Sedición

A sedición é un termo para referirse a condutas que poidan ser estimadas pola autoridade legal como motivo de insurrección en contra da orde constitucional establecida, xa sexa a exposición de discursos, o desenvolvemento de organizacións, a escritura e distribución de textos ou outras accións. A sedición con frecuencia inclúe a subversión da Constitución e a incitación ao descontento ou resistencia á autoridade legal. A sedición comprende calquera conmoción e xeralmente se presentase asistida por violencia directa en contra da lei.
Debido a que a sedición é tipicamente considerada como un acto subversivo, a posibilidade de que poida ser perseguible como un delito varía de acordo ao código legal de cada país. Onde os mencionados códigos legais teñen unha historia fácil de examinar, é posible atopar diferentes significados para o termo "sedición", cuxo significado varía en certos períodos da historia.
A diferenza entre sedición e traizón consiste primariamente nun acto final e subxectivo de violación da paz pública. A sedición non consiste enteiramente en actos que apoien a guerra en contra do goberno nin pola adhesión á oposición, brindándolles aos inimigos axuda e confort. Tampouco consiste, nin nas democracias máis representativas, en protestas pacíficas en contra do goberno, nin en asistir ao cambio de goberno por medios democráticos tal como a democracia directa ou por convención constitucional. Historia
A sedición como termo moderno apareceu na época isabelina (1590) pero, atopóuselle por vez primeira na Biblia (Esdras 4: 19) referida ao feito de "incitar o desafecto cara ao Estado ou a autoridade constituída por medio das palabras ou escritos". A "sedición complementa a traizón e a lei marcial: mentres a traizón controla principalmente os estamentos privilexiados, opoñentes eclesiásticos, curas, xesuítas así como comuneiros e, a lei marcial combate os comuneiros e, a sedición causa medo entre os intelectuais".
Nos Estados Unidos téñense exemplos como a lei de sedición e dos estranxeiros. En Australia, a lei de sedición foi agregada á lexislación antiterrorista, a cal se aprobou en decembro de 2005, actualizando as súas definicións e incrementando as súas sancións.
En 1981, Óscar López Rivera, un nacionalista de Porto Rico e veterano da guerra de Vietnam, foi declarado culpable e condenado a 70 anos de prisión por conspiración sediciosa e outros delitos. Foi un dos 16 nacionalistas portorriqueños a quen se lle ofreceu un indulto condicional polo presidente dos Estados Unidos, Bill Clinton, en 1999, pero el rexeitou a oferta. A súa irmá, Zenaida López, dixo que o seu irmán rexeitou a oferta debido a que a liberdade condicional ofrecida sería como estar en "prisión fóra do cárcere. " López Rivera é o preso político que máis tempo estivo encarcerado na historia de Porto Rico, os Estados Unidos e no mundo. " Estivo encarcerado durante 32 anos.
No estado de Novo México (Estados Unidos de América) unha muller foi investigada en setembro de 2005 por sedición despois de escribir unha carta a un editor local dun xornal criticando o goberno. O incidente foi investigado polo Sindicato para as Liberdades Civís en América ACLU, e logo de apoiar a defensa do caso, a imputada foi exonerada dos cargos.
En Colombia, onde a guerra subversiva tivo lugar durante máis de 40 anos, o delito de sedición defínese como a obstrución temporal ao réxime constitucional ou legal vixente mediante o emprego das armas; tendo lugar devanditos actos durante un combate, sempre que non constitúa ferocidade, barbarie ou terrorismo, a pena pode ser excluída. Estado Español
O Código Penal de España, establece que: O 22 de setembro de 2017 a fiscalía da Audiencia Nacional denunciou por sedición as concentracións do 20 e 21 de setembro de 2017 en Cataluña.