proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
ATC Código A06

Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.
A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO A06A Laxantess
A06AA Suavizantes, Emolientes
A06AA01 Parafina líquida
A06AA02 Docusato de sodio
A06AA51 Parafina líquida, combinacións
A06AB Laxantes de contacto
A06AB01 Oxifenisatina
A06AB02 Bisacodil
A06AB03 Dantron
A06AB04 Fenolftaleina
A06AB05 Aceite de rícino
A06AB06 Glicosidos do Sena
A06AB07 Cascara
A06AB08 Picosulfato de sodio
A06AB09 Bisoxatin
A06AB20 Laxantes de contacto en combinación
A06AB30 Laxantes de contacto en combinación con alcaloides da belladona
A06AB52 Bisacodil, combinacións
A06AB53 Dantron, combinacións
A06AB56 Glicosidos do sena, combinacións
A06AB57 Cascara, combinacións
A06AB58 Picosulfato de sodio, combinacións
A06AC Formadores de volume
A06AC01 Ispagula (sementes de psylla)
A06AC02 Etulosa
A06AC03 Esterculia
A06AC05 Sementes de liño
A06AC06 Metilcelulosa
A06AC07 Triticum (fibra)
A06AC08 Policarbofil calcio
A06AC51 Ispagula, combinacións
A06AC53 Esterculia, combinacións
A06AC55 Sementes de liño, combinacións
A06AD Laxantes osmóticos
A06AD01 Carbonato de magnesio
A06AD02 Óxido de Magnesio
A06AD03 Peróxido de Magnesio
A06AD04 Sulfato de Magnesio
A06AD10 Sales minerais en combinaicións
A06AD11 Lactulosa
A06AD12 Lactitol
A06AD13 Sulfato de sodio
A06AD14 Pentaeritritil
A06AD15 Macrogol
A06AD16 Manitol
A06AD17 Fosfato de sodio
A06AD18 Sorbitol
A06AD19 Citrato de magnesio
A06AD21 Tartarato de sodio
A06AD61 Lactulosa, combinacións
A06AD65 Macrogol, combinacións
A06AG Enemas
A06AG01 Fosfato de sodio
A06AG02 Bisacodil
A06AG03 Dantron, incluíndo combinacións
A06AG04 Glicerol
A06AG06 Aceite
A06AG07 Sorbitol
A06AG10 Docusato sódico, incluíndo combinacións
A06AG11 Laurilsulfato, incluíndo combinacións
A06AG20 Combinacións
A06AX Outros laxantes
A06AX01 Glicerol
A06AX02 Médicamentos producidos de Dióxido de carbono
ATC Código A07

Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.
A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO A07A Antiinfecciosos intestinais
A07AA Antibióticos
A07AA01 Neomicina
A07AA02 Nistatina
A07AA03 Natamicina
A07AA04 Estreptomicina
A07AA05 Polimixina B
A07AA06 Paromomicina
A07AA07 Amfotericina B
A07AA08 Kanamicina
A07AA09 Vancomicina
A07AA10 Colistina
A07AA11 Rifaximina
A07AA51 Neomicina, combinacións
A07AA54 Estreptomicina, combinacións
A07AB Sulfonamidas
A07AB02 Phthalilsulfatiazol
A07AB03 Sulfaguanidina
A07AB04 Succinilsulfatiazol
A07AC Derivados Imidazólicos
A07AC01 Miconazol
A07AX Outros antiinfecciosos intestinais
A07AX01 Broxiquinolina
A07AX02 Acetarsol
A07AX03 Nifuroxazida
A07AX04 Nifurzida A07B Adsorbentes intestinais
A07BA Preparados con carbón
A07BA01 Carbón medicinal
A07BA51 Carbón medicinal, combinacións
A07BC Outros adsorbentes intestinais
A07BC01 Pectina
A07BC02 Caolín
A07BC03 Crospovidona
A07BC04 Atapulgita
A07BC05 Diosmectita
A07BC30 Combinacións
A07BC54 Atapulgita, combinacións A07D Antipropulsivos
A07DA Antipropulsivos
A07DA01 Difenoxilato
A07DA02 Opio
A07DA03 Loperamida
A07DA04 Difenoxina
A07DA05 Óxido de Loperamida
A07DA52 Morfina, combinacións
A07DA53 Loperamida, combinacións A07E Axentes antiinflamatorios intestinais
A07EA Corticoesteroides para uso local
A07EA01 Prednisolona
A07EA02 Hidrocortisona
A07EA03 Prednisona
A07EA04 Betametasona
A07EA05 Tixocortol
A07EA06 Budesonia
A07EA07 Beclometasona
A07EB Axentes antialérxicos, excl. corticoesteroides
A07EB01 Ácido cromoglicico
A07EC Ácido aminosalicílico e axentes similares
A07EC01 Sulfasalazina
A07EC02 Mesalazina
A07EC03 Olsalazina
A07EC04 Balsalazida A07F Microorganismos antidiarreicos
A07FA Microorganismos antidiarreicos
A07FA01 Órganismos produtores de Ácido láctico
A07FA02 Saccharomyces boulardii
A07FA51 Órganismos produtores de Ácido láctico, combinacións A07X Other antidiarrheals
A07XA Outros antidiarreicos
A07XA01 Tanato de albumina
A07XA02 Ceratonia
A07XA03 Derivados doCalcio
A07XA04 Racecadotril
A07XA51 Tanato de albumina, combinacións
ATC Código A08

ATC Código A08 é unha sección do Código ATC A (referido ao aparato dixestivo e o metabolismo), á súa vez sección do sistema de clasificación química anatómico-terapéutica.
O apartado A08A inclúe preparados antiobesidade, excluíndo produtos dietéticos. A sección A08AA refírese a produtos antiobesidade que actúan no sistema nervioso central:
A08AA01 Fentermina
A08AA02 Fenfluramina
A08AA03 Amfepramona
A08AA04 Dexfenfluramina
A08AA05 Mazindol
A08AA06 Etilamfetamina
A08AA07 Catina
A08AA08 Clobenzorex
A08AA09 Mefenorex
A08AA10 Sibutramina
A08AA56 Efedrina, combinacións
A sección A08AB refírese a produtos antiobesidade que actúan no sistema nervioso periférico:
A08AB01 Orlistat
ATC Código A09

ATC Código A09 é unha sección do Código ATC A, unha categoría do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica referida aos fármacos de uso sobre o sistema dixestivo e o metabolismo. A09A Dixestivos, incluíndo enzimas
A09AA Preparados enzimáticos
A09AA01 Diastase
A09AA02 Multienzimas (lipase, protease etc. )
A09AA03 Pepsina
A09AA04 Tilactase
A09AB Preparados de ácidos
A09AB01 Ácido clorhídrico glutámico
A09AB02 Clorhídrico betaina
A09AB03 Ácido clorhídrico
A09AB04 Ácido cítrico
A09AC Preparados con enzimas e ácidos en combinación
A09AC01 Pepsina e preparacións ácidas
A09AC02 Multienzimas e preparacións ácidas
ATC Código A10

Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.
A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO A10A Insulinas e análogos
A10AB Insulinas e analogos, de acción rápida
A10AB01 Insulina (humana)
A10AB02 Insulina (vaca)
A10AB03 Insulin (porco)
A10AB04 Insulin lispro
A10AB05 Insulin aspart
A10AB06 Insulin glulisina
A10AB30 Combinacións
A10AC Insulinas e análogos, de acción intermedia
A10AC01 Insulina (humana)
A10AC02 Insulina (vaca)
A10AC03 Insulina (porco)
A10AC04 Insulina lispro
A10AC30 Combinacións
A10AD Combinacións de insulinas e análogos de acción intermedia e acción rápida
A10AD01 Insulina (humana)
A10AD02 Insulina (vaca)
A10AD03 Insulina (porco)
A10AD04 Insulin lispro
A10AD05 Insulin aspart
A10AD30 Combinacións
A10AE Insulinas e análogos de acción prolongada
A10AE01 Insulina (humana)
A10AE02 Insulina (vaca)
A10AE03 Insulin (porco)
A10AE04 Insulin glargina
A10AE05 Insulin detemir
A10AE30 Combinacións A10B Drogas hipoglucemiantes orais
A10BA Biguanidas
A10BA01 Fenformina
A10BA02 Metformina
A10BA03 Buformina
A10BB Sulfonamidas, derivados da urea
A10BB01 Glibenclamida
A10BB02 Clorpropamida
A10BB03 Tolbutamida
A10BB04 Glibornurida
A10BB05 Tolazamida
A10BB06 Carbutamida
A10BB07 Glipizida
A10BB08 Gliquidona
A10BB09 Gliclazida
A10BB10 Metahexamida
A10BB11 Glisoxepida
A10BB12 Glimepirida
A10BB31 Acetohexamida
A10BC Sulfonamidas (heterociclica)
A10BC01 Glimidina
A10BD Combinacións de fármacos hipoglucemiantes orais
A10BD01 Fenformina e Sulfonamidas
A10BD02 Metformina e sulfonamidas
A10BD03 Metformina e rosiglitazona
A10BF Inhibidores da Alfa glucosidasa
A10BF01 Acarbosea
A10BF02 Miglitol
A10BF03 Voglibose
A10BG Tiazolidindionas
A10BG01 Troglitazona
A10BG02 Rosiglitazona
A10BG03 Pioglitazona
A10BX Outras drogas hipoglucemiantes orais
A10BX01 Goma guar
A10BX02 Repaglinida
A10BX03 Nateglinida A10X Outras drogas usadas en diabetes
A10XA Inhibidores da Aldosa reductasa
A10XA01 Tolrestat
ATC Código A11

O ATC Código A11 é unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.
A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO A11A Multivitamínicos, combinacións
A11AA Multivitamínicos con minerais
A11AA01 Multivitamínicos e ferro
A11AA02 Multivitamínicos e calcio
A11AA03 Multivitamínicos e outros minerais, incluíndo combinacións
A11AA04 Multivitamínicos e elementos trazas A11C Vitaminas A e D, incluíndo combinacións das dúas
A11CA Vitamina A soa
A11CA01 Retinol (vit A)
A11CA02 Betacaroteno
A11CC Vitamina D e análogos
A11CC01 Ergocalciferol
A11CC02 Dihidrotachisterol
A11CC03 Alfacalcidol
A11CC04 Calcitriol
A11CC05 Colecalciferol
A11CC06 Calcifediol
A11CC07 Paricalcitol
A11CC20 Combinacións A11D Vitamina B1, soa e en combinación con vitaminas B6 e B12
A11DA Vitamina B1 soa
A11DA01 Tiamina (vit B1)
A11DA02 Sulbutiamina
A11DA03 Benfotiamina A11G Ácido ascórbico (vitamina C), incluíndo combinacións
A11GA Ácido ascórbico (vitamina C), monodroga
A11GA01 Ácido ascórbico (vitamina C)
A11GB Ácido ascórbico(vitamina C), combinacións
A11GB01 Ácido ascórbico (vitamina C) e calcio A11H Outros preparados de vitaminas, monodrogas
A11HA Outros preparados de vitaminas, monodrogas
A11HA01 Nicotinamida
A11HA02 Piridoxina (vit B6)
A11HA02 Piridoxina (vit B6)
A11HA03 Tocoferol (vit E)
A11HA04 Riboflavina (vit B2)
A11HA05 Biotina
A11HA06 Piridoxal fosfato
A11HA07 Inositol
A11HA30 Dexpantenol
A11HA31 Pantotenato de calcio
A11HA32 Pantetina do Ácido pantoténico (vit B5) A11J Outros produtos con vitaminas, combinacións
A11JB Vitaminas con minerais
A11JC Vitaminas, outras combinacións
ATC Código A14

Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.
A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO A14A Esteroides anabólicos
A14AA Derivados doAndrostan
A14AA01 Androstanolona
A14AA02 Stanozolol
A14AA03 Metandienona
A14AA04 Metenolona
A14AA05 Oxymetolona
A14AA06 Quinbolona
A14AA07 Prasterona
A14AA08 Oxandrolona
A14AA09 Noretandrolona
A14AB Derivados do Estren
A14AB01 Nandrolona
A14AB02 Etilestrenol
A14AB03 Oxabolona cipionato
A14B Outros axentes anabólicos
ATHLETE

ATHLETE (acrónimo de All-Terrain Hex-Legged Extra-Terrestrial Explorer, significando "explorador extraterrestre todo terreo de seis patas") é un modelo de probas para desenvolver un róver robótico lunar de seis patas. Foi construído polo Jet Propulsion Laboratory.
O sistema está sendo desenvolvido cos centros Ames e Johnson da NASA en colaboración coa Universidade Stanford e Boeing.
ATHLETE está deseñado para ser capaz de rodar e camiñar sobre diferentes tipos de terreo. Sistemas
O proxecto está dirixido a desenvolver un sistema multipropósito capaz de acoplarse con dispositivos de propósito especial, incluídas estacións de abastecemento, complementos para escavación e outros. As patas teñen seis graos de liberdade para unha manipulación xeral. Cada ATHLETE pode levar 450 kg de carga útil, sendo capaces de acoplarse entre si para levar cargas máis pesadas.
Os ATHLETE son moito máis grandes que anteriores sistemas robóticos, cun diámetro duns catro metros e un alcance duns seis metros. A pesar do seu tamaño, teñen a capacidade de ser compactados e acoplados para ser almacenados e lanzados anularmente, o que significa que se poden dispoñer de maneira eficiente arredor dunha carga útil maior nun único aterrador.
As patas son máis capaces que outros sistemas robóticos, podendo superar pendentes de 35 graos en superficie sólida ou de 25 graos en pendentes en terreo suave, como depósitos de po ou area. Existen plans para mellorar a capacidade do sistema en terreo accidentado e para aumentar a velocidade de ATHLETE ata os 10 km/h, 100 veces máis rápido que os rovers marcianos Opportunity e Spirit. Melloras futuras
Para o futuro planéase que ATHLETE poida superar obstáculos difíciles mediante un gancho lanzable e recollible para superar obstáculos verticais. Tamén se pensa melloralo para que entenda ordes faladas e xestuais impartidas por astronautas próximos ó robot, a capacidade para autodespregarse do seu almacenamento e a habilidade de navegación autónoma. Obxectivos
O JPL ten o obxectivo de que os ATHLETE teñan 10 anos de vida útil. A súa misión sería servir de apoio nas operacións de exploración lunar.
ATI Technologies

