Serdika

Serdika (Serdica ou Sardica ) é o nome dunha cidade da Roma antiga que hoxe se corresponde cun distrito da cidade de Sofía en Bulgaria. Historia
Período romano
Serdika era a cidade dos Serdi, un pobo traciocelta derrotado por Marco Licinio Craso no 29 a. C. e anexionado ao Reino de Tracia, vasalo do Imperio Romano. Cando este reino foi suprimido no 49, os serdi foron incluídos na provincia romana de Tracia. O emperador Traxano cambiou o nome do concello dos Serdi polo de «Ulpia Serdica». No 275, Aureliano abandonou a provincia romana de Dacia a este lado do Danubio e, cos soldados, instalou en Mesia e Tracia os colonos que se mantiveran leais á causa romana. O país ocupado por estes inmigrantes formou a nova provincia de Dacia, incluíndo nesta nova provincia a Serdika.
Diocleciano dividiu máis tarde Dacia en Dacia Ripensis e Dacia Mediterranea. Sardica foi a metrópole civil e eclesiástica da segunda. Galieno estableceu alí unha ceca. Constantino I, nado na rexión e que chamou á cidade " [a súa] Roma ", fixo dela o seu cuartel xeral e alí residiu regularmente entre os anos 318 e 321, e mesmo pensara en ocasións convertela na súa capital.
En 467, Sardica foi tomada polos hunos que, dirixidos por Hormidac, invadiran Dacia Ripensis.
Período bizantino
Aínda que tomada por Atila e moitas veces destruída polos eslavos, a cidade permaneceu baixo a dominación bizantina ata 809, cando pasou a mans dos búlgaros, que cambiaron o seu nome polo de Sredetz, transformado posteriormente polos gregos en Sraditza e Triaditza.
Idade Media
O seu nome actual, " Sofía ", data da Idade Media, aínda que non se pode dar unha data precisa para o seu primeiro uso. No século XVI, "Sredetz" e "Sofia" foron utilizados simultaneamente. En 1382 a cidade foi tomada polos turcos e durante máis de catro séculos foi a residencia do Beylerbey, o gobernador xeral de Rumelia. En 1878, foi elixida como capital do Principado de Bulgaria, que se converteu en reino Reino en 1908.
Historia eclesiástica
Ortodoxia
No plano eclesiástico, Sardica estivo baixo o Patriarcado de Roma ata 733, cando pasou ao de Constantinopla ata 809. O primeiro bispo coñecido é Protaxenes, que asistiu ao Concilio de Nicea en 325; máis coñecido era Bonoso, quen pouco despois rexeitou a virxindade de María no Concilio de Sardica.
Durante a conversión dos búlgaros en 865, Sardica foi unha das primeiras cidades en establecer unha sé episcopal. Unha parte da poboación profesa entón o paulicianismo ou o maniqueísmo. Ata 1204 estivo incluído no Patriarcado Grego-Bulgaro de Achrida, ata 1393 no Patriarcado búlgaro de Tirnovo e ata 1872 no de Constantinopla. Despois de que Sardica, agora chamada Sofía, pasou a depender da Igrexa Nacional de Bulgaria.
Igrexa católica
Alí creouse moi cedo un vicariato apostólico confiado aos franciscanos. En 1610 Roma restableceu a sé de Sofía, que en 1643 foi ascendida a arcebispado. Esta sede foi suprimida a finais do século XVIII porque os católicos, perseguidos polos turcos, emigraron, especialmente a Austria e Rusia. A paz relativa volveu en 1835 e Roma confiou o liderado dos católicos aos Redentoristas, baixo as ordes dun vigairo apostólico sen consagración episcopal. En 1841, os redentoristas entregaron aos capuchinos, cuxo superior foi consagrado bispo en 1848.