Kató Lomb

Kató Lomb, nada en Pécs o 8 de febreiro de 1909 e finada en Budapest o 9 de xuño de 2003, foi unha intérprete e tradutora húngara e unha das primeiras intérpretes simultáneas no mundo. Formada inicialmente en física e química, axiña dirixiu o seu interese cara ás linguas. Nativa en húngaro, podía interpretar con fluidez en 9 ou 10 linguas (en 4 sen preparación previa). Así mesmo, podía realizar traducións técnicas e ler belles-lettres en 6 linguas, e entendía o xornalismo escrito noutras 11. Afirmou traballar de xeito profesional con 16 linguas (alemán, búlgaro, chinés, danés, eslovaco, español, francés, hebreo, inglés, italiano, latín, polaco, romanés, ruso, ucraíno e xaponés), as cales aprendeu de maneira autodidacta debido ao seu interese nelas.
Segundo ela mesma, a súa vida destacou non tanto polo seu uso das linguas, senón polo seu estudo delas. Describiu isto nos seus libros, conversacións e entrevistas. Como intérprete visitou 40 países en cinco continentes e documentou as súas experiencias no seu libro Egy tolmács un világ körül («Unha intérprete arredor do mundo»). Linguas
Na cuarta edición de Így tanulok nyelveket («Como aprendo linguas») de 1995 escribiu: No prólogo á primeira edición de Így tanulok nyelveket («Como aprendo linguas») de 1970 escribiu: No seu libro Bábeli harmónia («Harmonía de Babel») de 1988 escribiu: Lomb citou o danés, o hebreo, o latín, o eslovaco e o ucraíno só na entrevista de Hetek, e o checo, o neerlandés, o noruegués, o portugués e o sueco só en Bábeli harmónia. No xeral, clasificou as súas linguas así: Plenamente competente en húngaro, inglés, alemán, francés e ruso
Capaz de interpretar cunha preparación previa en italiano, español, xaponés, chinés e polaco
Parcialmente competente en romanés e búlgaro
Outras linguas máis que menciona en ambas fontes, até un total de 22. En Így tanulok nyelveket mencionou outras linguas que tamén entendía. En total, afirmou saber polo menos 28 linguas (contando o seu húngaro natal) como mínimo nun nivel que lle permitía comprender textos escritos. Delas, era capaz de interpretar en 10.
Segundo conta nos seus libros, adquiriu ditas linguas nesta orde: o francés (na escola, aproximadamente aos 10–14 anos), o latín (antes de e/ou durante os seus estudos universitarios), o inglés (desde 1933, pola súa conta), o ruso (desde 1941, pola súa conta; o que lle permitiu entender o ucraíno e, en certo xeito, o búlgaro), o romanés (pola súa conta), o chinés (aproximadamente desde 1950, en dous anos, nun curso universitario), o polaco (arredor de 1955, nun curso), o xaponés (desde 1956, pola súa conta), o checo (en 1954, pola súa conta, e de xeito similar o eslovaco), o italiano (pola súa conta, despois dalgunhas nocións previas na década de 1940), o español (na segunda metade da década de 1960, pola súa conta) e o alemán. Obras seleccionadas
Így tanulok nyelveket (Egy tizenhat nyelvű tolmács feljegyzései) – «Como aprendo linguas (Notas dunha intérprete de dezaseis linguas)» (1970)
Egy tolmács a világ körül – «Unha intérprete arredor do mundo» (1979)
Nyelvekről jut eszembe. .. – «As linguas lémbranme. .. » (1983)
Bábeli harmónia (Interjúk Európa híres soknyelvű embereivel) – «Harmonía de Babel (entrevistas con persoas políglotas famosas en Europa» (1988)