Neutropenia

A neutropenia é un trastorno hematolóxico caracterizado pola pola diminución anormal ou un baixo nivel de granulocitos ou neutrófilos no sangue, un tipo de glóbulos brancos que xogan un papel fundamental na defensa do corpo contra as infeccións. Epidemioloxía
A prevalencia da neutropenia (se o limiar se establece en 1000 elementos/μl de sangue) sitúase en torno a 1/1000. É significativamente maior (0, 5 %) en suxeitos de orixe africana.
Clasificación segundo a gravidade
Neutropenia normal (menos de 2000 neutros/ microlitro µl de sangue) - risco mínimo de infección.
Neutropenia leve (1000 a 1500 neutros/µl de sangue) - leve risco de infección.
Neutropenia moderada (500 a 1000 neutros/µl de sangue) - risco moderado de infección.
Neutropenia severa (menos de 500 neutros/µl de sangue): risco grave de infección.
Agranulocitose cun reconto de neutrófilos inferior a 100/mm³.
Pódese ter neutropenia severa crónica desde o nacemento (neutropenia conxénita) ou desenvolvémola máis tarde na vida (neutropenia adquirida).
Hai cinco tipos principais de neutropenia crónica grave: Neutropenia conxénita;
Neutropenia cíclica: corresponde a unha diminución cíclica dos neutrófilos circulantes (xeralmente cada 3 semanas). Máis común nas mulleres;
Neutropenia idiopática - é unha doenza rara;
Neutropenia autoinmune - bastante común nos nenos pequenos, onde o corpo identifica aos neutrófilos como inimigos e produce anticorpos para destruílos. Esta forma adoita facerse menos grave coa idade;
Neutropenia inducida por fármacos: certos fármacos poden causar unha diminución moi rápida dos leucocitos, e en particular dos neutrófilos, dentro das poucas horas da primeira dose, segundo un mecanismo inmuno-alérxico (sulfamidas, cloranfenicol, amidopirina e noramidopirina, fenilbutazona, certos citotóxicos). Diagnóstico
A diagnose pode ter lugar: Durante unha proba de sangue sistemática (hemograma)
Durante unha infección que leva a sospeita dunha anormalidade subxacente, que leva a unha análise de sangue
Durante unha emerxencia cun mielograma para realizar a busca de blastos. Tratamento
Os pacientes con neutropenia teñen un risco maior de sufrir infeccións, xa que a súa capacidade para loitar contra as bacterias, virus e fungos está comprometida. Dependendo da gravidade e duración da neutropenia, os síntomas e o tratamento variarán. O tratamento pode incluír a administración de factores estimulantes de colonias (FEC) para estimular a produción de neutrófilos, antibióticos, antifúnxicos ou antivirais para tratar ou previr infeccións, e en certos casos, transfusión de sangue. Causas
A neutropenia pode ser causada por varios factores, entre os que se inclúen enfermidades conxénitas, medicacións, quimioterapia, radioterapia e infeccións virais. Neutropenia ligada á acción tóxica de fármacos ou outros produtos. Medicamentos de uso común como antiinflamatorios non esteroides, antibióticos, etc.
Produtos de quimioterapia: atacan principalmente ás células que se dividen rapidamente, incluídas as células da medula ósea que producen neutrófilos.
As causas infecciosas tamén son comúns. Xeralmente son virais (mononucleose infecciosa, hepatite viral, gripe, etc. ), ás veces bacterianas ( septicemia por bacilos gramnegativos, brucelose, etc. ) ou parasitarias.
Idade que ás veces se considera unha forma idiopática.
Debido a irradiación terapéutica ou accidental.
Neutropenia conxénita. Consecuencias
A neutropenia grave é un motivo de risco de infeccións. Esta correlación era coñecida xa na década de 1960.