proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Tron

Tron é un filme estadounidense dirixido por Steven Lisberger que se estreou en 1982. Sinopse
Un hacker informático é dividido en moléculas e transportado ás entrañas dun ordenador no que un malvado programa controla tódolos aspectos do mundo virtual. Personaxes
Jeff Bridges como Kevin Flynn
Bruce Boxleitner como Alan Bradley
David Warner como Ed Dillinger
Cindy Morgan como Dr. Lora Baines
Barnard Hughes como Dr. Walter Gibbs
Dan Shor como Ram
Peter Jurasik como Crom Galardóns e nomeamentos
1982: 2 nomeamentos ó Oscar: Mellor vestiario e son.
Tron: Legacy

Tron: Legacy é un filme estadounidense dirixido por Joseph Kosinski que se estreou no 2010. Secuela do clásico de culto Tron de 1982. Sinopse
Cando Sam Flynn (Garrett Hedlund), un experto programador de 27 anos, investiga a desaparición do seu pai, Kevin Flynn (Jeff Bridges), atópase de súpeto inmerso nun perigoso e salvaxe mundo surrealista, un mundo paralelo onde o seu pai viviu durante 25 anos. Coa axuda de Quorra (Olivia Wilde), pai e fillo emprenden unha viaxe a vida ou morte, a través dun sofisticado universo cibernético. Personaxes
Garrett Hedlund como Sam Flynn
Owen Best como Sam Flynn con sete anos
Jeff Bridges como Kevin Flynn
Olivia Wilde como Quorra
Bruce Boxleitner como Alan Bradley
Michael Sheen como Castor/Zuse
James Frain como Jarvis
Beau Garrett como Gem
Daft Punk como DJs no local de Castor
Yaya DaCosta, Serinda Swan, e Elizabeth Mathis como as tres sereas
Steven Lisberger como Shaddix
Anis Cheurfa, un especialista que encarna ó guerreiro Rinzler
Jeffrey Nordling como Richard Mackey
Edie Mirman como Voz do Computador
Cillian Murphy aparece nun cameo sen creditar interpretando a Edward Dillinger, Jr.
Tronco (árbore)

O tronco ou toro é o talo principal das árbores e arbustos. Nas plantas, un tronco é un tipo de caule leñosa, resistente, cilíndrica ou cónica e tamén máis longa na base ca na cima, con ramificacións que se forman a partir de certa altura. Xusto debaixo da superficie do tronco (casca), a saiba da árbore, transporta os nutrientes minerais procedentes da terra. A árbore protexe esas canles mediante a casca; así e todo, plantas parasitas, insectos e fungos.
O tronco da maior parte das árbores adultas chega a aumentar uns 2, 5 cm por ano (o das sequoias xigantes, 8 cm), e medra cara a fóra, de xeito que se cortamos un tronco é posíbel ver os aneis concéntricos que o conforman. Contando eses aneis, sábese a idade que tiña a árbore.
Chámase toco á parte do tronco ou do talo que queda pegado á raíz, despois de cortar unha planta ou unha árbore.
Tronco de cono

O tronco de cono, cono truncado ou tronco de Garófalo é un volume de revolución xerado por un trapecio rectángulo ao tomar como eixe de xiro o lado perpendicular ás bases.
Un tronco de cono recto, de bases paralelas, é a porción de cono comprendido entre dous planos que cortan o cono e son perpendiculares ao seu eixe. Queda determinado polos radios das bases, r 1 {\displaystyle r_{1}\, } e r 2 {\displaystyle r_{2}\, }, a altura, h {\displaystyle h\, }, e a xeratriz, s {\displaystyle s\, }, entre os cales se cumpre a relación do teorema de Pitágoras: s 2
( r 1 − r 2 ) 2 + h 2 {\displaystyle s^{2}
\left(r_{1}-r_{2}\right)^{2}+h^{2}} A área lateral dun tronco de cono pódese calcular mediante a semisuma dos perímetros das bases, pola xeratriz: A L
2 π r 1 + 2 π r 22 s {\displaystyle A_{L}
{\frac {2\pi r_{1}+2\pi r_{2}}{2}}s} A L
π ( r 1 + r 2 ) s {\displaystyle A_{L}
\pi \left(r_{1}+r_{2}\right)s} A área dun tronco de cono, a cal é a área lateral máis a área das bases superior e inferior, pódese calcular mediante a fórmula: A
A 1 + A 2 + A L {\displaystyle A
A_{1}+A_{2}+A_{L}\, } A
π r 12 + π r 22 + π ( r 1 + r 2 ) s {\displaystyle A
\pi r_{1}^{2}+\pi r_{2}^{2}+\pi \left(r_{1}+r_{2}\right)s} A
π [ r 12 + r 22 + ( r 1 + r 2 ) s ] {\displaystyle A
\pi \left[r_{1}^{2}+r_{2}^{2}+(r_{1}+r_{2}\right)s]} O volume dun tronco de cono pódese calcular utilizando o produto entre a altura do tronco e a media heroniana da área das bases: V
h 3 ( A 1 + A 2 + A 1 A 2 ) {\displaystyle V
{\frac {h}{3}}\left(A_{1}+A_{2}+{\sqrt {A_{1}A_{2}}}\right)\, } V
h 3 ( π r 12 + π r 22 + π r 12 π r 22 ) {\displaystyle V
{\frac {h}{3}}\left(\pi r_{1}^{2}+\pi r_{2}^{2}+{\sqrt {\pi r_{1}^{2}\pi r_{2}^{2}}}\right)\, } V
h π 3 ( r 12 + r 22 + r 1 r 2 ) {\displaystyle V
{\frac {h\pi }{3}}(r_{1}^{2}+r_{2}^{2}+r_{1}r_{2})\, }
Trono (meteoroloxía)

O trono é o ruído que fan os raios cando atravesan o ar. A luz chámase lóstrego.
Durante unha treboada xéranse descargas eléctricas para equilibrar a diferenza de potencial entre a parte superior da nube (cargas positivas), a base da nube (cargas negativas) e o solo (carga positiva). A atmosfera funciona como illante entre a nube e o solo. Cando a enerxía envolvida nunha tormenta supera a resistencia do ar, xérase unha descarga entre os polos de carga oposta. Esta descarga caracterízase por un raio con temperaturas elevadas que aquecen o ar ó seu paso. O rápido aumento da presión e temperatura fan expandir violentamente o ar envolvente ao raio a velocidades superiores ás do son, xerándose unha onda de choque. O ribombar posterior a un trono débese ao eco da onda de choque nas altas capas da atmosfera e na xeografía envolvente.
Nas proximidades do punto de contacto do raio co chan rexístrase un nivel sonoro de 120 dB. A proximidade do trono pode producir xordeira temporal e até mesmo rotura da membrana do tímpano e, consecuentemente, xordeira permanente.
Trono (monarquía)

