proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Praia do Forte, Mata de São João

A Praia do Forte é unha praia brasileira situada no distrito homónimo, no municipio baiano de Mata de São João, a cerca de 50 km de Salvador, chégase até alí pola chamada estrada do Coco, moi turística, sendo un dos destinos máis procurados do litoral norte de Baía.
É un conxunto de máis de 12 km de praias, con varias piscinas naturais formadas por arrecifes ao longo da costa. Os cocos son a vexetación predominante nesta rexión. Unha das principais atraccións do lugar é visitar a sede do Proxecto Tamar, organización dedicada á preservación e estudo das tartarugas mariñas.
A pequena vila está formada basicamente por nativos locais, pescadores, artesáns e pequenos emprendedores de varias rexións do Brasil e do exterior, que veñen desenvolvendo o comercio e os servizos locais, como poden ser bares e restaurantes que ofrecen diversas opcións, principalmente a base de produtos do mar. A rúa principal foi recentemente urbanizada.
Un dos atractivos culturais son as ruínas do único castelo medieval construído no país, o da familia Garcia d'Ávila, Casa da Torre. O patriarca do clan, Garcia D'Ávila, foi almoxarife do primeiro gobernador-xeral do Brasil, Tomé de Sousa, que desembarcou na baía en 1549 para fundar a cidade de Salvador. Ao longo dos primeiros anos da colonización, D'Ávila conseguiu acumular unha fortuna inmensa, principalmente en terreos. Chegou a controlar o que foi considerado o maior latifundio do mundo: as súas terras estendíanse da baía ao Maranhão. Na sede do latifundio, construíu o castelo da Praia do Forte. As ruínas están localizadas a uns dous quilómetros da vila da Praia do Forte. Outro atractivo do lugar é coñecer a Reserva Ecolóxica de Sapiranga.
A vila ten como principal opción de hospedaxe o Praia do Forte Ecoresort, de moito renome.
Praias da provincia da Coruña

Esta é unha lista parcial das máis de 360 praias da provincia da Coruña dos concellos litorais de: Ares, Arteixo, Bergondo, Boiro, Cabana de Bergantiños, Cabanas, Camariñas, Carballo, Cariño, Carnota, Cedeira, Cee, Corcubión, A Coruña, Dumbría, Ferrol, Fisterra, A Laracha, Laxe, Malpica de Bergantiños, Mañón, Miño, Mugardos, Muros, Muxía, Noia, Oleiros, Ortigueira, Outes, Ponteceso, Pontedeume, Porto do Son, A Pobra do Caramiñal, Rianxo, Ribeira, Sada e Valdoviño.
Praias da provincia de Lugo

Esta é unha lista parcial das máis de 60 praias da provincia de Lugo, dos concellos litorais de: Barreiros, Burela, Cervo, Foz, Ribadeo, O Vicedo, Viveiro e Xove.
Praias da provincia de Pontevedra

Esta é unha lista parcial das máis de 270 praias da provincia de Pontevedra, dos concellos litorais (percorrendo a costa de norte a sur) de: Vilagarcía de Arousa (6), Vilanova de Arousa (10), A Illa de Arousa (17), Cambados (12), O Grove (34), Sanxenxo (28), Poio (19), Pontevedra (2), Marín (7), Bueu (27), Cangas (37), Moaña (12), Vilaboa (5), Soutomaior (2), Redondela (7), Vigo (33), Nigrán (8), Baiona (6) e A Guarda (6).
O municipio de Oia, de costa rochosa, apenas ten areais pese a ter máis de 15 quilómetros de litoral.
Hai, tamén, praias fluviais, como a da Calzada, no concello de Ponte Caldelas, con bandeira azul.
Pranto

Este artigo trata sobre o subxénero lírico, para o artigo sobre o vertido de bágoas véxase Choro.
O pranto é un xénero da lírica consistente nunha composición na que se chora ritualmente a morte de algo ou alguén.
Na literatura occitana medieval existía un tipo propio deste xénero, chamado Planh. Exemplo
Un exemplo son as Exequias da Raíña Margarida, de Pedro Vázquez de Neira e Xoán Gómez Tonel.
Prasar Bharati

Prasar Bharati é a compañía pública india de radio e televisión formada o 23 de novembro de 1997 Canles
Televisión
Doordarshan
DD National, primeira canle e a máis vista no país, transmite maioritariamente en hindi porén ten desconexións en diferentes linguas do país.
DD News, canle de noticias en hindi e inglés.
DD Sports, canle deportiva en hindi
DD Bharati, canle educativa e cultural en hindi
DD India, canle internacional emite principalmente en hindi e inglés, con programas urdú, punxabi, telugu, tamil, kannará, malaiala, guxarati e marathi
DD Urdu, en urdú
DD North East, canle en asamés, inglés e outras linguas do nordeste da India
DD Oriya, canle en oriya
DD Podhigai, canle en tamil
DD Punyabi, canle en punxabi
DD Sahyadri, canle en marathi
DD Saptagiri, canle en telugu
DD Gujarati, canle en guxarati
DD Chandana, canle en kannará
DD Kashir, canle en caxemir
DD Malayalam, canle en malayalam
Radio
All India Radio, rede de 232 emisoras, con programas en 170 linguas.
Praseodimio

O praseodimio é un elemento químico da táboa periódica de símbolo Pr e número atómico 59. Características
O praseodimio é un elemento metálico prateado suave, e pertence ao grupo dos lantánidos. É algo máis resistente á corrosión en aire que o europio, o lantano, o cerio, ou o neodimio, pero desenvolve unha capa verde de óxido cando se rompe ou cando está exposto ao aire, expoñendo máis metal á oxidación. Por esta razón, o praseodimio débese gardar baixo un aceite mineral lixeiro ou selar nun cristal. Abundancia natural
O praseodimio está dispoñible en pequenas cantidades na cortiza terrestre (9, 5 ppm). Atópase na monazita e na bastnasita, comprendendo tipicamente preto do 5 % dos lantánidos contidos nestes, e pode ser recuperado por un proceso de intercambio de ións, ou por extracción de líquido de contracorrente. Aplicacións
Os distintos usos do praseodimio son, entre outros: Axente de aliaxe co magnesio para crear os metais de alta resistencia que se utilizan en motores de avión.
O praseodimio forma a base das lámpadas de arco de carbón que son empregadas na industria de movemento de imaxes, para a iluminación de talleres e nas luces dos proxectores.
Os compostos do praseodimio son usados para dar aos vidros e esmaltes unha cor amarela.
O praseodimio emprégase para colorear circonio cúbico dunha cor verde-amarelo.
O praseodimio é un compoñente do cristal de didimio, que se usa para facer certos tipos de soldaduras e vidros soprados.
O praseodimio aliado con níquel (PrNi5) ten un efecto magneto calórico tan forte que permitiu que os científicos se achegaran a menos dunha milésima de grao do cero absoluto Isótopos
O praseodimio esta composto por un isótopo estable 141Pr. Todos os isótopos radioactivos do praseodimio teñen vidas medias de menos de 5. 985 horas e a maioría destes teñen vidas medias de menos de 33 segundos. Este elemento tamén ten seis meta estados, sendo o máis estable 138mPr (t½ 2. 12 horas), 142mPr (t½ 14. 6 minutos) e 134mPr (t½ 11 minutos). Precaucións
O praseodimio é de toxicidade baixa a moderada e non ten ningún papel biolóxico coñecido.
Prata metanamina de Gomori

