proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
2,4,5-T

O ácido 2, 4, 5-triclorofenoxiacético (2, 4, 5-T) era un herbicida foliar amplamente empregado ata finais dos anos setenta. Mentres que o 2, 4, 5-T, en si mesmo, é de toxicidade moderada o proceso de fabricación contamina este produto con cantidades traza de 2, 3, 7, 8-tetraclorodibenco-p-dioxina (TCDD). A TCDD, dioxina, é extremadamente tóxica. Con control apropiado da temperatura durante a fabricación do 2, 4, 5-T, os niveis de TCDD poden baixarse a niveis de 0, 005 ppm. Antes de que os riscos do TCDD fosen coñecidos as instalacións de produción carecían dos controis apropiados. Avaliacións posteriores das primeiras producións de 2, 4, 5-T atoparan ata 60 ppm de TCDD.
O 2, 4, 5-T foi retirado do seu uso nos Estados Unidos en 1983 época na que a preocupación pública polas dioxinas era alta.
Outros produtos químicos que potencialmente causaban contaminación por TCDD tamén foron retirados, pentaclorofenol incluído (un conservador da madeira) e PCBs (amplamente usados como estabilizadores dos aceites que refrixeran os transformadores eléctricos). Algúns opinan que retirar o 2, 4, 5-T non foi unha decisión acertada pois foi substituído en gran parte polo dicamba e o triclopir.
O 2, 4, 5-T era un dos compoñentes do axente laranxa. O axente laranxa era unha mestura de herbicidas usada polos militares dos EEUU na guerra de Vietnam, entre xaneiro de 1965 e abril de 1970, como defoliante para impedir que as tropas do Vietcong se ocultaran na espesura da selva e facer visibles as súas liñas de aprovisionamento. Era unha mestura de 2, 4, 5-T, 2, 4-D e picloram. Debido á alta contaminación por dioxinas, TCDD, no compoñente 2, 4, 5-T (presente nos lotes desta substancia proporcionados por un dos seus fabricantes, debido ó proceso de produción que este fabricante empregaba), culpóuselle de serias enfermidades que apareceron en moitos soldados e na poboación local. O nome de axente laranxa provén da banda de cor laranxa usada polo exército nas barricas que contiñan o produto. Hai que indicar que había outras mesturas de auxinas sintéticas na guerra de Vietnam, en envases que foron coñecidos polas súas cores, tales como axente púrpura ou o axente rosa.
2,4-D

O 2, 4-D ou ácido 2, 4-diclorofenoxiacético, é un herbicida do grupo fenoxi usado nos céspedes. Utilízase principalmente en mestura con outros herbicidas que actúan en sinerxía. É o herbicida máis amplamente empregado no mundo. É unha auxina sintética.
Foi un dos compoñentes do axente laranxa, herbicida usado na guerra do Vietnam.
2-Aminopurina

A 2-aminopurina é un análogo purínico da guanina e adenina, utilizado como marcador molecular fluorescente en investigación de ácidos nucleicos. Normalmente aparéase coa timina, xa que é un análogo da adenina, pero pode tamén establecer un apareamento de bases coa citosina, porque tamén é análogo da guanina. Por esta razón ás veces utilízase no laboratorio para a mutaxénese.
2-Butanol

O 2-butanol, butan-2-ol ou sec-butanol é un composto orgánico coa fórmula CH3CH(OH)CH2CH3. Os seus isómeros estruturais son os seguintes: 1-butanol, isobutanol e ter-butanol. O 2-butanol é un composto quiral e pode formar dous estereoisómeros, R e S, designados como (R)-(−)-butan-2-ol e (S)-(+)-butan-2-ol. Ambos os estereoisómeros atópanse normalmente en mestura 1: 1, o que se chama mestura racémica.
Este alcohol secundario é un líquido incoloro inflamable soluble en tres partes de auga e completamente miscible con solventes orgánicos. Produciuse a grande escala principalmente como precursor do solvente industrial metil etil cetona. Produción e aplicacións
O butan-2-ol prodúcese industrialmente por hidratación de 1-buteno ou 2-buteno: Como catalizador para esta conversión utilízase o ácido sulfúrico.
No laboratorio pode prepararse por medio da reacción de Grignard ao facer reaccionar o bromuro de etilmagnesio con acetaldehido en dietil éter secado ou tetrahidrofurano.
Aínda que parte do butan-2-ol producido se utiliza como solvente, a maior parte é convertido en butanona (metil etil cetona), un importante solvente industrial que se atopa en moitos produtos de limpeza domésticos e para quitar pintura. De todos modos, a maioría dos produtos utilizados para quitar pintura deixaron de usar a metil etil cetona debido a problemas de saúde e novas leis. Os ésteres volátiles do butan-2-ol teñen aromas agradables e utilízanse en pequenas cantidades en perfumes ou en aromas artificiais. Solubilidade
A solubilidade publicada do butan-2-ol é con frecuencia incorrecta, incluíndo algunhas das máis coñecidas referencias, como o Índice Merck, o CRC Handbook of Chemistry and Physics e o Lange's Handbook of Chemistry. Incluso o Programa Internacional de Seguridade Química (IPCS, polas súas siglas en inglés) publica nas súas listas unha solubilidade incorrecta. Este erro tan estendido orixinouse porque o Handbuch der Organischen Chemie de Beilstein cita unha solubilidade falsa de 12, 5 g/100 g de auga. Moitas outras fontes usaron esta solubilidade, o cal espallou o erro como unha bóla de neve no mundo industrial. Os datos correctos (35, 0 g/100 g a 20 °C, 29 g/100 g a 25 °C e 22 g/100 g a 30 °C) foron publicados primeiramente xa en 1886 por Alexejew e despois outros científicos informaron de datos similares, entre eles Dolgolenko e Dryer en 1907 e 1913, respectivamente. Precaucións
Como outros butanois, o butan-2-ol ten unha baixa toxicidade. O LD50 é de 4400 mg/kg (rata, oral).
Informouse de varias explosións durante a destilación convencional de 2-butanol, aparentemente debido á acumulación de peróxidos cun punto de ebulición maior que o do alcohol puro (e, por tanto, concentrándose no alambique durante a destilación). Como os alcohois, a diferenza dos ésteres, non adoitan poder formar impurezas de peróxidos, o perigo foi probablemente pasado por alto. En realidade, o 2-butanol está incluído entre os compostos químicos formadores de peróxidos de clase B.
2.500-M

