proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Comunidade de África Oriental

A Comunidade de África Oriental (CAO, en inglés: East African Community, EAC) é unha unión aduaneira de África Oriental, formada por Kenya, Uganda, Tanzania, Burundi, Ruanda e Sudán do Sur.
Os seis países que integran a Comunidade de África Oriental acordaron adoptar unha moeda única que abranguería 135 millóns de persoas. A CAO é un dos piares da Comunidade Económica Africana. Ten unha unión aduaneira dende 2005 e un mercado común dende 2010. Historia
A CAO fundouse o 7 de xullo de 2000. nunha cerimonia celebrada na cidade de Arusha (Tanzania), en que se localiza a súa sede, reavivando un proxecto similar abandonado en 1977. O novo tratado EAC creaba o camiño cara a unha unión económica e, nun futuro, política entre os tres países iniciais. Un tratado posterior, asinado en marzo de 2004 estableceu unha unión aduaneira que comezou o 1 de xaneiro de 2005. Segundo o tratado, Kenya, o máis rico dos tres países iniciais, ía pagar aranceis polas mercadorías que entrasen en Uganda e Tanzania ata 2010.
Burundi e Ruanda incorporáronse o 6 de xullo de 2009, e Sudán do Sur o 5 de setembro de 2016.
En xaneiro de 2023, a Comunidade de África Oriental (EAC) planea emitir unha moeda única nos próximos catro anos. O Consello de Ministros da organización debe decidir sobre a localización do Instituto Monetario de África Oriental e o establecemento dunha folla de ruta para a emisión da moeda única. Pasaporte común
O pasaporte de África Oriental lanzouse oficialmente o 1 de abril de 1999 para facilitar atravesar fronteiras entre estes países africanos e dá dereito a kenyanos, tanzanos e ugandeses a unha estadía de seis meses renovábeis en calquera destes países.
O pasaporte expídese nas sedes dos respectivos Departamentos de Inmigración en Nairobi, Kampala e Dar es Salaam. Custa o equivalente a 10 dólares estadounidenses e as solicitudes tardan en tramitarse de dúas a tres semanas. A pesar de que o pasaporte só é válido dentro da CAO, preténdese internacionalizalo con outros países da África Oriental.
Comunidade intencional

Comunidade intencional, tamén coñecida por asociativismo voluntario, primeiramente apuntada por Charles Fourier na constitución das comunidades intencionais coñecidas como falansterios, é considerada unha práctica libertaria e por algúns como unha forma de activismo, que procura crear espazos e comunidades autónomas, cuxo obxectivo principal é demostrar a posibilidade do anarquismo en canto práctica cotiá. Sitúanse principalmente fóra dos centros urbanos, aínda que tamén dentro.
Pode ser tamén, simplemente, denominado comunalismo e ten orixes anteriores en comunidades cristiás, que tamén se autodenominan comunistas, aínda que estivesen moi distantes dos conceptos marxistas de inicios do século XXI e moi próximas dos conceptos do anarquismo, practicamente idénticos aos seus, a non ser en relación á crenza relixiosa. Falansterio
Falansterio era a denominación das comunidades intencionais idealizadas polo filósofo francés Charles Fourier. Consistían en grandes construcións comunais que reflectirían unha organización harmónica e descentralizada onde cada un traballaría conforme ás súas paixóns e vocacións.
Orixe
Máis que ningún outro pensador do seu tempo, Charles Fourier tratou de resolver todos os problemas da sociedade a través da elaboración dun complexo sistema de organización social no cal toda persoa, actividade ou cousa ocupaba anticipadamente un lugar ben determinado. Fourier partía da crenza de que o ser humano é intrinsecamente bo, porque é o depositario dunha harmonía natural que reflicte a propia harmonía do universo. O problema residía na sociedade existente, que impedía o desenvolvemento completamente libre das calidades do ser humano. Nos inicios do século XXI
En outubro de 2015, un censo feito pola "Fellowship for Intentional Community", indicaba a existencia de 2. 717 comunidades intencionais en todo o mundo, das cales 463 serían ecoaldeas.
Comunidade internacional

A expresión comunidade internacional pode referirse a: Todos os países representados na Organización das Nacións Unidas (ONU).
A xente do mundo.
Aqueles actores do sistema internacional que comparten unha ideoloxía.
A comunidade internacional regulada polas leis e tratados internacionais. Usos da expresión
O termo é moi ambiguo e impreciso debido ao seu uso retórico principalmente polos Estados Unidos e Gran Bretaña para lexitimar accións unilaterais tomadas por estas nacións no eido internacional para afirmar ou impoñer a súa autoridade, ou para reclamar valores morais superiores. Para este efecto tamén é empregado como referencia ás organizacións nas cales estas nacións desempeñan un papel dominante, independentemente da opinión doutras nacións. Por exemplo, a invasión do Iraq foi descrita como unha acción da comunidade internacional aínda que esta non recibiu o apoio das principais potencias, e nun principio tampouco da ONU.
Igualmente o termo "comunidade internacional" é empregado polos países occidentais (Estados Unidos, ademais da Europa Occidental), como representantes do mundo, mediante diversos organismos igualmente internacionais como a OTAN. Á súa vez, as accións da OTAN descríbense como accións da comunidade internacional malia que os seus membros apenas representan un 10% da poboación mundial.
Nun plano académico, a Sociedade Internacional é un concepto nado da disciplina "Relacións Internacionais" como ciencia política da análise internacional, este concepto de Sociedade Internacional abrangue non só aos actores básicos da esfera internacional, Estados e Organizacións Internacionais, senón todo un elenco de suxeitos do tráfico internacional como as empresas multinacionais, as frontes de liberación, grupos terroristas. .. Desta forma, a aproximación á análise e estudo da realidade internacional a través desta Sociedade Internacional é defendida polos politicólogos como superación do clásico concepto de Comunidade Internacional empregado polo Dereito no que se atopan unicamente os Estados e as Organizacións Internacionais como suxeitos plenos, visión rixidamente xurídica que non adoita reflectir a heteroxeneidade das Relacións Internacionais.
Comunidade lingüística

