proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Roy Chapman Andrews

Roy Chapman Andrews, nado en Beloit (Wisconsin), en 1884 e finado en Carmel-by-the-Sea (California), en 1960, foi un explorador e zoólogo norteamericano. Traxectoria
En 1906 despois de se graduar e co diñeiro que aforrara traballando como taxidermista marchou a Nova York para de traballar no Museo de Historia Natural Americano, ao tempo que estudaba bioloxía na Universidade de Columbia. Entre 1909 e 1910 viaxou no USS Albatross ás Indias Orientais, coleccionando serpes e lagartos e observando os mamíferos mariños.
Entre 1916 e 1917 Andrews e a súa muller, Yvette Borup Andrews dirixiron a Expedición zoolóxica asiática do Museo de Historia Natural Americana, percorrendo Yunnan e outras provincias chinesas. O libro Camps and Trails in China, recolle as súas experiencias.
En 1922 dirixe a expedición a Mongolia, onde descobre os restos dun Rinoceronte Xigante (Baluchitherium) que envía ao Museo de Historia Natural Americano. O 13 de xullo de 1923 a súa expedición foi a primeira no mundo en descubrir ovos de dinosauro, ao primeiro pensouse que eran de protoceratops, pero de feito eran de Oviraptor philoceratops. En 1923 un integrante da expedición descubriu unha caveira do Cretáceo. Expedicións pararon en 1926 e 1927, e finalmente en 1929 cancelouse a expedición. En 1930 fixo unha viaxe final e descubriu algúns fósiles de mastodonte, nese mesmo ano volveu aos Estados Unidos.
Nomeado director do Museo de Historia Natural Americano en 1934. En 1942 retirouse e dedicouse a escribir.
Roy J. Glauber

Roy Jay Glauber, nado en Nova York o 1 de setembro de 1925 e morto o 26 de decembro de 2018 en Newton, Massachusetts, Estados Unidos de América, foi profesor de física da Universidade Harvard. Foi galardoado xunto con John L. Hall e Theodor W. Hänsch co Premio Nobel de Física do ano 2005 pola súa contribución á teoría cuántica de coherencia óptica. Traxectoria
Nos seus resultados, publicados en 1963 (The Quantum Theory of Optical Coherence), Roy Glauber estabeleceu as bases da óptica cuántica mostrando que a teoría cuántica rexe o campo da óptica. Estendeu despois as súas investigacións a diversos temas en dito campo. Puido explicar as diferenzas fundamentais entre fontes cálidas de luz, como as lámpadas eléctricas cunha mestura de frecuencias e fases e os láseres que dan unha frecuencia e fase concretas.
Con 12 anos xa fabricara o seu propio telescopio, que aínda conserva, e mais un aparello que polarizaba a luz. Por algo relacionado con aquilo, a teoría sobre como contar fotóns, recibiu o nobel case 70 anos despois.
Royal Irish Constabulary

A Royal Irish Constabulary (RIC; en galego Policía Real Irlandesa) foi o principal corpo de policía irlandesa operativo entre 1822 e 1922. Divisións especiais dentro da propia RIC actuaban en Belfast e Derry.
Xogou un papel destacado ao servizo dos intereses británicos no Alzamento de Pascua de 1916 e na Guerra de Independencia Irlandesa (1919 - 1921). Desapareceu en 1922 substituída pola Garda Síochána no Estado Libre Irlandés e pola Royal Ulster Constabulary en Irlanda do Norte.
Rozalén del Monte

Rozalén del Monte é un concello da provincia de Cuenca na comunidade de Castela-A Mancha. No ano 2009 tiña 40 habitantes. Ten 30, 67 km². Demografía
Evolución da poboación de Rozalén del Monte desde a década de 1930:
Rozenhoedkaai

O Rozenhoedkaai ("Peirao do Rosario" en lingua neerlandesa) é unha rúa de Bruxas. Descrición
Durante séculos, esta rúa ao longo da canle chamouse Zoutdijk. Non foi ata o século XVIII cando Rozenhoedkaai comezou a usarse como nome. O motivo foi que nese lugar se instalaron postos que vendían rosarios.
Rubaum

Rubaum ou rubâ'um (rubâ'u) foi un título usado polos reis hititas antes da unificación. É equivalente a rei. Máis tarde vai cambiar a sarrum (šarrum), forma acadia de rei.
Rubella virus

O virus da rubéola é o patóxeno da rubéola, tamén chamada roséola epidémica ou sarampelo alemán. Está causada por un virus do xénero Rubivirus, o Rubella virus que tamén pode causar a síndrome de rubéola conxénita cando a infección se produce durante as primeiras semanas de embarazo. Clasificación taxonómica
Até 2018, o Rubivirus era clasificado como membro da familia Togaviridae. Esta mudanza taxonómica foi levada a cabo polo International Committee on Taxonomy of Viruses (ICTV), unha vez que a rubéola é considerada unha doenza exclusiva dos seres humanos e os restantes membros da familia Togaviridae infectan tanto insectos como mamíferos.
Novas especies de Rubivirus
O Rubella virus era o único membro coñecido do xénero Rubivirus que pertence á familia Matonaviridae. Porén, estudos realizados en outubro de 2020 en busca de variantes do coronavirus SARS-CoV-2, causante da pandemia de COVID-19, en animais placentarios informan do descubrimento de dúas novas especies de virus da rubéola, Rubivirus ruteetense (Virus Ruhugu) e Rubivirus strelense (Virus Rustrela) atopados en África e Europa, respectivamente. Características xenéticas
Os membros da familia Matonaviridae comparten un xenoma de ARN (+)ssRNA monocatenario de sentido positivo, que está encerrado por unha cápside non icosaédrica e unido á membrana.
Síndrome de rubéola conxénita
A base molecular da causa da síndrome de rubéola conxénita aínda non está completamente clara, pero estudos in vitro con liñas celulares mostran que o virus desencadea un efecto de apoptose en certos tipos de células. Hai evidencias dun mecanismo dependente da proteína p53. Características da doenza
Enfermidade infecciosa aguda benigna
Difusión: directa de persoa a persoa (secrecións nasofarínxeas) ou vertical (nai-feto).
Período de incubación: 17 días, variando de 14 a 21 días, segundo os casos
Rubio