3. 800-M < 2. 500-M < 560-M Acontecementos
Data das primeiras formas de vida no planeta Terra.
Dátase co nome de Eón Precámbrico (Agnostozoico, segundo outros autores), coa Era Proterozoica. Por mor de non haber un acordo unitario nos xeólogos en canto a datación, diremos que ten unha intensidade aproximada de 2. 400 millóns de anos (dende os 3. 800 ata os 590 millóns). Existen estudos que a fan comezar dende os 3. 500 millóns de anos e rematan a era nos 590 millóns de anos; outros baixan a cifra ata 2. 800 e fan rematar esta era nos 560 millóns de anos.
Subdivídese en tres eras: Inferior: Aumenta a intensidade sísmica, hai un alto índice de intensidade volcánica. A atmosfera é completamente diáfana, hai abundancia de treboadas de auga. Hai alto índice de carbono no aire. O remate desta era nótase que o campo magnético terrestre sofre variacións. Duración estimativa do período dende o 3. 000 ata 2. 500 aproximadamente.
Media: Segue a intensidade sísmico-volcánica. Aumenta no aire o dióxido de carbono. A Terra segue a arrefriarse. Aparecen os primeiros seres pluricelulares que transmutan o carbono por hidróxeno. Duración estimativa do período dende o 2. 500 ata 1. 600 aproximadamente.
Superior: Fórmanse os primeiros ríos que arrastran sedimentos das terras formadas. Alto índice de vulcanismo. A atmosfera é clara con alto índice de carbono. Aparecen as primeiras bacterias e os protozoos (estes cara ao final da era). Un cálculo establece que ao redor dos 600 millóns de anos o campo magnético terrestre volve sufrir variacións. Duración estimativa do período dende o 1. 600 ata 560 aproximadamente.
2.5KS18000

2. 5KS18000 é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado en varios foguetes sonda e de proba, como os Aerobee 100, Aerobee 150, Aerobee 150A, Aerobee 300 e Aerobee 300A. Características
Os motores 2. 5KS18000 eran fabricados por Aerojet e funcionaban alimentados con propelente sólido. Tiñan un pulo de 80, 0 kN.
20.20

20. 20 é o nome dun bus comercial para satélites de comunicación fabricado pola empresa estadounidense Loral Space & Communications. Características
20. 20 é un bus deseñado en 2008 para ser usado como base para satélites de comunicacións xeoestacionarios. A potencia usable polo bus está no rango entre 17 e 30 kW, podendo albergar ata 150 transpondedores. A masa máxima dos satélites co bus 20. 20 é de 8500 kg e utiliza como propulsión motores de plasma de efecto Hall.
2022 EB5

2022 EB5 foi un asteroide que chocou coa Terra en 2022. Foi o quinto obxecto impactador na terra descuberto antes do impacto.
Ás 19: 24 UTC do 11 de marzo de 2022, o astrónomo Krisztián Sárneczky descubriu un obxecto brillante movéndose rápido usando o telescopio de 60 cm Schmidt telescope do observatorio Piszkéstető, en Hungría, informando ó Centro de Planetas Menores (MPC), que designou o obxecto como Sar2593 (remataría co nome definitivo de 2022 EB5). Análises posteriores determinaron que caería a 140 km ó sur da illa Jan Mayen ás 21: 22: 42 UTC, menos de dúas horas despois da súa descuberta. Tería cousa de só 1 m de diámetro, co que non sería problema por queimarse na atmosfera na entrada.
A vixilancia do espazo arredor da Terra para procurar asteroides que poidan impactar e tentar evitar o impacto ou diminuír as súas consecuencias vén mellorando dende 2008, cando se localizou o primeiro asteroide de impacto certo.
2067 (filme)

2067 é un filme australiano de 2020 dirixido e escrito por Seth Larney a partir dunha historia de Gavin Scott Davis, e protagonizado por Kodi Smit-McPhee e Ryan Kwanten. Personaxes
Kodi Smit-McPhee como Ethan Whyte
Finn Little como Ethan Whyte de neno
Ryan Kwanten como Jude Mathers
Sana'a Shaik como Xanthe Whyte
Aaron Glenane como Dr. Richard Whyte
Deborah Mailman como Regina Jackson
Leeanna Walsman como Selene Whyte
Damian Walshe-Howling como Billy Mitchell
Natasha Wanganeen como oficial do goberno Estrea
Estreou nos Estados Unidos de América o 2 de outubro de 2020 en 15 salas de cinema e tamén en liña.
Estreouse en Australia no Festival de Cinema de Adelaida o 14 de outubro de 2020, onde se proxectou simultaneamente en sete cinemas debido á gran demanda (aínda que con asentos espazados debido ás normas de distanciamento social da pandemia de COVID-19.
21 (filme)

21 é un filme estadounidense dirixido polo director australiano Robert Luketic que se estreou no 2008. Baséase no libro Bringing Down the House de Ben Mezrich. Sinopse
Historia dun grupo de rapaces que se converteron en expertos na arte de contar cartas para gañar nos casinos. Ben Campbell (Jim Sturgess) é un tímido e brillante estudante do prestixioso Instituto Tecnolóxico de Massachussets (MIT) que, ó non poder pagar a matrícula da universidade, atopa a solución nas cartas. Dáselle a oportunidade de unirse a un grupo formado polos estudantes máis dotados da escola, que viaxan ata Las Vegas cada fin de semana armados con identidades falsas e co coñecemento necesario para inclinar as probabilidades de éxito no xogo do Blackjack ó seu favor. Seducido polos cartos, o estilo de vida de Las Vegas, e pola súa intelixente e atractiva compañeira de equipo, Jill Taylor (Kate Bosworth), Ben comeza a cruzalos límites. Aínda que contar as cartas non é ilegal, as apostas son altas, e o desafío consiste non só en levar ben a conta dos números, senón en ir un paso por diante do ameazador policía de casinos: Cole Williams (Laurence Fishburne). Personaxes
Jim Sturgess como Ben Campbell
Kevin Spacey como Profesor Micky Rosa
Kate Bosworth como Jill Taylor
Laurence Fishburne como Cole Williams
Aaron Yoo como Choi
Liza Lapira como Kianna
Jacob Pitts como Fisher
Jack McGee como Terry.
Josh Gad como Miles Connoly
Sam Golzari como Cam Azazi
Helen Carey como Ellen Campbell
Jack Gilpin como Bob Phillips.
Spencer Garrett como Stemple.
Jeff Ma como crupier Jeff
21 Grams

21 Grams é un filme dirixido por Alejandro González Iñárritu e escrito por Guillermo Arriaga que se estreou no 2003. Xunto con Amores perros e Babel forma a "Triloxía da morte". Sinopse
Unha historia de esperanza e humanidade, de miseria e supervivencia, que afonda nas fortes sensacións emocionais e físicas de tres personaxes: Paul (Sean Penn), Gato (Benicio Del Toro), e Cristina (Naomi Watts) unidos por un accidente inesperado que fai que as súas vidas e destinos se crucen, nunha historia que os leva ó amor e á vinganza. 21 gramos fai referencia ó peso que perdemos cando morremos, o peso levado polos que sobrevivan. Personaxes
Sean Penn como Paul Rivers
Naomi Watts como Cristina Peck
Danny Huston como Michael
Benicio del Toro como Jack Jordan
Charlotte Gainsbourg como Mary Rivers
John Rubinstein como Xinecóloga
Eddie Marsan como Reverendo John
Melissa Leo como Marianne Jordan
Marc Thomas Musso como Freddy
Clea DuVall como Claudia
Carly Nahon como Cathy Galardóns e nomeamentos
2003: 2 Nomeamentos ó Oscar: Mellor actriz (Naomi Watts), mellor actor secundario.
2003: 5 nomeamentos ós BAFTA, incluíndo mellor montaxe, actriz, actor secundario.
2003: Venecia: Premio do Público.
2003: Nomeada ó César: Mellor película estranxeira.
2003: National Board of Review: Mellor actor (Sean Penn).
21 horas en Munich

