Planetas alén de Neptuno

Desde a descuberta de Neptuno en 1846, xurdiu a hipótese da existencia de máis planetas alén deste, impulsada por irregularidades nas órbitas dos xigantes gasosos. Percival Lowell propuxo a existencia dun invisible "Planeta X" para explicar gravitacionalmente estas anomalías. Descubrimento e reclasificación de Plutón
Plutón foi descuberto por Clyde Tombaugh en 1930, pensado como o Planeta X. Con todo, observacións e estudos ao longo dos anos demostraron que era demasiado pequeno para xerar as perturbacións observadas nas órbitas dos planetas xigantes. Despois de 1992, a descuberta de moitos pequenos obxectos xeosos con órbitas semellantes ou incluso máis amplas que a de Plutón levou a un debate sobre se Plutón debería seguir sendo un planeta, ou se el e os seus veciños deberían, como os asteroides, recibir a súa propia clasificación separada.
En 2006, a Unión Astronómica Internacional reclasificouno como planeta anano debido ao seu tamaño, composición, e interaccións insuficientes para limpar a súa órbita doutros corpos celestes, non satisfacendo os criterios recentemente definidos para ser considerado un planeta. Planeta X e outras hipóteses
A idea dun Planeta X na versión orixinal de Lowell xa non se considera válida. En lugar diso, o termo úsase hoxe para describir calquera corpo celeste grande e aínda non descuberto no Sistema solar exterior. Outras hipóteses similares inclúen a de Némesis, un posible compañeiro estelar do Sol, e Tyche, un hipotético planeta xigante na nube de Oort. Posibilidades alén de Neptuno
O estudo de obxectos no Cinto de Kuiper (como os centauros e plutinos, descubertos maiormente entre 1980 e 1992) e máis alá segue revelando novos membros do noso Sistema solar, expandindo o noso entendemento dos corpos celestes alén de Neptuno e as posibilidades de novos descubrimentos. En 2004, os medios volveron falar do tema, cando se descubriu o obxecto Sedna, a dobre distancia do sol que Plutón.
En 2005, anunciouse a descuberta de Eris. Inicialmente foi chamado planeta pero máis tarde reclasificado como un dos maiores planetas ananos. Descubríronse moitos outros obxectos, pero ningún deles é de rocha sólida, senón que máis ben se asemellan a asteroides e cometas.
A partir de 2013, considérase a posibilidade da existencia dun planeta fóra da órbita de Neptuno. Se existise, tería que cumprir as seguintes condicións: Se o planeta é do tamaño da Terra, tería que estar tan afastado como 100 UAs, aproximadamente 2, 5 veces a distancia de Plutón ao sol.
Como alternativa, a súa órbita tería que ser moi elíptica ou estar moito máis fóra da eclíptica.
Foron propostas diferentes hipóteses: Unha estrela hipotética, situada a uns 50. 000 UA de distancia, foi chamada Nemesis ou Némese. Podería ser unha anana vermella ou unha anana marrón. No artigo orixinal, afirmábase que Némese orbitaría o sol a uns 95. 000 UA. A existencia de Némese podería explicar eventos de extinción masiva na terra que parecen ocorrer en intervalos de 26 millóns de anos. Non obstante, a súa existencia non é necesaria para explicar as extincións. Actualmente sábese que hai menos ananas marróns na nosa veciñanza cósmica do que se pensaba anteriormente. En lugar dunha estrela por cada anana marrón, pode haber até seis estrelas por cada unha. A maioría das estrelas do tipo solar son únicas.
Un planeta hipotético, situado na nube de Oort foi chamado Tyche. Tyche sería polo menos tan grande como Xúpiter, e podería ser até dez veces maior. Inicialmente, postulouse que estaría centos de veces máis lonxe que Neptuno, a unha distancia de entre 30. 000 a 50. 000 UA.
No ano 2013, ningunha das hipóteses puido ser probada.