O rubio/roibo ou roxo é unha cor de pelo un chisco alaranxada, entre castaño e amarelo, cun matiz vermello. Nalgúns tons destes pelos predomina o vermello, noutros o laranxa, noutros o cobrizo. Así mesmo, a pel dos individuos destas características capilares é a miúdo clara e ten unhas manchas tamén características, as pencas. Isto é debido a que carecen dun pigmento castaño, a eumelanina e á presenza maioritaria ou exclusiva de feomelanina, asociadas a unha distribución particular dos melanocitos e dos melanosomas na pel. Aproximadamente, entre un 1% e un 2% da poboación humana é rubia. Os rubios na cultura popular galega
Galicia é unha das rexións do mundo onde abundan as persoas de pelo roxo ou rubio, aínda que en menor medida que en Escocia e Irlanda. Os refráns e ditos galegos sempre teñen unha actitude negativa cara estes individuos, considerándoos sinais de má sorte: Na aldeíña da Torre/ non entra un carro con toxo/ por causa dunha meniña/ que ten o peliño roxo
Cando o río fose enriba/ e os carballos deren uvas/ han de ser homes de ben/ os homes de barbas rubias.
Rubisco

A ribulosa-bisfosfato carboxilase osixenase, rubisco ou RuBisCO é o enzima máis abundante nas plantas e, en consecuencia, a proteína máis abundante no planeta.
Este enzima capta o dióxido de carbono procedente do aire e un azucre existente na célula chamado RuDP (ribulosa 1, 5-difosfato ou RuBP - ribulosa bis-fosfato). A reacción entre estes dous reactivos dá orixe a dúas moléculas do azucre PGA (3-fosfoglicerato). A RuBisCO é así responsábel do primeiro paso do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese, en concreto da fixación do dióxido de carbono na súa forma orgánica.
É importante dicir que a reacción pode acontecer tanto con dióxido de carbono coma con osíxeno molecular (O2). Cando o osíxeno é absorbido, o proceso é parte da respiración celular, sen absorción de carbono. Algunhas plantas (arredor do 5% das plantas existentes na Terra), utilizan un proceso intermedio e máis selectivo para a absorción do dióxido de carbono, evitando o contacto directo co osíxeno do ar típico do "proceso rubisco" (ás veces chamado C3), co proceso chamado C4 ou o CAM ("Crasulacean acid metabolism"). O C4 usa estruturas dentro da célula e un sistema bioquímico de transporte que envolve moléculas con 4 átomos de carbono (así o nome de C4). O CAM é usado por plantas en ambientes moi áridos, nos que os estomas só abren á noite, co fin de economizar auga, que se perdería por evaporación se estes ficasen abertos durante o día. Así, á noite, absorben o dióxido de carbono en moléculas de 4 carbonos que fican almacenadas en vacúolos para seren utilizadas durante o día.
Os procesos C3, C4 e CAM teñen vantaxes e desvantaxes. O C3 é máis directo, empregando cerca de 18 ATP para fixar cada molécula de dióxido de carbono, mais necesita concentracións máis altas de dióxido de carbono e auga. O C4 require máis estruturas e máis enerxía (30 ATP), porén traballa con concentracións de dióxido de carbono máis baixas na atmosfera e é máis axeitado para ambientes secos. O CAM é usado en ambientes predominantemente áridos, mais fixa pouco dióxido de carbono, levando a taxas baixas do crecemento das plantas.
Existe aínda un cuarto proceso, chamado pirenoide, que é usado polas algas e plantas acuáticas Ceratophyllaceae.
Rublo armenio

O rublo (en armenio: ռուբլի, en ruso: рубль) foi a moeda de curso legal da antiga República Democrática de Armenia e da República Socialista Soviética de Armenia entre 1919 e 1923. Substituíu o primeiro rublo transcaucásico co mesmo valor, e foi substituído de novo polo rublo transcaucásico en 1923, tras a proclamación da RSS de Armenia. Non existe fracción do rublo armenio nin se emitiron moedas. Billetes
Durante a República Democrática emitíronse billetes en denominacións de 5, 10, 25, 50, 250, 500, 1. 000, 5. 000 e 10. 000 rublos, cun deseño simple e o texto en ruso. Porén, os billetes de 50, 100 e 250 rublos imprimíronse no Reino Unido na imprenta de Waterlow and Sons Ltd. , cun deseño máis elaborado e o texto en armenio.
Na República Socialista introducíronse denominacións de 5. 000, 10. 000, 25. 000, 100. 000, 500. 000, 1 e 5 millóns de rublos. Estes billetes tiñan o texto impreso en ruso e en armenio, xunto a símbolos e slogans comunistas nos reversos.
Rublo soviético

O rublo soviético (en ruso: рубль) foi a unidade monetaria da Unión Soviética entre 1919 e 1991. Estaba dividido en 100 kopeks (en ruso: копейки, sing. копейка). O seu código ISO 4217 era SUR.
Entre 1991 e 1995 o rublo soviético foi substituído polas seguintes moedas: dram armenio, manat acerbaixano, rublo belaruso, lari xeorxiano, tenge kazako, som kirguiz, rublo letón, talonas lituano, cupón moldovo, rublo ruso, rublo de Transnistria, rublo taxico, manat turcomán, karbóvanets ucraíno, som uzbeko e coroa estoniana.
A moeda soviética tiña o seu propio nome dentro de todas as linguas oficiais da URSS, ás veces distintos da designación rusa. Todos os billetes tiñan cadanseu valor e denominación escritos nos idiomas das repúblicas soviéticas. Hoxe en día o nome propio mantívose, por exemplo no casto de Tartaristán, onde ao rublo e ao kopek coñéceselles como sum e tien. Tras a independencia das repúblicas soviéticas, moitas mantiveron o nome local do rublo para emitir a súa propia moeda.
A continuación detállase o nome do rublo nos distintos idiomas oficiais da Unión Soviética.
Rublo transcaucásico

O rublo transcaucásico (en ruso: рубль, armenio: ռուբլի), manat (en azerí: منات) o maneti (en xeorxiano: მანეთი) foi unha moeda de curso legal que circulou nos tres estados do Cáucaso que se uniron na República Democrática Federal Transcaucásica e posteriormente na República Socialista Soviética Federativa Transcaucásica. Historia
Primeiro rublo, 1918-1919
En 1918, o Comisariado da República Democrática Federal Transcaucásica emitiu papel moeda con denominación en rublos para substituír o rublo ruso cando a rexión transcaucásica se separou do Imperio Ruso logo da primeira guerra mundial. Este rublo estaba fixado ao rublo ruso cunha taxa de troco equivalente.
Entre 1919 e 1923, Armenia, Xeorxia e Azerbaidján emitiron a súa propia moeda: o rublo armenio, o manat azerí e o maneti xeorxiano respectIvamente, que substituíron o rublo transcaucásico cunha taxa de troco de 1: 1.
Segundo rublo, 1923-1924
A segunda versión foi introducida en 1923 como moeda da República Federal Socialista Soviética Transcaucásica constituída trala conquista das tres repúblicas por parte do Exército Vermello. Un ano máis tarde esta moeda foi substituída polo rublo soviético.
Dende 1924, o rublo soviético circulou como moeda oficial de Transcaucasia, e posteriormente nas Repúblicas Socialistas Soviéticas de Armenia, Xeorxia e Azerbaidján. Billetes
Na primeira versión desta moeda se emitiran billetes con denominacións de 1, 3, 5, 10, 50, 100 e 250 rublos. Entre 1923 e 1924, a República Federal Socialista Soviética Transcaucásica (parte da URSS) emitiu billetes que oscilaban dende os 1. 000 rublos ao billón de rublos. Nas dúas edicións, os billetes tiñan no anverso inscricións en ruso, e no reverso en cada unha das linguas das tres repúblicas.
Ruby Cohn