ATI Technologies é unha empresa canadense fundada 1985. Ten a súa sede en Markham, Ontario (Canadá) e é coñecida pola fabricación de tarxetas gráficas. Tamén fabrica procesadores para móbiles, chipsets de placas bases, sistemas gráficos para videoconsolas e contribuíu a TDT.
A partir do 25 de outubro de 2006 converteuse nunha subsidiaria de AMD.
ATX

O AXT é o formato usado polas placas base actuais[cando? ].
O conector coa fonte de alimentación é un conector só, non está dividido en dous como en formatos anteriores. A tarxeta de son e a tarxeta de rede están integradas na placa, e tamén conta con numerosos portos de conexión con periféricos.
AVUM

AVUM (acrónimo de Attitude and Vernier Upper Module) é a cuarta etapa do foguete europeo Vega. Características
AVUM é a cuarta etapa do foguete lixeiro Vega. É a única das catro etapas que funciona con propelente líquido e serve para introducir en órbita con precisión a carga útil. Ten capacidade de reencedido e leva 550 kg de propelente a bordo. O motor principal funciona cunha mestura bipropelente de tetróxido de nitróxeno e UDMH. O control de actitude da etapa é levada a cabo por dos grupos de tres propulsores monopropelente. A etapa tamén leva a bordo o módulo de aviónica do Vega.
AWStats

AWStats é unha ferramenta de código aberto que realiza informes analíticos das páxinas web, fornecendo datos de servizos de Internet como un servidor web, streaming, correo e FTP. AWstats analiza os ficheiro de log do servidor, e en base a eles produce informes en linguaxe de programación HTML. Os datos son presentados visualmente en informes de táboas e gráficas. Poden crearse informes estáticos mediante unha interface de liña de comando, e pódense obter informes baixo demanda a través dun navegador web web, grazas a un programa CGI.
AZERTY

O teclado AZERTY é unha distribución de teclado que se utiliza nalgúns países francófonos. Ten varias diferenzas co teclado QWERTY: A e Q están intercambiadas.
Z e W están intercambiadas.
M móvese da dereita da N á dereita da L (no canto de coma/punto e coma (US) Diérese/acento (É) etc. ).
Os díxitos 1-0 da fila superior ocupan as mesmas teclas, pero para escribilos debe pulsarse shift (maiúsculas). A posición por defecto úsase para mostrar vogais acentuadas en minúsculas.
O teclado francés AZERTY en Windows non cumpre cos estándares da lingua Francesa. A Imprimerie Nationale recomenda o uso de maiúsculas acentuadas, pero non hai teclas dedicadas para mostrar À Ç É È, ou as marcas de cita francesas «» e? ? (os procesadores de texto en francés maioritariamente converten a estes caracteres as comiñas dobres). Ademais ten símbolos, tanto en estado normal como premido de maiúsculas, que raramente se usan (por exemplo § µ 2), que poderían transferirse ao mapa de teclado con AltGr pulsado. Nun teclado US, a tecla á esquerda de 1 vén con acento grave / acuse ( ` / ) ( º / ª É, ` / ¬ UK), pero un AZERTY belga produce 2 / 3. Disposicións de teclado
Existen as seguintes disposicións de teclado AZERTY: Teclado francés
Teclado belga: na década dos 80 créase esta variante sobre o francés, onde algúns símbolos cambian de posición (? ! - _ §).
En países nos que se fala outro idioma ademais de francés úsanse outras distribucións de teclado, ata para escribir francés. Canadá
Teclado francocanadense, QWERTY. Deseñado para escribir principalmente en francés, e tamén en inglés.
Teclado canadense multilingüe, QWERTY. Deseñado para escribir principalmente en inglés e secundariamente en francés.
Suíza
Teclado francosuizo, QWERTZ. Deseñado para escribir principalmente en francés e tamén en alemán.
Teclado suízo alemán, QWERTZ. Deseñado para escribir principalmente en alemán e tamén en francés
Aage Niels Bohr

Aage Niels Bohr, nado en Copenhaguen en 1922 e finado en 2009, foi un físico dinamarqués galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1975 polos seus estudos sobre os nucleóns. Traxectoria
Naceu o 19 de xuño de 1922 na capital dinamarquesa, Copenhaguen, fillo do tamén físico Niels Bohr, galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1922.
Creceu xunto a Wolfgang Pauli e Werner Heisenberg, e estudou física nuclear no 1940 na Universidade de Copenhaguen, meses despois da ocupación nazi de Dinamarca. En 1943 a súa familia fuxiu do seu país refuxiándose en Suecia, trasladándose posteriormente ata Inglaterra. Alá Niels Bohr tivo coñecemento do Proxecto Manhattan sobre a bomba atómica, e foi invitado a participar no proxecto por parte de Robert Oppenheimer, trasladándose así toda a familia aos Estados Unidos o 6 de decembro de 1943. rematar a segunda guerra mundial volveu ao seu país, sendo membro asociado do Instituto Niels Bohr, dedicado á investigación en física teórica da Universidade de Copenhaguen, no ano 1946, e sendo o seu director entre 1963 e 1970. Procura científica
A partir de 1948 traballou cos físicos norteamericanos Ben Roy Mottelson e Leo James Rainwater ao redor do estrutura nuclear, e especialmente na estrutura do núcleo atómico. Esta investigación permitiu aos investigadores describir a mecánica cuántica do nucleón.
En 1975 os tres científicos foron galardoados co Premio Nobel de Física polas súas investigacións na descrición cuántica dos nucleóns.
Aaleniano

O Aaleniano é unha subdivisión do Xurásico medio que na escala temporal xeolóxica esténdese desde os 176. 5 ata os 171. 6 millóns de anos. Vai precedido do Toarciano e seguido do Baxociano. O nome procede da cidade alemá de Aalen dado polo xeólogo suízo Karl Mayer-Eymar en 1864, caracterízase polo predominio de margas ou calcarias fosilizadas e frecuentemente ferríferas.
Aaron Ciechanover

