proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Neper

O neper ou neperio (Np) é unha unidade de medida relativa que se utiliza frecuentemente no campo das telecomunicacións, para expresar relacións entre voltaxes ou intensidades. O seu nome procede de John Napier, o inventor dos logaritmos.
Aínda que non é unha unidade de medida do Sistema Internacional, o seu uso é amplamente aceptado en moitos países, para os mesmos fins que o decibel.
A diferenza fundamental entre ambas as unidades é que mentres o decibel está baseado no logaritmo decimal da relación de magnitudes, o neperio estao no logaritmo neperiano da citada relación, vindo o número de nepers determinado pola fórmula: N p
ln ⁡ x 1 x 2
ln ⁡ x 1 − ln ⁡ x 2 {\displaystyle Np
\ln {\frac {x_{1}}{x_{2}}}
\ln x_{1}-\ln x_{2}} onde x 1 {\displaystyle x_{1}\, } e x 2 {\displaystyle x_{2}\, } son os valores relacionados, e ln {\displaystyle \ln \, } o logaritmo neperiano. Relación co decibel
O neper utilízase maiormente para expresar relacións entre voltaxes ou intensidades mentres que o decibel é máis utilizado para expresar relacións entre potencias. Tendo isto en conta pódese establecer a relación entre ambas as unidades a partir dunha relación de voltaxes: 1 Np
ln ⁡ V 1 V 2 {\displaystyle {\text{1 Np}}
\ln {\frac {V_{1}}{V_{2}}}} polo que: V 1 V 2
e
2, 71828182846 {\displaystyle {\frac {V_{1}}{V_{2}}} e
2, 71828182846} Se agora se calcula cantos decibels corresponden a esta relación de tensións, temos: 1 Np
20 log ⁡ e ≈ 8, 686 dB {\displaystyle 1{\text{Np}}
20\log e\approx 8, 686{\text{dB}}} Aínda que se pode empregar para relaciónss de potencias, voltaxes ou intensidades, no caso de potencias e tendo en conta que: P
V 2 R {\displaystyle P
{\frac {V^{2}}{R}}} o valor en nepers queda determinado pola fórmula: Np
0, 5 ⋅ ln ⁡ P 1 P 2 {\displaystyle {\text{Np}} 0, 5\cdot \ln {\frac {P_{1}}{P_{2}}}}
Nephroselmis

Nephroselmis é un xénero de algas verdes. Foi situado na familia Nephroselmidaceae, aínda que un estudo de 2009 suxire que debería ser separado nunha clase propia. Unha especie parece ser un endosimbionte do protista Hatena arenicola.
Nepotismo

Nepotismo (do latín nepos, neto ou descendente) é o termo utilizado para designar o favorecemento de parentes en detrimento de persoas máis cualificadas, especialmente en relación á nomeamento ou elevación de cargos.
Orixinalmente a palabra aplicábase exclusivamente ao ámbito das relacións do papa cos seus parentes, mais actualmente é utilizado como sinónimo da concesión de privilexios ou cargos a parentes no funcionariado público. Distínguese do favoritismo simple, que non implica relacións familiares co favorecido.
O nepotismo ocorre cando, por exemplo, un funcionario é promovido por ter relacións de parentesco con aquel que o promove, habendo persoas máis cualificadas e máis merecedoras da promoción. Algúns biólogos sustentan que o nepotismo pode ser instintivo, unha maneira de selección familiar. Os parentes próximos posúen xenes compartidos e protexelos sería unha forma de garantir que os xenes do propio individuo teñan unha oportunidade de máis de sobrevivir.
Un grande nepotista foi Napoleón Bonaparte. En 1809, 3 dos seus irmáns eran reis de países ocupados polo seu exército.
Neptunio

O neptunio é un elemento sintético da táboa periódica de símbolo Np e número atómico 93. E o cuarto elemento da familia dos actínidos.
Nervación (arquitectura)

En arquitectura a nervadura ou nervación é o conxunto de elementos construtivos, chamados nervios, empregados nas bóvedas, especialmente nas de crucería que, por iso, se chaman tamén bóvedas nervadas.
Este tipo de bóvedas, típicas da arquitectura gótica e derivadas, constrúense polo cruzamento, ou intersección, de bóvedas de canón apuntadas, que se reforzan nas arestas polos nervios que a cruzan, e que constituén o armazón o esqueleto da bóveda. Estes nervios adoitan estaren moi decorados.
A bóveda de crucería consta de dous elementos: os arcos ou nervios e os panos que cobren os espazos intermedios entre os arcos. Primeiro érguense os arcos, creando unha estrutura esvelta, resistente e lixeira, e posteriormente énchense os panos intermedios conformando as bóvedas, ficando enmarcadas transversalmente polos arcos perpiaños, tamén chamados arcos faixóns, e lonxitudinalmente polos arcos formeiros, paralelos ao eixo da nave que delimitan os tramos da bóveda.
Nerve (filme de 2016)

Nerve é un filme estadounidense de 2016 dirixido por Henry Joost e Ariel Schulman e escrito por Jessica Sharzer, baseado na novela homónima de 2012 de Jeanne Ryan. Está protagonizado por Emma Roberts, Dave Franco e Juliette Lewis, e conta a historia dun xogo en liña de verdade ou reto que permite aos usuarios ser "xogadores" ou "espectadores". Personaxes
Emma Roberts como Vee
Dave Franco como Ian / Sam
Emily Meade como Sydney
Miles Heizer como Tommy
Juliette Lewis como Nancy
Kimiko Glenn como Liv
Marc John Jefferies como Wes
Colson Baker como Ty
Brian Marc como J. P. Guerrero
Ed Squires como Chuck
Samira Wiley como Hacker Kween
Casey Neistat como el mesmo
Chloe Wise como ela mesma
Nervio (arquitectura)

Nervio ou nervadura é un elemento construtivo da arquitectura formado por un segmento de arco -con forma de moldura - que sae do intradorso dunha bóveda. Ás veces, denomínase nervadura ao conxunto de nervios nunha bóveda gótica.
Comezouse a empregar a partir do século XII cando se desenvolve a bóveda nervada ou de crucería.
Ao usar estes nervios, as cargas ou pesos concéntranse en lugares específicos de asentamento, permitindo apoiarse sobre columnas en lugar de caer sobre o propio muro. Isto redunda na posibilidade de abrir grandes ocos nas paredes permitindo unha maior luminosidade e lixeireza nos edificios. Tipos
Nervio de aresta, é o que marca o punto de intersección de dúas bóvedas.
Nervio diagonal ou de crucería, o que cruza diagonalmente toda a bóveda e eten fucnión sustentante.
Nervio de faixa, é continúa o perfil dunha bóveda, perpendicular ao eixe desta.
Nervio secundario, é o que conecta os outros nervios principais da bóveda.
Nervio pectoral medial

