proxectonos/corpus_dominio_cientifico huggingface dataset:
Dennis Gabor

Dennis Gabor (en húngaro: Gábor Dénes), nado en Budapest en 1900 e finado en Londres en 1979, foi un profesor universitario e físico húngaro galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1971 polo descubrimento da holografía. Traxectoria
Naceu o 5 de xuño de 1900 na cidade de Budapest, naqueles momentos formando parte do Imperio Austrohúngaro e que hoxe en día é a capital de Hungría. Estudou física entre as universidades de Budapest e Berlín, doutorándose no ano 1927 cunha tese doutoral sobre os raios catódicos.
En 1933 fuxiu da Alemaña nazi establecéndose no Reino Unido, onde traballou no departamento de desenvolvemento da British Thomson-Houston Company en Rugby, situada no condado de Warwickshire. En 1948 ingresou no Imperial College de Londres e no 1958 accedeu a unha praza de profesor de física aplicada, que ocupou ata a súa xubilación no ano 1967.
Gabor morreu o 9 de febreiro de 1979 na cidade de Londres, cidade onde fixara a súa residencia. Investigacións científicas
Tras iniciar as súas investigacións no mundo da óptica con traballos sobre o osciloscopio e o tubo de raios catódicos, en1947 inventou un sistema fotográfico denominado holografía. Este sistema consistía en crear imaxes sobre apoio plano que por ilusión óptica parecen ser tridimensionais, pero a súa comercialización e éxito non foi efectivo ata a invención no ano 1962 do láser, e a creación do primeiro holograma no ano seguinte. Pola invención da holografía, un grande avance tecnolóxico no mundo da fotografía, no 1971 foi galardoado co Premio Nobel de Física.
Gabor tamén investigou o xeito no cal se comunican e escoitan os seres humanos. O resultado destes traballos foi a primeira teoría da síntese granular, termo creado polo músico grego Iannis Xenakis. Foi o introdutor do denominado concepto de Filtro de Gabor, unha variante local da Transformada de Fourier, moi utilizada hoxe en día no mundo das telecomunicacións e procesamento de imaxes.
Dennis Ritchie

Dennis MacAlistair Ritchie, nado o 9 de setembro de 1941 en Bronxville, Nova York e finado o 12 de outubro de 2011, foi un científico computacional estadounidense. Traxectoria
Colaborou no deseño e desenvolvemento dos sistemas operativos Multics e Unix, así como no desenvolvemento de varias linguaxes de programación coma o C, tema sobre o cal escribiu un famoso clásico das ciencias da computación xunto a Brian Wilson Kernighan: A linguaxe de programación C.
Recibiu o Premio Turing de 1983 polo seu desenvolvemento da teoría de sistemas operativos xenéricos e a súa posta en funcionamento na forma do sistema Unix. En 1998 foille concedida a Medalla Nacional de Tecnoloxía dos Estados Unidos de América. En 2007 xubilouse, sendo o xefe do departamento de Investigación en software de sistemas de Alcatel-Lucent.
Denominación de Orixe Horta de Mondoñedo

A Denominación de Orixe Horta de Mondoñedo é un selo que recoñece a calidade de diversos produtos da horta do concello de Mondoñedo. Foi concedido polo Ministerio de Industria, Comercio e Turismo en decembro de 2018. Produtos
Abrangue a produción de froita, hortaliza, verduras e legumes frescas, herbas aromáticas frescas; plantas e flores: bulbos, plantóns e sementes; malte, produtos agrícolas e hortícolas en bruto e sen procesar; grans e sementes en bruto ou sen procesar. Exclúe a pataca (amparada pola D. O. Pataca de Galicia), faba (D. O. Faba de Lourenzá) e o grelo (D. O. Grelos de Galicia).
Denominación de orixe

Denominación de orixe (D. O. ou D. O. C. , en Francia Appellation d'Orixine Contrôlée, AOC) é un tipo de indicación xeográfica aplicada a un produto agrícola ou alimenticio cuxa calidade ou características débense fundamental e exclusivamente ao medio xeográfico no que se produce, transforma e elabora.
Noutras palabras, é unha cualificación que se emprega para protexer legalmente certos alimentos que se producen nunha zona determinada, contra produtores doutras zonas que quixesen aproveitar o bo nome que crearon os orixinais, nun longo tempo de elaboración ou cultivo.
Os produtores que se acollen á denominación de orixe, comprométense a manter a calidade o máis alta posible e a manter tamén certos usos tradicionais na produción, por exemplo, no caso do viño, en certas zonas esíxese utilizar a uva tradicional da zona. Así mesmo, adoita existir un organismo público regulador da denominación de orixe, que autoriza exhibir o distintivo aos produtores da zona que cumpren as regras.
A ventaxe fundamental da denominación de orixe é que garante ao consumidor un nivel de calidade máis ou menos constante e unhas características específicas. A cambio, os produtores obteñen unha protección legal contra a produción ou elaboración de tales produtos noutras zonas, aínda que se utilicen os mesmos ingredientes e procedementos, que lles permite influír sobre o prezo final destes. Tamén se sinala que esta figura fomenta a organización do sector produtivo e facilita o acceso de produtores a mercados nacionais e internacionais.
Na actualidade existen 36 produtos galegos clasificados como denominación de orixe protexida.
Denotación

A distinción entre denotación e connotación dos signos conta cunha longa tradición filosófica e lingüística.
Nunha primeira aproximación percíbese que o proceso significativo reviste dúas modalidades: Dun lado, o significante transmite determinado contido nocional (significado) primario.
Doutro, remite a certos valores afectivos evocadores, ideolóxicos etc. , asociados ó contido básico.
De aí que, aínda cando en tódalas mensaxes se combinan ambos modos de significación, distínguese ás veces entre unha clase de mensaxes fundamentalmente denotativas (coma as científicas) e outra de mensaxes eminentemente connotativas (coma as artísticas).
Chámase denotación ao significado obxectivo dunha palabra, a aquilo que unha palabra significa para a absoluta totalidade de coñecedores dunha lingua, sen que exista a máis mínima discrepancia entre eles. Adoita coincidir este significado co que recollen habitualmente os dicionarios xerais. Denotación e referencia
O concepto de denotación pode prestarse a certo equívoco: como modalidade que é da significación, a denotación implica un tipo particular de relación entre un significante e un significado e, polo tanto, unha relación interna ó propio signo. É preciso, pois, diferenciar 'denotación' e 'referencia'. Esta última institúe a relación entre o signo e a cousa, a realidade extralingüística.
A denotación e o lugar concreto -dentro do sistema semántico- que o código asigna a un termo nunha cultura determinada. O significado denotativo maniféstase logo como independente do contexto, maniféstase en virtude da manipulación do contexto, da substancia do contido.
Denpa

