proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Bandeira de Dinamarca

A Dannebrog ou bandeira de Dinamarca consiste dun pano de cor vermella cunha cruz nórdica branca. As bandeiras de Suecia, Noruega, Finlandia e Islandia están baseadas nela. Considéraselle a bandeira nacional oficial máis antiga do mundo. Historia
A bandeira dinamarquesa é chamada Dannebrog «a bandeira dos dinamarqueses» ou «bandeira vermella». Aparece documentada nun texto dinamarqués do ano 1478 e nunha obra holandesa datada cen anos antes. Neste libro, un tratado de heráldica holandés, (Gelre), de 1370-1386, aparece a representación dunha bandeira vermella cunha cruz branca entre as armas reais do rei Valdemar IV Atterdag.
Segundo unha lenda relatada na crónica danesa de Christiern Pedersen cara ao ano 1520, segundo o franciscano Peder Olsen, no ano 1527, Dannebrog baixou do ceo durante unha batalla en Estonia. O franciscano Peder Olsen relaciona o feito cunha batalla que tivo lugar o ano 1219.
A tradición sostén que a bandeira apareceu na área de Lyndanisse o 15 de xuño de 1219. Probablemente, esta lenda xurdiu ao redor do ano 1500 a partir do episodio no que que o rei Hans perdeu a bandeira nunha derrota en Ditmarsken, no norte de Alemaña. Seguramente a perda desta bandeira deu lugar a este relato mítico no que a Dannebrog recuperaríase ao caeres do ceo. O que si está constatado foi que o rei Frederico II de Dinamarca ordenou empregar esta bandeira en 1559 e fíxoa colgar na catedral de Schleswig, na actual Alemaña.
Nunha cantiga do ano 1500 a bandeira vencéllase á bandeira en forma de cruz co soño sobre a cruz que tivo o emperador romano Constantino no ano 312, antes da batalla pola que se converteu no único emperador romano e, segundo conta a tradición, converteuse ao cristianismo. Esta visión da cruz coa que se relacionan as palabras "in hoc signo vinces" («baixo este signo vencerás»), signo vencellado cos milagres nos que supostamente aparece unha cruz no ceo, que, especialmente na Península Ibérica, estiveron vencellados coas batallas mantidas entre cristiáns e infieis.
A Orde portuguesa de Cristo, que se constituíu durante unha cruzada contra os musulmáns no ano 1318, empregou unha cruz branca paté, provista dunha orla vermella.
Dende o ano 1591, Cristián IV acuñou unha moeda na que figuraba unha cruz, baseándose nunha usada naquel momento en Portugal. A cruz que aparecía nesta moeda pronto foi considerada como a cruz de Dannebrog. En 1603 engadiuse o aforismo constantiniano, que aparece citado nunha crónica obra de Arild Huitfeldt na que, de novo, se relaciona coa suposta aparición de Constantino e a lenda da caída do ceo da propia Dannebrog.
Bandeira de Djibuti

A bandeira de Djibuti está formada por dúas franxas horizontais do mesmo ancho, sendo azul a superior e verde a inferior, cun triángulo isóscele de cor branca no lado do pau, cunha estrela vermella de cinco puntas no seu centro. As cores poden ser interpretadas como a terra (verde), o ceo e o mar (azul), e a paz (branco) coa estrela vermella representando as rexións do país.
A bandeira foi izada por primeira vez o 27 de xuño de 1977 a raíz da independencia do estado.
Bandeira de Dominica

A bandeira de Dominica foi adoptada o 3 de novembro de 1978. Na versión orixinal, o papagaio Sisserou (Amazona imperialis) estaba virado cara a dereita (foi cambiado en 1988), e a orde das barras era diferente (amarelo - branco - negro, de arriba abaixo, cambiado en 1981).
As dez estrelas que rodean ó papagaio, representan as dez parroquias que hai na illa. Significado
O verde simboliza a vexetación, o amarelo, ós indíxenas, o branco, á auga, e o negro, á terra.
As dez estrelas rodean a un papagaio sisserou, nativo da illa.
Bandeira de Ecuador

A bandeira de Ecuador está composta por tres bandas de cores: amarela, azul e vermella, respectivamente. As alturas destas atópanse na relación de 2: 1: 1. A base mide o dobre da altura. É similar ás bandeiras de Colombia e Venezuela. Foi adoptada o 26 de setembro de 1860.
Bandeira de Eritrea

A bandeira de Eritrea foi adoptada o 5 de decembro de 1995. Está baseada na bandeira ondeada polo Fronte Popular de Liberación de Eritrea (FPLE) na súa loita pola independencia. Cores e simbolismo
A bandeira de eritrea está formada por catro cores, tres das cales son propias do panafricanismo. O significado das cores é: Verde: simboliza a economía agrícola e gandeira de Eritrea.
Vermello: significa o sangue derramado durante a loita pola independencia de Eritrea.
Azul: representa a riqueza mariña.
Amarelo: representa a riqueza mineral do país.
A coroa de oliva e a póla na bandeira proveñen da primeira bandeira nacional de Eritrea usada entre 1952 e 1961, a coroa de oliveira foi adoptada da bandeira das Nacións Unidas e simboliza a paz.
Bandeira de Eslovaquia

A bandeira de Eslovaquia (en eslovaco: Vlajka Slovenska) data na súa versión orixinal de 1848, a cal carecía do emblema da república: un escudo gótico de fondo vermello cunha cruz branca dobre (patriarcal) sobre tres outeiros en azul. A bandeira nacional de Eslovaquia foi adoptada como bandeira nacional da Eslovaquia independente o 23 de xuño de 1939 e usouse ata 1945. Non volveu ser oficial ata o 1 de marzo de 1990, aínda que a independencia non chegaría ata o ano 1992. Descrición
A bandeira está composta por tres franxas horizontais das mesmas dimensións. A franxa superior é de cor branca, a central é azul e a inferior é de cor vermella escura. Na parte central da bandeira, lixeiramente desprazado cara ao bordo máis próximo ao mastro, figura o escudo nacional.
Bandeira de Eslovenia

A bandeira de Eslovenia (en esloveno: Zastava Slovenije) foi declarada oficial pola Asemblea de Eslovenia o 24 de xuño de 1991 e foi empregada por vez primeira en Ljubljana o 26 de xuño de 1991, un día despois da declaración de independencia de Eslovenia. Descrición
Está formada por tres bandas horizontais iguais, de cor branco (superior), azul e vermello. Na parte superior esquerda, centrado entre as bandas azul e branca, atópase o escudo de Eslovenia. Esta bandeira, agás o escudo, é semellante ás bandeiras de Rusia e Eslovaquia.
O escudo consiste nun debuxo do monte Triglav, o cumio máis alto de Eslovenia, en cor branca e fondo azul; por baixo atópanse dúas liñas onduladas azuis que representan ao mar Adriático e aos ríos de Eslovenia. Tamén é posible apreciar tres estrelas douradas de seis puntas, dispostas nun triángulo inverso, que foron tomadas do escudo dos condes de Celje (en esloveno Grofje Celjski), a gran casa dinástica de fins do século XIV e inicio do século XV.
Bandeira de Estonia

A bandeira de Estonia (en estoniano: sinimustvalge, "azul-negro-branco") presenta tres bandas horizontais de igual tamaño. A banda azul está arriba, debaixo atópase a negra e finalmente a branca. O tamaño normal desta bandeira é de 105 × 165 cm. Historia
‎
A bandeira de Estonia apareceu ao redor de 1880 como a bandeira da asociación de estudantes universitarios estonianos da Universidade de Tartu (fundada en 1632) sendo consagrada o 4 de xuño de 1884. Posteriormente, a bandeira vencellouse co nacionalismo estoniano e foi empregada como bandeira nacional (riigilipp) cando Estonia declarouse independente o 24 de febreiro de 1918, adoptándose formalmente a bandeira o 21 de novembro de 1918.
Por mor da invasión por parte da Unión Soviética en xuño de 1940 prohibiuse o uso da bandeira. Foi arriada dos lugares máis simbólicos, como a torre de Pikk Hermann en Tallinn (o 21 de xuño de 1940) cando Estonia aínda era, polo menos formalmente, independente. Ao día seguinte volveu ser izada xunto coa bandeira vermella. A tricolor desapareceu completamente da torre o 27 de xullo de 1940 sendo substituída pola bandeira da República Socialista Soviética de Estonia.
Durante a ocupación alemá (1941-1944), a bandeira foi aceptada como a bandeira da etnia estoniana, pero non como bandeira nacional. Logo de retirada alemá, a bandeira estoniana foi izada unha vez máis. O 22 de setembro, a bandeira vermella reapareceu e pouco tempo despois a bandeira tricolor estoniana foi retirada.
A bandeira estivo prohibida ata os días da perestroika, a finais da década dos 80, ata que, o 24 de febreiro de 1989, a bandeira azul-negra-branca ondeou novamente na Torre Pikk Hermann en Tallinn. Foi novamente declarada como a bandeira nacional o 7 de agosto de 1990, pouco máis dun ano despois que Estonia recuperase a súa independencia. Construción
Simboloxía
A inicial interpretación das cores foi: Azul polo ceo, os lagos e o mar de Estonia. Simboliza a lealdade ás ideas nacionalistas;
Negro pola cor do solo nacional;
Branco que simboliza a ledicia da xente. Propostas alternativas
Despois de que Estonia recuperou a súa independencia en 1991, houbo un debate público para escoller a bandeira nacional. Moitos estonianos consideraban que Estonia era un país nórdico e por iso preferían deixar de lado a tricolor estoniano que tiña unha reminiscencia dos países bálticos da Europa oriental. Presentáronse un gran número de propostas que defenían a incorporación da cruz nórdica coas tres cores nacionais. A máis popular foi unha cruz nórdica branca, con orlas negras nun campo azul semellante á bandeira de Noruega, foi denominada ristilipud. Con todo, o cambio de bandeira non logrou a suficiente popularidade.
Bandeira de Eswatini

A bandeira nacional de Eswatini foi adoptada o 6 de outubro de 1968. Cores e simbolismo
Azul: representa á paz e á estabilidade.
Amarelo: representa os recursos naturais do país.
Vermello: representa as batallas en tempos históricos.
O escudo, as dúas lanzas e o caxato zulú representan a defensa de Eswatini contra os seus inimigos. As cores do escudo (branco e negro) representa a convivencia pacífica entre as comunidades negra e branca. Historia
A bandeira está baseada nunha realizada polo rei Sobhuza II para os Swazi Pioneer Corps en 1941. Nesta hai un escudo Emasotsha en disposición horizontal. O escudo está reforzado por un caxato do cal colgan injobo (grupos de borlas de plumas de euplectes e o turaco). Por riba do caxato de mando están dúas lanzas locais chamadas assegai.
Bandeira de Etiopía

A versión actual da bandeira de Etiopía foi adoptada o 6 de febreiro de 1996, aínda que a súa forma final estaba regulada por decreto dende 1986. O artigo 3. 1 da Constitución de Etiopía establece a forma da bandeira do estado (verde, amarelo e vermello sen máis precisións).
O artigo 3. 2 establece que o emblema debe reflectir a igualdade das nacións, nacionalidades, pobos e relixións en Etiopía e a súa aspiración a vivir xuntos.
O artigo 3. 3 establece que cada estado membro da Federación terá a súa propia bandeira e emblema; os detalles particulares os establecerán os seus respectivos parlamentos.
a bandeira nacional regulouse de acordo coa proclamación 16/1996 do 6 de febreiro de 1996 que tamén estableceu o escudo. Esta proclamación entrou en vigor o mesmo día. Descrición
A bandeira de Etiopía está composta por tres franxas horizontais do mesmo tamaño: a superior é de cor verde, a central amarela e a inferior vermella. Na parte central, ocupando a franxa central e parte das exteriores, figura o escudo de Etiopía, formado por un círculo azul cunha estrela dourada de cinco puntas (como un pentagrama). Cores e significado
O significado das cores da bandeira foi variando ao longo do tempo. Actualmente a cor verde representa a fertilidade do país, o amarelo simboliza a liberdade relixiosa e o vermello evoca aos que morreron defendendo a integridade nacional.
A estrela dourada de cinco puntas do escudo representa a igualdade entre homes e mulleres, de tódolos grupos étnicos e relixiosos. Os raios que figuran entre as puntas da estrela reflicten o futuro brillante de Etiopía. A cor azul do emblema simboliza a paz e a democracia desexadas para o país. Historia
As cores panafricanas -vermello, verde, amarelo- teñen a súa base na bandeira etíope, unha das máis antigas do continente africano. O esquema tricolor da bandeira é moi antigo, anterior á creación do estandarte do Imperio de Abisinia. As tres cores tamén compuñan a bandeira creada en 1897, un ano despois da Batalla de Adua, na que os etíopes se defenderon do expansionismo colonial italiano.
Durante a existencia da monarquía etíope aparecía representado na bandeira un león coroado, coñecido como o “León de Judá” que portaba un estandarte cunha cruz incorporada no extremo do pau, símbolo do vínculo do país coa Igrexa Etíope Tewahedo.
Coa desaparición da monarquía etíope en 1975, a bandeira nacional contou cos mesmos elementos, mais o León de Judá foi retirado e non se incorporou ningún escudo ou emblema novo. Esta bandeira empregouse ata 1987 e, posteriormente, dende 1991 ata 1996.
Entre 1987 e 1996, no centro da bandeira figurou o escudo da República Democrática Popular de Etiopía, dominado por unha estrela amarela de cinco puntas situada na súa parte superior e rodeado por unha coroa ou grilanda vexetal.
Bandeira de Exipto

