proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
CMYK

O modelo de cor CMYK é un modelo de cores subtractivo baseado no modelo de cor RYB, é utilizado na impresión. A abreviatura CMYK fai referencia ás catro placas de tinta utilizadas: ciano (Cyan), maxenta (Magenta), amarelo (Yellow) e clave (Key) ou negro.
O modelo CMYK funciona superpoñendo cores sobre un fondo máis claro, xeralmente branco. A tinta reduce a luz que doutro xeito se reflectiría, polo tanto, engadindo as tres cores obtemos a ausencia de luz, é dicir, o negro.
Nos modelos de cor aditiva, como o RGB, o negro obteríase coa ausencia de luz mentres que o branco é a combinación aditiva de todas as luces de cor primaria. No modelo CMY, é o contrario: o branco é a cor natural do fondo, e o negro o resultado da combinación completa de tintas coloreadas. Para aforrar custos de tinta e obter tons de negro máis intensos, as cores escuras prodúcense engadindo tinta negra xunto coas tintas ciano, maxenta e amarelo.
En impresión utilízase a técnica do medio ton para superpoñer tramas de puntos de cada cor primaria que permiten obter unha ampla gama de cores.
CNN+

CNN+ foi unha canle temática española de televisión que emitía 24 horas de información nada o 27 de xaneiro de 1999; o 28 de decembro de 2010 finalizou as súas emisións para dar paso á canle Gran Hermano 24 horas. Características
Estaba producida pola Compañía Independiente de Noticias de Televisión, empresa participada nun 50% pola compañía española Sogecable e noutro 50% pola compañía estadounidense Turner Broadcasting-Grup Time Warner (propietaria da cadea de información continua CNN). O slogan da canle era: Está pasando, lo estás viendo.
Emitía a nivel nacional a través da plataforma de televisión vía satélite de pago Digital+, e tamén gratuitamente a través da Televisión Dixital Terrestre nun dos dous multiplexores de Gestevisión Telecinco e, para o resto do mundo, vía Internet.
O 10 de decembro de 2010 confirmouse que o grupo PRISA pecharía a cadea, derivado da fusión entre Cuatro e Telecinco, e trasladando a todos os seus traballadores á axencia Atlas, propiedade de Telecinco.
COBIT

Obxectivos de Control para a información e Tecnoloxías relacionadas (COBIT, en inglés: Control Objectives for Information and related Technology) é un conxunto de mellores prácticas para o manexo de información creado pola Asociación para a Auditoría e Control de Sistemas de Información, (ISACA, en inglés: Information Systems Audit and Control Association), e o Instituto de Administración das Tecnoloxías da Información (ITGI, en inglés: IT Governance Institute) en 1992. Edicións
A primeira edición foi publicada en 1996; a segunda edición en 1998; a terceira edición en 2000 (a edición on-line estivo dispoñible en 2003); e a cuarta edición en decembro de 2005, e a versión 4. 1 está dispoñible desde maio de 2007.
Na súa cuarta edición, COBIT ten 34 obxectivos de alto nivel que cobren 318 obxectivos de control (específicos ou detallados) clasificados en catro dominios: Planificación e Organización, Adquisición e Posta en funcionamento, Entrega e Soporte, e, Supervisión e Avaliación. En inglés: Plan and Organize, Acquire and Implement, Deliver and Support, and Monitor and Evaluate. Misión
A misión de COBIT é "investigar, desenvolver, publicar e promocionar un conxunto de obxectivos de control xeralmente aceptados para as tecnoloxías da información que sexan autorizados (dados por alguén con autoridade), actualizados, e internacionais para o uso do día a día dos xestores de negocios (tamén directivos) e auditores. " Xestores, auditores, e usuarios benefícianse do desenvolvemento de COBIT porque lles axuda a entender os seus Sistemas de Información (ou tecnoloxías da información) e decidir o nivel de seguridade e control que é necesario para protexer os activos das súas compañías mediante o desenvolvemento dun modelo de administración das tecnoloxías da información. Val IT
Recentemente, ISACA publicou Val IT, que relaciona os procesos de COBIT cos procesos da xerencia maior requiridos para conseguir un bo valor dos investimentos en tecnoloxías da información.
COBOL

COBOL (acrónimo de COmmon Business Oriented Language) é unha linguaxe de programación compilada similar á lingua na súa sintaxe e orientada a emprego en empresas. É unha linguaxe procedural, imperativa, e desde o 2002 orientada a obxectos. Emprégase especialmente en empresas, en finanzas e en equipos da administración; fundamentalmente en servidores de empresas e para procesamentos en lote e tarefas de transaccións. A súa popularidade está minguando e estes sistemas están migrando a novas plataformas, noutras linguaxes. Historia
COBOL deseñouna en 1959 o consorcio CODASYL, composta por fabricantes de ordenadores, usuarios e o departamento de defensa dos Estados Unidos de América. Estivo baseada en parte no traballo de Grace Hopper, ao que se lle chamaba "a avoa de COBOL". COBOL creouse para ter unha linguaxe de programación para o procesamento de datos. O primeiro prototipo 1960 denominándose COBOL-60. Evolucionou rapidamente e foi revisado en 1961 a 1965. Estandarizouse por primeira vez en 1969, e fíxoo catro veces máis. As súas melloras posteriores foron o soporte de linguaxe orientada a obxectos. En 2018 o estándar da linguaxe é a ISO/IEC 1989: 2014.
COBOL ten unha sintaxe semellante ao inglés xa que foi deseñada para ser xa en si mesma unha linguaxe documentada e lexible. Pola contra, é unha linguaxe redundante e ten máis de 300 palabras reservadas. Cando en linguaxes actuais se pode escribir cunha sintaxe "y x", COBOL ten unha linguaxe máis verbal e indica " MOVE x TO y". O código de COBOL pártese en catro bloques: a identificacións, o ambiente, os datos e o procedemento. Ten unha xerarquía ríxida nas súas seccións, parágrafos e liñas. Carece dunha libraría ampla, xa que só conta cunha estándar de 43 declaracións e 87 funcións e unha soa clase. Esta linguaxe non tivo un interese no mundo académico e científico, polo que o seu deseño xurdiu só para a súa aplicación empresarial. Por iso, prestou atención a introdución e saída de datos, considerando só entradas de números e cadeas de texto. COBOL foi criticado ao longo da súa vida no mercado pola súa redundancia, o proceso de deseño e a falta de soporte para a programación estruturada, que derive en código monolítico e incomprensible.
COMECON

