proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Concello de Pontevedra

O Concello de Pontevedra é o máximo órgano de administración e goberno do municipio de Pontevedra. O actual alcalde de Pontevedra é Miguel Anxo Fernández Lores, no cargo desde o 4 de xullo de 1999. Descrición
O Concello está composto por tres órganos: o Alcalde, que dirixe o Concello; o poder executivo, a Xunta de Goberno, composta polo Alcalde e os concelleiros designados por el; e o Pleno, unha asemblea elixida democraticamente que representa ao pobo de Pontevedra. O Alcalde é elixido polos membros do Pleno de entre os seus membros o día en que se constitúe a nova corporación municipal tras as eleccións locais.
Desde 1880, o Concello ten a súa sede na Casa Consistorial de Pontevedra, obra do arquitecto Alejandro Sesmero. Desde 2010, os seus servizos administrativos centrais sitúanse na antiga mansión do Marques de Riestra de finais do século XIX na rúa Michelena 30. Tamén desde 2010, e con motivo dunha reforma integral do Concello, os plenos municipais celébranse no Teatro Principal. Alcaldes
O 3 de abril de 1979 o Concello constituíuse como entidade democrática, celebrándose as primeiras eleccións democráticas durante a transición española á democracia. Os alcaldes desde entón son:
Concello de Puebla

Puebla é un concello do Estado de Puebla, en México. Limita ao norte con Estado de Tlaxcala, ao sur co San Gregorio Atzompa, ao leste con Amozoc e ao oeste con Coronango e San Andrés Cholula. Abrangue unha superficie de 83, 80 km², e a súa poboación era de 56243 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Puebla de Zaragoza. Demografía
Localidades
O concello de Puebla ten un total de 135 localidades, sendo as principais as seguintes (con datos de poboación do ano 2020):
Concello de Płaska

O concello de Płaska é un concello (gmina) rural do condado de Augustów, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 20 km ao leste de Augustów.
O concello ten unha superficie de 373, 19 km2, e unha poboación total de 2. 555 habitantes (2006).
Concello de Rayón, México

Rayón é un concello do Estado de México, en México. Limita cos concellos mexicanos de San Antonio la Isla, Tenango del Valle, Texcalyacac e Calimaya. A súa área é de 23, 40 km², e a súa poboación era de 12. 748 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Santa María Rayón. [Cómpre referencia]
Concello de San Antonio la Isla

San Antonio la Isla é un concello do Estado de México, en México. A súa área é de 18, 50 km², e a súa poboación era de 22. 152 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Antonio la Isla.
Concello de San Felipe del Progreso

San Felipe del Progreso é un concello do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Tlalpujahua, El Oro, Jocotitlán, San José del Rincón, Villa de Allende, Ixtlahuaca, Almoloya de Juárez e Villa Victoria. A súa área é de 368, 15 km², e a súa poboación era de 121. 396 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Felipe del Progreso.
Concello de San Felipe, Baixa California

San Felipe é un concello do estado de Baixa California, o concello é un dos fronteirizos de México. Limita coas municipalidades mexicanas do Concello de Mexicali, o Concello de Ensenada e co Concello de San Quintín. A súa área é de 2. 687 km², e a súa poboación era de 108. 440 habitantes en 2020. A cabeceira municipal ou a capital do concello é a cidade de San Felipe. Demografía
Localidades do concello
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais urbanas e rurais. Política e goberno
A Xunta de San Felipe está formada por un presidente municipal ou alcalde, un síndico, un tesoureiro, un secretario da xunta e rexidores das delegacións. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Alcaldes
Concello de San José del Rincón

San José del Rincón é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Tlalpujahua, El Oro, San Felipe del Progreso, Villa Victoria, Ocampo, Angangeo, Senguio e Villa de Allende. A súa área é de 492, 25 km², e a súa poboación era de 91. 345 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San José del Rincón.
Concello de San Juan del Río, Querétaro

San Juan del Río é un municipio do estado de Querétaro, en México. A súa poboación era de 241. 699 habitantes en 2010. A cabeceira municipal é San Juan del Río.
Concello de San Martín de las Pirámides

San Martín de las Pirámides é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Teotihuacán, Otumba, Tepetlaoxtoc, Temascalapa e con Axapusco. A súa área é de 67, 22 km², e a súa poboación era de 24. 851 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Martín de las Pirámides.
Concello de San Mateo Atenco

San Mateo Atenco é un concello do Val de Toluca no Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Toluca, Lerma e con Metepec. A súa área é de 27, 38 km², e a súa poboación era de 72. 579 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Mateo Atenco.
Concello de San Nicolás de los Garza

San Nicolás de los Garza é o municipio de México ao centro do Estado de Nuevo León criado no 2011, no México. Limita coa municipalidade mexicana de Apodaca e ao sur co Monterrey. A súa área é de 60. 1 km², e a súa poboación é de 443. 031 habitantes. A cabeceira municipal é San Nicolás de los Garza.
Concello de San Quintín

San Quintín é un concello do estado de Baixa California, México. Limita coas municipalidades mexicanas de Concello de Ensenada, Concello de San Felipe e con o estado de Baixa California Sur. A súa área é de 2. 687 km², e a súa poboación era de 108. 440 habitantes en 2020. A cabeceira municipal é a cidade de Tecate. Demografía
Localidades do concello
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais urbanas e rurais. Política e goberno
A Xunta de San Quintín está formada por un presidente municipal ou alcalde, un síndico, un tesoureiro, un secretario da xunta e rexidores das delegacións. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Alcaldes
Concello de San Simón de Guerrero

San Simón de Guerrero é un concello do suroeste do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Temascaltepec, Tejupilco e con Texcaltitlán. A súa área é de 129, 23 km², e a súa poboación era de 6. 272 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Simón de Guerrero.
Concello de Santo Tomás

Santo Tomás é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Valle de Bravo, Otzoloapan, Ixtapan del Oro e co o estado de Michoacán. A súa área é de 104, 25 km², e a súa poboación era de 9. 111 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Santo Tomás de los Plátanos.
Concello de Soyaniquilpan de Juárez

