Caso Scala

O caso Scala foi un proceso xudicial acontecido a raíz dun incendio provocado na sala de festas Scala de Barcelona o 15 de xaneiro de 1978, que comportou a morte de catro persoas e no que se intentou inculpar as organizacións anarquistas CNT e FAI. Os feitos
Durante a mañá daquel domingo 15 de xaneiro celebrouse en Barcelona unha manifestación autorizada convocada pola CNT á que asistiron unhas 15. 000 persoas. Os cenetistas opúñanse ós Pactos da Moncloa ó consideralos un pacto social entre as forzas políticas e os sindicatos máis representativos, que prexudicaban á clase obreira. Acabada a manifestación, cara ás 13: 15 horas, un grupo de mozos lanzaron diversos cócteles molotov contra a porta da sala de festas, provocando un incendio e posterior derrumbamento de todo o edificio e causando a morte de catro traballadores –Ramón Egea, Juan López, Diego Montoro e Bernabé Bravo-, paradoxalmente afiliados á CNT, que se encontraban no local naqueles momentos.
Os medios especularon sobre a autoría do ataque, achacándoo uns a asasinos comúns, outros a asuntos relacionados coa sala de festas e mesmo se estableceron relacións cunha campaña a favor da liberdade de expresión en apoio a Albert Boadella. Finalmente o martes 17 de xaneiro, un comunicado do Corpo Nacional de Policía informou da detención dos autores do atentado, que foron relacionados co sindicato anarquista CNT. O periódico da CNT francesa da época (as páxinas en francés do Espoir, publicou en Tolosa a implicación de colaboradores da policía como autores, infiltrados na CNT xusto antes do feito. Proceso xudicial
A vista do Caso Scala tivo lugar en decembro de 1980. Os avogados defensores (Loperena, Palmés, Krauel e Seguí) solicitaron que o ministro de gobernación, Rodolfo Martín Villa comparecese a declarar, pero non o fixo. A posición da defensa apuntaba cara a unha montaxe policial orquestrada mediante confidentes infiltrados no sindicato CNT co obxectivo de desacreditar tal sindicato ante os traballadores e evitar así a súa progresión en Cataluña. A sentenza condenou a José Cuevas, Xavier Cañadas e Arturo Palma a 17 anos de prisión como autores dun delito de homicidio involuntario e por fabricación de explosivos; Luis Muñoz foi condenado a dous anos e seis meses por complicidade, e Rosa López, a 5 meses por encubrimento. O recurso presentado polos avogados defensores foi desestimado polo Tribunal Supremo.
Co paso dos anos foise descubrindo o papel crucial e decisivo que desempeñou o confidente da policía, Joaquín Gambín, o Grillo, tamén coñecido como o Rubio ou o Legionario, neste asunto. Foi el quen se infiltrou na CNT para dirixir o atentado. A presión da prensa sobre a policía e a ausencia de Gambín na vista do caso fixeron levantar sospeitas sobre as verdadeiras causas do atentado, provocando incluso desavinzas entre o Ministerio Fiscal e algúns membros da xudicatura. Finalmente, a finais de 1981, Gambín foi detido pola policía tras un tiroteo en València. O Caso Scala volveuse abrir.
A segunda vista do Caso Scala Barcelona, en decembro de 1983, só tivo un acusado: Joaquín Gambín. A sentenza condenouno a 7 anos de prisión por acudir á manifestación con armas e por preparación de explosivos. A CNT presentou sempre este asunto como unha manobra escura do goberno dirixida a frear o ascenso do sindicato, que se resintiu indubidablemente da repercusión social que tivo o caso.