Carideos

A dos carideos (Caridea) é unha infraorde de crustáceos decápodos que son coñecidos popularmente como camaróns. Catacterísticas
Máis pequenos que as gambas e os lagostinos, o seu tamaño alcanza como máximo, segundo as especies, os 10 ou 15 cm de lonxitude.
O seu corpo é comprimido, coa cola (abdome) moi prolongada con respecto ao cefalotórax e a casca pouco consistente.
A prolongación anterior do cefalotórax, ou rostro, é longo e dentado.
Teñen as patas pequenas, e os bordos das mandíbulas fibrosos.
A súa coloración é basicamente agrisada.
Son relativamente abundantes en todo o mundo, tanto nas augas mariñas como nas doces. Taxonomía
A infraorde dos carideos comprende as superfamilias seguintes: Procaridoidea
Galatheacaridoidea
Pasiphaeoidea
Oplophoroidea
Atyoidea
Bresilioidea
Nematocarcinoidea
Psalidopodoidea
Stylodactyloidea
Campylonotoidea
Palaemonoidea
Alpheoidea
Processoidea
Pandaloidea
Physetocaridoidea
Crangonoidea Relevancia como alimento
Os camaróns nas súas diferentes especies son criaturas relativamente abundantes nas augas salgadas e doces de todo o mundo, o cal os converte nun importante recurso pesqueiro e alimenticio.
Practicamente cada país ten receitas e formas particulares para preparar e consumir estes crustáceos.
De existir algún punto en común, é o de que, para consumilos, se procede á súa cocción, e que é común que se elimine o cefelotórax, a coiraza do abdome e as patas, partes todas elas ricas en quitina e, por iso, indixestas.
Tamén é común que se destripe antes de consumilo, pois neste grupo de especies os intestinos son facilmente recoñecíbeis, aínda antes da cocción, como unha liña escura que percorre lonxitudinalmente a parte alta do corpo. En Galicia
En Galicia temos catro especies de camaróns relativamente frecuentes, moi apreciadas gastronomicamente e que alcanzan elevado prezo nos mercados: Crangon crangon Linnaeus, 1758)
Palaemon adspersus Rathke, 1837
Palaemon elegans Rathke, 1837
Palaemon serratus (Pennant, 1777), o máis común e tamén o máis apreciado. Pesca comercial e acuicultura
A máis importante especie comercial de camarón é Pandalus borealis, seguida de Crangon crangon.
As capturas de P. borealis salvaxe son na actualidade unhas dez veces maiores que as de C. crangon. En 1950 a posición era ao revés, xa que as capturas de C. crangon foron unhas dez veces superiores ás de P. borealis.
En 2010 a produción global en acuicultura de todas as especies de camaróns e lagostiños (3, 5 millóns de toneladas) superou lixeramente ás capturas mundiais de especies salvaxes (3, 2 millóns de toneladas).
As especies non carideanas participaron moi significativamente na acuicultura, pero foron capturadas unhas 430. 000 toneladas na natureza. É dicir, aproximadamente o 13 % das capturas mundiais de especies salvaxes, ou aproximadamente o 6 % da produción total de todos os camaróns e lagostiños, foron carideos. Taxons relacionados
Os camaróns da infraorde dos carideos están estreitamente relacionados coas lagostas e os cangrexos, que son membros da suborde dos dendrobranquiados.
Os biólogos distinguen estes dous grupos en base a diferenzas nas estruturas das súas branquias. A estrutura das branquias nos carideos é lamelar, e ramificada nos dendrobranquiados. Pero a forma práctica máis fácil de distinguir un verdadeiro camarón dun dendrobranquiado é examinar o segundo segmento abdominal. Nos carideos este segmento superponse aos segmentos primeiro e terceiro, mentres que o segundo segmento dun dendrobranquiado só se superpón ao terceiro.
Tamén se diferencian en que os carideos normalmente teñen dous pares de quelas (pinzas), mentres que os dendrobranquiados teñen tres.
Un terceiro grupo, o dos Stenopodidea, que comprende ao redor de 70 especies, difire dos outros grupos en que o terceiro par de patas está moito máis desenvolvido. O dos Procarididea é un grupo irmán dos Caridea, e conta só con once especies.
Diferenzas entre os carideos e os dendrobranquiados
Os carideos, como Pandalus borealis (ver foto máis arriba), teñen dous pares de pinzas, e o segundo segmento do abdome superponse aos segmentos 1º e 3º. O abdome mostra unha pronunciada curvatura.
Os dendrobranquiados, como Penaeus monodon, tipicamente teñen tres pares de pinzas, e sete segmentos de tamaño similar no abdome. Non presentan abombamento pronunciado no abdome.