An Essay on the Principle of Population

An Essay on the Principle of Population (Ensaio sobre o principio da poboación) foi un libro sobre demografía e economía publicado en Inglaterra primeiramente de forma anónima en 1798, pero do que axiña se soubo que o autor era Thomas Robert Malthus. O libro advertía sobre futuras dificultades que tería que afrontar a humanidade, baseándose nunha interpretación de que o incremento observado daquela da poboación en progresión xeométrica (que se duplicaba cada 25 anos) combinado cun incremento da produción de alimentos en progresión aritmética, causaría unha escaseza de alimentos e fame, a non ser que a taxa de natalidade descendese.
Aínda que non foi o primeiro libro publicado sobre a poboación, o libro de Malthus alimentou o debate sobre o tamaño da poboación de Gran Bretaña e contribuíu á aprobación da Lei do Censo de 1800 (Census Act 1800). Esta lei permitía elaborar un censo nacional en Inglaterra, Gales e Escocia, que empezaría en 1801 e continuaría actualizándose cada dez anos ata hoxe. A sesta edición do libro, de 1826, foi citada independentemente como unha das influencias clave que tiveron Charles Darwin e Alfred Russel Wallace no desenvolvemento da súa teoría da evolución por selección natural.
Unha parte fundamental do libro está dedicada ao que se coñece como Lei da poboación malthusiana. A teoría exposta no libro afirma que o crecemento da poboación contribúe a un incremento da cantidade da man de obra e inevitablemente a salarios máis baixos. En esencia, Malthus temía que un crecemento continuado da poboación levase á pobreza.
En 1803, Malthus publicou, co mesmo título, unha segunda edición moi revisada da súa obra. A súa versión final, a 6ª, publicouse en 1826. En 1830, 32 anos despois da primeira edición, Malthus publicou unha versión condensada titulada A Summary View on the Principle of Population (~ Idea sumaria do principio da poboación), que incluía respostas ás críticas á súa anterior obra máis extensa. Introdución
Entre 1798 e 1826 Malthus publicou seis edicións do seu famoso tratado, actualizando cada edición para incorporar novo material, para contestar ás críticas e realizar cambios nas súa propia visión do asunto. Escribiu o teto orixinal como reacción ao optimismo do seu pai e os asociados ao seu pai (notablemente Rousseau) sobre a futura mellora da sociedade. Malthus tamén fixo a súa obra como unha resposta aos escritos de William Godwin (1756–1836) e do Marqués de Condorcet (1743–1794).
Malthus consideraba os ideais dunha futura mellora no conxunto da humanidade con escepticismo, pensando que a través da historia un segmento de todas as poboacións humanas parecía relegado á pobreza. Explicou o fenómeno argumentando que o crecemento da poboación xeralmente aumenta en tempos e rexións con abundancia ata que se chega a un tamaño da poboación relativamente grande en relación a unha disposición máis modesta de recursos básicos, que causa unha tensión. Nas súas propias palabras: Malthus tamén coidaba que as sociedades a través da historia experimentaran nun momento ou outro epidemias, fames ou guerras: episodios que enmascaraban o problema fundamental de que as poboacións estiraban demasiado ao seus limitados recursos: O rápido incremento na poboación global do século anterior exemplifica os padróns de poboación preditos por Malthus; tamén parece describir as dinámicas sociodemográficas das sociedades preindustriais. Estes datos son a base dos modelos matemáticos modernos do neo-malthusianismo das dinámicas históricas a longo prazo.
Solucións propostas
Malthus argumentou que había dous tipos do que el chama checks (freos, trabas, obstáculos ou controis) que mantiñan a poboación dentro do límite dos recursos de que dispoñían: o primeiro, ou freo preventivo para baixar as taxas de natalidade e o segundo, ou freo positivo para favorecer unhas maiores taxas de mortalidade. Este segundo freo "contén un incremento que xa empezou" pero está "confinado principalmente, aínda que quizais non soamente, aos estratos máis baixos da sociedade". Os freos preventivos poderían implicar un control de natalidade, pospoñer o matrimonio e o celibato, mentres que os freos positivos poderían implicar a fame, as enfermidades e as guerras; .