Denpa, tamén coñecido como REXS (acrónimo de Radiation Experiments Satellite) foi un satélite artificial do Xapón lanzado o 19 de agosto de 1972 mediante un foguete M-4S desde o Centro Espacial de Uchinoura. Características
Denpa foi un satélite pertencente á axencia ISAS coa misión de estudar a contorna electromagnética, as ondas de plasma, a densidade de electróns e outros fenómenos na magnetosfera inferior.
O satélite tiña unha masa de 75 kg, con forma de columna octogonal de 75 cm de diámetro e 75 cm de altura. Do corpo sobresaían tres antenas de 2 m de longo, cun magnetómetro situado no extremo dun mastro de 0, 5 m sobresaindo dunha das bases. Denpa estabilizábase mediante xiro, a 3 rpm. A enerxía eléctrica do satélite viña de 5000 células solares cubrindo a superficie de Denpa.
Denpa deixou de transmitir uns poucos días despois de ser posto en órbita sen chegar a obter resultados científicos apreciables. A investigación concluíu que a causa do fallo foi un arco de alta voltaxe despois de acender os instrumentos. O satélite reentrou na atmosfera o 19 de maio de 1980.
Densidade

A densidade é unha magnitude física derivada que expresa a cantidade de substancia nun mesmo volume (é unha magnitude que expresa unha propiedade intensiva). A fórmula para o seu cálculo é: ρ
m V, {\displaystyle \rho
{\frac {m}{V}}, } onde ρ representa a densidade, m a masa do obxecto en cuestión e V o volume que ocupa.
A súa unidade no SI é o kg/m3.
Por extensión, aplícase a outros tipos de medida que dividen unha unidade fundamental entre unha unidade de lonxitude, superficie ou volume (densidade do campo gravitatorio, eléctrico ou vectorial en xeral, densidade de poboación) e coloquialmente tamén para cando o denominador é o tempo (densidade de corrente ou de fluxo electromagnético).
Densidade de poboación

A densidade de poboación é a intensidade da poboación, expresada coa relación entre o número de individuos e a superficie do territorio. Xeralmente exprésase en habitantes/km² ou habitantes/m². Densidade de poboación biolóxica
A densidade de poboación é unha medida biolóxica común e emprégase a miúdo coma unha medida biolóxica máis apropiada que o tamaño total da poboación. Especies diferentes terán densidades de poboación esperadas diferentes, dependendo de como se clasifiquen estas. As especies con densidades de poboación moi baixas poden chegar a converterse en especies ameazadas. Densidade de poboación humana
Para as persoas, a densidade de poboación é o número de persoas por unidade de área. Adoita calcularse para países, cidades, rexións ou o planeta enteiro.
A poboación mundial é de 6. 500 millóns de persoas, e a área da Terra é de 510 millóns de km². Polo tanto, a densidade de poboación humana da Terra é de 6. 500 millóns / 510 millóns 13 persoas por km², ou 43 por km² considerando só os 150 millóns de km² de terra firme presentes na Terra.
Varios dos territorios con maior densidade de poboación son cidades-estado e micronacións. Estes territorios combinan unha área moi pequena cun nivel de urbanización excepcionalmente alto, o que fai que teñan unha densidade máis alta que moitos dos países máis grandes.
As cidades con densidades de poboación moi altas considéranse normalmente coma superpoboadas, aínda que isto depende das infraestruturas e recursos de cada cidade. A maioría das cidades con maior densidade de poboación atópanse no sur e leste de Asia. Outros métodos para medir a densidade de poboación
Aínda que a densidade aritmética é o método máis empregado na medida da densidade de poboación, existen varios métodos máis que poden dar unha medida de densidade máis acertada nunha area específica: Densidade Aritmética – Total de poboación / área de terra (km²)
Densidade Fisiolóxica – Total de poboación / área de terra cultivable
Densidade Agraria – Total de poboación rural / área de terra agraria
Densidade Residencial – Total de poboación urbana dunha área determinada / área de terra residencial
Densidade Óptima Ecolóxica – A densidade de poboación ideal para unha área determinada dependendo dos recursos naturais desta
Dentina

A dentina, termo derivado do latín dens, dentis, "dente", tamén coñecida como marfil (non debe confundirse co marfil que compón as defensas dos elefantes) é un tecido dos dentes situado entre o esmalte dentario e a polpa.
É o segundo tecido máis duro do corpo humano (e doutros mamíferos con dentes), despois do esmalte. É de cor amarelada, e o seu alto grao de elasticidade protexe ao esmalte supraxacente contra as fracturas.
Está estreitamente vinculado á polpa dentaria, cuxas células especializadas, os odontoblastos, o elaboran deixando na súa estrutura os seus prolongamentos citoplasmáticas ou prolongamentos odontoblásticos. Ademais dos compoñentes citoplasmáticos, a dentina está constituída por unha matriz coláxena calcificada, composta principalmente por coláxeno tipo I e proteínas dsp (do 5% ao 8%) e dpp (50 %), e está atravesada por estgreito condutos ou túbulos dentarios desde o límite pulpar até o esmalte na coroa e o cemento na raíz.
A dentinoxénese é o proceso de formación de dentina polo órgano dentario.
A dentina é radioopaca pola súa relativamente alta impregnación de sales minerais. A elasticidade que presenta depende da estrutura orgánica e o contido en auga. Componse dun 65 % de materia inorgánica (hidroxiapatita de calcio), dun 25 % de materia orgánica e dun 10 % de plasma acuoso. A materia orgánica é na súa maioría coláxeno I, acompañado de proteoglicanos e glicoproteínas.
A dentina prodúcena os odontoblastos, que se sitúan entre a dentina e a polpa dentaria, e que conservan a súa relación coa dentina durante toda a vida do dente, puidiendo autorrepararse. A dentina presenta uns canalículos dentarios, que conteñen os prolongamentos citoplasmáticos dos procesos odontoblásticos.
Dentículo (arquitectura)

