Ludvig Müller

Carl Ludvig Müller, nado o 9 de xullo de 1809 en Copenhague e finado o 6 de setembro de 1891 na mesma cidade, foi un numismático, teólogo, historiador e museólogo dinamarqués. Traxectoria
Familia
Carl Lidvig Müller naceu en Copenhague o 9 de xullo de 1809, fillo do bispo Peter Erasmus Müller (1776-1834) e de Augusta L. Stub (1788-1852), irmán de Adam e de Otto Müller e pai de Peter Erasmus e de Sophus Müller.
Estudos
Müller cursou o seu ensino secundario na Afterslægtselskabets Realskole e posteriormente na Metropolitanskolen, da súa cidade natal, onde aprendeu latín, grego, hebreo e historia.
En 1826 aprobou o acceso á universidade e, por desexo do seu pai, fixo estudos de Teoloxía, dos que se graduou en 1832 e se licenciou en 1836. Simultaneamente preparou un certame de filoloxía oriental da Universidade de Copenhague, do que resultou gañador da medalla de ouro en 1834.
En 1855 acadou o doutoramento en Filosofía, logo da presentación dunha tese sobre as cuñaxes de Filipo III de Macedonia, publicado ese mesmo ano dentro dunha obra máis ampla que lle mereceu, entre outros recoñecementos, o premio numismático da Académie des inscriptions et belles-lettres, de París, en 1856.
Carreira
Logo dos seus estudos pasou tres anos (1836-1839) no estranxeiro, visitando Berlín, Múnic, Gotinga, París, Roma e Viena para estudar arte, antigüidades e lingua árabe, e despois especializouse en numismática.
Á súa volta a Copenhague, en 1839 casou con Eleonore Frederikke Vilhelmine Gregersine Levetzau, proveniente dunha familia moi desenvolvida economicamente.
Neses anos, Müller mantivo tamén contacto co rei Cristián VIII, quen o invitou a estudar as moedas gregas e romanas, e outras antigüidades do Gabinete Real de Moedas, do que foi nomeado director adxunto en 1841 e director titular en 1865. Desde 1866 dirixiu tamén a colección real de antigüidades. Nunha visita ao seu irmán Adam en Roma, Müller coñecera a Bertel Thorvaldsen, quen lle encomendara en 1838 a catalogación das súas obras de arte e das súas antigüidades, con vistas ao establecemento dun museo. O Museo Thorvaldsens foi finalmente inaugurado en Copenhague en 1849, e un ano antes Müller fora designado como o seu inspector.
Ludvig Müller era membro da Real Academia Sueca de Letras, Historia e Antigüidades, e da Sociedade Dinamarquesa de Ciencias (1856).
Noutros aspectos da visa social, Ludvig Müller foi presidente da Sociedade para o Uso Adecuado da Liberdade de Prensa, entre 1841 e 1844.
Logo do falecemento da súa esposa o 3 de febreiro de 1865, Müller foise retirando progresivamente da vida académica e limitouse a facer algunhas viaxes para manter os contactos establecidas ao longo da súa carreira. Logo dunha breve doenza, faleceu en Copenhague aos 82 anos, o 6 de setembro de 1891. Recoñecementos
(1846): Cabaleiro da Orde de Dannenberg.
(1856): Premio numismático da Académie des inscriptions et belles-lettres, de París.
(1889): Comendador da Orde de Dannenberg.
(1891): Medalla da Royal Numismatic Society, de Londres. . Publicacións
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis representativos publicados por Ludvig Müller ao longo da súa carreira: (1847). Description des antiquités du Musëe-Thorvaldsen. Berling, Copenhague.
(1847). Description des intailles et camées antiques du Musée-Thorvaldsen. Berling, Copenhague.
(1849). Description des oeuvres de Thorvaldsen au Musée-Thorvaldsen. Berling, Copenhague.
(1855). Numismatique d'Alexandre le Grand: suivie d'un appendice contenant les monnaies de Phillippe II et III. Bianco Luno, Copenhague.
(1855). Numismatique d'Alexandre le Grand: suivie d'un appendice contenant les monnaies de Phillippe II et III. Planches et tables. Bianco Luno, Copenhague.
(1857). Den Macedoniske Konge Philip IIs mynter. Bianco Luno, Copenhague.
(1857). Den thraciske Konge Lysimachus's Mynter. Bianco Luno, Copenhague.
(1858). Die Münzen des thracischen Königs Lysimachus. Bianco Luno, Copenhague.
(1860-1874). Numismatique de l'ancienne Afrique. Bianco Luno, Copenhague.
(1860). Vol. I: Les monnaies de la Cyrénaïque.
(1861). Vol. II: Les monnaies de la Syrtique, de la Byzacêne et de la Zeugitane.
(1862). Vol. III: Les monnaies de la Numidie et de la Mauritanie.
(1874). Supplément. Bianco Luno, Copenhague.
(1871). A guide to Thorvaldsen's Museum. Bianco Luno, Copenhague.
(1877). Det saakaldte hagekors's anvendelse og betydning i oldtiden. Avec un résumé français. Bianco Luno, Copenhague.