Tribadismo

O tribadismo, comunmente coñecida pola súa posición de tesoira, é unha forma de practicar o acto sexual lésbico no que unha muller frota a súa vulva contra o corpo da súa parella para estimularse sexualmente, especialmente para estimular o clítoris. Isto pode implicar un contacto de vulva con vulva ou fregar a vulva contra a coxa e o estómago da parella, nádegas, brazo ou outra parte do corpo (excluíndo a boca). Practícanse unha variedade de posición sexual, incluíndo a posición do misioneiro.
É un termo de orixe grega para designar a frega, ten como definición das súas practicantes o vocábulo tríbade. É o acto de fregar a xenitalia na xenitalia da parella. Porén, o tribadismo pode ser practicado en calquera parte do corpo doutra persoa en que o sexo consiga posicionarse nun bo ángulo. O equivalente entre homes é o coñecido como frot.
O termo tribadismo engloba orixinalmente as crenzas da sociedade sobre a capacidade das mulleres de ser parellas sexuais penetrantes. As mulleres acusadas de ser penetrantes durante a actividade sexual foron obxecto de burlas ou castigo. Nos tempos modernos, o termo refírese normalmente a varias formas de sexo non penetrante entre mulleres. Tamén pode implicar a penetración na vaxinal mediante uso dos dedos, un consolador ou consolador dobre. Historia e cultura
Etimoloxía e uso
O termo tribadismo deriva da palabra grega τριβάς (tribas), que á súa vez provén do verbo τρίβω (tribō), "refregar". No grego antigo e na sexualidade romana, unha triba ou tribade (IPA: /ˈtrɪbəd/ /tribad/), era unha muller ou individuo intersexual que penetraba activamente a outra persoa (home ou muller) mediante o uso do clítoris ou un consolador. O termo tribade non comezou a referirse exclusivamente ao erotismo entre mulleres ata a antigüidade tardía. Debido a que a penetración era vista como "sexualidade masculina", unha triba era considerada unha lesbiana do máis vulgar. Os gregos e romanos recoñeceron a atracción polo mesmo sexo, pero como críase que calquera acto sexual esixía que unha das parellas fose "fálica" e que, polo tanto, a actividade sexual entre mulleres era imposible sen esta característica, a mitoloxía popularmente asociaba ás lesbianas cun clítoris agrandado ou incapaces de gozar da actividade sexual sen a substitución dun falo. Isto aparece nas sátiras gregas e latinas xa a finais do século I.
Nos textos en inglés, tribade rexístrase xa en 1601, no Praeludium de Ben Jonson (Poema X en The Forest), ata mediados do século XIX foi o termo lésbico máis común nos textos europeos, mediante a proliferación da literatura clásica, as anatomías, as parteiras, os manuais de consellos sexuais e a pornografía. Tamén chegou a referirse ás prácticas sexuais lésbicas en xeral, aínda que a investigación anatómica a mediados do século XVIII levou ao escepticismo sobre as historias de clítoris agrandados e os anatomistas e médicos defenderon unha distinción máis precisa entre a hipertrofia do clítoris e a hermafrodismo.
A autora Bonnie Zimmerman afirmou: "Con todo, máis a miúdo, os escritores [europeos] evitaron o termo, e invocaron eufemísticamente "vicio antinatural", "comportamento lascivo", "crimes contra a natureza", "usar un instrumento" e "facer o papel dun home. No século XVIII, onde o termo viu un dos seus usos máis populares, empregouse en varias difamacións pornográficas contra María Antonieta, que foi "xulgada e condenada rotundamente pola prensa" por ser unha tribada. [O seu] rumoreado tribadismo tivo implicacións políticas historicamente específicas", afirmou a autora Dena Goodman. "Considera o seu testemuño final (ficticio) en The Confession of Marie-Antoinette: '¡Xente! ' Ela protesta, "porque cedín ás doces impresións da natureza, e ao imitar a encantadora debilidade de todas as mulleres da corte de Francia, entregueime ao doce impulso do amor. .. me tes, por así dicilo, cativo. dentro dos teus muros? ". Goodman di que nun libelo, descríbese que María Antonieta brinda xenerosamente detalles da "incapacidade no acto venéreo" do seu esposo e que a súa luxuria fixo que tomase a unha beleza aristocrática Yolande de Polastron, a duquesa de Polignac (1749-1793), "ao seu servizo" e logo específica que o que fai que o sexo cunha muller sexa tan atractivo é a "Habilidade na arte de estimular o clítoris". Descríbese que María-Antonieta afirmou que as atencións de La Polignac producían "un deses raros praceres que non se poden esgotar porque se pode repetir tantas veces como se queira".
Cando chegou a era vitoriana, citaba Zimmerman, "o tribadismo tendía a construírse como un fenómeno de clase baixa e non occidental e a miúdo estaba asociado coa suposta dexeneración de prostitutas e criminais". No século XX, "tribade fora suplantada" polos termos sáfica, lesbiana, invertida e homosexual, xa que tribade volveuse demasiado arcaico para usar. Fricatrice, un sinónimo de tribade que tamén se refire a refregar pero que ten raíz latina en lugar de grega, apareceu en textos ingleses xa en 1605 (na Volpone de Ben Jonson). O seu uso suxire que era máis coloquial e máis pexorativo que tribade. As variantes inclúen o latinizado confricatrice e o inglés rubster.
