proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Bandeira de Kirguizistán

A bandeira de Kirguizistán (en kirguiz: Кыргыз Республикасынын Мамлекеттик туусу; Kyrgyz Respublikasynyn Mamlekettik tuusu) foi adoptada o 3 de marzo de 1992. É de fondo de cor vermella no que aparece representado, na súa parte central, o sol coa súa superficie rasgada por seis trazos da mesma cor que o fondo da bandeira.
O sol amarelo representa a Timür Leng, un famoso guerreiro de Asia Central que formou un imperio no século XIV. As seis liñas vermellas que rachan o sol representan a seis cofrarías que apoiaron a este guerreiro. O fondo vermello é unha homenaxe a Atila, rei dos hunos, pobo que tivo a súa orixe no que hoxe é Kirguizistán. Historia
A finais de 2023, levouse a cabo un debate no Zhogorku Kengesh (parlamento de Kirguizistán) para endereitar os raios solares ondulados debido á súa suposta semellanza cun xirasol, que na cultura kirguiz pode significar "unha persoa voluble e servil disposta a cambiar de lealdade en beneficio persoal". O proxecto de lei pasou a súa primeira lectura o 29 de novembro e a segunda e terceira lecturas o 20 de decembro. O proxecto de lei foi asinado polo presidente Sadyr Japarov o 22 de decembro. A lei publicouse oficialmente o 26 de decembro e entrou en vigor o mesmo día.
Bandeira de Kiribati

A bandeira de Kiribati é unha bandeira heráldica: a metade superior é vermella cunha fregata dourada voando sobre un sol nacente da mesmo cor. A metade inferior é azul con tres franxas ondeadas horizontais brancas que representan ao océano Pacífico e os 3 grupos de illas que compoñen o país. Os 17 raios do sol representan as 16 illas Gilbert e a de Banaba. A bandeira foi deseñada por Sir Artur Grimble en 1932 para a colonia británica das illas Gilbert e Ellice.
Bandeira de Kuwait

A bandeira de Kuwait (en árabe: علم الكويت‎‎) foi adoptada o 7 de setembro de 1961. Deseño
Antes de 1961, a bandeira de Kuwait, ao igual que outros estados do Golfo, era vermella coa palabra "الكويت" (Kuwait) no medio. A actual bandeira esta composta polas cores do panarabismo, mais cada cor ten o seu significado. A importancia de cada cor provén dun poema de Safie Al-Deen Al-Hali: Branco para o noso traballo
Negro polas nosas loitas
Verde nosas casas pola primavera
Vermello polo noso pasado.
Uso
Regras para colgar e elevar a bandeira: Horizontalmente: A franxa verde debe estar na parte superior.
Verticalmente: No cinto verde debe estar na parte dereita da bandeira.
Outras bandeiras
As antigas bandeiras do emires eran:
Bandeira de La Paz

A bandeira de La Paz (tamén coñecida en castelán como bandera paceña), é o símbolo da cidade da Paz e do Departamento de La Paz. Foi creado polos revolucionarios do 16 de xullo de 1809 e difundido polo prócer José Miguel Lanza durante a Guerra da Independencia. Consta de dúas franxas horizontais de igual ancho e dimensións, sendo a franxa superior de cor vermella e a franxa inferior verde esmeralda. Significado
O símbolo ten a cor rojo punzó que significa o sangue derramado polos heroes da cidade pola liberdade; o verde esmeralda significa a riqueza vexetal, a gloria e a unión que crearon os protomártires da Revolución do 16 de xullo. Historia
Foi creado polos patriotas revolucionarios do 16 de xullo de 1809 e difundido polo heroe José Miguel Lanza durante a Guerra da Independencia, cando era presidente da República de Inquisivi e Ayopaya. O 28 de xaneiro de 1825, o coronel Lanza, despois de poñer en fuga ao xeneral Pedro Olañeta, entrou na Paz baixo a bandeira vermella e verde esmeralda cos seus exércitos e un milleiro de guerrilleiros máis, onde o 29 de xaneiro, aos 15 anos de idade Tras o fusilamento dos Protomártires, proclamouse a independencia e foi nomeado o seu Primeiro Presidente, oito días antes de que chegase o Mariscal Antonio José de Sucre ao Alto Perú. No ano 2006, por Resolución do Honorable Consello Departamental da Paz, mediante decreto prefectoral 152/87, durante a administración de Ángel Gómez en conmemoración do primeiro izado da bandeira revolucionaria da Paz e as súas provincias, polo protomártir Manuel Victorio García Lanza, coas súas cores vermella e verde esmeralda, declarou oficiais as cores da bandeira da Paz.
E no ano 2008, mediante resolución, o Honorable Consello Departamental da Paz, mediante resolución 0123/2008, resolveu declarar o día 31 de xullo como día da bandeira da Paz, en xusta homenaxe ás cores da pancarta departamental, que foi creado en xullo de 1809, cando os protomártires da Revolución o defenderon antes da creación da Republiqueta de Inquisivi y Ayopaya. Así mesmo, mediante o decreto departamental no 36 decrétase o "Himno a la Bandera de La Paz", composto por David Martín Quispe e Luis Ayllón Mariscal, que consta de seis estrofas e un coro.
Bandeira de Laos

A bandeira de Laos foi adoptada o 2 de decembro de 1975. A bandeira fora utilizada previamente polo breve goberno nacionalista de 1945. Deseño
Está formada por tres bandas horizontais, a superior e inferior son de cor vermella vermellón, mentres que a do medio é azul. No centro atópase un disco branco cun diámetro equivalente a 4/5 da altura da franxa central.
A cor vermella representa o sangue derramado pola independencia, o azul o río Mekong ou a santidade do país. O disco branco simboliza a lúa sobre o río Mekong ou tamén a unidade do país baixo o goberno comunista.
Bandeira de Lesotho

A bandeira de Lesotho foi adoptada oficialmente o 4 de outubro de 2006. Está composta por tres franxas horizontais de cor azul, branca e verde cun chapeu tradicional da etnia basotho en cor negra situado no centro. Esta bandeira foi introducida en conmemoración do 40º aniversario da independencia do país, co fin de reflectir a orientación pacifista de Lesotho. Construción
A proporción da bandeira é de 2: 3 e está composta por tres franxas de cor azul, branco e verde, que mantén os seus anchos en proporción 3: 4: 3. O gorro basotho de cor negra está no centro do panel branco cunha altura equivalente ó 92% do alto da franxa.
As cores da bandeira están identificados coas seguintes denominacións Pantone. Azul: Pantone Reflex Blue C
Verde: Pantone Green 347 C
Bandeira de Letonia

