proxectonos/Galician_NER huggingface dataset:
Contaba me Arturo Casas que viu un filme en o que os protagonistas están de viaxe , estacionan , entran en unha taberna .
Nin outra palabra .
Así nos ven .
' Os socialistas reclamamos o traslado de Ence sen ambigüidades '
Vostede era de procedencia galeguista , mais agora está integrada en o PSdeG .
¿ Sente se cómoda ?
É mais , a nivel galego tamén se segue esa liña .
Galeguista , ¿ non nacionalista ?
En o Partido Nacionalista Galego - Partido Galeguista primeiro marchou un pequeno grupo de o PG , precisamente parte de os que están a tratar de revivir lo .
houbo un grupo encabezado por Pepe Peña que entendeu que non había outra opción que entrar en o BNG .
eu non podía entrar así .
A súa desaparición é un logro europeo que defendo .
En o caso de os cataláns , son unha federación que funciona con moita independencia .
A as veces iso depende de as persoas .
Comparte goberno municipal con o BNG , que ten a alcaldía de Pontevedra e dez concelleiros , fronte a os cinco socialistas .
Tamén é normal que en un goberno de coalición haxa puntos de vista distintos , pero en Pontevedra fixemos un acordo meditado e chegamos a compromisos claros , sen egoísmos , pensando que o resultado electoral demostraba que a cidadanía quería un goberno de coalición .
Cando buscas o que te une e non o que te separa , chegas a acordos positivos .
Pode acontecer o contrario .
O PSdeG ten aceptación en a cidadanía por lo traballo que desenvolve e por lo eco que os medios fan de ese traballo .
Nós non temos ese problema .
Estou convencida de que as eleccións municipais de 2007 confirmarán o que digo .
Un de eles é o de Celulosas .
Antes de nada , hai que lembrar que o que se está a escoitar é que o concello acosa a empresa Celulosas , pero esta compañía nunca lle pediu nada a o concello , nin sequera a licenza de obras .
Se cumpría a lei , nada tiña que temer , pero non solicitou esa licenza .
¿ E a súa alternativa ?
Iso é posíbel , como tamén o é desenvolver en ese espazo as potencialidades turísticas , pesqueiras , marisqueiras e urbanísticas que ten .
¿ Por que non lle piden previsión a a empresa para asegurar se un futuro ?
Iso , ou o peche .
Parece que en unha industria pesada como esa non casa con un núcleo urbano como o que conforman esas dúas cidades .
Cando se montou , o rexeitamento foi total .
Ademais , cando se privatizou ENCE pagou se un prezo que tiña en conta que en 2018 remataba a concesión de a fábrica .
Xa renunciaron .
A lei está para cumprir , pero tamén ofrece algunhas alternativas .
O propio director xeral de Costas dixo que a indemnización sería xenerosa .
Ante iso , [ Xosé Manuel ] Seoane García [ director de ENCE ] anunciou que esperan novos ventos .
Pois van de lado , temos Zapatero para moito tempo e Touriño será o próximo presidente .
Touriño , a o que acusaban de ambigüidade , dixo hai quince días , e vén de repetir agora , que ENCE ten que abandonar a cidade .
A as veces a xente quer ver ambigüidade para facer dano a o adversario .
Entre as consultas que lle fixeron a Mariano Navas [ presidente de o ente Público Portos de o Estado ] estaba esta posibilidade e en consecuencia respondeu a os distintos implicados con consultas en o mesmo sentido .
Con todo , a Lei de Portos define o que é un porto e que instalacións pode ter en o seu interior e ENCE non ten cabida en o de Marín , nin por localización nin por la actividade que desenvolve .
Tamén preconiza o desenvolvemento de " servizos públicos de benestar social e solidariedade comunitaria para protexer eficazmente os grupos sociais máis vulnerábeis ou en situación de risco de marxinación social " .
A Comunidade Autónoma contará , cando menos , con un maxistrado de o Tribunal Constitucional , proposto por lo Parlamento de Galiza , e de aqueles que respondan a a proporción de a poboación galega respecto a a de o Estado .
A figura de a comarca / rexión urbana configura se " por riba de os seus aspectos tecnocráticos , como un ente político democrático , unha sorte de federación de os concellos de o seu territorio que incrementará , de maneira simultánea , a eficiencia técnica e a participación política tan acaída a as entidades locais e a a súa administración de inmediatez " .
O poder galego garantirá unha axeitada ordenación de o territorio que pule por lo desenvolvemento social , económico e cultural , e coute ou mingüe os desequilibrios territoriais .
Atribuirá se lle estatus xurídico-público a a Oficina de Representación de Galiza en Bruxelas .
En este camiño , pide se que se recoñeza a presenza de Galiza , directamente ou formando parte de a delegación estatal , en aqueles foros internacionais onde se vexan afectados os seus intereses e competencias , e tamén a capacidade para elaborar acordos ou convenios con entidades coma a UNESCO , por exemplo , para a promoción de os seus intereses que non impliquen funcións de soberanía .
Pode se baixar a proposta completa , en formato PDF , dende a web de o BNG ( www.bng-galiza.org ) ou dende www.novoestatuto.com .
