proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Premio Abel

O Premio Abel /ˈɑːbəl/ (en noruegués: Abelprisen) é un premio concedido anualmente polo goberno noruegués a un ou máis matemáticos destacados.
O premio recibe o nome do matemático noruegués Niels Henrik Abel (1802–1829) e segue o modelo dos premios Nobel; foi establecido en 2001 e complementa o seu premio irmán en humanidades, o premio Holberg. Ten un galardón monetario de 7'5 millóns de coroas norueguesas (NOK) (arredor de 770000 euros, cambio de 2017).
A cerimonia de entrega ten lugar no adro da facultade de dereito da universidade de Oslo, onde se entregou o premio Nobel da Paz entre 1947 e 1989. O comité do premio tamén estableceu un simposio Abel, administrado pola Sociedade Matemática Norueguesa. Historia
O premio foi proposto para ser parte da celebración en 1902 do centenario do nacemento de Abel. Pouco antes da súa morte en 1899, o matemático noruegués Sophus Lie propuxo establecer un premio Abel cando descubriu que os plans de Alfred Nobel para uns premios anuais non incluían un premio en matemáticas. O rei Óscar II estaba disposto a financiar un premio matemático en 1902 e os matemáticos Ludwig Sylow e Carl Størmer deseñaron uns estatutos e unha regras para iso. Porén, a influencia de Lie declinou coa súa morte e a disolución da unión entre Noruega e Suecia en 1905 acabou co intento de creación do premio Abel.
Tras o incremento do interese no concepto do premio en 2001, formouse un grupo de traballo para desenvolver a proposta, que se presentou en maio ao primeiro ministro. En agosto de 2001 o goberno noruegués anunciou que a concesión do premio comezaría en 2002, segundo centenario do nacemento de Abel. Atle Selberg recibiu un premio honorífico en 2002, pero o primeiro premio real foi entregado en 2003.
En 2010 comezouse unha serie de libros de presentación dos premiados e os seus descubrimentos. Os dous primeiros volumes cobren os anos 2003–2007 e 2008–2012 respectivamente. Criterios de selección
A Academia Norueguesa das Ciencias e das Letras anuncia o gañador en marzo segundo a recomendación do comité Abel, que consiste en cinco destacados matemáticos, en 2016 liderados por John Rognes. A Unión Matemática Internacional e a Sociedade Matemática Europea nomean os membros do comité. Calquera pode enviar unha candidatura, mais non se permiten autocandidaturas. Os candidatos deben estar vivos, mais se o premiado falece tras ser declarado gañador o premio concédese a título póstumo.
Financiamento
Orixinalmente, o financiamento procedía da fundación Abel mais hoxe o premio finánciase a partir do orzamento nacional noruegués. En 2001, o goberno noruegués entregou 200 millóns de coroas norueguesas para o financiamento do premio (case 22 millóns de euros) que está controlado por unha xunta na que están presentes membros elixidos pola Academia Norueguesa de Ciencias e Letras.
Premio Ada Byron á muller tecnóloga

O Premio Ada Byron á Muller Tecnóloga concédese anualmente na Universidade de Deusto a mulleres tecnólogas para visibilizar a súa traxectoria excelente. Búscanse aquelas mulleres que teñen a súa referencia nas científicas e tecnólogas que levan séculos facendo achegas importantes en distintas disciplinas científicas, como a que dá nome a este premio, Ada Byron. Obxectivos
O premio ten como obxectivos: Dar visibilidade ás mulleres dentro do mundo da tecnoloxía recoñecendo o seu importante labor, insuficientemente coñecida no conxunto da sociedade.
Enriquecer a sociedade con eventos de difusión tecnolóxica, achegando modelos de mulleres para as novas xeracións.
Fomentar vocacións tecnolóxicas achegando o traballo tecnolóxico ás e os adolescentes, resaltando os aspectos positivos, especialmente nas vocacións femininas.
Visibilizar socialmente a importancia da tecnoloxía para o crecemento económico e como valor de futuro para a sociedade. Historia
O Premio Ada Byron á Muller Tecnóloga creouse o 13 de outubro de 2015 na Universidade de Deusto. O 10 de xaneiro presentouse o premio Ada Byron 2017. O 16 de maio entrégase o premio Ada Byron 2019.
Premio Antonio Camuñas de Arquitectura

O Premio Antonio Camuñas de Arquitectura é un galardón que concede a Fundación Antonio Camuñas dende 1985 co propósito de recoñecer o labor dun arquitecto español que, pola súa traxectoria profesional, obras e renovación introducida no campo da arquitectura, mereza o mencionado recoñecemento e gratitude. Por medio deste premio de carácter bienal, a fundación quere destacar e valorar a traxectoria profesional daqueles arquitectos de España cunha longa e destacada folla de servizos. Lista de galardoados
1985: Félix Candela
1987: Julio Cano Lasso
1989: Francisco Javier Sáenz de Oiza
1991: Fernando Chueca Goitia
1993: Alejandro de la Sota
1995: Rafael de la Hoz Arderius
1997: Miguel Fisac
1999: Luis Peña Ganchegui
2001: José Luis Picardo Castellón
2002: Javier Carvajal Ferrer
2004: José Antonio Corrales
2006: Francesc Mitjans Miró
Premio Astrid Lindgren

O Premio Astrid Lindgren, en sueco Astrid Lindgren-priset e en inglés Astrid Lingren Prize, é un premio literario sueco para a literatura infantil que leva o nome da escritora sueca Astrid Lindgren. Historia
O premio foi instituído pola editorial Rabén & Sjögren en 1967 para honrar a Lindgren no seu 60 aniversario.
Concédese anualmente o día do aniversario de Lindgren, o 14 de novembro, a un escritor sueco de literatura infantil e xuvenil; isto distíngueo do Astrid Lindgren Memorial Award que ten un enfoque máis internacional. Entre os galardoados están autores coñecidos da literatura para nenos en lingua sueca, como Maria Gripe e Henning Mankell.
Premiados
Premio Burnett Anderson Memorial

O Premio Burnett Anderson Memorial (formalmente e en inglés: Burnett Anderson Memorial Award for Excellence in Numismatic Writing) é un premio numismático concedido con periodicidade anual a un autor, xornalista ou investigador en recoñecemento das contribucións á numismática entendida como un hobby, feitas ao longo da súa carreira. O premio contou desde a súa creación co patrocinio da editora Krause Publications, da que Burnett Anderson era correspondente en Washington. O gañador de cada edición é seleccionado nun proceso cooperativo entre a American Numismatic Association (ANA), a American Numismatic Society (ANS) e o Gremio Literario Numismático (Numismatic Literary Guild -NLG-).
O seu primeiro receptor foi o xornalista numismático que lle deu nome ao premio, Burnett Anderson, en 1999 a título póstumo. Galardoados
Esta é unha listaxe das persoas galardoadas co premio Burnett Anderson Memorial desde a súa creación:
Premio Capital Verde Europea

