proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Presidente de Fiji

O presidente da República de Fiji é o xefe de estado de Fiji. O presidente é designado polo Parlamento de Fiji para un mandato de tres anos segundo os termos da Constitución de Fiji de 2013. O seu papel no goberno é principalmente cerimonial, pero conta con importantes poderes de reserva que pode exercer en caso de crise. Ademais, o presidente é comandante en xefe das Forzas Armadas de Fiji. Historia do cargo
O cargo de presidente foi establecido a raíz de dous golpes militares en 1987 que levaron á proclamación dunha república o 7 de outubro, poñendo fin á monarquía de Fiji. O xeneral maior Sitiveni Rabuka, cerebro dos golpes de estado, formou un goberno militar interino encabezado por el. Non obstante, non tomou o título de presidente e o 5 de decembro nomeou a Penaia Ganilau, último gobernador xeral, como primeiro presidente da república.
No ano 2000 produciuse un golpe civil, instigado por George Speight. O presidente Kamisese Mara dimitiu o 29 de maio en vez de abolir a Constitución, tal e como solicitaran os militares, apoiados polo Tribunal Supremo (se se forzou ou non a súa dimisión foi obxecto dunha investigación policial que se mantivo ata o momento do golpe de 2006). O comodoro Frank Bainimarama asumiu o poder como xefe do goberno militar interino (igual que Rabuka en 1987), ata que Josefa Iloilo foi nomeado presidente o 13 de xullo.
O 5 de decembro de 2006, as forzas militares derrocaron de novo o goberno. Bainimarama declarouse presidente en funcións. Inicialmente dixo que asumira o cargo con carácter provisional e pronto pediría ao Gran Consello de Xefes que reintegrase a Iloilo, pero o 17 de decembro insistiu en que agora era el o presidente e que o Gran Consello debería recoñecelo como tal. O 4 de xaneiro de 2007 Iloilo foi reinstalado como presidente.
En xaneiro de 2008, Bainimarama declarou que o exército era "a autoridade executiva para nomear presidente", tras a suspensión do Gran Consello de Xefes. O presidente sería un nomeado militar, ata que se instalase un Gran Consello de Xefes reformado.
Uns días despois, o director do Foro Constitucional de Cidadáns, o reverendo Akuila Yabaki, suxeriu que o cargo de presidente debería estar, no futuro, aberto a persoas de calquera etnia en vez de reservado para os indíxenas fixianos. Esta suxestión foi controvertida e foi particularmente rexeitada pola primeira ministra Laisenia Qarase. O 28 de xullo de 2009, Iloilo anunciou que deixaría o cargo o 30 de xullo. O xeneral Epeli Nailatikau sucedeuno como presidente en funcións. O 5 de novembro de 2009, Nailatikau xurou como presidente.
En marzo de 2012, o goberno de Bainimarama aboliu o Gran Consello de Xefes por decreto. Bainimarama confirmou que iso significaba que habería que crear un novo método para nomear ao presidente; isto, dixo, faríase cunha unha nova Constitución, que finalmente foi adoptada en 2013.
O 12 de outubro de 2015, o Parlamento elixiu o xeneral Jioji Konrote como presidente. O 12 de novembro de 2015, Konrote xurou como presidente.
Presidente de Kenya

Esta é a lista dos xefes de estado de Kenya dende a independencia do país, o 12 de decembro de 1963.
Presidente de Polonia

O Presidente de Polonia é o xefe de Estado de Polonia. Esta é unha lista dos presidentes de Polonia dende 1918. II República Polaca (1918-1939)
Józef Piłsudski - 14 de novembro 1918 - 11 de decembro 1922
Gabriel Narutowicz - 11 de decembro 1922 - 16 de decembro 1922
Stanisław Wojciechowski - 22 de decembro 1922 - 14 de maio 1926
Ignacy Mościcki - 4 de xuño 1926 - 30 de setembro 1939 Goberno de Polonia no exilio (1939-1990)
Władysław Raczkiewicz - 30 de setembro 1939 - 6 de xuño 1947
August Zaleski - 9 de xuño 1947 - 7 de abril 1972
Stanisław Ostrowski - 9 de abril 1972 - 24 de marzo 1979
Edward Raczyński - 8 de abril 1979 - 8 de abril 1986
Kazimierz Sabbat - 8 de abril 1986 - 19 de xullo 1989
Ryszard Kaczorowski - 19 de xullo 1989 - 22 de decembro 1990 Consello do Estado República Popular Polaca (1944-1989)
Bolesław Bierut - 5 de febreiro 1947 - 22 de xullo 1952
Wojciech Jaruzelski - 19 de xullo 1989 - 31 de decembro 1989 III República Polaca (1990-Presente)
Wojciech Jaruzelski - 1 de xaneiro 1990 - 22 de decembro 1990
Lech Wałęsa - 22 de decembro 1990 - 22 de decembro 1995
Aleksander Kwaśniewski - 23 de decembro 1995 - 23 de decembro 2005
Lech Kaczyński - 23 de decembro 2005 - 10 de abril 2010
Bronisław Komorowski - 6 de agosto 2010 - 6 de agosto 2015
Andrzej Duda - 6 de agosto 2015 - presente
Presidente de Sri Lanka

Esta é a lista de presidentes de Sri Lanka desde que o país se converteu en república, en 1972.
Presidente de Zimbabwe

