proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Doenza infecciosa

Unha doenza infecciosa ou contaxiosa pode ser a manifestación clínica dunha infección provocada por un microorganismo, principalmente por bacterias e virus. No caso dos axentes biolóxicos patóxenos de tamaño macroscópico, como os vermes, non se fala de infección senón de infestación.
Cando a infección ou a infestación é causada por protozoos, vermes ou artrópodos fálase de doenza parasitaria porque os devanditos grupos foron estudados tradicionalmente pola parasitoloxía. Clasificación
Transmisibilidade
As doenzas infecciosas transmisibles (ou contaxiosas) pódense propagar directamente dende o individuo infectado, a través das súas secrecións, a súa pel ou as súas mucosas ou, indirectamente, a partir da contaminación do aire, dun obxecto inanimado ou dun alimento pola persoa infectada, como adoita ocorrer coa gripe.
Nas doenzas infecciosas non transmisibles o microorganismo non se transmite dun individuo a outro senón que require circunstancias especiais, sexan ambientais, accidentais ou outras, para a súa transmisión. Nestes casos, nos que as persoas infectadas non transmiten a doenza, os microorganismos precisan especies de vectores intermediarios (como o mosquito que causa a malaria) ou transferencia de líquidos corporais (como o sangue das transfusións, as xiringas de uso compartido ou o contacto sexual) para provocar a infección.
A fronteira entre as doenzas contaxiosas transmisibles e non transmisibles non está perfectamente debuxada, como o ilustra o caso clásico da tuberculose, que é claramente transmisible de persoa a persoa pero polo xeral non é considerada unha enfermidade contaxiosa. No presente, a maioría das doenzas de transmisión sexual considéranse contaxiosas pero só algunhas delas esixen illamento médico.
Polo xeral, as epidemias só son causadas por doenzas transmisibles, pero tamén se producen excepcións ocasionais, como a da peste negra. Isto débese a que as epidemias tamén poden considerarse en termos da proporción de persoas infectadas cunha enfermidade transmisible.
Por mor da natureza das doenzas non contaxiosas transmisibles, como a febre amarela ou a filariase, a súa propagación vese pouco afectada polo illamento non médico (das persoas enfermas) ou a corentena (das persoas expostas). Polo tanto, unha «doenza contaxiosa» ás veces defínese en termos prácticos por se o illamento ou a corentena se utiliza como resposta de saúde pública.
Doenza rara

Unha doenza rara tamén coñecida como doenza pouco frecuente, enfermidade rara, ou enfermidade pouco frecuente, é aquela que afecta a un pequeno número absoluto de persoas ou a unha proporción reducida da poboación.
Os diversos países e rexións do mundo teñen definicións legais diferentes: Na Unión Europea considérase «rara» a unha enfermidade que afecta a 1 de cada 2000 persoas. Nos Estados Unidos defínese así a un trastorno ou enfermidade que sofren menos de 200000 persoas. No Xapón é a que afecta a menos de 50000. En Taiwán o criterio é que a prevalencia sexa de 1: 10000. En Australia a cantidade de afectados debe ser menor de 2000 individuos. En calquera caso, trátase de porcentaxes moi baixas da poboación (en Europa, por exemplo, só o 0, 05 %), situación que require de esforzos especiais unificados e de coordinación internacional para poder combatelas.
Os estudos globais sobre as enfermidades raras adoitan afrontar os problemas metodolóxicos que traen canda lia diferenzas rexionais na definición, a pobre documentación dos datos recollidos e as confusións conceptuais (por exemplo entre prevalencia e incidencia). Pero, por outra parte, existen doenzas que por ser tan pouco frecuentes, só os estudos globais teñen sentido. A colaboración internacional imprescindible neste campo, posto que a nivel local imposible reunir unha mostra válida para desenvolver investigacións clínicas cuns resultados que se poidan xeneralizar.
Existen entre 5000 e 7000 enfermidades raras coñecidas, a meirande parte das cales son causadas por defectos xenéticos, malia que tamén as hai por efectos da exposición ambiental durante o embarazo, ou despois do parto, frecuentemente en combinación con susceptibilidades xenéticas. Estímase ademais que en torno 4000 destas enfermidades non teñen tratamentos curativos.
Dende o ano 2008, o 29 de febreiro, un día "raro", conmemórase en varios países do mundo o Día das doenzas raras. Este día celébrase anualmente, de tal xeito que si o ano non bisesto, as actividades e eventos realízanse o 28 de febreiro.
Doenza sistémica

Unha doenza sistémica é unha doenza que afecta unha serie de órganos ou tecidos que afecta o corpo humano como un todo. Exemplos de doenzas sistémicas son o lupus eritematoso sistémico, a artrite reumatoide, a esclerodermia ou a sarcoidose. Detección
Facer regularmente unha revisión oftalmolóxica pode xogar un papel importante en identificar signos dalgunhas doenzas sistémicas.
Doenza xenética

