Jean Eustache

Jean Eustache, nado en Pessac o 30 de novembro de 1938 e finado en París o 5 de novembro de 1981, foi un director e montador francés. Durante a súa breve carreira completou numerosas curtametraxes, ademais dalgunhas longametraxes, a primeira delas, La Maman et la putain, considerada unha obra clave do cinema francés post-Nouvelle Vague. Traxectoria
Eustache naceu nunha familia obreira. Existe relativamente pouca información sobre a súa vida antes do momento en que se converteu en membro de Cahiers du cinéma a finais da década de 1950, aínda que se sabe que foi en gran parte autodidacta e traballou no servizo ferroviario antes de converterse en cineasta. A información suxire que o misterio que rodeaba a súa mocidade foi intencionado, con fontes que afirman que "durante a súa vida, Eustache publicou pouca información sobre os seus primeiros anos, o que indica que non sentía nostalxia por unha infancia infeliz".
Aínda que non era membro da Nouvelle Vague, Eustache mantivo vínculos con ela, aparecendo como actor en Week End de Jean-Luc Godard e editando Une aventure de Billy le Kid de Luc Moullet, protagonizado por Jean-Pierre Léaud.
Despois de converterse en cineasta, Eustache mantivo estreitos lazos cos seus amigos e familiares en Pessac. En 1981, quedou parcialmente inmobilizado nun accidente de tráfico. Suicidouse cun disparo no seu apartamento de París, aos 42 anos.
Eustache tivo un fillo, Boris Eustache (nado en 1960), que traballou na segunda longametraxe do seu pai e aparece como actor na curtametraxe de Eustache Les Photos d'Alix. Obra
Eustache foi citado dicindo: Ademais das súas curtas e longametraxes de ficción, Eustache realizou numerosos documentais, incluíndo varios rodados na súa cidade natal de Pessac, e unha entrevista coa súa avoa.
Eustache dirixiu dúas longametraxes narrativas. La Maman et la putain, a primeira, é unha reflexión de 217 minutos sobre o amor, as relacións, os homes e as mulleres. A trama romántica central da película céntrase en Alexandre (Jean-Pierre Léaud), a súa moza Marie (Bernadette Lafont) e a enfermeira que coñece e da que se namora, Veronika (Françoise Lebrun). Escribindo para Time Out New York en 1999, o crítico Andrew Johnston describiu a súa experiencia ao ver o filme: A segunda longametraxe de Eustache, Mes Petites amoureuses (1974), foi intencionadamente diferente do seu debut. Rodado en cor polo director de fotografía Néstor Almendros (a diferenza do granulado en branco e negro do seu primeiro filme), tamén presenta significativamente menos diálogos e céntrase en personaxes adolescentes nun ambiente rural. O filme participou no 9. º Festival Internacional de Cinema de Moscova.
Eustache apareceu como actor en Der amerikanische Freund (1977).
Remakes
Eustache realizou dous filmes sobre un desfile relixioso en Pessac, ambos os dous titulados La Rosière de Pessac, en 1968 e 1979, e volveu facer dúas veces a súa curta Une sale histoire. Respecto da tendencia a reexaminar a súa obra por Eustache, o crítico de cine estadounidense Jonathan Rosenbaum escribiu: Filmografía
Director
1963: La Soirée, inacabado
1964: Les Mauvaises Fréquentations, 42 minutos (filme en 16 mm)
1966: Le père Noël a les yeux bleus, 47 minutos
1968: La Rosière de Pessac, 65 minutos
1969: Dos filmes de 26 minutos cada un, realizados para a televisión:
Sur Le Dernier des hommes de Murnau
À propos de La Petite Marchande d'allumettes de Jean Renoir
1970: Le Cochon, 65 minutos, codirixido con Jean-Michel Barjol
1971: Numéro zéro, 110 minutos
1973: La Maman et la putain, 220 minutos
1974: Mes Petites amoureuses, 120 minutos
1977: Une sale histoire, sección de documentos de 22 minutos e sección de ficción de 28 minutos
1979: La Rosière de Pessac 79, 67 minutos
1980: Le Jardin des délices de Jérôme Bosch, 34 minutos
1980: Offre d'emploi, 18 minutos
1980: Les Photos d'Alix, 18 minutos, con Alix Cléo Roubaud e Boris Eustache
Montador
Dedans Paris de Philippe Théaudière
Les Taches de Raymonde Baaudry-Delahaye
1964: secuencia de flamenco en Octobre à Madrid de Marcel Hanoun
1966: L'Accompagnement de Jean-André Fieschi
1966: Jean Renoir, le Patron de Jacques Rivette (televisión)
1968: Les Idoles de Marc'O
1971: Une aventure de Billy le Kid de Luc Moullet
Actor
1962: Les Roses de la vie de Paul Vecchiali
1966: L'Accompagnement de Jean-André Fieschi
1966: L'Authentique Procès de Carl-Emmanuel Jung de Marcel Hanoun
1966: Les Cœurs verts de Édouard Luntz
1967: Week-end de Jean-Luc Godard
1973: Céline et Julie vont en bateau de Jacques Rivette
1975: Vincent mit l'âne dans un pré (et s'en vint dans l'autre) de Pierre Zucca
1977: Der amerikanische Freund de Wim Wenders
1978: La Tortue sur le dos de Luc Béraud