proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Rosa Porriño

Rosa Porriño é a denominación comercial dunha variedade de granito que se explota en Galicia. Presenta un ton rosado, é moi compacta e de fractura irregular. Polas súas características extráese en frontes de gran lonxitude, podéndose obter bloques de gran volume. Admite todo tipo de acabados, podéndose aplicar en ambientes tanto interiores coma exteriores.
Como nome comercial, non pode ser empregado para vender outros produtos similares. Por esta razón, e debido á sona que acadou este granito, na China rexistrouse o nome China Porriño para outra pedra natural rosada. Extracción
Tradicionalmente, o granito extráese en canteiras a ceo aberto mediante corte con fío diamantado, rozadoiras de brazo e de disco. Isto supón a creación de bancos sucesivos e descendentes, chamados bancadas.
Por termo medio, un 25 % do granito removido comercialízase en forma de bloque. As pezas que presentan algunha impureza apártanse para unha segunda proba de calidade. Aqueles bloques que aparecen lixeiramente fracturados divídense para obter perpiaños, bordos ou lastros. Características físico-mecánicas
Masa volumétrica: 2, 61 g/cm³
Coeficiente de absorción: 0, 30 %
Resistencia mecánica á compresión: 1. 149 kg/cm²
Resistencia mecánica á flexión: 119 kg/cm²
Resistencia ao desgaste: 1, 00 mm.
Resistencia ao impacto: 55 cm.
Módulo de heladicidade: 0, 04 %
Rosa Ramalho

Rosa Ramalho OSE, de solteira, Rosa Barbosa Lopes, nada en São Martinho de Galegos (Barcelos) o 14 de agosto de 1888 e finada en decembro de 1977 foi unha oleira portuguesa. Traxectoria
Filla dun zapateiro e dunha tecedeira, casou aos 18 anos cun oleiro e tivo sete fillos. Aprendeu a traballar o barro desde moi nova, pero interrompeu a actividade durante case 50 anos para coidar da familia. Soamente despois da morte do seu marido, e xa con 68 anos de idade, retomou o traballo co barro e comezou a crear as figuras que a tornaron famosa. As súas pezas á vez dramáticas e fantasiosas, denotando unha imaxinación prodixiosa, distinguíanse doutros barristas e oleiros e proporcionaran-lle unha fama que superou fronteiras.
O descubrimento de Rosa Ramalho por parte da crítica artística e a súa divulgación nos medios "cultos" débese ao pintor António Cadros. Foi a primeira barrista a ser coñecida individualmente polo seu nome e tivo o recoñecemento, entre outros, da Presidencia da República, que o 9 de xuño de 1980 lle atribuíu o grao de Dama da Orde de Sant'Iago da Espada. En 1968 tíñalle sido tamén entregado a medalla "As Artes ao Servizo da Nación".
Sobre a artista hai un libro de Mário Cláudio (Rosa, de 1988, integrado na Triloxía da man) e unha curtametraxe documental de Nuno Paulo Bouça (Á volta de Rosa Ramalho, de 1996). No presente dá nome a unha rúa da cidade de Barcelos e a unha escola EB 2, 3 da parroquia de Barcelinhos. Hai tamén a posibilidade de que se veña a transformar a súa antiga taller, en São Martinho de Galegos, nun museo de olería co seu nome.
O seu traballo foi continuado pola súa neta Júlia Ramalho.
Rosa dos ventos

A rosa dos ventos ou rosa náutica é un círculo que ten marcados en derredor os rumbos nos que se divide a circunferencia do horizonte. Nas cartas de navegación represéntase con 32 rombos deformados e unidos polo extremo dun namentres o seguinte sinala o rumbo sobre o círculo do horizonte. Sobre o mesmo sitúase a flor de lis coa que adoita estar representado o Norte, que se documenta a partir do século XVI[Cómpre referencia].
Tamén pode ser un diagrama que representa a intensidade media do vento en diferentes sectores nos que está dividido o círculo do horizonte.
Rosaly Lopes

Rosaly MC Lopes-Gautier, nada en Río de Xaneiro o 8 de xaneiro de 1957, é unha xeóloga e astrónoma brasileira, coñecida polo seu traballo en xeoloxía planetaria no Laboratorio de Propulsión a Chorro (JPL, acrónimo en inglés) da NASA, á que se uniu en 1989. Traxectoria
De nena desexaba ser astronauta. Non obstante, dada a dificultade de explorar o espazo como brasileira e estudante de escola pública, transformou o soño nun proxecto para estudar espazo e en 1975 marchou a Londres, onde se licenciou en astronomía pola University College.
Cara ao final da súa graduación, interesouse pola xeoloxía dos planetas, unha disciplina que sería obxecto do seu doutoramento, Comparative Studies of Volcanic Features on Earth and Mars, da Universidade de Londres en 1986. Os seus estudos sobre volcáns valéronlle a invitación para traballar en JPL.
Entre 1996 e 2001, traballando no Galileo Flight Project, identificou 71 volcáns activos na superficie de Io, o satélite de Xúpiter. En 2002 uniuse ao equipo do radar de apertura sintética da Cassini. Recoñecementos
2007: deu nome a unha base experimental de foguetes, na cidade de Bezerros, Pernambuco.
NASA Exceptional Service Award (2007)
Girl Scouts of America WINGS (Women Inspiring Next Generations) (2007)
Fellow - American Association for the Advancement of Science (2007)
Medalha Women at Work (2006)
Medalla Carl Sagan - American Astronomical Society, Division for Planetary Sciences (2005)
JPL Excepcional Excelencia Técnica, Galileo Planificación Ciencia e Equipo de Operaciones (2002)
GEMS Woman of the Year in Science and Technology - GEMS Television, Miami (1997)
Latinas in Science Award - From the Comisión Feminil Mexicana Nacional (1990)
Rosalyn Sussman Yalow

