proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Gadolinio

O gadolinio é un elemento químico na táboa periódica. Ten o símbolo Gd e correspóndelle o número atómico 64. Historia
En 1880 o químico suízo Jean Charles Galissard de Marignac observou liñas espectroscópicas debidas ao gadolinio en mostras de didinio e gadolinita. O químico francés Paul Émile Lecoq de Boisbaudran separou óxido de gadolinio en 1886. O elemento como tal non se illou ata hai pouco tempo.
O gadolinio, como o mineral gadolinita, recibiu ese nome na honra do químico e xeólogo finlandés Johan Gadolin. Propiedades notables
O gadolinio é un metal que pertence ao grupo das terras raras. Ten unha cor branca semellante á da prata e ten unha maleabilidade e unha ductilidade considerable. A súa estrutura cristalina pode ser de dous tipos, chamados respectivamente forma α e β: a temperatura ambiente é hexagonal e por riba de 1508 K é cúbica centrada no corpo.
O gadolinio é estable en ar seco, mais a humidade fai que xere óxido na súa superficie. Este tende a se desprender da peza metálica, co que expón máis superficie ao ataque químico. O gadolinio e máis as súas sales son solubles en medio ácido, pero non en medio básico, onde forman hidróxidos de consistencia xelatinosa.
Por baixo de 1. 083 K o gadolinio é supercondutor. Presenta tamén fortes propiedades magnéticas, tanto a temperaturas usuais coma a baixa temperatura. Aplicacións
As aplicacións do gadolinio máis salientables son as seguintes: Fabricación do fósforo das televisións a cor, discos compactos e memorias de ordenador.
Aditivo metalúrxico, mellorando as propiedades das aliaxes de ferro e cromo.
En forma de complexo, actúa coma contraste intravenoso mellorando a calidade e máis o valor diagnóstico das imaxes de resonancia magnética.
No futuro, é probable que as propiedades de certos derivados de sulfato de gadolinio sexan aplicados en tecnoloxía de masers debido ó reducido nivel de ruído que presentan. Isótopos
As ocorrencias naturais do Gadolinio compóñense de 5 isótopos estables, 154Gd, 155Gd, 156Gd, 157Gd e 158Gd, e 2 radioisótopos, 152Gd e 160Gd, sendo 158Gd o máis abundante (24. 84% abundancia natural). Precaucións
Coma o resto de lantánidos, os compostos do gadolinio son de baixa e media toxicidade.
Gael García Cochón

Gael García Cochón, nado en Vigo en 1981, é un publicista galego. Desde 2024 encárgase da área de márketing, comunicación e estratexia dixital do Real Club Celta de Vigo. Traxectoria
Gael García é Licenciado en Publicidade e Relacións Públicas pola Universidade de Vigo. Comezou a traballar en publicidade como responsábel de marca e comunicación dixital da extinta caixa de aforros Caixanova en 2008, e até 2015 no banco herdeiro, ABANCA. En 2017 comezou a traballar para o Celta de Vigo como responsable de contidos, e en 2024 pasou a ser director de márketing en substitución de Maruxa Magdalena Seoane. Foi o cordinador e conceptualizador do Centenario. Premios
Terceiro posto nos Premios Nacionais de Marketing da Asociación Española de Marketing, na categoría de Marca (2018).
Premio Paraugas do Clúster de Comunicación de Galicia á Mellor Estratexia de Comunicación no Centenario do Celta de Vigo (2023).
Ademais, "Oliveira dos cen anos" acadou diversos premios no Premio Nacional de Creatividade 2024 (Ouro á Mellor Estretexia, Ouro á Mellor Realización, Ouro á Mellor Dirección de Fotografía, Ouro ao Mellor Son e Música, Prata ao Mellor contido sonoro, Prata á Mellor Dirección de produción, Prata aos Mellores Efectos especiais e Bronce á Mellor Idea) e mais o Premio Mestre Mateo 2024 da Academia Galega do Audiovisual ao Mellor Videoclip.
Gaetano Bresci

Gaetano Bresci, nado en Prato, na Toscana, o 10 de novembro de 1869, e finado en Ventotene, no Lacio, o 22 de maio de 1901 foi un anarquista italiano coñecido por ser o autor do asasinato o rei de Italia Humberto I de Savoia. Bresci foi o primeiro en matar un monarca europeo (sen derrocarse o Goberno) que non terminou sendo executado. Traxectoria
Militancia anarquista
Cara aos derradeiros anos do século XIX, como tantos outros italianos, Breci emigrou aos Estados Unidos, concretamente a Paterson, en Nova Jersey, onde xa existía unha grande comunidade italoamericana. Alí comezou a significarse no ámbito do anarquismo e foi un dos fundadores de Questione Sociale, un xornal anarquista publicado en idioma italiano editado en Paterson.
O asasinato de Humberto I
No entanto, en Italia, as subas do prezo do pan en 1898 xeraron manifestacións por todo o país. En Milán, unha multitude desarmada de manifestantes marchou cara ao pazo e foi masacrada polas tropas do exército comandadas polo xeneral Fiorenzo Bava Beccaris. Houbo preto de noventa mortos, entre eles a irmá de Bresci. A partir deses feitos, o rei Humberto condecorou o xeneral Fiorenzo Bava Beccaris, como mostra de agradecemento pola súa "valente defensa da casa real", e este foi o detonante para que Bresci tomase a decisión de executar o rei. Con ese fin emprendeu viaxe de volta para Italia e, en Monza, onde o rei estaba de visita, acabou coa súa vida de catro balazos o 29 de xullo de 1900.
Bresci foi capturado e axuizado, baixo a defensa de Francesco Saverio Merlino. Foi sentenciado en Milán, o 29 de agosto de 1900, a cadea perpetua na illa de Santo Stefano en Ventotene, onde xa pagaban condena numerosos anarquistas. Case un ano despois foi atopado sen vida na súa cela, aínda que as circunstancias da súa morte seguen sen aclararse, posto que non se sabe se foi un suicidio ou asasinado polos vixilantes do cárcere.
Gaetano Donizetti

Domenico Gaetano Maria Donizetti, máis coñecido como Gaetano Donizetti, nado en Bérgamo o 29 de novembro de 1797 e finado na mesma cidade o 8 de abril de 1848, foi un compositor italiano de óperas moi prolífico, coñecido polas súas obras L'elisir d'amore, que contén a famosa aria "Unha furtiva bágoa"; Lucia dei Lammermoor, inspirada na novela de Walter Scott; e La favorita.
Gafo