Malthus salientou a diferenza entre o benestar instituído polos gobernos e a benevolencia sostida privadamente e propuxo a abolición gradual das leis de pobres (poor laws inglesas). Esta abolición el pensaba estaría acompañada por unha mitigación das circunstancias nas que a xente necesitaría alivio e pola benevolencia caritativa sostida privadamente que apoiase a aqueles que sufrían privacións. Razoou que o alivio aos pobres actuaba contra os intereses a longo prazo dos pobres ao elevar o prezo das mercadorías e socavar a independencia e resistencia dos campesiños. [Cómpre referencia] Noutras palabras, as leis de pobres tendían a "crear os pobres aos cales apoiaban. "
Malthus ofendíase porque os seus críticos afirmasen que carecía dunha actitude caritativa ante a situación dos pobres. Na edición de 1798 a súa preocupación polos pobres móstrase en parágrafos como o seguinte: Nunha engádega á edición de 1817 escribiu: Algúns, como William Farr e Karl Marx, aduciron que Malthus non recoñecía plenamente a capacidade humana de incrementar a produción de alimentos. Porén, sobre este asunto Malthus escribira: "A principal peculiaridade que distingue o home doutros animais, en canto aos medios para o seu sustento, é o poder que posúe de incrementar grandemente eses medios. "
Tamén comentou sobre a noción que posteriormente Francis Galton chamaría euxenesia, no que fala da selección dos cruzamentos na mellora dos animais e a súa improbable aplicación ao home:
Sobre a relixión
Como cristián e crego, Malthus tratou a cuestión de como un Deus omnipotente e bondadoso podía permitir os sufrimentos. Na primeira edición do seu Essay (1798) Malthus razoaba que a ameaza constante da pobreza e a fame servía para ensinar as virtudes do traballo duro e o comportamento virtuoso. "Se a poboación e o alimento se incrementasen na mesma proporción é probable que o home nunca puidese ter saído do estado salvaxe", escribiu, engadindo ademais que "o mal existe no mundo non para crear desesperación, senón actividade. "
Non obstante, aínda que a ameaza da pobreza podía entenderse que era un incentivo para motivar a laboriosidade humana, non era a vontade de Deus que o home sufrise. Malthus escribiu que a propia humanidade era a única culpable do sufrimento:
Demografía, salarios e inflación
Malthus escribiu sobre as relacións entre poboación, salarios reais e inflación. Cando a poboación de traballadores crece máis rápido que a produción de alimentos, os salarios reais caen porque o crecemento da poboación causa que o custe da vida (é dicir, o custo dos alimentos) suba. As dificultades de criar unha familia finalmente reducen a taxa de crecemento da poboación, ata que a caída da poboación de novo leva a que haxa salarios reais máis altos: Nas últimas edicións do seu ensaio Malthus aclarou esta idea de que se a sociedade depende da desgraza humana para limitar o crecemento da poboación, entón as fontes das desgrazas (por exemplo, fame, doenzas, e guerra, denominadas por Malthus "freos positivos sobre a poboación") aflixirían inevitablemente a sociedade, como tamén os ciclos económicos volátiles. Por outra parte, "os freos preventivos" da poboación que limitan as taxas de natalidade, como os matrimonios máis tardíos, poderían asegurar un alto nivel de vida para todos, á vez que incrementan a estabilidade económica. Edicións e versións
1798: An Essay on the Principle of Population, as it affects the future improvement of society with remarks on the speculations of Mr. Godwin, M. Condorcet, and other writers (Ensaio sobre o principio da poboación, como afecta a futura mellora da sociedade con comentarios sobre as especulacións do Sr. Godwin, M. Condorcet e outros escritores). Publicado anonimamente.
1803: Segunda edición moi ampliada: An Essay on the Principle of Population; or, a view of its past and present effects on human happiness; with an enquiry into our prospects respecting the future removal or mitigation of the evils which it occasions (Ensaio sobre o principio da poboación; ou, unha visión dos seus efectos pasados e presentes na felicidade humana; cunha investigación sobre as nosas expectativas respecto da futura eliminación ou mitigación dos males os cales ocasiona). Autoría recoñecida.