A bandeira de Letonia (en letón: Latvijas karogs) foi adoptada o 27 de febreiro de 1990. O seu deseño foi declarado oficialmente polo Parlamento como bandeira nacional o 15 de xuño de 1921. Letonia declarouse independente en 1918 e foi usado ata a perda da súa soberanía en 1940. Deseño
A bandeira de Letonia está composta por tres franxas, a superior e a inferior son de cor granate e a central, branca. As proporcións das franxas son de 2: 1: 2. Desta xeito, as franxas de cor granate posúen un grosor equivalente ao dobre da central. A relación entre o longo e o ancho da bandeira é de 1: 2. A cor vermella é de tonalidade escura, granate, definido en sistema Pantone como 1807, e é denominado vermello letón. Historia
Está documentado desde a segunda metade do século XIII o uso en tribos letoas de estandartes de cor vermella cunha banda central de cor branca. Estas probas documentais foron localizadas por Jekabs Lautenbahs-Jusmins, un investigador do folclore letón, na Crónica da Orde de Livonia (Reimchronik), obra na que se relatan diversos acontecementos que tiveron lugar en terras letoas ata 1290. O artista Ansis Cirulis, baseándose nas descricións do estandarte das tribos letoas que se recollen na obra mencionada, elaborou o deseño da bandeira que foi presentado en maio de 1917.
Bandeira de Liberia

A bandeira de Liberia é moi semellante á bandeira dos Estados Unidos de América. Ambas están compostas por varias franxas vermellas e brancas pero no caso da bandeira de Liberia son once e na estadounidense figuran trece. O cuadrante superior máis próximo ó mastro é de cor azul pero só contén unha estrela branca de cinco puntas no seu interior.
A semellanza coa bandeira estadounidense reflicte que o país se formou con antigos escravos procedentes dos Estados Unidos. As once franxas representan os once asinantes da Declaración de Independencia de Liberia e as cores vermella e branca simbolizan a coraxe e a excelencia moral. A estrela branca alude á liberdade obtida polos antigos escravos sobre o azul que simboliza, a terra africana.
Bandeira de Libia

A bandeira de Libia (en árabe: علم ليبيا‎, en bérber: Acenyal n Libya) é o estandarte empregado polo Consello Nacional de Transición e as forzas anti-Muammar al-Gaddafi durante a guerra civil libia de 2011, recoñecida pola declaración constitucional interina do Consello o 3 de agosto de 2011. É idéntica á bandeira do Reino de Libia, que existiu entre os anos 1951 e 1969. Historia
A primeira bandeira nacional de Libia foi adoptada no ano 1951, cando o país se independizou de Italia. Esta primeira tea estaba formada por tres franxas horizontais de cores vermello, negro e verde, coa segunda o dobre de alta que as outras dúas. No centro da bandeira aparecía a lúa crecente islámica cunha estrela. O seu deseño baséase na bandeira dos senussís, un movemento islámico que apareceu a mediados do século XIX. Durante as revoltas libias de 2011 continúan usando esta bandeira como símbolo da súa oposición ao réxime de Muammar al-Gaddafi.
Despois do golpe de estado de 1969, que oficializa a República Árabe de Libia, substitúese a bandeira anterior por unha nova formada por tres franxas horizontais e da mesma altura coas cores vermello, branco e negro, propios do panarabismo. No ano 1972, cando Libia únese á Federación de Repúblicas Árabes con Exipto e Siria, adopta como oficial a bandeira formada polas cores do panarabismo e engade unha aguia dourada ou de Qureish no centro, co nome en árabe da federación.
En 1977 Libia abandone a unión e oficializa unha bandeira deseñada por Muammar al-Gaddafi. O verde reflectía o predominio da relixión do islam, sendo tamén a cor nacional oficial do estado durante eses anos. Consistía nun campo verde, sendo no seu momento a única bandeira nacional dunha soa cor e sen ningún tipo de deseño, escudo, ou calquera outro detalle.
Bandeira de Liechtenstein

A bandeira de Liechtenstein (en alemán: Flagge Liechtensteins) consiste en dúas bandas horizontais de igual tamaño, sendo a superior azul e a inferior vermella, cunha coroa de duque dourada no lado do mastro da banda de arriba. As cores é probable que deriven das da familia real do Principado no século XVIII.
A bandeira azul e vermella de Liechtenstein data de 1921. A coroa foi engadida en 1937, despois de que se descubrise que a bandeira utilizada polo equipo olímpico nos Xogos de 1936 era idéntica á bandeira de Haití. O deseño da coroa foi lixeiramente modificado en 1982. A bandeira pode ser pendurada verticalmente ou horizontalmente, pero coa coroa sempre arriba á dereita.
Bandeira de Luxemburgo

