Tipo silvestre

O tipo silvestre, tipo salvaxe ou tipo natural (en inglés wild type, WT) é o fenotipo da forma típica dunha especie que se presenta na natureza. Orixinalmente, o tipo silvestre ou salvaxe era conceptualizado como o produto do alelo estándar "normal" dun locus, en contraposición co producido por un alelo non estándar "mutante". Os alelos "mutantes" poden variar en ampla medida, e mesmo poden chegar a converterse no tipo silvestre se ocorre un cambio xenético na poboacióni. Os continuos avances nas tecnoloxías de mapado xenético levaron a unha mellor comprensión de como ocorren as mutacións e como interaccionan con outros xenes para alteraren o fenotipo. Considérase agora que a maioría senón todos os loci xenéticos existen nunha variedade de formas alélicas, que varían en frecuencia ao longo da área de distribución xeográfica dunha especie, e que, en realidade, non existe un tipo silvestre ou salvaxe. Porén, en xeral, o alelo máis prevalente, é dicir, o que ten a frecuencia xénica máis alta, é o que se denomina tipo silvestre.
O concepto de tipo silvestre é útil nalgúns organismos experimentais como a mosca do vinagre Drosophila melanogaster, na cal os fenotipos estándar para características como a cor dos ollos ou forma das ás se sabe que son alteradas por mutacións determinadas que producen fenotipos distintivos, como "ollos brancos" ou "ás vestixiais". Os alelos de tipo silvestre indícanse cun superíndice "+", por exemplo w+ e vg+ para ollos vermellos e ás de tamaño completo, respectivamente. A manipulación dos xenes que determinan estas características levaron ao coñecemento que actualmente se ten de como se forman os organismos e como mutan os caracteres xenéticos dentro dunha poboación. As investigacións que implican a manipulación de alelos de tipo silvestre teñen aplicacións en moitos campos, incluíndo a loita contra enfermidades e a produción comercial de alimentos. Aplicaacións médicas
A secuencia xenética dos fenotipos de tipo silvestre ou salvaxe comparados cos fenotipos "mutantes" e saber como estes xenes interaccionan durante a súa expresión son aspectos que se investigan intensamente. Espérase que comprender mellor estes procesos servirá para idear métodos para previr e curar enfermidades que actualmente son incurables, como a infección polos herpesvirus. Un exemplo desas investigacións prometedoras foi o estudo que examinou a ligazón entre as mutacións do tipo silvestre e certos tipos de cancro de pulmón. Tamén se están facendo investigacións sobre a manipulación de certos caracteres de tipo silvestre en virus para desenvolver novas vacinas. Estas investigacións poden servir para atopar novos xeitos de combater virus mortais, como o virus do Ébola e o VIH. Tamén se están investigando mutacións do tipo silvestre para intentar establecer como os virus fan a transición entre especies hóspedes para identificar virus perigosos que teñen a potencialidade de chegar a infectar seres humanos. Aplicacións comerciais
A cría selectiva para potenciar as características máis beneficiosas é o proceso sobre o cal se construíu a agricultura, que acelerou e dirixiu o proceso da evolución para conseguir plantas agrícolas e animais máis grandes, produtivos e resistentes ás enfermidades. A manipulación xenética chegou aínda máis lonxe. A alteración xenética de plantas proporcionou non só colleitas máis produtivas, senón tamén produtos máis nutritivos, que permitiron que poboacións illadas recibisen vitaminas e minerais vitais que doutro modo non estarían dispoñibles para elas. A utilización destas mutacións de tipo silvestre levou tamén á obtención de plantas capaces de creceren en ambientes extremadamente áridos. A medida que se sabe máis sobre estes xenes, a agricultura continuará sendo un proceso cada vez máis eficiente, que poderá manter a unha poboación crecente. A amplificación de xenes vantaxosos permite que as mellores característias dunha poboación estean presentes en porcentaxes moito maiores das normais, aínda que esta práctica suscitou algúns debates éticos. Estes cambios fixeron que certas especies sexan case irrecoñecibles comparadas coas liñas ancestrais das que proceden.