Eduard Suess

Eduard Suess, nado en Londres, Reino Unido, o 20 de agosto de 1831 e finado Viena, Imperio Austrohúngaro, o 26 de abril de 1914, foi un xeólogo austríaco experto na xeografía dos Alpes.
É o responsábel do descubrimento de dúas signifidas características xeográficas xa perdidas, o supercontinente Gondwana (proposto en 1861) e o Océano Tetis (proposto en 1901). Traxectoria
Nado en Londres, Inglaterra, era o fillo máis vello de Adolph Suess, un comerciante luterano de Saxonia e Eleonore Zdekauer. Aos tres anos a súa familia mudouse a Praga, e despois, cando Suess tiña 14 anos, a Viena. Interesado desde mozo na xeoloxía, publicou o seu primeiro traballo aos 19 anos sobre a xeoloxía de Karlsbad (hoxe Karlovy Vary, na República Checa).
En 1855 casou con Hermine Strauss, a filla dun prominente médico de Praga. No seu matrimonio tivo cinco fillos e unha filla.
Die Enststehung der Alpen
Suess tiña 44 anos cando publicou Die Enststehung der Alpen, en 1875. Dito libro só tiña 168 páxinas e ningunha ilustración. Baseásabase principalmente nas observacións que fixera en Bohemia (actual República Checa) e nos Alpes orientais. Os xeológos contemporanéos recoñeceron o seu valor e o libro efectivamente revolucionou o estudo da tectónica. Con Die Enststehung der Alpen Suess mostra que a estratigrafía e a xeoloxía estrutural poden empregarse para estudar a oroxénese. No libro tamén queda claro que as oroxenias son fenómenos que deben eternderse a unha escala global. O historiador da ciencia A. M. Celâl Şengör sinala que Suess resalta pola súa orixinalidade e gran capacidade de síntese no libro.
No libro rexeita a tese da elevación vertical das cordilleiras como resultado da elevación de "núcleos cristalinos". Respecto aos Alpes, Suess enfatiza a importancia dos movementos horizontais sobre os veriticais. Tamén se constata que as cordilleiras son asimétricas e a súa verxencia varía. En Die Enststehung der Alpen Suess postula que as cordilleiras fórmanse inicialmente pola aparición dunha falla ou pregamento perpendiculares á dirección da presión lateral terminando no cabalgamento dun lado sobre o outro, do que resulta unha asimetría.
En Die Enststehung der Alpen Suess mostra unha postura crítica sobre o uso de episodios de oroxénese como base para subdividir a historia xeolóxica en eras. En troques, suxire que as transgresións e regresións mariñas poden servir mellor para tal propósito.
Das Antlitz der Erde
Entre 1883 e 1909 Suess publicou os catro tomos da súa magna obra Das Antlitz der Erde (A Face da Terra). Nela postula que as oroxenias débense á contracción da Terra. A contracción non é uniforme, segundo Suess, así que as zonas que máis se contraen afundiron cara ao interior formado as enormes depresións que hoxe ocupan os océanos. Ao diminuír a zona da superficie terrestre xeraríanse movementos tanxenciais que, segundo Suess, explicarían a compresión reflectida nas oroxenias. Así e todo, no último tomo de Das Antlitz der Erde Suess recoñece que unha contracción do planeta non é suficiente para explicar a compresión vista nalgúns oróxenos. Principais obras
Boehmische Graptolithen (Os graptólitos de Bohemia) (1852)
Über die Brachiopoden der Kössener Schichten (1854)
Der Boden der Stadt Wien (1862)
Ueber den Loess (1866)
Die Entstehung der Alpen (O nacemento dos Alpes) (1875)
Das Antlitz der Erde (A face da Terra) (1885–1909)
Die Zukunft des Silbers (1892)
Erinnerungen (1916) Recoñecementos
Suess está considerado un dos primeiros expertos en ecoloxía.
Publicou de 1885 a 1901 unha síntese comprensiva das súas ideas co nome de Das Antlitz der Erde, obra que se converteu nun influente libro de texto durante varios anos.
Nos seus traballos Suess introduciu tamén o concepto de biosfera, que logo foi estendido por Vladimir Vernadskii en 1926.
Foi galardoado coa Medalla Copley da Royal Society en 1903.
O cráter lunar Suess, así como un cráter de impacto en Marte foron nomeados na súa honra.