie de foguetes sonda franceses de dúas etapas que estiveron en servizo entre 1962 e 1973. Características
Os foguetes Dragon estaban formados por dúas etapas: unha primeira Stromboli e unha segunda Belier nalgunha das súas variantes. Así, o Dragon 1 usaba unha Belier I como segunda etapa, o Dragon 2 unha Belier II e o Dragon 3 unha Belier III.
Podían chegar a alturas de ata 560 km e foron usados para o estudo da atmosfera superior e da ionosfera, así como para a observación do Sol en raios X e ultravioleta
Dragon (nave espacial)

Dragon é o nome dunha nave espacial non tripulada da empresa SpaceX. Úsase para levar e traer carga a e desde a Estación Espacial Internacional baixo un contrato coa NASA. Características
A cápsula Dragon foi desenvolvida por SpaceX tras ser unha das gañadoras da competición Commercial Orbital Transportation Services (COTS) da NASA de setembro de 2006. COTS asignou varias cantidades de diñeiro a varias empresas para proporcionar un servizo de avituallamento á Estación Espacial Internacional despois da posta fóra de servizo dos transbordadores espaciais. Inicialmente se asignaron 278 millóns de dólares para tres voos de desmostración.
As cápsulas lánzanse mediante foguetes Falcon 9 e constan de catro partes: o morro en forma de cono, que protexe o resto da nave durante o ascenso; a sección presurizada, que acolle a carga presurizada; e a sección de servizo, que contén a aviónica, o sistema de control a reacción, formado por 18 propulsores hipergólicos, os paracaídas e outra infraestrutura; e sección non presurizada, no que hai carga que pode ir exposta ao baleiro e que sostén os paneis solares que proporcionan enerxía á nave. A cápsula está deseñada para ser autónoma e poder acoplarse coa estación de maneira automática. Ten un volume presurizado de 18 m3 e unha capacidade de carga de 2500 kg. A nave protéxese durante a reentrada por un escudo térmico ablativo, amarando suavemente grazas aos seus paracaídas.
Desde o inicio do seu desenvolvemento creáronse varias versións da cápsula Dragon. Versións
Versión de cualificación
A unidade de cualificación foi un modelo estrutural da cápsula que serviu de carga útil no voo inaugural do Falcon 9. Foi lanzada o 4 de xuño de 2010 e permaneceu unida a propósito á última etapa do foguete Falcon 9. Carecía de equipamento e instrumentación e non foi deseñada para regresar intacta á Terra. Reentrou na atmosfera o 27 de xuño de 2010.
Dragon C1
A Dragon C1 foi un prototipo simplificado da cápsula final lanzado o 8 de decembro de 2010 nun voo de 4 horas. Esta nave non levaba paneis solares nin o sistema de acoplamento que levaría a versión definitiva. A sección non presurizada permaneceu acoplada á última etapa do Falcon 9, a diferenza dos voos operativos, co que só a cápsula se separou do foguete. Deu dúas voltas completas á Terra, despois das cales reentrou na atmosfera e amarou na costa oeste de México. Foi posta en exposición nas instalacións de SpaceX.
Dragon C2
É a versión operativa da cápsula. Lanzáronse 20 cápsulas Dragon C2 entre o 22 de maio de 2012 e o 5 de decembro de 2019. Unha delas perdeuse o 28 de xuño de 2015 polo fallo do foguete Falcon 9.
Dragsphere

Dragsphere foron un par de satélites artificiais dos Estados Unidos. Características
Os dous satélites Dragsphere eran esferas co mesmo diámetro pero distinta masa (0, 9 kg Dragsphere 1 e 9, 5 kg Dragsphere 2) construídos polo Laboratorio de Investigación Naval dos Estados Unidos de América. Foron lanzados ao mesmo tempo nun foguete Thor Ablestar o 6 de outubro de 1964 xunto co satélite Transit a unha órbita duns 1000 km de altura. Ambos Dragsphere son satélites pasivos usados para medir os efectos do arrastre atmosférico en órbitas altas.
Dragón

