Karshapana

Karshapana (sánscrito: कार्षापण, IAST: Kārṣāpaṇa), segundo o Aṣṭādhyāyī de Pāṇini, é un antigo tipo de moedas indias vixentes entre os séculos V e IV a. C. , cuxa validez dependía da integridade da persoa que as autenticase. Os eruditos adoitan supor que nun principio foron emitidas por comerciantes e banqueiros, e non polo Estado. As karshapana contribuíron ao desenvolvemento do comercio, xa que evitaban a necesidade de pesar o metal durante o intercambio. Tratábase basicamente de pezas de prata estampadas con entre un e cinco ou seis símbolos (rūpas) gravados con punzón, orixinalmente só no anverso das moedas emitidas inicialmente polos Janapadas e Mahajanapadas. Ademais, levaban adoito unha ou varias marquiñas diminutas para testemuñar a súa lexitimidade. Etimoloxía e referencias literarias
Estas moedas punzonadas chamábanse Kārṣāpaṇa porque tiñan o peso teórico dun kārsha cada unha.
A palabra kārṣāpaṇa, aparece por primeira vez na literatura sutra, no Samvidhān Brāhmana. Moedas con esta denominación estaban en circulación durante os períodos Sutra e Brāhmana, e tamén teñen unha mención no principio do budista (Dhammapada, verso 186): O comentario de Patañjali titulado Mahabhashya, de mediados do século II a. C. , sobre as regras da gramática sánscrita do tratado de Pāṇini de ca. 400 a. C. , utiliza tamén a palabra, kārṣāpaṇa para se referir a unha moeda.
ou Esta cita prodúcese ao explicar o uso do sufixo – शस्, recollido por Pāṇini no Sutra V. iv. 43, neste caso, कार्षापण + शः para indicar distributividade.
O Shatapatha Brahmana fala de kārṣāpaṇas cun peso de 100 ratis, cuxo tipo foi achado soterrado en Taxila por John Marshall en 1912. Achados
O achado de Golakpur (Patna) pertence ao período do rei Ajatashatru.
Os achados do túmulo de Bhir (1924-1945), en Taxila, Paquistán inclúen moedas do Imperio Maurya e unha moeda de Diodoto I (255-239 a. C. ) emitida en 248 a. C.
No tesouro de Chaman-e-Hozori en Cabul (ca. 380/350 a. C. ) hai dúas variedades de moedas indias punzonadas, xunto con numerosas moedas gregas do século V a. C. e principios do século IV a. C. , o que indica que as Kārṣāpaṇas deste tipo eran contemporáneas das moedas gregas e circulaban como moeda de curso legal. Historia
Período Maurya
Durante o período Maurya, a moeda punzonada chamada rūpyārūpa —que era o mesmo que kārṣāpaṇa ou kahāpana, ou prati ou tangka— estaba feita dunha aliaxe de prata (11 partes), cobre (4 partes) e calquera outro metal ou metais (1 parte). As primeiras moedas indíxenas indias denominábanse suvarṇa (de ouro), purāṇa ou dhārana (de prata) e kārṣāpaṇa (de cobre). Xa na época do imperio Maurya instaurouse definitivamente a economía monetaria. As moedas de cobre punzonadas chamábanse paṇa. Este tipo de moedas estaban en circulación moito antes da ocupación do Panxab polos gregos, que mesmo as levaron á súa propia patria. Orixinalmente, eran emitidas polos comerciantes como barras ou pezas de prata dobradas; a karshapana de prata do Reino de Magadha marcada con punzón emitida polo rei Ajatashatru, da dinastía Haryanka, era unha emisión real que levaba cinco marcas e pesaba cincuenta e catro grans, o peso védico denominado kārsha, igual a dezseis māshas.
Descoñécese a cronoloxía interna das karshapana e as marcas de distinción entre as moedas emitidas polos Janapadas e as emisións de Magadha. O tratado indio sobre a arte de gobernar Arthashastra, atribuído a Chanakya, fala sobre o papel do superintendente da casa da moeda (lakshanadhyaksha), que coñecía os símbolos, e do "examinador de moedas" (rupadarshaka), aínda que non trata a construción, a orde, o significado nin o que subxace aos símbolos punzonados nestas moedas; de aí que non fose posible a súa identificación nin a súa datación exactas. As moedas locais de prata punzonadas incluídas nos achados de Bhabhuā e Golakpur foron emitidas polos Janapadas e estiveron en circulación durante o reinado da dinastía Brihadratha, á que sucedeu a dinastía Haryanka en 684 a. C. Estas moedas amosan catro punzóns —o Sol, o símbolo dos seis brazos, frechas (tres) e figura taurina (tres)— que estiveron vixentes mesmo durante o reinado de Bimbisara (ca. 492-460 a. C. ). Ajatashatru (552-520 a. C. ) emitiu as primeiras moedas imperiais de seis punzóns, ás que se lles engadiron o touro e o león. Os sucesores de Ajatashatru, que gobernaron entre 520 e 440 a. C. , a dinastía Shishunaga e a dinastía Nanda emitiron moedas con cinco símbolos: o símbolo do Sol, o dos seis brazos e outros. As moedas de Maurya tamén teñen cinco símbolos: a marca solar, os seis brazos, un outeiro con tres arcos con unha media lúa na cimeira, unha póla de árbore e un touro.