proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Nevill Francis Mott

Nevill Francis Mott, nado en Leeds o 30 de setembro de 1905 e finado en Milton Keynes o 8 de agosto de 1996, foi un físico e profesor universitario inglés galardoado co Premio Nobel de Física do ano 1977. Traxectoria
Creceu en Giggleswick, na área do West Riding de Yorkshire, onde o seu pai era Profesor Sénior de Ciencias na escola local. En xeral, a súa nenez foi secular. Debido aos traballos do pai, a familia mudouse a Staffodshire, despois a Chester e finalmente a Liverpool, onde o seu pai fora nomeado Director de Educación. Ao principio, Mott foi educado na casa pola súa nai, que era licenciada en Matemáticas na Universidade de Cambridge. Os seus pais coñecéronse no Laboratorio Cavendish mentres ambos facían investigacións de Física.
Aos dez anos empezou a súa educación formal no Clifton College de Bristol; máis tarde estudou no "St John's College" da Universidade de Cambridge.
Iniciou a súa tarefa docente na Universidade de Manchester, posteriormente pasou por Cambridge en 1930 como conferenciante da "Escola Gonville e Caius" e finalmente rematou en Bristol como profesor de física teórica. En 1954 ingresou no Laboratorio Cavendish da Universidade de Cambridge, onde estaría ata 1971.
En 1936 foi nobrado membro da Royal Society, e en 1962 a raíña Isabel II concedeulle o título de cabaleiro do Imperio Británico (sir). Na década de 1960 foi nomeado presidente do grupo británico presente nas Conferencias Pugwash de Ciencia e Asuntos Mundiais.
Investigacións científicas
Mott iniciou as súas investigacións científicas en Cambridge baixo as ordes de R. H. Fowler, para posteriormente ampliar os seus coñecementos en Copenhaguen (Dinamarca) baixo a dirección de Niels Bohr e finalmente en Göttingen (Alemaña) á beira de Max Born.
Inicialmente centrouse en explicar teoricamente o efecto da luz nunha emulsión fotográfica e contornar a transición de substancias metálicas aos estados non-metálicos, o que se coñece como a transición de Mott.
En 1965 iniciou as súas investigacións sobre o ferromagnetismo e a supercondutividade, investigacións polas cales foi galardoado en 1977 co Premio Nobel de Física xunto a Philip Warren Anderson e a John Hasbrouck van Vleck.
Nevo

Nevo (plural nevos, do latín nævus, plural nevi) é o termo médico que describe unha lesión na pel popularmente coñecida como mancha, pinta ou sinal.
En latín, o termo nævus significa marca de nacenza. No entanto, en dermatoloxía, o termo nevo é usado tanto para manchas conxénitas (observadas no momento do nacemento) canto para manchas adquiridas (observadas após o nacemento).
Os nevos son sempre benignos. Non obstante, cerca de 1/3 dos melanomas (un tipo de cancro de pel) son orixinarios dun nevo preexistente. Clasificación
Nevos melanocíticos
É común usar o termo nevo como sinónimo de nevo melanocítico que é formado por melanocitos. Nevo melanocítico conxénito: é o nevo melanocítico presente no nacemento ou as primeiras semanas após o nacemento.
Nevo melanocítico adquirido: é o nevo melanocítico xorde após algúns meses de vida.
Nevo displástico: é o nevo melanocítico adquirido que posúe formacións anormais semellantes ás encontradas no melanoma.
Nevos vasculares
Hemanxioma
New Bauhaus

A Nova Bauhaus, New Bauhaus, New American Bauhaus ou American Bauhaus foi o nome xenérico dado á diáspora da Bauhaus en Iberoamérica (desde México á Arxentina), e moi en particular nos Estados Unidos de América cando a escola de arte, artesanía, deseño e arquitectura foi fechada polos nazis. Alí nos EEUU establecéronse dous dos tres directores da escola alemá, Walter Gropius e Mies van der Rohe (Hannes Meyer asentouse na URSS e logo en México, e mestres como Annie e Josef Albers (primeiro no Black Mountain College e logo en Yale), Marcel Breuer ou Lázló Moholy-Nagy; este fundou en 1938 un instituto de deseño chamado precisamente New American Bauhaus, que foi refundado en 1939 co nome de IIT Institute of Design. En 1938 celebrouse no MoMA de Nova York unha exposición sobre a Bauhaus que serviu para expandir polos EEUU as ideas da escola, e dar entidade á diáspora baixo o concepto de Nova Bauhaus de América.
En 1953, o arquitecto Max Bill, antigo alumno da Bauhaus, e Johannes Itten, un dos mestres máis carismáticos da primeira etapa da escola, que impulsara o curso preliminar, fundaron a Hochschule für Gestaltung en Ulm, coa pretensión de ser unha escola que continuase o espírito dunha nova Bauhaus que conxugase a arte coa artesanía e o deseño industrial e arquitectónico. A escola estivo activa 15 anos e tivo unha grande repercusión na reformulación do deseño en todo o mundo.
Desde 1996 a antiga escola de artes de Weimar, fechada e trasladada a Dessau en 1923, chámase Bauhaus-Universität Weimar.
No ronsel do centenario da Bauhaus, que fora fundada en 1919, a Comisión Europea lanzou en 2021 a New European Bauhaus, que segundo a web oficial "é unha iniciativa creativa e interdisciplinar que abre un espazo de encontro para deseñar futuras formas de vida e sitúase na encrucillada entre arte, cultura, inclusión social, ciencia e tecnoloxía. A iniciativa leva o Green Deal aos lugares onde vivimos e pide un esforzo colectivo para imaxinar e construír un futuro sostible, inclusivo e fermoso para a mente e a alma de todos".
En palabras de Ursula von der Leyen no Frankfurten Allgemeine: A Nova Bauhaus Europea debería ser unha ponte. Unha ponte entre o mundo da ciencia e a tecnoloxía e o mundo da arte e a cultura. Nese proxecto ligado aos fondos NextGenerationEU participan entre outros socios (partners) o Instituto Europeo de Design, a Fundación Mies van der Rohe de Barcelona, a Fundación ONCE, a Faculdade de Arquitetura do Porto, Housing Europe e case trescentas entidades, das que tamén cabe destacar un grupo de 43 entidades creado en 2020 chamado New European Bauhaus Collective. . Galiza participa a través dun proxecto presentado pola Xunta "vertebrado polo SERGAS", que pretende incorporar, segundo o seu acto de presentación, o deseño Bauhaus aos centros de Atención Primaria coa participación do sector téxtil galego (especialmente Inditex) e o Clúster Galego da Madeira para "construír centros de saúde con madeira" e fabricar tecidos con fibra de eucalipto (cousa que fixera en México Anni Albers) e o espírito do Laboratorio de Formas, seguindo a analoxía da Bauhaus como impulsora da "arte total" para facer "unha Galicia total".
New Glenn