Os dentículos son motivos ornamentais en forma de pequenos bloques repetritivos moi utilizados nas arquitecturas grega e romana clásicas, así como na neoclásica.
Os dentículos son festóns rectangulares practicados sobre un longo listón (listel) destinados a romper os treitos de luz horizontal dunha moldura e proxectar sombras cortadas por debaixo do saínte producido pola cornixa dos entablamentos das ordes xónica ou corintia.
Xeralmente teñen unha altura dupla da súa lonxitude, e están separados uns dos outros por un espazo baleiro ou metátomo de lonxitude igual á metade do dentículo. Historia
O arquitecto romano Vitruvio (século I a. C. ) dicía que representaban a terminación de trabes, como se encontran na súa forma máis desenvolvida nos templos xónicos de Asia Menor, as tumbas de Licia e os pórticos e tumbas do imperio Aqueménida, que simulan en pedra a típica estrutura de madeira, deixando poucas dúbidas sobre a súa orixe.
O exemplo máis antigo é o que se encontra na tumba de Darío o Grande, aproximadamente 500 a. C. , esculpido na rocha, e copiando o pórtico do seu palacio.
O seu primeiro emprego en Atenas está na cornixa das cariátides, no pórtico do Erecteión (480 a. C. ). Cando máis tarde se utiliza no saínte da cornixa da lanterna de Lisícrates, as dimensións son moito máis pequenas. Nos últimos templos xónicos, como o de Priene, mantense aínda o tamaño grande.
O dentículo foi a principal decoración das cornixas no período romano e no Renacemento italiano. Como regra xeral, a proxección do dentículo é igual ao seu ancho, e os espazos intermedios equivalen á metade do ancho.
Dentículo dérmico

Os dentículos dérmicos, ou simplemente dentículos, son estruturas que se encontran na superficie corporal de moitos peixes cartilaxinosos e insectos.
Nos peixes cartilaxinosos, como os tiburóns, os dentículos substitúen a función das escamas dos peixes óseos. Teñen unha estrutura similar á dos dentes, e é posíbel que os dentes evolucionaran dos dentículos nos peixes primitivos. Nos tiburóns fórmanse da dentina de papilas cutáneas. A forma dos dentículos varía segundo as especies e pode ser utilizada na súa identificación.
A pel denticulada dos tiburóns pode ser tan áspera como unha lixa, e nalgunhas sociedades usábase para tal fin. Porén, a textura rasposa só se sente cando se pasa a man no sentido da cola á cabeza; se se fai en sentido oposto, produce unha sensación de suavidade.
A función dos dentículos é crear unha barreira en contra da auga para facilitar a natación.
Ademais, permiten que os tiburóns naden silenciosamente para non seren detectados polas presas e/ou outros depredadores.
Tense observado que algúms tiburóns chegan a utilizar a textura da súa pel para infrinxir feridas ás súas presas.
Deo volente

A expresión latina Deo volente emprégase para indicar que algo terá lugar sempre e cando a vontade divina o permita. Tradúcese como Querendo Deus ou se Deus quere.
Expresións latinas equivalentes son Deo favente e Deo iuvante.
Deogracias Carballo Alonso

Deogracias Carballo Alonso, nado en San Xoán de Río cara 1900 e finado en Lugo o 26 de setembro de 1939, foi un carpinteiro e político galego. Traxectoria
Carpinteiro de Medos (San Xoán de Río). Militante das Xuventudes Socialistas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 botouse ao monte e integrouse nunha partida de fuxidos. Detido en Lugo, ingresou na prisión provincial o 17 de novembro de 1938. Foi xulgado por adhesión á rebelión e condenado a pena de morte. Foi executado nas tapias do cuartel da Garda Civil de Lugo.
Deontoloxía

Deontoloxía (do Grego δέον, translit. deon, "deber, obriga" + λόγος, logos, "ciencia"), en filosofía moral contemporánea, é unha das teorías normativas, segundo a cal as escollas son moralmente necesarias, prohibidas ou permitidas. Polo tanto, inclúense entre a teorías morais que orientan as nosas escollas sobre o que debe ser feito. Tamén é entendida como parte da Filosofía que trata sobre os principios, fundamentos e sistemas da moral.
Tamén é, ás veces, descrita como a ética con base na "obriga ou en "regras", porque as regras "vinculan ao seu deber". A ética deontolóxica é comunmente contrastada co consecuencialismo e a ética da virtude. Nesta terminoloxía, a acción é máis importante que as consecuencias.
O termo foi introducido en 1834, por Jeremy Bentham, para referirse á rama da ética cuxo obxecto de estudo son os fundamentos dos deberes e das normas morais. Tamén se coñece co nome de "Teoría do deber". É unha das dúas ramas principais da Ética Normativa, xunto coa axioloxía. Principios
Principio lóxico
Ten como obxectivo a secuencia de actos e medios para proporcionar seguridade para descubrir a verdade e evitar erros. No mundo laboral, este principio utilízase para o proceso de toma de decisións, aínda que sexa necesario restar a un profesional con características esenciais para o desenvolvemento operativo da empresa.
Principio xurídico
Ofrece as partes no proceso de igualdade de trato, na demanda e xustiza na decisión, atribuíndo o dereito de quen for o seu titular.
Principio político
Ofrece garantía social dos dereitos, ten como obxectivo a pacificación social. Ten correspondentes principios epistemolóxicos na Constitución Federal brasileira, o principio de lealdade procesual e o duplo grao de xurisdición. Kant
En Kant, a deontoloxía baséase en dous conceptos: a razón práctica e a liberdade. Actuando por deber é a forma de darlle á acción valor moral, á súa vez, a perfección moral só pode ser alcanzada por unha vontade libre. O imperativo categórico no dominio da moralidade é a forma racional do "deber-ser", determinando a vontade sometida á obriga. O predicado "obrigatorio" da perspectiva deontolóxica designa, na visión moral, o "respecto de si". Deontoloxía profesional
Deontoloxía tamén se refire ao conxunto de principios e regras de conduta — os deberes — inherentes a unha determinada profesión. Así, cada profesional está suxeito a súa deontoloxía propia para regular o exercicio da súa profesión, segundo o Código de ética da súa categoría. Neste caso, a deontoloxía é entendida como un conxunto codificado de obrigas impostas aos profesionais dunha determinada área, no exercicio da súa profesión. Son normas estabelecidas polos propios profesionais do sector, cuxo obxectivo non é exactamente a calidade moral mais a corrección das súas intencións e accións, en relación cos dereitos, deberes ou principios, nas relacións entre a profesión e a sociedade. O primeiro código deontolóxico foi destinado para a área médica e foi elaborado nos Estados Unidos, a mediados do século xx.
Departamento de Alta Verapaz

Alta Verapaz é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Cobán. Municipios
Cahabón
Chahal
Chisec
Cobán
Fray Bartolomé de las Casas
Lanquín
Panzós
San Cristóbal Verapaz
San Juan Chamelco
San Pedro Carchá
Santa Cruz Verapaz
Senahú
Tactic
Tamahú
Tucurú
Departamento de Alto Paraguai