O gafo é un personaxe do folclore galego. Como adxectivo popular pode referirse a un enfermo de lepra, alguén molesto ou quen por algunha enfermidade ten contraídos ou curvados os dedos. Dentro do folclore da mitoloxía galega refírese a unha influencia máxica negativa, unha crenza de tipo animista.
O autor galego Vicente Risco e o párroco de Melide Amador Rodríguez Martínez definen do seguinte xeito a crenza no gafo: .
Gaia (sonda espacial)

Gaia é un observatorio espacial da ESA, lanzado no 2013 e con esperanza de funcionamento ata 2022. Está deseñado para a astrometría: medición das posicións, distancias e movementos das estrelas cunha precisión sen precedentes. En setembro de 2016 foi liberado un primeiro conxunto de datos. En abril de 2018 foi liberado un segundo conxunto de datos, con máis de 1700 millóns de estrelas referenciados, despois de dous anos de observacións e case catro de procesamento de datos por partre dun equipo de 450 persoas. O catálago fixo necesario facer un seguimento do satélite cunha precisión maior que 20 milisegundos de arco.
No 2019 notifícase que está a estudar a colisión entre a Vía Láctea e a galaxia de Andrómeda (M31, prevista para dentro duns 4500 millóns de anos), e desta e a galaxia do Triángulo (M33) dentro do programa de construción dun mapa tridimensional do ceo e cos datos liberados nun segundo conxunto (en 2018). Asemade, Os seus datos dan conta de fenómenos como o alabeo do disco galáctico.
Os seus datos combínanse cos datos do Telescopio Espacial Hubble e o Very Long Baseline Array (VLBA), conxunto de radiotelescopios terrestres.
Gaia foi planificado para unha misión de cinco anos, a rematar a mediados de 2019, mais a ESA aprobou en 2018 unha extensión da misión ata finais de 2020.
En xuño de 2023 publicouse un catálogo estelar con datos duns 2000 millóns de estrelas. Os seus aparellos podían detectar o grosor dun cabelo a 1000 km de distancia. En outubro, tivo lugar a xuntanza plenaria da Unidade de Coordinación 8 na Coruña (na que participaron Minia Manteiga e Carlos Dafonte polo CITIC da UC) para preparar o novo catálogo de 2500 millóns de estrelas.
Gaiola

Unha gaiola é un receptáculo pechado con paredes feitas de reixas de arame de metal, madeira, vime ou outro material resistente, que se emprega para manter animais cativos, especialmente os paxaros. A forma e o tamaño depende do animal ao que se mantén capturado, e adoitan ter no seu interior caixas para a comida e bebedoiros para a auga.
Gaià

Gaià é un concello catalán da provincia de Barcelona e pertencente á comarca do Bages. Demografía
En 2023 contaba cunha poboación de 177 habitantes.
Galacia

A antiga Galacia (grego Γαλατία) foi unha área das terras altas da península de Anatolia, na moderna Turquía. Galacia recibe o nome dos invasores galos chegados dende Tracia, que se estableceron alí e se converteron na caste dominante no século III a. C. , seguindo a invasión celta dos Balcáns no 279 a. C. . Tamén foi chamada a "Galia" do leste, xa que os historiadores romanos chamaron ós seus habitantes Galli (Galo ou Celta). Os termo gálatas é un exónimo, e o termo co que se denominaban a si mesmos é descoñecido. Xeografía
Galacia estaba delimitada ó norte por Bitinia e Paflagonia, ó leste por Ponto e Capadocia, ó sur por Cilicia e Licaonia, e ó oeste por Frixia. A súa capital era Ancyra (i. e. Ancara, a capital de Turquía).
Galactitol

O galactitol ou dulcitol (dulcita) é un azucre-alcohol, o produto da redución da galactosa. Ten un sabor lixeiramente doce. Nas persoas con deficiencia de galactoquinase, unha forma de galactosemia, o exceso de dulcitol que se forma no cristalino do ollo contribúe a xerar cataratas.
O galactitol prodúcese a partir da galactosa nunha reacción catalizada pola aldosa redutase.
O outro defecto común do metabolismo da galactosa é a deficiencia en galactosa-1-fosfato uridililtransferase, un trastorno autosómico recesivo, que tamén causa unha acumulación de galactitol como resultado do incremento de concentracións de galactosa-1-fosfato e galactosa. Este trastorno orixina cataratas pola acumulación de galactitol.
Galactosa 1-fosfato

A D-galactosa 1-fosfato é un azucre fosfatado intermediario na interconversión da glicosa e formación de uridín difosfato galactosa. Fórmase a partir de galactosa e fosfato procedente do ATP pola acción do encima galactoquinase. Cando non funciona correctamente o metabolismo da galactosa 1-fosfato orixínase galactosemia. A vía de Leloir é a utilizada no metabolismo da galactosa e do intermediario galactosa 1-fosfato. Como na deficiencia de encimas observada nesta vía pode orixinar galactosemia, ás veces na diagnose deste trastorno xenético pode medirse a concentración destes encimas. Un destes encimas é a galactosa-1-fosfato uridililtransferase (GALT). O encima cataliza a transferencia dun grupo UDP-activador da UDP-glicosa á galactosa 1-fosfato. Aínda que a causa da deficiencia de encimas na vía de Leloir é aínda discutido polo investigadores, algúns estudos suxiren que o mal pregamento do encima GALT, o cal pode causar un cambio conformacional desfavorable que afecta a súa estabilidade térmica e a afinidade de unión ao substrato, pode xogar un papel na deficiencia de GALT na galactosemia de tipo 1. En pacientes con galactosemia pode observarse un incremento na concentración de galactitol; o que pon aos pacientes maior risco de ter cataratas presenís.
Galactósido

Un galactósido é un glicósido que contén galactosa. O H do grupo OH no carbono 1 da galactosa é substituído por un resto orgánico que non é outro azucre. Durante a súa hidrólise libérase galactosa. Dependendo de se o enlace está situado por "debaixo" ou por "riba" do plano da molécula de galactosa, os galactósidos clasifícanse como α-galactósidos ou β-galactósidos, respectivamente.
Un β-galactósido é un tipo de galactósido no cal o enlace glicosídico está por riba do plano do residuo de galactosa. Un exemplo de β-galactósido é o ONPG, que é un β-galactósido sintetizado para ensaios bioquímicos. Nun α-galactósido o enlace glicosídico está por debaixo do plano do residuo de galactosa.
Galaxia de Andrómeda