Rosalyn Sussman Yalow, nada o 19 de xullo de 1921 e finada o 30 de maio de 2011, foi unha investigadora en física médica norteamericana gañadora do Premio Nobel de Medicina. Traxectoria
Nada en Nova York o 19 de xullo de 1921, graduouse no 1941 no Hunter College, onde desenvolveu o seu interese na física. Á vista das dificultades de ser muller (e xudía), colleu un traballo como secretaria dun bioquímico, pero pronto recibiu unha oferta como profesor asistente de física na Universidade de Illinois, pasando a ser a única muller entre 400 membros. Casou no 1943 con Aaron Yalow e acadou o doutoramento en 1945.
Con posterioridade, o seu marido traballou no Hospital de Veteranos da Administración do Bronx, poñendo a punto o servizo de radioisótopos, pasando Rosalyn a desenvolver xunto con Solomon Berson o RIA, unha técnica de trazado de radioisótopos que permite a medida de cantidades moi pequenas de varias substancias biolóxicas no sangue. De xeito orixinal foi usada para estudar os niveis de insulina na diabete, pero logo foi usada en centenas doutras substancias, incluídas hormonas, vitaminas e enzimas, todas elas demasiado pequenas para ser detectadas. A pesar do seu alto potencial comercial, ambos refusaron patentar o método. No 1976, converteuse na primeira muller que recibiu o Albert Lasker Award for Basic Medical Research. O ano seguinte foi o Premio Nobel de Medicina, xunto con Roger Guillemin e Andrew V. Schally. Berson morrera con anterioridade, polo que non foi considerado para recibilo.
Rosalía Génova Freire

Rosalía Génova Freire, nada en Santiago de Compostela o 23 de febreiro de 1904, foi unha política galega. Traxectoria
Casada co militante comunista José Domingo González Boullosa, vivían en Vilagarcía de Arousa en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida o 24 de xullo. Permaneceu en prisión sen procesamento xudicial até 1939. As súas fillas, todas menores, foron dadas en adopción a varias familias da provincia de Ourense, aínda que ao saír da cadea puido recuperalas. Vida persoal
Casou en Santiago de Compostela con José Domingo González Boullosa en marzo de 1921, e tivo tres fillas e un fillo.
Rosalía Mera

Rosalía Mera Goyenechea, nada na Coruña o 28 de xaneiro de 1944 e finada na mesma cidade o 15 de agosto de 2013, foi unha empresaria galega. Foi co fundadora de Inditex xunto con Amancio Ortega. Traxectoria
Tivo que deixar a escola con 11 anos para traballar nunha pequena empresa téxtil La Maja de costureira onde coñeceu a Amancio Ortega co que casaría e tería dous fillos, Sandra e Marcos. Fundaron GOA, esta empresa coruñesa foi medrando ata converterse en Zara e finalmente en Inditex. Logo do seu divorcio en 1986, Rosalía Mera conservou o 7% das participacións no grupo. En 1986 comezou os estudos de Maxisterio onde se Diplomou. En 2004 abandonou o consello de administración de Inditex, mantendo a súa participación logo da cotización en bolsa.
Despois da separación comezou unha carreira de investimentos en diferentes proxectos e corporacións de ámbitos tan diversos como a construción, inmobiliarias, unha compañía de recoñecemento de neonatos polas pegadas dactilares, o audiovisual ou a biotecnoloxía. Neste último campo foi membro do consello de administración de Pharma Mar, do grupo galego Zeltia. No audiovisual posuíu parte do capital de Continental Producciones, Milou Films ou Tornasol Films, e desenvolveu un centro de iniciativas empresariais denominado Mans, e centrado no sector audiovisual. Ademais, en 2007 entrou no sector da enerxía solar creando quince firmas de explotación de parques fotovoltaicos
A súa xestión económica realizábaa a través de sociedades de investimento como Rosp Corunna, Breixo Inversiones, Soandres de Activos ou Ferrado Inmuebles. A revista estadounidense Forbes situouna como a 76ª muller máis influente do mundo en 2007, así como a 264ª persoa máis rica do mundo, cun capital estimado de 2. 490 millóns de euros Segundo esa mesma fonte, en 2007 sería a terceira persoa máis rica de Galicia, despois de Amancio Ortega e de Manuel Jove. A revista calculoulle en 2008 unha riqueza persoal de 1. 964 millóns de euros (368ª do mundo).
Ademais, foi a fundadora (1986) e presidenta da Fundación Paideia Galiza, unha ONG que traballa a prol da incorporación das persoas discapacitadas ao mercado laboral.
O 14 de agosto de 2013, estando de vacacións en Menorca, sufriu un accidente cerebrovascular. Faleceu o día seguinte no Hopital San Rafael da Coruña a onde fora trasladada en avión dende Menorca. Foi enterrada no cemiterio da igrexa de Santaia de Liáns, en Oleiros (A Coruña).
Trala morte, a participación do 7% en Inditex foi herdada pola súa filla Sandra Ortega.
Rosana Rodríguez López

Rosana Rodríguez López é unha docente e investigadora en matemáticas na Universidade de Santiago de Compostela. Traxectoria
Rosana Rodríguez López é doutora en matemáticas, obtendo o doutoramento no ano 2005 coa tese doutoral "Solucións periódicas para ecuacións diferenciais non lineais" dirixida por Juan José Nieto Roig. Membro do antigo Departamento de Análise Matemática e actual Departamento de Estatística, Análise Matemática e Optimización, é docente investigadora e vicedecana da Facultade de Matemáticas dende 2017 e coordinadora do grao en Matemáticas. Anteriormente gozou dunha Bolsa de Formación para Persoal Investigador (FPI) e foi docente en centros de secundaria.
É de destacar así mesmo o seu labor como divulgadora, principalmente no ámbito local da cidade de Santiago.
Os seus campos de investigación son as ecuacións diferenciais e a matemática difusa.
Obtivo o recoñecemento mundial da comunidade matemática en 2005, cando publicou na revista Order o artigo “Contractive Mapping Theorems in Partially Ordered Sets and Applications to Ordinary Differential Equations”, xunto a Juan José Nieto. Este traballo é un dos máis citados no ámbito académico matemático de orixe española. Desde entón asinou preto de setenta traballos de análise matemática, con alto grao de citación.
Rosario Sarmiento

Rosario Sarmiento Escalona, nada en Santander en 1957, é crítica de arte, comisaria de exposicións, xestora cultural e especialista en coleccionismo en Galicia. Traxectoria
Licenciouse en Historia na Universidade de Santiago de Compostela en 1979. Ten ampla experiencia profesional como xestora cultural, dirixiu a colección de arte de Caixa Galicia (1996-2014) e foi subdirectora da Fundación Caixa Galicia (2005-2011). Dirixiu o documental Arte+Muller+Galicia, que recibiu o Premio Luísa Villalta de proxectos culturais pola igualdade da Deputación da Coruña no ano 2018.
Coordinou a exposición Lolita Díaz Baliño. A realidade soñada (2021). Obra
María Antonia Dans (Deputación da Coruña, 2022).
Rosasita