A bandeira de Exipto (en árabe: علم مصر), adoptada o 4 de outubro de 1984, é unha bandeira tricolor consistente en tres franxas horizontais do mesmo tamaño: vermella branca a intermedia e negra; cores da bandeira da Liberación Árabe que data da Revolución Exipcia de 1952. A bandeira tamén conta no centro o emblema nacional, a Aguia de Saladino. No escudo está escrita a lenda en árabe: جمهورية مصر العربية (Gumhūriyyat Miṣr al-ʿArabiyyah, República Árabe de Exipto). Deseño
A bandeira está composta por tres franxas horizontais do mesmo tamaño, de cor vermella a superior, branca a central e negra a inferior, as cores do panarabismo. A cor vermella alude á historia do país, está adoptada da bandeira que se usou durante o século XIX, aínda que a orixe dos elementos desta bandeira é otomá. O branco representa a Revolución de 1952 que permitiu a deposición incruenta do rei Farouk I e que acabou coa definitiva proclamación da República tras derrocar a Fuad II ao ano seguinte. A cor negra simboliza a final da opresión que exerceu o colonialismo británico sobre o pobo exipcio. Na parte central da bandeira aparece representado, dentro da franxa de cor branca, o escudo de Exipto. Historia
A principios do século XIX Muhammad Ali, wali otomán de Exipto, creou a que se pode considerar como a primeira bandeira nacional do país. Estaba composta por tres medias lúas (símbolo do islam) con tres estrelas de cinco puntas á dereita de cada unha delas, sobre fondo vermello. Existen dúas posibles interpretacións desta bandeira: a primeira defende que significa a vitoria dos Exércitos Exipcios en tres continentes (África, Europa e Asia), mentres que a outra teoría propón que significa a soberanía de Muhammad Ali sobre Exipto, Nubia e o Sudán.
Cando en 1914 o Reino Unido converteu a Exipto nun protectorado (aínda que os británicos xa controlaban en realidade o país desde 1882), non modificou a bandeira existente. En 1922, o Reino Unido recoñeceu a independencia do país, e adoptouse unha nova bandeira, esta vez composta por unha media lúa con tres estrelas sobre fondo verde. En 1952, o Movemento de Oficiais Libres depuxo ao rei Farouk e un ano máis tarde proclamou definitivamente a República. O novo goberno creou unha nova bandeira, formada por tres franxas (vermella-branca-negra) como a actual, pero a aguia portaba unha media lúa e unhas estrelas.
En 1958 Exipto e Siria uníronse, formando a República Árabe Unida. A bandeira do novo Estado era igual que a anterior, pero no canto de escudo tiña dúas estrelas verdes de cinco puntas (que representaban aos dous países). Aínda que a unión desfíxose en 1961, Exipto continuou usando a mesma bandeira até o 1 de xaneiro de 1972, data na que se adoptou unha bandeira moi semellante á actual, pero que contaba con algunhas pequenas diferenzas no deseño do escudo. Esta bandeira estivo en vigor até a adopción da actual en 1984.
Bandeira de Fiji

A bandeira de Fiji foi adoptada o 10 de outubro de 1970. É un pano de cor azul celeste no que figura a Union Jack, que é a bandeira do Reino Unido, no cantón e, na súa parte esquerda o escudo propiamente dito do país (sen as figuras dos soportes, o burelete, a cimeira, nin o lema nacional). O escudo é practicamente idéntico ao que se usou durante o domino colonial británico. A bandeira de Fiji está inspirada no Pavillón Azul que é unha bandeira de cor azul escura que incorpora a bandeira británica no seu cuadrante superior dereito e que usan como emblema numerosas institucións gobernamentais británicas, colonias e nalgúns casos, como Australia e Nova Zelandia, mantívose como bandeira nacional de antigas colonias hoxe independentes.
O escudo e a bandeira de Fiji non se alteraron cando o país se converteu en república en 1987. A bandeira colonial era moi semellante á actual pero, seguindo o esquema do Pavillón Azul, de cor azul escura. Actualmente[cando? ] esta bandeira é a bandeira do goberno de Fiji e úsana algunhas institucións e departamentos de carácter gobernamental.
Bandeira de Finlandia

A bandeira de Finlandia (en finés: Suomen lippu, en sueco: Finlands flagga) componse dunha cruz azul sobre un fondo branco. Foi declarada oficial por unha lei promulgada o 29 de maio de 1918, case seis meses logo da independencia do país nórdico. Unha nova lei que a regula entrou en vigor en 1978. Hai dous modelos, a bandeira nacional (civil) e a bandeira oficial do Estado. A bandeira nacional
A bandeira nacional ten forma rectangular e as súas dimensións son: 11 de alto por 18 de ancho. A cruz ten un ancho de 3 e cor PMS294C e está situada a unha altura de 4. O longo da área dende o pau ata a cruz é de 5, sendo o resto da superficie ata o final, de 10 unidades. Calquera cidadán finlandés goza do dereito de izar a bandeira nacional. Con certas excepcións, esta loce nos navíos finlandeses como a súa insignia nacional. A bandeira oficial do estado
A bandeira oficial do Estado pode ser rectangular ou ter tres puntas. O escudo de armas de Finlandia está inscrito no cadro que se forma na intersección de ambos os dous brazos da cruz. O cadrado ten un bordo amarelo, o ancho do cal é un corentavo do ancho da cruz. Os Ministerios e institucións oficiais ondean a bandeira oficial do estado con forma rectangular. As Forzas Armadas usan a que ten tres puntas, que é unha unidade máis grande cá bandeira nacional ou a oficial rectangular. O presidente da república emprega a de tres puntas en cuxa esquina superior esquerda aparece unha cruz da liberdade azul e amarela.
Bandeira de Gabón

A bandeira de Gabón foi adoptada en 1960. Está composta por tres franxas horizontais do mesmo tamaño. A cor da franxa superior é verde, que simboliza a flora do país. A franxa central, de cor amarela, representa a luz do sol. A franxa inferior é azul, polo océano Atlántico que baña as súas costas.
A bandeira do Gabón en 1959-1960 presentaba tres cores, verde, amarelo e azul, coa bandeira de Francia achantada no canto superior esquerdo.
Bandeira de Gales

A bandeira de Gales (en galés: Y Ddraig Goch, o Dragón Vermello) consiste nun dragón pasante sobre campo branco e verde. Existen distintas interpretacións para ese emblema. A bandeira foi oficializada en 1959, mais o dragón está asociado a Gales hai séculos. Historia
Moitas veces a bandeira é considerada a máis vella bandeira nacional aínda en uso, aínda que a orixe do dragón como símbolo sexa hoxe perdida entre historia e mito. A teoría máis aceptada é a de que as cohortes romanas utilizaron o dragón durante súa ocupación de Gran Bretaña. As franxas branca e verde foron engadidas posteriormente pola Casa de Tudor, dinastía galesa que estivo no trono de 1485 a 1603. O banco e verde e branco tamén son as cores do porro, outro emblema de Gales.
De acordo co historiador Carl Lofmark: Bandeira de San David
Gales é a única nación británica cuxa bandeira oficial non está formada por unha cruz. Con todo, existe unha bandeira galesa de uso secundario coñecida como Bandeira de San David. Consiste nunha cruz amarela sobre un fondo negro. Dende 2002 está incluída no distintivo do club de fútbol da capital, o Cardiff City.
A bandeira de Gales é a única non-representada na bandeira do Reino Unido, moito por conta da rexión ser historicamente considerada parte do Reino de Inglaterra cos Actos das Leis en Gales 1535-1542. Hai movementos que loitan por ese recoñecemento, tendo inclusive realizado propostas.
Bandeira de Gambia

A bandeira de Gambia, deseñada por Pa Louis Thomasi, consiste en tres barras horizontais de cor vermella, azul e verde. As cores están separadas por franxas brancas. O vermello na parte superior simboliza o sol e a sabana. No centro, a cor azul representa o río Gambia que cruza a nación. O verde simboliza a terra e os bosques. As franxas brancas representan a paz.
A bandeira foi oficialmente adoptada o 18 de febreiro de 1965, día da independencia do país do Reino Unido.
Bandeira de Ghana

A bandeira de Ghana é un dos símbolos nacionais do país. Inclúe as cores panafricanas e unha estrela negra de cinco puntas. Historia
A bandeira foi deseñada por Theodosia Okoh para substituír a Bandeira do Reino Unido despois de acadar a independencia en 1957. Despois de Etiopía, Ghana foi o segundo estado africano en adoptar as cores vermella, amarela e verde.
Están dispostas en bandas horizontais iguais, coa estrela no centro da banda amarela. O vermello representa o sangue das persoas finadas nas guerras pola independencia; o amarelo representa a riqueza mineral do continente; o verde simboliza os bosques e a riqueza natural. A estrela negra representa a liberdade de África.
Entre 1964 e 1966 foi substituída cunha variante na banda central, mudando o amarelo polo branco. Outras bandeiras
Bandeiras históricas
Bandeira de Granada

A bandeira de Granada foi adoptada o 7 de febreiro de 1974. A bandeira consiste nun rectángulo dividido diagonalmente en triángulos amarelos arriba e abaixo e verdes ós lados, cun bordo vermello arredor da bandeira. Ten sete estrelas amarelas de cinco puntas, tres centradas no bordo superior, outras tres centradas no bordo inferior e unha máis nun círculo vermello superposto no centro da bandeira. Por último, unha vaíña de noz moscada, colocada de forma simbólica, está situada no triángulo da esquerda (Granada é o segundo país en produción de noz moscada, tras Indonesia). As sete estrelas representan as súas sete divisións administrativas, sendo a do centro a que representa a capital.
Bandeira de Grecia

A bandeira de Grecia (popularmente en grego: galanolefki ou kianolefki, a "azul-branco") foi adoptada o 22 de decembro de 1978. Até 1969, esta bandeira só era empregada pola mariña mercante, xa que para o resto dos usos empregábase unha bandeira de cor azul cunha cruz branca desde 1828. En 1975, durante a Xunta Militar Grega (1967-1974) foi substituída pola antiga bandeira, sendo restituída en 1978. Descrición
Está composta por nove franxas horizontais de idénticas dimensións de cores azul e branco que se alternan, sendo a franxa situada na parte superior da bandeira de cor azul. No ángulo superior máis próximo ao mastro sitúase un cadrado azul cunha cruz branca que é símbolo da Igrexa Ortodoxa Grega.
As nove franxas representan o número de sílabas da frase "Ελευθερία ή Θάνατος" (E-lef-the-rì-a i Thà-na-tos) que significa "liberdade ou morte", que é o lema nacional. A proporción da bandeira é 2: 3.
Bandeira de Groenlandia