Unha comunidade lingüística é, segundo a Declaración Universal dos Dereitos Lingüísticos da UNESCO, unha “sociedade humana que, historicamente asentada nun determinado espazo territorial, recoñecido ou non, se identifica como pobo e desenvolveu unha lingua común como medio de comunicación natural e cohesión cultural entre os seus membros”. Esta definición tómase do artigo 1. 1 do Título Preliminar, onde se especifican os conceptos empregados ao longo da citada Declaración. Vitalidade da comunidade lingüística
Un dos indicadores fundamentais á hora de valorar a vitalidade dunha lingua é se se transmite dos pais (Ver tamén: Lingua materna) a fillos e fillas. Este indicador adoita chamarse índice ou taxa de transmisión da lingua familiar. Enténdese por lingua de transmisión familiar a lingua que o neno aprende de xeito informal no fogar, sen a influencia do colexio ou das institucións. Se unha lingua se transmite familiarmente, a supervivencia está garantida, mentres que corre risco cando os pais deixan de falala aos seus fillos. O feito de que unha lingua se transmita familiarmente é o que garante unha nova xeración de falantes que a teñan como lingua inicial. A morte dunha lingua é, xa que logo, un fenómeno que implica a tres xeracións: a que deixa de falarse aos nenos, aos nenos que xa non a aprenden na casa e que, polo tanto, xa non lla transmiten aos seus descendentes, os nenos que xa non a aprenden na casa, e estes últimos, que xa non a terán vivido no medio ou o terán como propia.
Comunidade virtual

Denomínase comunidade virtual ou comunidade dixital a aquela comunidade cuxos vínculos, interaccións e relacións teñen lugar, non nun espazo físico senón nun espazo virtual como Internet. As comunidades virtuais fórmanse a partir de intereses similares entre un grupo de persoas. Organízanse e levan a cabo a partir de obxectivos en específico. Pode ser de calquera tema, non hai restricións. As comunidades saben que son redes, evolucionan deste xeito, ampliando os membros, diversificándose entre si, nacen no ciberespazo.
O termo de comunidade virtual foi utilizado por primeira vez por Howard Rheinhold, no seu libro The Virtual Community: Homesteading on the Electronic Frontier, escrito en 1994. Obxectivos
Os obxectivos principais da comunidade virtual son os seguintes: Intercambiar información (obter respostas correctas)
Ofrecer apoio (empatía, expresar emoción)
Conversar e socializar de maneira informal a través da comunicación simultánea
Debater, normalmente a través da participación de moderadores. Tipos
Hai diferentes tipos de comunidades virtuais: Foros de discusión
Redes sociais (Facebook, Twitter)
Correo electrónico e grupos de correo electrónico
Grupos de noticias
Vídeo Conferencias
Chat
Dimensión de Usuario Múltiple: é un sistema que permite aos seus usuarios converterse no personaxe que desexen e visitar mundos imaxinarios nos que participar xunto a outros individuos en xogos ou outro tipo de actividade.
Xestores de contido
Sistemas Peer to Peer (P2P)
BBS (sistema de taboleiro de anuncios)
E ademais das de carácter informático, existen as que se enlazan a través doutros medios: Caixas de chat populares a inicio dos 90, consistían nunha central telefónica na que coincidían varios usuarios. Comunidades de radioaficionados, tan antigas como o mesmo invento e vixentes aínda en canles de radio aberta e intercambian información sen estar fisicamente no mesmo sitio. Televisivas, xeralmente cun programa como anfitrión que concentra os contactos dos membros e intercambia con eles a través da emisión televisiva. Aspectos a considerar
A continuación móstranse cales son os principais aspectos a considerar para alcanzar o máximo desenvolvemento das iniciativas empresariais sustentadas en comunidades virtuais Unha comunidade virtual aséntase sobre 2 alicerces fundamentais: a comunicación e un desexo de relación entre os membros con intereses comúns
Medir o éxito
Fortalecer o sentimento de comunidade
Analizar necesidades
Fomentar a autoxestión
Minimizar o control
Especializar papeis
Estrutura tecnolóxica Beneficios que achegan e outros varios
Os principais beneficios que achegan as comunidades virtuais nos negocios son os seguintes: Branding
Mercadotecnia de relacións
Redución de custos
Provisión de ingresos
Desenvolvemento de novos produtos
Introdución de novos produtos
Creación de barreiras á entrada
Adquisición de novos clientes
Cibercultura
Comunistas da Galiza

Comunistas da Galiza é a marca en Galicia do Partido Comunista de los Pueblos de España logo da ruptura do Partido Comunista do Pobo Galego co PCPE en 2008. Con esta marca presentáronse por primeira vez ás eleccións ao Parlamento de Galicia 2012, se ben xa concorreran anteriormente como PCPE en diversas ocasións. Traxectoria
Nas eleccións ao Parlamento de Galicia 2012 Comunistas da Galiza presentou candidatura en dúas circunscricións, na provincia da Coruña e na de Pontevedra. A candidatura pontevedresa encabezábaa a mestra e música Marina Quintillán, e a coruñesa Francisco Aneiros Dopico. Nas eleccións municipais de 2015 presentou candidaturas nas cidades de Vigo e Ferrol.
Comunistas de Castilla