O pasado sábado , 26 de febreiro , o Foro de o Novo Estatuto , integrado por relevantes intelectuais galegos como Xosé Luís Barreiro Rivas , Paulo González Mariñas ou Ramón Villares , entre moitos outros , entregaron lle a o BNG un documento de conclusións que , en forma de bases , condensa e sintetiza varios meses de traballo e centos de achegas tanto de expertos como de cidadáns que , a través de a páxina web de o Foro , quixeron contribuír libremente a deseñar a Galiza de o século XXI .
Toca agora , partindo de este traballo , elaborar un texto articulado quen de se apresentar en o Parlamento galego e de se confrontar con o que propoñan _ se tal for a súa vontade _ as demais forzas políticas actuantes en a Galiza .
O documento elaborado por lo Foro de o Novo Estatuto ocupa xa , por si propio , un lugar sobranceiro en a historia constitucional de Galiza .
E así como o de 1931 recollía o mellor de a doutrina xurídica , económica e política de a súa época para as pór a o servizo de o país , tamén este é ambicioso e exixente a o deseñar o país por lo que se aposta _ equilibrado territorialmente , sustentábel ambientalmente , xusto e avanzado socialmente _ e regular o goberno que se quere para ese país _ democrático , transparente e eficaz .
Toda unha lección de compromiso e de xenerosidade .
A cidade espera con interese a culminación de un proxecto de balneario urbano , que suporía un investimento de 40 millóns de euros .
Pois xa se levou a cabo a contrata de a segunda fase de esta obra e , por unha vez , e sen que sirva de precedente , cómpre nos non manifestar , a o menos en un principio , críticas negativas sobre unha actuación administrativa .
Contará con un gran centro de ocio e soxornamento , piscina olímpica e outros complementos ; o balneario denantes citado , praia artificial e un ximnasio especializado , ademais de locais comerciais , restaurantes , centro de talasoterapia con alberca activa e un circuíto termal ; gardaría , oficinas , salas de exposicións e até un museo de a auga que contemple o desenvolvemento de este servizo en a cidade .
Adxudicou se a a Sociedade Espazos Temolúdicos SA de capital maioritario de Caixa Galicia , a xestión privada de unha parte de a obra , nomeadamente a explotación comercial e os locais de hostalaría con o que se xerarán , en conxunto , case catrocentos empregos directos máis outros tantos indirectos , aspecto importante dada a elevada porcentaxe de paro existente en a comarca coruñesa .
Un proxecto que se recoñecía como unha " icona cívica e cultural " , como un símbolo e de o que o presidente Augusto César Lendoiro dixo que se " deixamos pasar esta marabilla logo virán os laídos " .
E así foi , efectivamente .
Galiza pode quedar sen axudas estatais se a Xunta persiste en que o Prestige non danou os recursos mariños
Os patróns maiores aproveitaron a súa intervención en o Parlamento para reclamaren un compromiso efectivo de o goberno galego con a situación de os mariñeiros .
A Comisión de investigación de o parlamento galego recibiu en os últimos días os patróns maiores , como afectados e representantes de a baixura , as persoas que deron o seu testemuño sobre o acontecido en o afundimento de o Prestige .
Viñeron falar como afectados en primeira persoa de o sinistro , e só houbo dous comparecentes que recoñeceron as perdas produtivas como consecuencia de o Prestige .
O patrón maior de Lira , Xoán Manuel Gómez Leis , e Francisco Iglesias , patrón maior de o Grove , falaron de as perdas produtivas que deixan o sector en unha difícil situación , pois se se conseguiu unha mellora de o decreto lei de as indemnizacións con o novo Goberno central para reclamar danos futuros , debido a a actitude de a Consellaría de Pesca , que afirma que todo volveu a a " normalidade " , as axudas por las perdas e danos como consecuencia de o Prestige poden ir en maior medida a as confrarias vascas ou cántabras que si que recoñecen diminución en os recursos .
Nunca Máis comparece o 7 de marzo
Outras comparecencias que tamén serán críticas con a xestión de a catástrofe , e que terán lugar ese mesmo día serán as de Fiz Fernández , de o Instituto de Investigacións Mariñas , e Martiño Nercellas , de a Federación Ecoloxista Galega .
' A Consellaría quere converter o naufraxio en un milagro que fixo aumentar a pesca '
Aínda que os dez minutos de os que dispoño son moi poucos para explicar os problemas máis relevantes de a crise de o Prestige , vou iniciar a miña intervención " gastando " o primeiro minuto .
Lembrar todos os sufrimentos de a xente de o mar durante esta catástrofe , agradecer lles a todos os voluntarios e voluntarias a súa solidariedade e ter un afectuoso recordo para o benquerido alemán de Camelle que tanto amaba a o noso mar e para os recentes falecidos de o barco Bahia , Dani e Siempre Casina .
En a miña primeira achega a esta Comisión de Investigación quixera dicir lles que esta catástrofe non desaparece porque nos empeñemos en mirar para outro lado .
As xentes de o mar e o noso mar precisamos de verdade , de feitos reais e medidas de recuperación .
Así teño que dicir que estivo mal que se nos catalogase como políticos ou que se dixera que as voces que defendiamos a o noso mar defendiamos políticas partidarias , cando , en realidade , só cumpriamos con a nosa obriga como patróns maiores de dicir o que estaba a pasar e non calábamos fronte a o poder .
