Medalla da Folga de Fame

A Medalla da Folga de Fame é unha medalla de prata que estivo vixente entre agosto de 1909 e 1914, concedida pola dirección da Unión Social e Política das Mulleres (WSPU) a mulleres sufraxistas presas que se declararon en folga de fame mentres cumprían condena nas prisións do Reino Unido por actos de militancia na súa campaña a favor do sufraxio feminino. Moitas destas mulleres foron alimentadas á forza e as súas medallas individuais reflicten ese feito cun distintivo. Historia
Antecedentes e contexto
O 5 de xullo de 1909, a artista e sufraxista escocesa Marion Wallace Dunlop iniciou unha folga de fame na prisión de Holloway. Dunlop fora condenada a un mes de prisión por facer un graffiti cun fragmento da Declaración de Dereitos de 1689 na parede da Cámara dos Comúns. As autoridades penitenciarias considerábana unha presa criminal, en tanto que ela se consideraba como unha presa política e comezou a súa folga en mostra de obxección a esta clasificación. A súa folga durou 91 horas, e só terminou porque a prisión a liberou para evitar a súa morte.
Aínda que esta primeira iniciativa de folga de fame foi unha idea autónoma de Wallace Dunlop e que o fixo sen informar a dirección da WSPU, moitas outras mulleres en condición similar fixeron súa a reivindicación e comezaron tamén as súas respectivas folgas de fame.
A creación da medalla
Así as cousas, a dirección da Unión Social e Política de Mulleres decidiu instituír unha serie de medallas de campaña de estilo militar para elevar a moral e fomentar a lealdade e o compromiso continuos coa causa do sufraxismo feminino.
A Medalla da Folga de Fame foi entregada por primeira vez pola dirección da WSPU nunha cerimonia que tivo lugar a principios de agosto de 1909 en St. Jame's Hall, de mans de Pethick-Lawrence; a súa receptora foi Mary Allen. Máis tarde, as medallas entregaríanse nun almorzo de recepción á saída do cárcere. Caracterización
As medallas son de prata e de forma redonda, e colgan dunha fita coas cores púrpura, branca e verde características da WSPU. Esta fita está prendida nun pasador tamén de prata que porta a inscrición FOR VALOUR ("Por valor"), imitando a inscrición da Cruz Vitoria, a máis presitixiosa das condecoracións británicas. No anverso da medalla figura a lenda HUNGER STRIKE ("Folga de fame"), en tanto que no reverso aparece gravado o nome da perceptora, rodeado por unha coroa de loureiro.
As medallas foron deseñadas por Sylvia Pankhurst, e fabricadas pola compañía Toye & Co. A súa produción custoulle á WSPU unha libra esterlina por unidade.
As barras de prata dispostas na fita da medalla outorgábanse polos respectivos períodos de folga de fame levados a cabo e levaban gravada no reverso a data do arresto da receptora e da súa declaración en folga de fame. Pola súa banda, as barras esmaltadas de cores púrpura, branca e verde representaban as veces que a perceptora fora sometida a alimentación forzosa, e tamén portaban as referidas datas no seu reverso. A modo de exemplo, na barra da medalla concedida á escultora Edith Downing está gravada a inscrición "Fed by Force 1/3/12", así como a data en que foi encadeada, o que posteriormente conduciu á súa folga de fame e alimentación forzada. Presentación
As medallas de folga de fame presentábanse nun estoxo de cor morada e cun forro interior de veludo verde. Pola parte interrna da tapa inseríase unha peza de seda branca co nome da muller galardoada impreso en ouro e coa seguinte dedicatoria: Exemplares conservados
O Museo de Londres conserva a medalla concedida á líder sufraxista Emmeline Pankhurst, que se declarou en folga de fame durante unha condena de dous meses de prisión en 1912 por guindar unha pedra a unha fiestra da residencia do primeiro ministro, no número 10 de Downing Street.
A medalla outorgada a Helen MacRae, no seu estoxo orixinal, foi vendida nunha poxa pública levada a cabo pola compañía Lockdales Auctioneeren en 2015, na que se lle adxudicou a un coleccionista privado por 12. 300 libras. O director daquela poxa, James Sadler, dixo: "Estes son dos artigos historicamente máis salientables cos que tratamos". En 2019 vendeuse tamén nunha poxa, por 12. 500 libras, a medalla achada nun caixón que lle fora concedida á sufraxista Elsie Wolff Van Sandau, quen fora arrestada por romper unha fiestra en Covent Garden o 4 de marzo de 1912 e que fixo folga de fame en prisión.
A medalla pertencente á sufraxista Selina Martin, poxada en Nottingham en 2019, que se estimaba que chegase a alcanzar entre 15. 000 e 20. 000 libras, foi adquirida finalmente pola Galería Nacional de Victoria, Australia, por 27. 000 libras. Outro museo, o Te Papa Tongarewa, de Wellington, Nova Zelandia, comprou a medalla de Frances Parker en 2016, e a Old Parliament House australiana conserva a medalla concedida a Charlotte Blacklock.
A medalla concedida a Kate Williams Evans foi adxudicada nunha poxa en 2018 por 48. 640 libras, e posteriormente pasou a formar parte da colección do Museo Nacional do País de Gales.
Pola súa banda, a medalla correspondente a Rosamund Massy está soterrada dentro do plinto da estatua de Emmeline Pankhurst en Victoria Tower Gardens, Londres, desde a erección deste monumento en 1930.
En setembro de 2023, a Biblioteca de Mulleres de Glasgow decidiu comprar a medalla de Maud Joachim, xa que fora concedida pola primeira folga de fame da WSPU en Escocia. A campaña de recadación de diñeiro acadou un grande éxito e a medalla pasou a estar na biblioteca en outubro dese mesmo ano. Receptoras da medalla
Aínda que non hai un rexistro exhaustivo das medallas concedidas, en abril de 2024 o número de concesións documentadas era de 95. Non é descartable que poidan coñecerse novas medallas en calquera momento, xa que polo menos 60 mulleres cumpriron os requisitos para tal recoñecemento durante as datas en que a medalla estivo vixente.
Nesta listaxe amósanse os nomes das sufraxistas receptoras da Medalla da Folga de Fame e, no caso de se coñeceren, tamén as datas da súa concesión: