Carbofurano

O carbofurano é un pesticida do grupo dos carbamatos amplamente usado en todo o mundo para o control de insectos nunha ampla variedade de cultivos, como patacas, millo e soia. É un insecticida sistémico, o que significa que a planta o absorbe polas raíces e desde alí distribúese por todos os órganos da planta, onde se acadan concentracións insecticidas. Tamén ten actividade ao contacto contra as pragas. É un dos pesticidas máis tóxicos que aínda están en uso.
Comercialízase cos nomes comerciais Furadan, pola FMC Corporation, e Curaterr 10 GR, por Bayer, entre outros nomes.
O carbofurano mostra toxicidade mediada polo mesmo mecanismo que o dos notorios axentes nerviosos da serie V e presenta un risco para a saúde humana. Clasifícase como substancia extremadamente perigosa nos EUA e está suxeito a estritos requirimentos de informes nas instalacións que o producen, almacenan ou usan en cantidades significativas. Está prohibido na Unión Europea e outros países. Uso
O carbofurano utilízase por todo o mundo en diversos cultivos. Úsase moito en Asia, Australia e América do Sur. É comunmente usado en Malaisia en cultivos de berenxena, onde é un pesticida rexistrado legalmente. O carbofurano actúa a través do zume do floema contra os insectos praga que perforan e zugan os zumes da planta, como os cicadélidos, insectos perforadores e larvas espirais. O seu uso incrementouse en anos recentes porque é un dos poucos insecticidas efectivos contra os áfidos da soia, os cales se están expandindo. Química
O nome químico do carbofurano é 2, 3-dihidro-2, 2-dimetil-7-benzofuranil metilcarbamato. Fabrícase por medio da reacción do metil isocianato co 2, 3-dihidro-2, 2-dimetil-7-hidroxibenzofurano. Toxicidade
O carbofurano ten unha das maiores toxicidades agudas para os humano de entre todo s os insecticidas usados en campos de cultivo (só o aldicarb e o parathion son máis tóxicos). A maioría do carbofurano úsase con aplicadores comerciais que utilizan sistemas pechados con controis deseñados para que non haxa exposición durante a súa preparación. Porén, en países en desenvolvemento, informouse que a exposición laboral ao carbofurano e o resultante etiquetado con carbofurano das proteínas séricas ten un impacto sobre a saúde e benestar dos que o manipulan. Como os seus efectos tóxicos se deben á súa actividade como inhibidor da colinesterase considérase que é un pesticida neurotóxico. Un estudo recente informa de que o carbofurano é un imitador estrutural da neurohormona melatonina e podería unirse directamente ao receptor de melatonina MT2 (con Ki 1, 7 uM). A perturbación da sinalización da melatonina podería causar un impacto no equilibrio do ritmo circadiano e está ligado a un elevado risco de desenvolver diabetes.
O carbofurano é moi tóxico para os vertebrados cunha LD50 oral de 8–14 mg/kg en ratas e 19 mg/kg en cans.
O carbofurano é especialmente tóxico coas aves. Na súa forma granular, un só gran mataría unha ave. As aves a miúdo comen numerosos grans do pesticida, confundíndoos con sementes e morren pouco despois. Antes de que a forma granular fose prohibida pola EPA estadounidense en 1991, culpábase ao carbofurano da morte de millóns de aves ao ano. A versión líquida do pesticida é menos perigosa para as aves, xa que non é probable que o inxiran directamente.
O carbofurano foi usado ilegalmente para envelenar intencionadamente a vida salvaxe non só nos EUA, o Canadá e Gran Bretaña, senón tamén en África; entre as especies salvaxes envelenadas en Norteamérica están os coiotes, miñatos, aguia real e buxatos. Tamén se documentou o envelenamento secundario de animais salvaxes e domésticos, especificamente aves de presa (pigargo de cabeza branca e aguia real), cans domésticos, mapaches, voitres e outros comedores de carniza. En Kenya, algúns granxeiros están usando o carbofurano para matar leóns e outros predadores.
En varios incidentes publicados ocorridos por todo o mundo, o carbofurano tamén se utilizou para envelenar animais de compañía domésticos.
O carbofurano contrabandeado ilegalmente utilízase no 90% da marihuana cultivada ilegalmente en tereo público en California. Esta marihuana ilegal contaminada con carbofurano de California parece ser a fonte da maioría da marihuana consumida nos estados dos EUA onde a marihuana non foi aínda legalizada.
O carbofurano é un perturbador endócrino e un probable tóxico para a reprodución e o desenvolvemento. Con exposicións a baixos niveis, o carbofurano pode causar alteracións transitorias da concentración de hormonas. Estas alteracións poden consecuentemente orixinar graves problemas reprodutivos despois de exposicións repetidas. Cando a exposición é no útero ou durante a lactación, observouse unha diminución da motilidade do esperma e no reconto de espermatozoides, xunto cun incremento na porcentaxe anormal de esperma en ratas a doses de 0, 4 mg/kg. Nun estudo a exposición das ratas a cantidades subletais de carbofurano diminuían a testosterona nun 88%, mentres que os niveis de proxesterona, cortisol e estradiol estaban incrementados significativamente (1279%, 202% e 150%, respectivamente). Prohibicións
O carbofurano está prohibido no Canadá e na Unión Europea.
En 2008, a Axencia de Protección Ambiental dos Estados Unidos (EPA) anunciou que pretendía prohibir o carbofurano. En decembro dese ano, FMC Corporation, o único fabricante de carbofurano nos EUA, anunciou que pedira voluntariamente que a EPA cancelase todos os usos, excepto seis deles, previamente permitidos dese composto como pesticida. Con este cambio, o uso do carbofurano nos EUA só sería permitido no millo, patacas, cabazas, xirasol, plántulas de piñeiro e espinacas crecidas a partir da semente. Porén, en maio de 2009, a EPA cancelou todos os niveis de tolerancia deste produto nos alimentos, unha acción que supuxo na práctica unha prohibición de facto sobre o seu uso en todos os cultivos para consumo humano.
Kenya está considerando a prohibición do carbofurano, pero en 2012 era legal compralo en tendas.
Risco sanitario en Tailandia
Debido ao non rexistro de catro compostos carcinóxenos usados en cultivos que non estaban na lista da Lei de substancias perigosas de Tailandia, foron retirados dos supermercados produtos vexetais con residuos de metomil, carbofurano, dicrotofos e EPN en xullo de 2012.
Morte de leóns en Kenya
En 2009, o programa de televisión da CBS 60 Minutes emitiu un episodio sobre o uso de Furadan polos agricultores de Kenya para matar leóns. Suxeríase que o Furadan era unha grave ameaza para o futuro da poboación de leóns en África. FMC Corporation fixo comentarios ao respecto en medios de comunicación e nas súas páxinas web, incluíndo furadanfacts. com. Comprometeuse cos axentes do goberno, ONGs e outros a tratar de resolver o uso ilegal de pesticidas para matar a vida salvaxe. A compañía emprendeu accións para parar a venda deste produto e instituíu un programa de recompra no leste de África cando se determinou que o uso ilegal e o uso incorrecto deliberado de compostos químicos contra a vida salvaxe non se podía controlar só con educación e programas administrativos. Malia todo isto, National Geographic afirmou en 2018 que o carbofurano "aínda é moi fácil de conseguir" en Kenya.