Bunge & Born

Bunge & Born é un grupo económico multinacional creado na Arxentina que durante o século XX foi considerado como a corporación máis poderosa e influente do país. O grupo Bunge & Born da Arxentina tivo o seu eixo na empresa de alimentos Molinos Río de la Plata e forma parte do holding Bunge International Ltd. con sede nas Bermudas, unha das corporacións máis grande do mundo en comercialización de commodities, e en especial soia. Orixe
Bunge & Born foi fundada en 1884 co fin de dedicarse á exportación de cereais. Por entón a Arxentina atopábase en pleno proceso de estruturar unha economía agro-exportadora baseada na produción de carne e cereais.
En 1902 o grupo decidiu industrializar o que por entón era o seu principal produto de exportación, o trigo, instalando un muíño fariñeiro no Dique III de Puerto Madero, da Cidade de Buenos Aires. A empresa tomou o nome de Molinos Río de la Plata. Desenvolvemento e expansión
Nas seguintes décadas a empresa foi ampliando a súa produción a cultivos algodón, xirasol, maní, soia, arroz, yerba mate, e aceites vexetais.
A partir de 1950, no marco do proceso xeneralizado de industrialización que estaba desenvolvendo a Arxentina, Bunge & Born iniciou a produción de produtos con maior valor agregado destinados ao consumo familiar que levaron marcas amplamente coñecidas como a sémola Vitina (1955), a fariña leudante Blancaflor (1956), o bizcochuelo Exquisita (1959), a margarina Delicia (1963), a maionesa Ri-K (1968).
En 1978 comprou a coñecida empresa de pastas Matarazzo e en 1985 a empresa Fanacoa de aderezos, consolidando a súa posición líder na rama alimenticia.
Outras coñecidas marcas comercializadas por Bunge & Born son Nobleza Gaucha (yerba), Lira (aceite), Gurmet (maionesa) etc.
En 1990 adquiriu o Frigorífico Tres Cruces, que produce a coñecida marca de salchichas Vieníssima, en 1995 comprou Pindapoy, empresa líder na produción de mollos de froita, e en 1997 comprou Granja del Sol, especializada en produtos conxelados.
En total Bunge & Born na Arxentina chegou a controlar 44 empresas alimenticias e constituíuse no símbolo do poder económico no país.
A partir do seu gran poder no mercado internacional de cereais Bunge & Born estendeu os seus negocios fóra da Arxentina, organizándose como Bunge International Ltd. , con sede formal nas Bermudas e real no Brasil, -onde controlou as empresas Ceval Alimentos, Guipeba, Santista, Gramoven etc. -, Australia e Venezuela. Propietarios e executivos
A diferenza da maioría das grandes empresas modernas que teñen o seu capital aberto ao investimento, tanto Bunge & Born Arxentina como Bunge International Ltd. son empresas pechadas e pouco transparentes en canto aos propietarios do capital. A listaxe de accionistas de Bunge International Ltd. é un completo enigma e permanece pechado.
Na rama arxentina os accionistas principais son as familias Hirsch e Born. Ambas as familias mantiveron relacións de certo enfrontamento de intereses ao longo do tempo. O terceiro grupo en importancia pertence á familia da Tour que funcionou moitas veces como árbitro das dúas familias principais.
Algúns dos executivos de Bunge & Born que por algunha razón destacaron son: os irmáns Juan e Jorge Born, que foron secuestrados en 1975 polo grupo guerrilleiro Montoneros, por quen se pagou un rescate de 60 millóns de dólares, o máis grande secuestro extorsivo da historia. Ambos os irmáns enfrontáronse cando Jorge Born asociouse con Rodolfo Galimberti, un dos comandantes montoneros que os secuestraron.
Gustavo e Octavio Caraballo, vinculados á familia Hirsch, que dirixiron a empresa e obrado como mediadores entre as familias e os dous irmáns Born.
Miguel Roig e Nestor Rapanelli, altos executivos de Bunge & Born, que se desempeñaron como ministros de economía, en aberta representación do grupo, durante a primeira parte do goberno de Carlos Menem. Redefinición estratéxica e retiro do mercado arxentino
Na década do '90 Bunge & Born Arxentina integrouse formalmente ao Grupo Bunge International Ltd. En 1998 o grupo decidiu a nivel global desvincularse da industria alimenticia e concentrar a súa actividade no mercado mundial de cereais.
Dese modo Molinos foi vendida ao Grupo Pérez Companc, e o mesmo sucedeu coas demais empresas de industrialización alimentos que posuía, nun monto estimado en 3. 000 millóns de dólares.