Soyaniquilpan de Juárez é un concello do Estado de México, en México. Limita coa municipalidade de Jilotepec e co o Estado de Hidalgo. A súa área é de 128, 80 km², e a súa poboación era de 11. 798 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Francisco Soyaniquilpan.
Concello de Sultepec

Sultepec é un concello do sur do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Amatepec, Zacualpan, Texcaltitlán, Almoloya de Alquisiras, Tejupilco e co estado de Guerrero. A súa área é de 564, 04 km², e a súa poboación era de 25. 809 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Sultepec.
Concello de Sztabin

O concello de Sztabin é un concello (gmina) rural do condado de Augustów, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 21 km ao sueste de Augustów.
O concello ten unha superficie de 361, 8 km2, e unha poboación total de 5. 449 habitantes (2006).
Concello de Tecate

Tecate é un concello do estado de Baixa California, o concello é un dos fronterizos de México. Limita coas municipalidades mexicanas de Concello de Tijuana, Concello de Ensenada e co Concello de Mexicali. A súa área é de 2. 687 km², e a súa poboación era de 108. 440 habitantes en 2020. A cabeceira municipal ou a capital do concello é a cidade de Tecate. Demografía
Localidades do concello
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais urbanas e rurais. Política e goberno
A Xunta de Tecate está formada por un presidente municipal ou alcalde, un síndico, un tesoureiro, un secretario da xunta e rexidores das delegacións. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Alcaldes
Concello de Tejupilco

Tejupilco é un dos concellos da Rexión Tejupilco, ao sueste do estado no Estado de México, en México. Limita ó norte con Otzoloapan, Zacazonapan, Temascaltepec, San Simón de Guerrero e Luvianos; ó sur con Amatepec e Sultepec; ó leste con San Simón de Guerrero, Texcaltitlán e Sultepec; e ó oeste con Michoacán, Guerrero e Luvianos. A súa área é de 669, 13 km², é o concello máis grande do estado, e a súa poboación era de 62. 547 habitantes no ano 2010. A cabeza municipal é Tejupilco de Hidalgo.
Concello de Tenancingo, México

Tenancingo é un concello do sur do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Tenango del Valle, Zumpahuácan, Joquicingo, Malinalco e con Villa Guerrero. A súa área é de 163, 15 km², e a súa poboación era de 90946 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Tenancingo de Degollado.
Concello de Toluca

Toluca é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Almoloya de Juárez, Otzoloapan, Temoaya e Lerma. A súa área é de 429, 51 km², e a súa poboación era de 9. 111 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Toluca de Lerdo. Política e goberno
O concello está formado por un presidente municipal ou alcalde, un síndico, un tesoureiro, un secretario da xunta e rexedores das delegacións. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Alcaldes
(1940 - 1941): Gustavo Durán Vilchis
(1942 - 1943): Juan Fernández Albarrán
(1944 - 1945): Justo García
(1945 - 1948): Antero González Torrescano
(1948 - 1951): Felipe Chávez Becerril
(1951 - 1954): Antonio Vilchis Hernández
(1954 - 1957): Carlos Hank González
(1957 - 1960): Felipe Chávez Becerril
(1960 - 1963): Aurelio Zúñiga Nájera
(1963 - 1966): Jaime Pons Hernández
(1966 - 1969): Felipe Chávez Becerril
(1969 - 1972): Alfonso Gómez de Orozco
(1972 - 1975): Arturo Martínez Legorreta
(1975 - 1978): Yolanda Sentíes Echeverría
(1978 - 1981): José Antonio Muñoz Samayoa
1981) - 1981): Víctor Quiroz Santibáñez
(1981 - 1984): Emilio Chuayffet Chemor
(1984 - 1987): Agustín Gasca Pliego
(1987 - 1990): Laura Pavón Jaramillo
(1990 - 1993): Enrique González Isunza
(1993 - 1993): Ramón Arana Pozos
(1993 - 1996): Alejandro Ozuna Rivero
(1996 - 2000): Armando Garduño Pérez
(2000 - 2003): Juan Carlos Núñez Armas
(2003 - 2006): Armando Enríquez Flores
(2006 - 2009): Juan Rodolfo Sánchez Gómez
(2009 - 2012): María Elena Barrera Tapia
(2012 - 2015): Martha Hilda González Calderón
(2015 - 2015): Braulio Antonio Álvarez Jasso
(2015 - 2018): Fernando Zamora Morales
(2018 - 2021): Juan Rodolfo Sánchez Gómez
(2021 - 2023): Raymundo Martínez Carbajal
(2023 - 2024): Juan Maccise Naime
(2025 - 2027): Ricardo Moreno Bastida
Concello de Tultitlán

Tultitlán é un concello do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Tlalnepantla de Baz, Cuautitlán Izcalli, Tultepec, Tonanitla, Coacalco de Berriozábal e Cidade de México. A súa área é de 69, 15 km², e a súa poboación era de 524. 074 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Tultitlán de Mariano Escobedo. Tamén conta cun exclave chamado San Pablo de las Salinas ao oriente. Demografía
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais poboacións cos seus habitantes no ano 2010.
Concello de Valle de Bravo

Valle de Bravo é un concello do oeste do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Donato Guerra, Temascaltepec, Amanalco, Ixtapan del Oro, Santo Tomas e Otzoloapan. A súa área é de 430. 80 km², e a súa poboación era de 61599 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Valle de Bravo.
Concello de Valle de Chalco Solidaridad

Valle de Chalco Solidaridad é un concello do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Ixtapaluca, La Paz, Chalco, e coa Delegación de Tláhuac, da Cidade de México. A súa área é de 46. 53 km², e a súa poboación era de 357. 645 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Xico.
Concello de Vilafranca do Bierzo

O concello de Vilafranca do Bierzo ou Provincia de Vilafranca creouse coma provincia o 27 de xaneiro de 1822, sendo a súa capital Vilafranca do Bierzo; esta entidade administrativa durou até o 1 de outubro de 1823. Tras esta época, a capitalidade provincial pasou á cidade de León.
Concello de Villa Guerrero, Estado de México

