proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía

A Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía e Patoloxía Cervicofacial é unha asociación científica, independente, non lucrativa, dedicada ao estudo e divulgación das doenzas otorrinolóxicas. Reúne aos especialistas de Galiza que se adican á práctica clínica e á investigación no campo da otorrinolaringoloxía. O seu presidente desde 2012 é o doutor Andrés Soto Varela.
Fundouse 13 de marzo de 1971.
Sociedade Galega de Terminoloxía

A Sociedade Galega de Terminoloxía (SGaT) é unha asociación sen ánimo de lucro formada por persoas interesadas na terminoloxía galega. Historia
O día 6 de outubro do ano 2004 diferentes investigadores, tradutores e especialistas en terminoloxía reuníronse en Santiago de Compostela, en dependencias do Consello da Cultura Galega para constituíren a Sociedade Galega de Terminoloxía. Nesta reunión formounse unha Comisión Promotora, que convocou a todas as persoas interesadas a participar na súa primeira Asemblea Xeral, que tivo lugar o día 27 de xaneiro de 2005, ás 17. 00 h, no Salón de Graos da Facultade de Filoloxía da USC. Nesta xuntanza presentouse oficialmente a asociación e elixiuse a súa primeira Xunta Directiva, ao tempo que se debateron as liñas de traballo que a entidade desenvolverá no futuro.
Primeira Xunta Directiva
Na antedita asemblea quedou constituída a primeira xunta directiva da SGaT, formada polas seguintes persoas: Presidenta: Iolanda Galanes Santos Vicepresidente: Luís Daviña Facal Secretaria: Berta Castaño Torrado
Tesoureira: Anxos Sobriño Pérez
Vogal 1º: Ana Martínez Fernández
Vogal 2º: José Ramóm Pichel Campos
Vogal 3º: Salvador Pérez Froiz
Vogal 4 º: Manuel Núñez Singala
O día 8 de xuño de 2005, a Sociedade Galega de Terminoloxía organizou un acto académico, na sede do Consello da Cultura Galega, no Pazo de Raxoi, para presentar as súas actividade para este ano, a súa páxina web e diverso material informativo. Neste acto pronunciou unha conferencia a presidenta da Asociación Española de Terminoloxía, Teresa Cabré, co título "Xestión terminolóxica das linguas minorizadas: presentación xeral e algúns apuntamentos sobre o galego".
O día 25 de abril de 2006 a profesora Rute Costa Vilhena, presidenta da Asociación Europea de Terminoloxía e da Associação Portuguesa de Terminologia, pronunciou, no Salón de Actos do Consello da Cultura Galega, a conferencia "A cooperación en terminoloxía no contexto internacional", acto organizado en colaboración co Consello da Cultura Galega. Fins da sociedade
A SGaT ten como obxectivos, entre outros, facilitar o coñecemento e a cohesión entre as persoas relacionadas coa terminoloxía en Galicia, promover accións formativas e propiciar o intercambio de información e coñecementos neste eido.
Sociedade Galega de Xerontoloxía

A Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría é unha entidade sen fin de lucro, constituída en 1988 como sociedade científica e profesional adicada á mellora da calidade de vida das persoas maiores, o fomento e difusión do coñecemento e a profesionalización xeriátrica. Aglutina en Galicia case 400 profesionais da xerontoloxía e a xeriatría, significados pola súa actividade a prol do avellentamento. Historia
A primeira xuntanza de constitución da Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría celebrouse en Ourense en 1988, promovida e organizada polos doutores Luis Rodríguez Míguez e Fernando Jiménez Herrero, coa asistencia de Indalecio Vidal Iglesias, Manuel Vázquez Fernández (que foi logo o seu primeiro tesoureiro), Miguel Ángel Vázquez Vázquez (médico e director xerente da Residencia Asistida de Vigo), Javier Pérez Martín e Andrés Vázquez Piñeiro (médicos do departamento de xeriatría da Residencia Asistida de Vigo), entre outros.
En 1989 celebrouse na illa da Toxa a primeira reunión científica e constituínte da primeira xunta directiva na súa primeira asemblea. Nunha xuntanza organizada polo doutor Tomás Ares Guimil, médico do Hotel Balneario da Toxa e da Residencia de Pensionistas de Vigo, constituíuse a primeira xunta directiva.
Dende 1989 a 1997 a SGXX foi presidida por Fernando Jiménez Herrero, médico xeriatra da Coruña, humanista e científico que foi despois secretario perpetua da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia. De 1997 a 2003 o presidente foi Fernando Veiga Fernández, médico xeriatra, xefe do Servizo de Xeriatría do Hospital Público de Lugo. Entre 2003 e 2009 foi presidida por Miguel Ángel Vázquez Vázquez, médico especialista en xeriatría, profesor da Universidade de Vigo e Director Xerente da Residencia Asistida de Vigo; de 2009 a 2012 presidiuna Andrés Vázquez Piñeiro, médico xerontólogo e director técnico do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar e con ampla experiencia clínica en Centros de longa estadía. Entre 2012 e 2015 asumiu a presidencia o doutor Jose Carlos Millán Calenti, médico e catedrático de Escola Universitaria da Universidade da Coruña. Desde 2015 o presidente é de novo Miguel Ángel Vázquez Vázquez, co psicólogo e profesor da UVigo José María Faílde Garrido como secretario.
Sociedade Guerreira Mohawk

A Sociedade Guerreira Mohawk (en mohawk: Rotisken’rakéhte) ou Sociedade Guerreira de Kahnawake é unha organización mohawk que ten como obxectivo a afirmación da autoridade mohawk sobre as súas terras tradicionais, incluíndo o uso de tácticas como controis de estrada, desafiuzamentos e ocupacións.
A sociedade fundouse en 1971 en Kahnawake, no Quebec, no Canadá. Gañou notoriedade por primeira vez en 1973 cando eles, xunto cos activistas do American Indian Movement, mantiveron un enfrontamento coa Policía do Quebec en Kahnawake, e de novo durante a crise de Oka en 1990. Os membros desta sociedade son coñecidos como "guerreiros". Bandeira
A bandeira da Sociedade Guerreira Mohawk foi deseñada por Karoniaktajeh Louis Hall en 1974. Hall foi un artista, escritor e activista de Kahnawake. Inicialmente chamábase "bandeira da unidade" ou "bandeira india", representando un home indíxena con cabelos longos por riba dun sol amarelo e un fondo vermello. Isto cambiou na década de 1980 e o home foi substituído por un guerreiro Kanien’kehá: ka (mohawk). A bandeira destacou nos medios durante a crise de Oka e converteuse nun símbolo de resistencia para o pobo kanien'kehá: ka.
Sociedade Internacional de Enerxía Solar

