Bioxénese

O termo bioxénese (xénese da vida), creado por Huxley (1870), biólogo británico, a partir do prefixo bio- (do grego βίος vida), e xénese (do grego γένεσις xeración) ten varios significados: Unha teoría fundada segundo o principio Omne vivum ex vivo ou Omne vivum ex ovo (todo ser vivo procede dun ser vivo, ou todo ser vivo procede dun ovo), tamén coñecido como a lei da bioxénese ou a teoría da bioxénese, segundo a cal un ser vivo non pode provir máis que doutro ser vivente.
Segundo o sacerdote xesuíta, científico e filósofo francés Pierre Teilhard de Chardin é a aparición e desenvolvemento da vida, é dicir, a orixe da vida.
Un sinónimo de biosíntese, á dicir, a elaboración dunha substancia por e nun organismo vivo. Lei da bioxénese
A lei da bioxénese, atribuída a Louis Pasteur, establece que a vida procede dunha vida preexistente, non de materia non vivente. </ref> Os resultados empíricos de Pasteur (e outros) resúmense nas frases latinas Omne vivum ex vivo ou Omne vivum ex ovo ("todo ser vivo procede doutro ser vivo", e "toda ser vivo procede dun ovo"), que tamén son coñecidas como a "lei da bioxénese". Demostraron que a vida non se orixina espontaneamente de cousas non vivas presentes no medio. Pasteur estableceu: La génération spontanée est une chimère ("A xeración espontánea é unha quimera"). Abioxénese e xeración espontánea
A orixe da vida a partir de materia inerte coñécese como abioxénese. Esta formulación dominaba o mundo científico desde a época dos filósofos da antiga Grecia. É así como Aristóteles sostiña que animais e plantas se orixinaban por xeración espontánea, é dicir, espontaneamente a partir de restos de seres vivos en descomposición, da lama ou do lixo.
A hipótese da xeración espontánea foi rexeitada por Francesco Redi (1626-1697) quen, en 1665, demostrou que os vermes que se detectaban na carne proviñan de ovos de moscas, e que non aparecían se se protexía a carne cunha malla fina. A aparición espontánea de microorganismos que descompoñían a materia orgánica foi máis difícil de refutar, xa que os microorganismos eran moi pequenos (obviamente) e non se podía ver claramente se proviñan doutros antecesores ou ben da materia inerte.
O científico John T. Needham (1713–1781) propuxo que as moléculas inertes podían reagrupase para dar lugar á aparición de microorganismos. Para poñer a proba esta idea Lazzaro Spallanzanani (1729-1799) realizou unha serie de experimentos que demostraron que a presenza de microorganismos pode evitarse se os medios onde proliferan son previamente fervidos e se manteñen pechados hermeticamente. .
Finalmente, Louis Pasteur (1822-1895), contra 1860, demostrou que no aire hai gran cantidade de microorganismos que son os responsábeis da descomposición da materia orgánica. Principais partidarios da teoría da bioxénese
Thomas Henry Huxley foi un dos grandes partidarios da teoría bioxénica, xuntamente con Francesco Redi e Oscar Hertwig, quen afirmou que o desenvolvemento das células non é determinado e espontáneo, senón que, polo contrario, cada célula desenvólvese segundo o lugar que pasa a ocupar no organismo, e de acordo coas influencias exercidas polas outras células, así como polos axentes externos.
Segundo Ernst Haeckel a evolución do individuo debe reproducir a da especie. Segundo el, a historia do desenvolvemento das especies repítese no desenvolvemento embrionario do individuo.
A mesma lei vale para o desenvolvemento mental do individuo. Carl Gustav Jung procurou do mesmo modo explicar transformacións ocorridas durante o desenvolvemento mental do individuo polo desenvolvemento intelectual da especie. Así, sempre segundo Jung, o neno desenvólvese a partir dunha condición orixinalmente inconsciente e animal para o estado de consciencia.