Hai o municipio brasileiro de Alto Paraguai Alto Paraguai é unha subdivisión administrativa de Paraguai. A capital do Departamento é a cidade de Fuerte Olimpo. Distritos
Fuerte Olimpo
La Victoria
Mayor Pablo Lagerenza
Carmelo Peralta Principais cidades
Fuerte Olimpo - Capital
La Victoria
Bahía Negra
Capitan Pablo Lageranza
Puerto Esperanza
Puerto Guarani
Puerto Casado
Isla Margarita Límites
Norte: coa República de Bolivia e a República do Brasil, este último separado polo río Paraguai
Leste: co río Paraguai, que fai fronteira co Brasil
Sur: cos departamentos de Boquerón e Presidente Hayes
Oeste: co departamento de Boquerón.
Departamento de Baja Verapaz

Baja Verapaz é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Salamá.
Limita polo norte co departamento de Alta Verapaz; polo sur co departamento de Guatemala; polo leste co departamento de El Progreso; e polo oeste co departamento de El Quiché Municipios
Cubulco
El Chol
Granados
Purulhá
Rabinal
Salamá
San Jerónimo
San Miguel Chicaj
Departamento de Boaco

Boaco é un departamento de Nicaragua. A súa capital é a cidade de Boaco.
O departamento foi creado en 1938 a partir do departamento de Chontales. Municipios
O departamento de Boaco subdivídese en 6 municipios: Boaco
Camoapa
San José de los Remates
San Lorenzo
Santa Lucía
Teustepe
Departamento de Carazo

Carazo é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 1, 081. 40 km² e unha poboación de 177, 100 habitantes (2005). A súa capital é Jinotepe. Está formado polos municipios de Diriamba, Dolores, El Rosario, Jinotepe, La Conquista, La Paz de Carazo, San Marcos e Santa Teresa.
Departamento de Cerro Largo

Cerro Largo é un departamento uruguaio situado no nordeste do país. Limita ao oeste con Durazno, ao norte con Rivera e Tacuarembó, ao leste co Brasil, e ao sur co departamento de Treinta y Tres.
Ten 13. 648 km², o que o converte no cuarto departamento máis extenso do Uruguai, e unha poboación estimada de 89. 564 habitantes segundo o censo de 2004. A capital departamental é a cidade de Melo.
Departamento de Cher

Cher (18) é un departamento francés situado no centro de Francia, que pertence á rexión Centro-Val de Loira. Debe o seu nome ao río Cher, afluente do Loira.
As súas principais cidades son Bourges (capital do departamento), Saint-Amand-Montrond e Vierzon.
Departamento de Chimaltenango

Chimaltenango é un dos 22 departamentos de Guatemala. A capital é Chimaltenango, que está a unha distancia aproximada de 54 km da Cidade de Guatemala.
Limita polo norte cos departamentos de El Quiché e Baja Verapaz; ao leste cos departamentos de Guatemala e Sacatepéquez; polo sur con Escuintla e Suchitepéquez, e polo oeste con Sololá. Municipios
Acatenango
Chimaltenango
Comalapa
El Tejar
Parramos
Patzicía
Patzún
Pochuta
San Andrés Itzapa
San José Poaquil
San Martín Jilotepeque
Santa Apolonia
Santa Cruz Balanyá
Tecpán Guatemala
Yepocapa
Zaragoza
Departamento de Chinandega

Chinandega é un departamento de Nicaragua, localizado no linde con Honduras. Ten unha área de 4, 926 km² e unha poboación de 441, 300 habitantes (2005). A súa capital é a cidade de Chinandega. Municipios
Chichigalpa
Chinandega
San Juan de Cinco Pinos
Corinto
El Realejo
El Viejo
Posoltega
Puerto Morazán
San Francisco del Norte
San Pedro del Norte
Santo Tomás del Norte
Somotillo
Villa Nueva
Departamento de Chiquimula

Chiquimula é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Chiquimula. Municipios
Camotán
Chiquimula
Concepción Las Minas
Esquipulas
Ipala
Jocotán
Olopa
Quezaltepeque
San Jacinto
San José La Arada
San Juan Ermita
Departamento de Chontales

Chontales é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 6, 481. 27 km² e unha poboación de 182, 000 habitantes (2005). A súa capital é Juigalpa. Municipios
Acoyapa
Comalapa
El Coral
Juigalpa
La Libertad
San Francisco de Cuapa
San Pedro de Lóvago
Santo Domingo
Santo Tomás
Villa Sandino
Departamento de Colón

Colón é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras. Creouse en 1881. A capital departamental é Trujillo, sendo outra cidade importante Tocoa. Ten unha superficie de 8. 875 km² e, no 2007, unha poboación estimada de 284. 900 habitantes. Municipios
Balfate
Bonito Oriental
Iriona
Limón
Sabá
Santa Fé
Santa Rosa de Aguán
Sonaguera
Tocoa
Trujillo
Departamento de Comayagua

Comayagua é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras. A capital departamental é Comayagua. Ten unha superficie de 5. 196 km² e, no 2005, unha poboación estimada de 390, 643 habitantes. Municipios
Ajuterique
Comayagua
El Rosario
Esquías
Humuya
La Libertad
Lamaní
Las Lajas
La Trinidad
Lejamaní
Meámbar
Minas de Oro
Ojos de Agua
San Jerónimo
San José de Comayagua
San José del Potrero
San Luis
San Sebastián
Siguatepeque
Taulabé
Villa de San Antonio
Departamento de Concepción, Paraguai

Concepción é un departamento de Paraguai. A súa capital é a cidade de Concepción. Ten lindes co estado de Mato Grosso do Sul, no Brasil, polo norte. Distritos
O departamento está dividido en 7 distritos: Belén
Concepción
Horqueta
Loreto
San Carlos
San Lázaro
Yby Yaú
Departamento de Copán

Copán é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras, localizado no occidente desta. A capital departamental é Santa Rosa de Copán.
Ten unha superficie de 3. 203 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 320. 562 habitantes. Municipios
Cabañas
Concepción
Copán Ruinas
Corquín
Cucuyagua
Dolores
Dulce Nombre
El Paraíso
Florida
La Jigua
La Unión
Nueva Arcadia
San Agustín
San Antonio
San Jerónimo
San José
San Juan de Opoa
San Nicolás
San Pedro de Copán
Santa Rita
Santa Rosa de Copán
Trinidad de Copán
Veracruz
Departamento de El Paraíso

El Paraíso é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras. A capital departamental é Yuscarán. Ten unha superficie de 7. 218 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 383. 565 habitantes. Municipios
Alauca
Danlí
El Paraíso
Guinope
Jacaleapa
Liure
Morocelí
Oropolí
Potrerillos
San Antonio de Flores
San Lucas
San Matías
Soledad
Teupasenti
Texiguat
Trojes
Vado Ancho
Yauyupe
Yuscarán
Departamento de El Petén