A prata metanamina de Gomori é unha das tinguiduras especiais para fungos máis empregada. A reacción tintorial é debida a que, en presenza de ácido periódico, os polisacáridos da parede celular dos fungos son oxidados a aldehidos; estes, á súa vez, reducen o complexo nitrato-prata metanamina producindo unha coloración de cor café a negra, debido ó depósito da prata reducida nos lugares de localización dos aldehidos.
Tamén se utiliza para a identificación da melanina. Este pigmento é producido na pel polos melanocitos. Nos humanos a melanina atópase na pel, cabelo, e no recubrimento da retina. Aínda que os seres humanos xeralmente posúen unha concentración similar de melanocitos na súa pel, nalgúns individuos e nalgunhas etnias expresan máis frecuentemente o xene produtor de melanina, polo que isto produce unha maior concentración de melanina na pel. Preparación da mostra
O tecido debe ser fixado en formol para obter mellores resultados, e seccionado a 5 microns. Reactivos
Solución de ácido bórico (solución A):
3, 09 g de ácido bórico
250 cc de auga destilada
Solución de tetraborato sódico (solución B):
4, 77 g de tetraborato sódico
250 cc de auga destilada
Solución buffer borato (comprobar que o pH sexa 8, 2)
13 cc de solución A
7 cc de solución B
Solución de prata metanamina
42, 5 cc de metanamina (hexametilentetranamina) 3%
2, 5 cc de nitrato de prata 5%
12 cc de buffer borato (pH 8, 2) Procedemento
Debe evitarse, durante todo o proceso, o uso de instrumentos metálicos xa que a prata precipitaría sobre eles. Desparafinar e hidratar.
Engadir ácido periódico 0, 5%, 12 minutos.
Lavar con auga destilada.
Mergullar os cortes na solución de prata metanamina, 1 hora mínimo a 60 °C; a partir deste tempo comprobar regularmente ó microscopio.
Lavar con auga destilada.
Engadir cloruro de ouro, 1 minuto.
Lavar con auga destilada.
Engadir tiosulfato sódico 3%, 1-2 minutos.
Lavar con auga corrente.
Tinguidura de contraste (vermello nuclear, hematoxilina, verde luz. .. ), 1 minuto.
Deshidratar, aclarar, montar.
Resultados
Reticulina, membranas basais, fungos, mucinas, glicóxeno: negro.
Fondo: segundo tinguidura de contraste
Núcleos: marrón escuro a negro
Pravia

Pravia é un concello do centro de Asturias. Linda ao norte con Cudillero e con Muros, polo leste con Candamu e Sotu'l Barcu, polo oeste con Cuideru e mais Salas e ao sur con Candamu e mais Salas. Ten unha área de 103 km² e unha poboación de 7. 936 hab (2021). Topónimo
A maioría das teses sostidas polos eruditos locais son forzadas e, ás veces, fantasiosas. A máis racional é a que sostén unha orixe, como moitas outras, nun antropónimo dun posesor tardorromano ou alto medieval. Neste caso, trataríase dun Pravius, que está ben testemuñado, de onde se orixinaría unha *(villa) *Pravia.
Parroquias
Prayagraj

Prayagraj, coñecida oficialmente antes de 2018 como Allahabad (Hindi: इलाहाबाद, Urdú اله اباد ilāhābād), é unha cidade do estado de Uttar Pradesh, India. No ano 2005 tiña 1078658 habitantes.
Localizada no sur do estado na confluencia do río Ganxes e o Yamuna. A cidade moderna está no sitio da antiga cidade santa de Prayaaga, e é un dos lugares de Kumbha Mela (peregrinación hindú), con grande importancia na relixión hindú.
O nome, co significado de cidade de Deus, deullo o emperador mogol Akbar no ano 1583 baixo a forma de al-Ilhahabad. Antes denominábase Prayagraj forma que en outubro de 2018 volveu adoptar oficialmente a cidade.
Allahabad foi a capital das Provincias Unidas durante o mandato británico, ata a década de 1920. A Universidade de Allahabad tiña gran prestixio a comezos do século XX, coñecida como a Oxford do leste.
Praza

﻿
Este artigo trata de urbanismo, para o xornal galego vexa: Praza Pública.
Unha praza é un espazo urbano público, amplo e descuberto, no que se adoitan realizar gran variedade de actividades. Características
Hainas de múltiples formas e tamaños, e construídas en todas as épocas, pero non hai cidade no mundo que non conte cunha. Pola súa relevancia e vitalidade dentro da estrutura dunha cidade considéranse como salóns urbanos.
Decote son o elemento nuclear dunha poboación, o lugar arredor do cal comezan a levantarse as edificacións máis representativas, co que se converten en símbolos do poder. Son típicas en moitas vilas a praza do concello, a praza da igrexa (habitualmente coinciden, ou simplemente coñécense como a praza da vila); en localidades maiores son máis propias a praza da catedral ou a praza do pazo.
Praza Cameretten (Delft)

A praza Cameretten é unha praza situada no extremo noroeste da Gran Praza da localidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos. Noutros momentos recibiu tamén o nome de "praza do Peixe" (neerlandés: Vismarkt). Baixo a Cameretten flúe a canle Voldersgracht, que se atopa aí coas Wijnhaven e Hippolytusbuurt.
Na Idade Media, este era un lugar destinado ao comercio e dividíase en catro espazos, que foron ocupados entre 1338 e 1474 por banqueiros de orixe lombarda. A este feito pódese deber a orixe da denominación de "cámaras" para estes espazos.
Nesta praza localízanse varios edificios coa catalogación de Rijksmonument (monumento nacional), entre os que cabe salientar o Visbank ("mercado do peixe"), unha pintoresca construción do século XVIII dedicada ao comercio de peixe que aínda hoxe mantén a súa función.
Praza Kim Il Sung

A Praza Kim Il Sung é unha praza situada en Pyongyang, Corea do Norte, denominada así en honra do fundador e ideólogo de Corea do Norte, Kim Il Sung. A praza localízase á beira da beira occidental do río Taedong, xusto enfronte da Torre Juche. É o lugar tradicional de celebracións, mitins e desfiles militares do réxime e é a imaxe típica de Corea do Norte nos medios de comunicación. É a 12ª praza máis grande do mundo, con 75. 000 metros cadrados. O Gran Palacio do Pobo atópase situado na praza, con vistas ao río.
Praza Roxa (Santiago de Compostela)

