proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Lista de gobernadores xerais de Barbados

Os gobernadores Xerais de Barbados desde a súa independencia en 1966 foron: Sir John Montague Stow: 30 de novembro de 1966 - 18 de maio de 1967
Sir Arleigh Winston Scott: 18 de maio de 1967 - 9 de agosto de 1976
Sir William Douglas (en funcións): 9 de agosto - 17 de novembro de 1976
Sir Deighton Lisle Ward: 17 de novembro de 1976 - 9 de xaneiro de 1984
Sir William Douglas (en funcións): 10 de xaneiro - 24 de febreiro de 1984
Sir Hugh Springer: 24 de febreiro de 1984 - 6 de xuño de 1990
Dame Nita Barrow: 6 de xuño de 1990 - 19 de decembro de 1995
Sir Denys Williams (en funcións): 19 de decembro de 1995 - 1 de xuño de 1996
Sir Clifford Husbands: 1 de xuño de 1996 -31 de outubro de 2011
Sir Elliott Belgrave: 1 de novembro de 2011 - 30 de maio de 2012
Dame Sandra Mason: 30 de maio de 2012 - 1 de xuño de 2012
Sir Elliott Belgrave: 1 de xuño de 2012 - 30 de xuño de 2017
Sir Philip Greaves: 1 de xullo de 2017 - 8 de xaneiro de 2018
Dame Sandra Mason: 8 de xaneiro de 2018 - presente
Lista de gobernantes de Santa Lucía

O Primeiro Ministro é o xefe de goberno de Santa Lucía. Ministros-Xefes de Santa Lucía (1960-1967)
George Charles - 1 de xaneiro de 1960 - abril de 1964
John Compton - abril de 1964 - marzo de 1967 Premier de Santa Lucía (1967-1979)
John Compton - marzo de 1967 - 22 de febreiro de 1979
Primeiros ministros de Santa Lucía (1979- )
Lista de grupos de post-punk

Esta é unha lista de grupos de post-punk, tanto do movemento orixinal coma do post-punk revival ordenadas alfabeticamente. Bandas influenciadas polo post-punk (1984 - mediados dos 90)
Bandas que apareceron pouco despois do movemento inicial, coa mesma estética e influencias. Moitas delas crúzanse co rock alternativo, o shoegaze, o post-hardcore, o coldwave e o twee pop. Bandas de post-punk revival (finais dos 90 - anos 2000)
Lista de grupos de post-punk revival

O post-punk revival é un tipo de indie rock que imita o son das bandas de post-punk de finais dos anos 70 e das de new wave dos primeiros 80, estando estilisticamente vencelladas a movementos musicais dos anos 90, como o shoegazing, o Britpop, o garage revival e o post-hardcore. Contan cun son máis artístico e complexo ca outras ramas do indie-rock, e a miúdo engaden sintetizadores e outros sons electrónicos aos tradicionais da guitarra, o baixo e a batería. O post-punk revival deu comezo en Inglaterra a principios dos anos 2000, e aínda que continúa tendo forza neste país, tamén ten acadado unha gran popularidade nos Estados Unidos de América, Australia e o Canadá. As bandas de post-punk revival son as máis frecuentes nas escenas musicais das cidades de Londres e Nova York. 0-9
U-Z
Lista de grupos de post-rock

Esta é unha lista de grupos de post-rock, onde ordenadas alfabéticamente aparecen as bandas máis relevantes deste movemento musical. Q–T
U–Z
Lista de grupos que participaron no Festival Folk de Guísamo

Esta é unha lista dos grupos e artistas que participaron no Festival Folk de Guísamo. 2000
Violonistele Moldovei (Moldova)
Acetre (Estremadura)
Luar na Lubre (Galicia) 2001
Asturiana Mining Company (Asturias)
Birimbao (Galicia)
Camerata Meiga (Galicia)
Celebration Jazz Band (Reino Unido)
Nuevo Mester de Juglaría (Castela e León) 2002
Árdelle o eixo (Galicia)
A Roda (Galicia)
Celtas Cortos (Castela e León) 2003
Irtio (Galicia)
MacFeck (Reino Unido)
Aïsha (Cataluña) 2004
Alén do Mar (Galicia)
Oskorri (Euskadi)
Mercedes Peón (Galicia)
Os Cempés (Galicia) 2005
27 de agosto. (Edición suspendida pola climatoloxía) A Requinta de Xián
Rosa Cedrón + Doa (Cantigalia)
Berrogüetto (Galicia)
Gwenlann (Bretaña) 2006
26 de agosto Alén do Mar (Galicia)
Berrogüetto (Galicia)
The Tannahill Weavers (Escocia)
Cristina Pato (Galicia) 2007
Madialeva (Galicia)
Dani López
Antonio Placer con Rosa Cedrón (Galicia)
Llan de Cubel (Asturias) 2008
Arrás! !
Susana Seivane (Galicia)
John McSherry (Irlanda do Norte)
Brath (Galicia) 2009
Ca Lúa (Galicia)
Triquel (Castela e León)
Gwendal (Bretaña) 2010
Birimbao (Galicia)
Lúnasa (Irlanda)
Tejedor (Asturias) 2011
20 de agosto Alén do Mar (Galicia)
Mercedes Peón (Galicia)
Xera (Asturias) 2012
Arnela (Galicia)
Tátara trío (Galicia)
Balakandra (Galicia) 2013
24 de agosto Maghúa (Galicia)
Alén do Mar (Galicia)
Roi Casal (Galicia)
Chiculate (Galicia)
Lista de grupos que participaron no Festival de An Oriant

Esta é unha lista dos grupos que participaron no Festival Intercéltico de An Oriant, agrupados por edición.
Lista de grupos que participaron no Rock in Cambre

Esta é unha lista dos grupos e artistas que participaron no festival Rock in Cambre. 2007 (16ª edición)
11 de agosto de 2007 Ruxe Ruxe
Loquillo
Abreconcertos: Dalái Lama, Lost Ánima e Black Jack 2008 (17ª edición)
14 de agosto de 2008 Deluxe
Burning
Miguel Costas
Abreconcertos: Pangaea e Noc 2009 (18ª edición)
14 de agosto de 2009 Gatillazo
Def con Dos
Hamlet
Abreconcertos: Los Rockin' Kies e Extretxez Demente 2010 (19ª edición)
13 de agosto de 2010 Barón Rojo
Abreconcertos: Oath e Display of Power 2011 (20ª edición)
14 de agosto de 2011 Mägo de Oz
Abreconcertos: Fracasados de Antemano e Coyote Express 2012 (21ª edición)
12 de agosto de 2012
Esta edición estivo encadrada no Festival Brincadeira Rock in Cambre (do 9 ao 12 de agosto, sendo o último día gratuíto). Eotem
O Leo i Arremecághona!
Manolo Kabezabolo
Strikerback
Chícharo Psicótico
Tregua
Morgen
Konflickto
Sôber
The Grit
Koma
Aerosoul
Display of Power 2013 (22ª edición)
3 de agosto de 2013 Barón Rojo
Los Suaves
Tregua
Barricada
Abreconcertos: Embora e The Zipper 2014 (23ª edición)
2 de agosto de 2014 Rosendo
Loquillo
Obús
Abreconcertos: Efecto Inverso e Malasombra 2015 (24ª edición)
8 de agosto de 2015 Los Enemigos
Reincidentes
Abreconcertos: Destemplao e Diego Frikipaldi
Lista de illas das Illas Salomón