Aaron Ciechanover (en hebreo: אהרון צ'חנובר), nado o 1 de outubro de 1947 en Haifa (Israel), é un biólogo israelí galardoado co Premio Nobel de Química do ano 2004. Traxectoria
Naceu nunha familia polaca xudía que fuxiu do seu país logo da segunda guerra mundial. Estudou Medicina na Universidade Hebrea de Xerusalén, onde se licenciou en 1974, e posteriormente realizou o doutoramento en Bioloxía no Instituto Tecnolóxico Israelí (Technion) en 1982. Actualmente é docente no departamento de Bioquímica e dirixe o Instituto Rappaport de Investigación en medicina no Technion. Investigacións científicas
Interesado na degradación das proteínas, xunto a Avram Hershko no seu Laboratorio de investigación no Technion observou como esta degradación era regulada pola ubiquitina, unha pequena proteína que aparece de forma natural nas células eucariotas. Por este descubrimento en 2004 foi galardoado, xunto con Avram Hershko e Irwin Rose, co Premio Nobel de Química.
En 2000 recibiu o premio Lasker á investigación básica en medicina. Publicacións
Hershko, A. , Ciechanover, A. , and Rose, I. A. (1979). "Proposed role of ATP in protein breakdown: Conjugation of proteins with multiple chains of the polypeptide of ATP-dependent proteolysis". Proc. Natl. Acad. Sci. USA 76, pp. 3107-3110. Hershko, A. , Ciechanover, A. , and Rose, I. A. (1980). "Resolution of the ATP-dependent proteolytic system from reticulocytes: A component that interacts with ATP". Proc. Natl. Acad. Sci. USA 77, pp. 1783-1786.
Aaron Klug

Aaron Klug, OM, FRS, nado o 11 de agosto de 1926 en Zelvas (Lituania) e finado o 20 de novembro de 2018, foi un químico e biofísico británico de orixe lituana galardoado co Premio Nobel de Química no ano 1982. Traxectoria
Aos dous anos a súa familia mudouse a Durban, Suráfrica, onde se graduó en química na Universidade de Witwatersrand en Johannesburgo, e estudou cristalografía na Universidade de Cidade do Cabo antes de irse a Inglaterra, completando o seu doutoramento en Trinity College, da Universidade de Cambridge en 1953, universidade da cal foi o director do laboratorio de Bioloxía Molecular entre 1986 e 1996.
Entre 1995 e 2000 presidiu a Royal Society.
Membro da Royal Society de Londres, foi o seu presidente entre os anos 1995 e 2000, tamén é membro da Academia de Ciencias Francesa. En 1988 foi nomeado sir e en 1995 foille concedida a Orde do Mérito por parte da raíña Isabel II do Reino Unido. Investigacións científicas
En Londres colaborou con Rosalind Franklin, descubridora da estrutura do ADN. Demostrou un grande interese polo estudo dos virus, e durante a súa estancia alí descubriu as estruturas dalgúns deles.
Nos anos 1960 interesouse polas técnicas para discernir a estrutura dos cristais para a súa aplicación en bioloxía.
Nos anos 1970, Klug usou os métodos de diagramas de difracción de raios X, que, combinados coa microscopía electrónica, permitiulle descifrar os complexos proteínicos do ácido nucleico, así como a obtención de imaxes tomadas en diferentes ángulos, e combinándoas logrou reconstrucións tridimensionais dalgunhas proteínas. Distincións
En 1982 foi galardoado co Premio Nobel de Química polo desenvolvemento de métodos cristalográficos para descifrar os complexos proteínicos dos ácidos nucleicos. Ademais, Klug logrou a Medalla Copley en 1985.
Aaron Swartz

Aaron Hillel Swartz, nado en Highland Park (Illinois) o 8 de novembro de 1986, e finado en Brooklyn (Nova York) o 11 de xaneiro de 2013, foi un programador, emprendedor, escritor e activista estadounidense. Estivo involucrado no desenvolvemento da fonte web formato RSS e no formato de publicación Markdown, na organización Creative Commons, na páxina web web. py, e na páxina de novas Reddit, da cal era socio despois de que se fusionara coa súa compañía, Infogami.
Suicidouse cando foi acusado de roubo de datos, unha acusación que a súa familia describiu como "o produto dun sistema de xustiza penal cheo de intimidación e extralimitación fiscal".
En xuño de 2013, Swartz foi incluído de xeito póstumo no Internet Hall of Fame.
Aatsi

Aasti (en xeorxiano: ააცი; en abkhazo: Аацы) é unha vila do distrito de Gudauta, en Abkhazia. Sitúase ao leste do centro do distrito nun val ao pé dos Montes de Bzib aínda que na vila, a montaña está moi preto do mar.
Ab

Ab(אב) é o décimo primeiro mes do ano civil e quinto do ano relixioso no calendario hebreo. O nome é de orixe babilónica e aparece no Talmud no século III. Ten 30 días e corresponde a parte de xullo e parte de agosto. Festivos
Tisha B'Av - Av 9
Tu B'Av - Av 15
Ab aeterno

Ab aeterno é unha locución adverbial latina cuxo significado literal é "desde sempre", "desde a eternidade", e de aí "desde moi antigo", "desde moito tempo atrás". Emprégase principalmente en Teoloxía, facendo referencia á xeración eterna do Verbo, e en Filosofía. É tradución da forma grega ἀπ'ἀιώνος que desde o Libro da Xénese ata a Apocalipse de San Xoán enche a Biblia, e foi moi usada polos Pais da Igrexa.
Ex. : Segundo as Escrituras, Deus existe ab aeterno.
Ab ovo

Ab ovo é unha expresión latina que significa "dende o inicio" (literalmente, "desde o ovo") e que designa unha técnica narrativa consistente en principiar unha narración desde o momento en que comezan os acontecementos.
A expresión débeselle a Horacio, quen, en De arte poetica describe a técnica como Nec gemino jusque ad mala ("Desde o ovo até as mazás"), referíndose á comida romana típica, que comezaba con ovos e remataba coa froita.
Se, pola contra, a historia comeza a narrarse desde o medio da acción, omitindo en principio os primeiros acontecementos, dise que se inicia in medias res ou in media res
Tamén se emprega co mesmo significado ab origine.
Ab urbe condita

Ab urbe condita (normalmente abreviado AUC ou a. u. c. ) é unha expresión latina que significa "dende a fundación da cidade". Refírese principalmente á numeración dos anos dende a fundación de Roma.
Segundo esa numeración o ano actual (2025) é o ano 2778.
Ab urbe condita libri