O Presidente de Zimbabwe é o xefe de Estado de Zimbabwe. É elixido por sufraxio universal directo nun sistema de dúas roldas.
O Presidente é tamén xefe de goberno, xa que o cargo de primeiro ministro foi abolido en 1987. Foi despois restaurado por mor das negociacións políticas de 2008–09, pero foi abolido de novo tras o referendo constitucional de 2013.
Baixo as regras adoptadas polo mesmo referendo, o presidente exerce un máximo de dous mandatos de cinco anos. Isto non tivo un efecto retroactivo nos mandatos pasados ou actualmente exercidos dende 2013. Historia do cargo
O cargo de presidente de Zimbabwe foi establecido en 1980, cando o país obtivo a independencia do Reino Unido. Polo Acordo da Casa de Lancaster, Zimbabwe foi orixinalmente unha república parlamentaria, co presidente cumprindo maiormente unha función cerimonial, co poder real en mans do primeiro ministro, Robert Mugabe.
Canaan Banana, ministro metodista, converteuse no primeiro presidente, ocupando o posto até 1987 cun papel practicamente cerimonial. Dimitiu en 1987 pouco despois de que a Constitución fora emendada para facer da presidencia un cargo executivo. Mugabe foi nomeado para sucedelo, e foi elixido por dereito propio en 1990 e catro veces máis despois.
Golpe de Estado de 2017
O 14 de novembro de 2017, persoal militar armado das Forzas de Defensa de Zimbabwe invadiu os estudios da Zimbabwe Broadcasting Corporation en Harare e o xeneral Sibusiso Moyo saíu nunha emisión televisiva en directo declarando que o exército activara unha operación que máis tarde sería coñecida como "Operación Restauración do Legado". Moyo expuxo que o presidente Mugabe e a súa familia estarían a salvo e a súa seguranza sería garantida, xa que a operación só tiña como obxectivo a algúns criminais ao redor del. O que seguiu foi unha campaña ben planeada e coidadosamente executada para apartar do poder aos membros dunha facción dentro do gobernante partido ZANU-PF coñecida como G40.
A Policía da República de Zimbabwe e a Organización Central de Intelixencia, ambas as dúas consideradas leais ao presidente, foron neutralizadas polo exército, que arrestou algúns dos seus dirixentes superiores.
O 21 de novembro de 2017, afrontando unha máis que probable destitución nunha sesión combinada na Cámara de Representantes e no Senado, Mugabe dimitiu como presidente. O anteriormente vicepresidente Emmerson Mnangagwa tomou posesión como o seu substituto o 24 de novembro de 2017. Presidentes de Zimbabwe (1980–presente)
Phelekezela Mphoko era o segundo e único vicepresidente (os demais acababan de ser despedidos) no momento da dimisión de Mugabe o 21 de novembro de 2017. Mphoko puido ter sido o presidente en funcións de Zimbabwe durante tres días até a toma de posesión de Mnangagwa. Con todo, Mphoko non estaba no país nese momento, e debido ás circunstancias infrecuentes, as declaracións oficiais son confusas. Expresidentes con vida
Excluíndo a Mphoko (vicepresidente) e Joice Mujuru (vicepresidente).
Presidente do Camerún

Segundo a actual Constitución do Camerún, o Presidente do Camerún é o xefe de Estado do Camerún e ostenta o máximo poder executivo. A autoridade do Estado é exercida polo Presidente e polo Parlamento. Historia
O cargo de presidente do Camerún foi establecido en 1960, tras a independencia do país de Francia. O cargo foi ocupado por Ahmadou Ahidjo dende 1960 ata 1982 e dende entón por Paul Biya.
Presidente do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema

O Presidente do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema da República Popular Democrática de Corea é o xefe do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema, que é a máis alta institución do poder estatal en Corea do Norte cando a Asemblea Popular Suprema non está en sesión. O Presidente do Comité Permante da Asemblea era considerado o xefe de Estado de facto de Corea do Norte, xa que era o responsable de representar o Estado e recibir as credenciais de representantes diplomáticos estranxeiros. Con todo, dende 2019 a Constitución designa como xefe do Estado ao Presidente da Comisión de Asuntos de Estado. Entre 1998 e 2020 o cargo chamouse Presidente do Presidium da Asemblea Popular Suprema.
O actual presidente do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema é Choe Ryong-hae, elixido o 11 de abril de 2019. Historia
O cargo creouse o 9 de setembro de 1948 co nome de Presidente do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema. O presidente era o xefe do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema, e tiña o poder de ratificar ou anular os tratados con países estranxeiros, nomear ou convocar embaixadores para países estranxeiros, recibir cartas credenciais, ou convocar representantes diplomáticos estranxeiros segundo a Constitución de 1948. Isto facía ao presidente do Comité Permanente da Asemblea o xefe de Estado de Corea do Norte.
Tras a introdución da Constitución Socialista de 1972, o papel de xefe de Estado foi transferido ao presidente de Corea do Norte. Ao Comité Permanente da Asemblea fóronlle eliminados os seus poderes de representar ao Estado e foi limitado ao traballo lexislativo, co presidente exercendo tamén como presidente da Asemblea Popular Suprema.
A revisión da Constitución de 1972 creou en 1998 o cargo de presidente do Presidium da Asemblea Popular Suprema, que no 2020 recuperou o nome de Presidente do Comité Permanente. Poderes
De acordo coa constitución norcoreana, o presidente do Comité Permanente da Asemblea Popular Suprema ten a responsabilidade de representar ao Estado, recibir as cartas de credenciais e convocar os representantes diplomáticos estranxeiros. Tamén é o encargado de ratificar e derogar tratados con outros países.
Presidente do Consello de Ministros de Bosnia e Hercegovina

O Presidente do Consello de Ministros de Bosnia e Hercegovina é o xefe de goberno de Bosnia e Hercegovina.
O Presidente do Consello de Ministros é proposto pola Presidencia de Bosnia e Herzegovina, e votado pola Cámara de Representantes de Bosnia e Hercegovina. Como xefe de goberno, o Presidente do Consello de Ministros non ten ningunha autoridade para nomear ministros, e a súa función é a dun coordinador. No seu lugar os ministros son nomeados polos partidos maioritarios segundo as regras de representación das etnias e identidades, de modo que un viceministro non debe ser da mesma etnia que o respectivo ministro. Lenda
Partidos políticos Partido Comunista de Bosnia e Hercegovina/Liga dos Comunistas de Bosnia e Hercegovina (KP BiH/K BiH) Unión Democrática Croata de Bosnia e Hercegovina (HDZ BiH) Partido de Acción Democrática (SDA) Partido para Bosnia e Hercegovina (SBiH) Partido Democrático Serbio (SDS) Partido Socialista (SP) Partido Socialdemócrata de Bosnia e Hercegovina (SDP BiH) Partido do Progreso Democrático (PDP) Alianza de Socialdemócratas Independentes (SNSD)
Presidentes de Cabo Verde

O presidente é o xefe de Estado de Cabo Verde, e é elixido pola poboación para un mandato de 5 anos. A última elección ocorreu en 2021.
Esta é a lista dos presidentes de Cabo Verde desde o ano 1975.
Presidentes de Francia