O Consello de Axuda Mutua Económica (CAME ou Comecon) foi unha organización de cooperación económica formada ao redor da Unión Soviética polos países do chamado socialismo real e cuxos obxectivos eran o fomento das relacións comerciais entre os estados membro nun intento de contrapesar aos organismos económicos internacionais de economía capitalista, así como presentar unha alternativa ao denominado Plan Marshall desenvolvido polos Estados Unidos para a reorganización da economía europea tras a segunda guerra mundial. Existiu entre xaneiro 1949 e abril de 1991.
Por impulso da Unión Soviética, os membros do CAME dividiron o traballo entre os distintos países, creando zonas produtoras de materias primas, siderurxia, industria petroquímica etc. , coincidindo con cada país, o que acentuaba a dependencia de todos eles da Unión Soviética que nalgunhas ocasións representaba o 40% dos intercambios entre os mesmos.
A súa fase de maior expansión internacional coincidiu cos anos 1970, cando controlaba o 10% do tráfico mundial de mercadorías. O 28 de xuño de 1991, cando se disolveu, apenas representaba o 6%. Países integrantes
URSS, xaneiro 1949
Bulgaria, xaneiro 1949
Checoslovaquia, xaneiro 1949
Hungría, xaneiro 1949
Polonia, xaneiro 1949
Romanía, xaneiro 1949
Albania, febreiro 1949-1987
República Democrática Alemá, 1950-1990
Mongolia, 1962
Cuba, 1972
Vietnam, 1978
Iugoslavia tiña categoría de membro asociado, en tanto como observadores fóronse unindo Afganistán, Angola, Etiopía, Finlandia, Laos, México, Mozambique, Nicaragua e Iemen do Sur.
COMETS

COMETS (acrónimo de Communications and Broadcasting Engineering Test Satellite), coñecido tamén co nome de Kakehashi (significando ponte) é un satélite de comunicacións experimental xaponés lanzado o 21 de febreiro de 1998 mediante un foguete H-2 desde o centro Espacial de Tanegashima. Características
O obxectivo de COMETS foi probar novas tecnoloxías en comunicacións relacionadas coas comunicacións interorbitais, emisións avanzadas, servizos móbiles desde órbita e mellora de grandes satélites xeoestacionarios. Durante o lanzamento, o fallo da segunda etapa do foguete H-2 deixou ao satélite nunha órbita máis baixa do previsto, impedíndolle alcanzar a órbita xeoestacionaria. Tras varias manobras orbitais o satélite foi posto nunha órbita recorrente desde onde se puideron levar a cabo algúns dos experimentos.
As operacións co satélite finalizaron o 6 de agosto de 1999.
CONTOUR

CONTOUR foi unha sonda espacial do programa Discovery da NASA lanzada o 3 de xullo de 2002 mediante un foguete Delta 7425 desde o centro espacial de Cabo Cañaveral para estudar dous cometas. Perdeuse contacto con ela despois do acendido do motor de inxección interplanetaria, aos 45 días de inserirse en órbita terrestre. Características
CONTOUR (acrónimo de Comet Nucleus Tour) foi lanzada para sobrevoar polo menos dous cometas, o cometa Encke en novembro de 2003 e o Schwassmann-Wachmann-3 en xuño de 2006. Foi enviada a órbita terrestre sen problemas mediante un foguete Delta 7425 o 3 de xullo de 2002 e permanaceu nesa órbita ata que as condicións foron adecuadas para ser inxectada nunha órbita interplanetaria, 45 días despois. O 16 de agosto acendeuse o motor da sonda, perdéndose o contacto coa mesma. En imaxes tomadas desde terra víronse tres obxectos onde debería estar CONTOUR, e o sistema de detección de mísiles norteamericano detectou un flash tres segundos antes do momento no que debería ter terminado a ignición do motor. A conclusión é que o motor estoupou mentres estaba acendido, destruíndo a sonda.
CONTOUR levaba a bordo catro instrumentos científicos que deberían ter servido para estudar os cometas, a súa orixe e a súa evolución.
COPII

A COPII (/cop dous/) é un coatómero, un tipo de proteína que forma o recubrimento de vesículas celulares que transportan proteínas desde o retículo endoplasmático rugoso ao aparato de Golgi. Este proceso denomínase transporte anterógrado, en contraste co transporte retrógrado asociado coas proteínas COPI (/cop un/). O nome "COPII" procede do inglés coat protein complex II (complexo proteico de cuberta II), que inicia o proceso de evaxinación das vesículas. As vesículas recubertas de COPII denomínanse vesículas COPII. O recubrimento ou revestimento consta de grandes subcomplexos de proteínas que están formados por catro subunidades diferentes. Proteínas de cuberta
O complexo de recubrimento COPII está formado por dous heterodímeros proteicos (en total catro subunidades), que son: Heterodímero Sec23p/Sec24p
Heterodímero Sec13p/Sec31p
Estas proteínas por si soas non poden causar a evaxinación da vesícula nin dirixir a vesícula á membrana diana correcta. Cómpre tamén a presenza de proteínas SNARE, as proteíns do cargamento e outras proteínas para que este proceso aconteza. Porén, a proteína COPII si causa as unións que forman o revestimento da vesícula, e, por tanto, orixina a súa liberación do retículo endoplasmático. O proceso exacto de como se leva a vesícula ata un lugar determinado, ou de como se determina ese lugar aínda non se coñece. Proceso de evaxinación
A GTPase Sar1p é unha proteína que hidroliza GTP e actúa como un "interruptor" molecular que cambia entre unha forma activa unida a GTP incrustada na membrana e unha forma inactiva unida a GDP soluble. A Sar1p unida a GDP inactiva é atraída ao lado citosólico do retículo endoplasmático. Sec12 é unha proteína transmembrana que se encontra no retículo endoplasmático e actúa como un factor de intercambio do nucleótido de guanina o estimular a liberación de GDP para permitir a unión no seu lugar de GTP. Agora, no estado unido a GTP, Sar1p sofre un cambio conformacional que deixa exposta unha cola hidrofóbica que pode ser inserida na bicapa lipídica, uníndoa á membrana. A Sar1p unida a membrana recruta o complexo Sec23p/24p para formar o que se coñece en conxunto como complexo de preevaxinación. O complexo de preevaxinación recruta o longo e flexible complexo Sec13p/31p. Os complexos Sec13p/31p polimerízanse no lado citosólico da membrana para formar unha estrutura reticulada convexa. A rede que se está a ensamblar causa que a membrana sobresaia cara a fóra ata que a vesícula acaba por evaxinarse. Algunhas proteínas son responsables do empaquetamento selectivo de cargamentos nas vesículas COPII. Por exemplo, Erv29p en Saccharomyces cerevisiae é necesaria para o empaquetamento do factor pro-α glicosilado. Cambios conformacionais
A COPII ten tres sitios específicos de unión nos que se poden formar complexos. A imaxe da dereita (Sed5) presenta o complexo Sec22 t-SNARE unido. Este sitio forma unións máis fortes, polo que é o máis favorecido. (Embo)
CORBA