New Glenn é un lanzador pesado estadounidense parcialmente reutilizable da empresa Blue Origin. Características
A primeira etapa, recuperable, ten un diámetro de 7 metros e está propulsada por sete motores BE-4, alimentados por oxíxeno líquido e gas natural licuado. A segunda etapa tamén ten un diámetro de 7 m, usa tres motores BE-3U que consome oxíxeno líquido e hidróxeno líquido. Nos lanzamentos que usan unha terceira etapa, esta usa un só motor BE-3U. A versión de dúas etapas pode poñer 45 toneladas en órbita baixa e 13 toneladas en órbita de transferencia xeoestacionaria. O foguete é lanzado desde Cabo Cañaveral.
New Horizons

A misión New Horizons (do inglés: Novos Horizontes) é unha misión espacial non tripulada da axencia espacial estadounidense (NASA) coa fin de explorar Plutón, os seus satélites e probablemente o Cinto de Kuiper. A sonda lanzouse dende a estación da Forza Aérea dos Estados Unidos de América do Cabo Cañaveral o 19 de xaneiro de 2006. New Horizons viaxou primeiro ata Xúpiter, onde chegou en febreiro-marzo de 2007. Ao seu paso por Xúpiter aproveitou a asistencia gravitatoria do planeta para incrementar a súa velocidade. Chegou ao punto mais próximo a Plutón o 14 de xullo de 2015, ás 11: 49: 04 UTC. Tras deixar atrás Plutón, sobrevoou o 1 de xaneiro de 2019 un obxecto do Cinto de Kuiper, 486958 Arrokoth, ('ceo' na lingua algonquina), chamado así a raíz dun concurso de ideas para nomealo.
Despois da Rosetta, que viaxou a uns 108000 Km/h entre novembro de 2009 e agosto de 2014, grazas ás asistencias gravitacionais da Terra (tres veces) e de Marte (unha), e da Voyager 1 é a sonda espacial con maior velocidade, alcanzando respecto ao Sol unha diferenza máxima entre as velocidades inicial e final de 15, 1 km/s. (54000 km/h aproximadamente).
New Technology File System

NTFS (New Technology File System, "Sistema de Ficheiros de Nova Tecnoloxía"); é un sistema de ficheiros utilizado polas versións de Microsoft Windows cun núcleo (kernel) baseado en NT. A versión máis nova é a empregada por Windows XP que é a 3. 1 (chamada ás veces 5. 1 pola versión do Kernel). Características
NTFS é o sistema ficheiros estándar de Windows NT e dos seus descendentes (as gamas 2000, XP e 2003). As versións 9x (MS-DOS, Windows 95, Windows 98 e Windows ME) non poden ler este sistema de ficheiros de maneira predeterminada, pero existen utilidades para salvar esta carencia.
NTFS substituíu o anterior sistema de ficheiros de Microsoft, chamado FAT común a MS-DOS e ás versións temperás de Windows.
NTFS incorpora moitas melloras sobre o sistema FAT, como compatibilidade mellorada con metadatos, e o uso de estrutura de datos avanzadas (árbores-B) para optimizar o rendemento, estabilidade, e o aproveitamento do espazo no disco, ademais de novas características adicionais, como a seguridade, as listas de control de acceso, o rexistro de transaccións (journaling) e poder asociar uns ficheiros a outros.
Hai tres versións de NTFS: v1. 2 en NT 3. 51 e NT 4, v3. 0 en Windows 2000 e v3. 1 en Windows XP e Windows 2003 Server. Estas versións reciben en ocasións as denominacións v4. 0, v5. 0 e v5. 1, en relación coa versión de Windows na que foron incluídas. As versións máis recentes van incluíndo algunhas características novas: en Windows 2000 introducíronse as cotas.
New York Stock Exchange

New York Stock Exchange (ou Bolsa de Valores de Nova York), cuxa sigla é NYSE, é a bolsa de valores de Nova York, tamén coñecida como Dow Jones. Está localizada en Manhattan, na rúa Wall Street. Historia
A New York Stock Exchange foi fundada en 1792 cando 24 corredores e comerciantes asinaron o Acordo de Buttonwood baixo unha árbore Platanus en Wall Street. A través dos anos, a bolsa experimentou numerosos cambios e expansións, incluíndo a introdución de tecnoloxías de negociación electrónica, cambiando a maneira na que se negocian as accións. Durante o século XIX e principios do XX, a bolsa acompañou o grande crecemento da economía industrial estadounidense, facilitando capital para as grandes empresas.
Ao longo do século XX, a NYSE fusionouse con outras bolsas; entre elas Euronext en 2007, creando a primeira bolsa transatlántica, conectando mercados financeiros de Europa e Estados Unidos nunha mesma entidade corporativa.
Hoxe é a máis famosa institución financeira de Nova York. É considerada a maior bolsa de valores por capitalización de mercado nos EUA e posibelmente a máis influente do mundo.
New jack swing

New jack swing ou swingbeat é un xénero musical produto da fusión, encabezado por Teddy Riley e Bernard Belle, que se volveu popular entre finais da década de 1980 e comezos da seguinte. A súa influencia, xunto co hip hop, formaron parte da cultura pop e foi o son da escena musical de Nova York. Fusiona o ritmo, os samples e as técnicas de produción do hip hop e do dance-pop, xunto co son urbano contemporáneo do R&B. O new jack swing style desenvolveuse como moitos dos estilos musicais fixeran antes, mediante a combinación de elementos doutros estilos adaptados a novas sensibilidades.
New wave of American heavy metal