O trono é unha cadeira elevada na que se senta un soberano ou unha persoa de alta dignidade en certos actos solemnes.
Por extensión, é un símbolo da forma monárquica de goberno.
Troodon

Troodon (gr. "dente que fere"), é un xénero representado por unha única especie de dinosauro terópodo trodóntido, que viviu a finais do Período xeolóxico|período Cretáceo superior, fai aproximadamente entre 75 a 70 millóns de anos, no Campaniano e Mastrichtiano, no que hoxe é Norteamérica. Descuberto en 1855, é un dos primeiros dinosauros descuberto en América do Norte.
Troodontidae

Troodontidae é unha familia de dinosauros terópodos manirraptores, que viviron, probablemente, dende o Xurásico superior até o Cretáceo superior (hai aproximadamente 155 e 65 millóns de anos, dende o Kimeridgiano até o Mastrichtiano), no que hoxe é Asia e Norteamérica. Descrición
Os trodóntidos eran relativamente pequenos, presentaban patas longas e exhibían, do mesmo xeito cos dromeosáuridos, unha pouta curvada na segunda falanxe das extremidades posteriores. Sistemática
Troodontidae defínese como o clado máis inclusivo que contén o Troodon formosus (Leidy, 1856 ) pero non o Dromaeosaurus albertensis (Matthew & Brown, 1922), o Ornithomimus edmontonicus (Parks, 1933) e o Passer domesticus (Linneo, 1758).
Taxonomía
Familia Troodontidae
Borogovia
Byronosaurus
Elopteryx
Jinfengopteryx
Koparion?
Mei
Saurornithoides
Sinornithoides
Sinusonasus
Sinovenator
Tochisaurus
Troodon
Urbacodon
Tropaeolum majus

Tropaeolum majus é unha planta ornamental orixinaria de América, caduca, que se cultiva en parques e xardíns. Nas zonas de costa en España atópase asilvestrada. É unha planta anual, lampiña, suculenta e estendida. Existen numerosas variedades con flores vermellas, alaranxadas ou amarelas, o cáliz ten cinco sépalos e a corola cinco pétalos desiguais. As flores e as follas teñen un sabor picante similar ao do Lepidium sativum. Descrición
Son plantas rubideiras ou rastreiras anuais. Follas suborbiculares, que alcanzan un tamaño de 3–10 cm de diámetro, glabras, enteiras ou coas marxes unduladas, peltadas; pecíolos 15–20 cm de longo. Pedúnculos 10–20 cm de longo; sépalos 15–18 mm de longo e 8–9 mm de ancho, verde-amarelados, esporón 25–35 mm de longo; pétalos enteiros ou ondulados, amarelos a vermellos con liñas e puntos amarelos a morados, os superiores cuneados, 30–40 mm de longo, os inferiores 15–20 mm de longo e de ancho, con uña 12–15 mm de longo, ciliada. Carpelos de 10 mm de longo cando en froito, con costelas rugosas. Historia
O termo tropaeolum deriva do grego Τροπαιον, ou pequeno trofeo, debido á disposición das súas follas e flores. Os xesuítas introduciron a planta a Europa no século XVI, dando constancia da súa utilización culinaria, tanto das súas follas como das súas flores. Denominábase mastuerzo de las Indias, berro del Perú ou de los jesuítas. O botánico Dodoens cultivouna no seu xardín en 1600.
Nos altiplanos de Bolivia e na área andina en xeral, existe a especie Tropaeolum tuberosum, que ten uns tubérculos do tamaño dunha castaña, unhas flores de bela cor carmesí, cuxa altura non excede os 50 cm. Estes tubérculos teñen un sabor áspero moi acentuado. Nestes países é un alimento bastante consumido. O Tropaeolum tamén é coñecido como texao e é a flor símbolo da cidade de Arequipa, no sur do Perú. Taxonomía
Tropaeolum majus foi descrita por Carl von Linné e publicada en Species Plantarum 1: 345. 1753. Etimoloxía Tropaeolum: nome xenérico nomeado por Linneo, que deriva do grego tropaion e do latín tropaeum de "trofeo", pola maneira en que crece a planta, sobre un soporte. lembrando un trofeo clásico con escudos e cascos de ouro como as que colgaban como un signo da vitoria nun campo de batalla.
majus: epíteto latíno que significa "o máis grande". Sinonimia Cardamindum majus Moench
Nasturtium indicum Garsault
Tropaeolum pinnatum Andrews
Tropaeolum quinquelobum Bergius
Trophaeum majus (L. ) Kuntze
Tropical Rainfall Measuring Mission

Tropical Rainfall Measuring Mission, máis coñecido polo seu acrónimo TRMM, foi un satélite artificial colaboración da NASA e da NASDA xaponesa lanzado nun foguete H-II desde o Centro Espacial de Tanegashima o 27 de novembro de 1997. Características
A misión de TRMM foi estudar as precipitacións das zonas tropicais e subtropicais, un dos factores máis importantes e menos coñecido do sistema climático terrestre debido ao calor latente que libera.
A nave estabilizábase nos tres eixos e dispoñía de dous paneis solares que lle proporcionaban ata 1100 vatios de potencia. Levaba os seguintes instrumentos a bordo: Clouds and the Earth's Radiant Energy System (CERES): un radiómetro pasivo de banda ancha con tres bandas espectrais (do visible ao infravermello) para medir o balance enerxético da Terra e a radiación da atmosfera desde a parte superior ata a superficie.
Lightning Imaging Sensor (LIS): telescopio óptico con sistema de filtrado para estudar a distribución e variabilidade dos relampos, tanto os producidos entre as nubes como entre as nubes e o solo.
Precipitation Radar (PR): o primeiro radar para detección de chuvia enviado ao espazo. Era capaz de obter datos da estrutura tridimensional da chuvia, medir a súa cantidade e foi usado para mellorar a preción do instrumento TMI.
TRMM Microwave Imager(TMI): radiómetro microondas multicanal para obter datos da chuvia sobre os océanos. Xunto co PR obtivo o conxunto de datos máis importantes da misión.
Visible Infrared Scanner (VIRS): radiómetro pasivo para medir a irradiancia en cinco bandas espectrais, do visible ao infravermello.
As operacións con TRMM cesaron o 8 de abril de 2015, tras esgotar o satélite todo o seu propelente. Reentrou na atmosfera o 16 de xuño dese mesmo ano. En 2014 lanzouse Global Precipitation Measurement, que continuou o traballo de TRMM.
Tropicos

Tropicos é unha base de datos de botánica que contén información taxonómica das plantas, principalmente da ecozona neotropical (América Central e América do Sur). É mantido polo Xardín Botánico de Missouri e foi estabelecido hai 25 anos. A base de datos contén imaxes e datos taxonómicos e bibliográficos de máis que 4, 2 millóns de especies de plantas. Ademais, contén datos de 49. 000 publicacións científicas. A base de datos pode ser consultada en inglés, francés, e español. Os rexistros máis antigos na base de datos son de 1703.
Tropo

Un tropo ou figura de significación é unha figura estilística de carácter semántico mediante a que unha palabra toma un significado que non é o seu propio.
Son tropos a metáfora, o símil, a alegoría, a metonimia ou sinécdoque, a antonomasia, a prosopopea, a lítote, o sarcasmo, o oxímoro, o paradoxo, a silepse ou diloxía, a hipérbole, a sinestesia, a antífrase, a antítese, a ironía, o símbolo.
Tropopausa

A tropopausa marca o límite entre a troposfera e a estratosfera. Marca o límite superior da troposfera, sobre a cal a temperatura se mantén constante antes de comezar novamente a aumentar sobre os 20 km. Esta situación térmica evita a convección do aire e confina desta maneira o clima á troposfera.
A capa que está sobre a tropopausa, na que a temperatura comeza a ascender, chámase estratosfera, unha vez que se alcanzan os 50 km de altura, a temperatura chega ós 0 °C. Polo tanto esténdese dende os 20 km ata os 48–50 km. Contén pequenas cantidades dos gases da troposfera en densidades decrecentes proporcionalmente á altura. Inclúe tamén pequenas cantidades de ozono, que filtran o 99, 9% dos raios ultravioleta que proveñen das radiacións solares. É esta absorción de raios ultravioleta a que fai ascender a temperatura ata preto dos 0 °C. Este perfil de temperaturas permite que a capa sexa moi estable e evite turbulencias, algo que caracteriza á estratosfera. Esta, á súa vez, está cuberta pola estratopausa, outra inversión térmica preto dos 50 km.
Troposfera

A troposfera é a capa inferior da atmosfera terrestre, está comprendida dende a superficie terrestre ata unha altitude de 7 a 17 quilómetros.
Na troposfera faise posible a vida. É a zona máis turbulenta da atmosfera e nela teñen lugar todos os fenómenos meteorolóxicos e climáticos. A capa por enriba dela é a estratosfera, chamándose tropopausa á fronteira entre ambas.
Nesta capa é onde xeralmente voan os avións, aínda que algúns fano na estratosfera para evitar os problemas climáticos, por ser esta máis calma. A temperatura máis baixa que pode chegar a alcanzar é da orde dos -50º Celsius. Hai que ter en conta que a montaña máis elevada da Terra é o monte Everest, cunha altitude de 8 quilómetros, e a esa altitude o osíxeno escasea e é moi difícil respirar nesas condicións, non só pola falta de osíxeno senón pola inclemencia crioxénica (baixas temperaturas).
Trota de Salerno

Trota de Salerno nada en Salerno e que viviu ao longo do século XII, foi unha doutora italiana que escribiu varios traballos influentes de medicina feminina, sendo o máis importante deles Passionibus mulierum curandorum, tamén coñecido como Trotula major. Traxectoria
Pouco se sabe acerca da vida de Trota. Pénsase que foi profesora de medicina da Escola Médica Salernitana (que foi o primeiro centro médico sen conexión coa igrexa e é considerada por algúns autores como a primeira universidade europea) que aceptaba mulleres como profesoras e alumnas. Os seus libros céntranse nos problemas médicos das mulleres, incluíndo a menstruación e o parto. Os seus escritos reflectiron ideas moi avanzadas para o seu tempo: un exemplo é o seu apoio a que se lles subministrasen opiáceos ás mulleres durante o parto para mitigar a dor, unha práctica que entón era perseguida polas autoridades. Tamén afirmaba que os impedimentos á concepción podían ser debidos tanto ás mulleres como aos homes, en claro contraste coa arraigada crenza de que a esterilidade dunha parella sempre era debida á muller. Por outro lado, o seu traballo tamén estaba influído polas ideas da súa época: sostiña que ―a causa do pecado orixinal provocado por Eva―, as mulleres eran por natureza máis susceptíbeis de enfermar, e por iso precisaban dunha maior atención médica. A primeira das súas obras, e máis coñecida é un tratado de xinecoloxía e obstetricia, Trotulae curandarum aegritúdinum mulierorium ante et post partum, máis coñecido como Passiónibus mulierum curandorum (‘curación das doenzas das mulleres’), de sesenta capítulos, no que se trata a menstruación, a concepción, o embarazo, o parto, o control da natalidade, ademais de diversas enfermidades xinecolóxicas e doutro tipo, así como dos seus remedios. Tamén se coñece este tratado como Trotula maior ou simplemente como o Trótula e usouse como texto obrigatorio de medicina nas universidades até o século XVI, sufrindo multitude de plaxios ao longo dos séculos. A outra obra é un tratado sobre a cosmética, así como do coidado da pel e a hixiene como prevención de enfermidades chamada Ornatu mulierum, tamén coñecida como Trótula minor. Aínda que se pensa que morreu anciá na súa cidade natal, nada se coñece con exactitude acerca da morte de Trota. A creación das universidades desde o século XII, onde só se permitían estudantes masculinos, excluíu as mulleres da educación superior e os mestres universitarios procuraron minimizar os traballos ou incluso ignorar a existencia destas médicas pioneiras anteriores, que chegaron a exercer un traballo logo reservado en exclusiva aos homes até finais do século XIX. Algúns estudosos chegaron a dubidar de que fose unha muller, e outros até mantiveron a opinión de que era un personaxe ficticio, polo que desde o século XV as súas obras se adoitaban atribuír a un varón, masculinizando o seu nome a Trótulo (Trotulus).
Trotskismo