CORBA son as siglas de Common Object Request Broker Architecture (en galego: "Arquitectura Común de Axente de petición de Obxectos"). É un estándar de interoperación cliente-servidor para sistemas distribuídos que foi desenvolto polo Object Management Group (OMG)). Características
O estándar CORBA define, basicamente: Un protocolo de comunicación (IIOPetc. ), permitindo que poidan interoperar aplicacións totalmente heteroxéneas en canto a lugar (máquina onde estea a correr), sistema operativo, linguaxe de programación, etc.
Unha linguaxe de interface (IDL), permitindo a descrición das API ou interfaces, e describindo os servizos dos que un compoñente prové.
Certos servizos verticais (definidos en IDL) que convén ter estandarizado.
Polo tanto, CORBA prové para obxectos a transparencia en canto a plataforma e lugar (máquina), o cal é unha característica fundamental en termos de arquitecturas distribuídas.
CORBA usa un IDL para especificar as interfaces (API) que os obxectos presentan ao mundo.
COS-B

COS-B (acrónimo de Celestial Observation Satellite) foi un observatorio espacial da Axencia Espacial Europea lanzado o 9 de agosto de 1975 mediante un foguete Delta 2913 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea. Inicialmente pretendíase lanzar o satélite mediante un foguete Europa 2, pero descartouse tralos diversos fallos técnicos co mesmo. Características
A misión de COS-B consistiu na observación da radiación gamma celeste no rango de enerxías entre 25 MeV e 1 GeV co obxectivo de estuda-los púlsares de raios gamma, cartografar a Galaxia en raios gamma e facer un estudo en detalle do púlsar Geminga.
O satélite foi inxectado nunha órbita altamente elíptica cun apoxeo de 100. 000 km e un perixeo de 350 km e unha inclinación orbital de case 90 graos.
O satélite tiña forma cilíndrica, cun diámetro de 140 centímetros e unha altura de 121 centímetros. Tendo en conta as catro antenas que sobresaían da parte inferior do cilindro, a altura total era de 172, 2 cm.
COS-B obtiña información sobre a súa orientación a partir dun sensor solar e dun sensor de albedo terrestre. A actitude controlábase mediante un sistema de control que usaba gas frío (nitróxeno) como propulsor. O mesmo sistema servía para axustar a rotación do satélite a unha velocidade de 10 revolucións por minuto, engadíndose un par de tobeiras de precesión para axustar o momento angular.
O sistema de telemetría usaba un transmisor en tempo real de 6, 5 watts de potencia e cunha taxa de transmisión de datos de 160 ou 320 bps, seleccionable. A enerxía eléctrica era proporcinada por 9480 células solares montadas en 12 subpaneis no cilindro do satélite.
A misión deuse por finalizada en abril de 1982 tras funcionar case o triplo do inicialmente estimado (6 anos e 8 meses fronte a dous anos previstos). O satélite reentrou na atmosfera o 18 de xaneiro de 1986. Instrumentación
Como único instrumento, COS-B levaba a bordo un telescopio de raios gamma, que funcionou sen problemas durante toda a misión salvo problemas puntuais coa cámara de chispas e a perda normal de rendemento co paso do tempo.
COSMO-SkyMed

COSMO-SkyMed (Constellation of Small Satellites for Mediterranean basin observation) ou COSMO é unha serie de satélites de observación terrestre italiano mediante radar de apertura sintética. Características
Os catro satélites COSMO lanzáronse entre 2007 e 2010 foron construídos por Alenia Spazio e operados pola Axencia Espacial Italiana (ASI). A súa misión foi observar a superficie terrestre e en especial a área do Mediterráneo en alta resolución para controlar o territorio nacional, monitorizar desastres medioambientais e usos agrícolas e cartografar cunha resolución de ata un metro. O radar dos COSMO-Skymed funcionaba en banda X. Todos foron lanzados mediante foguetes Delta 7420.
Os satélites COSMO formaban, xunto cos satélites ópticos franceses Pleiades, o Sistema Orfeo de observación terrestre.
CP 200

O CP 200 era un computador doméstico brasileiro producido pola empresa Prológica a partir de 1982. Era compatíbel en software e hardware co Sinclair ZX81 británico, aínda que fose unha copia menos fidedigna do que as máquinas concorrentes (TK82C e TK83). Foron comercializados dous modelos, que tiñan a aparencia exterior ben similar, mais o primeiro modelo que saíu tiña o logotipo da empresa en altorelevo e o chasis un pouco menor, mentres o segundo modelo tiña unha placa co logotipo na mesma posición. Posteriormente, Prológica redeseñou a caixa, engadiu unha saída para monitor de vídeo, fonte de alimentación externa, e relanzou o produto como "CP200S". Características
Memoria:
ROM: 8 KiB
RAM: 16 KiB (non ampliable internamente)
Teclado: mecánico simplificado con retorno auditivo, tipo calculadora, con 43 teclas, incluíndo dúas teclas vermellas que accionadas en conxunto provocaban un reset na máquina.
Monitor:
22 X 32 texto (en "vídeo inverso": caracteres claros sobre fondo escuro)
64 x 44 ("semi-gráfico")
Expansión:
1 Rañura de expansión de 50 pins (CP200: no lateral; CP200S: na parte traseira)
Portos:
1 saída para TV (modulador RF, canle 3)
1 saída para monitor (só no CP200S)
Interface de casete
1 conector para panca de mando
Almacenamento:
Gravador de casete (a 500/1500 bauds)
CPM 22