O new wave of American heavy metal (literalmente galego: nova onda do heavy metal americano), abreviado comunmente coma NWOAHM, é un movemento musical dentro do heavy metal orixinado nos Estados Unidos e no Canadá a comezos e mediados dos anos 1990 e que se espallou principalmente a comezos e mediados da primeira década dos anos 2000. Algúns dos grupos considerados como parte deste movemento formáronse a finais dos anos 1980, pero non foron influentes ou non acadaron popularidade ata a década seguinte. O termo en si mesmo é un préstamo procedente do movemento previo do new wave of British heavy metal dos anos 70 e 80. O NWOAHM engloba unha gran variedade de estilos musicais, incluíndo o metal alternativo, o groove metal, o metal industrial, o nu metal e o metalcore.
Malia que o termo foi empregado polos medios cunha cada vez maior frecuencia, a definición exacta do movemento non chegou a definirse por completo. Isto débese en parte ó cada vez maior número de grupos que asimilan os estilos comúns dentro do NWOAHM pero que non se diferencian o suficiente como para que os medios os consideren dentro dun xénero propio. Varios dos grupos incluídos dentre deste movemento foron acreditados coma responsables de traer o heavy metal de novo á corrente principal da música.
Newgrange

Newgrange (en irlandés: Sí an Bhrú) é un monumento prehistórico do condado de Meath, en Irlanda, que se atopa a un quilómetro do río Boyne. Foi construído no período Neolítico arredor do -3000 ou no -2500, sendo máis antigo que Stonehenge ou as Pirámides exipcias. O sitio está formado por un gran montículo circular cunha pasaxe e cámaras interiores de pedra. O montículo ten un muro de contención na parte dianteira e está rodeado por bordillos gravados. Non existe acordo sobre a finalidade do sitio, pero tense especulado sobre o seu significado relixioso – xa que está aliñado co sol nacente e a súa luz inunda a cámara no solsticio de inverno. É o máis importante monumento do complexo neolítico de Brú na Bóinne, xunto coas tumbas de corredor de Knowth e Dowth, que están declaradas Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Newgrange tamén comparte moitas semellanzas con outras construcións neolíticas de Europa occidental, como Maeshowe nas illas Órcadas, en Escocia e Bryn Celli Ddu en Gales.
Newport

Newport (en galés Casnewydd) é unha cidade do condado de Monmouthshire, no sur de Gales, atravesada polo río Usk.
A cidade ten 140. 000 habitantes, pero hai que lle engadir 10. 000 estudantes universitarios. Edificios e lugares de interese
Tredegar House.
Riverside.
Caerleon.
O Castelo de Newport.
Belle Vue Park.
A catedral de St. Woolos.
Civic Centre.
News Corporation

A News Corporation (NASDAQ: NWSA, ASX: NWS, NWSLV), moitas veces abreviado como News Corp, foi un grupo de comunicación social norteamericano. No ano 2011, era o segundo meirande grupo de medios de comunicación, e o terceiro maior no sector de entretemento en 2009.
É o segundo maior conglomerado de comunicación do mundo, só por detrás de Walt Disney Company e seguida por Time Warner. O seu CEO é Rupert Murdoch, que fundou a News Corp en 1979, en Australia.
A News Corporation é unha empresa de capital aberto alistada na Bolsa de Valores de Nova York, con anuncios no Australian Securities Exchange e a Bolsa de Valores de Londres. Anteriormente incorporada en Australia, a empresa foi reincorporado logo de que a maioría dos accionistas aprobasen a medida o 12 de novembro de 2004.
En 28 de xuño de 2012, Rupert Murdoch anunciou que, en resposta ás preocupacións dos accionistas en relación a recentes escándalos (envolvendo o tabloide News of the World, propiedade do grupo), os activos da News Corporation serían divididos en dúas empresas de capital aberto: unha para medios de comunicación, e a outra para a área editorial. A división foi formalizada o 28 de xuño de 2013, cando a News Corp. foi renomeada 21st Century Fox, agrupando principalmente os medios de comunicación, mentres unha nova News Corp foi formada para asumir a área editorial e os activos da área de radiodifusión australiana.
Newton (filme)

Newton (en hindi: न्यूटन) é un filme indio de 2017 dirixido e coescrito por Amit V. Masurkar. Está protagonizado por Rajkummar Rao no papel principal dun funcionario do goberno que é enviado a unha zona politicamente sensible do centro da India como responsable das eleccións. Pankaj Tripathi, Anjali Patil e Raghubir Yadav compoñen o resto do elenco. O filme foi producido por Manish Mundra baixo o selo Drishyam Films, coñecido polo filme de 2015 Masaan. É o segundo filme dirixido por Amit Masurkar logo de Sulemani Keeda en 2013.
Foi escollido como candidato da India para o Óscar ó mellor filme internacional na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.
Newtonianismo

O newtonianismo é unha doutrina filosófica e científica inspirada nas crenzas e métodos do científico e filósofo natural Isaac Newton. Aínda que as contribucións influentes de Newton foron principalmente na física e as matemáticas, a través de obras fundamentais como o Principia Mathematica, a súa ampla concepción do universo como rexido por leis racionais e comprensíbeis sentou as bases de moitas vertentes do pensamento da Ilustración. O newtonianismo converteuse nun programa intelectual influente que aplicou os principios de Newton a moitas vías de investigación, sentando as bases da ciencia moderna (ciencias naturais e ciencias sociais), ademais de influír na filosofía, o pensamento político e a teoloxía. O filósofo escocés David Hume, probabelmente inspirado nos métodos de análise e síntese desenvolvidos por Newton en Opticks, foi un firme partidario do empirismo newtoniano nos seus estudos dos fenómenos morais.
Newton e a súa filosofía conduciron á popularización da ciencia en Europa, especialmente en Inglaterra, Francia e Alemaña. Pode contrastarse esta filosofía con outras, por exemplo o cartesianismo, baseado na filosofía de René Descartes. Orixes e fundamentos
Newton desenvolveu un método que privilexia a observación empírica e o razoamento matemático. Na súa obra, substituíuse o termo "hipóteses" por "regras", evidenciando a aposta pola demostración a partir dos fenómenos observados. Este enfoque diferenciouse do método cartesiano e foi determinante para o establecemento do empirismo científico. Influencia e legado
O newtonianismo converteuse nun programa intelectual que transcende as ciencias exactas. A súa influencia expandiuse ao pensamento filosófico, político e teolóxico, servindo de inspiración para figuras como Hume, que aplicou os principios empíricos na análise dos fenómenos morais.
Ademais, o newtonianismo desempeñou un papel crucial na popularización da ciencia en Europa, contribuíndo a catalizar a Era da Ilustración. Relixiosidade
A pesar do seu rigor científico, Newton era profundamente relixioso. Interpretaba as Escrituras de forma literal e sostiña que a intervención divina era necesaria para manter o funcionamento do universo, idea que reconciliaba coa súa visión mecánica da natureza.
Nexo