O nervio pectoral medial é un nervio do membro superior humano. Orixínase como unha póla do fascículo medial do plexo braquial. Recibe unha póla comunicante do nervio pectoral lateral e despois diríxese anteriormente entre a arteria e a vea axilares.
O nervio innerva ao músculo pectoral menor. Algunhas das febras furan o pectoral menor para innervar ao músculo pectoral maior. Outros grupos de febras rodean ao pectoral menor polo bordo inferior ou lateral para acadar o pectoral maior.
Nervio plantar medial

O nervio plantar medial é unha rama do nervio tibial, que é unha rama do nervio ciático, o nervio mais longo do corpo humano. Xunto co nervio plantar lateral, é responsábel da innervación cutánea e muscular da maior parte do pé. Innerva a pel da planta do pé e os músculos adxacentes ao dedo gordo. Funcións
O nervio plantar medial é particularmente importante para a flexión do dedo gordo. A súa innervación dos músculos da área permite a movemento esencial do dedo, incluíndo a habilidade de agarrar obxectos co pé. Tamén contribúe á sensibilidade táctil da planta do pé, proporcionando sensacións de presión, temperatura e dor.
Os danos ao nervio plantar medial poden resultar en perda de sensibilidade ou debilidade na área innervada. Isto pode ser causado por varias condicións, como lesións traumáticas, enfermidades neurolóxicas, ou condicións que afecten o fluxo sanguíneo ao nervio.
Nerón

Lucio Domitio Ahenobarbo, nado en Antium (actual Anzio, Italia) o 15 de Nadal do ano 37 e finado en Roma o 9 de xuño do 68. foi o último emperador da dinastía Xulia-Claudia do Imperio Romano. Traxectoria
Gobernou do 54 ó 68 co nome de Nerón Claudio César Augusto Xermánico. Baixo o asesoramento do militar (amante da súa nai) Sexto Afranio Burro e do filósofo estoico Séneca, os cinco primeiros anos do seu reinado estiveron marcados pola clemencia, aínda que tivo encarcerado o seu irmán (e rival) Británico, a quen mandou envelenar no 55. No 59 mandou asasinar a súa nai por criticar a súa amante, Popea Sabina.
En xullo do 64, un inmenso incendio destrúe dúas terceiras partes de Roma. Nerón acusa os cristiáns e comeza a perseguilos.
No 66 trouxo de Atenas estatuas, figuras e galardóns para redecorar Roma. Gostaba de aparecer en representacións teatrais públicas. Mentres, as lexións romanas chegaban a Armenia, establecendo postos defensivos no Cáucaso pola presión do Imperio Parto.
No 68, os exércitos da Galia (Francia) e Hispania (España), xunto coa Garda Pretoriana, alzáronse contra Nerón, obrigándoo a fuxir de Roma. O Senado declarouno inimigo público e el mesmo rematou coa súa vida o 9 de xuño do 68.
Nesgo

O nesgo é un enfoque parcial, partidista ou tendencioso co que se trata unha información ou asunto, consciente ou inconscientemente. Se unha persoa prefire ou está predisposta cara a unha idea, posibelmente, non dea igual oportunidade a outra idea diferente. Terminoloxía
Etimoloxía
Ollar ao nesgo é ollar de esguello, oblicuamente; nesga é un anaco de tea de forma triangular que se lle engade a unha peza de roupa para darlle máis amplitude, ou tamén unha parte dun espazo, dun terreo ou dun río. Neste caso o étimo remite á palabra árabe nasja ( نسخة ) que co hebreo nusákh ( נוסח ) derivan da raíz ن س خ‎ / n-s-ḵ.
Noutras linguas
Equivalencias en portugués (PT), castelán (ES), inglés (EN), francés (FR) e catalán (CA). PT: erro sistemático (prin. ); viés (sin. )
ES: sesgo (prin. ); error sistemático (sin. )
EN: bias (prin. ); systematic error (sin. )
FR: biais (prin. ); erreur sistematique (sin. )
CA: biaix (prin. ); error sistemàtic (sin. )
A palabra castelá sesgo é moi similar á galega nesgo, pero parece ter outra raíz etimolóxica, do latín secare ou do indoeuropeo *sed. Tipos
O nesgo como ideoloxía
O nesgo pode verse influenciado por unha serie de factores, como a popularidade, por exemplo, un xornal pode estar inclinado ou ter un nesgo cara a un determinado partido político porque os seus empregados ou directores compartan as mesmas crenzas políticas que ese partido. O nesgo nun artigo ou editorial mostraría un punto de vista, utilizando feitos e citas seleccionados para apoiar ese punto de vista. Quedarían excluídos feitos ou opinións que non apoien o punto de vista nun artigo tendencioso. Por exemplo, un artigo con nesgo sobre as motocicletas mostraría só feitos sobre a boa quilometraxe, a diversión, a axilidade, etc. Un artigo tendencioso contra a condución de motocicletas mostraría feitos sobre o risco de lesións, a contaminación, o ruído, etc. e ignoraría algúns feitos positivos sobre as motocicletas.
O nesgo como prexuízo
O prexuízo na escrita tamén se pode mostrar empregando palabras con carga negativa ou de argot para referirse a grupos de persoas ou cousas. As palabras ou frases que fan suposicións amplas sobre razas ou grupos de persoas tamén indican parcialidade, por exemplo Todos os chineses son bos en matemáticas.
O nesgo como erro sistemático
O nesgo tamén significa erros nas medicións. Por exemplo, unha persoa pode medir a altura doutra persoa que usa zapatos. Os zapatos fan a altura máis que a mesma persoa sen zapatos. Se non se explica a altura extra dos zapatos (nesgo extra), alguén podería pensar que a persoa se medira sen zapatos. Os datos con partes extra non explicadas chámanse datos con nesgo e os resultados son erros sistemáticos.
Nesgo (estatística)

