Nawal el Saadawi

Nawal El Saadawi (árabe: نوال السعداوى), nada en Kafr Tahla o 27 de outubro de 1931 e finada no Cairo o 21 de marzo de 2021, foi unha médica, feminista, escritora e activista política exipcia. Escribiu moitos libros sobre o papel da muller no islam, especialmente sobre a práctica da mutilación xenital feminina na súa sociedade. Traxectoria
Infancia e mocidade
Saadawi naceu nunha pequena vila nas ribeiras do Nilo, chamada Kafr Tahla preto do Cairo nunha familia grande de oito irmáns. Seu pai era funcionario do Ministerio de Ensino que loitara contra os británicos na revolución de 1919. Era moderadamente progresista e aprendeulle a ter respecto dela mesma e a falar con franqueza e procurou que tódolos seus fillos, incluídas as mulleres, estudasen. Porén, cando El Saadawi tiña 10 anos e a súa familia intentou que casara, foi a súa nai que a apoiou na súa negativa.
Vida adulta e carreira profesional
Estudou medicina na Universidade do Cairo, graduándose en 1955.
Mentres traballaba como doutora na súa vila natal de Kafr Tahla, percibiu as privacións e desigualdades afrontadas polas mulleres rurais. Após tentar protexer unha das súas pacientes da violencia doméstica, Saadawi foi chamada de volta para o Cairo. Chegou ser a Directora de Saúde Pública e coñeceu o seu terceiro marido, Sherif Hetata, partillando un escritorio no Ministerio da Saúde. Hetata fora un prisioneiro político durante 13 anos.
Saadawi foi expulsa do seu traballo no Ministerio polas súas actividades políticas. Presións semellantes custáronlle outra expulsión como editora xefe dun xornal académico de saúde e como Secretaria Xeral Asistente na Asociación Médica de Exipto. De 1973 até 1976 traballou en investigación sobre mulleres e neurose na Facultade de Medicina de Universidade Ain Shams. De 1979 até 1980 foi a conselleira das Nacións Unidas para o Programa das Mulleres de África (ECA) e Próximo Oriente (ECWA).
Vista de sempre como controvertida e perigosa polo goberno exipcio, Saadawi foi á cadea en setembro de 1981, xunto con outros moitos obxectores do Tratado de Paz de Xerusalén, polo Presidente Anwar el-Sadat. Foi liberada despois ese mesmo ano, un mes tras o asasinato de Sadat. Desta súa experiencia escribiu: "o perigo fixo parte da miña vida desde sempre que eu collín un lapis e escribín. Nada é máis perigoso que a verdade nun mundo que mente".
En 1991, cando a súa vida estaba ameazada polos islamistas, Saadawi mudouse desde Exipto até Carolina do Norte e ensinou na Universidade de Duke e na Washington State University. En 1996 tornou para Exipto. Continuou o seu activismo e considerou presentarse ás eleccións presidenciais exipcias de 2005, antes de deixalo por non cumprir os requisitos para os candidatos que se presentaren por primeira vez.
O Consello de Europa deulle o premio Norte-Sur en 2004.
Avogando contra a mutilación xenital feminina
Cando tiña 6 anos, Saadawi foi sometida a un proceso de mutilación xenital feminina. Xa adulta, escribiu contra esta práctica e criticouna. Respondeu á morte dunha meniña de 12 anos, Bedour Shaker, durante unha operación de circuncisión xenital escribindo: "Bedour, tiveches de morrer para que algunha luz brille en mentes escuras? Tiveches que pagar coa túa prezada vida un prezo [. .. ] para que doutores e clérigos aprendan que a relixión correcta non amputa órganos de nenos? ". Escritora
Comezou a escribir moi cedo na súa carreira. Os seus escritos máis temperás inclúen unha escolma de contos breves titulados "Aprendín o Amor" (1957) e a novela "Memorias dunha Doutora" (1958). Escribiu numerosas novelas e contos. Saadawi foi publicada en moitas antoloxías e traducida a máis de 20 linguas.
En 1972 publicou o seu primeiro traballo de non-ficción, "Muller e Sexo", que evoca o antagonismo de autoridades de alto rango político e teolóxico e levouna a deixar o Ministerio de Saúde. Outras obras son "A Face Oculta de Eva", "Deus Morre polo Nilo", "A Canción que Envolve", "A Procura", "A Queda do Imán" e "A Muller no Punto Cero".