Villa Guerrero é un concello ao sur do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Zinacantepec, Toluca, Calimaya, Tenango del Valle, Tenancingo, Zumpahuacán, Ixtapan de la Sal e Coatepec Harinas. Ademais, na zona norte comparte territorio coa reserva federal do Nevado de Toluca. A súa área é de 209, 95 km², e segundo o censo de poboación de 2015 ten unha poboación total de 67929 habitantes.
A cabeceira municipal é Villa Guerrero. Toponimia
Villa Guerrero foi coñecida como Tecualoyan até o 20 de abril de 1867, cando se levou a cabo o cambio de nome mentres o coronel Germán Contreras exercía como gobernador interino do Estado de México. Este acto foi concibido “en homenaxe aos valiosos servizos que os seus habitantes prestaron ao país durante a Guerra da Reforma”. A palabra Tecualoyan (de náhuatl Tecualo «morde ou come algo»─ e Yan «lugar»), segundo a interpretación máis aceptada significa «Lugar onde hai bestas devoradoras», con todo, algúns investigadores danlle outro significado: "Lugar onde se come" ou "Lugar onde hai xente feroz e valente".
O glifo representativo do lugar mostra un xaguar ou ocelote e unha figura co medio corpo humano nas súas mandíbulas, o que fai parecer que un home está sendo devorado por un animal.
Concello de Villa del Carbón

Villa del Carbón é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Jilotepec, Jiquipilco, Nicolás Romero, Tepotzotlán, Morelos e Chapa de Mota. A súa área é de 306, 56 km², e a súa poboación era de 44881 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Villa del Carbón. Galería de imaxes
Concello rural de Augustów

O concello de Augustów é un concello (gmina) rural do condado de Augustów, en Polonia. O seu centro administrativo é a vila de Augustów, aínda que non pertence ao concello e constitúe un concello separado.
O concello ten unha superficie de 266, 52 km2, e unha poboación total de 6. 675 habitantes (2006).
Concentración de masa

En astronomía e astrofísica, concentración de masa (ou mascon, do inglés mass concentration) é unha rexión da Terra, da lúa ou dun planeta que contén unha grande anomalía gravitatoria positiva. En xeral, o termo "mascon" pode usarse como substantivo para describir unha distribución de masa na superficie do planeta, ou abaixo dela, como en Hawai. Non obstante, este termo úsase con máis frecuencia para describir unha estrutura xeolóxica que ten unha anomalía gravitacional positiva asociada a unha característica (por exemplo, unha depresión) que podería ter unha anomalía negativa, como as "concas mascon" na Lúa.
Concentración parcelaria

A concentración parcelaria ou parcelaria é un procedemento administrativo da Xunta de Galicia polo cal a Consellería do Medio Rural busca a redución do número de parcelas e o seu agrupamento nunha determinada zona en concreto e limitado ao concello no que se realiza para aumentar a rendibilidade dos recursos agrarios e forestais. Este agrupamento de parcelas pasará a chamarse leiras, e supón a mellora e construción de máis accesos ás novas leiras.
Dende os anos 1980 en Galicia lévanse concentrado 416. 504 hectáreas cun custo duns 1. 200 millóns de euros. Historia
En España a concentración parcelaria iniciouse en 1952.
En Galicia, dende o inicio das concentracións fixéronse máis de 700, cun total 350. 000 hectáreas (superficie equivalente á cuarta parte da provincia de Pontevedra). En 2011 había en Galicia 170 procesos de concentración abertos cun custo de 200 millóns de euros para un total de 157. 000 hectáreas e 120. 000 propietarios en 89 concellos das catro provincias. Procedemento
No proceso de concentración parcelaria tense en conta o valor agrario do terreo (tipo de semente, uso forestal, gandeiro ou monte baixo) sen ter en conta a valoración urbanística do terreo ou a que terá nun novo PXOM. Este novo uso da terra non se tivo en conta na lexislación. As compensacións de valor fanse en superficie non en valoración económica. Esta eiva no procedemento vese moito máis claro no caso de propietarios de vivendas (que non son obxecto de concentración) e poderán acceder a terreos preto delas o que aumentará o valor da casa e as leiras.
A concentración ten os seguintes pasos: Iniciación
Estudo de viabilidade e impacto ambiental e plan de desenvolvemento da zona
Decreto de concentración
Bases provisionais
Bases definitivas (parcelas)
Proxecto de concentración
Acordo de concentración parcelaria (leiras)
Acta de reorganización da propiedade
A lei fixa en cinco anos de duración o prazo das concentracións pero non de xeito categórico. A parcelaria de Mandiá, Esmelle, Covas e Marmancón (en Ferrol) iniciouse en 1980 para xuntar 2. 043 hectáreas con 22. 957 parcelas propiedade de máis de 2. 000 veciños e quedar en 5. 003 leiras. 30 anos despois non estaba rematada. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) desestimou o recurso dos afectados pola concentración parcelaria culpándoos a eles do atraso e exculpando á Xunta de Galicia. Natureza e patrimonio
En 1991 no concello de Frades a Peneda de Guntín tamén coñecida como Dolmen de Aiazo foi esnaquizado abrindo pistas. A concentración parcelaria é un procedemento que afecta de xeito moi evidente á paisaxe de Galicia. O minifundismo de Galicia é unha segmentación das propiedades que condicionou o xeito de vivir, a paisaxe e o patrimonio galego. A cuadriculación do rural das concentracións parcelarias son visibles en calquera foto aérea e están a cambiar a paisaxe moi rapidamente. Lexislación
Lei 10/1985 de concentración parcelaria para Galicia DOG do xoves, 22 de agosto de 1985 (en formato html).
Lei 12/2001 do 10 de setembro, de modificación da Lei de concentración parcelaria para Galicia DOG do luns, 29 de outubro de 2001.
Concepción Alfaya

María de la Concepción Alfaya López, nada en Madrid en 1886 e finada na mesma cidade en 1945, foi unha mestra e política española. Traxectoria
Filla de galegos da zona de Cangas. Rematou a carreira de Maxisterio en 1912 con premio extraordinario. Foi profesora da Escola Normal de Mestras de León e despois de Segovia (1922-1936). Foi candidata pola provincia de Pontevedra nas eleccións a Cortes Constituíntes en 1931, en representación do Partido Republicano vigués, integrado na Alianza Republicana. Foi inspectora de primeiro ensino. Dirixente de Izquierda Republicana de Segovia. Logo da sublevación do 18 de xullo de 1936 foi suspendida de emprego e soldo como profesora da Normal e sancionada co embargo de bens e a retención de diñeiro en metálico. Obras
Noticias para la historia económica y social de España. Teorías económico-sociales (1800-1820), 1924.
Noticias sobre algunas transformaciones sociales de la post-guerra en Bélgica. Asistencia y beneficencia, 1927.
Los bordados populares en Segovia (con Mª Paz Alfaya López), 1930.
El mito y la historia.
Las clases sociales en Castilla.
Concepción Sáiz

