CryoSat

CryoSat é un satélite de observación da Terra desenvolvido pola Axencia Espacial Europea (ESA) como parte do seu programa Planeta Vivo (ESA Living Planet). O obxectivo da misión é estudar o xeo polar e a súa evolución para proporcionar datos para os estudos realizados sobre o cambio climático da Terra. Despois dun primeiro fallo de lanzamento en 2005, construíuse unha segunda copia e colocouse en órbita en 2010. Comezou unha misión cunha duración inicial de 3 anos. O instrumento principal do satélite é un radar altimétrico encargado de medir a área e o espesor do xeo. O satélite aínda estaba operativo 10 anos despois do seu lanzamento. Histórico
Cryosat-1
O lanzamento de Cryosat-1 ten lugar o 8 de outubro de 2005 ás 15: 02 UT, desde o Cosmódromo de Plesetsk en Rusia. O satélite debía ser colocado en órbita polo lanzador de lanzamentos ruso, da compañía Eurockot, pero tras o fracaso da secuencia de extinción da segunda etapa e separación coa terceira etapa, a órbita falla e o satélite volve caer no océano Ártico preto do polo norte. O custo da misión foi de 136 millóns de euros.
Continuación do programa con CryoSat-2
Despois do fracaso do lanzamento, a ESA estuda a construción dunha segunda unidade CryoSat-2, tendo en conta os desafíos asociados á misión. O novo satélite estivo dispoñible en 3 anos, en comparación cos 5 anos para a primeira copia. A ESA considerou como alternativa embarcar instrumentos CryoSat a bordo doutros satélites de observación. Finalmente, durante a conferencia ministerial da ESA, que se celebra en Berlín, os días 5 e 6 de decembro de 2005 e na que se votou o orzamento do programa de observación da Terra, tómase a decisión de construír unha nova copia de Cryosat. Cryosat-2 foi lanzado desde o Cosmódromo de Baikonour por un foguete Dnepr o 8 de abril de 2010 ás 15 h 57 CEST. Características do satélite
CryoSat ten 4, 6 m de longo, 2, 34 de largo e 2, 2 de alto, cunha masa total de 669 kg (incluídos 36 de combustible). Compacto, non ten pezas móbiles (así os seus paneis solares son fixos), o que reduce os custos e proporciona unha gran inercia e estabilidade, esenciais para o seu radar altimétrico SIRAL. Circula nunha órbita polar circular a 717 km de altitude, cunha inclinación de 92 º, o que lle permite observar zonas situadas en latitudes altas, ata 88 °. A diferenza da maioría dos satélites de observación, non se sitúa nunha órbita sincronizada co Sol que crea tensións térmicas infrecuentes (todas as partes do satélite están á súa vez expostas ao Sol ou á sombra) e provocan frecuentes eclipses. A duración inicial da misión de 3 anos foi precedida dun período de 6 meses dedicado á cualificación e calibración. Astrium é o principal contratista do satélite Cryosat-2. O sitio industrial alemán de Astrium en Friedrichshafen é o responsable da plataforma e da integración de instrumentos por satélite.
Instrumentos CryoSat
SIRAL
SIRAL (SAR Interferometer Radar ALtimeter) é o principal instrumento do satélite CryoSat, un radar de modo interferométrico que emite unha serie de pulsos de onda de radar de 50 microsegundos moi curtos. Este instrumento debería permitirlle medir os cambios no espesor do xeo ao longo dun ano, cunha precisión de ao redor de 2 a 5 cm, para o océano Ártico. Para a Antártida, a precisión sería da orde de 2 mm. O instrumento SIRAL está desenvolvido por Thales Alenia Space, en Tolosa.
DORIS
DORIS é un instrumento que permite determinar con gran precisión tanto a traxectoria do satélite como a situación no chan. Resultados operativos
Os primeiros resultados operativos presentáronse na conferencia ESA Planeta vivo que tivo lugar do 28 de xuño ao 2 de xullo de 2010 en Bergen, Noruega. Foi necesario facer a órbita máis circular (a 'circularización' da órbita) empregando unha pequena cantidade de reservas de propelente, sen impacto na vida do satélite. Os primeiros produtos operativos subministráronse aos usuarios en outubro de 2010 ao finalizar a regularización do satélite.