Peonia

A peonia Paeonia officinalis é unha planta da familia Paeoniaceae. Descrición
Paeonia officinalis é unha planta perenne, herbácea, con rizoma subterráneo leñoso e de até 70 cm de altura (raramente máis alta). Follas grandes, as basais totalmente formadas e pecioladas, 2-3 veces divididas en 17-30 segmentos lanceolados, máis ou menos lobulados, co envés pubescente. Pecíolo coa face superior claramente acanalada. Follas superiores máis miúdas, menos segmentadas até simples. Flores grandes, até 13 cm de largo, en forma de cáliz. Sépalos arqueados, por riba das follas superiores, non caen. 5-10 pétalos vermellos, largamente ovalados, co bordo ondulado. Numerosos estames con filamentos rubios e anteras amarelas. 2-3 carpelos, ata 3–5 cm de longo, con aspecto de la. Na frutificación folículos con varias sementes.
Cultivada en Europa durante cincocentos anos, P. officinalis usouse primeiro con fins medicinais, despois coma ornamental. Many selections are now used in horticulture, though the typical species is uncommon. Paeonia officinalis is still found wild in Europe.
O cultivar 'Rubra Plena' gañou o Award of Garden Merit da Royal Horticultural Society. . Hábitat
Bosques, pradeiras, nivel de montaña e bosques de cerquiños. Distribución
Mediterráneo, até a Europa central. Rara en Galicia. Propiedades
Paeonia officinalis contén o principio activo paeonol que se comporta como antiinflamatorio, analxésico, antiácido, antiulceroso e antibacteriano. A paeoniflorina é sedante, hipnótico, antitusivo, lixeiramente espasmolítico, analxésico e anticonvulsivante. Os antocianósidos son responsábeis do efecto venotónico e vasoprotector. Popularmente utilizáronse as flores como laxo-purgante e as sementes coma emético, non sendo recomendábeis ditos usos. Contraindicado coa gravidez (pode ser abortivo), a lactación e a nenos pequenos.
Indicado para ansiedade, taquicardia, tose irritativa, gastrite, úlcera gastroduodenal, varices, hemorroide.
Como curiosidade heráldica, cómpre mencionar que é a flor nacional da China. Taxonomía
Paeonia officinalis foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 530. 1753. Etimoloxía Paeonia: nome xenérico en honra de Peon, o médico dos deuses que aparece mencionado na Ilíada e maila Odisea de Homero. Sandou a Ares cando foi ferido por Diomedes durante a guerra de Troia; tamén se menciona unha curación anterior que lle fixo a Hades dunha seta guindada por Heracles en Pilos.
Tamén en Plinio o Vello, libro 25, X, 1, que a recomenda contra «os pesadelos provocados polos Faunos. » officinalis: epíteto latíno que significa "de venda en herbarios". Sinonimia Moutan officinalis (L. ) Lindl. & Paxton
Paeonia anemoniflora (Hook. ) auct.
Paeonia barrii Lynch
Paeonia baxteri Sabine ex Salm-Dyck
Paeonia commutata Wender.
Paeonia elegans Sabine ex Salm-Dyck
Paeonia feminea (L. ) Desf.
Paeonia festiva Tausch
Paeonia fimbriata (Sabine) B. D. Jacks.
Paeonia foemina Mill.
Paeonia foemina Garsault
Paeonia fulgens Bailly
Paeonia fulgida Sabine ex Salm-Dyck
Paeonia hirsuta Mill.
Paeonia lanceolata Salm-Dyck
Paeonia lobata Rchb.
Paeonia mollis G. Anderson
Paeonia nemoralis Salisb.
Paeonia paradoxa var. fimbriata Sabine
Paeonia peregrina var. officinalis (L. ) Huth
Paeonia peregrina f. officinalis (L. ) Rouy & Foucaud
Paeonia porrigens Rchb.
Paeonia promiscua Tausch
Paeonia pubens Sims
Paeonia rubra Steud.
Paeonia sessiliflora Sims
Paeonia splendens Bailly
Paeonia subternata Salm-Dyck
Paeonia versicolor W. H. Baxter