A Sociedade Internacional de Enerxía Solar (ISES, do inglés International Solar Energy Society) foi fundada en 1954. A súa sede se atopa na cidade de Friburgo.
Na actualidade ten aproximadamente 5. 000 membros en máis de 100 países. É a organización máis grande do mundo que promove o uso e implemento de enerxías renovables.
Sociedade Interuniversitaria de Filosofía

A Sociedade Interuniversitaria de Filosofía (SIFA), é unha sociedade filosófica creada en 1993 por un grupo de profesores de Filosofía das tres universidades galegas (A Coruña, Santiago de Compostela e Vigo), co fin de promover e dinamizar a Filosofía na vida social e cultural[Cómpre referencia].
Ao longo dos seus dezanove anos de vida, a SIFA ten promovido e organizado os Encontros Internacionais de Filosofía no Camiño de Santiago, dos cales se levan celebradas dez edicións. Co gallo destes Encontros, especialistas de España, Portugal, Italia, Francia, Alemaña, Canadá… xúntanse co fin de dialogar e intercambiar experiencias. Temas pouco habituais na Academia atopan un espazo no cal reivindicar o seu protagonismo filosófico: a vida cotiá, a fronteira, o camiño. ..
A SIFA contou coa colaboración do filósofo francés Paul Ricoeur (1913-2005), ocupando a súa presidencia de honra deica a súa morte e participando en Compostela, Pontevedra, Vigo e A Coruña en varios dos Encontros. Xunta directiva da SIFA
Presidente de honra: Carlos Baliñas Fernández (Universidade de Santiago de Compostela)
Presidente: Marcelino Agís Villaverde (Universidade de Santiago de Compostela)
Vicepresidenta 1: Luisa Portocarrero Ferreira da Silva (Universidade de Coímbra)
Vicepresidente 2: Jesús Ríos Vicente (Universidade de Coruña)
Vicepresidente 3: Antonio Pieretti (Università degli Studi di Perugia)
Secretario: José Luis Pastoriza Rozas (Universidade de Santiago de Compostela)
Tesoureiro: César Raña Dafonte (Universidade de Santiago de Compostela) Encontros Internacionais de Filosofía no Camiño de Santiago
Celebrados con carácter bienal desde o ano 1993, ofrecen unha oportunidade para o diálogo filosófico sobre problemáticas actuais. As actas destes Encontros atópanse publicadas. 1993, El discurso filosófico
1995, Hermenéutica, Símbolo y Sentido
1997, Pensar la vida cotidiana
1998, Identidad y cultura. El papel de la lengua: reflexiones desde la Filosofía
1999, Filosofía del Camino y el camino de la Filosofía
2001, Pensadores en la frontera
2003, Hermenéutica y responsabilidad. Homenaje a Paul Ricoeur
2005, Concordia y violencia: una reflexión filosófica para el mundo de hoy
2007, Galicia y Japón: del sol naciente al sol poniente
2010, Las raíces del humanismo europeo y el Camino de Santiago
2012, Cultura, Educación e Innovación
Sociedade Max Planck

A Sociedade Max Planck para o Avance da Ciencia é unha rede de institutos de investigación científica en Alemaña. Leva o nome en honra de Max Planck, o famoso físico alemán que iniciou a mecánica cuántica. É o sucesor da Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft. É unha organización independente e sen ánimo de lucro fundada polos gobernos federal e estatal de Alemaña.
Sociedade Numismática Alemá

A Sociedade Numismática Alemá (en alemán: Deutsche Numismatische Gesellschaft –DNG–) é unha sociedade erudita sen ánimo de lucro con sede en Frankfurt que agrupa máis de 80 asociacións numismáticas locais de toda Alemaña. Historia
A Sociedade Numismática Alemá fundouse por iniciativa de Walter Hävernick, co gallo da celebración do Día da Numismática Alemá en Gotinga en 1951, co nome de Federación de Asociacións de Moedas de Alemaña Occidental (Verband der westdeutschen Münzvereine). En 1961 pasou a denominarse Federación de Asociacións de Moedas de Alemaña (Verband der Deutschen Münzvereine). O seu primeiro presidente foi Karl Kennepohl (1951-1956), sucedido por Gerhard Goedecke (1956-1965). En 1990, durante a presidencia de Rainer Albert (1989-1995), a sociedade adoptou a súa denominación actual e dotouse duns novos estatutos.
Desde 2016, a presidenta da DNG é Barbara Simon.
O órgano de expresión da Sociedade Numismática Alemá, desde 1952, é a publicación periódica Numismatisches Nachrichtenblatt. Obxectivos e actividades
Consonte os estatutos da entidade, os seus obxectivos son os seguintes: Promoción das relacións entre as asociacións que a constitúen.
Cooperación coa Comisión Numismática dos Estados da República Federal de Alemaña e con outras organizacións alemás e estranxeiras.
Relacións co sector do comercio numismático.
Representación dos intereses dos coleccionistas numismáticos.
Organización de exposicións, conferencias e outros actos divulgativos.
Asesoramento no deseño de moedas e medallas.
Mantemento da biblioteca especializada e posta á disposición dos investigadores e estudosos.
Formación de grupos de traballo de expertos en numismática. Presidentes da sociedade
Estes son os numismáticos que presidiron a entidade ao longo das súas sete décadas de existencia: Premio Eligiuspreis
É un premio outorgado con periodicidade anual ás persoas, tanto alemás como estranxeiras que se distinguisen polo seu labor no terreo da numismática, con publicacións escritas en alemán.
O premio consiste na entrega dunha medalla e leva aparellada a concesión dunha asignación económica. A primeira versión da Medalla Eligius estivo vixente entre 1982 e 1991 e foi deseñada polo escultor e medallista renano Hans Karl Burgeff. A partir de 1992 a medalla substituíuse por outra de novo deseño, da autoría do arquitecto e medallista Peter Götz Güttler, de Dresden.
Sociedade Numismática Austríaca