Comunistas de Castilla (Comunistas de Castela en galego) é un partido político de España, de ideoloxía comunista e castelanista, creado en 2011 trala escisión de varias células do Partido Comunista de los Pueblos de España (PCPE) en Castela e León. Mantén estreitas relacións co colectivo Rede Vermella, escisión á súa vez de Corrente Vermella, o que provocou a inspiración trotskista desta última.
O seu ámbito de actuación é o territorio histórico de Castela, nación que estaría composta segundo os estándares do castelanismo polas actuais comunidades autónomas de Castela e León, Castela-A Mancha, a Comunidade de Madrid, A Rioxa e Cantabria. Creación
En outubro de 2011, con motivo das eleccións xerais do 20 de novembro do 2011, o Partido Comunista del Pueblo Castellano (PCPC), sección castelán-leonesa do PCPE, emite un comunicado público no que anuncia que non concorrerá ao devandito proceso electoral, contradicindo a decisión tomada pola dirección central do PCPE para toda España de concorrer en todas as cirunscripcións electorais posibles. Finalmente, trala expulsión dos militantes rebeldes de Valladolid e a baixa, por principios ideolóxicos e morais, da organización da totalidade dos militantes de Segovia e Palencia, publícase na rede unha "declaración de principios" de Comunistas de Castilla, na que aseguran que pretenden construír un proxecto de soberanía e socialismo para Castela.
O primeiro grande acto público de Comunistas de Castilla foi a celebración do 23 de abril (reivindicado coma "Día Nacional de Castela", e celebrado oficialmente como Día de Castela e León) de 2012 na localidade de Villalar de los Comuneros. Na carpa que rexentaban, podíanse ver bandeiras castelanistas comuneiras moradas, bandeiras republicás e bandeiras coa fouce e o martelo.
Segundo a páxina web da organización, Comunistas de Castela conta con presenza en Madrid, Palencia, Segovia e Valladolid.
Con (rocha)

Con é un termo utilizados na xeografía, en particular a galega, para describir formacións rochosas, especialmente na costa. Poden sobresaír da superficie da auga, ás veces só cando baixa o mar. Ao presentar características prominentes, poden representar un perigo para a navegación. Un escollo é un termo que actúa como sinónimo parcial. Definición
Con
Un con refírese a unha gran rocha ou conxunto de rochas (en plural, cons), xeralmente de granito, que sobresae da auga ou do terreo circundante. Adoitan ter nomes propios e ser puntos de referencia locais para a pesca ou outras actividades (véxase o artigo toponimia).
Os cons son comúns na costa galega e hai rochas similares noutras rexións con formacións graníticas. Poden estar totalmente emerxidos ou só parcialmente cubertos polo mar, dependendo da marea.
Escollo
Un escollo é un penedo a flor de auga que representa un obstáculo natural para a navegación marítima. Xeralmente, un escollo non presenta vexetación e ten unha superficie considerada demasiado pequena para ser habitada, o que o diferencia dun illote. Etimoloxías
Con
O termo "con" ten unha etimoloxía discutida. Segundo o dicionario de galego reintegracionista Estraviz deriva do latín conu, que se refire a unha elevación ou promontorio rochoso, da raíz grega konos (con forma de piña).
Ademais, podería estar relacionado coas raíces *krowdi-* ou *krowkā-*, o mesmo que croio (que perdeu o -r- na forma coio) ou cómaro que teñen que ver con outeiros, túmulos ou pedras diversas. Os cons adoitan ser de formas arredondadas, debido á acción erosiva do vento e do bater das ondas do mar. Outras raíces protoceltas como *kumbo- (e as relacionadas do galés *cwr ou o grego cymba) aparecen en termos relacionados con círculos ou curvas, como combar ou comboa.
Moitos topónimos galegos conteñen as raíces *ko-* ou *cor-* (e. g. Combarro, Corme, Corrubedo, Corcubión etc. ), que suxiren unha relación con elementos xeográficos e poderían ter unha orixe relacionada coas citadas raíces protoceltas que describen lugares prominentes. Outros topónimos son directamente cons (como Cons en Mourente) ou con de algo (Cons das Pozas en Ons, Con de Lourido en Burela etc. ).
Outro termo galego-portugués relacionado é cói, unha pedra no mar ou na costa que serve de refuxio para a navegación.
Escollo
O termo provén do latín scopulus. O termo significa "rochedo" ou "promontorio". En galego-portugués e castelán, o termo evoluíu a partir do italiano scoglio, que se refire a un obstáculo ou impedimento natural. Un escollo pode recibir o nome de stacks ou farallón baixo.
En lingua nórdica antiga o termo sker, que significa unha roca no mar, pasou ao inglés, formando skerry, a través da palabra en scots que se escribe skerrie ou skerry. Noutras linguas de Escandinavia e outras partes de Europa dise: sker en islandés e feroés, skær en danés, skär en sueco, skjær o skjer en noruegués, Schäre en alemán e kari en finés e estoniano. En gaélico escocés, aparece como sgeir, como en Sula Sgeir, en irlandés como sceir, e en manés como skeyr.
Conca de recepción

A conca de recepción é o espazo delimitado pola parte inicial dun torrente, de forma cónica, similar á que tería un embude cortado pola metade. Na conca de recepción o torrente apaña as súas augas durante as choivas. Ten fortes costas e pendentes, polo que poden producirse nela grandes esboroamentos de terra, avalanchas e aludes.
Conca fluvial

Unha conca fluvial, cunca fluvial ou bacía fluvial (ou hidrográficas) é unha porción de territorio drenada por un único sistema de carácter natural. Formación e características
Unha conca hidrográfica defínese polo río que fai e vén delimitada pola liña dos cumes que arrodean o espazo. Conforme se avanza polo curso do río cara a abaixo, a superficie da conca vai aumentando. En xeral acéptase que o divisor das augas subterráneas coincida co divisor das augas superficiais, se ben este feito non se verifica en todos os casos. A conca hidrográfica é a unidade xeralmente adoptada para estudos hidrolóxicos e, máis recentemente, a partir dos anos 70, para a planificación racional do uso dos recursos naturais.
As principais características dunha conca hidrográfica son: A curva cota (superficie): esta característica dá unha indicación do potencial hidroeléctrico da conca.
O coeficiente de forma: dá indicacións preliminares da onda de avenida que é capaz de xerar.
O coeficiente de ramificación: tamén da indicacións preliminares respecto o tipo de onda de avenida. Tipos de concas
Existen tres tipos de concas: Exorreicas: drenan as súas augas ao mar ou ao océano. Un exemplo é a conca do Amazonas, en Suramérica.
Endorreicas: desembocan en lagos, lagoas ou salares que non teñen comunicación ao mar. Por exemplo, a conca do río Desaguadero, en Bolivia.
Arreicas: as augas evapóranse ou fíltranse no terreo antes de encamiñarse nunha rede de drenaxe. Os arroios, regos e cañadóns da meseta central patagoa pertencen a este tipo, xa que non desaugan en ningún río ou outro corpo hidrográfico de importancia. Partes dunha conca
Conca alta
Corresponde á zona onde nace o río, o cal se despraza por unha gran pendente.
Ver Conca de recepción. Conca media
É a parte da conca na cal hai un equilibrio entre o material sólido que chega traído pola corrente e o material que sae. Visibelmente non hai erosión. Conca baixa
É a parte da conca na cal o material extraído da parte alta se deposita no que se chama cono de dexección.
Conca hidrográfica do Miño

