John F. Flanagan

John F. Flanagan, nado en Newark, Nova Jersey, o 4 de abril de 1865 e finado en Manhattan, Nova York, o 28 de marzo de 1952, foi un escultor, medallista e deseñador de moeda estadounidense.
A súa obra máis recoñecida é o cuarto de dólar Washington, aparecido en 1932 e cuxo anverso se mantivo, con algunhas modificacións, ata 2021. Traxectoria
John Flanagan era fillo do escultor de mármore George Flanagan, de quen aprendeu o manexo do cicel. Asistiu á Cooper Union de Nova York entre 1880 e 1882, onde aprendeu a modelar ornamentación arquitectónica, e tamén traballou para a Perth Amboy Terra Cotta Company.
Posteriormente foi axudante de Paul Wayland Bartlett en Boston e de Augustus Saint-Gaudens, en Nova York, entre 1885 e 1888. Alí asistiu a clases nocturnas na Art Students League, onde tomou clases de George de Forest Brush.
Da súa estreita relación artística con Saint-Gaudens, que fora alumno de François Jouffroy, Flanagan herdou o estilo francés e formou parte da xeración de escultores que o promoveron nos Estados Unidos. A amizade con Saint-Gaudens viuse reflectida nun busto seu de bronce creado por Flanagan en 1924, que se expón na Universidade de Nova York.
Cara ao ano 1890 marchou unha tempada a París, onde Saint-Gaudens tiña moitos amigos, que lle serviron de axuda. Alí Flanagan estudou con Henri Chapu na Académie Julian. Tamén frecuentou a Académie Colarossi e, posteriormente, asistiu ao obradoiro de Alexandre Falguière na Escola de Belas Artes de París, na que se matriculou en 1891. Nesa cidade expuxo tamén no Salon des Artistes Français en 1899. En 1891 axudou a Frederick William MacMonnies coa Columnian Fountain, que adornaría o espello de auga da Exposición Colombiana de Chicago de 1893. Pouco despois, Flanagan recibiu a súa primeira encarga: a Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos elixiuno en 1893 para a construción dun reloxo monumental de bronce que terminou en 1896 e que en 1902 se instalou na sala de lectura principal do edificio Thomas Jefferson, en Washington. Esta obra representa o Pai Tempo sostendo un reloxo de area, con outras figuras, e preto da parte inferior aparecen dous estudantes lendo e escribindo. O conxunto está esculpido en varios tipos de mármore, recuberto de pedras semipreciosas, e as figuras son de bronce.
En 1897 foi elixido membro destacado da comisión de artistas invitados á Exposición Universal de París de 1900. Alí presentou varias medallas que chamaron a atención dos críticos, e recibiu a medalla de prata na súa especialidade. Logo do seu regreso a Nova York en 1902, Flanagan iniciou unha prolífica carreira artística que durou ata mediados da década de 1930, con obras como Antique Education (1909), un altorrelevo para a Biblioteca Pública de Newark ou unha estatua de Joseph Henry para o Estado de Nova York, sita en Alamy Park, Albany (1927). A comisión encargada das conmemoracións do bicentenario do nacemento do primeiro presidente dos Estados Unidos, George Washingnton, en 1932, escolleu uns deseños propostos por John Flanagan para a creación dunha moeda de prata dun cuarto de dólar, cuñada en 1932. Inicialmente a moeda tiña carácter unicamente conmemorativo e prevíase a súa emisión só ese ano, mais finalmente o coñecido como cuarto de dólar Washington converteuse en moeda de curso legal, emitida anualmente co mesmo deseño, en prata ata 1964 e en metal común ata 1998. Posteriormente, o anverso creado por Flanagan mantívose, con algunhas alteracións, ata 2021. Aínda que Flanagan só tivo esta experiencia como deseñador de moedas, a súa produción de medallas foi máis abundante. Unha das súas medallas máis coñecidas (1916) conmemora a batalla de Verdún na primeira guerra mundial, coa inscrición Ils ne passeront pas ("Non pasarán"), que foi un regalo dos Estados Unidos a Francia.
Outros dos seus traballos salientables no ámbito da medallística son a medalla da Hudson-Fulton Celebration (1909), a Medalla Aphrodite-Swift Runners (1932), a medalla conmemorativa da visita do Príncipe de Gales e a dos Cabaleiros de Colón (1920), a medalla Roston do Congreso (1913) e a medalla Pan-Pacific Award (1915), entre outras. Tamén realizou un bo número de plaquetas metálicas con retratos de personaxes relevantes da sociedade e da arte dos Estados Unidos, como Theodore Roosevelt, Walt Whitman, Paul Wayland Bartlett, Daniel Chester French ou J. Alden Weir.
En 1911, Flanagan ingresou na Academia Nacional de Deseño como membro asociado, e foi nomeado académico en 1928.
John F. Flanagan finou en Nova York o 28 de marzo de 1952. Foi soterrado no cemiterio Ferncliff de Hartsdale, condado de Westchester, Nova York. Recoñecementos
1900: Medalla de prata da Exposición Universal de París.
1921: Premio Sanford Saltus de Medalla, da American Numismatic Society, de Nova York.