A bandeira de Groenlandia (groenlandés: Kalaallit erfalasuat, dinamarqués: Grønlands flag) é un dos símbolos oficiais de Groenlandia, e foi deseñada polo nativo groenlandés Thue Christiansen. Represéntanse nela dúas bandas horizontais branca (enriba) e vermella, cun grande disco levemente movido a pouco do centro. A parte superior do disco é vermella, e a inferior branca. A bandeira enteira mide 12 por 18 partes; cada banda mide 6 partes; o disco é dun diámetro de oito partes, horizontalmente desviado 7 partes respecto ó centro, e centrado verticalmente.
O seu nome local en groenlandés é Erfalasorput, que significa "a nosa bandeira", pero Aappalaartoq (que significa "a vermella") é tamén empregada, tanto para a bandeira dinamarquesa como para a bandeira groenlandesa.
Hoxe en día os groenlandeses colocan tanto a Erfalasorput como a Dannebrog, usualmente a carón unha da outra.
Groenlandia tivo a idea dunha bandeira propia por vez primeira en 1973 cando cinco groenlandeses propuxeron unha bandeira verde, azul e branca. Ó ano seguinte, un xornal solicitou once propostas de deseño (todas pero que unha fose unha cruz nórdica) e preguntoulle á xente para ver cal era a máis popular. A Dannebrog foi a preferida pola gran maioría. De pouco valeu ese esforzo. Historia
En 1978, Dinamarca deulle o autogoberno a Groenlandia, facendo dela un membro en pleno dereito do Reino de Dinamarca. O goberno autónomo fixo unha chamada oficial para propostas de bandeiras, recibindo 555 (das cales 293 foron enviadas por groenlandeses). O comité encargado de tomar a decisión non atopou consenso e fíxose unha nova chamada. Finalmente a actual bandeira deseñada por Christiansen gañou por unha estreita marxe a unha bandeira branca e verde coa cruz nórdica con 14 votos fronte a 11. A bandeira de Christiansen foi adoptada oficialmente o 21 de xuño de 1985.
En honor ó décimo aniversario da Erfalasorput, a Oficina de Correos de Groenlandia lanzou selos conmemorativos e un folleto do seu autor. El describiu a banda branca representando os glaciares e a capa de xeo, que cobre máis do 80% da illa; a banda vermella, o océano; o semicírculo vermello, o sol, coa súa parte de abaixo afundida no océano; e o semicírculo branco, os icebergs e placas de xeo. O deseño lembra tamén a unha posta de sol.
Bandeira de Guatemala

A bandeira de Guatemala foi creada polo Decreto executivo do 17 de agosto de 1871, sendo Presidente da República o xeneral Miguel García Granados.
Bandeira de Guernsey

A bandeira de Guernsey é a bandeira oficial do territorio de Guernsey. Foi adoptada en 1985 e consiste nunha cruz de San Xurxo vermella cunha cruz normanda dourada dentro dela. A creación foi motivada pola confusión en eventos deportivos internacionais con competidores de Guernsey e Inglaterra que usaban a mesma bandeira. Foi deseñada polo Comité de Investigación da Bandeira de Guernsey dirixido polo Alguacil Adxunto Sir Graham Dorey. A bandeira foi inaugurada na illa o 15 de febreiro de 1985. A cruz de ouro representa a Guillerme o Bastardo, duque de Normandía (que se converteu, despois da conquista, en Guillerme I de Inglaterra). Supostamente, Guillerme recibiu unha cruz do papa Alexandre II e ondeouna no seu estandarte na batalla de Hastings. Dende o ano 2000, un estandarte vermello coa cruz úsase como bandeira civil do goberno e como estandarte azul.
Bandeira de Guinea

A bandeira de Guinea foi adoptada o 10 de novembro de 1958. Está composta por tres franxas verticais do mesmo tamaño de cor vermella (a máis preto do mastro), amarelo (a central) e verde.
Son as cores panafricanas que figuran nas bandeiras de numerosos países do continente, como a de Etiopía e a de Gana.
O vermello foi adoptado en homenaxe dos que morreron na loita contra o colonialismo. É a cor vinculado cos traballadores da industria e do campo, razón pola que tamén se asocia co termo "Traballo" do lema nacional. O amarelo é o símbolo do ouro guineano e o sol africano. O amarelo é a cor que se relaciona co termo "Xustiza" do lema. O verde representa os bosques e a agricultura do país. É a cor que simboliza a última palabra do lema: "Solidariedade".
Bandeira de Guinea Ecuatorial

A bandeira de Guinea Ecuatorial consta de tres franxas horitzontais verde, branca e vermella, amais dun triángulo azul do lado do pau. No centro, a bandeira está decorada co escudo estatal na banda branca, que representa un bombax, a árbore tradicional da rexión, sobre un fondo branco, coroado por seis estrelas amarelas de seis puntas que simbolizan o territorio continental e as cinco illas que integran o estado. Baixo o escudo atópase o lema nacional en castelán: Unidad, Paz, Justicia ('unidade, paz, xustiza'). Historia
A bandeira de Guinea Ecuatorial foi adoptada ao proclamarse a independencia do país o 12 de outubro de 1968. O escudo presente no centro da bandeira, na súa franxa branca, foi modificado durante a ditadura de Macías en 1973. Foi restaurada o 21 de agosto de 1979 trala chegada ao poder de Teodoro Obiang Nguema. A cor verde representa a flora do país, o azul o mar, o branco a paz e o vermello a independencia.
A árbore que aparece na bandeira e no escudo nacionais é a árbore de algodón de seda (Bombax). Máis bandeiras de Guinea Ecuatorial
Os bubi da illa Bioko empregan unha variante de bandeira a raias vermellas e verdes cun cantón azul, cun triángulo branco tradicional no centro do cantón. Os independentistas bubi do Grupo Nacionalista Bubi 1 de Abril empregan unha bandeira tricolor azul, branca e verde cunha estrela de catro puntas no centro da franxa branca.
Bandeira de Guinea-Bissau

A bandeira de Guinea-Bissau foi adoptada en 1973 tras obter a independencia de Portugal. Está formada por dúas franxas horizontais do mesmo tamaño e unha vertical coas cores panafricanos: Vermello, verde e amarelo. Na franxa vertical está representada a "Estrela negra africana". A cor vermella lembra ós que morreron pola independencia, o verde ós bosques e á agricultura, e o amarelo ó ouro e a riqueza do país. O seu deseño baséase no da bandeira do (PAIGC).
Bandeira de Güiana

A bandeira de Güiana, coñecida como a punta de frecha dourada, foi aprobada o 26 de maio de 1966. Foi deseñada por Whitney Smith, un estadounidense coñecido polos seus estudos centrados na vexiloloxía. O deseño orixinal non incluía os bordos negro e branco que foron incorporados polo College of Arms. A cor verde representa a agricultura e os bosques. O branco simboliza os ríos e a auga. O dourado reflicte a riqueza mineral do país. O negro representa a capacidade de resistencia, e o vermello o ardor e o dinamismo.
Bandeira de Haití

