proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Steven Linares

Steven Linares é un mestre, sindicalista, barrister e deputado de Xibraltar, membro do Partido Liberal de Xibraltar (GLP). Biografía
Linares foi un dos primeiros admitidos na Bayside Comprehensive School, xunto con Peter Montegriffo, Gilbert Licudi e Dominique Searle. Dende o principio, optou polo ensino, pero tivo que pasar por varios outros traballos (Barclays Bank, Retco etc. ) antes de abrazar a profesión elixida. Finalmente, aos 23 anos, matriculouse na Universidade de Leeds (Trinity and All Saints College) e recibiu a súa Licenciatura en Educación (con honras) en 1987. En 1988 foi mestre na St Joseph's Middle School e despois durante 12 anos na Bishop Fitzgerald Middle School antes de ser elixido ao Parlamento nas eleccións xerais de 2000.
Afiliado en 1989 á Asociación de Educadores de Xibraltar (Gibraltar Teachers' Association - GTA), Linares tamén foi membro do Partido Socialista Laborista de Xibraltar (GSLP), onde permaneceu ata 1992. Este ano, uniuse ao Partido Nacional de Xibraltar (posteriormente Partido Liberal de Xibraltar) e decidiu centrarse máis nas cuestións sindicais. Converteuse en vicepresidente da GTA en 1993 e presidente en 1995. Foi elixido membro do Gibraltar Trades Council en 1994 e foi presidente do Gibraltar Representative Organisation dende 1993 ata 1995, onde traballou con Jaime Netto e Joe Holliday.
En 1996, coa derrota do Partido Nacional nas eleccións xerais e a súa transformación en Partido Liberal de Xibraltar, Linares foi un dos arquitectos da aproximación entre o GLP e o GSLP. En 2000, converteuse en ministro na sombra de Educación, Formación, Xuventude e Cultura.
En 2009, foi admitido como barrister no Reino Unido, e en 2010, en Xibraltar. Linares estudou na Universidade de Wolverhampton, Universidade do Oeste de Inglaterra (Bristol) e Middle Temple Inns of Court. Como avogado, traballou para a oficina de advocacia Charles Gomez & Co. .
En 2011, coa vitoria do GSLP nas eleccións xerais, Linares foi nomeado Ministro de Deporte, Cultura, Patrimonio e Xuventude.
Steven Roach

Steven Robert Roach, tamén coñecido como Steve Roach, nado o 20 de marzo de 1980, é un editor numismático estadounidense. Traxectoria
Steve Roach cursou os seus estudos superiores na Universidade de Míchigan, onde se graduou en Historia da Arte e Estudos Organizativos, e posteriormente acadou o seu doutoramento en Dereito pola Universidade Estatal de Ohio, en 2006. É membro da Sociedade Internacional de Taxadores.
Traballou para as casas de poxas Christies, Spink-America e Heritage Auctions Galleries, e foi director de márketing de Numismatic Guarantee Corporation.
Roach tamén exerceu como avogado e dirixiu unha consultoría especializada en belas artes europeas e americanas, e moedas raras. O labor máis salientable de Roach céntrase no campo editorial no ámbito da numismática. Na revista temática Coin World ingresou en 2006 como redactor da columna «Inside Collecting»; a partir do 19 de xaneiro de 2009 actuou como editor asociado desta publicación, en 2012 foi ascendido a editor e en 2015 a editor xeral.
No período 2016-2017, Steven Roach foi membro do Comité Consultivo Cidadán sobre a Moeda dos Estados Unidos. Recoñecementos
1997: Numismático Xuvenil Destacado do Ano, da American Numismatic Association (ANA).
1997: Premio Bill Fivaz, da Combined Organization of Numismatic Error Collectors of America (CONECA).
1999: Premio Bill Fivaz (CONECA).
2015: Premio Embaixador Numismático, de Florida United Numismatists (FUN).
2016: Premio Adna G. Wilde Jr. Memorial (ANA).
2016: Premio Glenn Smedley Memorial (ANA).
2024: Premio ao Mérito (ANA).
Steven Weinberg

Steven Weinberg, nado en Nova York o 3 de maio de 1933 e finado en Austin, Texas, o 23 de xullo de 2021, foi un físico e profesor universitario estadounidense, galardoado co Premio Nobel de Física en 1979. Traxectoria
Naceu no seo dunha familia xudía. Estudou no Bronx High School of Science, onde coñeceu a Sheldon Lee Glashow, e licenciouse en física en 1954 na Universidade Cornell. No ano 1957 conseguiu o doutoramento na Universidade de Princeton.
Revolucionou a física de partículas, a teoría cuántica de campos e a cosmoloxía con con conceptos que aínda hoxe forman parte dos fundamentos do noso coñecemento da realidade física. Investigacións científicas
Iniciou a súa colaboración con Sheldon Lee Glashow e Abdus Salam ao redor da interacción electrodébil, demostrando como o electromagnetismo e a forza nuclear débil baixo certas condicións son unha mesma e única interacción. Grazas a estes traballos púidose comprobar como esta teoría era aplicable a todas as partículas e non tanto só aos leptóns. En 1979 Weinberg, xunto con Sheldon Glashow e Abdus Salam, serían galardoados co Premio Nobel de Física polos seus traballos sobre a Interacción electrodébil, que levaron ó descubrimento no CERN dos bosóns Z e W no 1983.
Co seu traballo, levou á unificación ó paso seguinte a Newton coa súa unificación de leis gravitacionais celestes e terrestres e a comprensión de Maxwell de que os fenómenos eléctricos e magnéticos son expresión dunha única forza.
Stewie Griffin: The Untold Story

Stewie Griffin: The Untold Story é un filme de animación realizado trala cancelación da serie Family Guy pola FOX no 2005 e que trata sobre a mesma.
Para crear e comercializar este filme decidiuse reeditar un episodio duplo, composto por dous episodios. Guión
O filme empeza coa estrea do mesmo filme, unha nova contada por Tom Tucker e Diane Simmons (xornalistas dos noticiarios habituais de Quahog), e coa visita de tódolos "actores" do filme, a familia Griffin.
A historia céntrase en Stewie, que ó ver na televisión un home parecido a el, a quen alcuma "o meu outro eu" cre que é o seu pai real, rexeitando a Peter. Stewie decide ir a buscar a este home, e emprende a busca xunto a Brian.
Stickney (cráter)