Segunda República Francesa
Luis-Napoléon Bonaparte, 1848 - 1851 (proclamouse a si mesmo Emperador en 1852, gobernou ata 1870 cando o goberno republicano foi restaurado). Terceira República Francesa
Louis Jules Trochu, 1870 - 1871
Adolphe Thiers, 1871 - 1873
Patrice Edme, Conde de MacMahon, 1873 - 1879
Jules Grévy, 1879 - 1887
Marie François Sadi Carnot, 1887 - 1894
Jean Casimir-Périer, 1894 - 1895
Félix Faure, 1895 - 1899
Émile François Loubet, 1899 - 1906
Armand Fallières, 1906 - 1913
Raymond Poincaré, 1913 - 1920
Paul Deschanel, febreiro 1920 - setembro 1920
Alexandre Millerand, 1920 - 1924
Gaston Doumergue, 1924 - 1931
Paul Doumer, 1931 - 1932
Albert Lebrun, 1932 - 1940 Goberno de Vichy
Philippe Pétain ("Xefe de Estado", non Presidente da República) Francia Libre
Charles de Gaulle, 1940-1944 ("Xefe dos Franceses Libres", non Presidente) Goberno Provisional da República
Charles de Gaulle, 1944-1946
Félix Gouin, 1946
Georges Bidault, 1946
Léon Blum, 1946 - 1947 Cuarta República Francesa
Vincent Auriol, 1947 - 1954
René Coty, 1954 - 1959 Quinta República Francesa
Charles de Gaulle, 1959 - 1969
Georges Pompidou, 1969 - 1974
Valéry Giscard d'Estaing, 1974 - 1981
François Mitterrand, 1981 - 1995
Jacques Chirac, 1995 - 2007
Nicolas Sarkozy, 2007-2012
François Hollande, 2012-2017
Emmanuel Macron, dende 2017
Presidentes do Deportivo da Coruña

Esta é unha lista dos presidentes do Deportivo da Coruña dende a súa fundación como Club Deportivo da Sala Calvet o 2 de marzo de 1906 até a actualidade. Listaxe de presidentes honorarios
Presidentes de honra
Afonso XIII
José María Salvador y Merino
Pedro Barrié de la Maza
José María Pardo de Santayana
Fermín Gutiérrez de Soto
Adolfo Suárez
Presidentes de mérito
Virgilio Rodríguez
Presidio de Abu Ghraib

O presidio de Abu Ghraib é unha prisión localizada en Abu Ghraib, unha cidade iraquí a 32 km ao leste de Bagdad. No presidio, Saddam Hussein torturou e executou a disidentes e, máis tarde, o exército norteamericano converteuno nun lugar de tortura e interrogatorio de sospeitosos de actuar contra das forzas americanas. [Cómpre referencia]
O presidio coñeceuse internacionalmente cando a canle americana de televisión CBS publicou en abril de 2004 numerosas fotografías de torturas, abusos e humillacións contra prisioneiros iraquís por un grupo de soldados estadounidenses. Posteriormente apareceron máis probas. [Cómpre referencia]
Actualmente[cando? ] nela están encarcerados 7. 000 prisioneiros custodiados por un batallón norteamericano. [Cómpre referencia]
Presión arterial

A presión (ou tensión) arterial (PA) é a presión exercida pola circulación do sangue nas paredes dos vasos sanguíneos, e é un dos principais sinais vitais. En cada latexo do corazón, a PA varía entre un máximo (presión sistólica) e un mínimo (presión diastólica) de presión. A PA media diminúe a medida que a circulación vai dende o corazón para as arterias, e ten a súa maior diminución nas pequenas arterias e arteriolas, e segue a diminuír a medida que o sangue se move a través dos vasos capilares e volve ó corazón polas veas. É un dos signos vitais, xunto coa frecuencia respiratoria, a frecuencia cardíaca, a oxixenación e a temperatura corporal. A presión arterial dun adulto en repouso é de arredor de 120 milímetros de mercurio (16 kPa) sistólicos, e 80 milímetros de mercurio (11 kPa) diastólicos, abreviado "120/80 mmHg".
O termo de presión arterial, xeralmente, refírese a presión medida no brazo dunha persoa, especialmente na arteria braquial, empregando un esfigmomanómetro. Máis recentemente, empréganse outros métodos semiautomáticos por mor do potencial risco de intoxicación por mercurio, aínda que o custo e a facilidade de uso tamén influíron nesta tendencia. As alternativas anteriores ó esfigmomanómetro eran pouco exactas, pero os dispositivos modernos teñen un grao de exactitude semellante ós de mercurio.
A presión do sangue está influída polo gasto cardíaco, a resistencia vascular e a rixidez arterial e varía dependendo da situación, do estado emocional, a actividade e os estado de saúde ou enfermidade. A curto prazo é regulada por barorreceptores que actúan a través do cerebro para influír nos sistemas nervioso e endócrino.
Presión osmótica

A presión osmótica pode definirse como a presión que se debe aplicar a unha solución para deter o fluxo neto de disolvente a través dunha membrana semipermeábel. A presión osmótica é unha das catro propiedades coligativas das solucións (dependen do número de partículas en disolución, sen importar a súa natureza). Trátase dunha das características principais a ter en conta nas relacións dos líquidos que constitúen o medio interno dos seres vivos, xa que a membrana plasmática regula a entrada e saída de soluto ao medio extracelular que a rodea, exercendo de barreira de control.
Cando dúas solucións se poñen en contacto a través dunha membrana semipermeábel (membrana que deixa pasar as moléculas de disolvente pero non as dos solutos), as moléculas de disolvente difúndense, pasando habitualmente dende a solución con menor concentración de solutos á de maior concentración. Este fenómeno recibe o nome de osmose, verba que deriva do grego osmos, que significa "impulso". Ao suceder a osmose, créase unha diferenza de presión en ambos os lados da membrana semipermeábel: a presión osmótica.
Preso político