1806, 1807, 1817 e 1826: edicións 3–6, con cambios relativamente menores respecto da segunda edición.
1823: Malthus contribuíu co artigo Population (Poboación) ao suplemento da Encyclopædia Britannica.
1830: reimpresión dun longo extracto de Malthus do artigo de 1823 co título A summary view of the Principle of Population (Idea sumaria do principio da poboación).
1ª edición
O título completo da primeira edición do ensaio de Malthus era An Essay on the Principle of Population, as it affects the Future Improvement of Society with remarks on the Speculations of Mr. Godwin, M. Condorcet, and Other Writers. (Ensaio sobre o principio da poboación, como afecta a futura mellora da sociedade con comentarios sobre as especulacións do Sr. Godwin, M. Condorcet e outros escritores). As especulacións e os outros escritores de que fala explícanse máis abaixo.
Un dos mencionados no título é William Godwin, que publicou o seu traballo utópico Enquiry concerning Political Justice (Investigación sobre a xustiza política) en 1793, con edicións posteriores en 1796 e 1798. Ademais publicou Of Avarice and Profusion (Da avaricia e profusión) (1797). Os comentarios de Malthus sobre a obra de Godwin abranguen os capítulos 10 ao 15 (incluídos) dos dezanove do libro. Godwin respondeu coa obra Of Population (Sobre a poboación) (1820).
O Marqués de Condorcet publicara a súa visión utópica do progreso social e a perfectibilidade do home titulada Esquisse d'un Tableau Historique des Progres de l'Espirit Humain (Esbozo dun cadro histórico dos progresos do espírito humano) en 1794. Os comentarios de Malthus sobre a obra de Condorcet encóntranse nos capítulos 8 e 9.
O ensaio de Malthus era unha resposta a estas visións utópicas, como argumentou: Entre os "outros escritores" que aos que se alude no título estaban Robert Wallace, Adam Smith, Richard Price e David Hume.
O propio Malthus afirmou: Os capítulos 1 e 2 describen o principio da poboación de Malthus e a natureza desigual da subministración de alimentos respecto do crecemento da poboación. A natureza exponencial do crecemento da poboación coñécese hoxe como modelo de crecemento malthusiano. Este aspecto do principio da poboación de Malthus, xunto coa súa aseveración de que a dispoñibilidade de alimentos seguía un modelo de crecemento linear, permanecería sen cambios nas fuuras edicións dos seu ensaio. Nótese que Malthus en realidade usaba os termos progresión xeométrica e aritmética, respectivamente. O capítulo 3 examina a invasión do Imperio Romano polos bárbaros, debido á presión da poboación. Discútese a guerra como forma de control do crecemento da poboación.
O capítulo 4 trata o estado actual de nacións civilizadas populosas (especialmente Europa). Malthus critica a David Hume por un "probable erro" nos seus "criterios que propón que axudan a estimar a poboación. "
O capítulo 5 examina as leis de pobres de Pitt o Xove.
O capítulo 6 discute sobre o crecemento rápido das novas colonias, como as iniciais Trece colonias dos Estados Unidos de América.
O capítulo 7 examina formas de control da poboación como as pestes e a fame.
O capítulo 8 tamén examina o "probable erro" de Wallace "que a dificultade que orixina a poboación está a gran distancia. "
Os capítulos 16 e 17 tratan sobre as causas da riqueza dos estados, incluíndo críticas a Adam Smith e Richard Price. A riqueza de Inglaterra compárase coa pobreza da China.
Os capítulos 18 e 19 presentan unha teodicea para explicar o problema do mal desde a teoloxía natural. Considera o mundo como "un poderoso proceso para o despertar da materia" no cal o Ser Supremo actuando "segundo leis xerais" creou as necesidades e desexos do corpo como "necesarios para crear o esforzo", o cal forma "a facultade de razoar". Neste sentido, o principio da poboación "tende máis que promove, en vez de impedir o propósito xeral da Providencia. "
A 1ª edición influíu en escritores de libros de teoloxía natural como William Paley e Thomas Chalmers.
