proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Drenaxe

A ﻿drenaxe é o conxunto de operacións (instalacións de tubaxes, abertura de gabias e canles, bombeo, etc. ) realizadas para remover a auga dunha superficie ou do subsolo.
En xeoloxía, é calquera medio polo que a auga contida nunha zona flúe a través da superficie ou de infiltracións no terreo. Drenaxe, cloacas ou rede de saneamento, en enxeñaría e urbanismo, é o sistema de canalizacións, sumidoiros ou trampas, coas súas conexións, que permite o desaloxo de líquidos, xeralmente pluviais, dunha poboación.
Drogadicción

Os termos drogodependencia, drogadicción e farmacodependencia fan referencia á adicción xerada pola exposición repetida a unha substancia psicoactiva, droga ou substancia adictiva. No seu glosario máis recente, a OMS define a dependencia do alcol e doutras substancias como «unha necesidade de consumir doses repetidas da substancia para atoparse ben ou para non sentirse mal». As súas características son: un desexo invencible ou unha necesidade de consumir droga e de procurala por todos os medios, unha tendencia a aumentar as doses e unha dependencia de orixe psíquica e ás veces física por mor dos efectos da droga.
Equivale, máis ou menos, á síndrome de dependencia mencionado na CIE-10 (ICD-10, en inglés). Este termo intercámbiase a miúdo co de adicción, aínda que na actual edición do seu Manual diagnóstico e estatístico dos trastornos mentais (a edición máis recente é a quinta: DSM-V) a Asociación Estadounidense de Psiquiatría separa claramente os trastornos inducidos por substancias dos trastornos adictivos non relacionados con substancias. Así pois, a drogodependencia é só un dos dous tipos existentes de adiccións.
Drogas depresoras

As drogas depresoras do Sistema Nervioso Central (SNC) son substancias que bloquean o funcionamento do cerebro provocando reaccións que poden ir dende a desinhibición ata o coma, nun proceso progresivo de adormecemento cerebral.
Dromaeosauridae

Dromaeosauridae (gr. "lagartos corredores") é unha familia de dinosauros terópodos manirráptores, distinguida por carnívoros emplumados de pequenas a medianas proporcións, cuxas liñaxes iniciaron a partir do Xurásico Medio (fai 167 millóns de anos, no Batoniano) para lograr subsistir até o Cretáceo Superior (fai 65, 5 millóns de anos, no Maastrichtiano), existindo aproximadamente 100 millóns de anos. Os dromeosáuridos constan de fósiles achados en Norteamérica, Europa, África Setentrional, Xapón, China, Mongolia, Madagascar, Arxentina e a Antártida.
O nome provén do grego δρομευς (dromeus) e σαυρος (sauros) que teñen como significado "corredor" e "lagarto" respectivamente. De maneira informal adoitan chamarse "ráptores" (a causa o Velociraptor), termo popularizado tralo filme Parque Xurásico.
Esta familia de dinosauros non avianos considérase a máis emparentada coas aves. Clasificación
A familia defínese coma o clado que inclúe a todos os descendentes do último antecesor común entre Microraptor zhaoianus, Sinornithosaurus millenii e Velociraptor mongoliensis.
A clasificación dos diversos xéneros de dromaeosáuridos segundo Holtz é a seguinte: Familia Dromaeosauridae
Nuthetes
Pamparaptor
Variraptor
Pyroraptor
Zhenyuanlong
Daurlong
Subfamilia Halszkaraptorinae
Halszkaraptor
Mahakala
Hulsanpes
Natovenator
Subfamilia Unenlagiinae
Ornithodesmus
Austroraptor
Rahonavis
Unenlagia
Buitreraptor
Neuquenraptor
Unquillosaurus
Ypupiara
Subfamilia Microraptorinae
Shanag
Tianyuraptor
Graciliraptor
Changyuraptor
Hesperonychus
Microraptor
Sinornithosaurus
Wulong
Zhongjianosaurus
Clado Eudromaeosauria
Deinonychus
Dineobellator
Vectiraptor
Subfamilia Saurornitholestinae
Bambiraptor
Saurornitholestes
Atrociraptor
Acheroraptor?
Subfamilia Velociraptorinae
Luanchuanraptor?
Linheraptor?
Velociraptor
Tsaagan?
Adasaurus?
Shri
Kansaignathus
Kuru
Subfamilia Dromaeosaurinae
Achillobator?
Itemirus?
Dromaeosaurus
Dakotaraptor?
Dromaeosauroides?
Utahraptor?
Yurgovuchia?
Filoxenia
O seguinte cladograma segue unha análise de 2012 por Turner, Makovicky e Norell: O seguinte cladograma segue unha análise de 2012 por Phil Senter, James I. Kirkland, Donald D. DeBlieux, Scott Madsen e Natalie Toth:
Dromedario

O dromedario ou camelo árabe (Camelus dromedarius) é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia Camelidae. É similar ao camelo bactriano (coñecido vulgarmente como camelo), do que se diferencia pola súa pelaxe xeralmente máis curta, corpo menos robusto e presenza dunha xiba en lugar de dúas. Características
Como o seu primo asiático é un tilópodo sen cornos, cos orificios nasais formando aberturas oblicuas, o beizo superior dividido e movible por separado e extensible, con pezuños, o abdome elevado e patas longas e delgadas. A súa anatomía mostra todo tipo de adaptacións á vida nos desertos cálidos e areosos onde vive: Os xeonllos e nocellos teñen calosidades que as fan máis resistentes ao ardor da area cando se sintan, as súas pestanas longas e finas manteñen os ollos a salvo de que lles entre area, e na xiba mantén un depósito de graxa do que poden nutrirse e ata xerar auga si é necesario. A súa capacidade de resistencia ante a deshidratación fíxoos uns animais moi valiosos no deserto. O dromedario pode chegar a beber ata 150 litros de auga en moi pouco tempo. Distribución xeográfica
Os dromedarios son orixinarios da Península Arábiga, aínda que foron introducidos polo ser humano en multitude de lugares, e non son raros os casos en que estes animais escaparon e formado poboacións semisalvaxes. A modo de exemplo pódense citar os camelos do Sáhara, introducidos por primeira vez na época romana, e os de Australia, que chegaron alí durante as exploracións inglesas do século XVIII, a partir de exemplares transportados desde as Illas Canarias. O uso deste animal como motor de traballo nas tarefas agrícolas foi común en devandito arquipélago ata a recente industrialización, xerándose termos propios como "belfo", para definir á cativa do dromedario.
Da Dinastía XVII de Exipto é datado un gravado de Asuán, coa imaxe dun dromedario e o seu xinete, desmentindo a chegada deste animal ao deserto do Sáhara, procedente de Oriente, en época cristiá (Schweinfurth "Zeitschrift für Ethnologie" 1912, 633. Cf. Moret, 1956, 162).
Dromiacea