CPM 22 é un grupo musical brasileiro de hardcore melódico e punk rock. O grupo é orixinario da cidade de São Paulo, e ten ata o de agora 7 discos e dúas maquetas publicadas. Membros
Fernando Estéfano Badauí - Badauí — Voz (1995-)
Ricardo Di Roberto - Japinha — batería / coros (1999-)
Luciano Garcia - Luciano — guitarra (1999-)
Fernando Sanches Takara - Fernando — baixo (2005-2011), (2016-)
Philippe Fargnoli - Phil — guitarra / coros (2014 - )
Antigos membros
Heitor Gomes - Heitor — baixo (2011-2016)
Ronaldo Spínola - Portoga — baixo (1997-2005)
Eduardo Ippolito Torrano Gomes - Wally — guitarra e voces (1995-2008)
Xixo - baixo (1995-1997) e guitarra (1997-1999)
Arthur - batería (1995-1996)
Santiago - batería (1996-1999) Discografía
Maquetas
Como Por Moral (1996)
CPM 22 (1998)
Álbums
A Alguns Quilômetros de Lugar Nenhum (2000)
CPM 22 (2001)
Chegou A Hora De Recomeçar (2002)
Felicidade Instantânea (2005)
Cidade Cinza (2007)
Depois de um Longo Inverno (2011)
Suor e Sacrifício (2017)
Álbums de directo
MTV ao Vivo (2006)
CPM 22 - Acústico (2013)
Rock In Rio Ao Vivo (2016)
CQD

O antigo sinal de socorro CQD utilizábase nas transmisións telegráficas ata principios do século XX. CQD interpretouse como: "Come Quickly, Distress" (Veñan Rápido, Problemas), aínda que o seu autentico significado é: "CQ (Copy Quality)", código de chamada xeral e "D de Distress (Problema)". Orixes
Orixinouse o 7 de xaneiro de 1904 na "circular 57" da Compañía Marconi Internacional de Comunicacións Marítimas e comezouse a empregar o 10 de febreiro dese ano nas súas instalacións.
Os telégrafos empregaran tradicionalmente a "calidade de copia"(CQ Copy Quality) para identificar mensaxes do interese a todas as estacións ao longo dunha liña de telégrafo e segue utilizándose hoxe en día por radioaficionados para iniciar o contacto (CQ soa a seek you). O prefixo CQ trasladouse á radio e obviamente aos barcos, pero nin o telégrafo nin a radio tiñan unha chamada de auxilio, polo que Marconi suxeriu o uso dunha D para sinalar que había problemas.
Trala Conferencia Internacional da Comunicación Inalámbrica en Mar de Berlín en 1906, na que se aprobou un novo código máis sinxelo, o SOS adoptado case un ano antes por Alemaña, comezou a súa lenta desaparición, aínda que cómpre sinalar que nunca foi adoptado como sinal internacional. Representación
En Código Morse escríbese: — · — · / — — · — / — · ·
Co que demostrase por qué foi substituído por SOS ( ··· — — — ··· ), moito máis sinxelo.
Nos barcos británicos tardou máis en desaparecer. Así, no RMS Titanic, a primeira mensaxe de socorro foi: "CQD CQD CQD CQD CQD CQD de MGY MGY MGY MGY MGY position 41. 44 N 50. 24 W"
CREPA

A CREPA (Central Reguladora de Produtos Agrícolas) foi unha institución franquista encargada de fixar a cota de produtos agrícolas para vender a prezo de taxa. Historia e características
Era a encargada de fixar a cota forzosa que debía entregar cada concello a partir dos informes que elaboraban as Seccións Agronómicas a raíz das declaracións xuradas de superficie de cultivos de cada concello e dos rendementos medios dos diferentes produtos intervidos.
Posteriormente a Xunta Local Agrícola, composta polo alcalde, o xefe local de FET y de las JONS, o secretario do Concello e tres agricultores de entre os maiores contribuíntes, estipulaba o repartimento da cota por parroquias, e alí, a Xunta parroquial, integrada polo párroco, o alcalde de barrio e o mestre, facía o repartimento final entre os veciños. O sistema favorecía a comisión de todo tipo de arbitrariedades en función da situación e do grao de poder dos veciños no concello e nas respectivas parroquias, das envexas, inimizades persoais, amiguismos e corrupcións.
Foi implantado a partir da campaña 1944/45.
Tiñan que entregar unha cota forzosa de determinadas producións agrícolas (millo, trigo e centeo, patacas, leguminosas. .. ) pagadas a prezo de taxa.
CRRES

CRRES, acrónimo de Combined Release and Radiation Effects Satellite é un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 25 de xullo de 1990 mediante un foguete Atlas I desde Cabo Cañaveral para estudar a magnetosfera terrestre. Características
CRRES é un satélite do Programa de Probas Espaciais da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado coa finalidade de estudar os campos, partículas e o plasma da magnetosfera terrestre.
O satélite ten unha masa de 4383 kg e forma de prisma octogonal de 1 m de altura e 3 m entre caras opostas. Estabilizábase mediante xiro a 2, 2 r. p. m. , co eixo de xiro no plano da eclíptica. O satélite estaba dotado de oito compartimentos, catro con contedores con substancias químicas que ao ser liberadas permitían estudar as propiedades da magnetosfera e as outras catro contendo experimentos, como SPACERAD.
CRRES foi inxectado nunha órbita de transferencia xeoestacionaria na que permaneceu durante toda a súa misión, calculada inicialmente en tres anos. O satélite liberou substancias químicas ao espazo durante o amencer e o ocaso ao seu paso polo perixeo que foron seguidas mediante instrumentos ópticos e radar desde terra, medindo o seu movemento e expansión ó longo das liñas do campo magnético terrestre.
CRRES foi deseñado orixinalmente para ser lanzado por un transbordador espacial, pero o accidente do transbordador espacial Challenger fixo que se acabara lanzando nun Atlas I. O contacto co satélite foi perdido o 12 de outubro de 1991, antes de finalizar a súa misión nominal, posiblemente debido ao fallo dunha batería a bordo.
CSMA/CD