O cráter Stickney é o cráter máis grande da lúa de Marte, Fobos. Esta localizado a 5°S 55°E en Fobos e ten 9 km de diámetro, ocupando así unha boa porción da superficie da lúa.
Foi nomeada deste xeito en honra á matemática Chloe Angeline Stickney Hall, a muller do descubridor de Fobos, Asaph Hall. En 1878 Hall escribiría que probablemente tería abandonado a busca dos satélites de Marte de non ser polo apoio da súa muller. O cráter foi nomeado no 1973, baseándose en imaxes do Mariner 9, polo comité de nomenclatura da UAI encabezado por Carl Sagan. Stickney ten un cráter dentro del, do redor de 2 km, resultado dun impacto posterior. No 2006 déuselle o nome de Limtoc, unha das personaxes das viaxes de Gulliver.
Fisuras e catenas aparecen irradiando dende Stickney, deixando teorías onde existe a alta probabilidade de que o impacto que formou este cráter, puidese ter destruído a lúa de Fobos. Por outra banda, evidencias obtidas pola sonda orbital Mars Express parecen indicar que non hai relación estre estas fisuras e catenas e o cráter Stickney, estas catenas e fisuras poderían estar formadas por materiais expulsados de impactos en Marte. O cráter ten unha visible textura de liñas nas súas paredes interiores, causadas pola caída de materiais cara ó interior do cráter.
E posible que Stickney poida ser visto dende Marte a simple vista. Esta localizado no medio da cara oeste de Fobos, visto dende Marte.
Stigma

Chámase stigma (actualmente trazado Ϛ, ς) unha antiga ligadura do alfabeto grego que notaba o grupo /st/ e que só se conservou na escritura actual porque serve para a numeración alfabética milesia (onde equivale a 6).
Contrariamente ao que parece, stigma non é un sigma final grego (ς): en efecto, é a evolución da ligadura dun sigma lunar (C) cun tau (T) que, en uncial, se trazaba (CT) mentres que o sigma final é un sigma lunar dotado dun gancho final debido ao movemento do cálamo (ver Variante contextual para outros detalles). A ligadura simplificouse rapidamente en Ϛ. Así, podíase escribir Κωνσταντίνος ou Κωνϛαντίνος para Constantinos.
A causa dunha confusión co digamma (Ϝ), que se trazaba máis simplemente en uncial e logo na escritura cursiva), letra que o alfabeto só conservara porque permitía escribir o número 6 (ϝʹ), o stigma ( en uncial), de uso frecuente, veu substituír na Idade Media o digamma orixinal: en efecto, os dous caracteres trazábanse de maneira moi semellante.
Actualmente, stigma ao xa non empregarse como ligadura, vese substituída a miúdo polas dúas letras sigma e tau escritas un ao lado da outra: ςʹ
στʹ
6. Exemplo célebre: o Número da Besta, na Apocalipse de Xoán, aparece como χξςʹ (khi, xi, stigma), que representa o valor 666.
Stips

O stips (en latín stips, stipis) era unha moeda romana de pouco valor, equivalente ao óbolo (grega. Non é unha moeda determinada, senón unha empregada como ofrenda ou cuestación. Esta palabra deu en latín stipendium que á súa vez deu o galego estipendio ('paga', 'remuneración', 'taxa fixada pola autoridade eclesiástica aos fieis para aplicar algún servizo relixioso').
En tempos da monarquía romana utilizábase xa o stips, a modo de moeda de pouco valor, como a uncia (moeda de bronce) e o ás (primitiva moeda fundida en bronce). O stips dábase como esmola establecida: Aos pobres.
Aos galos de Cibeles. Estes galos eran sacerdotes eunucos da deusa Cibeles. No mes de abril celebrábase a súa festa e os galos levaban a súa imaxe en procesión polas rúas de Roma, acompañados de músicos que tocaban frautas, tambores e outros instrumentos, mentres daban terribles alaridos. Era costume entre os romanos dar a estes sacerdotes as devanditas moedas
Nos cepillos dos templos, como donativo. Cada cepillo tiña inscrito o nome do destinatario: Stips Apollinis, Stips Dianae.
Aos deuses acuáticos. As moedas neste caso botábanse nas fontes.
Como subscrición feita polas familias para contribuír ao culto xentilicio.
Existía ademais a stips menstrua, que era unha cota que pagaban mensualmente os membros dos colexios funerarios. E o primeiro día de xaneiro, os romanos ofrecíanse uns a outros estas pequenas moedas para felicitarse e para desexar faustum felicemque annum.
Stiretrus anchorago

Stiretrus anchorago é unha especie de insecto hemíptero pentatómido predador. Encóntrase en América Central e do Norte. Sábese que depreda a Epilachna varivestis e Hypera postica, entre outras. Subespecies
Estas cinco subespecies pertencen á especie Stiretrus anchorago: Stiretrus anchorago anchorago (Fabricius, 1775) i c g
Stiretrus anchorago diana (Fabricius, 1803) i c g
Stiretrus anchorago fimbriatus (Say, 1828) i c g
Stiretrus anchorago personatus Germar, 1839 i c g
Stiretrus anchorago violaceus (Say, 1828) i c g
Fontes de datos: i
ITIS, c
Catalogue of Life, g
GBIF, b
Bugguide. net
Stjepan Filipović

Stjepan "Stevo" Filipović (alfabeto cirílico: Стјепан "Стево" Филиповић), nado o 27 de xaneiro de 1916 e asasinado o 22 de maio de 1942, foi un partisano iugoslavo que foi executado durante a segunda guerra mundial e postumamente declarado Heroe Popular de Iugoslavia. Traxectoria
Filipović naceu o 27 de xaneiro de 1916 en Opuzen (na actualidade parte de Croacia), nos derradeiros días do Imperio Austrohúngaro. Antes do comezo da segunda guerra mundial viviu en Mostar e Kragujevac, ámbalas dúas parte do Reino de Iugoslavia. Uniuse ó movemento obreiro en 1937, e ó Partido Comunista de Iugoslavia en 1940. Filipović foi arrestado en 1939 e sentenciado a un ano de prisión.
Filipović foi comandante da unidade partisana Tomnasko-Kolubarski en Valjevo no ano 1941. Foi capturado o 24 de febreiro de 1942 polas forzas do eixo e posteriormente aforcado en Valjevo (na Iugoslavia ocupada) o 22 de maio de 1942. Cando lle colgaron a soga ó redor do pescozo, Filipović ergueu os brazos e berrou "Morte ó fascismo, liberdade para a xente! ", instando ó pobo iugoslavo a non deixar de amosar resistencia. Nese intre tomouse a coñecida fotografía, na cal se baseou a escultura na súa honra, na cidade de Valjevo.
Filipović foi declarado Heroe Popular de Iugoslavia o 14 de Nadal de 1949.
Stjepan Mlakić