Dromiacea é un grupo de caranguexos (Braquiúros), clasificado como sección. Contén 240 especies existentes e case 300 extintas. Dromicea é a agrupación máis basal de cangrexos Braquiúros, que diverxe o máis cedo na historia evolutiva, ao redor do Triásico Final ou Xurásico Inicial. A continuación móstrase un cladograma que mostra a situación de Dromicea dentro de Brachyura: As larvas de Dromiacea parécense máis ás dos Anomura que ás doutros caranguexos. Isto pode simplemente reflectir a súa posición basal na filoxenia dos caranguexos. A superfamilia Eocarcinoidea, que contén Eocarcinus e Platykotta, antes era considerada membro da Dromiacea, pero desde entón foi transferida aos Anomura. O rexistro fósil de Dromiacea remóntase polo menos até o Xurásico, e, se Imocaris é un membro, até o Carbonífero.
Dromiacea consta principalmente de dous grupos de superfamilias: Dromioidea e Homoloidea. Vexa o seguinte cladograma: Estudos recentes descubriron que algunhas das familias poden non ser monofiléticas, senón parafiléticas. A familia Dromioidea dos Dromiidae pode parafilética con respecto a Dynomenidae
A familia Homoloidea dos Homolidae é parafilética con respecto a Latreilliidae
Drone metal

O drone metal, tamén chamado drone doom, é un xénero derivado do doom metal definido principalmente por notas e acordes sostidos e repetidos chamados drones. Neste xénero aplícase unha gran reverberación e acople ao son das guitarras, mentres que a voz moitas veces non está presente ou é gutural. As cancións neste xénero son de gran duración e carecen de ritmo no sentido tradicional do termo. O drone metal está influenciado pola música drone, a música noise e a música minimalista, e xurdiu a comezos dos anos 1990 con grupos pioneiros como Earth, Boris e Sunn O))).
Drucilla Cornell

Drucilla Cornell, nada o 16 de xuño de 1950 e finada en Nova York o 12 de decembro de 2022, foi unha filósofa estadounidense e teórica feminista, cuxo traballo foi influente en filosofía política e legal, ética, deconstrución, teoría crítica e feminismo. Cornell foi profesora de ciencias políticas, estudos de xénero e mulleres e literatura comparativa na Universidade de Rutgers e na Universidade Estatal de Nova Jersey. Foi profesora extraordinaria na Universidade de Pretoria, Suráfrica e profesora visitante na Universidade de Birkbeck e na Universidade de Londres. Escolma de obras
Symbolic Forms for a New Humanity: Cultural and Racial Reconfigurations of Critical Theory. Fordham University Press, 2010.
Clint Eastwood and Issues of American Masculinity. Fordham University Press 2009
Moral Images of Freedom: A Future for Critical Theory Fordham University Press, 2007.
Defending Ideals: War, Democracy, and Political Struggles Routledge, 2004.
Between Women and Generations: Legacies of Dignity Palgrave Macmillan, 2002.
At the Heart of Freedom: Feminism, Sex, and Equality. Princeton: Princeton Univ. Press, 1998.
The Imaginary Domain: Abortion, Pornography and Sexual Harrassment. Nova York: Routledge, 1995.
Feminist Contentions: A Philosophical Exchange. (con Seyla Benhabib, Judith Butler e Nancy Fraser) Nova York: Routledge, 1994.
Transformations: Recollective Imagination and Sexual Difference. Nova York: Routledge, 1993.
The Philosophy of the Limit. Nova York: Routledge, 1992. 1
Beyond Accommodation: Ethical Feminism, Deconstruction, and the Law. Routledge, Nova York 1991.
Drugs.com

Drugs. com, ás veces referenciado como drugsdotcom (tal como se pronuncia en lingua inglesa, literalmente fármacos-punto-com) é unha enciclopedia farmacéutica en liña que presenta información sobre medicamentos para usuarios e profesionais da saúde, principalmente nos Estados Unidos. Historia
A páxina web Drugs. com é propiedade e está xestionada polo Drugsite Trust, un fideicomiso privado administrado por dous farmacéuticos neozelandeses, Karen Ann e Phillip James Thornton. Operando na nube de IBM, Drugs. com proporciona información sobre uns 24. 000 medicamentos, foi visitada por 50 millóns de usuarios ao mes en 2021 e ten un tempo de descarga dun segundo.
Foi lanzado oficialmente en setembro de 2001 e reúne información de fontes como Cerner Multum, Micromedex de Thomson Reuters, Wolters Kluwer Health, a U. S Food and Drug Administration (FDA), Physicians' Desk Reference, Stedmans, AHFS, Harvard Health Publications, North American Compendiums, PharmaLive ou Healthday.
Druillat

Druillat é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Druk

Druk é un filme dinamarqués de 2020 dirixido por Thomas Vinterberg, cun guión de Vinterberg e Tobias Lindholm. Está protagonizado por Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Magnus Millang e Lars Ranthe. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 12 de setembro de 2020, e en Dinamarca o 24 de setembro de 2020 a través de Nordisk Film, así como no Festival de Cinema de Adelaide en outubro de 2020. Gañou o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, sendo nomeado tamén na categoría de mellor director. Tamén foi nomeado ó Globo de Ouro ó mellor filme en lingua non inglesa e a catro galardóns nos premios BAFTA, conseguindo finalmente o de mellor filme en lingua non inglesa. Sinopse
Os profesores Martin, Tommy, Peter e Nikolaj son compañeiros e amigos que traballan nun instituto de Copenhaguen. Os catro enfróntanse con estudantes pouco motivados e senten que as súas vidas se tornaron aburridas e estancadas. Nunha cea para celebraren o 40 aniversario de Nikolaj, o grupo fala sobre a teoría do psiquiatra Finn Skårderud, segundo a cal os humanos nacen cunha deficiencia no contido de alcohol en sangue de 0. 05%, facendo entón unha taxa do 0. 05% as persoas máis creativas e relaxadas. Martin vese confrontado polos seus estudantes máis vellos e os seus pais, que lle din que se converteu nunha barreira para aprobar os seus exames de historia. O grupo de amigos deciden entón embarcarse no experimento de comprobar a teoría de Skårderud. Personaxes
Mads Mikkelsen como Martin
Thomas Bo Larsen como Tommy
Lars Ranthe como Peter
Magnus Millang como Nikolaj
Maria Bonnevie como Anika
Susse Wold como Rektor
Drumlin

