Estilo Lois XIV

O estilo Lois XIV ou Louis Quatorze, tamén chamado clasicismo francés, era o estilo de arquitectura e artes decorativas destinado a glorificar o rei Lois XIV e o seu reinado. Presentaba maxestuoside, harmonía e regularidade. Converteuse no estilo oficial durante o reinado de Lois XIV (1643–1715), imposto aos artistas pola recentemente creada Académie royale de peinture et de sculpture (Real Academia de Pintura e Escultura) e a Académie royale d'architecture (Real Academia de Arquitectura). Tivo unha importante influencia na arquitectura doutros monarcas europeos, desde Federico o Grande de Prusia ata Pedro o Grande de Rusia. Os principais arquitectos da época foron François Mansart, Jules Hardouin Mansart, Robert de Cotte, Pierre Le Muet, Claude Perrault e Louis Le Vau. Entre os principais monumentos figuran o Palacio de Versalles, o Grande Trianón de Versalles e a Igrexa dos Inválidos (1675–1691).
O estilo Lois XIV tivo tres períodos. Durante o primeiro período, que coincidiu coa mocidade do rei (1643–1660) e a rexencia de Ana de Austria, a arquitectura e a arte víronse fortemente influenciadas polo estilo anterior de Lois XIII e polo estilo barroco importado de Italia. O primeiro período viu o comezo do clasicismo francés, particularmente nas primeiras obras de Francois Mansart, como o Chateau de Maisons (1630–1651). Durante o segundo período (1660–1690), baixo o goberno persoal do rei, o estilo da arquitectura e da decoración fíxose máis clásico, triunfante e ostentoso, expresado na construción do Palacio de Versalles, primeiro por Louis Le Vau e despois Jules Hardouin Mansart. Ata 1680, o mobiliario era macizo, decorado cunha profusión de esculturas e dourados. No período posterior, grazas ao desenvolvemento do oficio da marquetaría, os mobles foron decorados con diferentes cores e diferentes madeiras. O creador de mobles máis destacado no período posterior foi André Charles Boulle. O período final do estilo Lois XIV, desde aproximadamente 1690 ata 1715, chámase período de transición; estivo influenciado por Hardouin Mansart e polo deseñador de festas e cerimonias do rei, Jean Berain o Vello. O novo estilo era máis lixeiro na súa forma, e presentaba unha maior liberdade de liña, grazas en parte ao uso da decoración de ferro forxado, e un maior uso de arabescos, grotescos e coquilles, que continuaron ata o estilo Lois XV. Mobiliario
Durante o primeiro período do reinado de Lois XIV, os mobles seguían o estilo anterior de Lois XIII, eran macizos e estaban profusamente decorados con esculturas e dourados. Despois de 1680, grazas en gran parte ao deseñador de mobles André Charles Boulle, apareceu un estilo máis orixinal e delicado, ás veces coñecido como estilo Boulle. Baseábase na incrustación de ébano e outras madeiras raras, unha técnica utilizada por primeira vez en Florencia no século XV, que foi refinada e desenvolvida por Boulle e outros que traballaban para Lois XIV. Os mobles estaban incrustados con placas de ébano, cobre e madeiras exóticas de diferentes cores. Apareceron novos e moitas veces perdurables tipos de mobles; a cómoda, con dous ou catro caixóns, substituíu o vello cofre ou arcón. Apareceu o canapé, ou sofá, en forma de combinación de dúas ou tres cadeiras acolchadas. Apareceron novos tipos de cadeiras de brazos, entre elas a fauteuil en confessionale ou "cadeira confesional", que tiña coxíns acolchados a cada lado do respaldo da cadeira. A mesa consola tamén fixo a súa primeira aparición; foi deseñada para ser colocado contra a parede. Outro novo tipo de mobles foi a mesa à gibier, unha mesa de mármore para suxeitar os pratos. Apareceron as primeiras variedades da mesa; a mesa mazarin, colocada entre dúas columnas de caixóns, con catro pés en cada columna.