proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Mulleres que (nos) dan que pensar

Mulleres que (nos) dan que pensar é un ensaio da escritora, doutora en filosofía e profesora África López Souto publicado en 2019 no marco da colección Feminismos editado pola Editorial Galaxia.
Neste libro como sinala Carme Adán "a autora asume un reto difícil, a saber, guiarnos, ou máis ben acompañarnos, na agradábel tarefa de pensar “con” e “sobre” unha chea de mulleres variadas que percorren a Historia de Galicia". Dende Exeria a Ángeles Alvariño, dando a coñecer as primeiras universitarias e moitas máis.
Mullerismo

O mullerismo é unha teoría social profundamente enraizada na opresión racial e de xénero das mulleres negras. Existen distintas interpretacións sobre o que o termo significa e os esforzos para achegar unha definición concisa e abranguente só tiveron un éxito marxinal. A ambigüidade dentro da teoría permite a expansión continua dos seus principios básicos.
Na súa esencia, o mullerismo é unha perspectiva de mudanza social baseada nos problemas cotiáns e experiencias das mulleres negras e doutras mulleres demograficamente minoritarias, mais de forma máis ampla procura métodos para erradicar as desigualdades non só para as mulleres negras, senón para todas as persoas.
Mullingar

Mullingar (An Muileann gCearr en irlandés) é unha cidade da República de Irlanda, no centro do país na provincia de Leinster. É a capital do condado de Westmeath. Ten unha poboación de 8. 954 habitantes.
Mullo

Mullo é un deus celta. É coñecido polas inscricións atopadas nas que aparece asociado ó deus Marte na forma de Marte Mullo. O culto deste deus era popular no norte e noroeste da Galia, particularmente na Bretaña e en Normandía. A palabra Mullo pode denotar unha asociación cos cabalos ou coas mulas (é a palabra latina de "mula").
Marte Mullo tiña un templo circular en Craon, Mayenne, situado na confluencia de dous ríos. Unha inscrición en Nantes reflicte a presenza dun santuario. Debeu existir un importante centro de culto en Rennes, a capital tribal dos redones.
Multa

Unha multa (do latín multa, ae) ou pena pecuniaria é a imposición administrativa ou penal que consiste nun pagamento en cartos, por veces expresada en días de sanción (cando o seu pagamento redime a reclusión polo número correspondente de días).
Denomínase multa coercitiva á que se reitera en prazos determinados se non se paga. Unha vez resolto o acto administrativo que establece unha obriga persoal fronte ao incuprimento por parte da persoa obrigada, a administración pode tomar diversas medidas: execución subsidiaria, multa coercitiva, compulsión sobre as persoas, e a máis xeral e empregada: o constrinximento sobre o patrimonio.
En España, o artigo 97 da Lei 30/1992, sobre o réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, dispón que "se en virtude do acto administrativo houbese que satisfacer cantidade líquida seguirase o procedemento previsto nas normas reguladoras do procedemento recadatorio en vía executiva". É dicir, é a propia administración pública, sen intercención dos tribunais de xustiza, a encargada do cobro das débedas pecuniarias, chegando se é o caso, ao embargo de contas correntes ou bens.
O procedemento concreto está regulado no Regulamento xeral de recadación. Así mesmo, existe a capacidade de recorrer a sanción ben sexa por vía administrativa ou vía xudicial. En calquera caso, a capacidade de emitir multas debe ser regulada trala aprobación dunha lei e desenvolta por vía regulamentaria.
Multicast

No mundo das redes de computadores, as transmisións multicast son as que se fan entre un equipo e un conxunto de equipos do resto da rede.
As transmisións multicast úsanse para enviar datos a grupos concretos de equipos da rede, tipicamente emisións de vídeo ou son, que ocupan un ancho de banda apreciable e que colapsaría a rede se fosen transmitidas en forma de broadcast. As emisións multicast chegan só aos equipos que pertencen ao grupo ao que vai dirixido a transmisión, coa particularidade de que é elección do equipo pertencer a algún grupo multicast ou non pertencer a ningún, a diferenza do broadcasting, no que as transmisións chegan a tódolos equipos da rede de maneira indiscriminada. En IP existe un grupo especial de enderezos (enderezos de clase D) usados para crear grupos multicast.
Multiculturalismo

O multiculturalismo, termo suxeito a diversas interpretacións, pode designar a coexistencia e cohesión social de diferentes culturas (étnicas, relixiosas etcétera) no seo dun mesmo conxunto (unha nación, por exemplo) ou aludir á variedade que presentan as culturas das distintas sociedades. A nivel territorial, o multiculturalismo propón a conversión dos estados en comunidades multiculturais, pois comprende a diversidade racial, étnica e, en definitiva, cultural, como un factor positivo con vistas ao desenvolvemento social.
Por outra parte, o multiculturalismo é tamén unha teoría que busca comprender os fundamentos culturais de cada unha das nacións.
Multidisciplinariedade

