Hermann Möller

Hermann Möller, ou Møller, nado en Hjerpsted o 13 de xaneiro de 1850 e morto en Copenhaguen o 5 de outubro de 1923, foi un lingüista e filólogo dinamarqués estudoso do indoeuropeo que deu contribucións fundamentais ao desenvolvemento da teoría das laringais e estivo entre os primeiros que postularon a existencia dunha ligazón xenética entre as linguas indoeuropeas e as linguas semíticas. Traxectoria
Nado na parroquia danesa de Hjerpsted, preto de Tønder na Frisia setentrional, en 1864 Möller convértese en súbdito alemán tras a Segunda guerra de Schleswig; rematou os seus estudos superiores en Alemaña. En 1883 comezou a aprender filoloxía xermánica na Universidade de Copenhague, cargo que mantivo durante trinta e cinco anos.
Os seus estudos
En Das altenglische Volksepos in der ursprünglichen strophischen Form ("A épica popular en inglés antigo na súa forma métrica orixinal", 1883) sostén que orixinariamente o Beowulf tivera un esquema métrico fixo, que terían corrompido outros poetas.
A principal obra de Möller, Vergleichendes indogermanisch-semitisches Wörterbuch ("Dicionario comparativo indoeuropeo-semítico"), publicouse en 1911; nela o lingüista propuxo a súa teoría, segundo a que as familias lingüísticas indoeuropea e semítica estarían relacionadas filoxeneticamente; tal formulación da hipótese non ten atopado o consenso da comunidade científica dos indoeuropeístas, malia que o problema da correlación entre indoeuropeo e semítico permaneceu como obxecto de debate dentro da máis ampla teoría nostrática.
na súa época, porén, a proposta de Möller recolleu o consenso de importantes lingüistas como Holger Pedersen e Louis Trolle Hjelmslev, segundo o cal, «que existe unha relación xenética entre indoeuropeo e camito-semítico foi demostrado no detalle polo lingïsta danés Hermann Möller»; as súas investigacións neste ámbito foron continuadas polo francés Albert Cuny e, máis recentemente, polo estadounidense Saul Levin.
A Möller débeselle tamén unha nova versión da teoría das laringais que fora lanzada como hipótese por Ferdinand de Saussure en 1878; o lingüista danés expuxo a súa teoría en Die semitisch-vorindogermanischen laryngalen Konsonanten ('As consoantes laringais semito-protoindoeuropeas', 1917). Segundo Möller, a presenza de fonemas laringais no indoeuropeo confirmaba o seu parentesco co semítico, caracterizado pola frecuaencia de tales sons; tal postulado non foi acollido - polo menos non na formulación orixinaria - pola indoeuropeística, malia ter a existencia de laringais indoeuropeas atopado amplo consenso. [Cómpre referencia] Obras
Ensaios
(en alemán) Das altenglische Volksepos in der ursprünglichen strophischen Form, Kiel-Lipsia, Lipsius & Tischer, 1883.
(en alemán) Zur althochdeutschen Allitterationspoesie, Kiel-Lipsia, Lipsius & Tischer, 1888.
(en alemán) Semitisch und Indogermanisch. Teil l. Konsonanten [opera incompiuta, vol. I], Copenaghen, H. Hagerup, 1906. Agora en: Semitisch und Indogermanisch. Teil l. Konsonanten, Hildesheim-Nova York, Georg Olms, 1978 ISBN 3-487-06669-6.
(en dinamarqués) Indoeuropaeisk-semitisk sammenlignende glossarium, Copenaghen, Trykt i Universitetsbogtrykkeriet, 1909.
(en alemán) Vergleichendes indogermanisch-semitisches Wörterbuch, Gottinga, Vandenhoeck & Ruprecht, 1911. Agora en: Vergleichendes indogermanisch-semitisches Wörterbuch, Gottinga, Vandenhoeck & Ruprecht, 1997 ISBN 3-525-26115-2.
(en alemán) Die semitisch-vorindogermanischen laryngalen Konsonanten, Copenhague, Andr. Fred. Høst. , 1917.
Escritos varios
(en dinamarqués) Den Ældre Edda, 2 vol. , Copenhague, Steen, 1870
(en italiano) (? ) La preposizione tedesca gegen, Bologna, Tip. Gamberini e Parmeggiani, 1915.
(en italiano) (? ) Sul problema della parentela delle lingue: Lettere ad A. Meillet, Bologna, Tip. Gamberini e Parmeggiani, 1915.