Interahamwe

Os Interahamwe son unha organización paramilitar hutu activa na República Democrática do Congo e Uganda. Formouse arredor do 1990 como a ala xuvenil do Movemento Nacional Republicano para a Democracia e o Desenvolvemento (MRND, segundo o seu nome en francés), o por entón partido gobernante de Ruanda, e contou co respaldo do goberno do Poder Hutu. Os Interahamwe, dirixidos por Robert Kajuga, foron os principais responsables do xenocidio ruandés, durante o cal se calcula que foron asasinados entre 500. 000 e 1. 000. 000 de tutsis, twa, hutus moderados entre abril e xullo de 1994, e o termo "Interahamwe" ampliouse para referirse a calquera banda civil que matara a tutsis.
Os Interahamwe foron expulsados de Ruanda despois da vitoria da Fronte Patriótica Ruandesa (FPR), liderada polos tutsis, na guerra civil ruandesa en xullo de 1994, e son considerados unha organización terrorista por moitos gobernos africanos e occidentais. Os Interahamwe e grupos escindidos das Forzas Democráticas para a Liberación de Ruanda (FDLR) seguen librando unha insurxencia contra Ruanda dende os países veciños, onde tamén participan en conflitos locais e terrorismo. Etimoloxía
O nome Interahamwe pode traducirse como "os que traballan xuntos" ou, máis ou menos, como "os que loitan xuntos" en kiñaruanda. Traballar utilizábase como argot nas emisións radiofónicas racistas durante o xenocidio: "traballar" significaba utilizar machetes para matar. O nome Interahamwe pode analizarse da seguinte maneira: intera deriva do verbo gutera, que significa "traballar"; hamwe significa "xuntos". Organización e historia
Robert Kajuga, un medio tutsi (algo inhabitual para este grupo), era o presidente da Interahamwe. O vicepresidente da Interahamwe era Georges Rutaganda. A Interahamwe formouse a partir de grupos de mozos do partido MRND. Levaron a cabo o xenocidio ruandés contra os tutsis no 1994. A emisora de radio RTLM era popular entre os Interahamwe polo seu programa claramente pro-hutu, entre outras cousas. Dende outubro de 1993 ata finais de 1994, utilizouse como medio para que os extremistas lanzaran propaganda etnocéntrica e xenófoba dirixida aos tutsis, aos hutus moderados e aos belgas. Xeralmente fomentaba os actos de xenocidio en curso, promovendo o medo entre os hutus de que os tutsis masacraríanos, e transmitindo as posicións dos tutsis que se agochaban ou tentaban fuxir.
Tras a invasión da capital ruandesa, Kigali, por parte da Fronte Patriótica Ruandesa (FPR), moitos civís ruandeses e membros das Interahamwe fuxiron cara aos países veciños, sobre todo ao que entón era Zaire, agora a República Democrática do Congo, e a Tanzania. O Sudán acolleu aos antigos Interahamwe en Juba e, en marzo de 1998, o coronel Tharcisse Renzaho, antigo prefecto de Kigali, e o coronel Ntiwiragabo, antigo comandante da Garda Presidencial ruandesa, chegaron a Juba dende Nairobi para organizalos. Foi case imposible levar aos Interahamwe ante a xustiza porque non levaban uniforme nin tiñan un grupo de seguidores claramente organizado. Eran veciños, amigos e compañeiros de traballo dos tutsis. Ao longo da guerra, os membros das Interahamwe trasladáronse aos campos de refuxiados e desprazados internos. Alí as vítimas mesturábanse co inimigo, o que dificultaba o axuizamento dos membros das Interahamwe.
Durante a guerra, millóns de refuxiados hutus ruandeses fuxiron a Zaire (actual República Democrática do Congo), xunto con moitos membros da Interahamwe, a Garda Presidencial e as Forzas Gobernamentais Ruandesas (RGF). Tras o recrutamento dun número significativo de hutus congoleses, a organización adoptou o nome de Armée de Liberation de Rwanda. Co réxime de Kagame aínda no poder, os seus membros seguen participando en incursións fronteirizas dende os campos de refuxiados. Despois do xenocidio ruandés
En 1999, os Interahamwe atacaron e secuestraron a un grupo de 14 turistas no Parque Nacional de Bwindi, Uganda. Oito dos turistas foron asasinados. A historia foi cuberta nun documental de National Geographic. Prosecución xudicial
Os líderes dos Interahamwe foron procesados principalmente a través do Tribunal Penal Internacional para Ruanda en Arusha, Tanzania. O tribunal condenou polo menos a 41 persoas, xeralmente con penas de cadea perpetua, incluídos o ex primeiro ministro interino Jean Kambanda e Georges Rutaganda. Capturouse e procesouse a fuxitivos noutros países, como Jean-Marie Vianney Mudahinyuka (alias "Zuzu"), un líder das Interahamwe que se atopou agochado en Chicago, Illinois, en xaneiro de 2011.