Orquestra Vermella

A Orquestra Vermella ou Capela Vermella (en alemán: Die Rote Kapelle) foi unha rede de espionaxe formada durante a segunda guerra mundial por cidadáns alemáns e doutros países europeos contra os nazis.
Foi establecida en 1939 co obxectivo de infiltrarse nos niveis máis altos do poder militar alemán. Os membros desta rede variaban desde antifascistas de diversas orientacións políticas até comunistas e membros do Komintern. A rede estendeuse por varios países, incluíndo Alemaña, Bélxica, Francia, Suíza e os Países Baixos, e tiña ramas importantes en Berlín e París. Historia
Creación e resistencia antifascista
A Orquestra Vermella foi creada en tempos da Guerra civil española. Un dos grupos foi creado por Leopold Trepper, un xudeu polaco axente da intelixencia soviética. A Orquestra Vermella xogou un papel crítico en informar aos Aliados sobre os plans de guerra nazis, incluíndo detalles que contribuíron a frustrar a estratexia alemá na batalla de Stalingrado. A rede tamén transmitiu información que alertaba sobre a inminente invasión nazi da Unión Soviética. A eficacia da Orquestra Vermella era tal que as decisións do Alto Estado Maior Alemán (OKH) coñecíanse polos Aliados con só unha diferenza de nove horas. Estimouse que as accións da Orquestra Vermella custaron ao exército alemán entre 300. 000 e 400. 000 soldados.
Neutralización nazi
A contraintelixencia alemá descubriu a rede en 1941 en Bélxica, resultando no arresto de moitos dos seus membros e no desmantelamento parcial da organización. Os membros capturados foron sometidos a procesos xudiciais segredos, resultando en 58 condenas a morte mediante guillotina (maiormente mulleres) e forca (homes) após diversos tratos vexatorios. Leopold Trepper foi detido pola Gestapo, ofrecéronlle converterse en axente dobre e ao parecer aceptou, enviando contrainformación a Moscova, aínda que se sospeita que tiña algún método críptico para advertir aos soviéticos. En setembro de 1943 fuxiu coa axuda da Resistencia francesa, que o mantivo oculto até o final da guerra. Suzanne Spaak foi executada só trece días antes da liberación de París en 1944. Descubriron setenta e catro estacións da Orquestra e despois sóubose que había máis de cincocentas, as principais en Ámsterdam, Anveres, Atenas, Barcelona, Belgrado, Berlín, Bruxelas, Copenhague, Estocolmo, Gante, Istambul, Liexa, Lille, Lyon, Madrid, Marsella, Neuchâtel, Roma, Trondheim, Viena, Xenebra. .. Só en París había unha trintena.
Ostracismo e recoñecemento posterior
Despois da Segunda guerra mundial, os membros da Orquestra Vermella enfrontáronse a unha estigmatización na RFA, especialmente durante os primeiros anos da Guerra fría. Durante ese período, moitos foron considerados "criptocomunistas" e sufriron ostracismo por parte das autoridades e da sociedade, exacerbado pola rivalidade ideolóxica entre os países do bloque occidental e os da órbita soviética.
A medida que a tensión da Guerra fría diminuíu, a imaxe da Orquestra Vermella comezou a cambiar, especialmente após a caída do muro de Berlín e a reunificación alemá, houbo un esforzo renovado para recoñecer o seu papel como parte integral da memoria histórica europea e honrar a contribución desta rede de resistencia antinazi.
Foron inaugurados monumentos e placas conmemorativas en súa honra en varios lugares. Entre outros, en Berlín dedicóuselle unha escultura en 2010, e en Xerusalén unha placa en Yad Vashem honra os membros da Orquestra Vermella, ao lado doutras figuras da resistencia mundial.