A praza Roxa é unha praza de Santiago de Compostela. Está considerada un dos puntos neurálxicos do Ensanche da cidade, en contraposición coa zona vella. Orixe
O nome da praza Roxa ten a súa orixe no final da ditadura franquista e a transición, xa que nela foron frecuentes as manifestacións por parte de opositores ao réxime franquista, coloquialmente coñecidos coma "rojos".
Praza Tian'anmen

A Praza de Tian'anmen (chinés: 天安门广场; pinyin: Tiān'ānmén Guǎngchǎng; galego: "Praza da paz celestial") de Pequín (China), foi construída e ideada dentro do plan urbanístico da capital realizado en 1949, converténdose no símbolo da nova China. Coa súa construción pretendeuse crear unha grande explanada na que se puideran celebrar actos masivos de adhesión política, as cales non eran tradición na China, ó modelo dos que se realizaban na Praza Vermella de Moscova na Unión Soviética. A Praza Tian'anmen é a meirande praza do mundo. A praza está construída seguindo o eixe sur-norte da Cidade Prohibida. No centro elévase un obelisco de pedra, o Monumento ós Heroes do Pobo, de 38 metros de altura, e unha inscrición realizada polo presidente Mao Zedong, na que se le: Os heroes do pobo son inmortais. A esquerda e dereita construíronse dous importantes edificios, de estilo soviético. Un deles é a Asemblea Nacional, e o outro é o Museo Nacional de Historia e da Revolución. Na praza encóntrase tamén o Mausoleo de Mao Zedong, precedido nas súas dúas frontes por grupos escultóricos de campesiños, soldados, obreiros e estudantes.
Nesta praza, o exército popular, enviado polo Partido Comunista Chinés (PCCh), reprimiu unha protesta pacífica para pedir a democratización da República Popular da China, no ano 1989.
Praza da Ribeira, Porto

A Praza da Ribeira (en portugués: Praça da Ribeira) é un praza histórica, localizada na freguesía de São Nicolau, nunha das zonas máis antigas e típicas da cidade do Porto, en Portugal. Está incluída no centro histórico da cidade, declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Orixe do nome
A praza debe o seu nome ao cais, en alusión á beira do río do Porto.
Praza de abastos

Unha praza de abastos, un mercado de abastos ou tamén unha central de abastos é o nome que reciben as instalacións e dependencias comerciais municipais pechadas e normalmente cubertas, situadas en aglomeracións urbanas, onde diversos comerciantes abastecen aos compradores de todo tipo de mercadorías. Descrición
Nos mercados de abastos, a oferta de abastecemento inclúe produtos perecedoiros como carnes, peixes, froitas e hortalizas. Tamén pode haber outras tendas que vendan pan, produtos lácteos, flores, conservas, produtos de limpeza xeral, así como outros diversos artigos relacionados co consumo xeral e as necesidades básicas definidas por cada nación. Os modernos mercados alimentarios tamén contan con cámaras frigoríficas para conservar alimentos de orixe animal.
En Galicia, as prazas de abastos adoitan ter postos de venda ambulante autorizados e anexos á edificación.
Praça do Comércio

A Praça do Comércio (Praza do Comercio, máis coñecida por Terreiro do Paço), foi o terreo onde se asentou o Palacio Real de Lisboa durante máis de 200 anos. É unha das máis importantes prazas de Lisboa, cunha gran vista ao estuario do río Texo, ademais de ser o centro neurálxico da cidade. Historia
En 1511, D. Manuel I cambiou a súa residencia desde o Castelo de San Xurxo a este lugar á beira do Texo. Este palacio e a súa biblioteca con máis de setenta mil volumes foi destruído polo Terremoto de Lisboa. Na reconstrución, a praza converteuse en elemento fundamental dos plans do Marqués de Pombal. Os novos edifícios, con arcadas rodeando a praza están ocupados por ministerios. Despois da Revolución de 1910 os edifícios foron pintados de rosa, a cor republicana, en contraposición ao amarelo real en que estaban pintados. O lado sur, coas súas dúas torres cadradas, está a mirar ao Texo. Esa foi sempre a mellor entrada de Lisboa, onde chegaban os embaixadores e a realeza. Para desembarcar utilizaban uns chanzos de mármore. Aínda é posible ver esa entrada a Lisboa. Hoxe o que destaca da praza é o intenso tráfico da avenida da Ribeira, que pasa entre a praza e o río. No centro da praza pódese ver a estatua ecuestre de D. Xosé I, erixida en 1775 por Machado de Castro, o principal escultor portugués do século XVIII. Co paso dos anos, a estatua de bronce foi tornándose a cor verde, sendo este cor o que presenta hoxe en día. No lado norte da praza atópase o impresionante Arco Triunfal da Rua Augusta, que é a entrada á Baixa. O 1 de febreiro de 1908, o rei D. Carlos e o seu fillo Lois Filipe foron atacados cando atravesaban a praza. En 1974 a praza foi o escenario da Revolución dos Caraveis, que derrubou ao goberno de Marcelo Caetano nunha revolución sen violencia. A área foi utilizada como aparcadoiro durante moitos anos, aínda que hoxe este vasto espazo é utilizado para eventos culturais e espectáculos. Acontecementos históricos
Antes do terremoto de 1755, estivo o Palacio Real, en cuxa biblioteca se gardaban 70000 volumes e centos de obras de arte, incluíndo pinturas de Tiziano, Rubens e Correggio. Todo quedou destruído. Os arquivos reais cos documentos relativos á exploración do océano, incluíndo, por exemplo cartas numerosas a partir do descubrimento do Brasil e outros documentos antigos tamén se perderon.
O 1 de febreiro de 1908, o rei Carlos e o seu fillo Lois Filipe, foron asasinados cando pasaron pola praza.
O 25 de abril de 1974, a praza foi testemuña da rebelión do Movemento das Forzas Armadas, que derrocou ao goberno de Marcello Caetano e o Estado Novo, unha revolución sen derramamiento de sangue.
O 11 de maio de 2010, o Papa Bieito XVI na súa visita pastoral a Portugal, celebrou unha misa na praza.
Precious (filme)

Precious: Based on the Novel "Push" by Sapphire, ou soamente Precious, é un filme estadounidense dirixido por Lee Daniels que se estreou no 2009. Baséase na novela Push de Sapphire. Sinopse
Clareece 'Precious' Jones (Gabourey Sidibe) é unha adolescente de negra e obesa de Harlem cuxa nai (Mo'Nique) a maltrata constantemente. Non sabe ler nin escribir e, cando se descobre que está embarazada, é expulsada da escola. A pesar de todo, a directora do centro inscríbea nunha escola alternativa para que intente encamiñar a súa vida. A súa nova mestra (Paula Patton) será a primeira persoa que confía en Precious e a trata con respecto. Galardóns e nomeamentos
2009: 2 Oscars: Mellor guión adaptado, actriz secundaria (Mo'Nique). 6 nomeamentos.
2009: Globo de Ouro: Mellor actriz secundaria (Mo'Nique). 3 nomeamentos.
2009: Premios BAFTA: Mellor actriz secundaria (Mo'Nique). 4 nomeamentos, incluíndo mellor filme.
2009: Festival de Sundance: Gran Premio do Xurado, Premio do Público.
2009: 5 Premios Independent Spirit: incluíndo mellor filme, director e actriz (Gabourey Sidibe).
2009: Festival de Toronto: Mellor filme (Premio do Público).
2009: Asociación de Críticos dos Ánxeles: Mellor actriz secundaria (Mo'Nique).
Precipitación (meteoroloxía)