Unha doenza ou trastorno xenético é unha variación anormal e patolóxica dun ou máis xenes, causando unha condición patolóxica no individuo que a padece. O consello xenético pode ser unha medida profiláctica para a aparición deste tipo de doenzas. Causas
Hai varias causas posíbeis: Mutación, coma por exemplo moitos cancros.
Duplicación de cromosomas, como na síndrome de Down, ou duplicación repetida dunha parte do cromosoma, como na síndrome de cromosoma X fráxil.
Deleción dunha rexión dun cromosoma, como na síndrome deleción 22q13, na que o extremo do brazo longo do cromosoma 22 está ausente, ou dun cromosoma completo, como a síndrome de Turner na que falta un cromosoma sexual.
Un ou máis xenes son herdados dos pais; neste caso o trastorno denomínase doenza hereditaria. Con frecuencia os pais son individuos sans, se son portadores dun defecto recesivo, como a fibrose quística aínda que tamén acontecen casos con defectos xenéticos dominantes, como a acondroplasia. Algunhas enfermidades xenéticas
P - Mutación puntual, ou calquera inserción / deleción dun xene ou parte dun xene
D - Ausencia dun xene ou varios
C - Un cromosoma enteiro extra, falta ou ámbolos dous
Neurolóxicas
Síndrome de Down
Síndrome de Tourette
Síndrome de Patau
Endocrinoloxía e metabolismo
Síndrome de Prader-Willi
Hipotiroidismo
Hiperplasia Suprarenal
Hiperfenilalaninemias
Hemoglobinopatías
Enfermidades respiratorias
Enfermidade vascular cerebral
Asma
Fibrose quística
Cancro de pulmón de células pequenas
Síndrome de Zellweger
Enfermidades do sistema inmune
Asma
Ataxia telanxiectasia
Síndrome autoinmune poliglandular
Linfoma de Burkitt
Diabetes tipo 1
Síndrome de DiGeorge
Inmunodeficiencia con hiper-IgM
Leucemia mieloide crónica
Inmunodeficiencia combinada severa (SCID)
Aparello dixestivo
Cancro colorrectal
Enfermidade de Crohn
Fibrose quística
Diabetes Tipo 1
Malabsorción Glucosa Galactosa
Cancro de páncreas
Enfermedide de Wilson
Síndrome de Zellweger
Músculos e mais ósos
Acondroplasia
Esclerose Lateral Amiotrófica
Síndrome de Charcot–Marie–Tooth
Síndrome de Cockayne
Displasia Diastrófica
Distrofia muscular de Duchenne
Síndrome de Ellis-van Creveld
Fibrodisplasia osificante progresiva
Sindrome de Ehlers-Danlos e Sindrome de Hiperlaxitude articular
Síndrome de Marfan
Osteoxénese imperfecta
Distrofia Miotónica
Arteriopatía Cerebral Autosómica Dominante con Infartos Subcorticais e Leucoencefalopatía
Exostose Múltiple Cartilaxinosa
Sangue e tecido linfático
Anemia falciforme
Linfoma de Burkitt
Enfermidade de Gaucher
Hemofilia A
Leucemia linfoide crónica
Enfermidade de Niemann-Pick
Hemoglobinuria nocturna paroxística
Talasemia
Enfermidades específicas nas mulleres
Cancro de mama
Cancro de ovario
Síndrome de Rett
Enfermedides específicas nos homes
Síndrome de Alport
Cancro de Prostata
Síndrome de Wiskott Aldrich
Doenza ósea

Doenza ósea é un termo médico que se refire á doenza que afecta ao ósos. Tamén se coñece co nome de osteopatía, mais non adoita a ser empregado pola confusión que xera ao recibir o mesmo nome que á filosofía de medicina alternativa.
Doenza ósea endócrina

Unha doenza ósea endócrina, tamén chamada endocrinopatía ósea, é un termo que agrupa ao conxunto de enfermidades que afectan aos ósos e que teñen orixe nunha patoloxía do sistema endócrino. A doenza ósea máis coñecida dentro deste grupo é a osteíte fibrosa quística.
As doenzas óseas endócrinas son máis común nas persoas de idade avanzada. Porén, poden afectar tamén a adolescentes. Todas as doenzas deste grupo teñen en común o feito de presentaren unha anormalidade nun órgano específico do sistema endócrino. Esta anormalidade provoca unha disfunción da fisioloxía do organismo que dá lugar a trastornos na formación, mineralización ou correcto funcionamento do óso.
Doenza ósea infecciosa

Unha doenza ósea infecciosa ou infección ósea é unha doenza ósea que se asocia de xeito primario a unha infección. Un exemplo de infección ósea é a osteomielite.
Doenzas tratadas con transplante de precursores hematopoéticos

Os transplantes de medula ósea úsanse para tratar unha variedade de trastornos conxénitos e adquiridos. Adquiridos
Neoplasias malignas
Hematolóxicas
Leucemias
Leucemia linfoblástica aguda
Leucemia aguda non linfoblástica
Leucemia linfocítica crónica
Leucemia mieloide crónica, fase acelerada ou crise blástica
Linfomas
de Hodgkin
Linfoma non Hodgkin
Mielomas
Mieloma múltiple (enfermidade de Kahler)
Cancros de tumores sólidos
Neuroblastoma
Tumor desmoplásico de células redondas pequenas
Sarcoma de Ewing
Coriocarcinoma
Doenzas hematolóxicas
Trastornos fagocíticos
Mielodisplasia
Anemias
Hemoglobinuria nocturna paroxística (aplasia severa)
Anemia aplásica
Aplasia pura de glóbulos vermellos
Trastornos mieloproliferativos
Policitemia vera
Trombocitose esencial
Mielofibrose
trastornos metabólicos
amiloidose
amiloidose da cadea lixeira amiloide
Enfermidades inducidas polo ambiente
Envelenamento ou intoxicación por radiación
Enfermidades víricas
VIH
Conxénitas
Enfermidades de almacenamento lisosomal
Lipidose (trastornos de almacenamento de lípidos)
Lipofuscinose ceroide neuronal
Lipofuscinose ceroide neuronal infantil (INCL, doenza de Santavuori)
Enfermidade de Jansky-Bielschowsky ou de Batten (lipofuscinose neuronal ceroidal infantil tardía)
Esfingolipidose
Enfermidade de Niemann-Pick
Enfermidade de Gaucher
Leucodistrofias
Adrenoleucodistrofia
Leucodistrofia metacromática
Enfermidade de Krabbe (leucodistrofia de células globoides)
Mucopolisacaridoses
Síndrome de Hurler (MPS IH, deficiencia de α-L-iduronidasa)
Síndrome de Scheie (MPS IS)
Síndrome de Hurler-Scheie (MPS I HS)
Síndrome de Hunter (MPS II, deficiencia de sulfato de iduronidase)
Síndrome de Sanfilippo (MPS III)
Síndrome de Morquio (MPS IV)
Síndrome de Maroteaux-Lamy (MPS VI)
Síndrome de Sly (MPS VII)
Glicoproteinose
Mucolipidose II (enfermidade de células I)
Fucosidose
Aspartilglucosaminuria
Alfa-manosidose
Outros
Enfermidade de Wolman (deficiencia de lipase ácida)
Inmunodeficiencias
Deficiencia de células T
ataxia telangiectasia
Síndrome de DiGeorge
Deficiencias combinadas de células B e T
Inmunodeficiencia combinada grave (SCID), todos os tipos
Síndromes ben definidas
Síndrome de Wiskott-Aldrich
Trastornos fagocíticos
Síndrome de Kostmann
Síndrome de Shwachman-Diamond
Enfermidades de desregulación inmunitaria
Síndrome de Griscelli, tipo II
Deficiencias inmunes innatas
Deficiencia do modulador esencial de NF-kappa-B (NEMO) (potenciador do xene inhibidor do polipéptido lixeiro kappa na deficiencia de gamma quinase de células B)
Enfermidades hematolóxicas
Hemoglobinopatías
enfermidade de células falciformes
β talasemia maior (anemia de Cooley)
anemias
anemia aplásica
Anemia Diamond-Blackfan
Anemia de Fanconi
Citopenias
Trombocitopenia amegacariocítica
Síndromes hemofagocíticos
Linfohistiocitose hemofagocítica (HLH)
Dogecoin

