Henri Sauvaire

Henri Joseph Sauvaire, nado en Marsella o 15 de marzo de 1831 e finado en Montfort-sur-Argens, Var, o 4 de abril de 1896, foi un epigrafista, numismático e fotógrafo francés, coñecido principalmente polos seus estudos e as súas investigacións orientalistas. Traxectoria
Henri Sauvaire nado en Marsella en 1831, desenvolveu case toda a súa carreira profesional en Oriente, comezando como empregado da chancelaría francesa en Alexandría en 1857, e logo en Beirut en 1859. Tamén estivo en Damasco como comisario francés en Siria no momento dos masacres de 1860 no Líbano e en Siria. En 1863, participou na misión do duque de Luynes ao Mar Morto, na súa condición de arabista e fotógrafo.
En 1865 foi nomeado primeiro dragomán de Alexandría. En 1866 participou na campaña de restauración da cúpula do Santo Sepulcro de Xerusalén. Familiarizado cos estudos orientais de historia e arqueoloxía, reuniu unha gran colección de manuscritos árabes. En 1876 foi enviado a Marrocos, primeiro a Casablanca —onde ocupou o cargo de vicecónsul— e despois a Tánxer.
Logo da súa xubilación en 1883, instalouse no castelo de Robernier, en Montfort-sur-Argens, e desde alí dedicouse á investigación sobre diferentes aspectos da cultura musulmá, en parte baseándose na abundante documentación manuscrita que reunira durante a súa traxectoria profesional en Oriente. Como resultado destas investigacións, publicou, entre outras, unha serie de memorias no Journal asiatique, que posteriormente foron publicadas como monografía en tres volumes entre 1882-1888, acerca da metroloxía e a numismática musulmás, que culmina cun estudo sobre a economía financeira dos estados musulmáns no derradeiro volume.
Outro dos seus proxectos editoriais máis salientables foi a tradución dun tratado árabe medieval sobre a historia de Damasco, publicado tamén no Journal Asiatique, entre 1894 e 1896, que supón non só unha fonte de coñecemento histórico senón unha das primeiras manifestacións da epigrafía árabe, unha disciplina pouco desenvolvida ata o momento. Sauvaire recibiu en 1895 o título Cabaleiro da Lexión de Honra, e en 1889 foi elixido membro correspondente da Académie des inscriptions et belles-lettres de París. As súas numerosas fotografías tomadas en Siria, en Turquía e en cidades como Beirut, Damasco, Constantinopla e Hebrón son de grande interese e consérvanse en París, no Museo de Orsay.
Henri Sauvaire finou o 4 de abril de 1896 en Montfort-sur-Argens, departamento de Var. Publicacións
Esta é unha escolma das publicacións de Henri Sauvaire: (1860). "La plus ancienne monnaie arabe d'Abdul-Malek". En Revue de la Numismatique Belge. 3ª serie. Tomo IV. Páxinas 325-327.
(1867). De Kerak à Chaubak, Extrait du journal de Voyage (con Christophe Mauss). Martinet, París.
(1876). El Fatawa 'l Khayryeh. Les Fetwas de Khayr-ed-Dyn. Imprimeur du Comerce, Alexandría.
(1876). Histoire de Jérusalem et d'Hébron depuis Abraham jusqu'à la fin du xve siècle. Leroux, París.
(1882). Droit Musulman (rite hanafite). Barlatier-Frissat, Marsella.
(1882-1888). Matériaux pour servir à l’histoire de la numismatique et métrologie Musulmanes. Vol. I(1882); Vol. II (1885); Vol. III (1888). Imprimerie Nationale, París.
(1884). Voyage en Espagne d'un Ambassadeur marocain (1690-1691). Leroux, París.
(1893). Sur une mère d'astrolabe arabe du XIIIe siècle (609 de l'Hégire) (con M. J. de Rey). Imprimerie Nationale, París.
(1894-1896). "Description de Damas". En Journal asiatique. 9ª serie. Société Asiatique. Imprimerie Nationale, París.
(1894) Tomo III. Marzo-abril (páxinas 251-318), maio-xuño (páxinas 385-501).
(1894) Tomo IV. Setembro-outubro (páxinas 242-331), novembro-decembro (páxinas 460-503).
(1895) Tomo V. Marzo-abril (páxinas 269-315), maio-xuño (páxinas 377-411).
(1895)Tomo VI. Setembro-outubro (páxinas 221-313), novembro-decembro (páxinas 409-484).
(1896) Tomo VII. Marzo-abril (páxinas 185-285), maio-xuño (páxinas 369-459).