Monstro mariño

Os monstros mariños son seres do folclore que se cre que habitan no mar e que moitas veces se imaxina que teñen un tamaño inmenso. Os monstros mariños poden adoptar moitas formas, incluíndo dragóns mariños, serpes mariñas ou bestas con -. Poden ser viscosos e escamosos e a miúdo aparecen representados ameazando barcos ou chorrondo chorros de auga. A definición de "monstro" é subxectiva; Ademais, algúns monstros mariños poden estar baseados en criaturas cientificamente aceptadas, como as baleas e tipos de luras xigantes e mosluscos colosais. Avistamentos e lendas
As contas de monstros mariños atópanse en practicamente todas as culturas que teñen contacto co mar. Por exemplo, Avieno relata a viaxe do explorador cartaxinés Hilmilcón ". .. monstros das profundidades e bestas nadan entre os barcos que se arrastran lentamente e lentamente". (liñas 117–29 de Ora Maritima ). Sir Humphrey Gilbert afirmou atoparse cun monstro parecido a un león con "ollos brillantes" na súa viaxe de regreso despois de reclamar formalmente St. John's, Terra Nova (1583) para Inglaterra. Outro relato dun encontro cun monstro mariño procede de xullo de 1734. Hans Egede, un misioneiro dano-noruegués, informou de que nunha viaxe a Godthåb, na costa occidental de Groenlandia, observou: unha criatura terrible, que non se parece a nada do que viron antes. O monstro levantou a cabeza tan alto que parecía estar máis alto que o niño do corvo no mastro maior. A cabeza era pequena e o corpo curto e engurrado. A criatura descoñecida estaba usando aletas xigantes que a impulsaban a través da auga. Máis tarde os mariñeiros viron tamén o seu rabo. O monstro era máis longo que todo o noso barco. Ellis (1999) suxeriu que o monstro de Egede podería ser unha lura xigante.
Hai unha lenda tlingit sobre un monstro mariño chamado Gunakadeit (Goo-na'-ka-date) que trouxo prosperidade e boa sorte a unha aldea en crise, a xente morrendo de fame na casa que eles mesmos fixeron na costa sueste de Alasca.
Coñécense outros informes dos océanos Pacífico, Índico e Austral (por exemplo, ver Heuvelmans 1968). Os criptozoólogos suxiren que os monstros actuais son exemplares supervivientes de réptiles mariños xigantes, como un ictiosauro ou plesiosaurio, dos períodos Xurásico e Cretáceo, ou de baleas extintas como o Basilosaurus. Os danos aos buques causados polos ciclóns tropicais como furacáns ou tifóns tamén poden ser outra posible orixe dos monstros mariños.
En 1892, Anthonie Cornelis Oudemans, entón director dos Reais Xardíns Zoolóxicos da Haia, viu a publicación da súa obra The Great Sea Serpent, que suxeriu que moitos informes de serpes mariñas se consideraban mellor como un xigante descoñecido pinnípedo de pescozo longo.
É probable que moitos outros informes de monstros mariños sexan avistamentos mal interpretados de cadáveres de tiburóns e baleas (véxase máis abaixo), algas flotantes, troncos ou outros restos flotantes como balsas abandonadas, canoas e redes de pesca. Presuntos cadáveres
Os cadáveres de monstros mariños foron reportados dende a antigüidade recente (Heuvelmans 1968). As carcasas non identificadas adoitan chamarse globsters. O presunto plesiosauro que o arrastreiro xaponés Zuiyō Maru apresado en Nova Zelandia causou sensación en 1977 e foi inmortalizado nun selo postal brasileiro antes de que o FBI suxerise que era o cadáver en descomposición dun tiburón peregrino. Así mesmo, as probas de ADN confirmaron que un suposto monstro mariño lavado en Terra Nova en agosto de 2001 era un cachalote.
Outro exemplo moderno de "monstro mariño" foi a estraña criatura lavada en Los Muermos, na beira do mar chileno, en xullo de 2003. Primeiro describiuse como unha " medusa mamut tan longa como un autobús", pero despois determinouse que era outro cadáver dun cachalote. Ás veces crese que os casos de globsters amorfos e desossados son polbos xigantescos, pero agora determinouse que os cachalotes que morren no mar se descompoñen de tal xeito que a graxa se desprende do corpo, formando masas esbrancuxadas sen trazos que ás veces presentan unha textura peluda a fíos expostos de fibras de coláxeno. A análise do cadáver de Zuiyō Maru revelou un fenómeno comparable na descomposición de cadáveres de tiburón peregrino, que perden a maior parte da zona inferior da cabeza e as aletas dorsal e caudal primeiro, facéndoos semellantes a un plesiosauro.