Ruby Cohn (chamada Ruby Burman até casar), nada en Columbus (Ohio) o 13 de agosto de 1922 e finada en Oakland (California) o 18 de outubro de 2011, foi unha teórica do teatro, especialista na obra e figura de Samuel Beckett. Foi profesora de Drama Comparativo na Universidade de California, Davis durante trinta anos. Traxectoria
De nova mudouse coa súa familia a Nova York, onde fixo a educación secundaria, e despois graduouse no Hunter College. Durante a segunda guerra mundial uniuse ás WAVES (Women Accepted for Volunteer Emergency Service) e serviu como mensaxeira. En 1946 casou co microbiólogo Melvin Cohn, e mudáronse a Saint Louis. En 1961 divorciáronse de forma amistosa
Despois da guerra regresou a Europa e completou un grao doutoral na Universidade de París. O 5 de xaneiro de 1953, sendo alumna da Sorbona, asistiu á primeira representación da obra Á espera de Godot do autor irlandés, Samuel Beckett. A obra e o seu autor convertéronse no tema central da súa vida académica. Converteuse en amiga do autor, co que intercambiou correspondencia e visitas polo menos unha vez ao ano até a súa morte en 1989. Fixo un segundo doutoramento na Universidade de Washington en Saint Louis cunha disertación acerca de Beckett, que se converteu no seu primeiro libro.
En 1961 comezou a dar clases na facultade de Linguas da Universidade Estatal de San Francisco, onde permaneceu até a súa dimisión en 1968 durante a folga estudantil. En 1969 uniuse á facultade de Teatro do California Institute of the Arts, e en 1972 pasou á Universidade de California, Davis. Obras
Samuel Beckett: The Comic Gamut (con Samuel Beckett, 1962; Literary Licensing, 2011) ISBN 978-1-258-15413-4
Editora, canda a Bernard Dukore e Haskell Block: Twentieth Century Drama: England, Ireland, the United States (Random House, 1966) ISBN 978-0-394-30141-9
Editora: Casebook on 'Waiting for Godot' (Grove Press, 1967) ISBN 978-0-394-17266-8
Back to Beckett, 1974
Samuel Beckett: A Collection of Criticism (McGraw-Hill, 1975) ISBN 978-0-07-011598-9
Just Play: Beckett's Theater, 1980
Disjecta: Miscellaneous Writings and a Dramatic Fragment (con Samuel Beckett, Grove Press, 1984) ISBN 978-0-8021-5129-2
New American Dramatists, 1960-1990 (Palgrave Macmillan, 1991) ISBN 978-0-312-04249-3
From Desire to Godot (Calder Publications, 1999) ISBN 978-0-7145-4287-4
A Beckett Canon (2001; University of Michigan Press, 2005) ISBN 978-0-472-03131-3
Anglo-American Interplay in Recent Drama (Cambridge University Press, 2006) ISBN 978-0-521-03528-6
Retreats from Realism in Recent English Drama (Cambridge University Press, 2009) ISBN 978-0-521-10693-1
RubyGems

RubyGems é un xestor de paquetes para Ruby que proporciona un formato estándar para distribuír programas ruby e librarías (contedores chamado "gems" (xemas)), é unha ferramenta deseñada para xestionar facilmente a instalación de xemas, e un servidor para distribuílas. RubyGems é agora parte da libraría estándar dende a versión 1. 9 de Ruby. Deseño de xemas
A estrutura interna das xemas segue sempre o seguinte patrón: Segundo as convencións esta estrutura é obrigatoria, asemade de facer tests para a xema e para cada clase.
Rubén Suárez Sousa

Rubén Suárez Sousa, nado en Vigo o 22 de xuño de 1973, é un músico e deseñador gráfico galego, tamén coñecido como Ruben Xuarez. Desenvolve a súa carreira musical como compositor e multinstrumentista na banda de cosmic rock Family Folks. Traxectoria
Comezou a súa traxectoria musical en 1991 na banda Foggy Mental Breakdown, da que tamén formaban parte inicialmente Óscar Liboreiro, Diego de Luis, Eladio Santos (Eladio y los seres queridos), Óscar Avendaño (baixista de Siniestro Total) e Xabier Vieitez (Transilvanians, The Soul Jacket). Foi tamén integrante da banda Los tres sudamaricones (1996), formada por Tony Lomba (Germán Fandiño), Eladio Santos, Rubén da Sousa Jr. (alias nese momento de Rubén Suárez Sousa) e Javier Lado. O seguinte proxecto musical no que participou foi Los High Sierras (2001), xunto con Andrés Cunha e os irmáns Bruno e Jacobo Jiménez. A xénese de Los High Sierras tivo lugar a partir de Doctor 5 & the Rhythm Section, unha banda de versións de garaxe e rhtyhm&blues, tras unirse a ela o batería Andrés Cunha. Posteriormente participou no grupo de versións Mec Mecs, xunto con Javier Molina (tamén coñecido como Harvey Springfield) e Óscar Rodríguez. En 2014 fundou o grupo de folk rock Family Folks co músico Bosco Hill, e xuntos conforman o núcleo compositivo desta formación. En 2015 uníronse á banda os irmáns Jorge Lorre (Jorge López González) e Rufus "El Guarro" (Martín López González), ambos integrantes doutras bandas galegas como Dead Wood, Los Wavy Gravies ou The Bo Derek's (xunto con Óscar Avendaño), amais do teclista Xabier Vieitez (Transilvanians, The Soul Jacket). Suárez compaxina a súa carreira musical co seu traballo como deseñador gráfico. Galardóns
En 2007 gañou o Premio á Investigación da Deputación de Pontevedra (categoría Provincia de Pontevedra) polo estudo realizado xunto con Susana Rodríguez Barcia Después de la movida. La música pop y rock en Pontevedra entre 1990 y 2007. Discografía
Con Foggy Mental Breakdown
Pleased to meet you EP (1995), Man Records.
Bizarre Bizarre LP/CD (1997), Animal Records.
Con Los High Sierras
Los High Sierras LP/CD (2003), City Lights.
“Viva Rock&Roll” en VVAA: A Tribute to Mr. Rock (LP, Bronco, 2005)
Fortune & Venture LP/CD (2006), City Lights.
Con Family Folks
All the Lost Causes LP (2016), Gaztelupeko Hostak.
All the Lost Causes CD (2016), Gaztelupeko Hostak.
The Anvil Sea (CD) (2018), Gaztelupeko Hostak.
The Anvil Sea (2LP) (2019), Gaztelupeko Hostak.
Naufrage LP+CD (2022), Gaztelupeko Hostak. Videoclips con Family Folks
Sea of Whiskey, (Dirixido por Miguel Álvarez Aguiar, 2017).
The River, (Dirixido por Buhardilla Lab, 2019).
The Beast, (Realizado por Denis Carballás, 2022)
Rubí