A Galaxia de Andrómeda tamén coñecida como Messier 31, M31, ou NGC 224 é unha galaxia espiral localizada a preto de dous millóns e novecentos mil anos-luz (0, 889 megaparsecs) de distancia na dirección da constelación de Andrómeda. Posúe entre 180 e 220 mil anos-luz de diámetro, unha magnitude aparente de 3, 5, unha magnitude absoluta de -21, 4, unha declinación de +41º 16' 06" e unha Ascensión recta de 00 horas, 42 minutos e 44, 3 segundos.
A existencia da galaxia Androméda xa se relata no ano 905, mais foi coa invención do telescopio cando o astrónomo alemán Simon Marius puido observala e redescubrila en 1612.
Galaxia elíptica

Unha galaxia elíptica é un tipo de galaxia, cunha forma aproximadamente elipsoidal e unha imaxe suave e case sen trazos característicos. De xeito distinto das galaxias espirais en que hai organización e estrutura, as galaxias elípticas están distribuídas mais igualmente entre as tres dimensións do espazo, sen posuír moita estrutura. As súas estrelas posúen órbitas aleatrias, en contraste coas órbitas planas e organizadas das galaxias espirais. A gran maioría desas galaxias teñen pouco gas, pouco po e poucas estrelas novas. Dunha forma máis expresa, parécense moito ao núcleo e ao halo das galaxias espirais. Algunhas son moi alongadas e outras moi planas se se ven desde a Terra. A pesar de parecer simples, crese que as galaxias elípticas sexan o resultado da unión complexa de dúas ou máis galaxias espirais. Características
É posíbel notar un achatamento nesas galaxias principalmente nas de maior masa; ese achatamento non se debe á súa rotación, senón á anisotropía da distribución da velocidade das estrelas que as integran. Na dirección do semieixo maior as estrelas móvense con maior velocidade que no semieixo menor.
Nas galaxias elípticas, as estrelas orbitan dunha forma aleatoria, moi diferente das galaxias espirais onde as estrelas do disco se moven de xeito ordenado arredor do centro galáctico.
Como nese tipo de galaxia hai pouco gas en comparación con outras galaxias, non hai unha gran formación estelar; por iso presenta un tipo de poboación estelar vella, despois resulta nunha coloración amarelo-vermello.
Debido a esas disparidades inmensas de tamaño, as galaxias elípticas dividíronse en varias clases morfolóxicas: Galaxia elíptica xigante (cD)
Galaxia elíptica normal
Galaxia elíptica anana (dE's)
Galaxia esferoidal anana (dSph's)
Galaxia anana compacta azul (BCD's)
Galaxia irregular

Unha galaxia irregular é unha galaxia que non ten unha forma regular, a diferenza das galaxias espiral ou elípticas. As galaxias irregulares non se poden encadrar en nigunha das clases regulares da secuencia de Hubble, e xeralmente teñen unha aparencia caótica, sen bulbo nuclear nin nigunha traza de estruturas como os brazos espirais.
En conxunto constitúen a cuarta parte de todas as galaxias. Algunhas galaxias irregulares foron anteriormente espirais ou elípticas pero foron deformadas por forzas gravitatorias externas desiguais. As galaxias irregulares poden conter cantidades abundantes de gas e po. Isto non é necesariamente certo para as ananas irregulares. Tipos
Hai tres grandes tipos de galaxias irregulares, que son: Galaxia Irr I. É unha galaxia irregular que presenta algunha estrutura mais non a suficiente como para situala facilmente na secuencia de Hubble.
O subtipo con algunhas estrutura espiral denomínase galaxia Sm.
O subtipos sen estrutura espiral denomínase galaxia Im.
Galaxia Irr II. É unha galaxia irregular que parece non presentar ningunha estrutura que se poida encadrar na secuencia de Hubble.
Galaxia A dI (ou dIrrs). É unha galaxia anana irregular Agora crese que este tipo de galaxia é importante para comprender a evolución global das galaxias, xa que adoitan ter un baixo nivel de metalicidade e niveis relativamente altos de gas, e crese que son similares ás primeiras galaxias que poboaron o Universo. Poden representar unha versión local (e, por tanto, máis recente) de galaxias azuis débiles que se sabe que existen no Campo Ultraprofundo do Hubble.
Algunhas das galaxias irregulares, especialmente do tipo magallánico, son pequenas galaxias espirais que están sendo distorsionadas pola gravidade dun veciño máis grande. Nubes de Magalláns
As galaxias das Nubes de Magalláns foron algunha vez clasificadas como galaxias irregulares. A Gran Nube de Magalláns foi despois reclasificada como do tipo SBm, que é un tipo de galaxia espiral barrada, o tipo espiral magallánica barrada. A Pequena Nube de Magalláns segue clasificada como galaxia irregular de tipo Im na ctual clasificación morfolóxica das galaxias, aínda que contén unha estrutura barrada.
Galaxy Evolution Explorer

Galaxy Evolution Explorer, máis coñecido polo seu acrónimo GALEX e tamén nomeado como Explorer 83, é un observatorio espacial da NASA pertencente ó programa Explorer lanzado o 28 de abril de 2003 desde Cabo Cañaveral mediante un foguete Pegasus XL. Características
A misión de GALEX é observar o ceo na banda ultravioleta para estudar a orixe e evolución das galaxias e a orixe das estrelas e os elementos pesados no rango do corremento ao roxo (z) entre 0 e 2.
O satélite estabilízase nos tres eixos e a alimentación eléctrica é proporcionada por catro paneis solares fixos con células de arseniuro de galio. O bus está baseado no OrbView 4 da empresa Orbital Sciences.
As comunicacións teñen lugar mediante unha ligazón en banda X cunha velocidade de descarga de ata 25 Mbps. Úsase a banda S para enviar comandos cara ao satélite e para obter datos de mantemento, cunha velocidade de ata 2 Mbps. Instrumentos
GALEX usa un telescopio de 50 cm de apertura de tipo Ritchey-Chretien que encamiña a luz a un par de sensores capaces de observar no rango de lonxitudes de onda de 175 a 280 nanómetros e no rango de 135 a 174 nanómetros.
Galega 100%