Habitualmente denomínase nexo a aquelas palabras cuxa función sintáctica única e exclusiva é unir unhas palabras, sintagmas, frases, cláusulas ou oracións con outras, ben nun plano de igualdade (nexos coordinantes) ben nun plano de importancia superior ou dominio da primeira palabra sobre a seguinte unida a ela despois do nexo (nexos subordinantes).
Os nexos pertencen en xeral a distintas clases de palabras: preposicións, conxuncións e locucións conxuntivas poden considerarse nexos puros; os relativos e adverbios relativos son palabras ou grupos de palabras que poden funcionar como nexos pero que posúen outras funcións. Por outra banda, os marcadores do discurso ou procesadores textuais unen textos mediante relacións lóxicas e non soamente palabras, sintagmas ou oracións e son estudados pola lingüística textual.
Neyron

Neyron é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Neártico

O Neártico, Neoártico ou rexión Neártica é unha das oito ecozonas terrestres que dividen a superficie da Terra. Xunto coa ecozona Paleártica constitúe a rexión Holártica.
A ecozona do Neártico abarca a maior parte de Norteamérica, incluíndo Groenlandia e as montañas do norte de México. Pero México meridional, o sur da Florida, América Central e as illas do Caribe forman parte da ecozona Neotropical, xunto con Suramérica.
O Neártico subdivídese en catro biorrexións: Escudo Canadense
Leste de Norteamérica
Oeste de Norteamérica
Norte de México
Nginx

Nginx (pronunciado "engine X") é un servidor web e proxy de correo electrónico (IMAP/POP3), licenciado baixo unha licenza de tipo BSD. Usuarios
Orixinalmente, nginx foi desenvolvido para dar resposta ás necesidades de varios sitios web de Rambler. De acordo co estudo estadístico de Netcraft de xuño de 2008 Arquivado 14 de xullo de 2008 en Wayback Machine. , nginx é usado por 2. 125. 160 dominios, sendo o cuarto servidor web máis popular de internet. Entre os sitios web máis famosos que usan nginx inclúense os seguintes: hulu WordPress. com Kongregate SongMeanings Penny-Arcade Gawab Adicionalmente, Zimbra inclúe nginx como proxy/router POP3 e IMAP. Características HTTP básicas
Manexo de ficheiros estáticos, ficheiros de índice e auto-indexado.
Reverse proxy sen caché, balance de carga e tolerancia ao fallo.
Soporta SSL.
Soporta FastCGI.
Servidores virtuais baseados en nome e enderezo IP.
Streaming FLV. Características do proxy de correo electrónico
proxy POP3 e IMAP.
Soporte STARTTLS.
Soporte SSL.
Nginx funciona, polo menos, en UNIX, Linux, variantes BSD, Mac OS X, Cygwin, e Solaris.
Ngozi Okonjo-Iweala

Ngozi Okonjo-Iweala, nada en Ogwashi-Uku o 13 de xuño de 1954, é unha economista e experta en desenvolvemento internacional nixeriana. O 15 de febreiro de 2021 foi nomeada Directora Xeral da Organización Mundial do Comercio asumindo as funcións o 1 de marzo de 2021, sendo a primeira muller que asume o posto. É membro das xuntas directivas de Standard Chartered Bank, Twitter, a Alianza Global para Vacinas e Inmunización (GAVI) e African Risk Capacity (ARC). En 2003 converteuse na primeira muller Ministra de Finanzas de Nixeria (2003-2006, 2011-2015) baixo a presidencia de Olusegun Obasanjo e da presidencia de Goodluck Jonathan. Tamén foi Directora Xerente do Banco Mundial (2007-2011), unha organización na que traballou durante 25 anos. Traxectoria
Naceu en Ogwashi-Ukwu, no estado do Delta de Nixeria, onde o seu pai, o profesor Chukwuka Okonjo, era o obi (rei) da Familia Real Obahai de Ogwashi-Ukwu,
Okonjo-Iweala educouse en Queen's School de Enugu, no St. Anne's School, Molete en Ibadan e na International School Ibadan. Chegou a Estados Unidos en 1973, cando era adolescente, para estudar na Universidade Harvard, e graduouse magna cum laude cun AB en Economía en 1976. En 1981 realizou o doutoramento en economía rexional e desenvolvemento económico no Instituto Tecnolóxico de Massachusetts. Foi ministra de Finanzas da República Federal de Nixeria entre xullo de 2003 e xullo de 2006 e desde xullo de 2011; ese ano encarou un ambicioso programa de reformas para conter o gasto público. Tamén foi ministra de Relacións Exteriores en 2006. Durante o período 2007-2011 foi directora xerente do Banco Mundial. En 2012 considerouse a súa candidatura para presidir dita institución, e contaba co respaldo da Unión Africana e eloxios de prestixiosas publicacións; no entanto, a súa postulación foi superada pola de Jim Yong Kim.
En febreiro de 2021 a administración Biden anunciou o seu apoio para que Ngozi Okonjo-Iweala asumise o posto de directora xeral da Organización Mundial do Comercio (OMC). O 15 de febreiro confirmouse o seu nomeamento para substituír o brasileiro Roberto Azevedo. A decisión tomouse por consenso dos 164 membros. O 1 de marzo de 2021 converteuse na primeira muller e a primeira persoa africana á fronte da OMC, trala renuncia da súa rival, a ministra surcoreana de Comercio Yoo Myung-hee, quen contaba co apoio da administración de Trump. O seu mandato expirará o 31 de agosto de 2025 e é renovable.
Ngultrum