A Sociedade Numismática Austríaca (en alemán: Österreichische Numismatische Gesellschaft –OENG–), con sede en Viena, é unha entidade asociativa establecida en 1870, que agrupa os interesados no estudo e no coleccionismo de moedas e obxectos afíns en Austria.
Os seus máis de 400 membros teñen acceso a moi diversas actividades, como conferencias, exposicións e viaxes de estudo, así como a unha biblioteca especializada en numismática.
O seu presidente é Michael Beckers e ocupa a vicepresidencia Susanne Sauer. Historia
A Österreichische Numismatische Gesellschaft fundouse en Viena o 19 de marzo de 1870 por iniciativa e baixo a dirección do orientalista Josef von Karabacek, o numismático Arnold Luschin von Ebengreuth e o conservador do Gabinete Imperial de Moedas e Antigüidades de Austria, o tamén numismático e arqueólogo Friedrich von Kenner.
Desde 1942, a sociedade ten a súa sede no edificio da Casa da Moeda de Austria. Publicacións
Unha das principais actividades da Sociedade Numismática Austríaca é a edición de publicacións científicas. Por unha banda, edítase a publicación periódica Numismatische Zeitschrift, unha cabeceira xa existente desde 1869, un ano antes da constitución da Sociedade. Por outra banda, publícase Mitteilungen der Österreichischen Numismatischen Gesellschaft (MÖNG; "Comunicacións da Sociedade Numismática Austríaca"), con contribucións científicas, recensións de novidades editoriais e informes sobre proxectos de investigación en numismática e nas disciplinas afíns. Esta publicación apareceu periodicamente desde 1883 con diferentes títulos e actualmente ten periodicidade semestral.
Ademais destas dúas publicacións principais, hai tamén un boletín de noticias. Honras e medallas
Destacadas figuras da numismática internacional figuran entre os membros de honra da Sociedade Numismática Austríaca, entre elas: María R. Alföldi (Hungría), Michel Amandry (Francia), Joe Cribb (Reino Unido), William Metcalf (Estados Unidos) ou Bernd Kluge (Alemaña).
Medalla Eckhel
Esta condecoración vénse outorgando cunha periodicidade indefinida desde 1958, en homenaxe ao numismático austríaco Joseph Hilarius Eckhel ("pai da ciencia numismática"), a persoas que prestaran servizos destacados ao aspecto científico da numismática.
Medalla Schreiner
En 1979 outorgouse por vez primeira a medalla Schreiner, para honrar as persoas que fixeran unha contribución especial á Sociedade Numismática Austríaca.
Sociedade Numismática Finlandesa

Non confundir con Asociación Numismática Finlandesa. A Sociedade Numismática Finlandesa (en finés: Suomen Numismaatikkoliitto ry) é unha entidade asociativa fundada en 1970 que agrupa as 23 asociacións numismáticas de carácter local existentes en Finlandia.
O seu presidente é Erkki Lähderanta. Actividade
A súa misión principal é a defensa das asociacións que forman parte dela e a promoción da investigación en materia numismática. Consonte os seus estatutos, as actuacións da Sociedade van encamiñadas a: Apoio a actividades de investigación.
Participación en actividades educativas, mediante exposicións e publicacións.
Participación no proceso de decisión do deseño e a fabricación dos instrumentos de pagamento en Finlandia.
Mantemento de contacos coas administracións.
Mantemento de contactos entre as asociacións que a compoñen, así como con outras sociedades estranxeiras.
Organización de exposicións numismáticas.
Promoción da arte da medalla.
A sociedade edita a revista Numismaatikko, con periodicidade bimensual, onde se publican artigos sobre diversos aspectos da numismática e na que se inclúen as listaxes de lotes das poxas promovidas pola Sociedade.
Sociedade Numismática de Berlín

A Sociedade Numismática de Berlín (en alemán: Numismatische Gesellschaft zu Berlin) é unha asociación sen ánimo de lucro alemá que ten como obxectivo o estudo da numismática e a promoción das publicacións científicas sobre a moeda. Historia
A Sociedade Numismática de Berlín estableceuse o 22 de decembro de 1843; é, xa que logo, unha das máis antigas de Europa no seu xénero, soamente posterior á Royal Numismatic Society de Londres, fundada en 1836, e á Société royale de numismatique de Belguique, fundada en 1841 en Bruxelas.
Os seus fundadores foron 36 entusiastas da numismática e, ao longo da súa historia, contaron entre os seus membros con numismáticos sobranceiros, como Hermann Dannemberg (1824-1905), Emil Bahrfeldt (1854-1929) ou Ferdinand Friedensburg (1858-1930), moitos deles vinculados ao Münzkabinett de Berlín.
Desde 1880, a Sociedade edita mensualmente a publicación periódica Berliner Münzblätter, que durante a época nazi se viu obrigada a cambiar a súa cabeceira por Deutsche Münzblätter.
Sociedade aberta