Un dragón é unha criatura réptil ⁣lendaria que aparece no folclore e mitoloxía de moitas culturas en todo o mundo. As crenzas sobre os dragóns varían considerablemente entre as rexións, pero os dragóns das culturas occidentais desde a Alta Idade Media foron a miúdo representados como alados, con cornos e capaces de respirar lume. Os dragóns das culturas orientais adoitan representarse como criaturas serpentinas sen ás, de catro patas e cunha intelixencia superior á media. As características comúns entre os trazos dos dragóns adoitan ser unha mestura de características felinas, réptiles e aviarias. Os estudosos cren que os grandes crocodilos extintos ou en migración poden coincidir co modelo das imaxes modernas dos dragóns orientais. Etimoloxía
Procedente do francés antigo dragon, que, á súa vez, provén do latín: draconem (nominativo draco) que significa "enorme serpe, dragón", do grego antigo δράκων, drákōn (xenitivo δράκοντος, drákontos) "serpe". O termo grego e latino referíase a calquera gran serpe, non necesariamente mitolóxica. A palabra grega δράκων probablemente derive do verbo grego δέρκομαι (dérkomai) que significa "eu vexo", cuxa forma aoristo é ἔδρακον (édrakon). A palabra grega probablemente derive dunha base indoeuropea *derḱ- que significa "ver"; a raíz sánscrita दृश् (dr̥ś-) tamén significa "ver". Orixes dos mitos
Criaturas semellantes ao dragón aparecen en practicamente todas as culturas do mundo e as primeiras representacións semellan serpes xigantes. Os dragóns descríbense por primeira vez nas mitoloxías do antigo Oriente Próximo e aparecen na antiga arte e literatura mesopotámicas. As historias sobre os deuses das tormentas que mataban serpes xigantes ocorren en case todas as mitoloxías do Próximo Oriente e indoeuropeas. Os dragóns prototípicos famosos inclúen os mušḫuššu da antiga Mesopotamia; Apep na mitoloxía exipcia; Vṛtra no Rigveda; o Leviatán na Biblia hebrea; Grand'Goule na rexión de Poitou en Francia; Pitón, Ladon, Wyvern e Kulshedra na mitoloxía albanesa e a Hidra de Lerna na mitoloxía grega; Jörmungandr, Níðhöggr e Fafnir na mitoloxía nórdica; e o dragón de Beowulf.
Dragón europeo

O dragón europeo é unha criatura lendaria presente no folclore e na mitoloxía de moitas das culturas de Europa.
No presente, o dragón europeo é representado como unha criatura semellante a un lagarto, de gran talle, escamoso, con cornos e que bota lume pola boca. A criatura tamén ten unhas ás de coiro semellantes ás dun morcego, catro patas e unha longa e prénsil cola. Algunhas representacións amosan ós dragóns con ás emplumadas, cristas, gadoupas ardentes, pugas de marfil que percorren o seu lombo e outros engadidos exóticos. Outras representacións non teñen patas ou presentan múltiples testas.
Nos contos populares, o sangue dun dragón a miúdo contén propiedades máxicas. Por exemplo, na ópera Siegfried, o sangue permítelle a Sigurd entender a lingua dos paxaros do bosque. O típico dragón protexe unha caverna ou castelo cheos de ouro e tesouros e, adoita estar asociado cun grande heroe que trata de matalo.
Malia ser unha criatura con ás, o dragón atópase polo xeral nun agocho subterráneo, unha cova que o sinala como unha antiga criatura da terra. É probable que os dragóns da mitoloxía europea ede Medio Oriente proveñan do culto ás cobras presente en moitas relixións en todo o mundo. Terminoloxía
O termo "dragón" provén da palabra latina draco, que tamén dá nome á constelación Draco, e que provén directamente do grego antigo δράκων, (drákōn).
Drahomír Zobek

