Dólar de Hong Kong

O dólar (en chinés: 港元, e inglés: dollar) é a unidade monetaria da Rexión Administrativa especial chinesa de Hong Kong. Divídese en 100 centavos e o seu código ISO 4217 é HKD. Normalmente abréviase co símbolo do dólar ($), pero para diferenciala doutras moedas coa mesma denominación utilízase HKD. O dólar de Hong Kong é unha das moedas máis intercambiadas do mundo. Etimoloxía
En cantonés escrito, utilízase o símbolo 圓, con todo, cando se fala desta moeda normalmente utilízase a palabra 蚊, quizais por unha transliteración da primeira sílaba da palabra chinesa "diñeiro", aínda que algúns suxiren que é un uso incorrecto do carácter 緡. De xeito informal utilízase tamén o símbolo do iuan, 元. O dólar divídese en 100 centavos. Para representar as cen unidades, utilízase o símbolo 仙. En mandarín utilízase o carácter 分. As cantidades de 10 centavos denomínanse en houh (毫, e en mandarín 角, jiǎo). Durante o mandato británico, existía outra subdivisión (como nalgunhas das moedas de antigas colonias británicas de Oriente Medio) chamada mil, coñecida en chinés como man ou tsin (文 ou 千). Historia
Cando Hong Kong se estableceu como un porto libre de intercambio en 1841, non existía unha moeda circulante para as transaccións diarias. No seu lugar utilizábanse divisas estranxeiras como rupias indias, reais de oito españois e mexicanos, cash chineses ou libras esterlinas. En 1863 o dólar fixou a súa taxa de cambio respecto da prata en 1 HKD por 24, 44 gramos de prata pura e cuñáronse as primeiras moedas. Os billetes tamén apareceron na mesma década, sendo varios bancos privados os encargados de emitilos.
As divisas estranxeiras seguiron circulando xunto ao dólar de Hong Kong, con todo a maioría xa non se aceptaban como medio de pago para as transaccións do goberno. Debido a perdas financeiras, a ceca de Hong Kong pechou en 1868 tras dous anos de funcionamento. Para substituír as moedas locais, utilizáronse dólares de intercambio de prata dos Estados Unidos, o Xapón e o Reino Unido.
Desde 1895, empezouse a lexislar sobre política monetaria. En 1935, o estándar de prata substituír por unha taxa de cambio en crecemento de 1 libra
15, 36 a 16, 45 HKD. Ese mesmo ano entrou en vigor a orde que introducía billetes de 1 dólar a cargo do goberno, ademais de establecer o dólar de Hong Kong como unidade monetaria, con todo non foi ata 1937 cando se unificou finalmente. En 1939, creouse unha taxa de cambio fixa de 16 HKD por libra esterlina (1 dólar
1 xilin con 3 peniques).
Durante a ocupación xaponesa de Hong Kong, introduciuse o ien militar xaponés como único medio de pago. Cando se introduciu por primeira vez o 26 de decembro de 1941, o cambio estableceuse en 2 HKD por ien. Con todo, en agosto de 1942 a taxa cambiouse a 4 dólares por ien. O 1 de xuño de 1943 o ien converteuse na única moeda de curso legal de Hong Kong. A emisión de diñeiro local levouna a cabo de novo o goberno de Hong Kong e máis tarde os bancos privados trala liberación, coa mesma taxa de cambio de 16 dólares por libra de antes da guerra. O 6 de setembro de 1945 todo o diñeiro xaponés declarouse nulo.
En 1967, cando a libra depreciouse, a taxa de cambio incrementouse de 1 xilin con 3 peniques a 1 xilin con 4½ peniques. En 1972, o dólar de Hong Kong fixou a súa taxa de cambio respecto ao dólar estadounidense a 5, 65 HKD
1 USD. En 1973 esta taxa revisouse quedando en 5, 085 HKD
1 USD. Entre 1974 e 1983, o dólar de Hong Kong converteuse nunha moeda flutuante. O 17 de outubro de 1983, o dólar de Hong Kong fixouse ao dólar estadounidense en 7, 80 HKD 1 USD.