Esta e unha lista de illas das Illas Salomón, por provincia e arquipélago. Provincia de Choiseul
Choiseul
Taro
Wagina (Vaglena, Vaghena)
Provincia Occidental
Illas Shortland
Magusaiai
Alu (Shortland)
Pirumeri
Fauro
Masamasa
Ovau
Illas Treasury
Illa Mono
Illa Stirling
Illas Nova Xeorxia
Vella Lavella
Mbava
Ranongga (Ghanongga)
Simbo
Ghizo
Kolombangara (Kilimbangara)
Vonavona
Kohinggo
Nova Xeorxia
Tetepare
Akara
Rendova
Vangunu
Penjuku
Nggatokae
Mborokua
Isabel, Illas Salomón
Santa Isabel
San Jorge
Provincia Central
Illas Russell
Illas Florida (Nggela)
Nggela Sule (Florida Island)
Tulagi (Tulaghi)
Gavutu
Tanambogo
Savo
Provincia de Guadalcanal
Guadalcanal
Malaita
Malaita
Maramasike (South Malaita, Small Malaita)
Stewart Islands
Mutuavi
Faore
Sikaiana
Atol Ontong Java (Ongtong Java, Lord Howe Atoll)
Arrecife Roncador
Makira
Makira (San Cristóbal)
Olu Malau (Three Sisters Islands)
Malaulalo
Malaupaina
Ali'ite
Ulawa
Uki Ni Masi
Owaraha (Santa Ana)
Owariki (Santa Catalina)
Rennell e Bellona
Rennell
Bellona
Arrecife Indispensable
Arrecife Norte
Arrecife Central
Illote Nottingham
Arrecife Sur
Temotu
Illas Santa Cruz
Nendo (Ndeni, Nitendi, Ndende, Santa Cruz)
Temotu Neo
Temotu Noi
Utupua
Vanikoro
Banie
Teanu (Tevai)
Tinakula
Illas de Coral
Illas Duff (Pileni Taumako)
Taumako
Taumako
Tahua
Tohua
Bass Islands
Lua
Kaa
Loreva
Illas do Tesouro
Tuleki
Te Aku
Lakao
Ulaka
Arrecife Hallie Jackson
Tikopia
Anuta (Anua)
Fatutaka
A lista esta incompleta.
Lista de illas de Croacia

Croacia conta con 698 illas, 389 illotes e 78 arrecifes, o cal fai do arquipélago croata o segundo máis importante do mar Mediterráneo (despois do grego). As illas de Croacia teñen en total 4058 km de costa. Illas habitadas
As illas de Croacia están habitadas desde a Grecia antiga (Hvar xa estaba habitada entre o -3500 e o -2500). Hoxe 47 das 698 illas de Croacia están habitadas, en tanto que nelas reside canto menos unha persoa de forma permanente. Algunhas fontes dan a cifra de 66 illas habitadas pero ese é o número de illas cunha habitación, 19 desas illas perderon os seus habitantes en razón da insuficiente actividade económica.
As principais actividades económicas nas illas de Croacia son a agricultura (principalmente a viticultura e o cultivo da oliveira), a pesca e o turismo. A economía está relativamente subdesenvolvida e por consecuencia o goberno dá un certo número de axudas e de proteccións grazas ao Zakon o otocima a fin de estimular a economía das illas. Estas axudas inclúen descontos no prezo dos ferris ou no das pontes. As illas
As máis grandes aproximadamente de noroeste a sueste son:
Costa norte
As illas Brijuni (son un parque nacional).
Krk (ten un aeroporto internacional).
Plavnik.
Cres.
Lošinj.
Ilovik.
Unije.
Susak (cun dialecto característico).
Prvić.
Sveti Grgur.
Goli otok (anteriormente coñecida como prisión).
Rab.
Pag (coñecida polo seu queixo e o seu sal mariño).
Olib.
Silba.
Premuda.
Ist.
Molat.
Dalmacia norte
Vir
Dugi Otok.
Ugljan.
Iž.
Pašman.
Arquipélago Kornati (parque nacional).
Krapanj.
Murter.
Sestrunj.
Skarda.
Zlarin.
Dalmacia central e sur
Čiovo.
Drvenik.
Šolta.
Brač (coñecida pola súa canteira de pedra).
Hvar (zona moi asollada).
Vis (habitada desde a antiga Grecia, antes base naval).
Biševo.
Brusnik.
Jabuka - unha das illas máis pequenas no mar Adriático, a máis próxima a Italia.
Svetac.
Korčula (unha das máis populares).
Lastovo.
Mljet (inclúe un parque nacional).
Illas Elaphiti - Koločep, Lopud, Šipan.
Lokrum (xusto nas aforas do porto de Dubrovnik).
Palagruža (pequena, a máis ó sur).
Žirje.
Žut.
Todas as illas son turísticas hoxe en día.
Hai dúas penínsulas, tamén, Istria e Pelješac
Lista por tamaño
As illas máis grandes, en orde decrecente son: Cres, 405´7 km².
Krk, 405´2 km².
Brač, 396 km².
Hvar, 299´7 km².
Pag, 285 km².
Korčula, 279 km².
Dugi otok, 124 km².
Mljet, 100´4 km².
Rab, 93´6 km².
Vis, 90´3 km².
Lošinj, 74´4 km².
Pašman, 63 km².
Šolta, 51´9 km².
Ugljan, 50´2 km².
Kornat, 50 km².
Lastovo, 46 km².
Brijuni, 36´3 km² (grupo).
Vir, 31´3 km².
Čiovo, 28´8 km².
Olib, 25´6 km².
Murter, 18´7 km².
Unije, 17 km².
Šipan, 16´5 km².
Silba, 15 km².
Lista incompleta de illas
Lista de illas de España

Esta é unha lista das illas pertencentes a España. A superficie das illas virá dada en hectáreas salvo a das maiores illas dos arquipélagos canario e balear, así como as Prazas de Soberanía.
Lista de illas de Grecia

Esta é unha lista dalgunhas das 6. 000 illas e illotes de Grecia, das que 227 están habitadas. Apenas 78 illas teñen máis de 100 habitantes. A illa grega máis grande por superficie é Creta, que se atopa no extremo sur do mar Exeo. A segunda illa máis grande é Eubea, que está separada do continente polo Estreito de Euripo de 60 m. de ancho, e adminístrase como parte da perifieria de Grecia Central. Despois están a terceira e cuarta illas gregas, Lesbos e Rodas, o resto das illas son as dúas terceiras partes da superficie de Rodas, ou máis pequenas.
As illas gregas están tradicionalmente agrupadas nos seguintes grupos: As illas Argo-Sarónico no golfo Sarónico preto de Atenas, as Cícladas, unha gran pero densa colección, ocupando a parte central do mar Exeo, as Illas do Exeo Norte, unha agrupación da costa oeste de Turquía, o Dodecaneso, outro conxunto disperso no sueste entre Creta e Turquía, as Espóradas, un grupo moi pequeno fronte ás costas de Eubea, e as Illas Xónicas, situadas ao oeste da península no Mar Xónico (unha destas illas, Citerea, está na punta sur da Península do Peloponeso e forma parte da periferia Ática, pero se consideran parte das illas Xónicas, principalmente debido a razóns históricas). Tamén hai moitas illas, illotes e rocas que rodean a costa de Creta. Illas de Grecia por tamaño
A continuación móstranse as 50 illas gregas máis grandes listadas por superficie. Espóradas Setentrionais
O nome Espóradas (Σποράδες, en grego) vén do adxectivo grego sporas (no xenitivo, sporados), que significa "espallado", "diseminado", como son as illas que constitúen este arquipélago. Illas Xónicas
As illas Xónicas, (en grego Ιόνια νησιά, Ionia nisia, en grego antigo Ἰόνιοι Νῆσοι, Ionioi Nēsoi) forman un arquipélago ao oeste da Grecia continental que se compón de sete illas principais. Illas do Dodecaneso
O termo Dodecaneso (en grego, Δωδεκάνησα – Dodekánisa) significa "doce illas", unha referencia á ducia de illas principais do arquipélago do mar Exeo, 164 illas en total das cales 26 están habitadas, todas gregas. Cícladas
As illas Cíclades ou Cícladas compoñense de 220 illas localizadas no mar Exeo, incluídas as Cícladas menores. O seu nome refírese ás illas ao redor (κυκλάς) da illa sagrada de Delos. Creta e illas lindeiras
Esta é unha lista de illas, illotes e rochas que rodean a illa de Creta. Eubea e illas periféricas
Illotes preto do continente
Lista de illas de Irlanda