O Premio Capital Verde Europea (en inglés: European Green Capital Award) é un galardón instituído e xestionado pola Comisión Europea para recoñecer ás cidades que mellor se ocupan da protección e conservación do ambiente e da contorna vital dos seus habitantes. A cidade que cada ano ostenta a capitalidade exerce de modelo de actuación verde e comparte as súas prácticas con outras cidades.
O premio está aberto, ademais da os 27 países membros da Unión Europea, aos países candidatos oficiais (Turquía, Montenegro, Macedonia do Norte, Croacia e Islandia), así como aos países do Espazo Económico Europeo (Islandia, Noruega e Liechtenstein). Cidades galardoadas
2010: Estocolmo
2011: Hamburgo
2012: Vitoria
2013: Nantes
2014: Copenhague
2015: Bristol
2016: Liubliana
2017: Essen
2018: Nijmegen
2019: Oslo
2020: Lisboa
2021: Lahti
2022: Grenoble Designacións
2010 e 2011
35 cidades presentaron a súa solicitude para ser designadas Capital Verde Europea 2010 ou 2011. Estocolmo e Hamburgo resultaron elixidas respectivamente por un xurado específico en febreiro de 2009. As demais finalistas foron: Ámsterdan, Bristol, Copenhaguen, Friburgo, Münster e Oslo.
2012 e 2013
Para a convocatoria de 2012 e 2013 presentáronse 17 cidades. No transcurso da conferencia de Capital Verde Europea en Estocolmo, o 21 de outubro de 2010, designouse a Vitoria e Nantes como Capital Verde Europea 2012 e 2013 respectivamente. As outras catro finalistas foron: Barcelona, Malmö, Núremberg e Reiquiavik.
Premio Castelao de Teatro Galego

O Premio Castelao de Teatro Galego foi un certame literario organizado pola Agrupación Cultural O Galo entre 1964 e 1967. Leva o nome de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, autor da obra Os vellos non deben de namorarse. Características
A primeira edición convocouse en marzo de 1964 a través das páxinas do xornal La Noche. . Naceu no contexto de recuperación cultural iniciada na década de 1950, despois da celebración do Certame Literario do Miño en 1960 e da creación do Día das Letras Galegas en 1963.
Naceron como resposta á necesidade de promover un teatro galego perdurábel e elaborado. Formaron parte do xurado personalidades do galeguismo como Ramón Otero Pedrayo ou Ricardo Carvalho Calero. A Agrupación Cultural O Galo recadou os cartos dos premios mediante a "campaña do peso".
O final dos Premios de Teatro Castelao produciuse como consecuencia do nacemento do teatro independente en Galicia, supoñendo este último feito (na opinión de autores como Laura Tato Fontaíña ou Manuel F. Vieites) o inicio dunha nova etapa do teatro galego. En 1965 fundouse o Grupo de Teatro O Facho, ligado á Agrupación Cultural O Facho e dirixido por Manuel Lourenzo. Edicións
1964: Cando morren os farois, de Ángel de la Peña. Finalista Do outro lado do Iberr de Xohana Torres. Mencións a Barriga verde de Manuel María e A desbandada de Bernardino Graña.
1965: A revolta, de Jenaro Marinhas del Valle.
1966: premio deserto.
1967: Un hotel de primeira sobre o río, de Xohana Torres.
Premio Derek Allen

O Premio Derek Allen é un dos recoñecementos outorgados pola Academia Británica (British Academy). Malia outorgarse anualmente, o premio, dotado de 400 libras (en 2019), alterna cada ano entre tres disciplinas (musicoloxía, estudos celtas e musicoloxía), polo que se converte en trianual desde a perspectiva de cada unha delas. Historia
O premio instituíuse en 1976 na honra do numismático e arqueólogo británico Derek Allen, quen fora secretario da Academia Británica entre 1969 e 1973, e tesoureiro entre 1973 e 1975.
Allen foi un destacado numismático, moi vinculado tamén á Sociedade Numismática Británica, que presidiu entre 1959 e 1963, e á Real Sociedade Numismática, de Londres, que tamén presidiu, entre 1966 e 1970 e de cuxa medalla foi receptor en 1966.
Os impulsores do Premio Derek Allen foron a súa viúva e os seus fillos, para recoñecer as invesitigacións destacadas nos asuntos que resultaran máis interesantes na traxectoria académica de Allen: a numismática, os estudos celtas e a musicoloxía. Galardoados co Premio Derek Allen
Esta é unha lista dos investigadores que foron recoñecidos co Premio Derek Allen, en cada unha das tres disciplinas:
Premio Driehaus

O Premio Richard H. Driehaus de Arquitectura Clásica estableceuse no ano 2003 pola Fundación Richard Driehaus. Preséntase anualmente na Escola de Arquitectura da Universidade Notre Dame de Indiana (EUA) na honra dun arquitecto que contribuíse de forma substancial no campo da arquitectura clásica e tradicional.
Premio Fonseca

O Premio Fonseca de divulgación científica é un premio internacional anual, creado en 2008 pola Universidade de Santiago de Compostela e o Consorcio de Santiago, no marco do Programa ConCiencia. Historia e características
Dirixido polo profesor Jorge Mira, catedrático de Electromagnetismo na Facultade de Física da Universidade de Santiago de Compostela, divulgador científico na prensa, radio e televisión e promotor do Programa ConCiencia, o premio recoñece a capacidade de difusión e achegamento ao público xeral da ciencia.
Son obxecto de recoñecemento aquelas persoas acredoras dunha destacada traxectoria nese campo que chegase a amplos sectores da poboación en todo o mundo. Tamén son candidatas aquelas persoas que, a través da súa actividade, supoñan un referente público que estimule o interese xeral polo coñecemento.
A dotación económica do premio é de 6000 €.
O premio recibe o nome de Alonso III de Fonseca, un dos fundadores da Universidade de Santiago de Compostela.
Premio Fulkerson