En estatística, o erro sistemático, tamén chamado nesgo ou biés (ver sección Terminoloxía), é aquel que se produce de igual modo en todas as medicións que se realizan dunha magnitude. Pode estar orixinado nun defecto do instrumento, nunha particularidade do operador ou do proceso de medición etc. Contraponse ao concepto de erro aleatorio. Terminoloxía
A RAG non dá unha solución terminolóxica para denominar este concepto en galego. Nas linguas da nosa contorna parece haber unha duplicidade entre un termo máis descritivo (erro sistemático en portugués, error sistemático en castelán, erreur systématique en francés, systematic error en inglés), e outro máis popular (viés en portugués, sesgo en castelán, biais en francés, bias en inglés).
A falta dun ditame da autoridade lingüística, parece adecuado usar o termo erro sistemático como forma máis académica para o concepto. Con todo, de xeito paralelo ás outras linguas, en galego ten certa vitalidade a forma popular nesgo. Tampouco se pode rexeitar o termo biés, que o dicionario da RAG dá como sinónimo de nesgo, e comparte etimoloxía cos termos usados na maioría de linguas da nosa contorna, especialmente co portugués. Fontes do erro sistemático nas ciencias experimentais
No deseño e elaboración dun estudo para a investigación clínica, pode haber diversos erros sistemáticos: Nesgo ou biés de selección: Erro debido a que os grupos non son comparábeis por causa do modo en que foron escollidos os suxeitos a estudo.
Nesgo ou biés de información: Erro debido a que os grupos non son comparábeis por causa do modo en que foron obtidos os datos.
Nesgo ou biés de confusión: Erro debido a unha mestura de efectos debidos a unha terceira variábel, chamada variábel de confusión.
Este erro non está relacionado co tamaño da mostra. Está implícito no deseño do estudo, e resulta difícil de corrixir na fase analítica. Determina o que se coñece como validez interna do estudo. Erro sistemático vs. erro aleatorio
Os erros de medición poden dividirse en dous tipos, erro aleatorio e erro sistemático. O erro aleatorio está sempre presente nunha medición. É causado por flutuacións impredicíbeis na lectura dos aparellos de medida ou na interpretación do experimentador, e aparece como diferentes resultados para unha mesma medición. Pode ser estimado comparando varias medidas, e reducido grazas ao uso da media. O erro sistemático, porén, non pode ser descuberto deste xeito porque sempre desvía os resultados na mesma dirección, aínda que é posíbel evitalo se se descobre a súa causa.
Nesgo de xénero

O nesgo de xénero defínese como unha inclinación tendenciosa cara a unha persoa ou colectivo en función do seu xénero. Este nesgo pode producir unha predisposición, parcialidade, prexuízo ou predilección na selección, representación ou toma de decisións cara a un individuo ou colectivo. Enténdese como un enfoque incorrecto da igualdade entre as persoas, o que pode levar a comportamentos desiguais e discriminatorios, nos que, malia que existan grupos mixtos, se ten certo favoritismo cara a un xénero, incluso inconscientemente. Os nesgos de xénero poden facerse evidentes nos procesos de socialización tanto na infancia como na idade adulta, e no momento de adoptar roles nos ámbitos laborais ou familiares. No ámbito laboral, por exemplo, o nesgo de xénero pódese definir como un tratamento desigual das oportunidades laborais (como a promoción, remuneración, beneficios e privilexios) debido ás actitudes baseadas no xénero dun empregado ou dun grupo de empregados.
É unha realidade que afecta a gran parte da esfera social, incluída a produción científica, o urbanismo, o transporte, o clima, a economía ou a relixión, entre outras moitas.
Net.art

Net. art, tamén chamado net(dot)art, arte. en. rede, ou simplemente Net art (sen o punto intermedio), pode referirse a un xénero de producións artísticas realizadas ex profeso en e para a rede Internet, ou a un movemento específico de artistas de orixe europea que introduciron certas prácticas artísticas na década dos noventa coincidindo co desenvolvemento da World Wide Web.
Con respecto ao xénero, o net. art é unha das formas de arte interactivo habilitadas polos soportes dixitais, e as prácticas comunicativas xeradas por eles. A denominación net. art designa as prácticas artísticas que apuntan a unha experiencia estética específica de Internet como soporte da obra, e dialogan ou exploran prácticas comunicativas na cibercultura.
NetApp

NetApp é unha empresa con sede en Sunnyvale (no estado de California, nos Estados Unidos). A súa actividade principal é o almacenamento informático e xestión de datos. Cotiza no índice bolsista NASDAQ-100 baixo a abreviatura NTAP. Historia
NeApp é unha compañía de almacenaxe inormático que foi fundada en 1992 por David Hitz, James Lau e Michael Malcom. Nese momento, o seu maior competidor era Auspex. En 1994, NetApp recibiu financiamento de capital risco de Sequoia Capital. Prosperou nos anos da burbulla de Internet entre 1990 e 2001, período durante o cal a empresa superou os 1. 000 millóns de dólares de facturación anual. Tralo estoupido da burbulla, a facturación baixou rapidamente ós 800 millóns de dólares no ano fiscal de 2002. Dende entón, os ingresos da compañía aumentaron constantemente.
En abril de 2011 contaba con 10. 676 empregados en todo o mundo e tiña unha facturación anual duns 4. 500 millóns de dólares americanos. Actividade
Os servidores de arquivos son dende o principio buque insignia da compañía. Un servidor de arquivos é un tipo de dispositivo de almacenamento en disco que posúe e controla un sistema de arquivos e presenta os arquivos e directorios ós anfitrións na rede.
Este sistema chámase almacenamento de arquivos, en comparación co almacenamento en bloque que, tradicionalmente proveeron os principais fabricantes de almacenamento. Os seus principais competidores son EMC Corporation, Hewlett Packard, IBM, Hitachi ou Dell. Contorno de traballo
NetApp ten unha longa traxectoria acadando postos destacados na lista dos “Best Places to Work” (lista das mellores empresas para traballar). Ranquing elaborado pola revista Fortune's. En 2011 acadou o 5º posto da lista nos Estados Unidos, conseguindo por undécimo ano consecutivo situarse entre os 10 mellores lugares para traballar dos Estados Unidos, acadando tamén postos destacados noutros países (1º en Suíza e Australia, 2º no Canadá, 4º en Francia, 5º na India, 6º no Reino Unido, 8º en Alemaña, 8ª no Xapón, 10º nos Países Baixos).
Netlabel

