Macedonia (terminoloxía)

Macedonia é un termo que foi fonte de confusión e de debate debido a que se usou para designar, ao longo do tempo, múltiplas e diversas áreas xeográficas, políticas, históricas, lingüísticas e demográficas. Os grupos étnicos que viven na zona denominaron da mesma maneira a diversas entidades e de diferentes formas a unha única entidade, o que xerou, e xera, problemas tanto para os seus habitantes como para os estranxeiros.
Historicamente, a rexión estivo marcada polos continuos cambios políticos na historia da península Balcánica. En canto á xeografía, non existe unha definición clara dos límites da rexión e os nomes das súas subdivisións non son aceptadas nin por académicos nin polos seus propios habitantes. No caso da demografía, na zona habitan principalmente catro grupos étnicos, tres dos cales se autodefinen como "macedonios": un grupo sudeslavo, que o fai a nivel nacional, e un búlgaro e outro grego, que o fan a nivel rexional. Lingüisticamente, os nomes e orixes das linguas faladas na zona son tema de gran controversia, mentres que no mundo político, o uso do nome de Macedonia xerou incluso unha intensa disputa diplomática entre os estados de Grecia e Macedonia do Norte, conflito que se mantén sen solución definitiva a pesar da intervención das Nacións Unidas. Etimoloxía
Existen tres teorías sobre a orixe do nome "Macedonia". De acordo coa mitoloxía grega, Macedón era o nome do xefe da tribo que se asentaría na rexión e que fundaría o Reino de Macedonia. Segundo Heródoto, os makednoí eran unha tribo doria.
O nome tamén podería derivar do adxectivo μακεδνός (makednós), que significa "alto", e que usou Homero para designar unha árbore na Odisea, e que segundo o gramático Hesiquio de Alexandría sería unha palabra do dórico que significaría "grande" ou "pesado". Comunmente crese que tanto os macedonios como os seus antecesores makednoí eran considerados persoas de grande estatura. Unha terceira hipótese suxire que o nome makedónes significaría "habitantes das terras altas", de acordo cun antigo termo do antigo idioma macedonio, μακι-κεδόνες (maki-kedónes, "do alto planeta"). A World Book Encyclopedia acepta esta teoría, pero baseada no termo grego makednós que se referiría ás altas montañas da zona. Macedonia na historia
Época antiga
O antigo Reino de Macedonia, que existiu entre os séculos VII a. C. e II a. C. , foi o primeiro Estado que se asentou na rexión xeográfica homónima. As súas fronteiras eran máis ou menos constantes, aínda que non está claro se certas zonas interiores, como Lincestis, formaban parte do reino en si ou eran estados independentes en constante loita contra os reis macedonios.
Durante o reinado de Filipo II, Macedonia expandiuse considerabelmente, incluíndo a zona da península Calcídica e territorios ao norte en dirección ao río Danubio. Filipo terminou gobernando sobre gran parte de Grecia e o seu reino expandiríase muito máis cando o seu fillo, Alexandre o Grande, o converteu nun imperio que gobernou gran parte do mundo coñecido até o momento.
Coa morte de Alexadre, Macedonia volveu ser un pequeno reino debido a que o Imperio se dividiu en varios estados. Tras a súa conquista polos romanos nas chamadas Guerras Macedónicas, o Senado Romano estableceu a provincia de Macedonia, cuxa extensión variou ao longo dos séculos e, a partir do emperador Constantino, formou a Diocese de Macedonia, que era parte da Prefectura de Illyricum.
Cando a rexión pasou a ser parte do Imperio bizantino, o thema establecido baixo o mesmo nome estaba situado nunha zona moito máis ao oriente, excluíndo a Calcídica e mesmo a zona de Tesalónica.
Posteriormente, o Imperio Otomán, que gobernou o territorio até o século XIX nunca tivo en dita zona unha unidade administrativa co nome de Macedonia.
As entidades políticas que algunha vez levaron o nome "Macedonia" durante a antigüidade son: O antigo Reino de Macedonia, que se estendeu pola parte máis setentrional da Antiga Grecia. Limitaba ao oeste con reino de Epiro e ao leste coa rexión de Tracia. Gran parte do seu territorio encontraríase actualmente en Grecia. O primeiro estado apareceu aproximadamente a comezos do século VII a. C. e alcanzou a súa época de gloria durante o reinado de Alexandre o Grande, que conquistou gran parte do mundo coñecido cara ao leste até a súa temperá morte en 323 a. C.