O premio Fulkerson é un premio outorgado pola Sociedade de Programación Matemática (MPS) e a American Mathematical Society (AMS), para os autores de artigos científicos destacados na área da matemática discreta. Cada tres anos, son premiados até tres artigos no Simposium Internacional da MPS.
Orixinalmente, os premios (que ascenden a $1500) cargábanse a un fondo conmemorativo administrado pola AMS, creado por amigos do matemático Delbert Ray Fulkerson para fomentar a excelencia nos ámbitos da investigación. Os premios están actualmente financiados por un fondo administrado pola MPS.
Premio Félix Houphouët-Boigny

O Premio Félix Houphouët-Boigny da paz estableceuno en 1990 a UNESCO, para honrar aos individuos vivos e ás entidades e institucións activas, tanto públicas como privadas que fixeran unha significativa contribución a promover, buscar, salvagardar ou manter a paz conforme a Carta das Nacións Unidas e a constitución da UNESCO.
O premio leva o nome de Félix Houphouët-Boigny, antigo presidente de Costa do Marfil e concédese con carácter anual. O premio ten unha contía de 100, 000 dólares, que debe repartirse equitativamente en caso de múltiples receptores. Gañadores
1991
Nelson Mandela, presidente do Congreso Nacional Africano, República de Suráfrica
Frederik Willem de Klerk, presidente da República de Suráfrica.
1992
Academia da Haia de Dereito Internacional
1993
Isaac Rabin, primeiro ministro do estado de Israel,
Shimon Peres, ministro de asuntos exteriores do estado de Israel,
Iaser Arafat, presidente da Autoridade Nacional Palestina
1994
Xoán Carlos I, rei de España
Jimmy Carter, expresidente dos Estados Unidos
1995
Oficina das Nacións Unidas do Alto Comisionado para os Refuxiados
Sadako Ogata, Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados
1996
Álvaro Enrique Arzú Irigoyen, presidente da república de Guatemala
Commandante Rolando Morán (alcume de Ricardo Arnoldo Ramirez de León), representante da Unidade Nacional Revolucionaria Guatemalteca
1997
Fidel V. Ramos, presidente da república de Filipinas
Nur Misuari, dirixente do Fronte Moro para a Liberación Nacional, de Filipinas
1998
Sheikh Hasina, primeiro ministro da república popular de Bangladesh
George J. Mitchell, senador estadounidense, conselleiro especial do presidente dos Estados Unidos en iniciativas sobre Irlanda.
1999
Comunidade de Sant'Egidio, Italia
2000
Mary Robinson, Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Dereitos Humanos
2001
Non concedido
2002
Xanana Gusmão, presidente da república democrática de Timor Leste
2003
Cardeal Roger Etchegaray, presidente emérito do Consello Pontificio Xustiza e Paz
Mustafá Cerić, Gran muftí de Bosnia-Hercegovina
2004
Non concedido
2005
Abdoulaye Wade, Presidente da República do Senegal
2006
Non concedido
Premio Global ao Ensino

O Premio Global ao Ensino é un premio anual recompensado con 1 millón de dólares estadounidenses que está financiado pola Fundación Varkey. Está destinado a un mestre que fixese unha contribución excepcional á profesión. As candidaturas de profesores que cumpran os requirimentos específicos son abertos a todo o mundo, e os mestres tamén se poden nomear eles coñecen os criterios específicos son abertos ao mundialmente público, e os profesores tamén se poden propoñer eles mesmos.
Premio Goya á mellor actriz revelación

Na lista seguinte recóllese a relación das gañadoras do Premio Goya á mellor actriz revelación desde que comezara a concederse este premio, en 1995.
Premio Hugo

O Premio Hugo ou Science Fiction Achievement Awards é unha serie de importantes galardóns outorgados a obras de ciencia ficción ou en menor grao fantasía, así como a artistas gráficos, guionistas, editores etc. Tivo unha gran relevancia nas décadas dos 60 e 70, pero progresivamente foi perdendo prestixio en beneficio doutros premios. O premio Hugo recibe o seu nome en honra a Hugo Gernsback, fundador da pioneira revista de ciencia ficción, Amazing Stories e da invención do termo ciencia ficción.
Premio L'Oréal-UNESCO a Mulleres en Ciencia

Os Premios L'Oréal-UNESCO a Mulleres en Ciencia (inglés: L'Oréal-UNESCO Awards for Women in Science) son uns premios anuais que buscan mellorar a visibilidade da muller na ciencia mediante o recoñecemento de mulleres que realizaron importantes contribucións ao progreso científico. Os premios son o resultado dunha alianza entre a UNESCO e a multinacional de cosméticos francesa L'Oréal.
Premio Lenin

O Premio Lenin foi un dos galardóns máis prestixioso da Unión Soviética, recoñecendo a individuos polas súas contribucións á ciencia, literatura, arte, arquitectura e tecnoloxía. Creado o 23 de xuño de 1925 para traballos de investigación mantívose ata 1934. Entre 1935 e 1953, o premio non foi outorgado. Restableceuse o 15 de agosto de 1956 manténdose ata 1990, celebrándose a cerimonia do premio o 22 de abril, aniversario do nacemento de Lenin.
Non debe ser confundido co Premio Lenin da Paz, entregado habitualmente a estranxeiros pola súa contribución á "causa da paz". Tampouco co Premio Estatal da URSS ou Premio Stalin. Houbo persoas galardoadas tanto co Premio Lenin como co Premio Estatal da URSS.
Premio Lhotka

O premio Lhotka (en inglés: Lhotka Memorial Price) é un recoñecemento do ámbito da numismática outorgado anualmente pola Royal Numismatic Society, de Londres, ao autor dunha publicación que sexa considerada polo xurado como particularmente útil aos estudantes que se inicien na numismática. Historia
O premio Lhotka foi establecido e dotado economicamente en 1962 polo profesor J. F. Lhotka, da Universidade de Oklahoma, que era socio honorario da Real Sociedade Numismática, en memoria do seu pai, tamén chamado J. F. Lhotka.
O premio outórgase ao autor dun libro ou dun artigo en inglés considerado como de maior utilidade para os estudantes elementais de numismática, coa condición de que fose publicado durante os dous anos anteriores á concesión do premio.
Galardoados co premio Lhotka
Os numismáticos que foron merecedores do premio desde a súa primeira entrega, en 1963, son os seguintes:
Premio Literario Ánxel Fole

O Premio literario Ánxel Fole é un premio literario de ensaio promovido por El Progreso e Novacaixagalicia. Recoñece co seu nome a figura do escritor Ánxel Fole. Cada edición está dedicada á figura dunha personalidade relacionada coa provincia de Lugo.
Edicións
Premio Manuel Murguía de Ensaio