O rubí (do latín ruber, vermello) é un mineral variedade do corindón da clase dos óxidos cuxa fórmula química é Al2O3, que contén tamén átomos de cromo e que é considerado unha das catro xemas preciosas xunto ó zafiro, a esmeralda e o diamante. Aspecto
Dunha característica cor vermella, o rubí preséntase en forma de cristais tabulares hexagonais, rematados en certas ocasións en punta e noutras en forma de prisma. A súa cor pode ser rosada despois de ser puído. Lugares onde se atopa
O rubí atópase nas minas bauxíticas e nos ríos pouco profundos das zonas mesolíticas.
Encóntranse xacementos de rubí en Myanmar, Sri Lanka, India, Madagascar, Tailandia, China e Rusia. Ademais de atoparse en menor cantidade en Suráfrica, Australia, Groenlandia e Estados Unidos. Os da península de Málaca son moi valiosos, chegando a alcanzar en valor ós diamantes do mesmo tamaño. Usos do rubí
Os seus usos restrínxense á xoiería e as aplicacións láser para crear os láseres de helio-rubí e os de rubí puro.
O seu valor depende da súa cor, tamaño, densidade e pureza.
O rubí sintético
O primeiro rubí sintético fabricouse por vez primeira en 1923, mesturando alume e pigmentos de cromo. Este método permite a produción de pedras moi similares química e fisicamente ás naturais, porén o rubí sintético úsase máis en reloxería que para a fabricación de xoias.
Prepárase da seguinte maneira:
Primeiro mestúrase óxido de aluminio (Al2O3) e óxido de cromo (CrO3) estequiometricamente nun crisol de platino, logo colócase nunha mufla a uns 2000 K e finalmente arrefríase deixando arrefecer o cristal no fondo do crisol.
A ley establece que os cristais sintéticos deben de ser marcados para non ser confundidos cos verdadeiros. Propiedades
Físicas
O rubí é duro (dureza 9 na escala de Mohs) e a súa cor varía segundo a concentración de cromo na súa composición. O seu punto de fusión flutúa entre os 2000 K, dependendo tamén da concentración de cromo.
Químicas
O rubí é resistente á corrosión pois é estable cinética e termicamente. Non se pode disolver en ácidos haloxenuros pero si no ácido sulfúrico para formar co cromo ácido crómico e co óxido de aluminio un sulfato ácido de aluminio. Tamén é atacado polos ácidos perclórico, fluorhídrico e hexafluorosílicico. Outros óxidos
Outros óxidos importantes son:
O rútilo, a magnetita e a casiterita.
Rudolf Diesel

Rudolf Christian Karl Diesel, nado en París o 18 de marzo de 1858 e finado na Canle da Mancha o 30 de setembro de 1913, foi un enxeñeiro alemán, inventor do motor de combustión de alto rendemento que leva o seu nome, o motor diésel. Motor aplicábel á locomoción, presentado na feira internacional de París como o primeiro motor que usa aceite mineral como combustible e posteriormente chamado "motor de combustión", posteriormente tomaría o nome do seu inventor. Traxectoria
Fillo de inmigrantes bávaros, naceu en París. En 1870 a familia tivo que abandonar Francia ao estalar a guerra franco-prusiana, e Rudolf foi enviado a Augsburgo.
Discípulo do inventor da neveira Carl von Linde a partir de 1875 en Múnic. Regresou a París como representante da empresa de máquinas frigoríficas do seu mestre.
Entre 1893 e 1897 construíu en MAN (pertencente ao grupo Krupp) o primeiro motor do mundo que queimaba aceite vexetal (aceite de palma) en condicións de traballo.
O Instituto de Enxeñeiros Mecánicos concedeulle a Orde do Mérito polas súas investigacións e desenvolvementos sobre os motores con aceite de cacahuete, posteriormente usaron petróleo por ser máis barato.
Considerábase a si mesmo como un filósofo social, aínda que o seu libro Solidarity, onde describe a súa visión da empresa, só vendeu 200 exemplares.
Morte
Suponse que morreu o 29 / 30 de setembro de 1913 e (suponse que) afogado, pois desapareceu do buque que cubría o traxecto de Anveres a Harwich no que viaxaba. Un par de días despois o seu corpo foi atopado por un bote da garda costeira. Como era o común nese entón, só se tomaron as súas pertenzas (identificadas posteriormente polo seu fillo) e o corpo foi lanzado de novo ao mar. [Cómpre referencia]
Manéxanse varias hipóteses sobre a súa morte, a primeira indica que se suicidou en vista de atoparse en quebra, aínda que a súa familia creu que foi asasinado e as súas ideas roubadas. Outra hipótese indica que axentes alemáns asasinárono para evitar a difusión dos seus inventos, en vista de que a guerra atopábase próxima e el estaba decidido a permitir que calquera (Francia e Inglaterra entre eles) comprase licenzas sobre as súas patentes. [Cómpre referencia]
Rudolf Mößbauer

Rudolf Ludwig Mößbauer, nado en Múnic o 31 de xaneiro de 1929 e finado en Múnic o 14 de setembro de 2011, foi un físico e profesor universitario alemán galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1961. Traxectoria
Licenciado en física pola Universidade de Tecnoloxía de Múnic, en 1961 foi profesor de física no Instituto Tecnolóxico de California.
Durante a súa etapa estudantil interesouse nos raios gamma, estudando as súas transicións nucleares e descubrindo no ano 1957 o que posteriormente se denominaría efecto Mößbauer. En 1961 foi galardoado, xunto co físico norteamericano Robert Hofstadter, co Premio Nobel de Física polos seus traballos sobre a absorción de radiación gamma.
Rudolph A. Marcus