A bandeira de Luxemburgo (en luxemburgués: Lëtzebuerger Fändel, en alemán: Flagge Luxemburgs, en francés: Drapeau du Luxembourg) consiste en tres bandas horizontais, vermella, branca e azul, podendo ser as súas proporcións 1: 2 ou 3: 5. Deseño
De acordo co Règlement Grand-Ducal de 27 de xullo de 1993, as cores da bandeira son: Historia
As cores da bandeira de Luxemburgo foron utilizadas por primeira ao redor do ano 1830, durante a revolución belga. Estas cores probablemente derivasen do escudo dos condes, duques e posteriormente Grandes Duques de Luxemburgo, o cal data do século XIII. O deseño da bandeira como se coñece foi fixado o 12 de xuño de 1845, aínda que non foi adoptada oficialmente o 23 de xuño de 1972.
Luxemburgo non posuíu ningunha bandeira até 1830, cando se instou aos patriotas amosar as súas cores nacionais. A bandeira de Luxemburgo é moi semellante á dos Bandeira dos Países Baixos, aínda que difire desta na cor do azul, que no caso da luxemburguesa é azul claro. Pavillón
O león vermello é o pavillón oficial paras buques rexistrados en Luxemburgo. Utilízase para o transporte fluvial e marítimo, así como para a aviación. Este indicador baséase no Escudo de armas de Luxemburgo e é usado como a insignia para evitar a posibilidade de que o pavillón sexa confundida coa dos Países Baixos. A bandeira consiste en dez raias brancas e azuis cun león vermello de lingua amarela con coroa superposto. A proporción axeitada desta pavillón é de 5: 7.
O Réglement Grand-Ducal de 27 de xullo de 1993 define as cores do pavillón como: Discusión sobre a bandeira
O 5 de outubro de 2006, o deputado Michel Wolter presentou unha proposta lexislativa para substituír a actual bandeira nacional polo pavillón do león vermello. Sostivo que a bandeira actual é confundida frecuentemente co dos Países Baixos e que, por outro lado, o león vermello era máis popular, máis estético e de maior valor histórico. Wolter tamén afirmou que falara persoalmente o asunto cunhas trescentas persoas, a maioría dos cales expresaron o seu apoio á súa iniciativa.
O 24 de outubro de 2006 unha iniciativa local chamada Initiativ Roude Léiw(iniciativa León Vermello) organizou unha rolda de prensa explicando a súa intención de apoiar o proxecto de Wolter. As súas primeiras accións incluíron a distribución de adhesivos co pavillón para coche, unha petición e unha enquisa. Un obstáculo para a substitución da bandeira podería ser que os veciños da provincia belga de Luxemburgo utilizan un escudo de armas semellante ao da bandeira do león vermello. Ademais, o estado alemán de Hesse tamén incorpora un deseño, semellante dalgún xeito, no seu escudo e bandeira.
Bandeira de Macedonia do Norte

A bandeira de Macedonia do Norte é un pano de cor vermella no que aparece representado un sol de ouro con oito raios da mesma cor que se estenden cara aos bordos.
O amarelo e o vermello son as cores nacionais do estado macedónico, a figura do sol evoca o desexo de liberdade no himno nacional Denes nad Makedonija (Hoxe sobre Macedonia). A relación entre o ancho e o longo da bandeira é de 1: 2. Versión anterior
En 1995 tivo que retirarse a versión anterior da bandeira, adoptada en 1991, cando se produciu a independencia do país, na que figuraba o sol de Verxina. O sol (ou estrela) de Verxina é o elemento central da rexión grega do mesmo nome en bandeiras non oficiais, representacións gráficas etc. e a súa adopción por parte de Macedonia do Norte como símbolo nacional xerou protestas en Grecia. Deseño
A proporción da bandeira é 1: 2 (alto/ancho), con dúas cores:
Bandeira de Madagascar

A bandeira de Madagascar foi adoptada o 14 de outubro de 1958, dous anos antes da independencia, mentres Madagascar preparaba un referendo sobre o seu status na Comunidade Francesa.
As cores da bandeira representan a historia de Madagascar, o seu desexo de independencia e as súas clases tradicionais. O vermello e o branco eran as cores do Reino de Merina, que sucumbiu ante Francia en 1896. Eran empregados na bandeira da última monarca de Merina, a raíña Ranavalona III. Poden indicar as orixes étnicas do pobo malgaxe no Sueste Asiático, e tamén aparecen na bandeira de Indonesia. O verde era a cor dos Hova, a clase predominante de campesiños plebeos, que desempeñou un importante papel na axitación contra Francia e no movemento de independencia.
Bandeira de Malaisia

A bandeira de Malaisia, coñecida como Jalur Gemilang (gloriosas franxas) foi adoptada o 16 de setembro de 1963. O seu deseño é moi semellante á Bandeira dos Estados Unidos, aínda que probablemente non se pretendeu imitala senón lembrar a bandeira da Compañía Británica das Indias Orientais, na que parece que tamén se inspirou a norteamericana. Deseño
A bandeira malaia conta con franxas horizontais do mesmo tamaño de cor vermella e branco e un cuadrante de cor azul no cantón. As franxas vermellas e brancas suman catorce e simbolizan o trece estados federados malayos e a federación malaya. No cantón aparecen un crecente (lúa crecente), un símbolo islámico, e unha estrela de catorce puntas que representa, como as franxas, os estados malayos e a federación que forman.
Tanto o crecente como a estrela son de cor amarela, símbolo da monarquía de Malaisia e figuran na parte superior do escudo de armas nacional. O 31 de agosto de 1997, o primeiro ministro Mahathir bin Mohamad aprobou a concesión á bandeira dun nome, Jalur Gemilang, "Gloriosas Franxas".
Bandeira de Malawi

A actual bandeira de Malawi foi adoptada o 29 de xullo de 2010. Componse de tres franxas horizontais que amosan as cores panafricanas: vermello, negro e verde. Sobre as tres franxas atópase unha figura en branco que simboliza o sol.
A cor negra representa o pobo africano, o rubio representa o sangue dos mártires da liberdade de África, o verde representa a natureza de Malawi e o sol nacente representa o amencer da liberdade e esperanza para África.
Bandeira de Malta

A bandeira de Malta (en maltés: Bandiera ta' Malta) foi adoptada o 21 de setembro de 1964. Descrición
A bandeira está composta por dúas franxas verticais do mesmo tamaño, de cores branca (a máis preta ao mastro) e vermella. No cuadrante superior máis preto ao mastro, na franxa branca, figura a Cruz de Xurxo perfilada en vermello. Esta é unha condecoración británica (creada durante o reinado de Xurxo VI), formada por unha cruz grega de prata coa figura de San Xurxo matando un dragón representada na súa parte central e rodeada por un listón no que figura o lema en inglés “For Gallantry” (“ao heroísmo”) que sinala o motivo polo cal se outorgaba. Na cruz figuran tamén as iniciais en inglés, “G-VI”, do monarca que a fundou e lle deu nome.
A Cruz de Xurxo, que só fora concedida de xeito individual a persoas e nunca colectivamente, foilles outorgada de xeito especial aos habitantes e defensores da illa fortaleza, polo seu heroico comportamento durante a segunda guerra mundial e quedou incorporada tanto na bandeira como no escudo nacional de Malta. As dúas cores (branco e vermello) que figuran na bandeira teñen sido as das armas de Malta dende a Idade Media. Nun relato tradicional non verificado sobre a orixe do escudo, afírmase que este foi entregado a Malta por Roxerio I de Sicilia no ano 1091.
Bandeira de Malí