A sociedade aberta é un concepto que foi orixinalmente creado polo filósofo franco-xudeu Henri Bergson en 1932. Segundo el, esas sociedades teñen gobernos que son tolerantes e responden os desexos e inquietudes da cidadanía con sistemas políticos transparentes e flexibles. Os órganos do Estado non manteñen segredos entre si ou do público. Nin o goberno nin a sociedade son autoritarios e o coñecemento común ou social pertence a todos. A liberdade política e os dereitos humanos son os principios fundamentais que rexen a sociedade aberta.
Na definición de Karl Popper, atopada no seu libro de dous volumes The Open Society and Its Enemies a "sociedade aberta" é aquela que se asegura de que seus líderes poidan ser destituídos sen a necesidade de derramamento de sangue, por oposición ás sociedades autoritarias nas cales unha violenta revolución ou un golpe de estado se fai necesario para alterar o seu liderado. Engade que nunha "sociedade aberta" "os individuos encaran decisións persoais", por oposición ás "sociedades máxicas, tribais ou coleticvistas". .
O concepto de "sociedade aberta" de Popper é máis epistemolóxico que político. De acordo coa súa teoría, o feito de que o coñecemento humano é provisional e imperfecto implica a necesidade de que as sociedades estean abertas a distintos puntos de vista. Pretensións ó dominio de certos coñecementos e da verdade final conducen á imposición dunha única versión da realidade. Contrastando con iso, nunha "sociedade aberta" cada cidadán debe formar a súa propia opinión sobre a realidade e para iso é necesario ter liberdade de expresión e de pensamentos, e o mantemento de institucións legais e culturais que a favorezan. Unha "sociedade aberta" tamén debe ser pluralista e multicultural para que se poida beneficiar da análise do maior número de puntos de vista nos seus problemas.
Sociedade anónima

Sociedade Anónima, ou a abreviatura S. A. , ​designa un tipo de sociedade mercantil en determinados países, a maioría das cales teñen lingua románica como lingua oficial e operan un derivado do dereito continental napoleónico de 1804. Orixinalmente, os accionistas podían ser anónimos e cobrar dividendos entregando cupóns anexos aos seus certificados de accións. Pagábanse dividendos a quen tiña o certificado. Dado que os certificados de accións podían transferirse de forma privada, a dirección corporativa non sabería necesariamente quen era o propietario das súas accións, ninguén máis que os titulares.
Do mesmo xeito que cos títulos ao portador, a propiedade de accións anónimas non rexistradas e a recollida de dividendos permitiron o branqueo de capitais, a evasión fiscal e as transaccións comerciais ocultas en xeral, polo que os gobernos aprobaron leis para auditar a práctica. Hoxe en día, os accionistas das S. A. non son anónimos, aínda que as accións poden estar en mans dun holding para ocultar o beneficiario. España
En España é unha sociedade mercantil que ten un capital mínimo de 60000 € dividido en accións. As débedas que contraia saldaranse unicamente có capital social, non respondendo persoalmente os accionistas por estas débedas. Réxense polo Texto Refundido da Lei de Sociedades Anónimas aprobado polo Real Decreto Lexislativo 1564/1989 do 22 de decembro.
Constitución
A sociedade debe constituírse mediante escritura pública e esta inscribirse no Rexistro Mercantil, co que adquire así personalidade xurídica.
Sociedade anónima deportiva

Unha sociedade anónima deportiva é un tipo especial de sociedade anónima en España, creada coa Lei 10/1990 do 15 de outubro e desenvolvida co Real Decreto 1251/1999 do 16 de xullo. Necesidade da lexislación específica
A Lei 10/1990, do 15 de outubro do deporte, co seu preámbulo, comenta sobre a necesidade de crear esta nova figura societaria o seguinte: Con esta nova figura societaria, o lexislador quere mellorar a transparencia económica e xurídica das empresas que operan no mundo do deporte profesional en España, e abrir a posibilidade de que estas sociedades coticen en bolsa tal como o fan diferentes sociedades futbolísticas italianas.
Ata a actualidade ningunha sociedade anónima deportiva saíra a bolsa, en parte debido a que os clubs deportivos que máis ingresos obteñen, o Real Madrid Club de Fútbol e o Futbol Club Barcelona, seguen sendo asociacións deportivas non mercantís.
Sociedade científica

Unha sociedade científica é unha asociación de profesionais, investigadores, especialistas ou eruditos dunha rama do coñecemento ou das ciencias en xeral, que lles permite reunirse, expoñer os resultados das súas investigacións, confrontalos cos dos seus colegas ou especialistas dos mesmos dominios do coñecemento e difundir os seus traballos a través de publicacións especializadas. Historia
Algunhas das sociedades científicas máis antigas son a Accademia dei Lincei (1603), a Academia francesa (1635), a Academia alemá das ciencias naturais – Leopoldina (1652), a Royal Society de Londres (1660) e a Academia de Ciencias de Francia (1666). No continente americano a máis antiga é a Sociedad Mexicana de Geografía y Estadística (1833). Características
A estrutura, obxectivos e actividades das sociedades científicas réxense de acordo a uns estatutos propios, regulados segundo as leis nacionais e internacionais. Entre as súas actividades adoitan incluírse as de tipo docente (cursos, talleres, seminarios, congresos, etc. ) investigacións (teóricas ou aplicadas) e publicacións (libros, revistas, etc. ). Como valor engadido conseguen o prestixio, tanto dos seus membros como o da organización que os vertebra. As sociedades científicas denomínanse, xeralmente, en función do territorio que abarcan (internacional, nacional, rexional ou local) e da rama do saber que estudan (medicina, literatura, etc. ); as organizacións pequenas adoitan federarse con outras afíns para crear asociacións de rango superior.
As sociedades científicas adoitan asesorar a gobernos e institucións públicas ou privadas sobre os coñecementos que as fundamentan mediante informes técnicos ou exemes periciais.
Sociedade civil

O termo sociedade civil, como concepto da ciencia social, designa á diversidade de persoas que, con categoría de cidadáns e xeralmente de maneira colectiva, actúan para tomar decisións no ámbito público que consideran a todo individuo que se acha fóra das estruturas gobernamentais.
A sociedade civil concíbese como o espazo de vida social organizada que é voluntariamente autoxenerada, independente, autónoma do estado e limitada por unha orde legal ou xogo de regras compartidas. Involucra a cidadáns actuando colectivamente nunha esfera pública para expresar os seus intereses, paixóns e ideas, intercambiar información alcanzando obxectivos comúns.
A sociedade civil é un universo que abarca a todos os individuos como iguais. A sociedade civil adquire unha importancia posterior en todos os beneficios que pode achegar á comunidade de individuos como o é na xeración de empregos, no fomento da conciencia crítica e na procura de equilibrio dos poderes. Exemplos de institucións da sociedade civil
organizacións non gobernamentais (ONG)
organizacións non lucrativas (ONL)
asociacións de cidadáns
clubs sociais
grupos relixiosos
sindicatos
colexios profesionais
barrio e organizacións barriais
think tanks
Sociedade de Arqueoloxía e de Numismática de Montreal