En meteoroloxía, a precipitación é calquera forma de auga que cae do ceo. Isto inclúe chuvia, neve, sarabia, néboa e orballo. A precipitación é unha parte importante do ciclo da auga e é responsable por depositar auga fresca no planeta. A precipitación é xerada polas nubes, cando alcanzan un punto de saturación; neste punto as gotas de auga crecente (ou anacos de xeo) fórmanse, e caen á Terra por gravidade. É posible inseminar nubes para inducir a precipitación orballando un po fino ou un químico apropiado (coma o nitrato de prata) dentro da nube, xerando as gotas de auga e incrementando a probabilidade de precipitación.
A chuvia ten papel importante no ciclo hidrolóxico. A cantidade de chuvias é medida usando un instrumento chamado pluviómetro, de funcionamento simple: un tubo de colecta da chuvia, cunha escala graduada (xeralmente de 0, 25 mm en 0, 25 mm) capaz de indicar a cantidade de chuvias no lugar.
Podemos distinguir tres grandes tipos de chuvias: Chuvia frontal
É causada polo encontro dunha masa fría con outra quente (e húmida), típicas das latitudes medias, como as de inverno no Brasil Meridional. As chuvias frontais ocorren cando a masa fría se encontra con outra masa quente e húmida. Chuvia de convección
É provocada pola intensa evaporación e o consecuente arrefriamento pola ascensión do ar húmido - fenómeno que ocorre nas zonas ecuatoriais e no verán do Centro-Sur Brasileiro. Estas chuvias tamén son coñecidas popularmente como *aguaceiros ou toró. [Cómpre referencia] Chuvia oroxénica ou de relevo
Ocorre cando os ventos húmidos se elevan e se arrefrían polo encontro dunha barreira montañosa, como é normal nas *encostas voltadas para o mar. Son comúns nos litorais, paranaense e catarinense.
Precipitación (reacción)

Chámase reacción de precipitación á aquela na que aparece unha substancia insoluble, chamada precipitado, no seo dunha disolución.
Así, cando mesturamos unha disolución de cloruro de calcio cunha disolución de carbonato de sodio formase carbonato de calcio, que precipita, e cloruro de sodio que queda en disolución. A reacción que representaría este proceso sería a seguinte: CaCl2 (acuoso) + Na2CO3 (acuoso) → CaCO3(sólido) + 2 NaCl(acuoso)
Igualmente cando mesturamos unha disolución de ioduro de potasio cunha disolución de nitrato de chumbo (II) formase ioduro de chumbo (II), que precipita, e nitrato de potasio que queda en disolución.
KI (acuoso) + Pb(NO3)2 (acuoso) → PbI2(sólido) + 2 KNO3(acuoso)
Precisión

En enxeñería, ciencia, industria e estatística, denomínase precisión á capacidade dun instrumento de dar o mesmo resultado en medicións diferentes realizadas nas mesmas condicións. Esta cualidade debe evaluarse a curto prazo. Non debe confundirse con exactitude nin con reproducibilidade.
É un parámetro relevante, especialmente na investigación de fenómenos físicos, ámbito no cal os resultados exprésanse como un número máis unha indicación do erro máximo estimado para a magnitude. É dicir, indícase unha zona dentro da cal está comprendido o verdadeiro valor da magnitude.
En informática, denomínase precisión ao número de bits usados para representar un valor. En xeral, nun sistema computacional a precisión está dada polo valor do dígito menos significativo dunha palabra digital que representa un número cunha escala e nun tipo de dato definido. Visto dende outra perspectiva, equivale á diferenza entre dous valores sucesivos representables no tipo de dato e escala do número.
Precisión e exactitude

En enxeñería, ciencia, industria e estatística, exactitude e precisión non son equivalentes. Exactitude é capacidade para achegarse á magnitude real e precisión é a capacidade de realizar medidas similares. Unha analoxía útil
Varias medidas son como frechas disparadas cara a un obxectivo. A exactitude describe a proximidade das frechas ao centro do obxectivo. As frechas que impactaron máis preto do centro considéranse máis exactas. Máis preto están as medidas a un valor aceptado, máis exacto é un sistema.
A precisión, neste exemplo, é o tamaño do grupo de frechas, máis próximas estean as frechas que impactaron entre si, máis preciso será o sistema. Hai que notar que o feito de que as frechas estean moi próximas entre si é independente a que estean preto do obxectivo. Cuantificando exactitude e precisión
Idealmente un instrumento é exacto e preciso con medidas todas próximas entre si e á vez, próximas ao valor desexado.
A exactitude e precisión do proceso de medida é establecido pola medida repetida dalgún estándar de unidade de referencia que sexa traceable.
A precisión é normalmente caracterizada en termos de desvío estándar das medidas.
Precursor da alfa-1-microglobulina/bikunina

O precursor da alfa-1-microglobulina/bikunina ou proteína AMBP é unha proteína que nos humanos está codificada no xene AMBP do cromosoma 9. É unha proteína precursora que se divide dando lugar á alfa-1-microglobulina (proteína da superfamilia da lipocalina) e a bikunina (da superfamilia ITI). Interaccións
O precursor da alfa-1-microglobulina/bikunina presenta interaccións con CD79A.
Precursor químico

Un precursor químico é unha substancia esencial ou necesaria para producir outra mediante compostos químicos que constitúen unha primeira etapa dun proceso químico e que actúan como substrato en etapas posteriores. O caso do alcohol etílico, precursor do ácido acético na formación do vinagre, serve de exemplo.
É un anglicismo, aceptado en base á definición da Unión Europea.
Precámbrico