O reino mantívose cunha moito menor extensión até que foi dividido en catro repúblicas por Roma no ano 168 a. C. Os romanos estableceron dúas unidades administrativas co nome de "Macedonia", ambas con diferentes características:
A Provincia de Macedonia, que foi creada en 146 a. C. As súas fronteiras variaron durante o paso do tempo, pero en xeral se estendía até chegar ao mar Adriático polo oeste. Diocleciano dividiuna en Macedonia prima e Macedonia salutaris.
E Diocese de Macedonia, organizada aproximadamente no ano 300, aínda que con certeza durante o goberno de Constantino I o Grande. Ademais das dúas provincias macedonias, incluíuse nela as de Epirus vetus, Epirus nova, Tesalia, Achaea (Acaia) e incluso Creta, polo que comprendía case toda a Grecia moderna e Albania. A diocese deixaría de existir cando o Imperio romano perdeu o control da zona durante o século VII.
O Imperio bizantino organizou no ano 800 o thema de Macedonia, por mandato da emperatriz Irene. Esta entidade creouse como unha escisión do thema de Estrimón, incorporando a zona de Adrianópolis, Hebros e parte da costa do mar de Mármara. Esta unidade administrativa abarcou unha rexión máis ao oriente de onde se localizaba orixinalmente o antigo reino macedonio, o cal formaba parte do thema de Tesalónica. Xoán I Tzimisces substituíu o thema de Macedonia polo ducado de Adrianópolis, no que incluíu gran parte das súas conquistas en Bulgaria.
A dinastía Macedónica do Imperio bizantino leva este nome debido ao seu fundador, Basilio I. Segundo a tradición, Basilio nacera no thema de Macedonia, aínda que estudos actuais indican que era de orixe armenia.
Macedonia formou parte do Imperio Otomán durante máis de cinco séculos, pero nunca conformou ningunha subdivisión deste. Porén, a rexión da Turquía europea situada entre Tesalia e Serbia seguiu sendo coñecida como "Macedonia" o que, de acordo con diversos académicos, correspondería á definición da rexión máis utilizada actualmente.
Cando en 1904 gran parte do seu territorio foi posto baixo administración internacional, Macedonia estaba dividida entre os distritos de Tesalónica, Monastir, Üsküb, Kosovo, Drama e Serrai. Entre 1912 e 1913, a rexión foi repartida entre os estados independentes balcánicos tras a súa vitoria sobre os otománs na Primeira Guerra Balcánica. As fronteiras entre Grecia, Serbia e Bulgaria terminarían de definirse despois da Segunda Guerra Balcánica e a primeira guerra mundial, e son esencialmente as existentes no día de hoxe.
Macedonia contemporánea
Desde o inicio da Guerra de independencia de Grecia, o goberno provisional de dito país reclamou Macedonia como parte do territorio nacional grego pero, segundo o tratado de Constantinopla de 1832 que definiu as fronteiras tras a súa independencia do Imperio Otomán, o límite norte do país estaba na liña Arta – Volos, deixando fóra a Macedonia. Cando o Imperio Otomán comezou a disgregarse, Macedonia foi reclamada por todos os membros da denominada Liga Balcánica (Serbia, Montenegro, Grecia e Bulgaria) e tamén por Romanía. De acordo ao tratado de San Stefano que puxo fin á Guerra Ruso-Turca de 1877-1878, toda a rexión macedonia foi incluída en Bulgaria, a excepción da zona de Tesalónica. Porén, o Congreso de Berlín de 1878 devoleu gran parte da rexión ao Imperio turco.
En 1912 comezou a Primeira Guerra Balcánica cando os exércitos da Liga Balcánica invadiron e ocuparon o territorio macedonio. Tras a vitoria sobre os turcos, os membros da Liga tiveron diferenzas a causa da repartición do territorio conquistado, o que levou ao estalido da Segunda Guerra Balcánica. Como resultado desta última contenda, o indefinido territorio de Macedonia foi dividido entre Grecia, Bulgaria e Serbia, que estableceron as súas fronteiras definitivas en 1913 no Tratado de Bucarest, as cales mantéñense esencialmente até a actualidade.
