Óscar Romero

San Óscar Arnulfo Romero y Galdámez, máis coñecido como Monseñor Romero, nado en Ciudad Barrios o 15 de agosto de 1917 e finado en San Salvador o 24 de marzo de 1980, foi un relixioso salvadoreño, arcebispo metropolitano de San Salvador. Traxectoria
Realizou estudos na Universidade Gregoriana de Roma, onde foi alumno de Giovanni Batista Montini (o futuro papa Paulo VI). Tras servir como párroco, foi nomeado secretario da conferencia episcopal do Salvador en 1968. Dous anos despois foi designado bispo auxiliar de San Salvador. En 1974, foi nomeado bispo do diocese de Santa María no departamento de Usulután. Finalmente, o 3 de febreiro de 1977 foi nomeado arcebispo de San Salvador.
Este nomeamento ocorreu nun contexto de cruento conflito civil exacerbado polas sospeitas de pucheirazo nas eleccións do 26 de febreiro, nas cales saíu vencedor Carlos Humberto Romero, da Coalición Nacional, que viña ocupando o poder dende 1962. Sacerdotes membros do clero arquidiocesano que viñan denunciando os atropelos dos dereitos humanos foron arrestados e expulsados do país (Bernard Sulvill, Willibrod Denaux. .. ), así como o tamén sacerdote colombiano Mario Bernal.
O mesmo día da toma de posesión de Monseñor Romero o goberno negaba a entrada no país a varios relixiosos (Benigno Fernández e Juan Ramón Vega). A compañía de Xesús, da que era membro sobranceiro Ignacio Ellacuría, era acusada de conivencia revolucionaria e antipatriotismo.
O 5 de marzo, unha asemblea especial de bispos nomeaba a Óscar Romero vicepresidente da conferencia episcopal e preparaba un comunicado de denuncia da violación dos dereitos humanos e a persecución da Igrexa. A resposta non se fixo esperar: o 12 de marzo o sacerdote amigo persoal de Óscar Romero e comprometido coa organización dos campesiños, Rutilio Grande, foi asasinado na cidade de Aguilares xunto a dous labregos. O acabado de nomear arcebispo ordenou a celebración dunha única misa como manifestación multitudinaria de protesta contra o crime.
Óscar Romero empezou a denunciar publicamente nas homilías os crimes da organización dereitista dos escuadróns da morte, as prácticas represivas das forzas de seguridade e a política do goberno militar. Reclamaba reformas xustas en beneficio do campesiñado e dos indíxenas e pedía que se investigasen as desaparicións e as mortes.
O domingo 23 de marzo pedía aos membros do exército e da Guardia Nacional que deixasen de matar, nun discurso que ao tempo que denunciaba directamente as matanzas dos campesiños por parte das forzas armadas, ordenaba en nome da Lei de Deus que se desobedecesen as ordes de represión e morte.
Ao día seguinte era asasinado mentres celebraba misa dun tiro no corazón.
En 1993, a comisión creada como consecuencia dos Acordos de Paz de Chapultepec concluíu que o asasinato fora planeado por sectores civís, militares e empresariais da dereita salvadoreña.
A arquidiocese do Salvador solicitou permiso para iniciar os trámites de canonización. Tras o exame e aprobación do expediente realizado pola Congregación para a Doutrina da Fe, presidida polo cardeal Joseph Ratzinger, o proceso seguiu o seu curso. O 14 de outubro de 2018 foi canonizado polo papa Francisco. Recoñecementos
Doutor honoris causa pola Universidade de Lovaina (Bélxica)
Doutor honoris causa pola Universidade de Georgetown (Estados Unidos) Premio Paz de la acción ménica sueca
Fillo meritísimo post mortem da Asemblea Lexislativa da República do Salvador.