O precámbrico é o nome que se dá ao conxunto dos eóns anteriores ao Fanerozoico: o Proterozoico, o Arcaico e o Hadeico. A pesar de ser un termo obsoleto [Cómpre referencia], aínda consta no Cuadro Estratigráfico Internacional da Comisión Internacional sobre Estratigrafía da Unión Internacional de Ciencias Xeolóxicas. Recibiu tamén os nomes de Azoico ("sen vida") e Criptozoico ("vida oculta"), actualmente en desuso. a
O Precámbrico comprende desde a creación da Terra, hai case 4. 500 millóns de anos, ata o xurdimento dunha larga cantidade de fósiles, que marca o comezo do período Cámbrico da era Paleozoica do eón Fanerozoico, hai case 540 millóns de anos.
Sábese pouco dos eóns precambrianos, a pesar de corresponderen a sete oitavos da vida da Terra, xa que as modificacións a que a tona terrestre foi submetida posteriormente dificultan a interpretación dos seus vestixios. A maioría dos coñecementos actuais débese a descubrimentos efectuadas nas últimas catro ou cinco décadas. Foi no Precámbrico cando aconteceron algúns dos eventos máis importantes da historia da Terra: o inicio do movemento das placas tectónicas;
o inicio da vida na Terra;
a aparición das primeiras células eucarióticas;
a formación da atmosfera;
a aparición dos primeiros animais e vexetais.
Predestination

Predestination é un filme australiano dirixido e escrito polos irmáns Michael e Peter Spierig que se estreou no 2014. O filme baséase na historia curta de Robert A. Heinlein "—All You Zombies—", e está protagonizado por Ethan Hawke, Sarah Snook e Noah Taylor. Personaxes
Ethan Hawke como Camareiro/Axente Temporal
Sarah Snook como Jane/John
Noah Taylor como Mr. Robertson
Madeleine West como Mrs. Stapleton
Christopher Kirby como Axente Miles
Freya Stafford como Alice
Jim Knobeloch como Dr. Belfort
Christopher Stollery como Entrevistador
Tyler Coppin como Dr. Heinlein
Rob Jenkins como Mr. Jones
Predicado

O predicado é un termo que se emprega en lingüística para referirse a máis dun concepto.
Na gramática, tradicionalmente, definiuse o predicado como a parte da oración na que se atopa o verbo e, con frecuencia, outros sintagmas que, no caso de habelos, manteñen unha relación co verbo a distintos niveis de proximidade. Dentro do predicado aparecen tódolos sintagmas que non teñen cabida no suxeito dunha oración.
Porén, os lingüistas transformacionais definen o predicado como a palabra que expresa un acontecemento, o cal pode ser un estado, un acontecemento ou unha acción. É dicir, estoutra definición de predicado refírese ao verbo. Quen emprega esta denominación, afirma que o predicado selecciona argumentos e dependendo do número de argumentos que necesite será: Monádico o predicado que necesita un argumento. Son os verbos intransitivos. Por exemplo: «morrer» (Arg. + verbo)
Diádico o que necesita dous argumentos. Son os verbos transitivos. Por exemplo «ler» (Arg. + verbo + Arg. )
Triádico o que necesita tres. Son os verbos ditransitivos. Por exemplo «aconsellar» (Arg. + verbo + Arg. + Arg. )
Ademais, como resultado da relación entre devanditos argumentos e o predicado, xorden as funcións semánticas
Predisposición xenética

A predisposición xenética é unha característica xenética que influencia o posíbel desenvolvemento fenotipo dun organismo individual dentro dunha especie ou poboación baixo a influencia de condicións ambientais. En medicina, a susceptibilidade xenética en relación a unha doenza refírese á predisposición xenética dunha persoa para chegar a sufrir determinado problema de saúde, o cal pode eventualmente ser impulsado por factores ambientais específicos, como o tabaquismo ou a dieta.
Preeclampsia

A preeclampsia é unha complicación médica do embarazo, tamén chamada toxemia do embarazo, e asóciase a hipertensión inducida durante o embarazo e a elevados niveis de proteína nos ouriños (proteinuria). Debido a que a preeclampsia se refire a un cadro clínico ou conxunto sintomático, no canto dun factor causal específico, estableceuse que pode haber varias etioloxías para o trastorno. É posible que exista un compoñente na placenta que cause disfunción endotelial nos vasos sanguíneos maternos de mulleres susceptibles. Aínda que o signo máis notorio da enfermidade é unha elevada presión arterial, pode desembocar nunha eclampsia, con dano ó endotelio materno, riles e fígado. O único tratamento é o parto, sendo a indución do parto ou a cesárea os procedementos máis comúns. Pode aparecer até seis semanas posparto. É a complicación do embarazo máis común e perigosa, polo que debe diagnosticarse e tratarse axiña, xa que en casos graves pon en perigo a vida do feto e da nai.
Caracterízase polo aumento da tensión arterial (hipertensión) xunto ó de proteínas nos ouriños (proteinuria), así como edemas nas extremidades.
Prefecto

Un prefecto é unha Autoridade descendente da liña nacional do Goberno. Rexe os asuntos de Orde Interna e de Seguridade Interna, no ámbito territorial ao que é designado. Protexe os intereses da nación diante da posibilidade de desorde das autoridades municipais. Encárgase tamén de administrar, poñer orde nunha escola ou institución.
Os prefectos normalmente atópanse en países unitarios (non federados) e son os que levan a voz do goberno para o interior das poboacións. Teñen baixo o seu mando aos Subprefectos, Gobernadores ou Tenentes Gobernadores. Nalgúns casos o nome de prefecto cambia a Intendente.
Cando nun país unitario, unha das súas provincias adquire autonomía ou independencia, a figura do prefecto é substituída por un Delegado do Goberno Nacional. Os países unitarios aplican, polo tanto, o Sistema Prefectural e o Sistema Municipal.
Nos países en réxime de federalismo a figura do Prefecto é substituída por un Gobernador electo por voto popular, que non ten vínculo de dependencia do Goberno Nacional. As Autoridades da liña prefectural son normalmente designados a confianza do Presidente da República ou Xefe da Monarquía.
Prefectura

O termo prefectura (do latín præfectura) foi usado para denominar unha estrutura administrativa e de goberno dun territorio, que dependía dun prefecto (præfectus). Imperio Romano
Hai diversidade de opinións sobre o emperador que estableceu este sistema. Se ben, tradicionalmente, admítese que aínda que foi Diocleciano quen máis estruturou o sistema administrativo no que as cidades se agrupaban en provincias e, estas en dioceses, foi o emperador romano Constantino I, quen creou agrupou as dioceses en Prefecturas, establecendo entre 3 e 5. Os prefectos perderon as anteriores competencias de tipo militar e se converteron en auténticos funcionarios que ostentaban, por delegación imperial, o poder administrativo (control de prezos, realización e coidado das infraestruturas, mantemento das calzadas), financeiro (fixacións dos impostos e control da súa recadación) e xudicial (unha lei do 331, prohibiu apelar as súas resolucións) nas súas prefecturas. Amais diso, controlaban a actividade dos cargos xerarquicamente inferiores como os vigairos das dioceses e os gobernadores das provincias que estaban baixo a súa dependencia.
Cara o 320, existían 4 prefecturas: Oriente, Galias, Italia e Ilírico.
Prefectura de Ibaraki

