Caída intelixente

A Teoría da Caída Intelixente, chamada en inglés Intelligent falling (IF), é unha parodia do argumento do Deseño Intelixente, segundo a cal non existe a Lei da Gravidade e que os obxectos son empuxados cara a abaixo por unha "intelixencia superior". A caída intelixente é unha pseudociencia sobrenatural que se converteu nun fenómeno de Internet. Segundo esta pseudoteoría, a caída libre dos obxectos é causada pola "Man de Deus", como se describe no fresco de Miguel Anxo na Capela Sistina do Vaticano.
Aínda que este movemento ten as súas raíces no ano 2002 por unha serie de mensaxes satíricos na rede Usenet, as explicacións relixiosas invocando a intervención directa de Deus na gravidade existiron hai xa varios séculos (incluíndo escritos de Isaac Newton).
A caída intelixente propón que a explicación científica da forza da gravidade non pode, ou non consegue, explicar todos os aspectos do fenómeno e, por iso, o motivo de que as cousas caian está no uso da forza dun ser superior. Ademais, a pseudoteoría afirma que as teorías gravitacionais non son enteiramente consistentes nin matematicamente conciliábeis coa mecánica cuántica, o que fai que a gravidade sexa unha "teoría en crise". Tamén di que a teoría da gravidade é "só unha teoría", parodiando así as afirmacións que fan os creacionistas sobre os estudos do evolucionismo.
Os seguidores da caída intelixente defenden que esta teoría debe ensinarse xunto a teoría da gravidade nas escolas (sátira da defensa do creacionismo e do evolucionismo nas escolas norteamericanas) para conseguir que os propios alumnos decidan no que realmente van crer sobre a caída de obxectos. A Caída Intelixente antes de Internet
Ocasionalismo do islam
A Caída Intelixente é unha versión do Ocasionalismo, unha idea filosófica e teolóxica islámica que defende que as substancias creadas (materia e forzas naturais) non poden ser a causa eficiente dos eventos que xa ocorreran ou que ocorren aínda hoxe, senón que, en vez diso, os acontecementos son causados directamente polo propio Deus. Esta visión relixiosa defendeuna durante o século XI o filósofo Al-Ghazali na súa obra A Incoherencia dos Filósofos. Al-Ghazali afirmou que, cando se acende o lume sobre o algodón este non se queima polo lume, senón que é directamente queimado por Deus ou polos seus anxos. O Ocasionalismo de Al-Ghazali é un concepto importante dentro da teoloxía islámica actual, principalmente para a escola teolóxica islámica Asharite.
Isaac Newton
Nunha carta ao Reverendo Dr. Richard Bentley en 1692, Isaac Newton escribiu: Esta declaración citouna o avogado e defensor do Deseño Intelixente Stephen C. Meyer en O status científico do Deseño Intelixente, referíndose á declaración de Newton como un "famoso postulado dunha intervención divina especial para estabilizar o movemento orbital no Sistema Solar" no desenvolvemento da súa argumentación de equivalencias metodolóxicas naturalistas e sobrenaturais.
En 1925, o Reverendo William Asbury Williams escribiu un libro titulado "A evolución do home cientificamente refutada":
Charles Darwin
Darwin claramente optou por un punto de vista oposto. En 1842, Darwin escribiu o esbozo da súa teoría a lapis, situando a evidencia de ascendencia común contra a doutrina da creación por separado e preguntou: