Betacoronavirus

Os Betacoronavirus (β-CoVs ou Beta-CoVs) son un dos catro xéneros de coronavirus da subfamilia Orthocoronavirinae, familia Coronaviridae, orde Nidovirales. Son virus de ARN monoctenario de sentido positivo con envoltura de orixe zoonótico. Os xéneros de coronavirus están compostos de varias liñaxes virais e o xénero dos betacoronavirus contén catro liñaxes. Na literatura vella este xénero era coñecido como coronavirus do grupo 2.
Os Beta-CoVs de maior importancia clínica para os humanos son o SARS-CoV (causante da SARS) e o SARS-CoV-2 (causante da COVID-19) da liñaxe B, o MERS-CoV (causante da MERS) da liñaxe C, e o OC43 e o HKU1 da liñaxe A. O MERS-CoV é o primeiro betacoronavirus pertencente á liñaxe C que se sabe que infecta humanos.
Os xéneros Alphacoronavirus e Betacoronavirus descenden dunha poza xénica de virus dos morcegos. Viroloxía
Os Alphacoronavirus e Betacoronavirus infectan principalmente morcegos, pero tamén infectan outras especies como os humanos, camelos e coellos. Os Beta-CoVs que causaron epidemias en humanos inducen xeralmente febre e síntomas respiratorios. Inclúen: SARS-CoV, (causa a SARS).
MERS-CoV, (causa a MERS).
SARS-CoV-2, (causa a COVID-19).
Ver Coronavirus relacionado coa síndrome respiratoria aguda grave para detalles desta especie que se poden aplicar de forma xeral a outros virus deste xénero. Secuencia xenética
Os coronavirus teñen un xenoma de gran tamaño que mide de 26 a 32 quilobases. A estrutura global do xenoma dun β-CoV é similar á dos outros CoVs, cun ORF1ab para unha poliproteína replicase (rep, pp1ab) que precede outros elementos. Esta gran poliproteína é cortada en moitas proteínas non estruturais (ver a anotación de UniProt da SARS rep, P0C6X7).
En maio de 2013, GenBank tiña 46 xenomas completos publicados dos CoVs α- (grupo 1), β- (grupo 2), γ- (grupo 3) e δ- (grupo 4). Clasificación
Dentro do xénero Betacoronavirus (CoVs do grupo 2) recoñécense comunmente catro liñaxes (a, b, c e d). Liñaxe A (subxénero Embecovirus) inclúe o HCoV-OC43 e o HCoV-HKU1 (varias especies).
Liñaxe B (subxénero Sarbecovirus) inclúe o coronavirus relacionado coa SARS (SARSr-CoV), que á súa vez comprende vrias cepas como SARS-CoV, SARS-CoV-2 e Bat SL-CoV-WIV1.
Liñaxe C (subxénero Merbecovirus) inclúe o Tylonycteris bat coronavirus HKU4 (BtCoV-HKU4 ou coronavirus do morcego Tylonycteris HKU4)), o Pipistrellus bat coronavirus HKU5 (BtCoV-HKU5 ou coronavirus do morcego Pipistrellus HKU5) e o MERS-CoV (varias especies).
Liñaxe D (subxénero Nobecovirus) inclúe o Rousettus bat coronavirus HKU9 (BtCoV-HKU9 ou coronavirus do morcego Rousettus HKU9).
As catro liñaxes foron tamén denominadas con letras gregas ou con números. Un novo subxénero de introdución recente é Hibecovirus, que inclúe o Bat Hp-betacoronavirus Zhejiang2013 (Hp-betacoronavirus de morcego Zheijiang2013). Morfoloxía
Os virus da liñaxe A difiren dos outros do xénero en que teñen unha proteína da espícula máis curta adicional chamada hemaglutinina esterase (HE) (P15776). Crese que foi adquirida do virus da gripe C.
O nome coronavirus deriva do latín corona, que significa 'coroa' ou 'halo', referíndose á súa imaxe vista con microscopio electrónico de espículas que forman unha especie de coroa na súa superficie similar á coroa solar. Esta morfoloxía créana os peplómeros da espícula viral (S), que son proteínas que poboan a superficie do virus e determinan o tropismo do hóspede. A orde Nidovirales denomínase polo latín nidus, que significa 'niño'. Refírese á produción nesta orde dun conxunto aniñado 3′-coterminal de ARNm subxenómicos durante a infección.
Resolvéronse varias estruturas das proteínas da espícula. O dominio de unión ao receptor da proteína da espícula dos Alphacoronavirus e Betacoronavirus é catalogada como InterPro: IPR018548. A proteína da espícula, unha a máquina de fusión de tipo 1, ensámblase nun trímero (PDB 3jcl); a súa estrutura central lembra a das proteínas de fusión (F) dos paramixovirus. O uso do receptor non está moi conservado; por exemplo, entre os Sarbecovirus, só unha sub-liñaxe que contén o virus da SARS comparte o receptor ACE2.