Edicións da 2ª á 6ª
Despois de recibir tanto loanzas coma críticas polo seu ensaio, Malthus revisou os seus argumentos e recoñeceu outras influencias: [Cómpre referencia] A 2ª edición, publicada en 1803 (e agora Malthus estaba claramente identificado como o autor), titulouse "An Essay on the Principle of Population; or, a View of its Past and Present Effects on Human Happiness; with an enquiry into our Prospects respecting the Future Removal or Mitigation of the Evils which it occasions" (Ensaio sobre o principio da poboación; ou, unha visión dos seus efectos pasados e presentes na felicidade humana; cunha investigación sobre as nosas expectativas respecto da futura eliminación ou mitigación dos males os cales ocasiona).
Malthus advirte que a 2ª edición "pode considerarse como unha obra nova", e as seguintes edicións foron só pequenas revisións da 2ª edición. Estas publicáronse en 1806, 1807, 1817 e 1826. Con diferenza o maior cambio foi a estruturación da obra nas edicións 2ª e 6ª, e as evidencias máis abondosas e detalladas que presentou Malthus, máis que en calquera libro previo sobre poboación. Esencialmente, por primeira vez, Malthus examinou o seu propio principio da poboación nas distintas poboacións mundiais rexión por rexión. O ensaio estaba organizado en catro libros: Libro I – Of the Checks to Population in the Less Civilized Parts of the World and in Past Times (Dos obstáculos á poboación nas partes menos civilizadas do mundo en tempos pasados).
Libro II – Of the Checks To Population in the Different States of Modern Europe (Dos obstáculos á poboación en diferentes estados da Europa moderna).
Libro III – Of the different Systems or Expedients which have been proposed or have prevailed in Society, as They affect the Evils arising from the Principle of Population (Dos diferentes sistemas ou medios que prevaleceron na sociedade, que afectan aos males orixinados polo principio da poboación).
Libro IV – Of our future Prospects respecting the Removal or Mitigation of the Evils arising from the Principle of Population (Das nosas perspectivas futuras respecto á eliminación ou alivio dos males orixinados polo principio da poboación).
Debido en parte ao moi influente que foi a obra de Malthus, esta organización do libro considérase básica para establecer o campo da demografía entre as ciencias e mesmo se considera que el foi fundador ou pai desa ciencia.
A seguinte cita polémica aparece na segunda edición: [Cómpre referencia] O ecoloxista Garrett Hardin afirma que a pasaxe precedente inspirou reaccións hostís de moitos críticos. A pasaxe ofensiva do ensaio de Malthus apareceu só na 2ª edición, xa que Malthus se sentiu obrigado a suprimila.
Desde a 2ª edición en adiante (no Libro IV) Malthus avoga por unha restrición moral como un freo ou control adicional e voluntario da poboación. Isto inclúe medidas como a abstinencia sexual e os matrimonios máis tardíos.
Como sinalou o profesor Robert M. Young, Malthus retirou os seus capítulos sobre teoloxía natural desde a 2ª edición en adiante. Ademais, o ensaio converteuse nunha resposta menos persoal a Godwin e Condorcet.
A Summary View
A Summary View on the Principle of Population (Idea sumaria sobre o principio da poboación) publicouse en 1830. O autor identificouse como Rev. T. R. Malthus, A. M. , F. R. S. . Malthus escribiu este sumario ou resumo para aqueles que non tiveron o tempo necesario para ler o ensaio completo e, como dixo, "para corrixir algunhas das terxiversacións que foron ao estranxeiro respecto de dous ou tres dos puntos máis importantes do Ensaio".
A Summary View acaba cunha defensa do principio da poboación contra a acusación de que "impugna a bondade da Deidade e é inconsistente coa letra e o espírito das escrituras".