A lei básica de Hong Kong e a Declaración conxunta senón-británica establecen que Hong Kong ten plena autonomía para emitir moeda propia. A moeda emítea o goberno e tres bancos locais baixo a supervisión da Autoridade Monetaria de Hong Kong. Un banco pode emitir dólares soamente si ten o seu cambio equivalente en dólares estadounidenses en depósito. O sistema monetario de Hong Kong asegura que a totalidade do seu sistema está apoiado por dólares estadounidenses cunha taxa de cambio fixada. Os recursos para este apoio mantéñense no fondo de intercambio de Hong Kong, o cal é unha das maiores reservas oficiais do mundo. Crese ademais que Hong Kong ten un dos maiores depósitos de dólares estadounidenses, estimado en 700 mil millóns de USD. Moedas
En 1863, introducíronse as primeiras moedas de 1 mil, 1 e 10 centavos, seguidas en 1866 polas denominacións de 5 e 20 centavos e ½ e 1 dólar, esta última serie cuñada na efémera Casa da Moeda de Hong Kong (1866-1868). As moedas de 1 mil e 1 centavo cuñáronse en bronce, e as demais denominacións en prata. En 1866 a fabricación de moedas de 1 mil terminou, mentres que as de ½ e 1 dólar cesou en 1868. A única moeda que volveu fabricarse foi a de ½ dólar en 1890, coa denominación de 50 centavos. En 1905 substituír a prata para a cuñaxe de moedas, excepto a de 5 centavos durante un breve período de tempo entre 1932 e 1933.
En 1941 cuñouse a última denominación de 1 centavo, con todo non chegaron a circular debido á segunda guerra mundial. En 1935 introducíronse moedas de 5 e 10 centavos en cuproníquel, substituídas polo níquel en 1937 e latón entre 1948 e 1949. En 1951 emitíronse moedas de 50 centavos de cuproníquel, que se cambiaron a latón en 1977.
En 1960 cuñáronse moeda de 1 dólar de cuproníquel, ás que se lle reduciu o tamaño en 1978. A estas seguíronlle en 1975 moedas de 20 centavos de latón e 2 dólares de cuproníquel, ambas con forma lobulada. En 1976 introducíronse denominacións de 5 dólares de cuproníquel con forma decagonal, as cales cambiaron a unha forma redonda en 1980. A última emisión de moedas de 5 centavos foi en 1979, pero a última cuñaxe foi en 1988. En 1994 introduciuse unha moeda bimetálica de 10 dólares.
A comezos de 1993, antes da creación da Autoridade Monetaria de Hong Kong, as moedas co retrato da raíña Isabel II foron desaparecendo da circulación. No seu lugar introducíronse novos tipos coa flor rexional (Bauhinia blakeana) ou outros símbolos de Hong Kong. De todos os xeitos os tipos co retrato de Isabel II seguen sendo de curso legal. Billetes
Hoxe en día a emisión de billetes denominados en dólares de Hong Kong é competencia da Autoridade Monetaria de Hong Kong. Baixo a súa licenza, só tres bancos privados poden emitir os billetes para a circulación na rexión administrativa. Tamén a propia Autoridade Monetaria emite os seus billetes. Normalmente nos demais países o único competente para emitir diñeiro é un único banco central, con todo o caso de Hong Kong non é único, por exemplo en Macau ou no Reino Unido.
En 1845 fundouse o primeiro banco privado, chamado Oriental Bank. Con todo, os primeiros billetes non se fabricaron ata a década dos 60, cando o Oriental Bank, o Chartered Bank of India, a Australia and China Company and the Hong Kong and Shanghai Banking Company empezaron a emitir billetes. As denominacións emitidas entre 1860 e 1880 eran de 1, 5, 10, 25, 50, 100 e 500 dólares. Estes billetes non eran aceptados polo Tesouro para pagar impostos e taxas gobernamentais, aínda que os mercantes aceptábanos. Os billetes de 25 dólares non sobreviviron máis aló de finais do século XIX, mentres que o billete de 1 dólar emitiuse ata 1935.
De acordo coa Orde sobre diñeiro de 1935, os billete de 5 dólares e de máis cantidade pódenos emitir tres bancos locais (Mercantile Bank of India Ltd. , Chartered Bank of India e Australia and China and the Hong Kong and Shanghai Banking Company). O goberno fíxose cargo da produción de billetes de 1 dólar. En 1941, o goberno introduciu billetes de 1, 5 e 10 centavos debido á pouca facilidade de transportar moedas a Hong Kong trala segunda guerra mundial. Trala ocupación xaponesa, emitíronse billetes de urxencia de 1 dólar reimpresos en billetes de 5 iuan chineses.
En 1945 renovouse a produción de papel moeda, coas emisións do goberno de 1, 5 e 10 centavos, e 1 dólar, e os demais bancos emitindo billetes de 5, 10, 50, 100 e 500 dólares. En 1960 os billetes de 1 dólar substituíronse por moedas.
En 1975, os billetes de 5 dólares substituíronse por moedas, á vez que se introducía unha nova denominación de 1. 000 dólares en 1977. En 1978 o Mercantile Bank foi absorbido polo HSBC e deixou de emitir billetes. En 1985, introducíronse billetes de 20 dólares, mentres que en 1993, introduciuse unha nova moeda de 10 dólares á vez que os bancos privados deixaron de emitir billetes desta denominación. En 1994 a Autoridade Monetaria de Hong Kong permitiu ao Banco da China emitir billetes.