O trotskismo é unha tendencia dentro do marxismo desenvolvida en gran parte polo revolucionario ruso León Trotski que, en termos xerais, representa unha contraposición á visión que aplicou Stalin do marxismo-leninismo e ás teorías do mesmo sobre o "socialismo nun só país". Buscaba canalizar o proceso revolucionario da URSS mediante o afondamento da ditadura do proletariado. Trotski chamaba á revolución política da Unión Soviética fronte á dexeneración stalinista, constituíndose xunto con outros revolucionarios rusos como a Oposición da Esquerda dentro do Partido Comunista da Unión Soviética entre 1923 e 1927.
Un dos seus piares fundamentais é a teoría da "revolución permanente", descrita no seu libro do mesmo nome, cuxo concepto empregan primeiro Marx e Engels en 1848 e 1850. Outro dos documentos fundamentais é o Programa de Transición, escrito tamén por Trotski, como base programática da nacente IV Internacional, fundada en 1938. Unha das súas análises para entender a evolución capitalista nos países coloniais e semicoloniais foi a teoría do desenvolvemento desigual e combinado.
Trotski defendeu as medidas que buscaban acabar co burocratismo levado a cabo pola nomenclatura do Partido Comunista da Unión Soviética (PCUS), como a rotación de cargos e unha maior concreción das teses leninistas do centralismo democrático, aplicadas á estrutura e organización internas do partido. Fixo achegas teóricas sobre o feminismo e a arte, defendeu o afondamento económico no socialismo a través de plans quinquenais, posteriormente unha versión variada por Stalin sería aplicada mentres dirixía a URSS. Trotski organizou a "Oposición de Esquerda internacional" que, ata o ascenso de Adolf Hitler ao poder en Alemaña en 1933, considerouse unha facción da Internacional Comunista, pese á persecución que os seus militantes sufrían por parte do estalinismo. Foi a partir da vitoria do nazismo en Alemaña e a caracterización da III Internacional (dirixida polo stalinismo) como "contrarrevolucionaria", que Trotski chamou a construír a Cuarta Internacional e partidos revolucionarios independentes en cada país.
Na década de 1930 postulou o entrismo en organizacións de masas socialdemócratas como forma de facilitar a inserción dos partidos adheridos á IV Internacional no movemento obreiro, atraendo o sector máis avanzado ao seu programa. Este traballo debía facerse sempre abertamente e por un espazo breve de tempo, xa que logo os trotskistas debían fundar os seus propios partidos e organizacións. Con ese método foi posíbel construír o Partido Socialista Obreiro, sección máis grande da nova organización alternativa ao Komitern. Actualmente existen ao redor do mundo un número elevado de organizacións trotskistas que proveñen das agrupadas na IV Internacional. Por exemplo en países como Alxeria, a Arxentina, Bolivia, Chile, o Brasil, Costa Rica, o Perú, Honduras, México, o Reino Unido, España, Portugal, Francia, o Uruguai, Turquía, Venezuela, as organizacións trotskistas adquiriron certa presenza, porén, sen lograr un peso decisivo.
Trueiro

O trueiro é un aparello de pesca manual composto por tres pezas: unha rede pequena con forma de bolsa aberta, un aro que contorna a rede na súa abertura, e un mango longo xunguido por un dos seus extremos ao aro. Pódese empregar para a captura directa dos peixes na auga ou tamén, coma medio auxiliar, para recoller peixes capturados por outros métodos.
Truevision TGA

Truevision TGA é un formato de ficheiro dixital para imaxes rasterizadas ou de mapas de bits. Foi o formato nativo para as tarxetas TARGA de Truevision Inc. , que foron unhas das primeiras tarxetas gráficas para ordenadores persoais en soportar imaxes truecolor ou en millóns de cores.
Os ficheiros TGA teñen a extensión ". tga" nos sistemas DOS e Windows de PC, e ". tpic" nos sistemas Macintosh. O formato pode almacenar datos de imaxes de 1 a 32 bits de profundidade de cor. Opcionalmente pódese empregar a compresión sen perdas RLE.
O formato TGA foi definido orixinalmente por Truevision Inc. no ano 1984. Algunhas melloras coma a incorporación de miniaturas (tamén chamadas thumbnails), na canle alfa, os valores de gamma e os metadatos en forma de texto foron engadidos no ano 1989.
Trujillo, Cáceres

Trujillo é unha cidade estremeña, pertencente á provincia de Cáceres. Atópase nun estratéxico nó de comunicacións dentro da rexión. Está a 47 km de Cáceres pola A-58, a uns 60 quilómetros do Parque Nacional de Monfragüe, a uns 90 km de Plasencia e a uns 80 km de Guadalupe. Pola A-5 (Autovía do Suroeste) comunica con Badaxoz a 149 km, con Mérida a 80 km, con Navalmoral de la Mata a 70 km e con Madrid, a tan só 250 km. Demografía
A seguinte táboa mostra a evolución demográfica de Trujillo de 1998 a 2008 segundo os datos do Instituto Nacional de Estadística de España.
Truncamento

No subcampo matemático da análise numérica, truncamento é a redución do número de díxitos á dereita do separador decimal, descartando os que resulten menos significativos.
Por exemplo, dados os números reais: 3, 14159265358979. .. 32, 4381912886, 3444444444444-3. 23456789. ..
Para facer o truncamento destes números a catro díxitos decimais, só consideramos os catro díxitos á dereita de coma decimal.
O resultado é este: 3, 141532, 43816, 3444-3. 2345
Nótese que nalgúns casos o truncamento dá o mesmo resultado que o arredondamento. O erro do truncamento pode ser ata o dobre do erro máximo que se pode ter usando arredondamento. En sistema binario é o mesmo procedemento.
Trygve Lie

Trygve Halvdan Lie, nado en Oslo o 16 de xullo de 1896 e finado o 30 de novembro de 1968, foi un diplomático noruegués, Primeiro Secretario Xeral das Nacións Unidas. Traxectoria
Fillo de Martin e Hulda Arnesen Lie. Estudou na Universidade de Oslo, Ingresou á vida política no seu país aos 15 anos cando se converteu en membro da Organización de Mocidades do Partido Laborista Noruegués en 1911.
Logo de graduarse como avogado en 1919, foi conselleiro xurídico da Federación Norueguesa das Asociacións Sindicais en 1922. Catro anos despois foi elixido Secretario Executivo Nacional do Partido Laborista.
En 1935, Lie foi Ministro de Xustiza e mantivo o cargo ata 1939 en que pasou a ocupar o cargo de Ministro de Comercio e Industria. Durante o estalido da segunda guerra mundial, converteuse en Ministro de Abastecemento e Transporte. Como tal desenvolveu as medidas provisionais que salvaron ás tropas norueguesas dos Aliados, tras a invasión alemá en abril de 1940. En xuño de 1945 foi nomeado Ministro de Asuntos Exteriores, e logo ratificado no cargo en outubro do mesmo ano polo novo goberno.
O 1 de febreiro de 1946, foi nomeado Secretario Xeral das Nacións Unidas. Trygve Lie chegou ás Nacións Unidas cun coñecemento amplo do labor que ía cumprir esta Organización no mundo: fora testemuña do nacemento da ONU como xefe da delegación norueguesa que participou na Conferencia de San Francisco (abril a xuño de 1945) onde se elaborou a Carta das Nacións Unidas.
Durante o seu período, construíuse a actual sede das Nacións Unidas, en Manhattan (Nova York). Case cinco anos logo de asumir o cargo, a Asemblea Xeral da ONU ratificouno no cargo por tres anos máis desde o 1 de febreiro de 1951. Con todo, dimitiu en novembro de 1952.
Tras a súa marcha das Nacións Unidas, Trygve Halvdan Lie recibiu os seguintes nomeamentos: Gobernador de Oslo e Akersus, Presidente da Xunta de Enerxía de Noruega. Tras unha resolución da Asemblea Xeral de 1958, pediuse ao Rei Olavo V de Noruega que establecese as bases por mor das cales Etiopía e Italia poderían empezar a establecer unha disputa territorial que implicaría a Somalia, antiga colonia italiana. En 1959, o Rei Olaf nomeou Mediador a Trygve Halvdan Lie.
Trypanosoma vivax