Este artigo trata sobre o libro de Tito Livio, para a expresión latina véxase: Ab urbe condita. Ab urbe condita libri CXLII (Dende a fundación de Roma, 142 libros ou Dende a fundación da Cidade) é unha grande obra de Tito Livio que narra, segundo o esquema dos anais, a historia de Roma desde a chegada de Eneas a Italia até os funerais de Druso, fillastro de Augusto, no 9 a. C. O plano era, probabelmente, chegar aos 150 libros, coa morte do emperador.
A expresión AUC, "ab urbe condita" utilizábase para datar a partir da fundación da cidade de Roma. Conservación
Ab urbe condita publicouse por grupos separados de libros, cinco (péntalos) ou dez (décadas), o que contribuíu para a dispersión, pois só se conservaron 35 para a posteridade: Primeira década, 1-10: das orixes de Roma á terceira guerra samnita (293 a. C. )
Terceira e cuarta décadas, 21-40 e péntada 41-15 (con lagoas): desde a segunda guerra púnica até o final da guerra macedónica (218--)
Do resto da obra só se coñecen resumos (Periochae) compilados nos séculos III-IV para uso escolar, epítomes de Floro, Ampleio e Orosio e recompilacións de extractos, que xa cedo substituíron a obra xeral por seren moito máis breves e manexábeis. A obra tivo grande relevancia durante a Idade Media e máis tarde. Para o fundador do método crítico filolóxico, B. G. Neibhur, as Historias (como ás veces se coñece tamén) mostran a riqueza da linguaxe en acepcións lexicolóxicas, innovacións sintácticas e tons poéticos, ao tempo que transmiten a serena conciencia da grandeza de Roma. Historiografía
Ab urbe condita asóciase ás teorías retórico-artísticas isocráticas difundidas en Roma por Cicerón. Para Tito Livio, a historia é deleite e instrución. Por outra banda, imita a historiografía dramática helénica: modifica ou retoca os datos das fontes orixinais (Polibio, por exemplo, sobre a expansión romana no oriente grego); narra asedios, batallas ou diálogos reconstruindo narrativamente e alterando a realidade histórica. .
A obra é rica en discursos directos e indirectos, o que mostra o escaso interese pola confirmación e o rigor. A historiografía de Livo pretende exaltar os grandes valores éticos, relixiosos e patrióticos da antiga Roma mediante a descrición de personalidades relevantes polas súas ideas morais.
Aba, Nixeria

Aba é unha cidade da rexión Oriental de Nixeria, no estado de Abia. En 2018 tiña 2534265 habitantes. Características
Situada á beira do río Aba, orixinariamente foi un asentamento dos Ibo, e posteriormente converteuse nun centro administrativo do goberno colonial británico. No 1929 houbo unha revolta de mulleres en protesta pola política de impostos colonial. Foi capital do Biafra ata 1967.
Abadengo

Abadengo é un tipo de señorío que na idade media e no Antigo Réxime tiñan certos territorios dependentes dun abade ou da súa xurisdición. Este tipo de señorío ten orixe na concesión por parte dun monarca ou un nobre cara a un convento ou mosteiro.
Como topónimo leonés pode referirse a: El Abadengo, área da comarca de Vitigudino, na provincia de Salamanca;
Abadengo de Torío, lugar do concello de Garrafe de Torío, na provincia de León;
Abadengo de Torío, antiga xurisdición, arredor de dito lugar.
Abadía

Unha abadía (do latín tardío abbatia, derivado do arameo abba, "pai") é un mosteiro ou convento cristián, baixo o goberno dun abade ou abadesa, independente da xurisdición ordinaria dos bispos, que serve de pai ou nai espiritual da comunidade. Un priorado só se diferenza dunha abadía en que o superior leva o título de prior ou prioresa: os priorados foron en orixe dependencias das grandes abadías, pero hoxe a distinción entre abadías e priorados perdeuse.
Abadía de Bec

A abadía de Bec (Abbaye Notre-Dame du Bec en francés) é unha fundación bieita de 1039 feita polo monxe Herluin. Historia e localización
A abadía localízase en Le Bec-Hellouin, no departamento de Eure (Normandía, Francia), nun val entre as cidades de Rouen e Le Havre.
Na Idade Media de Bec dependía o priorato de St Neots e outras fundacións inglesas, mesmo dous arcebispos de Canterbury foron monxes procedentes de Bec e a abadía foi un dos centros intelectuais europeos do século XI con Anselmo de Canterbury
Abadía de Port du Salut

A Abadía de Port du Salut (en francés Abbaye de Notre-Dame du Port du Salut) é unha fundación bieita, especialmente trapista, de 1815 feita polo monxe Bernard de Girmond. Historia e localización
A abadía localízase en Entrammes, no departamento de Mayenne (Países do Loira, Francia), nun val entre as cidades de Entrammes e Nuillé-sur-Vicoin.
Foi aprobada oficialmente como abadía o 10 de decembro de 1816 polo papa Pío VII.
Abanilla

Abanilla (en valenciano: Favanella) é un municipio de España, da Rexión de Murcia, situado na Comarca Oriental, a menos desenvolta da rexión, no límite coa Comunidade Valenciana, lindando coa Provincia de Alacant). Ten unha superficie de 235, 62 km² e en 2007 tiña 6. 568 habitantes (INE). Etimoloxía
O seu nome deriva do árabe al-Bayada, que significa "a cidade branca".
No século XIII coñecíase co nome de Favanella. Atópase na zona do Carche, de fala valenciana.
Abano

Un abano, tamén denominado abanador ou abanico é un instrumento para darse aire ó movelo dun lado a outro.
Coñécense relevos exipcios antigos mostrando o uso do abano en cerimonias do palacio. Os gregos convertérono nun instrumento de uso doméstico desde o século V a. C. , e deles pasou o seu uso a etruscos e romanos. Os xaponeses inventaron o abano pregable no século VII, os portugueses levárono a Europa no século XV e no século XVII adoptou a forma actual.
Abarca

Unha abarca é un calzado rústico feito de coiro sen curtir ou de caucho que se axusta ó pé cubrindo só a súa planta e os dedos, e que se ata con cordas ou correas ao nocello. As de coiro seguen empregándose en actividades folclóricas, mentres que para as funcións orixinais no campo, estas foron substituídas polas de caucho. Entre as máis coñecidas están as abarcas menorquinas (avarca) e as vascas (abarka).
Existe outro tipo de abarca de madeira dunha peza, que foi utilizado especialmente polo campesiñado de Cantabria. Este tipo de calzado garda certa similitude coa zoca neerlandésa.
Abartzuza

Abartzuza (en éuscaro) ou Abárzuza (en castelán, as dúas formas oficiais) é un concello de Navarra, situado no meiriñado de Estella, na comarca de Estella Oriental e a 37 km da capital da comunidade, Pamplona. En 2013 tiña 556 habitantes (INE), o termo municipal ten unha superficie de 23, 02 km² e a súa densidade de poboación é de 24, 15 hab. /km². Toponimia
O nome do concello provén do éuscaro e vería a significar lugar abondoso en leña; de abar (póla en éuscaro), zur (madeira) ou tzu (sufixo de abundancial) e -tza (sufixo abundancial ou locativo). No 2011, o concello, que está situado lingüisticamente na zona mixta de Navarra, adoptou unha denominación cooficial en lingua éuscara. Demografía
Distribución da poboación
O concello divídese nas seguintes entidades de poboación, segundo o nomenclátor de poboación publicado polo INE (Instituto Nacional de Estadística). Os datos de poboación refírense a 2014. Lugares de interese
Ademais de varias casas brasonadas e da igrexa gótico-renacentista da Nosa Señora da Asunción, a só catro quilómetros do núcleo urbano eríxese o mosteiro de Santa María a Real de Iranzu que foi declarado ben de interese cultural o 3 de xuño de 1931.
Abasia

