La masia

La masia é unha pintura ó óleo, realizada polo pintor Joan Miró entre os anos 1921 e 1922, constitúe unha especie de inventario da masía que posuía a súa familia desde o ano 1910 na poboación de Montroig. O mesmo Miró consideraba esta obra como unha peza clave na súa carreira artística, describíndoa como «un resumo de toda a miña vida no campo». Está conservada na National Gallery of Art, Washington DC, a onde foi doada por Mary Hemingway en 1987. Historia
Aínda que o pintor naceu en Barcelona, a súa vida particular e pictórica está relacionada co mundo rural e especialmente o da poboación de Montroig. Desde as súas primeiras obras xa mostra unha influencia nas paisaxes e personaxes do mundo que visiona durante as súas estadías de verán nas terras de Tarragona. Esta vinculación coa terra pódese apreciar nas pinturas realizadas entre os anos 1918 e 1924 como Hort amb ase (1918) ou Mont-roig, l'església i el poble (1919). A obra de La masia empezouna nun verán ó regreso da primeira viaxe de París e acabouna en París. Era unha época na cal Miró se establecera en París e alternaba con algunhas viaxes, sobre todo no verán, a Montroig.
A observación de todo o que lle rodea e das luces sobre as rocas e árbores, que cambiaban en determinados momentos pola luminosidade do sol, facían que o artista se sentise atado ó elemento da terra da que dixo: Finalizou esta pintura en París xa que por eses anos residía na capital de Francia onde ocupaba o estudo cedido por Pau Gargallo e só ía pasar os veráns á leira familiar en Montroig do Camp. Por necesidade económica, iniciou un percorrido entre marchantes para poder vendela. Léonce Rosenberg que se ocupaba das pinturas de Picasso, accedeu a tela en depósito e ó cabo dalgún tempo e ante a insistencia de Miró, suxeriulle ó artista dividir a tea en anacos pequenos para que fose máis fácil a súa venda. Miró, enfadado, recolleu a tea e levoulla ó seu taller. Fíxose cargo da pintura Jacques Viot, da galería Pierre, que despois duns tratos vendeulla ó escritor Ernest Hemingway, por cinco mil francos. Hemingway escribiu en 1934 na revista Cahiers d'art: «Non cambio La masia por ningún outro cadro do mundo»
Miró utilizou posteriormente a zona de Montroig noutras obras, como La masovera, Flors i papallona, Graella i llum de petroli, El llum de carbur e L'espiga de blat, que xunto coa La masia permiten ver a sucesión na transformación das formas figurativas noutras planas onde hai toda clase de simboloxía e grafismo.
A historia por Miró
Miró foi o primeiro relator da historia da súa obra La masa: Descrición
La masia, é a obra cume da súa época «detallista», realizada ós vinte e nove anos de idade e que James J. Sweeney considerou como «obra clave do desenvolvemento posterior do artista». Traballou nela durante nove meses de dura elaboración; a relación mítica mantida por Miró coa terra, resúmese neste cadro, no grafismo de carácter inxenuo e realista de todos os obxectos, os animais son os domésticos, os vexetais son os que o home traballa e os obxectos son todos de uso diario e necesarios para o home. Estuda todos os detalles ó mínimo, é o que se chama «caligrafía mironiana» empregada polo artista tamén noutras pinturas como Mont-roig, l'església i el poble (1919), Retrato de nena (1918) ou Hort amb ase (1918), punto de partida todas elas para os seguintes anos do seu contacto co surrealismo.
Na pintura nótase a familiaridade que todo o representado tiña con Miró. Está realizada como un escenario onde se poden apreciar as actividades propias dunha masía e as características do edificio, dos obxectos e animais. A definición clara dos debuxos consegue facer fácil o recoñecemento de todo sen producir ningunha confusión. Coma se fose un inventario móstrase un macho, un cabalo, unhas galiñas, un can, unha cabra, un coello, lagartas e insectos, a maioría illados e moitos deles colocados sobre algún obxecto que os fai aparecer como expostos sobre unhas penas, esta posibilidade de unión entre obxecto e animal é a peza que segundo Braque «asegura a súa xustificación» e consegue o movemento entre o resto dos elementos representados da obra. O edificio da casa inclúe as gretas e as faltas no revogue das paredes. No centro da pintura atópase un gran eucaliptus que nace dun círculo negro que contrasta co círculo branco do ceo que representa o sol. Todos os elementos desta pintura, animais e obxectos, chegaron a ser prototipos en forma de símbolo que foron aparecendo en diversas obras realizadas por Miró, por exemplo un dos máis habituais é a escaleira de man que representa a evasión.
Opinións