Bandeira de Belarús

A bandeira de Belarús (en belaruso: Сцяг Беларусі, Sciah Bielarusi; en ruso: Флаг Беларуси, Flag Belarusi) foi adoptada oficialmente o 7 de xuño de 1995, tras os resultados do plebiscito realizado o mes anterior. O deseño desta bandeira corresponde a unha modificación á bandeira que empregou a República Socialista Soviética de Belarús entre 1951 e 1991, ano no que se proclamou a independencia de Belarús e estableceuse unha bandeira. A bandeira independentista foi abolida en 1995, mais segue sendo usada por grupos opositores ao goberno belaruso de Aliaksandr Lukašenka, que ademais consideran o devandito plebiscito como ilegal. Deseño
O sitio web oficial da Presidencia de Belarús define o deseño da bandeira do seguinte xeito: A cor vermella da bandeira representa o pasado histórico do país, por ser a cor usada polas milicias belarusas durante a batalla de Grünwald e do Exército Vermello que combateu na segunda guerra mundial. O verde representa o futuro esperanzador de Belarús e aos bosques do país. Xunto á hasta atópase un deseño decorativo creado en 1917 por Matrena Markevich e que é usado para adornar flores e plantas. Este motivo é tamén tecido para unhas toallas decorativas tradicionais coñecidas como rushniks. Este símbolo representa a cultura e a unidade do pobo belaruso. Historia
Primeira bandeira
En marzo de 1918, a República Nacional Belarusa adoptou oficialmente como bandeira unha composta por un pano branco e unha franxa lonxitudinal central de cor vermella. Este emblema, coñecido en belaruso como Бел-чырвона-белы сьцяг, inspirábase no escudo de armas do país (un cabaleiro branco sobre fondo vermello) que aludía ao nome do país: Rusia Branca ou Rutenia Branca.
Hai dúas teorías para explicar a orixe histórica desta bandeira: a primeira, é que o vermello empregado polos rusvos brancos para diferenciar as súas forzas dos principados de Kíiv e o de Moscovia, e a outra é que, tras a batalla de Grünwald, na que tropas aliadas belarusas, polacas e lituanas derrotaron á Orde Teutónica, un cabaleiro belaruso ferido ondeou unha venda sangrada como símbolo da vitoria.
Tras a anexión pola Unión Soviética en 1919, a bandeira foi usada polo goberno no exilio até 1925, pero con franxas negras enriba e debaixo da franxa vermella.
Bandeiras soviéticas
En 1919 constituíuse a República Socialista Soviética de Lituania-Belarús, que adoptou o 27 de febreiro dese ano como bandeira un pano vermello na proporción de 1: 2. Esta bandeira foi usada até o 27 de agosto dese mesmo ano, cando as tropas de Alemaña, a Tripla Entente, Polonia e Lituania controlaron a totalidade do territorio como resultado da primeira guerra mundial e a Guerra ruso-polaca.
Ese mesmo ano foi creada a RSS de Belarús que utilizou a mesma bandeira da RSS anterior, pero agregando as siglas ССРБ (RSSB no alfabeto cirílico) en cor dourada sobre o cantón. En 1937 engadiuse ao cantón sobre as letras o símbolo da fouce, mentres que as letras (agora como БССР) mudaron a súa tipografía. Este cambio mantívose até os anos 1940 no que foron eliminadas a fouce e mailo martelo, en tanto que as letras regresaron á súa tipografía previa, e o cantón foi marcado cun delgado bordo dourado.
O 25 de decembro de 1951 adoptouse unha bandeira semellante á actual. As únicas diferenzas eran a inclusión do emblema da bandeira da Unión Soviética (a estrela vermella xunto á fouce e o martelo) e que o bordo decorado estaba co vermello e branco investido a como é utilizado na actualidade. Xeralmente, o emblema no cantón non era mostrado no reverso da bandeira.
Independencia
Tras a independencia de Belarús, en 1991, foi retomada como bandeira nacional o deseño albivermello de 1918. O goberno de Aliaksandr Lukašenka tratou de modificar a bandeira en 1993 pero non tivo apoio parlamentario. Con todo, en 1995 logrou convocar un plebiscito o 14 de maio, no que se debateu sobre o uso dunha nova bandeira e escudo de armas, a readopción do ruso como idioma oficial e a integración económica coa Federación Rusa.
Lukašenka fixo unha proposta orixinal dunha bandeira de cor vermella con franxas verdes delgadas como terminacións nos extremos superiores e inferiores do pano. Con todo, finalmente foi presentada unha proposta baseada na bandeira do período soviético. Un 64, 7% dos belarusos participaron na votación, dos cales o 75, 1% dos votos aprobou a proposta, do mesmo xeito cás outras consultas do referendo.
No entanto, grupos opositores aínda erguen serias dúbidas con respecto á legalidade da votación. Segundo o sitio web (desactivado na actualidade) Savva-la-belle: "o referendo foi inconstitucional e as súas propostas foron presentadas tendenciosamente. " Doutra banda, o número de votos co que foi aprobado (equivalente ao 48, 6% do electorado) tamén provocou críticas. Segundo os detractores do goberno, o proxecto viola a Constitución, pois non sería aprobada pola maioría da poboación.
A oposición, que considera a bandeira actual como bandeira de facto por mor das irregularidades rexistradas durante o proceso electivo, emprega como símbolo a bandeira de 1918 durante as súas protestas, o que provocou a súa prohibición polo goberno de Lukašenka. Segundo un informe das Nacións Unidas en 2003, Lukašenka consideraría esta bandeira como símbolo do fascismo debido á súa utilización por membros da BKA, un exército de voluntarios que apoiaron ás SS alemás durante a segunda guerra mundial.