A rosasita é un mineral carbonatado usado como mena do cinc e do cobre, pois quimicamente é un hidróxido carbonatado de cobre e cinc, cunha proporción de 3: 2, xurdido da zona de oxidación secundaria dos depósitos de cobre e cinc. Foi datado por primeira vez en 1908 na mina de Rosas, na Sardeña, e de aí o nome.
É moi similar á auricalcita, mais poden ser distinguidos pola súa escuridade.
Roscosmos

A Corporación Espacial Estatal "Roscosmos" (ruso: Государственная корпорация по космической деятельности «Роскосмос»), coñecida de xeito sinxelo como Roscosmos (ruso: Роскосмос), é unha empresa estatal da Federación Rusa responsable dos voos espaciais, incluíndo o programa de cosmonáutica e a investigación aeroespacial.
A sede de Roscosmos atópase en Moscova, mentres que o centro espacial principal de Control da Misión está en Koroliov. O Centro de Entrenamento de Cosmonautas Gagarin está na Cidade das Estrelas, tamén no óblast de Moscova. As instalacións de lanzamento usadas son o Cosmódromo de Baikonur en Kazakhstán (realizándose alí a maioría dos lanzamentos), e o Cosmódromo Vostochni no Extremo Oriente ruso no Oblast de Amur.
O director desde 2022 é Yuri Borisov. En 2015, o goberno ruso fusionou a Axgencia Espacial Federal con United Rocket and Space Corporation, industria espacial rusa renacionalizada, para crear la Corporación Espacial Estatal «Roscosmos».
Rose Cohen

Rose Cohen, nada en Londres o 30 de xuño de 1894 e finada o 28 de novembro de 1937, foi unha feminista e sufraxista británica.
Era membro fundadora do Partido Comunista de Gran Bretaña, e traballou para a Terceira Internacional dende 1920 até 1929. Entre 1931 e 1937, Cohen serviu como editora estranxeira de The Moscow News. Foi executada durante a Gran Purga, cuxa memoria foi rehabilitada postumamente en 1956.
Rosemary Radford Ruether

Rosemary Radford Ruether, nada en Saint Paul, Minnesota, o 2 de novembro de 1936 e finada en Pomona, California o 21 de maio de 2022, foi unha académica feminista, filósofa, escritora, teóloga católica e ambientalista estadounidense coñecida polas súas importantes contribucións ao campo da teoloxía feminista.
Foi unha defensora da Ordenación de mulleres, un movemento entre persoas relixiosas católicas que afirman a capacidade das mulleres para servir como sacerdotes. Desde 1985, foi membro da xunta do grupo Católicos pola Elección. Teoloxía feminista
Segundo ela, as mulleres están excluídas dos roles académicos e do liderado dentro da teoloxía, o que levou á proliferación de actitudes e crenzas androcentristas. Sen mulleres capaces de contribuír ás importantes discusións e decisións que rodean a teoloxía e a práctica cristiás, nunca haberá unha representación equitativa da experiencia das mulleres nas crenzas e tradicións teolóxicas. A súa crenza é que calquera cousa que diminúa a humanidade da muller non debe ser un reflexo da intención divina. O principio máis importante da teoloxía feminista para ela, é a promoción da humanidade plena da muller na teoloxía e as tradicións cristiás. Para facer isto, non só débese recoñecer e codificar a experiencia feminina, senón que se debe revaluar a comprensión mesma de cousas como a experiencia e a humanidade.
Rosendo Naseiro

Rosendo Naseiro Díaz, nado en Rodas (Samarugo, Vilalba) o 11 de xuño de 1935 e finado en Madrid o 12 de outubro de 2023, foi un empresario, político e coleccionista de arte galego. Traxectoria
Formación e ascenso
Fillo dunha familia de caseiros e de emigrantes a Cuba, na súa xuventude marchou a Ferrol, onde estivo traballando primeiro nunha tinturería e despois na estiba de carbón no porto da cidade. En 1950 volveu a Vilalba a traballar noutra tinturería. Pouco despois trasladouse de novo, desta vez a Tui e comezou un negocio de máquinas de lavandería e de transporte, que prosperou, e mudouse a Alacant en 1972.
O caso Naseiro
Militante do Partido Popular, converteuse en 1987 en secretario de finanzas (tesoureiro) dese partido, en substitución de Ángel Sanchis. En 1990 foi procesado por un caso de financiamento ilegal de partidos políticos, de suborno e de compra de votos, que foi coñecido como caso Naseiro. Detivérerono e ingresou en prisión o 9 de abril de 1990, onde permaneceu menos dunha semana. O caso chegou ao Tribunal Supremo pola condición de deputado dun dos imputados. O fiscal pediu para Naseiro unha condena de 3 meses de prisión e catro de inhabilitación por suborno en grao de conspiración. Posteriormente saíu absolto ao seren invalidadas as únicas gravacións inculpatorias, por realizárense en relación a outro caso e non seren especificamente autorizadas.
Retirada da vida política
Como consecuencia, retirouse da primeira liña política e centrouse no coleccionismo de arte. Era especialista en naturezas mortas españolas de entre os séculos XVII e XVIII.
En 2006 doou ao Museo do Prado, a través dunha compra realizada polo BBVA, parte da súa colección, valorada en 26 millóns de euros, e que estaba considerada a colección de pintura máis importante desa época en mans privadas de España. Finou en Madrid o 12 de outubro de 2023. Foi soterrado no cemiterio de Lanzós. Vida persoal
Viúvo, tivo dous fillos e varios netos. Volveu casar con Najia Naji Mouhachim.
Rosendo Rodríguez Ares

Rosendo Rodríguez Ares, coñecido como O do Patacón, nado en Arcos (Meis) o 24 de xaneiro de 1902 e finado no Mosteiro o 1 de febreiro de 1974, foi un comerciante e político galego. Traxectoria
Comerciante e militante de Izquierda Republicana. Foi secretario da sociedade La Fraternidad Obrera de Agricultores de Meis. Foi detido en decembro de 1934 xunto co presidente da sociedade José Manuel Arribas Hermida. Líder do Fronte Popular en Meis, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colaborou na resistencia.
Agochouse e fuxiu a América axudado polo crego de Nogueira. Procesado en dous procedementos diferentes (1057/37 e 305/37), foi declarado en rebeldía e xulgado en Pontevedra en consello de guerra por auxilio á rebelión, e condenado a 12 anos e un día de prisión, que lle conmutaron por 6 anos e un día. Abríronlle expediente por responsabilidades políticas, que foi sobresido en 1944. Tras presentar unha instancia foi indultado en 1945.
Estableceuse primeiro en Buenos Aires e despois marchou Cuba. Estivo en Cuba até o triunfo da revolución en 1959. Volveu a Galicia e instalouse no Mosteiro onde se aforcou en 1974. Vida persoal
Casou en Cuba con Celestina Bruzos González.
Rosetta@home