Stjepan Mlakić, nado en Fojnica (Bosnia, Imperio Otomán) o 1 de novembro de 1884 e finado no Cairo (Reino de Exipto) o 26 de xaneiro de 1951, foi un relixioso católico croata, misioneiro en África entre os shilluk e os nuer do Sudán, e un dos mais senlleiros africanistas croatas. Traxectoria
Naceu en Fojnica, entón baixo dominio otomán, o 1 de novembro de 1884. En 1915 profesou como relixioso dos Fillos do Sagrado Corazón de Xesús (hoxe combonianos). O 21 de outubro de 1938 foi nomeado prefecto de Bahr al-Xabal, cargo no que permaneceu até a súa renuncia o 21 de outubro de 1950. Ademais de croata, falaba alemán, italiano, inglés, árabe e nuer. As súas cartas ao seu irmán, tamén sacerdote, dan testemuña do seu contacto estreito cos nativos africanos. Doou unha gran colección de obxectos culturais ao Museu Etnográfico de Zagreb. Finou no Cairo o 26 de xaneiro de 1951.
Stone Sour

Stone Sour é unha banda estadounidense de hard rock procedente de Des Moines, Iowa e fundada en 1992. O grupo está composto por Corey Taylor (voces, guitarra, piano), Josh Rand (guitarra), e Roy Mayorga (batería, percusión). O batería orixinal Joel Ekman, o baixista Shawn Economaki e o guitarrista Jim Root deixaron o grupo en 2006, 2011, e 2014 respectivamente. A banda actuou durante cinco anos despois da súa formación e separouse en 1997, despois de que Taylor e Root se unisen a Slipknot. O grupo volveu reunirse reunirse en 2002 e continúa en activo na actualidade.
Ata a data o grupo leva publicados cinco álbums de estudio, Stone Sour (2002), Come What(ever) May (2006); Audio Secrecy (2010), House of Gold & Bones – Part 1 (2012) e House of Gold & Bones – Part 2 (2013), xunto cun álbum de directos chamado Live in Moscow.
Stradivarius (Inditex)

Stradivarius era unha marca de roupa propiedade da familia Triquet. En 1999 Inditex merca o 90, 05% da empresa por 18. 000 millóns de pesetas e en 1995 o 9, 95% restante por 15 millóns de euros. Ten 699 tendas en 47 países. A súa roupa está dirixida a mulleres novas de entre 15 e 30 anos.
En 2011 Stradivarius foi acusada de plaxiar os deseños nas súas camisetas de 'bloggers' de moda, como Louise Ebel (Miss Pandora) ou Michèle Krüsi (Beware of my heels).
En 2012 Stradivarius abriu unha tenda chamada for&from en Manresa atendida por persoas con trastorno mental severo para a venda de roupa e calzado de campañas anteriores a prezo reducido.
Strange Days (filme)

Strange Days é un filme estadounidense de xénero suspense-ciberpunk dirixido por Kathryn Bigelow que se estreou en 1995. Foi coescrito e producido por James Cameron e está protagonizado por Ralph Fiennes, Angela Bassett, Juliette Lewis, Tom Sizemore, Vincent D'Onofrio e Michael Wincott. Foi un fracaso comercial pola escasa recadación, que só conseguiu unha fracción dos custos.
O filme foi nomeado a cinco Premios Saturn, incluíndo os nomeamentos a "Mellor filme de ciencia ficción", "Mellor guión" para Cameron e Cocks e "Mellor actor" para Fiennes. Angela Bassett gañou o premio a "Mellor actriz" e Bigelow converteuse na primeira muller en gañar o premio a "Mellor director". Sinopse
Faltan dous días para a chegada do ano 2000 e as rúas da cidade dos Ánxeles están ateigadas de xente. Lenny, que foi expulsado da Brigada Antivicio, dedícase á captación de clientes para venderlles uns clips que reproducen as vivencias doutras persoas. Personaxes
Ralph Fiennes como Lenny Nero
Angela Bassett como Lornette "Mace" Mason
Juliette Lewis como Faith Justin
Tom Sizemore como Max Peltier
Michael Wincott como Philo Gant
Vincent D'Onofrio como Burton Steckler
William Fichtner como Dwayne Engelman
Glenn Plummer como Jeriko One
Brigitte Bako como Iris
Josef Sommer como Palmer Strickland
Nicky Katt como Joey Corto
Richard Edson como Tick
Michael Jace como Wade Beemer
David Packer como Lane
Stratovarius

Stratovarius é un grupo finés de power metal formado en Helsinqui en 1984. Nas súas composicións utiliza abundantes coros e orquestración, con obxecto de manter unha atmosfera adecuada ós textos, configurando así auténticos himnos, apocalípticos ou non. Un tema común en moitas desas composicións é a ecoloxía, entendida como un prezo excesivo a pagar no primeiro mundo polo seu elevado desenvolvemento. Membros
Timo Tolkki: guitarra
Timo Kotipelto: vocais
Jens Johansson: teclados
Jörg Michael: batería
Jari Kainulainen: baixo Discografía
Fright Night - 1989
Twilight Time - 1992
Dreamspace - 1994
Fourth Dimension - 1995
Episode - 1996
Visions - 1997
Past and Now - 1997 (Compilación promocional para Xapón)
Visions de Europe (live) - 1998
Destiny - 1998
Chosen Ones - 1999 (Compilación)
Infinite - 2000
Intermission - 2001
Elements Part I - 2003
Elements Part II - 2003
Stratovarius - 2005 (Sanctuary Records)
Polaris - 2009 (Victor Entertainment)
Elysium - 2011 (Victor Entertainment)
Nemesis - 2013 (Edel AG)
Eternal 2015 (earMUSIC)
Stratus

Os stratus ou estratos, abreviadamente St, son un xénero de nubes que, segundo a definición adoptada pola Organización Meteorolóxica Mundial, caracterízanse por seren unha capa de nubes xeralmente gris, con base uniforme, da que pode caer orballo, prismas de xeo ou cinarra. Cando o Sol é visible a través da capa, o seu contorno distínguese claramente. Ás veces preséntanse a xeito de farrapos esfiañados por embaixo doutras nubes. Características
Son nubes baixas que se poden producir a nivel do chan dando lugar á néboa, normalmente cando o tempo é anticiclónico. Cando aparecen por embaixo de altoestratos ou nimboestratos están asociados a unha fronte cálida. Por embaixo dos cumulonimbos, a unha treboada ou unha fronte fría. Especies
Stratus nebulosus.
Stratus fractus. Variedades
Stratus opacus.
Stratus translucidus.
Stratus undulatus.
Streak

