Enagua

Unha enagua é unha roupa interior de muller que se usa debaixo dun vestido ou saia. Unha enagua de corpo enteiro e unha combinación ou viso que pende dos ombreiros, xeralmente por medio dunhas tiras estreitas, e esténdese dende o peito ata o longo da saia de moda. Da cintura colga unha enagua. Finalidades
as enagas serven para varios propósitos. Axudan a que un vestido ou saia colgue correctamente, especialmente cando a adherencia estática pode facer que o vestido se enrolle arredor das pernas da usuaria. Protexen a pel de rozaduras contra tecidos grosos como como a la, pola contra, se a peza exterior está feita de tecido fino, unha enagua protéxea da transpiración Pódese usar unha combianación para abrigarse, especialmente se o vestido ou a saia son lixeiro e delgado, mentres que en climas moi cálidos ou húmidos, pódese desexar unha enagua feita enteiramente de algodón. Adoitan usarse enaguas para evitar que se vexan prendas interiores íntimas como bragas ou un apertador. Tamén se pode usar unha enagua para evitar que a silueta das pernas se vexa a través da roupa cando se está diante dunha fonte de luz brillante. Tipos
As enaguas encóntranse en dúas grandes categorías. Unha combinación, que pende dos ombreiros por tiras que se estenden ata a parte superior da zona do peito, cunha saia debaixo do busto. As combinación veñen nunha variedade de lonxitudes, algunhas esténdense ata a parte superior da coxa, algunhas ata xusto por enriba dos xeonllos ou xusto por debaixo dos xeonllos, mentres que outras baixan xusto por riba dos nocellos.
Unha engua, ou "viso", fíxase ao corpo arredor da cintura por medio dunha cintura elástica. A enagua tamén está dispoñible nas mesmas lonxitudes que a combinación mencionado anteriormente. As enaguas que se estenden ata un pouco por riba do nocello adoitan chamarse enaguas formais ou "maxi enaguas". As Mini enaguas son outra opción de tamaño para as enaguas. Presentáronse por primeira vez na década de 1960 para usar baixo unha minisaia. American Maid fabricaba este tipo de enaguas que tiñan ventilacións e unha cremalleira traseira ademais da cintura elástica. Estas enaguas estaban feitas de metade nailon e metade de dacrón poliéster. Como alternativa á combianación, pódese usar unha enagua cunha camisola a xogo para proporcionar unha cobertura total.
Tamén hai prendas semellantes deseñadas para ser usadas debaixo de pantalóns finos ou de cores claras, chamadas pantalóns ou pettipants. Ademais dos pantalóns, tamén se pode levar un pettipant debaixo dun vestido ou da saia, e como os calcetíns, están feitos principalmente de nailon ou como unha capa de luxo, en seda. Decoración e tecido
Moitas enaguas teñen encaixes florais no dobladillo, as ventilacións ou as fendas laterais. Algúns das enaguas máis antigas teñen decoración, como bolboretas ou flores cosidas no tecido da enagua, e tamén presentan unha presilla á petina da enagua.
A gran maioría das enaguas modernas están feitos enteiramente de nailon, mentres que outras están feitos de poliéster, raion, acetato, seda ou nalgúns casos algodón. Aínda así, hai outros feitos de mesturas, e a etiqueta da peza pode dicir, por exemplo, "40% nailon, 35% raion, 25% poliéster". As enagua de nailon adoitan ser brillantes en aparencia e son moi suaves ao tacto, mentres que as enaguas de poliéster poden ser incluso máis brillantes cunha sensación real esvaradía, especialmente os charmeuse ou "satén". Aínda que as enaguas charmeuse teñen un atractivo visual moi atractivo, non son tan duradeiras como as enaguas de nailon e adoitan rasgarse con moita facilidade, especialmente cando están molladas.
A maioría das enaguas realizadas desde finais do século XX son sinxelas e carentes de detalles. As decoracións intricadas e os deseños de encaixe están case completamente ausentes das enaguas modernas. Historia
As enaguas feitos na década de 1940 estaban feitas principalmente de raión debido ao esforzo bélico. A finais da década de 1940 comezaron a aparecer no mercado algunhas enaguas de nailon, e a gran maioría das enaguas fabricadas na década de 1950 eran de nailon. Na década de 1960 ofrecíanse as enaguas nunha variedade de cores moito maior, incluíndo enaguas multicores. Tamén se puxeron a disposición enaguas cun deseño de estampado floral. Algunhas das marcas de enaguas máis coñecidas do pasado son: Lorraine, Dior, Velrose, Shadowline, Wondermaid, Warner's, Kayser, Maidenform e Van Raalte. Hai fabricantes de roupa interior ben establecidos aínda en funcionamento hoxe en día, como Vanity Fair, Vassarette, Oysho e Sliperfection. Co auxe do athleisure e do vestir cómodo, as enaguas foron menos usados, porque eran innecesarios coa roupa popular.