En maio de 2017, The Guardian publicou un artigo no que afirmaba que se atopou o cadáver dun monstro mariño xigante en Indonesia, e tamén publicou unha suposta fotografía "del". Exemplos
Aspidochelone, unha tartaruga xigante ou balea que parecía ser unha illa e atraía aos mariñeiros á súa perdición
Bakunawa
Capricornio, cabra de auga babilónica que aparece no zodíaco
Cai Cai-Vilu
Cetus, un monstro enviado por Poseidón para devorar Andrómeda, só para ser destruído por Perseo
Caribdis de Homero, un monstro cuxa boca formaba un remuíño que succionaba calquera barco próximo debaixo do océano.
Cirein-cròin
Curruid, de cuxo óso está feito o Gáe Bulg na mitoloxía celta
Devil Whale, unha balea demoníaca do tamaño dunha illa
Hafgufa, unha balea de tamaño fabuloso, descrita como un 'monstro mariño' sjóskrímsli xunto co lyngbakr
Hydra, besta grega parecida a un dragón de varias cabezas
Iku-Turso, supostamente un tipo de polbo ou morsa colosal
Ipupiara
Jörmungandr, a serpe de Midgard e némese de Thor na mitoloxía nórdica
Kraken, unha criatura xigantesca parecido a un polbo, unha lura ou un cangrexo
Lacovie
Leviatán
Lusca
Makara
Porfirios suposto cachalote ou candorca da Grecia altomedieval que atacaba buques, identificado como monstro mariño.
Proteo
Scylla de Homero, un monstro serpentino de seis cabezas e doce patas que devoraba a seis homes de cada barco que pasaba por alí.
Sereas
Super stinger, a medusa con melena de león ártico
Taniwha
Tiamat
Timingila
Umibōzu
Yacumama Informes máis antigos
Os monstros mariños informados de primeira ou de segunda man inclúen Un polbo xigante de Plinio (non se debe confundir co documentado polbo xigante do Pacífico)
Monxe do mar
Varias serpes mariñas
Tritóns de Plinio Cormac Ua Liatháin no século VI supostamente viu unha horda de pequenas criaturas do tamaño de sapos que tiñan espiñas, que atacaron o seu barco no Atlántico Norte segundo un relato escrito por Adomnan de Iona Informes máis novos
Cadborosaurus do noroeste do Pacífico
Champ do lago Champlain
Chessie monstro da baía de Chesapeake
Nessie monstro do lago Ness
Issie do lago Ikeda, Kyushu
Ogopogo do lago Okanagan
Lusca
Morgan
Ningen, unha criatura humanoide avistada nos mares ao norte do Xapón
Fjörulalli, tamén chamado Shore Laddie, Arnarfjörður, Westfjords, Islandia
Hafmaður Arnarfjörður, Westfjords, Islandia Na ficción
Criaturas dos mitos de Cthulhu de HP Lovecraft, incluído o propio Cthulhu.
Criaturas de películas de ciencia ficción / terror como Deepstar Six, The Rift, Deep Rising e Deep Shock.
Clover
Cyrus de Cyrus the Unsinkable Sea Serpent de Bill Peet
Representacións ficticias da lura xigante, como en Vinte mil leguas submarinas.
Polbo xigante en It Came from Beneath the Sea.
Iku-Turso en Kalevala de Lönnrot
Giganto
Godzilla
Mothra (forma acuática)
Gorgo
Manda
Kraken como se representa en Clash of the Titans (ambas as versións de 1981 e 2010).
O Kraken como se representa en Piratas do Caribe: o cofre do home morto.
Kraken como se representa en Hotel Transylvania 3
Killer Whale, filme de 1962 onde unha balea franca do Pacífico aterroriza unha vila xaponesa
Ebirah
Titanosaurio
Zigra
Moby Dick
Redosaurio
The Terrible Dogfish (o terríbel peixe can)
Jaws
Sigmund e os monstros mariños
Serpe mariña tal como aparece na novela de CS Lewis, The Voyage of the Dawn Treader, e na súa adaptación cinematográfica de 2010, The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader.
A Meg, a morena xigante Gran Abaia, e a lura xigante Lusca. Os Grandes son 3 monstros mariños que aparecen como xefes no videoxogo de supervivencia Stranded Deep
En Ninjago: Seabound, Wojira é unha serpe e un dragón mariños xigantes que poden controlar a auga e o vento usando os amuletos das tormentas e das ondas.
Na película de 2021 Luca, Luca Paguro e o seu amigo Alberto Scorfano son monstros mariños de 12 a 13 anos que asumen a forma humana cando están secos en terra.
A película de 2022 The Sea Beast (a versión en galego de Netflix titulouse O monstro mariño).