O Premio Manuel Murguía de Ensaio, chamado así en recoñecemento da figura e obra de Manuel Murguía, é convocado pola Deputación da Coruña. Está dotado con 6500 euros e a publicación da obra. Edicións
Premio Merlín

O Premio Merlín é un premio que concede Edicións Xerais de Galicia desde 1986, entregándose de maneira conxunta co Premio Xerais de novela. Ata o ano 2005 denominábase Premio Merlín de literatura infantil e xuvenil, pero desde 2006 quedou reservado para a literatura infantil coñecéndose como Premio Merlín de literatura infantil, mentres que para a literatura xuvenil quedou instaurado o Premio Fundación Caixa Galicia de literatura xuvenil, que posteriormente tamén mudou de denominación. Galardoados no Merlín de literatura infantil e xuvenil
1986: Úrsula Heinze (A casa abandonada)
1987: Palmira González Boullosa (A princesa lúa e o enigma de Kián)
1988: Xosé A. Neira Cruz (Ó outro lado do sumidoiro)
1989: Agustín Fernández Paz (As flores radioactivas)
1990: Gloria Sánchez (Fafarraios)
1991: Fina Casalderrey (Dúas bágoas por Máquina)
1992: Lola González (Os Mornias)
1993: Bernardino Graña (O gaiteiro e o rato Pérez)
1994: Marilar Aleixandre (A expedición do Pacífico)
1995: Ramón Caride (Perigo vexetal)
1996: Antonio García Teijeiro (Na fogueira dos versos)
1997: An Alfaya (Sireno, Sireno! )
1998: Antonio Reigosa (Memorias dun raposo)
1999: Bieito Iglesias (A noite das cabras do aire)
2000: Xosé A. Neira Cruz (As cousas claras)
2001: Antón Cortizas (A merla de trapo)
2002: Xosé Miranda (Pel de lobo)
2003: Manuel Lourenzo González (Irmán do vento)
2004: Xesús Manuel Marcos (A chamada do Brindo)
2005: Ramón Carredano (Unha branca de cobre para Martiño) Galardoados no Merlín de literatura infantil
2006: Agustín Agra (O tesouro da lagoa de Reid´Is)
2007: Carlos López Gómez e David Pintor (Minimaladas)
2008: Mar Guerra Cid (Xenaro e o misterio da mochilota verde)
2009: Jacobo Fernández Serrano (Mil cousas poden pasar. Libro I)
2010: Teresa González Costa (A filla do ladrón de bicicletas)
2011: Anxo Fariña (A chave da Atlántida)
2012: Marcos Calveiro (Palabras de auga)
2013: Antonio Manuel Fraga (O castañeiro de abril)
2014: Ledicia Costas (Escarlatina, a cociñeira defunta)
2015: Érica Esmorís (Nena e o mar)
2016: David Pérez Iglesias (Todo o tempo do mundo)
2017: María Canosa (Muriel)
2018: Héctor Cajaraville (Kusuma)
2019: Rosa Aneiros (Xelís, o guieiro das botellas de mar)
2020: Andrea Maceiras (A folla azul)
2021: Ledicia Costas (O neno de lume)
2022: Anxo Iglesias (Unha nova dimensión)
2023: Leticia Barbadillo (A botella de lentellas)
2024: Abel Tomé (Milú e o edificio das persoas extraordinarias)
2025: Érica Esmorís (Erín e o lobo)
Premio Nacional de Investigación

Os Premios Nacionais de Investigación de España son unha serie de premios outorgados polo Ministerio de Ciencia, Innovación e Universidades cunha dotación de 30. 000€ para cada categoría. Estes premios comezáronse a outorgar a partir do ano 1982 a investigadores de nacionalidade española en activo que «estean a realizar un labor destacado en campos científicos de relevancia internacional e que contribúan excepcionalmente ao avance da ciencia, ao mellor coñecemento do ser humano e a súa convivencia, á transferencia de tecnoloxía e ao progreso da Humanidade».
Orixinalmente e até 1999, os premios estaban nomeados en honra ao rei Juan Carlos I, e eran tres (Premio Nacional Rei don Juan Carlos I para os Novos Investigadores; Premio Nacional Rei don Juan Carlos I á Investigación Científico-Técnica e o Premio Nacional Rei don Juan Carlos I á Investigación Humanística e Científico-Social) e a partir de 2011, mudaron a denominación e quedaron establecidos nos 10 actuais; se ben, cada ano convócanse en só 5 das áreas establecidas. Actuais
Na actualidade, existen 10 categorías distintas: Antigos
Premio Nacional Rei don Juan Carlos I á Investigación Humanística e Científico-Social
Premio Nacional de Investigación Enrique Moles

O Premio Nacional de Investigación Enrique Moles é un premio de Ciencia e tecnoloxía químicas convocado polo Ministerio de Ciencia, Innovación e Universidades de España. O premio instaurouse en 2001 e pertence xunto con outro nove premios aos Premios Nacionais de Investigación. A dotación ascendía a 100. 000 €. Recuperados en 2018 tras varios anos sen convocarse, a dotación actual ascende a 30. 000€.
O obxectivo de todos estes premios é o recoñecemento dos méritos dos científicos ou investigadores españois que realizan «un gran labor destacado en campos científicos de relevancia internacional, e que contribúan ao avance da ciencia, ao mellor coñecemento do home e a súa convivencia, á transferencia de tecnoloxía e ao progreso da Humanidade».
Premio Nacional de Urbanismo de España

O Premio Nacional de Urbanismo de España é un galardón que, como ocorre co Premio Nacional de Arquitectura, premia anualmente unha obra de urbanismo en España. Mentres o Premio de Arquitectura ten unha longa historia, o de Urbanismo deixouse de conceder e no ano 2004 retomouse a súa celebración. Galardoados
1981 - Mariano Bayón.
2004 - Jesús Gago Dávila e José María García-Pablos Ripio polo desenvolvemento urbano de Fuenlabrada, Madrid.
2005 - Consell Insular de Menorca, director José María Ezquiaga polo Plan Territorial Insular de Menorca.
2006 - Sebastiá Jornet i Former, Carles Llop e Joan Enric Pastor polo Plan de Transformación do Barrio de La Mina en Barcelona.
2010 - Proxecto Terra, un proxecto educativo posto en marcha polo COAG.
Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina

O Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina (en sueco, Nobelpriset i fysiologi eller medicin) é un premio outorgado anualmente polo Karolinska Institutet (en galego, Instituto Karolinska), en Estocolmo, que recompensa as persoas que se destaquen nas áreas de investigación da Fisioloxía ou da Medicina.
No seu testamento de 1895, Alfred Nobel, establecera que a súa fortuna había ser para "aqueles que, durante o ano anterior, fixeran o maior beneficio á humanidade" naqueles campos nos que, durante a súa vida, estivera máis activo: química, física, literatura, paz e o de fisioloxía ou medicina. Segundo o testamento de Nobel, este premio é administrado directamente pola Fundación Nobel e outorgado por un comité de cinco membros e un secretario executivo que son elixidos polo Instituto Karolinska. Aínda que se coñece popularmente como o "Premio Nobel de Medicina", Alfred Nobel especificou claramente que se outorgaría por "fisioloxía ou medicina", para que os laureados poidan proceder dunha ampla gama de campos de estudo.
Dende 1901, data en que se concedeu o primeiro premio, o Nobel de fisioloxía ou medicina é outorgado pola Asemblea Nobel do Instituto Karoliska que está formada por 50 profesores de medicina do instituto con dereito a voto. Para levar a cabo a selección de candidatos, desa Asemblea xorde o Comité Nobel, formado por 5 profesores máis un presidente, que escollen os candidatos entre aqueles que foron nomeados previamente.
Cada premiado recibe unha medalla, un diploma e un premio monetario que foron variando ao longo dos anos. A medalla do premio de Fisioloxía ou Medicina foi deseñada por Erik Lindberg e representa un xenio médico sostendo un libro aberto no seu colo, que está a recoller auga que brota dunha rocha para saciar a sede dunha nena enferma. A inscrición di: Inventas vitam iuvat excoluisse per artes (en galego: É beneficioso ter mellorado a vida (humana) a través das artes descubertas); e que é unha frase inspirada nun verso da Eneida de Virxilio Eneida de Virgilio, libro 6, línea 663, inventas aut qui vitam excoluere per artes
Premio Nébula

Os premios Nébula son concedidos desde 1965 pola Asociación de escritores de ciencia ficción e fantasía dos Estados Unidos (SFWA). Aínda que non ten asociada unha cantidade de diñeiro, e o premio mesmo é sinxelo (un bloque transparente cunha nebulosa incrustada brillante), as editoriais non adoitan deixar de mencionar que unha novela obtivo este galardón tendo en conta que serve como marca de recoñecemento doutros escritores do gremio e serve, do mesmo xeito que o premio Hugo, para aumentar as vendas da obra. De feito, considérase un dos premios máis importantes da ciencia ficción.
Premio Parkes Weber

O Premio Parkes Weber é un dos galardóns que outorga anualmente a Real Sociedade Numismática (Royal Numismatic Society), de Londres, como recoñecemento da investigación orixinal levada a cabo por un numismático menor de 30 anos, de calquera nacionalidade, acerca dalgún asunto relacionado coa numismática. Historia
O premio tomou o nome do numismático británico Frederick Parkes Weber. A Royal Numismatic Society instituíuno en 1954 e está baixo a administración do seu consello de dirección.
Nas súas bases prevese que con el se recoñeza un ensaio orixinal escrito en inglés, de non máis que 5. 000 palabras, acerca de calquera aspecto relacionando coas moedas, as medallas, as fichas comerciais ou o papel moeda.
O premio ten unha dotación económica de 150 libras (en 2019) e os galardoados reciben tamén unha placa co retrato de Frederick Parkes Weber deseñada por Frank Boucher. A placa, fundida en bronce, é rectangular (curvada pola parte superior) e ten unhas medidas de 47 x 67 mm, e un peso de 74, 99 gramos. Galardoados co Premio Parkes Weber
Esta é unha listaxe dos investigadores premiados co Premio Parkes Weber desde o seu establecemento en 1954:
Premio Ramón Cabanillas de Tradución

O premio Ramón Cabanillas de Tradución foi un galardón literario creado pola Xunta de Galicia en 1989 (dotado con 500. 000 pesetas) e cancelado en 1996 por "desinterese dos responsables da Administración autonómica".
Premio Reebok de Dereitos Humanos

O Reebok Human Rights Award (RHRA) homenaxea a activistas menores de trinta anos que loitaron polos dereitos humanos a través de medios non violentos. Cada ano, o premio é entregado tres, catro ou cinco persoas. Cada un recibe unha subvención de 50. 000 dólares estadounidenses que se utilizaría para apoiar o seu traballo en materia de dereitos humanos. Os premios foron subscritos pola Fundación Reebok.
As raíces remóntanse a 1988 cando Amnistía Internacional invitou a Reebok a patrocinar Human Rights Now! , unha serie de concertos musicais en todo o mundo. Mozos de preto de 40 países, como estadounidense Van Jones ou o norteirlandés Martin O'Brien recibiron o premio desde que se creou en 1988. Non se entregaron novos premios desde 2007 a 2020. En 2021 Adidas asinou un precontrato para vender a Reebok a Authentic Brands Group, e nese mesmo ano volveu dar os RHRA, que non outorgara desde 2007.
Premio Rei Juan Carlos I de Economía

O Premio Rei Juan Carlos I de Economía é un recoñecemento da carreira científica de personalidades españolas ou latinoamericanas no campo da economía. Foi instituído en 1986 pola Fundación José Celma Prieto e outorgado bienalmente. O presidente do xurado é o gobernador do Banco de España. A 2018, está dotado dun premio en metálico de 72000 euros. A cerimonia de premiación realízase na sede do Banco de España. Galardoados
A lista de economistas premiados é a seguinte:
Premio Sanford Saltus de Medalla

Non confundir coa Medalla Sanford Saltus da British Numismatic Society. O Premio Sanford Saltus de Medalla da American Numismatic Society (formalmente: J. Sanford Saltus Award for Outstanding Achievement in the Art of the Medal) toma o seu nome de J. Sanford Saltus (1853-1922), quen inaugurou este galardón en 1913. Esta medalla de prata, deseñada por Adolph A. Weinman, outórgaselles a escultores e gravadores pola súa distinción no campo da arte da medalla. Inicialmente tratábase dun recoñecemento exclusivo a artistas dos Estados Unidos, aínda que desde 1983 está aberto tamén aos estranxeiros. Por exemplo, o gañador en 2011 foi o portugués João Duarte.
Premio Sempre en Galiza