Unha netlabel, tamén chamada online label ou weblabel, é un espazo de publicación e distribución de música e traballos sonoros en formatos de son dixital (maioritariamente en MP3 e OGG) na rede. Características
As netlabels poden funcionar como un selo de discos tradicional, producindo e promovendo traballos sonoros e musicais (como álbums e compilacións). O labor dentro dunha netlabel acostuma facerse desinteresadamente, tanto por parte dos xestores da netlabel coma por parte dos artistas.
A diferenza fundamental entre netlabels e selos discográficos radica nas baixadas libres e gratuítas fronte á publicación tradicional (CD, LP, casete ou DVD). A miúdo, os sons e a música publícase baixo licenzas que permiten compartir os traballos, como as Licenzas Creative Commons. Promovendo o movemento anti-copyright. Historia
A existencia de grupos de músicos ou artistas sonoros online, retómanse practicamente ós comezos dos ordenadores persoais e comparte moitas similitudes coa demoscene e os videoxogos. Os creadores publicaban os seus traballos en formatos MOD, como parte dos music disk, que ás veces incluían un reprodutor MOD, acompañado por efectos visuais e información de texto.
Os netlabels comezaron a aparecer dende a escena tracker, cando o formato MP3 alcanzou unha gran popularidade a finais dos 90's. Moitos deles continúan dedicándose á música electrónica e estilos afíns.
Os pioneiros dos netlabels son a Kosmic Free Music Foundation (a. k. a. Kosmic, 1991 - 1999), Five Musicians (a. k. a. FM, 1995 - 2000), Tokyo Dawn Records (1997 - hoxe). Dende comezos de século cobraron unha grande importancia sitios como Internet Archive ou Scene, auténticas e inmensas mediatecas onde se atopan aloxadas unha gran cantidade de netlabels a nivel internacional.
Netlog

Netlog (antigamente coñecida como Facebox e Bingbox) é unha web de rede social, creada en Bélxica e dirixida principalmente a mozos e mozas europeas. Tamén é o nome da empresa propietaria. Características
A web comezou a funcionar en 2004, ideada polos empresarios belgas Lorenz Bogaert e Toon Coppens. É unha web baseada en perfís, que incorpora as ferramentas normais das webs de redes sociais: agrupamentos de individuos, compartición de vídeos e sons, mantemento da actualidade persoa con imaxes e textos etc. O rexistro é aberto (calquera pode crear un perfil en Netlog) e pódese acceder á información publicada de cada un dos membros sen necesidade de estar rexistrado. A rede é gratuíta, pero algunhas funcións son de pagamento.
A rede está localizada en dezanove linguas, entre as que non está o galego: alemán, árabe, afrikaans, búlgaro, catalán, checo, chinés, dinamarqués, eslovaco, esloveno, español, francés, finés, húngaro, inglés, italiano, lituano, neerlandés, noruegués, polaco, portugués, romanés, ruso, sueco e turco. Cifras
33 millóns de usuarios rexistrados (marzo de 2008)
12, 6 millóns de visitantes únicos (datos de comScore World Metrix, 2007)
A maior parte dos seus usuarios son europeos.
É líder do sector en Eslovenia.
Nettie Stevens

Nettie Maria Stevens, nada en Cavendish (Vermont) o 7 de xullo de 1861 e finada en Baltimore (Maryland) o 4 de maio de 1912, foi unha bióloga xenetista estadounidense. Traxectoria
En 1905, descubriu os cromosomas X e Y que determinan o xénero traballando con moscas da froita (Drosophila melanogaster), dando así a proba á hipótese de Calvin Bridges de que os xenes estaban contidos nos cromosomas.
Netvibes

Netvibes é un servizo web que actúa a modo de escritorio virtual personalizado, similar á "Páxina Principal Personalizada" do Google ou MSN Live. Características
Visualmente está organizada en lapelas ou pestanas (tabs), onde cada unha, polo xeral, é en si un agregador de diversos módulos e widgets desprazables previamente definidos polo usuario. Estes módulos, á súa vez, actúan como pequenas fiestras cuxo contido é xerado por outro servizo web ou por miniaplicacións.
Algúns exemplos dos servizos que pode conter son multibuscadores para varios servidores (Google, Yahoo! .. .), webmails tipo Gmail, fotos e vídeos do Youtube, Google Video ou Flickr e moitos servizos máis, dos cales algúns son verdadeiros trebellos (gadgets), como un acuario con peixes virtuais ou minixogos como o sudoku.
Hai módulos que permiten despregar o contido xerado por outras páxinas que funcionan como fontes (Feed) de RSS/Atom; por exemplo, os diarios e os blogs.
Tamén existen lapelas que non son agregadores e que permiten acceder a un servizo completo doutra páxina, como Joomla.
Desde o punto de vista comercial, están os chamados Universos, que son páxinas creadas principalmente por empresas ou grupos musicais e nos que se mostran diversos feeds, imaxes e outros materiais relacionados co creador. No momento de escribir isto, esta característica non está dispoñible para os usuarios independentes, aínda que posiblemente se empece a distribuír mediante invitacións.
Network, un mundo implacable

Network, un mundo implacable (en inglés: Network) é un filme dramático satírico estadounidense de 1976, dirixido por Sidney Lumet e protagonizado por Faye Dunaway, William Holden, Peter Finch e Robert Duvall. Foi galardoado con catro premios Oscar: mellor actor (Finch, con carácter póstumo), mellor actriz (Dunaway), mellor actriz secundaria (Beatrice Straight) e mellor guión orixinal (Paddy Chayefsky). A interpretación de Straight ocupa só 5 minutos e 2 segundos, a máis breve de todos os intérpretes gañadores do Oscar. O filme gañou tamén catro premios Globo de Ouro: mellor actor e actriz de drama (Finch e Dunaway), mellor director (Lumet) e mellor guión (Paddy Chayefsky) e un premio BAFTA ao mellor actor (Peter Finch).
En 2000, Network, un mundo implacable foi considerado "cultural, histórica e esteticamente significativo" pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América e seleccionado para a súa preservación no National Film Registry.
Foi emitido na TVG o 16 de novembro de 1994. Argumento
Un locutor de noticias dunha cadea de televisión estadounidense é despedido pola baixa audiencia do programa. Anuncia entón que vai cometer suicidio en directo. Por esta razón os índices de audiencia volven crecer e pasa a ser coñecido como o profeta tolo e é readmitido.
Porén, o seu comportamento louco fai que os responsables do seu ascenso decidan detelo. Elenco
Faye Dunaway. .. . Diana Christensen
William Holden. .. . Max Schumacher
Peter Finch. .. . Howard Beale
Robert Duvall. .. . Frank Hackett
Wesley Addy. .. . Nelson Chaney
Ned Beatty. .. . Arthur Jensen
Arthur Burghardt. .. . Grande Ahmed Kahn
Bill Burrows. .. . diretor da televisão
John Carpenter. .. . George Bosch
Jordan Charney. .. . Harry Hunter
Kathy Cronkite. .. . Mary Ann Gifford
Ed Crowley. .. . Joe Donnelly
Jerome Dempsey. .. . Walter C. Amundsen
Conchata Ferrell. .. . Barbara Schlesinger
Gene Gross. .. . Milton K. Steinman
Beatrice Straight. .. . Louise Schumacher
Neue Slowenische Kunst

