Katherine Johnson

Katherine Coleman Goble Johnson, nada en White Sulphur Springs (Virxinia Occidental), o 26 de agosto de 1918 e finada en Newport News (Virxinia) o 24 de febreiro de 2020, foi unha física, científica espacial e matemática estadounidense que contribuíu á aeronáutica dos Estados Unidos e aos seus programas espaciais coa aplicación temperá dos computadores electrónicos dixitais na NASA. Coñecida pola súa precisión na navegación astronómica, calculou a traxectoria para o Proxecto Mercury e o voo do Apollo 11 á Lúa en 1969. Traxectoria
Primeiros anos
Katherine Coleman Johnson naceu en 1918 en White Sulphur Springs (Virxinia Occidental), filla de Joshua e Joylette Coleman. Tiña tres irmáns. O seu pai foi leñador, agricultor e finalmente persoal de mantemento no hotel The Greenbrier e a súa nai foi mestra. Dende moi nova, Johnson demostrou talento para as matemáticas. Os seus pais consideraban moi importante a educación dos seus fillos e debido a que no condado de Greenbrier non se ofrecía escolarización para nenos negros máis aló do oitavo grao, os nenos Coleman asistiron á secundaria na comunidade de Institute. A familia permanecía en Institute durante o ano escolar e en White Sulphur Springs durante o verán.
Coleman Goble Johnson graduouse na escola secundaria aos 14 anos e aos 15 ingresou na universidade Estatal de Virxinia Occidental. Como estudante, asistiu a todos os cursos de matemáticas que ofrecía a universidade. Moitos profesores prestáronlle especial atención, incluíndo á química e matemática Angie Turner King, quen xa lle deu clase na secundaria, e W. W. Schieffelin Claytor, o terceiro afroamericano en obter un doutoramento en matemáticas nos Estados Unidos. Claytor engadiu materias de matemáticas especialmente para Katherine. Graduouse summa cum laude en 1937, en matemáticas e francés, á idade de 18 anos. Logo da súa graduación, Johnson trasladouse a Marion (Virxinia), a ensinar matemáticas, francés e música nunha pequena escola.
En 1938, converteuse na primeira muller afroamericana en terminar coa segregación na universidade de Virxinia Occidental en Morgantown. Foi a única muller dos tres estudantes afroamericanos seleccionada para realizar estudos de posgrao despois do fallo da Corte Suprema dos Estados Unidos no caso Missouri ex rel. Gaines v. Canada.
O traballo de Johnson incluíu o cálculo de traxectorias, ventás de lanzamento e rutas de regreso de emerxencia para voos espaciais do proxecto Mercury, incluíndo as dos astronautas Alan Shepard, o primeiro estadounidense no espazo, e John Glenn, o primeiro americano en órbita, e rutas de encontro para o módulo lunar Apollo e módulo de mando en voos á Lúa. Os seus cálculos tamén foron esenciais para o inicio do programa do transbordador espacial e traballou en plans para unha misión a Marte.
En 2015, o presidente Barack Obama concedeulle a Medalla presidencial á liberdade. En 2016, o astronauta Leland D. Melvin recibiu o premio Snoopy e un premio ao logro do grupo da NASA (NASA Group Achievement Award). Taraji P. Henson interpretou o papel de Johnson como personaxe principal na película de 2016 Hidden Figures. En 2019, recibiu a Medalla de Ouro do Congreso dos Estados Unidos.
Carreira
Non contenta con ensinar, Coleman Goble Johnson decidiu facer unha carreira en matemáticas, Nunha reunión familiar, un parente mencionou que a NACA (National Advisory Committee for Aeronautics), logo convertido en NASA, estaba a ofrecer empregos. En particular, buscaban mulleres afroamericanas para o Departamento de Guía e Navegación. En 1953, ofrecéronlle un posto a Johnson quen aceptou de inmediato.
Johnson foi inicialmente asignada á sección West Area Computers que era supervisada pola matemática Dorothy Vaughan, e logo reasignada á área de Guía e Control da División de Investigación de Voo de Langley. Máis tarde trasladouse á área de Controis de Naves Espaciais (Spacecraft Controls Branch). Johnson calculou a traxectoria do voo espacial de Alan Shepard, o primeiro estadounidense en viaxar ao espazo, en 1959. Tamén calculou a xanela de lanzamento do Proxecto Mercury de 1961. En 1962, cando a NASA comezou a empregar computadores electrónicas para calcular a órbita de John Glenn ao redor da Terra, foi convocada para verificar os resultados do computador. Máis tarde Johnson traballou directamente con computadores dixitais. A súa capacidade e reputación pola exactitude dos seus cálculos axudaron a establecer confianza coa nova tecnoloxía. Calculou a traxectoria de voo do Apollo 11 cara á Lúa. Durante a aluaxe, Johnson atopábase reunida nas montañas Pocono xunto cun pequeno grupo fronte a unha pequena pantalla de televisor observando os primeiros pasos sobre o satélite. En 1970, traballou na misión do Apollo 13. Unha vez que a misión foi abortada, o traballo de Johnson en poñer en funcionamento procedementos e cartas de navegación de apoio axudou a que a tripulación puidese regresar a salvo á Terra catro días máis tarde.
Últimos anos
Pasou os seus últimos anos animando aos estudantes a entrar nos campos da ciencia, a tecnoloxía, a enxeñaría e as matemáticas (STEM). 31 A familia viviu en Newport News, Virxinia desde 1953, primeiro con Johan Goble ata a súa morte en 1956 e desde 1959 con James Johnson. O seu matrimonio con Johnson durou 60 anos, ata a súa morte en marzo de 2019 á idade de 93 anos. Katherine, que tiña seis netos e once bisnetos, vivía en Hampton, Virxinia. Animou os seus netos e estudantes a seguir carreiras en ciencia e tecnoloxía. Participou no mesmo coro Carver Presbyterian Church durante 50 anos.