O ngultrum (código BTN) (en dzongkha: དངུལ་ཀྲམ) é a moeda oficial de Bután dende 1974. Divídese en 100 chhertum. Historia
En 1974, o ngultrum foi introducido substituíndo á rupia butanesa á par. O ngultrum ten a paridade fixada coa rupia india.
India asiste ao goberno butanés dende a década de 1960 no desenvolvemento económico do país. O ngultrum non se troca independentemente con outras moedas, mais é intercambiable coa rupia india. Moedas
En 1974 introducíronse as moedas de aluminio de 5 e 10 chetrum, as de aluminio-bronce de 20 chetrums e cuproníquel de 25 chetrums e 1 ngultrum. A moeda de 5 chetrum foi cadrada e a de 10 chetrum ondulada. En 1979 introduciuse unha nova serie de 5 e 10 chhertum en bronce, e 25 e 50 chhertum e 1 ngultrum en cuproníquel. Tamén se acuñaron moedas de 25 chhertum en bronce-aluminio. As moedas de 5 e 10 chhertum hai tempo que deixaron de circular. Billetes
En 1974 foron introducidos os billetes de 1, 5 e 10 ngultrum polo Goberno Real, seguidos dos billetes 100 ngultrums en 1978 e 2, 20 e 50 ngultrums en 1981. A Autoridade Monetaria Real de Bután asumiu as competencias de emisión de billetes en 1986. En 2006, a Autoridade Monetaria introduciu unha nova serie de billetes, incluíndo o de 1 ngultrum.
Ni (letra)

Nome da duodécima letra do alfabeto grego (νῦ); equivale ao /n/. Minúscula ν, maiúscula Ν. Adoita transcribirse como n. Provén da letra do alfabeto fenicio nūn. Como signo numérico representaba o cincuenta. En maiúscula serve tamén para designar o duodécimo canto da Ilíada de Homero e en minúscula o duodécimo da Odisea.
Nicandro Golán Pereiro

Nicandro Golán Pereiro, nado en Sada en 1905 e finado no mesmo concello o 9 de agosto de 1952, foi un mestre e político galego. Traxectoria
Fillo de José María Golán Blanco e Hermenigilda Pereiro Canle. Iniciou os estudos de Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, aínda que en 1929 trasladouse á Escola Normal de Pontevedra. En decembro dese ano impartiu unha conferencia no Pósito de Sada sobre o tema "Nuestra emigración en Hispanoamérica". Integrouse no Centro Cultural Obrero de Sada do que foi elixido vicepresidente en xaneiro de 1931. Formou parte do grupo autonomista de Sada creado en novembro de 1932, e participou nos mitins pro Autonomía de 1933, como o de Gandarío celebrado o 12 de marzo. En xaneiro de 1933 participou no mitin de Campolongo, promovido pola Sociedad Agraria Republicana de Castro, Leiro y Carantoña e pola Federación Agrícola Comarcal de Pontedeume con José Antonio Cabana Rodríguez, presidente desta última entidade e o deputado Ramón Suárez Picallo, do Grupo Galeguista de Sada. Mestre de Samoedo dende 1932, rematou os cursiños de selección do maxisterio en decembro de 1933. Foi mestre do Pósito de Corme (Ponteceso).
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo por seis meses. Como resultado do expediente de depuración foi suspendido de emprego e soldo por un ano e trasladado fora da provincia. Foi destinado a Oviedo. Despois foi mestre en Senra (Ortigueira).
Nicanor Rodríguez Álvarez

Nicanor Rodríguez Álvarez, nado en Gaiás (Santa Cruz de Grou, Lobeira) o 15 de maio de 1904 e finado en Meás o 2 de xuño de 1939, foi un carpinteiro e político galego. Traxectoria
Carpinteiro de profesión asentado en Meás. Co triunfo da Fronte Popular foi nomeado concelleiro de Lobeira e elixido primeiro tenente-alcaide. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 11 de xaneiro de 1937. Estivo preso primeiro en Celanova, posteriormente en Ourense, para novamente ser transferido a Celanova. Foi excarcerado en 1938 con graves problemas de saúde. Morreu no seu domicilio a consecuencia das secuelas provocadas polo maltrato a que foi sometido durante a súa detención e na prisión. En 1941 foi condenado polo Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas a unha multa de 100 pesetas. Vida persoal
Casou con Segunda Álvarez Domínguez.
Niccolò Paganini

Niccolò Paganini foi un violinista e compositor que naceu en Xénova o 27 de outubro de 1782 e finou en Niza o 27 de maio de 1840, foi un dos máis famosos virtuosos da súa época e é considerado coma un dos mellores violinistas de tódolos tempos.
A súa perfección técnica era moi elevada: técnicas de arco expresivas e innovacións no uso do staccato e do pizzicato, xunto cun oído absoluto e unha entoación perfecta.
As súas obras máis coñecidas son os Caprichos (numerados dende o 1 até o 24). Ademais, escribiu seis concertos e varias sonatas para piano.
Nicho (arquitectura)

En arquitectura chámase nicho ou fornela ao oco de planta semicircular aberto nun muro para colocar nel unha urna ou estatua. Colócase orientada tanto ao exterior como ao interior dos edificios e cumpre unha función principalmente ornamental.
O nicho leva xeralmente na parte superior unha especie de pendente ou cuncha (semibóveda) que tamén se chama de vieira cando efectivamente presenta a forma dunha cuncha mariña.
Nicholas Mayhew

Nicholas Julian Mayhew é un profesor emérito de Numismática e Historia Monetaria no Museo Ashmolean, da Universidade de Oxford, especializado na historia monetaria medieval británica e Europea. Foi director adxunto (encargado das coleccións) do Museo Ashmolean. Recoñecementos
1995: Jeton de Vermeil, da Société française de numismatique.
1999: Premio Lhotka, da Royal Numismatic Society.
2002: Medalla da Royal Numismatic Society.
2014: Medalla Sanford Saltus, da British Numismatic Society.
En 2015, Mayhew foi honrado, ademais, cunha publicación en homenaxe á súa carreira, titulada Money, Prices and Wages: Essays in Honour of Professor Nicholas Mayhew, a cargo de Martin Allen e de D’Maris Coffman. Escolma de publicacións
Estas son as monografías máis significativas publicadas por Nicholas Mayhew ao longo da súa carreira académica: (1979): Coinage in the low countries (880-1500): the third Oxford symposium on coinage and monetary history. British Archaeological Reports. Oxford. ISBN 9780860540489
(1983): Sterling imitations of Edwardian type. Royal Numismatic Society. Special Publication 14. ISBN 9780901405203
(1988): Coinage in France from the Dark Ages to Napoleon. Seaby. ISBN 9780900652875
(1988): Later medieval mints: organisation, administration and techniques; the 8. Oxford Symposium on Coinage and Monetary History. British Archaeological Reports. Oxford. ISBN 9780860545033
(1997): The gros tournois: proceedings of the Fourteenth Oxford Symposium on Coinage and Monetary History. Royal Numismatic Society. Special Publication 31. ISBN 9780901405432
(1999): Sterling: the rise and fall of a currency. Penguin. ISBN 9780140276329
(2002): Credit and debt in medieval England, c. 1180 - c. 1350. Con Schofield, P. Oxbow Books. ISBN 9781842170731
(2006): Changing Values in Medieval Scotland: A study of prices, money, and weights and measures (con Elizabeth Gemmill). Cambridge University Press. ISBN 9780511522413
Nick DeWolf