A multidisciplinariedade é unha mestura de varias disciplinas, que poden ser moi distantes, na que cada unha conserva os seus métodos e suposicións sen cambio ou desenvolvemento e sen integración dunhas nas outras. Os profesionais implicados en tarefas multidisciplinares adoptan relacións de colaboración con obxectivos comúns.
O concepto foi debatido desde principios do século XX e desenvolvido especialmente a partir da segunda metade do século. Foi incluído por Jean Piaget na súa clasificación das relacións entre disciplinas. A multidisciplinariedade diferénciase claramente da interdisciplinariedade en canto á relación que comparten as disciplinas. Na relación multidisciplinar esta cooperación pode ser mutua e acumulativa pero non interactiva, mentres a interdisciplinariedade mestura as prácticas e suposicións das disciplinas implicadas. Na interdisciplinariedade dase, por tanto, un grao de integración entre as disciplinas.
Hai moitos exemplos de como unha idea particular aparece en diferentes disciplinas, case simultaneamente. Un exemplo é o desprazamento do enfoque sobre "segmentos especializados de atención" (adoptando unha perspectiva particular), cara á idea de "conciencia sensorial instantánea do todo", unha atención ao "campo total", un sentido do modelo completo, de forma e función como unha unidade", ou unha "idea integral de estrutura e configuración". Isto aconteceu nos anos 10-20s do s. XX, en pintura (cubismo), física, poesía, psicolingüística e teoría da educación de maneira sincrónica, e é precisamente cando empezaron a formularse e tomar forma os conceptos de relacións entre as disciplinas, concretados e definidos décadas despois. Segundo Marshall McLuhan, este cambio de paradigma debeuse ao paso da era da mecanización, que implicaba secuencialidade, á era da velocidade instantánea, que implica simultaneidade.
Como exemplo de tarefa multidisciplinar poderiamos citar o estudo dun obxecto como unha obra de arte, por exemplo o Guernica desde as disciplinas da pintura, da historia e a historia da arte, da química, do cromatismo etc. Como exemplo de relación pluridisciplinar podemos citar a existente entre a Física e a Química, campos moito máis próximos, para o estudo de certos sistemas ou procesos.
A multidisciplinariedade pode aplicarse a calquera campo das artes, das ciencias ou do coñecemento en xeral; por exemplo no ámbito do coidado da Saúde, significa que especialistas de diferentes profesións traballan xuntos para forneceren diagnósticos, valoracións e tratamentos, de modo colaborativo, cada un dentro do seu ámbito de práctica e da súa área de competencia. Neste caso a diferenza coa pluridisciplinariedade pode ser de matiz: se, por exemplo, consideramos, en relación á tarefa de tratar unha doenza determinada, a relación entre a enfermaría, cardioloxía, oncoloxía e farmacia esta relación é multidisciplinar, e se ademais incluímos disciplinas máis diversas como a economía, bioinformática, bioética, etc, entón a relación é pluridisciplinar.
Multiestabilidade

Os fenómenos da percepción multiestábel son un raro aspecto da percepción visual, caracterizado pola secuencia de cambios subxectivos espontáneos. Causa
A multiestabilidade perceptiva xorde na observación de patróns visuais demasiado ambiguos para seren recoñecidos polo sistema visual cunha única interpretación, na que a alternancia entre dous estados perceptivos é frecuente. Exemplos famosos inclúen o cubo de Necker, a rivalidade monocular e a rivalidade binocular, pero hai moitos máis fenómenos de ambigüidade visual e obxectos imposíbeis. Descrición
As transicións entre unha das perceptivas e outra chámanse reversións perceptivas. Son casos de espontaneidade estocástica que non se poden eliminar sempre mediante esforzos intencionados, aínda que se pode desenvolver un certo control do proceso. O número de reversións varía drasticamente entre estímulos e observadores e dise que é máis lento ou en menor medida en individuos con trastorno bipolar. Artes
Moitos exemplos de multiestabilidade perceptiva poden atoparse nas artes, xa en tempos de Arcimboldo, sendo moi comúns na Op art e en obras de artistas como a MC Escher, Salvador Dalí, Marcel Duchamp, Jasper Johns, Oscar Reutersvärd, Victor Vasarely, Orosz István, Sandro del Prete, Bridget Riley, Patrick Bokanowski, Charles Allan Gilbert, Jonty Hurwitz, Dick Termes, Shigeo Fukuda, Patrick Hughes, Gianni Sarcone, Ben Heine, Rob Gonsalves, Octavio Ocampo, Oleg Shupliak, Erik Johansson ou Akiyoshi Kitaoka.
Multifractal

De xeito xenérico, un multifractal é un conxunto formado por unha xerarquía de subconxuntos (variedades), cada un deles de carácter fractal (variedades fractais). Polo xeral, considérase que o multifractal é unha variedade topolóxica, xeralmente métrica.
Un sistema multifractal é unha xeneralización dun sistema fractal no cal un só expoñente (a dimensión fractal) non é abondo para describir a súa dinámica, senón que fai falla un espectro continuo de expoñentes (o chamado espectro de singularidade).
Nun sistema multifractal s {\displaystyle s}, o comportamento arredor de calquera punto descríbese por unha lei de potencias local: s ( x → + a → ) − s ( x → ) ∼ a h ( x → ) {\displaystyle s({\vec {x}}+{\vec {a}})-s({\vec {x}})\sim a^{h({\vec {x}})}} O expoñente h ( x → ) {\displaystyle h({\vec {x}})} denomínase expoñente da singularidade, pois describe o grao local da singularidade ou regularidade arredor do punto x → {\displaystyle {\vec {x}}}.
Calquera reunión de conxuntos fractais por si soa non pode considerarse un multifractal; para iso é necesario que estean coordinados de certo xeito. Como norma xeral, esíxese que o espectro de singularidade sexa unha curva convexa. O obxectivo é garantir que o conxunto, e cada unha dos seus partes sexa invariante baixo transformacións de cambio de escala.
O interese polos multifractais nace do estudo das propiedades dos fluídos turbulentos con alto Número de Reynolds. Estes son os chamados fluídos en réxime de Turbulencia Completamente Desenvolvida. Neses caso, a elevada turbulencia do fluído fai que a súa estrutura abandone todas as simetrías afíns propias do réxime laminar. A calquera escala á que se analice o fluído, atoparase que os graos de liberdade non resoltos non son pequenas variacións ou flutuacións sobre o réxime de maior escala, senón que teñen amplitudes considerables, ata o punto de que a dirección da corrente está complemente indeterminada, aínda que se coñeza a dirección na grande escala.
Multilingüismo

O multilingüismo ou plurilingüismo fai referencia ao uso de dúas (bilingüismo) ou máis linguas por parte dun individuo ou dunha comunidade de falantes. A nivel mundial, os individuos multilingües ou políglotas reboran o número de monolingües.
Multimedia