A prefectura de Ibaraki (茨城県, いばらきけん, Ibaraki-ken) é unha prefectura do Xapón que está localizada na rexión de Kanto na illa de Honshu. A súa capital é Mito-shi. A prefectura cobre 6. 095, 69 km² de superficie e habítana 2. 967. 367 persoas.
A prefectura de Ibaraki fai fronteira coas prefecturas de Fukushima, Tochigi, Saitama e Chiba.
Antes da Restauración Meiji coñecíase como a provincia de Ghitachi (常陸国). Xeografía
Cidades
Bandou-shi (坂東市, ばんどうし)
Chikusei-shi (筑西市, ちくせいし)
Ghitachi-shi (日立市, ひたちし)
Ghitachi-naka-shi (ひたちなか市, ひたちなかし)
Ghitachi-oomiia-shi (常陸大宮市, ひたちおおみやし)
Gitachi-oota-shi (常陸太田市, ひたちおおたし)
Ghokota-shi (鉾田市, ほこたし)
Inaxiqui-shi (稲敷市, いなしきし)
Ixioka-shi (石岡市, いしおかし)
Itako-shi (潮来市, いたこし)
Llousou-shi (常総市, じょうそうし)
Kamisu-shi (神栖市, かみすし)
Kasama-shi (笠間市, かさまし)
Kaxima-shi (鹿嶋市, かしまし)
Kasumigaura-shi (かすみがうら市, かすみがうらし)
Quita-ibaraqui-shi (北茨城市, きたいばらきし)
Koga-shi (古河市, こがし)
Mito-shi (水戸市, みとし: capital)
Moriia-shi (守谷市, もりやし)
Naka-shi (那珂市, なかし)
Namegata-shi (行方市, なめがたし)
Omitama-shi (小美玉市, おみたまし)
Riuugasaqui-shi (龍ケ崎市, りゅうがさきし)
Sakuragawa-shi (桜川市, さくらがわし)
Ximotsuma-shi (下妻市, しもつまし)
Takaghagui-shi (高萩市, たかはぎし)
Toride-shi (取手市, とりでし)
Tsuchiura-shi (土浦市, つちうらし)
Tsukuba-shi (つくば市, つくばし)
Tsukuba-mirai-shi (つくばみらい市, つくばみらいし)
Uxiku-shi (牛久市, うしくし)
Iuuqui-shi (結城市, ゆうきし)
Distritos
Ghigaxi-ibaraqui-gun (東茨城郡, ひがしいばらきぐん)
Ibaraqui-machi (茨城町, いばらきまち)
Ooarai-machi (大洗町, おおあらいまち)
Xirosato-machi (城里町, しろさとまち)
Inaxiqui-gun (稲敷郡, いなしきぐん)
Ami-machi (阿見町, あみまち)
Kawachi-machi (河内町, かわちまち)
Migho-mura (美浦村, みほむら)
Quiita. souma-gun (北相馬郡, きたそうまぐん)
Tone-machi (利根町, とねまち)
Kulli-gun (久慈郡, くじぐん)
Daigo-machi (大子町, だいごまち)
Naka-gun (那珂郡, なかぐん)
Toukai-mura (東海村, とうかいむら)
Saxima-gun (猿島郡, さしまぐん)
Goka-machi (五霞町, ごかまち)
Sakai-machi (境町, さかいまち)
Iuuqui-gun (結城郡, ゆうきぐん)
Iachiio-machi (八千代町, やちよまち)
Prefectura de Okinawa

A prefectura de Okinawa (en xaponés: 沖縄県, おきなわけん; okinawano: Uchinā) é a prefectura localizada máis ao sur do Xapón. Consta de 169 illas que forman o arquipélago Ryukyu, nunha cadea de illas de 1000 km de lonxitude, que se estende de suroeste, de Kyūshū ata Taiwán, aínda que as illas máis ao norte fagan parte da prefectura de Kagoshima. A capital de Okinawa, Naha, está localizada na parte meridional da maior e máis poboada illa do arquipélago: Okinawa Honto. As disputadas illas Senkaku son, en teoría, administradas como parte da provincia. Historia
Debido á súa posición estratéxica entre Indonesia, Polinesia, a China, Corea e o Xapón, tornouse un posto comercial. Relatos antigos apuntan comerciantes e representantes okinawanos nas cortes imperiais da China e do Xapón.
Antes dividida en feudos, foi unificada por Sho Hashi, que se tornou rei, designando o castelo de Shuri como centro administrativo.
Invadida polo clan feudal de Satsuma, da actual Kyūshū, perdeu a independencia e o dereito de portar armas. Dise que o Karate, como arte marcial, naceu nesta época. Xeografía
Próxima aos trópicos, ten clima temperado onde se cultiva cana de azucre, banana, piña, pataca doce etc.
Cidades
Guinowan-shi (宜野湾市, ぎのわんし)
Ixigaqui-shi (石垣市, いしがきし)
Itoman-shi (糸満市, いとまんし)
Miiakollima-shi (宮古島市, みやこじまし)
Nago-shi (名護市, なごし)
Nagha-shi (那覇市, なはし: capital)
Nanllou-shi (南城市, なんじょうし)
Okinawa-shi (沖縄市, おきなわし)
Tomigusuku-shi (豊見城市, とみぐすくし)
Urasoe-shi (浦添市, うらそえし)
Uruma-shi (うるま市, うるまし)
Distritos
Kunigami-gun (国頭郡, くにがみぐん)
Guinoza-son (宜野座村, ぎのざそん)
Ghigaxi-son (東村, ひがしそん)
Ie-son (伊江村, いえそん)
Quin-chou (金武町, きんちょう)
Kunigami-son (国頭村, くにがみそん)
Motobu-chou (本部町, もとぶちょう)
Naquillin-son (今帰仁村, なきじんそん)
Onna-son (恩納村, おんなそん)
Ooguimi-son (大宜味村, おおぎみそん)
Miyako-gun (宮古郡, みやこぐん)
Tarama-son (多良間村, たらまそん)
Nakagami-gun (中頭郡, なかがみぐん)
Chatan-chou (北谷町, ちゃたんちょう)
Kadena-chou (嘉手納町, かでなちょう)
Quita-nakagusuku-son (北中城村, きたなかぐすくそん)
Nakagusuku-son (中城村, なかぐすくそん)
Nixighara-chou (西原町, にしはらちょう)
Iomitan-son (読谷村, よみたんそん)
Ximalliri-gun (島尻郡, しまじりぐん)
Aguni-son (粟国村, あぐにそん)
Ghaebaru-chou (南風原町, はえばるちょう)
Igheya-son (伊平屋村, いへやそん)
Izena-son (伊是名村, いぜなそん)
Quita-daitou-son (北大東村, きただいとうそん)
Kumellima-chou (久米島町, くめじまちょう)
Minami-daitou-son (南大東村, みなみだいとうそん)
Tokaxiqui-son (渡嘉敷村, とかしきそん)
Tonaqui-son (渡名喜村, となきそん)
Iaese-chou (八重瀬町, やえせちょう)
Ionabaru-chou (与那原町, よなばるちょう)
Zamami-son (座間味村, ざまみそん)
Iaeyama-gun (八重山郡, やえやまぐん)
Taquetomi-chou (竹富町, たけとみちょう)
Ionaguni-chou (与那国町, よなぐにちょう)
Bases das Forzas dos Estados Unidos
Dez por cento de todo territorio da prefectura de Okinawa, dezaoito por cento de superficie de Okinawa Honto ocúpase. Turismo
Na súa culinaria, diferente doutras rexións xaponesas onde o peixe é ingrediente case exclusivo, utiliza tamén, frecuentemente, a carne de porco e cabrito.
Prefectura de Tokushima

