Elizabeth Anscombe

Gertrude Elizabeth Margaret Anscombe, nada en Limerick, Irlanda o 18 de marzo de 1919 e finada en Cambridge, Reino Unido o 5 de xaneiro de 2001, a miúdo citada como G. E. M. Anscombe ou Elizabeth Anscombe, foi unha filósofa e teóloga británica.
Foi discípula de Ludwig Wittgenstein, estudou na Universidade de Oxford e ocupou a cátedra de filosofía en Cambridge desde 1970 ata a súa xubilación en 1986. Foi autora, entre outras publicacións, de Intention (1957) e Collected Philosophical Papers (3 volumes 1981). Traxectoria
Formación
Elizabeth Anscombe estudou en St. Hugh's College, Universidade de Oxford desde 1937, graduándose en 1941. Despois de graduarse en Oxford, gañou unha bolsa para estudos de posgrao no Newnham College, Cambridge, de 1942 a 1945. O seu obxectivo era seguir as clases de Wittgenstein, quen chamou a súa atención despois de ler o Tractatus Logico-philosophicus cando aínda estaba estudando a súa licenciatura. Ao rematar a súa bolsa en Cambridge, foille concedida outra bolsa de investigación no Sommerville College, Oxford, aínda que durante o curso 1946/47 continuou acudindo a Cambridge unha vez por semana aos seminarios de Wittgenstein sobre a filosofía da relixión. Anscombe converteuse nunha das estudantes favoritas de Wittgenstein e nunha das súas mellores amizades, sendo "unha excepción á súa aversión xeral ás mulleres académicas". A súa confianza na comprensión de Anscombe do seu punto de vista queda demostrada polo seu nomeamento como tradutora das súas Investigacións filosóficas (para o que asegurou que pasase un tempo en Viena para mellorar o seu alemán).
Protestas
Anscombe non evitou a polémica. Cando era estudante en 1939, criticou publicamente a entrada de Gran Bretaña na Segunda Guerra Mundial. E en 1956, mentres traballaba como investigadora, protestou sen éxito pola concesión do recoñecemento a Harry S. Truman, a quen denunciou como un asasino en masa polo seu uso de bombas atómicas en Hiroshima e Nagasaki. Anscombe deu a coñecer a súa posición nun folleto (ás veces desactualizado) que ela mesma imprimiu pouco despois de que o recoñecemento de Truman fose aprobado. No devandito folleto, dicía que debería ter medo de achegarse á cerimonia de entrega do título, "por se nese momento a paciencia de Deus se esgotaba de súpeto".
Xunto as súas amigas Irish Murdoch, Mary Midgley e Philippa Foot, promoveron unha renovada escola de pensamento sobre filosofía moral. Tamén polemizou con algúns dos seus colegas por defender a oposición da Igrexa Católica á anticoncepción. Foi detida por protestar ante unha clínica onde se practicaban abortos tras a legalización no Reino Unido.
Ética
Anscombe fixo grandes contribucións tanto á ética como á metafísica. Foi ela quen acuñou o termo consecuencialismo no seu ensaio 1958 Modern Moral Philosophy. O Anscombe Bioethics Center de Oxford leva o seu nome e ocúpase da investigación da conduta bioética na tradición católica.
Como se argumenta nas novas monografías Metaphysical Animals e en The Women are Up to Something, as conversacións éticas de Anscombe con Philippa Foot, Iris Murdoch e Mary Midgley son cada vez máis recoñecidas como un desenvolvemento importante na ética de Oxford da posguerra, constituíndo unha reacción contra o superficial kantiano, idealismo moral, prescriptivismo e verificacionismo practicados por outros filósofos de Oxford de décadas anteriores como Prichard, R. M. Lebre e A. J. Ayer. Recoñecementos
En 1989, foi doutora honoris causa pola Universidade de Navarra, España.