A bandeira de Haití foi adoptada oficialmente o 25 de febreiro de 1986, pero o seu deseño remóntase a comezos do século XIX, cando foi usada pola República de Haití baixo o presidente Alexandre Pétion en 1806. . É unha bandeira composta por dúas franxas horizontais, do mesmo tamaño, de cor azul (a superior) e vermella (a inferior). No centro da mesma figura, dentro dun rectángulo de cor branca, o escudo nacional. A bandeira de uso civil carece de escudo. Historia
Dise que a bandeira foi creada durante a rebelión contra os franceses. Os rebeldes tomaron a bandeira de Francia e quitáronlle a franxa branca do centro, en sinal de que expulsaran ós brancos, aparecendo así a bandeira haitiana.
Durante os Xogos Olímpicos de 1936 observouse que a bandeira de Haití era igual á bandeira de Liechtenstein, razón pola cal esta última agregou a imaxe dunha coroa na parte superior esquerda.
Entre 1964 e 1986, período de ditadura da familia Duvalier, a bandeira foi modificada por un deseño de cores verticais negro e vermello, conservando o escudo nacional no centro.
Foi readoptada de novo polo artigo 3 da Constitución actual de Haití o 25 de febreiro de 2012.
Bandeira de Honduras

A bandeira de Honduras foi creada o 16 de febreiro de 1866, sendo Presidente da República José María Medina. Está baseada na que pertenceu ás Provincias Unidas do Centro de América. Consta de tres franxas horizontais do mesmo tamaño, de cor azul as exteriores e branca a central. No centro, dentro da franxa branca, figuran cinco estrelas azuis que simbolizan os cinco países que formaron a antiga federación centroamericana e o ideal da unión de Centroamérica. Historia
En 1823, Honduras uniuse ás Provincias Unidas de Centroamérica e adoptou a súa bandeira. Continuou usando unha tribanda lisa azul e branca despois da disolución da unión en 1838. O 7 de marzo de 1866 colocáronse cinco estrelas azuis na bandeira para representar as cinco provincias orixinais de Centroamérica: O Salvador, Costa Rica, Nicaragua, Honduras e Guatemala. O tamaño e a posición das estrelas fixáronse oficialmente cando o deseño foi estandarizado o 18 de xaneiro de 1949.
O decreto de 1949 especificaba que as raias debían ser turquesas, mais na práctica a bandeira permaneceu azul cerúleo durante as seguintes sete décadas. O goberno hondureño só comezou a ondear bandeiras turquesas despois da toma de posesión da presidenta Xiomara Castro o 27 de xaneiro de 2022.
Bandeira de Hungría

A bandeira de Hungría (en húngaro: Magyarország zászlaja) está dividida en tres franxas horizontais do mesmo tamaño, de cor vermella, branco e verde. Nalgúns casos na bandeira tamén aparece o Escudo de Hungría. Historia
A partir do rei Santo Estevo (1001-1038) aparecen representacións dos monarcas húngaros portando emblemas coa cruz patriarcal e as franxas vermellas e brancas que forman o escudo de Hungría. Documéntase por vez primeira o uso das actuais cores nacionais da bandeira nun cordón de selo durante o reinado de Matías, en 1618.
Durante a Revolución e Guerra de Independencia húngara de 1848-1849 en contra do Imperio dos Habsburgo, declarouse á bandeira vermella-branca-verde como símbolo nacional de Hungría. A bandeira tricolor da Revolución Francesa tivo unha grande influencia sobre o deseño da bandeira húngara.
Na bandeira figurou o Escudo de Hungría coa coroa de Santo Estevo ata 1949, ano no que foi substituído polo escudo da República Popular. O escudo tradicional foi recuperado en 1990, pero dende entón existe certa indefinición legal sobre a inclusión ou ausencia do mesmo na bandeira.
Bandeira de Indonesia

A bandeira de Indonesia, denominada en indonesio "Sang Sake Merah Putih" ("a sagrada vermella e branca"), está composta, conforme ao artigo 35 da Constitución de 1945, por dúas franxas de iguais dimensións, sendo a superior de cor rubia e a inferior alba. A súa anchura é dúas terceiras partes da súa lonxitude. Oficialmente obrígase a iza-la bandeira nas dependencias gobernamentais, as sedes das misións diplomáticas do país e no pazo presidencial. Historia
Está baseada no estandarte do século XIII do Imperio Majapahit no Leste de Xava. A mesma bandeira ("Bendera Pusaka" foi izada e presentouse ao público na cerimonia do día da independencia de Indonesia o 17 de agosto de 1945. O deseño mantívose igual dende entón.
Esta bandeira empregouse durante algúns anos nos actos conmemorativos da independencia, izándose fronte ao pazo presidencial de Iacarta. Esta bandeira deixou de ondear o 17 de agosto de 1968, cando foi substituída nos actos mencionados por unha réplica con obxecto de facilitar a súa preservación.
Bandeira de Irlanda

A bandeira de Irlanda (en irlandés: An Bhratach Náisiúnta) é a bandeira nacional da República de Irlanda. É unha bandeira tricolor composta por tres franxas verticais de iguais dimensións: verde (lado do mastro), branca e laranxa. A franxa alaranxada simboliza aos protestantes de Irlanda e a verde representa aos católicos do país. A franxa branca representa a paz que eventualmente chegará entre eles.
É moi semellante á bandeira de Costa do Marfil, da que difire soamente pola disposición invertida das cores e polas proporcións. Historia
Foi usada por primeira vez polos nacionalistas irlandeses en 1848 durante a revolta da "Xove Irlanda". Foi deseñada para representar a poboación católica romana (verde) e a protestante (laranxa) da illa de Irlanda, que viven xuntas en paz, paz que se representa pola cor branca. Contrariamente ao que se pensa, esta non foi a bandeira do Alzamento de Pascua, que foi en realidade unha bandeira verde cunha arpa e as palabras "Irish Republic" (República Irlandesa), escritas en laranxa. Esta bandeira está exposta na sección de Kildare Street do Museo Nacional de Dublín. A tricolor foi utilizada na revolta, como bandeira da Compañía E, e foi colocada na Oficina de Correos Xeral (GPO, General Post Office) de Dublín, que foi o cuartel xeral dos xefes da revolta. Ao contrario da bandeira oficial, a tricolor da Compañía E foi adoptada pola poboación converténdose de facto na bandeira da República Irlandesa (1919-22). A bandeira foi adoptada como bandeira nacional do Estado Libre irlandés en 1922. Cando o Estado Libre cambiou o nome a Éire, en 1937, a constitución (Bunreacht na hÉireann) deulle valor constitucional. Dende entón foi a bandeira de Irlanda.
A bandeira nacional aparece en: Áras an Uachtaráin (a residencia do Presidente de Irlanda);
Leinster House (a sede do parlamento irlandés) cando o parlamento está en sesión;
As cortes irlandesas e os edificios estatais.
Ademais aparece envolvendo os cadaleitos de: presidentes e expresidentes irlandeses
soldados e policías falecidos en acto de servizo
outras personalidades.
Nos funerais de estado de patriotas irlandeses por exemplo Sir Roger Casement (1965) ou Kevin Barry (2000), a bandeira nacional foi envolvida ao redor dos seus cadaleitos en sinal de respecto e honra. A tricolor en Irlanda do Norte
Ironicamente, o simbolismo principal da bandeira, unidade e respecto entre católicos (verde) e protestantes (laranxa), non se converteu en realidade.
No Acta do Goberno de Irlanda de 1920, Irlanda quedou dividida, co Nordeste con maioría unionista convertido en Irlanda do Norte. Irlanda do Norte, a través dun mecanismo orixinado nas seccións 11 e 15 do tratado Anglo-Irlandés elixiu non unirse ao Estado Libre Irlandés, senón seguir formando parte do Reino Unido. O estado norteirlandés emprega a bandeira da Unión Británica e a bandeira chamada "Man vermella do Ulster" (cunha coroa superposta a unha estrela de seis puntas) como símbolo do estado.
Bandeira de Irán

