Akatsuki (sonda espacial)

Akatsuki, coñecida tamén como Venus Climate Orbiter (VCO) e como Planet C antes do lanzamento, é unha sonda espacial da axencia espacial xaponesa JAXA lanzada o 20 de maio de 2010 mediante un foguete H-IIA desde o Centro de Lanzamento de Tanegashima. Características
A misión de Akatsuki (amanecer en xaponés) é estudar a atmosfera de Venus en distintas lonxitudes de onda e desentranar o seu funcionamento, así como buscar posible evidencia de actividade volcánica e de relampos. Para iso a sonda leva catro cámaras distintas e un experimento de radio.
A nave ten forma de caixa de 1, 6 x 1, 6 x 1, 25 m con dous paneis solares que proporcionan ata 1200 vatios de potencia eléctrica e unha antena de alta ganancia de 1, 6 m de diámetro. No lado oposto á antena se atopa o motor de manobra, de 500 N de impulso e alimentado por hidracina e tetróxido de nitróxeno. Distribuídos pola nave hai 12 propulsores de control de 23 e 3 N de pulo, alimentados só por hidracina. Akatsuki estabilízase nos tres eixos axudada por catro volantes de inercia. O coñecemento da actitude vén dado por unha unidade de referencia inercial, seguidores de estrelas, sensores solares e acelerómetros. No momento do lanzamento a masa da sonda era de 480 kg, propelente incluído, dos cales 34 kg eran de instrumentación científica.
A enerxía producida polos paneis pode ser almacenada en baterías ou usada directamente pola nave. As comunicacións teñen lugar mediante un transpondedor de 20 W funcionando en banda X usando a antena de alta ganancia ou unha das dúas antenas de media ganancia e outras dúas de baixa ganancia. O control térmico acádase mediante illamento multicapa, radiadores e quentadores deseñados para que o interior da nave non pase de 20 °C. Instrumentos
Akatsuki levaba seis instrumentos a bordo: Cámara de 1 Micron (IR1): obtén imaxes das partes inferiores da atmosfera usando lonxitudes de onda de 0, 90, 0, 97 e 1, 01 micrómetros.
Cámara de 2 Micróns (IR2): obtén imaxes das partes inferiores e medias da atmosfera usando lonxitudes de onda de 1, 73, 2, 26 e 2, 32 micrómetros.
LIR (Longwave Infrared Camera, Cámara de Infravermello de Ondas Largas): estuda a atmosfera superior usando lonxitudes de onda de 10 micróns.
UVI (Ultraviolet Imager, Cámara Ultravioleta): observa a capa superior da cuberta de nubes nas lonxitudes de 263 e 365 nanómetros.
LAC (Lightning and Airglow Camera, Cámara de Relampos e Brillo Atmosférico): busca brillos e relampos na atmosfera.
Oscilador ultraestable: non é un instrumento en si, pero permite o seguimento preciso da nave mediante ondas de radio. Perfil da misión
Akatsuki foi lanzada o 20 de maio de 2010 e posta nunha órbita de transferencia cara Venus. A nave chegou ao seu destino o 6 de decembro de 2010 e o acendido do motor para entrar en órbita do planeta comezou ás 23: 49 UTC, con Akatsuki pasando por detrás do planeta durante 22 minutos, nos cales non podería haber comunicación coa sonda. O contacto coa nave non se retomou á hora prevista se non máis dunha hora despois do previsto. O control de terra descubriu que o motor principal fallara debido a unha válvula do sistema de propelente, impedindo a inserción orbital. Tras unha análise da situación, co motor principal inservible, o equipo da misión conseguiu, usando os propulsores de control, facer entrar á sonda na órbita de Venus o 7 de decembro de 2015, cun perixeo de 400 km, un apoxeo de 440. 000 km e uns 3 graos de inclinación orbital, unha órbita final moi distinta da órbita científica planeada orixinalmente.