El Petén é o máis extenso dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Flores, que dista aproximadamente 488 km da Cidade de Guatemala.
Limita polo norte e oeste con México, polo sur cos departamentos de Izabal e Alta Verapaz e polo leste con Belize. Municipios
Dolores
Flores
La Libertad
Melchor de Mencos
Poptún
San Andrés
San Benito
San Francisco
San José
San Luis
Santa Ana
Sayaxché
Departamento de El Progreso

El Progreso é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Guastatoya.
Limita polo norte co departamento de Alta Verapaz e Baja Verapaz; polo sur con Guatemala e Jalapa; polo leste con Zacapa e outra vez Jalapa; e polo oeste outramente con Baja Verapaz e Guatemala. Municipios
El Jícaro
Guastatoya
Morazán
San Agustín Acasaguastlán
San Antonio La Paz
San Cristóbal Acasaguastlán
Sanarate
Sansare
Departamento de El Quiché

El Quiché (O Quiché) é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Santa Cruz del Quiché.
Limita polo norte con México; polo sur cos departamentos de Chimaltenango e Sololá; polo leste cos departamentos de Alta Verapaz e Baja Verapaz; e polo oeste cos departamentos de Totonicapán e Huehuetenango. Municipios
Canillá
Chajul
Chicaman
Chiché
Chichicastenango
Chinique
Cunén
Joyabaj
Nebaj
Sacapulas
Patzité
Pachalúm
Playa Grande
San Andrés Sajcabajá
San Antonio Ilotenango
San Bartolomé Jocotenango
San Juan Cotzal
San Pedro Jocopilas
Santa Cruz del Quiché
Uspantán
Zacualpa
Departamento de Escuintla

Escuintla é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é Escuintla, que é a terceira cidade máis grande do país. Outras cidades importantes do departamento son: Santa Lucia Cotzumalguapa, Tiquisate e Puerto San José, ao lado de Puerto Quetzal.
Está bañado polo océano Pacífico e posúe un clima tropical. É unha rexión de latifundios, con índices baixos de desemprego e pobreza extrema, datos que contrastan coa realidade económico-social de Guatemala. Municipios
Escuintla
Guanagazapa
Iztapa
La Democracia
La Gomera
Masagua
Nueva Concepción
Palín
San José
San Vicente Pacaya
Santa Lucía Cotzumalguapa
Siquinalá
Tiquisate
Departamento de Estelí

Estelí é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 2, 335 km² e unha poboación de 215, 400 habitantes (2005). A súa capital é Estelí. Municipios
Condega
Estelí
La Trinidad
Pueblo Nuevo
San Juan de Limay
San Nicolás
Departamento de Florida

Florida é un departamento uruguaio situado no centro do país. Limita polo norte con Durazno, polo nordeste con Treinta y Tres, polo leste con Lavalleja, polo noroeste con Flores, polo sur con Canelones (polo Paso Pache), e polo suroeste con San José.
A superficie total do mesmo é de 10. 417 km², e ten unha poboación estimada de 68. 181 habitantes segundo o censo de 2004.
A capital departamental é a cidade homónima, situada a 98 km de Montevideo, que está no sur do Uruguai.
Departamento de Gracias a Dios

Gracias a Dios é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras, localizado no leste desta. A capital departamental é Puerto Lempira, aínda que antes de 1975 era Brus Laguna. Ten unha superficie de 16. 630 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 76. 278 habitantes. Municipios
Ahuas
Brus Laguna
Juan Francisco Bulnes
Puerto Lempira
Ramón Villeda Morales
Wampusirpi
Departamento de Granada

Granada é un departamento da Nicaragua, a súa capital é a cidade de Granada.
O departamento de Granada fica situado na faixa costeira do lago Nicaragua, en cuxas proximidades se encontra o volcán Mombacho. É atravesado polos ríos Tipitapa, Malacatoya e Ochomogo.
A illa Zapatera, localízase no lago Nicaragua, pertencente ao departamento.
O departamento produce algodón, cana de azucre, tabaco e banana. Municipios
Diria
Diriomo
Granada
Nandaime
Departamento de Guatemala

Guatemala é un dos 22 departamentos de Guatemala. A capital deste departamento é a cidade de Guatemala.
Limita polo norte co departamento de Baja Verapaz, polo nordeste co departamento de El Progreso, polo leste co departamento de Jalapa, polo sueste co departamento de Santa Rosa, polo suroeste co departamento de Escuintla, polo oeste cos departamentos de Sacatepéquez e Chimaltenango e polo noroeste co departamento de El Quiché. A súa superficie é de 2. 126 km². Municipios
Amatitlán
Chinautla
Chuarrancho
Fraijanes
Guatemala
Mixco
Palencia
Petapa
San José del Golfo
San José Pinula
San Juan Sacatepéquez
San Pedro Ayampuc
San Pedro Sacatepéquez
San Raimundo
Santa Catarina Pinula
Villa Canales
Villa Nueva
Departamento de Guinguinéo

O departamento de Guinguinéo é un dos 45 departamentos do Sénégal é un dos 3 departamentos da rexión de Kaolack.
Foi creado no ano 2008.
A súa capital é Guinguinéo, que é tamén a única comuna do departamento.
Departamento de Huehuetenango

Huehuetenango é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Huehuetenango.
O departamento está situado na rexión noroeste do país e limita polo norte e oeste, cos Estados Unidos Mexicanos (México), polo sur cos departamentos de San Marcos, Quetzaltenango e Totonicapán; e polo leste co departamento de El Quiché.
Huehuetenango posúe unha topografía variada, con montañas e cumios que exceden os 3. 850 msnm na Serra dos Cuchumatanes e terras baixas que se achan a uns 300 msnm. Como consecuencia disto, a súa climatoloxía é moi variada. Municipios
Aguacatán
Chiantla
Colotenango
Concepción Huista
Cuilco
Huehuetenango
Ixtahuacán
Jacaltenango
La Democracia
La Libertad
Malacatancito
Nentón
San Antonio Huista
San Gaspar Ixchil
San Juan Atitán
San Juan Ixcoy
San Mateo Ixtatán
San Miguel Acatán
San Pedro Necta
San Rafael La Independencia
San Rafael Petzal
San Sebastián Coatán
San Sebastián Huehuetenango
Santa Ana Huista
Santa Bárbara
Santa Cruz Barillas
Santa Eulalia
Santiago Chimaltenango
Soloma
Tectitán
Todos Santos Cuchumatán
Departamento de Intibucá