O dogecoin é unha moeda criptográfica (criptomoeda) descentralizada que se orixinou como brincadeira en decembro de 2013.
Creada polos enxeñeiros de software Billy Markus e Jackson Palmer, o dogecoin inspirouse no popular meme "Doge" que presenta un can Shiba Inu. A pesar dos seus inicios humorísticos, o dogecoin gañou unha gran popularidade debido á súa comunidade amiga e á súa ampla adopción para propinas e pequenas transaccións en liña.
O dogecoin opera nunha rede de bloques peer-to-peer e emprega un mecanismo de consenso de proba de traballo (proof-of-work), similar ao bitcoin, pero cun tempo de bloqueo máis rápido e un abastecemento ilimitado. Este modelo económico único diferénciao doutras criptomoedas, fomentando a accesibilidade e a facilidade de uso. A notoriedade da moeda aumentou en 2021, en parte debido aos apoios de alto perfil do empresario multimillonario Elon Musk. Musk fixo referencia frecuentemente ao dogecoin nas redes sociais, cualificándoo como "a criptografía da xente" e provocando aumentos masivos no seu prezo e volume de negociación. Os seus chíos e comentarios públicos contribuíron ao status de Dogecoin como un fenómeno cultural e impulsárono á concienciación dominante.
Doggystyle

Doggystyle foi o álbum, lanzado o 23 de novembro de 1993, que serviu como debut do cantante de rap Snoop Dogg. Lista de cancións
"Bathtub"
"G Funk Intro"
"Gin and Juice"
"W Balls"
"The Shiznit"
"Interlude"
"Lodi Dodi"
"Murder Was The Case"
"Serial Killa"
"Who Am I (What's My Name)? "
"For All My Niggaz & Bitches"
"Ain't No Fun (If The Homies Can't Have None)"
"Interlude 2"
"Doggy Dogg World"
"Interlude 3"
"Gz And Hustlas"
"Pump Pump"
Dogondoutchi

Dogondoutchi é unha cidade de Níxer situada no leste do departamento de Dosso. Cunha poboación de 29244 habitantes (censo de 2001), Dogondoutchi é a cidade máis grande, ademais do centro administrativo do arrondissement homónimo.
Está situada preto da fronteira con Nixeria, sendo unha cidade de maioría hausa. Unha das principais actividades económicas é o cultivo de paínzo. A zona onde se asenta a cidade foi duramente golpeada pola seca e a crise alimentaria nixerina de 2005/06.
Doină

Doina é unha especie da lírica popular romanesa, na cal o ser humano, en directa relación coa natureza, expresa os seus sentimentos de soidades.
Segundo as causas que determinan a necesidade de expresarse a través da poesía, hai varios tipos de "doine": de amor;
de "cătănie", cando o home está lonxe dos seus seres queridos porque ten que loitar para defender o seu país;
de pobreza;
pastorís;
de "haiducie", referíndose aos bandidos que vivían nos bosques e que, segundo a mitoloxía popular, eran nobres e xusticeiros;
sobre o exilio;
sobre o destino.
Dende o punto de vista estilístico, a "doină" destaca en comparación con outras creacións líricas romanesas pola súa riqueza en metáforas e a harmonía que consegue entre o eu lírico e a Natureza circundante, que contribúe a amplificar o estado anímico expresado.
Dolabra

Unha dolabra é unha ferramenta versátil empregada pola xente da Península Itálica dende a antigüidade. Elaborada en metal, constaba dunha folla cun extremo afiado, en forma de machado, e outro aguzado, en forma de pico. Con esta forma servía como un pico a mineiros e escavadores, empregábase para tallar árbores e desbastar madeira ou como instrumento de sacerdotes para rituais relixiosos de sacrificio de animais. En caso de necesidade, podía empregarse como arma ofensiva.
Pola súa funcionalidade formaba parte do equipamento obrigatorio dos soldados romanos. Dada a súa utilidade para escavar trincheiras e levantar estacadas, era fundamental na construción de campamentos. Achados en Galiza
Aínda que é habitual atopar dolabras en xacementos romanos, non abundan os exemplares escavados en territorio galego. Un dos exemplares máis interesantes atopouse no 2011 no Monte do Castro, no concello de Ribadumia. A dolabra, depositada no Museo de Pontevedra, escavouse do interior dunha das vivendas. Dado que o castro presenta signos de destrución violenta, especúlase con que a dolabra puidese estar relacionada cun ataque dos lexionarios.
Outro exemplar foi atopado no 2025 na piscina do balneario de Lugo. Neste caso pénsase que a dolabra forma parte dos moitos sedimentos que o Miño arrastrou á piscina despois de abandonada.
Dolmen Novo Milenio

Dolmen Novo Milenio é unha escultura de Silverio Rivas do ano 2000 situada no Parque da Música en Santiago de Compostela, fronte ao Auditorio de Galicia. A obra inaugurouse no marco das celebracións da Capital Europea da Cultura do ano 2000.
Dolomita

A dolomita é un mineral composto de carbonato de calcio e magnesio [CaMg(CO3)2]. Recibe o seu nome na honra do xeólogo francés Déodat Gratiet de Dolomieu. Características
Abunda na natureza en forma de rochas dolomíticas e utilízase como fonte de magnesio e para a fabricación de materiais refractarios. É de cor rosa e raia branca, con brillo vítreo algo perlado, posúe dureza 3, 5 a 4 na escala de Mohs. A súa densidade varía entre 2, 86 a 3, 10. Cristaliza no sistema hexagonal, xeralmente en romboedros. amén se utiliza como fundente en metalurxia, manufactura de cerámica, pinturas e cargas brancas, como compoñente para fabricar o vidro.
Dolomía

A dolomía é unha rocha sedimentaria de orixe química composta basicamente de dolomita, cuxa composición química é carbonato de calcio e magnesio [CaMg(CO3)2]. Foi distinguida da pedra calcaria polo xeólogo francés D. Dolomieu no século XVIII. A dolomía está formada de polo menos o 50% de dolomita; se contén menor porcentaxe, entón é unha calcaria dolomítica. Considérase pura cando ten máis do 90% de dolomita. . Características
É unha rocha de cor gris e é porosa. É moi común na natureza. Atópase en capas espesas de centenares de metros e pode tamén formar macizos enteiros, como os Alpes Dolomíticos (Tirol).
Acostuma ser o resultado da substitución metasomática de calcitas non cementadas en augas pouco profundas. Porén, a chamada dolomía primaria fórmase por precipitación directa da dolomita. Tamén se orixinan pola sedimentación de coirazas de organismos. Aparece tamén en vetas minerais hidrotermais. Uso
As dolomías empréganse como materia prima en diversas industrias, principalmente como alternativa á magnesita na metalurxia e na produción de aglomerantes como morteiros e cementos especiais. Galería de imaxes
Dolores Cebrián Fernández de Villegas