Malthus morreu en 1834 deixando isto como a súa palabra final sobre o principio da poboación. Outras obras que influíron en Malthus
Observations Concerning the Increase of Mankind, Peopling of Countries etc. (Observacións sobre o incremento da humanidade, poboamento dos países etc. ) (1751) de Benjamin Franklin (1706–1790)
Of the Populousness of Ancient Nations (Da populosidade das antigas nacións) (1752) – David Hume (1711–76)
A Dissertation on the Numbers of Mankind in Ancient and Modern Times (Unha disertación sobre o número de seres humanos en tempos antigos e modernos) (1753), Characteristics of the Present State of Great Britain (Características do estado actual de Gran Bretaña) (1758), e Various Prospects of Mankind, Nature and Providence (Varias perspectivas da humanidade, natureza e providencia) (1761) – Robert Wallace (1697–1771)
An enquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations (Unha investigación sobre a natureza e as causas da riqueza das nacións) (1776) – Adam Smith (1723–90)
Essay on the Population of England from the Revolution to Present Time (Ensaio sobre a poboación de Inglatera desde a Revolución aos tempos presentes) (1780), Evidence for a Future Period in the State of Mankind, with the Means and Duty of Promoting it (Evidencias dun futuro período no estado da humanidade, cos medios e deber de promovelo) (1787) – Richard Price (1723–1791). Recepción, críticas e legado do Essay
Referencias persoais
Malthus estivo suxeito a grandes críticas de tipo persoal. As persoas que non coñecían nada sobre a súa vida persoal criticábano tanto por non ter fillos coma por ter demasiados. En 1819, Shelley, reprendendo a Malthus como crego, chamouno "un eunuco e un tirano". Marx repetiu a idea, engadindo que Malthus tomara os votos do celibato, e chamouno "superficial", "un plaxiador profesional", "o axente da aristocracia terratenente", "un avogado pagado" e "o principal inimigo do pobo".
No século XX un editor da edición Everyman de Malthus afirmaba que Malthus practicaba o control da poboación procreando once nenas. De feito, Malthus foi pai de dúas nenas e un neno. Garrett Hardin fixo un resumo deses comentarios persoais.
Influencia temperá
A posición que mantivo Malthus como profesor no Haileybury training college ata a súa morte en 1834, deulle ás súas teorías certa influencia sobre a administración británica na India. Segundo Peterson, William Pitt o Xove (no cargo entre 1783 e 1801 e entre 1804 e 1806), ao ler o traballo de Malthus, retirou a lei que presentara que pedía unha ampliación do Alivio dos pobres. As preocupacións sobre a teoría de Malthus axudaron a promover no funcionario do goberno do Reino Unido John Rickman a idea da necesidade de realizar o primeiro censo moderno británico en 1801, baixo a administración de Pitt. Na década de 1830 os escritos de Malthus influíron fortemente as reformas dos Whig que anularon o paternalismo Tory e trouxeron a Lei de emenda da Lei de pobres de 1834.
Malthus convenceu a maioría dos economistas de que aínda que unha alta fertilidade podería incrementar o produto bruto, tendía a reducir o produto per cápita. David Ricardo e Alfred Marshall admiraban a Malthus, e estiveron baixo a súa influencia. Entre os que se converteron temperamente á súa teoría da poboación estaba William Paley. Malia a oposición de Malthus á contracepción, o seu traballo exerceu unha forte influencia sobre Francis Place (1771–1854), cuxo movemento neo-malthusiano se converteu no primeiro en avogar pola contracepción. Place publicou a súa obra Illustrations and Proofs of the Principles of Population (Ilustración e probas do principio da poboación) en 1822.
Respostas iniciais á controversia malthusiana
William Godwin analizou as críticas de Malthus dos seus propios argumentos no seu libro Of Population (Da poboación) (1820). Outras críticas teóricas e políticas de Malthus e o pensamento malthusiano apareceron pouco despois da publicación do primeiro Essay, especialmente na obra de Robert Owen, na do ensaísta William Hazlitt (1807) e na do economista Nassau William Senior, e do moralista William Cobbett. O libro True Law of Population (Verdadeira lei da poboación) (1845) do político Thomas Doubleday, un partidario das ideas de Cobbett, tamén as criticaba.