Non confundir con Plasmodium vivax.
Trypanosoma vivax é unha especie de protozoos parasitos, que causa a tripanosiomíase animal chamada en África nagana, que afecta ao gando bovino e a algúns animais salvaxes. Dáse maiormente en África occidental, aínda que ultimamente se espallou tamén a Suramérica. Outras especies de tripanosomas poden producir tamén tripanosomíases animais, como T. brucei brucei.
No T. vivax descubriuse unha nova prolina racemase de importancia médica e veterinaria.
En T. vivax atopouse a glicoproteína de superficie variable máis pequena (40 kDa) descuberta ata agora, que contén poucos carbohidratos.
A especie tamén produce vivapaína, unha cisteína peptidase.
Tráfico de influencias

O tráfico de influencias é unha práctica ilegal en moitas lexistacións, e cando menos éticamente censurable, de utilizar a influencia persoal no goberno ou mesmo en ámbitos empresariais, a través de conexións con persoas e para obter favores ou tratos preferentes. Tipoloxía
Naturalmente, búscanse conexións con amigos ou coñecidos para ter información, e con persoas que exercen autoridade ou teñen poder de decisión, e moitas veces isto ocorre a cambio dun pago en diñeiro ou en especie, ou a concesión dalgún tipo de privilexio. A natureza ilegal do tráfico de influencias é relativa e distinta nos distintos estados-nación: a OCDE utilizou a miúdo o termo "tráfico de influencias impropio" para se referir a actos de lobby ilegais ou cuestionábeis.
O tráfico de influencias está penalizado na Arxentina, Bélxica, o Brasil, Chile, Colombia, Costa Rica, Cuba, Ecuador, España, Francia, Guatemala, Italia, México, Panamá, Paraguai, Perú, Portugal, Romanía, Uruguai e Venezuela.
Exemplos
Francia
O escándalo das condecoracións a finais do século XIX foi un caso político-financeiro que salpicou ó presidente da República Jules Grévy, quen foi obrigado á dimisión. A constatación da ausencia dunha lei que prohibise ese tipo de corruptelas, implicou a creación dunha incriminación específica que permitise reprimilas: o tráfico de influencias.
España
En España, o tráfico de influencias é puníbel e a súa persecución e sentenza dependen do Xulgado do Xurado da provincia en cuestión. O delito de tráfico de influencias está descrito nos artigos 428, 429, 430 e 431 da Lei orgánica 10/1995, do 23 de novembro, do Código Penal. A lexislación estaba tipificada na Lei orgánica 9/1991, do 22 de marzo, e no Código Penal de 1928, que regulaba algunha figura semellante ao tráfico de influencias e suborno.
Brasil
No Brasil, o tráfico de influencias está descrito no art. 332 do Código Penal. A pena prevista para este delito é a prisión, de 2 a 5 anos, e multa. A sanción increméntase á metade se o axente alega ou insinúa que a vantaxe tamén se destina ao traballador.
En Portugal
O delito de tráfico de influencias foi creado en Portugal en 1995 a proposta do Goberno de António Guterres. Casualmente, Armando Vara, exministro de Guterres, despois desvinculado do Partido Socialista, foi condenado por tres delitos de tráfico de influencias.
Uruguai
No Uruguai, o tráfico de influencias está previsto no artigo 158-BIS do Código Penal uruguaio.
Tráfico de persoas

O tráfico de persoas ou tráfico humano é o comercio de seres humanos, que comunmente se refire ao que se fai para fins de escravitude sexual, traballos forzados ou explotación sexual comercial, tráfico de drogas ou outros produtos, para a extracción de órganos ou tecidos, incluíndo tamén o uso de ventres de alugueiro e extracción de óvulos, ou aínda para o de cónxuxes no contexto dun casamento forzado.
O tráfico humano representou un beneficio aproximado de 31, 6 miles de millóns de dólares do comercio internacional por ano en 2010. e crese que é unha das actividades de maior crecemento das organizacións criminais transnacionais.
O tráfico de persoas é condenado como unha violación dos dereitos humanos por convencións internacionais e está suxeito a unha Directiva da Unión Europea.
Tráfico de vehículos automóbiles

O tráfico de vehículos automóbiles, ou tránsito de vehículos automóbiles, ou circulación de vehículos automóbiles ou, máis frecuentemente, simplemente tráfico, é o fenómeno causado pola utilización das vías (sexan rúas, estradas ou autoestradas) por vehículos, sexan automóbiles (coches, autobúses, camións. motos, bicicletas) e tamén por vehículos de tracción animal e peóns, para fins de circulación (para os estudos de tráfico, cómpre tamén considerar as paradas de autobús).
Os gobernos dos distintos países ditan leis que rexen o tráfico e regulamentan os vehículos, e leis de circulación que regulan o tráfico para facilitar e ordenar o fluxo dos vehículos (en España, a Ley sobre tráfico, circulación de vehículos a motor y seguridad vial e o Reglamento General de Circulación).
Tráfico dun sitio web

O tráfico dun sitio web, ou análise web (en inglés Web analytic) é un conxunto de técnicas relacionadas coa análise de datos relativos ao tráfico nun sitio web co obxectivo de entender o seu tráfico como punto de partida para optimizar diversos aspectos do mesmo.
Existen dúas categorías de análise web: off-site e on-site.
As análises web off-site fan referencia a medicións web e análises independentes de se se é o dono do sitio web ou se lle dá mantemento. Isto comprende a medición da audiencia potencial (oportunidade), participación de voz (visibilidade) e zunidos (comentarios) sobre o que está pasando en Internet como un todo.
As análises web on-site miden a rota dun visitante unha vez que ingresa a un sitio de Internet de propiedade da persoa que realiza a análise. Isto inclúe conversións; por exemplo que páxinas de chegada alentan ás persoas a facer unha compra. As medicións do tráfico dun sitio web on-site comparan indicadores de desempeño clave e o usan para mellorar un sitio web ou a resposta da audiencia fronte a unha campaña de mercadeo.
Historicamente, a análise web fixo referencia á medición de visitantes on-site. Porén, en anos recentes produciuse a converxencia de ambos os aspectos, principalmente debido a que os vendedores están producindo ferramentas que abarquen ambas as categorías.
Tráfico en Internet