CSMA/CD (Carrier Sense Multiple Access with Collision Detection, posible tradución Acceso Múltiple con Escoita de Portadora e Detección de Colisións), é unha técnica usada nas redes Ethernet para mellorar as súas prestacións. Anteriormente a esta técnica usáronse as técnicas Aloha puro e Aloha ranurado, pero ámbalas dúas presentaban unhas prestacións baixas que deron lugar á técnica CSMA, que foi posteriormente mellorada coa aparición da CSMA/CD.
No método de acceso CSMA/CD, os dispositivos da rede que teñen datos para transmitir funcionan no modo escoitar antes de transmitir. CSMA
A técnica CSMA emprega un medio de acceso múltiple, e a estación que desexa emitir previamente escoita a canle antes de emitir. Se a canle está ocupada espera un tempo aleatorio e volve a escoitar. Cando detecta que a canle está libre pode actuar de dúas formas distintas: emitindo de inmediato ou esperando un tempo aleatorio antes de emitir.
Se emite cunha probabilidade p, dise que é un sistema CSMA p-persistente, mentres que se emite de immediato dise que é un sistema CSMA 1-persistente.
Unha vez comezado a emitir, non para ata que remata de enviar a trama completa. Isto supón que se pode producir unha colisión se dúas estacións intentan transmitir ao mesmo tempo, de forma que as tramas emitidas por ambas serán incompresibles para as outras estacións e a transmisión fallará. CSMA/CD
A técnica CSMA/CD supón unha mellora sobre a CSMA, pois a estación está a escoita ao mesmo tempo que emite, de forma que se detecta unha colisión detén inmediatamente a trasmisión.
A ganancia obtida é o tempo que non se continúa utilizando o medio para realizar unha transmisión que resultará errónea, e que poderá aproveitar outra estación para transmitir.
CSS

CSS (acrónimo do inglés Cascading Style Sheets - as follas de estilo) é unha linguaxe usada para definir a presentación de documentos escritos nunha linguaxe de marcación, como é o caso de HTML ou XML. Co uso das CSS, o que se pretende é separar a estrutura do documento do que sería a súa presentación. Por exemplo, o elemento de HTML <H1> indica que un bloque de texto é un cabezallo e que é máis importante que outro bloque etiquetado con <H2>. Versións anteriores do HTML tamén permitían definir o tamaño ou cor do texto, pero a ausencia dun estándar levaba a que en moitos navegadores as páxinas non se visualizasen correctamente.
Utilizando CSS, a presenza da etiqueta <H1> non proporciona información sobre a visualización (iso vai xa na folla de estilo), senón que indica cal é a estrutura do documento, dicindo que unha parte do documento é máis relevante que a outra (<H1> prima sobre <H2>, e esta á súa vez sobre <H3>). Esta observación é importante, por exemplo, no caso de o usuario acceder cun navegador textual, xa que así os bloques de texto apareceranlle nesta orde e non desubicados.
Desta forma, ao contrario da práctica habitual, que consiste en colocar as etiquetas de formatación dentro do propio documento, o programador crea unha ligazón para un único ficheiro (coa extensión. CSS) que contén os estilos. A grande vantaxe do sistema é que se se quixer modificar o estilo de todo un sitio, abonda con incidir nun único ficheiro (ou nun conxunto reducido) para os cambios se estenderen ao resto de documentos. Exemplos
/* este é un comentario en css */ body { font-family: Arial, Verdana, sans-serif; background-color: #FFF; margin: 5px 10px; } O código representado no espazo superior define que o documento se visualizará cunha fonte por defecto Arial. No caso de non estar dispoñíbel, substituiraa por Verdana. Igualmente, define as marxes de separación que deixará o corpo do documento, así como a cor de fondo (en formato hexadecimal).
A necesidade de utilizar follas de estilo CSS veu do progresivo uso do HMTL para dar formato, e non só para crear contido nos documentos. Isto daba lugar a un aumento do peso dos ficheiros, ao mesmo tempo que, polas limitacións da propia linguaxe, existía unha grande incompatibilidade entre navegadores pola falta de estándares.
As especificacións CSS pódense consultar na web do W3C (Word Wide Web Consortium), que é a entidade que define os estándares de Internet. As últimas modificacións no estándar inciden sobre todo na usabilidade e na súa adaptación aos internautas con algún tipo de discapacidade. Así, por exemplo, se un usuario utiliza un navegador que converte texto a voz, nas CSS pódese definir o idioma (galego, inglés, francés. .. ), o rexistro do texto (linguaxe xurídica, xornalística, científica, coloquial. .. ), o volume, o ritmo de lectura e outros parámetros.
CX 1

CX-1 (Chuang Xin 1, Innovación 1) é unha familia de satélites artificiais da China adicados ás comunicacións na modalidade "gardar e enviar": o satélite recibe información dunha estación, que garda e envía a unha segunda estación cando está ao seu alcance. Foron desenvolvidos pola Academia China de Ciencias, a Academia de Tecnoloxía Espacial de Shangai e Shanghai Telecomm.
Lanzáronse un total de catro unidades, denominadas CX 1-01, CX 1-02, CX 1-03 e CX 1-04, en 2003, 2008, 2011 e 2014 respectivamente, usando foguetes CZ-4B e CZ-2D. Trátase de pequenos satélites, de menos de 100 kg de masa, comezados a ser desenvolvidos en 1999 e que serven como demostradores para comunicacións nos campos do transporte, a protección da contorna, o transporte de petróleo e gas, o control de inundacións, a detección de lumes forestais e a monitorización de terremotos.
Cabaleiro (doenza)

O cabaleiro ou cabalo é unha contractura muscular dolorosa do pescozo. Afecta principalmente ao músculo esternocleidomastoideo, o maior músculo do pescozo. Pode afectar non obstante tamén outros sitios como o trapecio. O cabaleiro é máis frecuente en mulleres. As orixes poden ser por vía conxénita, infecciosa, traumática, ortopédica, por malformacións ou neurolóxica.
De xeito coloquial tamén se denomina postura a unha doenza ou sintoma similar.
Cabalete de Pintor (constelación)

