Soria

Soria é unha cidade e concello español da provincia de Soria (da que é capital), en Castela e León. Sitúase á beira do río Douro e é a segunda capital de provincia española menos poboada. Ten unha poboación de 40. 147 habitantes (INE 2012) e unha densidade de poboación de 147, 72 hab. /km². Como monumentos máis salientables da cidade están a Concatedral de San Pedro, en estilo plateresco e a Igrexa de Santo Domingo. Historia
O seu nome
Soria entrou na Historia da man dos romanos. Con todo, no actual cerro do Castelo descubríronse restos dun asentamento máis antigo supeditado, sen dúbida, á existencia de Numancia. Bartolomeu de Torres, na súa Topografía da cidade de Numancia, asegura que o castelo desta cidade tomou o nome de Oria dun cabaleiro grego chamado Dórico, capitán dos dorios, que chegou a Soria desde Acaya. Desta noticia deducen algúns historiadores que os primeiros poboadores da actual Soria foron os dorios. Porén, nada a este respecto corroborou a arqueoloxía e para outro grupo de expertos os primeiros poboadores de Soria foron os suevos, cuxos reis, segundo Titor e Malo no seu Compendio historial das dúas Numancias, estableceron nela unha dos seus cortes.
Ambas as hipóteses caeron en desuso co paso do tempo porque ningún documento acredítaas de xeito fidedigno. Parece lóxico supor que a palabra «Soria» deriva de dauria, á súa vez derivada de daurius, é dicir, Douro. A estas versións, sobre a orixe do nome de Soria, súmanse a de Pedro de Rúa, que deriva Soria de Sarra, nome da cidade de Tiro, e de sarranos, os seus moradores, de onde vén sorianos. Nun libro de armas nárrase que cando Afonso VII, o Emperador reedificó Soria descubriuse unha gran pedra cun signo gravado que recordaba a unha «S», a cal engadiuse ao castelo de Oria e deu a actual voz Soria. No ano 869, en plena conquista árabe, Soria saltou de novo ás páxinas da Historia con motivo do levantamento de Solimán ben Abús contra o emir de Córdoba que enviou ao seu fillo, Al-Hakan, para sufocar o alzamento. Museo Numantino
O museo arqueolóxico de Soria recibe o nome de Museo Numantino e recolle boa parte dos achados da próxima Numancia.
Xurdiu da fusión dos museos Provincial e o Numantino de Soria. O museo Provincial databa do século XIX e foi creado por mor das Comisións de Patrimonio Histórico-Artístico que se crearon coa Desamortización de Mendizábal en 1835. Foi inaugurado na figura de museo en 1913. O Numantino desenvólvese a raíz do estudo do sitio de Numancia, este comezouse a realizar na década dos anos sesenta do século XIX e adquiriu vigor entre os anos 1906 e 1923. En 1914 créase o museo que se inaugurou en 1919. En 1932 o museo Provincial cambio o nome a museo Celtibérico e en 1941 xúntanse ambos aínda que mantendo a súa independencia. En 1968 prodúcese a unión definitiva e integra de ambos os centros chamándose Museo Provincial de Soria, primeiro, Museo de Soria despois e para rematar Museo Numantino. En 1989 realizouse unha reforma integral do mesmos na que se ampliou a superficie de exposición ata os 7. 000 m².
A exposición permanente presenta, de forma cronolóxica, a historia da provincia de Soria. Comeza polo Paleolítico Inferior e pasa ao Paleolítico Superior onde destaca a peza Solutreana coñecida como Placa de Villalba. Os sitios da zona suroeste da o provincia fornecen unha gran cantidade de obxectos Neolíticos. A cultura Campaniforme e a Idade de Bronce están tamén representadas importantes pezas como as pertencentes ao depósito de Covelda e o ronsel menhir de Villar do Alba.