Rudolph "Rudy" Arthur Marcus, nado o 21 de xullo de 1923 en Montreal (Canadá) é un químico e profesor universitario estadounidense, de orixe canadense, galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1992. Traxectoria
Estudou química na Universidade McGill, onde se graduó en 1943 e se doutorou en 1946. Posteriormente dedicouse á docencia entre os anos 1956 e 1965 no Instituto Politécnico de Brooklyn, situado na cidade de Nova York, entre 1965 e 1978 na Universidade de Illinois e posteriormente no Instituto Tecnolóxico de California. En 1958 foille concedida a nacionalidade estadounidense. Investigacións científicas
A finais da década de 1950 e a principios da de 1960 formulou a súa teoría sobre as reaccións de redución-oxidación, denominadas redox. Os seus estudos sobre as reaccións unimoleculares e o estado de transición e colisión permitíronlle elaborar en 1952 a Teoría RRKM (Rice–Ramsperger–Kassel–Marcus), ampliación da antecesora Teoría RRK elaborada por Oscar Knefler Rice, Herman Carl Ramsperger e L. S. Kassel nos anos 1927 e 1928.
En 1956 formulou a chamada Teoría de Marcus, que orixinalmente foi formulada para tratar as reaccións de transferencia electrónica de esfera externa, na que dúas especies químicas non están enlazadas directamente a unha á outra, pero despois foi ampliada ás reaccións de transferencia electrónica de esfera interna, na que dúas especies químicas están unidas por unha ponte química, por Noel S. Hush ( a formulación de Hush coñécese como a teoría de Marcus-Hush).
En 1992 foi galardoado co Premio Nobel de Química pola súa contribución á teoría das reaccións de transferencia electrónica nos sistemas químicos.
Rufo Pérez

Rufo Pérez González, nado en 1916 e finado en Vigo en novembro de 2011, foi un docente galego. Traxectoria
Foi profesor de matemáticas no Instituto Santa Irene de Vigo, no que desenvolveu o seu labor docente dende a súa fundación en 1946, formando parte do claustro ao que cos anos fóronse incorporando profesores tan coñecidos como Leónides de Carlos, Margarita, Arzúa, Ovidio, Lareo, Curiel ou Méndez Ferrín.
Foi un dos fundadores da editorial Galaxia, pertenceu ao grupo Ultreia. Nas eleccións municipais de 1979 formou parte, como número 4, da candidatura de Galicia Ceibe que encabezaba Leónides de Carlos.
Rug Plot

Un rug plot (gráfica de alfombra) é unha gráfica de datos para unha única variábel cuantitativa, que se mostra como marcas ao longo dun eixo. Úsase para visualizar a distribución dos datos. Como tal, é análogo a un histograma con barras de ancho cero ou unha gráfica de dispersión unidimensional.
Os rug plots úsanse a miúdo en combinación con gráficas de bidimensionais colocando un rug plot dos valores x dos datos ao longo do eixo x, e de xeito similar para os valores y. Esta é a orixe do termo "alfombra" (rug), xa que estas parcelas con marcadores perpendiculares parecen fíos ao longo dunha fita rectangular.
Rugby Football Union

A Rugby Football Union (RFU) é a autoridade que regula a práctica do rugby masculino en Inglaterra. Entre as súas competencias están a organización dos partidos internacionais da Selección de rugby de Inglaterra, a promoción do rugby en Inglaterra e a formación de xogadores e árbitros. O Twickenham Stadium é da súa propiedade e nel están as súas oficinas. Ten 2'5 millóns de xogadores federados.
A RFU foi fundada en Londres o 26 de xaneiro de 1871 por 21 clubs: Richmond, Ravenscourt Park, West Kent, Marlborough Nomads, Wimbledon Hornets, Gipsies, Civil Service, The Law Club, Wellington College, Guy’s Hospital, Flamingoes, Clapham Rovers, Harlequins, King's College Hospital, St Paul's, Queen’s House, Lausanne, Addison, Mohicans, Blackheath e Belsize Park. En 1886 fundouse a International Rugby Football Board por parte de Gales, Escocia e Irlanda. Inglaterra uniuse en 1890. Ata ese momento, a RFU foi a máxima autoridade do rugby mundial.
O empeño por parte da RFU de non crear un campionato de liga e de que no rugby o profesionalismo estivese prohibido, supuxo que en 1895 un grupo de 22 clubs do norte de Inglaterra proclamasen a súa secesión e fundasen a Northern Rugby Football Union que daría lugar á creación de normas novas, a novas competicións e finalmente a un deporte novo, o rugby a 13. Dende entón o rugby tradicional coñécese como rugby union para distinguilo do novo rugby league.
Rugosa

Os Rugosa, tamén chamados Tetracoralla, son unha orde extinguida de corais que viviron e abundaron nos mares desde o Ordovícico medio ao Permiano tardío.
Os corais rugosos solitarios (por exemplo, Caninia, Lophophyllidium, Neozaphrentis, Streptelasma) adoitan denominarse corais de corno debido a unha distintiva cámara con forma de corno con parede rugosa ou enrugada. Algúns rugosos solitarios acadaban case un metro de lonxitude. Porén, algunhas especies de corais rugosos podían formar grandes colonias (por exemplo, Lithostrotion). Cando están presentes septos radiados, aparecen en número múltiplo de 4, de aí o nome Tetracoralla en contraste cos modernos pólipos coloniais Hexacorallia con simetría hexámera.
Os corais rugosos teñen un esqueleto feito de calcita que fosilizou frecuentemente. Como os modernos corais (Scleractinia), os corais rugosos eran invariablemente bénticos, e vivían no leito do mar ou en arrecifes. Algúns corais rugosos simbióticos eran endobiontes dos Stromatoporoidea, especialmente no Silúrico. Aínda que non hai probas directas, pode inferirse que estes corais paleozoicos posuían células con filamentos urticantes para capturar as presas. Tiñan tamén tentáculos para axudar a capturar as presas. Eran microcarnívoros, xa que comían presas de moi pequeno tamaño. Morfoloxía
Os corais rugosos sempre mostran tábulas, é dicir, placas horizontais que dividen o esqueleto da coralita (copa esquelética de cada pólipo do coral). As coralitas son xeralmente grandes en comparación con outros tipos de coral. Os corais rugosos ás veces tiñan pequenos septos formados por placas curvas conectadas a septos e tábulas. A simetría pode distinguirse pola orientación dos septos na sección transversal do coral. Os corais rugosos sempre mostran simetría bilateral, mentres que os corais tabulados e escleractinios teñen simetría radial. Inicialmente presentan só 6 septos grandes; despois engádense septos menores nos 4 espazos resultantes. A disposición complexa dos septos serve de diagnóstico para os corais rugosos. Os corais rugosos teñen tamén columela, unha barra axial que sostén os septos que corren cara ao centro da coralita. Está presente nos corais rugosos porque eran principalmente solitarios e requirían un soporte extra. Os corais tabulados non teñen columela porque eran sempre coloniais e podían apoiarse nas coralitas veciñas.
Ruhr