Streak ou STP-R1 foi un satélite artificial dos Estados Unidos lanzado o 23 de setembro de 2005 a bordo dun foguete Minotaur 1 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea. Características
Streak era un satélite experimental con algúns obxectivos aínda clasificados. A súa misión era probra novas tecnoloxías e recoller información sobre as condicións no espazo que poidan afectar a futuros satélites. Levaba polo menos dous instrumentos a bordo: Un medidor de ións.
Un sensor de oxíxeno atómico.
O satélite tiña 417 kg de masa e foi construído usando o bus SA-200HP. Reentrou na atmosfera o 28 de xuño de 2006.
Streaming

Streaming (fluxo de información multimedia, en galego) é unha forma de distribución de datos, polo xeral datos multimedia, nunha rede a través de ordenadores. O termo streaming provén do inglés e refírese a unha corrente continua, que flúe sen interrupción.
A tecnoloxía in streaming funciona mediante un búfer de datos que van sendo almacenados a medida que se van descargando na estación do usuario para despois amosarlle o material descargado. Isto contraponse ao mecanismo tradicional de descarga de ficheiros, no que se requiría que o usuario descargase na súa totalidade o arquivo para poder acceder ao contido.
O termo aplícase habitualmente á difusión de son ou vídeo. O streaming precisa dunha conexión de polo menos a mesma amplitude de banda que a taxa de transmisión do servizo.
O streaming popularizouse na década dos 2000, cando a velocidade de Internet se fixo accesíbel economicamente á meirande parte da poboación. Plataformas de transmisión populares
Vídeo
A transmisión en streaming é popular nestes días e agora é a maior fonte de entretemento para os usuarios finais. Hai moitas plataformas de transmisión dispoñibles agora. Abaixo amósanse algúns deles:
Música
Ademais, existen aplicacións de transmisión de música. Usando as mesmas, os usuarios poden transmitir música nos seus dispositivos compatibles. Estes servizos inclúense cun plan gratuíto e de pago. Co plan gratuíto, obtés anuncios e acceso limitado ás funcións, mentres que os plans de pago ofréceche transmisión de música de alta calidade, sen anuncios e todo o acceso premium da aplicación. Embaixo amósanse as aplicacións de transmisión de música máis sonadas:
Strela

Strela é unha serie de constelacións de satélites de comunicacións militares na modalidade de almacenamento-retransmisión pertencente á Unión Soviética en primeiro lugar e a Rusia logo. Características
As constelacións Strela usaban a modalidade de almacenamento-retransmisión, na que os satélites almacenan datos a bordo sobre unha estación de transmisión para logo retransmitilos a outra noutro punto do globo. A versión comercial de Strela denomínase Gonets. Os primeiros satélites Strela foron lanzados en 1964. Strela-1
Os Strela-1 foron prototipos da primeira constelación Strela. Alimentábanse mediante células solares (salvo os Strela 23 e 29, alimentados mediante fontes nucleares de tipo RTG) e tiñan unha masa de 70 kg. Lanzáronse 29, todos a bordo de foguetes Kosmos 1 e Kosmos 63S1 en conxuntos de entre 3 e 5, entre 1964 e 1965, con tres deles non chegando a órbita. Strela-1M
Os Strela-1M foron os sucesores de Strela-1. Eran postos en órbitas de 1500 km de altura en grupos de oito por cada lanzamento. Tiñan unha masa de 70 kg e períodos de vida estimados de 6 meses, polo que debían ser reemprezados con frecuencia. Lanzáronse 368 entre 1970 e 1992, todos mediante foguetes Kosmos-3M, e foron substituídos polos Strela-3. Os Strela-1M eran complementados cos Strela-2M en órbitas máis baixas para comunicacións secretas. Strela-2
Os Strela-2 foron prototipos para a segunda xeración de satélites Strela. Eran satélites máis grandes, de 764 kg. Lanzáronse cinco, aínda que dous non chegaron a órbita, mediante foguetes Kosmos-1 e Kosmos-3. Strela-2M
Os Strela-2M foron os satélites de produción da segunda constelación Strela. Tiñan unha masa de cerca de 800 kg, alimentábanse mediante células solares e foron postos en órbitas de 800 km de altura. Lanzáronse 52 entre 1982 e 1994, todos mediante foguetes Kosmos-3M, con tres fallos. Foron substituídos polos Strela-3. O Strela-2M número 51 colisiouno o 11 de febreiro de 2009 cun satélite Iridium, resultando ambos destruídos. Strela-3
Os Strela-3 foron os satélites de segunda xeración das constelacións Strela. Tiñan unha masa de 225 kg, alimentábanse mediante células solares e foron postos en órbitas de 1400 km de altura. Lanzáronse 143 entre 1985 e 2012, con quince fallos, usando lanzadores Tsiklon-3, Kosmos-3M e Rokot KM. Tiñan forma cilíndrica cunha altura de 1, 5 m e un diámetro de 1, 0 m. Usaban un mastro despregable para estabilizarse mediante gradente gravitatorio e podían almacer 12 Mb de datos a bordo, sendo capaces de transmitir a velocidades de 2, 4 kbit/s. Foron sucedidos polos Strela-3M. Strela-3M
Os Strela-3M, tamén coñecidos como Rodnik-S, son unha mellora dos Strela-3, coa mesma masa pero maior capacidade. Lanzáronse 18 entre 2005 e 2018, con tres fallos, usando lanzadores Kosmos-3M e Rokot KM.
Strela (foguete)

Strela é un modelo de foguete espacial ruso derivado do mísil UR-100N. É usado para poñer en órbita cargas lixeiras, de ata 1700 kg, desde o cosmódromo de Baikonur. Planeáronse tamén lanzamentos desde o cosmódromo de Svobodny que nunca chegaron a ter lugar.
Stresa

Stresa é unha comuna de Italia da rexión do Piemonte, da provincia do Verbano Cusio Ossola, con cerca de 4. 820 habitantes. Esténdese por unha área de 33 km2, tendo unha densidade de poboación de 146 hab/km2. Fai fronteira cos concellos de Baveno, Belgirate, Brovello-Carpugnino, Gignese, Gravellona Toce, Laveno-Mombello (VA), Leggiuno (VA), Lesa (NO), Omegna, Verbania.
Stretched Rohini Satellite Series

