Maya Plisetskaya

Maya Mikhailovna Plisetskaya (en ruso: Майя Михайловна Плисецкая), nada en Moscova (Unión Soviética) o 20 de novembro de 1925 e finada en Múnic (Alemaña) o 2 de maio de 2015, foi unha das máximas bailarinas de ballet do Teatro Bolshoi, á cal se lle outorgou o título de prima ballerina assoluta. Destacou por ser a mellor da súa época en papeis como Lebedínoye óziero, Don Quixote, Carmen Suite (ballet feito para ela) e a peza musical La Mort du cygne. En 1993 concedéuselle a cidadanía española.
Un dos símbolos indiscutibles da danza clásica, foi a prima ballerina assoluta dunha xeración que incluíu a Margot Fonteyn, Alicia Alonso e Yvette Chauviré. Está considerada pola maioría dos especialistas en danza a bailarina máis destacada da segunda metade do século XX. Traxectoria
Plisetskaya naceu o 20 de novembro de 1925 en Moscova, nunha prominente familia de ascendencia xudía lituana, a maioría de cuxos membros estaban involucrados no teatro ou no cinema. A súa nai, Rachel Messerer, era actriz do cinema mudo. O bailarín Asaf Messerer era o seu tío materno e bailarín de Bolshoi. Sulamith Messerer era a súa tía materna. O seu pai, Mikhail Plisetski (Misha), era un diplomático, enxeñeiro e director de minas, e non involucrado nas artes, aínda que era un fanático do ballet. O seu irmán máis novo Azari Plisetski converteuse nun famoso bailarín e coreógrafo, e a súa sobriña Anna Plisetskaya tamén se converteu en bailarina.
Maya Plisetskaya entrou no mundo da danza á idade de tres anos na Escola de Danza de Moscova e, a pesar dun difícil ambiente familiar (o seu pai Mikhail Plisetski, foi executado por orde de Stalin en 1938 e a súa nai, Rachel Messerer, foi deportada co seu irmán Azari ao gulag), destacou rapidamente na escola do Teatro Bolshoi, baixo a influencia dos seus tíos Asaf e Sulamith Messerer, bailaríns dese teatro, compañía á que se uniu Maya en 1943 e da que se converteu en primeira bailarina con só 18 anos. Comezou a súa carreira profesional interpretando La Mort du cygne.
Despois de anos de veto, emprendeu xiras internacionais durante as que visitou países como os Estados Unidos, Francia, o Reino Unido, Italia (onde foi directora do Ballet da Ópera de Roma), a Arxentina (actuou con éxito clamoroso no Teatro Colón e no Teatro Juan de Beira, da cidade de Corrientes, en 1975–1976 onde regresou en varias oportunidades) e en España (onde dirixiu a Compañía Nacional de Danza), que lle permitiron coñecer e colaborar con grandes personalidades e obter recoñecemento internacional nos máis importantes teatros.
Atreveuse a romper a rutina soviética incorporando danza moderna e traballando cos coreógrafos Alberto Alonso, Maurice Béjart e Roland Petit, que crearon varias pezas para ela como "Carmen", "Isadora" e "La rose malade".
En conmemoración dos seus 80 anos celebrouse en Moscova unha semana de actividades. Principais interpretacións
Posuidora dun soberbio port-des-bras, a súa interpretación do dobre rol de Odette–Odile en Lebedínoye óziero así como de La Mort du cygne son vistas por algúns como "definitivas". Foi unha incomparable intérprete de Kitri en Don Quixote, A noite de Valpurgis e Raymonda. En cambio, foron moi esporádicas as súas actuacións como Giselle e Aurora de Spyashchaya krasavitsa.
Unha das pioneiras da danza moderna en Rusia, foi aclamada no ballet Carmen Suite con coreografía do cubano Alberto Alonso e na coreografía de Maurice Béjart do Bolero de Ravel. Distincións
Artista do pobo da URSS (1959)
Anna Pavlova de París (1962)
Premio Lenin (1964)
Heroe do Traballo Socialista (1985)
Lexión de Honra de Francia (1986)
Medalla de Ouro das Belas Artes de España (1991)
Medalla ao Servizo de Rusia en dúas ocasións (1995 e 2000)
Praemium Imperiale do Xapón (2006)
Premio Princesa de Asturias das Artes (2005)
Orde ao Mérito pola Patria
Doutora honoris causa polas Universidades Lomonosov de Moscova e a Sorbona de París.