Drahomír Zobek, nado en Nová Baňa, na rexión de Banská Bystrica, o 20 de xullo de 1952, é un escultor, medallista e deseñador de moeda eslovaco. Traxectoria
Drahomír Zobek cursou entre 1967 e 1971 estudos profesionais artísticos na Escola de Artes Aplicadas SUPŠ, de Kremnica, na especialidade de gravado gráfico, en placa metálica e en plástico.
Logo do seu período formativo ingresou no cadro de gravadores da Casa da Moeda de Kremnica, e alí ocupou o cargo de gravador xefe entre 1992 e 1997. Neste último ano abandonou a ceca pública eslovaca para traballar como creador independente, con colaboracións puntuais con empresas privadas do sector da medallística.
Nas súas creacións utiliza a modo de sinatura as súas iniciais DZ ou ben simplemente o Z do seu apelido.
Drahomír Zobek é membro da Asociación de Medallistas de Eslovaquia, entidade que presidiu durante un longo período. Tamén é membro da Federación Internacional da Medalla de Arte, en cuxas exposicións internacionais participou asiduamente: Lisboa (1979), Florencia (1983), Estocolmo (1985), Helsinqui (1990), Budapest (1994), París (2002) Seixal (2004) e Kremnika (1995). Obra
Esculturas
Dentro da súa escasa produción como escultor, cabe salientar a escultura do cineasta Viktor Kubal e do seu personaxe Zbojník Jurko ("Jurko o bandido") na "calella dos narices famosos" de Kremnica, ambas de 2006.
Medallas
Aínda que a súa obra abrangue tamén condecoracións, insignias, fichas, imáns e outros obxectos de pequeno tamaño, o máis salientable das súas creacións está na medallística. Algunhas das súas medallas están dedicadas a personaxes como Xoán Paulo II (1990) e outras, máis comunmente, a conmemoracións como 50 aniversario da Organización Numismática de Bratislava (1984) ou os 150 anos do ferrocarril en Eslovaquia (1998).
Moedas
Drahomír Zobek iniciouse na creación de moedas como autor de tres moedas conmemorativas da coroa checoslovaca, entre 1986 e 1991, e a partir de 1993 creou a primeira serie circulante da coroa eslovaca para a Eslovaquia independente.
Coa integración do seu país na Eurozona, encomendóuselle tamén o deseño do anverso nacional das moedas circulantes divisionarias de 1, de 2 e de 5 céntimos de euro cuñadas na Casa da Moeda de Kremnica, para as que escolleu unha representación da montaña Kriváň, dos Altos Tatras, cargada de simbolismo para Eslovaquia.
Drakensberg

Os Montes Drakensberg ("Montañas do Dragón" en afrikaans) son as montañas máis altas de Suráfrica, elevándose en Thabana Ntlenyana até os 3. 482 m de altura. En isiZulu, o idioma dos zulús, chámanse uKhahlamba, a barreira das lanzas. En sesotho coñécense como Maluti.
Dram armenio

O dram armenio (armenio: Դրամ) é a moeda de Armenia. Divídese en 100 luma (լումա). Foi introducido en 1993 para substituír o rublo ruso, ao cambio de 1 dram 200 rublos. O código ISO-4217 para o dram é AMD. A palabra dram en armenio provén do grego "dracma" (δραχμή). Historia
As primeiras moedas de prata ás que se denominou "dram" pertencen ao período abranguido entre 1199 e 1375.
Posteriormente circulou na República Democrática de Armenia e na República Socialista Soviética de Armenia o rublo armenio (ռուբլի), entre 1919 e 1923. Esta moeda substituíu o rublo transcaucásico e foi substituído de novo cando Armenia entrou a formar parte da República Federal Socialista Soviética de Transcaucasia, xunto a Xeorxia e Azerbaidján.
Os billetes emitidos pola República Democrática tiñan valores de 5. 000 e 10. 000 rublos, moitos deles escritos en alfabeto cirílico. Con todo, as denominacións de 50, 100 e 250 rublos impresos no Reino Unido aparecían en armenio. Os billetes emitidos pola RSS de Armenia tiñan denominacións entre 5. 000 e 5. 000. 000 de rublos, nos que aparecían textos escritos en armenio e ruso conxuntamente con símbolos comunistas.
O 21 de setembro de 1991 Armenia independizouse da Unión Soviética, e o 27 de marzo de 1993 creouse o Banco Central de Armenia durante o goberno de Isahak Isahakyan. Con todo, os antigos billetes coa denominación de rublos seguiron a ser de curso legal ata novembro de 1993. A nova moeda entraría en circulación o 22 de novembro de 1993. Imprimíronse billetes de 10, 25, 50, 100, 200 e 500 dram, e en xaneiro de 1994 o Banco Central comezaría coa emisión de moedas de 10, 20 e 50 luma, e 1, 3, 5 e 10 dram. Os billetes de 1. 000 e 5. 000 dram emitíronse entre 1994 e 1995. Máis tarde emitiríase un billete de 20. 000 dram e outro de 50. 000, para conmemorar a adopción do cristianismo en Armenia. Moedas
O dram foi posto en circulación tres anos máis tarde da independencia de Armenia. En 1994 púxose en circulación a primeira serie de moedas que contaba con estes valores: 10 luma, 20 luma e 50 luma, e 1 dram, 3 dram, 5 dram e 10 dram. Todas as moedas da primeira serie eran de aluminio. En 2003, logo de que o territorio de Artsakh se separase de Azerbaidján, introduciuse unha serie nova, que é a que circula na actualidade.
Primeira serie de moedas
As primeiras moedas, que circularvon desde 1993 ata 2004 foron:
Segunda serie de moedas
As moedas actualmente en circulación posúen as seguintes características: Billetes
Primeira serie de billetes
Esta primeira serie de billetes circulou desde a caída da URSS ata o ano 2005.
Segunda serie de billetes
Actualmente, os billetes en circulación son os de 500, 1. 000, 2. 000, 5. 000, 10. 000, 20. 000, 50. 000 e 100. 000 dram.
Drap