Pictor ou Cabalete do Pintor é unha das constelacións austrais máis pequenas (declinación -50 a -60). Contén a estrela β Pictoris que está rodeada por un disco de po. Historia
Dado que foi creada por Nicolas Louis de Lacaille no século XVII, non foi visible para culturas antigas ou clásicas polo que non ten mitoloxía relacionada. Estrelas
Estrelas principais
α Pictoris, estrela subxigante branca de magnitude 3, 24, a máis brillante da constelación, situada a 99 anos luz.
β Pictoris, estrela branca de magnitude 3, 85 cun disco protoplanetario de 500 UA de diámetro ó redor dela. Atópase a 63 anos luz da Terra.
γ Pictoris, xigante laranxa de magnitude 4, 50, a terceira estrela máis brillante da constelación.
δ Pictoris, con magnitude 4, 72, unha estrela binaria espectroscópica cun período orbital de 1, 673 días. As súas compoñentes son unha xigante azul e unha estrela quente do tipo O.
RR Pictoris, nova que estourou en 1925 e coñecida coma Nova Pictoris, acadou magnitude 1, 25. É fácil de atopar a 1º37' ó suroeste de α Pictoris.
TX Pictoris (HD 37434), estrela variable eruptiva RS Canum Venaticorum cun brillo que varía entre magnitude 6, 08 e 6, 12.
AB Pictoris (HD 44627), nova anana laranxa cunha acompañante que pode que sexa unha anana marrón ou un planeta xigante.
Estrela de Kapteyn (VZ Pictoris), estrela subanana vermella, a estrela do halo galáctico máis próxima ó sistema solar e a segunda estrela con maior movemento propio entre tódalas coñecidas, distante 12, 8 anos luz.
Outras estrelas con designación de Bayer
ζ Pic 5, 44; θ Pic 6, 26; η1 Pic 5, 37; η2 Pic 5, 05; ι Pic – estrela dobre 5. 58, 6, 42; κ Pic 6, 10; λ Pic 5, 30; μ Pic 5, 69; ν Pic 5, 60
Estrelas con designación de Flamsteed
61 Pic 5, 20
Estrelas con planetas
HD 41004, sistema estelar composto por unha anana laranxa e unha anana vermella; ó redor da primeira delas descubriuse un planeta extrasolar, e ó redor da segunda unha anana marrón. Obxectos Notables do espazo profundo
NGC 1705, galaxia anana irregular a 17 millóns de anos luz da Terra.
Cabalga co demo

Cabalga co demo (en inglés: Ride with the Devil) é un filme estadounidense de 1999 dirixido por Ang Lee e protagonizado por Tobey Maguire, Skeet Ulrich, Jeffrey Wright e Jewel. Baséase na novela Woe to Live On de Daniel Woodrell, e está ambientado na guerra civil estadounidense. Conta a historia dun grupo de homes que se unen aos irregulares de Missouri, tamén coñecidos como Bushwhackers, unidades guerrilleiras leais ás unidades pro-Confederación do estado, e a súa guerra contra Northern Jayhawkers, aliados co exército da Unión. Simon Baker, Jonathan Rhys Meyers, Jonathan Brandis, Jim Caviezel, Mark Ruffalo e Celia Weston compoñen o resto do elenco.
Estreouse en galego o 25 de xaneiro de 2023 a través da TVG.
Cabaliño (constelación)

Equuleus ou Poldro é a segunda constelación máis pequena das 88 constelacións, só superada pola Cruz do Sur. A pesar disto e de no ser das máis brillantes (ningunha das súas estrelas supera a magnitude 4), foi unha das 48 constelacións catalogadas por Tolomeo. Mitoloxía
Equuleus é asociado có poldro Celaris, quen foi irmán do cabalo alado Pegaso. Celaris foi regalado a Castor por Mercurio. Características notables
Equleuus non é unha constelación particularmente destacada. A súa estrela máis brillante é α Equulei (Kitalpha), de magnitude 3, 92.
Hai poucas estrelas variables en Equuleus. Só cerca de 25 son coñecidas, a meirande parte delas son escuras. γ Equulei é unha variable Alfa2 Canum Venaticorum, cun brillo que varía entre magnitude 4, 58 e 4, 77 cun período de case 12½ minutos. R Equulei é unha variable Mira cun brillo que oscila entre magnitude 8, 0 e 15, 7 nun período de preto de 261 días.
Equuleus contén algunhas estrelas dobres de interese. γ Equulei está formada por unha estrela primaria cunha magnitude de preto de 4, 7 (lixeiramente variable) e unha estrela secundaria de magnitude 11. 6, separadas por 2 segundos de arco. ε Equulei está formada por catro compoñentes. As tres máis brillantes son de magnitudes 6, 0, 6, 3, e 7, 2. δ Equulei é unha estrela binaria cunha órbita periódica de 5, 7 anos, este período orbital é o máis curto dos períodos orbitais para unha estrela do tipo binaria visual que se teña datado ata o momento. A separación das dúas compoñentes do sistema nunca supera os 0, 35 segundos de arco. Estrelas
Estrelas con nome propio:
(8/α Equ) 3, 92 Kitalpha [Kitel Phard, Kitalphar]
< قطعة الفرس qiţcat[u] al-faras Parte do cabalo
Estrelas con designación de Bayer:
10/β Equ 5, 16; 5/γ Equ 4, 70; 7/δ Equ 4, 47; 1/ε Equ 5, 30; 2/λ Equ 6, 72
Estrelas con designación de Flamsteed:
3 Equ 5, 63; 4 Equ 5, 94; 6 Equ 6, 07; 9 Equ 5, 81 Obxectos Notables do espazo profundo
Debido a que é de tamaño pequeno e a súa distancia do plano da Vía Láctea, Equuleus non contén obxectos notables de espazo profundo. Son notables as galaxias NGC 7015, NGC 7040, NGC 7045 e NGC 7046.
Caballito, Buenos Aires

Caballito é un barrio situado no centro xeográfico da cidade de Bos Aires, capital da Arxentina.
O barrio está atravesado polo Ferrocarril General Sarmiento (existindo a estación Caballito), pola liña A do Metro de Bos Aires (estacións Río de Janeiro, Acoyte e Primera Junta) e diversas liñas de autocar. Tamén é onde se localiza o estadio do Club Ferro Carril Oeste.
Cabalo American Quarter

O cabalo American Quarter é unha raza de cabalo orixinaria dos Estados Unidos. Comezou a formarse coa chegada dos europeos ó continente norteamericano, ó redor de 1611, polo cruzamento dos cabalos traídos polos ingleses e españois, e cabalos de indíxenas (mustang), tamén de ascendencia ibérica. Posteriormente, dezasete garañóns e eguas, orixinalmente purosangue ingleses, foron levados ós Estados Unidos. Entre os purosangues ingleses importados figura Janus un fillo de Godolphin Barb.
Co tempo xurdiu un equino compacto e bastante musculoso, quen de percorrer distancias curtas a gran velocidade. O primeiro Stud Book con rexistro xenealóxico da raza comezou en 1941, en Texas. O rexistro para cabalo American Quarter aínda acepta a inclusión de purosangues ingleses, ou sexa, acéptanse cruzamentos QM × QM ou PSI × QM.
Cabalo andaluz