Un drumlin (droimnín en irlandés) é un outeiro alongado en forma de dorso de balea formado pola acción dos glaciares. O seu eixo longo é paralelo ao movemento do xeo. Poden ter máis de 45 m de altura e máis de 0, 8 km de longo e frecuentemente están agrupados por campos de drumlins con formas, tamaño e orientación idénticos. Xeralmente teñen camadas que indican que o material foi repetidamente adicionado ao núcleo, que pode ser rochosos ou moreas.
Druída

Os druídas eran unha elevada clase social dentro das tribos celtas, desempeñaban funcións relixiosas, médicas e de ensino. Os privilexios dos que gozaban (non tomaban parte nas guerras e estaban exentos do pagamento dos impostos) atraían moitos rapaces da nobreza gala para tomaren o ensino necesario e convertérense en druídas. Os coñecementos transmitíanse oralmente durante unha aprendizaxe de vinte anos na que estudaban a natureza e os rituais celtas. Historia
Xulio César é a principal fonte primaria sobre os druídas, na súa obra Comentarios sobre a guerra das Galias, pero pode ser que recibise o algúns datos do filósofo estoico Posidonio, cuxo relato se confirma coas sagas irlandesas medievais temperás. A descrición de César da asemblea anual dos druidas e a elección dun archidruida ou arquidruída tamén está confirmada por unha saga irlandesa. A romanización e posteriormente o cristianismo perseguiron os druídas até que acabaron por disolver a relixión celta, da cal os druídas eran os principais depositarios.
Romanización
Coa conquista romana das rexións celtas da Europa continental e das Illas Británicas, iniciouse un proceso de romanización que implicou cambios políticos, militares, culturais e relixiosos. A administración romana tendía a integrar as elites locais coa poboación indíxena procurando unha gobernanza máis efectiva, o que levou a unha certa asimilación cultural e relixiosa. Os druídas, como líderes espirituais e culturais, atopáronse en crecente desacordo coa novo orde, e foron reprimidos na Galia polos romanos baixo Tiberio (emperador entre o ano 14 e o 37) e probabelmente en Britania un pouco máis tarde.
Impacto do cristianismo
Coa chegada do cristianismo, aumentou aínda máis a presión sobre a estrutura relixiosa celta. Os druídas, cuxas prácticas e crenzas diferían substancialmente das cristiás, foron vistas como pagás e incompatíbeis coa nova fe. Isto levou a unha persecución e ao declive da súa influencia e prácticas.
Herdanza e legado
A pesar da súa desaparición como unha clase influente, a herdanza dos druídas sobrevive na cultura celta a través da mitoloxía, da literatura e das tradicións orais. En Irlanda perdieron as súas funcións sacerdotais após a chegada do cristianismo e sobreviviron como poetas, historiadores e xuíces (filid, senchaidi e brithemain). Algúns eruditos cren que os brahmanas hindús en Oriente e os druídas celtas en Occidente foron supervivencias laterais dun antigo sacerdocio indoeuropeo.
Na cultura popular, os druídas son frecuentemente retratados como sabios místicos ou magos, especialmente en personaxes de bandas deseñadas como Panoramix de Asterix, e en videoxogos e literatura de fantasía, onde son asociados coa natureza, a maxia e a curación. Etimoloxía
Descoñécese a etimoloxía da palabra "druída", mais Plinio o Vello relacionábaa co termo grego drus (aciñeira); non obstante, actualmente os historiadores cren que o máis probable é que proceda do termo celta dru-uid-es, que significa "os moi sabios".
Dryopithecus

Dryopithecus é un xénero extinto de primates hominoideos que viviu no leste de África durante o Mioceno superior. É un dos primeiros hominoideos.
Os seus restos foron atopados por toda Europa ata o norte da India. A idade dos fósiles achados oscila entre os 8 e 20 millóns de anos. Especulouse con que o home xurdiu da liña do Dryopithecus.
Dryopteris carthusiana

Dryopteris carthusiana, é unha especie de fento nativo dos bosques en todo o Reino Holártico. Descrición
É un tetraploide de orixe híbrida, un dos pais sería Dryopteris intermedia, e unha especie descoñecida, aparentemente extinta Dryopteris semicristata, que tamén é o presunto pai do híbrido Dryopteris cristata.
Este fento confúndese a miúdo con varias outras especies de fentos, incluídas D. intermedia, D. campyloptera, e D. expansa. É especialmente e amplamente compartido o hábitat de D. intermedia, pero os dous poden ser distinguidos polo foliolo máis interno na parte inferior do pavillón auricular inferior: este foliolo é máis longo que os adxacentes en D. carthusiana, pero máis curto en D. intermedia. D. carthusiana é unha especie de sub-árbore de folla perenne, as súas follas sobreviven en invernos suaves pero morren nos duros invernos. Propiedades
Úsase como vermífugo, con accións similares a Dryopteris filix-mas pero máis fortes. Taxonomía
Dryopteris carthusiana foi descrita por (Vill. ) H. P. Fuchs e publicado en Bulletin da Société Botanique de France 105(7–8): 339 in obs. 1959. Etimoloxía Dryópteris: nome xenérico que deriva do grego dryopterís nome dun fento. En Dioscórides, de fento (gr. pterís) que nace sobre os carballos (gr. drys)]
carthusiana: epíteto Sinonimia Aspidium spinulosum (Retz. ) Sw.
Dryopteris austriaca var. spinulosa (O. F. Müll. ) Fiori
Dryopteris spinulosa (O. F. Müll. ) Watt
Polypodium carthusianum Vill.
Polypodium spinulosum O. F. Müll.
Polypodium spinulosum Retz.
Drácula