O selo Galega 100% identifica o leite de orixe galega para marca-la diferenza co leite foráneo. Aplícase desde o 7 de febreiro de 2011 na etiquetaxe e publicidade do leite de vaca e os produtos lácteos que se obteñan del. A maiores de identifica-la orixe do leite, garante tamén a rastrexabilidade do leite desde a granxa na que se obtivo ata que chega ó consumidor final.
Só poderán usar este selo aqueles operadores certificados polo Laboratorio Interprofesional Galego da Análise do Leite (LIGAL), única entidade certificadora da marca. O LIGAL analiza os parámetros da produción diaria do leite.
A primeira empresa en adherirse a este sistema de calidade foi Feiraco, coa súa marca propia e maila de Unicla. Requisitos
Ha proceder de explotacións gandeiras rexistradas nun Rexistro de Calidade Diferenciada establecido polo Decreto 57/2010. Estas explotacións deben cumprir unha serie de requisitos de calidade que superan os establecidos como mínimos pola normativa europea.
Estas explotacións deberán: Certificar que están saneadas.
Ofrecer un leite que cumpra os seguintes parámetros:
Un número igual ou inferior a 90. 000 colonias de xermes por mililitro durante un período previo de dous meses.
Un contido igual ou inferior a 350. 000 células somáticas por mililitro durante un período previo de tres meses.
Ausencio de residuos de antibióticos durante os últimos seis meses.
Non ter sido sancionadas nos últimos seis meses por incumprimentos en materia de sanidade ou benestar animal nin de seguridade alimentaria.
A presenza de flora bacteriana no leite cru é algo normal pero se os recontos microbiolóxicos dan cifras altas detectan, como explicación máis plausible, condicións hixiénicas deficientes durante a muxidura ou na manipulación posterior do leite, ou tamén unha refrixeración insuficiente. Tamén é algo normal a presenza de células somáticas, fundamentalmente leucocitos ou glóbulos brancos xunto a un 1-2% de células epiteliais procedentes da descamación da glándula mamaria. Unha vaca sa pode presentar cifras de 100. 000-200. 000 pero valores por riba das 400. 000 indican a existencia dunha mamite subclínica, e a normativa vixente prohibe a súa comercialización.
Galegos, Póvoa de Lanhoso

Galegos é unha parroquia portuguesa do concello de Póvoa de Lanhoso, con 2, 50 km² de superficie e 559 habitantes (censo de 2021). A súa densidade de poboación é de 223, 6 hab. /km². Demografía
A poboación rexistrada no censo en 1864 era de 255 habitantes, e en 2021 era de 559. O maior rexistro demográfico aconteceu en 2001, con 629 habitantes. Historia e patrimonio
Igrexa parroquial de S. Martinho. Construído a principios do século XVIII, consta de tres altares: o maior, onde se atopa unha imaxe de San Martiño, e dous altares laterais.
No século XIX foi a zona de inicio da revolución de María da Fonte.
Galegram

Galegram é unha aplicación de mensaxería instantánea en galego para dispositivos móbiles desenvolvido por MC'Apps que está baseado en Telegram. Permite a creación de grupos e o envío de texto, imaxe, son e vídeo. A aplicación está dispoñible para o sistema operativo Android. Galegram sincronízase coa axenda telefónica de xeito que non require engadir contactos.
Galena

A galena é un mineral da clase dos sulfuros cuxa fórmula química é PbS. É insoluble en auga e de brillo metálico. Aspecto
O seu aspecto cando cristaliza é o de cubos metálicos de cor agrisada, aínda que máis imperfectos cos da pirita. Lugares onde se atopa
A galena atópase en filóns hidrotermais, en pegmatitas e en xacementos sedimentarios sulfurosos. Aparece normalmente asociada á pirita, á calcopirita, á barita e á esfalerita. Usos da galena
Debido á súa alta porcentaxe en chumbo (o 86, 6%), a galena utilízase como fonte deste elemento. Algunhas veces a presenza de prata (galena argentífera) neste mineral provocou que se utilizase tamén como fonte da mesma.
Antigamente utilizábase na fabricación de esmaltes cerámicos. Outros sulfuros
Outros minerais nos que a presenza de xofre é destacada son:
A marcasita, a arsenopirita, a pirita, a calcopirita, a pirrotina e o cinabrio.
Galera (imprenta)

En tipografía chámase galera a un utensilio de forma cuadrangular, en madeira ou en metal, con tres rebordos por canal, por onde pode entrar e saír a táboa complementaria chamada volandeira.
Na superficie desta o caixista deposita as liñas para formar as planas que, atadas cun bramante ao redor do tipo, se quitan da galera sacándoas coa volandeira en que se apoian, até acabar formando a galerada (porción de liñas que caben nunha galera).
Galerna

Unha galerna é un temporal súbito e violento con fortes refachos de vento do oeste ao noroeste que adoita azoutar o Mar Cantábrico e as súas costas, polo xeral na primavera e o outono. Tamén se dá na costa occidental de Francia. Englóbase dentro das denominadas Perturbacións Atrapadas na Costa (PAC - en inglés Coastal Trapped Disturbance).
Aparecen en días calorosos e apracibles nos que a chegada dun fronte fría vén acompañado dun cambio brusco na dirección e intensidade do vento, que pode chegar a superar os 100 km/h. O ceo escurécese e prodúcese un forte descenso da temperatura, de ata 12°C en 20 minutos, un descenso rápido da presión atmosférica e un aumento da humidade que roza o 100%. O mar pode chegar a ser groso ou montañoso e a todo iso engádense unhas curtas pero intensas choivas. Galernas ao longo da historia
As galernas son temidas polos homes do mar por ser un fenómeno meteorolóxico de extremada violencia e que se cobraron numerosas vidas entre os mariñeiros. A máis recordada foi a galerna que se produciu o 20 de abril de 1878, tristemente coñecida pola Galerna do Sábado de Gloria e que José María de Pereda recollería na súa novela Sotileza. Esa tarde toda a poboación pescadora apiñábase nos portos e na costa vendo como os seus familiares intentaban gañar a costa a bordo das lanchas e traiñeiras. Perderían a vida 322 pescadores afogados no Cantábrico (132 cántabros e 190 vascos) e a conmoción provocada no país sería moi importante. A partir deste desastre introduciríanse melloras na navegación (cuberta corrida, partes meteorolóxicos, salvamento de náufragos etc. ). Aínda así todo iso non quitaría que nas sucesivas galernas seguísense producindo vítimas. Importantes foron tamén as dos anos 1912 na que faleceron 141 persoas dos que máis de 100 eran pescadores da vila vasca de Bermeo, 1914, 1961 entre outras.
As galernas tamén foron causantes da dispersión da frota da Armada Invencible (1588) e causa principal do desastre de esta.
Galería de arte