Intibucá é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras. A capital departamental é La Esperanza. Ten unha superficie de 3. 072 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 202. 140 habitantes. Municipios
Camasca
Colomoncagua
Concepción
Dolores
Intibucá
Jesús de Otoro
La Esperanza
Magdalena
Masaguara
San Antonio
San Francisco de Opalaca
San Isidro
San Juan
San Marco de Sierra
San Miguelito
Santa Lucía
Yamaranguila
Departamento de Islas de la Bahía

Islas de la Bahía é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras. A capital departamental é Coxen Hole, na illa de Roatán.
En total o departamento ten unha superficie de 261 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 43. 018 habitantes. Pódese debullar xeograficamente en tres grupos de illas: As Illas da Bahía, que comprenden as tres illas principais, Roatán, Guanaja e Útila, e numerosas outras illas, localizadas no centro.
Os Caios Cochinos, localizados no sur.
As Illas do Cisne (en inglés Swan Islands), localizadas no norte. Municipios
Roatán
José Santos Guardiola
Utila
Guanaja
Departamento de Izabal

Izabal é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Puerto Barrios.
Izabal limita ao norte con Belize, ao nordeste co Golfo de Honduras, ao leste con Honduras, ao noroeste co departamento de El Petén, ao oeste co departamento de Alta Verapaz e ao sur co departamento de Zacapa. Municipios
El Estor
Livingston
Los Amates
Morales
Puerto Barrios
Departamento de Jalapa

Jalapa é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Jalapa.
Limita polo norte cos departamentos de El Progreso e Zacapa; polo sur cos departamentos de Jutiapa e Santa Rosa; polo leste co departamento de Chiquimula; e polo oeste co departamento de Guatemala. Municipios
Jalapa
Mataquescuintla
Monjas
San Carlos Alzatate
San Luis Jilotepeque
San Manuel Chaparrón
San Pedro Pinula
Departamento de Jinotega

Jinotega é o segundo departamento máis grande de Nicaragua, no norte, facendo fronteira con Honduras. Ten unha área de 9, 755 km² e unha poboación de 297, 300 habitantes (2005). A capital é a cidade de Jinotega. Municipios
El Cuá
Jinotega
La Concordia
San José de Bocay
San Rafael del Norte
San Sebastián de Yalí
Santa María de Pantasma
Wiwilí
----
Departamento de Jutiapa

Jutiapa é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Jutiapa. Municipios
Agua Blanca
Asunción Mita
Atescatempa
Comapa
Conguaco
El Adelanto
El Progreso
Jalpatagua
Jerez
Jutiapa
Moyuta
Pasaco
Quezada
San José Acatempa
Santa Catarina Mita
Yupiltepeque
Zapotitlán
Departamento de Koungheul

O departamento de Koungheul é un dos catro departamentos da rexión senegalesa de Kaffrine.
A súa capital é Koungheul, que é tamén a única comuna do departamento.
Departamento de La Paz, Honduras

La Paz é un dos 18 departamentos de Honduras. A capital que lle dá nome é a cidade de La Paz. Ten unha superficie de 2. 331 km², e en 2005 tiña unha poboación estimada de 173. 731 habitantes. Municipios
Aguaqueterique
Cabañas
Cane
Chinacla
Guajiquiro
La Paz
Lauterique
Marcala
Mercedes de Oriente
Opatoro
San Antonio del Norte
San José
San Juan
San Pedro de Tutule
Santa Ana
Santa Elena
Santa María
Santiago de Puringla
Yarula
Departamento de León

León é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 5, 107 km² e unha poboación de 389, 600 habitantes (2005). A súa capital é León. Municipios
El Jicaral
El Sauce
La Paz Centro
Las Peñitas
Larreynaga
León
Nagarote
Poneloya
Quezalguaque
San José de Achuapa
Santa Rosa del Peñón
Telica
Departamento de Loira

Non se debe confundir co departamento de Loiret, un departamento do norte de Francia. Loira (42) (en francés: Loire) é o departamento número 42 de Francia, localizado na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes. O nome vénlle dado polo río Loira. O seu xentilicio, en francés, é ligériens.
O departamento do Loira foi creado durante a Revolución francesa, o 12 de agosto de 1793, pola desmembración do antigo departamento de Ródano e Loira, que era un dos creados en 1790. Corresponde á antiga provincia de Forez.
Limita ao norte con Saona e Loira, ao leste con Ródano e Isère, ao sur con Ardèche e Alto Loira, e ao oeste con Puy-de-Dôme e Allier. Demografía
As principais cidades do departamento son (poboación de 1999): Saint-Étienne: 180. 210 habitantes, 291. 960 na aglomeración, que desborda os límites departamentais.
Saint-Chamond: 37. 378 habitantes, 82. 535 na aglomeración.
Roanne: 38. 896 habitantes, 80. 272 na aglomeración.
Saint-Just-Saint-Rambert: 13. 192 habitantes, 45. 386 na aglomeración.
Departamento de Madriz

Madriz é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 1, 602 km² e unha poboación de 133, 300 habitantes (2005). A súa capital é Somoto.
Madriz foi creado a partir do departamento de Nueva Segovia no agosto de 1936, e foi chamado así por José Madriz. Municipios
Las Sabanas
Palacagüina
San José de Cusmapa
San Juan del Río Coco
San Lucas
Somoto
Telpaneca
Totogalpa
Yalagüina
Departamento de Malem-Hodar

O departamento de Malem Hodar é un dos 45 departamentos do Senegal, situado na rexión de Kaffrine.
Foi creado no ano 2008 canda a rexión.
A súa capital é a comuna de Malem-Hodar.
Departamento de Managua

Managua é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 3, 672 km² e unha poboación de 1, 380, 300 habitantes (2005). A súa capital é Managua. Municipios
Ciudad Sandino
El Crucero
Managua
Mateare
San Francisco Libre
San Rafael del Sur
Ticuantepe
Tipitapa
Villa Carlos Fonseca
Departamento de Masaya

Masaya é un departamento de Nicaragua. É o máis pequeno do Estado, cunha área de 590 km². Ten unha poboación de 317, 500 habitantes (2005). A capital é a cidade de Masaya. Municipios
Catarina
La Concepción
Masatepe
Masaya
Nandasmo
Nindirí
Niquinomo
San Juan de Oriente
Tisma
Departamento de Matagalpa

Matagalpa é un departamento de Nicaragua. Áchase no centro e ten unha área de 8, 523 km² cunha poboación de 484, 900 habitantes (2005). A súa capital é a cidade de Matagalpa. Municipios
Ciudad Darío
Esquipulas
Matagalpa
Matiguas
Muy Muy
Rancho Grande
Río Blanco
San Dionisio
San Isidro
San Ramón
Sébaco
Terrabona
Tuma-La Dalia
Departamento de Montevideo

Montevideo é un departamento uruguaio cuxa capital é tamén a capital do país, Montevideo. Áchase na zona sur do territorio, sobre o litoral do Río da Prata. Limita polo noroeste con San José e está rodeado polo departamento de Canelones.
Posúe unha superficie de 530 km² (onde aproximadamente o 60% é área rural e o restante 40% área urbanizada ou potencialmente urbanizable). A súa máxima elevación é o Cerro de Montevideo, con 132 m de altura. Con aproximadamente o 40% da poboación total do país, é o departamento máis pequeno en canto a superficie e o que ten maior densidade de poboación. A súa zona de influencia abrangue aos municipios veciños, formando o que se coñece como Zona metropolitana de Montevideo.
Departamento de Médina Yoro Foulah

O departamento de Médina Yoro Foulah é un dos 45 departamentos do Sénégal. Atópase na rexión de Kolda, en Casamanza.
Foi creado no ano 2008.
A súa capital é Médina Yoro Foulah.
O departamento posúe dúas comunas: Médina Yoro Foulah
Pata
Departamento de Nueva Segovia

Nueva Segovia é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 3, 123 km² e unha poboación de 211, 200 habitantes (2005). A súa capital é Ocotal. Municipios
Ciudad Antigua
Dipilto
El Jícaro
Jalapa
Macuelizo
Mozonte
Murra
Ocotal
Quilalí
San Fernando
Santa María
Wiwilí de Nueva Segovia
Departamento de Ocotepeque

Ocotepeque é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras, localizado no oeste desta, limitando co Salvador e Guatemala. A capital departamental e principal cidade é Ocotepeque.
Ten unha superficie de 1. 680 km² e, no 2001, tiña unha poboación censada de 108. 029 habitantes, o que supón un aumento con respecto a 1988, cando tiña 77. 128 habitantes. Municipios
Belén Gualcho
Concepción
Dolores Merendon
Fraternidad
La Encarnación
La Labor
Lucerna
Mercedes
Ocotepeque
San Fernando
San Francisco del Valle
San Jorge
San Marcos
Santa Fé
Sensenti
Sinuapa
Departamento de Pando

O departamento de Pando é un dos nove departamentos nos que se divide administrativamente o territorio de Bolivia. A súa capital é a cidade de Cobija. Provincias
O departamento está dividido en 5 provincias:
Departamento de Pikine

Pikine é un departamento da rexión de Dakar. Atópase no oeste do país, na Península de Cabo Verde.
No ano 2005 tiña unha poboación estimada de 834. 246 habitantes.
O 21 de febreiro de 2002, o departamento foi desmembrado para crear o novo departamento de Guédiawaye.
Departamento de Quetzaltenango

Quetzaltenango é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Quetzaltenango. Municipios
Almolonga
Cabricán
Cajolá
Cantel
Coatepeque
Colomba
Concepción Chiquirichapa
El Palmar
Flores Costa Cuca
Génova
Huitán
La Esperanza
Olintepeque
Ostuncalco
Palestina de Los Altos
Quetzaltenango
Salcajá
San Carlos Sija
San Francisco La Unión
San Martín Sacatepéquez
San Mateo
San Miguel Sigüilá
Sibilia
Zunil
Departamento de Ranérou Ferlo

Ranérou Ferlo é un departamento da rexión de Matam, no Senegal. A súa capital é Ranérou, que é tamén a única comuna do departamento.
Segundo o censo do ano 2002, a súa poboación era de 41. 660 habitantes. En 2005, esta era estimada en 48. 475 habitantes.
Departamento de Retalhuleu

Retalhuleu é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa cabeceira é a cidade de Retalhuleu.
É un departamento que se localiza no sueste do país, estendéndose polas montañas até chegar á costa do océano Pacífico.
Limita polo norte con Quetzaltenango, polo sur co Pacífico, polo leste con Suchitepéquez, e polo oeste con San Marcos e Quetzaltenango novamente. Municipios
Champerico
El Asintal
Nuevo San Carlos
Retalhuleu
San Andrés Villa Seca
San Felipe
San Martín Zapotitlán
San Sebastián
Santa Cruz Muluá
Departamento de Rivas

Rivas é un departamento de Nicaragua. Ten unha área de 2, 155 km² e unha poboación de 166, 900 habitantes (2005). A súa capital é a cidade de Rivas. Municipios
Altagracia
Belén
Buenos Aires
Cárdenas
Moyogalpa
Potosí
Rivas
San Jorge
San Juan del Sur
Tola
Departamento de Rivera

Rivera é un departamento uruguaio, situado no nordeste do país. Ten unha superficie de 9. 370 km² e segundo o censo de 2004, tiña unha poboación de 104. 921 habitantes. A capital departamental é Rivera.
Limita polo oeste con Salto, polo norte e nordeste co Brasil, polo sueste con Cerro Largo e polo sur con Tacuarembó. Etimoloxía
Rivera foi creado o 1 de outubro de 1884 a partir do departamento de Tacuarembó, e así chamado na honra do xeneral Fructuoso Rivera, primeiro presidente do Estado Oriental do Uruguai, que participou en numerosas batallas independentistas contra os portugueses, os brasileiros, pasándose de bando para logo ser oficial dos ocupantes portugueses e nas guerras civís contra o Partido Nacional uruguaio e os seus aliados, os rosistas arxentinos.
Departamento de Rufisque

Rufisque é un departamento da rexión de Dakar, no Senegal.
Departamento de Río Negro

Río Negro é un departamento uruguaio. A súa capital é Fray Bentos.
Departamento de Río San Juan

Río San Juan é un departamento de Nicaragua. Creouse en 1957 de partes de Chontales e Zelaya. Ten unha área de 7, 473 km² e unha poboación de 95, 500 (2005). A capital é San Carlos. O Departamento tamén inclúe o arquipélago de Solentiname, e o río San Juan, que lle dá nome ao departamento. Municipios
El Almendro
El Castillo
Morrito
San Carlos
San Juan del Norte
San Miguelito
Departamento de Sacatepéquez

Sacatepéquez é un dos 22 departamentos de Guatemala. A súa capital é a cidade de Antigua Guatemala. Municipios
Alotenango
Antigua Guatemala
Ciudad Vieja
Jocotenango
Magdalena Milpas Altas
Pastores
San Antonio Aguas Calientes
San Bartolomé Milpas Altas
San Lucas Sacatepéquez
San Miguel Dueñas
Santiago Sacatepéquez
Santa Catarina Barahona
Santa Lucía Milpas Altas
Santa María de Jesús
Santo Domingo Xenacoj
Sumpango
Departamento de Salemata

O departamento de Salemata é un dos 45 departamentos do Sénégal e un dos 3 departamentos da rexión de Kédougou, no sueste do país.
Foi creado no ano 2008
A súa capital é Salemata, que é tamén a única comuna do departamento.
Departamento de San Marcos

O Departamento de San Marcos atópase na rexión Sur Occidental de Guatemala e é un dos seus 22 departamentos. Limita polo norte con Huehuetenango, polo sur co océano Pacífico e Retalhuleu, polo leste con Quetzaltenango; e ao oeste cos Estados Unidos Mexicanos. A capital é a cidade de San Marcos. Concellos
Ayutla
Catarina
Comitancillo
Concepción Tutuapa
El Quetzal
El Rodeo
El Tumbador
Esquipulas Palo Gordo
Ixchiguan
La Reforma
Malacatán
Nuevo Progreso
Ocos
Pajapita
Río Blanco
San Antonio Sacatepéquez
San Cristóbal Cucho
San José Ojetenam
San Lorenzo
San Marcos
San Miguel Ixtahuacán
San Pablo
San Pedro Sacatepéquez
San Rafael Pie de La Cuesta
Sibinal
Sipacapa
Tacaná
Tajumulco
Tejutla
Departamento de San Salvador

O departamento de San Salvador está localizado na zona central do Salvador. Ten unha superficie de 886, 15 km², e conta con 2233696 habitantes. Foi creado en 1824. Divídese en tres distritos (Santo Tomás, San Salvador e Tonacatepeque), os cales divídense en 19 municipios: Aguilares
Apopa
Ayutuxtepeque
Cuscatancingo
Delgado
O Paisnal
Guazapa
Ilopango
Mexicanos
Nexapa
Panchimalco
Rosario de Mora
San Marcos
San Martín
San Salvador
Santiago Texacuangos
Santo Tomás
Soyapango
Tonacatepeque
Departamento de Santa Bárbara

Santa Bárbara é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras, localizado na zona norte-occidental desta.
A capital departamental é Santa Bárbara.
Ten unha superficie de 5. 115 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 368. 298 habitantes. Municipios
Arada
Atima
Azacualpa
Ceguaca
Chinda
Concepción del Norte
Concepción del Sur
El Nispero
Gualala
Ilama
Las Vegas
Macuelizo
Naranjito
Nueva Frontera
Nuevo Celilac
Petoa
Protección
Quimistán
San Francisco de Ojuera
San José de Colinas
San Luis
San Marcos
San Nicolás
San Pedro Zacapa
Santa Bárbara
Santa Rita
San Vicente Centenario
Trinidad
Departamento de Santa Rosa, Guatemala

Santa Rosa é un dos 22 departamentos de Guatemala, país de América Central. A súa capital é a cidade de Cuilapa.
Limita polo norte cos departamentos de Guatemala e Jalapa; polo sur co océano Pacífico; polo leste co departamento de Jutiapa; e polo oeste co departamento de Escuintla. Municipios
Barberena
Casillas
Chiquimulilla
Cuilapa
Guazacapán
Nueva Santa Rosa
Oratorio, Guatemala
Pueblo Nuevo Viñas
San Juan Tecuaco
San Rafael Las Flores
Santa Cruz Naranjo
Santa María Ixhuatán
Santa Rosa de Lima
Taxisco
Departamento de Saraya

O departamento de Saraya é un dos 45 departamentos do Senegal e un dos 3 departamentos da rexión de Kédougou.
Foi creado no ano 2008.
A súa capital é Saraya, que é tamén a única comuna do departamento.
Departamento de Sololá

Sololá é un dos 22 departamentos de Guatemala, país de América Central. A súa capital é a cidade de Sololá.
Limita polo norte con Totonicapán e Quiché, polo sur con Suchitepéquez, polo leste con Chimaltenango, e polo oeste con Suchitepéquez e Quetzaltenango. Municipios
Concepción
Nahualá
Panajachel
San Andrés Semetabaj
San Antonio Palopó
San José Chacayá
San Juan La Laguna
San Lucas Tolimán
San Marcos La Laguna
San Pablo La Laguna
San Pedro La Laguna
Santa Catarina Ixtahuacan
Santa Catarina Palopó
Santa Clara La Laguna
Santa Cruz La Laguna
Santa Lucía Utatlán
Santa María Visitación
Santiago Atitlán
Sololá
Departamento de Soriano

Soriano é un departamento uruguaio. A súa capital é Mercedes.
Atópase no litoral oeste do territorio, limitando polo norte co departamento de Río Negro, polo leste co de Flores, polo sur co de Colonia, e polo oeste coa República arxentina, da cal está separado polo río Uruguai. Ten ademais unha pequena fronteira con San José no sueste.
Departamento de Suchitepéquez

Suchitepéquez é un dos 22 departamentos de Guatemala, país de América Central. A súa capital é a cidade de Mazatenango.
Limita polo norte con Quetzaltenango, Sololá e Chimaltenango, polo sur co océano Pacífico, polo leste con Escuintla, e polo oeste con Retalhuleu. Municipios
Chicacao
Cuyotenango
Mazatenango
Patulul
Pueblo Nuevo
Río Bravo
Samayac
San Antonio Suchitepequez
San Bernardino
San Francisco Zapotitlán
San Gabriel
San José El Ídolo
San Juan Bautista
San Lorenzo
San Miguel Panán
San Pablo Jocopilas
Santa Bárbara
Santo Domingo Suchitepequez
Santo Tomás La Unión
Zunilito
Departamento de Tacuarembó

Tacuarembó é o departamento máis extenso do Uruguai, creado por lei do ano 1837, baixo o goberno do Xeneral Manuel Oribe. A súa capital é a cidade homónima. Atópase na zona centro-norte do territorio, limitando cos departamentos de Rivera, Salto, Paysandú, Río Negro, Durazno e Cerro Largo.
A cidade principal é a súa capital, e séguenlle en importancia Paso de los Toros, San Gregorio de Polanco e Villa Ansina.
Departamento de Totonicapán

Totonicapán é un dos 22 departamentos de Guatemala, país de América Central. A súa capital é a cidade de Totonicapán.
Limita polo norte co departamento de Huehuetenango; polo sur co departamento de Sololá; polo leste co departamento de Quiché; e polo oeste co departamento de Quetzaltenango. Municipios
Momostenango
San Andrés Xecul
San Bartolo
San Cristóbal Totonicapán
San Francisco El Alto
Santa Lucía La Reforma
Santa María Chiquimula
Totonicapán