Dracula, traducido por Xela Arias ao galego como "Drácula" é unha novela de Bram Stoker, publicada en 1897. É un clásico entre os libros de terror, e unha das representacións máis famosas do concepto de vampiro. O libro deu lugar a unha longa serie de versións para o cine, o teatro, a televisión e a banda deseñada. Trama
O libro conta a historia de como a vida de varias persoas, entre elas o estudoso Van Helsing, foi afectada polo vampiro Conde Drácula. Interesante na obra é o pequeno retrato que o autor fai dalgúns conceptos do século XIX, como a posición da muller na sociedade e a influencia da relixión na vida das persoas.
O castelo do conde Drácula fica en Bran, na Transilvania, unha rexión da Romanía, no leste europeo.
O conde Drácula ten como inspiración a figura histórica do voivoda valaco Vlad III Draculea, alcumado Tepes (o Empalador) polos seus severos métodos de xustiza e a súa crueldade cos seus inimigos. O vampiro de Bram Stoker, non obstante, presenta algunhas diferenzas importantes, pois é un nobre sículo, non valaco e o seu castelo está situado no Paso do Borgo, en Transilvania, non en Valaquia, onde gobernou Vlad Draculea.
Dseta

Nome da sexta letra do alfabeto grego (ζῆτα); equivale a /dz/. Minúscula ζ, maiúscula Ζ. Adoita transcribirse como z. Provén da letra do alfabeto fenicio zayin, que nesa lingua tiña o valor de /z/, ese sonoro; Como signo numérico representaba o sete. En maiúscula serve tamén para designar o sexto canto da Ilíada de Homero e en minúscula o sexto da Odisea.
Dseta-caroteno

O ζ-caroteno (dseta-caroteno ou z-caroteno) é un carotenoide. Diferénciase do α-caroteno e do β-caroteno en que é acíclico. O ζ-caroteno ten unha estrutura similar á do licopeno, pero ten 4 átomos de hidróxeno adicionais. O ζ-caroteno pode utilizarse como intermediario para a formación de β-caroteno. Unha reacción de deshidroxenación converte o ζ-caroteno en licopeno, que despois pode transformarse en β-caroteno por acción do encima licopeno beta-ciclase. O ζ-caroteno é un produto natural atopado na planta Lonicera japonica e na bacteria Rhodospirillum rubrum.
Dualidade onda-corpúsculo

A dualidade onda-corpúsculo, tamén chamada dualidade onda-partícula, postula que todas as partículas presentan propiedades de onda e de partícula. Máis especificamente, como partículas poden presentar interaccións moi localizadas e como ondas exhiben o fenómeno da interferencia.
De acordo coa física clásica existen diferenzas entre onda e partícula. Unha partícula ocupa un lugar no espazo e ten masa mentres que unha onda esténdese no espazo caracterizándose por ter unha velocidade definida e masa nula.
Actualmente considérase que a dualidade onda-partícula, en palabras de Stephen Hawking, é un “concepto da mecánica cuántica segundo o cal non hai diferenzas fundamentais entre partículas e ondas: as partículas poden comportarse como ondas e viceversa”.
Este é un feito comprobado experimentalmente en múltiples ocasións. Foi introducido por Louis-Victor de Broglie, físico francés de comezos do século XX. En 1924, na súa tese de doutoramento propuxo a existencia de ondas de materia, é dicir que toda materia tiña unha onda asociada a ela. Esta idea revolucionaria, fundada na analoxía coa que a radiación tiña unha partícula asociada, propiedade xa demostrada entón, non espertou grande interese, malia o acertado dos seus supostos, xa que non tiña evidencias de que realmente se producise. Porén, Einstein recoñeceu a súa importancia e cinco anos despois, en 1929, De Broglie recibiu o Nobel de Física polo seu traballo.
O seu traballo dicía que a lonxitude de onda λ {\displaystyle \lambda } da onda asociada á materia era λ
h p
h m v {\displaystyle \lambda
{\frac {h}{p}}
{\frac {h}{mv}}} onde h {\displaystyle h} é a constante de Planck e p {\displaystyle p} é o momento linear da partícula de materia.
Dublin Metropolitan Police

A Dublin Metropolitan Police (DMP) (en galego Policía Metropolitana de Dublín) foron as forzas de policía de Dublín entre 1836 e 1925, cando foron reconvertidas na nova Garda Síochána. Tiña unha estrutura e organización similar á Metropolitan Police Service. O seu recrutamento ata 1921 foi esencialmente protestante. Historia
O sistema de policía rural comezou cando Robert Peel (daquela Xefe de Secretaría de Irlanda) creou unha Forza de Preservación da Paz en 1816. Este rudimentario corpo de policía paramilitar deseñouse para prover Irlanda dunha policía rural, substituíndo ao sistema de vixilantes do século XVIII, gardas, oficiais e o Exército Británico. Peel continuou ata fundar a Metropolitan Police Service (Policía Metropolitana de Londres).
En 1822 unha nova acta creou catro corpos policiais provinciais cuxa organización fundamentouse nas tradicionais provincias de Irlanda. Estes fusionáronse nun novo e centralizado corpo de policía en 1836, desaparecendo a chamada Forza de Preservación da Paz. Ao mesmo tempo creáronse forzas non paramilitares nas cidades máis grandes, como Dublín, Belfast e Derry. As forzas de Belfast e Derry foron absorbidas pola Forza Nacional por problemas disciplinarios e soamente Dublín mantivo as súas forzas policiais por separado.
A DMP deseñouse dun xeito moi similar á Policía Metropolitana de Londres, non só os uniformes eran indistinguibles, especialmente cando adoptaron o casco e a placa, senón que ámbalas dúas forzas tiñan unha estrutura de organización similar. Máis que por un xefe de policía, o cuerpo estaba comandado por un comisario que non era un oficial de policía, senón un maxistrado portando un comisionado de paz.
Dubnio

O dubnio (anteriormente chamado unnilpentio) é un elemento químico da táboa periódica de símbolo Db e número atómico 105.
O seu nome homenaxea a cidade rusa de Dubná onde está o Instituto Central de Investigación Nuclear (Объединённый институт ядерных исследований, ОИЯИ). Cando se descubriu quíxo denominarse hahnio polos estadounidenses, pero dito nome non foi recoñecido internacionalmente.
Dubravka Ugrešić