As entidades políticas que existiron ou existen durante este período de tempo co nome de "Macedonia" son as seguintes: Macedonia, unha rexión composta por tres periferias no norte de Grecia, incorporadas en 1913 como resultado das Guerras Balcánicas.
Macedonia, un dos estados que integraron a República Federal Socialista de Iugoslavia, establecida en 1946. Desde esa data denominouse sucesivamente, e de forma oficial, "República Popular de Macedonia", desde 1963, "República Socialista de Macedonia" e finalmente, desde a caída do comunismo, "República de Macedonia".
Macedonia, estado soberano actual. Macedonia na xeografía
Macedonia (como un termo xeográfico actual) refírese en xeral a unha rexión da península Balcánica, no sur de Europa, que comprende entre 60000 e 70000 km2. Aínda que non existe ningunha definición oficial por parte de ningunha organización internacional ou estado, nalgúns contextos a rexión aparece delimitada polas concas dos ríos Haliacmón, Vardar e Estrimón e as chairas próximas a Tesalónica e Serrai.
Nun contexto histórico a rexión presentou notábeis variacións nas súas fronteiras ao longo dos Balcáns, despois de que os seus límites foran definidos xeralmente de acordo coas necesidades administrativas dos seus conquistadores. Durante a dominación otomán, que durou cinco séculos, Macedonia non foi unha división administrativa, como quedou dito. O xeógrafo H. R. Wilkinson afirma que se ben a rexión "desafía definicións", a maioría dos cartógrafos están de acordo "na súa situación xeral". Macedonia xa estaba bastante ben definida contra 1897, cando William Ewart Gladstone propuxo unha "Macedonia para os macedonios", na que se incluía implicitamente a todos os habitantes da rexión, sen importar a súa etnia, pero as diferentes nacións balcánicas comezarían a proclamar os seus dereitos despois da sinatura do Tratado de San Stefano de 1878 e logo da súa revisión no Congreso de Berlín.
Varios mapas etnográficos elaboráronse durante este período de controversia; moitos deles difiren principalmente nas zonas designadas para cada nacionalidade dentro de Macedonia. Isto debeuse en parte ao resultado das diferentes alternativas para a definición: aos habitantes de Macedonia podían asignárselles diferentes nacionalidades dependendo de se a clasificación se realizaba baseándose na relixión, na ascendencia, no idioma, na identidade ou por decisión persoal.
Ademais, os censos otománs que tomaban como base a relixión eran adoito malinterpretados; a ascendencia ou raza eran definidas sobre todo mediante conxecturas; os habitantes da rexión podían falar máis dunha lingua, por exemplo, unha na súa casa e outra fóra dela e, por outro lado, os diversos dialectos podían ser definidos como derivacións de diversas linguas (por exemplo, serbio, macedonio ou búlgaro).
Os mapas tamén difiren nos límites asignados a Macedonia. As únicas fronteiras indiscutíbeis eran o mar Exeo polo sur e as fronteiras de Serbia e Bulgaria anteriores a 1885; se Macedonia limitaba cos territorios da Serbia medieval, Albania ou Tracia (partes da Rumelia otomá) ten sido orixe de debate. Algúns etnógrafos, como o grego Cleanthes Nicolaides, o austríaco Meinhard e o búlgaro Vasil Kǎnčev, aceptaron como fronteira as montañas Šar e as de Crna Gora, tal como o facían algúns estudosos anteriores a 1878; porén, algúns especialistas como o serbio Gopčevič estableceron unha liña moito máis ao sur, deixando toda a rexión entre Skopje e Strumica na "Vella Serbia", noción que foi apoiada por algúns xeógrafos modernos de Grecia.
Ademais, algúns mapas varían nalgúns detalles, especialmente respecto a que cidades e localidades eran ou non macedonias. Un mapa italiano inclúe a Prizren, mentres que Nicolaides e Meinhard trazaron os seus límites xusto ao sur. Cara ao sur e o oeste, Grevená, Korçë e Konitsa varían en diversos mapas, mentres carta ao leste, usualmente a liñaa toma o curso do río Mesta cara ao norte, aínda que nun mapa dun xeógrafo alemán a liña se encontra moito máis cara occidente, excluíndo por exemplo a Bansko e Nevrokop.