Faleceu nunha casa de xubilados en Newport News o 24 de febreiro de 2020 á idade de 101 anos. Despois da súa morte, o administrador da NASA Jim Bridenstine describiuna como "unha heroína americana" e declarou que "o seu legado pioneiro nunca será esquecido". Legado
En total, Katherine Johnson foi coautora de 26 artigos científicos. A NASA mantén unha listaxe dos artigos máis importantes escritos por Johnson con ligazóns á súa ferramenta de procura.
O impacto de Katherine Johnson como pioneira na ciencia espacial e na informática viuse reflectido nos premios que recibiu e a cantidade de veces que foi presentada como un exemplo para a sociedade.
Dende 1979 (antes de xubilarse), a biografía de Katherine Johnson ten un lugar de honra nas listas de afroamericanos en ciencia e tecnoloxía.
O 16 de novembro de 2015, o Presidente Barack Obama incluíu a Johnson nunha lista de dezasete estadounidenses acredores da Medalla Presidencial da Liberdade en 2015. Foi presentada con ese premio o 24 de novembro de 2015, e mencionada como unha muller afroamericana pioneira en STEM (ciencia, tecnoloxía, enxeñaría e matemáticas).
En marzo de 2016 comezou a rodaxe de Hidden Figures, unha película sobre Katherine Johnson e as súas colegas afroamericanas da NASA, baseado no libro do mesmo nome de Margot Le Shetterly, que se estreou en xaneiro de 2017. Johnson estivo presente na 89ª edición dos Oscar xunto ás actrices do filme.
O 5 de maio de 2016, dedicáronlle formalmente as novas instalacións de investigación en informática Katherine G. Johnson no Centro de Investigacións de Langley en Hampton (Virxinia), en conmemoración do 55 aniversario do lanzamento de Alan Shepard, que foi posible grazas a Johnson. A instalación abriuse oficialmente o 22 de setembro de 2017. Johnson asistiu a este evento, que tamén cumpriu o 55 aniversario do lanzamento e desembarco histórico do foguete do astronauta Alan Shepard, un éxito ao que contribuíu Johnson. Na cerimonia, o subdirector Lewin dixo isto. sobre Johnson: "Millóns de persoas en todo o mundo viron o voo de Shepard, pero o que non sabían nese momento foi que os cálculos que o levaron ao espazo e o levaron a casa con seguridade fixeron a invitada de honra de hoxe, Katherine Johnson". Durante o evento, Johnson tamén recibiu un premio Snoopy, a miúdo chamado premio astronauta, e a NASA afirmou que se concede a aqueles "que fixeron contribucións excepcionais para a seguridade do voo e o éxito da misión".
En agosto de 2018, a Universidade Estatal de Virxinia Occidental creou unha bolsa CTIM en homenaxe a Johnson e erixiu unha estatua de tamaño natural no campus na súa honra. NASA cambiou o nome de Instalación de Verificación e Validación Independente, en Fairmont, Virxinia Occidental, por Katherine. Johnson's Independent Verification and Validation Facility o 22 de febreiro de 2019. En xuño dese mesmo ano, a Universidade George Mason nomeou o edificio máis grande do seu campus SciTech como a sala Katherine G. Johnson. En 2020, o distrito escolar de Bethel (Washington) nomeou un novo escola como Katherine G. Johnson.
Johnson foi incluído na lista da BBC de 100 mulleres influentes no mundo en 2016. Nun vídeo de 2016, a NASA afirmou: "Os seus cálculos resultaron críticos para o éxito do programa de desembarco lunar Apollo e o comezo do programa do transbordador espacial, xa que fixo con eses primeiros pasos na viaxe do país ao espazo ". Vida privada
En 1939 casou con James Francis Goble con quen tivo tres fillas: Constance, Joylette e Katherine. En 1956 James Goble morreu dun tumor cerebral inoperable. En 1959 casou co Tenente Coronel James A. Johnson e continuou a súa carreira na NASA. Participou no mesmo coro da Igrexa Presbiteriana de Carver durante 50 anos e foi membro da irmandade de mulleres Alpha Kappa Alpha. Premios
2015, Medalla Presidencial da Liberdade
2010, Doutoramento Honorario en Ciencias da Universidade de Old Dominion, Norfolk, Virxinia
2006, Doutoramento Honorario en Ciencias da Universidade Capitol, Laurel, Maryland
1999, Exalumnos máis destacados do ano da Universidade Estatal de Virxinia Occidental
1998, Doutoramento en Leis Honorario, da Universidade Estatal de Farmingdale
1986, NASA, Centro de Investigación Langley, Premio Especial ao Logro
1985, NASA, Centro de Investigación Langley, Premio Especial ao Logro
1984, NASA, Centro de Investigación Langley, Premio Especial ao Logro
1980, NASA, Centro de Investigación Langley, Premio Especial ao Logro
1971, NASA, Centro de Investigación Langley, Premio Especial ao Logro
1967, Premio ao Logro, Grupo Apollo. Este premio inclúe unha das trescentas bandeiras que voaron á Lúa a bordo do Apollo 11
1967, NASA, Premio ao equipo Lunar Orbiter Spacecraft and Operations polo traballo pioneiro no campo de problemas de navegación en apoio de cinco naves espaciais que orbitaron e cartografaron a Lúa en preparación do Proxecto Apollo