Nicholas DeWolf, nado en Filadelfia o 3 de xullo de 1928 e finado o 16 de abril de 2006 foi o cofundador de Teradyne, a empresa con sede en Boston creadora do Sistema de testado automático, en 1960, canda Alex d'Arbeloff, un compañeiro de clase do Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT). Foi así mesmo un destacado fotógrafo.
Nicolaas Bloembergen

Nicolaas Bloembergen, nado en Dordrecht o 11 de marzo de 1920 é un físico neerlandés e nacionalizado estadounidense laureado co Premio Nobel de Física. Traxectoria
Bloembergen matriculouse en 1938 na Universidade de Utrecht para estudar física. Abandonou os Países Baixos, devastados pola segunda guerra mundial en 1945, para realizar estudos de grao na Universidade Harvard. Seis semanas despois da súa chegada, o profesor de Harvard Edward M. Purcell (xunto cos estudantes Torrey e Pound) descubriu a resonancia magnética nuclear. Bloemberg foi contratado para desenvolver a primeira máquina baseada neste principio. En Harvard recibiu clases de J. Schwinger, J. H. van Vleck, e E. C. Kemble.
Realizou unha tese de doutoramento sobre a relaxación magnética nuclear que foi entregada na Universidade de Leiden, pola que obtivo o título de doutor en 1948. Despois dun breve período de investigación posdoutoral con C. J. Gorter nos Países Baixos, incorporouse á Universidade Harvard onde se fixo profesor asociado en 1951. En 1958 conseguiu a cidadanía estadounidense.
Foi galardoado coa Medalla Lorentz en 1978. En 1981 compartiu o Premio Nobel de Física con Arthur Schawlow e Kai Siegbahn polo seu traballo en espectroscopia con láser. Bloemberg e Schawlow investigaron propiedades da materia indetectables sen láser. Ademais, Bloemberg modificara anteriormente o máser de Charles Townes. Pertence ao corpo docente da Universidade de Arizona.
Bloembergen pertence á prolífica liña académica de J. J. Thomson, seguindo os pasos doutros laureados co Premio Nobel, comezando por Lord Rayleigh (Premio Nobel de Física en 1904) e o propio J. J. Thomson (Premio Nobel de Física en 1906), continuando con Ernest Rutherford (Premio Nobel de Química en 1908), Owen Richardson (Premio Nobel de Física en 1928) e rematando co seu mentor Edward Purcell (Premio Nobel de Física en 1952). Entre outras das súas influencias, destacan John van Vleck (Premio Nobel de Física en 1977) e Percy Bridgman (Premio Nobel de Física en 1946).
Nicolai (cráter)

Nicolai é un cráter lunar que se sitúa no hemisferio sur da Lúa, nunha rexión relativamente pouco afectada por impactos significativos. Os cráteres máis próximos son Spallanzani no sur, e os moito máis grandes Maurolycus e Barocius no leste. Ocupa 42 quilómetros de diámetro e chega a unha profundidade de 1. 8. O cráter é do período Nectárico, que vai entre 3. 920 e 3. 850 millóns de anos no pasado.
Leva o nome do astrónomo alemán Friedrich Bernhard Gottfried Nicolai. Cráteres satélites
A súa parede externa está erosionada e conta número de pequenos cráteres satélites no seu bordo, por convención denomínanse nos mapas lunares cunha letra seguida do nome do cráter central.
Nicolas Pierre Tiolier

Nicolas Pierre Tiolier, nado en París o 9 de maio de 1784 e finado na mesma cidade o 25 de setembro de 1843, foi un escultor, medallista e gravador de moedas e de xemas francés. En 1816 substituíu o seu pai, Pierre Joseph Tiolier, como décimo sexto gravador xeral de moedas de Francia e exerceu este cargo ata o 1 de xaneiro de 1843, cando tomou posesión del Jacques Jean Barre. Traxectoria
Nicolas Pierre era fillo do tamén gravador e medallista Pierre Joseph Tiolier (1763-1819). Na súa xuventude foi alumno do seu pai, así como do gravador Romain Vincent Jeuffroy (1749-1826) e do escultor Claude Dejoux (1732-1816).
Nicolas Pierre Tiolier obtivo en 1805 o primeiro Premio de Roma de gravado de medalla e pedra fina (unha bolsa do Esatdo francés para estudantes de Arte), pola súa obra Le Génie de la gravure présente un cachet à l'Empereur qui lui donne une couronner. Como gañador deste premio, residiu en Villa Medici, en Roma, entre 1806 e 1811. En 1816 herdou do seu pai o cargo de gravador xeral de moedas de Francia. No exercicio desta responsabilidade foi o deseñador e gravador dos cuños dunha gran cantidade de medallas e dalgunhas das moedas máis sobranceiras cuñadas na Monnaie de Paris a nome de Napoleón I (1804-1815), Lois XVIII (1814-1824), Carlos X (1824-1830), Lois Filipe I (1830-1848). A Tiolier débeselle tamén o deseño dos selos estatais de Napoleón I, de Lois XVIII e de Carlos X.
Foi un asiduo participante nos Salóns de París, onde expuxo as súas obras desde 1812 ata 1831, e na edición de 1824 acadou unha medalla de segunda clase.
A súa sinatura nas moedas e medallas que deseñou ou que gravou é, habitualmente: TIOLIER, ou N. TIOLIER F ·, ou N · TIOLIER F·.
O 23 de abril de 1821 recibiu o título de cabaleiro e o 31 de xullo de 1825 o de oficial da Lexión de Honra.
Tiolier morreu en París o 25 de setembro de 1843 e foi soterrado no cemiterio Père Lachaise, de París.
Nicolas de Condorcet

