John Roettiers

Para outros artigos de persoas co mesmo apelido, véxase a páxina de homónimos Roettiers John Roettiers (tamén coas variantes Roettier e Rotier), nado o 4 de xullo de 1631, probablemente en Anveres, e finado en Londres en 1703, foi un medallista e deseñador e gravador de moedas inglés, que ocupou o cargo de gravador xefe da Real Casa da Moeda de Londres de 1670 a 1689. Traxectoria
John Roettiers naceu o 4 de xullo de 1631, o máis vello dos fillos de Elizabeth Thermés e do tamén recoñecido medallista e ourive flamengo Philippe Roettiers. Aínda que os seus tres irmáns máis novos, Joseph (1635-1703) e Philip (nado en 1640), naceron en Anveres, non se sabe con certeza se este foi tamén o seu lugar de nacemento.
Desde moi novo, John Roettiers comezou a dedicarse á medallística e ao gravado en pedra nos Países Baixos, oficio que aprendeu do seu pai, e a primeira medalla marcada coas súas iniciais —dedicada a Leopoldo Guillerme, gobernador dos Países Baixos— data de 1656.
Antes dos seus trinta anos ingresou como axudante na Casa da Moeda de Anveres. En 1661 el e o seu irmán Joseph foron invitados a Inglaterra por Carlos II (1660-1685) para traballar como gravadores na Real Casa da Moeda de Londres, e uns anos despois uníuselles tamén Philip. O seu pai prestáralle axuda económica ao monarca inglés durante o seu exilio, e a cambio prometera darlles emprego aos seus fillos.
A partir de 1662, os irmáns John e Thomas foron recibindo encargas para o deseño e o gravado de novas moedas de ouro e de prata, o que deu lugar a diversas disputas entre eles, que dificultaron o seu labor como gravadores. Ese mesmo ano encomendóuselle a John a creación dun dos seus traballos máis sobranceiros, a moeda dunha coroa co primeiro busto de Carlos II, coa que se conmemoraba a restauración da monarquía inglesa, dado que o seu deseño foi preferido ao presentado polo antigo gravador xefe Thomas Simon. De igual xeito, a John Roettiers débenselle tamén numerosas medallas conmemorativas da Restauración, e outras emitidas ao longo do reinado de Carlos II.
En febreiro de 1666 encargóuselle tamén a creación dun nuevo gran selo do Reino de Gran Bretaña.
En 1670, John Roettiers foi nomeado por Carlos II gravador xefe da Real Casa da Moeda de Londres, un posto que exerceu ata 1689, nalgúns períodos en solitario e noutros conxuntamente cos seus irmáns. No relativo a estes, Joseph, que era tamén o seu principal axudante na casa da moeda, abandonou Inglaterra cara a 1680, para pasar en 1682 a ocupar o cargo de gravador xeral da Real Casa da Moeda Francesa, comezando así unha nova estirpe de gravadores naquel país, en tanto que Philip mantivo a súa vinculación coa ceca londiniense como gravador ata 1684, e logo foi nomeado gravador xeral de moeda da Real Casa da Moeda do rei de España nos Países Baixos. Logo do pasamento de Carlos II, John Roettiers mantivo o seu posto como gravador xefe e produciu as medallas oficiais da coroación e as emisións monetarias regulares a nome de Xacobe II (1685-1688), que foron as súas derradeiras creacións. Nesa época descubriuse a subtracción por parte de traballadores da ceca dos cuños das moedas de Carlos II e de Xacobe II, que llos entregaran a falsificadores para a cuñaxe clandestina de moedas de ouro. Unha comisión da Cámara dos Comúns determinou o 2 de febreiro de 1696 que John Roettiers era o responsable último da custodia cos cuños e acusouno tamén de non recoñecer o novo rei Guillerme III (1689-1702), polo que foi destituído do seu cargo e desaloxado da súa residencia nas dependencias da ceca na Torre de Londres.
As moedas creadas por John Roettiers na súa traxectoria como gravador da Real Casa da Moeda do Reino Unido foron moi abundantes, a nome de Carlos II, de Xacobe II, de Guillerme e María (1689-1694) e de Guillerme III. A el débeselle a reintrodución nos reversos da moeda británica de bronce da figura da Britannia sedente, tomada por Roettiers dun antigo medallón romano de Cómodo e dalgunhas moedas imperiais romanas de bronce anteriores de Adriano e de Antonino Pío, que se mantivo na moeda británica ata 1775.
A marca de gravador máis habitual de John Roettiers nas medallas da súa produción era o monograma formado coas súas iniciais, J. R. , aínda que en ocasións tamén utilizou as formas ROTI. ; ROETTI; IAN. R. ; JOAN. ROTI, R. ; I. R. F e l. ROTI. F.
Roettiers foi amplamente recoñecido como un dos mellores gravadores da historia da casa da moeda inglesa. O diarista John Evelyn describiuno en xullo 1678 como «ese excelente gravador. .. que emula mesmo os antigos en pedra e metal» e Samuel Pepys declarou en marzo de 1666 que as súas medallas eran «algunhas das mellores obras de arte, en relevo, que vin na miña vida». Ademais do seu labor como gravador de medallas e moedas británicas, sábese que tamén creou diversas obras como tallador de xemas, aínda que non se coñece moito sobre esta súa dedicación.
Unha boa cantidade de punzóns e cuños realizados por John Roettiers e os seus familiares foron adquiridos á súa familia por un coleccionista chamado Cox, quen llos vendeu en 1828 ao comerciante numismático Matthew Young. Este, logo de realizar cos cuños algunhas impresións para a súa comercialización, dooullos en 1829 ao Museo Británico. Vida persoal
John Roettiers casou en 1658 con Catherine Prost, con quen tivo cinco fillas e tres fillos. Os seus fillos James Roettiers (1663-1698) e Norbert Roettiers (1665-1727) tamén colaboraron con el na ceca londiniense, e foron gravadores e medallistas de sona, tanto en Inglaterra como en Francia.
Nos seus derradeiros anos, logo do seu desaloxo da súa residencia na Casa da Moeda de Londres, fixou o seu domicilio en Red Lion Square, Londres. Sufriu episodios frecuentes de cálculos renais e tamén unha parálise na man dereita. Roettiers Finou en 1703 e concedeuse o permiso para ser soterrado na Torre de Londres, o lugar onde estaba a ceca londiniense e onde Roettiers residira durante 35 anos.