Drap é unha localidade francesa sitúada na rexión da Provenza-Alpes-Costa Azul no departamento dos Alpes Marítimos, no distrito de Niza. O concello ten unha extensión de 5, 54 km2. Toponimia
O topónimo Drap apareceu por vez primeira nas fontes en 1025 coa forma de Drapo e, posteriormente, en 1114 como Drappum. Ernest Négre fai derivar a denominación do nome propio de orixe gala Drappus, mais non hai un acordo xenérico. Demografía
Os seus habitantes son denominados como Drapois. A evolución do número de habitantes é continua a través dos diferentes recontos levados a cabo pola alcaldía dende 1793. Mais a partir de 2006, a cifra oficial de habitantes son publicadas anualmente polo Insee (Institut national de la statistique et des études économiques). Para os concellos de menos de 10000 habitantes, realízase unha enquisa cada cinco anos, mentres nos anos intermedios faise unha extrapolación ou unha interpolación. En Drap, o primeiro censo exhaustivo realizouse en 2006. En 2015, o concello contaba con 4444 habitantes, incrementado a poboación o 1, 35% respecto do informe de 2010 (no mesmo período, en Alpes Marítimos o incremento foi dun 0, 34%, e en Francia -eliminando Mayotte- foi un incremento de 2, 44%). Cultura
Lugares monumentais
Igrexa de Saint-Jean-Baptiste
Capela de Sainte-Catherine d'Alexandrie
Dream Chaser

Dream Chaser é o nome dunha nave espacial reusable proposta pola empresa SpaceDev, subsidiaria de Sierra Nevada Corp. . A nave é un corpo sustentador pensado para ser lanzado verticalmente mediante un Atlas 5 e para aterrar horizontalmente, como un avión. Foi anunciada en 2006 e está baseada no proxecto de nave HL-20 desenvolvido nos anos 1980 pola NASA. Características
A versión orixinal da Dream Chaser concibiuse para estar tripulada e levar a entre 2 e 7 astronautas á Estación Espacial Internacional (ISS polas súas siglas en inglés) ou para facer turismo espacial. Ten unha masa de 9000 kg, unha altura de 9 m, unha envergadura de 7 m e un volume habitable de 16 m3. Para acoplarse coa ISS usaría un adaptador APAS no seu extremo posterior. Sierra Nevada recibiu 20 millóns de dólares baixo o programa CCDev e 80 millóns máis baixo CCDev2 para madurar o deseño do Dream Chaser.
En 2012 leváronse a cabo probas de solta dun prototipo desde un helicóptero a grande altura para probar o comportamento da nave na atmosfera. A Dream Chaser non foi elixida en 2014 para o programa comercial tripulado da NASA. Para unha competición posterior a empresa modificou o deseño para ser capaz de transportar unicamente carga.
Dream pop

O dream pop é un subxénero do rock alternativo aparecido no Reino Unido a mediados dos anos 80, cando bandas como The Passions, Dif Juz, Lowlife e A. R. Kane (ao que se lles atribue o termo) comezaron a fusionar post-punk e experimentación ethereal wave con melodías pop agridoces, nuns ambientes sonoros que se podería definir como sensuais. O termo foi usado case en exclusiva nos Estados Unidos. Un colectivo de dream pop chamado This Mortal Coil foi coñecido por versionar cancións escuras, principalmente dos anos 60 e 70.
A esencia da súa música é un enfoque nas texturas etéreas e nos estados de ánimo, en vez de centrarse nos típicos riffs do rock. Voces femininas cun rexistro alto entrecurtadas, ou masculinas case borboriñadas adoitan a ser a forma de entrega lírica; as letras polo xeral son de natureza introspectiva e existencial. As portadas dos seus discos acostuman consistir en imaxes pastel borrosas ou en crus deseños minimalistas, ou na combinación de ámbolos dous estilos. En conxunto, a etiqueta 4AD é a máis asociada ao dream pop, aínda que outros selos, como Creation, Projekt, Fontana, Bedazzled, Vernon Yard e Slumberland, tamén publicaron gravacións significativas do xénero.