Subrexións
A rexión de Macedonia divídese comunmente en tres grandes rexións e dúas menores, especialmente na discusión da chamada "cuestión macedonia". Aínda que estes termos son utilizados por académicos neutrais, foron adoptados pola literatura de carácter irredentista. Macedonia do Exeo, que corresponde á parte meridional de Macedonia e que está baixo administración de Grecia, cunha superficie aproximada de 34231 km². O seu nome deriva da súa proximidade ao mar Exeo.
Macedonia de Pirin, que corresponde á parte máis oriental de Macedonia e que corresponde á actual provincia de Blagoevgrado en Bulgaria, cunha superficie de 6449 km². O seu nome deriva das montañas de Pirin, situadas no territorio.
Macedonia do Vardar, que corresponde á parte setentrional de Macedonia e integra a República de Macedonia, cunha superficie de 25333 km². O seu nome provén do río Vardar, que atravesa o país.
Ademais destas tres grandes subrexións, hai dúas pequenas rexións en Albania e Serbia que se consideran parte de Macedonia, principalmente por irredentistas e non por académicos. Mala Prespa e Golo Bardo, que corresponde a unha pequena zona situada no extremo occidental de Macedonia, actualmente en Albania. O territorio está preto do lago de Ohrid e inclúe parte dos distritos de Korçë, Pogradec e Devoll e, aínda que estes distritos teñen unha superficie total próxima aos 3000 km², a zona en cuestión é significativamente menor.
Gora e Prohor Pčinjski, que son pequenos territorios no norte de Macedonia e que forman parte de Serbia. O territorio corresponde basicamente ao municipio de Dragaš (de 435 km²), situado en Kosovo, e o mosteiro de Prohor Pčinjski. Macedonia na demografía
A rexión, tal como se definiu anteriormente, ten unha poboación próxima aos 5 millóns de habitantes. No caso das definicións de grupos étnicos, existe unha importante disputa por parte de dous grupos contemporáneos sobre o uso do termo macedonio. A poboación etnicamente macedonia da República de Macedonia identifícase como "macedonios" a nivel nacional, mentres que en Grecia, os habitantes da zona de Macedonia considéranse "macedonios" a nivel rexional e como "gregos" a nivel nacional. A diverxencia de uso entre ambos os grupos étnicos xerou unha variedade de denominacións para referirse a grupos homónimos.
En xeral, os grupos que se consideran como "macedonios", é dicir, como habitantes naturais da rexión, son os que se detallan a continuación.
Como grupo étnico, denomínase macedonios aos eslavos que forman a maioría da poboación da actual República de Macedonia. Segundo estatísticas do ano 2002, a poboación de macedonios étnicos dentro de dito estado era de 1297981 habitantes. Por outro lado, legalmente, macedonio é tamén todo nacional da República de Macedonia, sen importar as súas características étnicas nin a pertenza a algunha relixión. Porén, no preámbulo da súa constitución, faise especial distinción entre "o pobo macedonio" e "os albaneses, turcos, valacos, romaneses e outras nacionalidades que habitan na República de Macedonia", aos que se lles asegura "igualdade como ciudadáns". O ano 2002, a poboación total do país era de 2022547 habitantes, polo que os macedonios non étinicos cifrábanse en 724566 persoas.
Como grupo rexional de Grecia, os macedonios son as persoas de etnia grega que habitan ou proveñen do territorio de Macedonia, que constitúen case a totalidade da poboación de dita rexión. De acordo co censo de 2001, a poboación deste territorio era de 2625681 persoas. Coñécense tamén como antigos macedonios aos habitantes da Macedonia histórica, cuxos máximos gobernantes, Filipo II de Macedonia e Alexandre Magno se consideraban a si mesmos como gregos.
No caso de Bulgaria, "macedonio" é o xentilicio dos habitantes da rexión suroriental do país, que na súa maioría se identifican como búlgaros a nivel nacional e tamén étnico. En 2001, a poboación total da Macedonia búlgara era de 341245 habitantes, entre os que se contaban 3117 eslavomacedonios. Os macedonios búlgaros tamén poden autodenominarse como pirineiros (пиринци, pirintsi en lingua búlgara) para evitaren confusións con outras denominacións similares.