A conca hidrográfica do Miño é a conca hidrográfica do río homónimo. Discorre polo noroeste da Península Ibérica e desemboca no océano Atlántico.
Ten unha superficie aproximada de 12. 486 km² que se estenden polas comunidades autónomas españolas de Galicia e Castela e León (provincias de León e Zamora) e polo norte de Portugal. A parte española está xestionada pola Confederación Hidrográfica do Miño-Sil, que xestiona tamén a conca transfronteiriza do río Limia.
Conca mineira

Denomínase cunca mineira ou conca mineira o filón extenso ou grupo de filóns explotados por diversas minas e que constitúen unha unidade xeolóxica e xeográfica. As concas mineiras estabelécense en relación con filóns onde hai unha grande abundancia de mineral valioso, e sobre todo cunha elevada concentración, o que permite a súa explotación económica.
Dan nome a tres comarcas españolas: Les Cuenques Mineres ou Les Cuenques, en Asturias;
Cuencas Mineras, en Teruel;
Cuenca Minera, en Huelva;
Concarneau

Concarneau (en bretón: Konk-Kerne), é un concello francés do departamento de Finistère (Penn ar Bed) na Bretaña. Esténdese por unha área de 41, 04 km², con 18. 630 habitantes, segundo os censos de 1999. O 1 de xullo do 2005, a poboación era de 19. 710 persoas. Lingua bretoa
No 2007, había un 1, 7% de alumnos que recibían unha educación primaria bilingüe. Cidades irmandadas
Bielefeld Mbour Penzance
Concatenación

En estilística, a concatenación é unha figura consistente en repetir continuadamente a anadiplose
En gramática xenerativa, a concatenación é un sinal (+) que indica que nunha regra de reescrita os elementos constituíntes están encadeados uns nos outros nunha orde fixada pola fórmula. Por exemplo, na regra SN → D + S
o sinal + indica que o sintagma nominal debe ser convertido polo determinante contatenado ao substantivo, núcleo do sintagma nominal.
Cando nunha regra de reescrita un constituínte facultativo está concatenado a un elemento constituínte obrigatorio, a concatenación dos dous elementos indícase pola simple xustaposición. Por exemplo, a regra Aux → Tpo (Perf) (M) (Perf)
indica que os constituintes Tempo, Perfecto, Modo e Perfecto están concatenados, sendo o constituínte Tempo o único obrigatorio.
Concatémero

Un concatémero (tamén escrito concatámero) é unha molécula de ADN longa continua que contén moitas copias da mesma secuencia de ADN unidas en serie. Estas moléculas poliméricas son xeralmente copias dun xenoma vírico unidas de modo que onde acaba unha empeza outra, e separadas por sitios cos (unha secuencia de nucleótidos para a unión de proteínas que aparece só unha vez en cada copia do xenoma). Os concatémeros son normalmente o resultado dunha replicación polo método do círculo rodante, e pode considerarse como o último estadio da infección dun fago en bacterias. Como exemplo, se os xenes no ADN do fago están dispostos como ABC, entón nun concatémero os xenes serían ABCABCABCABC. .. Despois o concatémero é dividido en fragmentos separados por ribozimas ou encimas.
Durante unha infección activa, algunhas especies de virus replican o seu material xenético por medio da formación de concatémeros. No caso do Herpesvirus humano 6, o seu xenoma completo cópiase unha e outra vez nunha soa molécula. Estes longos concatémeros son despois clivados entre as rexións pac-1 e pac-2 por ribozimas cando o xenoma é empaquetado nos virións individuais. No virus vaccinia os concatémeros clívanse por medio do encima A22R. No fago lambda os concatémeros tamén se cortan en xenomas individuais a medida que o ADN se empaqueta nas cabezas dos novos fagos.
Concavidade

En xeometría, a concavidade dunha curva ou dunha superficie é a parte que se asemella á zona interior dunha circunferencia ou dunha esfera, é dicir, que ten a súa parte afundida dirixida ao observador. É o concepto complementario ao de convexidade.
Non é correcto dicir cóncavo cara a arriba ou cóncavo cara a abaixo, pois isto designa unha dobre realidade inexistente, porén os valores numéricos son similares, posto que a calidade da convexidade depende do punto de vista do observador.
O termo é de aplicación en matemáticas, xeometría, xeografía, demografía, enxeñaría, óptica, arquitectura, etc. Figuras xeométricas cóncavas
Un polígono é cóncavo, se ao atravesalo unha recta pode cortalo en tres ou máis puntos. Posúe polo menos un ángulo interior cóncavo. Funcións alxebraicas cóncavas
Unha función é cóncava cando dados dous puntos calquera, o segmento que os une queda por baixo da curva. Presenta a súa concavidade cara a abaixo.
A concavidade, como característica do gráfico dunha función, refírese á condición xeométrica da rexión situada baixo unha curva.
Dise que unha función f(x) é cóncava cando a rexión baixo a curva é convexa, en caso que a función sexa dúas veces derivable, esta é cóncava se, e só se f"(x) < 0.
Unha función cóncava, tamén se chama cóncava cara a abaixo, mentres que unha función convexa é chamada cóncava cara a arriba.
Conceju Nacionaliegu Cántabru

