Orbiting Vehicle 1

Orbiting Vehicle 1 ou OV1 e OV1P, foi unha serie de satélites de investigación da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzados entre 1965 e 1971. Características
Os satélites OV1 eran pequenos satélites de investigación lanzados en primeiro lugar como carga de oportunidade durante os lanzamentos de proba de mísiles Atlas e despois mediante foguetes adicados. Estaban formados polo propio satélite e o módulo de propulsión ou OV1-PM, que por separado podía cumprir as súas propias misións, nas que se denominaba OV1P. Os satélites OV1 foron adicados a diferentes experimentos en diferentes campos, incluíndo física e bioloxía. Misións
OV11: adicado ao estudo dos micrometeoritos, o fondo cósmico de radio, a densidade de electróns, os campos magnéticos, a concentración de protóns e as emisión ultravioleta e infravermella da Terra. O mecanismo de separación entre satélite e foguete fallou, co que non se cumpriron os obxectivos.
OV12: levaba a bordo un espectrómetro para protóns e electróns, un detector de raios X, un magnetómetro, dúas cámaras de ións equivalentes a tecido e dosímetros blindados para protóns e electróns.
OV13: levaba unha cámara de ións, un espectrómetro e un experimento de simulación de torso humano de transferencia linear de enerxía. O foguete Atlas explotou durante o voo.
OV14: levou a órbita experimentos de crecemento biolóxico de algas do xénero Chlorella e plantas do xénero Lemna.
OV15: levaba o experimento BORE (Background Optical Radiation Experiment).
OV16: adicado a despregar no espazo obxectivos ópticos.
OV17: experimento de gradente gravitatorio. O motor do satélite fallou e as portas para liberar o experimento non se abriron.
OV18: denominado tamén PasComSat, era unha esfera inflable usada como repetidor de comunicacións pasivo.
OV19: experimento de radiación exosférica e sistema experimental de determinación da actitude.
OV110: levaba a bordo dous fotómetros, un contador Geiger, un magnetómetro dual de vapor de rubidio, un telescopio de raios cósmicos pesados, mostras de materiais, un espectrómetro de Bragg de raios X e un experimento de gradente de gravidade.
OV111: non chegou a separar do foguete lanzador. Ía estudar as luces nocturnas da Terra, o plasma espacial e os raios X solares entre outras cousas.
OV112: levaba o experimento FARO (Flare Activated Radio-biological Observatory).
OV113: levaba un contador Geiger, catro espectrómetros, un analizador magnético e outro electrostático, células solares flexibles e un experimento de fricción e desgaste.
OV114: levaba un experimento de interferencia electromagnética e un telescopio Lyman alfa.
OV115: levaba o experimento SPADES (Solar perturbation of atmospheric density experiment).
OV116: tamén denominado LOADS 1 ou Cannonball 1, era unha esfera de alta densidade lanzada para estudar a densidade da atmosfera a baixas altitudes.
'OV117: levaba a bordo un experimento de propagación de radioondas, detectores de partículas e luz nocturna, unha baliza para calibración de seguimento de meteoros e un experimento de gradente gravitatorio.
OV117A: coñecido tamén como Orbiscal 2', era o módulo de propulsión de OV117. Foi usado para estudar as transmisións de radio a través da ionosfera.
'OV118: estudou a ionosfera, probou unha antena de disco de alta ganancia, levaba un detector de electróns aurorais.
'OV119: levaba a bordo detectores para os cintos de Van Allen.
OV120: coñecido tamén como LOADS 2', tiña a mesma misión que LOADS 1.
'OV120P: levaba dous experimentos a bordo, un analizador de protóns enerxéticos e un detector termal de fluxo de partículas.
'OV121: levaba a bordo varios experimentos para estudar a atmosfera superior.
'OV121P: levaba un espectrómetro de masas, un experimento de composición atmosférica e un experimento de resonancia.
'OV186: levaba a bordo varios radiómetros e interferómetros, un telescopio de raios cósmicos e un experimento de gradente gravitatorio.