Gabinete de Medallas da Biblioteca Real de Bélxica

Para outros artigos de entidades numismáticas coa palabra "gabinete", véxanse as páxinas de homónimos Gabinete, e Gabinete de Medallas e Gabinete numismático.
O Gabinete de Medallas da Biblioteca Real de Bélxica (en francés: Cabinet des Médailles de la Bibliothèque Royale de Belgique; en neerlandés: Koninklijke Bibliotheek van België Penningkabinet) é un gabinete numismático dependente desa institución belga, que ten a súa orixe no antigo Gabinete de Medallas da Bruxelas, unha colección pública de numismática estabelecida o 8 de agosto 1835 como parte do Museo de Armas Antigas, Armaduras, Obxectos de Arte e Numismática.
A colección numismática do Gabinete componse de máis de 220. 000 obxectos, entre moedas, medallas, billetes, fichas comerciais, pesos monetarios, balanzas, condecoracións e outras pezas.
O Gabinete de Medallas da Biblioteca Real de Bélxica comparte a súa sede coa Sociedade Real de Numismática de Bélxica, no edificio da Biblioteca Real de Bélxica. Historia
Polo Real decreto do 8 de agosto de 1835, instituíase en Bruxelas o Museo de Armas Antigas, Armaduras, Obxectos de Arte e Numismática. Naquela época, o Estado belga non posuía aínda colección ningunha de moedas nin medallas, polo que se concedeu un crédito para a adquisición de dúas coleccións. A compra encomendóuselle ao gravador da Casa da Moeda Real de Bélxica Joseph-P. Braemt, quen se encargou de mercar as pezas en varias poxas numismáticas. Braemt adquiriu 3. 570 pezas e entregoullas en 1840 á Biblioteca Real, á que finalmente se lle adxudicara a colección de medallas do Estado, polo Real decreto do 2 de agosto de 1838.
O historiador e numismático polaco (1786-1861) Joachim Lelewel elaborou en 1842 un detallado catálogo da colección, que se conserva manuscrito no Gabinete de Medallas.
A partir de 1851 o Gabinete de Medallas abriuse ao público e en 1875 pasou a ser unha sección propia dentro da Biblioteca Real, que tivo a Camille Picqué como primeiro conservador.
A primeira intención era construír unha colección importante de moedas dos Países Baixos, aínda que se foi enriquecendo tamén con moitas moedas clásicas e de diferentes países europeos. O seu número de pezas medrou axiña grazas á sucesiva adquisición de diversas coleccións especializadas, por iniciativa do propio Picqué e de Frédéric Alvin, quen o sucedeu como conservador en 1902. Neste sentido, en 1889 producíronse a adquisición e a doazón máis importantes de todas as que enriqueceron os fondos do Gabinete de Medallas: a colección Albéric du Chastel e a colección Lucien de Hirsch. Esta última, doada ao Estado belga pola nai do coleccionista á súa morte (1899), entrou na colección da Biblioteca Real en 1900 e destaca sobre todo polo exemplar único do tetradracma de Etna, cuñado por Hiéron de Siracusa (476-461 a. de C. ), a peza máis senlleira da colección do Gabinete.
Ademais, en 1971 o Banco Nacional de Bélxica encomendoulle ao Gabinete Numismático da Biblioteca Real a custodia do "tesouro de Liberchies", consistente en varios centenares de áureos romanos.
Adquisicións de coleccións salientables
Á parte das periódicas adquisicións de moedas concretas e de pequenos lotes, ao longo da súa historia o Gabinete foise nutrindo mediante a adquisición de importantes coleccións numismáticas, procedentes tanto de particulares como de tesouros aparecidos en Bélxica. Estas son algunhas das coleccións máis salientables das adquiridas polo Gabinete de Medallas:
Doazóns de coleccións salientables
Entre as doazóns de coleccións de particulares cabe salientar as seguintes: Entre 1914 e 1954, os orzamentos do Gabinete de Medallas reducíronse notablemente, e os conservadores que o administraron neste período centraron os seus esforzos en completar os fondos relativos ao obxectivo orixinario da colección: as moedas e medallas dos Países Baixos. De feito, o Gabinete de Medallas da Biblioteca Real de Bélxica alberga a colección máis completa do mundo deste xénero.
Logo da segunda guerra mundial, o Gabinete de Medallas comezou a adaptarse á evolución sufrida pola numismática moderna, do mesmo xeito que outras institucións similares en distintos países (Gabinete de Medallas da Biblioteca Nacional de Francia, Departamento de Moedas e Medallas do Museo Británico, etc. ). Á medida que a numismática se foi desenvolvendo como ciencia auxiliar da historiografía, os gabinetes numismáticos nacionais deixaron de ser unicamente conservadores de moedas e medallas fermosas ou escasas e convertéronse en centros orientados á posta dos seus fondos ao dispor dos investigadores. Esta nova orientación plasmouse na publicación de estudos en profundidade dos achados de moedas efectuados en Bélxica e, desde o punto de vista das coleccións, na adquisición de series que lles faciliten o traballo aos investigadores, en contacto directo coas pezas do seu interese. O persoal científico do Gabinete de Medallas desenvolve investigacións relativas aos fondos da colección e colabora con especialistas doutras institucións en proxectos de investigación e en coloquios que o Gabinete organiza con regularidade.