O Conceju Nacionalegu Cántabru (en galego: Concello Nacionalista Cántabro) é un partido político de ideoloxía nacionalista e de esquerdas que xorde en Cantabria en 1995, como canalización de movementos con reivindicacións cantabristas que se desenvolveran en épocas anteriores. Historia e características
Defínese como unha organización de carácter socio-político nacionalista, que como tal busca a plena soberanía política do pobo co que se identifica, encamiñado sempre baixo os principios da esquerda. Tamén afirma o seu carácter ecoloxista e reclama o recoñecemento por parte das institucións dos gobernos español e cántabro da lingua cántabra e a toma de medidas que garanticen a súa protección, ensino e uso na vida cotiá do País.
Desde o ano da súa fundación, presentouse a tódolos comicios celebrados, tanto locais e autonómicos como estatais e europeos. Nas eleccións autonómicas de 2003 obtivo 1670 votos, sen acadar representación parlamentaria; nas eleccións municipais do mesmo ano as súas diferentes candidaturas sumaron 1100. Nas eleccións europeas de 2004 integrouse na coalición "Europa dos Pobos" (EdP), que obtivo un eurodeputado.
Concelleiro, concelleira

O concelleiro ou concelleira, ou edil, é cada unha das persoas membros do pleno dun concello, elixida democraticamente cada catro anos nas eleccións municipais, dentro das listas electorais de cada partido ou coalición política que se presenta ás eleccións. Funcións
Os candidatos escollidos para a corporación local son os concelleiros, a eles correspóndelle fiscalizar ao executivo local, aprobar as regulacións municiapais e os orzamentos. Os concelleiros poden formar parte do grupo de goberno municipal, se sosteñen ao alcade, ou poden formar parte do grupo ou grupos da oposición, se non apoian ao alcalde. En España, os concelleiros deben escoller entre eles ao alcalde no primeiro pleno logo das eleccións locais e poden cesalo mediante unha moción de censura. Noutros estados, a elección dos alcaldes é feita directamente pola cidadanía, polo que a tarefa dos concelleiros pasa por controlar a acción deste. Os concelleiros que forman parte do grupo de goberno poden ter unha ou máis materias dedicadas (facenda, seguridade cidadá, deporte, turismo. .. ) segundo a concellería que se lles atribúa. No caso español, estas a delegación de competencias están reguladas pola Lei 7/1985, de 2 de abril, reguladora das Bases do Réxime Local, así como a 39/2015, do Procedemento Administrativo Común das Administracións Públicas e a 40/2015, de 2 de ocutubro, do réxime Xurídico do Sector Público. Especialmente, en Galicia, tamén se aplica a Lei 5/1997, do 22 de xullo, de Administración local de Galicia.
O cargo de concelleiro pode ser remunerado, o que acostuma ocorrer nos municipios grandes. Os concelleiros do grupo de goberno poden formar parte da comisión de goberno do municipio.
O número de concelleiros de cada municipio varía segundo a súa poboación de dereito, é dicir, a censada no padrón municipal. O seu estatuto e a súa función están regulados por disposicións de dereito político e dereito administrativo. No caso de pasamento ou renuncia dun concelleiro, en España, ocupa o cargo o seguinte membro da candidatura por orde de colocación da lista electoral presentada.
Concello da Coruña

O Concello da Coruña é o órgano de goberno e administración local do concello da Coruña, na provincia homónima. O concello existe polo desde o século XIII.
Está presidido polo alcalde ou alcaldesa da Coruña que, desde 1979, é elixido democraticamente. Actualmente ocupa o cargo Inés Rey, do PSG-PSOE, que tomou posesión en 2019, sucedendo a Xulio Ferreiro da Marea Atlántica. Casa consistorial
O concello tivo a súa sede en varios lugares da Cidade Vella, como a Casa Cornide ou o antigo colexio e convento de Santo Agostiño, sendo este último a sede dende 1837 ata 1918. En setembro de 1918 inaugurouse a nova sede, o Palacio de María Pita, edificio de estilo modernista situado na praza de María Pita, obra do arquitecto municipal Pedro Mariño.
Concello de Acolman

Acolman é un concello que se atopa ao leste do Estado de México, en México. Limita ao norte con Tecámac e Teotihuacán, ao sur con Atenco, Tezoyuca, Chiautla e Tepetlaoxtoc, ao leste con Teotihuacán e Tepetlaoxtoc e ao oeste con Tecámac e Ecatepec. Abrangue unha superficie de 83, 95 km² e a súa poboación era de 136558 habitantes no ano de 2010. A cabeceira municipal é Acolman de Nezahualcóyotl. Topónimo
Acolman identifícase co nome na lingua náhuatl de Ahcolman. Política e goberno
O concello está formado por unha xunta. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Concello de Aculco

Aculco é un concello do norte no Estado de México, en México. Limita ao norte co estado de Querétaro e o concello de Polotitlán, ao sur con Acambay e Timilpan, ao leste con Jilotepec e ao oeste co estado de Querétaro. Abrangue unha superficie de 453, 26 km², e a súa poboación era de 44823 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Aculco de Espinoza.
Concello de Aguascalientes

Aguascalientes é un concello do Estado de Aguascalientes, en México. Limita ao norte con San José de Gracia, ao sur con Estado de Jalisco e Chimalhuacán, ao leste con Charo e ao oeste con El Llano. Abrangue unha superficie de 83, 80 km², e a súa poboación era de 56243 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Aguascalientes.
Concello de Almoloya de Alquisiras

Almoloya de Alquisiras é un concello do Estado de México, en México. Limita ao norte con Coatepec Harinas e Texcaltitlán, ao oeste con Texcaltitlán e Sultepec, ao leste con Coatepec Harinas e Zacualpan e ao sur con Zacualpan e Sultepec. Abrangue unha superficie de 182, 65 km² e a súa poboación era de 14856 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Almoloya de Alquisiras.
Concello de Almoloya de Juárez

Almoloya de Juárez é un concello do centro do Estado de México, en México. Limita ao norte con San Felipe del Progreso e Ixtlahuaca, ao sur con Zinacantepec, ao leste con Toluca e Temoaya e ao oeste con Villa Victoria e Amanalco. Abrangue unha superficie de 485, 21 km² e a súa poboación era de 147653 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Almoloya de Juárez.
Concello de Almoloya del Río

Almoloya del Río é un concello do Estado de México, en México. Limita ao norte con Atizapán e Tianguistenco, ao sur con Texcalyacac e Tianguistenco, ao leste con Tianguistenco e Xalatlaco e ao oeste con San Antonio la Isla. Abrangue unha superficie de 16, 53 km² e a súa poboación era de 10886 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Almoloya del Río.
Concello de Amanalco

Amanalco é un concello do Estado de México, en México. Limita ao norte con Villa Victoria e Villa de Allende, ao sur con Valle de Bravo e Temascaltepec, ao leste con Almoloya de Juárez e Zinacantepec e ao oeste con Donato Guerra e Valle de Bravo. Abrangue unha superficie de 222, 27 km² e a súa poboación era de 22864 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Amanalco de Becerra.
Concello de Amatepec

Amatepec é un concello do sueste do Estado de México, en México, limita ao norte co Tejupilco, ao sur co Tlatlaya, a leste co Sultepec e ao oeste co o estado de Guerrero. Abrangue unha superficie de 638, 55 km² e a súa poboación era de 26334 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é a vila de Amatepec.
Concello de Amecameca

Amecameca é un concello do Estado de México, en México. Limita ao norte con Tlalmanalco, ao leste co estado de Puebla, ao sur con Atlautla e Ozumba e ao oeste con Ayapango e Juchitepec. A súa cabeceira municipal é Amecameca de Juárez. Abrangue unha superficie de 18948 km² e a súa poboación era de 48421 habitantes no ano 2010.
Concello de Atenco

Atenco é un concello do Estado de México, en México. Limita ao norte con Acolman e Tezoyuca, ao sur con Nezahualcóyotl e Chimalhuacán, ao leste con Texcoco, Chiautla e Chiconcuac e ao oeste con Ecatepec e Nezahualcóyotl. Abrangue unha superficie de 83, 80 km², e a súa poboación era de 56243 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San Salvador Atenco.
Concello de Atizapán

Atizapán é un concello que se atopa en el Val de Toluca do Estado de México, en México. Limita ao norte con Tianguistenco e Calimaya, ao sur con San Antonio la Isla e Almoloya del Río, ao leste con Tianguistenco e ao oeste con San Antonio la Isla. Abrangue unha superficie de 6, 92 km² e a súa poboación era de 10299 habitantes no ano de 2010. A cabeceira municipal é Santa Cruz Atizapán.
Concello de Atizapán de Zaragoza

Atizapán de Zaragoza é un concello que se atopa ao noroeste do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Naucalpan de Juárez, Nicolás Romero, Cuautitlán Izcalli e Jilotzingo. A súa área é de 91. 07 km² e a súa poboación no ano 2010 era de 489937 habitantes. A cabeceira municipal é Ciudad López Mateos. Topónimo
Atizapán identifícase co nome na lingua náhuatl de Atizapan (cfr. náhuatl actual atl (auga), tizatl (arxila branca) e o sufixo de lugar -pan). O seu actual nome provén do náhuatl que significa "lugar sobre as augas de arxila branca". Personaxes
Adolfo López Mateos, expresidente dos Estados Unidos Mexicanos, nado en Atizapán de Zaragoza.
Concello de Atlautla

Atlautla é un concello que se atopa ao leste do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Tepetlixpa, Ozumba, Amecameca e Ecatzingo. Abrangue unha área de 162, 06 km² e a súa poboación era de 27663 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Atlautla de Victoria. Topónimo
Atlautla provén do náhuatl atlauhtli (barranca) e o sufixo de abundancia -tla. O seu nome significa "lugar onde abondan as barrancas".
Concello de Axapusco

Axapuxco é un concello do oriente do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Otumba, Temascalapa, Nopaltepec e con San Martín de las Pirámides. A súa área é de 230, 94 km², e a súa poboación era de 25559 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Axapusco.
Concello de Ayapango

Ayapango é un concello do Val de México no Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Tlalmanalco, Amecameca, Tepetlixpa, Ozumba e Tenango del Aire. A súa área é de 36, 41 km², e a súa poboación era de 8864 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Ayapango de Gabriel Ramos Millán.
Concello de Bargłów Kościelny

O concello de Bargłów Kościelny é un concello (gmina) rural do condado de Augustów, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 14 km ao suroeste de Augustów.
O concello ten unha superficie de 187, 57 km2, e unha poboación total de 5. 783 habitantes (2006).
Concello de Benito Juárez, Quintana Roo

Benito Juárez é un concello do Estado de Quintana Roo, en México. Limita ao norte con Isla Mujeres, ao sur con Puerto Morelos, ao leste con o Mar Caribe e ao oeste con Lázaro Cárdenas e Puerto Morelos. Abrangue unha superficie de 83, 80 km², e a súa poboación era de 56243 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Cancún.
Concello de Blachownia

O concello de Blachownia é un concello (gmina) rural-urbano do condado de Częstochowa, en Polonia. O seu centro administrativo é a vila de Blachownia.
O concello ten unha superficie de 67, 21 km2, e unha poboación total de 13. 329 habitantes (2006).
Concello de Calimaya

Calimaya é un concello do Val de Toluca no Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Toluca, Metepec, San Antonio la Isla, Rayón, Chapultepec, Mexicaltzingo, Atizapán e co Tenango del Valle. A súa área é de 101. 19 km², e a súa poboación é de 47, 033 habitantes. A cabeceira municipal é Calimaya de Díaz.
Concello de Chalco

Chalco é un municipio do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Ixtapaluca, Valle de Chalco Solidaridad e Temamatla. A súa área é de 234. 72 km², e a súa poboación era de 310, 130 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Chalco de Díaz Covarrubias.
Concello de Chapa de Mota

Chapa de Mota é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Jilotepec, Villa del Carbón, Timilpan e Morelos. A súa área é de 292. 32 km², e a súa poboación era de 27, 551 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Chapa de Mota.
Concello de Chiconcuac

Chiconcuac é un concello do norte do Estado de México, no México. Limita coa municipalidade mexicana de Tezoyuca, Atenco e co Texcoco. A súa área é de 6. 82 km², e a súa poboación era de 22, 819 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Chiconcuac.
Concello de Choroszcz

O concello de Choroszcz é un concello (gmina) urbano-rural do condado de Białystok, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 13 km ao oeste de Białystok.
O concello ten unha superficie de 165, 5 km2, e unha poboación total de 14. 127 habitantes (2011).
Concello de Coacalco de Berriozábal

Coacalco de Berriozábal é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Tultitlán, Ecatepec de Morelos e a Cidade de México. A súa área é de 35, 10 km², e a súa poboación era de 278064 habitantes no ano 2010. Topónimo
Coacalco identifícase co nome na lingua náhuatl de Coacalco (cfr. nahuatl Coatl, (serpe), calli (casa), e o sufixo de lugar -co) e que significa 'lugar da casa da serpe'. Política e goberno
A cabeceira municipal é a poboación de San Francisco Coacalco, lugar onde goberna a autoridade máis importante da municipalidade.
Concello de Cocotitlán

Cocotitlán é un municipio situado no Estado de México. A súa área é de 14. 86 quilómetros cadrados, e a súa poboación é de 12. 142 habitantes, e ten 11 aldeas.
Concello de Comondú

Comondú é un concello do estado de Baixa California Sur. Limita coa municipalidade mexicana de La Paz, Mulegé, Loreto e co océano Pacífico. A súa área é de 18. 354, 8 km², e a súa poboación era de 70. 816 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Ciudad Constitución. Demografía
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais poboacións cos seus habitantes no ano 2010.
Concello de Cuautitlán

Cuautitlán é un concello do centro do Estado de México, en México. Limita ao norte con Teoloyucan e Zumpango, ao sur con Tultitlán, ao leste con Tultepec, Nextlalpan, Melchor Ocampo e ao oeste con Tepotzotlán e Cuautitlán Izcalli. Abrangue unha superficie de 42, 50 km² e a súa poboación era de 140059 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Cuautitlán de Romero Rubio. Galería de imaxes
Concello de Cuautitlán Izcalli

Cuautitlán Izacalli é un concello do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Tepotzotlán, Cuautitlán, Atizapán de Zaragoza, Tlalnepantla de Baz, Nicolás Romero e co Teoloyucan. A súa área é de 109. 54 km², e a súa poboación era de 511, 675 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Cuautitlán Izcalli.
Concello de Durango

Durango é un municipio do Estado de Durango, en México. A súa área é de 9306. 432 km², e a súa poboación é de 582267 habitantes en 2010. A cabeceira municipal é Victoria de Durango.
Concello de Ensenada

Ensenada é un concello do estado de Baixa California, o concello é un dos fronterizos de México. Limita coas municipalidades mexicanas de Playas de Rosarito, Concello de Tijuana, Concello de Tecate, Concello de San Quintín, Concello de Mexicali e co San Felipe. A súa área é de 53. 139 km², e a súa poboación era de 443. 807 habitantes en 2020. A cabeceira municipal ou a capital do concello é a cidade de Ensenada. Demografía
Localidades do concello
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais urbanas e rurais. Política e goberno
A Xunta de Ensenada está formada por un presidente municipal ou alcalde, un síndico, un tesoureiro, un secretario da xunta e rexidores das delegacións. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Alcaldes
Concello de La Paz, Baixa California Sur

La Paz é un concello do Estado de Baixa California Sur, en México. Limita ao norte con Loreto e Comondú0, ao sur con Los Cabos, ao leste con Mar de Cortés e ao oeste con Océano Pacífico. Abrangue unha superficie de 83, 80 km², e a súa poboación era de 56243 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é La Paz.
Concello de Lipsk

O concello de Lipsk é un concello (gmina) urbano-rural do condado de Augustów, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 32 km ao sueste de Augustów.
O concello ten unha superficie de 184, 42 km2, e unha poboación total de 5. 660 habitantes (2006).
Concello de Loreto, Baixa California Sur

Loreto é un concello do Estado de Baixa California Sur, en México. Limita ao norte con Mulegé, ao sur con La Paz, ao leste con o Mar de Cortés e ao oeste con Comondú. Abrangue unha superficie de 83, 80 km², e a súa poboación era de 56243 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal ou capital do concello é Loreto.
Concello de Los Cabos

Los Cabos é un municipio do estado de Baixa California Sur. Limita coa municipalidade mexicana de La Paz e co océano Pacífico. A súa área é de 3451 km², e a súa poboación era de 238487 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é San José del Cabo. Demografía
[Cómpre referencia]
Concello de Luvianos

Luvianos é un concello do Estado de México, en México. Limita ao norte con Otzoloapan, Zacazonapan e o estado de Michoacán, ao sur con Tejupilco e co estado de Michoacán, ao leste con Tejupilco e ao oeste con Michoacán. A súa área é de 703 km² e a súa poboación era de 27781 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Villa Luvianos.
Concello de Lysekil

Lysekil é un concello de Suecia, situada no Condado de Västra Götaland. Conta con 210 km² e 14. 798 habitantes, a metade deles vive na capital, Lysekil.
O municipio actual formouse en 1971 cando a cidade de Lysekil, instituída en 1903, se uniu con Stångenäs e a illa de Skaftö.
Concello de Melchor Ocampo, México

Melchor Ocampo é un concello do norte do Estado de México, no México. Limita coas municipalidades mexicanas de Zumpango, Teoloyucan, Cuautitlán, Tultepec e co Nextlalpan. A súa área é de 17, 78 km², e a súa poboación era de 50. 240 habitantes. A cabeceira municipal é Melchor Ocampo. Galería de imaxes
Concello de Mexicali

