O rei dos gatos

The King of the Cats (O rei dos gatos) é un conto popular das illas británicas. O exemplo máis antigo coñecido atópase en Beware the Cat, escrito por William Baldwin en 1553, aínda que está relacionado coa historia do século I de "A morte de Pan". Outras versións relevantes inclúen unha carta escrita por Thomas Lyttelton, publicada por primeira vez en 1782, MG Lewis contou a historia a Percy Bysshe Shelley en 1816, e unha versión foi adaptada por Joseph Jacobs de varias fontes, incluíndo unha recollida por Charlotte S. Burne. Walter Scott informou de que era un conto infantil moi coñecido nas Highlands de Escocia no século XVIII. Pódese clasificar como un conto da "morte dun elfo (ou gato)": Aarne–Thompson–Uther tipo 113A ou lenda migratoria Christiansen tipo 6070B. Resumo
Un home que viaxa só ve un gato (ou escoita unha voz), que lle fala dicindo que lle diga a alguén (a miúdo un nome estraño, presuntamente descoñecido para o personaxe) que morreu outra persoa (normalmente un nome estraño) versións simplemente fan que o viaxeiro vexa un grupo de gatos celebrando un funeral real. Chega ao seu destino e conta o que pasou, cando de súpeto o gato da casa chora algo así como "Entón eu son o rei dos gatos! ", corre pola cheminea ou sae da porta, e nunca máis se volve ver. Tradición popular
Beware the Cat, escrito en 1553 e publicado por primeira vez en 1561, coñecido como o primeiro texto de ficción de terror máis longo que un conto e posibelmente a primeira novela publicada en inglés, contén dous contos tradicionais sobre gatos, que aparecen en similares formas antes e despois da súa publicación; do que "O rei dos gatos" é un exemplo notábel.
Na obra Romeo e Xulieta de William Shakespeare, Mercutio chama a Tebalto "Príncipe dos gatos", e aínda que isto é máis probabelmente en referencia a Tibert/Tybalt o "Príncipe dos gatos" en Reynard the Fox, demostra a existencia da frase desde polo menos o século XVI en Inglaterra.
Un rei ou señor dos gatos aparece en polo menos dous contos tradicionais irlandeses. O máis rechamante é que algunhas versións do Imtheacht na Tromdhaimhe ( As Actas da Gran Institución Barda) inclúen unha disputa entre o bardo Senchán Torpéist e o rei Guaire Aidne mac Colmáin de Connacht, que levou ao bardo a maldicir primeiro a todos os ratos, matando unha ducia deles de vergoña, seguidos dos gatos que deberían ter controlado os ratos; en represalia, o rei dos gatos, Irusan, fillo de Arusan, caza a Senchán coa intención de matalo, pero á súa vez é asasinado por St Kieran. Este conto foi reelaborado por Lady Jane Wilde como "Seanchan the Bard and the King of the Cats", publicado no seu libro de 1866 Ancient Legends of Ireland, e incluído no libro Irish Fairy Tales de WB Yeats de 1892. O segundo foi contado como "When the King of the Cats Came to King Connal 's Dominion" no libro de 1916 de Padraic Colum The King of Ireland's Son.
Os gatos están conectados en moitas tradicións folclóricas con seres sobrenaturais e sobrenaturais como os elfos e as fadas. Influencia
Século XIX
John Dunlop escribiu unha versión en verso da historia, inspirada na versión atopada nas cartas de Lord Lyttelton, que foi incluída en Poems on Several Occasions de 1793 a 1816 (1836).
A historia mencionouse no libro de 1895 de Henrietta Christian Wright Children's Stories in American Literature.
Século XX
Á morte de Algernon Charles Swinburne en 1909, WB Yeats (daquela tiña 38 anos) declarou á súa irmá "Eu son o rei dos gatos".
O conto "O rei dos gatos" de 1929 de Stephen Vincent Benét baseado nesta historia popular foi seleccionado pola Biblioteca de América para a súa inclusión na súa retrospectiva de dous séculos de American Fantastic Tales, editada por Peter Straub.
O artista moderno polaco-francés Balthus inscribiu no seu autorretrato de 1935 "A Portrait of H. M. The King of the Cats Painted by Himself. " (Un retrato da SM o rei dos gatos pintado por el mesmo).
A antoloxía de 1942 de Frances Jenkins Olcott Good Stories For Great Holidays incluía unha versión de "O rei dos gatos" de Charlotte S. Burne adaptada por Ernest Rhys.
O libro infantil de 1954 de Barbara Sleigh Carbonel: The King of the Cats está inspirado en parte neste conto, ao igual que as súas dúas secuelas, The Kingdom of Carbonel e Carbonel and Callidor, que compoñen a serie Carbonel.
Paul Galdone publicou un libro ilustrado para nenos en 1980 titulado King of the Cats.
Na novela de 1987 de John Crowley The Solitudes, "O rei dos gatos" está explicitamente relacionado coa "morte de Pan" gravada por Plutarco e interpretada por San Agustín de Hipona como un cambio nas seis idades do mundo.
China Miéville toma a idea dun rei dos gatos desta historia e o "Pai dos gatos" de Robert Irwin de O pesadelo árabe para a súa novela de 1998 King Rat.
Século XXI
A novela infantil do estadounidense PT Cooper de 2012, The King of the Cats, comeza cun relato da lenda orixinal pero despois retoma onde a deixou. A novela conta a morte de Tom Tildrum e a coroación do seu sucesor, Jack Tigerstripes, a quen un oráculo felino lle di o día da súa coroación que está destinado a ser capturado por un humano e acabar coa súa vida no exilio. A aventura de 217 páxinas resultante lembra unha historia de animais que falan ao estilo de Disney como The Lion King.
A canción principal do EP de 2003 da banda estadounidense de rock Ted Leo and the Pharmacists Tell Balgeary, Balgury Is Dead inspirouse nunha versión do Condado de Cork do rei dos gatos, co título facendo referencia aos nomes dos gatos da historia, e menciona na canción do escenario da historia, o cemiterio de Inchigeelagh.
A novela de Kim Newman Vampire Romance (2012) ten un grupo de anciáns vampiros que se reúnen despois da caída do conde Drácula para decidir cal deles se converterá no próximo "Rei dos gatos"; a historia fai referencia explícita ao conto popular de Tom Tildrum.
A esta lenda faise referencia no manga/anime, The Ancient Magus' Bride (capítulos 4–7/episodios 4–5): un gato, chamado Molly, é o actual Rei dos Gatos, e o primeiro Rei chámase "Tim".
Tamén noutro manga/anime, Aria the Natural de Kozue Amano, Cait Sith apareceu como un dos personaxes. Foi representado como un gato negro gordo antropomórfico e goberna sobre o Reino dos Gatos en Neo-Venezia.
Á historia faise referencia no videoxogo Ni No Kuni onde o reino de Ding Dong Dell está gobernado por un gato antropomórfico chamado rei Tom Tildrum XIV. O seu homólogo no mundo humano é un gato doméstico chamado Timmy Toldrum.