21 horas en Munich (en inglés: 21 Hours at Munich) é un telefilme estadounidense dirixido por William A. Graham que se estreou en 1976. Baséase no libro The Blood of Israel de Serge Groussard e conta os eventos reais ocorridos no masacre de Múnic. Foi emitido pola canle ABC o 7 de novembro de 1976. Malia a súa orixe televisiva, o filme foi estreado nos cines de varios países.
Estreouse en galego o 6 de xullo de 1992 a través da TVG. Personaxes
William Holden como Xefe de Policía Manfred Schreiber
Franco Nero como Luttif Afif, alias Issa
Shirley Knight como Anneliese Graes
Anthony Quayle como Xeneral Zvi Zamir
Richard Basehart como Chanceler Willy Brandt
Noel Willman como Bruno Merk
Georg Marischka como Hans-Dietrich Genscher
Walter Kohut como Feldhaus
Jan Niklas como Axudante de Schreiber
David Hess como Berger
Paul L. Smith como Gutfreund
Hartmut Becker como Mattes
22.6KS1245

22. 6KS1245 é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado no foguete sonda Sparoair III como segunda etapa.
229

Acontecementos
Fundación de Jiankang (Nanjing) Outros
Historia ano a ano
23KS11000

23KS11000 é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado na terceira etapa (Alcor 1A) do foguete de probas Athena H.
23KS20000

23KS20000 é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado na primeira etapa do foguete sonda Black Brant 2B.
244

O ano 244 (CCXLIV) foi un ano bisesto comenzado en luns do calendario xuliano, en vigor naquela data.
No Imperio romano o ano foi nomeado como "o do consulado de Armenio e Emiliano" ou, menos comunmente, como o 997 Ab urbe condita, sendo a súa denominación como 244 posterior, da Idade Media, ao establecerse o Anno Domini. Acontecementos
Por lugar
Imperio romano
Batalla de Misiche: O rei Shapur I lanza un contraataque cerca de Faluya (Iraq) e derrota ao exército romano augas arriba do río Éufrates.
11 de febreiro: o emperador Gordiano III es asasinado por soldados amotinados en Zaitha (Mesopotamia). Un montículo se eleva en Carchemish na súa memoria.
Filipo o Árabe se declara a si mesmo coemperador e fai unha paz vergoñosa cos persas. Evacúase Siria e dálle a Sapor I 500000 pezas de ouro.
Filipo o Árabe constrúe a cidade de Shahba (Siria), a provincia do seu nacemento. Os persas ocupan Armenia.
Filipo o Árabe é recoñecido polo Senado Romano como novo emperador e lle da ao seu irmán Prisco o poder supremo (rector Orientis) nas provincias orientais.
Filipo I é proclamado Augusto e se designa ao seu fillo Filipo, de 6 anos, co título de César e herdeiro ao trono.
O contido de prata do denario romano cae a 0, 5% en tempo do emperador Filipo I, fronte ao 28% en tempo de Gordiano III. Nacementos
22 de decembro: Caio Aurelio Valerio Diocleciano, emperador romano.
Alexandre de Constantinopla, patriarca de Constantinopla. Finamentos
11 de febreiro: Gordiano III, emperador romano (n. 225).
Heliconis, mártir de Tesalónica.
Cao Xun (n. 230).
Zhang Cheng, xeral do Reino de Wu (n. 178)
249

Acontecementos
Primavera - As lexións danubianas proclaman emperador romano a Decio (até 251), que decontado se poñen en marcha cara a Italia.
Outono - Batalla de Verona: As tropas de Decio vencen ás do emperador Filipo o Árabe, que morre en combate.
Decembro - Persecución do cristianismo decretada polo emperador Decio. Mortes
Filipo o Árabe, emperador romano (n. ca. 204).
Wang Bi, filósofo chinés (n. 226). Outros artigos
Historia ano a ano
26KS20000

26KS20000 é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado como etapa de distintas variantes do foguete sonda Black Brant.
2I/Borisov

2I/Borisov é un cometa interestelar cunha excentricidade orbital heliocéntrica de ≈3, non ligado ó Sol. O exceso de velocidade hiperbólica (v∞) de ≈30 km/s é indicador de que é interestelar (unha velocidade ata uns 3 km/s pode explicarse por perturbacións). Descubrimento
O cometa pasou a través da eclíptica do sistema solar en outubro de 2019, co achegamento máis próximo ó Sol a unhas 2 UA o 8 de decembro de 2019. ​ En novembro de 2019 os astrónomos da Universidade Yale dixeron que o cometa (incluído coma e cola) tiña 14 veces o tamaño da Terra, declarando «é humilde decatarse do pequena que é a Terra á beira deste visitante de outro sistema solar». ​ A mediados de marzo de 2020 observouse que o cometa se fragmentaba, e logo, en abril, tivéronse máis probas de fragmentación. ​​
3 Corner Satellite

O proxecto 3 Corner Satellite, tamén coñecido como 3CS, 3CornerSat e 3CSat, consistiu orixinalmente nun conxunto de tres satélites artificiais construídos e deseñados por varias universidades (a Universidade de Colorado en Boulder, a Universidade do Estado de Arizona e a Universidade do Estado de Novo México) conxuntamente co Laboratorio de Investigación da Forza Aérea. Finalmente foron lanzados dous dos tres satélites o 21 de decembro de 2004 mediante un foguete Delta IV Heavy desde Cabo Cañaveral, entrando nunha órbita moito máis baixa do prevista e desintegrándose pouco despois na atmosfera. Características
O proxecto 3CS pretendía o deseño e construción de tres pequenos satélites por parte de estudantes de tres universidades estadounidenses. Cada universidade encargaríase dun satélite: o satélite Sparky, da Universidade do Estado de Arizona
o satélite Ralphie, da Universidade de Colorado en Boulder
o satélite Petey, da Universidade do Estado de Novo México
Os tres satélites deberían ter sido lanzados nun transbordador espacial en 2003, pero a destrución do Columbia na súa reentrada atmosférica durante ese mesmo ano alterou os plans de lanzamento do proxecto. Finalmente se lles ofreceu a posibilidade de lanzar dous dos satélites (Sparky e Ralphie) debido a limitacións de espazo e peso no voo inaugural do foguete Delta IV Heavy. Un problema no rendemento do novo foguete fixo que os satélites entrasen nunha órbita moito máis baixa do previsto, dunha altura máxima de 105 km en lugar dos 180 por 240 km orixinais, producindo a súa reentrada pouco despois do lanzamento. Obxectivos da misión
3CS pretendía realizar experimentos tanto de observación terrestre como tecnolóxicos. Cada satélite levaba catro cámaras co conxunto das cales, entre tódolos satélites, pretendíase obter imaxes estereoscópicas de formacións nubosas. Os satélites tiña a suficiente intelixencia artificial como para permitirlles detectar diversos problemas e sucesos inesperados e cambia-lo seu comportamento en bases a eles.
3-Hidroxiisonicotinaldehido