A galería de arte é un espazo arquitectónico que exhibe e comercializa obras de arte. Os espazos defínense para proporcionar seguridade e unha correcta apreciación dos obxectos expostos, tendo en conta a posición, a iluminación e a posibilidade de distancia e movemento do espectador. Estes espazos están destinados á pintura, escultura, instalacións e todas as formas de expresión das artes plásticas. Relación cos museos
As galerías de arte poden formar parte dos museos de arte como un dos seus equipamentos ou departamentos, e ademais, con independencia das institucións, poden constituírse como establecementos privados de venda de obras e, neste caso, moitas veces poden non ter colección permanente propia. Porén, seguindo unha vella tradición, moitos museos de arte tamén se chaman galerías, como a Gemäldegalerie en Alemaña e a National Gallery en Londres, Inglaterra, ou Edimburgo, Escocia.
Galería de bandeiras dos concellos de Galicia

Galería de bandeiras dos concellos de Galicia.
Galería de imaxes da etnografía de Galicia

Galería de imaxes da etnografía de Galicia.
Galería de imaxes da fauna de Galicia

Galería de imaxes da fauna de Galicia.
Galería de imaxes da flora de Galicia

Galería de imaxes da flora de Galicia.
Galería de imaxes das rías de Galicia

Galería de imaxes das rías de Galicia.
Galería de imaxes de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao

Galería de imaxes Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.
Galería de imaxes de Antón Fraguas

Galería de imaxes de Antón Fraguas.
Galería de imaxes de Ramón Otero Pedrayo

Ramón Otero Pedrayo, nado en Ourense o 5 de marzo de 1888 e finado na mesma cidade o 10 de abril de 1976, foi un escritor e intelectual galego, membro da Xeración Nós.
Galería de imaxes de festas de Galicia

Galería de imaxes de festas de Galicia.
Galería de imaxes de lagos e lagoas de Galicia

Galería de imaxes de lagos e lagoas de Galicia.
Galería de imaxes de montes de Galicia

Galería de imaxes de montes de Galicia.
Galería de imaxes de nasas de Galicia

Galería de imaxes de nasas de Galicia.
A nasa é unha arte de pesca.
Galería de imaxes do Aquarium Finisterrae

Galería de imaxes do Aquarium Finisterrae.
O Aquarium Finisterrae, é un dos museos científicos da Coruña.
Galería de imaxes do Camiño de Santiago

O Camiño de Santiago é un conxunto de vías de acceso de peregrinos a Santiago, creado a partir da descuberta dos restos (presumiblemente) do Apóstolo no lugar do Libredón, en Santiago de Compostela, durante o reinado de Afonso II. Peregrinos
Outras rutas
Galería de imaxes do entroido en Galicia

Galería de imaxes do entroido en Galicia.
Galgo inglés

Galgo inglés (en inglés: Greyhound) é unha raza de can orixinaria do Reino Unido, tamén coñecida por ser a máis rápida do mundo, chegando a atinxir os 72 km/h. A súa orixe é antiga e aínda incerta: os seus devanceiros, entre eles a probábel presenza do pharaoh hound, vivirían no Oriente Medio e na Asia arredor do 7000 a. C. Estabelecida como raza na Gran Bretaña durante o período saxón, é unha raza que foi inicialmente usada para cazar lebres, agora coñecida internacionalmente como atlética en virtude do seu físico aerodinámico. Bastante usados nas carreiras de poxas, moitos cans son abandonados cando son incapaces de correr. Fisicamente os seus exemplares poden chegar a pesar 32 kg e medir 76 cm; a súa pelaxe é descrita como fina e sedosa, variando entre o negro, o branco, o vermello e o tigrado, alén das formas bicolores. A súa personalidade é cualificada como calma, o que o converte nun apreciado can de compaña, aínda que o seu adestramento sexa clasificado como de dificultade moderada.
Galguiñeira de Sturm

A galguiñeira de Sturm (Botaurus sturmii) é unha especie de ave da familia Ardeidae, que está amplamente distribuída na África subsahariana evitando só as rexións moi áridas. Esta especie, segundo as distintas clasificacións, é situada no xénero Botaurus ou no Ixobrychus. Taxonomía
A galguiñeira de Sturm foi descrita formalmente en 1827 polo naturalista alemán Johann Georg Wagler co nome binomial Ardea sturmii e asignoulle como localidade tipo Senegambia. O adxectivo específico escolleuse en honra do artista ornitolóxico alemán Johann Sturm, quen proporcionou a Wagler un espécime. Despois, a especie foi anteriormente situada no xénero Ixobrychus. Porén, estudos de xenética molecular atoparon que este xénero era parafilético con respecto a Botaurus. Para resolver a non-monofilia do xénero Ixobrychus, este foi fusionado co xénero Botaurus, o cal tiña prioridade. Non obstante, nalgunhas obras segue figurando no xénero Ixobrychus, como por exemplo nas páxinas web da IUCN, co nome Ixobrychus sturmii. A especie é considerada monotípica, é dicir, non se lle recoñecen subespecies. Distribución
Atópase en Angola, Benin, Botsuana, Burkina Faso, Burundi, Camerún, República Centroafricana, Chad, República do Congo, República Democrática do Congo, Costa do Marfil, Guinea Ecuatorial, Eswatini, Etiopía, Gabón, Gambia, Ghana, Guinea, Kenya, Liberia, Malaui, Mali, Mauritania, Mozambique, Namibia, Níxer, Nixeria, Ruanda, Senegal, Serra Leoa, Somalia, Suráfrica, España (nas illas Canarias), Sudán, Tanzania, Togo, Uganda, Zambia e Zimbabwe. É unha ave vagante rara no Paleártico occidental (que comprende Europa, Norte de África e Oriente Próximo), con varios avistamentos nas illas Canarias. Observáronse dous individuos na illa de Fuerteventura no verán de 2017. Descrición
É unha pequena galguiñeira do mesmo tamaño que a galguiñeira común, coa cal está estreitamente emparentada. Conservación
A IUCN designa o seu estado de conservación como Preocupación menor (pouco preocupante).
Galicia (Francisco Fernández del Riego)