Un preso político é aquel que permanece na cadea ou detido dalgún outro xeito, por exemplo, baixo arresto domiciliario, porque as súas ideas representan un desafío ou unha ameaza para o sistema político establecido, sexa este da natureza que sexa.
Como as opinións ou as actitudes non acostuman ser obxecto de lexislación, adoita ser difícil determinar exactamente que son os presos políticos a partir dos cargos que se lles imputan; unha excepción constitúena os acusados de traizón ou espionaxe, a pesar de que xeralmente non se lles considera presos políticos. A condición de preso político, polo tanto, adoita ser obxecto de disputas: moitos dos prisioneiros considerados políticos por grupos de activistas son cualificados polos gobernos aos que se opoñen de "terroristas" ou "subversivos".
En consecuencia, poucas veces unha autoridade estatal admite a existencia de presos políticos. Os críticos do goberno alegan que os procedementos legais empregados están deseñados para agochar a condición de preso político. Isto pode abranguer a invención de cargos criminais, ou a negativa de beneficios concedidos a outros presos en situación semellante, así como a aplicación de poderes especiais, como o estado de excepción.
A lexislación actual[Cómpre referencia] considera, en xeral, que a prisión por motivos políticos é unha violación dos dereitos humanos de liberdade de conciencia e expresión. Organizacións internacionais, como Amnistia Internacional, mobilízanse por todo o mundo solicitando a liberación de presos de conciencia. Para evitar problemas cos gobernos, AI limita as súas accións á liberación de persoas que non teñan defendido ou practicado a violencia, diferenciando entre os prisioneiros políticos os prisioneiros de conciencia.
Pressiat

Pressiat é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
PrestaShop

PrestaShop é unha ferramenta dixital de código aberto para facilitar o comercio electrónico. A empresa é orixinaria de Francia e ten a sede en París e delegación en Miami. PrestaShop esta traducido a 63 linguas, entre elas o galego. Historia
PrestaShop sacou a primeira versión o ano 2008, dende ese momento e ata hoxe xa vai na versión 1. 6: PrestaShop v 0. 9. 7 ano 2008 o 20 de febreiro.
PrestaShop v 1. 0 ano 2008 en agosto.
PrestaShop v 1. 1 ano 2009 en maio.
PrestaShop v 1. 2 ano 2009 en xullo.
PrestaShop v 1. 3 ano 2010 en maio.
PrestaShop v 1. 4 ano 2011 en marzo.
PrestaShop v 1. 5 ano 2012 en setembro.
PrestaShop v 1. 6 ano 2014 en maio.
En maio de 2014 levaba máis de 3. 500. 000 descargas e un total de máis de 150. 000 tendas en liña activas. Características
Fácil desenvolvemento para programadores non expertos. Existe unha tenda de módulos oficiais na que se poden mellorar as características nativas.
Ten uns dos foros máis activos[Cómpre referencia] en lingua hispana. Requisitos técnicos
Servidor Apache
PHP 5. 1 ou superior
Mysql 5 ou superior
Gústalle Linux, pero en Windows tamén vai
Prestissimo

Prestissimo é un termo italiano que se utiliza en notación musical e que significa "moi rápido" ou "todo o rápido posible". É un tempo máis rápido que o presto.
Prestixio

Prestixio é unha palabra usada comunmente para describir a reputación ou a estima, aínda que ten tres significados algo relacionados que, nun certo grao, pode ser contraditoria. Cada significado aplícase dependendo do contexto histórico e da persoa que utiliza a palabra. Orixinalmente, o prestixio referiu á pomposidade, que foi tomada como mostra de mal gusto (afectación, prosopopea, soberbia). A este respecto, a palabra tiña connotacións absolutamente negativas. De feito, a raíz da palabra "prestixio" vén do præstigum latino, significando un engano ou un truco. Nalgunhas linguas románicas prestixio conserva este significado orixinal.
Máis adiante, o prestixio desenvolveu un significado positivo: describe alta estima e unha reputación sólida. As institucións, as concesións, e os acontecementos poderían ser descritos como prestixiosos; neste caso, sería favorable ser asociado con elas. Algúns exemplos legados do pasado de personalidades prestixiosas poden ser a clase sacerdotal, os xamáns da África Central, os astrónomos, os arquitectos do antigo Exipto e ocupacións similares.
Na cultura europea continental deuse unha evolución do termo cara aos poetas, pintores, escritores, músicos, actores e, en xeral, cara a calquera expresión da arte. Tamén é de aplicación ás principais clases económicas procedentes das asociacións gremiais: xornalistas, comerciantes, médicos, notarios, arquitectos, avogados etc. Nos países de cultura anglosaxoa, a miúdo, o prestixio tamén está asociado ás clases sociais altas. Este é o uso de hoxe máis común da palabra que resulta familiar a todas as clases sociais.
Presto

Presto é unha palabra italiana que en galego significado e "rápido" ou "pronto". É un tempo máis lento que o prestissimo e máis rápido que o allegro.
Presunción de inocencia

A presunción de inocencia é un principio xurídico que se basea en que toda persoa é inocente ata que se demostre a súa culpabilidade. No caso de que o xuíz non estea seguro desta, e así o argumente na sentenza, deberá entón ditar un fallo absolutorio. A presunción de inocencia é un dereito humano
A presunción de inocencia é un dos dereitos humanos consagrados na Declaración Universal dos Dereitos Humanos e en tratados internacionais sobre dereitos humanos como, por exemplo, a Convención Americana sobre Dereitos Humanos ou Pacto de San José de Costa Rica.
Pretor