Concepción Sáiz Otero, nada en Santiago de Compostela o 22 de maio de 1851 e finada en Pancorbo (Provincia de Burgos) en marzo de 1934, foi unha mestra, pedagoga, feminista e escritora galega. Traxectoria
Nada a mediados do século XIX, Concepción Sáiz (á que máis tarde as súas alumnas chamarían "Pura") foi filla de Andrea de Otero e Pérez, galega, e Raimundo Sáiz Reoyo, burgalés e carabineiro de profesión. Esta ocupación paterna fixo que a familia viaxase durante a infancia de "Pura", en virtude dos destinos que se lle deron en Ciudad Rodrigo, Viveiro, Logroño e Burgos. Nesta última cidade, a súa irmá máis vella e mestra de profesión, obtivo unha praza na escola da localidade de Pancorbo. En 1870, "Pura" e a súa familia viaxaron a Madrid, onde a moza seguiu o exemplo da súa irmá ingresando na Escola Normal Central de Mestras en 1876. Iniciouse como profesora normalista en 1884, actividade que desenvolveu até a súa xubilación en 1921.
En 1882, participou no Congreso Nacional Pedagóxico, e con maior protagonismo estivo na Mesa do Congreso Hispano-portugués-americano, celebrado en Madrid, do 13 ó 27 de outubro de 1892; mesa na que tamén estiveron Manuel Ruiz de Quevedo (presidente da Asociación para o Ensino da Muller), Emilia Pardo Bazán, Rafael Torres Campos, Concepción Aleixandre, Asunción Vea e Juan Facundo Riaño, non podendo acudir, por atoparse enferma Concepción Arenal.
A súa actividade no eido da pedagoxía quedou reflectida en numerosas colaboracións en revistas, diarios e semanarios como La Tribuna (1882) e Nuestro Tiempo (1902-1906), ademais de nas publicacións profesionais Magisterio Español (entre 1883 e 1897), La Escuela Moderna (1893-1900) e a Revista de Medicina Social Española (1916-1918).
Morreu a comezos da primavera de 1934, e foi enterrada no cemiterio de Pancorbo, onde unha lápida custeada polas súas alumnas deixou memoria da súa homenaxe, ademais dunha placa conmemorativa na escola de Madrid que en 1934 levaba o seu nome. Obra
Cartas. .. ¿pedagógicas? Ensayo de Psicología pedagógica. (Madrid; Sucesores de Rivadeneyra, 1895). Escrita xunto con Urbano González Serrano e prologada por Adolfo Posada.
¿Cómo utilizar los millones de superávit? . Madrid; Imprenta Sucursal de Hernando, 1905.
Teoría y práctica de la educación y la enseñanza. Curso completo y enciclopédico de Pedagogía, expuesto conforme a un método rigurosamente didáctico. Madrid; Sucesores de Hernando, 1908.
Dos meses por las escuelas de Londres. Madrid; Sucesores de Hernando, 1911.
Lecturas escolares. Notas históricas y páginas selectas de literatura castellana (siglos XII al XIX), 4 vols. ; Madrid; Librería General de Victoriano Suárez, 1913-1928.
Urbano González Serrano (bosquexo biográfico). Madrid; Librería General de Victoriano Suárez, 1914.
La Revolución del 68 y la cultura femenina. Un episodio nacional que no escribió Pérez Galdós. (Apuntes del natural); dúas edicións, Madrid.
El método de la escuela renovada de Milán. Madrid; Ministerio de Instrución Pública, 1930.
Las nuevas escuelas italianas. Madrid; Ministerio de Instrución Pública, 1930.
Concepción, Paraguai

Concepción é unha cidade e capital do departamento de Concepción, no Paraguai. Sitúase próximo á fronteira do Brasil (Mato Grosso do Sul). Está localizada na marxe esquerda do río Paraguai, 400 quilómetros ao norte de Asunción.
Concepción tiña 76. 378 habitantes en 2008, segundo a Dirección General de Estadísticas, Encuestas y Censos.
Concepto

A palabra concepto provén da voz latina conceptum que significa concibido. A formación do concepto está estreitamente ligada ó contexto. Isto significa que todos os elementos, incluíndo linguaxe e cultura, e a información percibida polos sentidos que sexa accessible ó momento en que unha persoa constrúe o concepto de algo ou alguén, inflúen na conceptualización. Características
O coñecemento da experiencia sempre é concreto, ten unha referencia a unha cousa, unha situación ou algo que é único e irrepetible. Doutra banda, a experiencia sempre é intersubxectiva.
As cousas únicas e irrepetibles non se poden conceptualizar desde premisas, usando a capacidade da mente de inferilos. Neste caso, o cerebro debe percorrer ás sensacións derivadas dos cinco sentidos principais e asignar unha 'etiqueta' para poder aludir de forma inequívoca á combinación exacta de sensacións que nos espertaron a curiosidade de conceptualizar iso en concreto. Polo tanto nace o que se coñece como nome propio.
A efectos da lóxica, as palabras que significan conceptos universais considéranse como clase. Os nomes propios considéranse coma unha clase universal formada por un só individuo ou obxecto, así é que mediante os conceptos clasificamos as cousas e ordenamos o mundo.
As relacións entre as palabras e os conceptos son complexas e variables, pois non sempre a mesma palabra significa o mesmo concepto; un mesmo concepto pode expresarse con varias palabras e formas de expresión. A expresión dun mesmo concepto pode variar de forma importante segundo o idioma en que se exprese.
Na súa máxima abstracción, cando carecen de contido material algúns son conceptos formais. Tamén se lles chama ideas cando se pretende sinalar ese carácter universal como algo obxectivo e non soamente subxectivo. Proceso de formación do concepto
O proceso de formación do concepto comeza cando un suxeito se sitúa fronte a un obxecto de coñecemento. O contacto lévase a cabo mediante os sentidos, que nos permiten obter as características accidentais (cor, tamaño, forma, sabor, cheiro) do obxecto. Deste xeito lógrase a representación sensible ou imaxe, que pode ser recordada pola memoria coas mesmas características que o obxecto posúe. Pero neste proceso interveñen os sentidos, tamén esta presenta a razón, que nos abre a posibilidade de observar as características esenciais do obxecto que nos leva á formación do concepto.
Fórmase por medio da organización racional dos datos obtidos, que se constitúen nunha unidade. É dinámico, xa que se enriquece cos novos descubrimentos que se fan sobre un obxecto.
Concerto (forma musical)

