Code Girls

As Code Girls ou Mozas do Código da Segunda Guerra Mundial foron un grupo de máis de 10. 000 mulleres que serviron como criptógrafas (creadoras de códigos) e criptoanalistas (descifradoras de códigos) para o Exército dos Estados Unidos de América durante a segunda guerra mundial. Recrutamento
Nos meses previos ao ataque xaponés a Pearl Harbor, a Mariña dos Estados Unidos comezou a recrutar mulleres universitarias para traballar como criptógrafas e criptoanalistas. Despois do ataque, as actividades de recrutamento aumentaron cando os Estados Unidos uníronse ás forzas aliadas para loitar contra as potencias do Eixe durante a segunda guerra mundial.
Durante o proceso de contratación, preguntouse ás mulleres se lles gustaban os encrucillados e se estaban comprometidas para casar. As que respondían "si" e "non", respectivamente, avanzaban no proceso de contratación. Convidábase as candidatas a reunións secretas nas que se lles ofrecía a oportunidade de realizar un curso de formación para descifrar códigos e xurar gardar o secreto. Os que aprobaban o curso eran convidados a Washington, D. C. despois da gradación universitaria para incorporarse á Mariña como empregadas civís.
O Exército tamén comezou a recrutar mulleres descifradoras de códigos nesta época. Os oficiais do exército reuníronse con representantes das universidades femininas no Hotel Mayflower coa esperanza de recrutar aos seus mellores estudantes antes de que a Mariña puidese facelo. Traballo
Os primeiros recrutas presentáronse no cuartel xeral da Mariña en Washington, D. C. , que rapidamente se encheu de xente. En 1943, a Armada ampliou as súas operacións requisando a localización orixinal do Mount Vernon College for Women para empregala como Anexo de Comunicacións Navais. O Exército tamén superou rapidamente a súa oficina de Washington, D. C. e engadiu unha segunda localización no Arlington Hall Junior College for Women. En 1945, o 70 por cento do equipo de descifrado de códigos do Exército era feminino. Entre as súas tarefas, as mulleres operaban máquinas descifradoras, analizaban e descifraban os códigos do inimigo, construían bibliotecas de recursos sobre as operacións do inimigo, interceptaban sinais de radio e probaban a seguridade dos códigos estadounidenses. Durante cada mes de 1944, as descifradoras de códigos interceptaron unhas 30. 000 mensaxes de transporte acuático da Armada xaponesa que conduciron ao afundimento de case todos os barcos de subministración xaponeses que se dirixían a Filipinas ou ao Pacífico Sur. Antes do Día D, compartiron información falsa e mensaxes de radio para enganar intencionadamente aos alemáns sobre a localización do desembarco das Forzas Aliadas. Cando se lles preguntaba publicamente polo seu traballo, as mulleres adoitaban responder que "sacaban punta aos lapis" Mulleres destacadas
Entre as mulleres máis destacadas que contribuíron ao esforzo en criptografía dos Estados Unidos durante a segunda guerra mundial atópanse: Virginia Dare Aderholdt - descifrou a mensaxe de rendición xaponés
Ann Z. Caracristi - máis tarde converteuse en subdirectora da Axencia de Seguridade Nacional, a súa máis alto cargo de liderado civil
Margaret Crosby - traballou como criptógrafa para a Oficina Grega da OSS
Agnes Meyer Driscoll - descifrou a máquina de cifrado xaponesa M-1
Genevieve Grotjan Feinstein: descubriu a ruptura crucial do cifrado xaponés Código púrpura.
Elizebeth Smith Friedman: axudou a condenar aos traficantes de ron durante a Lei Seca e frustrou aos axentes nazis en Suramérica durante a segunda guerra mundial.
Helen Nibouar: axudou a desenvolver a máquina de cifrado SIGABA