A abasia é a incapacidade para camiñar debido á falta de coordinación muscular. O termo cobre un amplo espectro de desordes médicas: Abasia astasia: imposibilidade da marcha por defecto de coordinación. É a forma máis frecuente.
Abasia atáctica: debida á incerteza do movemento.
Abasia coreica: debida á corea ou baile de San Vito.
Abasia paralítica: debida á parálise dos músculos das pernas.
Abasia paroxismal trepidante: producida pola rixidez espasmódica das pernas.
Abasia trémula: causada polo tremor de pernas.
Abaurregaina

Abaurregaina (en éuscaro) ou Abaurrea Alta (en castelán), oficialmente Abaurregaina/Abaurrea Alta, é un concello español da Comunidade Foral de Navarra, situado no meiriñado de Sangüesa, na bisbarra de Auñamendi, no val de Aezkoa e a 70 km da capital da comunidade, Pamplona. A súa poboación en 2013 foi de 136 habitantes (INE), o seu termo municipal ten unha superficie de 21, 36 km² e a súa densidade de poboación é de 6, 37 hab/km². Toponimia
O nome da localidade provén de Abaurre(a) + -gain(a) (de enriba), aínda que na comarca do Val de Aezkoa pronúnciase como Aburregeina. Este nome é cooficial dende a década de 1980 con Abaurrea Alta. Xeografía
É o concello situado a maior altitude na provincia de Navarra, a 1039 msnm. Por mor da súa grande altitude, as temperaturas son cambiantes, con temperaturas de até –22 °C en inverno e máximas de 37 no verán.
Abaurrepea

Abaurrepea (en castelán: Abaurrea Baja e oficialmente Abaurrepea/Abaurrea Baja) é un concello de Navarra, situado no meiriñado de Sangüesa, na bisbarra de Auñamendi, no val de Aézcoa e a 67 km da capital da comunidade, Pamplona. A súa poboación en 2013 foi de 38 habitantes (INE), o seu termo municipal ten unha superficie de 10, 89 km² e a súa densidade de poboación é de 3, 49 hab/km². Toponimia
O nome da localidade é Abaurrepea, que provén de Abaurre(a) + -pe(a) (de abaixo), aínda que na comarca do Val de Aezkoa pronúnciase como Aburrepea. Este nome é cooficial dende a década de 1980 xunto con Abaurrea Baja. Demografía
Abazón

A abazón[Cómpre referencia] é unha dilatación en forma de bolsa situadas a ambos os lados da boca de certos animais, como moitos monos e algúns roedores que serve para almacenar alimentos antes de os mastigaren ou depositaren nalgún outro sitio, a súa composición é moi parecida á do tecido adiposo, que en condicións normais garda entre un 10% ao 20% das graxas necesarias.
Abbegea

Abbegea é unha entidade de poboación do concello de Súdwest Fryslân, na provincia de Frisia (Países Baixos), localizada a 6 quilómetros da cidade de Snits. Ata o ano 2011 pertenceu ao concello de Wymbritseradiel. A poboación a 1 de xaneiro de 2009 era de 262 habitantes.
Abbeville

Abbeville é unha cidade francesa do departamento do Somme, na rexión de Picardía.
Tiña 25439 habitantes en 1999. Historia
Aparece por primeira vez na historia no século IX como lugar pertencente á abadía de St. Riquier. Máis tarde foi gobernada polos condes de Ponthieu.
Franceses e ingleses turnáronse no territorio ata 1435 cando, polo tratado de Arras, foi cedida ao duque de Borgoña Filipe III, o Bo.
En 1477 foi anexionado por Lois XI de Francia, e durante os séculos XVI e XVII foi gobernado por dúas ponlas ilexítimas da familia real. En 1696 volveu á coroa. Durante o século XVIII a Manufactura Real de Van Robais deu un gran pulo á economía local.
Na segunda guerra mundial a vila foi destruída parcialmente polos bombardeos alemáns e británicos. Administración
O seu alcalde (2014) é Nicolas Dumont, do Partido Socialista Francés. Arquitectura
Igrexa gótica de Saint-Vulfran, construída en 1488.
Castelo de Bagatelle datado en 1752. Economía
A economía local baséase na industria téxtil e na refineria de azucre.
Abbey Road Studios

Os estudios de gravación Abbey Road Studios (chamados EMI Studios ata 1970) están situados na rúa londiniense de Abbey Road. O grupo The Beatles gravou case a totalidade da súa discografía neles e para a portada do álbum Abbey Road decidiron tomar unha fotografía da agrupación mentres cruzaba o paso de peóns situado diante dos estudios. Esta imaxe foi e segue a ser unha das imaxes máis emblemáticas de portadas de álbums. Pink Floyd tamén gravou algúns dos seus discos nestes estudios, incluíndo o lendario álbum The Dark Side of the Moon. Por citar algúns dos artistas que utilizaron os estudios está Enya, Iron Maiden, Michael Jackson, Stevie Wonder, Oasis, Freddie Mercury, Radiohead, Red Hot Chili Peppers, U2, Kylie Minogue, Lady Gaga, Amy Winehouse, Gustavo Cerati, Dani Martín etc.
Na actualidade, utilízase fundamentalmente para gravacións de corda con orquestras, tales como a banda sonora de Star Wars, e tamén se utilizou para gravar a banda sonora de Halo 4 e The Sims 4.
O 17 de febreiro de 2010, EMI anunciou a posta en venda dos estudios de Abbey Road, coa que esperaba obter ganancias por riba dos 30 millóns de libras esterlinas. Con todo, a mobilización que causou a noticia provocou que o Goberno británico declarase os estudios monumento histórico, o que impide a súa demolición. Live from Abbey Road
Desde 2007, estes estudios acollen o programa de televisión Live from Abbey Road, de Channel 4, que se distribúe a máis de 120 países en todo o mundo, usando imaxes en alta definición de música en vivo, cunha lente de 35 mm, como se fose unha película.
Abbottabad

Abbottabad é unha cidade de Paquistán, duns 150000 habitantes. Está no distrito de Abbottabad, na provincia da Fronteira Noroeste. A lingua da cidade é o hindko.
A cidade debe o seu nome ao Maior James Abbott, que se asentou aquí no 1853 despois da anexión do Panxab polos británicos, establecendo o cuartel Xeral dunha brigada da segunda división do exército do norte británico.
O domingo 1 de maio de 2011 o presidente dos EUA Barack Obama anunciou que o líder de Al Qaida Osama bin Laden morreu nunha operación militar realizada por forzas especiais do exército dos Estados Unidos nun luxoso complexo residencial preto da cidade de Abbottabad onde estaba agochado coa súa familia.
Abckiria