Multimedia é un termo que se aplica a calquera obxecto que usa, simultaneamente, diferentes formas de contido informativo como texto, son, imaxe, animación e vídeo para informar ou entreter o usuario. Tamén se pode cualificar como multimedia os medios electrónicos (ou outros medios) que permiten almacenar e presentar contido multimedia. Características
O concepto multimedia é algo similar ao emprego tradicional de medios mistos nas artes plásticas, pero cun alcance máis amplo. Fálase de multimedia interactiva cando o usuario ten certo control sobre a presentación do contido, como o que desexa ver e cando desexa velo.
Tamén existe o concepto de hipermedia, que pode considerarse como unha forma especial de multimedia interactiva que emprega estruturas de navegación máis complexas, que aumentan o control do usuario sobre o fluxo da información. Este concepto é tan antigo como a comunicación humana, xa que ao expresarnos nunha charla normal falamos (son), escribimos ou lemos (texto), observamos ao noso interlocutor (vídeo) e facemos xestos e movementos coas mans e o resto do corpo (o que entraría dentro da animación). Co éxito das aplicacións multimedia para ordenador este termo entrou a formar parte da linguaxe habitual.
Cando un programa de ordenador, un documento ou unha presentación combina adecuadamente os medios, mellórase notablemente a atención, a comprensión e a aprendizaxe, xa que se acercará algo máis á maneira habitual en que os seres humanos nos comunicamos cando empregamos varios sentidos para comprender un mesmo obxecto ou concepto.
Multinacional

Unha multinacional, ou unha empresa multinacional, é unha empresa de grande dimensión (en feito en forma de grupo de empresas) implantada en numerosos países polo nesgo de moi numerosas filiais, obrando ou ben sobre unha zona xeográfica determinada, ou ben sobre o mundo enteiro. As empresas multinacionais realizan as súas actividades mercantís tanto de venda e compra como de produción en países diferentes. O conxunto das actividades dunha multinacional, mesmo os máis estratéxicos, pode ser desprazado por cuestións de custo ou de estratexia ou aínda pola xestión ou contabilidade. É así a miúdo vantaxoso producir alí onde a man de obra é remunerada máis debilmente - a condición de que se mostre suficientemente produtiva, de vender sobre os mercados os máis rendibles, e de buscar unha tributación menor. Estas empresas caracterízanse polo emprego de traballadores tanto do país de orixe como do país no que se estableceron.
O seu poder de negociación é moi forte e a súa importancia na economía mundial incrementouse co proceso de reestruturación económica e da globalización. A súa filosofía ten un concepto global, manteñen un punto de vista mundial nos seus negocios sobre os mercados (clientes), servizos e produtos, baixo o cal conciben ao mundo como o seu mercado obxectivo.
Multiplayer online battle arena

Multiplayer online battle arena (MOBA), en galego campo de batalla multixogador en liña, tamén coñecido como action real-time strategy (ARTS), en galego estratexia de acción en tempo real, é un xénero de videoxogos orixinado como un subxénero da estratexia en tempo real, no que o xogador controla a unha personaxe dentro dun equipo de varios xogadores. O obxectivo dos xogos deste xénero é destruír a estrutura principal do equipo contrario coa axuda doutras unidades controladas pola computadora que se moven por camiños predefinidos dentro do mapa do xogo. As personaxes dos xogadores posúen varias habilidades e vantaxes que van mellorando durante a partida e que contribúen á estratexia global do seu equipo. Este tipo de videoxogos combinan elementos dos videoxogos de acción, rol e estratexia en tempo real.
O precursor deste xénero foi Aeon of Strife (AoS), un mapa a medida feito para o videoxogo StarCraft. Defense of the Ancients (DotA), un mapa para o videoxogo Warcraft III: Reign of Chaos e The Frozen Throne baseado en Aeon of Strife, está considerado un dos principais títulos deste xénero e o primeiro MOBA para o que se levaron a cabo torneos con patrocinadores. Outros dos principais títulos dentro deste xénero son League of Legends, Heroes of Newerth e Dota 2.
Multiplexor

Os multiplexores son circuítos combinacionais con varias entradas e unha única saída de datos. Están dotados de entradas de control capaces de seleccionar unha, e só unha, das entradas de datos para permitir a súa transmisión desde a entrada seleccionada cara a dita saída.
No campo da electrónica o multiplexor utilízase como dispositivo que pode recibir varias entradas e transmitilas por un medio de transmisión compartido. Para iso o que fai é dividir o medio de transmisión en múltiples canles, para que varios nodos se poidan comunicar ao mesmo tempo.
Un sinal que está multiplexado debe demultiplexarse no outro extremo.
Segundo a forma en que se realice esta división do medio de transmisión, existen varias clases de multiplexación: Multiplexación por división de frecuencia
Multiplexación por división de tempo
Multiplexación por división de código
Multiplexación por división de lonxitude de onda Deseño en Electrónica Dixital
Estes circuítos combinación {\displaystyle } ais posúen 2^{n}s liñas de entrada de datos, unha liña de saída e n entradas de selección. {\displaystyle } As entradas de selección indican cal destas liñas de entrada de datos é a que proporciona o valor á liña de saída. Cada combinación das entradas de selección corresponde a unha entrada de datos, e a saída final do multiplexor corresponderá ao valor de devandita entrada seleccionada. Para identificar a entrada de selección máis significativa, por convenio esta sempre é a que está máis arriba (de mostrarse de forma vertical) ou máis á esquerda (en horizontal), independentemente da súa etiqueta identificatoria, a non ser que se especifique o contrario.
Tamén se poden construír multiplexores con maior número de entradas utilizando multiplexores de menos entradas, utilizando a composición de multiplexores.
En electrónica dixital, é usado para o control dun fluxo de información que equivale a un conmutador. Na súa forma máis básica componse de dúas entradas de datos (A e B), unha saída de datos e unha entrada de control. Cando a entrada de control ponse a 0 lóxico, o sinal de datos A é conectado á saída; cando a entrada de control ponse a 1 lóxico, o sinal de datos B é o que se conecta á saída.
O multiplexor é unha aplicación particular dos decodificadores, tal que existe unha entrada de habilitación (EN) por cada porta AND e ao final faise un OR entre todas as saídas das portas AND.
A función dun multiplexor dá lugar a diversas aplicacións: Selector de entradas.
Serializador: Converte datos desde o formato paralelo ao formato serie.
Transmisión multiplexada: Utilizando as mesmas liñas de conexión, transmítense diferentes datos de distinta procedencia.
Realización de funcións lóxicas: Utilizando inversores e conectando a 0 ou 1 as entradas segundo interese, conséguese deseñar funcións complexas, dun modo máis compacto que coas tradicionais portas lóxicas.
Multispectral Thermal Imager

