Odile Buisson

Odile Buisson, nada en Malo-les-Bains, Dunkerque o 10 de marzo 1956 é unha xinecóloga e obstetra francesa. Foron pioneiras as súas investigacións, con Pierre Foldes, para comprender mellor os mecanismos fisiolóxicos do pracer sexual feminino. Traxectoria
Odile Buisson naceu nunha familia moi estrita, o seu pai era supervisor dunha refinería de petróleo e delegado da Confederación Francesa Democrática do Traballo (CFDT), e a súa nai ama de casa. Pasou boa parte da súa adolescencia en Saint-Nazaire, logo estudou medicina. Escolleu a xinecoloxía como especialidade, precisamente un tema do que lembra que non se falaba na casa.
Estudou obstetricia nun libro de texto de anatomía de 1979, e como ela conta nunha entrevista "só atopou dúas páxinas sobre o clítoris" e no ano 1998 comprobou que as reproducións que existían eran todas falsas.
Cando en 2004 coñeceu ao cirurxián Pierre Foldès, experto na reparación cirúrxica sobre a mutilación feminina por escisión, propúxolle realizar unha serie de ecografías 3D do coito, con mulleres e parellas voluntarias. Este estudo, formaba parte das investigacións de Foldès sobre a reparación do clítoris e constitúe unha primicia mundial, xa que permite identificar unha zona do corpo do clítoris que se amolda á parte posterior da vaxina e do pene durante as relacións sexuais, e tamén mostra a turxencia dos bulbos vestibulares que rodean a entrada da vaxina. Estas análises, publicadas na revista The Journal of Sexual Medicine en abril de 2009, confirmaron a realidade do "punto G", denominado deste xeito en honor ao xinecólogo alemá Ernst Gräfenberg quen nos anos 40 informóu do seu descubrimento por casualidade, mentres estudaba a uretra feminina. Odile Buisson prefire denominar co termo "zona G", porque "é sobre todo unha función, unha dinámica de órganos".
Nun traballo dirixido máis ao público xeral e publicado en 2011, Who's Afraid of the G Spot? , Odile Buisson e Pierre Foldès describiron os seus resultados, proporcionando un mellor coñecemento do pracer feminino e da erección feminina. Tamén detallaron os obstáculos que tiveron que enfrontar para levar a cabo esta investigación, así como o atraso en Francia na medicina sexual específica para as mulleres.
Este traballo foi recibido de forma diferente na comunidade médica. "Os médicos non leron o seu libro sobre o clítoris", comentou o xinecólogo obstetra francés e profesor universitario, Israel Nisand, "consideran que é un traballo servil. Pero a ela non lle importa, non está aquí para buscar honras e divírtelle moito velos petiscar o nariz! ".
Noutro traballo, Sale temps pour les femmes, publicado en 2013, Odile Buisson mostrou a súa preocupación polos efectos combinados da excesiva liberalización económica do sector médico (esixir que o hospital sexa un negocio rendible) e a crise de confianza que provoca a medicina científica que sofre cada vez máis e dos excesos, segundo ela, dun certo “retorno á natureza”. Tamén retomou temas que ela abordara en columnas do xornal Le Monde, sobre a necesidade de salvagardar os avances realizados nas últimas décadas en xinecoloxía así como a rede de especialistas existente en Francia.
É asinante da plataforma "100 mulleres por outra palabra" publicado o 9 de xaneiro de 2018 no xornal Le Monde xunto ás actrices Catherine Deneuve e Brigitte Lahaie, e as xornalistas Peggy Sastre e Elisabeth Levy. Este foro defende a "liberdade para molestar", en reacción á onda de denuncias de agresións e acoso sexual que seguiu ao caso Weinstein no outono de 2017.