Dubravka Ugrešić, nada en Kutina, Iugoslavia, o 27 de marzo de 1949 e finada en Ámsterdam o 17 de marzo de 2023, foi unha destacada escritora de orixe croata que viviu nos Países Baixos. Traxectoria
Ugrešić naceu en 1949 en Kutina (Croacia, entón Iugoslavia). Estudou Literatura comparada e Lingua e Literatura rusa na Universidade de Zagreb, compaxinando os seus estudos coa súa actividade como escritora.
A súa novela máis coñecida na antiga Iugoslavia foi Štefica Cvek u raljama života (Estefi nas fauces da vida), unha irónica novela posmodernista que xoga libremente cos clichés e os estereotipos da literatura e a cultura triviais. A novela foi un éxito inmediato e foi levada ao cine en 1984 baixo o título U raljama života, película dirixida por Rajko Grlić. En 1989, Ugrešić uniuse á Asociación para unha Iniciativa Democrática de Iugoslavia, un partido político marxinal que se opuña á independencia de Croacia.
En 1991, co estalido da guerra na antiga Iugoslavia, Ugrešić tomou unha firme postura antibelicista e antinacionalista. Escribiu criticando duramente o nacionalismo (tanto croata como serbio), a estupidez e a criminalidade da guerra; e pronto se converteu en branco dos medios de comunicación nacionalistas croatas, que a catalogaron como "traidora", "inimigo público" e "bruxa".
Por estes motivos, abandonou Croacia en 1993 e continuou escribindo no exilio. A súa escritura foi descrita como accesíbel, intelixente, innovadora e cunha forte carga política e emocional.
Ugrešić viviu en Ámsterdam como escritora independente. De cando en vez daba clases en universidades americanas e europeas, e ocasionalmente escribía para algúns xornais e revistas literarias europeas.
Non ten obra traducida ao galego. Premios
Recibiu varios premios literarios e o recoñecemento internacional polos seus escritos. Na ex Iugoslavia foi galardoada cos premios NIN, Meša Selimović e K. Š. Gjalski entre outros. Tamén recibiu os seguintes premios internacionais: 2016: Premio Internacional Neustadt de Literatura. (Estados Unidos)
2006: Short listed for Independent Foreign Fiction Prize. (Reino Unido)
2004: Premio Feronia, Citta di Fiano. (Italia)
2000: Premio Heinrich Mann, Akademie Der Kunste Berlin. (Alemaña)
1999: Premio Austríaco de Literatura Europea. (Austria)
1998: SWF-Bestenliste Literaturpreis (Alemaña)
1997: Versetsprijs 1997, Stichting Kunstenaarsverzet 1942 – 1945 (Países Baixos)
1996: Premio Europeo de Ensaio Charles Veillon (Suíza)
Dubrovnik

Dubrovnik (en croata pronunciado /dǔbroːʋniːk/, Ragusa en italiano) é unha cidade costeira da Croacia localizada no extremo sur da Dalmacia, bañada polo Mar Adriático. É un dos balnearios máis importantes do país, tamén é importante como porto e famosas as súas murallas perfectamente conservadas a través do tempo e das guerras e é a capital do condado de Dubrovnik-Neretva. Cunha poboación de 43. 770 habitantes (censo de 2001), a maior parte dos seus habitantes é de orixe croata (88, 39 %). Pola súa beleza natural e polo que representa para a historia, Dubrovnik é coñecida como "a perla do Adriático".
A cidade é considerada patrimonio da humanidade pola UNESCO. O seu patrón é Brais de Sebaste. Na cultura popular
Dubrovnik é o escenario para representar a cidade ficticia de King's Landing e as localizacións da personaxe de Daenerys Targaryen na serie de televisión da HBO Game of Thrones. As localizacións empregadas na rodaxe inclúen a rúa St. Dominic, a illa de Lokrum, os palacios de Knežev dvor e Sponza, Lovrijenac (Forte de St. Lourenzo), o Forte Bokar e a torre Minčeta.
Dubstep

O dubstep é un xénero musical dentro da música dance e electrónica que xurdiu en South London, Inglaterra. Xurdiu a finais da década de 1990 como unha evolución doutros estilos como o 2-step garage, broken beat, drum and bass, jungle, dub e reggae. No Reino Unido, as súas orixes atópanse no crecemento do son xamaicano na escena musical a comezos de 1980.
As primeiras mostras de Dubstep foron publicadas no 2001. Tratábase de mesturas instrumentais, escuras e experimentais de producións de 2-step garage, feitas coa intención de incorporar os elementos funky do breakbeat ou os trazos máis escuros do drum and bass no propio 2-step. Estas mesturas aparecían como cara B dos sinxelos de 2-step da época. No 2001, esta e outras variedades de música garage escura comezaron a ser amosadas no club nocturno londiniense Plastic People, nas noites chamadas "Forward" (tamén estilizado como FWD>>), que serían considerablemente influentes para o desenvolvemento do dubstep. O termo "dubstep" como denominación dun xénero musical comezou a empregarse arredor do 2002 por selos discográficos como Big Apple, Ammunition e Tempa, intre no cal as tendencias estilísticas presentes nas mesturas comezaron a facerse máis remarcables e distintivas en relación ó xénero orixinal, o 2-step, así como o grime, son co que nas súas orixes o dubstep tamén gardou unha estreita relación.
Un temperán seguidor do son foi o DJ da emisora BBC Radio 1, John Peel, quen comezou a programalo a partir de 2003. No 2004, o derradeiro ano do seu programa, os seus oíntes votaron a Distance, Digital Mystikz e Plastician (anteriormente coñecido como Plasticman) no seu top 50 do ano. O dubstep comezou a espallarse alén dunha pequena escena local cara a finais de 2005 e comezos de 2006. Unha boa cantidade de páxinas web adicadas ó xénero comezaron a xurdir, axudando ó crecemento da escena. Ó mesmo tempo, o xénero empezou a recibir unha importante cobertura en revistas musicais como The Wire e en publicacións online como Pitchfork Media, que comezou un apartado regular chamado The Month In: Grime/Dubstep. O interese no dubstep medrou dende que a DJ de BBC Radio 1 Mary Anne Hobbs comezara a promocionalo cun programa adicado soamente a este son (titulado "Dubstep Warz") en xaneiro de 2006.
Cara a finais da década de 2000, o xénero pasou a ter un importante éxito comercial no Reino Unido, aumentando progresivamente o número de sinxelos que entraban nas listas de éxitos de música popular. Os xornalistas e os críticos musicais tamén chamaron a atención sobre a influencia do dubstep sobre o traballo de numerosos artistas de música pop. Nesta época, os produtores comezaron a fusionar elementos do dubstep orixinal con outras influencias, creando xéneros de fusión como o máis lento e experimental post-dubstep.
Ducatón