Esta é unha listaxe das illas de Irlanda. Sendo Irlanda tamén unha illa, nesta listaxe inclúense as da República de Irlanda e as de Irlanda do Norte.
Lista de illas de Italia

A seguinte lista de illas de Italia enumera as illas legalmente pertencentes á República de Italia agrupadas xeograficamente e por tipo (illas marítimas, lagoa, lago e río). ; a súa superficie total supera os 50. 000 km.
O patrimonio de illas italianas comprende máis de 800 illas, das cales só oitenta están habitadas, incluíndo as dúas maiores illas do Mar Mediterráneo, Sicilia e Sardeña, cuxas rexións Constitúen a macroárea da Italia insular.
Lista de illas de Oceanía por superficie

Esta é unha lista de illas de Oceanía por área. Inclúe todas as illass de Oceanía maiores de 100 km2 (39 sq mi), ordenadas en orde descendente por área. Non se inclúen Indonesian illas fóra das provincias de Papúa e Papúa Occidental e ningunha outra illa do Arquipélago Malaio. A modo de comparación, tamén se mostra Australia. Lista de illas
Illas 100–999 km2 (39–386 sq mi)
NB. É posible que algunhas illas de Australia e Papúa Occidental (Indonesia) falten nesta lista.
Lista de illas de Portugal

Esta é unha lista de illas de Portugal (incluídos illotes). Azores
Illa do Corvo
Illa do Faial
Illa das Flores
Illa Graciosa
Illa do Pico
Illa de Santa Maria
Illa de São Jorge
Illa de São Miguel
Terceira
Formigas Arquipélago de Madeira
Illa de Madeira
Porto Santo
Illas Desertas (Madeira)
Deserta Grande
Illa de Bugio
Illote Chão
Illas Salvaxes (Madeira)
Salvaxe Grande
Salvaxe Pequena
Palleiro da Terra
Palleiro do Mar
Illote de Fora
Illote Alto
Illote Comprido
Illote Redondo
Illote Norte Berlengas
Berlenga Grande
Illas Estelas (Portugal)
Farilhões-Forcados Illas do Algarve
Illa Armona
Illa Barreta
Illa Cabanas
Illa Cacela
Illa Coco (Portugal)
Illa Culatra
Illa Faro (Algarve)
Illa Farol (Algarve)
Illa Martinhal
Illa Tavira
Illa Cacela da Abóbora
Illa Barro
Illa Geada Illas do Alentexo
Illa Pessegueiro
Illa Perceveira
Illa Ariana
Illa Moínho
Illa Monte Branco
Illa Juromenha
Illa Bacelos
Illa Bacelos Pequena
Illa Palmeira
Illa Palmeira Pequena
Illa Azenha Brava
Illa Lezíria Internacional
Illa São Brás
Illa Lebre
Illa Safra
Illa Freixial
Illa Cascalheira Beira Baixa
Illa Idanha
Illa A Nova
Illa Três Postes
Illa Marechal
Illa Carmona
Illa Estrada Illas de Ribatejo
Illa Almourol
Illa Lombo
Illa Agolada
Illa Verde Illas de Beira Litoral
Illa Monte Farinha
Illa Testáda
Illa Ovos
Illa Gaga
Illa Gaivota
Illa Pedra
Illa Parrachill
Illa Mo-do-Meio
Illa Samos, Beira Litoral
Illa Poço Island
Illa Tranqueira
Illa Amoroso
Illa Morraceira
Illa Turbina
Illa Gramatal
Illa Marinha Nova
Illa Matadouce Illas de Estremadura
Illa Baleal
Illa Bugio (Estremadura)
Illa Rato
Illa Cambalhão
Illa de Fora Illas do Miño
Illa Insua
Illa dos Amores
Illa Boega
Illa Ermal
Lista de illas de Tuvalu

Tuvalu consta de nove illas separadas: seis atois e tres illas arrecife. Un atol consta normalmente de varios illotess: Tuvalu ten un total de 124 illas e illotes. Cada illa está rodeada por un arrecife de coral. Os atois pequenos e amplamente espallados de Tuvalu teñen un solo pobre e unha superficie total de só 26 kilometros cadrados (10 millas cadradas) facendo de Tuvalu o cuarto país máis pequeno do mundo. O nivel do mar no mareógrafo de Funafuti foi aumentando a un ritmo de 3, 9 mm por ano, e determinouse que o o aumento do nivel do mar está a facer que se transfira máis enerxía das ondas polas superficies dos arrecifes, que tendeu a empuxar máis area nas costas das illas, aumentando a superficie terrestre das illas. Durante un período de catro décadas, houbo un aumento neto da superficie terrestre dos illotes do 2, 9% (73, 5 ha), aínda que os cambios non foron uniformes: preto de 74% deles aumentou de tamaño e preto do 27% diminuíu de tamaño.
A illa máis pequena, Niulakita, estaba desabitada ata que foi colonizada por habitantes de Niutao en 1949. Illas de Tuvalu
As illas de Tuvalu están espalladas entre a latitude do 5° ata o 10° sur e a lonxitude do 176° ao 180°, ao oeste da Liña internacional de cambio de data.
O nome, Tuvalu, significa "oito xuntos" en tuvaluano.
Os Arrecifes de coral de Tuvalu consisten en tres illas arrecifes e seis atois, que conteñen aproximadamente de 710 km2 (270 sq mi) de plataformas de arrecifes. As illas dos arrecifes teñen unha estrutura diferente á dos atois, e quizais descríbanse mellor como "plataformas de arrecife", xa que son pequenas plataformas tabulares que carecen da lagoa de auga salgada que normalmente se atopa nas illas dos arrecifes. As plataformas dos arrecifes teñen un bordo completamente pechado de terra seca e o bordo rodea os restos dunha lagoa, pero estes restos da lagoa non teñen conexión co mar aberto e tenden secar a medida que os restos de coral se acumulan neles ao longo do tempo. Por exemplo, Niutao ten dous lagos salobres e salinos que son os restos degradados dunha antiga lagoa.
A illa máis pequena, Niulakita, que é a novena illa do arquipélago de Tuvalu, non estivo habitada continuamente. É de propiedade privada desde 1944, cando a administración da colonia de Illas Gilbert e Ellice comprou a illa e concedeu a xente de Vaitpupu permiso para establecerse alí. Porén, en 1949, unha administración sucesora tomou a controvertida decisión de expulsar aos vaitupuanos de Niulakita e facer que os residentes de Niutao se asentasen alí, porque se consideraba que Niutao estaba superpoboada. Niulakita é un distrito do goberno local independente, pero está administrado como parte de Niutao e está representado no Parlamento de Tuvalu por membros da circunscrición electoral de Niutao. Polo menos 11 illas están habitadas, as illas maiores dos nove atóis, máis dúas illas de Funafuti. Tuvalu ten códigos ISO 3166-2 definidos para 1 concello (Funafuti) e 7 consellos insulares. Niulakita, que agora ten o seu propio consello insular, non figura na lista xa que se administra como parte de Niutao.
Lista de illas de Vanuatu