A bandeira de Malí foi adoptada o día 1 de marzo de 1961. A cor verde da primeira banda significa a esperanza, o verdor dos prados e dos campos. O amarelo refírese a riqueza mineral do país, e o vermello é o sangue vertido por defender a terra da ocupación estranxeira e a liberación do xugo colonial.
Bandeira de Marrocos

A bandeira de Marrocos (en bérber: Acenyal n Umerruk, e en árabe علم المغرب) componse dun fondo vermello cun pentagrama verde co bordo negro.
Bandeira de Mauricio

A bandeira nacional de Mauricio foi adoptada despois da súa independencia, o 12 de marzo de 1968. Consta de catro franxas horizontais do mesmo ancho e cores consecutivas vermello, azul, amarelo e verde. Cores
O significado das cores é o seguinte: Vermello: polo sangue derramado na loita pola independencia.
Azul: o océano Índico, no medio do cal se encontra Mauricio.
Amarelo: a nova luz que brilla sobre a independencia da illa e o seu sol dourado.
Verde: a exuberante vexetación da illa. Outras bandeiras
A bandeira civil (privativa para os buques) e o estandarte gobernamental (para os buques do Estado) son bandeiras de cor vermella e azul respectivamente, cada unha coa bandeira nacional no cantón e o escudo de armas de Mauricio na marcha.
O estandarte empregado polos buques de vixilancia costeira posúe un deseño infrecuente que consiste en franxas verticais vermellas, brancas e azuis de ancho desigual cun emblema en forma de áncora no centro.
Bandeira de Mauritania

A bandeira de Mauritania é a bandeira oficial do país. A bandeira orixinal foi adoptada o 1 de abril de 1959 baixo o mando de Moktar Ould Daddah. Consiste nun fondo de cor verde no que figuran unha lúa crecente de cor amarela situada baixo unha estrela de cinco puntas da mesma cor. O 5 de agosto de 2017 realizouse un referendo por parte do presidente Mohamed Ould Abdel Aziz para cambiar a bandeira nacional, abolir o senado e outras emendas constitucionais. O referendo tivo éxito e os cambios na bandeira, engadindo dúas faixas vermellas, foron adoptados o día seguinte.
As cores verde e amarela están asociadas co panafricanismo. O verde tamén é un símbolo do islam e o amarelo do deserto do Sáhara. A lúa crecente e a estrela son considerados símbolos no islam, a relixión maioritaria de Mauritania. Modificación de 2017
O referendo do 5 de agosto de 2017 formulado polo presidente Mohamed Ould Abdel Aziz incluía entre outras emendas constitucionais unha modificación da bandeira nacional. Engadiríanse dúas faixas vermellas, unha na parte superior e outra na inferior, para simbolizar a perda de sangue no país na procura da súa independencia de Francia.
Bandeira de Moldova

A bandeira de Moldova (en romanés: Drapelul Republicii Moldova) foi adoptada o 12 de maio de 1990 (antes de proclamarse independente o 27 de agosto de 1991). Deseño
A bandeira de Moldova é tricolor de franxas verticais coas cores azul (xunto ao mastro), amarelo (no centro) e vermello (no exterior). No medio da franxa central, sitúase o escudo nacional (unha aguia suxeitando un escudo coa imaxe dun uro) para distinguila da bandeira de Romanía, que ten os mesmos cores. Até a segunda guerra mundial, Moldova formaba parte de Romanía, e comparte con este idioma e cultura, de aí a similitude das bandeiras. Diferenza anverso-reverso
Xunto coas bandeiras de Paraguai e México, a de Moldova é unha das poucas bandeiras nacionais con anverso e reverso diferentes. Aínda que a lei indica que o reverso da bandeira de Moldova non debe conter o escudo de armas, é habitual atopar bandeiras co anverso e reverso iguais. Até 2010 o deseño da bandeira era o seguinte: O deseño actual do anverso e reverso do pavillón moldovo é o seguinte: Bandeiras históricas
Antes da bandeira actual, durante a etapa da República Socialista Soviética de Moldova, usábase unha bandeira vermella cunha fouce e un martelo dourados na esquina superior de lado da hasta, cunha franxa horizontal de cor verde no centro, que foi adoptada o 31 de xaneiro de 1952.
Antes desta, a bandeira era vermella coa fouce e o martelo dourados, e cos caracteres РССМ (RSSM en cirílico) escritos tamén en dourado baixo estes.
Bandeira de Mongolia

A bandeira de Mongolia actual foi adoptada o 12 de febreiro de 1992. É semellante á bandeira de 1949, a excepción da eliminación da estrela socialista. Deseño
Está composta por tres franxas verticais do mesmo tamaño. A banda do centro é de cor azul celeste e as dúas bandas laterais de cor vermella. Centrado na banda vermella do lado do mastro e en amarelo atópase o símbolo nacional, o Soyombo, un conxunto de representacións abstractas cunha disposición en columna que inclúe a representación do lume, o sol, a lúa, a terra, a auga e o símbolo do yin e yang. A proporción da bandeira en relación ao seu alto e lonxitude é de 1: 2.
Bandeira de Montenegro

A bandeira de Montenegro (en montenegrino: Застава Црне Горе, Zastava Crne Gore) aparece descrita no artigo 4º da lei que regula os seus símbolos e que foi aprobada polo Parlamento de Montenegro o 13 de xullo de 2004.
É unha bandeira de cor vermella cunha beira dourada na que figura, na súa parte central, o escudo de Montenegro, adoptado en 1993. A altura do escudo debe gardar unhas proporcións de 2/3 respecto á bandeira. As dimensións da bandeira son: 1: 2. O escudo de armas foi o brasón do rei Nicolao I de Montenegro, mais non se recuperaron ás súas iniciais НI (letras cirílicas). Historia
Dende o 31 de decembro de 1946, utilizouse a mesma bandeira da República Federal Socialista de Iugoslavia, da que Montenegro era parte, que consistía nun tricolor coas cores paneslavas cunha estrela vermella no centro. Esta bandeira, idéntica á de Serbia, foi substituída en 1992.
Bandeira de Montserrat