Como forma musical (non como interpretación dunha ou máis obras musicais ante un público), tradicionalmente coñécese como concerto, abreviándoo de concerto per soli (concerto para solistas) unha composición para un, dous (dobre), tres (triplo) ou máis instrumentos con acompañamento orquestral. Como denominación anterior historicamente a palabra concerto é sinónima do termo concertante. Estrutura
Tradicionalmente, o concerto compúxose en forma de sonata segundo o concepto clásico ou barroco, con modificacións para permitir o virtuosismo do solista, en especial as cadencias (moitas veces chamadas polo seu termo italiano cadence en plural, ou cadenza en singular). Estas adoitan ser interpretadas polo solista inmediatamente antes de que a orquestra dea conclusión cun tutti ao primeiro ou ao último movemento da obra.
Por contraste, o concerto grosso barroco anterior constitúe unha composición para orquestra completa, na que a orquestra non acompaña, oponse ou arroupa o solista, senón que forma un grupo habitualmente chamado tutti ou ripieno que intercambia material musical cun grupo de solistas chamado concertino. Foi Vivaldi quen, fronte ao concepto de Corelli e Torelli, entre outros, denominou o Concerto grosso como un diálogo entre solista e orquestra nun "balance de forzas" entre o grupo de solistas e o ripieno e estableceu unha estrutura compacta e orgánica do diálogo solista-orquestra, consolidando o concerto para solista ou Concerto per Soli. O modelo per soli ou simplemente concerto, é o modelo que a partir de entón se impuxo e que foi adoptado por unanimidade por todos os compositores preclásicos, clásicos e románticos, chegando practicamente até o día de hoxe salvo en casos puntuais ou de música experimental, levados a cabo xa na súa maioría a partir do século XX.
Concesión

A concesión é unha figura retórica de pensamento que consiste en opoñer razóns ao que se di, rebaténdoas de inmediato, ou en admitir que o opoñente dunha argumentación pode ter razón en algo, para acabar demostrando finalmente que non a ten.
Conceyu Bable

Conceyu Bable foi unha asociación asturiana legalizada en 1976, cuxo obxectivo era a recuperación e dignificación da lingua asturiana. Orixe
Nos anos finais do réxime franquista, comezou a xurdir unha nova xeración de autores asturianos que tentaba superar o uso tradicional da lingua asturiana en composicións ruralizantes e locais, moitas veces compúñanse paras as festas das localidades no dialecto local. Esta nova xeración pretendía dotar ao asturiano dunha literatura moderna, próxima ás correntes literarias imperantes en España e Europa, ao tempo que pretendían demostrar a validez da lingua para calquera uso social ou literario.
En 1969 José León Delestal fundou a asociación Amigos del Bable, que foi un primeiro intento de recuperación da lingua, e que se centrou sobre todo na edición de discos en asturiano e que organizou en novembro de 1973 a Asamblea Regional del Bable presidida por Emilio Alarcos Llorach, nela puxéronse os alicerces do que sería o surdimientu e unha parte dos participantes nela decidiron constituíren un colectivo centrado na recuperación da lingua e que a diferenza dos Amigos do Bable fixera uso escrito e falado do asturiano. Historia
O 16 de novembro de 1974 apareceu no número 284 da revista Asturias Semanal a sección Conceyu Bable, que daría nome á asociación (legalizada en xuño de 1976), na que escribían en asturiano, entre outros, Xosé Lluis García Arias, Xuan Xosé Sánchez Vicente e Lluis Xabel Álvarez. Eles foron os verdadeiros creadores da prosa asturiana e os responsables do xurdimento dun grupo de escritores que romperon cos modelos literarios reservados ao asturiano ata entón, e da aparición dunha industria cultural propia, coa publicación de libros, discos e artigos en revistas e xornais en asturiano.
Conceyu Bable asentou as bases da actual norma culta do asturiano baseada no asturiano central, por ser o que tiña máis falantes e o máis usado polos escritores e dende 1975 organizaron cursos de asturiano en concellos do centro de Asturias. En 1976, membros da asociación publicaron a primeira gramática moderna da lingua, Gramática bable.
O 22 de xuño de 1976 convocou unha manifestación en Xixón para solicitar a presenza do asturiano na escola, á manifestación sumouse a Coordinación Democrática de Asturias que englobaba aos partidos democráticos e contou coa participación dunhas 5. 000 persoas. Logo da súa legalización, Conceyu Bable celebrou un Conceyu Xeneral, no que se elixiu a Xosé Lluis García Arias presidente. Paulatinamente a asociación virou ata declararse nacionalista en 1977 coa publicación de "Cartafueyu so'l Rexonalismu" e militantes seus formarán o Conceyu Nacionalista Astura. A partir de 1980 perdeu influencia coa aparición da Academia de la Llingua Asturiana.
Concha Buika

Concha Buika, nada en Palma en 1972, é unha cantante mallorquina de orixe guineana. A súa música combina a música flamenca, o soul, o jazz e o funk. O 2008 recibiu o premio Ramon Llull. Discografía
La Noche Más Larga 2013
En mi piel 2011
El último trago 2009
Niña de fuego 2008
Mi niña Lola 2006
Buika 2005
Mestizüo 2000 Vida persoal
Foi a filla do político, exiliado e escritor ecuatoguineano Juan Balboa Boneke, falecido en 2014.
Concha Costas

