Hans-Georg Pflaum

Hans-Georg Pflaum, nado en Berlín o 3 de xuño de 1902 e finado en Linz, Austria, o 26 de decembro de 1979, foi un historiador alemán naturalizado francés, especializado en prosopografía e epigrafía latinas, e en numismática.
Está considerado como o maior representante da epigrafía latina desde Theodor Mommsen. Traxectoria
Hans-Georg Pflaum procedía dunha familia de fabricantes téxtiles berlineses. Inicialmente cursou estudos de Dereito, aínda que despois comezou os estudos de Historia da Antigüidade na Universidade de Berlín, materia á que dedicou a súa vida profesional.
En 1933 tivo que interromper os seus estudos e fuxir da Alemaña nazi, e decidiu exiliarse. Instalouse en París e alí concluíu a súa formación en historia antiga, con Jérôme Carcopino. Foi un dos primeiros membros do Centro Nacional da Investigación Científica (CNRS, polas súas siglas en francés), que se fundara pouco antes. Suspendido entre 1940 e 1944 por mor das leis racistas do réxime de Vichy, tivo que agocharse en Montpellier e logo en Lión, baixo a protección doutros científicos, en particular de Jérôme Carcopino, quen o introduciu na epigrafía, e grazas quen puido publicar en 1940 o seu Essai sur le cursus publicus, aínda que omitindo o nome do autor.
Finalizada a segunda guerra mundial, Pflaum reintegrouse no CNRS Nesta segunda etapa na institución publicou un estudo sobre o Mármore de Thorigny en 1948, que acadou unha gran repercusión e consolidou a súa reputación científica. Paralelamente aos seus traballos sobre a administración dos procuradores, confiáronselle tamén outras responsabilidades científicas, sinaladamente en 1947, cando se lle pediu que recompilase un corpus das inscricións latinas de Alxeria, un traballo no que recompilou máis de 7. 000 inscricións en dous volumes monumentais.
Hans-Georg Pflaum doutorouse en 1948, cunha tese sobre os procuradores ecuestres do Alto Imperio Romano, e logo foi nomeado director de investigación do CNRS en 1956. A partir de 1961 exerceu a docencia na cuarta sección da École pratique des hautes études, impartindo un seminario que durou ata 1979. Como consecuencia das súas actividades científicas, Hans-Georg Pflaum pasou varias tempadas en Alxeria a partir dos anos 50, tomando conciencia das inxustizas da situación colonial e das dificultades económicas ás que se enfrontaban moitos dos habitantes da nova nación. Xunto coa súa esposa, intentou arranxar a situación a nivel local, a través de asociacións, especialmente en torno ao sitio arqueolóxico de Djemila.
Gran coñecedor de toda a administración romana, centrou o interese das súas investigacións en aspectos como o papel dos libertos imperiais á sombra dos aristócratas e senadores, as traxectorias dos procuradores ecuestres baixo o Imperio Romano, e a historia administrativa do Imperio. Tamén dedicou importantes traballos á historia do norte de África romano, e realizado traballos prosopográficos salientables sobre o período antonino e, en particular, sobre as vidas da Historia Augusta.
Hans-Georg Pflaum tamén dedicou parte dos seus esforzos á numismática. Estudou a cuñaxe de moedas do Imperio Romano nos séculos II e V, contribuíndo particularmente mediante a publicación de tesouros monetarios. A súa colección de máis de 5. 000 moedas foi adquirida pola Biblioteca Nacional de Francia en 1991, e incluía unha importante sección dedicada ao emperador Probo.
Hans-Georg Pflaum finou repentinamente durante unha visita a Linz, na Alta Austria, o 26 de decembro de 1979, aos 77 anos. Honras
Polos méritos acadados ao longo da súa carreira, Tflaum foi nomeado membro honorario da Universidade de Berna e da Universidade de Friburgo, membro da Academia de Ciencias de Gotinga e membro correspondente da Academia Británica. Pertenceu tamén ao Instituto Arqueolóxico Alemán e ao Instituto de Estudos Avanzados de Princeton.
Tflaum formou parte da Sociedade Francesa de Numismática, entidade que presidiu entre 1969 e 1971, e foi secretario xeral da Asociación Internacional de Epigrafía Grega e Latina.
En 1979 foi recoñecido co premio Gobert, outorgado pola Académie des inscriptions et belles-lettres, pola publicación da súa obra Les fastes de la province de Narbonnaise.
En 1981, Hans-Georg Pflaum foi honrado coa publicación dun volume conxunto na súa memoria, titulado Gedächtnisschrift für Hans-Georg Pflaum. Publicacións
Esta é unha escolma dos traballos monográficos publicados por Hans-Georg Pflaum ao longo da súa traxectoria: (1940). Essai sur le cursus publicus sous le Haut-Empire Romain. Imprimerie nationale, París.
(1948). Le marbre de Thorigny. Champion, París.
(1950). Les procurateurs équestres sous le Haut-empire romain, París.
(1960). Les carrières procuratoriennes équestres sous le haut-empire romain. Geuthner, París.
(1966). Les sodales antoniniani de l'époque de Marc Aurèle. Imprimerie Nationale, París.
(1969). La Trouvaille de Canakkale (Turquie). Deniers et antoniniani émis de 261 à 284 (con P. Bastien). Wetteren, 1969
(1974). Abrégé des procurateurs équestres. Boccard, París.
(1976). Inscriptions Latines d'Algérie, t. II, vol. 2: Inscriptions de la confédération cirtéenne, de Cuicul et de la tribu des Suburbures. Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, París. ISBN 978-2877541398
(1978). Les fastes de la province de Narbonnaise. CNRS, París. ISBN 978-2222019015
(1978). L'Afrique romaine (Scripta Varia I). L'Harmattan, París.
(1981). La Gaule et l'empire romain (Scripta Varia II). L'Harmattan, París.
(1982). Les carrières procuratoriennes équestres sous le haut-empire romain (Supplément). IFPO, París. ISBN 978-2705301897
(2003). Inscriptions Latines d'Algérie, t. II, vol 3: Inscriptions de la confédération cirtéenne, de Cuicul et de la Tribu des Suburbures. Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, París. ISBN 978-2877541398