O termo "macedorromanés" úsase ás veces como un sinónimo de arromanés, individuo dun pobo que vive no sur dos Balcáns, entre o norte de Grecia, Bulgaria, a República de Macedonia e Albania e, como unha comunidade inmigrante, na Dobruxa Setentrional, Romanía. De acordo coa Ethnologue, a poboación total de arromaneses era, en 1993, de 306237 persoas. Este termo é o único que corresponde a un acrónimo utilizado tanto polos propios arromaneses como polos outros grupos étnicos. Cómpre destacar que en romanés, os arromaneses denomínanse "machedoni", a diferenza dos habitantes de Macedonia, que son coñecidos como "macedoneni".
Outro grupo étnico que habita a rexón de Macedonia son os albaneses, concentrados principalmente na República de Macedonia (nas zonas fronteirizas con Albania e Kosovo) e na subrexión albanesa de Macedonia, ao redor do lago de Ohrid. En 2002, os habitantes albaneses na República de Macedonia eran 509083, o 25, 2 % do total da poboación nacional.
En galego todos estes termos temos que utilizalos de acordo co contexto no que se usan, porque o Dicionario da Real Academia Galega só se define oficialmente macedonio -a, como adxectivo, "1. De Macedonia ou dos seus habitantes" e, como substantivo, "2. Persoa natural ou habitante de Macedonia",
sen máis indicacións.
Porén, o Gran dicionario Xerais da lingua especifica algo máis: macedonio -a, como adxectivo, "1. Relativo ou pertencente a Macedonia (Europa) ou ós seus habitantes; macedónico. 2. Relativo ó antigo imperio de Macedonia" e, como substantivo masculino, "3. Lingua falada na antiga Macedonia, relacionada cos dialectos gregos e con suposta orixe indoeuropea. 4. Lingua da actual Macedonia pertencente á familia eslava. "
Ademais, inclúe o "elemento de formación de palabras" macedo-, "que fai referencia a Macedonia ou ós Macedonios" e que emprega en tres termos: macedo-grego -a, adxectivo "relativo ou pertencente ó individuo e ó territorio de etnia macedonia que están baixo xurisdición grega"; macedo-romanés -esa, substantivo masculino (sic), "dialecto romanés falado no norte de Grecia, sur da antiga Iugoslavia, Bulgaria e Albania", e macedo-serbio -a, como adxectivo, "1. Relativo ó individuo e territorio macedonio que están baixo xurisdición serbia", e como adxectivo e substantivo, "2. Individuo pertencente á etnia macedonia que vive en territorio serbio". Macedonia na lingüística
Ao ser o idioma un dos elementos máis comunmente asociados á identidade nacional, as mesmas disputas existentes no plano da demografía pódense encontrar tamén na lingüística. Basicamente existen dous grandes debates sobre o uso da palabra "macedonio" para describir un fenómeno lingüístico, xa sexa un idioma o un dialecto.
Por un lado, as orixes do antigo idioma macedonio son incertas e non se puido determinar se corresponde a un dialecto grego próximo ao dórico ou ao eólico, unha lingua irmá do grego antigo, co que formaría un supergrupo lingüístico grecomacedonio ou helénico, ou se era unha lingua indoeuropea independente e próxima ao grego, ao tracio e ao frixio. A comunidade científica, a pesar das súas discrepancias, chegou ao acordo de que non existen evidencias suficientes para poderen determinar con certeza algunhas destas hipóteses, aínda que existe material dispoñíbel, como o léxico de Hesiquio de Alexandría.
Por outro lado, o idioma sudeslavo coñecido na actualidade como macedonio non ten ningunha relación co antigo idioma. Sobre esta lingua existen dúas disputas principais; a primeira corresponde á denominación desta, mentres que a segunda refírese a se este idioma é realmente distinto do idioma búlgaro ou non é máis que un dialecto, posición apoiada principalmente por grupos nacionalistas búlgaros, pero tamén por parte da poboación en xenal.