Rosetta@home é un proxecto de computación distribuída para a predición da estrutura das proteínas que emprega a plataforma Berkeley Open Infrastructure for Network Computing (BOINC). Está dirixido polo Laboratori Baker, da Universidade de Washington. O obxectivo de Rosetta@home é predicir acoplamentos proteína-proteína e deseñar novas proteínas mediante o uso duns 60000 computadores activos cedidos por voluntarios, cun rendemento medio de preto de 55 teraFLOPS a data do 6 de outubro do 2012. Foldit, un videoxogo baseado en Rosetta@Home, intenta acadar o mesmo obxectivo a través do crowdsourcing. Malia que o proxecto se centra principalmente na investigación básica para mellorar a precisión dos métodos proteómicos, Rosetta@home tamén leva a termo investigacións aplicadas no eido da malaria, a doenza de Alzhéimer e outras patoloxías.
Rosetón

Un rosetón é unha fiestra circular calada, dotada de vidreiras, cuxa trazaría disponse xeralmente de forma radial.
O rosetón utilizouse na arquitectura románica e con maior profusión na gótica. Inicialmente adoitaban ser de pequeno diámetro e dispúñase a modo de óculo nos laterais das naves. Pero a partir do século XIII os rosetóns foron aumentando en tamaño e en complexidade de decoración, ata chegar a incribles graos de filigrana pétrea. Pasaron a situarse nas fachadas, por encima das portadas, e en cada unha das frontes do transepto. As vidreiras decorábanse normalmente con escenas bíblicas en vivas cores.
Ao rosetón atribuíuselle un dobre simbolismo: un mariano, pola aparencia que ten da estrutura dunha rosa; outro que suxire a Cristo, como remedo dos raios do sol.
A súa misión tamén é dobre: por unha banda, a máis simple de iluminar o interior dos templos; por outro, o conseguir un ambiente misterioso ao incidir no altar os raios filtrados polas multicolores vidreiras cando os rosetones ábrense no imafronte da nave central. Como un dos exemplos máis representativos dun rosetón adóitase citar a parella que adorna o transepto de Notre Dáme de París. En España existen magníficas e variadas mostras, por exemplo o maior do mundo, coñecido popularmente como o ollo do gótico na Catedral de Santa María de Palma de Mallorca ou tamén o da Catedral de Burgos entre tantos outros.
Rosmerta

Na mitoloxía celta, Rosmerta era unha deusa da fertilidade e da abundancia, sendo o seu atributo a cornucopia. Rosmerta está representada en estatuas e inscricións espalladas por Europa. Na Galia estaba emparellada con Mercurio, pero en ocasións representáballa soa. Estatuas
Un baixorrelevo de Eisenberg mostra a Mercurio á dereita e a Rosmerta a esquerda. Eles sostén un bolso á dereita e unha pátera á esquerda. A inscrición permite identificar claramente a figura xunto a Mercurio. Nun par de estatuas de Paris, mostrando a Mercurio e Rosmerta, ela sostén unha cornucopia e un cestón de froita.
Rosmerta tamén aparece nunha estatua de bronce de Annecy, Francia, sentada sobre unha rocha sostendo un bolso e, infrecuentemente, mostrando as ás de Mercurio sobre a súa cabeza; e no baixorrelevo de Escolives-Sainte-Camille sostén ambos, unha pátera e unha cornucopia. Inscricións
Nicole Jufer e Thierry Luginbühl listaron vintasete inscricións de Rosmerta en Francia, Alemaña e Luxemburgo, principalmente nas provincias de Gallia Belgica e Germania Superior. Tamén son coñecidas dous incripciones adicionais, unha de Dacia. As seguintes inscricións son as máis típicas: a primeira procede de Metz e a segunda é de Eisenberg: Deo Mercurio et Rosmertae / Musicus Lilluti fil(ius) et sui(s) ex voto
Deo Mercu(rio) / et Rosmer(tae) / M(arcus) Adiuto/rius Mem/{m}or d(ecurio) c(ivitatis) St() / [po]s(uit) l(ibens) m(erito)
En dúas inscricións, ambas as de Gallia Belgica, Rosmerta ostenta o epíteto sacrum (sacra). Unha cita máis longa do habitual atópase en Wasserbillig, asociando a Rosmerta coa fundación dun hospital: Deo Mercurio [et deae Ros]/mertae aedem c[um signis orna]/mentisque omn[ibus fecit] / Acceptus tabul[arius Vivir] / Augustal[is donavit? ] / item hospitalia [sacror(um) cele]/brandorum gr[atia prol se libe]/risque suis ded[icavit 3] / Iulias Lupo [et Maximo co(n)s(ulibus)] Etimoloxía
Analizando o nome coas raíces idiomáticas galas, atopamos a palabra Smert que significa provedor ou mensaxeiro e atópase noutras palabras como Ad-smerio, Smert-rios, Smertu-litani, Smerius, Σμερο, Smertae, Smertus etc. Ro- é unha variante que significa moito, grande ou principal, como pode observarse en combinacións como Ro-bili ('o mellor'), Ro-cabalus ('gran cabalo'), Ρο-βιος ('gran vida') (Delamarre pp. 261-2). O sufijo -a é o singular nominativo feminino típico da Galia. Por tanto o significado sería A Gran Provedora e axústase perfectamente aos seus atributos como deidade.
Rosp Corunna

Rosp Corunna é unha empresa galega adicada á xestión de participacións empresariais principalmente ligadas a Inditex fundada por Rosalía Mera. A empresa xestiona a participación que Sandra Ortega ten en Inditex. Xestiona un patrimonio valorado en 2015 en 5454 millóns de euros.
Rosp Corunna xestiona 19 compañías inmobiliarias e as participacións en Room Mate (30%), Milou Films (25%), Inusual Comunicación Innovadora (45%), Inditex (5%) e Pharma Mar (5%).
Rossi X-ray Timing Explorer