A Sociedade de Arqueoloxía e de Numismática de Montreal (francés: Société d'archéologie et de numismatique de Montréal; inglés: Antiquarian and Numismatic Society of Montreal) é unha entidade asociativa sen ánimo de lucro, instituída na cidade canadense de Montreal en 1862, que ten como obxectivo a valorización e a protección do patrimonio histórico, arqueolóxico e numismático.
A sociedade ten a súa sede no castelo Ramezay, do que é propietaria e administradora, que alberga tamén un importante museo sobre a historia de Montreal. Historia
A sociedade foi fundada en 1862 por un grupo de intelectuais de Montreal afeccionados á numismática, vinculados á Sociedade Histórica de Montreal, encabezado por Adélard Joseph Boucher e Stanley Clark Bagg. O seu obxectivo era fomentar os estudos numismáticos e, por tal motivo, o nome inicial da entidade foi Société de Numismatique de Montréal. Non obstante, axiña, en 1866, ampliou o ámbito das súas actividades para abranguer tamén os estudos sobre arqueoloxía, o que deu lugar ao nome actual.
Á maneira das sociedades eruditas e das sociedades históricas estadounidenses do século XIX, tanto o consello de dirección como outros membros da sociedade participaban en escavacións arqueolóxicas e mesmo dirixiron algunhas delas. Como medio para a difusión dos resultados das súas investigacións comezaron a publicar o Canadian Antiquarian and Numismatic Journal, a partir de 1872. Esta publicación apareceu cunha periodicidade irregular ao longo de seis décadas.
O 1 de maio de 1895, a Sociedade instalouse no castelo Ramezay, logo de arrendarlle ao Goberno municipal en 1893 o edificio, que daquela estaba en perigo de demolición. No castelo estableceu a súa sede social e en 1896 inaugurou o seu propio museo sobre a historia do Canadá. Finalmente, en 1929 a Sociedade adquiriu o edificio en propiedade, a cambio dunha doazón de 10. 000 dos seus libros á biblioteca municipal de Montreal. O museo do castelo dispón duns importantes fondos numismáticos, procedentes en gran parte da adquisición da colección de Robert W. McLachlan. A crise económica, seguida ademais pola segunda guerra mundial, afectou moi seriamente as actividades da Sociedade, que fixo todo o posible por manter aberto ao público o castelo Ramezay. As décadas de 1940 e de 1950 foron moi sombrías para o patrimonio de Montreal; no entanto, as décadas de 1960 e de 1970 a situación mellorou e, grazas ao mecenas David M. Stewart, entusiasta da historia e da conservación do patrimonio, e membro da Sociedade desde había vinte anos, tanto o museo como as mellores pezas da súa colección foron completamente restaurados, e a colección ampliouse mediante numerosas adquisicións.
Os fondos de arquivo da Sociedade de Arqueoloxía e de Numismática de Montreal consérvanse na Biblioteca de Arquivos Nacionais do Quebec, en Montreal.
En 2021, a Sociedade celebrou o 125º aniversario do seu establecemento no castelo Ramezay, motivo polo cal emitiu unha serie de medallas conmemorativas en prata e en bronce.
Sociedade de Historia Monetaria Internacional

A Sociedade de Historia Monetaria Internacional (en alemán: Gesellschaft für Internationale Geldgeschichte -GIG-) é unha entidade asociativa numismática sen ánimo de lucro con sede en Frankfurt, Alemaña, dedicada á investigación científica acerca da historia do diñeiro, desde a perspectiva numismática, e da medallística. Historia
A Sociedade foi instituída en 1965 polos seus 19 membros fundadores, inicialmente baixo a denominación de Museum für Internationale Geldgeschichte gemeinnützige Forschungsgesellschaft e. V. ("Sociedade de Investigación sen Fins de Lucro do Museo de Historia Monetaria Internacional"). O seu primeiro presidente foi Willy Fuchs (1965-1971 e 1971-1992) e baixo o seu mandato, en 1967, a institución tomou o nome que conserva na actualidade.
Desde a súa fundación, a Sociedade tivo como órgano de expresión institucional a publicación periódica Geldgeschichtliche Nachrichten (GN; "Noticias de Historia Monetaria"), e nela publícanse os resultados das súas investigacións científicas arredor de todas as áreas da historia monetaria, así como da medalla.
A GIG organiza anualmente viaxes educativas a diferentes destinos do mundo cun interese numismático. A primeira destas viaxes foi a San Petersburgo e a Moscova en 1977 e, a partir de aí, outras 45 viaxes levaron os seus membros a lugares como Berlín, Dresden e moi diversos países dos cinco continentes.
A afiliación á Sciedade supera os 800 membros pertencentes a máis dunha trintena de países. Recoñecementos
Insignia de Honra de Ouro
Instituíuse en 1970, para honrar os membros cunha contribución salientable á GIG.
Premio de Honra da GIG
Outórgase anualmente, desde 1974, a personalidades destacadas de calquera país no campo da numismática, sinaladamente no coleccionismo de moedas. O primeiro en recibilo foi o profesor Peter Berghaus e, entre os persoairos galardoados, figuran numismáticas insignes como Ursula Kampmann, Elvira Clain-Stefanelli ou Maria Radnoti Alföldi.
Sociedade de Nacións

A Sociedade de Nacións foi concibida ideoloxicamente no decurso da primeira guerra mundial, cando líderes coma o presidente estadounidense Thomas Woodrow Wilson comezaron a defende-la necesidade dunha organización supraestatal responsábel de resolución de potenciais conflitos entre as distintas nacións.
Durante as negociacións de paz de outubro de 1918, Woodrow Wilson propuxo os seus catorce puntos entre os que figuraba a creación dunha Liga das Nacións. A liga foi fundada axiña, na conferencia de Paz de París que tivo lugar en 1919, establecéndose a sede xeral en Xenebra (Suíza). O pacto foi promovido por Wilson e Léon Bourgeois, da delegación francesa, que recibiron por isto o premio Nobel en 1920, ademais doutros 16 representantes de 13 delegacións internacionais. Entre os seus propósitos figuraban a promoción de vía diplomática en prol de solucionar os conflitos, de tal xeito que se acordou embargar comercialmente a aqueles países que declarasen guerras[Cómpre referencia].
Porén, a liga endexamais contou con forzas internacionais. Os mesmos EUA negáronse a participar ao negárense a asinar o Tratado de Versalles. Así a todo, cóntanse certos éxitos diplomáticos da liga: a mediación para evitar a guerra entre o Iraq e Turquía, Grecia e Bulgaria e Polonia e Lituania, todos eles conflitos fronteirizos. Porén, nunca foi quen de deter as arelas militaristas de Italia, o Xapón e Alemaña. Durante a segunda guerra mundial estivo inactiva e logo foi substituída polas Nacións Unidas.
Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima

A Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima, tamén coñecida polo acrónimo SASEMAR ou de modo extraoficial como Salvamento Marítimo, é un ente público empresarial encargado da seguridade marítima en augas españolas. Está baixo dependencia directa do Ministerio de Fomento de España por medio da Dirección Xeral da Mariña Mercante. A súa fundación data do ano 1992, por mor da promulgación da Lei 27/92 de Portos do Estado e da Mariña Mercante, entrando en funcionamento no ano 1993.
A Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima ten como principal tarefa a de levar a cabo operacións de procura e rescate nas zonas de responsabilidade asignadas a España, que cobren máis de 1500000 km². Tamén ten asignadas outras tarefas como a loita contra a contaminación marítima, o control do tráfico marítimo -especialmente en zonas de gran tráfico como son o Estreito de Xibraltar e o dispositivo de separación de tráfico (DST) á altura de Fisterra -, e a asistencia a embarcacións.
Sociedade de Xestión do Plan Xacobeo

A Sociedade de Xestión do Plan Xacobeo é unha empresa pública dependente da Xunta de Galicia, destinada á promoción turístico-cultural e á dotación de servizos dos Camiños de Santiago. Características
A Sociedade foi creada polo Decreto 377/1991 do 19 de setembro aprobado polo Parlamento de Galicia. Constituíuse en novembro de 1991, coa intención de axilizar a execución do programa civil do Ano Xubilar Compostelán de 1993 baixo o nome "S. A. de Xestión do Plan Xacobeo 1993″. Tras o éxito do Xacobeo 93, o goberno galego acordou a continuidade desta empresa baixo a súa denominación actual, S. A. de Xestión do Plan Xacobeo co fin de seguir coas políticas de promoción do Camiño de Santiago, non só do Camiño Francés, por ser o itinerario xacobeo internacional de referencia, e que foi o seu obxectivo prioritario en 1993, senón tamén cos demais Camiños de Santiago en Galiza.
Os órganos de goberno e administración constitúenos a Xunta Xeral de Accionistas e o Consello de Administración, que está integrado por un mínimo de cinco e un máximo de sete conselleiros nomeados pola Xunta Xeral, sendo o seu Presidente o Conselleiro de Cultura. O Xerente é nomeado polo Presidente do Consello de Administración. Fomento de actividades
Segundo os seus estatutos, o obxecto social da sociedade consiste no deseño, programación, coordinación e, se é o caso, a realización, entre outras, das seguintes actividades relacionadas co Xacobeo, que se executarán en coordinación coas Administracións Públicas competentes: A conservación, rehabilitación e recuperación do Camiño.
A colocación de sinais de identificación.
A elaboración dos principios xurídicos para a súa protección que, para a súa aprobación, serán elevados ás administracións competentes.
A construción das áreas de descanso nos puntos de interese paisaxístico e monumental.
A dotación do Museo das Peregrinacións.
Simposios, congresos, xornadas e ciclos.
Exposicións itinerantes.
Representacións teatrais, concertos musicais, exposicións de artes plásticas.
A elaboración de unidades didácticas.
A promoción da artesanía e do deseño relacionados co Camiño de Santiago.
Competicións deportivas de calidade.
Centro servidor de datos de Galiza.
Rede de albergues.
As actuacións no monte do Gozo.
Os convenios con concellos e institucións relixiosas.
A promoción de aloxamentos relacionados co Camiño.
Paisaxe urbana.
A promoción do Xacobeo, incluídas actividades de animación.
A produción cinematográfica audiovisual.
Patrocinios.
A xestión dos signos visuais.
Entre as iniciativas levadas a cabo pola Sociedade de Xestión do Plan Xacobeo teñen especial relevancia as de alcance internacional. Exposicións, conferencias e encontros de todo tipo, certames turísticos e publicacións informativas e divulgativas, así como o fomento das relacións coas asociacións de amigos do Camiño de Santiago en todo o mundo, son algúns dos proxectos máis destacados neste ámbito.
A S. A. de Xestión do Plan Xacobeo ten a súa sede moi preto do pórtico de entrada do Camiño de Santiago na cidade, no Pavillón de Galicia, no barrio de San Lázaro.
Sociedade de clasificación

As Sociedades de Clasificación son organizacións xurdidas no sector naval e adicadas á seguridade marítima, humana e do ambiente e non vencelladas a ningún goberno estatal. Historia
As sociedades de clasificación xurdiron na segunda metade do século XVIII pola necesidade de garantir a seguridade no sector naval. Ofrecer información dos buques, armadores, aseguradores e a administración. Nun principio eran só listas nas que se informaba do estado xeral do buque por medio dunhas valoracións. Canto mellor era o buque recibía unha máis alta puntuación e polo tanto era premiado con custos do seguro máis baixos. Co tempo estas valoracións limítanse aos dous únicos niveis actuais: A1 ou non válido. As sociedades de clasificación ofrecen servizos de asesoramento e información no sector naval. Nos últimos anos ampliaron o seu sector de traballo dando tamén servizos a todo tipo de industrias.
Os buques a artefactos flotantes deben ser deseñados, construídos, operados e reparados segundo as normativas da sociedade de clasificación na que estean rexistrados. Principais sociedades de clasificación
A nivel mundial son só tres as sociedades de clasificación máis importantes: Lloyd's Register que é a máis antiga, American Bureau of Shipping e Det Norske Veritas aínda que existen outras que prestan servizos.
Sociedade de responsabilidade limitada