Neue Slowenische Kunst ("Nova Arte Eslovena" en alemán), tamén coñecido como NSK, é un colectivo artístico de gran controversia política, nado en Eslovenia en 1984, cando o país aínda formaba parte da República Federal Socialista de Iugoslavia. O nome en si mesmo é unha provocación, ó evocar ás ocupacións de Eslovenia por parte dos nazis durante a segunda guerra mundial. Composición
O membro máis coñecido do colectivo é o grupo musical Laibach. Outros membros son IRWIN (pintura), Noordung (teatro; orixinalmente chamados Scipion Nasice Sisters Theater, tamén coñecido como Red Pilot), New Collective Studio (artes gráficas; tamén coñecido como New Collectivism), Retrovision (películas e vídeo), e o Department of Pure and Applied Philosophy (teoría). Características
A arte de NSK adoita usar elementos e símbolos do totalitarismo ou de movementos nacionalistas extremos, de cotía reinventando o kitsch totalitario nun estilo visual con reminiscencias do dadaísmo. Os artistas da NSK adoitan xustapor símbolos de diferentes (e normalmente incompatibles) ideoloxías políticas. Así, un póster deseñado en 1987 causou un escándalo ó gañar unha competición da Celebración do Día da Mocidade Iugoslava (Yugoslavian Youth Day Celebration). No póster aparecía un cadro do artista nazi Richard Klein, reemplazando a bandeira da Alemaña nazi pola bandeira de Iugoslavia, e a aguia alemá por unha pomba.
Tanto IRWIN como Laibach comparten a idea de que a súa obra é máis da colectividade que do grupo individual. As cancións orixinais e arranxos de Laibach son sempre atribuídas ó colectivo; os artistas individuais non son nomeados nos libretos dos discos. mesmo houbo dous grupos distintos de Laiback facendo xiras á vez, ambos con membros orixinais do grupo. Similarmente, os artistas de IRWIN nunca asinan a súa obra individualmente. Pola contra, eles están "asinados" cun certificado ou selo que os aproba como unha obra do colectivo IRWIN.
Desde 1991, NSK proclama a constitución dun estado, similar ó doutras micronacións. Isto incluiría pasaportes, presentar os espectáculos como embaixadas ou mesmo terrritorios do seu suposto estado, e manter consulados en numerosos cidades, como Umag (Croacia) ou Florencia (Italia). NSK tamén ten impreso selos postais. Laibach, en 2006, gravou (algunhas máis ben son remesturas) o Himno Estatal de NSK no CD "Volk", aínda que o "himno" adopta a súa melodía doutras cancións de Laibach, como "The Great Seal". A versión de Laibach do himno de NSK inclúe unha voz computarizada recitando un extracto do famoso manifesto "We shall fight them on the beaches/We shall never surrender" de Winston Churchill.
O NSK foi obxecto en 1996 dun documental escrito e dirixido por Michael Benson, titulado Prerokbe Ognja ("predicións do lume"). No documental aparece entrevistado o teórico esloveno Slavoj Žižek.
Neues Museum

O Neues Museum (en galego Novo Museo) está situado detrás do Altes Museum (Museo Antigo), na Illa dos Museos de Berlín. Foi construído entre 1843 e 1855, segundo os plans de Friedrich August Stüler, discípulo de Karl Friedrich Schinkel. O museo resultou seriamente danado durante a segunda guerra mundial (nalgunhas áreas, só se conservaron os muros exteriores), foi reconstruído anos despois e reaberto en outubro de 2009.
Foi o segundo museo que se construíu na Illa dos Museos, sendo destinado como unha extensión para albergar as coleccións que non se puideron expoñer no Museo Altes. Entre estas estaban modelos de xeso, obxectos procedentes do antigo Exipto, coleccións históricas e prehistóricas (Museum der vaterländischen Altertümer), unha colección etnográfica e varios gravados (Kupferstichkabinett).
O museo é un fiel expoñente da arquitectura neoclásica do século XIX. Cos seus novos métodos de construción industrializados e sendo un dos primeiros edificios en utilizar o aceiro na súa estrutura, sendo un fito importante na historia da tecnoloxía.
Neuroanatomía

A neuroanatomia é o eido da anatomía que estuda a organización anatómica do sistema nervioso, estuda innumerábeis ligazóns anatómicas entre os nervios do cerebro até a rexión periférica do corpo, centrándose en particular na estrutura interna do cerebro. A neuroanatomía comparada é a ciencia que analiza e contrasta os sistemas nerviosos das diferentes especies, dende os máis sinxelos até os mamíferos ou mesmo o ser humano.
O primeiro rexistro escrito coñecido dun estudo da anatomía do cerebro humano corresponde a un texto exipcio, o papiro de Edwin Smith. O seguinte avance no desenvolvemento da neuroanatómía foi arredor de mil anos máis tarde, cando Alcmeón concluíu que o cerebro é o que goberna e dirixe ao resto do corpo, e non o corazón coma se pensaba até o momento.
Un dos fundadores da neuroanatomía moderna foi o descubridor da neurona, Santiago Ramón y Cajal, premio Nobel de medicina no ano 1906. Divisións anatómicas do sistema nervioso
O sistema nervioso dos vertebrados está constituído polo encéfalo e a medula espiñal (sistema nervioso central, SNC), e polas conexións dos nervios que comunican co resto do corpo (sistema nervioso periférico, SNP).
Sistema nervioso central
Cerebro
Mesencéfalo
Protuberancia ou ponte
Cerebelo
Bulbo raquídeo
Medula espiñal (Porcións cervical, dorsal, lumbar, sacra e coccíxea)
Nervios Craniais I e II
Sistema nervioso periférico
Nervios Craniais III a XII.
Nervios Espinais (Entre eles destacan 2 plexos no Plexo Braquial e Lumbosacro)
Neurobioloxía