Mexicali é un concello do estado de Baixa California, o concello é un dos máis grandes de México. Limita coas municipalidades mexicanas de Tecate, Ensenada, co golfo de California e co estado de Sonora. A súa área é de 14. 541, 4 km², e a súa poboación era de 936. 826 habitantes en 2010. A cabeceira municipal é Mexicali. Demografía
Localidades do concello
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais urbanas e rurais. Política e goberno
A Xunta de Mexicali está formada por un presidente municipal ou alcalde, un síndico, un tesoureiro, un secretario da xunta e rexidores das delegacións. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.
Alcaldes
Concello de Michałowo

O concello de Michałowo é un concello (gmina) urbano-rural do condado de Białystok, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 31 km ao leste de Białystok.
O concello ten unha superficie de 409, 19 km2, e unha poboación total de 7. 263 habitantes (2006).
Concello de Morelos, México

Morelos é un concello do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Chapa de Mota, Timilpan, Jocotitlán, Atlacomulco, Jiquipilco e Villa del Carbón. A súa área é de 236, 32 km², e a súa poboación era de 28. 426 habitantes no ano 2010. Historia
Os datos dispoñibles sobre os primeiros poboadores deste concello foron os otomís. Dedicáronse ao cultivo do millo, á caza e á pesca así como á recollida de froitos.
Concello de Mulegé

Mulegé é un concello do Estado de Baixa California Sur, en México. Limita ao norte con Estado de Baixa California, ao sur con Comondú e Loreto, ao leste con Mar de Cortés e ao oeste con Océano Pacífico. Abrangue unha superficie de 83, 80 km², e a súa poboación era de 56243 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal ou capital do concello é Santa Rosalía.
Concello de Nezahualcóyotl

Nezahualcóyotl é un concello do oriente do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Chimalhuacán, Ecatepec de Morelos e con La Paz. A súa área é de 63. 74 km², e a súa poboación era de 1. 039. 867 habitantes no ano 2015. A cabeceira municipal é Cidade Nezahualcóyotl. O municipio foi creado en 1963 con terreos que pertencían ós municipio de Texcoco e Chimalhuacán, ocupando superficie das augas do antigo lago de Texcoco. É un dos concellos con maior densidade de poboación do seu país e do propio estado ó que pertence. Considerada unha cidade dormitorio polo seu carácter maioritariamente residencial, nas últimas décadas repuntou na súa capacidade económica, produción de empregos e de impacto socioeconómico nos municipios adxacentes. Toponimia, glifo emblema e xentilicio
Nezahualcóyotl foi o nome dun tlatoani de Texcoco. e quere dicir «coiote que xaxúa», do náhuatl nezāhual —xaxún— coyōtl —coiote—.
Oficialmente o municipio non conta cun emblema, porén, distintas administracións municipais a través dos anos basearon os seus deseños no pictograma co que era representado Nezahualcóyotl nos códices Ixtlilxóchitl, Durán e Xólotl: a cabeza dun coiote do cal pendura un pectoral real. O xentilicio é nezahualcoyotlense.
Concello de Nicolás Romero

Nicolás Romero é un concello do norte do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Atizapán de Zaragoza, Tepotzotlán, Jiquipilco, Temoaya, Isidro Fabela, Cuautitlán Izcalli e con Villa del Carbón. A súa área é de 235. 65 km², e a súa poboación era de 410. 118 habitantes no ano 2015. A cabeceira municipal é Villa Nicolás Romero.
Concello de Nowinka

O concello de Nowinka (en polaco: gmina nowinka) é un concello (gmina) rural do condado de Augustów, en Polonia. O seu centro administrativo é a localidade homónima, a aproximadamente 10 km ao norte de Augustów.
O concello ten unha superficie de 203, 84 km2, e unha poboación total de 2. 790 habitantes (2006).
Concello de Ocuilan

Ocuilan é un concello do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades mexicanas de Joquicingo, Xalatlaco, Tianguistenco e Malinalco. A súa área é de 314, 53 km², e a súa poboación era de 31803 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Ocuilan de Arteaga.
Concello de Otumba

Otumba é un concello do Estado de México, en México. Limita coas municipalidades de Axapusco, San Martín de las Pirámides, Tepetlaoxtoc e cos estados de Tlaxcala e Hidalgo. A súa área é de 195, 56 km², e a súa poboación era de 34. 232 habitantes no ano 2010.
Concello de Ourense

O Concello de Ourense encárgase de gobernar a cidade e o municipio de Ourense, capital da provincia galega homónima. Está presidido polo alcalde ou alcaldesa, elixido democraticamente por sufraxio universal dende 1979. Tras as Eleccións municipais de España de 2023, os partidos Democracia Ourensana, PP, PSOE e BNG obtiveron representación parlamentaria. De acordo cos resultados, a corporación quedou distribuída da seguinte forma: DO: 10
PP: 7
PSOE: 6
BNG: 4
Concello de Papalotla, México

Papalotla é un concello do nordeste do Estado de México, no México. Atopa coas municipalidades mexicanas de Texcoco, Chiautla e co Tepetlaoxtoc. A súa área é de 3. 2 km² é o concello máis pequeno do estado, e a súa poboación era de 4, 147 habitantes no ano 2010. A cabeceira municipal é Papalotla, o territorio do concello ocupa toda a cabeceira, non ten outras poboacións suxetas ao goberno municipal.
Concello de Playas de Rosarito

Playas de Rosarito é un concello do estado de Baixa California, en México. Limita coas municipalidades baixacalifornianas de Tijuana e Ensenada e coas augas do océano Pacífico. A súa área é de 500, 6 km², e a súa poboación era de 90. 668 habitantes (2010). A cabeceira municipal é Rosarito. Demografía
O concello ten moitas localidades e na seguinte táboa amósanse as principais parroquias. Política e goberno
A Xunta de Playas de Rosarito está formada por un presidente municipal ou alcalde, un síndico, un tesoureiro, un secretario da xunta e rexidores das delegacións. A elección é por representación democrática que encabezan os partidos políticos para un período de tres anos de goberno.