John Stuart Mill defendeu con enerxía as ideas de Malthus na súa obra de 1848 Principles of Political Economy (Principios de ecnomía política) (Libro II, capítulos 11–13). Mill consideraba superficiais as críticas que se lle fixeran ata entón a Malthus.
O economista americano Henry Charles Carey rexeitou os argumantos de Malthus na súa magna obra de 1858–59, The Principles of Social Science (Os principios da ciencia social). Carey maintiña que a única situación nan cal os medios de subsistencia determinan o crecemento da poboación é aquela na que unha determinada sociecdade non está introducindo novas tecnoloxías ou non está adoptando unha política gobernamental previsora, e que a poboación se regula por si mesma en todas as sociedades ben gobernadas, pero a súa presión sobre a subsistencia caracteriza os estados primitivos da civilización.
Oposición marxista
Outra fronte de oposición ás ideas de Malthus empezou na metade do século XIX cos escritos de Friedrich Engels (Outlines of a Critique of Political Economy, Perfís dunha crítica da economía política, 1844) e de Karl Marx (Das Kapital, O Capital, 1867). Engels e Marx argumentaron que o que Malthus vía como o problema da presión da poboación sobre os medios de produción en realidade representaba a presión dos medios de produción sobre a poboación. Consideraban o asunto desde o seu concepto de exército de reserva de man de obra. Noutras palabras, o aparente exceso de poboación que Malthus atribuía á aparentemente innata disposición dos pobres a reproducirse máis alá dos seus medios en realidade orixinábase como un produto da moi dinámica economía capitalista.
Engels chamou á hipótese de Malthus "a teoría máis crúa e bárbara que nunca teña existido, un sistema de desesperación que derruba todas aquelas bonitas frases sobre amor aos teus semellantes e a cidadanía do mundo". Engels tamén predixo que a ciencia resolvería o problema da subministración de suficiente alimento.
Na tradición marxista, Lenin criticou duramente a teoría malthusiana e a súa versión neo-malthusiana, chamándoa "doutrina reaccionaria" e "un intento por parte de ideólogos da burguesía de exonerar o capitalismo e probar a inevitabilidade da privación e a miseria das clases traballadoras baixo calquera sistema social".
Ademais, moitos filósofos rusos de antes da Revolución non podían aplicar facilmente a teoría da poboación de Malthus á realidade da sociedade rusa na década de 1840. En Inglaterra, onde vivía Malthus, a poboación estaba incrementándose rapidamente pero as terras aptas para a agricultura eran limitadas. Rusia, ao contrario, tiña grandes extensións de terra con potencial agrícola e unha poboación relativamente espallada. É posible que esta discrepancia entre as realidades de Rusia e Inglaterra contribuíse a que os pensadores rusos rexeitasen as ideas do Essay de Malthus. Outra diferenza que contribuíu á confusión e finalmente ao rexeitamento dos argumento de Malthus en Rusia foi que a súa base cultural era o capitalismo inglés. Este contraste político axuda a explicar por que se tardou en Rusia vinte anos en publicar unha revisión da obra e cincuenta anos en traducir o ensaio de Malthus.
Respostas posteriores
No século XX, algúns consideraban a Malthus un profeta errado da fatalidade incluíndo un editor da revista Nature, John Maddox.
O economista Julian Lincoln Simon criticou as conclusións de Malthus. Sinalou que malia as predicións de Malthus e do neo-malthusianismo, o crecemento masivo en progresión xeométrica da poboación no século XX non tivo como resultado unha catástrofe malthusiana. Identificáronse moitos factores que contribuíron a iso: mellora xeral nos métodos agrícolas (agricultura industrial), mecanización do traballo (tractores e colleitadoras), a introdución de variedades de alto rendemento de trigo e outras plantas (Revolución verde), ou o uso de pesticidas para o control das pragas agrícolas.
O escéptico do ecoloxismo Bjørn Lomborg presentou datos para argumentar que o medio ambiente en realidade mellorou, e que as calorías producidas por día per cápita aumentaron globalmente un 23% entre 1960 e 2000, a pesar de que se duplicou a poboación mundial nese período.
