Anni Albers

Annieliese Fleischmann, nada en Berlín o 12 de xuño de 1899 e finada en Orange, Connecticut, o 9 de maio de 1994, foi unha deseñadora, tecedora, pintora e deseñadora de téxtiles alemá, profesora da Escola de Bauhaus, coñecida como Anni Albers. Primeiros anos
Naceu en Berlín nunha familia acomodada de orixe xudía convertida ao protestantismo. A súa nai, Toni Fleischmann-Ullstein, procedía dunha coñecida familia de editores xudeus alemáns, os Ullstein, e o seu pai, Siegfried Fleischmann, era un importante fabricante de mobles.
Durante os seus días escolares, Anni recibiu clases particulares de arte. No libro Ullsteinroman ("A novela dos Ullstein") Sten Nadolny di que Anni era o máis perigoso para a familia Fleischmann, no sentido do máis revolucionario, que tamén era o máis fermoso e quería ser unha artista bohemia.
Cando tiña 17 anos ingresou no estudo de pintura e arquitectura de Martin Brandenburgen en Berlín, onde a pesar de ser desanimada por Oskar Kokoschka, licenciouse en educación artística. Máis tarde tentou ingresar na Escola de Belas Artes de Dresden, pero fracasou e en 1919 marchou e matriculouse na Escola Téxtil da Escola de Arte de Hamburgo. Carreira profesional
Na Bauhaus
En 1922 ingresou na escola Bauhaus de Weimar como estudante, onde tomou o curso preliminar con Georg Muche e Johannes Itten. As mulleres non podían acceder a algunhas disciplinas, polo que Anni non puido entrar no taller de vidro no segundo ano e tivo que optar polo taller de teceduría dirixido por Gunta Stölzl. O deseño téxtil Bauhaus centrouse máis no campo da práctica profesional durante esta década e cando completou os seus estudos no curso 1929/30, Annie xa demostrara sobradamente a súa competencia nesta área. Por exemplo, creou un exitoso tecido insonorizado, reflectante e lavable (feito principalmente de algodón e celofán) especificamente para un auditorio de música.
En 1925 casou co artista e pedagogo Josef Albers, que ese mesmo ano, co cambio de sede a Dessau, foi nomeado director dos cursos de iniciación do centro e de quen tomou o apelido de casada. Anni desenvolveu tecidos innovadores que combinaban propiedades de reflexión da luz, absorción de son e durabilidade; publicáronse varios dos seus deseños e encargáronselle varios tapices. Durante un tempo foi alumna de Paul Klee e logo da marcha de Gropius da Bauhaus, a parella Albers mudouse aos aloxamentos do profesorado xunto a Klee e Wassily Kandinsky.
En 1931 foi nomeada directora da área e fábrica de tecidos da escola, como substituta de Gunta Stölzl, e foi unha das profesoras da sede central de Dessau e das poucas mulleres encargadas dun taller na Bauhaus.
Nos Estados Unidos
Despois de que Hitler chegase ao poder en 1933 e do peche da Bauhaus baixo a presión do partido nazi, Anni e o seu marido exiliáronse nos Estados Unidos invitados por Philip Johnson a ensinar en Carolina do Norte durante dez anos (de 1939 a 1949). Durante estes anos Anni participou en exposicións e escribiu artigos sobre deseño. En 1949 converteuse na primeira deseñadora en realizar unha exposición monográfica no MOMA (Nova York).
A partir de 1936 viaxou numerosas veces a México e América do Sur, case sempre co seu marido, onde estudou e recolleu materiais e técnicas de traballo, especialmente a arte precolombiana, que tivo unha grande influencia no seu traballo e deseños.
Despois de deixar a docencia, en 1949 a parella mudouse a Connecticut e Anni traballou por libre, dedicándose aos seus propios deseños de fabricación e téxtiles, aínda que tamén o faría en determinados momentos para varias firmas como Florence Knoll, e outras. Durante a década de 1950 traballou en deseños téxtiles producidos en serie, creando a maioría dos seus tecidos pictóricos e publicou artigos e unha colección cos seus escritos.
En 1963 no Taller de Litografía do Tamarind Institute dos Ánxeles foi invitada a experimentar coas técnicas de impresión, interesándose pola litografía e a serigrafía. Exposicións (selección curta)
1949. Museo de Arte Moderna de Nova York.
2017. Anni Albersː Toca a vista. Museo Guggenheim de Bilbao (España) Recoñecementos
1961. O Instituto Americano de Arquitectos (AIA) concedeulle a Medalla de Ouro polo seu traballo de artesanía.