Lista das illas de Vanuatu por provincia, en gran parte, de norte a sur, subdivididas por arquipélago cando sexa apropiado. Vanuatu polo está formada por 83 illas. Torba
Illas Torres
Hiw
Metoma (deshabitada, pero antigamente habitada)
Tegua
Ngwel (deshabitada)
Linua
Lo
Toga
Illas Banks
Vet Tagde
Ureparapara
Illas Rowa (Reef Islands)
Enwut (deshabitada)
Lemeur
Vanua Lava
Kwakea
Leneu
Nawila
Ravenga
Gaua (Illa Santa María)
Mota
Mota Lava (Saddle)
Ra
Merig
Mere Lava
Sanma
Illa Espírito Santo
Araki
Illa Elefante
Malohu
Oyster
Sakao
Tangoa
Bokissa
Malo
Asuleka
Aore
Tutuba
Mavea
Lathi
Penama
Illa de Pentecoste
Ambae (Aoba)
Maewo
Malampa
Malakula
Areso
Illas Maskelynes
Avokh
Leumanang
Uliveo
Vulai
Norsup
Sowan
Tommam
Uri
Uripiv
Varo
Walo
Ambrym
Paama
Lopevi (deshabitada)
Rano
Atchin
Vao
Shefa
Epi
Lamen
Namuka (deshabitada)
Tefala
Illas Shepherd
Laika
Tongoa (Kuwaé)
Tongariki
Buninga
Emae (Mai)
Makura (Emwae)
Mataso (Matah)
Monument (Étarik)
Ewose (deshabitada)
Falea
Wot
Efaté
Nguna
Emao
Moso (Verao)
Lelepa
Erakor
Eratap (Illa Castaway)
Mele (Illa Hideaway)
Irifa
Iririki
Kakula (deshabitada)
Pele
Tafea
Tanna
Aniwa
Futuna
Erromango
Goat (deshabitada)
Vete Manung (deshabitada)
Anatom
Inyeug (Aeroporto de Anatom)
Illa Hunter (deshabitada, reclamada por Nova Caledonia)
Illa Matthew (deshabitada, reclamada por Nova Caledonia)
Lista de illas do mar Báltico

O mar Báltico inclúe varias subdivisións: ao norte, o mar de Botnia, e máis ao norte, o golfo de Botnia, ao leste, o golfo de Finlandia e o golfo de Riga. O maior arquipélago é o das illas Åland, que consiste en 6. 700 illas ou escollos, dos cales só 65 están habitadas.
Por outra banda, as illas danesas de Selandia, Funen, Als e Langeland atópanse nos estreitos daneses, Gran Belt, Pequeno Belt e Oresund, entre o mar Báltico e Kattegat, e aínda que poderían considerarse parcialmente no Báltico non se consideran nesta táboa.
A táboa ordenouse segundo un criterio xeográfico, partindo dos estreitos daneses e percorrendo o litoral no sentido horario. Completáronse primeiro os países e logo as subentidades, aínda naqueles casos en que a proximidade xeográfica era menor (illas Åland).
Lista de illas por poboación

Esta é unha lista de illas ordenada pola súa poboación. Inclúense nesta lista tódalas illas do mundo cunha poboación maior de 100000 habitantes. A poboación das illas do mundo é de máis de 730 millóns de habitantes, aproximadamente o 11% da poboación total do mundo. Deles, só Xava e Honshu son o fogar de máis do 1% da poboación do planeta. Illas continentais / masas de terra
Afro-Eurasia (a "Illa Mundo") 6150 millóns de habitantes
América 972 millóns de persoas
Australia. 23 millóns de persoas
Antártida 1000–5000 habitantes (varía segundo a tempada) Illas ordenadas por poboación
Descargo de responsabilidade: Debido á natureza complicada de determinar exactamente o que constitúe unha illa, fronte a unha rexión administrativa, por favor vexa os comentarios que se inclúen nas cifras, xa que algunhas illas inclúen as próximas.
Lista de illas por superficie

Esta é unha lista de illas no mundo ordenadas por superficie. Inclúe todas as illas cunha superficie de máis de 1. 000 km². Por comparación, amósanse tamén os continentes da Terra. Aínda que unha illa é, en xeral, calquera masa de terra que estea completamente rodeada de auga, normalmente adóitase excluír as masas de terra o suficientemente grandes como para ser consideradas continentes. Ao clasificar Australia como continente, aínda cando hai argumentos sobre se tecnicamente é un continente ou sinxelamente parte dun continente maior chamado Australasia, Groenlandia nesta listaxe é considerada a maior illa do mundo. Masas de terra continental
Estas cifras son só aproximacións. 1 Australia, con 7600000 km², é considerada aquí unha masa continental en lugar dunha illa, sendo máis de tres veces o tamaño de Groenlandia, a illa máis grande, aínda que ás veces considérase "a Illa Continente". Illas de máis de 250. 000 km²
Aínda que unha illa é, en xeral, calquera masa de terra que está completamente rodeada de auga, algunhas definicións exclúen as masas de terra o suficientemente grandes como para ser consideradas continentes. A colocación de Australia nesta categoría, fai de Groenlandia a illa máis grande. En prol da clasificación da lista de illas iniciarase con Groenlandia. Illas de 25. 000 km² a 250. 000 km²
2 Illa deshabitada máis extensa do mundo.
3 Illa litoral máis extensa do mundo. Illas de 10. 000 km² a 25. 000 km²
4 Illa fluvial máis extensa do mundo Illas de 5. 000 km² a 10. 000 km²
5 Despois da independencia da illa en 1960, o Reino Unido retivo, por tratado internacional, a soberanía sobre Akrotiri e Dhekelia, coñecidas como "bases areas soberanas do Reino Unido"
6 Os Turcos ocuparon o norte da illa e autoproclamouse como República Turca do Norte de Chipre, un estado de facto autogobernado, mais non recoñecido pola ONU. Illas de 2. 500 km² a 5. 000 km²
7 Parte física da península de Xutlandia dende 1825. 8 Illa máis extensa nun lago de auga doce. Illas de 1. 000 km² a 2. 500 km²
Esta sección da lista podería non estar completa, xa que aínda que abarca case totalidade das illas no mundo con máis de 1. 000 km², na zona da Antártida a superficie dalgunhas illas é incerta. Illas de 500 km² a 999 km²
Esta sección da lista podería non estar completa, xa que aínda deberían estar a totalidade das illas europeas con máis de 500 km², e a maioría das illas dos outros continentes. 9 Illa interior fluvial no Río Magdalena, non confundir coa illa do Caribe venezolano homónima. 10 Extensa illa artificial. 11 Illa de area máis extensa. 12 Non é unha auténtica illa xa que os lagos que a rodean teñen diferentes niveis. 13 Illa do Caribe venezolano, non confundir coa illa interior fluvial colombiana homónima.
Lista de integrais

