Biblia Satánica

A Biblia satánica é unha obra filosófica de Anton LaVey, fundador da Igrexa de Satán e o expoñente máis popular do satanismo contemporáneo. É un traballo que contén os fundamentos ideolóxicos, ensaios e rituais máxicos no que constrúe a fundación da Igrexa de Satán.
Aínda que a súa imaxe na cultura popular é a dunha terrible seita de asasinos a Biblia satánica prohibe os sacrificios, tanto humanos coma de animais.
Publicouse no ano 1969, orixinalmente escrita en inglés e máis tarde traducida a varios idiomas, incluíndo o galego en 2016. Neste traballo, Anton LaVey exprésase sobre a filosofía satanista contemporánea, deseña os seus fundamentos, principalmente o existencialismo de Friedrich Nietzsche e moitas veces fai citas mencionadas na Biblia satânica, incluíndo parte aforismos nietszchenianos sacados dos libros Aurora, A gaia ciencia e Máis alá de Deus e o Demo. As influencias de LaVey tamén teñen a súa orixe nos escritos ocultistas, incluso certas ideas de Aleister Crowley. A Biblia satânica está composta de catro libros: O Libro de Satanás, O Libro de Lucifer, O Libro de Belial e O Libro de Leviathan. O Libro de Satanás reta aos Dez Mandamentos e a Regra de Ouro, a cambio promove o Epicureísmo. O Libro de Lucifer ten a maior parte da filosofía en a Biblia satânica, con doce capítulos discutindo temas como a indulxencia, amor, odio, e sexo. LaVey tamén usa o libro para disipar rumores en torno á relixión. En O Libro de Belial, LaVey detalles rituais e maxia. O autor discute a mentalidade necesaria para concentrarse na realización dun ritual, e ofrece instrucións para tres rituais. Aqueles para o sexo, a compaixón, ou destrución. O Libro de Leviathan ' 'ofrece catro invocacións para Satanás, a luxuria, a compaixón e a destrución. Tamén cataloga as dezanove Chaves de Enoch (adaptado de John Dee).
Houbo moitas reaccións contrarias a este libro, xa que era un ataque á relixión cristiá, mentres que outros o cualificaron dun simple plaxio de varias obras doutros autores. O libro segue a ser tema de debate en igrexas evanxélicas e outros movementos relixiosos populistas que promoven unha visión deísta do satanismo esquecéndose que o satanismo de LaVey é ateo e rabiosamente materialista e individualista. O libro
No limiar, Anton LaVey escribe un discurso simbólico contra as tradicións relixiosas e invita os seus seguidores a rebelarse contra o "Camiño da Man Dereita" e rebelarse contra o cristianismo e as relixións tradicionais e por iso chama a súa igrexa "A Igrexa de Satán". LaVey menciona nove declaracións satánicas (aspectos que, segundo LaVey, explican mellor o simbolismo de Satanás so unha definición verdadeiramente Satánica), que serán tomados en consideración para a plena comprensión. Ao longo do libro explica que as relixións tradicionais están a morrer, sobre todo debate que o catolicismo ten tantas ambicións postas no ser humano que ao final é imposible cumprir os seus mandamentos, mentres que o satanismo acepta ao humano tal e como é, nun acto de amor total xa que esta filosofía non pretende que mudes de forma de ser.
Ao longo dos dous últimos libros desta biblia atopamos os rituais de invocación a Lucifer así como conxuros máxicos para a maxia negra e a realización de rituais máxicos que entronizan o individualismo. A pesar de todo isto o satanismo de Lavey prohibe expresamente os sacrificios humanos dos que tanto falan os seus inimigos e a cultura popular.