Dolores Cebrián Fernández de Villegas, nada en Salamanca o 13 de agosto de 1881 e finada en Madrid o 18 de febreiro de 1973, foi unha profesora española, esposa de Julián Besteiro, e irmá de Amparo, esposa de Luis de Zulueta. Traxectoria
Filla de Cristino Cebrián y Villanova, un militar salmantino, médico e profesor na Universidade de Salamanca, e de Concepción Fernández de Villegas, ama de casa, que tiveron sete fillos.
Estudou Maxisterio na súa cidade natal, onde exerceu de mestra de Primeiro Ensino, profesora auxiliar de Ciencias Naturais da Escola Normal e profesora de Ciencias Físicas na Escola Normal de Mestres. Posteriormente foi profesora na Sección de Ciencias da Escola Normal de Toledo.
En 1913 casou co dirixente socialista Julián Besteiro en Madrid, aínda que nunca tiveron fillos. Pertenceu a entidades feministas como o Lyceum Club Femenino de Madrid.
En 1920, presentou unha comunicación ó Congreso Nacional sobre Educación, celebrado en Palma de Mallorca.
Finalizada a guerra civil sufriu as consecuencias da represión. Foi separada da súa Cátedra e non volveu recibir permiso para exercer o ensino. Sufriu a reclusión do seu marido, Julián Besteiro, acompañándoo polos cárceres de Porlier e Cisne en Madrid, Donas en Palencia e durante a súa doenza no cárcere de Carmona, onde o dirixente socialista morreu en 1940.
Dolores Delgado

Dolores Delgado García, nada en Madrid o 9 de novembro de 1962, é unha fiscal española, actual Fiscal Xeral do Estado. Traxectoria
Licenciada en Dereito pola Universidade Autónoma de Madrid (UAM), cursou tamén un máster impartido pola Escola de Práctica Xurídica de Madrid e a Universidade Complutense. ​ Gañou unha praza de fiscal por oposición en 1989. ​ Traballou como fiscal no Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña (1989-1993), ​ na Fiscalía Especial Antidroga, ​ e, desde 1993, na Audiencia Nacional.
Próxima a Baltasar Garzón, ​ é experta na loita contra o terrorismo xihadista. ​​​ En 2013 mostrouse en contra da entrega a Suíza do informático francoitaliano Hervé Falciani. ​ Delgado, que participou como fiscal no caso de Adolfo Scilingo, ​ mostrouse contraria a recortes ao principio de xustiza universal. ​ Membro da Unión Progresista de Fiscais, en abril de 2018 converteuse en vogal do Consello Fiscal.
Ministra de Xustiza
O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministra de Xustiza do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy. Cesou o 13 de xaneiro de 2020, sendo substituída por Juan Carlos Campo.
Dolores Fernández Galiño

María Dolores Fernández Galiño, nada no Carballiño en 1963, é unha avogada e xurista galega. Traxectoria
Licenciada en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1986. Foi xuíza de Ponteareas a principios dos anos noventa. Ascendeu a maxistrada en 1992, e foi xuíz do Xulgado do Social de Pontevedra. Dende 2001 foi xuíz da Sección segunda da Audiencia Provincial da Coruña. En xullo de 2019 foi elixida Valedora do Pobo.
Dolores Rial Fernández

Dolores Rial Fernández, nada en Comesaña (Vigo), é unha mestra especializada en educación infantil e escritora galega. Traxectoria
Implicada desde os seus comezos profesionais na innovación educativa, colaborou na revista Infancia: educar de 0 a 6 años e colaborou con Azucena Arias Correa na monografíaTraballar por proxectos nas aulas de infantil e primaria (Vigo: Xerais, 1996).
Como escritora de literatura infantil publicou os seguintes libros: O cumpreanos do rei Pericón, ilustracións de Kiko da Silva (Vigo: Ir Indo, 1998).
O calcetín amarelo, ilustracións de Ramón Trigo (Vigo: Ir Indo, 1999). Este conto foi a base literaria para o espectáculo do mesmo nome, creado por Títeres Cachirulo e o Cuarteto Caramuxo, estreado en 2007.
O seu contacto coas artes escénicas levouna a escribir A ratiña laranxa, con Jorge Rey, un conto (inédito) para o concerto didáctico dirixido a público infantil do Cuarteto Caramuxo. O espectáculo contaba, ademais, con Mónica de Nut, cantante, e Fernando Abreu, no piano. Estreouse no Pazo da Ópera da Coruña en 2010.
Dolphin (foguete)

Dolphin foi o nome dun foguete estadounidense de probas fabricado por Starstruck e probado en 1984. Foi concibido como un proxecto para desenvolver un foguete sonda de baixo custo.
Dolphin era un foguete experimental no que se probou a propulsión híbrida (polibutadieno como combustible sólido e oxíxeno líquido como oxidante) e se comprobou o concepto de lanzamento desde o mar: o foguete despegaba submerxido, sostido por unha estrutura flotante. Lanzouse un único foguete Dolphin, o 3 de agosto de 1984, chegando a unha altura de 700 m en lugar dos 2400 m previstos debido a un problema nos propulsores. O proxecto, completamente privado, foi cancelado por falta de fondos.
Dolyna

Dolyna (en ucraíno: Долина; en polaco: Dolina) é unha vila da rexión de Ivano-Frankivsk, no suroeste de Ucraína, e é centro administrativo do distrito homónimo. Ten unha poboación aproximada de 20. 900 persoas.
Doma y castración del Reino de Galicia