Rossi X-ray Timing Explorer, tamén coñecido como RXTE e coñecido inicialmente como X-ray Timing Explorer ou XTE, foi un observatorio espacial da NASA lanzado o 30 de decembro de 1995 mediante un foguete Delta 7920 desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral. Características
XTE foi un observatorio espacial en raios X capaz de facer observacións con gran resolución temporal no rango entre 2 e 200 keV.
XTE foi desactivo o 5 de xaneiro de 2012 tras 17 anos en servizo.
Instrumentos científicos
XTE levaba os seguintes instrumentos a bordo: PCA (Proportional Counter Array): matriz de conteo proporcional, composto por cinco contadores proporcionais de gas xenon para o rango de enerxías entre 2 e 60 keV.
HEXTE (High Energy X-ray Timing Experiment): detector de raios X de elevada enerxía, ata 200 keV.
ASM (All Sky Monitor): monitor global celeste capaz de observar o 70 % do ceo en cada órbita no rango entre 2 e 10 keV.
Rostock

Rostock é unha cidade no norte de Alemaña e é a maior cidade de Mecklemburgo-Antepomerania. Segundo datos do 2011 conta con 204. 260 habitantes.
Rostov do Don

Rostov do Don (en ruso: Ростов-на-Дону, Rostov-na-Donu; literalmente Rostov no Don ou Rostov sobre o Don) é unha cidade de Rusia, capital da provincia homónima. Localízase no sur do país, preto da desembocadura do río Don no Mar de Azov. Ten preto de 1 millón e 271 mil habitantes e foi fundada en 1749.
Rostov do Don foi unha das cidades sede da Copa do Mundo de fútbol de 2018. Irmandamentos
Glasgow Pleven Dortmund Gera Le Mans Mobile Vólos Kajaani Cheongju Antália Ereván Odesa
Rostro (animais)

Este artigo trata de diferentes tipos de estruturas cefálicas de moitos animais. Para o rostro humano ou cara, véxae Face. O rostro, do latín rostrum, "bico" (das aves), é unha estrutura presente na cabeza de diferentes grupos de animais, adoptando formas diversas e que, en xeral, recordan a forma do bico das aves.
O seu uso nos diferentes grupos de animais non indica unha relación filoxenética nin embrionaria destes órganos.
Nos crustáceos, o rostro, tamén denominado rostrum, en latín, na bibliografía carcinolóxica, é a extensión anterior do cefalotórax, xeralmente aguzada, que se proxecta máis alá dos ollos.
Nos insectos da orde dos hemípteros, o rostro é o nome que se lle dá ao seu aparello bucal chupador. Tamén se lle pode chamar rostro ao longo fociño dos curculiónidos.
Os moluscos gasterópodos teñen un rostro ou probóscide.
O bico, nariz ou fociño dos vertebrados tamén pode denominarse rostro ou cara, especialmente no caso dos golfiños e outros cetáceos. Galería de imaxes de rostros en diferentes animais
Rotacismo

O rotacismo é un fenómeno fonético que consiste na realización dun fonema coma un son de consoante vibrante simple alveolar sonora /ɾ/. Constitúe un dos fenómenos característicos do galego na adaptación dos grupos consonánticos (xeralmente latinos) bl-, cl-, fl-, gl- e pl- perante vogal. Nos exemplos a seguir indícanse os étimos non latinos: /BL/: branco < (alto alemán antigo) blank; brando < blandus; obrigar < obligare; nubrar < nub(i)lare
/CL/: cravo < clavus; escravo < sclavus; segrar < saec(u)laris; igrexa < ecclesia
/FL/: frouxo < fluxus; fraco < flaccus; frauta < (prov. ) flauta; frota < (fr. ) flotte; chifre < (fr. ) chiffler < (lat. dialectal) sif(i)lare
/GL/: regra < reg(u)la; singradura < (fr. ) singler < (alt. ale. ant. ) segelen; xograr < (prov. ) joglar < (lat. ) joc(u)laris
/PL/: praza < platea, cumprir < complere; dobre < duplu; Pobra < *pobrar < pop(u)lare
Nalgunhas zonas do interior de Galiza (triángulo entre Tabeirós, A Ulloa e a Terra de Celanova) e esporadicamente por todo o país, o fonema /s/ realízase con rotacismo perante consoante sonora (ar vacas en vez de as vacas, or días en vez de os días). Máis minoritario é o rotacismo perante fricativa xorda (ar flores, or seis, or zapatos).
No latín clásico deuse na época inicial para o /s/ en posición intervocálica, convertendo fuesim en fuerim. Exemplos de rotacismo tamén se dan en certos dialectos do grego antigo e na historia do alemán.
Rotación de cultivos

A rotación de cultivos consiste en alternar plantas de diferentes familias e con necesidades nutritivas diferentes nunha mesma leira durante distintos ciclos, evitando que o solo se esgote e que as doenzas que afectan a un tipo de plantas se perpetúen nun tempo determinado.
Deste xeito aprovéitase mellor a fertilización (ao utilizar plantas con necesidades nutritivas distintas e con raizames diferentes), contrólanse mellor as más herbas e diminúen os problemas coas pragas e as doenzas, (ao non atoparen un hóspede teñen máis dificultade para sobrevivir).
Cómpre tamén introducir regularmente na rotación unha leguminosa e alternar plantas que requiren unha forte cantidade de materia orgánica, e a soportan parcialmente ou incluso sen fermentar (patacas, cabazas, espargos etc. ), con outras menos esixentes ou que requiren materia orgánica moi descomposta (acelgas, cebolas, ervellas etc. ).
Nesta práctica cómpre evitarmos que se sucedan plantas de tipo vexetativo diferente mais que pertenzan á mesma familia botánica, por exemplo: espinaca e beterraba
Quenopodiáceas, aipo e cenoira
Umbelíferas, pataqueira e tomateira Solanáceas. Exemplo de rotación de cultivos
Marcáronse en cor segundo o resultado: mao aceptábel bo moi bo
Indícase en literal o efecto non desexado: Insectos: Tipulidae, Elateridae, Lepidoptera
Doenzas: basicamente fungos
Estrutura: significa descomposición estrutural
Calidade: perda de calidade
Tarde: atraso
Outros indícanse directamente no recadro
Rothschild

Os Rothschild, tamén citados como Casa dos Rothschild, son unha dinastía de financeiros e banqueiros internacionais de orixe xudía-alemá. Foron declarados nobres polos gobernos de Austria e Inglaterra. A familia Rothschild é dende o século XIX unha das máis influentes liñaxes de banqueiros e financeiros de Europa. Así mesmo, están na mira das afirmacións que promulgan a existencia dun deseño oculto do mundo para instalar unha Nova Orde Mundial.
Rotor (eléctrico)

O rotor nunha máquina eléctrica é a parte central da máquina que está dotada de movemento xiratorio. Forma
O rotor é ben diferente en cada máquina: En máquinas de corrente continua está dotado dun colector
En motores de indución pode ser de gaiola de esquío ou de aneis rozantes
En máquinas síncronas pode ser de pólos lisos ou de pólos salientes Función
Na maioría das máquinas o rotor alberga o enrolamento inducido, que é onde se produce a corrente por acción do campo creado no estator (Lei de Faraday). Nos xeradores síncronos non é así porque as tensións do inducido son enormes e resulta moi difícil o illamento de partes móbeis, polo que o rotor é o indutor
Roubo

O roubo é un crime no que se tenta tomar cousas de valor pola forza, a ameaza e o medo contra a vítima. Segundo a dereito anglosaxón, defínese o roubo como tomar a propiedade doutro, co obxectivo de privar permanentemente a esa persoa da propiedade, por medios como a forza e o medo; é dicir, é un furto acompañado por un asalto. As definicións precisas do crime poden variar entre as diferentes xurisdicións. O roubo diferénciase doutras formas de furto pola súa inherente natureza violenta; mentres que outras formas menores de furto son castigadas como delitos penais, o roubo é sempre un crime nas xurisdicións que diferencian entre os dous. Segundo a lei inglesa, moitas formas de furto son ofensas, mentres que o roubo é un acto criminal.
Entre os diferentes tipos de roubo están o roubo á man armada, que implica unha arma e o roubo agravado, que implica o uso de armas mortais. Os atracos adoitan ter lugar no exterior e en espazos públicos como beirarrúas, rúas ou aparcadoiros. O roubo dun coche é o acto de roubar un coche á vítima pola forza. A extorsión é a ameaza de facer algo ilegal, ou a oferta de non facer algo ilegal no caso de que os bens non sexan entregados. Neste caso empréganse principalmente as palabras no canto de accións. Na cultura popular
Os roubos foron representados, moitas veces graficamente, a través de diferentes medios, e varios ladróns convertéronse en iconas popularess, como Bonnie e Clyde ou John Dillinger. Exemplos de obras centradas en roubos inclúen:
No cine
Atraco perfecto (1956), de Stanley Kubrick, representa un roubo de xeito gráfico.
Svegliati e uccidi (1966) é un filme italiano dirixido por Carlo Lizzani, baseado na vida real de Luciano Lutring ("il solista del mitra"), que gardaba a súa arma nun estoxo de violín.
Take the Money and Run (1969), de Woody Allen, representa un roubo pouco convencional.
Le Gitan (1975), dirixido por José Giovanni, está vagamente baseado na autobiografía de Luciano Lutring.
Reservoir Dogs (1992), de Quentin Tarantino, amosa as secuelas dun roubo, cunha abundancia de detalles escabrosos.
Roubo de identidade

O roubo de identidade ou usurpación de identidade é a apropiación da identidade dunha persoa: facerse pasar por esa persoa, asumir a súa identidade ante outras persoas en público ou en privado, en xeral para acceder a certos recursos ou a obtención de créditos e outros beneficios en nome desa persoa.
Doutra banda, o roubo de identidade tamén é utilizado co fin de prexudicar a unha persoa, é dicir, difamala ou manchar o seu nome con diversos fins que o criminal procure.
O caso máis común hoxe en día dáse cando un atacante, por medios informáticos ou persoais, obtén a súa información persoal e utilízaa ilegalmente.
O roubo de identidade é o delito de máis rápido crecemento no mundo. Até non hai moito tempo, cando un ladrón roubaba a billeteira ou porta documentos, o diñeiro non era o único que pretendía. Co tempo, os datos dos documentos de identidade como, por exemplo, a tarxeta de crédito, a tarxeta de débito, os cheques e calquera outro documento que conteña os datos persoais volvéronse moi importantes.
No transcurso de calquera día, esta información divúlgase ao facer transaccións en persoa, por teléfono e en liña para efectuar a compra de produtos e servizos. Se esta información confidencial cae en mans dun delincuente, podería utilizarse para roubar a identidade financeira e realizar moitas das actividades en nome do titular.
Ninguén está a salvo deste delito nin pode terse a certeza de que nunca ocorrerá. O importante é coñecer os métodos existentes para reducir as probabilidades de que ocorra e as medidas a tomar no caso de que ocorra.
Co desenvolvemento das novas tecnoloxías, o roubo de identidade converteuse na modalidade delituosa que máis creceu nos últimos anos. No ano 2014 denunciáronse 117 delitos de suplantación de identidade en España. Métodos utilizados
Existen varios métodos para obter datos da información persoal: correos falsos: esta técnica permite pasar a un atacante por unha organización, banco ou empresa verdadeiras para obter información que garanta acceso a algún recurso que vostede utilice nesa organización, banco ou empresa.
persoal: calquera persoa maliciosa podería obter información que escoitou ou viu de parte súa que lle garanta acceso a algún recurso valioso.
ataque organizado: calquera atacante podería tentar superar a seguridade dun banco, empresa ou organización para obter información persoal dos clientes para logo acceder a algún recurso desa empresa.
ataque a servidores de almacenamento de información en liña: o atacante pode tratar de obter datos dun servidor de almacenamento de datos na nube; obtendo contrasinais, DNI, contas bancarias, etc.
LSSI: A lexislación española LSSI, artigo 10) obriga a calquera autónomo que teña unha páxina web, ou calquera persoa con páxina web a pór o seu nome e apelidos completo, o seu DNI e a dirección do seu domicilio persoal fronte a multas que superan os 30001 euros por infracción grave. Con eses datos, é razoabelmente fácil o roubo de identidade, e dar de baixa a liña fixa, o ADSL, ou modificar aspectos do recibo da luz ou da auga ao particular ao que a lei lle obrigou a pór os seus datos en Internet.
Rough Night