Lista de integrais segundo o tipo de función: Lista de integrais de funcións racionais
Lista de integrais de funcións irracionais
Lista de integrais de funcións trigonométricas
Lista de integrais de funcións hiperbólicas
Lista de integrais de funcións exponenciais
Lista de integrais de funcións logarítmicas
Lista de integrais de funcións trigonométricas inversas
Lista de integrais de funcións de área
Lista de integrais de funcións de área

A seguinte é unha lista de integrais de funcións de área. ∫ a r s i n h x c d x
x a r s i n h x c − x 2 + c 2 {\displaystyle \int \mathrm {arsinh} \, {\frac {x}{c}}\, dx
x\, \mathrm {arsinh} \, {\frac {x}{c}}-{\sqrt {x^{2}+c^{2}}}} ∫ a r c o s h x c d x
x a r c o s h x c − x 2 − c 2 {\displaystyle \int \mathrm {arcosh} \, {\frac {x}{c}}\, dx
x\, \mathrm {arcosh} \, {\frac {x}{c}}-{\sqrt {x^{2}-c^{2}}}} ∫ a r t a n h x c d x
x a r t a n h x c + c 2 ln ⁡ | c 2 − x 2 | (para | x | < | c | ) {\displaystyle \int \mathrm {artanh} \, {\frac {x}{c}}\, dx
x\, \mathrm {artanh} \, {\frac {x}{c}}+{\frac {c}{2}}\ln |c^{2}-x^{2}|\qquad {\mbox{(para }}|x|<|c|{\mbox{)}}} ∫ a r c o t h x c d x
x a r c o t h x c + c 2 ln ⁡ | x 2 − c 2 | (para | x | > | c | ) {\displaystyle \int \mathrm {arcoth} \, {\frac {x}{c}}\, dx
x\, \mathrm {arcoth} \, {\frac {x}{c}}+{\frac {c}{2}}\ln |x^{2}-c^{2}|\qquad {\mbox{(para }}|x|>|c|{\mbox{)}}}
Lista de integrais de funcións exponenciais

A seguinte é unha lista de integrais de funcións exponenciais. ∫ e c x d x
1 c e c x {\displaystyle \int e^{cx}\; dx
{\frac {1}{c}}e^{cx}} ∫ x e c x d x
e c x c 2 ( c x − 1 ) {\displaystyle \int xe^{cx}\; dx
{\frac {e^{cx}}{c^{2}}}(cx-1)} ∫ x 2 e c x d x
e c x ( x 2 c − 2 x c 2 + 2 c 3 ) {\displaystyle \int x^{2}e^{cx}\; dx
e^{cx}\left({\frac {x^{2}}{c}}-{\frac {2x}{c^{2}}}+{\frac {2}{c^{3}}}\right)} ∫ x n e c x d x
1 c x n e c x − n c ∫ x n − 1 e c x d x {\displaystyle \int x^{n}e^{cx}\; dx
{\frac {1}{c}}x^{n}e^{cx}-{\frac {n}{c}}\int x^{n-1}e^{cx}dx} ∫ e c x d x x
ln ⁡ | x | + ∑ i
1 ∞ ( c x ) i i ⋅ i! {\displaystyle \int {\frac {e^{cx}\; dx}{x}}
\ln |x|+\sum _{i
1}^{\infty }{\frac {(cx)^{i}}{i\cdot i! }}} ∫ e c x d x x n
1 n − 1 ( − e c x x n − 1 + c ∫ e c x d x x n − 1 ) (para n ≠ 1 ) {\displaystyle \int {\frac {e^{cx}\; dx}{x^{n}}}
{\frac {1}{n-1}}\left(-{\frac {e^{cx}}{x^{n-1}}}+c\int {\frac {e^{cx}dx}{x^{n-1}}}\right)\qquad {\mbox{(para }}n\neq 1{\mbox{)}}} ∫ e c x ln ⁡ x d x
1 c ( e c x ln ⁡ | x | − ∫ e c x d x x ) {\displaystyle \int e^{cx}\ln x\; dx
{\frac {1}{c}}\left(e^{cx}\ln |x|-\int {\frac {e^{cx}dx}{x}}\right)} ∫ e c x sin ⁡ b x d x
e c x c 2 + b 2 ( c sin ⁡ b x − b cos ⁡ b x ) {\displaystyle \int e^{cx}\sin bx\; dx
{\frac {e^{cx}}{c^{2}+b^{2}}}(c\sin bx-b\cos bx)} ∫ e c x cos ⁡ b x d x
e c x c 2 + b 2 ( c cos ⁡ b x + b sin ⁡ b x ) {\displaystyle \int e^{cx}\cos bx\; dx
{\frac {e^{cx}}{c^{2}+b^{2}}}(c\cos bx+b\sin bx)} ∫ e c x sin n ⁡ x d x
e c x sin n − 1 ⁡ x c 2 + n 2 ( c sin ⁡ x − n cos ⁡ x ) + n ( n − 1 ) c 2 + n 2 ∫ e c x sin n − 2 ⁡ x d x {\displaystyle \int e^{cx}\sin ^{n}x\; dx
{\frac {e^{cx}\sin ^{n-1}x}{c^{2}+n^{2}}}(c\sin x-n\cos x)+{\frac {n(n-1)}{c^{2}+n^{2}}}\int e^{cx}\sin ^{n-2}x\; dx} ∫ e c x cos n ⁡ x d x
e c x cos n − 1 ⁡ x c 2 + n 2 ( c cos ⁡ x + n sin ⁡ x ) + n ( n − 1 ) c 2 + n 2 ∫ e c x cos n − 2 ⁡ x d x {\displaystyle \int e^{cx}\cos ^{n}x\; dx
{\frac {e^{cx}\cos ^{n-1}x}{c^{2}+n^{2}}}(c\cos x+n\sin x)+{\frac {n(n-1)}{c^{2}+n^{2}}}\int e^{cx}\cos ^{n-2}x\; dx} ∫ 1 σ 2 π e − ( x − μ ) 2 / 2 σ 2
12 σ ( 1 + erf x − μ σ ( 2 ) ) {\displaystyle \int {1 \over \sigma {\sqrt {2\pi }}}\, e^{-{(x-\mu )^{2}/2\sigma ^{2}}}\;
{\frac {1}{2\sigma }}(1+{\mbox{erf}}\, {\frac {x-\mu }{\sigma {\sqrt {(}}2)}})}
Lista de integrais de funcións trigonométricas inversas