O 3-hidroxiisonicotinaldehido (HINA), tamén coñecido como 3-hidroxipiridina-4-carboxaldehido, é un derivado da piridina con substituíntes hidroxilo e aldehido. Foi estudado como un análogo da vitamina B6. En 2020, informouse que era a tinguidura fluorescente con menor masa molecular. Preparación
O 3-hidroxiisonicotinaldehido preparouse por primeira vez en 1958 pola oxidación do 3-hidroxi-4-piridinemetanol con dióxido de menaganeso. Informouse tamén de sínteses alternativas. Propiedades espectroscópicas
O espectro de absorción do HINA foi estudado desde a década de 1950 debido ás súas relacións coa vitamina B6 e o piridoxal, dos cales é un análogo simple. Porén, as súas propiedades fluorescentes non foron descritas ata 2020. É salientable por ser un fluoróforo que emite en verde cunha lonxitude de onda de emisión máxima (λem, max) a 525 nm en solución acuosa a pH alcalino, o que o fai o composto de menor masa molecular que presenta esa propiedade. En solucións ácidas, a fluorescencia é menos intensa e faise azul; o composto ten puntos isobésticos a 270 e 341 nm. A base molecular das propiedades observadas é a presenza dun fluoróforo de tipo push-pull, unha característica de moitos compostos fluorescentes e luminescentes. A pH por riba de 7, 1 en solucións acuosas, o HINA está na súa forma aniónica, co seu pico de absorbancia a 385 nm e o seu pico de emisión a 525 nm. O anión contén só 13 átomos, cunha masa molecular de 122 Da. O rendemento cuántico para a emisión é do 15 %, cun tempo de emisión de 1, 0 ns. O desprazamento de Stokes observado de 6900 cm−1 é típico das tinguiduras push-pull. Usos
En estudos dos mecanismos da vitamina B6
O HINA foi utilizado como análogo do piridoxal 5′-fosfato, a forma activa do coencima vitamina B6. É un imitador especialmente bo da forma unida a encima dese composto, mellor que da vitamina ou piridoxal. O mecanismo do encima consiste na formación dunha imina, dando unha base de Schiff, e tales derivados do HINA con aminoácidos foron estudados pola súa cinética de reacción, o que proporcionou información sobre os encimas que usan o piridoxal 5-fosfato.
Como tinguidura
As tinguiduras estables de baixa masa molecular que son solubles en auga son útiles en sistemas biolóxicos. O HINA utilizouse para detectar e cuantificar a presenza de cisteína en solucións acuosas.
3.800-M

4. 600-M < 3. 800-M < 2. 500-M
Hai uns 3. 800 millóns de anos consolidouse a Terra como planeta. Ese momento está incluído nun período aproximado de 1. 600 millóns de anos (dende hai 4. 600 ata 2. 500 millóns de anos) que recibe diferentes nomes segundo os autores, se ben non hai un acordo unitario nos xeólogos en canto á datación: Eón precámbrico (Agnostozoico, segundo outros autores);
Era Arcaica ou Azoica.
Uns terceiros autores inclúeno baixo o nome de Archeana. Subdivisións
Subdivídese en tres eras: Inferior (Azoico): O planeta é unha bola quente, hai subsistencias de grande intensidade sísmica. A atmosfera é completamente gasosa abundando os metais no estado líquido. Duración estimativa do período dende o 4. 600 ata 3. 800 aproximadamente.
Media (Azoico - Arcaico): O planeta non arrefriou de todo, segue a intensidade sísmica. Clarexa a atmosfera nalgúns puntos permitindo a entrada dos raios do Sol. Duración estimativa do período dende o 3. 800 ata 3. 400 aproximadamente.
Superior (Arcaico): Comezan a formarse rugosidades que darán lugar aos primeiros continentes. Segue a intensidade sísmica. A atmosfera é diáfana, con abundantes choivas. Non se descarta a abundancia no aire de metano e carbono. Duración estimativa do período dende o 3. 400 ata 3. 000 aproximadamente.
303

Acontecementos
23 de febreiro - Edicto que inicia a persecución do cristianismo polo emperador Diocleciano. Nacementos
Magnencio, emperador romano entre o anos 350 e 353 (f. 353). Mortes
23 de abril - San Xurxo, soldado romano e mártir cristián.
25 de setembro - San Firmino, primeiro bispo de Amiens e mártir cristián.
32P/Comas Solá

32P/Comas Solá é un cometa periódico, actualmente ten un período orbital de 8, 8 anos. Foi descuberto polo astrónomo catalán Josep Comas i Solà dende o Observatorio Fabra de Barcelona, o 4 de novembro de 1926, mentres facía fotografías do ceo co telescopio fotográfico de 6 polgadas, como parte do seu traballo de busca de asteroides.
Determinada a órbita, a evolución anterior do cometa converteuse nun tema de interese, dado que algúns astrónomos suxeriron que poderia tratarse do cometa periódico perdido Spitaler (113P/Spitaler). Posteriormente, despois do perihelio de 1935 P. Ramensky investigou o movemento orbital remontándose a 1911 e demostrou que en maio de 1912 o cometa Comas Solá tiña pasado moi preto de Xúpiter e que antes desta data o seu perihelio atoáabase a 2, 15 UA, no lugar das 1, 8 UA actuais, e tiña un período de 9, 43 anos. Deste xeito quedou fóra de toda dúbida que non se trataba do cometa Spitaler.
366 días do ano

O seguinte cadro contén ligazóns a todos os días do ano. En cada artigo se pode consultar a lista de efemérides históricas para o día correspondente.
3899 Wichterle

3899 Wichterle é o nome dun asteroide do cinto principal que debe o seu nome a Otto Wichterle. Foi descuberto o 17 de setembro de 1982 por Marie Mahrová.
3Com