Rough Night é un filme norteamericano de 2017, unha comedia negra dirixida por Lucia Aniello con guión da propia Aniello e Paul W. Downs e protagonizada por Scarlett Johansson, Zoë Kravitz, Kate McKinnon, Jillian Bell e Ilana Glazer e cun argumento que sitúa a acción na festa de despedida que sae mal despois da morte dun stripper. Columbia Pictures estreou o filme nos Estados Unidos o 16 de xuño de 2017, recadando 46 millóns de dólares en todo o mundo. Argumento
En 2006 catro rapazas fan amizade durante o seu primeiro ano de facultade, son Jess (Scarlett Johansson), Alice (Jillian Bell), Frankie (Ilana Glazer) e Blair (Zoë Kravitz). Unha década máis tarde xuntánse para unha despedida de solteira, xa que Jess vai casar co seu prometido, Peter. Alice decide que as catro deben ir de festa a Miami e únese tamén Pippa, amiga australiana de Jess. As amigas celebran a festa nun club e resolven contratar un stripper. Pero ocorre algo inesperado, Alice mata ao stripper de xeito accidental ao bater este coa cabeza no bordo da lareira. Antes de decidir que facer Jess chama a Peter e menciona que as súas amigas contrataron un stripper e que ela está confusa. Peter pensa que a súa noiva o vai deixar e decide ir a Miami para que volva con el. Elenco
Scarlett Johansson como Jessica "Jess" Thayer
Kate McKinnon como Pippa
Jillian Bell como Alice
Ilana Glazer como Frankie
Zoë Kravitz como Blair
Paul W. Downs como Peter
Demi Moore como Lea
Ty Burrell como Pietro
Hasan Minhaj como Joe
Colton Haynes como Real Scotty
Ryan Cooper como Scotty
Dean Invernos como o detective Frazier
Enrique Murciano como o detective Ruiz
Karan Soni como Raviv
Bo Burnham como Tobey
Eric Andre como Jake
Bob the Drag Queen como el mesmo Produción
Sony Pictures anunciou o 22 de xuño de 2015 que lograra facerse cos dereitos do guión Move That Body, presente en The Black List dese ano e escrito por Lucia Aniello e Paul W. Downs. Aniello ía dirixir o filme e Dwons sería un dos protagonistas. Os dous tamén producirían o filme canda Matt Tolmach e Dave Becky. Rodaxe
O filme comezou a rodarse en agosto de 2016 en Saddle Rock (Nova York). Tamén se rodaron algunhas escenas en setembro de 2016 en Mount Vernon (Nova York). Recadación
Ata o 29 de agosto de 2017 o filme recadou 22, 1 millóns de dólares nos Estados Unidos e o Canadá mais 24, 2 millóns no resto do mundo, o que fai un total de 46. 3 millóns, mentres o seu orzamento foi de 20 millóns.
En Norteamérica, a película lanzouse canda All Eyez on Me 47 Metres Down e Cars 3 en 3162 cines. No seu primeiro día fixo 3, 4 millóns e 8 millóns na súa primeira fin de semana, situándose en 7º lugar. Críticas
En Rotten Tomatoes a película logrou unha taxa de aprobación do 45% con base en 134 críticas, cunha clasificación media de 5. 3/10. En Metacritic a súa puntuación foi de 51 sobre 100, segundo 39 críticas. e en CinemaScore o público deulle ao filme unha nota media de "C+" nunha escala de A+ a F.
Roupa de auga

Un traxe acuático, traxe de auga ou roupa de auga ou roupa de augas, é un aparello de roupa de illamento térmico que se utiliza nos deportes acuáticos ou na navegación marítima ou fluvial durante a pesca ou marisqueo. Tipos
Hai basicamente dous tipos diferentes de traxes ou roupa de augas: A roupa de augas, os traxes impermeábeis ou náuticos adoitan empregarse en embarcacións de maior tamaño onde non se pretende estar en contacto permanente coa auga, pero aínda protexen contra a choiva e as ondas e nalgúns casos proporcionan protección térmica en caso de eventuais caídas. Son máis frouxos e s, ou están formados por dúas pezas diferentes, o que permite levar roupa de abrigo no seu interior. Os primeiros traxes de augas foron producidos no Porto do Son pola familia de Gaspar Ben e Ana María Castro, e pouco despois por Joaquina García da Ghaxola, a quen ás veces se atribúe o primeiro deseño da roupa de augas, sendo nena, na década de 1890.
Os traxes acuáticos de inmersión están deseñados para o seu uso en contacto total coa auga, durante o mergullo, e a maioría están feitos de neopreno. Utilízanse en deportes como surf, wíndsurf, vela lixeira, kitesurf ou tríatlon. O seu grosor oscila entre 2 mm e 8 mm, dependendo do uso que se lles dea: canto menor sexa a temperatura da auga, máis groso debe considerar o traxe o mergullador. Os traxes utilizados no mergullo adoitan chamarse "traxe de neopreno", "traxe de mergullo" ou simplemente "traxe".
Roupa interior

A roupa interior, tamén chamada roupa íntima ou, no caso da roupa feminina, lencería, é un tipo de roupa que se leva preto da pel, normalmente baixo outras pezas de vestir.
O principal motivo de uso da roupa interior é a hixiene, aínda que tamén existen outros motivos, como o abrigo ou a comodidade. A miúdo, a roupa interior tamén ten unha carga erótica que fai que a roupa interior tamén se utilice como fonte de excitación e xogo nas relacións sexuais.
Existe roupa que se utiliza especificamente como roupa interior, aínda que tamén existen pezas que poden ter outros usos alternativos: utilízanse como bañador (se están feitas dun material adecuado) ou, no caso dalgunhas camisetas e shorts, tamén poden ser usados como roupa exterior. En calquera caso, a utilización destas pezas de formas alternativas depende de cuestións culturais, sociais e ata legais. Tamén inflúen cuestións ambientais como o clima.
Rousillon Rupes

Rousillon Rupes e unha escarpa sobre a superficie da lúa de Urano, Titania; recibiu o nome dunha vila que aparece na obra de William Shakespeare, All's Well That Ends Well. A lonxitude desta escarpa é do redor de 402 km, e é unha falla normal situada preto do ecuador e corre perpendicularmente respecto del. A escarpa corta varios cráteres de impacto, o cal suxire que probablemente se formase este accidente xeolóxico en etapas tardías da evolución desta lúa, cando o interior de Titania se expandiu e coma resultado a súa cortiza de xeo rachou. Rousillon Rupes ten moi poucos cráteres superpostos, o que reafirma que esta rupes é unha estrutura xeolóxica relativamente nova. Rousillon Rupes foi fotografada por primeira vez pola sonda espacial Voyager 2 en xaneiro do 1986.
Router