Un pretor (do latín prætor) era un maxistrado romano cuxa xerarquía era inmediatamente inferior á do cónsul, e que tiña xurisdición sobre as causas civís. Hoxe, sería como un xuíz menor.
Nos primeiros tempos da república romana, o termo pretor servía para designar aos cónsules, porque estaban colocados á fronte dos exércitos. Pero no ano -366 creouse en Roma co título particular de pretor, unha nova maxistratura, cuxa función consistía en administrar xustiza. Os plebeos non chegaron á pretura senón ata o -337. O pretor na antiga Roma
Eran os encargados de presidir os tribunais, durante un ano, aínda que finalizado este tempo podían convertérense en propretores e gobernar outro ano sobre uns territorios determinados. Eran oito, e podían considerarse os axudantes dos cónsules.
O pretor de Roma dividiu as súas funcións a partir do -246: o Praetor Urbanus ocupouse das cuestións dos cidadáns; e o Praetor Peregrinus das cuestións suscitadas entre cidadáns e non cidadáns. A división de funcións foi necesaria polo incremento das causas.
O cónsul perdeu as funcións xudiciais civís en favor dun maxistrado curul designado como pretor, por prazo dun ano, quen posuía o imperium e figuraba entre os maxistrados de maior xerarquía. O seu nomeamento recaeu nos Comicios Centuriados e co mesmo cerimonial relixioso que se usaba para a elección do cónsul. A insignia do seu cargo era a toga pretexta. Ao pretor correspondían ademais as funcións consulares cando os cónsules estaban ausentes.
O pretor era patricio ata o -337 en que puideron acceder á pretura os plebeos. Progresivamente os plebeos ostentan a maxistratura na maioría das ocasións.
Máis tarde xurdiu un segundo pretor (chamado Praetor Peregrinus) encargado de resolver os asuntos civís suscitados entre cidadáns e visitantes non cidadáns.
A medida que a dominación romana se estendeu fóra de Italia, creáronse os chamados praetores provinciales, destinados a gobernar os países conquistados e comandar os exércitos, cando había varios campos de operacións. Os pretores entón tiñan o dereito de publicar edictos. Sobre a porta do seu tribunal había unha pedra branca, onde cada pretor novo, ao entrar en funcións, facía gravar o seu edicto, é dicir, anunciaba as regras de dereito segundo as cales se administraría xustiza durante o curso da súa maxistratura. Cando atopaban lagoas na lexislación, os pretores redactaban as regras necesarias sobre o caso que se presentaba; ou se xulgaban que as do dereito antigo non conviñan ás novas necesidades, sen abrogalo expresamente, temperaban o seu rigor.
Esta lexislación anual tiña a vantaxe de seguir facilmente os progresos da civilización; serviu para perpetuar o ius ciuile e regular o paso dese dereito ao ius gentium.
En tempos de Hadriano, o xurisconsulto Salvius Iulianus reuniu e ordenou todos os edictos dos pretores, ese corpo de edictos recibiu o nome de edictum perpetuum (edicto perpetuo).
Os pretores subsistiron ata fins do imperio, pero, aos poucos, desposuídos das súas antigas atribucións, acabaron por conservar unicamente a intendencia dos xogos.
Pretoria

Pretoria é unha cidade situada na parte norte da provincia de Gauteng, en Suráfrica, dentro da Municipalidade Metropolitana da Cidade de Tshwane. É a capital admnistrativa de Suráfrica, xunto ás cidades capitais lexislativa de Cidade do Cabo e a xudicial de Bloemfontein. Aquí sitúase a sede do Poder Executivo. Tén preto de 1, 6 millóns de habitantes. Foi fundada no 1855 e tornouse capital do Transvaal no 1860.
Galería de imaxes
Prevalencia

A prevalencia (P) é un termo empregado en epidemioloxía para definir a proporción de individuos dunha poboación que presentan un determinado evento con respecto do total de individuos de dita poboación. Adóitase expresar, polo xeral, en porcentaxe, fracción ou número de casos por cada mil, dez mil ou cen mil habitantes. En medicina emprégase para expresar o número de pacientes que presenta unha doenza con respecto do total da poboación ou dun subgrupo de poboación.
Igual que acontece con outros parámetros estatísticos ou epidemiolóxicos, coma a incidencia ou a taxa de incidencia, é unha eiva que permite identificar a frecuencia dun determinado fenómeno de saúde, así como xerar hipóteses que poidan explicar este evento. Son un dos parámetros empregados en Medicina preventiva e en Saúde pública. Fórmula
A prevalenza dunha doenza calcúlase dividindo o número total dos individuos que presentan un atributo ou enfermidade nun momento ou durante un período de tempo (evento), entre a poboación nese punto no tempo o na metade do período (número de individuos). Cuantifica a proporción de persoas nunha poboación que teñen unha doenza ou calquera outro tipo de suceso, nun determinado momento. Proporciona unha estimación da proporción de individuos de dita poboación que teñen a doenza nese momento. P
n u ´ m e r o d e e v e n t o s p e r s o a s t o t a i s {\displaystyle P
{\frac {n{\acute {u}}mero\ de\ eventos}{persoas\ totais}}} Por exemplo, a prevalenza de obesidade entre os adultos estadounidenses en 2001 foi estimada polos Centros para o Control de Enfermidades dos EE. UU. (CDC) en aproximadamente o 20, 9%. Isto é, de cada 100 individuos que habitan nos Estados Unidos, case 21 son obesos.
Prezo

Denomínase prezo ao valor monetario asignado a un ben ou servizo. Conceptualmente, defínese como a expresión do valor que se lle asigna a un produto ou servizo en termos monetarios e doutros parámetros como esforzo, atención ou tempo.
O prezo non é só diñeiro e ata non é o valor propiamente dito dun produto tanxible ou servizo (intanxible), senón un conxunto de percepcións e vontades a cambios de certos beneficios reais ou percibidos como talles. Moitas veces os beneficios poden cambiar ou deixar de selo, isto vémolo na moda ou produtos que transmiten status nun sociedade. O troco é o método por excelencia utilizado para adquirir un produto, pero enténdese o troco ata como o intercambio dun produto por diñeiro.
No mercado libre, o prezo fíxase mediante a lei da oferta e a demanda. No caso de monopolio o prezo fíxase mediante a curva que maximiza o beneficio da empresa en función dos custos de produción.
Ao longo do tempo os prezos poden crecer (inflación) ou decrecer (deflación). Estas variacións determínanse mediante o cálculo do índice de prezos, existindo varios como o denominado Índice de Prezos ao Consumidor, Índice de Prezos de Consumo ou Índice de Prezos ao Consumo (IPC), o (IPI) (Índice de Prezos Industriais) etc.
O produto ou servizo que se intercambia ten valor para o público na medida que é capaz de brindarlle un beneficio, resolverlle un problema, satisfacerlle unha necesidade ou cumprirlle un desexo; por iso, a palabra clave desta definición conceptual de prezo é valor.
Analizar a relación que se dá entre o valor e o prezo permite identificar a estratexia de prezo que a longo prazo pode resultar exitosa para unha compañía.
O prezo pode estudarse desde dúas perspectivas. A do cliente, que o utiliza como unha referencia de valor, e a da empresa, para a cal significa unha ferramenta pola que converte o seu volume de vendas en ingresos. Concepto xurídico
En dereito o prezo é a contraprestación monetaria nunha serie de contratos, como o arrendamento ou a compravenda. Tamén, como calquera outro ben moble pode ser obxecto de multitude de negocios xurídicos (doazón, herdanza, prenda etc. ).
Con todo, en contratos como o da compravenda, o prezo é unha parte esencial do contrato, ata o punto de que se en lugar dun prezo monetario intercambiásese outro tipo de ben, o contrato deixaría de ser compravenda, e pasaría a ser unha permuta.
Priapúlidos