A bandeira de Montserrat é un dos símbolos oficiais da Illa de Montserrat, un dos Territorios Británicos de Ultramar. Componse do escudo da illa colocado na mosca do estandarte azul británico. A bandeira foi adoptada despois de que a colonia das Illas de Sotavento Británicas (que consistía en varias illas da rexión administradas polos británicos) fose disolta en 1958.
Bandeira de Mozambique

A bandeira de Mozambique foi adoptada o 1 de maio de 1983. É a única bandeira no mundo que aparece representado un AK-47.
A bandeira está baseada na do FRELIMO (Fronte de Liberación de Mozambique). A bandeira do FRELIMO, empregada durante un curto período logo de que o país se independizase de Portugal, é semellante á bandeira actual pero sen o emblema.
Bandeira de Myanmar

A bandeira de Myanmar ou Birmania (en birmano: မြန်မာ နိုင်ငံတော်အလံ), foi adoptada o 21 de outubro de 2010 para substituír a antiga bandeira socialista en uso dende 1974. A nova bandeira foi introducida xunto coa implantación de cambios no nome do país, os cales foron establecidos na Constitución de 2008.
O deseño da bandeira ten tres franxas horizontais de cor amarela, verde e vermella, cunha estrela branca de cinco puntas no centro. As tres cores queren simbolizar a solidariedade, a paz, a tranquilidade, a coraxe e a decisión. Historia
A bandeira ten a súa orixe na resistencia birmana á ocupación xaponesa da segunda guerra mundial. A bandeira orixinal mantívose de xeito oficial entre 1948 e 1974, cando, con motivo da proclamación da República Socialista en Birmania por Ne Win, foi adoptada unha nova o 3 de xaneiro de 1974. Dita bandeira non era totalmente diferente da anterior bandeira birmana: tiña campo vermello e un cantón azul na esquina superior sobre o lado do mastro. Con todo, as imaxes que había dentro do cantón si foron cambiadas a unha roda de dente cunha planta de arroz sobreposta sobre ela. Estes símbolos son socialistas e representan os obreiros e agricultores. Rodéanlle catorce estrelas de cinco puntas que representan as divisións administrativas e os estados de Myanmar. A cor branca representa a pureza, o azul a paz e a integridade, e o vermello a coraxe. Era moi semellante á bandeira da República da China (Taiwán). O 10 de novembro de 2006, propúxose unha nova bandeira para a nación. Esta consistía en tres franxas horizontais iguais en verde, amarelo e vermello, cunha estrela branca na parte da hasta da franxa verde. O verde representaba a paz, a tranquilidade e a suntuosa e verde contorna do país; o amarelo representaba a solidariedade; mentres que o vermello representaba o valor e a decisión. A estrela representaba "a perpetua existencia da consolidada Unión". Finalmente, os delegados da Convención Nacional rexeitaron a adopción desta bandeira. En setembro de 2007 propúxose unha nova bandeira, cunha estrela branca de maior tamaño e coa orde das franxas alterado. A orde elixida era o mesmo que o da bandeira do Estado de Birmania, un Estado monicreque do Imperio do Xapón durante a segunda guerra mundial e que perdurou entre 1943 e 1945. Aquela bandeira presentaba un pavo real no centro. A nova versión da bandeira incluíuse na nova constitución, aprobada en referendo en 2008. A nova constitución, e con ela a nova bandeira, entraron en vigor coa primeira reunión do parlamento elixido nas eleccións xerais de 2010.
Bandeira de México

A bandeira de México está composta por Tres franxas verticais co Escudo de México xusto no centro. Ó longo da historia de México houbo unha multitude de bandeiras e estandartes para representar o país. Mentres que o significado das cores cambiou co tempo, estas tres cores foron adoptadas por México dende a independencia de España durante a guerra de independencia do país, e o subsecuente Primeiro Imperio Mexicano. A bandeira actual foi adoptada oficialmente en 1968, mais o deseño da mesma data de 1821. Cores e significado
A bandeira mexicana consta de tres franxas verticais dunha cor diferente cada unha: verde, branca e vermella respectivamente. Estas cores simbolizan o seguinte: O verde simboliza a esperanza do pobo.
O branco simboliza a pureza dos ideais deste.
O vermello simboliza o sangue derramada polos heroes do país.
No centro da bandeira, na franxa branca, está o escudo de México. Trátase dun escudo que ten a súa orixe nunha lenda azteca. É a representación dunha aguia devorando unha serpe.
A bandeira mexicana é considerada o símbolo de identidade máis importante de México, polo que todos os anos o 24 de febreiro se celebra o día oficial para renderlle homenaxe.
Bandeira de Mónaco

A bandeira de Mónaco está formada por dúas franxas horizontais do mesmo tamaño, de cor vermella a superior e branca a inferior, cores heráldicas da Casa de Grimaldi dende polo menos o ano 1339. Mónaco usou unha bandeira como a actual bandeira de Estado pero na que figuraban as versións anteriores do escudo de armas que foi utilizado practicamente dende a fundación do principado (salvo durante o período en que estivo anexionado a Francia de 1793 a 1814). A versión actual da bandeira nacional foi adoptada o 4 de abril de 1881. Existiu un estandarte composto polo "losanxe" coas cores da Casa de Grimaldi (en terminoloxía heráldica "losanxe de prata e goles") moi usado durante o século XVII. Outras bandeiras
Bandeira de Estado
A bandeira de Estado de Mónaco é de cor branca, as proporcións da súa anchura e lonxitude son de 2: 3. No centro da bandeira figura o escudo de Mónaco. Esta bandeira ten poucos usos respecto doutros países: Ízase no palacio do Príncipe, nalgunhas dependencias gobernamentais e como estandarte do Príncipe cando accede ao seu barco.
Estandarte do Príncipe
O estandarte do Príncipe é de cor branca e as súas dimensións son de 3: 4 ou 5: 6 se se usa con flocos. No centro figuran a coroa do Príncipe (que é unha coroa real) e dúas letras opostas que reproducen a inicial do nome de cada príncipe soberano. Bandeiras semellantes
Excepto polas súas proporcións, a bandeira de Mónaco é idéntica ás bandeiras de Indonesia e do estado alemán de Hesse, aínda que ámbalas dúas son máis longas. Tamén é semellante á bandeira de Singapur, a cal ten ademais unha lúa crecente e cinco estrelas na parte superior esquerda, á de Polonia e á do estado alemán de Turinxia, estando nestas últimas dúas as cores invertidas.
Bandeira de Namibia