MTI (acrónimo de Multi-spectral Thermal Imager) foi un proxecto do Departamento de Enerxía dos Estados Unidos e Oficina de Non Proliferación e Seguridade Nacional co propósito de realizar tarefas de vixilancia de centros nucleares e busca de po relacionado co procesamento de uranio. Foi lanzado o 12 de marzo de 2000 mediante un foguete Taurus desde a Base Vandenberg da Forza Aérea. Características
MTI, baseado no bus BCP-600, pesaba 587 kg ao lanzamento e levaba a bordo sensores para poder observar en 15 bandas espectrais diferentes en lonxitudes de onda visibles e infravermellas. Os sensores tamén fixeron observacións con fins científicos e civís, estudando a atmosfera. Os sensores foron construídos nos Laboratorios Nacionais de Sandia. A bordo tamén viaxaba un espectrómetro de raios X (HXRS, High-energy X-ray Spectrometer), patrocinado pola NOAA e o Instituto Astronómico da República Checa, que observou erupcións solares e tormentas de partículas de alta enerxía.
Multímetro

Un multímetro ou polímetro é un aparato de medida universal, é dicir, capaz de medir unha gama variada de magnitudes físicas como tensión, intensidade (tanto en corrente continua coma en alterna) e resistencias, polo que se pode entender como un aparato de medida capaz de converterse en voltímetro, amperímetro ou ohmímetro. Tipos
Analóxicos: Aqueles que empregan movementos para indicar a cantidade a medir sobre unha escala continua.
Dixitais: Aqueles que amosan o resultado da medición en intervalos discretos ou numéricos, xeralmente nunha pantalla formada por displays, evitando os erros de lectura, paralelaxe e interpolación á vez que incrementan a velocidade de lectura. Características
Campos de medición: Magnitudes físicas capaces de ser lidas polo multímetro.
Alcances: Diferentes rangos de lectura dentro de cada magnitude a medir.
Precisión: Erro máximo de lectura dado na escala polo aparato.
Sensibilidade (só analóxicos): Mínima variación perceptible polo aparato na medida realizada.
Resistencia de Entrada: Resistencia á cal equivale o aparato entre os puntos do circuíto en que se conecta.
Mundaka

Mundaka é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 1. 843 habitantes (2023).
Mundaneum

O Mundaneum é un arquivo da Comunidade Francesa de Bélxica e un espazo de exposicións temporais situado en Mons, na provincia de Hainaut en Belxica. Historia
En orixe a institución data de 1910 seguindo unha iniciativa de 1895 dos avogados Paul Otlet e Henri La Fontaine. Entre 1920 e 1934 estivo localizado en Bruxelas, co nome de Mundaneum Palais Mondial, e estaba composto de varias salas didácticas, un repertorio bibliográfico que abranguía doce millóns de fichas, un museo da prensa con 200000 exemplares de xornais do mundo enteiro. O Palais Mondial pechou en 1934 recolocándose varias veces a partir de 1941, ata instalarse definitivamente en 1992 en Mons no edificio de l'Indépendance, abríndose ao público en 1998
O Mundaneum constitúe unha importante referencia na historia da colección e administración de data, e nunha sorte de precursor de Internet.
Mundo de fala románica

Os países de lingua románica ou romance, mundo de fala romance ou románica, mundo latino, mundo neolatino, ou mundo de fala latina (en inglés Latin-speaking countries) é a parte do mundo onde as linguas románicas (as que evolucionaron a partir do latín ) son oficiais, cooficiais ou de uso significativo, comprendendo Europa Latina e América Latina, así como as partes de América do Norte, África e Asia de falas románicas. Foron propostos e empregados tamén os termos mundo romanófono, e romanofonía, sendo estes coincidentes co colectivo de falantes de lingua romanesa.
Os mundo de falas romances inclúen, por exemplo, as comunidades de falas castelás, galego-portuguesas, francesas, italianas, romanesas, occitano-catalás, etc.
Mungia

Mungia é un concello vasco da provincia de Biscaia. A súa poboación é de 17662 habitantes (2022).
Munich (filme)

Munich é un filme estadounidense estreado no 2005, dirixido por Steven Spielberg e escrito por Tony Kushner e Eric Roth. Baséase na novela Vengeance: The True Story of an Israeli Counter-Terrorist Team de George Jonas. Sinopse
A historia transcorre nos meses posteriores ao masacre xudeu nos Xogos Olímpicos de Múnic 1972, e conta a historia dun comando do Mossad, dirixido por un axente secreto novo israelí Avner (Eric Bana), ao que ordenan a procura e asasinato de 11 palestinos, algúns deles membros da organización terrorista Setembro Negro, responsable da morte dos 11 membros do equipo olímpico israelí. Para isto, terá que abandonar a súa muller embarazada, cambiar de identidade e, canda outros axentes, localizar, buscar e matar ás persoas que segundo o Mossad foron parte responsable do masacre. Os seus compañeiros serán Steve (Daniel Craig), un xudeu de orixe surafricana, Carl (Ciarán Hinds), encargado da limpeza posterior a cada acción, Hans (Hanns Zischler), experto falsificador alemán, e Robert (Mathieu Kassovitz), fabricante belga de xoguetes transformado en artilleiro (fabricante de explosivos). Personaxes
Eric Bana como Avner Kaufman
Daniel Craig como Steve
Ciarán Hinds como Carl
Omar Metwally como Ali
Mathieu Kassovitz como Robert
Hanns Zischler como Hans
Ayelet Zurer como Daphna Kaufman
Geoffrey Rush como Ephraim
Gila Almagor como Nai de Avner
Karim Saleh como Issa – Luttif Afif
Michael Lonsdale como Papa
Mathieu Amalric como Louis
Ziad Adwan como Kamal Adwan
Moritz Bleibtreu como Andreas
Valeria Bruni Tedeschi como Sylvie
Meret Becker como Yvonne
Jonathan Avigdori como Gad Tsabari
Marie-Josée Croze como Jeanette
Munin (satélite)