Marie-Jean-Antoine Nicolas de Caritat, marqués de Condorcet, nado en Ribemont, Aisne, o 17 de setembro de 1743 e finado en Bourg-la-Reine o 28 ou 29 de marzo 1794, foi un filósofo, científico e matemático francés, político e politicólogo. Dereitos das mulleres
O seu matrimonio con Sophie de Grouchy en 1786, muller culta, tradutora de Thomas Paine e Adam Smiths, puido sensibilizar ao noso autor na súa reivindicación dos dereitos da muller. Condorcet estivo comprometido coa causa das mulleres. En particular, pronunciouse a favor do dereito de voto das mulleres (1788: Lettres d'un bourgeois de New Haven). Proseguiu esta loita nun artigo do Journal da Société de 1789, "Sur l'admission deas femmes au droit de citei" (1790). Segundo el, nunca existiu un Estado verdadeiramente democrático, xa que "as mulleres nunca exerceron os dereitos de cidadanía".
Referíndose á Declaración dos Dereitos do Home e do Cidadán, denunciou a violación do principio de igualdade ante a lei ("os homes nacen e permanecen libres e iguais en dereitos") da que eran vítimas as mulleres. Critica o argumento común utilizado por case todos os patriotas para xustificar o afastamento das mulleres da cidade: non hai mulleres de xenio? Isto débese a que as mulleres non teñen acceso á educación; a maioría dos cidadáns homes non son xenios e hai mulleres máis intelixentes que algúns homes. Escribe "Non é a natureza, é a educación, é a existencia social a que provoca esta diferenza ".
Nicolosi

Nicolosi (Niculusi ou Niculosi en siciliano) é unha comuna italiana de 7533 habitantes (censo de 2016), da área metropolitana de Catania, en Sicilia.
Nicolás Villageliú

Nicolás Villageliú Mandía, nado na Coruña en 1815 e finado na Habana o 8 de agosto de 1892, foi un avogado e notario galego. Traxectoria
Marchou a Cuba. Fíxose avogado e traballou como escribán no bufete de Ramón Irola. Foi Escribán Real de Facenda durante moitos anos. Despois traballou como notario público na cidade da Habana. Foi o primeiro presidente do Centro Gallego de La Habana. Finou na Habana o 8 de agosto de 1892.
Nicomedes Lamas Díaz

Nicomedes Lamas Díaz, nado en Eixibrón (Tortes, Becerreá) cara a 1900, foi un labrego e político galego. Traxectoria
Veciño do Mosteiro (Cervantes). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Ingresou na prisión de Lugo o 14 de agosto de 1937. Procesado na causa 190/37 xunto con Luis García Vázquez, Jesús Salvador García Vázquez, Emilio Núñez Cabana, Ricardo García Santín, Isidro Valentín Gómez Gerbolés, Pedro Gutiérrez Gutiérrez, Abel Valcárcel Puente, José González Rivero, José María Fátima Ben-Alí, José M. Freijo López, Nicolás Freijo López e José Poy Arrojo, foron xulgados en consello de guerra o 16 de febreiro de 1938; Abel foi condenado a pena de morte por adhesión á rebelión. A pena foi conmutada por 30 anos de reclusión perpetua. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en decembro de 1938, e foi sancionado cunha multa de 50 pesetas. Revisada a súa condena en 1940, foi reducida a 20 anos de prisión. Cumpriu condena na Prisión Provincial de Lugo, de onde saíu en liberdade condicional en febreiro de 1944.
Volveu ser detido o 13 de febreiro de 1946 ingresando na Prisión de Lugo. Foi trasladado o 1 de marzo á Prisión Provincial da Coruña.
Nicomedes de Esmirna

Nicomedes de Esmirna (en latín: Nicomedes, en grego: Νικομήδης
) foi un médico e poeta grego. Traxectoria
Aínda que escribiu algúns epigramas (polo menos dous), atribuíronselle erroneamente sete epigramas escritos por Nicodemo de Heraclea. Os seus dous epigramas, incluídos na Antoloxía grega. Son votivos e están gravados nunha estatua de Esculapio feita por Boecio, pero escritos bastante despois da época deste, como se desprende do estilo. Tamén consta o seu epitafio.
Nicosulfuron

O Nicosulfuron é un herbicida de post-emerxencia contra herbas gramíneas e dicotiledóneas no cultivo do maínzo. Activo contra Equinocloa e outras gramíneas resistentes. Complementario contra xuncia.
Nicotina

A nicotina é un composto orgánico, un alcaloide atopado na planta do tabaco (Nicotiana tabacum), con alta concentración nas súas follas. Constitúe case o 5% do peso da planta. A nicotina debe o seu nome a Jean Nicot, quen introduciu o tabaco en Francia en 1560. Sintetizase nas zonas de maior actividade das raíces das plantas do tabaco, trasportada polo zume ás follas verdes. O depósito realizase en forma de sales de ácidos orgánicos.
É un potente veleno e incluso se emprega en múltiples insecticidas (fumigantes para invernadoiros). En baixas concentracións, a substancia é un estimulante e é un dos principais factores de adicción ó tabaco. É soluble en auga. Características
Esta droga ven de Francia, apareceu alí en 1560. Consómese mediante cigarros, puros, tabaco de mascar, tabaco en po etc. Extraese da planta do tabaco. Os principais países produtores son os EUA e Bolivia.
Entre as súas características destacan o sabor amargo e a súa cor amarela. Factores serviron para potenciar o consumo
O aumento da nicotina nos diferentes tipos de tabaco, e diferentes aditivos desta para que lle resulte o consumidor moito máis difícil deixar de consumir. Efectos sobre o metabolismo
Os efectos que fai no metabolismo: coma no fígado por medio do grupo das enzimas do citrocromo P-450 (son enzimas que teñen a función de eliminar substancias que non son sintetizadas polo propio organismo), este provoca un efecto estimulante sobre a vixilanza e a alerta e o rendimento cognitivo do sistema nervioso central (doses baixas), e tamén causa un efecto reforzador ou de reconpensa sobre o sistema nervioso limbico, mediado pola vía neuronal do pracer (doses elevadas). Riscos para a saúde
Ademais dos outros riscos coma por exenplo o cancro de pulmón, tamén atopamos unha enfermidade que se causa o suspender bruscamente os antidepresivos, xa que pénsase que non producen a chamada "tolerancia" que é a síntoma ao que nós referimos. Medidas iniciais da (OMS)
Elaboración dos informes científicos polos comités dos expertos.
O desenvolvemento dos programas "tabaco e saúde".
A adopción de resolucións, última adoptada no ano 1996, elabora un Convenio Marco para a Loita Antitabaquista (CMLA), é de uso como instrumento xuridico internacional.
O convenio marco para o control do tabaco é un tratado antitabaquista promovido pola Organización Mundial do Comercio (OMC) que entrou en vixencia o 27 de febreiro do 2005, tras anos de opinión e intentos de negación da industria tabaqueira.
Países europeos ratificaron o tratado, entre eles Alemaña, Francia, Reino Unido e España.
Nicrosil