A seguinte é unha lista de integrais de funcións trigonométricas inversas. ∫ arcsin ⁡ x c d x
x arcsin ⁡ x c + c 2 − x 2 {\displaystyle \int \arcsin {\frac {x}{c}}\, dx
x\arcsin {\frac {x}{c}}+{\sqrt {c^{2}-x^{2}}}} ∫ x arcsin ⁡ x c d x
( x 22 − c 24 ) arcsin ⁡ x c + x 4 c 2 − x 2 {\displaystyle \int x\arcsin {\frac {x}{c}}\, dx
\left({\frac {x^{2}}{2}}-{\frac {c^{2}}{4}}\right)\arcsin {\frac {x}{c}}+{\frac {x}{4}}{\sqrt {c^{2}-x^{2}}}} ∫ x 2 arcsin ⁡ x c d x
x 33 arcsin ⁡ x c + x 2 + 2 c 29 c 2 − x 2 {\displaystyle \int x^{2}\arcsin {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {x^{3}}{3}}\arcsin {\frac {x}{c}}+{\frac {x^{2}+2c^{2}}{9}}{\sqrt {c^{2}-x^{2}}}} ∫ arccos ⁡ x c d x
x arccos ⁡ x c − c 2 − x 2 {\displaystyle \int \arccos {\frac {x}{c}}\, dx
x\arccos {\frac {x}{c}}-{\sqrt {c^{2}-x^{2}}}} ∫ x arccos ⁡ x c d x
( x 22 − c 24 ) arccos ⁡ x c − x 4 c 2 − x 2 {\displaystyle \int x\arccos {\frac {x}{c}}\, dx
\left({\frac {x^{2}}{2}}-{\frac {c^{2}}{4}}\right)\arccos {\frac {x}{c}}-{\frac {x}{4}}{\sqrt {c^{2}-x^{2}}}} ∫ x 2 arccos ⁡ x c d x
x 33 arccos ⁡ x c − x 2 + 2 c 29 c 2 − x 2 {\displaystyle \int x^{2}\arccos {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {x^{3}}{3}}\arccos {\frac {x}{c}}-{\frac {x^{2}+2c^{2}}{9}}{\sqrt {c^{2}-x^{2}}}} ∫ arctan ⁡ x c d x
x arctan ⁡ x c − c 2 ln ⁡ ( c 2 + x 2 ) {\displaystyle \int \arctan {\frac {x}{c}}\, dx
x\arctan {\frac {x}{c}}-{\frac {c}{2}}\ln(c^{2}+x^{2})} ∫ x arctan ⁡ x c d x
c 2 + x 22 arctan ⁡ x c − c x 2 {\displaystyle \int x\arctan {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {c^{2}+x^{2}}{2}}\arctan {\frac {x}{c}}-{\frac {cx}{2}}} ∫ x 2 arctan ⁡ x c d x
x 33 arctan ⁡ x c − c x 26 + c 36 ln ⁡ c 2 + x 2 {\displaystyle \int x^{2}\arctan {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {x^{3}}{3}}\arctan {\frac {x}{c}}-{\frac {cx^{2}}{6}}+{\frac {c^{3}}{6}}\ln {c^{2}+x^{2}}} ∫ x n arctan ⁡ x c d x
x n + 1 n + 1 arctan ⁡ x c − c n + 1 ∫ x n + 1 d x c 2 + x 2 (para n ≠ 1 ) {\displaystyle \int x^{n}\arctan {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {x^{n+1}}{n+1}}\arctan {\frac {x}{c}}-{\frac {c}{n+1}}\int {\frac {x^{n+1}dx}{c^{2}+x^{2}}}\qquad {\mbox{(para }}n\neq 1{\mbox{)}}} ∫ a r c c o t x c d x
x a r c c o t x c + c 2 ln ⁡ ( c 2 + x 2 ) {\displaystyle \int \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}\, dx
x\, \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}+{\frac {c}{2}}\ln(c^{2}+x^{2})} ∫ x a r c c o t x c d x
c 2 + x 22 a r c c o t x c + c x 2 {\displaystyle \int x\, \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {c^{2}+x^{2}}{2}}\, \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}+{\frac {cx}{2}}} ∫ x 2 a r c c o t x c d x
x 33 a r c c o t x c + c x 26 − c 36 ln ⁡ ( c 2 + x 2 ) {\displaystyle \int x^{2}\, \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {x^{3}}{3}}\, \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}+{\frac {cx^{2}}{6}}-{\frac {c^{3}}{6}}\ln(c^{2}+x^{2})} ∫ x n a r c c o t x c d x
x n + 1 n + 1 a r c c o t x c + c n + 1 ∫ x n + 1 d x c 2 + x 2 (para n ≠ 1 ) {\displaystyle \int x^{n}\, \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}\, dx
{\frac {x^{n+1}}{n+1}}\, \mathrm {arccot} \, {\frac {x}{c}}+{\frac {c}{n+1}}\int {\frac {x^{n+1}dx}{c^{2}+x^{2}}}\qquad {\mbox{(para }}n\neq 1{\mbox{)}}}
Lista de lagos por continente

Esta é unha lista de lagos importantes, por continente. África
Grandes lagos Africanos
Lago Vitoria
Lago Tanganica
Lago Alberte
Lago Eduardo
Lago Kivu
Lago Niassa
Lago Turkana
Antártida
Lago Vostok
Asia
Mar de Aral
Mar Caspio
Mar Morto
Lago Baikal
Europa
Lago Balaton
Lago Como
Lago Constanza
Lago Léman
Lago Trasimeno
Lago Ness
Lago Ladoga
Lago Onega
América do Norte
Grandes Lagos
Lago Erie
Lago Huron
Lago Ontario
Lago Superior
Lago Michigan
Gran Lago Salgado
Lago Winnipeg
América Central
Lago Cocibolca
Lago Xolotlán
Lago Izabal
Lago Atitlán
Lago Ilopango
Lago de Coatepeque
América do Sur
Lago Titicaca
Lista de linguas de Rusia

Esta é unha lista das linguas faladas na Federación Rusa. Algunhas delas teñen máis falantes noutros países, ou mesmo status oficial neles. Lingua oficial
O ruso é a única lingua oficial en todo o territorio da Federación. Linguas da Rusia Europea
Linguas con máis de 1000000 de falantes
Tártaro (5300000) (Oficial en Tartaristán)
Ucraíno (1800000)
Baxkir (1370000) (Oficial en Baxkortostán)
Checheno (1330000) (Oficial en Chechenia)
Chuvaxo (1320000) (Oficial en Chuvashia)
Lista de linguas por número de falantes

Este artigo recolle as principais linguas humanas segundo o número de falantes nativos. Todas estas clasificacións deben terse en conta con precaución, xa que non é posible elaborar un conxunto coherente de criterios lingüísticos para distinguir as linguas nun continuo dialectal. Por exemplo, unha lingua a miúdo defínese como un conxunto de variedades mutuamente intelixibles, pero as linguas estándar nacionais independentes poden considerarse linguas separadas aínda que sexan en gran parte mutuamente intelixibles, como no caso do dinamarqués e o noruegués. Pola contra, moitas linguas comunmente aceptadas, incluíndo o alemán, o italiano e mesmo o inglés abranguen variedades que non son mutuamente intelixibles. Aínda que o Árabe se considera polo xeral como unha única lingua centrada no árabe estándar moderno, outros autores consideran que as súas variedades mutuamente inintelixibles son linguas separadas. De xeito semellante, o chinés ás veces é visto como unha única lingua debido a unha cultura compartida e unha lingua literaria común. Tamén é común describir varios grupos de dialectos chineses, como o mandarín, o wu e o yue como linguas separadas, aínda que cada un destes grupos contén moitas variedades mutuamente inintelixibles.
Tamén hai dificultades para obter recontos fiables de falantes, que varían ao longo do tempo debido ao cambio de poboación e á substitución lingüística. Nalgunhas áreas, non hai datos fiables do censo, os datos non son actuais ou o censo pode non rexistrar as linguas faladas ou rexistralas de forma ambigua. Ás veces, as poboacións de falantes son esaxeradas por razóns políticas, ou os falantes de linguas minoritarias poden estar subestimados en favor dunha lingua nacional. Linguas máis faladas segundo poboación
Ethnologue (2023)
As seguintes linguas están listadas con cando menos 50 millóns de falantes como primeira lingua na edición número 26 de Ethnologue publicada en 2023. As entradas que Ethnologue identifica como macrolinguas (como o árabe, o panxabí occidental, o persa, o malaio, o paxto e o chinés, as cales abranguen todas as súas respectivas variedades) non se inclúen nesta sección.
CIA World Factbook (estimacións de 2018)
Segundo CIA World Factbook, as linguas máis faladas do mundo en 2018 foron:
Lista de lugares Patrimonio da Humanidade en Oceanía

