Lei Cidade Limpa

Lei Cidade Limpa é un regulamento que ordena a paisaxe do municipio de São Paulo que está en vigor desde 1 de xaneiro de 2007. A lei foi creada a través dunha Lei publicada no Diario Oficial da Cidade en 26 de decembro de 2006 (Lei Municipal nº. 14. 223/06) e prohibe a propaganda en exteriores na cidade, alén de regular o tamaño de letreiros e placas de estabelecementos comerciais, entre outras providencias.
Coa lei, foi anunciada a prohibición de anuncios publicitarios en muros, coberturas e laterais de lotes urbanos, a publicidade en bicicletas, motos, autobuses e coches.
A lei ten como intención reforzar a seguranza dos peóns e condutores e facilitar o acceso aos servizos públicos de interese da poboación, tales cales, vías e espazos públicos. Características
A lexislación foi elaborada pola arquictecta e urbanista Regina Monteiro que estaba a fronte da Diretoría de Medio Ambiente e Paisaxe Urbana da Emurb. A lei prohibe, no seu artigo 18, toda e calquera forma de publicidade exterior: "Fica prohibida, no ámbito do Municipio de São Paulo, a colocación de anuncio publicitario nos inmóbeis públicos e privados, edificados ou non. "
A lei procura recuperar certos dereitos fundamentais da cidadanía que acabaron deixando de existir co tempo. Despois dela, foi adquirido o dereito de vivir nunha cidade que respecta a integridade da arquictetura das edificacións, o espazo urbano da cidade, o espazo urbano e o patrimonio histórico.
Tras a creación da Lei Cidade Limpa, só será admitido un único anuncio indicativo (aquel que identifica, no propio local da actividade, o establecemento ou os profesionais que del fan uso, por exemplo, placas de tenda) por fachada de establecemento, indicando así as informacións necesarias ao público.
Os anunciantes teñen a opción, no entanto, de utilizar como alternativa elementos do mobiliario público urbano, tales como paradas de autobús, reloxos públicos e placas de rúa. En canto aos letreiros, a lei tornou obrigatorio que fosen proporcionais ao tamaño das fachadas. En inmóbeis de pequeno porte (menos de 10 metros de fachada), o límite é de 1, 5 m²; nos medios (fachadas con entre 10 metros e 100 metros), o límite é de 4 m²; e nos grandes (con fachadas de 100 metros ou máis), o letreiro non pode ser maior do que 10 m², mais neste último caso, o dos grandes poderá, ser colocado até 2 letreiros respectando os tamaños de cada un, e que estean nunha distancia de polo menos 40 metros entre si. (Realizando este tipo de anuncio, non será permitido colocar a faixa ou letreiro en ningún outro lugar. Soamente un anuncio é permitido) Recúo: O letreiro non poderá invadir máis que 15 centímetros da vía pública.
Totens: É permitido colocar totem desde que este estea dentro do terreo do inmóbel, e non na vía pública. Altura máxima de 5m², contando da base até a altura total da placa. (Realizando este tipo de anuncio, non será permitido colocar a faixa ou letreiro en ningún outro lugar. Soamente un anuncio é permitido)
Toldos: O toldo que pode ser recuado ao peche do expediente pode conter letras co nome do inmóbel (letras de até 20 centímetros de altura), e este poderá avanzar alén dos 15 centímetros permitidos. (Realizando este tipo de anuncio, non será permitido colocar a faixa ou letreiro en ningún outro lugar. Soamente un anuncio é permitido)
Báner: Poderá ser colocado a gusto, desde que estea á 1 metro para dentro do terreo do inmóbel privado. Por exemplo, se houber unha vitrina, poderá colocar dentro da vitrina desde que á 1 metro para dentro. Anuncios
A Lei Cidade Limpa divide os anuncios en tres categorías. O "anuncio indicativo" é aquel que identifica o local en que está inserido, como letreiros de restaurantes e placas de tendas de comercio. Xa o "anuncio especial" posúe finalidade cultural, educativa ou inmobiliaria, como propagandas políticas, cartel de vendas e báner de eventos culturais. Por fin, o "anuncio de corporación con poder público" é o resultado de parzaría “público-privada”, como placas con nome de empresas que coidan dun espazo público, como parques e prazas.
Segundo a Lei Cidade Limpa, non son considerados anuncios: nomes, símbolos ou logotipos que non estean aplicados ou afixados. Logos de postos de servizos tampouco son considerados anuncios, así como nomes de predios e hoteis. Báners nas paredes de locais privados, como museos e teatros, alén de avisos de perigo tamén son permitidos. Consecuencias
Unha das consecuencias da lei é o desvío das publicidades para os outros medios de comunicación, pois, ao retirar as propagandas da rúa os profesionais que traballan con ese medio pasaron a redireccionaren seus vehículos para outros locais, como sitios web en Internet, spam en liña e outros locais, e aínda así parte da poboación como comerciantes non se senten favorecidos coa lei, xa que foi retirada, a través dela, parte de seu medio de veiculación das súas propagandas.
Segundo o presidente da Abigraf, a Lei Cidade Limpa diminuíu no número de folletos impresos, o que reflicte directamente na limpeza dos paseos públicos da cidade durante as eleccións.
Esa foi unha das principais transformacións urbanas que a cidade de São Paulo xa pasou na última década, tornándose un marco histórico para a capital.
En 2011 a Prefectura aplicou cerca de 4. 591 multas, resultando cerca de 17, 3 millóns aos cofres públicos. Xa en 2015, as autuacións tiveron un declive para un total de 433. O entón prefecto Fernando Haddad declarou que a diminución destas multas estaba ligada a unha maior concienciación da poboación sobre a Lei. Fiscalización
O non-cumprimento da lei implica unha serie de castigos, como por exemplo: intimação, multa, multa con reincidência (valor en duplo), cancelación de licenza/autorización (cando houber) e remoción do anuncio. Estará en situación irregular quen, por exemplo, exhibir un anuncio: sen licenza ou autorización;
con dimensións distintas das aprobadas;
fóra do prazo de licenza / autorización;
sen número da licenza ou da autorización;
con dimensións non permitidas;
en mao estado de conservación.