3Com é un fabricante dedicado maioritariamente a realizar produtos para redes de computadoras. Historia e características
A compañía foi cofundada en 1979 por Robert Metcalfe e é ten a sede central en Marlborough, Massachusetts. O nome 3Com ven dos focos "Computers, Communication and Compatibility" (Ordenadores, Comuniscacións e Compatibilidade). Local area network tarxetas de redes, switches, firewalls
Wide area network routers
Wireless access points, adaptadores, e produtos de conectividade
Gateways de acceso a Internet, ambos de cables e inalámbricos
Módems
Aplicacións para redes
Plataformas de Seguridade en redes
Telefonía IP (VOIP) incluíndo solucións PBX e solucións CTI.
3I/ATLAS

3I/ATLAS é o terceiro obxecto interestelar detectado no Sistema Solar (detección efectuada en 2025)
O seu nome é debido a que foi detectado polo sistema de telescopios ATLAS en Chile. A súa orixe fai que, á altura da órbita de Xúpiter a súa velocidade relativa ó Sol sexa duns 68 km/s (uns 250000 km/h), máis do dobre que a velocidade da Terra. Como cometa, a súa cola, á altura da órbita de Xúpiter, ten uns 25000 km de largo e 22400 de groso, non podéndose estimar a súa lonxitude por estar na dirección Terra-cometa e tras o propio núcleo cometario.
A súa idade estímase entre 3500 e 11000 millóns de anos.
4 Andromedae

4 Andromedae é unha estrela na constelación de Andrómeda. A súa magnitude aparente é 5, 30.
4 luni, 3 săptămâni și 2 zile

4 luni, 3 săptămâni și 2 zile é un filme romanés de 2007 escrito e dirixido por Cristian Mungiu. Está protagonizado por Anamaria Marinca, Laura Vasiliu e Vlad Ivanov. Está ambientado na Romanía comunista nos derradeiros anos da era de Nicolae Ceaușescu. Conta a historia de dúas estudantes universitarias, compañeiras de cuarto que tratan de facer un aborto. Inspirada no contexto histórico e social, amosa a lealdade de dúas amigas e as súas dificultades para conseguilo.
Mungiu e o fotógrafo Oleg Mutu rodárona en Bucarest e noutras localizacións en 2006. Despois da súa estrea mundial en Cannes, 4 luni, 3 săptămâni și 2 zile estreouse en Romanía o 1 de xuño de 2007, no Festival Internacional de Cinema de Transilvania. Foi aclamada pola crítica, e salientouse o seu minimalismo e a súa intensa temática.
Gañou tres premios no Festival de Cannes 2007, incluíndo a Palma de Ouro. Tamén conseguiu outros premios, como o de mellor filme no Premios do Cinema Europeo e nos Premios Gopo romaneses. 4 luni, 3 săptămâni și 2 zile converteuse en obxecto de controversia sobre a censura, o debate sobre o aborto e a súa exclusión na 80ª edición dos Oscar, mais está considerado un dos mellores filmes da década de 2000. Personaxes
Anamaria Marinca como Otilia Mihartescu
Laura Vasiliu como Gabriela 'Găbița' Dragut
Vlad Ivanov como Mr. Viarel Bebe
Alexandru Potocean como Adi Radu
Luminița Gheorghiu como Gina Radu, nai de Adi
Adi Cărăuleanu como Dr. Radu, pai de Adi
Mădălina Ghițescu como Dora
4-Tiouridina

A 4-tiouridina é un nucleósido atípico formado pola base 4-tiouracilo unida ao azucre ribosa, que se encontra en forma de nucleótido (unido a fosfato) no ARN de transferencia (ARNt). A súa biosíntese foi determinada.
4.600-M

< 4. 600-M < 3. 800-M Acontecementos
Data estimativa da formación da Terra.
Dátase co nome de eón Precámbrico (Agnostozoico, segundo outros autores), coa Era Azoica (aínda que é máis coñecida co nome de Hadeico). Uns terceiros autores inclúena baixo o nome de Archeana.
444 Gyptis

Gyptis é o nome dun asteroide catalogado coa numeración 444. O seu diámetro estímase nuns 165 km (cálculo feito fotometricamente). Gravita entre as órbitas de Marte e Xúpiter cunha distancia media ao Sol de 414 millóns de quilómetros.
452

Acontecementos
O Papa León I Magno sae ao encontro de Atila e faino desistir do saqueo de Roma
11 de decembro - Grávase a derradeira inscrición coñecida na escritura demótica exipcia, na illa de Filae. Outros
Historia ano a ano
46P/Wirtanen

Descuberto en 1948, por Carl Wirtanen no Observatorio Lick (Estados Unidos) o cometa ten un diámetro estimado de 1, 2 km e período de 5, 45 anos, foi collido como primeiro branco da sonda espacial Rosetta en 1990. Un atraso no lanzamento, de 2003 a 2004, fixo que non fora posible o contacto planificado para 2013, cambiando entón o destino da sonda ó cometa 67P/Churyumov-Gerasimenko. No 2018 tivo o seu perihelio o 12 de decembro, e o punto de máximo achegamento á Terra o 16 de decembro.
A súa órbita ten unha distancia mínimo ó Sol de 159·106 km, e unha distancia máxima de 768·106 km (entre as órbitas de Xúpiter e a Terra). A excentricidade da órbita é 0, 657 e a inclinación, 11, 72.
48 horas máis

48 horas máis (en inglés: Another 48 Hrs. ) é un filme estadounidense de 1990 dirixido por Walter Hill e protagonizado por Eddie Murphy, Nick Nolte, Brion James, Andrew Divoff e Ed O'Ross. É a continuación do filme de 198248 Hrs. .
Estreouse en galego o 24 de abril de 1996 a través da TVG. Personaxes
Eddie Murphy como Reggie Hammond
Nick Nolte como Jack Cates
Brion James como Ben Kehoe
Kevin Tighe como Tenente Blake Wilson
Ed O'Ross como Frank Cruise
David Anthony Marshall como Willie Hickok
Andrew Divoff como Richard "Cherry" Ganz
Bernie Casey como Kirkland Smith
Brent Jennings como Tyrone Burroughs
Ted Markland como Malcolm Price
Tisha Campbell como Amy Smith
Felice Orlandi como the Warden
486958 Arrokoth