A bandeira de Namibia foi adoptada o 21 de marzo de 1990. É unha bandeira dividida en dúas metades (azul a superior e verde a inferior) por unha franxa de cor vermella e bordos brancos situada nunha das diagonais da bandeira. No cuadrante superior máis próximo ó mastro aparece representado o sol con doce puntas.
Foi deseñada por Frederick G. Brownell, quen tamén deseñou a actual Bandeira de Suráfrica.
As cores da bandeira adoptáronse da SWAPO, o movemento popular de liberación máis importante de Namibia. As cores azul, vermella e verde tamén son as máis importantes para a etnia maioritaria, os Ovambo.
Bandeira de Nauru

A bandeira de Nauru naceu tras a independencia deste país de Australia.
Foi creada por un habitante da illa que traballaba para o fabricante de bandeiras australiano Evans.
É azul cunha delgada banda amarela que a divide horizontalmente en dúas partes iguais e que simboliza o Ecuador. Unha estrela grande de doce puntas do lado inferior esquerdo simboliza as doce tribos orixinais de Nauru. A posición da estrela simboliza a posición xeográfica da illa con respecto ao Ecuador, 42 quilómetros ao sur deste, e a súa cor, o branco, representa o fosfato, fonte de riqueza da illa. Historia
Nauru estivo representada baixo diferentes bandeiras durante a historia.
Bandeira de Nicaragua

A bandeira de Nicaragua foi adoptada o 5 de setembro de 1908 e na súa forma actual, foi establecida o 27 de agosto de 1971. A súa composición é de tres franxas horizontais do mesmo tamaño, de ton azul as exteriores, e de cor branco a central, en cuxo centro, figura o Escudo Nacional.
Bandeira de Niue

A bandeira de Niue, un territorio baixo libre asociación con Nova Zelandia, foi adoptada oficialmente en 1975. Deseño
Consiste nun pano de cor marela na que figura, no seu cantón máis próximo ao mastro a bandeira do Reino Unido, cargada con cinco estrelas marelas de cinco puntas cada unha. Catro destas estrelas, de menor tamaño, sitúanse no centro de cada brazo da cruz central e a quinta, situada nun círculo azul, figura no centro da bandeira británica.
Simbolismo
A cor marela do fondo simboliza a luz do sol e a relación cálida da súa poboación con Nova Zelandia.
A bandeira do Reino Unido, coñecida como "Union Jack" representa os vencellos históricos de Niue (como Protectorado) co Reino Unido.
As catro estrelas de menor tamaño simbolizan a Constelación da Cruz do Sur (que figura na bandeira de Nova Zelandia) e aluden á dependencia administrativa e á boa relación mantida con Nova Zelandia.
A estrela de maior tamaño situada nun círculo azul representa o autogoberno do que goza Niue, baixo o status de libre asociación con Nova Zelandia. A cor do círculo simboliza o océano.
Bandeira de Nixeria

A bandeira de Nixeria foi deseñada en 1959 por un estudante chamado Michael Taiwo Akinkunmi e foi adoptada oficialmente o 1 de outubro de 1960.
Está formada por tres bandas verticais iguais, as exteriores de cor verde e a interior de cor branca. O verde representa a agricultura, o branco a paz e a unidade (“Paz e Unidade” fora a primeira divisa de Nixeria).
Bandeira de Noruega

A bandeira de Noruega (en noruegués (bokmål): Norges flagg, en noruegués (‪nynorsk): Det norske flagget) componse dun pano rectangular de cor vermella cunha cruz azul de bordo branco cunha proporción: 16: 32. Historia
A bandeira data de 1821, data na cal aprobouse unha lei que fixaba as súas cores e composición. As cores vermella, branca e azul simbolizan a liberdade, do mesmo xeito que na bandeira dos Estados Unidos ou do Reino Unido, ou a bandeira tricolor, símbolo da Revolución francesa. A bandeira norueguesa inspirouse no deseño na bandeira dinamarquesa á que une, segundo outra teoría que explica a súa orixe, a cor azul de Suecia.
A Resolución foi adoptada polo Goberno en 1821, pero sen o consentimento do monarca, posto que se habilitaba ao rei soamente para sancionar un uso limitado da bandeira norueguesa. Esta bandeira unicamente podía ondear nas augas norueguesas, e as naves debían alzar o pavillón sueco cando navegaban ao sur do Cabo Fisterra (Galicia) a causa do risco de ataques polos piratas norteafricanos, que non recoñecían a bandeira norueguesa.
En 1838, o monarca autorizou o uso da bandeira norueguesa para o resto do mundo. Durante os anos comprendidos entre 1844 e 1899 a mariña mercante norueguesa empregou a bandeira co "Símbolo da Unión" (con Suecia) no cuarto superior preto do pau no que se combinaban as cores das bandeiras de ambos os dous países.
Bandeira de Nova Caledonia

A bandeira de Nova Caledonia son oficialmente dúas: a bandeira de Francia e a bandeira local adoptada oficialmente no 2010.
Nova Caledonia, territorio francés dende 1853, utilizou oficialmente a Tricolore nas súas institucións. Porén, a comezos da década de 1980, propúxose unha bandeira local durante a celebración do primeiro congreso da Front de libération nationale kanak et socialiste (FLNKS). Esta bandeira, composta por tres franxas horizontais en azul, vermello e verde xunto a un símbolo tradicional, foi utilizada polos militantes pro-independentistas por máis de vinte anos.
No 2008, o goberno de Nova Caledonia iniciou o debate respecto á adopción dunha bandeira e un himno rexional, segundo o estipulado no Acordo de Numéa. A bandeira kanaka foi adoptada masivamente polo congreso local como bandeira rexional xunto coa bandeira francesa, coa que compartirá oficialidade por dous anos. O 17 de xullo de 2010 adoptouse oficialmente a bandeira kanaka nunha cerimonia en Noumea, á que asistiu o primeiro ministro francés François Fillon.
Malia a súa aprobación maioritaria por parte do congreso local, a adopción da bandeira foi controvertida. Algúns neocaledonianos manifestaron os seus desexos dun novo deseño para a bandeira, que incopore elementos tanto franceses como kanakas, como forma de representar a coexistencia de ámbolos dous grupos étnicos. Bandeira local (Kanaka)
Esta bandeira componse de tres franxas horizontais do mesmo tamaño, de cor azul a superior, vermella a central e verde a inferior. Na súa parte central figura un círculo de cor amarela no que aparece representado un tellado dunha vivenda tradicional. A cor azul representa o ceo de Nova Caledonia e o océano Pacífico.
A cor vermella simboliza o sangue derramado na loita pola independencia, a adopción do socialismo e a unidade do pobo kanaka.
A cor verde simboliza a terra.
O círculo amarelo simboliza o Sol. Bandeiras provinciais
Nova Caledonia está dividida en tres provincias, cada unha coa súa bandeira propia.
Bandeira de Níxer