Munin, nomeado así por un dos corvos mitolóxicos asociados a Odín, foi un nanosatélite sueco lanzado o 21 de novembro de 2000 mediante un foguete Delta II (Delta 7320) desde a Base Vandenberg da Forza Aérea, nos Estados Unidos. Características
Munin pesaba 6 kg ao lanzamento e consistía nunha estrutura cúbica de 21 cm de lado rodeada de células solares. Foi construído por estudantes con asistencia do Instituto Sueco para a Física Espacial (IRF). Estivo destinado ó estudo das auroras polares, para o cal levaba a bordo un espectrómetro de ións e electróns e un detector de estado sólido para partículas de alta enerxía, así como unha pequena cámara con CCD para fotografar as auroras. O satélite conseguiu datos que eran almacenados na memoria de a bordo, de 2 Mbit de capacidade, para posteriormente envialos á estación terrestre de Kiruna, en Suecia, cada vez que o satélite pasaba sobre ela.
O último contacto con Munin tivo lugar o 12 de febreiro de 2001. Despois dun reseteo manual da CPU do satélite nunca se recuperou o contacto.
Muqarnas

As muqarnas (en árabe: مقرنص; en persa: مقرنس) son unha forma de ornamento arquitectónico en forma de bóveda que se pode describir como a «subdivisión xeométrica dunha trompa angular, cúpula ou ménsula, nun elevado número de bóvedas en miniatura, que forman unha especie de estrutura celular». Utilízanse en cúpulas e principalmente en semicúpulas nas entradas e ábsidas, especialmente na arquitectura tradicional islámica e persa. Terminoloxía
Tamén se lles chama ás veces "bóvedas de favo de mel", debido á súa semellanza con estas estruturas, e cando algúns dos elementos se proxectan cara abaixo pódense denominar "bóvedas de estalactitas".
Etimoloxía
A etimoloxía de muqarnas é algo vaga. O seu uso máis antigo en árabe data do século XII. A súa orixe pode derivar da palabra grega korōnis, que significa "cornixa" ou "moldura ornamental". Tamén se especula que poida provir da palabra árabe qarnasi, que significa "traballo intricado". Nişanyan afirma que está relacionada co arameo קרנסא, que significa "martelar".
O termo en castelán mocárabe provén do árabe muqarbaṣ, que tamén se usaba para denominar as muqarnas nas rexións occidentais do mundo islámico. A súa orixe pode ser o termo grego κρηπίѕ, krēpís (cimentos, base). Tamén pode estar relacionada co árabe mukrab (firme, atado). Historia
As muqarnas xurdiron aproximadamente a mediados do século X no nordeste de Irán e case simultaneamente, aínda que aparentemente independentemente, no norte de África. Algúns dos exemplos máis destacados pódense ver na Alhambra de Granada, no Palacio Abásida de Bagdad, Iraq, e no mausoleo do sultán mameluco Qaitbay no Cairo, Exipto. Fóra do mundo islámico tamén hai exemplos do uso das muqarnas, como na arquitectura armenia, na decoración dos grandes tellados rectangulares de madeira da Capela Palatina, construída no século XII en Palermo, Sicilia e noutros edificios importantes do período normando en Sicilia (véxase o Palermo árabe-normando e as catedrais de Cefalú e Monreale). Forma, función e materiais
Normalmente, as muqarnas, de forma cóncava e mirando cara abaixo, aplícanse na parte inferior de cúpulas, pendentes, cornixas, trompas angulares, arcos e bóvedas. Non teñen un papel estrutural significativo; non sempre están escavados nos bloques estruturais da cúpula, podendo suspenderse dun teito estrutural só como superficies puramente decorativas. Poden ser de ladrillo, pedra, estuco ou madeira e cubertas con cerámica ou xeso. As células individuais ás veces chámanse alvéolos.
Murallas Reais de Ceuta

As Murallas Reais de Ceuta son un conxunto momumental da cidade autónoma de Ceuta, que data do ano 962 na súa parte máis antiga e a máis moderna do século XVIII.
O foso de San Filipe divide o conxunto monumental en dúas partes, á vez que divide tamén en dúas partes á cidade de Ceuta. Estas están unidas por tres pontes que o cruzan, dous no extremo norte e un no extremo sur da canle. Este foso caracterízase por ser navegable para pequenas embarcacións, o que acurta o camiño entre a baía norte e a baía sur da cidade, xa que de non existir este paso deberíase rodear a península de Almina.
Esta fortificación construíuse para defender o istmo que separa a península de Almina, onde se asentaba a antiga cidade, do continente africano.
Murmansk

Múrmansk (ruso: Мурманск; Saami de Kildi: Мурман ланнҍ; Saami setentrional: Murmánska; Saami de Skolt: Muurman) é unha cidade de Rusia, no oblast de Múrmansk. Porto importante situado no mar de Barents. A súa poboación é de 410. 234 habitantes. É a cidade máis grande ao norte do círculo polar ártico. Ten o porto base da frota rusa do norte, onde atracan ducias de submarinos de propulsión nuclear.
Muro (construción)

Un muro é unha construción lineal, vertical e exenta, é dicir, non suxeita á xurisdición ordinaria, que serve para protexer ou delimitar un terreo, polo que xeralmente é de natureza pétrea.
Tamén se emprega a palabra muro para referirse a: Muralla, un muro de natureza defensiva, propio de castelos e fortificacións;
Parede, cando o muro non está exento, e forma parte dun edificio.
Existen distintos tipos de muros atendendo á súa función: Muro de carga, cando forma parte da estrutura do edificio;
Muro de contención, cando resiste as cargas horizontais do terreo;
Muro pantalla, muro monolítico, normalmente de formigón armado;
Muro Trombe, tipo de muro de gran masa térmica empregado para quentar un edificio.
Muro de seguridade, barreira con accesos restrinxidos que divide dous espazos ou comunidades.
Muros, Asturias

