Luciano Fariña Couto

Luciano Fariña Couto, nado en Cambados o 13 de xaneiro de 1916 e finado en Pontevedra o 9 de decembro de 2011, foi un funcionario e profesor galego. Traxectoria
Formou parte do Seminario de Estudos Galegos, onde ingresou como membro en febreiro de 1933 coa lectura de ingreso, publicada despois na revista Nós, contando coa colabaración de Xurxo Lorenzo Fernández, baixo o título Tres estacións de arte rupestre da serra do Leboreiro. Foi presidente da Juventud de Acción Católica de Cambados entre os anos 1933 e 1942.
Tras principiar os estudos en 1932 na Universidade de Santiago de Compostela, licenciousue en Filosofía e Letras pola Universidade de Valladolid en 1940 e en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1955, nesta última doutorouse coa tese La legislación de los sínodos diocesanos de Orense en los siglos XV y XVI, sobre los sacramentos del bautismo, penitencia, eucaristía y matrimonio baixo a dirección de Paulino Pedret en 1964, completando previamente os estudos de Graduado Social en 1951 e mais os de Perito Mercantil no ano 1956.
Incorporouse a filas durante a guerra civil española en Valladolid no ano 1937, serviu como administrativo no sanatorio antituberculoso da FET y de las JONS Onésimo Redondo de Valladolid, dirixido polo médico galego Luís de Castro García.
Dedicouse á docencia, comezando esta actividade no ano 1940, dando clases en diferentes institutos de ensino secundario de Galicia, así como profesor axudante na Universidade de Santiago de Compostela durante a década de 1960.
Accedeu ó corpo técnico do Instituto Nacional de Previsión (INP) en 1945, primeiro con destino en Madrid, o ano seguinte en Barcelona, para trasladarse a Ourense en 1947, onde se reencontrou cos membros do Seminario de Estudos Galegos, en 1962 a Santiago de Compostela e no ano 1966 á Coruña. En 1972 foi nomeado administrador de Institucións sanitarias en Pontevedra dependente da Delegación provincial do INP. Como membro da Falange, foi nomeado subxefe provincial do Movimiento Nacional en Ourense no ano 1958, cesou un ano despois, asumindo o posto de director do Taller-Escuela Sindical de Formación Profesional 12 de Octubre de Ourense. Foi tamén concelleiro entre os anos 1960 e 1962 no concello de Ourense. Vida persoal
Fillo de Luis Fariña Gómez, procurador dos tribunais, foi irmán de Luís Fariña Couto. Casou con Francisca Busto Rodríguez en 1945 e foi o pai de Luciano e Francisco Fariña Busto. Obra
Heráldica
O libro da heráldica galega: catalogación arqueolóxica e artística de Galicia do Museo de Pontevedra. A Coruña: Fundación Pedro Barrié de la Maza. 2001. ISBN 84-89748-92-6.
Obras colecctivas
"Cruces y crucifijos románicos en Galicia" (PDF). XIX Ruta Cicloturística del Románico-Internacional: (4 febrero-17 junio 2001). José Antonio Rodríguez Mouriño (coord. ). 2001. pp. 167–169. ISBN 84-931302-2-2. "Los templarios en Galicia" (PDF). XVIII Ruta Cicloturística del Románico-Internacional: (6 febrero-17 junio 2000). José Antonio Rodríguez Mouriño (dir. ). 1999. pp. 147–154. ISBN 84-920484-9-2. "El calzado en los siglos del románico" (PDF). XVI Ruta Cicloturística del Románico-Internacional: conmemorativo del noveno centenario del cister / Ruta Cicloturística del Románico. 1997. pp. 107–108. ISBN 84-920484-5-X.
Artigos
"Notas sobre heráldica y genealogía de algunos linajes del Ribeiro de Avia". Boletín Avriense 23: 255-287. 1993. ISSN 0210-8445. "Notas sobre motivos ornamentales visigóticos: el ladrillo con relieves" (PDF). Boletín del Seminario de Estudios de Arte y Arqueología: BSAA 6: 205–210. 1939-1940. ISSN 0210-9573. Xurxo Lorenzo Fernández (coautor) (1933). "Tres estacións de arte rupestre da Serra do Leboreiro". Nós (Ano XV, nº: 115): 124–132.