O ducatón é unha moeda de prata de gran módulo emitida fundamentalmente en Milán, en Tournai e no Ducado de Brabante entre os séculos XVI e XVIII, co mesmo valor do ducado de ouro.
Cuñáronse tamén pezas de medio, dobre e triplo ducatón. Historia
A primeira moeda sobre a que recaeu a denominación de ducatón foi un tipo de escudo de prata coñecido como ducatone da soldi cento (co valor de 100 soldos) cuñado en Milán en 1551 polo emperador español Carlos V, que foi sucedido nesta mesma ceca por outros ducatóns a nome dos reis españois Filipe II, Filipe III e Filipe IV. Os ducatóns producíronse en gran número en diversos estados italianos durante o século XVII e desde aí espalláronse por outros lugares de Europa.
En 1618 comezou a súa emisión en Brabante e en Tournai; estas moedas, que se emitiron a nome de Filipe III e Filipe IV, pesaban arredor de 32, 48 gramos de prata de 944 milésimas, tiñan unha equivalencia de 63 stuivers e caracterizábanse por amosaren os bustos de Alberte e Isabel.
Coñécense tamén ducatóns emitidos en Liexa a nome do príncipe-bispo Maximiliano Henrique de Baviera.
Tipoloxía do cabaleiro no anverso
En 1659, as Provincias Unidas comezaron a produción dun ducatón coa tipoloxía característica dun cabaleiro montado no seu cabalo no seu anverso. Baixo o cabalo, un escudo indica a provincia responsable da emisión. Estas moedas, de 32, 779 gramos de prata de 941 milésimas, amosan nos seus reversos as armas das Provincias Unidas. Entre os anos 1726 e 1751, levaban tamén o monograma da Compañía Holandesa das Indias Orientais. Finalmente, as emisións de ducatóns do cabaleiro detivéronse en 1798.
Os ducatóns do cabaleiro foron moi recoñecidos e gozaron dun importante prestixio na súa época en moi diversos países, ata o punto de chegaren a se converter en moeda de uso internacional, rivalizando co real de oito español.
Ducia

Unha ducia é un conxunto de doce elementos. Hai varias explicacións para agrupamentos en doce, como o sistema de cómputo sumerio, a conveniencia de múltiplos e divisores e a observación da natureza. Son doce os ciclos lunares durante un ano solar. Ducia na lingua popular tamén pode ser usada como expresión para unha cantidade indeterminada. Historia
A ducia era unha das bases numéricas da civilización sumeria, que posuía as bases doce e sesenta. Os sumerios facían o cómputo dos seres utilizando os dedos das mans. Malia seren dez os dedos das mans, o polgar non era utilizado no cómputo, senón para o cómputo: Cada vez que un contador avistaba unha cousa, marcaba a súa cantidade co polgar avanzando por cada falanxe de cada dedo da man, alcanzando polo tanto doce cando completase o cómputo cunha man; sempre que a man dereita completase doce, o contador usaba o polgar da man esquerda para contar cantas veces a man dereita se completaba. Os cinco dedos da man esquerda mais as doce falanxes da man dereita significaban xa que logo sesenta seres contados.
Ducia do panadeiro

Na cultura anglosaxoa, unha ducia do panadeiro, coñecida tamén como ducia longa, refírese a trece unidades de algo, unha máis que unha ducia normal.
DuckDuckGo

DuckDuckGo é un buscador centrado na protección da privacidade dos usuarios. Foi fundada por Gabriel Weinberg e lanzado o 29 de febreiro de 2008 en Valley, Pensilvania. A empresa ten a súa sede en Paoli, Pensilvania, Estados Unidos e contaba con 180 empregados en 2022. O nome vén dun xogo infantil chamado Duck, duck, goose.
DuckDuckGo non mostra resultados de busca de granxas de contido. Usa varias API doutros sitios web para mostrar resultados rápidos ás consultas e para as ligazóns tradicionais bota man dos seus socios (principalmente Bing) ademais do seu propio rastrexador.
Ductilidade

A ductilidade é unha propiedade que presentan algúns metais e aliaxes cando, baixo a acción dunha forza, poden deformarse sen romper permitindo obter arames ou fíos. Isto ocorre porque os átomos dos metais dispóñense de tal xeito que é posible que se deslicen uns sobre outros e se poida estirar sen romper. Os metais e aliaxes con esta propiedade coñécense como dúctiles.
Tecnicamente, pódese dicir que un material é dúctil cando a relación entre o alongamento lonxitudinal producido por unha tracción e a diminución da sección transversal é moi elevada.
No ámbito da metalurxia enténdese por metal dúctil o que sofre grandes deformacións antes de romper, sendo o oposto ó metal fráxil, que rompe sen apenas deformación.
Non debe confundirse dúctil con brando, xa que a ductilidade é unha propiedade manifestada cando o material está soportando unha forza considerable. Mentres a carga sexa pequena, a deformación tamén o será, pero alcanzado certo punto o material cede, deformándose en moita maior medida do que o fixera ata entón, pero sen chegar a romper.
Nun ensaio de tracción os materiais dúctiles presentan unha fase de fluencia caracterizada por unha gran deformación sen apenas incremento da carga.
Desde un punto de vista tecnolóxico, á marxe de consideracións económicas, o uso de materiais dúctiles presenta vantaxes: Na fabricación: xa que son aptos para os métodos de fabricación por deformación plástica;
No uso: presentan deformacións notorias antes de romper. Pola contra, o maior problema que presentan os materiais fráxiles é a rotura sen previo aviso, mentres que os materiais dúctiles sofren primeiro unha acusada deformación, conservando aínda unha certa reserva de resistencia, polo que despois será necesario que a forza aplicada siga aumentando para que provocar a ruptura.
A ductilidade dun metal valórase de forma indirecta a través da resiliencia.
Dudley R. Herschbach

Dudley R. Herschbach, nado o 18 de xuño de 1932 en San José, California (EUA), é un matemático, químico e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1986. Traxectoria
Estudou na Universidade de Stanford, onde se graduou en 1954 e 1955 respectivamente en matemáticas e química. Posteriormente doutorouse en química na Universidade Harvard en 1958, e iniciou a súa tarefa docente en fisicoquímica na Universidade de California, Berkeley, para retornar en 1963 a Harvard. Desde 2005 é profesor de física na Universidade de Texas A&M. Investigacións científicas
Xunto a Yuan T. Lee foi un dos primeiros científicos en adoptar a técnica dos haces moleculares con fins de investigación química. A creación en 1959 dun aparello co cal dous haces, cada un deles formado por partículas dunha mesma substancia, podían entrecruzarse permitiu a colisión de átomos e moléculas de diferentes especies, reaccionando entre si. Esta colisión permitiu observar como o produto resultante escapa do lugar no que se cruzan os haces. Co uso dunha variedade de detectores de partículas pódese determinar a enerxía dos produtos da reacción e a forma en que esta enerxía se distribúe entre as diferentes formas posibles, como a translación (movemento da molécula no seu conxunto), a vibración (oscilacións internas das partes das moléculas) e a rotación.
En 1986 foi galardoado, xunto co seu colaborador Yuan T. Lee e o químico canadense John Charles Polanyi, co Premio Nobel de Química polo desenvolvemento da dinámica de procesos químicos elementais.
Dulcamara

A dulcamara (Solanum dulcamara) é unha planta herbácea perenne da familia das solanáceas, nativa de Eurasia pode chegar a acadar os 4 metros de altura, aínda que o normal é que non chegue aos 2. As follas, pecioladas, teñen entre 4 e 12 cm de longo, as flores, violetas, están en acios de 3 a 20. O froito é unha baga ovoide vermella, velenosa para os humanos e o gando por conter solanina pero comestible para os paxaros.
Outros nomes en galego inclúen: escornacabras (non confundir coa especie: Pistacia terebinthus, cornabude ou terebinto), mexacán (non confundir coa especie: Taraxacum officinale), uvas de can (non confundir coa especie: Tamus communis ou norza moura) e uva de can. Galería
Dulcina

A dulcina é un edulcorante que se obtén a partir da sacarosa, azucre común, por cloración de tres grupos hidroxilo. O seu poder edulcorante é 600, (2 veces o da sacarina e 3 veces o do aspartamo ). É estable en medio ácido polo que pode empregarse en bebidas tipo cola ou zumes de cítricos. Tamén é estable á temperatura á que se cocen ou esterilizan habitualmente.
Dumb Ways to Die

Dumb Ways to Die é unha campaña publicitaria para o servizo público australiano do metro de Melbourne, Victoria, para promover a seguridade nas vías. O vídeo da campaña fíxose viral a través dos medios sociais a comezos de novembro de 2012. Campaña
Videoxogo
En maio de 2013, o Metro estreou un videoxogo "Dumb Ways to Die" como unha aplicación para dispositivos iOS. O xogo, desenvolvido por Julian Frost e Samuel Baird, convida ó xogador a evitar diferentes actividades perigosas que realizan as personaxes da campaña. Dentro da aplicación, os xogadores poden comprometerse a “non facer parvadas preto dos trens”. As actividades inclúen cousas como conseguir torradas cun garfo e amolar cun pau a un oso pardo.
Unha versión para Android foi estreada en setembro de 2013.
Dumbo (filme de 2019)

Dumbo é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Tim Burton, cun guión de Ehren Kruger. O filme é un remake de imaxe real do clásico de animación homónimo de 1941, o cal está baseado na novela de Helen Aberson e Harold Pearl. Está protagonizado por Colin Farrell, Michael Keaton, Danny DeVito, Eva Green e Alan Arkin. Sinopse
O filme conta a historia dunha familia que traballa nun circo itinerante que ten que coidar dun elefante bebé con orellas extremadamente grandes que é quen de voar.
Dumnonia

Dumnonia é o nome latinizado dun reino ou conxunto de sub-reinos britanos da Britania posromana que existiu entre o século IV e o século VIII d. C. , na península hoxe coñecida como Cornualla. Incluía a área coñecida posteriormente como Devon, así como partes de Somerset e, posiblemente, Dorset. A súa fronteira oriental estaba suxeita a continuos cambios. Interprétase xeralmente que incluía "Cornubia" ou Cornualla, aínda que o reino de Cornualla estaba poboado por unha subtribo, os cornovii, que aparentemente posuíron un alto grao de independencia que mantiveron mesmo despois de que outras zonas de Dumnonia caesen baixo control anglosaxón, entre os séculos VII e X d. C. Nome
O nome do reino procede dos Dumnonii, unha tribo celta britónica que habitaba xa o suroeste da illa cando os romanos chegaron a Britania, de acordo coa Geographia de Claudio Tolomeo. Variacións do nome Dumnonia inclúen “Domnonia” e “Damnonia”, sendo acuñado este último por San Gildas no século VI d. C. , facendo un xogo de palabras coa expresión latina “damnum”, que significa condenación. Era un xeito un tanto xocoso de manifestar a negativa opinión que lle merecía o entón gobernante do reino, Constantino de Dumnonia. O nome ten orixes etimolóxicas na raíz protocéltica “*dumno-“, que significa tanto “fondo” como “mundo”. Outras tribos con nomes similares existiron en Escocia (Damnonii) e Irlanda (Fir Domnann). Posteriormente, a área empezou a ser coñecida polos anglos do veciño Wessex como o reino de Gales Occidental, e chamaron ós seus habitantes “Defnas” (xente de Dumnonia). En galés antigo, e de xeito similar, en britónico suroccidental, a expresión utilizada era “Dyfneint”, que sobreviviu no nome do condado de Devon (galés moderno: “Dyfnant”, córnico: “Dewnans”).
Como consecuencia da emigración dende Britania suroccidental ó norte da península de Armórica, un reino irmán, chamado Domnonia (bretón: “Dumnonea”, francés: “Domnonée”) foi establecido na costa norte do que máis tarde se coñecería como Bretaña. Esta emigración produciuse nos séculos V d. C. e VI d. C. e suxeriuse que os Dumnonii viron a fin do Imperio Romano como unha oportunidade de establecer dominios noutros territorios.
Duna de Pyla