O Ruhr, tamén coñecida como Área do Ruhr, ás veces Distrito do Ruhr, Rexión do Ruhr ou Val do Ruhr, é unha área urbana policéntrica de Renania do Norte-Westfalia, Alemaña. Cunha densidade de poboación de 1. 160/km2 e unha poboación de máis de 5 millóns (2017), é a área urbana máis grande de Alemaña e a terceira da Unión Europea. Consta de varias grandes cidades bordeadas polos ríos Ruhr ao sur, Rin ao oeste e Lippe ao norte. Considérase parte da rexión metropolitana Rin-Ruhr, de máis de 10 millóns de persoas, que é a terceira máis grande de Europa Occidental, só por detrás de Londres e París.
As cidades do Ruhr son, de oeste a leste: Duisburgo, Oberhausen, Bottrop, Mülheim an der Ruhr, Essen, Gelsenkirchen, Bochum, Herne, Hagen, Dortmund, Hamm e os distritos de Wesel, Recklinghausen, Unna e Ennepe-Kreis. As cidades máis poboadas son Dortmund (cunha poboación aproximada de 612065), Essen (uns 583000) e Duisburgo (uns 497000).
Na Idade Media, a Hellweg era unha importante ruta comercial dende a rexión do Baixo Rin ata as montañas do bosque de Teutoburgo. As cidades máis importantes da rexión, dende Duisburg ata a cidade imperial de Dortmund, concentrábanse ao longo da Hellweg dende Renania ata Westfalia. Dende o século XIX, estas cidades creceron xuntas nun gran complexo cunha vasta paisaxe industrial, habitada por uns 7, 3 millóns de persoas (incluíndo Düsseldorf e Wuppertal, grandes cidades que están preto pero que oficialmente non forman parte da rexión do Ruhr).
A rexión do Ruhr non ten centro administrativo; cada cidade da zona ten a súa propia administración, aínda que existe unha institución supracomunitaria da Asociación Rexional do Ruhr en Essen. En 2010, a rexión do Ruhr foi unha das Capitais Europeas da Cultura.
Rui Drumond

Rui Alberto Martins Golias Drumond de Sousa, máis coñecido como Rui Drumond, é un cantante portugués coñecido por participar no primeiro Operação Triunfo, representar Portugal no Festival de Eurovisión 2005 en Kíiv co grupo 2B e gañar a segunda edición do The Voice Portugal no 2014. Discografía
Parte de mim (2014) Filmografía
Series e programas de TV
Operação Triunfo
Ilha dos Amores
Geração Net
The Voice Portugal
Festival RTP da Canção 2017
Espectáculos en vivo
Rui Drumond and friends
Ruibarbo

O ruibarbo (Rheum rhabarbarum L. ) é unha planta cultivada comestíbel moi utilizada como fitoterápico. Provén do nordés de Europa - Asia (Ucraína). Acada os tres metros de altura e consta de follas con pecíolos grosos arroibados e comestíbeis. O seu consumo en Europa é bastante popular, mais non en Galiza. Taxonomía
O nome é unha combinación do grego rha e de barbarum; rha reférese tanto á planta como ao río Volga, de onde supostamente é orixinaria. Descrición
Acada até tres metros de altura e consta de follas con pecíolos grosos e carnoso de (normalmente) entre 2 e 5 centímetros de groso. A cor do pecíolo varía entre o verde e o vermello e é a única parte comestíbel, xa que as súas follas son tóxicas, pois teñen forte concentración de ácido oxálico, nefrotóxico e corrosivo. Estas follas están dispostas en grupos basais, son cordadas e palmadamente bilobulares. O seu talo subterráneo é un rizoma que lle serve para almacenar nutrientes durante o invierno.
As flores teñen tonalidades que varían entre o vermello amarelado e o verde abrancazado, agrupadas ao tamaño dun talo alto, e que aparecen durante o verán.
A planta vive varios anos e desaparece no inverno antes de aparecer novamente na primavera. A súa colleita non debe pasar o principio do verán porque a medida que máis medra, máis contido de ácido oxálico ten, polo que resulta incomestíbel. Historia
Orixinario de Asia, ten sido usado como planta medicinal dende hai milleiros de anos, principalmente na medicina chinesa. O ruibarbo tamén era moi utilizado e vendido polos viaxantes da ruta da seda. Como alimento comezou a ser utilizado por volta do século XIII, cando chegou a Gran Bretaña. Aínda hoxe é na Gran Bretaña onde se produce e consome a maior parte do ruibarbo. Tamén se consome en Francia. Propiedades e indicacións terapéuticas
Dixestivo, estimulante do fígado, estomáquico, laxante en doses superiores a 2g e antidiarreico en doses de até 300 mg (raíces). Indicado para atonía gástrica acompañada de presión de ventre. Diminúe a absorción de ferro. Esa droga asociada ao ácido acetil salicílico (AAS) pode causar xenxivite e estomatite.
Segundo algúns especialistas non é recomendábel para quen teña cálculo renal ou gota debido ao seu alto contido de oxalato (por mor do 10% de taninos presentes).
Alimento
Na gastronomía adoita usarse en sobremesas. Pode consumirse cru, directamente ou adobándoo como ensalada e tamén cocido, en forma de compota, marmelada ou como recheado de empanadas doces (tortas de ruibarbo).
Polo seu alto contido de antraquinonas os seus extractos son utilizados para o tratamento das carouquexas e outras afeccións das mucosas bucais e as súas infusións úsanse coma laxantes. Tamén é utilizado en purgantes, en particular para desparasitar. Non se teñen sinalado danos irreparábeis na dentición, mais se recomenda consumir o ruibarbo con alimentos que conteñan calcio, como o leite ou o iogur.
Rumba flamenca