Arrokoth ('ceo' na lingua algonquina) é un Obxecto do Cinto de Kuiper (KBO polas súas siglas en inglés). É o obxecto máis afastado visitado por unha nave espacial terrestre, a New Horizons, nave que o avistou en agosto de 2018 e que o sobrevoou o 1 de xaneiro de 2019 ás 5: 33 UTC. Características
A órbita de Arrokoth afástase no cinto de Kuiper, máis alá da órbita de Neptuno. O encontro coa New Horizons o día de ano novo tivo lugar a 6000 millóns de km da Terra. Arrokoth é un obxecto clásico do Cinto de Kuiper ou cubeún.
Foi descuberto o 26 de xuño de 2014 polo Telescopio Espacial Hubble durante as primeiras observacións para atopar un obxecto adecuado do Cinto de Kuiper para a misión New Horizons. O descubrimento requiriu o uso do Hubble debido á gran distancia á que se atopa o obxecto, que só é posible de divisar cos telescopios máis potentes. Hubble tamén é capaz de realizar cálculos astrométricos e determinar o percorrido da órbita do obxecto. O corpo celeste do cinto de Kuiper foi elixido para a misión da sonda New Horizons cinco anos antes da arribada desta ó asteroide.
Recibiu o nome provisional de (486958) 2014 MU69. Fíxose un concurso para nomealo, coñecéndose de xeito informal co nome Ultima-Thule. O seu nome definitivo foi dado pola Unión Astronómica Internacional o 22 de novembro de 2019. A órbita de Arrokoth ten un semieixo maior de 44, 6 UA, cunha excentricidade de 0, 042 e unha inclinación de 2, 45º. O seu período é de 293 anos. Arrokoth ten forma bilobal, con dous lóbulos diferenciados e de distinto tamaño en contacto por unha interface anular cunha reflectancia superior á da media dos dous lóbulos. Esta disposición implica que se trata dun binario de contacto, é dicir un corpo formado a partir de dous corpos que impactaron un contra outro. As imaxes do obxecto non mostran signos de fracturas de compresión nin deformación nin outras características típicas de impactos violentos, polo que se calcula que os dous lóbulos entraron en contacto cunha velocidade relativa de só uns poucos metros por segundo. Á súa vez, esta baixa velocidade relativa de impacto implica que os lóbulos tiveron orixe nunha mesma mesma nube de restos, xa que a velocidade relativa típica dos KBOs actuais rolda os 300 m/s, e un impacto a esa velocidade destruiría ou deformaría fortemente os dous lóbulos. O período de rotación de Arrokoth é de 15, 92 horas, similiar ao doutros KBOs clásicos. O seu eixo de rotación está inclinado 98º con respecto do seu plano orbital, polo que no momento do sobrevoo mostraba case a mesma cara cara ao Sol. As dimensións globais do obxecto son de 35 x 20 x 10 km, co lóbulo maior medindo 22 x 20 x 7 km e o menor 14 x 14 x 10 km. O volume total de Arrokoth é de 2450 km3 (1400 km3 para o lóbulo máis grande e 1050 km3 para o máis pequeno). Os centros dos lóbulos están a 16 km de distancia un do outro e os eixos principais de cada un son case paralelos, cunha aliñación menor de 7º, o que é unha forte evidencia de que antes de impactar os lóbulos estaban bloqueados gravitatoriamente. A súa temperatura superficial varía entre 20 K no lado nocturno ata 60 K no diúrno.
5-Bromouracilo

O 5-bromouracilo (5-BrU, 5BrUra ou br5Ura) é un derivado bromurado do uracilo que actúa como un antimetabolito ou análogo de base, substituíndo a timina no ADN, e pode inducir mutacións no ADN da mesma maneira que a 2-aminopurina. Utilízase principalmente como mutáxeno experimental, pero o seu derivado desoxirribósido (5-bromo-2-desoxi-uridina) utilízase para tratar os neoplasmas.
O 5-BrU existe en tres formas tajutoméricas que teñen diferentes propiedades de apareamento de bases. A forma ceto (mostrada na caixa de datos) é complementaria da adenina, así que pode ser incorporarada ao ADN ao aliñar residuos de adenina opostos durante a replicación do ADN (ver abaixo á esquerda). Alternativamente, o enol (debaixo á dereita) e as formas iónicas son complementarias da guanina. Isto significa que o 5-BrU pode estar presente no ADN enfronte da adenina ou guanina. As tres formas intercámbianse frecuentemente, razón pola cal as propiedades de apareamento de bases poden ser alteradas en calquera momento. O resultado disto é que durante a seguinde rolda de replicación se aliña unha base diferente enfronte do residuo de 5-BrU. As seguintes roldas de replicación "fixan" o cambio ao incorporarse unha base nitroxenada normal na febra complementaria. Deste xeito, o 5-BrU induce unha mutación puntual por medio dunha substitución de base. Este par de bases cambia dun par A-T a un par G-C ou dun par G-C a un par A-T despois de certo número de ciclos replicación, dependendo de se o 5-BrU está na molécula de ADN ou é unha base que entra cando é enolizada ou ionizada.
5-Metilcitidina

A 5-metilcitidina é un nucleósido modificado derivado da 5-metilcitosina. Encóntrase en ácidos ribonucleicos de orixe animal, vexetal e bacteriano.
5-Metiluridina

A 5-metiluridina, tamén chamada ribotimidina, é un nucleósido de pirimidina. É o equivalente como ribonucleósido do desoxirribonucleósido timidina, ao cal lle falta un grupo hidroxilo na posición 2'. A 5-metiluridina contén unha base timina enlazada ao azucre ribosa. Pode obterse ao degradar os ARNt, xa que é unha das bases raras que se encontra no brazo T (ou TΨC) do ARNt.
5-simplex

En xeometría de cinco dimensións, un 5-simplex é un polítopo regular auto-dual. Ten seis vértices, 15 arestas, 20 caras triangulares, 15 celas tetraédricas e 6 facetas de 5 celas. Ten un ángulo diedro de cos − 1 ⁡ ( 15 ) {\displaystyle \cos ^{-1}{\Big (}{\frac {1}{5}}{\Big )}} ou aproximadamente 78, 46°.
O 5 simplex é unha solución ao problema: fai 20 triángulos equiláteros usando 15 fósforos, onde cada lado de cada triángulo é exactamente un fósforo. Nomes alternativos
Tamén se pode chamar hexateron, ou hexa-5-topo, como un polítopo de 6 facetas en 5 dimensións. O nome hexateron deriva de hexa- por ter seis facetas e teron (con ter- unha variante de tetra-) por ter facetas de catro dimensións. Como configuración
Esta matriz de configuración representa o 5-simplex. As filas e columnas corresponden a vértices, arestas, caras, celas e 4-caras. Os números diagonais din cantos de cada elemento se producen no conxunto 5-simplex. Os números non diagonais din cantos elementos da columna aparecen dentro ou no elemento da fila. A matriz deste simplex auto-dual é idéntica á súa rotación de 180 graos. [ 65101052154643320334641525101056 ] {\displaystyle {\begin{bmatrix}{\begin{matrix}6&5&10&10&5\\2&15&4&6&4\\3&3&20&3&3\\4&6&4&15&2\\5&10&10&5&6\end{matrix}}\end{bmatrix}}} Coordenadas cartesianas do hexateron regular
O hexaterón pódese construír a partir dunha 5-cela engadindo un 6º vértice de forma que estea equidistante de todos os outros vértices das 5 celas.
As coordenadas cartesianas dos vértices dun hexateron regular centrado na orixe que ten lonxitude de bordo 2 son: ( 115, 110, 16, 13, ± 1 ) ( 115, 110, 16, − 23, 0 ) ( 115, 110, − 32, 0, 0 ) ( 115, − 225, 0, 0, 0 ) ( − 53, 0, 0, 0, 0 ) {\displaystyle {\begin{aligned}&\left({\tfrac {1}{\sqrt {15}}}, \ {\tfrac {1}{\sqrt {10}}}, \ {\tfrac {1}{\sqrt {6}}}, \ {\tfrac {1}{\sqrt {3}}}, \ \pm 1\right)\\[5pt]&\left({\tfrac {1}{\sqrt {15}}}, \ {\tfrac {1}{\sqrt {10}}}, \ {\tfrac {1}{\sqrt {6}}}, \ -{\tfrac {2}{\sqrt {3}}}, \ 0\right)\\[5pt]&\left({\tfrac {1}{\sqrt {15}}}, \ {\tfrac {1}{\sqrt {10}}}, \ -{\tfrac {\sqrt {3}}{\sqrt {2}}}, \ 0, \ 0\right)\\[5pt]&\left({\tfrac {1}{\sqrt {15}}}, \ -{\tfrac {2{\sqrt {2}}}{\sqrt {5}}}, \ 0, \ 0, \ 0\right)\\[5pt]&\left(-{\tfrac {\sqrt {5}}{\sqrt {3}}}, \ 0, \ 0, \ 0, \ 0\right)\end{aligned}}} Os vértices do 5-simplex pódense colocar de forma máis sinxela nun hiperplano no espazo 6 como permutacións de (0, 0, 0, 0, 0, 1) ou (0, 1, 1, 1, 1, 1). Estas construcións pódense ver como facetas do 6-ortoplex ou do 6-cubo rectificado respectivamente.
5.6KS5400