O cabalo andaluz (oficialmente Pura Raza Española) é unha raza de cabalo española orixinaria de Andalucía. Trátase dun cabalo ibérico de tipo barroco que está entre as razas equinas máis antigas do mundo. En España, tamén se lle coñece comunmente como "cabalo español" e denomínaselle oficialmente "Pura Raza Española" (PRE), porque se considera que o andaluz é o cabalo español por antonomasia, malia que existen moitas outras razas equinas españolas. Porén, na maioría de países recibe o nome de "cabalo andaluz". O cabalo cartuxano é unha das liñas de cría máis importantes desta raza.
Ó longo da historia o cabalo andaluz tivo un papel fundamental na formación de razas equinas europeas e americanas, como o cabalo hispano-árabe, o hispano-bretón, o frisón, o lipizzan, o kladruber, o crioulo, o paso fino, o peruano de paso, o mustang, o Alter Real e o lusitano.
Cabalo frisón

O cabalo frisón é unha raza de cabalos de cor negra orixinaria de Frisia. É un animal de temperamento dócil e fisicamente bastante robusto. Foi creado principalmente en Frisia, no litoral norte dos Países Baixos, de onde se orixina o seu nome.
É difícil datar a orixe do cabalo frisón con precisión. É certo que o cabalo era famoso na Idade Media pois aparece en traballos de arte daquel período. No século XVII foi empregado para traballos de carga. Debido ó seu espléndido trote, o frisón foi tamén usado posteriormente para traballos leves. Isto, infelizmente, limitou o seu uso en agricultura e conduciu ó declive do número de animais a comezos do século XX. Case foi levado á extinción durante a segunda guerra mundial pois era moi empregado para tirar dos canóns, quedando tan só cinco garañóns e algunhas éguas trala guerra. Unha procreación sistemática restabeleceu a calidade da raza e os seus números son crecentes. Mide entre 1, 65 m e 1, 75 m de altura. Salienta por ser un excelente animal de tiro, aínda que tamén é utilizado como animal de sela. É un animal doado de manter dende o punto de vista económico, e é moi dócil.
Cabana (arquitectura)

Cabana, barraca, cabanel, casoupa, casoupo, chabola ou choza son denominacións dadas ás vivendas construídas artesanalmente, moitas veces de fráxil constitución. É un tipo de casa xeralmente localizada fóra dos centros urbanos, construída esencialmente a partir de técnicas e materias primas locais. Emprégase tanto como vivenda como para acomodación turística. Cabana tamén se emprega para referirse a construcións militares de establecemento temporal.
Presenta diferenzas no Brasil, máis de natureza rexional, conforme o material empregado na súa construción, do que é típico nas rexións africanas. Cómpren sinalar as cabanas dos indíxenas americanos (tejupar), feitas de palla, nas que os primeiros cronistas acharon parecidos coas cabanas portuguesa dos campesiños do norte. Desas cabanas algunhas eran de colmo e outras estaban construídas con madeira ou barro amasado (taipa). Etimoloxía
A palabra cabana procede do latín capanna, que significa casa rústica. Capanna tamén orixinou as palabras cabina e gabinete.
Cabassous centralis

Cabassous centralis, coñecido na bibliografía internacional como armadillo de cola espida de Centroamérica, é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados, familia dos dasipódidos (única da orde) e subfamilia dos tolipeutinos, unha das catro que integran o xénero Cabassous, nativo do sur de México, América Central e a parte norte de Suramérica.
Cabassous tatouay

Cabassous tatouay, coñecido na bibliografía internacional como armadillo de cola espida xigante, é unha especie de mamífero placentario da orde dos cingulados, familia dos dasipódidos (única da orde) e subfamilia dos tolipeutinos, unha das catro que integran o xénero Cabassous, que vive na rexión centro-oriental de América do Sur (sur do Brasil, sueste de Paraguai, nordeste da Arxentina e nordeste do Uruguai).
Cabeceira municipal

Cabeceira municipal é un termo xenérico utilizado en diversos países para a unha localidade ou cidade que concentra as autoridades administrativas dunha rexión o territorio que é coñecido como concello ou xunta. É unha capital municipal o sede administrativa da municipalidade, a cabeceira goberna outras poboacións dentro do concello.
A cabeceira municipal é a localidade que conta con inmobles para os servizos públicos e instalacións importantes, como edificio da xunta ou pazo municipal, escolas, biblioteca, servizo postal, policía, auditorio, bancos, mercado e conexións co autovías ou estadas principais.
Cabecinegra escocesa

A cabecinegra escocesa é unha raza de ovella orixinaria de Escocia. Tamén se lle chama cabecinegra da Terra Alta, escocesa de montaña, kerry, linton e máis nomes menores. É a ovella máis común no Reino Unido. Características
As cabecinegras escocesas caracterízanse fundamentalmente por ter cornos, tanto os machos coma as femias. Teñen o rostro negro, ás veces con trazas brancas, e as patas tamén negras.
Teñen unha la longa que as protexe da humidade e do vento, e ofrecen unha moi boa resistencia aos climas rigorosos das distintas partes de Gran Bretaña. Hai distintas variedades de cabecinegra escocesa, como a de Perth, que é máis grandeira e cunha la máis longa e frecuente no leste de Escocia, ou a de Lanark, que é algo máis pequena e coa la máis curta, máis común en Escocia e en Irlanda. Historia
Non é seguro cando se comezou a coidar da cabecinegra escocesa coma unha raza á parte, nin onde, pero probabelmente no sur de Escocia e no norte de Inglaterra. Sábese, por exemplo, que algúns mosteiros do século XII xa criaban ovellas de cara escura, fundamentalmente para a produción de la. E en 1503 o rei Xaime IV de Escocia xuntou un rabaño de 5. 000 cabecinegras escocesas no bosque de Ettrick, ao sur de Peebles, nas Estremas escocesas.
Na actualidade, unha de cada tres ovellas británicas é unha cabecinegra escocesa, e é a raza máis representativa entre as ovellas de montaña. Dende o sur de Escocia estendeuse cara ao norte no século XIX, chegando á Terra Alta e ás illas escocesas. Tamén chegou daquela ao norte de Irlanda. Esta raza introduciuse nos Estados Unidos en 1861, se ben non é unha raza demasiado común naquel país. Rendibilidade
O éxito da cabecinegra escocesa débese a que é moi boa produtora de carne, de leite e de la. Poden dar un año e unha rapa por ano, incluso cando as condicións de pasto son frouxas. A carne carece de graxa innecesaria e ten un sabor característico. Producen de entre 1, 3 e 3 kgs de la anuais, dependendo da variedade de ovella, e a la é unha das máis prezadas.
É ademais moi resistente a enfermidades, e non se teñen rexistrados casos de mal das ovellas tolas nas armentías de cabecinegras escocesas.
Cabeza de cobra

