Lentisco

O lentisco ou aroeira (Pistacia lentiscus) é un arbusto perenne fanerógamo do xénero Pistacia, na familia das anacardiáceas, de follas coriáceas, con flores de cor amarela tirando a vermella, do cal se extrae unha resina branca moi aromática, o mástique. Distribución e hábitat
Medra nas matogueiras secas e pedrentas da Europa mediterránea, norte de África e Oriente Próximo. Resiste mal as fortes xeadas e se desenvolve sobre todo tipo de solos, podendo medrar ben en zonas calcarias e incluso salitrosas ou salinas, isto fai que sexa máis abundante xunto ao mar. Mora en forestas claras, devesas, formacións de aciñeiras, maquis, garrigas, foces, canóns, e abas rochosas de toda a área mediterránea. Medra con mirtos, carballos carrascos, palmeiras ananas, alaternos, e silvamares e serve de protección e alimento a paxaros e outra fauna exclusiva deste ecosistema. É unha especie pioneira moi rústica espallada polos paxaros e abundante en ambientes secos mediterráneos. Descrición
Trátase dun arbusto ou arboriña dioica, plantas macho e femia independentes, sempre verde de 1 a 5 m de altura, cun forte cheiro a resina. Medra a xeito de mato e a medida que envellece, desenvolve toros grosos e gran cantidade de pólas grosas e longas. En áreas axeitadas, cando se lle deixa medrar libremente e faise vello, adoita converterse nunha arboriña de até sete metros. As accións levadas a cabo polo ser humano, como a curta, o pastoreo e os lumes, impiden moitas veces o seu desenvolvemento.
As follas son alternas, coriáceas e compostas paripinnadas (sen folíolo terminal) con 6-12 folíolos dun verde intenso. Presenta flores miudiñas, as masculinas con 5 estames, as femininas con estilo trífido. O froito é unha drupa, primeiro vermella e despois negra ao madurecer, duns 4 mm de diámetro. Usos
Na época clásica empregouse coma goma de mascar; do seu látex elabórase unha goma aromática chamada mástique, usada en medicina odontolóxica e para facer vernices. Tamén se emprega para aromatizar licores.
En zonas turísticas mediterráneas xunto con palmeiras ananas e algunhas plantas exóticas, é elixida para repoboar xardíns e resorts, por mor da súa fortaleza e atractivo aspecto. Ao contrario que outras especies de Pistacia, conserva as súas follas ao longo de todo o ano cun aspecto san e vizoso. Introduciuse coma ornamental en México, onde se naturalizou e lle ve con frecuencia en zonas suburbanas e principalmente en zonas semiáridas.
Está emparentada co escornacabras (Pistacia terebinthus) co que hibrida facilmente nas zonas en contacto; P. x saportae Burnat (P. lentiscus x P. terebinthus) que ten follas imparipinnadas, con folliñas semipersistentes, a terminal subsésil e ás veces reducida. Porén, ocupan biotopos distintos e escasamente solapados. O lentisco aparece en zonas máis baixas e achegadas ao mar, mentres que o escornacabras medra en zonas máis elevadas e montañosas como o Sistema Ibérico, onde resiste mellor as xeadas. Propiedades
Utilizado en problemas catarrais pulmonares, para a gota e a reuma.
Usado contra a diarrea, gonorrea e leucorrea.
Tense recomendado o uso do mástique en locións externas contra as feridas con hemorraxias ou picadas de insectos.
Usado como anestésico para as dores de moas. Taxonomía
Pistacia lentiscus foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 1026. 1753. Sinonimia Lentiscus massiliensis Fourr.
Lentiscus vulgaris Fourr.
Terebinthus lentiscus (L. ) Moench
Nome vulgar
A planta recibe os nomes vulgares en galego de: almecegueira, aroeiro, aroeira, charneca, laderno e lentisco.