5. 6KS5400 é a designación dun motor foguete de propelente sólido usado nos foguetes ALSOR, Nike Viper I e Viper Falcon.
539

Acontecementos
O rei merovinxio Teodeberto I derrota aos ostrogodos e aos bizantinos Nacementos
Mauricio, futuro emperador de Bizancio (m. 602). Mortes
Wacho, rei dos longobardos.
560-M

2. 500-M < 560-M < 510-M Acontecementos
Data da aparición das primeiros seres acuáticos no planeta Terra.
Dátase co nome de Eón Fanerozoico, coa Era Paleozoica e o Período Cámbrico. Tamén nesta ocasión segue sen haber acordo entre os científicos para datar estes períodos cunha idade concreta. As variacións ocorren entre o 590 - 560 millóns de anos ata os 510 e os 505 millón de anos, polo que nos cinxiremos fielmente a unhas datas orientativas.
Subdivídese en tres eras: Inferior (Georgiense): Segue habendo alta intensidade volcánica. Na atmosfera comeza a trocarse o carbono por algo de osíxeno. Proliferan os organismos pluricelulares, entre eles as bacterias e os protozoos. Duración estimativa do período dende o 590 ata 540 aproximadamente.
Media (Acadiense): A calor mantense no planeta, seguen a proliferar as bacterias e demais. Novos diluvios torrenciais. Duración estimativa do período dende o 540 ata 523 aproximadamente.
Superior (Coñecidos co nome de: Franconiense e Posdaniense). Aparecen os primeiros seres acuáticos, especialmente fungos. Duración estimativa do período dende o 523 ata 505 aproximadamente.
5VK

5VK ou Vega 5VK foi un tipo de sonda espacial soviética deseñada para visitar Venus e o cometa Halley. Lanzáronse dúas sondas 5VK, Vega 1 e Vega 2, ambas en 1984. Características
As sondas 5VK tiñan unha masa duns 4000 kg e estaban compostas por un módulo orbital e aterrizadores e globos sonda para Venus. As naves sobrevoaron Venus, liberando os aterrizadores e os globos sonda na atmosfera venusina, e seguiron o seu camiño para un encontro co cometa Halley.
6-O-Metilguanina

A 6-O-metilguanina (ou O6-metilguanina) é un derivado da nucleobase guanina, que leva un grupo metilo unido ao seu átomo de oxíxeno. Cando se orixina no ADN aparéase coa timina en vez de coa citosina, causando unha transición de G: C a A: T no ADN. Formación
A 6-O-metilguanina fórmase no ADN por alquilación do átomo de oxíxeno da guanina, normalmente causada por compostos N-nitrosos (NOC, nas súas siglas en inglés) e ás veces debido á metilación realizada por outros compostos como a S-adenosilmetionina endóxena. Os compostos N-nitrosos son axentes alquilantes formados pola reacción do nitrito ou outros óxidos de nitróxeno con aminas secundarias e N-alquilamidas, rendendo N-alquilnitrosaminas e N-alquilnitrosamidas.
Os compostos N-nitrosos encóntranse nalgúns alimentos (bacon, salchichas, queixo) e no fume do tabaco, e fórmanse tamén no tracto gastrointestinal, especialmente despois do consumo de carne vermella. Ademais, os niveis endóxenos de óxido nítrico aumentan en condicións de inflamación crónica, e isto pode favorecer a formación de compostos N-nitrosos no intestino groso. Reparación e carcinoxénese
A reparación da 6-O-metilguanina no ADN lévaa a cabo principalmente a proteína O6-metilguanina ADN metiltransferase (MGMT). A redución por causas epixenéticas da expresión de MGMT é un dos defectos na reparación do ADN máis frecuentes, asociado coa carcinoxénese. (Ver tamén expresión da MGMT no cancro. ) Mutaxenicidade
En 1985 Yarosh resumiu os traballos anteriores que establecían que a 6-O-metilguanina era a base alquilada presente no ADN que era máis mutaxénica e carcinoxénica. En 1994 Rasouli-Nia et al. demostraron que se producía aproximadamente unha mutación por cada oito moléculas de 6-O-metilguanina non reparadas presentes no ADN.
Aproximadamente 1/3 das veces a 6-O-metilguanina aparéase incorrectamente durante a replicación do ADN, o que leva á incorporación de dTMP en vez de dCMP. A 6-O-metilguanina é, por tanto, unha nucleobase mutaxénica. Con todo, a mutaxenicidade dunha base 6-O-metilguanina concreta depende da secuencia xénica na cal está inserida. Outros efectos
A 6-O-metilguanina non reparada pode tamén facer que se deteña o ciclo celular, haxa intercambio de cromátides irmás ou apoptose. Estes efectos son debidos á interacción das vía de reparación de discordancias no ADN coa 6-O-metilguanina, e tamén depende da activación da rede de sinalización, liderada pola ATM temperán, H2AX, CHK1 e a fosforilación de p53.
60 Cancri

60 Cancri é unha estrela da constelación Cáncer.
60 Cancri é unha xigante laranxa do tipo K cunha magnitude aparente de 5. 44. Está a aproximadamente 582 anos luz da Terra.
614