Galicia é un libro de viaxes por Galicia, de 158 páxinas, do escritor Francisco Fernández del Riego, publicado en edición non venal, por Xerais para o Concello de Vigo en 1994. Ilustrado con fotografías, debuxos e mapas en cor e branco e negro, anexaba unha carta do, daquela, alcalde de Vigo, Carlos Príncipe.
En 2002 integrouse, co número 91, na Biblioteca Galega 120 de La Voz de Galicia, incluíndo unicamente o texto, sen as imaxes que levaba a primeira edición. Reeditouse no ano 2023 co gallo de dedicárselle ao autor o Día das Letras Galegas. Contido
Ramón Sanfiz (álter ego do autor) guía por Galicia ao matrimonio de Jean e Marguerite Mauron e ao historiador Pierre Mansour, os tres procedentes da Bretaña.
Capítulos [sic]
"Limiar"
"Da disposición de Ramón Sanfiz e os seus amigos para percorreren Galicia. "
"De Santo Domingo de Bonaval á ría do Eo: Santiago, Arzúa, Sobrado dos Monxes, Melide, Palas de Rei, Lugo, Meira, Ribadeo. " "Da cidade mindoniense, pola beiramar, a Ferrol: Lourenzá, Mondoñedo, Ferreira do Valedouro, Viveiro, Santa Marta de Ortigueira, Cariño, Cedeira, San Andrés de Teixido, Ferrol. "
"Da vila dos Andrade a Santa María de Ozón: Pontedeume, Caaveiro, Nosa Señora de Monfero, Betanzos, A Coruña, Carballo, Buño, Malpica, Ponteceso, Corme, Laxe, Baio, Vimianzo, Camariñas, Muxía, San Xiao de Moraime, Santa María de Ozón. "
"Desde o vello cabo do mundo á ría de Arousa: Corcubión, Cee, Fisterra, Carnota, Muros, Noia, Corrubedo, Santa Uxía de Ribeira, Pontecesures, Vilagarcía, Cambados. "
"Viaxe desde Pontevedra a Baiona do Miñor: Pontevedra, San Martiño de Bueu, Cangas de Morrazo, Pontesampaio, Soutomaior, Redondela, Vigo, Baiona do Miñor. "
"Entre Santa María de Oia e a cidade de Ourense: O Tegra, A Guarda, Tui, O Porriño, Ponteareas, Mondariz, Vilasobroso, A Cañiza, Ribadavia, Beade, Leiro, San Clodio, O Carballiño, Cea, Oseira, Ourense. "
"Desde o mosteiro de Ribas do Sil a terras de Monterrei: Nogueira de Ramuín, San Estevo de Ribas de Sil, Maceda, Xunqueira de Ambía, Allariz, Celanova, Bande, Xinzo de Limia, Monterrei, Verín. "
"Saída da Agudiña para Monforte de Lemos: A Agudiña, O Bolo, Viana do Bolo, Santa María das Ermidas, O Barco de Valdeorras, Pobra de Trives, Castro Caldelas, Monforte. "
"Partindo do Incio e Samos ao Lugo murado: Cruz do Incio, Samos, Sarria, Becerreá, Navia de Suarna, Fonsagrada, Castroverde, Lugo. "
"Percorrido de Portomarín a ponte Ulla: Portomarín, Ventas de Narón, Taboada, Chantada, Lalín, A Estrada, Caldas de Reis, Padrón, Ponte Ulla. "
"Remate da peregrinaxe en Santiago de Compostela. "
"Lugares que quedaron por visitar: Vilalba, San Martiño de Mondoñedo, A Toxa, Os Curros, Santa Marta de Ribarteme, Amandi, Os Ancares, O Cebreiro. "
Galicia Bilingüe

Galicia Bilingüe é unha asociación de ámbito galego que se ocupa de analizar a situación lingüística de Galicia, con especial foco nos dereitos de uso do castelán. Historia e características
Está inscrita como asociación dende xullo de 2007. A súa presidente e voceira é a viguesa Gloria Lago, tamén impulsora da plataforma Hablamos español. Non conta con sede social nin con local propio. As súas reunións anuais son en Santiago de Compostela.
Galicia Bilingüe expuxo novos escenarios para a política lingüística galega a partir de teses dende as que o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega é entendido como unha afronta aos dereitos dos castelanfalantes. Así, por exemplo, a asociación centra o seu discurso na elección paterna da lingua vehicular no ensino. Destaca a organización por parte de Galicia Bilingüe dunha manifestación en Santiago de Compostela en 2009, que recibiu unha oposición que rematou con altercados, á que asistiron outros colectivos do nacionalismo español como a Asociación de Vítimas contra o terrorismo, Asociación Por la Tolerancia de Cataluña, Círculo Balear, Ciutadans ou a Plataforma para la Libertad de Elección Lingüística de País Vasco.
En 2010 un xuíz ordenou o peche da web de AMI, por animar a atentar contra membros da asociación, tras denuncias de Galicia Bilingüe.
As súas posicións estiveron apoiadas ao primeiro por destacados persoeiros do Partido Popular como Carlos Negreira, exalcalde da Coruña, Corina Porro, exalcaldesa de Vigo, Alfonso Rueda Valenzuela, vicepresidente da Xunta de Galicia durante o mandato de Núñez Feijóo, Ignacio López-Chaves, voceiro do Partido Popular de Cultura no Parlamento, ou Ana Pastor, ministra durante varios dos gobernos do Partido Popular, así como por Rosa Díez, dirixente de UPyD, Albert Rivera, líder de Ciutadans, e outros persoeiros como a escritora Marta Rivera de la Cruz ou o actor Manuel Manquiña.
Apoiou as propostas lingüísticas ao primeiro do goberno de Núñez Feijoo pero logo acusouno de incumprir as súas promesas electorais e mesmo de discriminar o castelán.
En xaneiro de 2019 pasou a formar parte da plataforma Hablamos Español que pretende denunciar as que considera políticas lingüísticas discriminatorias co castelán.
Galicia Libre (Buenos Aires)

Galicia Libre foi unha publicación semanal editada en Buenos Aires en 1937. Historia e características
Subtitulada Semanario popular informativo, apareceu o 18 de xuño de 1937. Iniciativa de Luís Seoane e Xosé Núñez Búa, estana dirixida por Luís Seoane. Entre os seus colaboradores figuraron Gildo Santos, Rafael Dieste, Moncloa e Jesús Carracedo. Pretendía apoiar ao bando republicano na Guerra civil española e denunciar os crimes do bando franquista. Incluía debuxos e colaboracións literarias sobre a represión franquista. Tamén publicou un artigo de Castelao no que se facía un chamamento ás sociedades galegas para que apoiasen a causa republicana. Saíu durante algúns meses.
Galicia Nomeada

Galicia Nomeada é un proxecto da Real Academia Galega para recoller a microtoponimia tradicional de Galicia. Descrición
É un proxecto aberto á cidadanía. Comezou a andar en 2020 coordinado por Vicente Feixoo.
Galicia como tarea

Galicia como tarea é un ensaio de Valentín Paz-Andrade, escrito en Vigo entre xuño e xullo de 1957 e marzo e abril de 1958 e publicado en 1959 por Ediciones Galicia, do Centro Gallego de Buenos Aires.
O orixinal titulábase "Galicia en números vivos". Posiblemente o título definitivo llo puxo Luís Seoane, responsable de Ediciones Galicia do Centro Gallego de Buenos Aires. Contido
A obra está estruturada en tres partes de cinco capítulos cada unha: "Supuestos estructurales", "El horizonte económico" e "Reorientación del esfuerzo cultural". Estes apartados están precedidos dunha introdución, iniciada cunha cita de Ortega y Gasset.
"Supuestos estruturales" presenta as diversas características de Galiza a nivel demográfico: emigración, concentración urbana, dispersión rural e produtividade do agro.
"El horizonte económico" fala da industrialización: consumo de enerxía eléctrica e produción de enerxía hidroeléctrica nos encoros dos ríos galegos, deseño de polígonos industriais, investimento financeiro (privado, do Estado a través do Instituto Nacional de Industria, e dos bancos e as caixas de aforros).
"Reorientación del esfuerzo cultural" presenta a cultura galega como cultura propia, dese a orixe da lingua galega, a importancia da literatura galega, a asimilación coa cultura popular e a importancia do apoio económico. Respecto á lingua, comenta a problemática do seu ensino, do bilingüismo e da relación coa lingua portuguesa, defendendo a este respecto o reintegracionismo.
Os datos indicados, en parte procedentes do Instituto Nacional de Estadística, están ben actualizados ao momento de presentación, mediados do século XX. En moitos casos hai numerosas comparacións coas demais provincias do estado español. Lingua
A pesar da defensa da lingua galega e do reintegracionismo que fai nela, a obra está publicada en lingua castelá agás o limiar, pois foi publicada en Buenos Aires. Influencias e acollida
A obra inclúe citas e referencias a numerosos autores, como Ortega y Gasset, Castelao, Mario Camus, Max Sheler, Voltaire, Alfredo Brañas. ..
Foi cualificado por Méndez Ferrín como "o grande manifesto político e económico do nacionalismo galego progresista". No seu momento tivo unha acollida moi importante, ao ser un dos primeiros ensaios centrados na realidade galega de mediados do século XX. Se ben Sempre en Galiza, publicado en 1944 tamén na Arxentina, tiña un carácter máis político, este foi o primeiro ensaio galego adicado á situación económica e cultural do país. En 1972 publicouse outro ensaio pero de carácter máis específico, O atraso económico de Galicia, de Xosé Manuel Beiras Torrado.
Galicia, un relato no mundo

Galicia, un relato no mundo foi unha exposición temporal da Xunta de Galicia no Museo Centro Gaiás da Cidade da Cultura de Galicia, en Santiago de Compostela, feita co gallo da celebración do Ano Santo Xacobeo do ano 2021. Inaugurouse o 15 de novembro de 2019 e rematou o 12 de abril de 2020. Descrición
Comisariada por Manuel Gago Mariño, conta coa colaboración do Consello da Cultura Galega. Canda Manuel Gago, o comité científico está integrado por José Miguel Andrade, Beatriz Comendador Rey, José Manuel Costa García, Emilio Grandío Seoane, Juan M. Monterroso Montero e Rafael Rodríguez Martínez, ademais do asesoramento de Pilar Cagiao na área de emigración. Está composta por trescentas pezas, obras clave da cultura galega, algunhas delas nunca antes exhibidas en Galicia, procedentes de arredor de oitenta institucións, entre elas a Biblioteca Apostólica Vaticana, o Trinity College de Dublín, a Parker Library da Universidade de Cambridge e o Museu Nacional de Arqueologia de Lisboa. Algunhas pezas da exposición
Biblia Kennicott da Bodleian Library, Universidade de Oxford.
Libro das Invasións do Libro de Leinster. Trinity College de Dublín.
Mapa de Sawley, da Parker Library da Universidade de Cambridge.
Liber Sancti Iacobi da Biblioteca Apostólica Vaticana.
Liber Sancti Iacobi da Universidade de Salamanca.
Cancioneiro da Biblioteca Vaticana.
Estoria de España de Afonso X o Sabio.
Itinerario de Exeria da Biblioteca de Arezzo, na Toscana.
Guerreiro do Castro de Lesenho, de Covas do Barroso, Boticas.
Réplica do "pobo dos galaicos" do Sebasteion de Afrodisias en Turquía.
Pinturas que pertenceron á colección dos Condes de Lemos do Museo do Prado de Madrid:
O paraíso terrenal de Pieter Brueghel o Novo (copia de Pieter Brueghel o Vello).
A morte de Lucrecia, atribuído a Luca Cambiaso.
Santa de Francisco Asorey, da Casa de Galicia de Montevideo.
Bandeira sinxela do Terzo de Galegos de Buenos Aires do Museo Marítimo Ingeniero Cerviño.
Cadro Don Pedro Antonio Fernández de Castro, X Conde de Lemos, Vicerrei do Perú.
Talla de Santiago Matamouros da Sociedade de Beneficencia de Naturais de Galicia da Habana.
Estatua do S. Marcos de Corcubión, da escola veneciana, segunda metade do s. XV.
Pinturas do Colexio da Nosa Señora da Antiga:
O xuízo final de Giovani Bernardino Azzolino.
Santa Catalina de Alejandría de Andrea del Sarto.
A reprodución do Retablo de Monforte, de Hugo van der Goes, finalmente foi descartada.
Guerreiro celta (1928), de Narciso Pérez Rey, Museo de Pontevedra.
Santa Mariña, de Cornielles de Holanda (s. XVI), Museo Catedralicio de Ourense.
GaliciaLe

