Élie Boudeau

Jean Élie Isidore Boudeau, nado en La Rochelle o 4 de febreiro de 1852 e finado en Gagny o 28 de maio de 1912, foi un político e numismático francés. Traxectoria
Primeiros anos e formación
Élie Boudeau naceu en La Rochelle, departamento francés de Charente Marítimo, o 4 de febreiro de 1852, fillo de Eulalie Anne Papin (nada en 1825) e do comerciante Élie Isidore Boudeau (nado en 1811). A orixe modesta da súa familia non lle permitiu recibir unha educación superior.
Os seus inicios profesionais foron como representante de comercio e posteriormente dedicouse como empresario á fabricación de xabón.
Carreira política
En 1871, aos 19 anos, exento de cumprir o servizo militar, ingresou no corpo de francotiradores de París. Deu conferencias sobre a abolición dos orzamentos eclesiásticos, sobre a reforma do calendario e sobre política republicana. Foi un membro activo da Liga dos Patriotas (Ligue des patriotes). Nas eleccións do 22 de setembro de 1889 resultou elixido deputado polo hoxe desaparecido departamento do Sena na 4ª circunscrición de Saint-Denis (Courbevoie), cargo que exerceu entre o 6 de outubro de 1889 e o 14 de outubro de 1893, na candidatura do Partido Boulanxista (seguidores de Georges Boulanger). A súa participación neses comicios foi posible grazas ao apoio do nacionalista Paul Déroulède, figura do boulanxismo e fundador da Liga de Patriotas.
En agosto de 1892, a fiscalía do departamento do Sena emitiu unha orde de detención contra Boudeau en relación co asunto Vergnaud, un cambiador boulanxista que estaba fuxido. No medio deste proceso xudicial, Boudeau viaxou a Lión e a prensa chegou a dalo por desaparecido. Posteriormente viuse tamén implicado noutros problemas xudiciais, como o caso da Caixa Central de París —durante o que se refuxiou en Bruxelas—. Así mesmo, o propietario da fábrica onde producía xabón presentou unha denuncia contra el por falta de pagamento de facturas, aínda que finalmente foi declarado inocente destes cargos. En 1895 foi detido pola xendarmería belga e entregado ás autoridades francesas por creba fraudulenta. Estivo na cadea en Lille antes de ser trasladado a París.
Élie Boudeau era masón e foi membro da loxa Émile Zola, Oriente de París. Entre outras entidades, formou parte da Sociedade Francesa de Estatística (desde 1882) e da Sociedade Positivista de París (28 de novembro de 1877 a 1885). Tamén foi secretario do Círculo de Estudos Sociais dos Proletarios Postitivistas de París (1878) e dirixiu a revista Revue Occidentale, fundada en 1878.
Numismático
Élie Boudeau foi un grande afeccionado á numismática. El mesmo explicaba nunha declaración á prensa a súa paixón cara a esta disciplina: En París abriu un comercio de numismática, na rúa Louvois, chamado Cabinet de Numismatique, e publicou numerosos catálogos coas súas poxas de moedas.
En 1893 ingresou na Sociedade Francesa de Numismática, e en 1905 foi elixido membro da British Numismatic Society, de Londres. Vida persoal
Élie Boudeau casou, cara a 1892, con Honorine Dewarne (nada en 1853). Logo de enviuvar, casou en segundas nupcias en 1897 con Apolone Toyon (finada en 1898), con quen acolleu como filla unha nena de tres anos nada en Bruxelas en 1894, chamada Germaine Pauline.
Élie Boudeau finou na vila de Gagny, no departamento de Sena-San Denis, o 28 de maio de 1912, e está soterrado no cemiterio das Abadesas de Gagny.