Acontecementos
Asia
O xeneral persa Shahrbaraz toma Xerusalén, que saquea e destrúe, profana o Santo Sepulcro e colle a Vera Cruz que levará para Persia.
Os persas destrúen o reino gasánida, sito no sueste de Siria.
Europa
Os ávaros asaltan a cidade de Salona e máis o Palacio de Diocleciano, na costa de Dalmacia (cf. actual Solin e Split).
Edictum Chlotarii, polo que o rei franco Clotario II cede o poder aos latifundistas nomeándoos condes.
Gran Bretaña: Cynegils, rei de Wessex, invade Dumnonia (actual Devon). Nacementos
Hilda de Whitby, abadesa fundadora da abadía de Whitby (m. 680). Outros
Historia ano a ano
622

Acontecementos
16 de xullo - Héxira: fuxida de Mahoma da Meca para Yatrib, máis tarde universalmente coñecida como Medina; a data é o punto de partida da cronoloxía musulmá.
Os persas sasánidas toman aos bizantinos a cidade de Ancyra, a actual Ancara. Arte e cultura
Complétase a primeira grande enciclopedia chinesa, Yiwen Leiju.
630

Acontecementos
Asia
Mahoma regresa á Meca e suprime a idolatría na cidade e na Qaaba.
24 de abril - Persia: Ardashir III, monarca sasánida, e deposto e morto polo xeneral Shahrbaraz, que se proclama novo emperador de Persia.
9 de xuño - Sharbaraz é derrocado e morto.
Europa
Dagoberto I, rei franco, escolle París como a súa residencia (data aproximada). Nacementos
7 de novembro - Constante II, emperador bizantino († 668)
Sixiberto III, rei franco da dinastía merovinxia († 656) Mortes Historia ano a ano
643

Acontecementos
Os árabes derrotan os bizantinos en Trípoli, na Cirenaica. Arte e cultura
Edictus Rothari polo que Rotario codifica o dereito longobardo.
67P/Churyumov-Gerasimenko

O Cometa Churyumov-Gerasimenko, oficialmente designado coma 67P/Churyumov–Gerasimenko, é un cometa cun período orbital, na actualidade, de 6, 45 anos. Acadou un perihelio o 13 de agosto do 2015. O cometa foi o destino final da misión Rosetta da Axencia Espacial Europea, que foi lanzada o 2 de marzo do 2004, a cal volveu espertar do seu modo de hibernación o 19 de xaneiro do 2014, a procura de investiga-lo cometa. Descubrimento
O cometa foi descuberto por Klim Ivanovych Churyumov, quen examinou unha fotografía que fora tomada por Svitlana Herasymenko o 11 de setembro de 1969 dende o Instituto Astrofísico de Alma-Ata, para amosa-lo cometa periódico 32P/Comas Solá. Churyumov atopou un cometa preto do bordo da tarxeta, pero asumiu que este era o Comas Solá.
Despois de volver ó seu instituto en Kíiv, Churyumov examinou tódalas placas fotográficas máis de preto. Aproximadamente un mes despois de que a fotografía fose tirada (22 de outubro), descubriu que o obxecto non podía se-lo Comas Solá, porque estaba case 1, 8 graos fóra da posición esperada. Unha análise máis profunda xerou unha imaxe débil de Comas Solá na súa posición esperada na placa fotográfica, probando así que o outro obxecto era un cometa distinto. Observacións
Coma preparación para a misión Rosetta, o Telescopio Espacial Hubble tomou fotos o día 12 de marzo de 2003, que foron analizadas en profundidade. Xerouse un modelo xeral en 3D e foron creadas imaxes xeradas por computadora. As aproximacións do satélite Rosetta permitiron tirar fotografías máis detalladas e comprobar que o núcleo do cometa tiña forma de "pato de goma". Perturbacións orbitais
Os cometas son regularmente empurrados dunha órbita a outra cando se atopan nas proximidades de Xúpiter ou Saturno. Antes do ano 1959, o Churyumov-Gerasimenko tiña un perihelio de aproximadamente 2, 7 UA. En febreiro de 1959 un achegamento á Xúpiter provocou que o seu perihelio fose movido cara a dentro, a preto de 1, 3 UA, onde fica hoxe en día.
Rosetta detectou signos dun arco de choque en plena formación no cometa que explorou durante dous anos, o primeiro observado no Sistema Solar.
687

Acontecementos
Vitoria de Tetry pola que Pipino II acada o goberno sobre a totalidade do reino franco vencendo ao mordomo de Neustria-Borgoña.
Ervixio, rei visigodo, abdica, facéndose tonsurar (como á forza fixera el co seu antecesor, o rei Vamba)
Iníciase o reinado do visigodo Éxica (até 702), sucedendo a Ervixio, seu sogro.
15 de decembro - Serxio I é o novo papa (até 701). Mortes
Vamba, exrei visigodo (672-680), como monxe.
21 de setembro - Conón, papa.
Ervixio - rei dos visigodos.
Mul, rei do reino anglosaxón de Kent. Outros
Historia ano a ano
7 Andromedae

7 Andromedae é unha estrela na constelación de Andrómeda. A súa magnitude aparente é de 4, 54.
7-Metilguanosina

A 7-metilguanosina (m7G) é un nucleósido púrico modificado. É unha versión metilada da guanosina. Fórmase ao engadir encimaticamente un grupo metilo durante o procesamento do ARNm á guanosina situada no extremo 5' formando a carapucha 5' ou 5'-cap. A 7-metilguanosina está unida ao ARNm por un infrecuente enlace 5′-5′ trifosfato. Xoga un papel no ARN como grupo bloqueador do extremo 5'. Ademais de no ARNm está presente tamén no ARNt e no ARNr. Cando se encontra na urina humana, pode ser un biomarcador de varios tipos de cancro.
7-Zip

7-Zip é un programa libre para a compresión de datos para sistemas Microsoft Windows ou Linux (empregando a ferramenta Wine se se quere contar coa mesma interface gráfica). Pode usarse unha interface gráfica de usuario ou desde liña de comandos.
Por defecto o programa emprega o novo formato de arquivo 7z, tamén libre, (con extensión. 7z). Este formato usa os métodos de compresión LZMA e PPMD (máis axeitado para textos), desenvolvidos polo seu autor, e pode aplicar un filtro aos executables para aumentar a súa compresibilidade. Os arquivos 7z poden ser sólidos, a diferenza dos zip, o que mellora a compresión de conxuntos de arquivos pequenos.
Existe unha versión portátil de 7-Zip que pode ser transportada e usada desde unha memoria USB sen necesidade de instalar nunha computadora.
761 (foguete)

761 foi o nome dun modelo de foguete sonda chinés de dúas etapas desenvolvido cara 1976 e alimentado por propelente sólido. Características
O foguete consistía de dúas etapa e foi usado para facer medicións rutineiras na atmosfera superior.
8 Andromedae

8 Andromedae ou 8 And é unha estrela xigante vermella na constelación de Andrómeda. A súa magnitude aparente é de 4, 85.