A neurobioloxía é unha ciencia derivada da bioloxía que estuda as relacións nerviosas nos seres vivos dende unha perspectiva de interacción con outras partes dun ser vivo. Termo
Ás veces, o termo neurobioloxía, a rama da bioloxía que investiga todos os aspectos do cerebro e do sistema nervioso é empregado como sinónimo de neurociencia ou neurociencias. Outras veces o termo aplícase como disciplina derivada da bioloxía e da neurociencia. Diferénciase, neste sentido, por ser a neurociencia un campo máis amplo relacionado con calquera estudo científico do sistema nervioso, e das disciplinas acubilladas nela como a neurociencia computacional, a neurociencia cognitiva, a neurociencia do comportamento, a psiquiatría biolóxica, a neuroloxía ou a neuropsicoloxía, aínda a pesar de solaparse ás veces. Os temas e a maneira de aproximarse aos mesmos son de natureza interdisciplinar, multidisciplinar e transdisciplinar.
Algúns científicos distinguen o termo neurociencias do mundo anglófono (neuroscience) usado máis como sinónimo de neurobioloxía (neurobiology) e o empregado en Iberoamérica, existindo certa controversia coa terminoloxía de raíz similar (por exemplo psiquism/psiquismo). Campo de estudo
A neurobioloxía estuda as células do sistema nervioso e a organización destas células dentro de circuítos funcionais que procesan a información e median no comportamento. As propiedades básicas, actividade e regulación das correntes de membrana, a plasticidade sináptica, a neurotransmisión, a neuroxénese, a sinaptoxénese e as canles iónicas das células son algúns campos estudados polos neurobiólogos. A anatomía celular e a subcelular estúdanse para dar unha visión do retardo mental no Mental Retardation Research Center (MRRC). Revistas como Frontiers in Cellular Neuroscience ou Molecular and Cellular Neuroscience publican sobre temas de neurobioloxía. Neurobiólogos
Os científicos que estudan a neurobioloxía chámanse neurobiólogos, como por exemplo María Domínguez Castellano, Vladimir Bexterev ou o divulgador galego Xurxo Mariño.
Neurociencia

A neurociencia (tamén en plural, neurociencias) é o estudo científico do sistema nervioso. É a rama das ciencias que estudia a embrioloxía, a anatomía, a fisioloxía, a bioquímica, a farmacoloxía, etc. , do sistema nervioso. O sistema nervioso está formado por miles de millóns de neuronas conectadas entre si e con outros sistemas do corpo. O sistema nervioso central inclúe o cerebro, a medula espiñal e a retina. Está conectado co resto do corpo a través do sistema nervioso periférico. Termo
Ás veces, o termo é empregado como sinónimo de neurobioloxía, a rama da bioloxía que investiga todos os aspectos do cerebro e do sistema nervioso. Algúns científicos distinguen o termo neurociencias do mundo anglófono (neuroscience) usado máis como sinónimo de neurobioloxía (neurobiology) e o empregado en Iberoamérica, existindo certa controversia coa terminoloxía de raíz similar (por exemplo psiquism/psiquismo).
Temas de investigación
A investigación en neurociencia é esencialmente interdisciplinar e transdisciplinar, e céntrase nun conxunto de temas e preguntas. Comportamento/cognición/linguaxe
Ritmos biolóxicos
Imaxe do cerebro ou neuroimaxe
Bioloxía celular
Imaxe celular e electrofisioloxía
Aprendizaxe/ memoria
Transdución de sinal
Neurobioloxía da neurona
Sensación e percepción
Durmir; sono/soño
Sistema nervioso autónomo e homeostase
Excitación, atención e emoción
Xenética do sistema nervioso
Bioloxía do desenvolvemento do sistema nervioso
Enfermidades do sistema nervioso
Neurocirurxía

A neurocirurxía é unha especialidade da medicina conforme a Lei de especialidades médicas do ano 1977. Está incluída dentro do grupo das especialidades cirúrxicas. Inclúe a educación, prevención, diagnóstico, avaliación, tratamento, coidados intensivos e rehabilitación de todas as doenzas do sistema nervioso central, periférico e vexetativo (tamén chamado autónomo), incluíndo tamén as súas estrututas vasculares, o tratamento cirúrxico da dor, e a glándula hipófise ou pituitaria. Subespecialidades
Dentro da neurocirurxía existen diferentes campos de especialización: Cirurxía da Columna
Neurocirurxía da Base do Cranio
Neurocirurxía Pediátrica
Neurocirurxía Oncolóxica
Neurocirurxía Funcional e Estereotaxia.
Neurocirurxía Vascular
Terapia Endovascular Neurolóxica
Neurofascina

A neurofascina é unha proteína do sistema nervioso que nos humanos está codificada polo xene NFASC do cromosoma 1. Función
A neurofascina é unha molécula de adhesión celular de tipo inmunoglobulina da familia L1 (ver L1CAM) implicada na selección de obxectivos subcelular do axón e na formación de sinapses durante o desenvolvemento neural. Importancia clínica
Unha mutación homocigótica que causa a perda de Nfasc155 orixina unha grave hipotonía conxénita, contracturas dos dedos e dedas e falta de reacción ao tacto ou dor.
Neurofisinas

As neurofisinas son proteínas carrexadoras que transportan as hormonas oxitocina e vasopresina á hipófise posterior (neurohipófise) desde os núcleos paraventricular e supraóptico do hipotálamo, respectivamente. Dentro de gránulos neurosecretores, as moléculas análogas neurofisina I e II forman complexos estabilizantes coas mencionadas hormonas por medio de interaccións covalentes. Os complexos estabilizantes neurofisina-hormona que se forman nos gránulos neurosecretores localizados na neurohipófise facilitan o transporte intraaxonal das hormonas. Durante o transporte intraaxonal, crese que as neurofisinas impiden que a hormona que levan unida se perda no espazo citoplasmático e sexa dixerida proteoliticamente por encimas. Porén, debido á baixa concentración de neurofisinas no sangue, é probable que o complexo proteína-hormona se disocie unha vez que chegan ao sangue, o que indica que a neurofisina non axuda no trasporte da hormona a través do sistema circulatorio.
As neurofisinas son tamén secretadas na neurohipófise, cada unha das cales carrexa a súa respectiva hormona pasaxeira. Cando se segregan vasopresina e a súa neurofisina carrexadora, tamén segrega un glicopéptido.
Hai dous tipos de neurofisinas: Neurofisina I, que se une á oxitocina
Neurofisina II, que se une á vasopresina (tamén chamada horoma antidiurética ou ADH) Biosíntese das neurofisinas
Estas proteínas son sintetizadas nos corpos celulares dos núcleos supraóptico e paraventricular do hipotálamo. A proteína rica en pontes disulfuro neurofisina suxírese que se forma de xeito semellante ao da síntese de insulina, na cal unha molécula precursora de elevado peso molecular é clivada poteoliticamente e forma pontes disulfuro. .
Aínda que non se obtiveron suficientes datos, hipotetízase que hai unha molécula precursora común entre as neurofisinas e as dúas hormonas que estabilizan. Este precursor clivaríase, dando lugar á neurofisina e á hormona. . Estrutura
As neurofisinas son proteínas ácidas cun peso molecular de aproximadamente 10000 Da que son ricas en residuos de cisteína, glicina e prolina. A proteína é de dobre dominio cunha cadea polipeptídica de 93-95 residuos con 14 residuos de cisteína que forman 7 pontes disulfuro. O dominio I contén un C-terminal cun bucle disulfuro; o dominio II carece deste bucle disulfuro C-terminal. Baseándose na semellanza co bucle disulfuro presente na vasopresina e a oxitocina, suxeriuse que as hormonas forman enlaces covalentes co bucle disulfuro presente no C-terminal do dominio I. .
Neurohipófise