A Gran Duna de Pilat, tamén chamada de Pyla, (en francés, Grande dune du Pilat ou du Pyla; do gascón, Pilòt, "chea" ou "pila") é unha enorme formación de area natural costeira acumulada no litoral aquitano do golfo de Biscaia na entrada da baía de Arcachón. A duna sitúase no termo municipal de La Teste-de-Buch, comuna pertencente ao departamento de Xironda e a comarca natural do Pays de Buch, ao suroeste de Francia. Características
Tanto a xeomorfoloxía como a posición da Gran Duna atópanse en permanente evolución e desprazamento desde a súa xénese, estimada fai varios miles de anos. Contén un volume total aproximado de máis de 60 millóns de m3 de area fina eólica que se estenden sobre 87 hectáreas de superficie, ocupando 2, 7 km de costa lineal e ata 500 m de bosque do Parque Natural das Landas de Gascuña, cara a cuxo interior penetra inexorablemente a razón de 3 a 4 metros anuais, segundo as medicións realizadas desde a década de 1960.
A Gran Duna debe a singular amplitude da súa crista, a máis alta do continente europeo, a un fenómeno xeoloxicamente moi recente: o colapso no século XVIII dun gran banco de area oceánica situado fronte á súa costa. Este banco de area proporcionou o material sedimentario logo transportado progresivamente pola natureza e acumulado, como resultado da actividade humana de forestación e de loita contra a invasión areosa, para conformar o cume da duna que evolucionou desde os 35 m de altura medidos a mediados do século XIX, ata alcanzar entre 80 e 107 m segundo os estudos realizados desde a década de 1980.
A Gran Duna de Pilat e a súa contorna, considerados un ecosistema de valor excepcional, foron protexidos polo Estado francés mediante diferentes medidas de preservación que a partir da primeira clasificación de 1943, estendeuse ao bosque circundante sendo o conxunto declarado “Grand Site National” en 1978. En 1994 se delimitaron e clasificaron as 6. 288, 26 hectáreas do sitio formalmente como "gran sitio natural de interese paisaxístico e científico", asociado á rede Natura 2000 da Unión Europea sendo o centro de atracción turística máis destacado da rexión aquitana e un dos máis importantes do país, acollendo entre 1 e 1, 5 millóns de visitantes anuais.
Dunas de Maspalomas

As Dunas de Maspalomas son un espazo natural situado no municipio de San Bartolomé de Tirajana, ao sur da illa de Gran Canaria. Ten a consideración de reserva natural especial.
Trátase dun conxunto de dunas con hábitat dunar halófilo característico do arquipélago canario, único na illa de Gran Canaria, xa que non existe outro sistema dunar das mesmas características na illa. A maior parte da flora e algunhas das especies orníticas que visitan as zonas húmidas (Oasis de Maspalomas) desta reserva, atópanse protexidas por leis tanto nacionais como rexionais. Ademais, abundan as especies de insectos sabulícolas, entre eles algúns endémicos, relacionadas coa fauna africana, que só se coñecen nesta contorna, o Lagarto Xigante de Gran Canaria (Gallotia stehlini) que pode ser divisado de maneira abundante na zona do palmeral próximo ao Oasis de Maspalomas e un gran número de aves.
A reserva posúe un clima con moi escasas precipitacións e temperaturas cálidas. A temperatura media anual é de 23, 5 °C, 21 °C no inverno e 30 °C no verán de media. As noites son tépedas e cálidas. As precipitacións son moi escasas e a súa media anual é duns 80 mm aproximadamente.
Duncan Haldane

Frederick Duncan Michael Haldane, nado o 14 de setembro de 1951, e coñecido como F. Duncan Haldane, é un físico británico quen é o profesor de física da Universidade Sherman Fairchild, na Universidade de Princeton. Foi galardoado co Premio Nobel de Física en 2016 xunto con David J. Thouless e J. Michael Kosterlitz. Traxectoria
Haldane estudou en St Paul's School de Londres e en Christ's College de Cambridge, onde obtivo un Bachelor of Arts seguido dun doutoramento en 1978, dirixido por Philip Warren Anderson.
Dundalk

Dundalk (Dún Dealgan en irlandés) é unha cidade da República de Irlanda, na provincia de Leinster e no condado de Louth.
Dunkin'

Dunkin' (coñecido como Dunkin' Coffee en España), chamada anteriormente Dunkin' Donuts, é unha cadea multinacional de franquías de tipo cafetaría especializadas en dónuts, fundada por William Rosenberg en 1950 en Quincy, Massachusetts, nos Estados Unidos.
A oferta principal das cafetarías da marca baséase no café e nos dónuts, as cales se ofrecen en multitude de sabores e con coberturas de cores rechamantes. Co tempo, a marca foi ampliando a súa gama de produtos, chegando a ter a día de hoxe granizados, xeados, refrescos, té, sándwiches, zumes ou aperitivos.
A competencia directa de Dunkin' na maioría dos países xeralmente é Starbucks Coffee.
Duolingo

Duolingo é unha plataforma de balde de ensino de linguas que inclúe unha páxina web e unha aplicación móbil e unha páxina web de aprendizaxe, así como un exame dixital de avalicación de nivel. En outubro de 2018, a páxina web e a aplicación contaban con 81 cursos en 37 linguas diferentes. A aplicación ten uns 300 millóns de usuarios rexistrados en todo o mundo. Recoñecemento e galardóns
No ano 2013, Apple escolleu Duolingo como a súa aplicación do iPhone do ano, a primeira vez que esta honra é concedida a unha aplicación educativa. Ademais, Duolingo gañou o premio á mellor startup educativa nos Crunchies de 2014, e foi a aplicación máis descargada da categoría educación app en Google Play nos anos 2013 e 2014. No ano 2015, Duolingo foi anunciada como a gañadora dun premio de Improve Life na categoría Play & Learning. No ano 2018, Duolingo foi nomeada na lista "Fast Company" de compañías máis innovadoras na lista "CNBC's Disruptor 50" e unha das compañías xenios segundo a revista TIME.
Duopolio

Un duopolio é unha forma de oligopolio na cal existen dous produtores dun ben nun mercado. En economía estudase como unha forma de oligopolio dada a súa simplicidade. Modelos de duopolio
Existen principalmente dous tipos de duopolio: O modelo de duopolio de Antoine Augustin Cournot, o cal mostra que dous produtores reaccionan, cada un aos trocos na produción (cantidade producida) da outra, ata que ámbalas dúas chegan a un Equilibrio de Nash.
O modelo de duopolio de Bertrand, no cal, entre dous produtores, cada un asumirá que a outra non trocará os seus prezos en resposta ás súas baixas de prezos. Cando ambas usan esta estratexia, acadan un Equilibrio de Nash.
Cando os dous produtores pactan un prezo común se chama duopolio colusorio e o resultado sería semellante, dende o punto de vista dos consumidores, a unha situación de monopolio.