A bandeira de Irán (en persa: پرچم ایران‎‎) foi adoptada o 29 de xullo de 1980 e é un dos reflexos da Revolución iraniana neste país. Deseño
As cores verde, branco e vermello foron utilizados desde o século XVIII polos gobernantes iranianos ou persas como insignia, aínda que só en 1906 confeccionouse a primeira bandeira nacional a base de tres franxas, verde, branca e vermella, nesa orde de arriba cara a abaixo. Esta bandeira levaba ademais o símbolo do león coa espada e un sol detrás, o cal era o símbolo dos emperadores de Irán.
En 2007 unha orde presidencial estableceu que a bandeira non poderá ser posta a media hasta en sinal de loito porque podería supor unha ofensa ao conter o nome de Alá. Bandeiras históricas
Bandeiras no século XX
Despois da Revolución Islámica liderada polo aiatolá Ruhollah Khomeini, a bandeira foi reformada: elimináronse da franxa branca o símbolo do león e o sol, sendo substituído por unha figura que representa catro medias lúas rodeando unha espada. Así mesmo, colocouse nas franxas verde e vermella, nas partes que limitan coa franxa branca, a frase Allah O Akbar (en árabe Deus é Grande) once veces en cada franxa, representando que foi no día 22 do undécimo mes (Bahman) cando o xa Mohammad Reza Pahlavi fuxiu do país para non volver.
Bandeira de Islandia

A bandeira de Islandia (en islandés: Íslenski fáninn) componse dun fondo de cor azul escuro cunha cruz (escandinava) vermella con bordos brancos. Posúe unhas dimensións de 18: 25. É emblema do país nórdico dende a súa independencia o 17 de xuño de 1944. Deseño
A bandeira de Islandia segue o deseño das bandeiras dinamarquesa, sueca e norueguesa nas que tamén aparece a cruz con montante desprazado cara ao bordo máis próximo ao mastro (cruz escandinava). A bandeira islandesa é en especial idéntica á bandeira norueguesa que contén as mesmas cores pero invertidas. Recentemente o goberno de Islandia considerou a emisión de especificacións de cor nos coñecidos sistemas Pantone e CMYK. Porén, non foi feita ningunha acción oficial, polo que son solo propostas non oficiais. Historia
Einar Benediktsson deseñou unha bandeira de cor azul na que aparecía unha cruz branca, denominada Hvítbláinn ("azul branco") que foi empregada por primeira vez en 1897. En 1912 o goberno dinamarqués prohibiu o uso da primeira versión da bandeira islandesa durante a celebración dos xogos olímpicos en Estocolmo.
A versión actual da bandeira remóntase a 1915, cando as autoridades dinamarquesas obrigaron a que se incorporase unha cruz de cor vermella no deseño orixinal de Einar Benediktsson para que puidese ser izada, aínda que se prohibiu o seu uso máis aló das augas xurisdicionais islandesas. O 1 de decembro de 1918 o goberno dinamarqués permitiu o uso no mar da bandeira islandesa.
Bandeira de Israel

A bandeira de Israel (en hebreo: דגל ישראל) está composta por dúas raias azuis do mesmo tamaño que non chegan á beira da mesma sobre fondo branco. A Estrela de David, tamén de cor azul, sitúase no centro. Foi adoptada como Bandeira Nacional o 28 de outubro de 1948, cinco meses despois do establecemento do Estado de Israel. Deseño
A bandeira estándar ten que ter unhas dimensións de 220 centímetros de longo por 160 centímetros de alto co fondo branco. Dúas raias azuis horizontais de 25 centímetros de ancho colócanse a 15 centímetros das beiras. A estrela de David, integrada por dous triángulos equiláteros que se superpoñen, está situado no centro da bandeira. Mide 69 centímetros do tope á base, sendo cada lado de 60 centímetros de lonxitude. Aínda que oficialmente a cor é o azul celeste, en ocasións a bandeira de Israel aparece coreada cun azul de tonalidade máis pálida.
Bandeira de Italia