O Premio Sempre en Galiza de Investigación foi un certame instituído polo Concello de Pontevedra en 2001 para premiar ensaios en lingua galega. Estaba patrocinado pola Fundación Caixa Galicia. Edicións
2001: As imaxes de Carlos Velo de Miguel Anxo Fernández Fernández.
2002: A construción nacional no discurso literario de Ramón Otero Pedrayo de Carme Fernández Pérez-Sanjulián.
Premio Shaw

O premio Shaw, foi creado por Sir Run Run Shaw (邵逸夫n. 1907), filántropo e líder na industria dos medios de Hong Kong, para honrar "ás persoas, independentemente da súa raza, nacionalidade e crenza relixiosa, que realizaron importantes avances na investigación ou aplicación académica e científica, e cuxo traballo deu lugar a un impacto profundo e positivo na humanidade". Tamén coñécese como o Premio Nobel Oriental. O premio que se outorga anualmente é de 1 millón de dólares.
Premio Turing

O Premio Turing é concedido anualmente pola Asociación para a Maquinaria de Computación (en inglés Association for Computing Machinery, ou ACM) a unha persoa pola súa contribución á computación.
A denominación do premio responde a Alan Mathison Turing, un matemático británico considerado un dos pais da ciencia da computación moderna. O premio é recoñecido como o "Premio Nobel da informática". Está patrocinado pola Intel Corporation e acompañado actualmente por un premio monetario de 250. 000 dólares. Nacionalidades
A maior parte dos laureados son estadounidenses. De 1966 a 2018:
Premio Xornalistas de Liberdade de Prensa

O Premio Xornalistas de Liberdade de Prensa é un galardón concedido polo Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia e o Club de Prensa de Ferrol en recoñecemento ao traballo de individuos e organizacións comprometidos co dereito á liberdade de información. Até 2024 chamouse Premio José Couso de Liberdade de Prensa, en homenaxe ao reporteiro gráfico José Couso, que morreu durante a invasión de Iraq de 2003 polos disparos dun carro de combate estadounidense contra o Hotel Palestine da capital iraquí no que se atopaba. Porén, a familia pediu que se retirase o seu nome do galardón.
O galardón é unha estatuíña do escultor Manuel Patinha chamado Ás Ceibes. Lista de galardóns
I edición, 2005: Ali Lmrabet, periodista e diplomático marroquí.
II edición, 2006: Le Monde Diplomatique, publicación francesa.
III edición, 2007: Jon Lee Anderson, periodista estadounidense.
IV edición, 2008: José Vidal-Beneyto, filósofo e sociólogo español.
V edición, 2009: Rosa María Calaf, periodista española.
VI edición, 2010: Daniel Anido e Rodolfo Irago, periodistas españois.
VII edición, 2011: Wikileaks, web que publica informes anónimos e documentos filtrados considerados de interese público.
VIII edición, 2012, Consello de Informativos de TVE.
IX edición, 2013, Mónica García Prieto.
X edición, 2014, Ricardo García Vilanova, Javier Espinosa e Marc Marginedas, xornalistas españois.
XI edición, 2015, Jordi Évole, xornalista español.
XII edición, 2016, Miguel Ángel Aguilar, xornalista español
XIII edición, 2017, Xosé Hermida
XIV edición, 2018, Julia Otero, xornalista galega.
XV edición, 2019, Defende a Galega.
XVI edición, 2020, Manuel Rico.
XVII edición, 2021, Lorenzo Milá.
XVIII edición, 2022, Érika Reija.
XIX edición 2023, Marcos Méndez Moreira.
Premio das Artes e das Letras de Galicia

O Premio das Artes e das Letras de Galicia (ou Premio das Letras e das Artes de Galicia), concedíao a Xunta de Galicia en recoñecemento a personalidades destacadas na creación artística en Galicia. Creado en 1995, contaba cunha dotación económica que foi dos cinco millóns de pesetas aos 36000 euros. Foi derrogado en 2006, despois de once edicións. Premiados
Premio de Arquitectura Contemporánea da Unión Europea - Premio Mies van der Rohe

O Premio de Arquitectura Contemporánea da Unión Europea - Premio Mies van der Rohe é un premio outorgado bianualmente pola Unión Europea e a Fundació Mies van der Rohe de Barcelona á unha obra arquitectónica rematada no continente europeo.
O obxectivo do premio é "recoñecer e recompensar a calidade da produción arquitectónica en Europa". Ademais o premio intenta promover o intercambio de profesionais da arquitectura no continente, axudando á mobilidade transnacional, así como dar un impulso aos novos arquitectos na primeira etapa da súa carreira profesional.
Premio de Investigación Ramón Baltar Feijoo

O Premio de Investigación Ramón Baltar Feijoo é un premio que procura contribuír ao fomento do estudo do período histórico relativo ao fondo documental Ramón Baltar Feijoo. Convócao cada dous anos a Fundación Rosalía de Castro desde 2018. Obras galardoadas
2018: Cantos de independencia e liberdade, de María Xesús Lama, (Galaxia, 2017) e A nosa terra é nosa: a xeira das Irmandades da Fala 1916-1931, de Emilio Ínsua (Baía, 2016) ex aequo
2020: As orixes da fotografía en Galicia, de Carlos Castelao (Alvarellos, 2018)
2022: Irmandiñas, de Aurora Marco (Laiovento, 2020)
2024: Querida liberdade. Vida e obra dun precursor do Rexurdimento: Antolín Faraldo, de Xurxo Martínez (Alvarellos, 2022)
Premio de Investigación en Humanidades e Ciencias Sociais Olimpio Arca

O Premio de Investigación en Humanidades e Ciencias Sociais Olimpio Arca foi convocado por primeira vez no ano 2017 polo Concello de Cuntis para premiar investigacións referidas ao ámbito das Humanidades e das Ciencias sociais. Descrición
O premio recibe o seu nome do escritor e mestre nado en Cuntis, Olimpio Arca. De feito, a creación do mesmo tivo lugar coa dupla intención de homenaxear e conmemorar a figura de Olimpio Arca polas súas contribucións aos ámbitos da escola, a etnografía, a literatura, así como pola recuperación do patrimonio; motivo polo que cómpre ser recordado como un exemplo polo seu compromiso coas causas da instrución e da cultura.
A convocatoria está destinada a traballos que versan sobre ciencias sociais e humanidades (arqueoloxía, etnografía, historia, filoloxía, literatura etc. ), de temática galega e que supoñen unha achega orixinal e novidosa ao coñecemento de calquera das disciplinas obxecto da convocatoria. Gañadores
2017: Xosé Fuentes Alende, polo traballo "Os exvotos na relixiosidade popular de Galicia".
2018: Miguel García-Fernández, polo traballo "As mulleres e a práctica testamentaria na Galicia medieval. Bases para unha historia social das mulleres galegas (1100-1550)".
Premio de Periodismo Científico Concha García Campoy