Stretched Rohini Satellite Series ou SROSS é o nome dunha serie de satélites indios sucesores dos Rohini adicados principalmente á observación de raios gamma. SROSS A
SROSS A foi o primeiro da serie e estaba deseñado para medir o desempeño do seu foguete lanzador no primeiro voo (un ASLV). Era un satélite estabilizado nos tres eixos e alimentado por paneis solares con instrumentación para monitorizar o lanzamento, cun detector de raios gamma e dous retrorreflectores láser, pero non chegou a órbita por un fallo no lanzamento. SROSS B
SROSS B foi o segundo satélite da serie e estaba enfocado na astronomía de raios gamma. Estaba estabilizado nos tres eixos mediante volantes de inercia e torques magnéticos, así como cun sistema de propulsión mediante hidracina. Estaba alimentado por paneis solares e a bordo levaba o instrumento alemá MEOSS (Monocular Electro Optical Stereo Scanner) e o indio GRB (Gamma-ray Burst Experiment). O satélite non chegou a órbita por problemas no vehículo lanzador, un ASLV. SROSS C e C2
SROSS B foron o terceiro e cuarto satélites da serie SROSS e tamén os últimos. Eran similares, tiñan unha masa duns 106 kg e tiñan forma de cilindro estabilizado mediante xiro. Usaba un sistema de propulsión mediante hidracina e levaban un detector para raios gamma de entre 20 e 3000 keV e un analizador de potenciais retardados. SROSS C foi enviado a unha órbita máis baixa do previsto por un fallo no lanzamento, durando só 55 días en órbita, e SROSS C2 foi lanzado sen problemas, operando durante catro anos. Ambos engalaron a bordo de foguetes ASLV.
Stricto sensu

Stricto sensu ou sensu stricto (sēnsū strictō) é unha expresión latina que significa "en sentido estrito" ou "en sentido restrinxido". Adoita ser moi usado en dereito, e oponse á expresión lato sensu (ou sensu lato —abreviado s. l. — ou sensu amplo —abreviado s. a. ou s. ancho —). Tamén se usa nas ciencias biolóxicas, en taxonomía.
A expresión abréviase s. s. ou s. str. , e utilízase cando son posibles dúas interpretacións para unha palabra, nome ou expresión e unha delas engloba á outra, para indicar que o termo que o acompaña debe interpretarse no máis estreito ou limitado dos seus significados, non no que abarca máis.
Stroad

Stroad (en inglés: street + road) é un tipo de estrada que é unha combinación dunha rúa e unha estrada, común nos países de América do Norte.
A parte da rúa é descrita como un "ambiente complexo onde a vida na cidade acontece", con peóns, coches, edificios próximos á calzada de doado acceso, con moitas entradas e saídas, e con espazos para estacionamento temporal e vehículos de carga e descarga. A parte da estrada é descrita como unha "conexión de alta velocidade entre dous lugares" con carrís anchos, entradas e saídas limitadas, e que xeralmente son rectas ou teñen curvas suaves.
Stryi

Stryi (en ucraíno: Стрий, en polaco: Stryj) é unha cidade á beira do río homónimo, na provincia de Lviv de Ucraína. Malia ser capital do distrito de Stryi, é un distrito diferenciado deste. Stryi considérase a primeira cidade de Ucraína en empregar a bandeira nacional marela e azul, xa que foi colgada na casa do concello o 14 de marzo de 1990, antes da caída do réxime soviético.
Galería
Strängnäs

Strängnäs é unha cidade do condado de Södermanland no centro leste de Suecia. A cidade ten unha poboación de 13. 000 habitantes, 31. 000 cos arrabaldes.
Strč prst skrz krk

Strč prst skrz krk ( escoitar) é unha coñecida oración da lingua checa. É un trabalinguas que significa insire o dedo pola gorxa. Caracterízase pola súa total ausencia de vogais.
A súa pronuncia segundo o Alfabeto Fonético Internacional sería: [ˈstr̩ʧ ˈpr̩st ˈskr̩s ˈkr̩k]. Na República Checa, é posible mercar camisolas coa frase. É ademais o subtítulo do xornal suízo La Distinction.
Student Nitric Oxide Explorer

Student Nitric Oxide Explorer, máis coñecido polo seu acrónimo SNOE, foi un satélite artificial do Laboratorio para a física espacial e atmosférica da Universidade de Colorado en Boulder patrocinado pola NASA e lanzado o 26 de febreiro de 1998 mediante un foguete Pegasus XL desde a base Vandenberg da Forza Aérea, en California. Características
SNOE foi o primeiro satélite en ser lanzado pertencente ao programa de Iniciativa Demostradora de Exploración Estudantil (STEDI, Student Explorer Demonstration Initiative) da NASA. A súa misión foi estudar a variación do óxito nítrico (NO) na atmosfera terrestre. En especial SNOE centrouse no estudo de como a variación dos raios X suaves do Sol afectan á cantidade de NO na atmosfera e a maneira en que as auroras boreacantles aumentan a cantidade de NO na atmosfera sobre os polos.
O satélite tiña forma hexagonal de 0, 9 m de alto e 1 m de diámetro máximo. Foi inxectado nunha órbita heliosincrónica de entre 530 e 580 km de altura e 97, 7 graos de inclinación orbital. Estabilizábase mediante xiro a 5 r. p. m. co eixo de xiro perpendicular ao plano orbital.
SNOE levaba a bordo tres instrumentos: Un espectrómetro ultravioleta para facer perfiles de altitude do óxido nítrico.
Un fotómetro auroral de dous canais para medir as emisións das auroras.
Un fotómetro de cinco canais para medir raios X suaves solares.
Adicionalmente, o satélite levaba un receptor GPS a bordo para determinar con precisión a súa altura e posición.
SNOE reentrou na atmosfera o 13 de decembro de 2003, tras 5 anos e 290 días de misión.
Stupa

Unha stupa (en sánscrito: m. स्तूप, stūpa, tibetano: མཆོད་རྟེན་, chörten, pali: थुप, thupa) é unha construción monumental budista ou típica do xainismo, que se pode atopar no subcontinente indio, onde é orixinaria, pero tamén noutros lugares da Asia onde o budismo se expandiu, como o Nepal, o Tíbet e Indochina. Destinado a gardar as reliquias de Buda (Śarīra), é un lugar de meditación para lembrar os seus feitos memorables, e pode ser unha representación do Buda e un monumento en conmemoración da súa morte ou parinirvana. Estrutura e simbolismo
Cada unha das partes da stupa representa un elemento cósmico do budismo. A base cadrada representa a terra. A bóveda semiesférica describe a parte celeste. A terraza simboliza a residencia dos deuses. A lúa crecente é a unión do ceo e da terra. E por último, os chakras ou discos que coroan o mastro, representan os sucesivos ceos, e a medida que van gañando altura perden superficie.
Styca