E moito peor que políticos profesionais e en activo como o propio conselleiro de Pesca nos acusase a os cidadáns de a pé de facer política e logo , eles que fan ?
As graves consecuencias produtivas e as manipulacións estatísticas sobre a situación real de os recursos pesqueiros e marisqueiros afectados .
En vez de recoñecer os danos e os problemas buscaron se as explicacións máis peregrinas : desde problemas con o ciclo gamtoxénico , até pragas de depredadores e abundancias anormais de algas , subas e baixadas de temperaturas , etc , para xustificar as perdas evidentes de o Prestige .
Os aparcadoiros subterráneos comezarán a cobrar por fraccións de cuarto de hora a partir de abril .
Non se pagará por los minutos de aparcamento en os subterráneos composteláns , como reclamaban os usuarios _ como sería natural _ , pero si por fraccións de cuartos de hora .
A nova estrutura de tarifas non sempre se traducirá en un aforro para o que meta o coche baixo terra .
Semella un asunto por lo menos tan complexo como o de as tarifas de a telefonía móbil ( e fixa ) .
En o caso de os aparcamentos , un non pode escoller entre aparcar un cuarto de hora ou hora e media , de xeito que o asunto aínda se complica máis .
Se me buscan , aquí estou ( se non me atrevo a desconectar ou quedar fóra de cobertura ) .
As rúas son máis acolledoras para pasear , é certo ;
Se se usa coche en Santiago , acabar baixo terra resulta case obrigado , pagando , desde abril , por cuartos de hora .
Sempre se pode deixar o coche en o garaxe de a casa e patear as rúas .
Agora xa non é así e as distancias , en a capital de Galicia , son case sempre curtas .
Programan , os ianquis , protestas en o seu interior , ou algún acto comparábel a o mesmo terrorismo .
Bush acaba de dar unha volta por Europa hai uns días , vestido de cow-boy , como sempre .
Tamén os de a OTAN .
Israel , nada menos , o amigo de Bush , que mata cada día máis e segue a construír os muros de a vergoña internacional .
Soan os tambores de o crime .
A denuncia a tempo tamén pode gañar unha batalla .
Pé é unha palabra de orixe latina ( procedente de pedem ) que ten unha ampla familia léxica , sexa de derivados patrimoniais sexa de cultos , e quer en palabras simples quer en compostas .
Inicialmente a palabra denominou o soldado de a infantaría , o que ía a pé ( como se conserva en a denominación de a peza de o xadrez ) , para aplicar se tamén a o traballador menos cualificado .
Máis dubidoso é que o peixe chamado peón / pión ou piarda teña que ver con a idea de pé .
A as veces os derivados de pé non proceden directamente de o latín senón que son préstamos _ adaptados _ de outras linguas románicas .
E xa que falamos de outras linguas diremos que de pé tamén proceden petanca e pedigrí .
Outra forma de incluír en unha palabra o significado de pé é utilizar en o composto o prefixo ou sufixo grego podo ( podómetro , podólogo , antípoda , monipodio , artrópodo , etc ) .
A as veces podemos escoller para andar pés latinos ou gregos :
Trata se de o foot .
Escriba se fútbol a a española ou futebol a a lusa .
Vén de ser elixido secretario xeral de o novo Sindicato de Xornalistas de Galicia ( SXG ) .
Segundo Salgado , " necesitabamos esta organización en unha profesión de asalariados como é a nosa " .
Para lograr lo , queremos asinar un convenio marco que reúna uns mínimos para todas as empresas de comunicación porque sabemos que existen medios onde eses mínimos xa están superados , pero en a maior parte a situación é penosa .
Tamén apostamos por crear un estatuto de xornalistas e por converter os consellos de redacción en instrumentos de regulación de o traballo e que , por lo tanto , sirvan para falar de problemas laborais .
Por iso pensamos que é fundamental entrar en os comités de empresa como fórmula de presión para que se asinen os convenios .
Pensa entón que os sindicatos de clase non están cumprindo a súa función en os comités de empresa até agora ?
En UGT , por exemplo , os problemas de os xornalistas están integrados dentro de a federación de transportes .
Mesmo algún de aqueles representantes defendeu a necesidade de que se crease un sindicato propio .
Cal é o perfil de o xornalista galego ?
Non embargante , non hai que ler un estudo para saber como está a profesión .
Ademais de xornalistas , en o SXG queremos defender os dereitos de todos aqueles profesionais que interveñan en o proceso de información , como cámaras , fotógrafos ou infógrafos .
Unha de as explicacións que dan os empresarios para precarizar é que existen xornalistas que están dispostos a traballar por menos .
Esa cantidade é excesiva para o que pode absorver o mercado galego .
En esta profesión non é difícil escoitar que se non aceptas as condicións que che ofrecen hai outros xornalistas agardando .
Santi ( Los Limones ) , Susana Seivane e Bieito Romero .
A cerimonia de entrega terá lugar en o Palacio Municipal de Congresos de Madrid o vindeiro 22 de abril .