Muros (en castelán Muros de Nalón) é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña 1880 habitantes. Xeografía
Limita ao norte co mar Cantábrico, ao oeste con Cudillero, ao leste con Sotu'l Barcu e ao sur con Pravia. Atópase no curso baixo do río Nalón. Está formado polas parroquias de Muros, capital do concello, e San Esteban. Patrimonio
Destacan os pazos de Valdecarzana e Vallehermoso do século XV e a igrexa de Santa María.
Murray Gell-Mann

Murray Gell-Mann, nado en Nova York o 15 de setembro de 1929 e finado en Santa Fe o 24 de maio de 2019, foi un físico estadounidense, galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1969. Traxectoria
Licenciado en física pola Universidade Yale e no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts, en 1955 comezou como profesor universitario na Universidade de California onde ocupou desde 1967 a cátedra de física teórica. Investigacións científicas
Desde 1950 interesouse na investigación sobre as partículas elementais, recentemente descubertas e denominadas caón e hiperión. A súa clasificación permitiu nomear un novo número cuántico. As súas investigacións, primeiro con Abraham Pais e posteriormente con Kazuhiko Nishijima, permitiron a introdución dunha nova partícula, o hadrón, partícula que descubriu á vez o físico israelí Yuval Ne'emal. A teoría de Gell-Mann achegou orde ao caos ao descubrir preto de 100 partículas no interior do núcleo atómico. Estas partículas, ademais dos protóns e neutróns, estaban formadas por outras partículas elementais denominadas quarks. Estes quarks mantéñense unidos grazas ao intercambio de gluons.
En 1964 ingresou na NASA e postulou o modelo do quark, un modelo que tamén postulou independentemente George Zweig. A teoría moderna das interaccións dos quarks denomínase Cromodinámica cuántica, baseada basicamente sobre o traballo de Gell-Mann.
En 1969 outorgóuselle o Premio Nobel de Física polas súas contribucións e descubrimentos na clasificación de partículas elementais e as súas interaccións. Xunto a Richard Feynman, rivalizando con George Sudarshan e Robert Marshak, foi o primeiro en atopar a estrutura da forza nuclear débil en física. Este traballo seguiu co descubrimento inicial da violación da paridade de Chien-Shiung Wu, segundo as ideas suxeridas polos físicos Chen Ning Yang e Tsung-Dao Lee.
Murs-et-Gélignieux

Murs-et-Gélignieux é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión Auvernia-Ródano-Alpes.
Mursilis I

Mursilis I (Murshilish) rei dos hititas á morte de Hattusilis I entre os anos -1620 e -1590. Traxectoria
Segundo sabemos por un documento atopado denominado as "Lamentacións de Hattusilis", Hattusilis escolle ao seu neto Mursilis en lugar do "ingrato" do seu fillo para sucedelo.
Estreitou os lazos algo débiles que unían a confederación de cidades-estado e incorporou estes ao primeiro Imperio Hitita, chegando a ser a terceira potencia de Oriente Medio, xunto con Babilonia e Exipto. Continuou a política expansionista derrotando aos hurritas e destruíndo o reino de Alepo, en cuxa empresa fracasara Hattusilis. Protagonizou unha incursión contra a cidade de Babilonia no ano -1595. Pero era evidente que Mursilis non podería conservar unha cidade situada a dous mil quilómetros de Hattusas, a capital do Imperio, e moito menos incorporala ao Imperio. Esta incursión coincidiu co fin da dinastía dos amorreos cuxo último rei foi Samsuditana. Ignórase se este feito foi consecuencia da expedición de Mursilis ou unha simple coincidencia.
Tras finalizar a campaña Mursilis regresou a Hattusas. Ao pouco tempo, no -1590, morreu vítima dun complot encabezado polo seu cuñado Hantilis I (Hantilish), quen se converteu no novo rei hitita.
Muruxa

A muruxa (Stellaria media) é unha planta da familia das Caryophyllaceae. É unha planta invasora pero fácil de eliminar ao labrar. É sensible aos herbicidas en xeral, pese a que as sementes aseguran unha nova reinfestación. Esta herba non soporta a seca nin a calor forte do verán. Normalmente aparece desde o outono á primavera. Nas zonas de montaña era importante na primavera, xa que a pesar do seu valor pouco alimentario, agromaba antes ca outras herbas. Descrición
A súa xerminación prodúcese polo outono ou a finais do inverno e medra formando grandes matos que poden chegar a medir 30 cm, xeralmente de porte rastreiro xa que a pouca firmeza dos seus talos impídelle manterse ergueita. As follas son ovais, en forma de punta e opostas. Conta con pequenas flores brancas (uns 4 mm. ), cáliz de cinco sépalos libres, cinco pétalos moi divididos, de tres a cinco estames con anteras purpúreas e pistilo con tres estilos, xorden na zona apical sobre delgados pedúnculos. Hábitat e distribución
Atópase abundantemente en bouzas e terras húmidas e sombrizas e tamén en poulas, así coma á beira das casas abeiradas polos muros.
Tanto en Europa como en América do Norte considérase unha planta invasiva de xardíns, veigas e pasteiros, difícil de controlar por mor á súa masiva xerminación. Uso medicinal
Antigamente utilizábase coma expectorante por mor ao seu contido en saponinas. P. C. Palau, no seu libro «Les plantes medicinals baleàriques» recomendaba o uso do zume da planta fresca coma fortalecedor das vías respiratorias e dos pulmóns.
Remineralizante polo seu contido de potasio e silicio.
En forma de cataplasma, envolta nunha gasa, úsase para o tratamento de úlceras e feridas.
En homeopatía úsase contra os reumatismos e a psoríase. Etimoloxía
A marcada división dos pétalos dá a estas floriñas o aspecto de estrelas, o que deu o nome ao xénero stellaria, do latín stella.
Nome vulgar
Recibe en galego tamén os nomes comúns de herba paxareira e maruxa (moruxa). Taxonomía
Stellaria media foi descrita por (L. ) Vill. e publicado en Histoire des Plantes de Dauphiné 3(1): 615. 1789 Citoloxía Número de cromosomas de Stellaria media (Fam. Caryophyllaceae) e táxones infraespecíficos: 2n 40, 44 Subespecies Stellaria media subsp. cupaniana (Jord. & Fourr. ) Nyman
Stellaria media var. media
Stellaria media var. micrantha (Hayata) T. S. Liu & S. S. Ying
Sinonimia
Musca Borealis