María Concepción Costas Fernández, máis coñecida como Concha Costas, é unha profesora e lingüista galega. Traxectoria
Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela, é docente de ensino medio de Lingua e Literatura Galega no IES Auga da Laxe (Gondomar). Foi profesora asociada de Tradución Inglés-Galego na Facultade de Tradución e Interpretación da Universidade de Vigo nos cursos 94/95 e 95/96.
Activista da normalización lingüística e da animación á lectura, coordinou a biblioteca escolar, traduciu do inglés ao galego e escribiu artigos sobre sociolingüística. Foi presidenta da Mesa pola Normalización Lingüística entre 1997 e 2002. Preside a asociación Espazo Lectura do Val Miñor.
Está casada co escritor Fran Alonso.
Conclusión (lóxica)

Unha conclusión é unha proposición ao final dun argumento, despois das premisas. Se o argumento é válido, as premisas implican a conclusión. No entanto, para que unha proposición sexa unha conclusión non é necesario que o argumento sexa válido: o único relevante é o seu lugar no argumento, non o seu "papel" ou función. Como en xeral argumentamos coa intención de estabelecer unha conclusión, adoitamos asegurarnos de que as premisas implican a conclusión e que son verdadeiras (é dicir, que o argumento é correcto ou convincente). A. Todos os mamíferos son de sangue quente.
B. Todos os humanos somos mamíferos.
C. Polo tanto, todos os humanos son de sangue quente.
Neste argumento a última proposición é a conclusión. O resto son as premisas.
Na linguaxe natural, as conclusións adoitan anunciarse mediante expresións como "dedúcese", "polo tanto", "logo", "daquela", "en consecuencia", "entón", "ergo", etc. Nas linguaxes formais, os símbolos usados para a conclusión serían: ⊢ {\displaystyle \vdash }, ⊨ {\displaystyle \models } e ∴ {\displaystyle \therefore } Para o exemplo anterior teríamos A, B ⊨ {\displaystyle \models } C.
A diferenza coa implicación ( → {\displaystyle \rightarrow } ), está en que a implicación é unha conectiva lóxica mentres que a conclusíón é un símbolo para unha forma de expresar en linguaxe natural o final dunha dedución.
Entre a carraca ( ⊢ {\displaystyle \vdash } ) e a dupla carraca ( ⊨ {\displaystyle \models } ) tamén hai unha leve diferenza, a primeira úsase nas probas e a segunda úsase con valoracións.
O símbolo de conclusión ∴ {\displaystyle \therefore } é máis usado en deducións matemáticas.
Concordia de Antealtares

A Concordia de Antealtares é un diploma do ano 1077, asinado entre Faxildo, o abade do Convento de San Paio de Antealtares e Diego Páez, bispo de Santiago de Compostela. Características
No documento os monxes bieitos cedían terreos para construír a cabeceira da catedral de Santiago de Compostela, o que supuña a destrución de parte do mosteiro. Na concordia relátase por vez primeira o descubrimento, de xeito milagroso, do sartego do apóstolo Santiago o Maior. Segundo o texto, durante as noites, os fregueses da igrexa de San Fiz de Solovio apreciaban, procedentes dun castro das proximidade, cantos celestiais e unha choiva de estrelas iluminando un punto. A explicación deste feito sobrenatural foille revelada a un eremita chamado Paio: o sartego do apóstolo Santiago estaba baixo a choiva de estrelas. Paio comunicou a revelación a Teodomiro, bispo de Iria Flavia, e este levou a nova a Afonso II, rei de Galicia, quen ordenou que se levantase unha pequena igrexa no lugar.
Concurso-reality musical

O concurso-reality musical é un xénero de programas de televisión que ten como finalidade seleccionar a un intérprete musical (especialmente cantantes) a través dunha longa serie de emisións e que se centra ao mesmo tempo nos aspectos artísticos e persoais dos concursantes.
Baixo este xénero atópase o formato de Star Academy e tamén o de Son de estrelas, por exemplo. Programas deste xénero
Star Academy: (Francia, Reino Unido etc. )
X Factor: Reino Unido
Son de estrelas: Galiza
Todo por un sueño: España
Operação Triunfo: Portugal
Operación Triunfo: España
Concussion (filme de 2015)

Concussion é un filme estadounidense dirixido e escrito por Peter Landesman que se estreou no 2015. Baséase no artigo de 2009 en GQ de Jeanne Marie Laskas. Está protagonizado por Will Smith, que interpreta a Bennet Omalu, un patoloxista forense nixeriano que loitou contra os esforzos da National Football League por deter a súa investigación do encefalopatía traumática crónica (ETC), unha doenza que sofren no cerebro os xogadores de fútbol americano.
Condado

Un condado era en orixe o territorio rexido por un conde. Esta denominación tamén se refire a unha forma de división administrativa dun territorio, utilizada frecuentemente polos pobos anglosaxóns, como o Reino Unido, Canadá ou os EUA. En Luisiana a parroquia (en inglés: parish) e en Alasca o borough, representan a mesma entidade que o condado baixo distintas denominacións.
Condado de Amador

O Condado de Amador (en inglés Amador County) é un dos 58 condados de California. Foi fundado en 1854 e conta cunha poboación de 35. 100 habitantes (2008). A súa capital é a localidade de Jackson.
Condado de Antrim