A cabeza de cobra, esterloquia, herba bicha ou aristoloquia, (Aristolochia paucinervis) é unha herbácea da familia das aristoloquiáceas. En Galicia esta é a planta nutricia da eiruga da bolboreta arlequín. Caracteres
Planta herbácea e vivaz que forma unha pequena tuberosidade subterránea, da que parten numerosas raíces de cor ocre claro, que se fincan verticalmente no chan. Os talos, de 30-40 cm, desenvólvense en zigzag. Nos cóbados levan senllas follas glaucas, alternas, pecioladas, acorazonado-triangulares, coas marxes finamente dentadas e rugosas polo envés. As flores aparecen solitarias nas axilas das follas, sostidas por un pedúnculo moito máis longo que o rabiño foliar; teñen cor apardazada, co beizo superior púrpura escuro. Froito globuloso, con 6 liñas de cor verde intensa que o percorren lonxitudinalmente. Florece na primavera. Distribución e hábitat
No Mediterráneo, Península Ibérica e en Macaronesia. Habita en cultivos, matogueiras aclaradas e zonas ruderalizadas. Xeófito. Usos
As súas infusións son excitantes, chegando a ser tóxicas a doses elevadas. Taxonomía
Aristolochia paucinervis foi descrita por Auguste Nicolas Pomel e publicada en Nouveau Materiaux pour la Flore Atlantique 1: 136. 1874. Etimoloxía Aristolochia: nome xenérico que deriva das palabras gregas aristos ( άριστος )
"que é útil" e locheia ( λοχεία )
"nacemento", polo seu antigo uso como axuda nos partos. Porén, segundo Cicerón, a planta leva o nome dun tal "Aristolochos", que a partir dun soño, aprendera a utilizala como un antídoto para as mordeduras das serpes. paucinervis: epíteto latino que significa "pouco veado". Sinonimia Aristolochia longa subsp. paucinervis (Pomel) Batt.
Cabeza de fauno (Michelangelo)

A Cabeza de fauno é unha escultura desaparecida de Michelangelo, crese que foi copiada doutra antiga e executada durante a súa aprendizaxe no Pazo Medici Riccardi de Lourenzo o Magnífico en Florencia, entre 1489 e 1492.
Na Casa Buonarroti atópase dende 1989, unha escultura de Cesare Zocchi que está sen datar, pero pénsase que a realizou a finais do século XIX, na que representa a Michelangelo moi pequeno esculpindo a cabeza de fauno, unha escultura que se gardaba na Galería Uffizi e que se pensaba que podería ser a de Buonarroti, desapareceu durante a segunda guerra mundial nun traslado realizado polas tropas alemás.
Cabeza de guerreiro de Rubiás

A cabeza de guerreiro de Rubiás é unha estatua dunha cabeza masculina realizada en granito e datada no século I. Trátase dun dos exemplares máis representativos da escultura galaico romana, no esplendor da cultura castrexa. Na actualidade consérvase no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense. Historia
Descuberta
A súa descuberta tivo lugar no Castro de Rubiás situado ao carón do río Cadós, na parroquia de Santiago de Cadós do ourensán concello de Bande.
A existencia deste castro xa era coñecida desde antigo, pero non foi ata o 24 de outubro de 1935 que se puxo de manifesto a súa importancia arqueolóxica grazas á visita dun grupo de membros da Comisión de Monumentos, entre eles López Cuevillas, Otero Pedrayo e Jesús Soria. Esta visita foi recollida pouco despois por Domingo Fontenla no Boletín da Comisión. No seu relato destacou a calidade dos achados materiais e entre eles: unha pequena aguia de bronce, unha inscrición dedicada a Traxano, frisos, xambas e trísceis das cabanas e esta cabeza que foi atopada coroando unha fonte do pobo, completamente descontextualizada.
Estudo
Tradicionalmente tense considerado que esta cabeza é parte da estatua de ADRONO VEROTI F. , estatua xa citada como existente no lugar da descuberta no ano 1609 polo celanovense Mauro Castellá Ferrer na súa obra Historia de Santiago Apostol onde fai a seguinte descrición: No ano 1733 Huerta y Vega recolleu esta referencia nos seus Annales de Galicia e, un século máis tarde, fixo eco de Juan Agustín Ceán Bermúdez no Sumario de Antigüedades Romanas que hay en España (1832). Descrición
Trátase dunha peza moi ben executada. Un certo aire cadavérico fai semellar que fose elaborada a partir dunha máscara funeraria.
As súas medidas son: 30 x 30 x 20 cm.
Ollos grandes e de forma amendoada e sen pupilas, o nariz prominente e alongado. A boca de beizos moi pouco perfilados represéntase pechada e cun rictus que transmite a idea dunha melancólica ironía. O cabelo represéntase como un lixeiro reborde detrás da cabeza na zona occipital. Algúns autores interpretan este reborde como a representación do casco.
Cabelo ou casco non tapan as ben definidas orellas. O pescozo decórase cun torque do que non se conserva a fronte.
Cabeza do motor

Nun motor de combustión interna a cabeza do motor é a tampa de fechamento da parte superior do bloque de cilindros; é a parte superior da cámara de combustión e onde se localizan as buxías ou inxectores e as válvulas de admisión e exhaustión.
Alén de facilitar a manutención do motor, a cabeza do motor é a chave para o bo desempeño, por determinar o formato da cámara de combustión, a pasaxe dos gases de admisión e exhaustión, o funcionamento das válvulas e o seu comando.
Usualmente é manufacturada no mesmo material do restante do bloque, ferro fundido ou, en motores de alto desempeño, aliaxes de aluminio.
Cabicha

Unha cabicha é o resto dun pito (ben de tabaco, ben doutra substancia) cando xa está case totalmente fumado, incluíndo o filtro, se o ten. Son moi nocivos para o medio natural, pois o algodón está impregnado de nicotina e alcatrán e xa non é biodegradable. Provocan incendios, sobre todo no verán e poden ser instrumentos de tortura.
Segundo a norma actual en España desde xullo de 2006 tirar cabichas pola xanela dos automóbiles está penado con catro puntos menos no carnet de conducir, debido á súa perigosidade na creación de lumes forestais.
Cabify

Cabify é un empresa de transporte de viaxeiros en automóbiles de alugueiro con chofer. A empresa opera en España, Portugal e Hispano América a través dunha aplicación propia para teléfonos móbiles. A empresa foi fundada en 2011 por Juan de Antonio, enxeñeiro de telecomunicacións.