Unha sociedade de responsabilidade limitada (SRL) ou sociedade limitada (SL) é un tipo de sociedade mercantil na que a responsabilidade fica limitada soamente ao capital achegado, polo que no suposto de contraeren débedas, non se resposta co patrimonio persoal dos socios.
No estado español, as sociedades limitadas ríxense polo Real Decreto 1/2010, do 2 de xullo, polo que fica aprobado o texto refundido da Lei de Sociedades de Capital. Denominación noutros países
En Alemaña e Suíza: "Gesellschaft mit beschränkter Haftung" ou GmbH
En Austria: "Gesellschaft mit beschränkter Haftung" ou Ges. mbH
En Dinamarca: "Anpartsselskab" ou ApS
Nos Estados Unidos: "Limited liability company" ou L. L. C. ou LLC
En Francia, Bélxica e Luxemburgo: "Société à Responsabilité Limitée" ou SARL
En Italia: "Società a responsabilità limitata" ou S. r. l.
En Lituania: "Uždaroji akcinė bendrovė" ou UAB
Nos Países Baixos: "Besloten vennootschap" ou B. V.
En Polonia: "Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" ou Sp. z o. o. .
No Reino Unido e a Irlanda: "Limited company" ou Ltd.
En Ucraína: "Товариство з обмеженою відповідальністю" ou ТОВ (transcrito: Tovarystvo z obméjenoiu vidpovidàlnistiu ou TOV, tradución: Sociedade de responsabilidade limitada)
Sociedade erudita

Unha sociedade erudita (tamén coñecida como academia erudita ou asociación académica) é unha organización que existe para promover unha disciplina académica, unha profesión ou un grupo de disciplinas relacionadas como as artes. A afiliación pode ser aberta a todos, pode requirir posesión dalgunha cualificación ou pode ser unha honra conferida por elección.
Moitas das sociedades eruditas son organizacións sen ánimo de lucro, e moitos son asociacións profesionais. As súas actividades tipicamente inclúen conferencias regulares para a presentación e discusión de novos resultados de investigación e publicación de revistas académicas patrocinadoras na súa disciplina. Algúns tamén actúan colexios profesionais, regulando as actividades dos seus membros no interese público ou no interese colectivo da afiliación. Historia
Algunhas das máis antigas sociedaeds eruditas son a Académie des Jeux floraux (fundada en 1323), a Sodalitas Litterarum Vistulana (fundada en 1488), a Accademia della Crusca (fundada en 1585), a Accademia dei Lincei (fundada en 1603), a Academia Francesa (fundada en 1635), a Leopoldina (fundada en 1652), a Royal Society of London (fundada en 1660) e a Académie des sciences (fundada en 1666).
Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia

A Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia foi unha empresa galega de capital público, integrada na Consellería do Medio Rural e que tiña por obxectivo apoiar o desenvolvemento rural. Entre eses labores de apoio estaba o de realizar actividades de investigación e estudos sobre desenvolvemento e planificación do medio rural. Historia
Foi creada en 1996 e disolta en 2008. Estrutura
Dependía da Dirección Xeral de Desenvolvemento Rural. O conselleiro delegado da sociedade era o director xeral dese departamento.
Internamente, articulábase nunha xerencia e tres subdireccións. A xerencia ocupábase da xestión diaria da sociedade conforme o sinalado polo consello de administración e polo conselleiro delegado.
A subdirección do Sistema de Información Territorial de Galicia (SITGA) é unha unidade de carácter técnico que produce e proporciona información de cartografía. Nesa produción de mapas integra datos socioeconómicos, físicos e de infraestruturas.
A subdirección de Dinamización Comarcal xestiona as actividades da rede dos quince centros comarcais que funcionan en Galicia.
A subdirección Técnica e de Estudos é a unidade que xestiona dende o punto de vista técnico o mantemento da rede de centros comarcais, ademais de elaborar os plans de desenvolvemento comarcal e de conseguir financiamento europeo para os proxectos.
Sociedade para o Progreso da Teoría Económica

A Sociedade para o Progreso da Teoría Económica, coñecida polo seu nome en inglés Society for the Advancement of Economic Theory, e polas siglas SAET, é unha asociación sen fin de lucro internacional fundada para promover o coñecemento de teoría económica e para facilitar a comunicación entre investigadores. Entre os seus membros cóntanse economistas, matemáticos ou teóricos do xogo, entre outros.
A asociación fundárona en 1991 os economistas Charalambos D. Aliprantis, Edward C. Prescott, e Nicholas C. Yannelis, e dende ese ano edita a prestixiosa revista científica do seu campo Economic Theory.
Sociedade secreta

Unha sociedade secreta é un club ou unha organización cuxas actividades, eventos e funcionamento interno son de coñecemento exclusivo dos seus membros. A sociedade pode ou non tratar de agochar a súa existencia. O termo adoita excluír os grupos encubertos, como axencias de intelixencia ou guerrillas insurxentes, que agochan as súas actividades e membros pero manteñen unha presenza pública. Os requisitos exactos para etiquetar un grupo dunha sociedade secreta están en disputa, pero as definicións baséanse xeralmente no grao no que a organización insiste en manterse en segredo, e podería implicar a retención e a transmisión do coñecemento secreto, a negación de afiliación ou o coñecemento do grupo, a creación de ligazóns persoais entre os membros da organización, e o uso de ritos secretos ou rituais que consolidan os membros do grupo.
Sociobioloxía

