Teoría da herdanza dual

A teoría da herdanza dual (TID), tamén coñecida como coevolución xenes-cultura ou evolución biocultural, desenvolveuse entre as décadas de 1960 e 1980 para explicar que o comportamento humano é un produto de dous procesos evolutivos diferentes e interaccionantes: a evolución xenética e a evolución cultural. Na TID, defínese cultura como a información ou comportamento adquirido por medio da aprendizaxe social. Un dos principios centrais desta teoría é que a cultura evoluciona parcialmente por medio do proceso de selección darwinista, a cal os teóricos da herdanza dual describen a miúdio por analoxía coa evolución xenética.
Neste contexto, a 'cultura' defínese como o 'comportamento aprendido socialmente', e a 'aprendizaxe social' defínese como copiar os comportamentos observados nos outros ou comportamentos adquiridos porque foron ensinados por outros. A maioría dos modelos feitos no campo dependen da primeira dinámica (copiar), aínda que tamén poden ser ampliados á ensinanza. A aprendizaxe social no seu modo máis simple implica copiar cegamente os comportamentos dun modelo (comportamento observado de alguén), aínda que tamén se comprende que ten moitos nesgos potenciais, como o nesgo do éxito (copiar daqueles que se perciben en mellor situación), nesgo de status (copiar a aqueles que teñen maior status), homofilia (copiar dos que son máis parecidos a nós), nesgo conformista (copiar desproporcionadamente os comportamentos que a maioría da xente realiza) etc. Comprender que a aprendizase social é un sistema de patrón de replicación, e comprender que hai diferentes taxas de supervivencia para diferentes variantes culturais aprendidas socialmente, establece, por definición, unha estrutura evolutiva: a evolución cultural.
Como a evolución xenética se comprende relativamente ben, a maioría do DIT examina a evolución cultural e as interaccións entre a evolución cultural e a evolución xenética.
Historicamene, Charles Darwin xa tiña unha teoría sofisticada sobre a evolución da cultura humana e a súa dependencia da selección natural "a un grao subordinado" comparado coas "leis, costumes e tradicións" mantidas pola opinión pública. Aínda que as súas formulacións non son idénticas ás da teoría da herdanza dual.
Á teoría da herdanza dual fixéronselle moitas críticas pola forma en que intentan explicar a evolución da cultura en termos darwinistas (véxase máis abaixo). Base teórica
A TID sostén que a evolución xenética e a cultural interaccionan na evolución do Homo sapiens. A TID recoñece que a selección natural de xenotipos é un importante compoñente da evolución do comportamento humano e que os trazos culturais poden ser restrinxidos por imperativos xenéticos. Porén, a TID tamén recoñece que a evolución xenética dotou á especie humana cun proceso evolutivo paralelo de evolución cultural. A TID fai tres afirmacións:
As capacidades culturais son adaptacións
A capacidade humana de almacenar e transmitir cultura orixinouse a partir de mecanismos psicolóxicos que evolucionaron xeneticamente. Isto implica que nalgún momento durante a evolución da especie humana un tipo e aprendizaxe social que levou a unha evolución cultural acumulativa foi evolutivamente vantaxosa.
A cultura evoluciona
Os procesos de aprendizaxe social dan lugar á evolución cultural. Os trazos culturais transmítense de forma diferente aos trazos xenéticos e, por tanto, teñen como resultado diferentes efectos a nivel de poboación sobre a variación de comportamentos.
Os xenes e a cultura coevolucionan
Os trazos culturais alteran os ambientes físicos e sociais baixo os cales opera a evolución xenética. Por exemplo, as adopcións culturais da agricultura e consumo de produtos lácteos, nos humanos, causou a selección xenética para os trazos que permiten dixerir o amidón e a lactosa, respectivamente. Outro exemplo é que é probable que unha vez que a cultura se fixo adaptativa, a selección xenética causase un refinamento da arquitectura cognitiva que almacena e transmite a información cultural. Este refinamento puido influenciar adicionalmente a maneira en que se almacena a cultura e o nesgo que goberna esa transmisión.
A TID tamén predí que, en certas situacións, a evolución cultural pode seleccionar trazos que son xeneticamente desadaptativos. Un exemplo disto é a transición demográfica, que describe a caída de taxas de nacementos nas sociedades industrializadas. Os teóricos da herdanza dual hipotetizan que a transición demográfica pode ser o resultado dun nesgo de prestixio, no que os individuos que se absteñen de reproducirse para gañar máis influencia en sociedades industriais é máis probable que sexan elixidos como modelos culturais. Críticas
Fixéronse varias críticas ás formulacións da TID.
As críticas máis fortes á TID fanse contra a elección da selección darwinista como marco explicativo da cultura. Para algúns, a evolución cultural non posúe a estrutura algorítmica dun proceso que pode ser modelado nun marco darwinista como o caracterizado por John von Neumann e utilizado por John Holland para deseñar o algoritmo xenético.
Richard Lewontin, Niles Eldredge, e Stuart Kauffman realizaron outras críticas sobre os intentos de enmarcar a cultura en termos darwinistas.