Musca Borealis, a Mosca Boreal, foi unha pequena e feble constelación situada entre Aries, Triangulum e Perseus. Actualmente xa non forma parte das constelacións oficiais e as súas estrelas volveron á constelación de Aries. A súa estrela máis brillante era Bharani (41 Arietis), de magnitude aparente 3, 61.
A historia e a orixe de Musca Borealis son confusos; o primeiro en introducila foi Petrus Plancius no 1612 baixo o nome de Apis, a abella. Máis tarde Jakob Bartsch cambioullo por Vespa (a avéspora) no seu atlas de 1624, nome que tamén lle foi dado nos seus comezos á actual Musca, a cal se atopa ó sur de Crux. O astrónomo Johannes Hevelius rebautizouna coma Musca no seu atlas de 1690, se ben despois engadiulle o termo Borealis para distinguila da Musca Australis.
Musca Borealis foi rexeitada no século XVIII pola meirande parte dos astrónomos debido á confusión de nomes que orixinaba xunto con Musca (Australis), aínda que non por isto deixaron de aparecer asterismos coas mesmas estrelas. Por exemplo, as mesmas estrelas foron utilizadas no 1674 polo francés Ignace-Gaston Pardies para formar Lilium, a flor de lis de Francia, pero este asterismo nunca chegou a ser unha constelación.
Muscularis mucosae

A muscularis mucosae (lamina muscularis mucosae) é o fino estrato de fibras musculares que forma parte da mucosa que tapiza a parede interna de diferentes partes do tubo dixestivo, principalmente o esófago, estómago, intestino delgado e intestino groso. Non debe confundirse coa túnica muscular ou muscularis externa que tamén está formada por músculo liso pero ten maior grosor e está en posición máis externa (máis lonxe da luz do tubo).
A primeira capa (a máis interna) da parede do tubo dixestivo é a túnica mucosa. Está en contacto cos alimentos en dixestión e os zumes dixestivos. A túnica mucosa consta á súa vez de varias capas: o epitelio superficial, a lámina propia na que se encontran os vasos sanguíneos que nutren o epitelio, e a muscularis mucosae, que non é máis que unha fina capa de músculo liso en contacto coa lámina propia. Debaixo están as outras tres capas do tubo dixestivo, que son a túnica submucosa, a túnica muscular formada por músculo liso, e a túnica serosa, que é a capa máis externa.
En medicina a muscularis mucosae serve de punto de referencia para describir as lesións da parede do estómago e outros órganos do tubo dixestivo. Se existe unha lesión na parede do estómago que non chega á muscularis mucosa, a lesión chámase erosión, pero se a lesión é máis profunda e chega a dito nivel denomínase úlcera.
Musculdy

Musculdy en francés, Muskildi en éuscaro, é unha localidade e comuna francesa situada no departamento de Pireneos Atlánticos, na rexión de Aquitania e no territorio histórico vascofrancés de Zuberoa.
A comuna é atravesada polo río Bidouze, afluente do Adur.
Muselina

A muselina é unha tea fina de algodón orixinaria de Mosul (Iraq). Este termo utilízase tamén en cociña, por extensión, referíndose a unha salsa de patacas, chocolate ou outros ingredientes, convertidos nun puré moi fino e suave. Historia
Procedente da India, apareceu en Europa no século XIII, primeiro en seda e máis tarde en algodón. A pesar das prohibicións de importación e ás facilidades dadas á industria para a súa fabricación, será necesario esperar ao século XIX para que a confección da muselina se desenvolva en Europa. Usos
Os vestidos da muselina, postos de moda, crearon unha nova industria. A muselina é un tecido fino, transparente e vaporoso. Técese con fíos finos e retortos, non moi tupidos, empregando algodón, seda, la viscosa ou fíos sintéticos. Utilízase xeralmente para o vestiario teatral e para a decoración das xanelas.
Museo Americano de Historia Natural

O Museo Americano de Historia Natural, en inglés: American Museum of Natural History (AMNH), situado no Upper West Side de Manhattan no 200 Central Park West de Nova York, Estados Unidos, é un dos maiores e máis famosos museos de historia natural do mundo. Situado nuns terreos axardinados fronte ao Central Park, componse de 27 edificios interconectados que albergan 46 salas de exposición permanentes, laboratorios de investigación e a súa famosa biblioteca.
As súas coleccións están formadas por máis de 34 millóns de espécimes, dos cales só unha pequena parte pode ser exposta á vez.
Conta con 225 investigadores a tempo completo, patrocina máis de 120 expedicións científicas cada ano, e recibe unha media anual de cinco millóns de visitantes.
O AMNH é unha organización privada. A súa declaración de obxectivos é:
Descubrir, interpretar e difundir, a través da investigación científica e a educación, o coñecemento sobre as culturas humanas, o mundo natural e o universo. Historia
O museo foi fundado en 1869. A fundación do museo realizou o soño do naturalista Albert S. Bickmore, alumno do zoólogo de Harvard Louis Agassiz, que meteu presión incansabelmente durante anos para o establecemento dun museo de historia natural en Nova York. A súa proposta, respaldada por poderosos patrocinadores, ganou o apoio do gobernador do estado de Nova York, John Thompson Hoffman, que asinou un proxecto de lei creando oficialmente o Museo Americano de Historia Natural o 6 de abril de 1869.
En 1909, científicos do museo realizaron unha reconstrución da mandíbula dun tiburón, pero os expertos modernos demostraron que era demasiado grande e que estaba baseada en presuncións incorrectas. Investigacións
Áreas principais de investigacións e proxectos: Antropoloxía
Ciencias físicas
Astrofísica
Terra e Ciencias Planetarias
Conservación da biodiversidade
Xenoma
Informática
Invertebrados
Paleontoloxía
Zooloxía de vertebrados, incluíndo
Mastozooloxía
Ornitoloxía
Herpetoloxía
Ictioloxía Cultura popular
O Museo Americano de Historia Natural é o principal escenario da comedia estadounidense Night at the Museum (protagonizada por Ben Stiller), así como o da súa secuela Night at the Museum: Battle of the Smithsonian. O museo tamén é o escenario habitual nas novelas de Douglas Preston e Lincoln Child.
Museo Benaki