Un Patrimonio da Humanidade é un lugar catalogado pola UNESCO como un destacado valor cultural ou natural para o patrimonio común da humanidade. O Comité do Patrimonio Mundial designou 37 sitios Patrimonio da Humanidade en Oceanía. Estes están en 14 países, coa maioría dos sitios situados en Australia. As tres primeiras inscricións da rexión, a Gran Barreira de Coral, o Parque Nacional de Kakadu e os Lagos Willandra, foron en 1981, tres anos despois da creación da lista. A rexión contén os tres sitios máis grandes do mundo: Área Protexida das Illas Phoenix, Papahānaumokuākea, e a Gran Barreira de Coral. Ademais, a Zona de natureza salvaxe de Tasmania é un dos dous únicos sitios que cumpren sete dos dez criterios para a súa inclusión na Lista do Patrimonio Mundial (o outro é o Monte Tai na China).
Cada ano, o Comité do Patrimonio Mundial pode inscribir novos sitios na lista ou eliminar sitios que xa non cumpran os criterios. A selección baséase en dez criterios: seis para o patrimonio cultural (I - VI) e catro para o patrimonio natural (VII - X). Algúns sitios, designados sitios mixtos, representan tanto patrimonio cultural como natural. En Oceanía hai 11 sitios culturais, 19 naturais e 7 mixtos. A UNESCO tamén pode especificar que un sitio esta en perigo, indicando "condicións que ameazan as propias características polas que un ben inscribiuse na Lista do Patrimonio Mundial". En 2013, o Comité engadiu Rennell Oriental á Lista do Patrimonio Mundial en Perigo debido á ameaza de actividades de talla de árbores para o valor universal excepcional do sitio. Lenda
A seguinte lista inclúe todos os sitios situados xeograficamente dentro de Oceanía, e está construída sen facer referencia ás divisións estatísticas da UNESCO. A lista comprende unha serie de sitios dos que o Estado parte está fóra a rexión, pero o propio sitio está situado en Oceanía, isto inclúe sitios pertencentes a Chile (Parque Nacional Rapa Nui), Francia (Lagoas de Nova Caledonia e Taputapuātea), o Reino Unido (illa Henderson) e os Estados Unidos (Parque Nacional dos Volcáns de Hawai, Papahānaumokuākea).
A táboa pódese ordenar por columna facendo clic na icona na parte superior da columna apropiada, de forma alfanumérica para as columnas de sitio, superficie e ano, por estado parte seguido da rexión para a columna Localización, e polo tipo de criterio seguido do país para a columna Criterios. Sitio: recibe o nome da designación oficial do Comité do Patrimonio Mundial.
Localización – ordenado por país, seguido da rexión a nivel rexional ou provincial. No caso de sitios multinacionais ou multirrexionais, os nomes están ordenados alfabeticamente.
Criterios – segundo a definición do Comité do Patrimonio Mundial.
Área – en hectáreas e acres, excluídas as zonas de amortecemento. Un valor de cero implica que a UNESCO non publicou ningún dato.
Ano: durante o cal o sitio inscribiuse na Lista do Patrimonio Mundial.
Descrición: información breve sobre o sitio. Ningún dos sitios desta lista esta clasificado como en perigo de extinción. En perigo Mapa dos sitios
Modelo: Update
Lista de mangas de Dragon Ball

Dragon Ball é un manga e anime, creado por Akira Toriyama. A seguir lístanse tódolos tomos, 42 na primeira edición (tankōbon) e 34 na segunda (kanzenban), que se publicaron no Xapón; cos capítulos, a data de edición xaponesa e o título de cada un deles. Capítulos
Majin Buu (447-517)
Dez anos despois (517-519)
Lista de marcas de automóbiles

Esta é unha lista das principais marcas de automóbiles xunto ao seu país de orixe: Estadounidenses
Buick
Cadillac
Chevrolet
Chrysler
Dodge
Ford e Mustang
General Motors
Hummer
Jeep
Lincoln
Leyland
Mustang (v. Ford)
Plymouth
Pontiac
Saturn Xaponesas
Acura
Honda
Isuzu
Lexus (de Toyota)
Mazda
Mitsubishi
Nissan
Subaru
Suzuki
Toyota Resto de Asia
Hyundai Motor Company - Kia Motors - SsangYong Motor Company - Oullim Motors - Bajaj - Tata e Telco - Brilliance e BYD - Perodua e Proton - Antigas marcas
Marcas que xa cesaron ou suspenderon a súa actividade.
Lista de mares lunares

Esta é unha listaxe dos maria (grandes e escuras chairas basálticas) da Lúa. Tamén se inclúe océanos e as súas variantes denominadas lacus, palus e sinus. O sistema de nomenclatura lunar moderna foi introducida no 1651 por Giovanni Batista Riccioli e o seu mapa da Lúa foi debuxado por Francesco Maria Grimaldi, ao que se lle dedicou o nome dun cráter. Mares e océanos
A rexión lunar Mare Desiderii (Mar dos Desexos), descuberta pola sonda Lúa 3 no lado oculto da Lúa, foi clasificada nun comezo como un mar lunar, pero a Unión Astronómica Internacional xa non a considera como tal. Unha parte dela é o actual Mare Ingenii. Anteriormente foron considerados maria:
Mare Parvum (''Mar Pequeno''), inmediatamente ó leste do cráter Inghirami.
Mare Incognitum (''Mar Descoñecido'').
Mare Novum (''Mar Novo''), ao nordeste do cráter Plutarch.
Mare Struve (''Mar de Struve''), cerca do cráter Messala. Lagos
Un conxunto de variantes son os lagos lunares ou lacus (termo latino para ''lago''), que son chairas máis pequenas de orixe semellante: Baías e pantanos
Outro conxunto de variantes son os sinus (termo latino para ''baía'') e palus (termo latino para ''pantano''). Algunhas fontes[quen? ] tamén listan o Palus Nebularum ("Pantano das Néboas"), en 38. 0, 4. 8﻿ (Palus Nebularum), mais esta designación aínda non foi recoñecida oficialmente pola UAI.
Lista de medallistas olímpicos galegos

Estes son os deportistas galegos que gañaron unha medalla nos Xogos Olímpicos de Verán. Os primeiros medallistas olímpico galegos foron Luis Otero Sánchez e Moncho Gil, que gañaron a medalla de prata coa selección de fútbol de España nos Xogos Olímpicos de 1920 en Anveres.
José Pedro Cea foi o primeiro galego en gañar unha medalla de ouro, a cal conseguiu coa selección de fútbol do Uruguai nos Xogos Olímpicos de 1924 en París. Tamara Echegoyen e Sofía Toro foron as primeiras mulleres galegas en conseguir unha medalla olímpica (e de ouro), na proba de vela Elliott 6m dos Xogos Olímpicos de 2012. Medallas por deporte
Xogos de Verán
Lista de megálitos de Galicia

Esta é unha lista de dolmens e mámoas de Galicia.
Lista de minerais

O que a continuación segue é unha lista de minerais, mineraloides e exemplares de orixe natural en orde alfabética.
Lista de misións á Lúa

