Jacinto Convit

Jacinto Convit García nado o 11 de setembro de 1913 e finado o 12 de maio de 2014 foi un médico e investigador científico venezolano, coñecido por desenvolver unha vacina para previr a lepra e por estudos para tratar o cancro. Desempeñou un papel na fundación do Instituto Nacional de Biomedicina de Venezuela e ocupou moitos cargos relacionados coa lepra. Entre os moitos premios de Convit polo seu traballo sobre a lepra e as enfermidades tropicais estivo o Premio Príncipe de Asturias na categoría de Investigación Científica e Técnica e a Lexión de Honra de Francia. En 1988, Convit foi nomeado para o Premio Nobel de Medicina pola súa vacina experimental contra a lepra. Traxectoria
Fillo de Francesc Convit i Martí, un catalán naturalizado venezolano, Jacinto Convit García naceu en La Pastora, municipio Libertador, Caracas, en 1913. A súa nai era Flora García Marrero, unha venezolana de raíces canarias.
Convit estudou no liceo Andrés Bello. Foi alumno de Rómulo Gallegos en filosofía e matemáticas. Inspirado por persoas con lepra, ingresou na Facultade de Medicina da Universidade Central de Venezuela (UCV) en 1932. Gañou o seu título de doutor en Ciencias Médicas en 1938.
Convit comezou a súa carreira docente en 1940 e foi nomeado Xefe da Clínica de Dermatoloxía en 1950. En 1965, o seu traballo foi recoñecido polo Consello de Dermatoloxía dos Estados Unidos. Ao mesmo tempo, traballou para o Ministerio de Sanidade e Benestar Social de Venezuela. Posteriormente xogou un papel importante na fundación do Instituto Nacional de Dermatoloxía (agora chamado Instituto Nacional de Biomedicina) en 1972.
En 1968, Convit foi elixido presidente da Asociación Internacional da Lepra (International Leprosy Association, ILA) e foi reelixido en 1973. En 1971, Convit foi nomeado pola OMS como Director do Centro Cooperativo para o Estudo e a Clasificación Histolóxica da Lepra. En 1976, Convit foi elixido Director da Panamericana de Investigación e Formación en Lepra e Enfermidades Tropicais. Tamén foi nomeado presidente do International Journal of Leprosy.
En 1987, Convit engadiu o Mycobacterium leprae morto á vacina BCG. A vacina combinada probouse en todo o mundo, pero non foi máis eficaz que o BCG normal. En 1988, o goberno venezolano nomeou a Convit para o Premio Nobel. Máis tarde desenvolveuse unha vacina contra a leishmaniose mediante o método de Convit. Tamén traballou na oncocercose, micose e outras enfermidades tropicais.
O 7 de xuño de 2010, un xornal venezolano anunciou incorrectamente o desenvolvemento exitoso por parte de Convit dunha nova vacina contra o cancro destinada a previr o cancro de colon, estómago e mama. O Instituto Nacional de Biomedicina de Venezuela publicou pronto unha nota na que aclara que levan traballando os tres anos anteriores nunha vacina contra o cancro e que aínda está en desenvolvemento. Durante este tempo estiveron avaliando un pequeno grupo de 23 pacientes, na súa maioría cancro de mama e algúns cancro de colon, estómago e cerebro. Levan dando aos pacientes un modelo experimental de inmunoterapia contra o cancro, que deron resultados alentadores. Esta vacina baséase na idea de que as células cancerosas aparecen e propáganse porque o organismo non as detecta. Unha mostra do tumor mesturada con formalina e BCG marca as células malignas para que o sistema inmunitario poida reaccionar e atacar o cancro.
Morte
Convit fixo 100 anos en 2013. Faleceu o 12 de maio de 2014. Descrito como un heroe popular, nunca cobrou a un paciente polos coidados que deu. Convit publicou o seu último estudo aos 100 anos en 2013. Honras
Lexión de Honra (Francia)
Premio Príncipe de Asturias (España)
Candidatura ao Premio Nobel (1988)
Premio TWAS (2006) Na cultura popular
En 2013 estreouse un documental homónimo sobre a súa vida dirixido por Sergio Monsalve. O documental foi proxectado no XI Festival de Cine de Venezuela en 2015.