"Doma y castración del Reino de Galicia" é unha expresión referida por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao como orixinaria de Zurita, así como un lugar común da historia de Galiza. Historia da expresión
A expresión parte dun discurso parlamentario sobre o Proxecto de Constitución: Está baseado, á súa vez, no texto contido nos Anales de Aragón do devandito Jerónimo Zurita, cando no capítulo LXIX do Libro XX, titulado "Que o conde de Lemos entregou ao rei a fortaleza de Ponferrada; e da ida do rei a Galicia para asentar as cousas da xustiza" di: Malia que aquel foi o primeiro uso da expresión rexistrado, foi o comentario feito en Sempre en Galiza o que marcou a xeracións de galeguistas: "Escoitade o que di Santillana: ". .non há mucho tiempo cualesquier decidores é trovadores destas partes, agora fuesen castellanos, andaluces o de la Estremadura, todos sus obras componian en lengua gallega o portuguesa". Foi preciso executar a "doma y crastración de Galicia" para que enmudéceramos; pero a nosa lingoa sigueu frorecendo en Portugal, e o pobo galego non quixo esquecela. "
Tanto o ambiguo do texto como as interpretacións posteriores darían lugar a unha confusión en que se xuntaron nun único acto de "doma y castración" un conxunto de feitos separados e que non todos foran influenciados polos Reis Católicos: O declive da literatura galego-portuguesa de arredor do ano 1350
A centralización administrativa e o control do Reino de Galiza que se dá como finalizada, esta si, coa viaxe a Santiago de Compostela dos Reis Católicos en 1486.
A asunción do castelán como lingua das clases altas e da administración comezada xa no século XIII e que foi avanzando paulatinamente en diversos campos e aínda non rematou.
DomainKeys Identified Mail

DomainKeys Identified Mail (DKIM) é un mecanismo de identificación de correo electrónico, que permite a unha organización responsabilizarse do envío dunha mensaxe, de xeito que esta pode ser validada por un destinatario. A devandita organización pode ser unha fonte direta da mensaxe, coma o autor, o servidor a cargo de xestiona-lo correo para ese dominio, ou un servidor intermedio situado no camiño que percorre ese correo.
A necesidade deste tipo de autenticación xorde pola falsificación de contidos propia do spam (correo-lixo). Por exemplo, unha mensaxe de spam pode falsea-lo campo "From: " das cabeceiras dunha mensaxe indicando que a orixe é o usuario@exemplo. com, sendo esta información falsa. O obxectivo do spammer (quen envía o correo-lixo) é convencer ó destinatario de que acepte e lea a mensaxe. Dado que a mensaxe non provén realmente da dirección que figura como orixe, queixarse ós administradores do dominio non serve de nada. Resulta complicado para os destinatarios filtra-los dominios en que se pode confiar dos que non, e os administradores de correo deses dominios teñen que facerse cargo de queixas por spam, cando resulta que eses correos con orixes falsos non foron orixinados polos usuarios lexítimos.
DKIM utiliza criptografía de clave pública para que os correos con orixes lexítimas poidan ser firmados electronicamente, de xeito que poidan ser verificados polos destinatarios. Entre os provedores de servizo de correo que implementan este sistema están Yahoo, Gmail ou FastMail. Calquera correo orixinado dende estas organizacións, deben levar unha firma DKIM.
DKIM tamén protexe contra a manipulación do correo electrónico, proporcionando integridade de extremo a extremo, dende un módulo asinante a un módulo validador. Na meirande parte dos casos o módulo que asina, actúa en nome da organización orixinante inserindo unha sinatura DKIM nas cabeceiras da mensaxe. O módulo de comprobación pola súa banda, actúa en nome do receptor, validando a sinatura coa clave pública da orixe, que obtivo a través do servizo DNS do dominio orixe.
DKIM, é o resultado da fusión entre DomainKeys, de Yahoo, e Identified Internet Mail, de Cisco Systems. A especificación froito desta fusión foi a base dun grupo de traballo da Internet Engineering Task Force, IETF, (en galego, Grupo de Traballo de Enxeñería de Internet) que produciu unha serie de especificacións de estándares e documentos técnicos de soporte.
Domenico Laffi

Domenico Laffi, nado en Vedegheto (Savigno, provincia de Boloña) o 3 de agosto de 1636 e finado despois de 1683, foi un peregrino, viaxeiro e escritor de viaxes italiano. Traxectoria
Ordenado sacerdote, peregrinou a Santiago de Compostela polo menos en tres ocasións, nos anos 1666, 1670 e 1673, e unha a Xerusalén, nunha viaxe marítima, por Córsega, Sardeña e as costas de África, que comezou en outubro de 1678 e chegou en xaneiro de 1679. Froito desta experiencia foi a publicación en 1683 de Il Viaggio in Levante al Santo Sepolcro di N. S. G. Christo et altri luoghi di Terra Santa. Despois das súas peregrinacións a Santiago, viaxou pola Península Ibérica ata cabo Fisterra, Lisboa, Madrid e mesmo Córdoba e Granada. Obra
Viaggio a Ponente a San Giacomo di Galitia e Finisterrae (1673)
Viaggio a Levante al Santo Sepolcro di Nostro Signore Giesù Christo et altri luoghi di Terra Santa (1683)
Dalla tomba alla culla è un lungo passo. Viaggio da Padova ove morse il glorioso S. Antonio a Lisbona ove nacque (1691)
Domenico Losurdo

Domenico Losurdo, nado en Sannicandro di Bari en 1941, é un filósofo, historiador e politicólogo marxista italiano. Traxectoria
Doutor en Filosofía pola Universidade de Urbino, é decano da Facultade de Educación da mesma universidade. É autor de numerosos ensaios, nos que ten criticado o concepto de totalitarismo, procurándolle unhas orixes na teoloxía cristiá. Ademais, asegura que a xénese do fascismo e do nazismo sitúase nas políticas imperialistas e colonialistas de Occidente, que foron as responsables das primeiras actividades xenocidas e de control político.
O seu principal ámbito de investigación refírese á reconstrución da historia da filosofía política clásica alemá, imprimíndolle un cariz marcadamente crítico e con especial énfase en Hegel, Kant, Nietzsche e Heidegger.
As súas dúas úlitmas obras representan unha nova óptica no abordamento de dúas figuras clave do século XX. En Stalin. Storia e critica de una leggenda nera, reconsidera a figura de Stalin dende unha aproximación profundamente reflexiva, distanciándose das biografías demonizadoras do líder soviético. Pola súa banda, en La non-violenza. Una storia fuori dal mito, tamén se afasta das posicións, neste caso laudatorias, que a maioría das biografías toman na análise do líder indio Gandhi. Obras
Autocensura e compromesso nel pensiero politico di Kant, Napoli, 1984
Hegel und das deutsche Erbe. Philosophie und nationale Frage zwischen Revolution und Reaktion, Köln, 1989
La comunità, la morte, l'Occidente. Heidegger e l' "ideologia della guerra", Torino, 1991.
Hegel e la libertà dei moderni, Roma, 1992
Democrazia o bonapartismo: trionfo e decadenza del suffragio universale, Bollati Boringhieri, Torino, 1993;
La Seconda Repubblica. Liberismo, federalismo, postfascismo, Bollati Boringhieri, Torino, 1994.
Controstoria del liberalismo, Roma-Bari, Laterza, 2005.
Il linguaggio dell'Impero: lessico dell'ideologia americana Roma- Bari, Laterza, 2007
Stalin. Storia e critica de una leggenda nera', Carocci Editore, Roma, 2008.
La non-violenza. Una storia fuori dal mito, Laterza, 2011.
Domenico Modugno