Hai quen afirma que se fose a estrutura orgánica de o BNG a que elaborase as bases para un novo Estatuto , tería medo , se cadra , de facer lo tan " nacionalista " .
Agora será o BNG quen terá un mes para traballar en unha proposta articulada , con a achega de toda a militancia , para presentar o proxecto , listo e feito , a a sociedade .
Diría máis :
Os redactores procuraron realizar unha proposta non só pegada a a sociedade actual , senón en relación con outras sensibilidades non nacionalistas .
A proposta presentada a o BNG aposta por un Estatuto con competencias máis amplas que o actual , a o mesmo tempo exclusivas e excluíntes para que haxa invasión de o Estado e baleire a lei galega de contido a través de leis básicas de o Estado como veu ocorrendo até o de agora ( coincidencias con Iniciativas 21 ) .
A o mesmo tempo , defenden mecanismos que garanten a cohesión territorial de o Estado ( coincidente en o fulcral con Iniciativas 21 ) .
Así propoñen a supresión de a división provincial ;
aposta por lo desenvolvemento de as comarcas e rexións urbanas e de dúas áreas metropolitanas con carácter xurídico político .
As discrepancias máis profundas entre ambos os documentos de base , aínda que non insalvábeis son en a filosofía de fondo .
Os socialistas , que recoñecen a Galiza como nación e o Estatuto como a " expresión xurídica entre a pluralidade de comunidades que integran o Estado español " , insiren a súa reforma totalmente en o marco de a constitución actual .
Algo rexeitado , en principio , por los nacionalistas vascos , cataláns e galegos .
A Academia Galega de o audiovisual vén de dar a coñecer os candidatos que competirán o vindeiro 20 de marzo en a gala de os Premios Mestre Mateo 2004 , unha cerimonia que se celebrará en o Teatro Caixanova de Vigo .
Procedente de a figuración simbolista que cultivou durante a década de os oitenta , en esta exposición o artista mostra a súa actual obra , desprendida de toda connotación descritiva , en a que bota man de novos códigos e iconas para abordar sentimentos como a dúbida , a ansia ou o desasosego .
E de un provocador a outro .
O artista trae a Santiago a súa particular maneira de ver a Alaska , Marta Sánchez ou o grupo Abba .
A primeira versión de o Quixote en galego fixo a A Nosa Terra en 1917
Antes houbera aproximacións , con tradución de varios capítulos , en 1975 e 1977 , pero a tradución pioneira , de un anaco de o Discurso a os cabreiros , fixo a Antón Valcárcel en 1917 e publicou na A Nosa Terra .
Moitas son as veces que se citan as traducións pioneiras de obras universais feitas por los galeguistas , como a que Otero Pedrayo fixo de o Ulises de James Joyce .
O autor de a versión foi Antón Valcárcel y López de Lemos ( Ourense 1887 - Madrid 1963 ) , membro de as Irmandades de a Fala , que acabou sendo secretario de o Consello Superior de Cámaras de Comercio .
A tradución _ ver recadro _ está traballada , pero a os ollos de hoxe adoece basicamente de o abuso de o hiperenxebrismo .
1975 é a seguinte etapa de o Quixote en galego .
Publicou se en unha separata institucional que hoxe se atopa en as bibliotecas .
En decembro de 1976 , un grupo de tres persoas , Lois Miguel Lustres , Xerardo R. Roca e Camilo F. González , publican en a histórica colección O Moucho de Edicións Castrelos , Sancho en a Insua Barataria , pasaxes de os capítulos 45 , 47 , 49 , 51 e 53 de a segunda parte .
A persoa escollida por lo editor , Raúl Seoane , foi Valentín Arias , que entre as condicións que puxo estiveron que ademais de a edición de luxo , se fixese unha máis popular e que o traballo se realizase en equipo .
Eu tamén traducín e encarguei me de unificar todo o traballo , que nos levou uns seis meses " .
Unha primeira , limitada , de 300 exemplares , encadernados en pel de vitela , e en unha luxosa caixa de castiñeiro .
Fixo despois unha edición en catro tomos , con ilustracións de Correa Corredoira , que custa 360 euros , e de a que aínda quedan exemplares que segundo o editor poden se encargar a a editorial en calquer libraría .
Cervantes escribía con moi pouco coidado , e pese a os estudos , aínda hoxe permanecen as dúbidas .
Sempre se di iso de tradutore - traditore , pero tamén o lector é un traidor en certo senso .
Precisar algunhas frases foi o máis difícil e sobre todo preocupaba nos porque se ía mirar con lupa " .
Porque ten a importancia social de a valoración de a lingua nosa .
En ese sentido é unha obra pioneira , que constará de catro títulos : En a aventura de os muíños , O exército de ovellas , Dulcinea, a nena cabaleira e A pousada encantada .
Escandalizada estou .
Lembrei me de Mabel Ribera , de o seu discurso en a recepción de o Goya , non creo que cando falaba de a necesidade de que os nosos actores e actrices fosen coñecidos fóra de o noso país estivese a falar de papeis coma este .
porque só ten cinco anos ?
Os galegos diferenciamos nos de outros pobos por termos unha cultura diferente , un país rico mal xestionado , a mocidade camiño de a emigración , e a estas alturas de a historia é inadmisíbel que se siga denigrando o noso acento , a nosa identidade .
