Partido Socialista Suízo

O Partido Socialista Suízo (PSS) (en alemán: Sozialdemokratische Partei der Schweiz, en francés: Parti socialiste suisse, en italiano: Partito Socialista svizzero) é un partido político de Suíza, de tendencia esquerdista. Forma parte da Internacional Socialista.
Este é un dos catro partidos integrados no Consello Federal suízo, no cal ten dous membros permanentes logo da adopción da fórmula máxica en 1959. O partido foi tamén o que defende a causa social con máis fervor, estivo a favor da introdución dos seguros sociais en Suíza e os seguros sociais obrigatorios, os cales continúan sendo unha das súas maiores preocupacións.
No ano 2008 o número oficial de membros do partido era de 34000 membros. Historia
1888: Durante a conferencia obreira suíza que tivo lugar en Berna o 21 de outubro, decídese a creación do Partido Socialista Suízo.
1890: Jakob Vogelsanger (Zürich) é o primeiro socialista elixido ao Consello Nacional.
1904: Durante o congreso de Aarau, adóptase o programa marxista do PSS, elaborado por Otto Lang (xuíz cantonal en Zürich).
1911: Os 18 socialistas elixidos ao Consello nacional constitúen por primeira vez un grupo parlamentario.
1912: Durante o congreso de Neuchâtel adóptanse as medidas necesarias para obrigar ao PSS e os seus órganos a actuar de xeito eficaz, para instaurar o dereito de voto das mulleres.
1913: O PSS depone unha nova iniciativa para introducir a proporcionalidad no Consello Nacional. Esta será aceptada polo pobo en 1918.
1918: O comité de Olten, fundado polo PSS e a Unión Sindical Suíza (USS), responde ao levantamento das tropas, decidido polo Consello federal na investigación do xeneral Ulrich Wille, cunha chamada ao paro xeral sobre a base de nove reivindicacións (a fin da folga decídese tres días máis tarde logo de que o Consello federal lanzase un ultimato):
Renovación inmediata do Consello Nacional segundo a proporcionalidade.
Dereito de voto e de elección para as mulleres.
Introdución do deber de traballar para todos.
Introdución da semana de 48 horas en todas as empresas públicas e privadas.
Reorganización do exército suízo sobre unha base popular.
Revitalización garantida de acordo cos produtores do campo.
Creación dun seguro de xubilación e de invalidez.
Monopolio do Estado sobre as importaciones e as exportacións.
Pago da débeda pública polos adiñeirados.
1919: Logo das primeiras eleccións do Consello Nacional co sistema de proporcionalidade, o PSS duplica os seus curules, pasando de 20 e 41 curules. A sede principal do partido é trasladada de Zürich a Berna.
1921: As 21 condicións para entrar na Terceira Internacional son rexeitadas logo do congreso e trala votación de base. A esquerda radical do partido, uns 5. 000 membros, abandonan o partido e crean o Partido Comunista Suízo.
1924: A lei Schulthess é rexeitada polo pobo. O referendo lanzado polo comité do PSS e a USS (Unión Sindical Suíza) e o total das asociacións de empregados conseguen facer fracasar a tentativa de cambio da semana laboral de 48 horas.
1926: Entrada do PSS na Internacional @Obreiro e Socialista. O congreso decide poñer en marcha unha comisión para combater o militarismo e pregoa do mesmo xeito que os socialistas do Consello Nacional rexeiten o orzamento militar.
1927: Durante a conferencia feminina do partido socialista, esíxese a introdución dun seguro de maternidade, que sería aceptada polo pobo suízo só no 2004.
1931: Logo das eleccións do Consello Nacional, o PSS vólvese o partido maioritario do país.
1932: O 9 de novembro, recrutas abren lume sen piedade contra manifestantes antifascistas en Xenebra, a manifestación sáldase en 13 mortos e 63 feridos. Dirixentes
Presidentes del Partido
1888-1890 Alexander Reichel (Berna)
1890-1892 Albert Steck (Berna)
1892-1894 Eugen Wullschleger (Basilea)
1894-1897 Wilhelm Fürholz (Soleura)
1897-1898 Karl Zgraggen (Berna)
1898-1898 Paul Brandt (Sankt Gallen)
1898-1901 Otto Lang (Zürich)
1901-1902 Josef Albisser (Lucerna)
1902-1909 Gottfried Reimann (Biel-Bienne)
1909-1911 Eduard Kessler (Olten)
1911-1912 Johann Näher (Biel-Bienne)
1912-1916 Fritz Studer (Winterthur)
1916-1918 Emil Klöti (Zürich)
1918-1918 Jakob Gschwend (Zürich)
1919-1919 Gustav Müller (Berna)
1919-1935 Ernst Reinhard (Berna)
1935-1952 Hans Oprecht (Zürich)
1952-1962 Walter Bringolf (Schaffhausen)
1962-1970 Fritz Grütter (Berna)
1970-1975 Arthur Schmid (Aarau)
1975-1990 Helmut Hubacher (Basilea)
1990-1997 Peter Bodenmann (Brig)
1997-2000 Ursula Koch (Zürich)
2000-2004 Christiane Brunner (Ginebra)
2004-. .. . Hans-Jürg Fehr (Schaffhausen)
Conselleiros Federais
1943-1951 Ernst Nobs
1951-1953 Max Weber
1959-1969 Willy Spühler
1959-1973 Hans Peter Tschudi
1969-1977 Pierre Graber
1973-1983 Willy Ritschard
1977-1987 Pierre Aubert
1987-1993 René Felber
1983-1995 Otto Stich
1993-2002 Ruth Dreifuss
1995-. .. . Moritz Leuenberger
2003-. .. . Micheline Calmy-Rey
Presidentes do grupo parlamentario
1966-1969 Pierre Graber
1969-1971 Edmund Wyss
1971-1972 Anton Muheim
1972-1978 Richard Müller
1978-1980 Heinz Bratschi
1980-1981 René Felber
1981-1983 Félicien Morel
1983-1987 Dario Robbiani
1987-1995 Ursula Mauch
1995-1999 Ursula Hafner
1999-2001 Franco Cavalli
2001-. .. . Hildegard Fässler