O termo tráfico en Internet (do inglés Internet traffic) fai referencia á circulación dos fluxos de información na rede informática mundial que é Internet.
Está alimentado polo tráfico da Web, así como por outros grandes usos de Internet tales como o correo electrónico e as redes peer-to-peer (par a par).
Tráfico ilícito

O tráfico ilícito, o tráfico ilegal, ou tráfico ilexítimo, é calquera forma de comercio que non estea permitido legal ou moralmente. Trátase, polo tanto, dun delito (un quebrantamento da lei) ou dunha falta ética. Coñécese como acto ilícito todo acto contrario a dereito. A causa ilícita, por outra parte, é aquela que se opón ás leis ou á moral.
Non hai que esquecer que tamén existe o que se coñece como ilícito administrativo, que se define como o acto ou a conduta que é totalmente contraria ao que establece o dereito, é dicir, o ilícito administrativo é unha infracción a calquera do conxunto de prohibicións que se organizan dentro dos ordenamentos xurídicos ou administrativos, como poden ser as leis o ordenamentos que regulan os impostos, o tráfico de vehículos ou o goberno das administracións públicas. A este respecto destacan, nos últimos tempos, delitos como o tráfico de influencias, o tráfico de persoas ou o tráfico de bens culturais, entre outros.
Tránsito astronómico

Un tránsito astronómico é un suceso que ocorre cando un corpo celeste aparenta moverse sobre a superficie doutro, visto por un observador dende un punto particular. De xeito usual, refírese a casos nos que o corpo que atravesa por diante é significativamente máis pequeno que o máis distante; doutro xeito, referirémonos ó evento como eclipse (total ou parcial) ou ocultación.
Un exemplo dun tránsito envolve o movemento dun planeta entre un observador terrestre e o Sol. Isto pode suceder só cos planetas interiores, ou sexa Mercurio e Venus. Porén, visto dende os planetas exteriores, como Marte, a Terra transita ocasionalmente o Sol.
O termo pode ser usado tamén para describir o movemento dun satélite ó longo do seu planeta de referencia, por exemplo un dos satélites galileanos (Ío, Europa, Ganímedes, Calisto) ó longo de Xúpiter, como pode verse dende a Terra.
En anos recentes, o descubrimento de planetas extra solares aumentou o interese sobre a posibilidade de detectar os seus tránsitos sobre a súa propia estrela primaria. HD 209458b é o primeiro descuberto de tales planetas transitorios. Contactos
Durante un tránsito hai 4 "contactos", cando a circunferencia do círculo pequeno (disco do corpo pequeno) toca a circunferencia do círculo maior (disco do corpo maior) nun punto. Os contactos suceden na seguinte orde: Primeiro contacto: O corpo pequeno está por enteiro fóra do grande, movéndose cara ó interior
Segundo contacto: O corpo pequeno está por enteiro dentro do grande, movéndose cara ó interior
Terceiro contacto: O corpo pequeno está por enteiro dentro do grande, movéndose cara ó exterior
Cuarto contacto: O corpo pequeno está por enteiro fóra do grande, movéndose cara ó exterior
Tránsito de Venus

O tránsito de Venus é un raro fenómeno astronómico que consiste no paso do planeta Venus por diante do Sol. Características
A diferenza doutros tránsitos máis frecuentes, como os de Mercurio por diante do Sol, o de Venus prodúcese cunha frecuencia duns 120 anos, 6 anos, 120 anos etc. Estes ciclos débense á inclinación relativa das órbitas da Terra e Venus e os seus períodos de revolución.
A última vez que se puido apreciar en Galicia foi visible dende a Mariña de Lugo o 8 de xuño do 2004, cando Venus fixo aparición ás sete e vinte da mañá e saíu do disco á unha e vinte e cinco. O fenómeno volveu facerse visible desde gran parte da Terra, pero non desde Galicia, o 5-6 de xuño de 2012.
Tráxilo

Tráxilo (en grego Τράγιλος, Τράϊλος, ou Τράγιλα) foi unha antiga cidade grega de Bisaltia.
Tráxilo aparece mencionada por Estevo de Bizancio, así como por fontes epigráficas. Pertenceu á liga de Delos posto que aparece no rexistro de tributos de Atenas de -422/1. Consérvanse tamén moedas de Tráxilo do século -V coa inscrición «ΤΡΑΙ» ou «ΤΡΑΙΛΙΟΝ». Ademais, aparece documentado na lista de teorodocos de Epidauro do ano -360/59.
Foi o lugar de orixe de Asclepíades de Tráxilo, un mitógrafo do século -IV, discípulo de Isócrates.
Localízase na actual Aidonojori, uns 12 km ao noroeste de Anfípolis.
Trémbora

Unha trémbora ou tremedal é un ecosistema húmido normalmente cuberto de herba, onde nace auga e ao pisalo móvese. Ao longo do tempo vai acumulando materia orgánica en capas. É un tipo de hábitat significativo/específico recoñecido por varias administracións para a súa conservación. O estudo de prospeccións mediante cilindros deste ecosistema, permítelle coñecer á Palinoloxía a vexetación que houbo nunha determinada zona en diferentes épocas históricas.
Trémeheuc

Trémeheuc (en galó: Treumeuc, en bretón: Tremaeg) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña. Demografía
Administración
Trévoux

Trévoux é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Tríglifo

Un tríglifo é un elemento arquitectónico do friso propio da orde dórica. De forma cadrada, debe a súa denominación ás tres acanaladuras (glifos) que o percorren en vertical. Altérnase coas métopas.
Trío (música)

Un trío é unha agrupación de tres instrumentistas ou intérpretes vocais. Denomínase do mesmo xeito a unha peza musical composta para ser interpretada por un conxunto de tres intérpretes. É unha formación musical empregada en diferentes estilos musicais, como a música de cámara, o jazz, o rock ou a música tradicional. Música académica
Na música de cámara o formato de trío comeza a empregarse a partir do barroco (1600-1750). Nesta época úsase o termo trío en referencia a unha composición para tres partes ou voces, independentemente do número de instrumentos. De feito, a sonata a trío barroca esta composta para catro instrumentos, dous instrumentos ´melódicos solistas de tesitura aguda (comunmente violíns, frautas ou óboes), acompañados por un continuo ou baixo continuo, formado por dous instrumentos de tesitura grave, un deles melódico (viola, violoncello ou fagot) e outro polifónico ou harmónico (clave, arpa ou laúde. Compre resaltar as obras Bach
Durante o período clásico o continuo vai sendo gradualmente substituído por un novo instrumento, o piano, de xeito que o trío para piano (violín, violoncello e piano) pasa a ser a forma predominante, aínda que tamén houbo outros formatos, como o trío de corda (violín, viola e violoncello). Ao longo do clasicismo obsérvase unha progresiva tendencia a equiparar o papel de cada instrumento, potenciando o carácter conversacional da música de cámara. Destacan as obras de Haydn, Mozart ou Beethoven
No período romántico (século XIX) a popularidade do formato de trío para piano seguiu medrando, con importantes contribucións de Mendelssohn, Schumann, Brahms ou Antonín Dvořák, ademais de arranxos de obras sinfónicas.
Trío Mandili

Trío Mandili (en xeorxiano: ტრიო მანდილი, «trío pano») é un grupo musical xeorxiano que forman tres rapazas: Anna Chincharauli, Tatia Mgeladze e Shorena Tsikarauli. Tornáronse populares en Xeorxia debido a un vídeo de música no cal interpretan unha canción folk xeorxiana. Este vídeo en YouTube obtivo máis de catro millóns de vistas. Discografía
2015: With Love (Trío Mandili)
Trípoli, Líbano

Tripoli (en árabe: طرابلس‎, "Tarabulus") é a maior cidade do norte do Líbano e a segunda maior cidade do país. Sitúase a 85 km ao norte de Beirut, e é a capital da gobernación setentrional e do distrito homónimo.
Tríscele

Un tríscele (do grego τρισκέλιον [triskélion]; τρισκελής [triskelís], "con tres pernas") é un símbolo celta formado por tres espirais entrelazadas, por tres pernas humanas flexionadas ou por calquera deseño similar que conteña a idea de simetría rotacional. Simboloxía
Representa as tríades da vida en eterno movemento e equilibrio. Exemplos: Nacemento, vida e morte.
Corpo, mente e espírito.
Ceo, mar e terra.
Pasado, presente e futuro
O tríscele é o símbolo identificativo de cinco nacións europeas: Bretaña, a Illa de Man, Galiza, Asturias e Sicilia. Os trísceles de Man e de Sicilia están formados por tres pernas dobradas e entrelazadas na rexión da virilla. Mais, mentres o tríscele de Man son tres pernas envolvidas por unha armadura, o tríscele siciliano contén no seu centro a imaxe da cabeza dunha Medusa. O tríscele de Galiza e Asturias son tres medias lúas xirando sobre o mesmo punto. Orixes
Este importante símbolo é unha especie de estrela de tres puntas, xeralmente curvadas, que lle confire ao símbolo unha fluidez de movemento. Pode tamén definirse como un conxunto de tres espirais concéntricas. É un dos elementos máis presentes na arte celta, e ten a súa orixe atribuída aos pobos mesolíticos e neolíticos. O tríscele é un antigo símbolo indoeuropeo. Tamén era utilizado por pobos xermánicos e gregos.
Os celtas consideraban o tres como un número sagrado. A primitiva división do ano en tres estacións (primavera, verán e inverno) pode ter tido o seu efecto na triplicación dunha deusa da fertilidade coa cal o curso das estacións se asociaba.
Ou sexa, o tríscele, coas súas tres puntas, está asociado ao fluxo das estacións e por consecuencia representa a propia Deusa. Ademais, temos unha conexión obvia coas tres fases da Deusa (Doncela, Nai e Anciá), ben como ás tres fases da Lúa (crecente, chea e minguante), ou incluso coa nosa natureza tripla (corpo, mente e alma). A súa presenza en achados arqueolóxicos en terras celtas, da Irlanda á Europa Oriental, atesta a súa ampla adopción polos antigos.
A iconografía continental atribúe grande énfase ao simbolismo da tríade, o concepto da triplicidade, e o contido mítico-literal ausente no continente é amplamente fornecido pola infinidade de variacións dese tema na literatura irlandesa e galesa.
Trópico

Os trópicos son paralelos xeográficos que limitan a zona por onde o Sol pasa polo zénit. Representan a traxectoria aparente diúrna da proxección do Sol sobre a superficie terrestre nos solsticios. Trópicos terrestres
A Terra posúe dous trópicos, son o trópico de Cáncer e o trópico de Capricornio.
O trópico de Capricornio é o paralelo situado ao sur do ecuador terrestre, delimita a zona tropical sur. Correspondendo á declinación máis meridional da elíptica do Sol sobre o ecuador celeste.
O trópico de Cáncer é o paralelo situado ao norte do ecuador terrestre, delimita a zona tropical norte. Correspondendo á declinación máis setentrional da elíptica solar para o ecuador celeste.
Trópico de Capricornio

Para o artigo referido á novela de Henry Miller ver: Trópico de Capricornio (novela) O Trópico de Capricornio é o paralelo situado ó sur do ecuador terrestre, delimita a zona tropical sur. Correspondendo á declinación máis meridional da elíptica do Sol sobre o ecuador celeste. É unha liña xeográfica imaxinaria que fica localizada abaixo do Ecuador e indica a latitude 23, 5º S. Atravesa 3 continentes e 11 países: Países
África
Suráfrica
Namibia
Botswana
Mozambique
Madagascar
América
Chile
Arxentina
Paraguai
Brasil
Oceanía
Australia
Polinesia Francesa
Trópico de Cáncer

O trópico de Cáncer é o paralelo situado ó norte do ecuador terrestre, delimita a zona tropical norte. Correspondendo á declinación máis setentrional da elíptica solar para o ecuador celeste. É unha liña xeográfica imaxinaria que pasa encima do Ecuador e que indica a latitude 23, 5̊ N. Atravesa 3 continentes e 17 países. Países
África
Mauritania
Malí
Alxeria
Níxer
Libia
Chad
Exipto
Sáhara occidental
América
México
Bahamas
Asia
Arabia Saudita
Emiratos Árabes Unidos
Omán
India
Bangladesh
Myanmar
China
Taiwán
Tsarato ruso

