Raul da Costa Couvreur

Raul da Costa Couvreur, nado en Lisboa o 27 de agosto de 1879 e finado na mesma cidade o 24 de xuño de 1959, foi un enxeñeiro, numismático, profesor e escritor portugués. Traxectoria
Raul da Costa Couveur naceu o 27 de agosto de 1879 en Lisboa, fillo de Júlia Penteado da Costa e de Jaime Agnelo dos Santos Couvreur.
Carreira como enxeñeiro
En 1902 finalizou a súa formación en Enxeñaría Civil e de Minas na Escola do Exército —a actual Academia Militar—, en Lisboa.
Iniciou a súa carreira profesional en 1904, na Dirección Sur e Sueste dos Caminhos de Ferro do Estado, como enxeñeiro en prácticas nos Talleres Xerais. Desde ese posto foi ascendido progresivamente a enxeñeiro de estudos, xefe da sección de construción, adxunto e xefe dos servizos de Vías e Obras e, finalmente, subdirector da compañía.
En 1921 deixou este posto, para se facer cargo da vicexefatura e da xefatura de sección de Enxeñaría Civil da Administración Xeral de Correos, Telégrafos e Teléfonos, onde ocupou o posto de xefe da sección de enxeñaría civil.
Ao se crear a Dirección Xeral dos Ferrocarrís, asumiu o posto de xefe da División de Vías e Obras, e despois trasladouse ao Consello Superior de Obras Públicas, onde desempeñou varios postos antes de chegar á presidencia da institución. Foi tamén secretario xeral do Ministerio das Obras Públicas, Transportes e Comunicacións de Portugal. Ao tempo que exercía a súa actividade técnica e administrativa, Raul da Costa Couveur tamén impartiu docencia no Instituto Industrial de Lisboa, onde foi axudante e profesor, nas cátedras de Topografía, Estradas e Ferrocarrís. No ámbito asociativo, foi membro de honra da Asociación Internacional dos Congresos de Ferrocarrís, e delegado de Portugal en varios congresos desta institución entre 1930 e 1950, en Roma, Londres, Madrid, O Cairo e París. Presidiu a Orde dos Enxeñeiros entre 1952 e 1953, e foi vicepresidente da Asociación de Enxeñeiros Civís Portugueses en 1929. Igualmente, foi un membro laureado da Sociedade de Enxeñeiros Civís de Francia, e foi presidente e, posteriormente, presidente de honra da sección portuguesa desta institución. Ademais, foi membro do consello directivo do xornal Gazeta dos Caminhos de Ferro, do que dimitiu en 1957, por motivos de saúde.
Dedicación á numismática
Paralelamente á súa dedicación á enxeñaría, Raul da Costa Couveur foi un grande afeccionado á historia e á numismática, e un profundo estudoso da historia da moeda portuguesa, asunto sobre o que publicou un bo número de estudos.
Pertenceu a diversas entidades académicas e asociativas. Entre elas, presidiu a Asociación dos Arqueólogos Portugueses e a súa Comisión de Numismática e foi socio da Sociedade de Numismática do Porto, socio honorario da Sociedade de Numismática de São Paulo e da Sociedade Numismática Brasileira, académico de número da Academia Portuguesa da História e académico correspondente da Real Academia de Ciencias, Belas Letras e Nobres Artes de Córdoba e da Real Academia da Historia, de Madrid. Vida persoal
Raul da Costa Couveur casou con Deborath Olímpia de Aguiar Craveiro Lopes, con quen tivo un fillo e unha filla. Faleceu o 24 de xuño de 1959, aos 79 anos, na súa residencia en Lisboa. Recoñecementos
Honras
(1921): Oficial da Orde Militar de Santiago da Espada.
(1934): Grande Oficial da Orde Militar de Cristo.
(1949): Gann Cruz da Orde Militar de Cristo.
(1959). Medalla da Emperatriz Leopoldina, de Francia.
(1959): Cabaleiro da Orde Nacional da Lexión de Honra, de Francia.
Premios
(1949): Premio Garnier de Enxeñaría, da Sociedade de Enxeñeiros Civís de Francia. Obras publicadas
Raul da Costa Couvreur foi autor dun bo número de artigos publicados en diversas revistas especializadas do seu tempo. Esta é aunha escolma dos seus traballos monográficos máis salientables da súa carreira:
Numismática
(1935). As moedas de D. Afonso V com as armas de Portugal e as de Castela e os escudos de ouro do mesmo reinado. Associação dos Arqueólogos Portugueses, Lisboa.
(1936). Ainda as moedas de D. Afonso V com as armas de Portugal e as de Castela. Lisboa.
(1936). Moedas do Príncipe da Paz, Manuel Godoy como Soberano do Principado dos Algarves. Lisboa.
(1942). Moedas de D. Manuel I: o meio-portuguez de prata. Brotéria, Lisboa.
(1943). A Cruz da Ordem de Cristo em Moeda Estrangeira. Lucas, Lisboa.
(1943). Numismática indo-portuguesa: bazarucos. Sociedade Astória, Lisboa.
(1943). A moeda na Restauração. Emprêsa Nacional de Publicidade, Lisboa.
(1945). O nome do marco abolido por D. João II por provisão de 14 de Outubro de 1488. H. Torres, Lisboa.
(1946). Moedas da Companhia do Niassa: moedas de 20 e de 10 Rèis. Sociedade Astoria, Lisboa.
(1952). Moedas de D. Manuel I o índio. Guimaraes.
(1953): Moedas de duvidosa autenticidade existentes no Statens Historisca Museum de Stockholm. Sociedade Portuguesa de Numismática, Porto.
(1954). Moedas Híbridas. Sociedade Portuguesa de Numismática, Porto.
(1955). Numismática de D. João V. Guimaraes.
(1956). As moedas de cobre para S. Tomé e Príncipe. Sociedade Portuguesa de Numismática, Porto.
(1956). Uma Reprodução em Cobre de Moeda de Retrato datada de 1650, com a Efígie de D. João IV e a "Conceição". Fundação da Casa de Bragança, Lisboa.
Enxeñaría
(1952). Primeiro centenário do Ministério das Obras Públicas: 1852-1952. Empresa Nacional de Publicidade, Lisboa.
(1959). Inauguração dos caminhos de ferro em Portugal: uma data e um nome. Academia Portuguesa da História, Lisboa.