O Premio de Periodismo Científico Concha García Campoy outórgao desde 2015 a Academia das Ciencias e as Artes de Televisión de España.
Premio de arquitectura Rodolfo Ucha Piñeiro

O Premio de arquitectura Rodolfo Ucha Piñeiro é un galardón que concede o concello de Ferrol a proxectos arquitectónicos construídos en Ferrolterra. Leva o nome do arquitecto Rodolfo Ucha. Contempla varias categorías.
Premio de novela Ciudad de Oviedo

O Premio de novela Ciudad de Oviedo é un certame literario convocado polo Concello de Oviedo. Premiados
1961: Caza mayor (Jorge Ferrer Vidal)
1962: Sexta galería (José Luis Martín Vigil)
1964: Los niños numerados (Juan Farias)
1965: Unos rosales en China (Antonio Fraguas Saavedra)
1966: Manso (Manuel Lueiro Rey)
1967: El olor de la muerte que viene (Álvaro de Villa)
1969: El juego del diablo (Óscar Muñiz Martín)
1972: ¡Ay! (Raúl Guerra Garrido)
Premio de xornalismo Francisco Fernández del Riego

O Premio de xornalismo Francisco Fernández del Riego é un certame convocado por Afundación, que desde 2004 premia artigos de xornalismo literario ou de opinión en lingua galega. Leva o nome do polígrafo Francisco Fernández del Riego. Bases
Naceu no ano 2004 da man de Caixanova, entidade que viña entregando o Premio de xornalismo Julio Camba, que desde 1980 premiaba artigos xornalísticos en lingua castelá e galega e que en 2004 pasou a premiar só textos en castelán. O obxecto do premio son artigos xornalísticos de chamado periodismo literario ou de opinión, publicados tanto en medios escritos como dixitais. As candidaturas poden ser presentadas tanto polos propios autores ou autoras destes artigos xornalísticos, como por institucións, públicas ou privadas, academias ou fundacións de todo o ámbito da convocatoria que o estimen oportuno. Persoas gañadoras
2004: Fina Casalderrey polo artigo "Camiños brancos" (Diario de Pontevedra, 4 de xaneiro de 2003).
2005: Miguel-Anxo Murado, polo artigo "Chamadas perdidas" (La Voz de Galicia).
2006: Eduardo Rolland, polo artigo "O galego dos sioux" (Faro de Vigo).
2007: Rosa Aneiros, polo artigo "A última vaca".
2008: Santiago Lamas, polo artigo "Ventos" (La Región, 18 de decembro de 2007).
2009: Manuel Rivas
2010: Alberto Pena Rodríguez, polo artigo "Cousas da lingua" (Diario de Pontevedra, 29 de decembro de 2009).
2011: Xosé Carlos Caneiro
2012: Carlos González Reigosa, polo artigo "Paraíso case baleiro".
2013: Manuel Darriba
2014: Manuel Bragado
2015: Luís Pousa, polo artigo "Galicias" (La Voz de Galicia, 25 de xullo de 2014).
2016: Tamara Montero, polo artigo "Botóns escuros" (La Voz de Galicia, 28 de novembro de 2015).
2017: María Varela, polo artigo "Cóxegas e tartas" (Diario de Pontevedra, 29 de abril de 2016).
2018: Santiago Jaureguizar, polo artigo "Pólvora sen magnolia na discoteca Clangor" (El Progreso e Diario de Pontevedra, 19 de xuño de 2017).
2019: Inma López Silva, polo artigo "Terra rota" (La Voz de Galicia, 10 de abril de 2018).
2020: Cristina Pato, polo artigo "Realidades paralelas" (La Voz de Galicia, 3 de maio de 2019).
2021: Míriam Ferradáns, polo artigo "Dalias" (Nós Diario, 10 de novembro de 2020).
2022: Francisco Castro, polo artigo "Coiden da música" (La Voz de Galicia, 29 de novembro de 2021).
2023: Mar Mato, polo artigo "Réquiem por un sombreiro" (Faro de Vigo, 4 de setembro de 2022).
2024: Diego Ameixeiras, polo artigo "A metade do inverno vai fóra", (La Voz de Galicia, 10 de febreiro de 2023).
2025: Rexina Vega polo artigo «Aínda aprendo», publicado o 1 de xaneiro de 2024 en Tempos Novos.
Premio Álvaro Cunqueiro de Novela

O Premio Álvaro Cunqueiro de Novela foi convocado en 2022 polo Concello de Mondoñedo en colaboración coa Casa Museo Álvaro Cunqueiro, a Consellería de Cultura, Educación e Universidade e a Editorial Galaxia, coa finalidade de honrar a memoria do escritor Álvaro Cunqueiro e, asemade, axudar á promoción da escrita literaria en lingua galega e á divulgación das súas autoras e autores.
Deben ser obras orixinais e inéditas, a dotación é de 9000 € e a obra gañadora será publicada pola Editorial Galaxia. Obra premiada
2022: Hotel Carioca de Antón Riveiro Coello.
Premios Fervenzas Literarias

Os premios Fervenzas Literarias son uns premios sen dotación económica que recoñecen diversos aspectos do mundo da edición. Son uns galardóns organizados pola páxina web Fervenzas Literarias. Teñen carácter anual e celébranse dende o ano 2007. O sistema de votación é público e funciona a partir dunha enquisa aberta aos lectores entre os meses de decembro e xaneiro. A participación entre 2011 e 2014 superou as 400 votacións.
Premios Iris

Os Premios Iris, chamados Premios ATV ata 2011, son uns galardóns que, desde 1998, outorga a Academia das Ciencias e as Artes de Televisión de España ao labor máis destacado en diferentes ámbitos no mundo da televisión en España.
Anteriormente estes galardóns tamén eran coñecidos como Premios Vitoria, xa que a estatua que se entregaba aos gañadores era unha pequena escultura realizada por Pello Irazu que representaba, alegoricamente, a Vitoria de Samotracia.
A cerimonia de entrega dos premios correspondentes a 1998, que tivo lugar o 22 de febreiro de 1999, foi retransmitida por Televisión Española. Repetiría en 2001, 2002, 2003 e 2004. Antena 3 retransmitiu as cerimonias dos Premios de 1999, Telecinco a de 2000, laSexta en 2007 e Veo7 en 2010.
A partir da cerimonia de 2011, os premios da Academia da Televisión pasan a chamarse Premios Iris.
Premios Max