A styca é unha pequena moeda cuñada desde a fin do século VIII ata mediados do século IX no reino de Northumbria, nas illas Británicas. Historia
A cuñaxe das stycas comezou baixo o reinado de Aethelred I (790-796), en substución das sceatta, que deixaron de producirse neste período. A emisión das styca deuse unicamente en Northumbria, xa que o resto dos reinos anglosaxóns non emitían máis ca peniques de prata baseados nos diñeiros dos francos. As stycas comezaron a producirse cunha base de prata, mais na metade da década de 830 comezaron a cuñarse en billón, cunha porcentaxe de prata cada vez inferior, ata que cara a 837 a prata deixou de estar presente na aliaxe destas moedas, situación que se mantivo ata que deixaron de cuñarse, arredor de 855. A gran cantidade de exemplares atopados de cobre suxire que a produción foi intensa e ininterrompida durante este período, e quizais explique tamén por que terminou durante o reinado de Osberht, xa que baixo este reinado moitas das pezas eran falsificacións. As stycas permaneceron en circulación ata a conquista viquinga de Northumbria en 867.
A orixe do nome styca atribúese unha palabra saxoa (stycce) que significaba "parte pequena" ou "anaco". Tipoloxía
Agás algunhas excepcións, as stycas comparten un estilo común moi ben definido. Nunha das súas faces amósase o nome do rei ou do arcebispo, arredor dun motivo central, e na outra face aparece o nome do moedeiro ou cuñador. Os motivos centrais adoitan ser sinxelos, como unha cruz ou un círculo, por exemplo.
Ocasionalmente, algunhas cecas utilizaron motivos máis complexeos: as moedas cuñadas a nome de Aethelred II distínguense pola complexidade das súas cruces. Nunha das súas moedas amósase mesmo a figura dun can e unha triquetra.
Styracosaurus

Styracosaurus (gr. "lagarto espiñento") é un xénero de dinosauros ornitisquios ceratópsidos que viviron a finais do período Cretáceo, fai 75 millóns de anos no Campaniano, no que é hoxe Norteamérica. Tiña de catro a seis longos cornos saíndo do seu volante do pescozo, un pequeno corno a partir das súas fazulas, e un gran corno solitario sobre o seu nariz, que chego a medir máis de 60 centímetros de longo e 15 de ancho.
Suadoiro

Un suadoiro é unha peza grosa de algodón que se utiliza para facer deporte.
O suadoiro é unha chaqueta exterior que empregan os deportistas e afeccionados, para adestrar, quentar e facer deporte. Caracterízase por poder ter ou non peche. O seu uso é común en actividades como o footing ou o ciclismo. Utilízase como peza de abrigo para realizar exercicio no exterior e adopta a forma dunha chaqueta ou xersei de manga longa que se coloca sobre a camiseta de deporte. Dispón ás veces de capucha axustable para protexer a cabeza da choiva e a miúdo, de petos frontais.
O uso estendido desta peza fóra das actividades deportivas provocou que numerosas firmas se animasen a sacar diferentes liñas de suadoiros.
Suavizado

En estatística e procesamento de imaxes, o suavizado ou smoothing serve para crear unha función aproximada que intente captar os patróns máis importantes do conxunto de datos, eliminando o ruído. Durante o suavizado, os puntos de datos dun sinal modifícanse para reducir os puntos individuais, de xeito que aqueles puntos que están por debaixo dos do contorno se elevan para obter un sinal máis suave. Para o suavizado úsanse moi variados algoritmos. O suavizado de datos faise habitualmente a través do histograma, o estimador de densidade máis simple. Algoritmos de suavizado
Un dos algoritmos máis empregados é a "media móbil", que se emprega en numerosas ocasións para captar as tendencias importantes en repetidas enquisas estatísticas dunha serie de datos, deixando de lado o ruído. Esta técnica emprégana xeralmente os fabricantes para a representación das curvas de resposta na frecuencia de altofalantes. A filosofía deste post-procesado dos valores dunha curva de resposta en frecuencia é eliminar da gráfica os picos esaxeradamente estreitos para ser percibidos como tales polo oído, aínda que o efecto secundario sexa facer as curvas de resposta máis atractivas na documentación técnica. O máis usual é empregar un suavizado dun terzo de oitava (por razóns psicoacústicas) ou media oiava.
Subclase (bioloxía)

En bioloxía, unha subclase é un nivel intermedio, inmediatamente inferior á categoría clase na taxonomía dos seres vivos. As terminacións latinas indican o rango taxonómico
O nome das subclases remata no sufixo -idae nas plantas, -phycidae nas algas e -mycetidae nos cogomelos.
Para o reino animal, os sufixos por defecto son postos por baixo do rango de superfamilia.
Exemplos:
animal: Prototheria, Theria
vexetal: Alismatidae, Commelinidae, Liliidae
Subcontinente indio

O subcontinente indio é a rexión xeográfica que comprende a maior parte da India histórica, no presente dividida entre os estados da India, Paquistán, Bangladesh, o Nepal e Bután. Por razóns culturais e xeográficas, considéranse tamén parte do subcontinente os estados insulares de Sri Lanka e as Maldivas. Todos estes países forman parte da Asociación Surasiática para a Cooperación Rexional (SAARC, en sigla inglesa). O subcontinente indio foi coñecido durante séculos como o Indostán e é equivalente ó territorio que até a desaparición do Raj británico en 1947 era coñecido como a “India británica”. En total, a superficie do subcontinente indio ascende a uns 4480000 km². Nomenclatura
A miúdo chamado simplemente o Subcontinente, por tratarse da única rexión do mundo á que se aplica habitualmente este cualificativo, a rexión coñecíase en Occidente simplemente como “a India” ou como “as Indias” até 1947, cando a partición da antiga India británica supuxo a división do territorio entre os estados de Unión da India e Paquistán. Deste último estado escindiríase posteriormente a súa parte oriental co nome de Bangladesh. Moitos habitantes de Paquistán e Bangladesh rexeitan o termo “subcontinente indio” por considerar que o adxectivo “indio” debe aplicarse soamente ó Estado actual da República da India. Máis axeitado sería o termo Indostán polo seu uso histórico e a súa orixe terminolóxica, pero é de pouco uso no presente. Un nome alternativo para a rexión é Asia Meridional ou Sur de Asia, aínda que esta denominación ás veces inclúe tamén a Afganistán e Irán, e ás veces até Birmania. Xeografía
A rexión limita polo norte e polo leste coa cadea montañosa do Himalaia, e co mar Arábigo e a baía de Bengala polo sur. A cordilleira Hindu Kush entre Paquistán e Afganistán adoita considerarse a fronteira noroccidental do subcontinente. A parte occidental de Paquistán, Baluchistán, está separada do subcontinente polos montes Suleimán, polo que xeograficamente non forma parte do mesmo, ó estar xa na meseta iraniana.
En termos xeolóxicos, a rexión está considerada un subcontinente porque se asenta sobre unha placa tectónica diferenciada, a "placa india" (parte da placa Indoaustraliana), orixinalmente un pequeno continente que chocou coa placa eurasiática, dando lugar á cordilleira do Himalaia e á meseta tibetana. No presente, a placa india continúa desprazándose cara ó norte, o cal fai que os montes que conforman o Himalaia medren varios centímetros cada década. Poboación
O subcontinente indio é unha das rexións máis densamente poboadas do mundo. Máis de 1600 millóns de persoas, unha cuarta parte da poboación mundial, habitan na rexión. A densidade de poboación de 350 persoas por quilómetro cadrado é sete veces superior á media mundial.
Subdesenvolvemento

