Transit

Transit foi unha serie de satélites artificiais dos Estados Unidos. Características
Os satélites Transit foron satélites desenvolvidos inicialmente pola Armada dos Estados Unidos para servir de axuda á navegación. O desenvolvemento comezou en 1958 e foron pensados para dar principalmente servizo aos submarinos Polaris aínda que despois comezaron a ser usados por axencias civís. O servizo prestado polos Transit deixou de funcionar como tal en 1996, substituído polos máis modernos GPS e Navstar. Lanzáronse entre 1959 e 1988.
Transit 1A e 1B
Os dous primeiros satélites Transit tiñan forma aproximadamente esférica e 119 kg de masa e estabilizábanse mediante xiro, producindo a súa enerxía mediante células solares na súa superficie. Transit 1A foi lanzado mediante un Thor Able 2 o 17 de setembro de 1959, pero non chegou a órbita por un fallo no foguete. Transit 1B foi lanzado exitosamente o 13 de abril de 1960 usando un Thor Ablestar. Foi o primeiro satélite que fixo un reacendido dos seus motores no espazo e demostrou a viabilidade de usar satélites como axuda á navegación.
Transit 2A e 2B
Transit 2A foi lanzado con éxito o 22 de xuño de 1960 a bordo dun Thor Ablestar, mentres que Transit 2B non chegou a ser lanzado nunca. Transit 2A, similar aos Transit 1, levaba entre os seus instrumentos, ademais dos transmisores de radio para navegación, un radiómetro para medir o ruído cósmico, un medidor infravermello e sensores de temperatura. A enerxía era producida por células solares alimentando unha batería de níquel-cadmio. Os transmisores funcionaban a frecuencias de 54, 162, 216 e 324 MHz.
Transit 3A e 3B
Transit 3A non chegou a órbita debido a un fallo no seu foguetes lanzadore, un Thor Ablestar, o 30 de novembro de 1960. Transit 3B foi lanzado xunto co satélite LOFTI 1 o 22 de febreiro de 1961, tamén mediante un Thor Ablestar, pero debido a un fallo dun compoñente electrónico os satélites non chegaron a separarse da última etapa do foguete, permanecendo o conxunto en órbita. Con todo, Transit 3B estivo transmitindo durante un tempo.
Transit 4A e 4B
Tanto Transit 4A como 4B foron lanzados con éxito mediante foguetes Thor Ablestar, o primeiro o 29 de xuño de 1961 e o segundo o 15 de novembro dese mesmo ano. A diferenza dos anteriores Transit, estes tiñan forma de cilindro de 109 cm de diámetro e 79 cm de alto, cunhas masas de 79 (Transit 4A) e 86 kg (Transit 4B). A enerxía eléctrica que os alimentaba proviña das células solares que recubrían as súas superficies. Os dous satélites levaban a bordo tamén fontes de enerxía nucleares SNAP 3 experimentais.
Transit-5A 1, 2 e 3
Os tres satélites Transit de tipo 5A foron prototipos lanzados mediante foguetes Scout X-3 entre 1962 e 1963, co segundo satélite non chegando a órbita por fallo do foguete. Eran satélites máis pequenos que os anteriores, de forma cilíndrica e con catro paneis solares, ademais dun mastro despregable para estabilizar os satélites mediante gradente gravitatorio.
Transit-5BN 1, 2 e 3
Os tres satélites Transit de tipo 5BN eran similares aos 5A pero estaban alimentados exclusivamente mediante fontes nucleares RTG de tipo SNAP-9A. O 1 e o 2 foron lanzados con éxito en 1963 mediante foguetes Thor Ablestar, mentres que o terceiro non chegou a órbita por un problema co foguete lanzador, despois do cal decidiuse que o resto de satélites Transit usarían paneis solares.
Transit-5C 1 e 2
Transit-5C 1 foi lanzado o 4 de xuño de 1964 a bordo dun Scout X-4, mentres que a segunda unidade nunca foi lanzada. Era similar aos Transit 5A pero cun redeseño para maior eficiencia.
Transit-5E 1
Transit-5E 1 foi lanzado o 28 de setembro de 1963 mediante un Thor Ablestar, tiña unhas maas de 59 kg e catro paneis solares. Foi un satélite adicado máis á investigación, para estudar a contorna doutros satélites Transit.
Transit-5E 2
Transit-5E 2 foi lanzado o 21 de abril de 1964 mediante un foguete Thor Ablestar, pero non chegou a órbita por un fallo no foguete. A súa misión era similar á de Transit-5E 1.
Transit-5E 3
Transit-5E 3 foi lanzado con éxito o 5 de decembro de 1963 mediante un foguete Thor Ablestar cunha misión similar a Transit-5E 1 e 2. Funcionou ata o 19 de xullo de 1964.
Transit-5E 4
Transit-5E 4 debería ter tido unha misión similar ao resto de Transit-5E, pero finalmente foi cancelado.
Transit-5E 5
Transit-5E 5 foi posto en órbita mediante un foguete Thor Ablestar o 13 de decembro de 1964. Como o resto de satélites da serie, era un satélite de investigación adicado a estudar a contorna do resto de satélites Transit.
Transit-O
Transit-O foi a denominación dos satélites Transit operativos. Lanzáronse 24 entre 1964 e 1988 dos 32 planificados inicialmente, cos oito restantes ou non sendo lanzados ou modificados para outras funcións.
Transat (Transit-O 11)
Transat foi a denominación do satélite Transit-O número 11, modificado para servir tanto como satélite de navegación como para usar o sistema experimental SATRACK para mellorar a precisión dos mísiles Trident C4. Durante o uso deste sistema, o satélite recibía e retransmitía sinais GPS para simular un mísil orbital e poder avaliar equipamento de terra relacionado con SATRACK.