A neurohipófise, hipófise posterior ou pituitaria posterior comprende o lóbulo posterior da hipófise ou pituitaria do encéfalo e forma parte do sistema endócrino. Malia o seu nome, a neurohipófise non é unha verdadeira glándula per se; senón máis ben está formada en gran parte por un conxunto de proxeccións axónicas procedentes do hipotálamo que terminan alí. Almacena e segrega hormonas (oxitocina, vasopresina), pero estas sintetizáronse no hipotálamo. Anatomía
A neurohipófise consta principalmente de proxeccións de neuronas (axóns) que proceden dos núcleos supraópticos e núcleos paraventriculares do hipotálamo. Estes axóns liberan hormonas peptídicas nos capilares hipofisarios. Ademais dos axóns, a neurohipófise tamén contén pituicitos, que son células gliais especializadas parecidas a astrocitos.
Embrioloxicamente a neurohipófise orixínase como un divertículo da base do diencéfalo, polo que ten unha orixe distinta da adenohipófise (derivada da bolsa de Rathke, un divertículo do estomodeo).
A división anatómica da neurohipófise varía, pero a maioría das fontes divídena en tres rexións: Pars nervosa
tamén chamada lóbulo neural ou lóbulo posterior. Esta rexión constitúe a maior parte do volume da neurohipófise e é o lugar onde se almacenan as hormonas oxitocina e vasopresina. Ás veces considérase (incorrectamente) sinónimo de neurohipófise. A pars nervosa inclúe os corpos de Herring e pituicitos.
Talo infundibular
tamén chamado infundíbulo ou talo da pituitaria. O talo infundibular une os sistemas hipotalámico e hipofisario.
Eminencia media
só ás veces se inclúe como parte da neurohipófise. Outras fontes exclúena especificamente da hipófise.
Unhas poucas fontes inclúen a pars intermedia da hipófise na neurohipófise, pero esta é unha opinión minoritaria. Os partidarios desta opción baséanse en que hai unha grosa separación anatómica entre a neurohipófise e a adenohipófise ao longo dos restos da bolsa de Rathke, que fai que a pars intermedia permaneza unida á neurohipófise. Hormonas segregadas
As hormonas que se liberan na neurohipófise son sintetizadas polo hipotálamo, pero se almacenan e segregan na neurohipófise á circulación sanguínea. Enfermidades
Unha secreción insuficiente de vasopresina favorece a diabetes insípida, na cal o corpo perde a capacidade de concentrar a urina. Os individuos afectados excretan ata 20 litros de urina diluída diariamente. O exceso de secreción de vasopresina causa a síndrome de secreción inadecuada de hormona antidiurética (SIADH).
Neurolingüística

A neurolingüística é a ciencia que estuda as relacións entre as perturbacións da linguaxe (afasias) e os prexuízos que implican nas estruturas cerebrais.
A hipótese fundamental da neurolingüística é que existe unha relación entre as formas de desorganización verbal, que poden ser descritas conforme os diversos modelos lingüísticos e os tipos patolóxicos establecidos polos neurólogos na base da localización da lesión responsábel.
Neuroloxía

A neuroloxía (do grego: νεῦρον (neûron), "corda, nervio" e o sufixo -loxía, "estudo de") é unha póla da medicina que se ocupa do diagnóstico e tratamento de todas as categorías de afeccións e doenzas que afectan o cerebro, a medula espiñal e os nervios periféricos. A práctica neurolóxica depende en gran medida do campo da neurociencia, o estudo científico do sistema nervioso.
Un neurólogo é un médico especializada en neuroloxía e formado para investigar, diagnosticar e tratar desordes neurolóxicos. Os neurólogos tratan unha infinidade de condicións neurolóxicas, incluíndo accidentes cerebrovasculares, convulsións, trastornos do movemento como a síndrome de Parkinson, desordes neurolóxicos autoinmunes como a esclerose múltiple, trastornos de dor de cabeza como a migraña e demencias como a doenza de Alzhéimer. Os neurólogos tamén poden participar en investigacións clínicas, ensaios clínicos e estudos de ciencia básica ou translacional. Aínda que a neuroloxía é unha especialidade non cirúrxica, a súa correspondente especialidade cirúrxica é a neurocirurxía. Historia
A disciplina académica comezou entre os séculos XV e XVI coa obra e a investigación de moitos neurólogos como Thomas Willis, Robert Whytt, Matthew Baillie, Charles Bell, Moritz Heinrich Romberg, Duchenne de Boulogne, William A. Hammond, Jean-Martin Charcot, C. Miller Fisher e John Hughlings Jackson. O termo neolatino neuroloxía apareceu en varios textos a partir de 1610 indicando un foco anatómico nos nervios (variablemente entendidos como vasos), e foi usado sobre todo por Willis, que prefería o grego νευρολογία.
Neuropilina 2

A neuropilina 2 ou neuropilina-2 é unha proteína que nos humanos está codificada no xene NRP2 do cromosoma 2. É un dos dous tipos de neuropilinas humanas, o outro é a NRP1.
Este xene codifica un membro da familia da neuropilina de proteínas receptoras. A NRP2 exprésana unha ampla variedade de tipos celulares. Esta proteína transmembrana únese a SEMA3C, SEMA3F, VEGF-A, VEGF-C, VEGF-D, TGFβ, integrinas e ANGPTL4 para promover vías de sinalización augas abaixo. Consecuentemente, a NRP2 xoga un papel no desenvolvemento cardiovascular, guía de axóns, tumoroxénese, inflamación e doenzas cardiovasculares. Identificáronse múltiples variantes de transcritos deste xene que codifican distintas isoformas.
Neurosporeno