O Premios Max son uns premios concedidos anualmente aos profesionais do teatro en España cada temporada. Os gañadores son elixidos entre os seus propios compañeiros mediante un proceso de dúas roldas de votacións secretas.
Os Premios Max son unha iniciativa da Sociedade Xeral de Autores e Editores e Iberautor.
Existe unha categoría específica para textos teatrais escritos en galego. Historia dos Premios: comentarios e candidaturas de cada edición
IX Edición [cando? ]
O grupo Animalario viu como a súa obra Hamelin se alzaba coa maioría dos galardóns en detrimento doutras pezas como Solas, que só viu recompensada o traballo de Lola Herrera como mellor actriz. Candidatas á mellor actriz: Lola Herrera (Solas), Natalia Dicenta (Solas) e Núria Espert (La Celestina).
Candidatos ao mellor actor secundario: Emilio Gutiérrez Caba (A Electra le sienta bien el luto)
XV Edición [cando? ]
Premio ao mellor autor teatral en galego, Avelino González, Artur Trillo e María Ordóñez, por Pelos na lingua.
Finalistas:
Santiago Cortegoso, por 0, 7% Molotov.
Roberto Salgueiro, por Memoria de Helena e María.
Premios Octubre

Os Premios Octubre son uns certames literarios convocados desde 1972 en Valencia por Edicions Tres i Quatre. Os premios convócanse o 28 de outubro de cada ano cun intenso programa de conferencias, mesas rodondas e outras actividades que se pechan de maneira festiva cunha cea.
Inicialmente foron constituídos en 1972 para o premio de ensaio Joan Fuster, a iniciativa de Enric Tàrraga, e máis tarde incluíron o Premio Vicent Andrés i Estellés de poesía e o Premio Andròmina de narrativa. Anos máis tarde, a revista El Temps convocou o Premio de periodismo de investigación Ramon Barnils. Premios Octubre
Premio Joan Fuster de ensaio
Premio Vicent Andrés Estellés de poesía
Premio Andròmina de narrativa
Premio Octubre de teatro
Premio de periodismo de investigació Ramon Barnils (desaparecido a partir de 2009)
Premios de Publicidade en Galego

Os Premios de Publicidade en galego premian a publicidade feita en lingua galega. Traxectoria
Púxoos en marcha o Consello Asesor da Radio Televisión Española en Galicia en 1993 e posteriormente pasaron a ser convocados conxuntamente pola Xunta de Galicia, o Parlamento de Galicia e o Foro Peinador. En 2018 chegaron á súa XXV edición. En 2019 estabeleceron 5 categorías segundo o medio de difusión (radio, televisión, Internet, prensa escrita e un extraordinario para proxectos elaborados polo alumnado de centros educativos) e dúas modalidades na que recoñecen tanto a empresa anunciante como a axencia de publicidade.
Os premios consistirán na entrega dunha certificación e mais dunha obra artística. Premios
Premios Ánxel Casal da Edición

Os premios Ánxel Casal da Edición foi un galardón que englobaba distintas modalidades literarias e era xestionado pola Asociación Galega de Editores. Outorgábase aos que se consideraban os mellores libros e autores do ano en lingua galega durante a gala da Noite da edición en Galicia. Desapareceu en 2016 cando a citada gala da edición se xuntou cos premios da AELG e os do gremio de libreiros para crear a Gala do Libro Galego. Modalidades
Premio Ánxel Casal ao Libro de Ficción
Premio Ánxel Casal ao Libro de Poesía ou Teatro
Premio Ánxel Casal ao Libro de Non Ficción
Amais, tamén formaron parte dos premios da edición o Premio Lois Tobío de Tradución, o Premio Isaac Díaz Pardo ao Libro Ilustrado, o Premio Neira Vilas ao Libro Infantil e Xuvenil, o Premio Xosefa Iglesias Villaverde ao Libro Educativo, o Premio Rosalía de Castro á Iniciativa Editorial, Premio Xosé María Álvarez Blánquez ao autor/autora ou colectivo de autores.
Premisa

En lóxica, unha premisa (do latín praemissa, 'proposición previa'; de prae, diante, e mittere, enviar), é cada unha das proposicións anteriores á conclusión dun argumento. Nun argumento válido, as premisas implican a conclusión, pero isto non é necesario para que unha proposición sexa unha premisa: o único relevante é o seu lugar no argumento, non o seu papel. Ao seren proposicións, as premisas sempre afirman ou negan algo e poden ser verdadeiras ou falsas.
Considérese o seguinte argumento: Ou é martes ou é mércores.
Se é martes, entón teño que ir traballar.
Se é mércores, teño que ir traballar.
Polo tanto, teño que ir traballar.
Neste argumento, as proposicións 1, 2 e 3 son as premisas, e a proposición 4 é a conclusión. Un argumento pode ter calquera número (en xeral, finito) de premisas, incluso ningunha (en cuxo caso a conclusión adoita ser un teorema e unha verdade lóxica).
Hai razoamentos dunha premisa (houbo polo menos unha testemuña), e razoamentos con máis dunha premisa. Así sucede cos siloxismos ordinarios, que cunha soa premisa (por exemplo: Antón o viu todo). Polo tanto, dunha premisa maior (que contén o termo maior, predicado da conclusión) e unha premisa menor (que contén o termo menor, que fai de suxeito na conclusión). Por exemplo: Todos os mamíferos son animais de sangue quente. (Premisa maior)
Todos os humanos son mamíferos. (Premisa menor)
Por tanto, todos os humanos son animais de sangre quente. (Conclusión)
Nos razoamentos indutivos, a conclusión obtense por xeneralización, a partir de varias premisas particulares. Por exemplo, a partir dunha serie de observacións (o cobre é un metal e é bo condutor da electricidade; o ferro é un metal e é bo condutor da electricidade etcétera) conclúese, por indución, que todos os metais son bos condutores da electricidade.
En ocasións, para alcanzar a conclusión dun razoamento é necesario utilizar premisas subsidiarias, isto é, supoñer máis información da que o razoamento contempla. Por exemplo, partir do contrario do que se desexa demostrar. Se de dito suposto dedúcese un absurdo, entón pódese afirmar a conclusión sen problemas.