Como parte da exploración humana da Lúa, emprendéronse numerosas misións espaciais para estudar o satélite da Terra. Canto ás aluaxes, Luna 2 da Unión Soviética foi a primeira nave espacial en alcanzar con éxito a súa superficie, impactando intencionadamente na Lúa o 13 de setembro de 1959. En 1966, Luna 9 foi a primeira nave espacial en aluar de xeito controlado, mentres que Luna 10 foi a primeira misión en entrar en órbita arredor da Lúa.
Entre 1968 e 1972 Estados Unidos levou a cabo misións tripuladas á Lúa como parte do programa Apollo. O Apollo 8 foi a primeira misión tripulada en entrar en órbita en decembro de 1968, seguida polo Apollo 10 en maio de 1969. Seis misións levaron o ser humano á superficie da Lúa, comezando polo Apollo 11 en xullo de 1969, durante a cal Neil Armstrong se converteu no primeiro ser humano en camiñar sobre a Lúa. O Apollo 13 tiña programado aluar, no entanto, a misión quedou limitada a un sobrevoo por mor dun defecto de funcionamento abordo da nave. As nove misións tripuladas regresaron a salvo á Terra.
Mentres os Estados Unidos se centraron nas misións tripuladas do programa Apollo, a Unión Soviética realizou misións non tripuladas despregando rovers que enviaron mostras á Terra. Lanzaron tres misións con rovers, das cales dúas tiveron éxito, e tentaron enviar de volta once voos con mostras, das cales tres tiveron éxito.
Realizaron misións á Lúas as seguintes nacións ou entidades (por orde cronolóxica): a Unión Soviética, os Estados Unidos de América, o Xapón, a Axencia Espacial Europea, a República Popular da China, a India, Luxemburgo e Israel. Ademais, cinco misións non dedicadas ó seu estudo visitaron a Lúa; catro naves espaciais pasaron ó seu carón para conseguir asistencia gravitacional e un radiotelescopio, a Explorer 49, situouse na órbita lunar co fin de utilizar a Lúa para bloquear as interferencias procedentes dos sinais de radio terrestres. Vindeiras misións
Descríbense a continuación algunhas misións futuras de exploración lunar programadas ou pospostas por diversas nacións ou organizacións.
Propostas pero pendentes de financiamento
Robotizadas
Foron propostas as seguintes misións espaciais robotizadas:
Lista de monarcas dos reinos cristiáns da Península Ibérica

Esta é a lista de monarcas dos reinos cristiáns da Península Ibérica, desde a caída do reino visigodo en 711 até a actualidade. Idade Media
Trala chegada musulmá no século VIII á península, mentres a España visigoda e Septimania foron tomadas polos exércitos musulmáns, en Galiza comezábase a conformación dun novo reino cristián. Posteriormente foron aparecendo novos reinos, xurdidos a partir dos núcleos cristiáns do norte peninsular. Cómpre ter en conta que estes reinos, a medida que acadaban vitorias ou conquistas, podían ir incorporando outros «reinos» musulmáns; por exemplo, o reino de Toledo ―incorporado ó de Castela―, o reino de Valencia ―incorporado ó de Aragón―, o reino do Algarve ―incorporado ó de Portugal― ou o reino de Granada.
Lista de montañas lunares

Esta é unha lista incompleta de montañas lunares. Montañas
Estas son montañas illadas, tamén chamadas macizos. Son chamadas Mons, polo nome latino dos montes. Cordilleiras
A lonxitude das cordilleiras é unha referencia aproximada á distancia entre os seus puntos extremos. No caso particular de Montes Cordillera e dos Montes Rook (en ambos os casos dispostos en forma de anel ao redor do Mare Orientale), consignouse a lonxitude das circunferencias que describen.
As alturas non son consistentes en toda a literatura. Na década de 1960 o Exército estadounidense usou unha elevación relativa (posición do nivel cero) de 1. 737. 988 metros desde o centro lunar. Na década de 1970, a Axencia de Mapeo de Defensa usou unha posición relativa de 1. 730. 000 metros e a misión Clementine, usou unha de 1. 737. 400 metros. Punto máis alto da Lúa
O Punto máis alto da Lúa (denominado Selenean summit en inglés), alcanza unha cota de 10. 786 m por encima da superficie media da Lúa. Está localizado no sector nororiental do brocal do cráter Engel'gardt, polo que curiosamente non coincide con ningunha formación designada como montaña. Foi estabelecido polo equipo de científicos da misión LRO en 2010.
Lista de montes de España

Os sistemas montañosos de España son moi numerosos e ocupan case a metade do territorio nacional. Os Pireneos (no límite nordés do país) e os Sistemas Béticos (no sueste) son as cordilleiras máis elevadas e sitúanse fóra da Meseta Central. Rodeando esta, está a Cordilleira Cantábrica no norte, o Sistema Ibérico no leste, e Serra Morena no sur. Dentro da Meseta Central está o Sistema Central e os Montes de Toledo. Salienta tamén o relevo insular das Illas Canarias, que conforma un verdadeiro complexo montañoso de orixe volcánica que xorde desde os fondos oceánicos. Neste sentido habería que citar á illa de Tenerife, onde hai varios tresmiles.
A continuación ofrécese unha lista de montañas de España ordenadas por altura, segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.
Lista de monumentos da provincia da Coruña

Esta é unha lista dos monumentos da provincia de Coruña que están declarados, de forma definitiva, como BIC polo Ministerio de Cultura ou pola Xunta de Galicia.
Lista de monumentos da provincia de Lugo

Esta é unha lista dos monumentos da provincia de Lugo que están declarados como BIC polo Ministerio de Cultura ou pola Xunta de Galicia.
Lista de monumentos da provincia de Ourense

Esta é unha lista dos monumentos da provincia de Ourense que están declarados como BIC polo Ministerio de Cultura ou pola Xunta de Galicia.
Lista de monumentos da provincia de Pontevedra

Esta é unha lista dos monumentos da provincia de Pontevedra que están declarados como BIC polo Ministerio de Cultura ou pola Xunta de Galicia.
Lista de municipios de Austria con vieiras no escudo

Este artigo contén a lista dos escudos municipais con representación de vieiras en Austria. A lista inclúe os brasóns oficiais municipais de Austria con representacións dunha cuncha heráldica dunha ou varias vieiras (dúas especies moi relacionadas, ambas pertencentes ao xénero Pecten). En lingua alemá muschel significa bivalvo e Jakobsmuschel (vieira) remite a Santiago, patrón dos peregrinos. A cuncha representa especialmente a peregrinación do Camiño de Santiago. Os camiñantes da Idade Media que chegaban desde diversos puntos de Europa utilizaban a vieira para sacar auga dos ríos e fontes; un costume estendido era o de continuar até Fisterra ou outras vilas costeiras para recoller unha cuncha do mar. Levada como sinal de peregrinación na banda do sombreiro ou no cinto, a vieira era máis que un recordo, ao regresar a casa era garantía do respecto pola viaxe feita.
Lista de municipios de Bélxica con vieiras no escudo

Este artigo contén a lista dos escudos municipais con representación de vieiras en Bélxica.
Esta lista inclúe os brasóns oficiais municipais de Bélxica con representacións dunha ou varias vieiras (dúas especies de bivalvos moi relacionadas, ambas pertencentes ao xénero Pecten). A cuncha fai referencia a Santiago, por iso a tamén é coñecida como o símbolo dos peregrinos, especialmente da peregrinación do Camiño de Santiago. Os peregrinos da Idade Media utilizaban a vieira para sacar auga dos ríos e fontes; un costume estendido era o de continuar até ao Cabo Fisterra ou outras vilas costeiras para recoller unha vieira do mar. Levada como sinal de peregrinación na banda do sombreiro ou no cinto, a cuncha era máis que un recordo, ao regresar a casa era garantía do respecto pola viaxe feita.