Que distintas as imaxes que nos dan a serie e a película , quizais porque , como di Tamar Novás , tentou se tratar con fidelidade e con respecto a nosa realidade , fuxindo de prexuízos extemporáneos e o resultado foi este , a admiración por unha historia real que nos dá a exacta dimensión de a vida .
E en Galiza ?
Nacida en a Coruña en 1957 , dentro de o ámbito de a poesía publicou os libros Música Reservada ( 1991 ) , Ruído ( 1995 ) , Rota a o interior de o ollo ( 1995 ) ademais de textos e colaboracións en diferentes meios , antoloxías e publicacións .
Licenciada en as Filoloxías Galego-portuguesa e Hispánica , tamén se ten revelado como asidua analista e intérprete de a literatura en os libros ensaísticos O don Hamlet de Cunqueiro: unha ecuación teatral e o recentemente publicado O outro lado de a música , a poesía , en o que trazou unha orixinal visión de a poesía galega desde o ponto de vista de a relación ancestral de esta arte con a música .
Aínda que dispoñen de un fondo documental importante , a súa andadura por todo o país a o longo de moitos anos está tamén recollida en imaxes e precisan dispor de esas imaxes _ en vídeo , en súper 8 , en fotografía ... _ para construír unha película .
Ofrecen uns medios de contacto en o teléfono 687 ou en o correo electrónico ( manuelmaria@as-pg.com )
Fernández Ferreiro retoma a represión despois de o 36
Tal é o caso de Roberto , Marcial e os seus dous compañeiros , que se viron obrigados a botar se a o monte para non seren fusilados por los homes de o falanxista Garabís .
Son fuxidos cansos de iren de aquí alá e queren morrer preto de quen os ama .
Un discurso que nos amosa dous tipos de vida distintos : a de os habitantes de Abades , que ven a súa vida cotiá condicionada por las contínuas accións represoras , e a de os fuxidos , refuxiados en covas de dificil acceso , unha vida que dificilmente se pode chamar así .
A o seu carón , Roxelio , un ex garda civil , un ser anxelical , comprensivo .
En unha novela de este tipo , as personaxes é de agardar que teñan unha importancia capital .
Quizá as mulleres de Abades , ou o crego D. Osorio .
Un narrador que , como sinalamos , resulta pouco eficiente a a hora de atender as diversas caras de o prisma , as diferentes frontes de a historia que relata .
Non é Os últimos fuxidos a mellor novela sobre a guerra ( ou as consecuencias ) de o 36 , un tema que en a nosa narrativa xa conta con un considerábel corpus , tanto en cantidade como en calidade .
Velaquí a explicación de que en a Galiza a guerrilla , os fuxidos , tardasen tanto en desaparecer :
Viaxe a a escuridade de un tempo emocionante pero cheo de pantasmas .
Os tempos cambian .
En toda empresa hoxendía , pequena , mediana ou grande , hai un lugar , próximo a a papeleira , onde se depositan os currículos que van chegando .
Quen envía un currículo agarda que algunha empresa conteste , cando menos por educación e aínda que seña para dar unha negativa .
antes , en a Comunidade de Madrid , dous deputados de o PSOE implicados en un turbio asunto de tixolos e cemento .
En Galiza non se regularizan apenas inmigrantes .
Vir de emigrante a Galiza é como sufrir de vértigo e facer se aviador .
Debería representar os Estados Unidos , por la nacionalidade de a axencia publicitaria autora de a música .
Unha de elas , os Tristemil , sacoden se por un asasinato entre xemelgos por causa de un morgadío .
Edita Sotelo Blanco .
Kalandraka edita A verdadeira historia de Carapuchiña , de Antonio Almodóvar e Marc Taeger .
Premio ' García Barros' '
O escritor e historiador noiés procura en a biografía de o estadounidense Ernest Hemingway para construír un relato sobre o amor , os segredos e o paso de o tempo .
O Brasil de Lula centra as informacións de este número .
André Sabóia e José Gilberto Scandiucci buscan entender a perspectiva histórica de a política de desenvolvemento social .
En o capítulo de estudos , Pedro Castelao reflexiona sobre a " antropoloxía teolóxica e a sexualidade " e Xosé Manuel Caamaño repara en as relacións entre sexualidade , amor e vida .
O Centre d'Estudis ' Cristianisme i Justicia ' fai unha reflexión sobre o proxecto de a Constitución Europea .
Reedita se Contos por palabras , grande éxito de Agustín Fernández Paz
De todos os xeitos certifican esta afirmación o número de edicións de as súas obras , que o converten en un fito dentro de a literatura de xénero en o país , podendo aventurar nos a falar de un escritor de best sellers .
Nace o libro de unha sinxela idea , a lectura diaria de os xornáis e dentro de estes a de os anuncios por palabras .
En esta nova edición , o autor decidiu engadir lle dous contos máis : Un máxico negocio e Un doce emprego , que foron escritos en as mesmas datas que os outros mais ficaron fóra de a primeira edición .