O neurosporeno é un pigmento carotenoide natural de 40 átomos de carbono. É un intermediario na biosíntese do licopeno e de diversos carotenoides bacterianos. O neurosporeno atópase en Rhodobacter capsulatus, Rhodomicrobium vannielii e outras bacterias e plantas. É un caroteno con extremos ψ. Ten certa importancia comercial, xa que se usa como antioxidante e protector contra a UVB obtido de plantas. Na bacteria Rhodobacter viridis JA737 é o carotenoide máis abundante (98%) con ata ~7 mg por gramo de células secas.
Neus Sabaté

Neus Sabaté Vizcarra, nada en Tarragona en 1975, é unha física e científica catalá do Consello Superior de Investigacións Científicas. Traxectoria
Neus Sabaté estudou Ciencias Físicas na Universidade de Barcelona entre 1994 e 1998. Pouco despois tivo a oportunidade de facer prácticas no departamento de electrónica da mesma universidade, que a enviou a facer unha estadía en Tolosa, Francia, no Laboratorio de Análise e Arquitectura de Sistemas (LAAS-CNRS) dependente do Centre national de la recherche scientifique (CNRS), onde descubriu a súa paixón pola microelectrónica e os microdispositivos, de xeito que ao regresar a Barcelona completou o doutoramento no Institut de Microelectrònica de Barcelona (IMB-CNM-CSIC). Despois de doutorarse na UB en 2003, realizou unha bolsa posdoutoral en Alemaña, nun instituto tecnolóxico, o Fraunhofer-Institut für Zuverlässigkeit und Mikrointegration, onde traballou nun proxecto para a industria alemá de microelectrónica. Ao seu regreso, iniciou unha nova liña de investigación no IMB-CNM-CSIC sobre pilas de combustible que madurou ata o día de hoxe no proxecto ERC do Consello Europeo de Investigación. Recoñecementos
Sabaté, que traballa como investigadora no Instituto de Microelectrónica de Barcelona (IMB-CNM-CSIC), foi seleccionada en 2020 como unha das trece finalistas do premio Women Innovators 2020 na categoría principal, un premio, promovido polo Programa europeo " Horizonte 2020 ", que recoñece o traballo de mulleres innovadoras. Foi recoñecida como cofundadora e asesora científica da empresa de base tecnolóxica Fuelium, creada en 2015 para desenvolver baterías de papel ecolóxicas para sistemas de diagnóstico portátiles. Estas baterías de papel poderían cambiar por completo as probas de diagnóstico de enfermedades como a malaria, o sida, a diabetes e a COVID-19. En setembro de 2020 foi galardoada co Premio Física, Innovación e Tecnoloxía outorgado pola Real Sociedad Española de Física (RSEF) e a Fundación BBVA.
Neutralidade da rede

A neutralidade de rede é un principio proposto para as redes de banda larga de uso residencial, das que Internet é o paradigma. É, de calquera maneira, potencialmente aplicábel a todas as redes de comunicación, e describe cal debería ser o tratamento do tráfico que circula a través delas. Unha rede neutral é xa que logo aquela que está libre de restricións nas clases de equipamento a usar e no tocante aos modos de comunicación permitidos, é dicir, que non restrinxe o contido de sitios web e plataformas, e onde a comunicación non está irrazonabelmente degradada por outras comunicacións.
Neutralización

En fonoloxía a neutralización consiste na eliminación da oposición (diferenza) que se establece entre dous fonemas nun determinado contexto, de maneira que foneticamente soan igual, aínda que se trate da realización de dous fonemas distintos. É un termo introducido por Trubetzkoy
En alemán, por exemplo, a distinción que existe entre os pares mínimos /t/ e /d/; /k/ e /g/ ou /p/ e /b/ (distinción baseada no trazo [±sonoro]) desaparece en posición final de palabra. Así, Rad (bicicleta) e Rat (consello) pronúncianse igual (ra: T). Ese son que, ao producirse a neutralización, engloba a máis dun fonema é o arquifonema (escríbese con maiúscula na transcrición fonolóxica). Porén, non se trata do mesmo fonema, pois ao engadir un morfema, como en xenitivo singular, si que aparece unha oposición: Rades/Rates, son pares mínimos. Neutralización léxica
As oposicións léxicas poden neutralizarse, é dicir, en determinados contextos ou situacións, unha distinción, que normalmente é funcional, pode quedar suspendida e un dos seus termos, o caracterizado ou 'marcado positivamente' inclúese no 'non marcado'. O termo marcado ten un único valor, fronte ó non marcado que ten o negativo e o neutro:
Neutrón

O neutrón é unha partícula subatómica sen carga neta, presente no núcleo atómico de practicamente todos os átomos, excepto o protio. Aínda que se di que o neutrón non ten carga, en realidade está composto por tres partículas fundamentais cargadas, chamadas quarks, cuxas cargas sumadas son cero.
Un neutrón é un barión neutro formado por dous quarks down e un quark up. Forma, xunto cos protóns os núcleos atómicos. Fóra do núcleo atómico é inestable e ten unha vida media duns 14 minutos emitindo un electrón e un antineutrino para converterse nun protón. A súa masa é moi similar á do protón.
Algunhas das súas propiedades: Masa: mn 1. 672x10−24g
Vida media: tn 886. 7 ± 1. 9 s
Momento magnético: mn -1. 9130427 ± 0. 0000005 mN
Carga eléctrica: qn (-0. 4 ± 1. 1) x 10−21 e
O neutrón é necesario para a estabilidade de case tódolos núcleos atómicos (a única excepción é o hidróxeno), xa que interactúa fortemente atraéndose con neutróns e protóns, pero non se repele con ningún, como si o fan os protóns, que se atraen nuclearmente pero repélense electrostaticamente.
Neuville-les-Dames

Neuville-les-Dames é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Neuville-sur-Ain

Neuville-sur-Ain é unha comuna francesa do departamento de Ain, na rexión de Ródano-Alpes. Pertence á comunidade de comunas Rives de l'Ain - Pays du Cerdon.
Nevado Sajama

O Nevado Saxama (en español Nevado Sajama) é un estratovolcán en Bolivia, e é tamén o cumio máis alto dese país. Está situado aproximadamente a 10 quilómetros do límite con Chile. A estrutura do cumio é complexa.
Non se sabe con certeza a data da súa última erupción, mais está considerado como un volcán activo.