Instituto Ruso de Investigación Espacial

O Instituto Ruso de Investigación Espacial (en ruso: Институт космических исследований Российской академии наук, literalmente Instituto de Investigación Espacial da Academia Rusa de Ciencias, SRI RAS, abreviatura rusa: ИКИ РАН, IKI RAN) é a organización líder da Academia Rusa de Ciencias sobre a exploración espacial para beneficiar a ciencia fundamental. Antigamente, en tempos soviéticos, era coñecido como o Instituto de Investigación Espacial da Academia de Ciencias da URSS (abreviatura rusa: ИКИ АН СССР, IKI AN SSSR; IKI AN URSS). Adoita coñecerse polo nome máis curto Instituto de Investigación Espacial e especialmente polas siglas IKI.
O Instituto está situado en Moscova cun persoal de 289 científicos. Leva a cabo investigacións científicas nos campos da astrofísica, ciencia planetaria, a física solar, as relacións Sol - Terra, o plasma cósmico e a xeofísica. IKI tamén desenvolve e proba tecnoloxías espaciais en colaboración coa Academia Rusa de Ciencias e a Axencia Espacial Federal. Historia
Foi fundada o 15 de maio de 1965 polo decreto #392-147 do Consello de Ministros da Unión Soviética. Inicialmente, o instituto formou o seu persoal atraendo científicos doutras organizacións de investigación. Co tempo, creceu até os dous mil empregados, incluídos os de varias sucursais situadas noutras partes do país. En 1992, un ano despois da disolución da Unión Soviética foi rebautizada co seu nome actual. Directores do Instituto
Georgy Petrov (1965–1973)
Roald Z. Sagdeev (1973–1988)
Albert Galeev (1988–2002)
Lev Zeleny (2002-2018)
Anatoly Petrukovich (2018-presente) Investigación
O Instituto realiza investigacións nas seguintes áreas: Astrofísica de alta enerxía
Ciencia planetaria
Física do plasma espacial
Medio interplanetario e vento solar
Ciencias da Terra
Investigación en física óptica
Centro de situación satelital
Internet da ciencia espacial rusa
Arquivo de datos Misións e experimentos actuais
Plasma-F (tres instrumentos científicos e unidade de procesamento de datos); abordo da aeronave Spektr-R (fin da misión, 2019),
HEND (abreviatura en inglés para High Energy Neutron Detector, Detector de Neutrón de Alta Enerxía) instrumento a bordo da misión de Mars Odyssey (NASA),
Marts Express (ESA) misión para explorar Marte. IKI contribuíu en tres instrumentos a bordo na misión: OMEGA mapping spectrometer (espectrómetro de mapeo), PFS (Planetary Fourier Spectrometer), e SPICAM, espectrómetro infraroxo e UV. Os científicos rusos son tamén co-investigadores na maioría de grupos científicos do proxecto. Lanzado en 2003.
Venus Express (ESA) misión para a exploración remota de Venus. IKI contribuíu a dous instrumentos en bordo da aeronave: SPICAV/SOIR espectrómetro infravermello e UV e PFS (Planetary Fourier Spectromete). Os científicos rusos son tamén co-investigadores en tres outros experimentos VIRTIS, VMS, e ASPERA. Lanzado en 2005.
LEND (abreviatura para Lunar Exploration Neutron Detector) equipo a bordo do Lunar Reconnaissance Orbiter (NASA),
DAN (abrev. para Dynamic Albedo of Neutrons, Albeldo Dinámico de Neutróns) equipo a bordo do Curiosity rover (proxecto Mars Science Laboratory, da NASA),
Chibis-M microsatélite (Fin da misión o 15 de outubro de 2014),
INTEGRAL (Internacional Gamma-Ray Astrophysics Laboratorio, ESA) observatorio orbital de raios X e gamma. Foi enviado ao espazo polo lanzador do cosmódromo de Baikonur, a condición de que os científicos rusos obtivesen o 25% do tempo de observación. IKI alberga INTEGRAK Russian Scientific Data Center,
Telescopio RTT150 ruso-turco de 1. 5-m. Observatorio internacional en Turquía (AZT chamado anteriormente-22), montaña Bakyrlytepe é un proxecto internacional levado a cabo baixo supervisión do Ministerio de Educación e Ciencia de Federación rusa e o Científico e o Technological Research Council of Turkey (Consello Investigador Tecnolóxico de Turquía, TUBITAK). Desde o lado ruso o principais participantes na execución do proxecto son a Universidade Estatal de Kazan (KGU) e IKI, desde o lado turco é xestionado polo Observatorio Nacional TUBITAK (TUG). En conformidade ao acordo entre os participantes, o telescopio que observa o tempo é compartido como segue: 45% – KGU, 15% – IKI, e 40% – é compartido entre universidades turcas por TUG,
MKS-Obstanovka (ISS-Environment) experimento a bordo da Estación Espacial Internacional (segmento ruso),
RELEC (microsatélite, experimento para estudar partículas enerxéticas no espazo próximo á Terra, organización principal — Skobeltsyn Institute for Nuclear Physics da Universidade Estatal Lomonosov de Moscova).
Ademais, os científicos de IKI pertencen a varias colaboracións internacionais nunha serie de proxectos científicos, como IBEX Explorer 91 ou SMEX-10 e Planck, e están comprometidos en estudos con instalacións terrestres.