Na actualidade coñécese como macedonio tamén un dialecto da lingua grega moderna, mentres que o macedorromanés é unha das denominacións que recibe o idioma romance oriental falado polos arromaneses. Macedonia na política
Todas as controversias en termos xeográficos, lingüísticos e demográficos manifestáronse a nivel político internacional, especialmente tras a disolución de Iugoslavia a comezos dos anos 1990. Entre os novos estados formados a partir da antiga República Federal Socialista de Iugoslavia, a chamada República Socialista de Macedonia declarou a súa independencia, de forma pacífica, o 8 de setembro de 1991, co nome de República de Macedonia.
Porén, o uso deste nome, ao igual que a primeira bandeira de Macedonia do Norte, foi rexeitado pola República Helénica por considerar estes feitos unha usurpación dos símbolos da tradición cultural grega e sinal de irredentismo. En 1993, grazas á mediación da Organización das Nacións Unidas, ambos os países chegaron a un acordo provisorio para a utilización dos nomes de "República de Macedonia" en asuntos internos e de "Antiga República Iugoslava de Macedonia (ARIM)" a nivel internacional, deixando pendente unha solución definitiva. Porén, o acordo é criticado en ambos os países: en Grecia rexéitase que se aceptara un nome que contén a palabra "Macedonia", mentres que no novo estado exíxese o uso dun nome máis curto e identificativo.
Actualmente, Grecia utiliza oficialmente a denominación πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ou a súa abreviación ΠΓΔΜ, mentres que as Nacións Unidas refírense exclusivamente ao país como "Antiga República Iugoslava de Macedonia", ao igual que outras organizacións como a Unión Europea, a OTAN, o Fondo Monetario Internacional, a Organización Mundial do Comercio (OMC), o Comité Olímpico Internacional (COI), o Banco Mundial (BM), o Banco Europeo para a Reconstrución e o Desenvolvemento (BERD), a Organización para a Seguridade e a Cooperación en Europa (OSCE), a FIFA, e a FIBA, entre outros. Por outro lado, algúns países (entre ele Estados Unidos, Rusia e a República Popular Chinesa) utilizan a denominación constitucional do país.
Macedonia é tamén o nome dunha macrorrexión de Grecia, dividida en tres rexións: Macedonia Occidental, Macedonia Central e Macedonia Oriental e Tracia. Esta macrorrexión é administrada polo Ministerio de Macedonia e Tracia, e a súa capital é a cidade de Salónica, considerada como a capital conxunta do país (συμπρωτεύουσα, symprotévousa), en contraste con Atenas, a capital oficial.
Visión nacionalista eslavomacedonia
Macedonios eslavos de tendencias nacionalistas extremas expresaron desexos irredentistas aspirando a construír unha "Macedonia unida" xuntando á que eles chaman Macedonia do Exeo ou Macedonia exeica (actualmente en Grecia), a Macedonia de Pirin (en Bulgaria), a rexión de Mala Prespa e Golo Bardo (en Albania), e as de Gora e Prohor Pčinjski (en Serbia). Porén, en todas as zonas mencionadas anteriormente, as poboacións son na súa maioría grecomacedonios, búlgaros, albaneses e serbios, respectivamente. Algúns libros de texto escolares e publicacións gobernamentais da República de Macedonia consideran a dito país como parte dun territorio non completamente libre.
Loring M. Danforth, profesor de antropoloxía que traballou no Bates College dos Estados Unidos e que escribiu diversos artigos e libros sobre o nacionalismo na República de Macedonia, Grecia e Australia, mencionou: A constitución da República de Macedonia foi modificada en 1995 e non inclúe agora ningunha referencia sobre posíbeis reclamacións territoriais.
Visión nacionalista grega
O profesor Danforth describe, de igual forma, as posicións do nacionalismo grego: Nomes nas linguas da rexión
Macedonia Terminoloxía por grupos étnicos
Todas as controversias mencionadas anteriormente xeraron unha serie de denominacións por parte dos diferentes grupos en conflito. Aínda que algúns xurdiron, en principio, sen afán pexorativo, poen ser considerados como tales por parte dos ouros grupos. Ademais, tanto macedonios de orixe a grega coma eslava utilizan as formas derivadas da palabra "Macedonia" para describirse a si mesmos e utilizan outras denominacións para o grupo oposto. A isto súmanse as denominacións dos grupos extremistas con respecto á relación entre búlgaros e macedonios eslavos, tanto polos que negan calquera relación entre ambas as nacións como os nacionalistas búlgaros que a promoven. e que incluso reciben o apoio de extremistas helénicos. Ademais, tanto búlgaros coma macedonios eslavos néganse a recoñecer a autodeterminación das minorías eslavoparlantes de Grecia Setentrional, que se consideran comunmente como gregos.
