Festuca

Festuca, as festucas, é un xénero de gramíneas (ou poáceas) distribuídas nas rexións temperadas e en montañas de rexións tropicais. Comprende unhas 200 especies, moitas das cales considéranse excelentes forraxeiras e se cultivan para tal fin. Descrición
O xénero Festuca inclúe a herbas perennes, con follas planas, convolutas ou conduplicadas e espículas dispostas en espigas.
As espículas son pauci- ou plurifloras, comprimidas lateralmente, con raquilla artellada por riba das glumas e entre os antecios. As glumas son lineal-lanceoladas ou lanceoladas, agudas, desiguais, sendo menor a gluma inferior. As lemmas son lanceoladas ou oblongo-lanceoladas, membranosas ou papiráceas, arredondadas no dorso, 5-nervadas, agudas, xeralmente arestadas no ápice. A lemma é bicarenada. As flores son hermafroditas ou ben, as superiores masculinas. Os estames son 1 a 3, os estilos son curtos con estigmas plumosos. O cariopse é oblongo ou lineal. Hábitat e distribución
Aínda que en agricultura algunhas especies son consideradas malezas, pola súa gran capacidade de rexeneración e a súa resistencia a desaparecer, son un forraxe moi nutritivo para os herbívoros e se utilizan a estas especies para alimento da fauna salvaxe e o gado doméstico e en programas de control para evitar a erosión dos solos.
Son gramíneas achegadas a Lolium moi difundidas e capaces de se adaptar aos máis diversos tipos de solos e climas, moi resistentes ás pisadas, agresivas, invasivas e persistentes. Son plantas pioneiras que sobreviven onde moitas especies leñosas non son quen de facelo e constitúen nalgunhas áreas o único alimento dispoñíbel. Algunhas especies están adaptadas a solos áridos, calcarios, areentos, xesosos, salobres ou tóxicos, con exceso de aluminio, cobre, mercurio e outros metais. En zonas apropiadas forman pradarías mestas.
A súa distribución é mundial, agás na Antártida. Taxonomía
O xénero foi descrito por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 73–76. 1753. A especie tipo é: Festuca ovina L. Etimoloxía O nome do xénero deriva do latín e significa talo de palla, tamén o nome dunha herba má entre o orxo. Citoloxía O número cromosómico básico do xénero é x
7, con números cromosómicos somáticos de 2n
14, 28, 35, 42, 56 e 70, xa que hai especies diploides e unha serie poliploide. Cromosomas relativamente "grandes".
Especies
Festuca amethystina L.
Festuca ampla Hack.
Festuca amplissima Rupr.
Festuca apheles Keng
Festuca arundinacea Schreb.
Festuca baffinensis Polunin
Festuca brevifolia R. Br.
Festuca bromoides Michx.
Festuca burgundiana Auquier & Kerguélen
Festuca burnatii St. -Yves
Festuca capillifolia Dufour
Festuca californica Vasey
Festuca clementei Boiss.
Festuca confinis Vasey
Festuca confusa Piper
Festuca coromotensis B. Briceño
Festuca dasyclada Hack.
Festuca diandra Michx.
Festuca dissitiflora Steud.
Festuca dolichophylla J. Presl
Festuca durandii Clauson
Festuca earlei Rydb.
Festuca elata Keng
Festuca elegans Boiss.
Festuca eskia Ramond ex DC.
Festuca fuegiana Hook.
Festuca glauca Vill.
Festuca gracilenta Buckley
Festuca gracillima Rothm.
Festuca gigantea (L. ) Vill.
Festuca gypsophila Hack.
Festuca hephaestophila Nees
Festuca heterophylla Lam.
Festuca howellii Hack.
Festuca hystrix Boiss.
Festuca idahoensis Elmer
Festuca indigesta Boiss.
Festuca ingrata Rydb.
Festuca markgrafiae Veldkamp
Festuca microstachys Nutt.
Festuca microstachys Nutt.
Festuca mirabilis Piper
Festuca nervosa Hook.
Festuca nevadensis (Hack. ) Markgr. -Dann.
Festuca occidentalis Hook.
Festuca ovina L.
Festuca pacifica Piper
Festuca paniculata (L. ) Schinz & Thell.
Festuca pectinata Labill.
Festuca plicata Hack.
Festuca poaeoides Michx.
Festuca potosiana Renvoize
Festuca pratensis Hudson
Festuca pseudotrichophylla Patzke
Festuca purpurascens Hook. f.
Festuca richardsonii Hook.
Festuca rigida (L. ) Link
Festuca rubra L.
Festuca rusbyi Hitchc.
Festuca saximontana Rydb.
Festuca scabrella Torr.
Festuca scariosa (Lag. ) Hackel
Festuca sciurea Nutt.
Festuca soraria Piper
Festuca subbiflora Suksd.
Festuca subulifolia Benth.
Festuca suksdorfii Piper
Festuca talamancensis Davidse
Festuca tenella Willd.
Festuca tenuifolia Sibth.
Festuca texana Vasey
Festuca trichophylla (Ducros ex Gaudin) K. Richt.
Festuca triflora Desf.
Festuca valentina (St. -Yves) Markgr. -Dann.
Festuca vallicola Rydb. Híbridos interxenéricos
Téñense descrito híbridos interxenéricos (notoxéneros) entre Festuca con Vulpia (× Festulpia Melderis ex Stace & R. Cotton), con Lolium (× Festulolium Ascher & Graebn. ) e con Bromus (× Bromofestuca Prodan) Pragas e enfermidades
Algunhas especies son parasitadas por fungos endófitos como Neotyphodium, Acremonium ou Claviceps, que se distribúen por toda a planta agás nas raíces e que produce substancias tóxicas alcaloides velenosas para o gado, que en cantidade elevada producen a morte, sendo tamén a causa de malpartos e anomalías físicas como peso baixo, malformacións ou ananismo.