García Teixeiro , entre o épico e o narrativo
O poema evoca a errancia de o Vello Camiñante :
A feitura de os poemas é diversa , ben que prima o verso longo , de ton narrativo _ a as veces dan a impresión de querer ser épico , e didáctico _ , con partes en prosa poética máis que poemas en prosa , intentando transcender o discurso a un plano universal ( sobre todo a terceira parte ) .
de certo ton engolado :
E a as veces , un certo mecanicismo , leva a o poeta a artellar versos que prefiren o poética a a razón :
Cárcere de Ventas , de Mercedes Núñez , é un testemuño de referencia para coñecer o interior de os cárceres de o franquismo e un documento excepcional que descobre a represión exercida por lo réxime sobre as mulleres , tan poucas veces contada .
O próximo 14 de abril cumpren se sesenta anos de a liberación de o campo nazi de Ravensbruck .
Era aquela a data de outro aniversario , o de a República , un día que permanecería imborrábel en a súa memoria .
Non sería a primeira vez que Mercedes Núñez abandeiraba unha loita contra o esquecemento .
Filla de un emigrante galego en Cataluña , Mercedes Núñez naceu en Barcelona e é en esa cidade onde comeza unha militancia comunista que a fará fuxir a Galiza logo de o trunfo de o golpe militar .
Mercedes continuará en o exilio francés a sua traxectoria en a resistencia contra a ocupación nazi , actividade por la que de novo será apresada e conducida a o inferno que foi Ravensbruck .
Grammy a o mellor intérprete solista de música clásica sen acompañamento de orquestra .
Gañador de numerosos concursos internacionais como o de Alacante , o José Ramírez de Santiago de Compostela ou o premio Francisco Tárrega , entre outros , este escocés afincado en Nigrán considera que " para ser concertista precisa se sorte , unha técnica limpa e , sobre todo , moita personalidade musical " .
En Aire Latino , o disco por lo que recibiu o Grammy , recolle obras de compositores sudamericanos .
Trata se de unha selección de obras coñecidas de autores clásicos ou case clásicos .
Como eran as súas clases ?
Pero tecnicamente el non sabía moito , foron os profesores que tiven despois quen me a ensinaron .
Coñecín o en Música en Compostela , uns cursos que realicei en o ano 1974 .
Bach , Scarlatti , Tárrega ... forman parte de o seu repertorio .
A guitarra clásica é un instrumento arraigado en a cultura popular española .
A verdade é que en España existe un amplo público seguidor de este instrumento .
Actualmente hai un nivel moito máis alto ca hai un século , en parte por las gravacións .
Hoxe con as técnicas que hai en a gravación fan se marabillas , pois se alguén grava algo en o norte de o Canadá todos o coñecemos de seguido .
España está case en a dianteira , pero tamén en Italia ou en Alemania hai xente nova con un alto nivel ;
en China un nivel técnico alucinante porque traballan moitísimo ...
Eu sempre aconsello a os alumnos que tendo a carreira feita en calquera conservatorio vaian a outros países a perfeccionar se .
O feito de que a guitarra sexa un instrumento con pouco volume , onde os fallos soan case máis forte que os acertos é un grande inconveniente .
Por esta razón a guitarra é difícil de tocar en público .
En outros instrumentos a evolución fai se con máis suavidade , pois teñen obras que , aínda sendo tecnicamente fáciles , resultan bonitas .
A guitarra é un de os instrumentos con máis repertorio , situado só por detrás de a clave .
O mesmo Bach adaptou unha suite de violoncello para o laud , que era o máis semellante que había a a guitarra en o seu tempo .
se cando a paso a a guitarra , esa obra perde non a fago .
Cal é a mellor época para a guitarra en os eidos de o repertorio e de a técnica ?
En o XIX tamén hai moito escrito , pero a maioría son miniaturas seguindo o estilo de Schubert que , en xeral , non teñen grande nivel .
Hai diversas causas .
Por iso moito de o repertorio queda reducido a Mozart e pouco máis , o que o pon moi difícil a os compositores de hoxendía , quen por outro lado deixaron atrás a o seu público .
Por exemplo , se ti vas a un hotel facilmente te atoparás con un cadro moderno , non figurativo ... é algo normal .
Fallan as " relacións públicas " de a música contemporánea que fagan que a xente realice o esforzo de escoitar este estilo de música .
Se queres un público de masas hai que facer outro tipo de música como U2 , Duran Duran ... . pero a música clásica ten un público e se hai promoción a xente vai .
Considera importante que calquera músico teña certas nocións de un instrumento harmónico ?
A harmonía comprende se mellor se a tocas .
É unha compilación de obras de catro grandes guitarristas e compositores de o século XX : Emilio Pujol e Miguel Llobet , alumnos de Tárrega e os compositores para guitarra máis importantes antes de os anos corenta e Andrés Segovia e Regino S. de la Maza , que destacaron despois de estes anos .
Facer un disco de música de o Renacemento .
É , sen dúbida , a arte máis misteriosa .
O Estatuto de nación :
Velaquí as súas principais vantaxes e carencias .
Os redactores mostran até que punto é posíbel facer propostas ambiciosas sobre o autogoberno de Galiza sen someter se a a ideoloxia e a os límites impostos por lo poder de o Estado español , inserindo as sen reservas sectarias en a realidade estratéxica de a Unión Europea .