O Abckiria é o primeiro libro publicado en lingua finesa. Foi escrito por un relixioso chamado Mikael Agricola, e a súa primeira edición data de 1543. Historia
Agricola escribiu o libro mentres traballaba nunha primeira tradución ao finés do Novo Testamento, publicada en 1548 baixo o título de Se Wsi Testamenti.
O "Abckiria" era un método de ensinanza de lectura e escritura. Contén o alfabeto, exercicios de pronunciación, e un catecismo (incluído os Dez mandamentos e a oración do Noso Pai). A primeira edición contaba con 16 páxinas. A segunda, realizada en 1551, tiña 24 follas.
Fragmento
Actualmente, o fragmento máis popular da obra é o poema inicial: Oppe nyt wanha / ia noori /
joilla ombi Sydhen toori.
Jumalan keskyt / ia mielen /
iotca taidhat Somen kielen.
("Aprende agora, vello e novo, que tedes tenro o corazón, os mandamentos e entendemento de Deus, así coñeceredes a lingua finesa. ")
Abd Allah ibn Abd al Muttalib

Abd Allah ibn Abd al Muttalib (en árabe: عبدالله بن عبد المطلب‎)‎, nado en 545 e finado en 570, máis coñecido na forma abreviada do seu nome como Abd Allah, foi o pai de Mahoma, o profeta do islam. Traxectoria
Era fillo de Shaiba ibn Hashim (`Abd al-Muttalib) e casou con Aminah bint Wahab. Morreu con 25 anos dunha doenza durante unha viaxe entre Medina e A Meca antes de que o seu fillo Mahoma nacese.
Abd Allah significa servo de Deus.
Abd al-Malik ibn Marwan

Abd al-Malik ibn Marwan (en árabe: عبد المالك بن مروان), nado no ano 647 e finado no 705, foi o quinto califa omeia, entre 685 e 705. Traxectoria
Loitou contra os bizantinos en Asia e continuou a expansión do Califato ata Tunisia. Mandou construír a mesquita de Omar en Xerusalén. Realizou numerosas reformas, como instaurar o árabe como idioma oficial do goberno, expandir e reorganizar o servizo postal etc.
Abd el-Krim

Abd el-Krim (amazigh: Mulay Abdelkrim, nome completo: Muhammad Ibn 'Abd El-Karim El-Khattabi), nado en Ajdir o 12 de xaneiro de 1882 e finado no Cairo o 6 de febreiro de 1963, foi un líder bérber do Rif convertido en líder da resistencia armada do goberno colonial español e francés no norte de África. Traxectoria
O seu pai era Abdelkrim El-Khattabi, un cadi (xuíz islámico) do clan Ait Yusuf da tribo Aith Uriaghel, colaborador dos españois. Abd el-Krim estudou na Universidade de Fez e ao rematar recibiu o nomeamento de cadi en Melilla. Durante a primeira guerra mundial seu pai colaborou cos alemáns e Abd el-Krim permaneceu en prisión un ano (1915). Cando os españois entraron nas montañas do Rif en 1919 seu pai chamou os seus fillos e Abd el-Krim acudiu á chamada. Trala morte de seu pai en agosto de 1920 Abd el-Krim converteuse no líder da resistencia rifeña, en xuño de 1921 os rifeños dirixidos por Abd el-Krim atacaron unha posición española en Abarran, a súa caída supuxo o punto de partida dunha resistencia máis ampla có comezo da Guerra do Rif, durante o verán atacáronse posicións españolas e o 22 de xullo derrotou ás tropas españolas na batalla de Annual.
Abd el-Krim constituíu un goberno central no Rif, nomeou un cadí en cada cabila co obxecto de reforzar ese poder e unha policía secreta que o mantiña informado, tamén organizou un exército regular, que non conseguiu desenvolverse xa que a maioría das accións militares realizáronas as propias cabilas. En 1923 estendeu o seu poder sobre Gomara, rexión ao oeste do Rif. En 1924 fíxose co control da Yebala (rexión ao sur de Tetuán) pero tivo contestación das cabilas locais, que non recoñecían a súa autoridade, e ás que reprimiu. En abril de 1925 atacou posicións francesas e en xuño as tropas rifeñas estaban a 40 quilómetros de Fez, mentres tanto España e Francia chegaban a un acordo en Madrid para unha acción militar coordinada, o 10 de setembro desembarcaron tropas españolas mentres os franceses avanzaban polo sur. O 26 de maio de 1926 Abd el-Krim rendeuse aos franceses que o deportaron á illa de Reunión, en 1947 fuxiu mentres era trasladado á metrópole e refuxiouse en Exipto, onde encabezou o Comité de Liberación do Magreb Árabe.
Abdera

Abdera (en grego antigo Ἄϐδηρα), foi unha cidade grega da antiga Tracia, na foz do río Nestos, no mar Exeo. Na actualidade está en ruínas.
A súa fundación mítica atribúese a Heracles, aínda se ben en orixe foi unha colonia de Clazomenas fundada no 656 a. C. . Esta primeira colonización entra en devalo axiña ata que no 544 a. C. a maioría da poboación de Teos migrou aquí para escapar dos persas.
A cidade comeza a declinar a partir de mediados do século IV a. c. e foi abandonada na época do Imperio Otomán.
Abdicación