Desde o ángulo oposto, o economista romanés-americano Nicholas Georgescu-Roegen, un dos pais da economía e un fundador da economía ecolóxica, argumentou que Malthus era demasiado optimista, xa que non soubo recoñecer ningún límite superior ao crecemento da poboación, soamente que o incremento xeométrico na cantidade de seres humanos é ocasionalmente ralentizado (freado) polo incremento aritmético na produción agrícola, segundo o modelo de crecemento simple de Malthus; pero existe realmente un límite máximo á poboación, xa que a cantidade total de terra agrícola (actualmente en uso ou potencial) na Terra é finita, segundo sinala Georgescu-Roegen. Georgescu-Roegen ademais indica que o incremento no mundo industrializado da produtividade agrícola desde os tempos de Malthus orixinouse por unha mecanización que substituíu cunha fonte de input máis escasa o input máis abundante da radiación solar: a maquinaria agrícola, os fertilizantes e os pesticidas dependen todos para funcionar de fontes minerais, facendo a agricultura moderna (e o sistema de procesamento dos alimentos industrializado e os sistemas de distribución que leva asociados) case tan dependente das reservas minerais da Terra coma o foi o propio sector industrial. Georgescu-Roegen advirte que esta situación é a principal razón pola que a capacidade de carga da Terra (é dicir, a capacidade da Terra de soster a vida das poboacións humanas e os seus niveis de consumo) vai decrecer nalgún momento do futuro a media que se consuman as reservas finitas de minerais da Terra ao ritmo en que son actualmente extraídas e usadas. O asesor político Jeremy Rifkin e o economista ecolóxico Herman Daly, dous estudantes de Georgescu-Roegen, formularon similares preocupacións neo-malthusianas sobre os inconvenientes a longo prazo da agricultura mecanizada moderna. O antropólogo Eric Ross describe a obra de Malthus como unha racionalización das inxustizas sociais producidas pola Revolución industrial, os movementos antiinmigración, o movemento euxenésico[Cómpre clarificar] e varios movementos de desenvolvemento internacional.
Teoría social
Malia o uso do termo "catástrofe malthusiana" por detractores como o economista Julian Simon (1932–1998), o propio Malthus non deixou escrito que a humanidade se enfrontase a unha futura catástrofe inevitable. Máis ben ofreceu unha teoría social evolutiva da dinámica das poboacións que levaba actuando establemente durante toda a historia previa. No seu Essay de 1798 menciónanse oito puntos principais que afectan á dinámica da poboación: A subsistencia limita gravemente o nivel de poboación.
Cando os medios de subsistencia se incrementan, a poboación increméntase.
A presión da poboación estimula o incremento da produtividade.
O incremento da produtividade estimula que creza máis a poboación.
Como o incremento de produtividade non pode manter a velocidade potencial de crecemento da poboación, a poboación necesita estar sometida a fortes trabas ou controis que manteñan a paridade co que hoxe chamariamos capacidade de carga.
As decisións de custo/beneficio individuais sobre o sexo, traballo e fillos determinan a expansión ou contracción das poboacións e da produción.
Os controis entran en funcionamento cando a poboación excede o nivel de subsistencia.
A natureza destes controis terá un efecto significativo sobre o sistema sociocultural m´qais amplo (Malthus sinala especificamente as desgrazas, vicios e pobreza).
A teoría social malthusiana influíu na idea de Herbert Spencer da supervivencia dos máis aptos, e a moderna teoría social ecolóxica-evolutiva de Gerhard Lenski e Marvin Harris. As ideas malthusianas contibuíron, pois, ao canon da teoría socioeconómica.
O primeiro Director Xeral da UNESCO, Julian Huxley, escribiu do The crowded world (O mundo ateigado) no seu Evolutionary Humanism (Humanismo evolutivo, 1964), solicitando unha política de poboación a nivel mundial. Huxley criticou abertamente as actitudes de comunistas e católicos ante o control da natalidade, o control da poboación e a superpoboación.