O nicrosil é unha aliaxe de níquel que contén arredor dun 14, 4% de cromo, 1, 4% de silicio e, nalgunhas fontes, 0, 1% de magnesio.
O nicrosil é usado como a parte positiva dos termopares de tipo N. Nesta aplicación, outra aliaxe de níquel, o nisil, é usada como a parte negativa. Neste caso, o nicrosil non contén magnesio.
Nicómaco de Xerasa

Nicómaco de Xerasa ou Xeraseno (en latín Nicomachus Gerasenus, en grego Νικόμαχος Γερασηνός, o Γερασινός) foi un matemático grego do século I. Traxectoria
Non sabemos nada da súa vida senón que era natural de Xerasa en Arabia. Viviu na época do emperador Tiberio no século I. Era moi coñecido polos seus contemporáneos como un membro destacado da escola pitagórica.
Obra
Escribiu sobre aritmética e música e quizais doutros temas. Boecio escribiu unha obra sobre aritmética que era reprodución da obra de Nicómaco.
As súas obras que se conservan son: Ἀριθμητικης εἰσααγωγῆς Introdución á aritmética, que se conserva en grego e nunha tradución ao latín de Boecio e resulta ser un dos poucos (por non dicir o único) documentos que temos da teoría de números da Grecia clásica.
Ἐγχειρίδιον ἁρμονικῆς Manual de harmonía, escrito en forma de carta a unha muller nobre.
A súa Introdución á música perdeuse, pero considérase que é a fonte principal do primeiro libro de De institutione musica de Boecio.
E as obras perdidas das que se coñece o título son: θεολογούμενα ἀριθμητικῆς.
τέχνη ἀριθμητικὴ (xeometría).
περὶ ἑορτῶν Αἰγυπτίων.
Niedereschach

Niedereschach é unha cidade alemá do distrito de Schwarzwald-Baar no estado de Baden-Württemberg, de 5. 887 habitantes.
Niedereschach ten catro barrios: Niedereschach
Kappel
Schabenhausen
Fischbach
Ao norte Niedereschach limita con Horgen; ao sur Niedereschach linda con Obereschach e Weilersbach e ao oeste con Königsfeld.
Niedereschach está irmandada con Arzúa, onde hai unha rúa adicada a Niedereschach e, en reciprocidade, hai unha praza co nome de Arzúa en Niedereschach.
Niels Bohr

Niels (Henrik David) Bohr, nado en Copenhague o 7 de outubro de 1885 e finado na mesma cidade o 18 de novembro de 1962, foi un físico dinamarqués que ideou o modelo atómico precursor do actual e fixo outras contribucións fundamentais para o coñecemento da estrutura atómica e a mecánica cuántica. Traxectoria
Seu pai, Christian Bohr, devoto luterán, era profesor de fisioloxía na Universidade de Copenhague, mentres a súa nai, Ellen Adler Bohr, proviña dunha rica familia de orixe xudía destacada na banca e nos círculos parlamentarios. Era irmán do matemático e futbolista Harald Bohr, medallista olímpico coa selección dinamarquesa nos Xogos Olímpicos de 1908. Niels Bohr tamén era un apaixonado xogador de fútbol, chegando a xogar os dous irmáns numerosos partidos no Akademisk Boldklub.
Contribucións máis notorias
Modelo atómico de Bohr
O momento angular orbital do electrón está cuantizado; L nħ.
A teoría de que os electróns viaxan en órbitas discretas arredor do núcleo atómico e que as propiedades químicas do elemento veñen determinadas en boa medida polo número de electróns de cada unha das órbitas exteriores.
A idea de que un electrón podía caer desde uha órbita de maior enerxía a unha de menor enerxía emitindo un fotón (quanto de luz) de enerxía discreta (isto tornouse na base da teoría cuántica). Estableceu órbitas fixas cuantizadas para os electróns no átomo, co cambio das que se desprendería ou collería enerxía tamén cuantizada segundo as regras de Planck.
Moito traballo na interpretación de Copenhaguen da mecánica cuántica.
O principio da complementariedade: que os ítems poden ser analizados por separado como se tivesen varias propiedades contraditorias.
Niels Bohr recibiu o Premio Nobel de Física polo seu traballo en 1922.
Niels Ryberg Finsen

Niels Ryberg Finsen, nado en Tórshavn (Illas Feroe o 15 de decembro de 1860 e finado en Copenhaguen o 24 de setembro de 1904, foi un médico e científico dinamarqués. Gañou o Premio Nobel de Medicina o 1903. Traxectoria
En 1882, viaxa a Copenhaguen para estudar medicina na súa universidade, aprobando o seu exame final en 1890. Posteriormente sería profesor en devandita universidade.
Os achados de Émile Duclaux sobre a capacidade destruitora dos raios ultravioleta, aplicados a colonias de bacteriaa foron a base do seu traballo. Alcanzou a fama polas súas investigacións sobre os efectos fisiolóxicos da luz, xa que descubriu as propiedades estimulantes e bactericidas dos raios actínicos (azul, violeta e ultravioleta). Desenvolveu unha lámpada eléctrica de arco voltaico (luz de Finsen) para o tratamento do lupus tuberculoso e outras afeccións cutáneas similares.
Con obxecto de poder continuar o seu traballo e as aplicacións dos seus métodos fototerapéuticos creouse en Copenhaguen o Instituto Finsen en 1896.
A súa enfermidade impediulle en 1903 recoller o Premio Nobel de Medicina que lle foi outorgado.