A prefectura de Tokushima (徳島県, とくしまけん, Tokushima-ken) é unha prefectura do Xapón e localízase na illa de Shikoku. A súa capital é a cidade de Tokushima e outras cidades importanes son Anan, Komatsushima e Naruto. Cobre 4. 146, 55 km² no que viven 792. 306 persoas (2009) divididos en 8 distritos e 24 concellos. Xeografía
Na prefectura hai 24 concellos.
Cidades
Anan-shi (阿南市, あなんし)
Awa-shi (阿波市, あわし)
Komatsuxima-shi (小松島市, こまつしまし)
Mima-shi (美馬市, みまし)
Miioxi-shi (三好市, みよしし)
Naruto-shi (鳴門市, なるとし)
Tokushima-shi (徳島市, とくしまし: capital)
Ioxinogawa-shi (吉野川市, よしのがわし)
Distritos
Itano-gun (板野郡, いたのぐん)
Aizumi-chou (藍住町, あいずみちょう)
Itano-chou (板野町, いたのちょう)
Kamiita-chou (上板町, かみいたちょう)
Quitallima-chou (北島町, きたじまちょう)
Matsuxigue-chou (松茂町, まつしげちょう)
Kaifu-gun (海部郡, かいふぐん)
Kaiiou-chou (海陽町, かいようちょう)
Minami-chou (美波町, みなみちょう)
Mugui-chou (牟岐町, むぎちょう)
Katsuura-gun (勝浦郡, かつうらぐん)
Kamikatsu-chou (上勝町, かみかつちょう)
Katsuura-chou (勝浦町, かつうらちょう)
Mima-gun (美馬郡, みまぐん)
Tsurugui-chou (つるぎ町, つるぎちょう)
Miioxi-gun (三好郡, みよしぐん)
Higaxi-miioxi-chou (東みよし町, ひがしみよしちょう)
Myoudou-gun (名東郡, みょうどうぐん)
Sanagouchi-son (佐那河内村, さなごうちそん)
Myouzai-gun (名西郡, みょうざいぐん)
Ixii-chou (石井町, いしいちょう)
Kamiiama-chou (神山町, かみやまちょう)
Naka-gun (那賀郡, なかぐん)
Naka-chou (那賀町, なかちょう)
Prefixo

O prefixo, no ámbito da linguaxe, é un morfema derivativo que se antepón ao lexema ou raíz dando lugar a unha palabra derivada a partir doutra xa existente. Os prefixos en galego adoitan vir do grego ou do latín, así, respectivamente, dous exemplo de palabras con prefixo+raíz son hipopótamo ou postelectoral.
Prefixo aeronáutico

O Prefixo Aeronáutico ou Matrícula dunha aeronave, é unha serie alfanumérica de caracteres semellantes aos da matrícula dun automóbil. En conformidade co Convenio sobre Aviación Civil Internacional (OACI), tódolos avións teñen que estaren rexistrados pola autoridade aeronáutica nacional correspondente e este rexistro tense que levar mediante unha documentación legal, chamada Certificado de Rexistro, en todo momento durante as operacións da aeronave. Na maioría dos países obrigan tamén a que o prefixo sexa colocado nunha placa metálica a proba de lume sobre a fuselaxe, para que no caso dunha investigación a posteriori despois dun accidente aéreo no que o avión ardese, o recoñecemento da nave sexa doado.
Inda que cada matrícula aeronáutica é única, algúns países, pero non todos, permiten que esa mesma matrícula poida volver empregarse cando a aeronave sexa vendida, destruída ou retirada. Tódolos países teñen matriculadas as súas aeronaves, militares e civís. A primeira parte da matrícula (prefixo) indica o país dono da aeronave e servizo (cada país ten asignada a súa correspondente sigla-prefixo polo Convenio sobre Aviación Civil Internacional), e a última (sufixo), é a identidade dese avión.
Por exemplo, na Arxentina, LV indica que é unha aeronave particular e comercial; A: de ataque (cazas), B: que é bombardeiro, C: carga. T: transporte. TC: transporte e carga, X: experimental, AX: ataque experimental, PA: Prefectura Nacional. E: Exército. GN: Xendarmería Nacional etc. Prefixos aeronáuticos anteriores ao ano 1928
Nota: nos sufixos, n representa un número e x representa unha letra ^ Adoptado na reunión da International Commission for Air Navigation (ICAN) do 13 de outubro de 1919.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 13 de xullo de 1922.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 25 de outubro de 1922.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 28 de febreiro de 1923.
^ A reunión da ICAN do 28 de febreiro de 1923 modificou os sinais de Ecuador a E-U, de Haití a H-E e do Uruguai a C-M. Volveron aos seus prefixos orixinarios na seguinte reunión do 26 de xuño.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 26 de xuño de 1923.
^ Modificado na reunción da ICAN do 26 de xuño de 1923.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 3 de marzo de 1924.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 14 de outubro de 1924.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 6 de abril de 1925.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 6 de outubro de 1925.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 3 de novembro de 1926.
^ Adoptado na reunión da ICAN do 25 de abril de 1927.
Prefixo binario

En informática, o prefixo binario utilízase para cuantificar grandes cantidades de octetos. Derivan dos prefixos do SI, pero cada prefixo multiplícase por 1024 no canto de 1000. No nome, a segunda sílaba é substituída por bi, de binario, e no símbolo engádese un i. Foron introducidos en 1998 pola IEC (Comisión Electrotécnica Internacional) como denominadores para os múltiplos binarios para evitar a confusión cos múltiplos decimais, dos que diverxen crecentemente segundo a magnitude. Segundo as normas e estándares internacionais, os prefixos decimais deben referirse unicamente aos múltiplos de 1000.
Prefixo radiofónico

Os prefixos radiofónicos son prefixos utilizados pola IARU (International Amateur Radio Union) para designar os distintos países e territorios, e aos radioafeccionados que transmiten desde eles. Seguen as asignacións establecidas pola ITU (International Telecomunications Union), a axencia das Nacións Unidas que coordina o espazo radioeléctrico mundial que usan todas as estacións emisoras.
Ordenados por país
Pregamento de histona