Denominacións búlgaras
Gărkomani (Гъркомани), termo despectivo para referirse ás minorías eslavoparlantes da Macedonia grega que se identifican como gregos.
Macedonio, e as linguas eslavas de Grecia, son considerados dialectos do idioma búlgaro. Porén, o goberno de Bulgaria recoñece oficialmente o "idioma macedonio" como a lingua oficial da República de Macedonia.
Macedonismo (Македонизъм) refírese á ideoloxía que afirma que os habitantes eslavos de Macedonia son un grupo distinto dos búlgaros. Este termo ten unha connotación negativa, xa que moitos búlgaros afirman que estas correntes falsificaron a historia para poderen soster o seu punto de vista.
Macedonística (Македонистика) refírese ao estudo das orixes do idioma macedonio e a historia do seu pobo segundo o establecido por Iugoslavia e despois pola República de Macedonia. En xeral, a súa connotación ten o sentido dunha pseudociencia.
Macedonista (Македонист) refírese ás persoas que apoian as correntes do "macedonismo" e ten un sentido máis negativo que "nacionalista macedonio".
Antigo búlgaro (Старобългарски) é o nome dado o antigo eslavo eclesiástico. Cómpre destacar que os macedonios étnicos non denominan esta lingua como "antigo macedonio" senón que simplemente como "antigo eslavo".
Denominacións gregas
Macedonia (Μακεδονία) pode referirse á rexión administrativa ou á regxión xeográfica situada en Grecia, dependendo do contexto.
Macedonio (Μακεδόνας) é o nome dos habitantes da Macedonia grega.
Antigo macedonio (Αρχαίος Μακεδόνας) corresponde aos habitantes de Macedonia na Antigüidade, e ao seu idioma.
Eslavo macedonio, Macedonio eslávico ou Eslavomacedonio (Σλαβομακεδόνας, Σλαβομακεδονικά) corresponde á denominación das persoas etnicamente macedonias de orixe eslava e do idioma falado por estas.
República de Skopje (Δημοκρατία των Σκοπίων) corresponde á República de Macedonia. Outra denominación alternativa é a de Estado de Skopje (Κράτος των Σκοπίων) ou, por metonimia, simplemente Skopia (Σκόπια) debido á capital do país, Skopje.
Skopiano (Σκοπιανός, Σκοπιανικά) é outro nome utilizado para referirse aos habitantes da República de Macedonia ou ao idioma oficial de dito país.
Eslavófono (Σλαβόφωνος) é o nome para os gregos cuxa lingua é o idioma macedonio, pero tamén se estende para os búlgaros e os macedonios étnicos.
Bulgaroskopiano (Βουλγαροσκοπιανός) é un termo despectivo para referirse aos macedonios étnicos.
Termos macedonios étnicos
Macedonia (Македонија) pode referirse tanto á rexión de Macedonia como á República de Macedonia.
Macedonio (Македонци) utilízase tanto para denominar aos macedonios étnicos como aos habitantes da República de Macedonia.
Macedonia do Exeo ou Macedonia exeica (Егејска Македонија — Egejska Makedonija) refírese á rexión administrativa de Macedonia en Grecia.
Macedonia do Pirin (Пиринска Македонија — Pirinska Makedonija) refírese á provincia de Blagoevgrado, en Bulgaria.
Antigo macedonio (Старомакедонски) refírese ao antigo idioma macedonio.
Bugarashi (бугараши) ou bugarofili (бугарофили) son termos pexorativos para referirse aos habitantes da República de Macedonia que se autoidentifican como búlgaros ou teñen unha orientación probúlgara. Para os casos con respecto a Serbia, utilízanse srbomani (србомани) e srbofili (србофили) Egejci (Егејци) é a denominación para as persoas orixinarias da Macedonia grega.
Grkomani (гркомани) é un termo despectivo utilizado para denominar aos grupos eslavoparlantes que se identifican como gregos.