Quarconio

En física de altas enerxías, un quarconio (derivado de quark, coa terminación -onio de positronio ) é un mesón que consiste nun quark encanto ou un quark fondo e o seu propio antiquark, e polo tanto non ten sabor. As partículas antriores chámaselles respectivamente. Estas partículas chámanse charmonium ('encantonio') e bottomonium ('fondonio'), respectivamente.
Exemplos de quarcónios son a partícula J/ψ (que é un encantonio) e a partícula Υ (que é un fondonio). Debido á gran masa do quark cume, tarcouse en atopar o "toponio" correspondente (xa que este quark se decae por interacción electrodébil de xeito rápido, dificultando que se poida formar o estado ligado). O seu descubrimento tivo lugar no ano 2025 no CERN (CMS e ATLAS). Os mesóns que constan de quarks lixeiros e os seus antiquarks xeralmente non se chaman quarconios, en parte porque teñen masas similares e non se distinguen facilmente entre si.
Debido á gran diferenza de masa entre os quarks encanto ou fondo e outros quarks, as familias encantonia e fondonia non se mesturan entre si nin con outros mesóns insípidos. Encantonio
Na táboa seguinte, a mesma partícula pode referirse ao seu número espectroscópico ou á súa masa. Nalgúns casos, utilízanse estados de excitación: Ψ' é o primeiro estado de excitación de Ψ (por razóns históricas, esta última partícula chámase J/ψ ); Ψ" é o segundo estado, e así sucesivamente. Na práctica, os nomes do mesmo cadro son sinónimos.
Algúns destes estados xa foron preditos pero aínda non foron descubertos; outros non están confirmados. Os números cuánticos da partícula X(3872) son descoñecidos; a súa identidade é controvertida e podería ser: un candidato ao estado 13 D 2;
un encantonio en estado híbrido;
unha molécula D 0 D ¯ ∗ 0 {\displaystyle D^{0}{\bar {D}}^{*0}}. Fondonio
Na seguinte táboa, a mesma partícula pode denominarse coa súa numeración espectroscópica ou coa da súa masa.
Algúns destes estados están previstos pero aínda non descubertos; outros non están confirmados. Cromodinámica cuántica (QCD) e quarconios
O cálculo das propiedades dos mesóns dentro da QCD é completamente non perturbativo. Como resultado, é o único método xeral dispoñible para os cálculos de QCD en rede. Non obstante, debería haber algunhas simplificacións para os quarks pesados.
Os quarks lixeiros nun mesón móvense a velocidades relativistas porque a masa do estado límite é moito maior que a masa do quark. Os quarks encanto e fondo nos seus quarconios móvense relativamente lentos. Calculouse que a velocidade, v, é 0, 3 veces a velocidade da luz para o quark encanto e 0, 1 para o quark fondo. Polo tanto, este cálculo pódese considerar como unha expansión en potencias de v e denomínase cromodinámica cuántica non relativista (NRQCD).
A NRQCD tamén foi cuantizada como unha teoría de gauge de rede. Isto facilita algo o cálculo das propiedades do quarconio. Atopouse unha boa concordancia coas masas do fondonio. De feito, isto proporciona unha das mellores probas non perturbativas da QCD. Para a familia encanto, o axuste non é tan bo. Presumiblemente, v non é abondo pequeno como para que a NRQCD sexa abondo precisa.
Propúxose a desaparición dos quarconios como un medio para demostrar a formación de plasma de quarks-gluóns durante os experimentos.