André Chastagnol

André Jean Chastagnol, nado en París o 21 de febreiro de 1920 e finado na mesma cidade o 2 de setembro de 1996, foi un historiador, epigrafista, numismático e catedrático universitario francés. Traxectoria
Primeiros anos e formación
André Chastagnol cursou o seu ensino secundario no Lycée Lakanal, en Sceaux, no departamento francés de Altos do Sena, e posteriormente licenciouse en Historia e Xeografía na Universidade de París.
Logo da súa etapa formativa e de acadar a súa acreditación docente, exerceu como profesor durante unha década, primeiro no Lycée de Châteauroux (1946-1950) e despois no Lycée Hoche de Versalles (1950-1956).
En 1960 acadou o seu doutoramento, coa defensa dunha tese acerca da prefectura urbana en Roma durante o Baixo Imperio, que iniciara en 1941 baixo a dirección do arqueólogo e historiador André Piganiol e que logo continuou a partir de 1947 con William Seston como director.
Traxectoria universitaria
Chastagnol acadou en 1956 a condición de investigador asociado no Centro Nacional de Investigación Científica (CNRS, polas súas siglas en francés), que abandonou axiña, cando se lle abriu a posibilidade da docencia universitaria. En 1957 exerceu a docencia en Alxer, onde dedicou unha serie dos seus estudos á epigrafía da África romana, que foron o xermolo da posterior publicación de L'Album municipal de Timgad, en 1978.
A partir do seu doutoramento en 1960 foi profesor na Universidade de Rennes, compartindo departamento con Jean Delumeau, Pierre Goubert, Pierre Riché e François Villard. Logo de pasar un semestre na Universidade de Princeton en 1963, en 1965 trasladouse como profesor á Universidade Paris-Nanterre, onde fundou o Centro de Investigacións sobre a Antigüidade Tardía e a Alta Idade Media, xunto con Pierre Riché. Finalmente, en 1969 trasladouse á Université Paris-Sorbonne (Paris 4), á que estivo vinculado ata que puxo fin á súa carreira como catedrático coa súa xubilación en 1986.
Paralelamente ao exercicio da súa cátedra, Chastagnol sucedeu en 1980 a Hans-Georg Pflaum como director do seminario de Epigrafía Latina da École pratique des hautes études, da que logo pasou a ser profesor emérito.
Actividade científica
As súas obras acerca do Baixo Imperio romano e a Antigüidade tardía convertéronse en referencia e mantiveron a súa autoridade. Chastagnol interesouse en especial pola Historia Augusta, que traduciu, e a cuxo estudo contribuíu decisivamente.
André Chastagnol foi membro da Sociedade Francesa de Numismática desde 1965, de cuxa xunta directiva formou parte a partir de 1971, en condición de presidente entre 1977 e 1979. Tamén formou parte do comité de redacción da revista desta sociedade, Revue numismatique, na que publicou catro dos seus artigos.
Entre a súa actividade en institucións e sociedades eruditas, cabe destacar tamén o seu papel como copresidente do comité editorial de L'Année épigraphique (1974-1992) e como membro do Instituto de Dereito Romano, da Pontificia Academia Romana de Arqueoloxía, da Academia Polaca de Ciencias, do Instituto Arqueolóxico Alemán, da Sociedade de Estudos Latinos (presidente en 1975) e da Sociedade Nacional de Anticuarios de Francia (presidente en 1980).
Chastagnol mantivo unha forte vinculación co Centro Gustave-Glotz, de París, onde presentou algunhas das súas investigacións e onde, en 1976, organizou xunto con Claude Nicolet e Henri van Effenterre a conferencia “Exércitos e impostos no mundo antigo”. Tamén foi presidente da Asociación de Amigos do Centro Glotz.
A súa participación nos Congresos de Historia Augusta tamén foi habitual, desde o segundo, en 1963, ata o celebrado en 1994 en Maria Laach, Bonn.
É de salientar a colaboración asidua de Chastagnol na revista L'Année Epigraphique, de cuxa dirección se encargou a partir de 1975 xunto con Jean Gagé, Marcel Leglay e Hans-Georg Pflaum. Tamén pertenceu ao comité de dirección de Antiquités africaines entre 1976 e 1994, unha revista na que publicou varias investigacións relevantes. A rica biblioteca de Chastagnol foi cedida á Sorbona, e pasou a formar parte da Biblioteca de Serpente. André Chastagnol finou en París o 2 de setembro de 1996. Publicacións
A obra de Chastagnol é moi abundante, con máis de 200 referencias entre artigos e monografías. Esta é unha escolma os traballos monográficos publicados por el ao longo da súa traxectoria: (1960). La préfecture urbaine à Rome sous le Bas-Empire. Presses Universitaires de France, París.
(1962). Les Fastes de la préfecture de Rome au Bas-Empire. Nouvelles Éditions Latines, París.
(1966). Le Sénat romain sous le règne d'Odoacre. Recherches sur l’épigraphie du Colisée au Ve siècle. R. Habelt, Bonn.
(1969). Le Bas-Empire. Armand Colin, París.
(1970). Recherches sur l'Histoire Auguste. R. Habelt, Bonn.
(1976). La fin du monde antique. De Stilicon à Justinien (ve siècle et début VIe). Recueil de textes présentés et traduits, Paris, Nouvelles Éditions Latines. ISBN 978-2723305266
(1978). L'Album municipal de Timgad. R. Habelt, Bonn. ISBN 9783774913912
(1985). L'évolution politique, sociale et économique du monde romain de Dioclétien à Julien: La mise en place du régime du Bas-Empire (284-363). SEDES, París. ISBN 978-2718118482
(1987). L'Italie et l'Afrique au Bas-Empire. Presses universitaires de Lille. ISBN 9782865310289
(1992). Inscriptions latines de Narbonnaise: Antibes, Riez, Digne. CNRS París.
(1992). Le Sénat romain à l'époque impériale. Les Belles Lettres, París. ISBN 978-2251380186
(1994). Aspects de l’antiquité tardive. L'Erma di Bretschneider, Roma. ISBN 978-8870628623
(1994). Histoire Auguste. Les empereurs romains des IIe et IIIe siècles. Laffont, París. ISBN 9782221057346
(1995). La Gaule romaine et le droit latin: recherches sur l'histoire administrative et sur la romanisation des habitants. De Boccard, París. ISBN 978-2904974137
(2008). Le pouvoir impérial à Rome. Figures et commémoration. Droz, París. ISBN 978-2600013437