A bandeira de Italia (en italiano: bandiera d'Italia, popularmente: il Tricolore) foi adoptada oficialmente o 1 de xaneiro de 1948, aínda que a súa actual forma xa se utilizaba dende o 19 de xuño de 1946. Deseño
En 2003, despois de 206 anos de uso, as cores auténticas da bandeira foron especificadas polo Goberno, aínda que foron posteriormente modificados tras un quente debate. A 2006, as cores oficiais Pantone definidas por lei (e os seus equivalentes noutros sistemas de cor) as seguintes: Historia
A bandeira de Italia ten a súa orixe nun estandarte con eses mesmas cores entregado por Napoleón en novembro de 1796 a un corpo de voluntarios da Lexión Lombarda que se incorporaron ao exército francés. O 7 de xaneiro de 1797, o estandarte tricolor foi adoptado como emblema da República Cispadana reunida en Reggio Emilia. Comprendía un territorio duns 40000 km² atravesados polo río Po e con Milán como sede do goberno. Estaba provista dun exército integrado por tropas francesas. A República Cisalpina creada o 9 de xullo de 1797 por Napoleón Bonaparte utilizou a disposición actual das franxas tricolores.
Existe unha teoría sobre a orixe das tres cores, a cal os vincula coa insignia dunha sociedade secreta que desenvolvía unha influencia notable na política daqueles tempos. Os representantes de Reggio Emilia propuxeron adoptar a tricolor como bandeira do novo Estado libre que se creou naqueles momentos. Na asemblea de Reggio propúxose unir Milán ás catro cidades de Reggio Emilia que se atopaban baixo dominio napoleónico, pero como non foi posible, decidiuse polo menos estabelecer unha mesma bandeira. Esta foi a orixe da bandeira italiana. Coa caída de Napoleón en 1814, foi abolida pola restauración, pero volveu ser utilizada durante as cinco xornadas de Milán.
Pouco tempo despois foi izada sobre os campanarios de Milán e no punto máis alto da cidade. O 24 de marzo de 1848, os austríacos tiveron que abandonar Milán que estivera baixo dominio seu. O rei de Piemonte-Sardeña, Carlos Alberte de Savoia, repartiu a bandeira tricolor entre as diferentes unidades do exército piemontés que entraban na Lombardía en apoio dos insurxentes e dispuxo que no centro da mesma incorporásese o escudo da Casa de Savoia. Desde este episodio a bandeira tricolor foi o símbolo da nación italiana.
En 1849 en Roma, constituíuse a República Romana e Giuseppe Mazzini adoptou como bandeira a tricolor, escribindo sobre a franxa branca as iniciais da República Romana. Pero oficialmente, coa proclamación do reino de Italia, o 17 de marzo de 1861 adoptouse a versión creada por Carlos Alberte de Savoia, co escudo savoiano rematado por unha coroa real na bandeira de estado. Este modelo permaneceu vixente oitenta anos, até a caída da monarquía o 2 de xuño de 1946, e desde aquel momento a bandeira nacional está conformada sen ningunha insignia ou escudo. O poeta do século XIX, Francesco Dall'Ongaro, expuxo a simboloxía das cores da bandeira empregando unha descrición do territorio italiano. "Branco como os Alpes, vermello como os volcáns e verde como as chairas da Lombardía".
Bandeiras históricas
‎
Bandeira de Iugoslavia

A Bandeira de Iugoslavia describe as bandeiras utilizadas no Reino de Iugoslavia e na República Federal Socialista de Iugoslavia. Reino de Iugoslavia
A bandeira nacional e a bandeira civil do antiga Reino de Iugoslavia é azul, branca e vermella en sentido horizontal cun mastro vertical. A bandeira tiña as mesmas cores cá bandeira paneslava aprobada na Conferencia Pan-eslava de Praga en 1848.
A bandeira naval do Reino de Iugoslavia era de cor azul, branco e vermello co escudo simplificado, nun terzo da lonxitude enseña estará o escudo coa coroa. A altura do escudo e da coroa será a metade da altura da enseña.
As bandeiras do Reino foron de uso oficial dende 1922 até que o Reino de Iugoslavia foi ocupado polas potencias do Eixo durante a segunda guerra mundial (1941). Despois diso, a bandeira foi utilizada polo Goberno Real no exilio, os representantes diplomáticos, e o Aliados até 1945. Durante a segunda guerra mundial, o Real Exército Iugoslavo na Patria (tamén coñecido como chetniks) utilizou esta bandeira. República Federal Socialista de Iugoslavia
A bandeira da antiga República Federal Socialista de Iugoslavia consta de tres franxas horizontais iguais coas cores do paneslavismo, o azul (arriba), o branco e o vermello, cunha estrela vermella con bordo amarelo, símbolo do comunismo, no centro da bandeira.
Foi creada durante a segunda guerra mundial mediante a substitución do escudo de armas reais na bandeira da pre-guerra do Reino de Iugoslavia pola estrela vermella do comunismo. A primeira bandeira da República Democrática Federal Iugoslavia tiña unha estrela vermella no franxa central da bandeira tricolor. Despois da guerra déuselle a súa forma final coa ampliación da estrela e a inserción dun bordo amarelo.
A bandeira estaba xeralmente acompañada nos edificios oficiais coa bandeiras da república socialista correspondente e a bandeira da Liga dos Comunistas de Iugoslavia. Debido a isto, moitos edificios na antiga Iugoslavia aínda posúen soportes para tres mastros. Unha versión máis pequena da bandeira foi utilizada como bandeira civil, mentres que unha versión alongada ondeaba diante do parlamento iugoslavo.
Bandeira de Jersey

A bandeira de Jersey é a bandeira oficial do territorio da Illa de Jersey. Componse dun sautor vermello sobre un campo branco. No cuadrante superior atópase o escudo de Jersey rematado por unha "coroa Plantagenet" amarela. A bandeira foi adoptada polos Estados de Jersey o 12 de xuño de 1979, e proclamada pola raíña Isabel II do Reino Unido o 10 de decembro de 1980. Ondeouse oficialmente por primeira vez o 7 de abril de 1981.
Bandeira de Kazakhstán

A bandeira de Kazakhstán (en kazako: Қазақстан туы Qazaqstan twı) foi adoptada o 4 de xuño de 1992, substituíndo á bandeira da República Socialista Soviética de Kazakhstán. A bandeira é un deseño de Shaken Niyazbekov. Descrición
Consiste nun pano de cor azul celeste no que aparecen representados unha aguia esteparia, o sol (ouro) con 32 raios no centro e un estampado dourado próximo ao bordo máis próximo ao mastro.
O estampado representa á arte e as tradicións culturais do pobo kazako. A cor azul celeste do fondo da bandeira alude aos diversos pobos túrquicos que conforman a poboación actual do país (que inclúe entre outros a poboacións de orixe tártara, mongol e uigur). Para eses pobos a cor azul celeste estaba dotado de simbolismo relixioso e representaba ao deus Gök-Tanry aínda que actualmente a cor da bandeira é interpretado como o símbolo do ceo despexado que se divisa no país e da liberdade do seu pobo.
A aguia dourada é un símbolo asociado co imperio de Xenxis Khan que dominou Kazakhstán baixo un estandarte de cor azul cunha figura semellante a unha aguia.
Bandeira de Kenya

A bandeira de Kenya (en suahili: Bendera ya Kenya) foi adoptada oficialmente o 12 de decembro de 1963. Deseño
As cores da bandeira foron especificadas polo Kenya National Archives.