Galileo (navegación por satélite)

O sistema Galileo é un sistema de satélites para o cálculo da posición e navegación militar e civil (en inglés: GNSS - Global Navigation Satellite System), desenvolvido en Europa como alternativa e complemento ó Sistema de posicionamento global (Global Positioning System, NAVSTAR GPS), controlado pola súa parte polo Departamento de Defensa dos Estados Unidos de América. A Unión Europea é a propietaria do programa, que leva o nome de Galileo Galilei, o astrónomo que determinou a posición real da Terra no Sistema Solar. A súa responsable é a Comisión Europea, que xestiona e supervisa o desenvolvemento das actividades. A Axencia Espacial Europea foi encargada do deseño, desenvolvemento e implantación, máis do desenvolvemento técnico de infraestruturas. O sistema estímase que ten un custo de dez mil millóns de euros.
Entrou en servizo a finais de 2019. Consta de 24 satélites orbitando en círculo sobre tres planos inclinados en relación ó plano ecuatorial terrestre de preto de 56° e a unha altura de preto de 23500 km. As órbitas seguidas polos satélites están dentro do rango das MEO (Medium Earth Orbit/Órbitas Terrestres Medias, OTM).
Na actualidade[cando? ] hai 18 satélites en órbita; 14 postos en órbita a bordo do foguete Soiuz, en sete lanzamentos de dous satélites en cada engalaxe. Catro satélites foros postos en órbita polo foguete Ariane 5, nunha soa engalaxe o 17 de novembro 2016. Dous lanzamentos do Ariane 5 foron programados para 2017 e 2018, completando os 24 satélites do sistema, e máis satélites de recambio están programados no 2020. Características técnicas e prestacións
Este Sistema Global de Navegación por Satélite (GNSS), ademais de prestar servizos de autonomía en radionavegación e localización no espazo, é interoperable cos sistemas GPS e GLONASS. O usuario pode calcular a súa posición cun receptor que utiliza satélites de distintas constelacións, como no caso de Sentinel-6. Ao ofrecer dúas frecuencias na súa versión estándar, Galileo brinda localización no espazo en tempo real cunha precisión da orde de 1 metro para o sistema gratuíto, e de ata 1 cm no de pago, algo sen precedentes nos sistemas públicos.
Do mesmo xeito, os satélites Galileo, a diferenza dos que forman a malla GPS, están en órbitas lixeiramente máis inclinadas cara aos polos. Deste xeito os seus datos son máis exactos nas rexións próximas aos polos, onde os satélites estadounidenses GPS perden notablemente a súa precisión.
Así mesmo, garante a dispoñibilidade continua do servizo, excepto en circunstancias extremas, e, co apoio de EGNOS, informará os usuarios en segundos en caso do fallo dun satélite. Isto faino conveniente para aplicacións onde a seguridade é crucial, tal como as aplicacións ferroviarias, a condución de automóbiles ou o control do tráfico aéreo. O uso de EGNOS para aviación civil mediante o procedemento LPV é o recomendado pola ICAO (Organización Internacional de Aviación Civil), en detrimiento do actual ILS. O uso combinado de Galileo e outros sistemas GNSS ofrece un gran nivel de prestacións para todas as comunidades de usuarios do mundo enteiro.
Unha preocupación importante dos actuais usuarios da radionavegación por satélite é a fiabilidade e vulnerabilidade do sinal. Nos últimos anos, producíronse varios casos de interrupción do servizo por causas tales como interferencia accidental, fallos dos satélites, denegación ou degradación do sinal. Neste contexto, Galileo realiza unha importante contribución á redución destes problemas ao prover en forma independente a transmisión de sinais suplementarias de radionavegación en diferentes bandas de frecuencia. En total, utiliza 10 radiofrecuencias, da seguinte maneira: 4 frecuencias no rango de 1164-1215 MHz (E5A-E5B)
3 frecuencias no rango de 1260-1300 MHz (E6)
3 frecuencias no rango de 1559-1591 MHz (L1) Lista de satélites
Cada satélite, non os de probas, leva o nome dun neno gañador do concurso de debuxo Galileo da Comisión Europea. Os gañadores foron seleccionados en cada un dos estados membros da Unión Europea.