Francesco Gnecchi

Francesco Gnecchi, nado o 8 de setembro de 1847 en Milán e finado o 15 de xuño de 1919 en Roma, foi un numismático e pintor italiano.
O seu traballo máis salientable é Medaglioni romani ("Medallóns romanos"), publicado en tres volumes en 1912. Traxectoria
Gnecchi procedía dunha familia adiñeirada de comerciantes de seda, fillo de Giuseppe Gnecchi e de Giuseppina Turati. Ata os 18 anos estudou nun colexio relixioso da orde dos Barnabitas en Monza e posteriormente comezou os seus estudos de Xurisprudencia na Universidade de Pavia.
En 1866 alistouse no exército como voluntario na guerra contra Austria. Ata 1875 compaxinou a súa dedicación á pintura co traballo coa empresa familiar e, ese ano pasou a formar parte da sociedade Figli di Giuseppe Antonio Gnecchi, dedicada ao sector téxtil. Porén, en 1878 a familia vendeu o negocio e Francesco comezou a ocupar postos directivos en diversas compañías lombardas.
Pintor
Gnecchi iniciouse nos estudos artísticos da man de Mosè Bianchi e de Achille Formis, e dedicouse principalmente ás pinturas de paisaxes, nas que aplicou trazos característicos do naturalismo lombardo da súa época. A maioría das súas paisaxes corresponden á zona do Lago Maior, na Engiadina. A presenza constante nas principais exposicións milanesas e en toda Italia na década entre 1881 e 1891 contribuíu a definir unha concepción profesional da súa actividade. A súa amizade con Luigi Scrosati favoreceu o seu interese pola pintura de flores.
Numismático
A partir de 1870 comezou a dedicarse ao coleccionismo e ao estudo de moedas da Antiga Roma, e publicou, xunto co seu irmán Ercole (1850-1931) algúns opúsculos dedicados á clasificación da súa colección, seguindo o criterio de ordenación alfabética das lendas do reverso, característico de Henry Cohen. Os irmáns Gnecchi acabaron por repartirse, cara a 1870, os seus centros de interese: a moeda romana para Francesco e a moeda medieval Italiana para Ercole. Xunto con outros numismáticos, fundaron en 1888 a Rivista italiana di numismatica, dirixida inicialmente por Solone Ambrosoli e a continuación por ambos os irmáns. En 1892, Francesco participou tamén na fundación da Società numismatica italiana, xunto a outros estudosos desta disciplina.
Á súa morte, en 1919, a súa colección numismática abranguía 20. 000 pezas, e en 1923 foi adquirida polo Estado italiano para o Museo Nacional Romano, con sede no Palazzo Massimo alle Terme.
Vida familiar
O 11 de febreiro de 1873 casou con Isabella Bozzotti, con quen tivo dous fillos, Cesare e Vittorio, e unha filla, Carla. Recoñecementos
(1906): Medalla da Royal Numismatic Society, de Londres. Publicacións
(1884). Le monete di Milano da Carlo Magno a Vittorio Emanuele II (con E. Gnecchi). Dumolard, Milán.
(1886). Guida numismatica universale. Hoepli, Milán.
(1887). Le monete dei Trivulzio. Dumolard, Milán.
(1889). Saggio di bibliografia numismatica delle zecche italiane medioevali e moderne. Cogliati, Milán.
(1894). Monete di Milano inedite. Cogliati, Milán.
(1896). Monete romane. Manuale elementare. Hoepli, Milán.
(1903). Roman Coins. Elementary Manual. Spink, Londres.
(1911). The coin types of imperial Rome Arquivado 18 de febreiro de 2021 en Wayback Machine. . Spink, Londres
(1912). I medaglioni romani. Hoepli, Milán.
Vol. I: Oro ed argento.
Vol. II: Bronzo. Pt. 1: Gran modulo.
Vol. III: Bronzo. Pt. 2: Moduli minori; Pt. 3: Medaglioni del senato.