O condado de Antrim (en gaélico irlandés Contae Aontroma; en inglés County Antrim) é un dos seis condados de Irlanda que forman parte de Irlanda do Norte, e un dos nove que forman a provincia do Ulster. Está situado no nordeste da illa de Irlanda e a súa cidade máis importante é Belfast, capital de Irlanda do Norte; a maior parte de Belfast está no condado de Antrim, porén unha parte está no condado de Down. Administración
A cidade tradicional do condado é Antrim. Máis recentemente, Ballymena foi a sede do goberno do condado. Os condados de Irlanda do Norte deixaron de ser entidades administrativas en 1973, coa reorganización do goberno local. En Irlanda do Norte, a estrutura do condado xa non se utiliza no goberno local. Irlanda do Norte está hoxe dividida en distritos.
Distritos
O condado está dividido en nove distritos: Distrito de Belfast
Distrito de Ballymena
Distrito de Ballymoney
Distrito de Carrickfergus
Distrito de Antrim
Distrito de Larne
Distrito de Newtonabbey
Distrito de Moyle
Distrito de Lisburn
Concellos
A maioría dos residentes do condado de Antrim están administrados polos seguintes nove concellos: Antrim Borough Council
Ballymena Borough Council
Ballymoney Borough Council
Belfast City Council
Carrickfergus Borough Council
Larne Borough Council
Lisburn City Council
Moyle District Council
Newtownabbey Borough Council Topónimo
O condado leva o nome da antiga cidade do condado, Antrim. O nome provén do gaélico irlandés Aontroim que significa "crista solitaria". Coontie Antrìm, Countie Antrim, Coontie Anthrim e Coonty Entrim son nomes en scots do Ulster. Xeografía
Unha gran parte de Antrim é moi montañosa. Os outeiros máis altos están no leste do condado. A cadea montañosa discorre cara ao norte e ao sur e, seguindo esta dirección, os puntos máis altos son Trostan (550m), Knocklayd (514m) e Slieveanorra (508m). Ao longo da costa hai moitos cantís no norte. Algúns dos máis notables son os formados por columnas basálticas verticais, como na Calzada do Xigante.
A única illa grande do condado de Antrim é a illa de Rathlin, que ten forma de L, fronte a Ballycastle, de 11 km de lonxitude total por 2 km de anchura máxima.
O río Bann e o río Lagan son os dous ríos importantes do condado. O condado limita co Lough Neagh.
Condado de Armagh

O condado de Armagh (en gaélico irlandés Ard Mhacha) é un dos seis condados de Irlanda que forman parte da Irlanda do Norte, na provincia do Ulster.
O condado limita co lago Neagh ao norte, Condado de Down ao leste, Condado de Tyrone ao nordeste, e os condados de Louth e Monaghan, ambos na República de Irlanda, ao sur e a suroeste, respectivamente.
Está dividido en tres distritos: Distrito de Armagh
Distrito de Newry e Mourne
Distrito de Craigavon
Condado de Augustów

O condado de Augustów (en polaco: powiat augustowski) é un condado do voivodato de Podlaquia, no nordeste de Polonia, na fronteira con Belarús. Foi creado o 1 de xaneiro de 1999 como resultado das reformas do goberno local en Polonia de 1998. A súa capital e maior cidade é Augustów. Subdivisións
O condado divídese en sete concellos: un concello urbano, un concello mixto, e cinco concellos rurais: Nowinka (concello rural)
Płaska (concello rural)
Augustów (concello rural)
Augustów (concello urbano)
Bargłów Kościelny (concello rural)
Sztabin (concello rural)
Lipsk (concello mixto)
Condado de Balvu

O condado de Balvu é un dos condados nos que está dividida Letonia.
Condado de Białystok

O condado de Białystok (en polaco: powiat białostocki) é un condado do voivodato de Podlaquia, no nordeste de Polonia, na fronteira con Belarús. Foi creado o 1 de xaneiro de 1999 como resultado das reformas do goberno local en Polonia de 1998. O seu centro administrativo é a cidade de Białystok, aínda que a cidade non é parte do condado e constitúe unha cidade-condado independente. Subdivisións
O condado divídese en quince concellos: nove concellos mixtos e seis concellos rurais: Białystok (cidade-condado propia, non parte do condado de Białystok)
Choroszcz (concello mixto)
Czarna Białostocka (concello mixto)
Łapy (concello mixto)
Supraśl (concello mixto)
Suraż (concello mixto)
Tykocin (concello mixto)
Wasilków (concello mixto)
Zabłudów (concello mixto)
Dobrzyniewo Duże (concello rural)
Gródek (concello rural)
Juchnowiec Kościelny (concello rural)
Michałowo (concello mixto)
Poświętne (concello rural)
Turośń Kościelna (concello rural)
Zawady (concello rural)
Condado de Carlow

O Condado de Carlow (en gaélico irlandés: Contae Cheatharlach) é un condado da República de Irlanda situado na provincia de Leinster. A súa capital, a cidade de Carlow, construída no Río Barrow, ten unha poboación de 13. 623 (2006).
Condado de Cavan

O condado de Cavan (en gaélico irlandés An Cabhán) é un condado da provincia do Ulster (República de Irlanda).
Condado de Contra Costa

O Condado de Contra Costa (en inglés Contra Costa County) é un dos 58 condados de California. Foi fundado en 1850 e conta cunha poboación de 948. 816 habitantes (2000). A súa capital é a pequena cidade de Martinez, pero a cidade máis poboada é Concord.
O Condado de Contra Costa é un dos 9 condados que compoñen a populosa Área da Baía de San Francisco, e tamén un dos 27 condados orixinais de California.
Condado de Culberson, Texas

O Condado de Culberson é un dos 254 condados do Estado americano de Texas. A sede do condado é Van Horn, e a súa maior cidade é Van Horn. O condado posúe unha área de 9. 875 km², unha poboación de 2. 975 habitantes, e unha densidade de poboación de 0, 3 hab. /km² (segundo o censo nacional de 2000). O condado fundouse en 1911.
Condado de Częstochowa

O condado de Częstochowa (en polaco: powiat częstochowski) é un condado do voivodato de Silesia, no sur de Polonia. Foi creado o 1 de xaneiro de 1999 como resultado das reformas do goberno local en Polonia de 1998. O seu centro administrativo é a cidade de Częstochowa, malia non pertencer ao condado e constituír unha cidade-condado de seu. Subdivisións
O condado divídese en dezaseis concellos: dous concellos mixtos e catorce concellos rurais: Mykanów (concello rural)
Kłomnice (concello rural)
Blachownia (concello mixto)
Poczesna (concello rural)
Konopiska (concello rural)
Koniecpol (concello mixto)
Mstów (concello rural)
Rędziny (concello rural)
Olsztyn (concello rural)
Janów (concello rural)
Kamienica Polska (concello rural)
Lelów (concello rural)
Kruszyna (concello rural)
Dąbrowa Zielona (concello rural)
Przyrów (concello rural)
Starcza (concello rural)
Condado de Dobeles

O condado de Dobeles é un dos condados nos que se atopa dividida Letonia.
Condado de Down