A bandeira de Níxer foi adoptada en 1959, despois de acadar a súa independencia de África Occidental Francesa. A banda superior alaranxada representa a rexión do norte do Deserto do Sáhara, a banda central branca representa pureza, e a banda inferior verde representa esperanza ó igual que as terras fértiles do sur de Níxer. O círculo alaranxado na banda central representa o sol.
É moi semellante á bandeira da India, xa que ambas teñen as mesmas cores.
Bandeira de Omán

A bandeira de Omán (en árabe: علم عمان) consta de tres franxas (branco, verde e vermello) cunha barra vermella á esquerda que contén o emblema nacional de Omán. O branco está representa a paz e a prosperidade, o verde a fertilidade e as montañas e o vermello as loitas contra os invasores estranxeiros. O vermello é a cor da antiga bandeira da nación, cando era coñecida simplemente como o Sultanato de Muscat e Omán.
Bandeira de Osetia do Norte

A bandeira de Osetia do Norte-Alania é unha tricolor branca, vermella e marela. As cores simbolizan a pureza moral (branco), a coraxe marcial (vermello), e a saúde e a prosperidade (marelo).
Da bandeira tamén se di que representa a estrutura social da antiga sociedade oseta, que foi dividida en tres grupos sociais que formaban un conxunto orgánico: a aristocracia militar, o clero, e o pobo ordinario.
A bandeira de Osetia do Sur ten cores idénticas, pero proporcións levemente diferentes (sendo máis estreita horizontalmente).
Baixo a Unión Soviética, Osetia do Norte tivo unha bandeira case totalmente vermella cun recorte azul á esquerda, a fouce e martelo e o nome da república tanto en lingua rusa e lingua oseta. Pouco antes do colapso da URSS, foi substituída coa actual bandeira, que foi adoptada o 2 de outubro de 1991.
Bandeira de Palau

A bandeira de Palau foi adoptada en outubro de 1980, cando as illas pasaron a ser un goberno autónomo, e logo República autónoma (1 de xaneiro de 1981). O círculo amarelo representa a Lúa, símbolo de unidade, mentres que o fondo azul representa a independencia.
Bandeira de Palestina

A bandeira de Palestina (en árabe: علم فلسطين) está baseada na Bandeira da Revolta Árabe, e é empregada para representar ó pobo palestino (dende 1964), e á Autoridade Nacional Palestina.
Bandeira de Panamá

A bandeira de Panamá consiste nun rectángulo dividido en catro cuarteis: o superior esquerdo é unha estrela azul de cinco puntas sobre fondo branco; o superior dereito é de cor vermella; o inferior esquerdo é de cor azul, e o inferior dereito é unha estrela vermella de cinco puntas sobre fondo branco. Representa aos partidos Liberal (a cor vermella) e Conservador (a cor azul). O branco simboliza a paz á que chegaron ambos os dous partidos e as estrelas sinalan a rectitude e forza do país.
Bandeira de Papúa-Nova Guinea

A bandeira de Papúa-Nova Guinea foi adoptada o 1 de xullo de 1971. Está dividida pola súa diagonal descendente (respecto ao lado máis próximo ao mastro). A metade superior da bandeira é de cor vermella e no seu interior figura a silueta dunha ave do paraíso de cor amarela. A metade inferior da bandeira é de cor negra e nela aparece representada por cinco estrelas brancas de cinco puntas a constelación da Cruz do Sur. Na bandeira de Nova Zelandia tamén aparece representada esta constelación por catro estrelas de cor vermella e na de Australia, por cinco.
O vermello e o negro son dúas cores moi usados por moitas tribos de Papúa-Nova Guinea. A maior parte das especies que se coñecen como aves do paraíso habitan nestas illas. Esta ave tamén figura no emblema nacional.
Outras bandeiras
Bandeira de Paquistán

A bandeira de Paquistán (en urdú: پاکستان کا قومی پرچم) foi deseñada por Muhammad Ali Jinnah, baseada na bandeira orixinal da Liga Musulmá. Foi adoptada pola Asemblea Constituínte o 11 de agosto de 1947, xusto días antes da independencia. A bandeira é chamada no himno nacional Parcham-e-Sitāra-o-Hilāl, en urdú literalmente: Bandeira do Crecente e da Estrela. Deseño
A bandeira consiste dun campo verde escuro, representando a maioría musulmá do país, cunha faixa branca no lado do mastro, representando as minorías relixiosas. No centro, hai unha lúa crecente branca, representando progreso, e unha estrela de cinco puntas, representando luz e coñecemento. A bandeira simboliza o compromiso paquistaní co islam, o mundo islámico e os dereitos das minorías relixiosas. É alzada varios días importantes do ano, incluíndo o 23 de marzo (Día da República) e o 14 de agosto (Día da Independencia).
Bandeira de Paraguai

A bandeira de Paraguai foi adoptada en 1842. O emblema e as proporcións variaron ó longo do tempo. A actual presenta tres franxas horizontais de igual anchura coas cores vermello, branco e azul. Tivo a súa creación oficial no Congreso Xeral Extraordinario do Parlamento nacional, o 25 de novembro de 1842. No anverso, a bandeira leva un escudo coa imaxe dun león acompañado dun gorro frixio e a inscrición “Paz e Xustiza”; no reverso presenta outro escudo, con dúas ramas de palma e olivo que se curvan en forma de coroa, rodeando a unha estrela.
Bandeira de Polonia

