Rosalind Picard

Rosalind Wright Picard, nada en Boston o 17 de maio de 1962, é unha enxeñeira informática estadounidense, fundadora e directora do Grupo de Investigación en Computación Afectiva no Media Lab do Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT). Tamén é codirectora do Things That Think Consortium (xunto a H. Ishii e J. Paradiso), que reúne a empresas e persoal investigador para estudar o uso da informática e as comunicacións dos computadores convencionais en obxectos cotiáns, desde xoguetes a electrodomésticos, ou melloras na condución. Ademais, Picard é cofundadora de dúas empresas que comercializan tecnoloxías inventadas polo seu equipo do MIT. Con Empatica creouse o primeiro reloxo intelixente baseado en intelixencia artificial e aprobado pola Administración de Alimentos e Medicamentos (FDA), e Affectiva proporciona técnicas de intelixencia artificial para o estudo das emocións. Liderou a Iniciativa sobre Tecnoloxía da Comunicación do Autismo, consistente en aplicar a robótica ao estudo dos trastornos do espectro autista (TEA). Traxectoria
Estudou Enxeñaría Eléctrica no Instituto de Tecnoloxía de Georxia, onde se licenciou en 1984, e estudou un máster e un doutoramento tanto en Enxeñaría Eléctrica como en Ciencias da Computación no MIT en 1991. Mentres realizaba os seus estudos de doutoramento traballou como persoal técnico para AT&T Bell Laboratories onde deseñou chips VLSI (Very Large Scale Integration), un circuíto integrado para o procesado de sinais dixitais, e desenvolveu novos métodos de compresión e análises de imaxes.
Tras doctorarse, iniciou a súa etapa como profesora do Media Lab do MIT, sendo a primeira muller en alcanzar todos os niveis, desde asistente a profesora. Unha das achegas máis creativas de Picard foi a liña de investigación denominada “Computación Afectiva”, sendo a líder o grupo de investigación con ese título no Media Lab do MIT.
Outro campo de investigación que desenvolve simultaneamente ao anterior consiste en tratar de aplicar a intelixencia robótica no estudo do autismo. Os TEA son un complexo grupo de desordes caracterizadas pola deficiencia na comunicación e socialización, e pola gama limitada (e frecuentemente pouco usual) de intereses do individuo. Estas características son as que permitiron a Picard fomentar o uso de tecnoloxías aplicadas na robótica para mellorar e acelerar o ritmo da investigación e a terapia de autismo. Deste xeito, xunto ao seu equipo, desenvolveu unha ferramenta que permite a unha persoa con autismo monitorizar as súas propias reaccións faciais co obxectivo de adestrarlle no recoñecemento de sinais sociais nos demais, é o coñecido como Emotional-Social intelligence Prosthesis (SP).
Cando era novo, Picard describíase como atea, pero sendo adulta converteuse ao cristianismo e transformouse nunha activa defensora das crenzas relixiosas. En 1988, contraeu matrimonio con Len Picard, con quen tivo tres fillos e viven en Newton, Massachusetts. Publicacións
É autora de preto de douscentos artigos científicos e capítulos de libros sobre a modelaxe de sinais multidimensionais, a visión artificial, recoñecemento de patróns, aprendizaxe automática e a interacción acode-ordenador (IPO). En 1997, publicou o libro Affective Computing no que defende que a intelixencia dos computadores e a súa capacidade de interactuar de forma natural cos humanos pasa por dotar a estes da habilidade de recoñecer, entender e mesmo ter e expresar emocións. Así xorde un grupo de investigación que combinan a enxeñaría e ciencias da computación coa psicoloxía, a ciencia cognitiva, a neurociencia, a sociología e moitos outros aspectos.
Xunto a T. Minka, publicou un traballo chamado Interactive Learning using a ‘Society of Models’, que recibiu o premio ao mellor artigo da Pattern Recognition Society (Asociación Internacional para o Recoñecemento de Patróns (IAPR)) en 1997. Tamén é coautora de varias patentes: Ou. S. Patent 5, 706, 416, Ou. S. Patent 6415176, Docket Non. IS01739AI. Colabora regularmente coa industria e foi contratada como consultora para empresas tecnolóxicas como Apple, AT&T, BT Group, HP, iRobot ou Motorola. Recoñecementos
Picard recibiu varios premios e distincións ao longo de toda a súa carreira, desde estudante cando recibiu unha bolsa da Fundación do Instituto de Tecnoloxía de Xeorxia de 1980 a 1983. Formou parte do Comité de Consulta da Fundación Nacional para a Ciencia (NSF polas súas siglas en inglés) na división de Computer, Information Science and Engeneering (CISE). Recibiu, xunto a Kort e Reilly, o premio ao mellor traballo da teoría que afecta a aprendizaxe humano no ano 2001. En 2005, foi nomeada Fellow do IEEE polas súas contribucións á análise de imaxe e vídeo e de computación afectiva. Recibiu en 2013, xunto a McDuff, Kaliouby e Demirdjian, o premio da cara e papel Xesto para o traballo coas expresións faciais.