Bioloxía
Charles Darwin e Alfred Russel Wallace leron e recoñeceron o papel de Malthus no desenvolvemento das súas propias ideas. Darwin referiuse a Malthus como "ese gran filósofo", e dixo na súa obra A orixe das especies: "Esta é a doutrina de Malthus, aplicada cunha forza múltiple aos reinos animal e vexetal, pois neste caso non podería haber un incremento artificial dos alimentos e ningunha restrición prudente do matrimonio".
Darwin tamén escribiu: Wallace afirmou: Ronald Fisher fixo comentarios escépticos sobre o papel do malthusianismo como base dunha teoría da selección natural. Fisher salientou o papel da fecundidade (taxa reprodutiva), en vez de asumir que as condicións reais non reducirían os nacementos futuros.
John Maynard Smith dubidaba que a fame funcionase como un gran nivelador, como retrataba Malthus, pero tamén aceptaba as premisas básicas: As poboacións non poden incrementarse xeometricamente por sempre. Máis tarde ou máis cedo unha escaseza de recursos debe facer que ese incremento se deteña.
Últimos paralelismos
Escritores que presentaron ideas que ían en paralelo coas de Malthus foron: Paul R. Ehrlich, que escribiu varios libros predicindo a fame como resultado do incremento da poboación: The Population Bomb (A bomba pobaocional, 1968); Population, resources, environment: issues in human ecology (Poboación, recursos, medio ambiente: problemas na ecoloxía humana, 1970, con Anne Ehrlich); The end of affluence (O final da abundancia, 1974, con Anne Ehrlich); The population explosion (A explosión da poboación, 1990, con Anne Ehrlich). A finais da década de 1960 Ehrlich predixo que centos de millóns de persoas morrerían por unha crise de sobrepoboación que estaba por vir na década de 1970. Outros exemplos de traballos que foron acusados de "malthusianismo" son o libro de 1972 The Limits to Growth (Os límites do crecemento, publicado polo Club de Roma) e o Global 2000 informe ao entón Presidente dos Estados Unidos Jimmy Carter. Isaac Asimov tamén escribiu moitos ensaios sobre temas relacionados coa sobrepoboación.
O economista ecolóxico Herman Daly recoñeceu a influencia de Malthus no seu propio traballo sobre economía en estado estacionario.
Outros eruditos ligaron máis a poboación e a economía a unha terceira variable, o cambio político e a violencia política, e para mostrar como interaccionan as variables. Na década de 1980, Jack Goldstone ligou as variables da poboación á Revolución inglesa de 1640–1660[Cómpre referencia] e David Lempert concibiu un modelo de demografía, economía e cambio político no país multiétnico de Mauricio. Goldstone desde entón modelou outras posibles revolucións examinando datos de demografía e economía [Cómpre referencia] e Lempert explicou as grandes purgas de Stalin na Revolución rusa de 1917 en canto a factores demográficos que impulsaron a política económica. Ted Robert Gurr tamén modelou a violencia política, como nos territorios palestinos e en Ruanda/Congo (dúas das rexións do mundo que máis rapidamente están aumentando a poboación) usando variables similares en varios casos comparativos. Estes enfoques suxiren que a ideoloxía política segue os cambios demográficos.
O profesor de Física Albert Allen Bartlett deu unhas 1500 conferencias sobre "Arithmetic, Population, and Energy" (Aritmética, poboación e enerxía), promovendo un modo de vida sostible e explicando as matemáticas da superpobaoción.
Malthus é referenciado directamene polo autor de ficción científica K. Eric Drexler en Engines of Creation (Motores da Creación, 1986): "En certo sentido o espazo aberto fará saltar os nosos límites de crecemento, xa que non coñecemos que o Universo teña fin. Non obstante, Malthus estaba esencialmente no certo. "
O modelo de crecemento de poboación que presentou Malthus leva hoxe o seu nome, modelo de crecemento malthusiano. A función loxística de Pierre François Verhulst (1804–1849) orixina unha curva en S. Verhulst desenvolveu o modelo de crecemento loxístico preferido por moitos críticos do modelo de crecemento malthusiano en 1838 pouco despois de ler o ensaio de Malthus.