Un router ou encamiñador é un equipo usado para a comunicación entre diferentes redes de computadores. Este equipamento prové da comunicación entre computadores distantes entre si e mesmo con protocolos de comunicación diferentes. Características
Os routers son dispositivos que operan na capa 3 do modelo OSI de referencia. A principal característica dos enrutadores é seleccionar o porto máis apropiado para pasar os paquetes recibidos; ou sexa, encamiñar os paquetes polo mellor camiño dispoñible para un determinado destino. Funcionamento
Os encamiñadores inician e fan a manutención de tabelas de rutas executando procesos e protocolos de actualización de rutas, especificando os enderezos e os dominios de encamiñamento, atribuíndo e controlando métricas de encamiñamento. O administrador pode facer a configuración estática das rutas para a propagación dos paquetes ou a través de procesos dinámicos executando nas redes. Os encamiñadores pasan adiante os paquetes baseándose nas informacións contidas na tabela de encamiñamento. O problema da configuración das rutas estáticas é que, de haber algunha alteración na rede que afecte esa ruta, o administrador debe refacer a configuración manualmente. A obtención de rutas dinámicas é diferente. Despois de que o administrador faga a configuración a través de comandos para iniciar o encamiñamento dinámico, o coñecemento das rutas actualizarase automaticamente sempre que se reciban novas informacións a través da rede. Esa actualización faise a través do intercambio de coñecemento entre os encamiñadores de rede. Protocolos de encamiñamento
Son protocolos que serven para intercambiar informacións de construción dunha tabela de encamiñamento. É importante resaltar a diferenza entre protocolo de encamiñamento e protocolo encamiñado. O protocolo encamiñado é aquel que prové de información adecuada no seu direccionamento de rede para que os seus paquetes sexan encamiñados, como o TCP/IP e o IPX.
O protocolo de encamiñamento posúe mecanismos para a compartición de informacións de rutas entre os dispositivos de encamiñamento dunha rede, permitindo o encamiñamento dos paquetes dun protocolo encamiñado.
Exemplo de protocolo de encamiñamento: RIP e IGRP.
Roxas

Roxas é unha cidade e a capital da provincia filipina de Cápiz.
Roxas é un centro de produción de copra e peixe enlatado. Nos arredores cultívase azucre, arroz, coco, froita, cánabo e tabaco. Os habitantes de Roxas e o resto de Cápiz falan o hiligaynon.
A cidade, anteriormente coñecida como o Municipio do Cápiz, toma o seu nome do presidente Manuel Roxas.
Segundo o censo de 2000, a cidade ten 126. 352 habitantes repartidos en 25. 126 casas[Cómpre referencia]. Baranggays
Roxas divídese politicamente a 47 baranggays.
Roxo vivo

A práctica do uso de cores para determinar a temperatura dunha peza de metal (normalmente) ferroso procede dos ferreiros. Moito antes de que os termómetros estivesen amplamente dispoñíbeis, era necesario na metalurxia saber en que estado se atopaba o metal para o seu tratamento térmico e o único xeito de facelo era quentalo até unha cor que se sabía mellor para o traballo.
O termo roxo, aínda que recentemente variou o seu matiz semántico, tanto en galego como en portugués, en ambos designaba até unha época relativamente recente a cor vermella (como en inglés red hot e red heat, e en castelán rojo vivo) e en particular a cor dos corpos incandescentes.
En galego tamén se emprega a expresión "a lume vivo". Chapman
Segundo o Workshop Technology de Chapman, as cores que poden ser observadas no aceiro son: Stirling
En 1905, a Stirling Consolidated Boiler Company publicou un conxunto de valores lixeiramente diferente:
Roxy

Roxy e unha marca de roupa, propiedade de Quiksilver dedicada á elaboración de roupa, accesorios e equipos para surf, dirixido ó mercado feminino (rapazas e mulleres). A orixe da marca Roxy provén da idea de facer pantalóns curtos de surf para rapazas.
É unha moi vendida nas zonas de praia. Logo
O logo reflicte dous logos de Quiksilver unidos de fronte de forma horizontal cara a abaixo, formando un corazón.
Roy Boney Jr.

Roy Boney Jr. (en cherokee: Ꭷꮒꭶ Ꭺꮃꭽ) nado en Locust Grove, Oklahoma, o 1 de decembro de 1978, é un artista, debuxante de banda deseñada, animador por ordenador e activista lingüístico cherokee. É cidadán da Nación Cherokee e membro do clan do Cervo. Boney foi nomeado Tesouro Nacional Cherokee o 29 de agosto de 2024. Traxectoria
Roy Boney Jr. medrou falando a lingua cherokee. Estudou na Universidade Estatal de Oklahoma, onde se graduou en deseño gráfico. Obtivo o seu mestrado en Artes na Universidade de Arkansas en Little Rock, onde foi membro do equipo do Centro de Investigación Sequoyah e recibiu membresía da Banda das Pradeiras da Nación Potawatomi.
Activismo lingüístico
Boney traballa como xestor do programa lingüístico cherokee da Nación Cherokee, e anteriormente foi especialista lingüístico en medios para a Nación Cherokee.
Boney colaborou con Joseph L. Erb en American Indian Resource Center, Inc. , ensinando animación a nenos cherokee e muscokee. Os seus filmes de animación en linguas nativas recibiron numerosos premios. Erb e Boney desenvolveron unha aplicación para iPhone de mensaxes de textos en lingua cherokee e están a desenvolver redes sociais e videoxogos en cherokee. Artista visual
Con Matthew Shepherd, Boney creou a serie de novelas gráficas, Dead Eyes Open, publicada por Slave Labor Graphics. A partir dunha formación en banda deseñada, Boney aventurouse no debuxo e na pintura artística. O seu debut artístico en 2006 obtivo o Gran Premio na mostra de arte "Trail of Tears" do Centro do Patrimonio Cherokee e inclusión na exposición itinerante, Frybread and Roses: The Art of Native American Labor. Varias das pinturas de Boney están na colección permanente do Centro Nacional de Investigación Sequoyah. Escrita
Boney colabora de xeito regular con Indian Country Today Media Network e First American Art Magazine.