O Tsarato ruso ou Tsarato de Rusia (en ruso: Царство Русское, Tsárstvo rússkoie) é o nome oficial do Estado ruso desde a toma do título de Tsar por Iván IV o Terríbel, en 1547, até a fundación do Imperio ruso por Pedro I o Grande, en 1721.
Foi o sucesor do Principado de Moscova. Con tal nome vinculáronse todos os territorios rusos que nesa época estaban libres da dominación de nacións estranxeiras. Algunhas fontes refírense a este Estado como a Rusia moscovita. Lista de tsares (1547–1721)
Iván IV (Iván o Terríbel) (1547–1584)
Simeón Bekbulátovich (1575–1576) (co título de Gran Príncipe de todas as Rusias, gobernador ficticio designado e dirixido por Iván IV)
Teodoro I (1584–1598), último da Dinastía Rúrika
Borís Godunov (1598–1605)
Teodoro II (1605)
Dmitri I o Falso (1605–1606)
Basilio IV (1606–1610)
Ladislau IV de Polonia (1610–1613; en 1634 oficialmente desistiu nas súas demandas)
Miguel I (Miguel III de Rusia) (1613–1645), o primeiro Románov
Alexis I (1645–1676)
Teodoro III (1676–1682)
Sofía, rexente (1682–1689)
Iván V (1682–1696) (soberano mutuo con Pedro I)
Pedro I o Grande (1682–1721) (soberano mutuo con Iván V)
Tselina-2

Tselina-2 (índice GRAU 11F644) foi unha serie de satélites de recoñecemento electrónico da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia. Características
Os satélites Tselina-2 foron os substitutos dos Tselina-D como satélites de recoñecemento electrónico. Eran capaces de detectar un maior rango de frecuencias e levaban a bordo equipamento para calcular a posición de emisores fixos na superficie. Os satélites foron lanzados principalmente por foguetes Zenit 2, aínda que as dúas primeiras unidades voaron a bordo de foguetes Proton K/DM-2. Os datos dos Tselina-2 eran enviados a satélites de comunicacións en órbita xeoestacionaria e de aí a estacións en terra.
Tiñan unha masa de 3200 kg e eran inxectados en órbitas de 850 x 850 km con inclinacións orbitais típicas de 71º. Estabilizábanse nos tres eixos coa axuda dun mastro para gradente gravitatorio e ían ser substituídos polos satélites Lotos-S. Lanzáronse 23 Tselina-2 entre 1984 e 2007 desde o cosmódromo de Baikonur, con catro fallos.
Tselina-D

Tselina-D (índice GRAU 11F619), e tamén denominados Ikar, foi unha serie de satélites de recoñecemento electrónico da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia. Características
Os satélites Tselina-D eran un dos compoñentes do sistema de detección Tselina, compostos polos Tselina-D (capaces de observación en maior resolución) e os Tselina-O (coa función principal de detectar inicialmente as fontes de radio). Os Tselina-D foron desenvolvidos a principios dos anos 1960 e os primeiros non foron lanzados ata 1970 pero o sistema non estivo plenamente operativo ata 1976. Os Tselina-O foron retirados antes que os Tselina-D, cara 1984, co que tiveron que asumir todo o traballo de intelixencia electrónica desde órbita ata a súa substitución polos Tselina-2.
Tiñan unha masa duns 2000 kg e operaban en seis planos orbitais cunha separación de 30º entre eles. Kosmos 1408, o Tselina-D 38, foi destruído o 15 de novembro de 2021 mediante un arma antisatélite ruso durante unhas probas, creando unha gran nube de residuos.
Lanzáronse un total de 69 Tselina-D entre 1970 e 1994, dous deles fallados e todos desde o cosmódromo de Plesetsk usando foguetes Vostok-2M ou Tsiklon-3.
Tselina-O

Tselina-O (índice GRAU 11F616), foi unha serie de satélites de recoñecemento electrónico da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia. Características
Os satélites Tselina-O eran un dos compoñentes do sistema de detección Tselina, compostos polos Tselina-D (capaces de observación en maior resolución) e os Tselina-O (coa función principal de detectar inicialmente as fontes de radio). Os Tselina-O foron desenvolvidos a principios dos anos 1960 e os primeiros non foron lanzados ata 1967 pero o sistema non estivo plenamente operativo ata 1976. Os Tselina-O foron retirados antes que os Tselina-D, cara 1984, co que estes tiveron que asumir todo o traballo de intelixencia electrónica desde órbita ata a súa substitución polos Tselina-2.
Tiñan unha masa duns 434 kg e lanzáronse 41 entre 1967 e 1982, dous deles fallados, e todos desde o cosmódromo de Plesetsk mediante foguetes Kosmos-3M.
Tselina-R

Tselina-R (índice GRAU 11F619M), foi unha serie de satélites de recoñecemento electrónico da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia. Características
Os satélites Tselina-R eran versións melloradas dos Tselina-D. Tiñan unha masa de 2000 kg, 2 paneis solares e eran inxectados en órbitas de 544 x 566 km. Só se lanzaron catro, todos desde o cosmódromo de Plesetsk mediante foguetes Tsiklon-3.
Tshabong

Tshabong é unha cidade de Botswana, localizada no distrito de Kgalagadi, no deserto de Kalahari. Segundo o censo de 2001 tiña 6. 591 habitantes.
Tsikada

Tsikada (índice GRAU 11F643) foi unha serie de satélites de navegación civís da Unión Soviética en primeiro lugar e despois de Rusia. Características
Os satélites Tsikada formaban un sistema de navegación civil usado pola mariña mercante soviética, pola Academia de Ciencias e tamén polo exército. Era o equivalente ao sistema militar Parus e os satélites eran similares. Tiñan forma cilíndrica e estaban presurizados. Estabilizábanse mediante gradente gravitatorio e tiñan unha masa duns 820 kg, transmitindo en VHF a frecuencias de 150 e 400 MHz. Usaban órbitas de 950 x 1005 km de altura e 82, 9º de inclinación orbital. O sistema comezou a ser desenvolvido en 1974, cos primeiros satélites lanzados en 1976 e estando plenamente operativo en 1978. Lanzáronse un total de 21 satélites Tsikada, un deles fallado, entre 1976 e 1995 e todos mediante o cosmódromo de Plesetsk usando foguetes Kosmos-3M. Do sistema participaron tamén os satélites de navegación Nadezhda e Nadezhda-M. Tsikada foi substituído gradualmente polo sistema GLONASS.
Tsiklon-2

Tsiklon-2, código GRAU 11K69 e coñecido tamén como Tsyklon-2, foi un foguete espacial da Unión Soviética e posteriormente de Ucraína baseado no mísil R-36, do cal derivan as dúas primeiras etapas. Foi usado desde o cosmódromo de Baikonur para lanzar inicialmente cargas militares e posteriormente satélites civís e científicos. Foi precedido polo Tsiklon-2A (índice GRAU 11K67).