Lista de fases da materia

Esta é unha lista das fases da materia, tamén coñecidas como estados da materia, que inclúe os máis familiares (sólido, líquido e gas) e os máis exóticos.
Polo xeral, as fases da materia distínguense pola presión e a temperatura e transfórmanse noutras fases segundo mudan as condicións en favor doutra forma, como por exemplo a fusión e o seu complemento, a conxelación. Sólido: Un sólido mantén unha forma ríxida sen necesidade dun contentor.
Sólido amorfo: Un sólido no que non hai unha ordenación das posicións dos átomos a longa distancia.
Sólido amorfo cristalino
Sólido amorfo gomoso
Sólido cristalino: Un sólido no que os átomos, moléculas ou ións constituíntes están situados seguindo unha estrutura regular, ordenada e repetitiva.
Líquido: Un fluído que, maiormente, non se pode comprimir. Capaz de tomar a forma do contentor no que se coloca, mantén un volume practicamente constante independentemente da presión.
Cristal líquido: Ten propiedades intermedias entre os líquidos e os cristais. En xeral, pode fluír como un líquido mais mostra unha ordenación a longa distancia.
Gas: Un fluído comprimíbel. Un gas non só tomará a forma do seu contentor senón que se expandirá até enchelo.
Fluído supercrítico: A temperaturas e presións suficientemente altas, a distinción entre líquido e gas desaparece.
Coloide: Unha dispersión dunha substancia noutra substancia, estando ambas as dúas nunha fase sólida, líquida ou gasosa. As propiedades da substancia contentora tenderán a predominar.
Plasma: Un gas no que os electróns se poden liberar dos seus átomos, o que resulta nunha distribución de cargas capaz de conducir a electricidade.
Superfluído: Unha fase á que chegan algúns líquidos crioxénicos a temperaturas extremas e na que poden fluír sen fricción. Un superfluído pode fluír polo lado arriba dun contentor aberto e caer para o exterior. Se se coloca un superfluído nun contentor xiratorio, resultará en vórtices quantizados.
Supersólido: semellante a un superfluído, un supersólico pode moverse sen fricción mais retén unha forma ríxida.
Materia dexenerada: Atópase na códia das ananas brancas. Os electróns mantense unidos aos átomos mais pódense transferir aos átomos próximos.
Neutronium: Atópase nas estrelas de neutróns. A enorme presión gravitatoria comprime tanto os átomos que os electróns son forzados a entrar no núcleo, o que resulta nun conglomerado superdenso de neutróns. Normalmente, os neutróns libres fora do núcleo atómico decaen cunha vida media duns 10, 4 minutos, mais nunha estrela de neutróns, como no núcleo dun átomo, outros efectos estabilizan os neutróns.
Materia fortemente simétrica: Até 10−36 segundos após o big-bang, a densidade enerxética do universo era tan grande que as catro forzas da natureza (forte, débil, electromagnética e gravitatoria) estaban unificadas nunha única forza. Conforme se expandiu o universo, a temperatura e a densidade diminuíron e as interacción nuclear forte separouse, nun proceso chamado rompemento da simetría.
Materia debilmente simétrica: Até 10−12 após o Big Bang, as forzas nuclear forte, nuclear débil e electromagnética mantíñanse unidas.
Condensado Bose-Einstein: Unha fase na que un gran número de bosóns habitan o mesmo estado cuántico, tornándose de feito unha única onda/partícula.
Condensado Fermiónico: Semellante ao condensado Bose-Einstein mais composto de fermións. O Principio de Exclusión de Pauli impide que os fermións entren no mesmo estado cuántico mais, xuntándose, dous fermións pódense comportar como un bosón e os pares poden entrar así o mesmo estado cuántico sen restricións.
Plasma quark-gluón: Unha fase na que os quarks se liberan e se poden mover independentemente (en vez de estar perpetuamente ligados en partículas) nun mar de gluóns (partículas subatómicas que transmiten a forza nuclear forte que mantén os quarks unidos. Pódese obter por un breve espazo de tempo nos aceleradores de partículas.
Materia estraña: Tamén coñecida como materia quark, pode existir dentro dalgúns estrelas de neutróns especialmente grandes.
A singularidade gravitatoria que a teoría xeral da relatividade predí que existe no centro dos buracos negros non é unha fase da materia. Non é un obxecto material en absoluto (aínda que a masa-enerxía da materia contribuíse á súa creación), mais máis ben unha rexión na que as leis coñecidas da física deixaron de existir.