Subdesenvolvemento refírese á condición económica e social na que a renda dun Estado, país ou rexión é considerablemente baixa, asentada na falta de acceso a oportunidades básicas como emprego, saúde, auga, alimentación, educación e vivenda. Historia do concepto
Concepcións clásicas e actuais
Segundo Jacob Viner, nunha palestra de 1953, existen diferentes perspectivas sobre o que define o subdesenvolvemento: Países con pouca poboación en relación ao seu territorio.
Escaseza de determinados factores económicos, como capital ou recursos naturais. Exemplifica isto con rexións como a Antártida ou o Sáhara.
Relación entre a produción industrial e a produción total, ou dito doutro xeito, o grao de industrialización.
Os niveis de vida per cápita.
O termo subdesenvolvemento non indica a simple ausencia de desenvolvemento. Mais ben, é o resultado dun tipo inadecuado ou mal dirixido de desenvolvemento. Por este motivo, entidades como a ONU e o Banco Mundial optan por utilizar "país en desenvolvemento" no seu lugar, para subliñar a idea de que estes países están traballando para mellorar a súa situación.
Factores
As razóns detrás do subdesenvolvemento non se deben só a factores naturais. Historicamente, causas como o colonialismo, que relegou certas rexións á marxe da economía mundial, desempeñaron un papel significativo. Outro factor contribuínte é a concentración abusiva de riqueza e a incorrecta utilización de recursos naturais e humanos.
Un dos erros frecuentes no pasado foi considerar que o desenvolvemento de todos os países sería semellante ao dos países ricos occidentais. Este enfoque etnocéntrico ignorou as realidades socioeconómicas específicas de diferentes rexións. Os teóricos do desenvolvemento a miúdo baseáronse na economía clásica, ignorando zonas con economía socialista en transformación. Estas áreas, frecuentemente relegadas a estudos por sociólogos, tamén foron influenciadas por tradicións que os folcloristas analizaban, sen sempre conectar coas estruturas e dinámicas económicas propias.
As guerras tamén agravaron o subdesenvolvemento, pois os países inmersos en conflitos frecuentemente priorizan investimentos en armamentos, descoidando as necesidades sociais e económicas.
Subdivisións de Chile

Chile está dividido en 16 rexións, 56 provincias e 346 comunas. Abaixo segue a relación das 13 rexións (do norte para o sur): I - Rexión de Tarapacá - Capital: Iquique
II - Rexión de Antofagasta - Capital: Antofagasta
III - Rexión de Atacama - Capital: Copiapó
IV - Rexión de Coquimbo - Capital: La Serena
V - Rexión de Valparaíso - Capital: Valparaíso
VI - Rexión do O'Higgins - Capital: Rancagua
VII - Rexión do Maule - Capital: Talca
VIII - Rexión do Biobío - Capital: Comcepción
IX - Rexión da Araucanía - Capital: Temuco
X - Rexión de Los Lagos - Capital: Puerto Montt
XI - Rexión de Aisén - Capital: Coihaique
XII - Rexión de Magallanes e Antártica - Capital: Punta Arenas
RM - Rexión Rexión Metropolitana de Santiago - Capital: Santiago de Chile
XIV - Rexión de Los Ríos - Capital: Valdivia
XV - Rexión de Arica e Parinacota - Capital: Arica
XVI -Rexión de Ñuble - Capital: Chillán
Subdivisións de Ghana

As principais subdivisións de Ghana denomínanse rexións (regions en inglés). Conta con 10 rexións que se dividen en 138 distritos. Rexións
Ashanti, capital Kumasi
Brong-Ahafo, capital Sunyani
Central, capital Cape Coast
Eastern, capital Koforidua
Greater Accra, capital Accra
Northern, capital Tamale
Upper East, capital Bolgatanga
Upper West, capital Wa
Volta, capital Ho
Western, capital Sekondi-Takoradi
Subdivisións de Venezuela

Venezuela está subdividida e 23 estados, un distrito federal e unha dependencia federal. Estados
Amazonas - capital Puerto Ayacucho
Anzoátegui - capital Barcelona
Apure - capital San Fernando de Apure
Aragua - capital Maracay
Barinas - capital Barinas
Bolívar - capital Ciudad Bolívar
Carabobo - capital Valencia
Cojedes - capital San Carlos
Delta Amacuro - capital Tucupita
Falcón - capital Coro
Guarico - capital San Juan de Los Morros
Lara - capital Barquisimeto
Mérida - capital Mérida
Miranda - capital Los Teques
Monagas - capital Maturín
Nueva Espartaa - capital La Asunción
Portuguesa - capital Guanare
Sucre - capital Cumaná
Táchira - capital San Cristóbal
Estado Trujillo - capital Trujillo
Vargas - capital La Guaira
Yaracuy - capital San Felipe
Zulia - capital Maracaibo Rexións especiais
Dependencia Federal
Distrito Federal
Subdución