O condado de Down (en gaélico irlandés An Dúin) é un dos seis condados irlandeses que forman parte da Irlanda do Norte, na provincia do Ulster. A capital é Downpatrick, mais a maior cidade é Bangor.
Limita polo norte co condado de Antrim (Contae Aontrama en irlandés), co Mar de Irlanda polo leste e co condado de Armagh (Contae Ard Mhacha en irlandés) polo oeste.
Atópase dividido en seis distritos: Distrito de Castlereagh
Distrito de Lisburn
Distrito de Banbridge
Distrito de Ards
Distrito de Downpatrick
Distrito de North Down
Condado de Duchesne

Duchesne é un condado do estado de Utah, Estados Unidos. A súa superficie é de 8. 433 km², a poboación de 14. 371 habitantes (2000), cunha densidade de poboación de 2 hab. /km².
O condado estableceuse en 1915, a súa capital é Duchesne e a principal vila é Roosevelt, a parte norte do condado está ocupado por unha parte dos Montes Uintah. A maioría da súa poboación é de raza branca, concretamente o 90, 15 %, o 5, 35 % é de orixe nativa americana e o 3, 53 % hispana. Orixinalmente case todo o condado era parte da Reserva India dos Uintah e Ouray establecida en 1860 pero o Congreso dos Estados Unidos reduciu a súa extensión a principio do século XX e hoxe as terras tribais do condado están esgazadas en dúas zonas.
Condado de El Dorado

O Condado de El Dorado (en inglés El Dorado County) é un dos 58 condados de California. Foi fundado en 1850 e conta cunha poboación de 156. 299 habitantes (2000). A súa capital é a localidade de Placerville, pero a súa cidade máis poboada é a turística South Lake Tahoe, situada na beira do lago Tahoe.
O Condado de El Dorado é un dos 27 condados orixinais de California.
Condado de Fermanagh

O condado de Fermanagh (en gaélico irlandés Fear Manach) é un dos seis condados de Irlanda que forman parte de Irlanda do Norte e un dos nove condados que forman a provincia tradicional do Ulster.
Ser, é a parte máis occidental do conxunto do Reino Unido e limita cos condados de Tyrone dentro de Irlanda do Norte polo nordeste, e cos condados da República de Irlanda de Donegal polo noroeste, Leitrim polo suroeste, Monaghan polo sueste e Cavan polo sur.
Condado de Grajewo

O condado de Grajewo (en polaco: powiat grajewski) é un condado do voivodato de Podlaquia, no nordeste de Polonia. Foi creado o 1 de xaneiro de 1999 como resultado das reformas do goberno local en Polonia de 1998. A súa capital e maior vila é Grajewo. Subdivisións
O condado divídese en seis concellos: un concello urbano, dous concellos mixtos, e tres concellos rurais: Rajgród (concello mixto)
Grajewo (concello urbano)
Grajewo (concello rural)
Szczuczyn (concello mixto)
Wąsosz (concello rural)
Radziłów (concello rural)
Condado de Gulbenes

O condado de Gulbene (en letón: Gulbenes rajons) é un dos condados nos que se atopa dividida Letonia. O condado ten unha superficie de 1. 873 km², e unha poboación de 28. 998 habitantes. A súa cidade principal é Gulbene.
Condado de Jelgava

O condado de Jelgava (letón: Jelgavas rajons) é un dos condados nos que se atopa dividida Letonia, a súa capital é a cidade autónoma de Jelgava
Condado de Kalisz

O condado de Kalisz (en polaco: powiat kaliski) é un condado do voivodato da Gran Polonia, no rexión central occidental de Polonia. Foi creado o 1 de xaneiro de 1999 como resultado das reformas do goberno local en Polonia de 1998. A súa capital é Kalisz, aínda que a cidade non pertence ao condado e constitúe unha cidade-condado independente dentro do voivodato. Subdivisións
O condado divídese en once concellos: un concello mixto e dez concellos rurais: Blizanów (concello rural)
Brzeziny (concello rural)
Ceków-Kolonia (concello rural)
Godziesze Wielkie (concello rural)
Koźminek (concello rural)
Lisków (concello rural)
Mycielin (concello rural)
Opatówek (concello rural)
Stawiszyn (concello mixto)
Szczytniki (concello rural)
Żelazków (concello rural)
Condado de Kildare

O Condado de Kildare (en gaélico irlandés: Cill Dara) é un condado da República de Irlanda situado na provincia de Leinster. O seu nome, en irlandés, significa igrexa (Cill) dos carballos (Dara). A capital do condado é Naas.
Condado de Kilkenny

O condado de Kilkenny(en inglés) ou de Cill Chainnigh (en gaélico irlandés) é un condado da provincia de Leinster, en Irlanda. A súa capital é de nome homónimo ao condado.
Limita cos condados de Laois polo norte, Carlow e Wexford polo leste, Waterford polo sur e Tipperary polo oeste.
Condado de Laois

O condado de Laois (en gaélico irlandés Laois) é un condado da provincia de Leinster (República de Irlanda), que se atopa no centro-sur do país, sendo o único condado de Irlanda que non ten fronteira cun condado con costa.
Laois limita cos condados de Offaly polo noroeste e norte, Kildare polo leste, Carlow polo sueste, Kilkenny polo sur e Tipperary polo suroeste.
Condado de Leitrim

O condado de Leitrim (en gaélico irlandés contae Liatroim) é un condado da provincia de Connacht (República de Irlanda). Segundo o censo de 2006, a súa capital, Carrick-on-Shannon, posuía 3, 163 habitantes, e o condado, 28. 837.
Condado de Limerick

O condado de Limerick (en gaélico irlandés Luimneach) é un condado da provincia de Munster (República de Irlanda). A capital, Limerick, sitúase na foz do río Shannon.
Limerick limita cos condados de Clare polo norte, Tipperary polo leste, Cork polo sur e Kerry polo oeste.
Condado de Longford

O condado de Longford (en gaélico irlandés Longfoirt) é un condado da provincia de Leinster (República de Irlanda). A capital do condado é Longford.
Condado de Marquette, Michigan

O Condado de Marquette é un dos 88 condados do Estado americano de Michigan. A sede do condado é Marquette, a súa maior cidade. O condado posúe unha área de 8. 871 km² (dos cales 4. 155 km² están cubertos por auga) tendo unha poboación de 64. 634 habitantes no ano 2000.