Rumba flamenca é un tipo de cante pertencente ao xénero musical coñecido como flamenco. Os instrumentos principais para tocar a rumba flamenca son as palmas, o caixón, a guitarra flamenca e as castañolas. Necesítanse voces tanto masculinas coma femininas. Orixínase a partir dunha danza cubana[Cómpre referencia]. Miguel vargas "Bambino" ou María Jiménez son destacadas figuras deste xénero.
Run rig

O termo en lingua inglesa Run Rig (tamén escrito run rig ou run-rig) ou Ridge and furrow, ("crista e suco") refírese a un sistema de ocupación e uso da terra practicado tradicionalmente no norte e oeste de Gran Bretaña, especialmente en Escocia.
O nome fai referencia aos sucos e sucos deste sistema, alternando sucos e plataformas. A utilidade do sistema é que os sucos e plataformas teñen entre 3 e 20 metros de ancho e discorren paralelos ou perpendiculares á pendente, o que evita ou facilita a perda de auga no terreo, segundo a necesidade de cultivo.
O sistema continuou en uso durante o século XX nas illas Hébridas. Un sistema similar chamado Rundale existe en Irlanda.
Nas zonas onde a agricultura foi abandonada durante anos e a superficie terrestre permaneceu inalterada, aínda é visible a súa característica topografía ondulada. Un exemplo diso é o campo de golf Braid Hills en Edimburgo.
Rupeliano

O Rupeliano é, na escala temporal xeolóxica, a idade máis antiga dos dous pisos do Oligoceno. Esténdese no tempo entre os 33, 9 e os 28, 1 millóns de anos dende o presente. O Rupeliano está precedido polo Priaboniano e é seguido polo Chattiano. Nome
A idade leva o nome do pequeno río Rupel de Bélxica, un afluente do Escalda. O Grupo Rupel belga deriva o seu nome da mesma fonte. O nome Rupeliano foi introducido na literatura científica polo xeólogo belga André Hubert Dumont en 1850. A separación entre o grupo e a idade fíxose na segunda metade do século XX, cando estratígrafos viron a necesidade de distinguir entre os nomes da litoestratigráfica e cronoestratigrafía. Definición estratigráfica
A base do Rupeliano, e tamén a do Oligoceno está na extinción do xénero Hantkenina (que é tamén a base de biozona de foraniniferas p21E). No 2009 aínda non se estableceu un piso GSSP oficial para o Chattiano.
A parte superior do piso Rupeliano (que é a base da etapa Chattiana) está a extinción do xénero Chiloguembelina (que forma a base da biozona foram P21b).
O Rupeliano é coetáneo con etapas utilizadas rexionalmente para as zonas de Mamíferos do Paleóxeno entre a 21 e 24, e parte da 25.
Ruperto Chapí

Ruperto Chapí Lorente, nado en Villena, Provincia de Alacant, o 27 de marzo de 1851 e finado en Madrid o 25 de marzo de 1909, foi un destacado compositor valenciano de zarzuelas.
Rupes

Na xeoloxía planetaria, as escarpas que existen nos astros (exceptuando a Terra) do Sistema Solar reciben o nome de rupes (plural: rupēes), que é a palabra latina para escarpa ou acantilados (evidentemente sen mar).
Rupia de Mauricio

A rupia de Mauricio (en inglés Mauritian rupee, en francés roupie mauricienne, e en crioulo mauriciano roupi morisyen) é a moeda oficial de Mauricio. O seu código ISO é MUR e adoita abreviarse como Rs, o Mau Rs para diferenciala doutros tipos de rupia. Cada rupia divídese en 100 céntimos (cents / centimes / santim), fracción que actualmente xa non circula. Historia
A rupia foi instaurada por lei en 1876 como moeda local de Mauricio. A rupio foi elixida a causa da masiva circulación de rupias indias que comportou a inmigración de cidadáns indios a Mauricio. A moeda foi adoptada en 1877 en substitución da rupia india, a libra esterlina e o dólar de Mauricio, moedes anteriormente en circulación na illa. Ao troco, a rupia de Mauricio equivalía á rupia india e valía medio dólar de Mauricio, mentres que a libra se canviaba a 101⁄4 rupias.
Contra o ano 1934, a rupia de Mauricio tiña un troco fixo respecto á rupia india, mais a diferenza desta, a moeda de Mauricio xa era unha moeda decimal dende o principio. A rupia de Mauricio tamén circulou en Seychelles ata 1914, ano no que foi substituída pola rupia das Seychelles en termos de paridade (11). Moedas
As primeiras moedas actualmente en circulación foron cuñadas en 1987, esta serie comprendía os valores de 1, 5 e 20 cents ademais de 1/2, 1 e 5 Rupias, estas moedas foron substituíndo progresivamente á anterior serie emitida co busto de Isabel II. Nas emisións máis recentes, as moedas de 1 cent deixaron cuñarse e introducíronse novos valores de 10 e 20 rupias nos anos 1997 e 2007 respectivamente. As moedas de 20 Rupias do 2007, son o último facial emitido polo Banco de Mauricio, a moeda é bimetálica. Billetes
Actualmente hai en circulación billetes de 25, 50, 100, 200, 500, 1. 000 e 2. 000 rupias.
Rupia nepalesa

A rupia (nepalí: रूपैयाँ) (signo ₨; código: NPR) é a moeda oficial do Nepal. Divídese en 100 paisa. A emisión da moeda está controlada polo Banco Central do Nepal. O símbolo máis adoito empregado da rupia nepalesa é Rs ou ₨. Historia
A rupia introduciuse por primeira vez en 1932, substituíndo ao mohar de prata cunha taxa de troco de 2 mohar por rupia. Ao principio á rupia chamábaselle mohru. O seu valor fixouse á rupia india en 1993 cunha taxa de troco de 1, 50 NPR 1 INR. Moedas
En 1932 acuñáronse moedas de prata en denominacións de 20, 50 paisa e 1 rupia, seguidas de moedas de cobre de 1, 2, e 5 paisa entre 1933 e 1935. Nos anos 40 engadíronse moedas de cobre de ¼ e ½ paisa, e 5 paisa de cuproníquel. En 1953 introduciuse unha nova serie de latón en denominacións de 1, 2 e 4 paisa, 50 e 10 paisa de bronce e 20, 25, 50 paisa e 1 rupia de cuproníquel.
En 1966 introducíronse moedas de aluminio de 1, 2 e 5 paisa, e 10 paisa de latón. En 1982 engadíronse moedas de 25 paisa de aluminio, seguidas de 50 paisa e 1 rupia de aceiro en 1987 e 1988. En 1994, os tamaños das moedas de 10 e 25 paisa reducíronse, xunto ás moedas de 50 paisa de aluminio e 1, 2, 5 e 10 rupias de aceiro bañadas en latón. Billetes
En 1951, o goberno introduciu billetes de 1, 5, 10 e 100 rupias denominados mohru. En 1956 o Banco do Estado asumiu as competencias para emitir cartos e introduciu unha nova serie xa denominada en rupias. En 1972 engadíronse billetes de 500 e 1. 000 rupias, seguidas en 1974 de denominacións de 50 rupias, e 2 rupias en 1981. Os billetes dunha rupia emitíronse de xeito descontinuo, tanto, que hoxe en día é posible ver algún billete desta denominación en circulación. En 1982 introducíronse billetes de 20 rupias. O billete dunha rupia ten a foto do Monte Ama Dablam, un dos veciños do Everest, no seu reverso.
Ruptura da presa de Brumadinho

