Obelisco

Un obelisco (do grego obeliskos, 'pequeno espeto', polo latín obeliscus) designa un piar labrado illado, con remate en forma de pirámide, de sección cadrada ou rectangular que se estreita na parte superior e que ten función ornamental. Os obeliscos antigos facíanse dunha única pedra (monólitos). Obeliscos antigos
Obeliscos exipcios
Os obeliscos constituían unha parte relevante da arquitectura dos antigos exipcios, que os colocaban en pares a ambos os dous lados da entrada dos templos. O material máis habitual era o granito, pero tamén se utilizaban a cuarcita e o basalto. O remate, ou piramidión, recobríase frecuentemente de láminas de ouro. Os primeiros construíronse durante o Imperio Antigo, mais o máis antigo que se conserva é de Sesostris I, faraón da XII dinastía, en Heliópole. Sobreviven vinte e sete, máis un incompleto que fica nunha canteira de Asuán.
O obelisco simbolizaba o "outeiro primordial", o denominado benben, sobre o cal apareceu o sol por primeira vez. Este símbolo solar difundiuse por todo o Exipto desde Heliópole. Simbolizaba posteriormente o deus sol Ra e durante o breve período de reforma relixiosa de Akhenatón dicíase que era o raio petrificado de atón, o disco solar. Pensábase tamén que o deus existía dentro da estrutura.
Os obeliscos exipcios fóra de Exipto
Aos romanos marabillábanlles os obeliscos, de tal xeito que hai o duplo de obeliscos en Roma dos que fican en Exipto. Nesta cidade o máis notábel é o que se ergue na Praza de San Pedro, que mide 25 m e fora colocado no ano 37 no muro do Circo de Nerón. Para transportalo desde Exipto foi preciso construír unha embarcación xigantesca, como narra Plinio o Vello. Máis de 1. 500 anos despois, Sisto V quíxoo desenterrar e erguer de novo en fronte da nova Basílica de San Pedro, para o que fixeron falta 1. 000 homes, 140 carros e 47 grúas.
Herodes o Grande imitou os seus patronos romanos erguendo outro obelisco de granito exipcio no hipódromo da súa capital nova de Cesarea, no norte de Xudea. Descuberto polos arqueólogos, foi reposto no seu lugar.
En Constantinopla, o emperador Teodosio I tamén ergueu un obelisco en 390 no seu hipódromo, onde aínda se atopa.
Outros obeliscos percorreron distancias aínda máis longas. Fora do mundo romano, os máis coñecidos son os dous que se chaman Agulla de Cleoplatra en Londres e Nova York e o da Praza da Concordia de París.
Os 28 obeliscos exipcios coñecidos atópanse nas seguintes localizacións: Exipto – oito
Faraón Tuthmosis I, Templo de Karnak, Luxor
Faraón Ramsés II, Templo de Luxor
Faraona Hatshepsut, Templo de Karnak, Luxor
Faraón Sesostris I, Heliópole, O Cairo
Francia – un
Faraón Ramsés II, na Praza da Concordia, París
Israel – un
Obelisco de Cesarea
Italia – doce
en Roma:
Agonalis, na Piazza Navona, 16. 53 m
Obelisco Dogali, Faraón Ramsés II, 6, 34 m
Flaminio, en Piazza del Popolo, Faraón Ramsés II, 24 m
Laterano, a carón do Palacio Laterano, Faraón Tuthmosis III, 32. 18 m
Minerveo, 5. 47 m
Matteiano, Faraón Ramsés II, 2. 68 m
Quirinale, a carón do Palacio do Quirinal, 14. 63 m
Solare, Faraón Psammético II, 21. 79 m
Vatican, na Praza de San Pedro, 25. 5 m
Piazza del Duomo, Catania (Sicilia)
Xardíns Boboli (Florencia)
Urbino
Turquía – un
Faraón Tuthmosis III, no Hipódromo de Constantinopla, Istambul
Reino Unido – tres
Faraón Tuthmosis III, Agulla de Cleopatra, no Victoria Embankment, Londres
Faraón Amenhotep II, no Museo Oriental da Universidade de Durham
Faraón Ptolemy IX, Obelisco de Filé, en Wimborne, Dorset
Estados Unidos – un
Faraón Tuthmosis III, Agulla de Cleopatra, en Central Park, Nova York
Os romanos tamén esculpiron os seus propios obeliscos ao estilo exipcio e coñécense cinco obeliscos romanos antigos en Roma. Na Praza da República de Arles, Francia, hai un do século IV.
Asiria
Os obeliscos tamén eran coñecidos para os asirios. Un deles é o Obelisco Negro do rei Shalmaneser III, do século IX a. C. , actualmente no Museo Británico.
Obeliscos axumitas
No Reino axumita de Etiopía erguéronse moitos obeliscos, o máis notábel dos cales é o Obelisco de Axum, de 24 m, esculpido arredor do século IV. Foi saqueado polos italianos despois da Segunda guerra italo-abisinia, levado a Roma en 1937 e colocado na Piazza di Porta Capena. En 2003 o goberno italiano decidiu devolvelo. Obeliscos modernos
Desde o Renacemento, o obelisco converteuse nunha forma arquitectónica habitual, especialmente funeraria, e pódense achar obeliscos por todo o mundo. Son moi frecuentes, por exemplo, nos cemiterios norteamericanos.
Destacan os seguintes: O Monumento de Bunker Hill, en Charlestown, Massachusetts, ao lado de Bostón. Construído entre 1827 e 1843, foi o primeiro obelisco público monumental erguido nos Estados Unidos.
O Monumento a Washington, en Washington DC, Estados Unidos. Construído entre 1848 e 1888, é o máis alto do mundo, con 169, 29 m.
O do Foro Itálico, en Roma, erguido en 1932 na honra de Mussolini.
O Obelisco de Buenos Aires, na Arxentina Na literatura
O nome do personaxe Obélix da banda deseñada Astérix deriva da palabra obelisco e el mesmo traballa nunha canteira de menhires. Porén, o seu nome deriva do símbolo de puntuación tipográfica daga, coñecido tamén como obelisco, da mesma maneira que o nome de Asterix deriva de asterisco. Galería de imaxes
Vexa o artigo principal na Galería de imaxes de obeliscos de Galicia