Ben de Interese Cultural

A declaración legal denominada Ben de Interese Cultural (BIC) é unha figura de protección dos bens culturais en España, establecida na Lei 16/1985, de 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español. Historia e características
Posteriormente esta figura de máximo rango foi asumida paulatinamente pola lexislación das Comunidades Autónomas, entidades que participan na incoación de expedientes e estudos, coa supervisión do Ministerio de Cultura para a declaración definitiva.
A competencia para declarar BIC téñena as comunidades autónomas desde 1991. Nalgunhas como en Cataluña ou o País Vasco o nome varía (Ben Cultural de Interese Nacional en Cataluña e Bens Cualificados no País Vasco), pero o proceso de declaración vén ser o mesmo.
En Galicia os bens mobles poden selo de forma individual ou ben como colección. A declaración dos bens inmobles atende as seguintes clases: monumento, conxunto histórico, xardín histórico, sitio ou territorio histórico, zona arqueolóxica, lugar de interese etnográfico e zona paleontolóxica. Categorías
A Lei prevé as seguintes categorías para a declaración dun Ben de Interese Cultural:
Bens inmobles
Son considerados bens inmobles:
Monumento histórico
Son aqueles bens inmobles que constitúen realizacións arquitectónicas ou de enxeñaría, ou obras de escultura colosal, sempre que teñan interese histórico, artístico, científico ou social.
Xardín histórico
É o espazo delimitado, produto da ordenación polo home de elementos naturais, ás veces complementado con estruturas de fábrica, e estimado de interese en función da súa orixe ou pasado histórico, ou dos seus valores estéticos, sensoriais ou botánicos.
Conxunto histórico
É a agrupación de inmobles que forman unha unidade de asentamento, continua ou dispersa, condicionada por unha estrutura física representativa da evolución dunha comunidade humana por ser testemuño da súa cultura ou constituír un valor de uso e goce para a colectividade. Así mesmo é Conxunto Histórico calquera núcleo individualizado de inmobles comprendidos nunha unidade superior de poboación que reúna esas mesmas características e poida ser claramente delimitado.
Sitio histórico
Denomínase sitio histórico ao lugar ou paraxe natural, vinculado a acontecementos ou recordos do pasado, a tradicións populares, creacións culturais ou da natureza, e a obras do home, que posúen valor histórico, etnolóxico, paleontolóxico ou antropolóxico.
Zona arqueolóxica
É o lugar ou paraxe natural onde existen bens mobles ou inmobles susceptibles de ser estudados con metodoloxía arqueolóxica, fosen ou non extraídos e tanto se se atopan na superficie, no subsolo ou baixo as augas españolas.
Lugares de interese etnolóxico
Denomínase lugar de interese etnolóxico aos bens inmobles, as paraxes, conxuntos arquitectónicos, construcións ou instalacións, e espazos que alberguen ou constitúan, alberguen ou constitúan, expoñentes de formas de vida, actividades, modos de produción, vivenda, sociabilidade e outras manifestacións da cultura do pobo.
Bens mobles
Considéranse bens mobles:
Patrimonio etnográfico
Forman parte do Patrimonio etnográfico aqueles bens mobles e inmobles e os coñecementos e actividades que son ou foron expresión relevante da cultura tradicional do pobo español nos seus aspectos materiais, sociais ou espirituais.
Patrimonio documental e bibliográfico
Intégrano os documentos reunidos ou non en arquivos e bibliotecas, así como estes arquivos e bibliotecas, que cumpran cos requisitos que determina a lei 16/1985 no seu título VII.