O documento é coherente con a especial conxuntura que se vive en Galiza e en o Estado e non incide en o erro de reservar para Europa as reivindicacións máis avanzadas :
Afirman a condición de Galiza como nación ;
O documento fala en voz alta de o pobo galego , dando lle o papel protagonista en o Preámbulo de o Estatuto , tal como correspondería a un texto de carácter constitucional .
Sitúa en o centro de todo os dereitos e liberdades a cidadanía e a cohesión social , situando " os valores propios de a tradición cultural de Galiza " dentro de os que pertencen a a " historia común europea " .
Define sen reservas o galego como " lingua nacional , oficial e propia de Galiza " , afirmando consecuentemente que " os cidadáns galegos teñen a obriga de coñecer lo e o dereito a usar lo " , en unha sentenza tan próxima a o sentido común democrático como contraria a a hexemonía de o castelán incrustada por lo poder de o Estado en a Constitución de 1978 .
Di que o sistema fiscal galego se fundamentará en a " autonomia financeira e responsabilidade fiscal plena , sen prexuízo de o mantemento e mesmo de a potenciación de os necesarios mecanismos e fondos de redistribución tanto en o ámbito estatal como en o de a UE " , propondo en este sentido unha " administración tributaria de seu " .
Como o Estatuto de a II República , abre a posibilidade de a incorporación de os territorios próximos de cultura galega hoxe en Asturias e Castela ( sic ) e León .
Asegura a competencia exclusiva sobre os procesos electorais internos galegos e converte a Galiza en circunscrición única para os procesos electorais estatais e europeos .
Dá pautas de desenvolvemento para todos os sectores económicos básicos , afirmando que " a capacidade económico-financeira endóxena de Galiza abonda para un crecemento sustentábel " .
Afirma a educación como un servizo público esencial , considerando a participación cidadá , dando bases de acción para todos os ciclos , garantindo o ensino en galego , especialmente en as gardarías e en o ensino infantil , tratando a potenciación de a investigación , o desenvolvemento , a innovación , a sociedade de a información e de o coñecemento .
Sería preciso interpretar o dereito de autodeterminación en as circunstancias máis favorábeis de a UE , en a perspectiva de a ampliación interna .
Tampouco convén resaltar a presenza en o Comité de as Rexións , porque está xa garantida , e porque non se lle debe conceder desde aquí unha importancia que non ten nin para Galiza nin para as demais nacións sen Estado .
Claro está , non lles corresponde a os redactores de as Bases falar de a estratexia que seguir en Galiza para un Estatuto de Nación ser aprobado en o Parlamento de Galiza despois de ter o respaldo necesario en as eleccións de este ano 2005 .
En todo o caso , as Bases constituen unha preciosa e esclarecida axuda para percorrer ese camiño .
A lingua galega que ocupa unha parte menor , pero significativa , de os diálogos de Mar adentro , soou en Hollywood .
Alejandro Amenábar durante a rodaxe de Mar adentro .
Fronte a unha pleiade de autores ( cineastas ou escritores ) que preferiron pasar por alto o noso país ou que o usaron como recurso folclórico , Amenábar demostrou que ter sensibilidade a este respecto non é tan difícil , nin converte o produto en algo raro .
Todo un exemplo para outros , mesmo para algúns nacidos en a propia casa .
O humor de Sampedro , o tetrapléxico filosofante , sitúa se de cheo en o eido de a " razón galega " que analiza o antropólogo Marcial Gondar , seguindo a liña antes trazada por García Sabell ou Celestino Fernández de la Vega , en a súa teoría sobre o humor autóctono .
Ver o que outros non ven _ por moito que resulte obvio _ é un mérito de os artistas , igual que en a fábula de O rei espido .
Heroes reais ou de ficción que expresan unha teoría de o mundo e que en este caso ten bastante que ver con a visión de a vida e de a morte propia de os galegos ( aínda que , por suposto , non só de eles ) .
Un premio que só se entende se o que se quere é galardoar máis unha vez esta etapa madura de o antigo vaqueiro almeriense .
As visións de o tema resultan esteticamente ( aínda que non eticamente ) opostas , con resultado claramente favorábel a o director español .
O actor suízo Bruno Ganz en o papel de Adolf Hitler .
O filme consegue que a atención non decaiga , mesmo en esceas parsimoniosas , rodadas case en tempo real , e en medio de unha atmosfera claustrofóbica que lembra o cine de submarinos de os sesenta , batidos por las cargas de profundidade .
Aínda que semelle extraño é moito o que se ignora sobre o nazismo e de rebote podería se dicir que é moito tamén o que se ignora sobre o nazismo propio , é dicir o franquismo .
O nazismo ficaba así excluído de a análise , de a comprensión de as causas e de o establecemento de complicidades .
Goebbels pide resistir uns días máis o ataque soviético para así negociar con Eisenhower .
O fundimento é unha obra ben realizada que ten a virtude de romper a clausura , establecida sobre todo desde o outro lado de o Atlántico , contra toda comprensión non irracional de o fenómeno nazi .
Cabe lembrar que , hai algúns anos , unha maioría de xaponeses respondeu a un inquérito dicindo que as bombas de Hiroshima e Nagasaki foran guindadas por los rusos .
