Alfredo Stroessner

Alfredo Stroessner Matiauda, nado o 3 de novembro de 1912 en Encarnación, e finado o 16 de agosto de 2006 en Brasilia, foi un militar, político e ditador paraguaio. Foi Presidente de Paraguai entre o 15 de agosto de 1954 e o 3 de febreiro de 1989, onde exerceu unha ditadura que durou 35 anos. Traxectoria
Fillo dun inmigrante alemán, estudou no Colexio Militar de Asunción, e aos vinte anos alistouse no exército paraguaio, onde realizou unha brillante carreira que lle permitiu ascender rapidamente, ata chegar a ocupar o cargo de comandante en xefe militar en 1951.
En 1954 derrocou o presidente Federico Chávez Careaga nun golpe militar asumindo a presidencia tras unhas eleccións, nas que foi o único candidato. Controlou o país co apoio do Partido Colorado e do Exército, suprimiu pola forza a oposición e aboliu a liberdade de prensa. No seu mandato, ditadores e antigos membros do Partido Nacionalsocialista Alemán dos Traballadores alemán atoparon refuxio en Paraguai. Usou a axuda estranxeira para reducir a inflación e crear escolas, estradas, hospitais e centrais hidroeléctricas. Promulgou unha nova Constitución en 1967 e reformouna en 1977 para crear dispositivos legais que permitisen a prolongación do seu mandato, ata que foi derrocado en 1989 por un golpe militar dirixido polo xeneral Andrés Rodríguez.
Durante o Goberno de Stroessner calcúlase que preto de 30000 persoas desapareceron ou foron asasinadas en Paraguai. Foi condenado por asasinato e os tribunais paraguaios seguiron máis de 30 procesos criminais por torturas, asasinatos e desaparicións ocorridos na época. En setembro de 2004 un xuíz de Paraguai ordenou a captura e extradición do antigo dirixente asilado no Brasil. O maxistrado Gustavo Santander emitiu a orde baseada na desaparición de tres persoas que serían arrestadas durante o desenvolvemento da denominada "Operación Cóndor", o plan de coordinación da represión levado a cabo polos servizos de intelixencia militar do Cono Sur nas décadas de 1970 e 1980. O expresidente de Paraguai Alfredo Stroessner morreu o mércores 16 de agosto de 2006 en Brasilia aos 93 anos. Estaba hospitalizado nunha clínica da capital brasileira debido a problemas pulmonares. Golpe de estado de 1954
En 1954, foi ascendido a Xeneral de División, e o 5 de maio do mesmo ano, co apoio do goberno dos Estados Unidos, encabezou un golpe de estado, polo cal derrocou ao presidente Federico Chávez Careaga, do seu mesmo partido e líder do sector democrático, o cal, durante o seu mandato, restablecera en Paraguai as garantías individuais.
Durante esta ditadura mantivo formalmente algunhas das institucións democráticas (por exemplo, as eleccións), apoiou a súa política económica nunha violenta represión. Declarouse o Estado de sitio permanente (que só era suspendido algúns días antes das eleccións), multiplicáronse as torturas e as persecucións policiais masivas e organizouse unha rede de espionaxe que vixiaba e denunciaba a todo individuo sospeitoso de actividades antigobernamentais.
O autoritarismo e o conxunto de medidas represivas aplicadas pola ditadura, impediron o desenvolvemento e organización dos opositores. As dificultades para as actividades dos partidos políticos e a persecución emprendida contra os membros das ligas agrarias levaron a que, a mediados da década de 1960, se creasen algunhas organizacións que consideraron que a vía armada era o único camiño para derrocar o ditador e levar adiante os cambios necesarios para o establecemento dunha sociedade máis xusta e igualitaria.
A pesar de apoiar aos grandes terratenentes e os intereses comerciais internacionais, utilizou a axuda estranxeira para estabilizar a moeda, reducir a inflación e crear escolas, estradas, hospitais e centrais hidroeléctricas. A outra cara da moeda do seu goberno foi o destino ao que se viron abocados moitos paraguaios como consecuencia da súa ditadura: o exilio, a tortura, a persecución ou a morte. Durante o seu réxime foron asasinadas entre 3000 e 4000 persoas, debido ás súas tácticas de man dura.
En 1967 promulgou unha nova Constitución, que foi reformada dez anos máis tarde para crear dispositivos legais que permitisen a prolongación indefinida do seu mandato. Cara ao final do seu longo goberno, a sociedade paraguaia viuse convulsionada por numerosos conflitos políticos, que conduciron a unha asfixiante situación social, que finalmente derivou no derrocamento do réxime, en 1989.