Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo

A Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo (EMAO), tamén coñecida como Universidade Popular, é un organismo autónomo dependente do Concello de Vigo, adicado a formación gratuíta disciplinas e oficios artísticos. Historia
A escola foi fundada en 1885 pola Sociedade de Socorros Mutuos La Cooperativa, por iniciativa do seu residente de honra e exministro Eduardo Chao, e foi inaugurado o 26 de setembro de 1886. O seu obxectivo era o de facilitar a educación de mulleres e obreiros e outros colectivos que tiñan difícil acceso a instrución elemental. En 1888, co fin de facilitar o financiamento do centro, entregou a titularidade da escola ao concello vigués. En 1890 (en 1897 segundo outras fontes), José García Barbón encargou o arquitecto Michel Pacewicz o deseño dun edificio que albergara a escola, que se inaugurou en 1900. O edificio posteriormente foi doado a cidade a condición de que o ensino alí impartido fose gratuíto e que o concello da cidade xestionase o edificio. Tamén doou unha biblioteca de 5. 000 volumes que se situou no edificio.
Nos primeiros anos a formación impartida incluía aritmética, xeometría, debuxo lineal e artístico, esterotomía e música para os homes; para as mulleres as materias eran caligrafía, aritmética, teneduría, corte e confección.
Ata o franquismo a institución continuou coa súa filosofía, pero posteriormente adoptou o seu programa o ensino regrado, e máis adiante ampliou a súa oferta a novas expresións artísticas e a novas necesidades formativas.
A partir dos anos 70 a Escola pasou a chamarse Universidade Popular de Vigo, seguindo modelos do momento, pero no ano 2003 recuperou a súa denominación orixinal, o que lle obrigou a adaptar o seu curriculum oficial as directrices deste tipo de centros. Dende 1998 ata 2002 o edificio foi pechado por reformas, e as súas aulas foron trasladadas, sen que se interrompera a actividade. Currículo formativo
Actualmente, dentro do ensino regrado e homologado oficialmente están os ciclos superiores de cerámica artística, encadernación artística, gravado, técnicas de estampación e serigrafía. Dentro do ensino regrado, pero non homologado con título oficial, impártese cun plan idéntico os ciclos formativos de construción artesanal de instrumentos musicais, coas especialidades de zanfona, gaita e luthería antiga.
Fora do ensino profesional impártense aulas de pintura, debuxo, escultura e talla, moda, ourivaría, artes gráficas, repuxado en coiro e encaixe de palillos. A institución tamén tenta impartir cursos relacionados con oficios tradicionais galegos, e cursos intensivos relacionados coa filosofía do centro. Ensinanza musical
Os estudos musicais teñen grande importancia dentro do currículo do centro. En 1996 nace o Conservatorio de Música tradicional, dirixido por Rodrigo Romaní. Dentro deste conservatorio inclúense cursos de interpretación musical, construcións de instrumentos ou tecnoloxías aplicadas a música. No ano 2008 o Conservatorio pasa a chamarse e-Trad (Escola Municipal de Música Folk e Tradicional de Vigo), que engloba toda a proposta educativa sobre música tradicional.
Na escola tamén xurdiron outras iniciativas importantes. En 1984 naceu a Banda de Gaitas Xarabal, que integra na súa formación un gran número de instrumentos, en resposta a variedade formativa do centro. O Grupo Didáctico de Instrumentos Musicais Populares Galegos tamén naceu no seo da institución. Dito grupo organiza concertos didácticos e ten editado un disco coa mesma intención divulgativa.
No ano 2001 xorde tamén dentro do seo a escola a orquestra de folk contemporáneo SonDeSeu, unha orquestra folk contemporánea.