Domenico Modugno, nado en Polignano a Mare o 9 de xaneiro de 1928 e finado en Lampedusa o 6 de agosto de 1994, foi un cantautor, compositor, guitarrista e actor italiano. Representou en varias oportunidades a Italia no Festival da Canción de Eurovisión. Foi tamén deputado e dirixente do Partido Radical italiano.
Domesday Book

O Domesday Book (ou simplemente Domesday), que se podería traducir por Libro do Día do Xuízo Final, é o rexistro dun catastro de Inglaterra que se terminou no ano 1086, equivalente a un censo nacional actual da riqueza. Foi realizado por mandato do rei Guillerme o Conquistador (1066 - 1087).
Porén, o libro carece de rexistros de Londres, Winchester e outras cidades. A omisión de importantes cidades debeuse, probabelmente, á complexidade que requiriría tal labor. Intención
Guillerme o Conquistador precisaba do mellor coñecemento posíbel sobre un país que acabara de conquistar en 1066, e que agora debía administrar. Mentres pasaba o Nadal en Gloucester, en 1085, o monarca «tendo platicado longamente cos seus conselleiros, enviou homes por toda Inglaterra. .. a fin de descubrir. .. o que ou canto posuía cada propietario predial en terras ou en gando, e canto valía" (Crónica Anglosaxoa). Un dos obxectivos era saber o que posuía cada quen a fin de podelo someter a tributación. Rexistro irrevogábel
A decisión que tomase cada axente era definitiva: todo o que se anotase no libro sobre o propietario, era lei e non podía ser apelado. Redactouse en latín, aínda que foron incluídas palabras na lingua vernácula que carecían dunha axeitada tradución ao latín ou ben por interferencia idiomática. Por outra banda, o texto está abreviado de xeito extremo. Razón do seu título
A designación do libro como Domesday, no inglés medieval do século XI (que equivale a actual de Doomsday), enfatizaba o carácter definitivo e a autoridade que tiñan os seus rexistros, en analoxía coa crenza cristiá no día do Xuízo Final e o carácter irrevogábel das súas sentenzas. Custodia e edición
O libro foi gardado en orixe co tesouro real en Winchester (a capital dos reis normandos). Cando se transferiu o tesouro para Westminster (quizais so o rei Henrique II o libro foi con el), e sería custodiado desde 1696 na Casa do Cabido, de onde saía en ocasións moi especiais. Permaneceu aí até a época da raíña Vitoria, cando foi colocado na Oficina do Rexistro Público en Londres, onde pode ser visto dentro dunha caixa de vidro no museo. En 1869, colocóuselle unha encadernación nova, conservándose o antigo cofre que o gardaba no mesmo lugar.
Foi impreso, por encargo do goberno inglés, iniciándose o labor en 1773, publicándose en dous volumes en 1783; en 1811 engadiuse un volume máis co índice. Edición actual
En agosto de 2006, os Arquivos nacionais ingleses puxeron a disposición pública unha versión do Domesday Book en liña e en inglés.
Domingo

O domingo é o sétimo día da semana. O nome "domingo" vén do latín Dominicus (dies) ou día do Señor, por causa da celebración cristiá da Resurrección de Xesús.
Cando o Instituto da Lingua Galega elaborou o Atlas Lingüístico Galego, tamén foi rexistrada localmente a forma arcaica primeira feira, soamente observada polo estudo nos lugares de Sistallo (en Cospeito) e Vilachán (en Tomiño). O termo "primeira feira" procede do latín prima feria (ou feria prima). O domingo na cultura popular galega
Algún día será domingo e martes de entroido Cada martes ten o seu domingo Cando chove o domingo antes da misa, toda a seman vai de risa Cando o ano entrare en domingo, vende os bois e merca millo Cando o domingo chove dispois da misa, a semaniña enteira vaise de risa Día de entroido e domingo de páscoa, cada larpeiro na sua casa
Domingo Antonio Castro Rodríguez

Domingo Antonio Castro Rodríguez, coñecido como Catelo, nado en Dumbría, foi un mariñeiro e militar galego. Traxectoria
Mariñeiro do Ézaro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse no Monte Pindo. Buscando un xeito de poder escapar, xunto don once mozos tamén fuxidos, o 16 de outubro de 1937 asaltaron a motora El As e días despois chegan a Bristol.
Por Francia entrou en España e combateu no exército republicano, até que foi feito prisioneiro de guerra. Fora xulgado en Ferrol pola fuga e declaración en rebeldía e logo da súa captura retomaron a causa aberta en Ferrol por auxilio á rebelión, sendo condenado a 12 anos de prisión en 1941. Foille concedida a liberdade condicional en 1942.
Domingo Ayaso

Domingo Ayaso Oujo, nado en Aguiño en 1949 é un carpinteiro de ribeira, premio de Artesanía de Galicia. Traxectoria
Empezou a traballar en 1964 no obradoiro do pai, que era tamén carpinteiro de ribeira. Dedicou a súa traxectoria como carpinteiro á construción de dornas, a embarcación típica das Rías Baixas. Algunhas das dornas creadas por el están expostas no Museo do Pobo Galego. Galardóns
En 2015 recibiu o Premio de Artesanía de Galicia a toda a súa traxectoria.
Domingo Enrique Aller Rodríguez

Domingo Tomás Enrique Aller Rodríguez, nado en Betanzos o 1 de xullo de 1846 e finado en Lalín o 2 de maio de 1916, foi un avogado e escritor galego. Traxectoria
Fillo de Juan de Aller Carro e irmán de Saturnino Aller Rodríguez. Foi notario de Lalín. Publicou varias obras de dereito como Las huelgas de los obreros e El Estado y las clases obreras, polas que recibiu o premio da Academia de Ciencias Morais e Políticas. Casou con Antonina Camila Ulloa Madriñán, filla de Juan Ramón Ulloa Pimentel, e foi pai de Ramón María Aller Ulloa e Jesús Aller Ulloa. Obras
Estudios elementales de Economía Política, 1874.
Exposición elemental teórico-histórica del Derecho Político, 1875.
Las huelgas de los obreros, 1886.
El Estado y las clases obreras, 1894.
Las grandes propiedades rústicas en España, 1912.
Domingo Pardo Corredoira

Domingo Luis Pardo Corredoira, coñecido como Cernadas, nado en Santiago de Compostela o 21 de febreiro de 1898, foi un sindicalista e político galego. Traxectoria
Fillo de Nicolás Pardo Cernadas, un dos fundadores do PSOE en Compostela. Pertenceu nos anos vinte ao sindicato de carpinteiros de Santiago de Compostela (CNT). Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Santiago de Compostela en abril de 1924 en representación das sociedades obreiras, pero non aceptou o cargo. Foi elixido presidente do sindicato de carpinteiros en xaneiro de 1926. Na República foi orador nun mitin en Compostela en setembro de 1931 e foi detido en maio de 1933 con motivo da folga xeral. Adheriuse ao Partido Sindicalista do que foi elixido vicesecretario en maio de 1935 e que o propuxo para candidato á alcaldía. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do comité revolucionario de Compostela que non puido impedir a toma da cidade polas tropas franquistas. Detido, foi internado no campo de concentración de Iria-Padrón.
Despois da súa liberación participou na clandestinidade como delegado no plenario rexional da CNT galega en 1945, e ao ano seguinte foi tesoureiro do Comité rexional. Coa caída da organización galega da CNT en marzo de 1947, fuxiu. Foi reclamado polo Xulgado Militar de Vigo en xullo de 1947. Permaneceu agochado ata maio de 1949, cando foi detido o día 3 nunha horta da rúa da Angustia de Compostela, e condenado a cinco anos de prisión. Vida persoal
Casou en Compostela con Rosalía Míguez en 1928.
Domingo Pérez Gándaras

Domingo Antonio Pérez Gándaras, nado en Pacios (Baralla) cara a 1898, foi un médico e político galego. Traxectoria
Fillo de Juan Pérez Rodríguez e Manuela Gándaras López e irmán de Ángel Pérez Gándaras. Na Segunda República foi directivo de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e permaneceu agochado. Valentín Méndez Rodríguez foi acusado de prestarlle axuda. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en maio de 1937. Entregouse en 1938 e foi procesado, sen recaer condena sobre el. En outubro de 1940 abonou a sanción por responsabilidades políticas e recobrou a libre disposición dos seus bens. En xaneiro de 1941 foi nomeado médico de asistencia pública de Ribadeo e director do Hospital Municipal de Ribadeo, permanecendo nese posto nos anos corenta e cincuenta. Vida persoal
Casou en Ribadeo con Jesusa Nistal Ares en maio de 1945.
Domingo Serantes Sequeiro

Domingo Serantes Sequeiro, coñecido como Casanova, nado en Doniños (concello de Serantes) cara a 1900, foi un político galego. Traxectoria
Modelista da Construtora Naval. Membro da UGT e militante do PSOE. Concelleiro de Serantes na Segunda República. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido e encarcerado na prisión de Escollera. Foi cesado como concelleiro en novembro. Xulgado en Ferrol en consello de guerra na causa 310/34 o 12 de febreiro de 1936, foi condenado a seis anos de prisión menor. Saíu en liberdade días despois pola amnistía logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro.
Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. En xullo de 1939 foi un dos participantes na evasión do bou Ramón, co que chegaron a Brest e desde alí foi conducido ao campo de concentración de Barcarés. Viviu en Alemaña de onde foi extraditado en 1945. Xulgado en Ferrol por rebelión militar foi condenado a 12 anos de prisión.
Domingo de Basavilbaso

Domingo de Basavilbaso de la Presa, nado en Llodio (Áraba) o 1 de setembro de 1709 e finado en Bos Aires o 9 de maio de 1775, foi un comerciante de orixe vasca, emigrado a Bos Aires e que organizou o correo no vicerreinado do Río da Prata e tamén instalou o primeiro alxibe para purificar a auga en Bos Aires. Traxectoria
De orixe bilbaína, Domingo de Basavilbaso marchou a América para traballar co negocio dun tío seu en Montevideo cando tiña dezaoito anos. Casou cunha crioula de Bos Aires, María Ignacia de Urtubia y Toledo en 1730, e estableceuse nesa cidade e accede á vida pública primeiro como alcalde do cabido (1736), e despois como síndico (1745) e rexedor (1767).
Por mor dos seus cargos viaxou por todo o Río da Prata que naquel entón carecía dunha rede de correos regular e Basavilbaso logrou autorización, en 1747, para establecer o correo entre Bos Aires e Potosí para chegar a Lima, daquela capital do vicerreinado. A data deste acontecemento considérase a do nacemento do Correo Fixo (regular) no Río da Prata (17 de xuño de 1748). Por iso, é considerado o pai do servizo de correo na Arxentina. Posteriormente estableceu o correo entre Bos Aires e Santiago de Chile.
En 1766 era un dos principais comerciantes da cidade; e en maio de 1767, coa organización do correo ultramarino establecido polo marqués de Grimaldi, Domingo é nomeado administrador do correo marítimo de Bos Aires que desde Montevideo traía o correo procedente de España do Correo Ultramarino A Coruña-Montevideo. Un paquebote unía estes dous portos cada tres meses, e unha vez separadas as cartas, expedíanse a través do Paraná até Santa Fe; cruzaban os Andes até Santiago de Chile; outras a través de Córdoba, chegaban a Potosí, A Paz ou Cuzco; ou empregando corredoiras incas chegaban a Quito e polo Magdalena e despois a cabalo alcanzaban Cartaxena de Indias. Tamén creou a figura do carteiro que xa existía na península.
En 1771, retirouse e deixou o posto a seu fillo Manuel que edificou a Casa de Correos de Bos Aires.
Domingos Dosil

Domingos Dosil Cubelo, nado en Muros en setembro de 1943 e finado en Santiago de Compostela o 6 de febreiro de 2012, foi un líder do movemento asociacionista e político galego que foi alcalde de Muros dende 2007 ata o 2011, polo BNG. Traxectoria
Mariñeiro da mercante, aos 18 anos tivo un accidente mentres se bañaba na praia, que o deixou tetrapléxico. Despois de varios meses de rehabilitación, estudou para técnico de radio e en 1982 participou na fundación de ADIBISMUR, a Asociación de Discapacitados da Bisbarra de Muros. En 1984 pasou a ser o seu presidente e en 1991 fundou COGAMI (Confederación Galega de persoas con Discapacidade), da que foi presidente ata 2007. Foi vogal de COCEMFE (o organismo español equivalente) así como presidente do Comité Español de Representantes de Minusválidos (CERMI) en Galicia.
Deu o salto á política en 2007 ao encabezar a lista electoral do BNG polo concello de Muros nas eleccións municipais de 2007.
Accedeu á alcaldía tras un polémico pacto co PP, cando a dirección do BNG dera a orde de darlle o seu apoio ó PSdeG-PSOE de Caridad González Cerviño que non tiña maioría absoluta. En decembro de 2010 perdeu as eleccións primarias do BNG de Muros ante María Xosé Alfonso, polo que non puido presentarse ás eleccións de 2011. Desta forma o 11 de xuño de 2011 foi substituído pola socialista Caridad González. Galardóns
Medalla de Prata de Galicia en 2002. Vida persoal
Solteiro e sen fillos, faleceu como consecuencia de cancro. Foi incinerado e soterrado en Muros.
Domingos Raposo