En tectónica de placas, a subdución é o proceso de afundimento dunha placa litosférica (normalmente unha placa oceánica) baixo outra (normalmente, unha placa continental) nun límite converxente.
A subdución ocorre ao longo de amplas zonas de subdución que, no presente, se concentran nas costas do océano Pacífico, no chamado cinto de lume do Pacífico, pero tamén hai zonas de subdución en partes do mar Mediterráneo, as Antillas e a costa índica de Indonesia. As zonas de subdución son áreas onde o alastramento oceánico iniciado dos rifts atopa compensación, isto é, onde as placas desaparecen. Este movemento descendente provoca a fusión do manto subxacente e induce ao vulcanismo. Causas
A subdución é causada por dúas forzas tectónicas: unha que provén do pulo das dorsais mesooceánicas e outra que deriva do pulo de bloques. Provoca recorrentes terremotos de gran magnitude, os cales se orixinan na zona de Benioff. Tamén causa a fusión parcial de parte do manto terrestre, xerando magma que ascende dando lugar a volcáns.
Zonas de subdución
As zonas de subdución son potenciais focos sísmicos. Os terremotos de consecuencias máis devastadoras están normalmente asociados a este encadramento xeolóxico. A fricción de dúas placas pode provocar a liberación repentina de enormes cantidades de enerxía, que resultaría nun terremoto. Algúns exemplos de sismos asociados a zonas de subdución son: O terremoto de Lisboa de 1755 (subdución incipiente do océano Atlántico)
O terremoto do Océano Índico de 2004.
O ángulo de subdución, o ángulo que forma o plano da zona de Benioff coa superficie terrestre, pode variar entre cerca de 90° nas Marianas a tan só 10° no Perú.
A codia oceánica que está en vías de ser subducida na fosa das Marianas é a codia oceánica máis antiga da Terra, se contar ofiolitas. A subdución empinada esta asociada á extensión do retroarco, provocando a migración de codia dos arcos volcánicos e fragmentos de codia continental deixando atrás un mar marxinal.
Suberites domuncula

Suberites domuncula é unha especie de esponxa do filo Porifera.
Esta especie contén suberitina, unha neurotoxina que pode causar unha hemorraxia hemolítica mortal en varios animais. Aínda que é moi tóxica para os peixes, sábese que esta esponxa é comida pola tartaruga mariña carei, Eretmochelys imbricata.
Actualmente acéptanse dúas subespecies dentro deste taxon: Suberites domuncula domuncula e S. domuncula latus. En 1893, Lambe describiu unha nova especie de esponxa co nome Suberites latus. Este foi considerado despois un sinónimo júnior de S. domuncula e foi mergullado dentro da especie como unha subespecie co nome científico S. domuncula latus.
S domuncula coloniza as cunchas de gasterópodos que foron ocupadas por cangrexos ermitáns. Atopáronse polo menos 13 especies de cangrexos ermitáns que están asociados con esta esponxa. Tamén se rexistrou como especie adherida a cunchas de gasterópodos vivos e ao cacho dalgúns crustáceos.
Subespecie

En bioloxía denomínase subespecie a cada un dos grupos nos que se dividen as especies, e que se compoñen de individuos que, ademais dos caracteres propios da mesma, teñen en común outros caracteres morfolóxicos polos cales aseméllanse entre si e distínguense dos das demais subespecies. Dende o punto de vista estritamente sistemático ou da taxonomía, é a categoría taxonómica comprendida entre a especie e a raza.
A subespecie é unha parte da especie formada por unha ou máis poboacións, pouco diferenciadas e cunha distribución xeográfica concreta. Esta definición inclúe as razas xeográficas de moitos autores ('Rassenkreis'). Con todo, non está moi clara a liña de separación entre os conceptos de raza e subespecie, pois ambos taxons manteñen as características propias da especie, é dicir, que parellas de individuos de distintas subespecies ou razas (pero da mesma especie) poden emparentar e producir descendencia viábel e fértil; e só acostuman diferenciarse en caracteres externos menores aínda que recoñecibles e regularmente presentes. O termo raza utilízase con máis frecuencia fóra do ámbito científico, polo que, en taxonomía, só se emprega (por costume) para a distinción morfolóxica nun número moi limitado de especies, esencialmente os seres humanos e os animais domésticos.
Subfamilia

Ó igual que ocorre con outros niveis (categorías) na taxonomía dos seres vivos, e debido á enorme dificultade á hora de clasificar certas especies, varias familias poden agruparse en superfamilias, e os individuos dunha familia poden organizarse en subfamilias (e estes á súa vez en infrafamilias).
A familia é a categoría taxonómica máis importante despois das de xénero e especie.
Os detalles exactos da nomenclatura formal dependen dos "Código de Nomenclatura" (manuais que gobernan a nomenclatura biolóxica).
Sublimación (psicoloxía)

A sublimación, en psicanálise é un termo descrito por Sigmund Freud como un dos destinos posibles da pulsión. Trátase dun proceso psíquico mediante o cal áreas da actividade humana que aparentemente no gardan relación coa sexualidade convértense en depositarias de enerxía libidinal (pulsional). O proceso consiste nun desvío cara a un novo fin. Entre os exemplos de Freud como novos destinos da pulsión sexual está o artístico e o intelectual: Sublimar consistiría en mudar o fin pulsional cara a unha actividade desexualizada, intentando a súa realización, por exemplo mediante tarefas creativas ou de prestixio social: arte, relixión, ciencia, política, tecnoloxía.
Neste anaco de 'A moral sexual "cultural" e a nerviosidade moderna' de Freud dáse unha definición de sublimación:
Submillimeter Wave Astronomy Satellite

SWAS (acrónimo de Submillimeter Wave Astronomy Satellite), tamén coñecido como Explorer 74, é un observatorio espacial da NASA pertencen ó programa Explorer lanzado o 6 de decembro de 1998 mediante un foguete Pegasus XL desde a base Vandenberg da Forza Aérea. Características
A misión de SWAS foi observar o ceo en lonxitudes de onda submilimétricas para estuda-la composición química, o balance de enerxía e a estrutura das nubes interestelares e os procesos que forman os planetas e as estrelas.
SWAS centrouse en observar liñas espectrais específicas: a liña da molécula da auga a 556, 936 GHz.
a liña do osíxeno molecular a 487, 249 GHz.
a liña do carbono a 492, 161 GHz.
a liña do monóxido de carbono isotópico con 13C a 550, 927 GHz.
a liña da auga isotópica con 16O a 548, 676 GHz.
O satélite estabilízase nos tres eixos e tiña unha precisión no apuntado de 38 segundos de arco.
SWAS foi apagado en febreiro de 2008, pero foi reactivado en varias ocasións para facer observacións especiais. Instrumentos
SWAS levaba a bordo un telescopio Cassegrain elíptico fóra de eixo, de 55 x 71 cm de apertura, cun ancho de feixe de 4 minutos de arco, e que alimenta uns radiómetros formados por un par de díodos Schottky refrixerados.
Suborno

O suborno é unha forma de corrupción. Trátase dun delito tipificado no código penal mediante o cal unha autoridade ou funcionario público acepta ou solicita unha dádiva a cambio de realizar ou omitir un acto.
O suborno é simple se o funcionario público acepta unha remuneración para cumprir cun acto debido pola súa función ou cualificado se recibe unha dádiva para obstaculizar o cumprimento dun acto ou para non o levar a cabo, sexa ou non este acto constitutivo de delito.