Marisol Lorenzo , economista , exerceu de profesora en un instituto de Formación Profesional de Ourense .
Hoxe é unha experta en esta arte floral xaponesa .
Ten a súa orixe en os monxes chineses que levaron a o Xapón a tradición de ofrecer lle flores a Buda .
Por lo século X , os xaponeses empezaron a enriquecer esa ofrenda con a inclusión de recipientes .
A ikebana basea se en a harmonía que pode ofrecer unha sinxela construción liñal que inclúa flores ou outros elementos procedentes de a propia natureza .
É algo que che fai ver a natureza de maneira diferente .
O meu home ocupou un destino diplomático en a China primeiro e logo en o Xapón .
En Xapón metín me en unha escola de arte floral moderna .
Falamos de algo moi particularmente xaponés ou que xa se estendeu por lo mundo ?
Calcula se que hai arredor de 15.000 escolas , e mesmo hai países ( Australia , Alemaña e Suíza ) en os que esta arte floral é estudada en as propias universidades .
Coida que é unha arte apreciada en Galiza ?
Saben apreciar la como técnica creativa e como terapia de revivencia e estímulo de o seu interior .
Hoxe en día é moi distinto , e en a ikebana hai moitísimas mulleres , pero os seus grandes mestres aínda seguen sendo homes .
Gustaría me moito desenvolver esta arte aquí por varias razóns .
Ferrol é hoxe unha cidade deprimida .
Agora é a cidade galega con menos habitantes .
O Alcalde de Narón , Xoán Gato ; o de Ferrol , Xoán Xuncal ; o presidente de Portos de Galicia , Carlos Negreira ; e Xoán Fernández , Primeiro Tenente de Alcalde de Ferrol .
Se se sabía que a crise definitiva de a industria naval ía chegar a Ferrol inexorabelmente , por que os distintos gobernos e administracións públicas non souberon ou non quixeron _ ocorreron as dúas cousas _ poñer lle remedio a a imparábel decadencia de a cidade que ocupou o terceiro lugar de Galiza durante moito tempo ?
En 1981 , tiña máis de 91.000 poboadores e a Ferrol aínda seguía emigrando xente de toda Galiza e mesmo de fóra .
Paralelamente , a cidade desolvolvía unha dinámica actividade sindical , política e cultural que viña de os anos anteriores e que colocou a Ferrol en o mapa de a resistencia a a ditadura franquista e a prol de o encontro con a democracia , o progreso e a saída de a longa noite de pedra .
A Ferrol caeu lle enriba o peor de as sucesivas fases de a reconversión naval até rematar en a postración económica que padece hoxe .
Por se todo fose pouco , tamén cando mandaba en Madrid Felipe González , a Comandancia de a Flota foi trasladada de Ferrol a Rota ( Cádiz ) , con a influencia que isto tivo en unha cidade de as características navais de Ferrol , e con José María Aznar en a Moncloa , a capital galega de o mar foi desposuída de a súa condición de sede de a Zona Marítima de o Cantábrico .
Con os socialistas de volta en o goberno de o Estado , a cidade en a que naceu o fundador de o PSOE está padecendo agora outra gran reestruturación de o sector naval que parece disposta a rematar definitivamente con a antiga potencia industrial de Ferrol .
Hai unha diferenza con as reestruturacións anteriores e é que , de esta vez , destrúen se postos de traballo sen crear ningún novo .
Alguén pensa que Ferrol pode seguir sendo o que foi en o tocante a o desenvolvemento de a industria naval ?
Son moitos os traballadores de Ferrol que emigraron a distintos sitios de España ou de o estranxeiro .
Un profesional de a seguridade pública con moitos anos de experiencia local , dixo nos que " a degradación laboral de Ferrol non deu aínda síntomas de incidir en aspectos preocupantes de a seguridade , pero xa comenza a haber algo que nos está apuntando que as cousas poden cambiar pronto , e non para mellor " .
Conta o que lle pasa a un cadro superior que foi despedido debido a deslocalización de a súa empresa despois de prestar lle quince longos anos de eficaces e leais servizos .
Fai se con os currículos de todos os que lle pode birlar un posto de traballo e , un a un , vai nos matando .
Piño Vidal , responsábel de a Secretaría de Formación e Comunicación de CCOO en Ferrol e afectado por lo expediente de Izar .
" Estamos sufrindo o ir a menos de unha cidade que foi creada para o servizo de o Estado , e que o Estado agora non atende .
O tráfico de contedores en o porto exterior pode ser unha esperanza e servirá para sacar o carbón e a chatarra de o medio de a ría .
O problema é que , cando morramos os que agora imos seguir cobrando , rematan eses ingresos .
Perden se .
Daquela crearon se 350 postos de traballo para aprendices .
Pois esa garantía debe ser para a totalidade de os traballadores , e non para uns cantos que lle puideran ser afíns a CCOO .
O responsábel comarcal de a CIG tamén ten claro que " o que se vai facer é potenciar os asteleiros de o Sur , onde nos copian a idea de un complexo integral naval , e Ferrol vai quedar en unha empresa de xestión e traballo subcontratado , e , con a entrada de os coreanos en a fabricación de guerra , máis aínda " .