Os Priapúlidos (priapulida) (vermes priapúlidos, do gr. πριάπος, priāpos 'Príapo' + lat. -ul-, diminutivo), ás veces denominados vermes peneanos, son un filo de vermes mariños non segmentados. O nome do filo fai referencia ao deus grego da fertilidade, porque a súa forma xeral e a súa probóscide espiñenta extensible introvertida (eversible) poden parecerse á forma dun pene humano. Viven na lama e en augas relativamente pouco profundas, de ata 90 metros de profundidade. Algunhas especies mostran unha notable tolerancia ao sulfuro de hidróxeno, a anoxia e a baixa salinidade.
Entre os Ecdysozoa, os seus parentes máis próximos son os Kinorhyncha e os Loricifera, cos que constitúen o clado Scalidophora, chamado así polas espiñas que cobren o introvertido (escalidos).
Coñécense fósiles similares aos priapúlidos polo menos desde o Cámbrico Medio. Probablemente foron os principais depredadores do Cámbrico. Con todo, os priapúlidos do grupo da coroa non se recoñecen ata o Carbonífero. Clasificación
Taxonomía
Fílum Priapulida Xénero †Ancalagon (fósil)
Xénero †Anningvermis
Xénero †Corynetis
Xénero †Ottoia
Clase Priapulimorpha
Orde Priapulimorphida
Familia Priapulidae
Xénero Acanthopriapulus
Xénero Priapulopsis
Xénero Priapulus
Familia Tubiluchidae
Xénero Meiopriapulus
Xénero Tubiluchus
Clase Halicryptomorpha
Orde Halicryptomorphida
Familia Halicryptidae
Xénero Halicryptus
Clase Seticoronaria
Orde Seticoronarida
Familia Maccabeidae
Xénero Maccabeus (fósil)
Priay

Priay é unha vila francesa do departamento do Ain, na rexión de Ródano-Alpes.
Prima

Os símbolos prima ( ′ ), segunda ( ″ ) e terceira ( ‴ ) son símbolos empregados con distintos significados en Matemáticas e outras Ciencias, Lingüística e Música. Este símbolo é diferente do apóstrofo, acento agudo, acento grave, comiñas ou o signo de ídem. Historia
O nome "prima" provén de ler a notación x′ como a primeira dunha serie, seguida por “x segunda”, e así sucesivamente. Usos
Matemáticas
Sinálase co símbolo prima unha variable relacionada cunha anterior, por exemplo por ser o resultado dunha transformación.
Emprégase para indicar derivación: se y f(x) entón y′ é a súa función derivada.
Nalgunhas notacións representa o complementario dun conxunto ou dun suceso.
A prima é o símbolo do minuto e a segunda é o símbolo do segundo, unidades de medida de ángulos no sistema sexaxesimal.
Lingüística
Na transliteración dalgunhas linguas eslavas denota palatalización.
Música
No sistema de notación de Helmholtz empréganse a prima e a segunda para distinguir notas en diferentes oitavas.
Prima de risco

A prima de risco (ou diferencial de débeda) é a diferenza entre o xuro que ten que pagar un país inseguro economicamente por financiarse nos mercados de débeda en comparación co xuro que ten que pagar outro país cuxos activos son máis seguros.
No caso europeo, a prima de risco é a diferenza entre o xuro que se compromete a pagar un país cando emite bonos en comparación co xuro dos bonos alemáns, co mesmo prazo de vencemento. Así, por exemplo, cando os bonos españois son colocados no mercado de débeda cun xuro a 10 anos dun 6%, mentres que os bonos alemáns son colocados no mesmo mercado de débeda e co mesmo vencemento a 10 anos cun xuro do 2%, considérase que a prima de risco de España é de 400 puntos básicos, é dicir: 4'00% x 100400 puntos básicos.
O 4% sae de restar o 6% de xuro dos bonos españois a 10 anos, menos o 2% de xuro dos bonos alemáns a 10 anos, que son os que se empregan como referencia na Unión Europea.
Este diferencial xorde do risco que corren os investidores cando invisten en débeda dun país economicamente inseguro. Estes investidores corren ese risco a cambio dunha maior rendibilidade, mentres que cando invisten en débeda dun país seguro, corren menos riscos pero tamén acadan menos rendibilidade do seu investimento.
A prima de risco dun país pode medrar non só polo debilitamento da súa propia economía, senón tamén polo fortalecemento da economía do país que se colle como referencia.
Primatomorfos

A dos primatomorfos (Primatomorpha) é un clado de mamíferos placentarios da superorde dos euarcontogliros que comprende tres ordes: as dos Dermoptera, os extintos Plesiadapiformes e os Primates.
Filoxenia dos euarcontogliros
Primavera

Este artigo trata sobre a estación do ano, para a planta, ver artigo: Cáncaro. A primavera é unha das catro estacións do ano das zonas temperadas. Astronomicamente, comeza co equinoccio de primavera (entre o 20 e o 21 de marzo no hemisferio norte, e entre o 22 e o 23 de setembro no hemisferio sur), e remata co solsticio de verán (arredor do 21 de xuño no hemisferio norte e o 21 de decembro no hemisferio sur). Aínda que ás veces é considerada como os meses enteiros de marzo, abril e maio no hemisferio norte e setembro, outubro e novembro no hemisferio sur. Festividades
Na Arxentina o Día da Primavera celébrase o 21 de setembro (cun ou dous días de anticipación á data astronómica).
Primeira Internacional

A Asociación Internacional de Traballadores, máis coñecida historicamente como Primeira Internacional, foi a primeira organización internacional dos traballadores. Fundada en Londres en 1864 logo dalgunhas xuntanzas o ano anterior entre obreiros franceses e organizacións sindicais británicas, agrupou inicialmente os sindicalistas ingleses, anarquistas, socialistas franceses e italianos republicanos.
Os seus fins eran a organización política do proletariado en Europa e o resto do mundo para estender internacionalmente a loita contra o capitalismo xa que, como este tiña carácter mundial, a revolución que pretendese destruílo tamén tiña que ter ese carácter, así coma un foro para examinar problemas en común e propoñer liñas de acción. Colaboraron nela Karl Marx e Friedrich Engels. A AIT financiou folgas en toda Europa que provocaron o pánico e obsesión en diferentes gobernos europeos pensando que tiña un poder maior do que tiña en realidade, sobre todo despois dos sucesos da Comuna de París en 1871. Houbo tensións grandes entre Marx, sobre todo seguido polos obreiros industriais, e Mikhail Bakunin, que atraía sobre todo a xornaleiros do campo; diferenciábanse nos métodos para acadar a meta final: os marxistas eran partidarios de organizarse nun partido para conquistar o Estado e Bakunin era partidario dunha revolución inmediata contra todas as institucións estatais. As diferenzas levaron á escisión entre marxistas e anarquistas, tralo cal os partidarios de Bakunin foron expulsados.
En 1872 a organización trasladouse aos Estados Unidos de América, disolvéndose oficialmente en 1876. En 1889 estableceuse a Segunda Internacional como a sucesora nos seus fins políticos.
Primeira Linha