Un pregamento de histona ou dobramento de histona, é un motivo estrutural conservado que se atopa preto do extremo C-terminal na secuencia de todas as histonas do octámero de histonas, e é responsable da unión das histonas en heterodímeros.
O pregamento de histonas como media comprende unha secuencia duns 70 aminoácidos e consta de tres hélices alfa conectadas por dous bucles curtos sen estrutura. Cando non están en presenza de ADN, as histonas do nucleosoma ensámblanse formando intermediarios cabeza con cola (a H3 e a H4 ensámblanse primeiro orixinando heterodímeros, despois fusiónanse dous heterodímeros para formar un tetrámero, mentres que a H2A e a H2B forman dous heterodímeros) por medio de extensas interaccións hidofóbicas entre cada dominio de pregamento de histona nun "motivo de aperta de mans" (handshake). Ademais, o pregamento de histonas atopouse primeiramente nos factores asociados a proteínas que se unen á caixa TATA, os cales son un compoñente principal na transcrición.
A evolución do pregamento de histona pode observarse en diferentes combinacións de conxuntos ancestrais de péptidos que constitúen un motivo de hélice-febra-hélice que procede dos tres pregamentos dos fragmentos ancestrais. Estas cadeas peptídicas poden atoparse nas histonas arqueanas, que son similares ao tetrámero H3-H4 eucariota. As bacterias teñen proteínas no seu nucleoide con propiedades parecidas ás histonas, pero non son histonas. Porén, as histonas de cadea simple arqueanas tamén se atopan na bacteria Aquifex aeolicus. Isto suxire que o pregamento de histonas se orixinou no devanceiro común de eucariotas e arqueas e espallouse a algunhas bacterias por transferencia lateral de xenes. Isto acabou orixinando o endoesqueleto proteico articulado como octámero para facilitar a compactación do ADN. Neste endoesqueleto hai un segmento central que se prega para a dimerización das histonas. Os segmentos finais do pregamento teñan propiedades de contactos dímero-dímero que tamén protexen a superhélice da proteína no octámero.
En Drosophila atópanse en proteínas non histonas, como as subunidades do factor de iniciación da transcrición TFIID secuencias de aminoácidos específicas que teñen características parecidas aos pregamentos de histona. Este motivo de pregameno en Drosophila presenta propiedades que permiten a interacción proteína-proteína e proteína-ADN, similres aos das proteínas histonas nucleosómicas. Isto utilizouse en estudos estruturais sobre o complexo TAFII42/TAFII62 de Drosophila e HMfB de Methanococcus fervidus, proteínas que se identificou que conteñen o pregmento de histona, o que confirmou que nestas proteínas existe unha subestrutura similar á das histonas, nas que as proteínas individuais se dobran adoptando o motivo de pregamento de histona canónico.
H4 e H2A poden formar contactos internucleosomais que poden ser acetilados para poderen realizar interaccións iónicas entre dous péptidos, o cal á súa vez podería cambiar os contactos internucleosomais que os rodean, o que pode servir para a apertura da cromatina.
Preguiza

A preguiza é a falta de vontade para traballar ou para realizar calquera acción, ben como neglixencia, morosidade e lentitude. Son sinónimos: desidia, indolencia, maiola, moleza e molicie. Etimoloxía
O termo preguiza deriva do latín pigritia, "aversión ao traballo". Descrición
O preguizoso ou preguiceiro (folgazán, lacazán, lerchán ou nugallán), conforme o senso común, é aquel individuo aveso a actividades que supoñan esforzo físico ou mental. De xeito que lle é conveniente direccionar a súa vida a fins que non envolvan maiores esforzos.
A preguiza pódese combater e pode ter motivacións psicolóxicas e fisiolóxicas.
Considérase un dos sete pecados capitais segundo a relixión católica e é considerado un defecto en moitas culturas.
Cómpre non confundila co descanso, o lecer ou a meditación, todos eles termos con connotacións positivas, nin coa simple maiola puntual diante un deber pouco agradábel ou coa tendencia a non se mover máis ca o imprescindíbel.
A preguiza coma pecado é a acidia clásica, e ten que ver co espírito, é un estado paralizador que impide á persoa obrar axeitadamente, coller o rumbo da propia vida. Por iso foi fortemente condenada por Dante e a meirande parte dos teoloxistas.
Supón un reboutallo do propio tempo e inditectamente fai que os outros teñan que traballar máis do que lles correspondería. Impide o progreso do país. Todos estes son os argumentos empregados para descualificar a preguiza.
Pregúntalle ao vento

Pregúntalle ao vento (en inglés: Ask the Dust) é un filme estadounidense do ano 2006. É un drama dirixido por Robert Towne, adaptado do libro Ask the Dust de John Fante. Estreouse en galego na TVG o 10 de xuño de 2009. Sinopse
Arturo Bandini soña con converterse nun escritor famoso nos Ánxeles (California) a comezos da década de 1930, durante a Gran Depresión. No intento de escribir algo, hospédase nun cuarto barato dun hostal, pero o plan vólvese un fracaso: os cartos acábanse e non consegue publicar nada. Entón coñece a Camilla Lopez, unha camareira mexicana que soña con conseguir un bo marido e deixar o emprego. Xuntos viven unha relación turbia, baseada no desexo, os celos e o desprezo.
Porén, hai bastantes diferenzas respecto á novela orixinal. Arturo e Camila van vivir a unha casa á beira da praia, e Camila morre logo dunha longa enfermidade. A relación entre Camila e Sammy non está tan desenvolvida, porén, Camila e Arturo son parella durante un tempo. Personaxes
Colin Farrell como Arturo Bandini
Salma Hayek como Camilla Lopez
Donald Sutherland como Hellfrick
Eileen Atkins como Mrs. Hargraves
Idina Menzel como Vera Rivkin
Justin Kirk como Sammy
Dion Basco como Patricio/houseboy
Jeremy Crutchley como Solomon
William Mapother como Bill
Tamara Craig Thomas como Sally
Preliminares

Os preliminares do actos sexual son o preludio deste, é dicir, do coito. Trátase de xogos físicos e psíquicos que se desenvolven co obxecto de acadar a excitación da parella e a lubrificación dos órganos xenitais, o cal facilita o coito. Os xogos sexuais poden realizarse desde breves minutos até varias horas antes de producirse o acto sexual. Características
A súa variedade é infinita, desde a máis leve insinuación pola palabra, xa sexa en vivo como por outros medios (telefónico, por exemplo), pasando pola máis delicada mirada ou aceno (cos ollos, os beizos, as mans), incluíndo un tocamento, rozamento ou masaxe. Outra posibilidade é utilizar distintos tipos de roupa, por exemplo lencería. Tamén se pode agregar algún tipo de xoguete sexual. Estes véndense en tendas especializadas chamadas sex-shops.
Cos xogos sexuais ou preliminares ao sexo pódese conseguir máis intimidade entre a parella.
Premio 8 de Marzo

O Premio 8 de marzo é un galardón co que a Confederación Intersindical Galega recoñece a loita das mulleres. Galardoadas