Heinrich Dressel

Heinrich August Edgar Felix Dressel, nado o 16 de xuño de 1845 en Roma e finado o 17 de xullo de 1920 en Teisendorf, Baviera, foi un numismático, arqueólogo e epigrafista alemán. Traxectoria
Heinrich Dressel era fillo do doutor Albert Dressel (1808-1875) e de Anna Baldassari (1810-1883). Naceu en Roma, onde o seu pai estaba destinado como secretario do representante de Prusia ante o Vaticano, e nesa cidade pasou a súa infancia, onde se lle espertou a curiosidade polo coleccionismo de moedas e outras antigüidades, e por descifrar as inscricións que estas contiñan.
Trasladouse a Alemaña aos 23 anos, onde estudou entre 1868 e 1869 con profesores como Curtius ou Theodor Mommsen no ámbito da epigrafía na Universidade de Berlín. En 1873, a Academia de Ciencias de Prusia premiou un traballo seu sobre as fontes de Origines, de Isidoro de Sevilla, e parte deste traballo serviulle o ano seguinte para presentar como tese no seu doutoramento, acadado in absentia na Universidade de Gotinga, co título de De Isidori Originum fontibus. Viaxou a Italia entre 1874 e 1878 e recolleu material para varios volumes do Corpus Inscriptionum Latinarum. En 1877 ingresou como membro do Instituto Arqueolóxico Alemán de Roma, e en 1878 foi nomeado profesor da Universidade de Roma.
En 1885 entrou a formar parte da sección de antigüidades do Gabinete Numismático (Münzkabinett) de Berlín, o ano seguinte xa se converteu en director adxunto e, finalmente, entre 1898 e 1919 acadou a dirección do Gabinete, xunto con Julius Menadier. Durante máis de dúas décadas (1898-1920), foi tamén coeditor, xunto co propio Menadier e tamén con Hermann Dannenberg, da revista Zeitschrift für Numismatik, editada pola Sociedade Numismática de Berlín.
En 1902 ingresou na Academia de Ciencias de Prusia, onde desde ese ano ata 1911 dirixiu a sección de moeda grega. Nesta institución dedicouse á confección do Corpus Nummorum Antiquorum, do que saíron á luz tres fascículos.
Dressel foi un recoñecido experto en inscricións latinas, tema de varias das súas obras, e foi o descubridor da "Inscrición Duenos" en 1880 no Monte Quirinal de Roma, baseada no estilo de escrita manual do primeiro latín escrito, probablemente antes do 600 a. de C. Dressel tamén desenvolveu unha tipoloxía para a clasificación de ánforas antigas, con 45 tipos, baseada nas súas escavacións no Monte Testaccio, de Roma, comezadas xa en 1872 e que tiveron carácter de pioneiras. Os seus achados de ánforas e a determinación da súa orixe puxeron de manifesto, entre outras cousas, a base da economía de mercado da Antiga Roma, e contribuíron con datos inéditos ao coñecemento da historia económica do Imperio Romano e das súas provincias. Das súas achegas ao Corpus Inscriptionum Latinarum, no que traballou entre 1874 e 1878 baixo a dirección de Mommsen, xurdiron varias das denominacións das formas de ánforas do Imperio Romano.
Dressel Xubilouse o 1 de outubro de 1919. Pasou os seus derradeiros meses nun hospital de Reichenhall, na Alta Baviera, convalecente dunha lesión na columna vertebral consecuencia dunha caída, que finalmente o conduciu á morte en Teisendorf en 1920. Foi soterrado no cemiterio do mosteiro de St. Zeno. Recoñecementos
Entre outros recoñecementos, Dressel foi nomeado correspondente da Academia Pontificia de Arqueoloxía, membro do Instituto Arqueolóxico de Viena (1902) e membro de honra da Sociedade Numismática de Londres (1898) e da Sociedade Numismática de Viena (1902).
Premios
(1908): Medalla da Royal Numismatic Society. Publicacións
Monografías
Esta é unha escolma das monografías máis significativa publicadas por Dressel ao longo da súa carreira académica: (1874): De Isidori Originum fontibus. .. Vincentius Bona, Turín
(1878): Die antiken kunstwerke aus Sparta und umgebung (con Arthur Milchhoefer). Wilberg, Atenas.
(1879): Di un grande deposito di anfore rinvenuto nel nuovo quartiere del Castro Pretorio. Salviucci, Roma.
(1880): Di una antichissima iscrizione latina graffita sopra vaso votivo rinvenuto in Roma. Salviucci, Roma.
(1886): Untersuchungen über die Chronologie der Ziegelstempel der gens Domitia. Reimer, Berlín.
(1894): Beschreibung der antiken Münzen. 3-1. Italien: aes rude, aes signatum, aes grave, die geprägten Münzen von Etrurien bis Calabrien (con Alfred von Sallet). Spemann, Berlín.
(1899): Corpus Inscriptionum Latinarum. Vol. XV. Reimer, Berlín.
(1905): Das Tempelbild der Athena Polias auf den Münzen von Priene. Königlich Akademie der Wissenschaft, Berlín.
(1906): Fünf Goldmedaillons aus dem Funde von Abukir. Königlich Akademie der Wissenschaft, Berlín.
(1909): Das Iseum Campense auf einer Münze des Vespasianus. Königlich Akademie der Wissenschaft, Berlín.
Artigos publicados en Zeitschrift für Numismatik
Estes son os artigos publicados por Heinrich Dressel en Zeitschrift für Numismatik, a revista do Sociedade Numismática de Berlín, da que el foi editor entre 1898 e a súa morte en 1920:
(1887): "Einige Bemerkungen zu Garrucci's "Monete dell' Italia antica". ZfN. Nº 14. Páxinas 158-184.
(1890): "Titakazos ". ZfN. Nº 17. Páxinas 285-286.
(1898): "Fortsetzung des Erwerbungsberichts des König. Münzkabinetts Berlin in den Jahren 1890-1897". ZfN. Nº 21. Páxinas 210-249.
(1898): "Kretische Münzen". ZfN. Nº 21. Páxina 321.
(1900): "Numismatische Analekten (I)". ZfN. Nº 22. Páxinas 20-39.
(1900). "Altgriechischer Münzfund aus Ägypten". ZfN. Nº 22. Páxinas 231-258.
(1904): "Erwerbungen des Königl. Münzkabinetts Berlin in den Jahren 1898-1900 (antike Münzen)". ZfN. Nº 24. Páxinas 17-104.
(1909): "Errata-corrige". ZfN. Nº 27. Páxinas 137-157.
(1910): "Die Athena auf der Münze des Präfecten C. Clovius". ZfN. Nº 28. Páxinas 365-367.
(1922): "SORS". ZfN. Nº 33. Páxinas 24-32.
(1922): "Römische Bleimarken". ZfN. Nº 33. Páxinas 178-184.
(1922): "Ein Tetradrachmon des Arsakiden Mithradates III". ZfN. Nº 33. Páxinas 156-177.
(1927): "Zwei ägyptische Funde altgriechischer Silbermünzen" (con Kurt Regling). ZfN. Nº 37. Páxina 1-138. Publicación póstuma.