O Museo Benaki é un museo grego fundado en 1931 por un ateniense rico, Antonios Benakis, en honra a seu pai Emmanuel Benakis. Alberga unha suntuosa colección de arte, desde obras micénicas até iconas gregas.
Museo Exipcio do Cairo

O Museo Exipcio do Cairo, actualmente nomeado tamén Museo de Antigüidades do Cairo, é un museo dotado duns vastos fondos arqueolóxicos exipcios de toda clase, que se atopa situado na capital d'O Cairo. Depende do Consello Supremo de Antigüidades, organismo gobernamental encargado do patrimonio histórico do país, que depende á súa vez do Ministerio de Cultura.
Aínda que os obxectos máis apreciados son os relacionados con Tutankhamon (especialmente a súa máscara de ouro), o museo posúe obxectos de todas as dinastías, da máis variada natureza, desde obxectos de uso diario ás momias de faraóns e altos personaxes. En total os obxectos expostos calcúlanse en 136. 000 (outras fontes indican 120. 000), outros varios centenares de miles están conservados en almacéns.
O museo foi creado en 1835, nun intento do goberno por coutar a exportación incontrolada de todo tipo de obxectos antigos. Abriu as portas en 1858 coas coleccións recollidas por Aguste Mariette, arqueólogo francés ao servizo de Isma'il Pasha. No 1880 o museo estaba sito no mesmo palacio de Isma'il Pasha en Giza. En 1900, o museo adquiriu a súa actual sede, un edificio de estilo neoclásico, construído para ese uso, na Praza Tahrir do centro d'O Cairo. O edificio foi deseñado polo arquitecto francés, Marcel Dourgnon e inaugurado en 1902.
A Sala das momias, que contén 27 momias reais de época antiga, foi pechada ao público en 1981, por orde do entón presidente exipcio, Anwar Sadat. Desde 1985 foi reaberta cunha selección de momias de reis e raíñas do Reino Novo, das que só é visíbel o rostro.
Museo Histórico do Tabaco (Delft)

O Museo Histórico do Tabaco (en neerlandés: Tabaks Historisch Museum) é unha institución museística sita na cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos, que ofrece unha visión xeral da industria do tabaco nesa cidade desde o século XVII.
A colección do Museo Histórico do Tabaco, que ten a súa orixe na colección privada de Louis Bracco Gartner, está composta por unha grande diversidade de artigos relacionados co mundo do tabaco, tales como cachimbas, puros, cuspideiras, caixas de tabaco, tarxetas postais, anuncios publicitarios, embalaxes e ferramentas.
Unha parte da colección amosa obxectos específicos da cidade de Delft, como as clásicas cachimbas do século XVII, frascos de tabaco feitos en "louza de Delft" e composicións de azulexos que representan personaxes fumando en cachimbas. O museo localízase nunha antiga fábrica de cigarros e a súa visita só é posible cunha cita previa.
Museo Internacional Mingei

O Museo Internacional (Mingei International Museum) é unha institución pública sen ánimo de lucro que recolle, conserva e exhibe arte popular, artesanía e deseño. O museo fundouse en 1974 e o seu edificio abriuse en 1978. A palabra Mingei, que significa "arte do pobo", foi acuñada polo xaponés Sōetsu Yanagi combinando as palabras xaponesas para todas as persoas ( min民) e arte ( gei芸). Historia
O museo foi fundado por Martha Longenecker, profesora de Arte Emérita da Universidade Estatal de San Diego. Como artista artesá que estudou a fabricación de cerámica no Xapón, coñeceu e aprendeu dos fundadores da Asociación Mingei do Xapón. En maio de 1978 inaugurouse coa exposición Dolls and Folk Toys of the World (Bonecas e Xoguetes Populares do Mundo). En agosto de 1996 foi trasladado á Praza de Panamá onde tamén están o Museo de Arte de San Diego e o Museo de Arte Timken. En 2003 abriu outro museo Mingei na vila Escondido, no condado de North San Diego, que fechou en 2010. Nos seus primeiros 30 anos de historia, Mingei International presentou 140 exposicións, acompañadas de charlas, películas, demostracións, obradoiros, música, teatro e danza. Coleccións
As coleccións do Museo comprenden 17, 500 obxectos desde 141 países. Conteñen artefactos desde o século III a. C. até o presente e inclúen os obxectos tan diversos como barcos de arxila antiga ou vasos contemporáneos de vidro veneciano.
Varias rexións do mundo son representadas. México: olaría, tallas de madeira, téxtiles, retablos, máscaras
India: bronces, tallas de madeira, olaría, téxtiles
China: traxes, xoias, tallas de madeira, olaría
Xapón: olaría, téxtiles, tallas de madeira, cerámica lacquer ware, traballos en metal
Indonesia: monumentos ancestrais, tallas de madeira, téxtiles, máscaras, esculturas
África: olaría, repousa-cabezas, banquetas, máscaras, téxtiles
Pre-Colombianos: Olaría e téxtiles desde América Central e Do sur
Oriente Medio: téxtiles, xoias, tallas de madeira
Estados Unidos: olaría do século XX; mobiliario contemporáneo, téxtiles, vidro; tecidos indíxenas Navajo
Museo Juanjo Liñares

O Museo Juanjo Liñares é unha mostra de traxes situada na vila de Ordes, inaugurado en xaneiro de 2010 co legado deixado por Juanjo Liñares. O museo consta de máis de 1. 000 traxes de distintas orixes aínda que simultaneamente só se expoñen uns 300. Ademais, hai mostras doutras coleccións do artista como coleccións de cruces ou castañolas. O seu director é o exalcalde de Ordes Manuel Viqueira Verea.