Carriacou

A Illa de Carriacou é unha illa dependente de Granada situada no sueste do mar Caribe. Os asentamentos máis grandes da illa son Hillsborough, L'Esterre, Argyle, Dumfries, Grand Bay, Meldrum e L'Appelle. Está separada de San Vicente e as Granadinas no norte pola Canle de Martinica. É unha das Illas de Barlovento. A súa superficie é de 34 km². Goberno
Carriacou é unha dependencia de Granada e parte da circunscrición Carriacou e Petite Martinique. Xeografía
Carriacou é a illa máis grande das Granadinas de Granada. Tamén é a illa máis grande das Illas Granadinas (FV) e Granadinas de Granada. Datos
Carriacou é o fogar de 8. 000 persoas. A cidade capital é Hillsborough, o único pobo ou cidade da illa. O resto dos asentamentos da illa son aldeas moi pequenas. Hai máis de 100 tendas de ron en Carriacou.
Carriacou é o fogar de Herbert Blaize Augusto, o fundador do GNP (Grenada National Party) e ex Primeiro Ministro de Granada.
Carriacou é un destino popular de vacacións para os granadinos, praias dignas de mención en Carriacou inclúen Praia Paradise e Anse La Roche. Bailes, europeos (ingleses ou franceses), como a contradanza seguen sendo populares hoxe na illa. O baile Big Drum é o baile máis popular na illa e bailase en ocasións especiais. Carriacou ten fama de ser a illa máis amable, máis saudable e máis segura do Caribe. Historia
Entre 500-1000, amerindios chegaron a Carriacou. Os primeiros colonos, os amerindios, chamárona Carriacou Kayryouacou (en que idioma? )[Cómpre referencia], que significa "a terra dos arrecifes. "
En 1656, Jean-Baptiste Du Tertre, un pescador de tartarugas que vivía en Guadalupe, visitou Carriacou. Foi a primeira persoa francés/europeo rexistrado en visitar a illa. Foi colonizada por primeira vez polos franceses entre os recentemente chegados europeos.
En 1720, Bartholomew Roberts capturou unha nave francesa preto de Carriacou e requisouna, cambioulle o nome a Royal Fortune.
En 1750, levouse a cabo o primeiro censo da illa. Rexistráronse 199 persoas (92 brancos, 92 negros e 15 mulatos, as persoas de ascendencia africana eran escravos na súa maioría) que vivían en Carriacou.
En 1763 cerca do final da Guerra dos Sete Anos, Carriacou foi cedida con Granada polos franceses aos británicos logo da súa derrota na guerra. Ademais, os británicos capturaran a veciña Granada. En 1776, a poboación da illa era de 3. 239 habitantes (86 brancos e 3. 153 escravos), sen contar os negros libres e os mulatos libres ou a xente de cor. En 1791, Gun Point (Rapid Point), que fora unha división das Granadinas, converteuse en fronteira. O Punto pertencía a San Vicente e o resto de Carriacou pertencía a Granada.
Limas e os produtos cítricos foron as principais exportacións durante o século XVIII.
A historia colonial
O 27 de setembro de 1650, Jacques du Parquet comprou Granada á Compagnie des Îles de l'Amérique, cando disolveuse, polo equivalente de 1160 £. En 1657, Jacques du Parquet vendeu Granada ao conde de Cerrillac polo equivalente de 1890 £. En 1664, o rei Lois XIV comprou as illas aos propietarios independentes e fundoua a Compañía Francesa das Indias Occidentais En 1674 a compañía disolveuse. A propiedade pasou a Granada, que se converteu nunha colonia francesa.
Carriacou era colonia francesa en 1762. Logo da derrota francesa na Guerra dos Sete Anos, cedeu os seus territorios a Gran Bretaña. A illa foi parte da colonia británica desde 1763 ata 1779 e desde 1783 ata 1974. Formou parte da colonia francesa de Granada de 1779-1783. É unha dependencia de Granada desde 1974.
O 1 de novembro de 1983 en ocasión da Operación Furia Urxente, dúas compañías da 22º Unidade Anfibia dos Marines fixo un desembarco combinado por mar e helicóptero en Carriacou. Os dezanove soldados que defendían a illa de Grenada rendéronse sen loitar. Esta foi a última acción militar da campaña.