Primeira Linha é unha organización política comunista galega integrada no Movimento de Libertaçom Nacional Galego. Apoia a independencia de Galicia, considerando esta como a actual comunidade autónoma de Galicia máis as Terras do Eo-Navia, o Val do Íbias e as rexións do Bierzo e A Seabre. Formou parte de Nós-Unidade Popular.
Primeira dama

A primeira dama é, en determinados estados, a muller ou cónxuxe do presidente ou primeiro mandatario dese estado, ou na súa falta, alguén que cumpre esa función en cerimonias oficiais. Coñecidas primeiras damas foron por exemplo Nancy Reagan, Laura Bush ou Hillary Clinton, por citar tres casos dos EUA.
Primeira lei da termodinámica

A primeira lei da termodinámica é a lei de conservación da enerxía aplicada aos procesos térmicos. Nela observamos a equivalencia entre traballo e calor. Este principio pode enunciarse a partir do concepto de enerxía interna. Esta pode ser entendida como a enerxía asociada aos átomos e moléculas nos seus movementos e interaccións internas ao sistema. Polo tanto, non envolve outras enerxías potenciais e cinéticas, que o sistema como un todo presenta nas súas relacións co exterior.
Podemos dicir que existe unha función “U”(enerxía interna) cuxa variación durante unha transformación depende unicamente de dous estados, o inicial, e o final. Nun sistema pechado a indicación desta variación dáse como: Δ U
W + Q {\displaystyle \Delta U
W+Q} onde Q é a cantidade de calor absorbido (ou emitido) polo sistema e W o traballo realizado polo (ou no) sistema. As cantidades W e Q son expresadas alxebricamente.
A enerxía interna dun sistema defínese como a suma das enerxías cinéticas e de interacción dos seus constituíntes.
Este principio enuncia, entón, a conservación de enerxía. De xeito que se tivermos un sistema illado (i. e. o universo) como non pode intercambiar nin calor nin traballo, mantén constante a súa enerxía interna, sen importaren os procesos que sufra.
Primeira mutación consonántica

A primeira mutación consonántica é unha lei fonética que afectou ás consoantes oclusivas do protoindoeuropeo en xermánico común (por iso tamén é coñecida polo seu nome en alemán: erste germanische Lautverschiebung) e en armenio. Actualmente, ese proceso é situado arredor do século V.
As súas modificacións son descritas polas leis de Grimm e de Verner (esta última é frecuentemente asimilada á primeira por se tratar só dun refinamento que explica algunhas excepcións non aclaradas por Grimm).
De entre as linguas xermánicas, certos dialectos meridionais da rama occidental sufriron aínda unha nova modificación fonética chamada segunda mutación consonántica, que foi a orixe do alto alemán (base do alemán estándar).
Primeiro Ministro de Alxeria

En Alxeria, o primeiro ministro é o xefe de goberno do país.
O Primeiro Ministro é nomeado polo presidente xunto con outros ministros e funcionarios do goberno, elixidos polo primeiro ministro. A Asemblea Popular Nacional ten que aprobar o programa lexislativo do novo goberno. Se isto non sucede, disólvese a asemblea e o primeiro ministro debe renunciar ao seu cargo.
Non existen límites constitucionais para un primeiro ministro en Alxeria.
O cargo foi creado en 1962, cando Alxeria logrou a independencia de Francia.
Lista de primeiros ministros
Primeiro Ministro de Andorra

O Primeiro Ministro de Andorra (Cap de Govern en catalá) é o xefe de goberno do Principado de Andorra. É escollido polo Consell General d'Andorra, o Parlamento andorrano.
Esta é a lista dos xefes de goberno do Principado de Andorra dende a creación dese cargo, o 8 de xaneiro de 1982.
Primeiro Ministro de Bahrain

En Bahrain, o Primeiro Ministro é o xefe de goberno do país. Segundo a Constitución de Bahrain, o Primeiro Ministro é nomeado directamente polo Rei, e non necesita ser un membro electo do Consello de Representantes (a cámara baixa do Parlamento de Bahrain).
Bahrain só tivo dous Primeiros Ministros dende a independencia do país, Khalifa bin Salman Al Khalifa, tío do actual Rei Hamad bin Isa Al Khalifa, que ocupou o cargo durante medio século, e Salman bin Hamad Al Khalifa, fillo do actual Rei.
Primeiros Ministros de Bahrein (1971–presente)
Primeiro Ministro de Brunei

O Primeiro Ministro de Brunei (en malaio: Perdana Menteri Negara Brunei Darussalam) é o xefe de goberno de Brunei. Paralelamente, o título é ostentado polo Sultán de Brunei, que é tamén o xefe de Estado do país. Como Primeiro Ministro, Sultán e Yang di-Pertuan Negara é xefe tanto do gabinete de ministros como do Consello Lexislativo de Brunei.
A oficina foi creada xusto despois de que Brunei declarara a súa independencia do Imperio británico en 1984 para substituír o Menteri Besar de Brunei ou o Ministro Xefe de Brunei. Residencia e despacho oficial
A oficina do Primeiro Ministro de Brunei está localizada preto do Palacio de Edimburgo de Brunei no Aeroporto Lama, en Berakas ao nordeste de Bandar Seri Begawan.
Primeiro axioma de numerabilidade