A ruptura da presa de Brumadinho foi un desastre ambiental que ocorreu no municipio brasileiro de Brumadinho, a 65 km da capital mineira, Belo Horizonte, a comezos de 25 de xaneiro de 2019. Rompeuse unha represa de minería controlada pola compañía Vale SA, construída sobre a beira do río Ferro-Carvão na localidade de Córrego do Feijão.
O accidente ocorreu só tres anos despois do desastre da represa de residuos mineiros de Mariana, a menos de 200 quilómetros de Brumadinho, que tamén era controlada por Vale en conxunción con BHP Billiton. O presidente de Vale, nunha conferencia de prensa, sinalou que, a diferenza de Mariana, na traxedia de Brumadinho "o dano humano será maior".
Rural

En xeral, unha zona rural ou o campo é unha área xeográfica que se localiza fóra de poblacións e cidades. Calquera zona non urbana é considerada rural.
As zonas rurais típicas teñen unha baixa densidade de poboación e pequenos asentamentos. As áreas agrícolas son normalmente rurais, do mesmo xeito que o son as áreas forestais. Historia
Hai cen anos[cando? ] a maioría da poboación vivía no campo. A mediados do século XX, coa Revolución Industrial, comezou unha migración do rural ás cidades coa busca de mellores condicións de vida. Isto provoca o despoboamento do rural e aínda está a acontecer. Estatísticas
No 2018 sete millóns e medio de persoas vivían no rural en España, un 16, 2%. Non obstante, a superficie rural en España ocupa un 84, 1%. En Galicia o 26% da poboación vive no rural. Traballo no rural
O traballo no rural está baseado no sector primario, e dicir, na agricultura, na gandaría etc.
Russell Alan Hulse

Russell Alan Hulse, nado o 28 de novembro de 1950 en Nova York, é un astrofísico estadounidense e gañador do Premio Nobel de Física en 1993, xunto co seu mestre de tese Joseph Hooton Taylor Jr. , "polo descubrimento dun novo tipo de púlsar que abre novas posibilidades para o estudo da gravitación". É un especialista en estudos de pulsares e ondas gravitacionais. Traxectoria
Educouse no instituto do Bronx e foi estudar a The Cooper Union, un instituto do baixo Manhattan, e logo á Universidade de Massachusetts Amherst, onde recibiu o seu doutoramento en 1975.
Foi mentres traballaba como estudante de investigación en Amherst no seu proxecto de tese doutoral cando Hulse levou a cabo as observacións que conduciron ao descubrimento do púlsar binario, utilizando o radiotelescopio de Arecibo.
Posteriormente traballou no observatorio Nacional de Radioastronomía dos Estados Unidos de 1975 a 1977. Desde 1977 traballou no laboratorio de física de plasma da Universidade de Princeton nun proxecto de investigación sobre produción de fusión nuclear en reaccións sostidas que poderían utilizarse na produción de enerxía a partir dos mesmos procesos que manteñen quentes o Sol e as estrelas.
Rustrido

Un rustrido ou refrito é un preparado tipo mollo feito principalmente con cebola, allo e pemento, frixidos en aceite, manteiga ou touciño, que se utiliza como condimento. Pódeselle engadir ademais sal, coandro e ceboliño, todo en anaquiños e fritido até quedaren desfeitos pola auga que van ceibando. A operación de sofrito realízase sobre unha tixola de ferro a pouco lume. Emprego
Na cociña galega fanse rustridos de cebola e pementos para reencher as empanadas principalmente. Tamén se bota por riba dalgunhas carnes e peixes como salsa. ás veces leva pirixel. Por extensión, emprégase o termo rustrido para calquera fritura na que se bota cicuta, ruda e outras herbas medicinais, que se empregan coma menciñas caseiras en fregas e outras aplicacións. O verbo galego rustrir (fritir) está emparentado co francés antigo rost, rostir (asar), de onde vén roti (asado).
Na cociña castelá, o rustrido adoita facerse aromatizado con pemento (doce ou picante) ou no seu defecto uns anacos de chourizo. Emprégase na elaboración de moitos pratos como o pisto manchego, ou na simple preparación de cocidos que inclúen legumes (o cocido galego non leva rustridos).
O rustrido emprégase tamén a miúdo, con lixeiras variante, nas distintas cociñas mediterráneas, como a portuguesa (refogado, sen chourizo nin pemento en po), a catalá (sofregit, sen chourizo nin pemento, nin coandro, con aceite de oliva, a miúdo con pemento vermello, cun chile ou especias como o sasafrán, o pirixel, o romeu, ou o tomiño), a italiana (soffritto, sen chourizo nin pemento en po, con aceite de oliva, cebola, cenoria e apio) ou a grega, na que se adoita comer con arroz.
Ruta comercial do Volga

Na Idade Media, a ruta comercial do Volga conectaba o norte de Europa e o noroeste de Rusia co mar Caspio e o Imperio Sasánida, a través do río Volga. Os rus utilizaron esta ruta para comerciar cos países musulmáns nas costas sur do mar Caspio, ás veces penetrando ata Bagdad. Os poderosos búlgaros do Volga formaron unha confederación seminómade e comerciaron polo río Volga cos viquingos de Rus' e Escandinavia (suecos, daneses, noruegueses) e co sur do Imperio Bizantino. Ademais, a Bulgaria do Volga, coas súas dúas cidades Bulgar e Suvar ao leste do que hoxe é Moscova, comerciaba cos rusos e cos ugors, vendedores de peles. O xadrez foi introducido na Rus medieval a través das rutas comerciais do Caspio-Volga dende Persia e Arabia.
A ruta funcionaba ao mesmo tempo coa ruta comercial do Dniéper, máis coñecida como a ruta comercial dos varegos aos gregos, perdeu a súa importancia no século XI.