A bandeira de Polonia (en polaco: Flaga Polski) é oficialmente a bandeira do Estado dende o 1 de agosto de 1919. Descrición
Está formada por dúas franxas horizontais de iguais dimensións. A franxa superior é de cor branca e a inferior é vermella. Posúe unhas proporcións de 5: 8. Existe unha versión co escudo nacional, a bandeira de Estado, que se utiliza no estranxeiro como bandeira das representacións diplomáticas e que é tamén a bandeira da mariña mercante.
As cores da bandeira de Polonia proveñen do escudo nacional: a parte branca representa á Aguia Branca e a parte vermella a cor do campo do escudo. As súas orixes remóntanse ao século XIII, cando a aguia branca foi fixada sobre unha superficie vermella polos príncipes da dinastía dos Piastas. O branco e o vermello comezaron a aparecer nos escudos, estandartes e guións da cabalería, pasando a figurar nas bandeiras militares.
Bandeira de Qatar

A bandeira de Qatar (en árabe: علم قطر) posúe unhas dimensións de 11: 28. É de cor granate cunha franxa vertical dentada (con nove dentes de cor branca). Nun primeiro momento foi de cor vermella pero a súa exposición ao sol escurecía a cor, circunstancia que motivou cambiar esta cor polo granate actual. Foi adoptada o 9 de xullo de 1971 e garda moitas semellanzas coa bandeira de Bahrain, pero as súas proporcións e cores son diferentes.
Bandeira de Romanía

A bandeira de Romanía (en romanés: Drapelul României) é unha bandeira tricolor composta por tres franxas verticais de igual anchura, sendo azul a máis próxima ao pau, amarela a central e vermella a máis afastada do pau. Aínda que o uso destas cores é anterior, comezaron a empregarse como emblema do movemento nacional romanés dende 1834.
A bandeira de Romanía é moi semellante á de bandeira de Moldova, con quen comparte vencellos históricos e culturais. Tamén é idéntica á bandeira do Chad aínda que non teñen ningunha relación e á bandeira de Andorra. Deseño
A lei menciona que as cores oficiais das franxas da bandeira son o azul cobalto, o amarelo cromo e o vermellón. A publicación Album des pavillons nationaux et des marques distinctives (2000) suxire os seguintes equivalentes na escala Pantone: Historia
A disposición actual remóntase a 1864, ata á primeira declaración de independencia de Valaquia en 1821 feita entre outros por Tudor Vladimirescu, aínda que dende entón introducíronse algunhas modificacións. As cores vermello, amarelo e azul foron utilizados antigamente polos romaneses como o seu símbolo, ou ben foron utilizados por estranxeiros para designalos.
O testemuño escrito máis antigo rexistrado do 14 de abril de 535, cando o emperador Xustiniano I estableceu o símbolo dos territorios controlados polo arcebispado de Justiniana Prima, que comprendía partes de Pannonia Secunda, Dacia Cisdanubiana e Dacia Transdanubiana: Estas cores son tamén os usados nos diplomas emitidos polo voivoda romanés Mihai Viteazul, e tamén nos seus escudos e os ornamentos dos seus escudos. Tamén hai que mencionar a presenza destas tres cores en borlas e na bandeira usada por Tudor Vladimirescu no seu levantamento contra os fanariotas. Foi entón cando o azul foi por primeira vez asociado coa liberdade (o azul do ceo), o amarelo coa xustiza (o amarelo dos campos) e o vermello coa fraternidade (o vermello do sangue).
En 1947 eliminouse o escudo coas armas reais para substituílo polo da República Socialista de Romanía, o cal estaría no centro da franxa amarela. Durante a revolución de 1989 puidéronse ver moitas bandeiras co escudo recortado, e o novo goberno decidiu non engadir ningún escudo á bandeira quedando igual que a ensina civil durante o Reino de Romanía (1881-1947). O 26 de xuño de cada ano celébrase o día da bandeira (en romanés: Ziua Tricolorului ), que é festa nacional.
Bandeira de Ruanda

A bandeira nacional de Ruanda foi adoptada o 25 de outubro do 2001. Trátase dunha bandeira dividida en tres franxas horizontais coas cores azul (a superior), amarela (a situada no centro) e verde (a inferior). Na bandeira hai dúas tonalidades diferentes de amarelo: o denominado amarelo estándar para a franxa central e o denominado amarelo sol polo sistema Pantone para o sol da esquina superior dereita. A franxa superior posúe un grosor do dobre de tamaño respecto ás dúas inferiores. No cuadrante superior máis afastado do mastro aparece representado o sol dentro da franxa azul, que representa a ilustración, á luz que aclara progresivamente a todo o pobo, isto traduce a unidade, a transparencia e a loita contra a ignorancia. A bandeira representa a unidade nacional, o respecto polo traballo, o heroísmo e a confianza no futuro. .
A bandeira foi deseñada por Alphonse Kirimobenecyo. Significado das cores
O significado das cores da bandeira é o seguinte: Amarelo: representa o crecemento económico. Os ruandeses débense aplicar ao traballo para chegar a un desenvolvemento económico duradeiro.
Verde: representa a prosperidade, grazas ao emprego racional da forza dos ruandeses e dos recursos do país.
Azul: representa o felicidade e a paz. Bandeiras anteriores
A antiga bandeira de Ruanda, creada oficialmente o 25 de setembro de 1961 e confirmada no momento da plena independencia o 1 de xullo de 1962, estaba composta, como a bandeira de Guinea, por tres franxas verticais do mesmo tamaño e lucía as cores panafricanas: vermello (a máis próxima ao mastro), amarelo (a central) e verde). Na franxa central da bandeira ruandesa figuraba, dende 1962, a inicial do nome do país "R" en cor negra para diferenciala da guineana.
A nova bandeira foi adoptada no 2001 en contestación ao período de transición que coñeceu o país ao saír do xenocidio. Estaba en efecto demasiado vinculado aos acontecementos que ensanguentaran o país. A supresión do vermello, substituído por azul dunha banda máis ancha que as dúas outras, así como o engadido dun sol, representa así a vontade reivindicada de cortar co período precedente e de volverse cara ao futuro. Esta bandeira trocouse, como parte da renovación nacional emprendida tralo xenocidio de Ruanda.