En topoloxía, dise que un espazo topolóxico ( X, T ) {\displaystyle (X, T)} verifica o primeiro axioma de numerabilidade se cada punto do espazo ten unha base de veciñanzas numerábel. Se un espazo cumpre este axioma dise que é primeiro numerábel. Exemplos
Todo espazo métrico cumpre o primeiro axioma de numerabilidade, pois as bólas abertas B n
B ( x, 1 / n ) {\displaystyle B_{n}
B(x, 1/n)} forman unha base de veciñanzas para o punto. x ∈ X {\displaystyle x\in X} O espazo topológico discreto é un espazo primeiro numerable por ser metrizable.
A recta de Sorgenfrey é un espazo primeiro numerable.
O espazo de Sierpinski é primeiro numerable.
A recta cofinita, non é primeiro numerable. ( R, T c o f ) {\displaystyle (\mathbb {R}, \mathrm {T} _{cof})} Propiedades
Todo espazo que cumpra o segundo axioma de numerabilidade cumpre automaticamente o primeiro.
Os subespazos e os produtos de espazos primeiro numerables son primeiro numerables.
Estes espazos son de importancia porque permiten controlar mellor as veciñanzas. Por exemplo, en calquera espazo que cumpra o primeiro axioma de numerabilidad, tense que compacto implica secuencialmente compacto, así tamén a continuidade queda caracterizada polas sucesións (o cal, en xeral, non é certo).
Primeiro ministro da Costa do Marfil

O primeiro ministro de Costa do Marfil é o xefe de goberno de Costa do Marfil. Esta é unha lista dos primeiros ministros de Costa do Marfil despois de 1958.
Primeiro ministro da República Popular da China

O primeiro ministro do Consello de Estado da República Popular da China, é o xefe do Consello de Estado da China, e por tanto, xefe de goberno da República Popular da China.
O primeiro ministro é nomeado polo presidente e votado pola Asemblea Popular Nacional. Tanto o presidente como o primeiro ministro son elixidos cada cinco anos. O primeiro ministro ten un límite de dous mandatos e ata o de agora foi sempre un membro do Comité Permanente do Buró Político do Comité Central do Partido Comunista da China.
O actual primeiro ministro é Li Qiang, tomou posesión do cargo o 11 de marzo de 2023 sucedendo a Li Keqiang. Poderes e deberes
O primeiro ministro é o cargo administrativo máis alto no Goberno da República Popular da China. É responsable de organizar e administrar a burocracia civil chinesa. Por exemplo, o primeiro ministro ten a que xestionar a ordenación e aplicación do desenvolvemento económico e social nacional e o orzamento estatal. Isto inclúe supervisar os diferentes ministerios, departamentos, comisións e axencias estatais e anunciar as súas candidaturas á Asemblea Popular Nacional para viceprimeiros ministros, conselleiros estatais e cargos ministeriais. Os poderes do primeiro ministro e as súas responsabilidades están especificados na Constitución.
O primeiro ministro non ten o mando supremo do Exército Popular de Liberación, mais é o xefe da Comisión de Mobilización da Defensa Nacional da China e xefe da Comisión de Seguridade Nacional, que son departamentos das forzas armadas. Dende a década de 1980, houbo unha división de responsabilidades entre o primeiro ministro e o Secretario Xeral do Partido Comunista na que o primeiro ministro quedou como responsábel dos detalles técnicos da aplicación da política de goberno mentres o Secretario Xeral reúne o apoio político necesario para a política de goberno.
O primeiro ministro está apoiado por catro viceprimeiros ministros dende a reforma de Deng Xiaoping en 1983. O primeiro deles actuará no lugar do primeiro ministro en caso de ausencia.
Primeiro ministro das Bahamas

O primeiro ministro das Bahamas é o xefe de goberno das Bahamas, e representa o partido qua posúe a maioría no parlamento. Esta é a lista dos primeiros ministros de Bahamas desde 1955 ata hoxe. Primeiros ministros antes da independencia (1955 ata 1973)
Primeiros ministros despois da independencia (1973 ata hoxe)
Primeiro ministro de Albania

O primeiro ministro de Albania é o xefe de goberno de Albania. Esta é unha lista dos primeiros ministros de Albania despois de 1912, cando o país independizouse. Principado de Albania (1912-1920)
Primeiros ministros
Ismail Qemali (1912-1913).
Myfit Libohova (1913-1914).
Turhan Pasha Përmeti (1914).
Esat Pashë Toptani (1914).
Cargo vago, entre 1914 e 25 de decembro de 1918.
Turhan Pasha Përmeti (1918-1920). Estado de Albania (1920-1925)
Primeiros ministros
Sulejman Bej Delvina (1920).
Ilias Bej Vrioni (1920-1921).
Pandeli Evangjeli (1921).
Hasan Bej Prishtina (1921).
Omer Pasha Vrioni (1921-1922).
Xhafer Ypi (1922).
Ahmet Zogu (1922-1924).
Shefqet Bej Verlaci (1924).
Ilias Bej Vrioni (2ª vez) (1924).
Fan S. Noli (1924).
Ilias Bej Vrioni (3ª vez) (1924-1925).
Ahmet Zogu (2ª vez) (1925). República albanesa (1925-1928)
Durante o período no cal a Albania foi unha república, tendo Ahmet Zogu como presidente, o cargo equivalente ao do primeiro ministro era o de ministro-xefe, e era ocupado polos ministros da Xustiza. Reino de Albania (1928-1939)
Primeiros ministros
Kosta Kota (1928-1930).
Pandeli Evangjeli (2ª vez) (1930-1935).
Mehdi Bej Frashëri (1935-1936).
Kosta Kota (2ª vez) (1936-1939). Ocupación italiana (1939-1943)
Primeiros ministros
Shefqet Bej Verlaci (2ª vez) (1939-1941).
Mustafa Merlika Kruja (1941-1943).
Eqerem Bej Libohova (1943).
Maliq Bushati (1943).
Eqerem Bej Libohova (2ª vez) 1943. Ocupación alemá (1943-1944)
Primeiros ministros
Ibrahim Bej Biçaku 1943.
Mehdi Bej Frashëri (2ª vez) (1943).
Rexhep Mitrovica (1943-1944).
Fiqri Dine (1944). República Socialista de Albania (1944-1991)
Presidentes do Consello de Ministros
Enver Hoxha (1944-1954).
Mehmet Shehu (1954-1981).
Adil Çarçani (1982-1991).
Presidentes de Albania (1991-presente)
Primeiro ministro de Antiga e Barbuda

O primeiro ministro de Antiga e Barbuda é o xefe de goberno de Antiga e Barbuda. Esta é a lista dos primeiros ministros de Antiga e Barbuda de 1960 ata o presente. Primeiros Ministros de Antiga e Barbuda (1981-presente)