GaliciaLe é un servizo que fai posible o préstamo de contidos dixitais a todos os usuarios con carné das bibliotecas públicas de Galicia. Pódese acceder a estes contidos a través de diferentes dispositivos dixitais: ordenadores persoais, e-books, tabletas ou teléfonos intelixentes, podes ler en liña ou a través de descarga. O servizo promoveuno a Rede de bibliotecas públicas de Galicia.
Galician Linux User Group

Galician Linux User Group (GLUG, en galego "grupo de usuarios/as de linux de Galicia), foi unha asociación sen ánimo de lucro que agrupaba a entusiastas de GNU/Linux e de todo o relacionado co software libre na Galiza. Tiña coma principal obxectivo o de promover e difundir o uso de software libre na sociedade en xeral e en especial o sistema GNU/Linux.
Galiciana

Galiciana é a biblioteca dixital de Galicia. A súa xestión corre a cargo da Biblioteca de Galicia e ten como misión difundir e preservar o patrimonio documental e bibliográfico galego. Está impulsada pola Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia e a Fundación Cidade da Cultura de Galicia. Historia
O CSBG (Centro Superior Bibliográfico de Galicia), que posteriormente pasou a ser a Biblioteca de Galicia, comezou os seus traballos no ano 1986. Creouse de forma oficial no ano 1989 e cumpre as funcións de Biblioteca Nacional a nivel autonómico. O seu proxecto de dixitalización iniciouse no ano 1997, coa dobre finalidade de salvagardar materiais únicos e facilitar a súa difusión e o acceso aos mesmos. A partir do ano 1999 fíxose posible o acceso á súa base de datos a través de Internet. En outubro de 2008 desenvolveuse a nova versión da plataforma, e así naceu Galiciana, un repositorio OAI cuxos metadatos poidan ser colleitados por Hispana e agregados a Europeana, OAIster e ROAR. Obxectivos
A creación e obxectivos da Biblioteca Dixital de Galicia están estreitamente relacionados coas circunstancias específicas de creación do CSBG: Non contar con fondo histórico
Non dispor dun espazo físico axeitado para o almacenamento e custodia do depósito legal
A existencia de coleccións de gran valor dispersas xeograficamente por todo o territorio galego e a imposibilidade de reunilas a todas nun mesmo lugar.
Por todo isto decídese dixitalizar os fondos dispersos pola comunidade galega e crear unha biblioteca dixital cuxas funcións serán dar a máxima visibilidade dos recursos dixitais integrados nela e cumprir os estándares para que a interoperabilidade cos principais proxectos de dixitalización existentes sexa posible. Descrición
A biblioteca dixital de Galicia ofrece, ademais da referencia bibliográfica dos impresos a posibilidade de acceder a documentos dixitalizados de gran parte do Patrimonio Bibliográfico Galego ou de interese para Galicia. Esta dixitalización cumpre a aplicación das últimas directrices e estándares nacionais e internacionais co fin de normalizar o acceso. Contido
Fondos propios da Biblioteca de Galicia
Obras dixitalizadas en colaboración coas principais bibliotecas patrimoniais galegas como a Universidade de Santiago de Compostela, o Museo do Pobo Galego, a Fundación Penzol, e a Real Academia Galega.
Fondos dixitalizados procedentes das bibliotecas do Seminario de Mondoñedo e da de Estudos Locais da Coruña.
Galifontes

Wikisource é unha biblioteca dixital de fontes de texto libres en formato wiki, operado pola Wikimedia Foundation. O proxecto é un repositorio de obras no dominio público ou con licenza libre. O contido inclúe obras publicadas ou documentos históricos, que cumpran certos requisitos de verificabilidade.
O concepto orixinal para o Wikisource foi o de ser un almacén de textos históricos útiles ou importantes, coa intención de dar apoio aos artigos da Wikipedia coma fonte primaria de evidencias e verificabilidade, e coma arquivo de seu. A colección tivo un enfoque inicial nos materiais históricos e culturais, distinguíndose doutros arquivos dixitais coma o Proxecto Gutenberg.
A versión en lingua galega de Wikisource coñécese tamén como Galifontes.
Galio

O galio é un elemento químico da táboa periódica dos elementos de número atómico 31 e símbolo Ga. Características principais
O galio é un metal brando, agrisado en estado líquido e prateado brillante ao solidificar, sólido deleznable a baixas temperaturas que funde a temperaturas próximas á da ambiente (coma o cesio, o mercurio e o rubidio). O rango de temperatura no que permanece líquido é un dos máis altos dos metais (2174 °C separan os seus puntos de fusión e ebulición) e a presión de vapor é baixa ata altas temperaturas. O metal expándese un 3, 1% ao solidificar e flota no líquido do mesmo xeito que o xeo na auga.
Presenta unha acusada tendencia a subenfriarse por baixo do punto de fusión, permanecendo aínda en estado líquido. A cristalización non se produce en ningunha das estruturas simples; a fase estable en condicións normais é ortorrómbica, con 8 átomos en cada cela unitaria na que cada átomo só ten outro na súa veciñanza máis próxima a unha distancia de 2, 44 Å e estando os outros seis a 2, 83 Å. Nesta estrutura o enlace químico formado entre os átomos máis próximos é covalente sendo a molécula Ga2 a que realmente forma o armazón cristalino. Historia
O seu nome procede do latín Gallia, "Francia", onde foi descuberto mediante espectroscopia por Lecoq de Boisbaudran en 1875 polo seu característico espectro (dúas liñas ultravioletas) ao examinar unha lámina de zinc procedente dos Pireneos. Ese mesmo ano illouno por electrólise do hidróxido nunha solución de hidróxido potásico (KOH). Aplicacións
A principal aplicación do galio (arseniuro de galio) é a construción de circuítos integrados e dispositivos optoelectrónicos como díodos láser e LED. Emprégase para dopar materiais semicondutores e construír dispositivos diversos coma transistores.
Emprégase en termómetros de alta temperatura polo seu baixo punto de fusión.
O galio aléase con facilidade coa maioría dos metais e úsase en aliaxes de baixo punto de fusión.
O isótopo Ga-67 úsase en medicina nuclear. Abundancia e obtención
Áchanse trazas do metal en minerais coma a bauxita, o carbón, o diasporo, a xermanita e esfalerita, e obtense coma subproduto nos procesos de obtención de varios metais. Precaucións
Debido á expansión ao solidificarse o líquido, non se debe almacenar en recipientes ríxidos (metálicos ou de vidro) nin encherse o recipiente totalmente con galio líquido.