Prácticas sexuais
Posicións sexuais e outros aspectos
O tribadismo é unha práctica sexual común entre as mulleres que teñen sexo con mulleres (WSW). Aínda que o termo tribadismo adoita aplicarse ao acto de estimulación de vulva a vulva, engloba unha variedade de actividades sexuais. Ademais da posición de tesoira, que implica que a parella entrelazan as súas pernas nunha posición similar á forma das tesoiras e premen as vulvas xuntas, o tribadismo pode implicar a posición do misioneiro, unha muller na parte superior, a posición do canciño ou outras, ou simple movemento da vulva da muller contra a coxa, o estómago, as nádegas, o brazo ou outra parte do corpo da súa parella. Penetración vaxinal mediante uso dos dedos ou mediante un dildo pode ir acompañado, polo que ás veces "a mutualidade e a reciprocidade tenden a non ser o obxectivo principal, aínda que a satisfacción de ambas parte da parella a través de medios diferentes é o seu obxectivo". As mulleres que gozan ou prefiren o tribadismo din que atopan pracer ao permitir o contacto con todo o corpo, a experiencia de sincronizar o movemento das cadeiras e sentir os movementos da súa parella sen estimulación manual, o que se considera emocionante, erótico e un xeito moito máis sinxelo de alcanzar o orgasmo debido a unha ampla estimulación do clítoris. Algunhas mulleres lesbianas e bisexuais non practican á posición da tesoira porque consideran ou pensan que é fisicamente incómoda. Tamén pódese pensar que é unha idea errónea que as lesbianas participen neste acto e, polo tanto, non é representativa das prácticas sexuais lesbicas, atribuíndoo máis ás fantasías masculinas da industria do porno heterosexual. Pola contra, algunhas fontes, incluíndo a de Shere Hite, as investigacións de 1976 e 1981 indican que as mulleres poden gozar da posición da tesoira con outras mulleres porque é unha variación do contacto vulva a vulva ou pode permitir ao máximo tal contacto e, polo tanto, un nivel elevado de intimidade.
a Tesoira úsase habitualmente como termo paraugas para todas as formas de tribadismo, e moitas mulleres lesbianas e bisexuais descoñecen que algúns dos actos sexuais que inclúen nas súas relacións amorosas son aspectos e están formalmente etiquetados como tribadismo, xa que o tribadismo se omite habitualmente da investigación sexual convencional. A académica Judith Halberstam, <! -- NOTA: Halberstam permite o uso do nome "Judith" e dos pronomes femininos cando se refire a eles. No caso deste artigo, que trata dunha práctica sexual lésbica, é menos confuso para os lectores referirse a Halberstam como Judith e usar pronomes femininos. --> afirmou: "Se trazamos o uso do termo cara ao presente, descubrimos que o tribadismo é unha desas actividades sexuais pouco discutidas pero practicadas con frecuencia, e o silencio que o rodea agora é tan desconcertante como o discurso que produciu nos séculos anteriores". Halberstam engadiu que Sigmund Freud "non tiña nada que dicir" con respecto ao tema, "e poucos libros de sexo lésbico contemporáneos o comentan".
Segundo estudos máis antigos, "aproximadamente un terzo das mulleres lesbianas utilizaban o tribadismo, ou contacto corporal, como medio para alcanzar o orgasmo (Saghir & Robins, 1973; Jay & Young, 1977)". O estudo de Masters and Johnson de 1979 sobre as prácticas sexuais lésbicas descubriu que as lesbianas adoitan realizar máis estimulación xenital xeral que a estimulación directa do clítoris, o que adoita pasar tamén no caso das relacións heterosexuais. A penetración vaxinal ou anal con consoladores ou outros xoguetes sexuais é menos común entre as lesbianas e outros WSW. En 1987, un estudo non científico (Munson) "realizouse sobre máis de 100 membros dunha organización social de lesbianas en Colorado" e "ao preguntarlles que técnicas usaron nas súas últimas 10 sesións de amor, o 100% eran para bicos, chupando as mamilas e estimulación manual do clítoris, máis do 90% dixo de bicos franceses, sexo oral e os dedos inseridos na vaxina, e o 80% informou de tribadismo".
En 2003, Julia V Bailey e o seu equipo de investigación publicaron datos baseados nunha mostra do Reino Unido de 803 mulleres lesbianas e bisexuais que asistían a dúas clínicas de saúde sexual de lesbianas en Londres e 415 WSW dunha mostra comunitaria; o estudo informou de que o 85% das mulleres participaban no tribadismo (que incluía o contacto xenital a xenital ou o rozamento dos xenitais contra outra parte do corpo da parella). 50% practican a forma xenital-xenital. Do mesmo xeito que nos estudos anteriores, a penetración vaxinal con consoladores ou con outros xoguetes sexuais era rara entre as mulleres.
Sexo seguro
Como ocorre con calquera intercambio de fluídos corporais durante as actividades sexuais, o tribadismo xenital a xenital é unha práctica sexual de alto risco porque pode transmitir infeccións de transmisión sexual (ITS) se estas están presente nun ou nos dous membros da parella. O contacto xenital-xenital e o xenital-corpo (incluído o tribadismo) pode transmitir ITS como o virus do papiloma humano (VPH), piollo pato e herpes.
Pódense practicar opcións de Sexo seguro, como usar unha barreira bucal ou un condón cortado. Non obstante, "non hai boa evidencia" de que o uso dunha protección bucal reduza os riscos de transmisión de ITS entre mulleres que teñen relacións sexuais con mulleres. Os estudos mostran que o uso dunha protección bucal como barreira de protección raramente se practica, e que, entre [mulleres que teñen sexo con mulleres], isto pode deberse a que os individuos teñen "coñecemento limitado sobre as posibilidades de transmisión de ITS ou se senten menos vulnerables". ás ITS [como o VIH]".
No que se refire ao Índice de función sexual feminina (FSFI), descóidanse os comportamentos sexuais entre mulleres, como o tribadismo.