Exhibición (zooloxía)

O comportamento de exhibición é un conxunto de comportamentos ritualizados que permiten a un animal comunicarse con outros animais (normalmente da mesma especie) sobre estímulos específicos. Estes comportamentos ritualizados poden ser visuais, pero moitos animais tamén dependen dunha mestura de sinais visuais, auditivos, tácticos e/ou químicos. A evolución adaptou estes comportamentos estereotipados para permitir que os animais se comuniquen tanto de forma conespecífica como interespecífica, o que permite unha conexión máis ampla entre diferentes nichos dun ecosistema. Está ligado á selección sexual e á supervivencia das especies de varias maneiras. Normalmente, o comportamento de exhibición utilízase para o cortexo entre dous animais e para indicarlle á femia que un macho está preparado para aparearse, o que se chama parada nupcial. Noutros casos, as especies poden presentar un comportamento de exhibición territorial co fin de preservar un territorio cinexético ou de forraxeamento para a súa familia ou grupo. Unha terceira forma é exhibida por especies de torneos nas que os machos loitan polo "dereito" a reproducirse. Os animais dunha ampla gama de xerarquías evolutivas benefícianse dos comportamentos de exhibición, desde invertebrados como a araña saltadora até vertebrados máis complexos como a foca común. En animais
Invertebrados
Insectos
A comunicación é moi importante para os animais de todo o reino animal, mesmo aqueles con sistemas nerviosos e planos corporais bastante sinxelos. Por exemplo, dado que as mantis relixiosas femininas son sexualmente caníbales, o macho normalmente recorre a unha forma de ocultación do comportamento de exhibición. Trátase dunha serie de movementos de gateo que realiza o macho mentres se achega á femia co corpo conxelado sempre que a femia mira para o macho. Non obstante, segundo estudos de laboratorio realizados por Loxton en 1979, un tipo de mantis, a Ephestiasula arnoena, mostra que tanto machos como femias mostran un comportamento aberto e ritualizado antes do apareamento. Ambos mostraron un "comportamento de semáforo", o que significa que ambos mostraron as súas patas dianteiras como un boxe antes de que o macho se achegase lentamente por detrás. Este semáforo en E. arnoenais é a clave na comunicación entre ambos mántidos de estaren listos para a cópula e, por extensión, a continuación da súa liña xenética.
As moscas pertencentes ao xénero Megaselia tamén mostran un comportamento similar ao das mantis. A diferenza do apareamento tipicamente seleccionado por femias que ocorre na maioría dos organismos, estas moscas teñen femias que mostran un comportamento expositivo e machos que elixen a súa parella. As femias teñen unha coloración laranxa brillante que atrae os machos e tamén realizan unha serie de movementos de ás que fan que o insecto pareza "danzar" e que as aberturas do seu abdome se inchen para atraer o macho. Tamén é interesante notar que hai probas experimentais que indican que a femia tamén pode liberar feromonas que atraen o macho; este é un exemplo de comportamento de exhibición química que xoga un papel importante na comunicación animal.
Este comportamento de corte auditivo tamén se observa en moscas da froita como A. suspensa, cando interpretan cancións precopulativas e de vocalización antes do apareamento. Ambos sons son creados polo rápido bater das ás do macho.
Arácnidos
Moitos arácnidos presentan exhibicións ritualizadas. Por exemplo, a familia de arácnidos Salticidae consiste en arañas saltadoras cunha vista aguda, o que resulta en comportamentos de exhibición moi claros para cortexar. As saltadoras son moi similares en aparencia ás formigas que viven na mesma zona e polo tanto usan o seu aspecto para evitar os depredadores. Debido a que esta semellanza na aparencia é tan obvia, as arañas saltadoras poden usar comportamentos de exhibición para comunicarse tanto cos membros da súa propia especie como cos membros das formigas que imitan.
Vertebrados
Paxaros
As aves tamén adoitan usar comportamentos de exhibición para o cortexo e a comunicación. As aves 'Tanga' (da familia Pipridae) na Amazonia sofren grandes mostras de comportamento para cortexar as femias da poboación. Debido a que os machos non proporcionan outros beneficios inmediatos ás femias, estas deben someterse a comportamentos ritualizados para mostrar a súa aptitude aos posibles compañeiros; a femia usa entón a información que recolle desta interacción para tomar unha decisión sobre o apareamento. Este comportamento de visualización consiste en varios patróns de voo, exhibición de cores e vocalizacións específicas. Como resultado desta actuación, os machos serán elixidos pola femia e comezará a reprodución.
Mamíferos
Xunto cos invertebrados e as aves, outros vertebrados como as focas tamén mostran un comportamento de exhibición. Dado que a foca común reside nun medio acuático, os comportamentos de exhibición expresados son lixeiramente diferentes dos observados nas especies de mamíferos terrestres. Os machos de foca común mostran comportamentos específicos de vocalización e mergullo, ao tempo que demostran tales comportamentos aos potenciais compañeiros. Debido a que as focas están distribuídas nunha área tan grande, estes comportamentos de exhibición poden cambiar lixeiramente segundo o territorio, xa que os machos intentan atraer tantas femias como sexa posible nun amplo rango xeográfico. As exhibicións de mergullo, os movementos da cabeza e varias vocalizacións traballan xuntos nun comportamento de exhibición que indica ás femias dunha colonia que os machos están preparados para se aparear.