Sociobioloxía é unha póla da bioloxía que estuda o comportamento social dos animais, empregando conceptos da etoloxía, socioloxía, xenética de poboacións e evolución. Dentro do estudo das sociedades humanas, a sociobioloxía está estreitamente relacionada coa antropoloxía darwiniana, coa ecoloxía do comportamento humano e coa psicoloxía evolucionista. O termo foi popularizado por Edward Osborne Wilson, no seu libro Sociobiology: The New Synthesis, publicado en 1975.
Esa disciplina científica propón que comportamentos e sentimentos animais, tamén existentes nos seres humanos, como o altruísmo e a agresividade, son en parte derivados da xenética, e non son só culturais ou socialmente adquiridos. Ese tipo de afirmación causou gran controversia no escenario intelectual, e até hoxe divide os investigadores. Porén, boa parte das críticas son interpretacións erróneas da teoría, moi confundida co darwinismo social. Entendendo a teoría
Como o home é tamén un animal, este non está eximo de ser un obxecto de estudo da sociobioloxía. O dualismo cartesiano, que separa as funcións mentais dos seus elementos corporais, é un obstáculo para o entendemento da sociobioloxía. Conforme defendido pola psicoloxía evolutiva, o cerebro dos humanos tamén sufriu presións selectivas específicas, que o adaptaron a determinadas circunstancias. Antes mesmo da vida en grandes sociedades, o home precisaba comunicarse. Un organismo xeneticamente propenso ó altruísmo, por exemplo, podería ter ganancias maiores se o ambiente fose propicio a iso, conforme demostrou o biólogo Robert Trivers. Así, sentimentos como a compaixón serían influenciados por factores xenéticos, e polo tanto deberían ser estudados con base na bioloxía.
A sociobiologia non propón o determinismo de calquera forma. A influencia da cultura é diminuída, mais non eliminada. A cultura e os xenes non deben ser vistos como factores antagónicos no comportamento, mais como factores que interactúan, a cultura sendo un factor ambiental que afecta a maneira como serán expresados os xenes que teñan relación co comportamento.
Sociocracia

Sociocracia, é, en suma, o goberno social. Forma de goberno teórica onde a sociedade como un todo sería detentora do poder.
Sociolecto

Un sociolecto é unha linguaxe empregada por determinados grupos sociais (estudantado, delicuentes, .. .). Caracteríxase por funcionar como marca autoidentificadora do propio grupo, ata o punto de poder ser esotérica (empregada para non ser entendida), é dicir, ter finalidade críptica (coincidindo cas xergas).
Distínguense das xergas en que o seu vocabulario é o mesmo có da lingua común, aínda que alterado por procedementos como: a deformación do termo orixinal
a atribución de novos significados a significantes existentes (Chocolate, tío, madeiro, tronco),
préstamos doutras linguas (birra).
Moitos dos termos acaban por ser coñecidos -e mesmo admitidos- na lingua común, polo que aparece un noco termo para non restaurar a finalidade identificadora ou críptica.
Socioloxía

A socioloxía é o conxunto de coñecementos que tratan de explicar o comportamento do ser humano en sociedade. Estuda a lóxica social, ocupándose das razóns que explican os comportamentos xerais das persoas. os comportamentos particulares son obxecto de estudo da Psicoloxía. A perspectiva da "axencia" entende que a socioloxía soamente pode traballar sobre tendencias xerais, visto que o comportamento dos seres humanos é libre e, polo tanto, imposible de predicer exactamente. Aproximacións estruturais suxeren o contrario: os individuos que están completamente condicionados ou determinados polas estruturas sociais, son meras marionetas de estruturas superiores.
A socioloxía estuda a sociedade humana e, máis concretamente, as diversas colectividades que a forman e as causas que orixinan as desviacións e mudanzas sociais.
Socioloxía feminista

A socioloxía feminista é unha teoría de conflito e unha perspectiva teórica que observa o xénero na súa relación co poder, ambos nun nivel interacción cara a cara e reflexividade dentro dunha estrutura social a grande escala. Entre os seus focos están a orientación sexual, a raza, a estratificación económica e a nacionalidade.
No centro da socioloxía feminista está a idea da opresión sistemática da muller e o dominio histórico dos homes na maioría das sociedades, o patriarcado. O pensamento feminista ten unha rica historia, mais pode ser categorizada en tres ondas. A actual, a terceira onda', enfatiza os conceptos de globalización, poscolonialismo, postestruturalismo e posmodernismo. O pensamento feminista contemporáneo tende a rexeitar tódalas xeneralizacións referentes ó sexo e ó xénero, estreitamente vinculadas co antihumanismo, o poshumanismo, teoría queer e o traballo de Michel Foucault.
Socken

Socken é o nome usado para unha parte dun condado en Dinamarca, Finlandia, Noruega e Suecia. Un socken é unha área que previamente foi como unha parroquia civil ou unha parroquia administrativa. Anteriormente estaba unida a unha parroquia, pero no presente é unha área tradicional con distintas fronteiras que as das parroquias orixinais. Nalgunhas partes de Suecia o uso de "socken" como unha forma de describir unha zona é máis importante que noutras. Un socken pode ter tamén o mesmo nome que unha localidade ou parroquia. Historia
Socken, en sueco antigo sokn, en dinamarqués ou bokmål sogn, e en nynorsk sokn, é un nome arcaico para as parroquias eclesiásticas orixinais dos condados, kyrksocken. Tamén describe a unha área secular, un sockenkommun ("localidade rural") ou a unha área de impostos, un jordbokssocken. Nos países nórdicos un socken era unha área administrativa formada por varias vilas ou localidades semellante ás parroquias civís en Inglaterra, pero o concepto non é usado para referirse ás cidades. Un socken tiña unha igrexa parroquial, estanba gobernado por un consello e foi o predecesor dos municipios modernos.
En 1862, os kyrksockens e os sockenkommuns foron abolidos en Suecia como áreas administrativas durante as reformas dos municipios. O jordbrukssocken seguiu en uso ata que o Fastighetsdatareformen ("reforma do rexistro de bens inmobles") completouse entre 1976 e 1995. Despois diso non se realizaron máis alteracións nos sockens.
O 1 de xaneiro de 2016 apareceu en Suecia unha nova división administrativa e área estadística, o distrito. Xeograficamente os distritos correspóndense coas límites que tiñan as parroquias da Igrexa de Suecia o 31 de decembro de 1999. Ao redor do 85% dos vellos sockens correspóndense cos novos distritos.
Aínda que o termo socken xa non é usado pola administración sueca, este segue usándose na catalogación e rexistro de arquivos históricos (Swedish National Heritage Board), botánicos, na investigación de dialectos, na toponimia e por sociedades históricas locais. O socken é un parámetro axeitado para estes propósitos xa que non cambiaron co paso do tempo.