Domingos Abílio Gomes Raposo, nado en Malhadas o 17 de maio de 1952 é un profesor da Universidade de Trás-os-Montes e Alto Douro (UTAD) e un dos maiores especialistas na lingua mirandesa. Traxectoria
Raposo licenciouse pola Faculdade de Letras da Universidade do Porto en 1980. Máis tarde, fixo un mestrado en historia das poboacións na Universidade do Minho. Foi redactor e coordinador do xornal Planalto Mirandês, e tamén coordinador do Projeto Cultural Integrado de Miranda do Douro. En 1985 creou a disciplina optativa de lingua mirandesa e en 1987 organizou e editou as actas das Primeiras Xornadas de Lingua e Cultura Mirandesas. Raposo escribiu varios traballos e estudos sobre a lingua mirandesa e tamén é autor de obras discográficas sobre a música tradicional mirandesa.
Dominio (bioloxía)

En bioloxía, dominio é cada unha das tres principais subdivisións en que se consideran clasificados os seres vivos: Archaea, Bacteria e Eukarya. Ata hai pouco tempo, os seres vivos clasificábanse dependendo da ausencia ou presenza de núcleo nas células que o compoñen (procariota ou eucariota), pero novos estudos a nivel molecular (estrutura dos lípidos, proteínas e xenoma) amosan que dentro das procariotas, as archaea son tan diferentes das bacterias como estas das eucariotas. Nos dominios Archaea e Bacteria só se inclúen organismos unicelulares, namentres que a maioría dos seres vivos (protozoos, plantas, fungos e animais) pertencen ao dominio Eukarya (as eucariotas).
Os virus clasifícanse á parte.
Os dominios subdivídense en reinos. Árbore filoxenética, ______________ Bacteria ______| |, _______ Archaea |______| |_______ Eukarya? _____________________ Virus
Dominio (enxeñaría software)

Na enxeñaría de software noméase dominio a área temática dun programa informático Características
Formalmente, representa o obxecto dun proxecto de programación específico, xa sexa definido de maneira estrita ou ampla. Por exemplo, un proxecto de programación concreto podería ter como obxectivo a creación dun programa para un hospital concreto, e ese hospital sería o dominio. Ou o proxecto podería ter un alcance máis amplo para incluír tódolos hospitais como o seu dominio. Nun deseño de programación informática, definese un dominio delineando un conxunto de requisitos comúns, terminoloxía e funcionalidade para calquera programa de software construído para resolver un problema na área da programación informática, coñecido como enxeñaría de dominio. A palabra dominio tamén se toma como sinónimo de dominio de aplicación.
No ámbito da enxeñaría de software, o dominio refírese comunmente a área temática sobra a que se pretende aplicar a aplicación. Noutras palabras, durante o desenvolvemento da aplicación, o dominio é a " esfera de coñecemento e actividade en torno a cal xira a lóxica dda aplicación. " —Andrew Powell-Morse
Dominio MAM

O dominio MAM é un dominio proteico consevado evolutivamente. É un dominio extracelular atopado en moitas proteínas receptoras.
O dominio MAM é un dominio de 170 aminoácidos denominado polas iniciais de meprina, proteína A-5 e proteína receptora tirosina fosfatase mu, foi recoñecido na rexión extracelular de proteínas con diversa funcionalidade. Estas proteínas teñen unha arquitectura similar a un receptor modular que comprende un péptido sinal, un dominio extracelular N-terminal, un só dominio transmembrana e un dominio intracelular. Tales proteínas inclúen a meprina (unha glicoproteína da superficie celular); o antíxeno A5 (unha proteína da superficie celular regulada no desenvolvemento; nrp1 de Xenopus; (ver UniProt P28824); e unha proteína tirosina fosfatase similar a un receptor. O dominio MAM pénsase que ten unha función adhesiva. Contén 4 residuos de cisteína conservados, que probablemente forman pontes disulfuro. Proteínas humanas que conteñen este dominio
ALK; EGFL6; MAMDC2; MAMDC4; MDGA1; MDGA2; MEP1A; MEP1B; NPNT; NRP1; NRP2; PRSS7; PTPRK; PTPRM; PTPRO; PTPRT; PTPRU; ZAN
Dominio PAN

O dominio PAN é un tipo de dominio proteico. Ten unha significativa verstilidade funcional realizando diversas tarefas biolóxicas ao mediar en interaccións proteína-proteína e interaccións proteína-carbohidrato. Estes dominios conteñen unha estrutura de bucle de forquita, similar á que se encontra nas knottinas (do inglés knot nó) pero cun padrón diferente de pontes disulfuro.
Pertencen á mesma superfamilia de módulo PAN os dominios N-terminais de membros da familia do plasminóxeno/factor de crecemento de hepatocitos, os dominios mazá da familia da precalicreína/factor de coagulación XI do plasma, e os dominios de varias proteínas de nematodos. O dominio PAN contén un núcleo conservado de tres pontes disulfuro. Nalgúns membros da familia hai unha cuarta ponte disulfuro adicional que liga o N- e C-terminal do dominio.
Un exemplo de dominio PAN é o dominio mazá. O dominio mazá, así como outros exemplos de dominio PAN, consta de 7 cadeas β que se dobran nunha folla curvada antiparalela na que se sitúa unha hélice α. Dúas pontes disulfuro cerran a hélice nas follas β4 e β5 centrais, mentres que unha terceira conecta os dominios N- e C-terminais. No dominio mazá, o bucle β4-β5 e o bucle cruzado β5-β6 xeran un pequeno peto no lado oposto da folla desde a hélice α.
No plasminóxeno nativo o dominio PAN está asociado a cinco dominios kringle. As interaccións entre o dominio PAN e os kringles xogan un papel fundamental na estabilización do complexo cuaternario do plasminóxeno nativo.