Abdicación é o feito de renunciar un cargo ou poder.
Aplícase fundamentalmente para referirse ao acto segundo o cal unha persoa renuncia e cede por si mesma o seu cargo antes de que expire o tempo para o cal se tomou o mesmo, especialmente ao dun monarca que renuncia ás súas funcións.
No dereito romano o termo aplicábase especialmente para desposuír e algo a un membro dunha familia, como deshredar a un fillo, pero en tempos máis recentes a palabra úsase raramente excepto no sentido de renunciar ao poder supremo dun Estado.
Un termo similar para unha persoa electa, ou un funcionario, é o de renuncia (ao cargo) que, con todo, ás veces úsase como sinónimo de abdicación (por exemplo, no caso dos papas). Etimoloxía
O termo abdicación deriva do latín abdicātio, -ōnis, "renuncia", "acción de rexeitar", e tamén "desherdamento", que, á súa vez, deriva de abdicare, "rexeitar", "non recoñecer", "desherdar", e tamén "renuncia". O verbo abdicare, pola súa parte, deriva da preposición insaeparábel ab, que indica "afastamento", "privación", e o verbo dicare, "declaración" (especialmente nun xuízo ou unha causa). Na antigüidade clásica occidental
Entre as máis notábeis abdicacions da Antigüidade están as do ditador Sila no ano 79 a. C. , a do emperador Diocleciano en 305 e a do emperador Rómulo Augústulo en 476. Abdicacións modernas
Nalgunhas culturas, a abdicación do monarca foi vista como un profundo e impactante abandoo do deber real. Como resultado, as abdicaciones modernas xeralmente só se produciron en circunstancias extremas de axitación política ou de violencia, ou no caso de enfermidade grave ou incapacidadre do monarca (caso da abdicación de Filipe V no seu fillo Lois I.
No Reino Unido e nos reinos da Commonwealth de Nacións aínda hoxe vese a abdicación como un feito particularmente grave, debido á crise comsecuencia da abdicación de Eduardo VIII.
Nas últimas décadas, os monarcas dos Países Baixos, Bélxica, Luxemburgo, Camboxa e España abdicaron como resultado da idade avanzada (entre outros motivos). Nos Países Baixos, os tres últimos monarcas Guillermina, Xiana e Beatriz, abdicaron; nos tres casos, para ceder o trono ao herdeiro antes de tempo. En España
O 2 de xuño de 2014 o rei Xoán Carlos I de España manifestou a súa disposición a renunciar no seu fillo Filipe. A abdicación fíxose efectiva o 19 de xuño, momento en que se publicou a lei Orgánica 3/2014, de 18 de xuño, que regula a abdicación no Boletín Oficial del Estado, aprobada polas Cortes Xerais conforme ao disposto na Constitución española.
Trátase da sétima abdicación dun rei de España —cuarta de considerarse monarcas que estaban no trono e o fixeron de forma voluntaria—. A lei Orgánica aprobada polas Cortes foi sancionada polo rei Xoán Carlos I e refrendada polo presidente do Goberno Mariano Rajoy Brey. O acto da sinatura da norma produciuse o 18 de xuño ás 18: 00 horas no Salón de Columnas do Palacio Real de Madrid, e a publicación tivo lugar o día 19 ás 00: 00 horas, momento en que se fixo efectiva a abdicación e o príncipe de Asturias pasou a ser o novo rei Filipe VI.
Abdulhamid Zhanibekov

Abdulhamid Shershenbievich Zhanibekov, nado en Astrakán en 1879 e finado en 1955 foi un etnógrafo e escritor nogai, creador do primeiro alfabeto da lingua nogai. Traxectoria
Foi alumno de Abdraman Umerov, un reformador nogai. Entre 1901 e 1917 deu clases en diversas localidades e dende 1920 en Karachay-Cherkessia, onde en 1928 completou o primeiro alfabeto do nogai, de base latina. En 1938 publicou unha gramática do nogai, no alfabeto cirílico entón en vigor. Malia todo a súa obra principal foron os catro volumes sobre folclore nogai, publicada so o título Soz kaznas.
Abdus Salam

Abdus Salam, nado o 29 de xaneiro de 1926 en Santokdas, Sahiwal en Punxab e finado o 21 de novembro de 1996 en Oxford, Inglaterra, foi físico teórico de Paquistán que recibiu o Premio Nobel de Física en 1979 polo seu traballo no Modelo electrodébil, unha síntese matemática e conceptual do electromagnetismo e a interacción nuclear débil, até agora o último paso que se deu para chegar á unificación de todas as forzas da natureza. Biografía
Naceu o 29 de xaneiro de 1926 en Jhang Maghiana, India (hoxe Paquistán). Cursou estudos no Colexio do Goberno en Lahore e doutorouse en matemáticas e física en 1952 pola Universidade de Cambridge. Abdus Salam foi un estudante moi brillante. Desde 1956, foi Profesor de Física Teórica no Imperial College London, que é unha prestixiosa institución británica de educación que se centra en estudos relacionados coa ciencia, a enxeñaría e o medicamento, complementada por unha escola de negocios.
Foi nomeado director do Centro Internacional de Física Teórica de Trieste, Italia, cando se fundou en 1964.
Abdus Salam morreu aos 70 anos, o 21 de novembro de 1996, en Oxford, a causa do párkinson. Foi sepultado en Rabwah (Chenab Nagar), Punxab, Paquistán.
O profesor Abdus Salam foi un devoto Ahmadi (musulmán). Debido á presión política dos Ahmadis en Paquistán, Abdus Salam non foi homenaxeado oficialmente polo Goberno de Paquistán, a pesar de ser o primeiro Premio Nobel do país. Investigacións científicas
Recibiu o Premio Nobel de Física en 1979 polo seu traballo no Modelo electrodébil a cal é unha teoría física que unifica a interacción nuclear débil e o electromagnetismo, dúas das catro interaccións fundamentais da natureza. á súa vez, este modelo áchase incluído na Teoría da grande unificación (GUT), que une a interacción electrodébil coa interacción nuclear forte.
Abdus Salam, Sheldon Lee Glashow e Steven Weinberg chegaron á mesma teoría independentemente e compartiron o Premio Nobel. A validez da teoría foi confirmada experimentalmente polos traballos de LHC no CERN en Xenebra, e o descubrimento dos Bosóns W e Z, que son as partículas mediadoras da interacción nuclear débil, unha das catro interaccións fundamentais da natureza. Son tres tipos de partículas fundamentais moi masivas que se encargan en xeral de cambiar o sabor doutras partículas, os leptóns e os quarks.
Abe Cunningham

Abraham Cunningham, nado o 27 de xullo de 1973 en Long Beach (California), é un músico estadounidense coñecido por ser o batería da banda de metal alternativo Deftones. Biografía
Abe Cunningham naceu en Long Beach (California). Cando era novo a súa familia mudouse á capital do estado, en Sacramento. Comezou a tocar a batería ao iniciar a adolescencia na súa banda Phallucy a comezos dos 90. Durante ese tempo tamén tocou con Deftones de xeito non oficial, cando o grupo tiña problemas para atopar un batería permanente. Tamén comezou a aprender a tocar a guitarra ao mesmo tempo que a batería, pero o seu padrasto Neil, co que medrou, tocaba tamén a batería e decantouse máis por ese instrumento. O seu pai, Sid, era tamén músico e foi unha grande influencia antes da súa morte. Entre as súas influencias están Stewart Copeland, Ginger Baker e Mitch Mitchell.
Cunningham é coñecido polos seus ritmos frenéticos en cancións como "Knife Party" e o seu intelixente uso do tempo ("Mein"), mentres que tamén rexeita usar a configuración de dobre bombo habitual en moitos batería de metal. Porén, usa un dobre pedal de bombo como parte do seu equipo.
Cunningham foi durante bastante tempo endorser de Tama Drums e Zildjian Cymbals, e durante a meirande parte da súa carreira tocou coa mesma configuración.
Abe Gubenya

Abe Gubenya (en escrita ge'ez: አበ ጉበኛ), nado en Bahir Dar en 1934 e finado en 1980, foi un escritor e xornalista etíope en lingua amhárica.
Estudou en escolas pertencentes á Igrexa copta, traballou no Ministerio de Información e escribiu obras de teatro para a radio e novelas. Tivo que se exiliar do país cando o goberno prohibiu as súas obras. Obras
A muller salvaxe (1964)
Desafío (1975)